1947.06.06

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 128η

Παρασκευὴ 6 Ἰουνίου 1947

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 7.15′ μ. μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Σ. Σγουρόγλου ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§2Σ. ΣΓΟΥΡΟΓΛΟΥ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Α. Καραθόδωρος καταθέτει τηλεγράφημα τῆς Ὁμοσπονδίας Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Θεσ)νίκης, διαμαρτυρομένης δι’ ἔκδοσιν ἐνταλμάτων εἰς βάρος ἀμπελουργῶν περιφερείας Θεσ)νίκης, διὰ τὸν προσδιορισθέντα φόρον ἀποταμιευθέντος γλεύκους παραγωγῆς 1939 καὶ αἰτουμένης τὴν ἀπαλλαγήν των ἐκ τῆς φορολογίας ταύτης, λόγῳ τῆς περυσινῆς συνεπεία τῆς ἀνομβρίας καταστροφῆς τῆς παραγωγῆς καὶ τῆς ἐπακολουθησάσης ὀξινήσεως τῶν οἴνων. Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Λαδᾶς καταθέτει αἴτησιν τῆς Ἑνώσεως Πυροπαθῶν Ἐπαρχίας Γρεβενῶν, ζητούσης ἄμεσον ἔναρξιν ἀνοικοδομήσεως τῶν ὑπολειπομένων ἐμπρησθεισῶν οἰκιῶν, καθ’ ὅσον ἀφθονοῦν ἡ ξυλεία καὶ τὰ λοιπὰ ὑλικὰ εἰς τὴν περιφέρειάν των. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Μαντούβαλος καταθέτει διαμαρτυρίαν τῶν πωλητῶν ἀκινήτων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ Λαμίας κατὰ τῶν καθηγητῶν Γ. Ράμμου καὶ Χ. Πράτσικα, οἵτινες τυγχάνουσιν ἀγορασταὶ ἀκινήτων καὶ διὰ τὴν συμμετοχὴν τούτων ὡς Νομικῶν Συμβούλων Νομοπαρασκευαστικῆς Ἐπιτροπῆς Ὑπουργείου Δικαιοσύνης, διὰ τὴν σύνταξιν τοῦ νόμου περὶ ἀκυρώσεως ἀγοραπωλησιῶν ἐπὶ κατοχῆς, καὶ ζητοῦν τὴν ἄμεσον ἐξαίρεσιν τούτων. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Δ. Στεφανόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Ἐμποροβιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Πατρῶν ζητοῦντος κατάργησιν τῶν διαπυλίων τελῶν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Καράμπελας καὶ Α. Θεοδωρόπουλος, καταθέτουν ὑπόμνημα μονίμων ὑπενωμοταρχῶν Β. Χωροφυλακῆς, αἰτούντων τὴν εἰσαγωγήν των εἰς τὸ δεύτερον τμῆμα τῆς Σχολῆς Χωροφυλακῆς πρὸς μετεκπαίδευσίν των. Ὁ Δήμαρχος Δομοκοῦ διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ λειτουργίαν τοῦ Ὑποκαταστήματος τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ ζητεῖ τὴν ἐπαναλειτουργίαν του. Οἱ καπνοπαραγωγοὶ Ἀλιστράτης, διαμαρτύρονται διὰ τὴν μὴ εἰσέτι