1947.09.10

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 147η

Τετάρτη 10 Σεπτεμβρίου 1947

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 6.50′ μ. μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Ταλιαδοῦρος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§4Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις ἐξ ὀνόματος τοῦ πολιτεύματος καὶ τῆς καλῆς αὐτοῦ ἐφαρμογῆς. Κατὰ τὰ θέσμια ἐκ τῆς πρακτικῆς τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ εἰς ὅλα τὰ Κράτη τοῦ κόσμου, αἱ ψηφοφορίαι διεξάγονται πράγματι ἐπὶ τοῦ προγράμματος τῆς παρουσιαζομένης ἐνώπιον τῶν Βουλῶν Κυβερνήσεως. Νομίζω, ὅτι ἡ ψηφοφορία θὰ ἔπρεπε καὶ πρέπει νὰ ἐνεργηθῇ, ἀφοῦ προσκομισθῶσιν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τὰ ψηφίσματα ἢ σχέδια νόμων περὶ ἀμνηστείας, περὶ ἐντάξεως τῶν Μ.Α.Υ., περὶ διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς, διότι αὐτὰ ἀποτελοῦν τὸ συγχρονισμένον ἀληθῶς πρόγραμμα τῆς Κυβερνήσεως. Τὰ περὶ ρυθμίσεως τοῦ συνδικαλισμοῦ εἶναι μέτρα ἑνὸς μέλλοντος, ἂν ὄχι ἀπωτάτου, πάντως οὐχὶ πλησίον εἰς τὸ παρόν. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ὀρθὸν καὶ κοινοβουλευτικῶς πρέπον εἶναι, νὰ ἀναβληθῇ ἡ ψηφοφορία μέχρις ὅτου προσκομισθῶσι τὰ ψηφίσματα, περὶ τῶν ὁποίων εἶπον, τὰ ὁποῖα, κύριε Πρόεδρε, ἔπρεπε νὰ κατατεθῶσι κατὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρῶτον γίνεται ἡ ψηφοφορία καὶ κατόπιν κατατίθενται τὰ ψηφίσματα.

§6Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Εἶπον καὶ ἐλάλησα ἁμαρτίαν οὐκ ἔχω.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὰ ἔπρεπε νὰ τὰ εἰπῆτε κατὰ τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία ἔληξεν. Ἤδη, θὰ ἐπιφυλαχθῆτε νὰ τὰ εἰπῆτε κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν σχετικῶν ψηφισμάτων. Κατετέθη πρότασις ἐκ μέρους συναδέλφων, ἔχουσα οὕτω: «Προτείνομεν ὅπως μετὰ τὰ λεχθέντα, ἡ Βουλὴ διὰ ψηφοφορίας δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως, ἐγκρίνῃ τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐκφράσῃ τὴν πρὸς αὐτὴν ἐμπιστοσύνην της. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Σεπτεμβρίου 1947. Οἱ προτείναντες βουλευταὶ Δ. Στεφανόπουλος, Σ. Σγουρόγλου, Π. Μουτζουρίδης, Γ. Τζωρτζόπουλος, Ι. Πάντος, Λ. Βρεττάκος, Β. Στεφανόπουλος, Ι. Μογγογιάννης, Ε. Κομνηνός, Γ. Κακαγιάννης, Σ. Γεωργιλαδάκης, Ε. Σοφούλης, Λ. Κουτσοπέταλος, Κ. Οἰκονομίδης, Κ. Ἀλεξανδρίδης, Κ. Θεοφανόπουλος, Γ. Ἀριστείδου, Γ. Ἀστερίου, Ι. Μελάς, Δ. Βουρδουμπᾶς». Ἑπομένως ἄρχεται ἡ ψηφοφορία ἐπὶ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως. Καλοῦνται ὡς ψηφολέκται οἱ κ.κ. Α. Τολιαδοῦρος, Δ. Νικολαΐδης, Ι. Κατσάνης. Οἱ ἐγκρίνοντες τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐκφράζοντες τὴν πρὸς αὐτὴν ἐμπιστοσύνην της λέγουσι «ΝΑΙ». Οἱ μὴ ἐγκρίνοντες λέγουσιν «ΟΧΙ». (Ἄρχεται ἡ ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως, τῶν κ.κ. βουλευτῶν ἀπαντώντων ὡς ἀκολούθως εἰς τὸ τεθὲν ἐρώτημα):

Διεξαχθείσης τῆς ψηφοφορίας καὶ γενομένης διαλογῆς προέκυψε τὸ κάτωθι ἀποτέλεσμα.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐψήφισαν ἐν συνόλῳ 280, ἐξ ὧν 279 ὑπὲρ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως καὶ εἷς κατὰ. Συνεπῶς ἐγένοντο δεκταὶ ὑπὸ τοῦ Σώματος αἱ προγραμματικαὶ δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως, ἐκφράσαντος τὴν πρὸς αὐτὴν ἐμπιστοσύνην του. (Χειροκροτήματα). Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἔχει τὸν λόγον.