χορήγησιν ΠΡΙΜ εἰς πληγέντας καπνοπαραγωγοὺς καὶ ζητοῦν ἄμεσον χορήγησιν τούτου. Ἡ Σοφία Γεωργίου, κάτοικος Λαρίσης, ζητεῖ ἀπονομὴν συντάξεως διὰ τὸν φονευθέντα υἱόν της ὑπὸ τῶν Ἰταλῶν, κατὰ τὴν περίοδον κατοχῆς. Ἡ Ὁμοσπονδία Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Θεσσαλονίκης διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἐπιβληθεῖσαν φορολογίαν ἐπὶ τοῦ οἴνου, καὶ ζητεῖ ἀπαλλαγὴν ταύτης ἐκ πάσης φορολογίας. Οἱ καπνεργάται καὶ καπνεργάτριαι Σερρῶν καὶ Θεσσαλονίκης, διαμαρτύρονται διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ἐπίλυσιν τοῦ καπνεργατικοῦ ζητήματος, καὶ ζητοῦν αὔξησιν ἡμερομισθίων κατὰ 75% καὶ ἐξασφάλισιν πόρων Τ.Α.Κ. Ὁ Ἐργατοϋπαλληλικὸς κόσμος Πατρῶν διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ ἐπέκτασιν τοῦ εὐεργετήματος αὐξήσεως τῶν ἀποδοχῶν, εἰς εἶδος, καὶ εἰς τοὺς ἀρτεργάτας ἐπαρχιῶν. Ἡ Ἕνωσις Φυματικῶν Νομοῦ Καβάλας διαμαρτύρεται διὰ τὴν μελετωμένην περικοπὴν ἐπικουρικῆς μερίδος ἀπὸ τοὺς φυματικοὺς καὶ ζητεῖ χορήγησιν ταύτης εἰς τὸ ἀκέραιον. Τὰ Σωματεῖα Καταστηματαρχῶν, Ζαχαροπλαστῶν καὶ Βιοτεχνῶν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, διαμαρτύρονται διὰ τὴν μὴ εἰσέτι κατάργησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 156 Ἀγορανομικῆς Διατάξεως, διὰ τῆς ὁποίας πλήττονται οἱ ἐν λόγῳ ἐπαγγελματίαι. Ὁ Κ. Τσερδῆλος, κάτοικος Ἀθηνῶν, διαμαρτύρεται διὰ τὴν διαταχθεῖσαν ἔξωσιν τῆς οἰκογενείας του ὡς δῆθεν συνεργασθέντος μετὰ τοῦ ἐχθροῦ κατὰ τὴν περίοδον κατοχῆς καὶ ζητεῖ ἀναστολὴν τῆς ἐξώσεως. Ὁ Πανελλήνιος Σύνδεσμος Μηχανοδηγῶν ὁδοστρωτήρων Ἀθηνῶν, ζητεῖ τὴν ὑπαγωγὴν τοῦ κλάδου του εἰς τὸ Ταμεῖον Συντάξεως Μηχανικῶν, Ἐργοληπτῶν (Τ.Σ.Μ. Ε.) ὡς καὶ τροποποίησιν τοῦ Νόμου 2326)1940. Ὁ Δικηγορικὸς Σύλλογος Καλαμῶν, διαμαρτύρεται κατὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 287 Ν. Δ. τοῦ ἐπιτρέποντος τὴν ἐλευθέραν εἴσοδον νέων μελῶν εἰς δικηγορικὴν οἰκογένειαν καὶ δηλοῖ ὅτι τίθεται ἀλληλέγγυος πρὸς τὰς ἀπόψεις Δικηγορικῶν Συλλόγων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς. Ὁ Συνεταιρισμὸς Κανναβοκαλλιεργητῶν Κουφαλίων, διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ἔναρξιν συγκεντρώσεως καννάβεως ὡς καὶ διὰ προσπάθειαν βιομηχάνων πρὸς καθορισμὸν τιμῆς ἐξαγορᾶς πρὸς 4.000 δραχ. κατ’ ὀκᾶν, καὶ ζητεῖ καθορισμὸν τιμῆς ἀσφαλείας 6.000 κατ’ ὀκᾶν. Ὁ Κτηματικὸς Σύνδεσμος Αἰγιαλείας διαμαρτύρεται δι’ ἐκδοθεῖσαν ἀπόφασιν ὑπὸ τῆς Ἑνώσεως σταφιδικῶν Συνεταιρισμῶν, διὰ τῆς ὁποίας ἀποδέχεται αὕτη τὴν ἑνιαίαν διαχείρισιν τοῦ σταφιδοκάρπου καὶ ζητεῖ ἀκύρωσιν τῆς ἀποφάσεως ταύτης. Ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Ἐξωχωρίου Καλαμῶν διὰ τηλεγραφήματός του ἀναφέρει ὅτι διακόσιοι ἀναρχικοὶ ὑπὸ ἀρχηγίαν ληστοσυμμοριτῶν Ξυδὲ καὶ Κομπαλώνη, χρησιμοποιήσαντες ὅλμους καὶ καπνογόνα προσέβαλον τὴν δύναμιν Χωροφυλακῆς, ἥτις κυκλωθεῖσα κατεκρεουργήθη, ἀγνοουμένων τῶν περισσοτέρων Χωροφυλάκων, καὶ ὅτι ἐκ τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ ᾐχμαλώτισαν γυναῖκας καὶ ἄνδρας, ζητεῖ δὲ ἀποστολὴν ἱκανῶν δυνάμεων πρὸς δίωξιν συμμοριτῶν Ταϋγέτου καὶ τόνωσιν ἠθικοῦ πληθυσμοῦ. Ἡ Ἕνωσις ἀπολυθέντων ἀστυνομικῶν Ἀθηνῶν ζητεῖ καταβολὴν ἑξαμήνων ἀποδοχῶν πρὸς βελτίωσιν τῆς οἰκονομικῆς των θέσεως καὶ ἀναγνώρισιν ὡς χρόνου ὑπηρεσίας τῶν ἐτῶν διαθεσιμότητος διὰ χορήγησιν συντάξεως. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γουλῆς ἐκφράζει διὰ τηλεγραφήματός του τὴν ἀγανάκτησιν τοῦ λαοῦ Κερκύρας διὰ τὴν πλημμελῆ ἀκτοπλοϊκὴν συγκοινωνίαν τῆς Νήσου καὶ παρακαλεῖ ὅπως ρυθμισθῇ τακτικώτερον αὕτη καὶ μὴ ταλαιπωροῦνται οὕτω οἱ ταξιδεύοντες ἐπιβάται ἀναγκαζόμενοι νὰ παραμένουν ἐπὶ πολλὰς ἡμέρας εἰς Πάτρας. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Π. Λυκουρέζος καταθέτει τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν τῶν κατοίκων Ἀλαγωνίας, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν δημιουργηθεῖσαν κατάστασιν εἰς Ἀλαγωνίαν μετὰ τὴν κατάληψιν τῆς περιφερείας των ὑπὸ τῶν κομμουνιστικῶν συμμοριῶν οἵτινες διαρπάζουσι τὰς περιουσίας των, καὶ εὑρισκόμενοι εἰς ἀπόγνωσιν ἠναγκάσθησαν νὰ καταφύγωσιν εἰς Καλάμας. Ἀπάντησις τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 295 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Προκοπίδου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν συνημμένως τὴν ὑπ’ ἀριθ. 62244 ἔγγραφον ἀπάντησιν τῆς παρ’ ἡμῖν Διευθύνσεως ἄρτου ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 295 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Προκοπίδου καὶ ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 61884 ἔγγραφον ἡμῶν διὰ τὰ καθ’ ὑμᾶς.