§9Χ. ΛΑΔΑΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Κύριοι βουλευταί, ἔχω τὸ θλιβερὸν προνόμιον, κατὰ τὴν πρώτην ἐμφάνισίν μου ἐνώπιόν σας, ὡς Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, νὰ θέσω ὑπὸ τὴν ψῆφον τοῦ Σώματος, σχέδιον ψηφίσματος «περὶ ἀμνηστείας παραδιδομένων στασιαστῶν κλπ.», τὸ ὁποῖον ἐκρίθη ἐν ἀπολύτῳ συμπτώσει γνωμῶν ἀπὸ ὅλα τὰ μέλη τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Κύριοι βουλευταί, εἶπεν ἡ Κυβέρνησις, εἰς τὰς προγραμματικάς της δηλώσεις, τὰς ὁποίας πρὸ ὀλίγου ἐνεκρίνατε διὰ τῆς ψήφου σας: «ὅτι, χωρὶς νὰ χαλαρώσῃ οὐδ’ ἐπὶ στιγμὴν τὸν ἀγῶνα τῆς ἐπιβολῆς τοῦ νόμου, καὶ τῆς τάξεως, κατὰ τὸ ἀναμφισβήτητον δικαίωμα καὶ ὑποχρέωσιν τὴν ὁποίαν ἔχει ὡς ἐκ τῆς ἠθικῆς ἀποστολῆς τὸ Κράτος νὰ καταπολεμήσῃ διὰ παντὸς μέσου τὴν ἔνοπλον ἀνταρσίαν θὰ παράσχῃ ἀμνηστείαν ἄνευ οἱουδήποτε ὅρου εἰς ὅσους, ὑπείκοντες εἰς τὴν ἔκκλησιν τῆς κοινῆς συνειδήσεως τοῦ Ἔθνους καὶ τὸν ἀγωνιώδη πόθον αὐτοῦ νὰ ἐπανεύρῃ τὴν ἡσυχίαν, καταθέσουν τὸ ταχύτερον τὰ ὅπλα καὶ ἐπανέλθουν εἰς τὸν εἰρηνικὸν βίον». Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑποσχέσεως ταύτης τῆς Κυβερνήσεως, ὑποβάλλεται τὸ σχέδιον ψηφίσματος, τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ καταθέσω τὴν ἑσπέραν ταύτην. Κύριοι βουλευταί, κατανοῶ τὰ συναισθήματα ὑμῶν. Εἶναι τὰ συναισθήματα, τὰ ὁποῖα πληροῦν τὴν ψυχὴν ὁλοκλήρου τοῦ Ἔθνους. Ἀλλ’ ὀφείλομεν πρῶτοι ἡμεῖς ἡνωμένοι νὰ ἀκούσωμεν τὴν φωνὴν τῆς Ἑλλάδος καὶ νὰ ἐνστερνισθῶμεν τὸ πνεῦμα τοῦ μέτρου καὶ τὴν ἀνάγκην, τὴν ἀνάγκην τὴν ἀδήριτον, ἡ ὁποία διὰ νὰ σταματήσῃ ἡ αἱματοχυσία, ἐπέβαλε τὴν τελευταίαν αὐτὴν χειρονομίαν, τὴν εὐθεῖαν, τὴν εἰλικρινῆ, τὴν ἠγγυημένην, ὅπως προσκαλέσῃ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐλησμόνησαν τὴν μητέρα Πατρίδα, καὶ ἀπεφάσισαν νὰ καταστοῦν τὸ πρωτοπόρον τάγμα θανάτου τῶν ὀχυρῶν τῆς Ἑλλάδος, νὰ ἐκτιμήσουν τὸ μέγεθος τῆς τελευταίας θυσίας, εἰς τὴν ὁποίαν προβαίνει τὸ Κράτος χάριν τῆς ἡσυχίας μας. Κατανοῶ τὰ συναισθήματά σας, διότι καὶ ἐντὸς τῆς αἰθούσης ὑπάρχουν ἀκόμη οἱ πληρώσαντες μὲ αἷμα οἰκογενειακὸν πολύτιμον. Καὶ προβλέπει ἡ Κυβέρνησις, μετὰ πολλοῦ πόνου τὰ θύματα αὐτῆς τῆς κατάρας τὰ ὁποῖα προσέφεραν αἷμα καὶ ἄλλα ἀγαθά, ὄχι διὰ νὰ ποτίσουν τὸ δένδρον τῆς ἐλευθερίας, ἀλλὰ διὰ νὰ πληρωθῇ τὸ ρητόν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ ὑπάρξῃ εἰς τὴν Ἑλλάδα ὥρα ἡσυχίας, ἡ ὁποία νὰ ἀφήσῃ αὐτὴν νὰ χαρῇ ἔστω καὶ ἐπὶ ἓν λεπτὸν τὰ ἀποτελέσματα τῶν διαρκῶν ἀγώνων. Αὐτὸ τὸ σχέδιον ψηφίσματος, τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ εἰσηγηθῶ, ἐνώπιον ὑμῶν, ἐν τῇ ἁπλότητί του ζωγραφίζει αὐτὴν τὴν τελευταίαν εἰλικρινῆ καὶ τιμίαν χειρονομίαν τοῦ Κράτους. Ἡ Κυβέρνησις ἐλπίζει ὅτι πρῶτον οἱ ἔνοπλοι δυνάμεις τῆς χώρας, αἱ ὁποῖαι ἐξετέλεσαν μετ’ αὐταπαρνήσεως καὶ αὐτοθυσίας τὸ καθῆκον των, ἀπὸ τῆς Ἀνωτάτης Ἡγεσίας μέχρι τοῦ τελευταίου ὁπλίτου, θὰ κατανοήσουν καὶ θὰ ἐνστερνισθοῦν τὸ πνεῦμα τοῦ σχεδίου ψηφίσματος, καὶ διὰ τοῦ παραδείγματός των θὰ γίνουν αὐτοὶ οἱ πρωτοπόροι τῆς ἐφαρμογῆς