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Κ. ΠΕΖΟΠΟΥΛΟΣ

Ἀριθ. πρωτ. 62244. Συμπληρωματικὴ ἀπάντησις. Πρὸς Τὴν Γενικὴν Γραμματείαν Διεύθυνσιν Διοικητικοῦ Λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι εἰς ἐκτέλεσιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 59138)6860)14.5.1947 ἐγγράφου ἡμῶν, σχετικῶς μὲ τὴν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Κοζάνης κ. Προκοπίδου ἐπὶ τῆς διατηρήσεως εἰσέτι τῆς ἀπαγορεύσεως ἐξαγωγῆς σιτηρῶν ἐκ τῆς Δυτικῆς Μακεδονίας. Ἡ Γενικὴ Διεύθυνσις Δυτικῆς Μακεδονίας παρὰ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 81068)5.10.1946 κοινὴν ἀπόφασιν δι’ ἧς ἤρθησαν τὰ ἀπαγορευτικὰ μέτρα ἀγορᾶς καὶ μεταφορᾶς σιτηρῶν, ἐξακολουθεῖ ἀπαγορεύουσα τὴν ἐξαγωγὴν ἐκ τῆς περιφερείας της. Κατόπιν διαμαρτυρίας τοῦ συνδέσμου ἀλευροβιομηχάνων ἐνδοχώρας, ὅστις παρεπονεῖτο διὰ τὴν τοιαύτην ἀπαγόρευσιν, ἀπηυθύνομεν πρὸς πρὸς τὴν ἄνω Γενικὴν Διοίκησιν τὸ ὑπ’ ἀριθ. 138635)3.1.1947 ἔγγραφον ἡμῶν, γνωρίζοντες αὐτῇ ὅτι δὲν ἐδικαιολογεῖτο οὐδεμία ἀπαγόρευσις ἐξαγωγῆς σιτηρῶν κατόπιν τῆς ἄρσεως τῶν ἀπαγορευτικῶν μέτρων. Πλὴν ὅμως οὐδεμία ἀπάντησις ἐλήφθη εἰς τὸ ὡς ἄνω ἔγγραφον ἡμῶν. Ἐπανελθόντες διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 42820)19.4.47 τηλεγραφήματός μας, ἐξ ἀφορμῆς διαμαρτυρίας τοῦ ἐν Κοζάνῃ Συλλόγου Γεωργῶν σιτεμπόρων κλπ. ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ζητήματος καὶ πάλιν οὐδεμίαν ἀπάντησιν ἐλάβομεν. Ὁ Διευθυντὴς καὶ ἀ. α.

Π. ΣΚΛΑΒΟΥΝΟΣ

Ἡ ἐπὶ τῆς Γεωργίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ Α. Ν. 1926)1939 «περὶ Θήρας». Ἡ ἐπὶ τῆς Ὑγιεινῆς Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν τινων πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1944–45 (Βʹ Περιόδου) καὶ 1945–46 ἀρμοδιότητος Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου οἰκονομικοῦ ἔτους 1947–48». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων περὶ Δημοσίου Λογιστικοῦ καὶ ἄλλων διατάξεων».

§3Ν. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, προκειμένου νὰ ὁμιλήσω διὰ τὰ γεγονότα Ἐξωχωρίου.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλήσητε πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, διότι, ὅταν καταναλίσκωμεν χρόνον διὰ κάθε μεμονωμένον γεγονός, παρακωλυόμεθα ἀπὸ τὸ κύριον ἔργον μας. Θὰ ὁρισθῇ εἰδικὴ ἡμέρα συζητήσεως.

§5Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι τὸ χωρίον τῆς καταγωγῆς μου, ὅπου κατοικοῦν οἱ συγγενεῖς μου. Ἐν τούτοις ἀνεγνώρισα πρὸ ὀλίγου νὰ ἀναβάλωμεν τὴν συζήτησιν. Ἂν δὲν πρόκειται νὰ ἀναβληθῇ, νομίζω, ὅτι δικαιοῦμαι ὑπὲρ πάντα ἄλλον νὰ ὁμιλήσω.

§6Χ. ΛΑΔΑΣ. Ἡμεῖς δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν ἐὰν θέλετε νὰ γίνῃ συζήτησις καὶ πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, διότι πραγματικῶς τὸ ζήτημα εἶναι ἄξιον συζητήσεως.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ὁρισθῇ εἰδικὴ ἡμέρα συζητήσεως.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Πρὶν ὅμως ἀρχίσῃ ἡ συζήτησις, ἔχω νὰ σᾶς ἀνακοινώσω, ὅτι ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματος τῶν Ἐθνικῶν Φιλελευθέρων δι’ ἐπιστολῆς του μὲ παρεκάλεσε νὰ καταστήσω γνωστὸν εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι λυπεῖται, διότι, ἀναχωρήσας εἰς Δωδεκάνησον ἕνεκα σοβαρῶν καὶ ἐπειγόντων ὑπηρεσιακῶν λόγων, δὲν θὰ δυνηθῇ νὰ παρευρίσκεται εἰς τὴν Βουλὴν κατὰ τὴν ἡμέραν τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ Ἐλέγχου. Αἱ ὑπ’ ἀριθ. 1 καὶ 2 ἐρωτήσεις τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως διαγράφονται, λόγῳ ἀπουσίας τῶν ἐρωτώντων.