του. Πιστεύει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι καὶ τὰ θύματα ποὺ κατέβαλον αἷμα καὶ ἀγαθὰ εἰς τὸν Μολὼχ τῆς καταστροφῆς, θὰ πνίξουν τὸν πόνον των χάριν αὐτῆς τῆς Ἑλλάδος. Τὰ Ἔθνη δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ζοῦν διαρκῶς μὲ τὰ μίση, ὅσον δίκαια καὶ ἂν εἶναι. Ἡ εὐγνωμοσύνη τοῦ Ἔθνους πρὸς αὐτά, θὰ εἶναι ἀπροσμέτρητος καὶ ἡ προσπάθεια νὰ ἐπουλωθοῦν τὰ τραύματά των ἀνάλογος τῶν θυσιῶν των. Καὶ ἐλπίζει, προσέτι ἡ Κυβέρνησις, ὅτι τὰ Σώματα Ἀσφαλείας καὶ αὐτὰ θὰ ἐνστερνισθοῦν τὸ πνεῦμα καὶ τὴν ἀνάγκην τοῦ νομοθετικοῦ μέτρου, τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ εἰσηγοῦμαι ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ Σώματος. Καὶ τέλος, ἐλπίζει, κύριοι βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις, ὅτι τὸ μέγεθος τῆς θυσίας αὐτῆς θὰ τὴν αἰσθανθοῦν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἀπετέλεσαν, θέλοντες ἢ μή, ὅπως εἶπα, τὸ πρωτοπόρον τάγμα τοῦ θανάτου τῶν ἐχθρῶν τῆς Ἑλλάδος. Θὰ ἐννοήσουν τὴν χειρονομίαν καὶ θὰ θελήσουν νὰ ἐνθυμηθοῦν ὅτι ἐγεννήθησαν εἰς τὴν Χώραν ταύτην, τὴν ὁποίαν δὲν μᾶς ἐχώρισε κανείς, ἀλλὰ τὴν ὁποίαν ἔχουν ποτίσει οἱ πατέρες μας καὶ οἱ πατέρες τῶν πατέρων μας μὲ αἷμα, κόκκαλα, δυστυχίαν. Καὶ θὰ θελήσουν αὐτὴν τὴν χειρονομίαν νὰ τὴν ἀποδεχθοῦν διὰ νὰ σταματήσῃ ἐπὶ τέλους κάποτε αὐτὸς ὁ αἱματηρὸς ἀγών, ὁ ὁποῖος δὲν ἀφήνει τὸν τόπον νὰ ἡσυχάσῃ. Ἐὰν ὅμως δὲν τὴν δεχθοῦν ἢ ἐὰν δὲν σπεύσουν νὰ ἐπωφεληθοῦν τῆς τελευταίας ταύτης γενναίας χειρονομίας τοῦ Κράτους, θὰ πληροφορηθοῦν ἐμπράκτως, ὅτι δὲν ἔχει κανεὶς τὴν δύναμιν νὰ ὑψώσῃ τὸ ἀνάστημά του ὑπὲρ τὸ Κράτος, ὅταν τὸ Κράτος ἡνωμένον ἀποφασίσῃ νὰ ὑψωθῇ εἰς τὸ ἀνάστημά του. Καὶ θὰ ὑψωθῇ τὸ Κράτος εἰς τὸ ἀνάστημά του ἡνωμένον. Καὶ τὸ μόνον, τὸ ὁποῖον θὰ ἔχουν ἂν ἐπιζήσουν, εἶναι νὰ περιπλανῶνται ἀνὰ τὸν κόσμον ἀνέστιοι καὶ ἀπάτριδες, διὰ νὰ ἀναζητοῦν μίαν γωνίαν ὡς πατρίδα, ἀφοῦ ἐκείνην ποὺ τοὺς ἐχάρισεν ὁ Θεός, τὴν μικρὰν ἀλλ’ ἱστορικῶς μεγάλην δὲν τὴν ἠγάπησαν. Καὶ πατρίδα, δὲν θὰ εὑρίσκουν, διότι, ἐὰν τὴν προδοσίαν ἠγάπησάν τινες, ὅλοι ἐμίσησαν τὸν προδότην. (Χειροκροτήματα). Κύριοι βουλευταί, ὅλης τῆς Ἑλλάδος τὰ βλέμματα μὲ ἀγωνίαν εἶναι ἐστραμμένα πρὸς ἡμᾶς. Ἐλπίζω, ὅτι ὅλοι θὰ συντελέσωμεν ἡνωμένοι νὰ δώσωμεν τὰ ὅπλα εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ ὑπερασπισθοῦν τὴν Ἑλλάδα ἐνώπιον τῶν ξένων, διὰ νὰ εἶναι πάνοπλοι ὅπως ἀποκρούσουν κάθε συκοφαντίαν καὶ κάθε χυδαιότητα. Ἐνῶ παντοῦ ἔχουν τελειώσει τὰ δεινὰ τοῦ πολέμου, καὶ ἔχει σβήσει ἀκόμα καὶ ὁ ἦχος τῆς καμπάνας τοῦ Πάσχα, εἰς τὴν μικράν, ἀλλὰ μεγάλην εἰς ἀγῶνας, πατρίδα μας, ζῶμεν ἀκόμη τὰς θλιβερὰς ὥρας τῆς Μεγάλης Παρασκευῆς. Ἂς ἑνωθῶμεν, κύριοι, ὅλοι, ἂς σφίξωμεν τὴν καρδιά μας, ἂς κάμωμεν τὰς ἀναγκαίας θυσίας. Μὲ ἥσυχον τὴν συνείδησιν ὅτι ἐκάμαμεν εἰς ἀκέραιον τὸ καθῆκον μας, ἂς προσκυνήσωμεν τὰ πάθη τῆς Ἑλλάδος καὶ ἂς προσευχηθῶμεν εἰς τὸν Θεόν, τὸν καλὸν Θεὸν τῆς Ἑλλάδος, νὰ μᾶς ἀξιώσῃ ἡνωμένοι νὰ πανηγυρίσωμεν ἐπὶ τέλους κάποιαν ἡμέραν καὶ τὴν ἔνδοξόν της ἀνάστασιν. (Χειροκροτήματα).

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ψήφισμα θὰ παραπεμφθῇ ἀμέσως εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Ἐπιτροπήν, τὴν ὁποίαν παρακαλῶ νὰ τὸ ἐπεξεργασθῇ ἐντὸς τῆς αὔριον, ὥστε νὰ συζητηθῇ εἰς τὴν Βουλὴν κατὰ τὴν αὐριανὴν συνεδρίασιν.

§11ΦΩΝΑΙ. Ὄχι. Νὰ παραπεμφθῇ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ἐπὶ τοῦ Συντάγματος.

§12Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Πρέπει νὰ παραπεμφθῇ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ Συντάγματος, ἐφ’ ὅσον ἔχει ηὐξημένην τυπικὴν δύναμιν, ἀπαραιτήτως δὲ νὰ προδιανεμηθῇ εἰς τὴν Βουλήν.

§13Χ. ΛΑΔΑΣ (Ὑπ. Δικ.). Ἀναμφισβητήτως πρέπει νὰ παραπεμφθῇ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ Συντάγματος.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Ἀπόψε θὰ διανεμηθῇ εἰς τὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς, τὴν ὁποίαν καὶ πάλιν παρακαλῶ ὅπως συνέλθῃ αὔριον καὶ καταρτίσῃ τὴν ἔκθεσίν της, διὰ νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ συζήτησίς του ὑπὸ τῆς Βουλῆς ἐντὸς τῆς αὔριον. Ἐρωτῶ τὴν Βουλήν, δέχεται νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν δι’ αὔριον;

§15ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 8.30′ μ.μ.).