§8Ν. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ πάλιν, σχετικῶς μὲ τὸ τηλεγράφημα διὰ τὰ γεγονότα τοῦ Ἐξωχωρίου.....

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς εἶπα, θὰ ὁρισθῇ εἰδικὴ ἡμέρα συζητήσεως.

§10Ν. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Ὄχι, κ. Πρόεδρε. Παρακαλοῦμεν, ἐφ’ ὅσον τὸ ζήτημα εἶναι τόσον σοβαρόν, ἡμεῖς δὲ τοὐλάχιστον οἱ Μεσσήνιοι δὲν ἀπασχολοῦμεν ποτὲ τὴν Βουλὴν εἰς τὸ ζήτημα τῆς δημοσίας τάξεως, νὰ μᾶς ἐπιτρέψητε νὰ διατυπώσωμεν τὰς σκέψεις μας ἐπὶ τῆς δημιουργηθείσης καταστάσεως. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν εἶναι ἐδῶ καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ δώσῃ τὰς πληροφορίας....

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. ..... (Δὲν ἠκούσθη).

§12Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἀπὸ αὐτὰ ποὺ μοῦ εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, ἐπείσθημεν ὅτι καλύτερον εἶναι νὰ ἀναβάλωμεν.

§13Ν. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Κύριε Κουλουμβάκη, ἐδῶ πρόκειται περὶ ὁλοκλήρου τῆς Πελοποννήσου.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔπρεπε νὰ γίνῃ συνεννόησις μετὰ τοῦ Προεδρείου, διὰ νὰ γίνῃ συζήτησις.

§15Δ. ΧΑΤΖΙΣΚΟΣ. Ὅλη ἡ Ἑλλὰς συγκινεῖται διὰ τὰ γεγονότα αὐτά.

§16Ν. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θέλομεν νὰ διαμαρτυρηθῶμεν διὰ τὴν δημιουργηθεῖσαν κατάστασιν καὶ δὲν μᾶς ἐπιτρέπητε νὰ ὁμιλήσωμεν ἐν ὀλίγοις, ἐνῷ εἰς ἀντιπροσώπους ἄλλων περιφερειῶν ἐδόθη ἡ ἄδεια νὰ ὁμιλήσουν πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως. Διαμαρτυρόμεθα δι’ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει πρότασις διὰ νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή.

§18Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Τί θὰ εἴπῃ ὁ κόσμος εἰς τὴν Πελοπόννησον, ἂν δὲν συζητήσωμεν ἕνα τέτοιο ζήτημα ἐδῶ;

§19Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ πότε θὰ τὸ ἀναβάλωμεν; Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, τὴν Κυβέρνησιν, παρακαλῶ τοὺς παρόντας κυρίους Ὑπουργούς, νὰ τηλεγραφήσουν αὐτοστιγμεὶ νὰ ἐπανέλθῃ ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς εἰς τὰς Ἀθήνας, διὰ νὰ συζητήσωμεν τὸ θέμα αὐτό, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν μᾶς ἐδήλωσεν, ὅτι δὲν εἶναι ἁρμόδιος. Διὰ τοῦτο ὑπεχώρησα, κύριε Πρόεδρε, τὸ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν. Λοιπόν, νὰ ἐπανέλθῃ ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς αὐτοστιγμεί, ἀπόψε, εἰς τὰς Ἀθήνας.

§20Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Δὲν εἶναι ὁ Ὑπουργὸς ἁρμόδιος, ἀλλ’ ἡ Κυβέρνησις ὁλόκληρος, κύριε συνάδελφε.

§21Ν. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιμένομεν νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§22Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρὸ ὀλίγου σᾶς ἐπεσκέφθην εἰς τὸ γραφεῖον σας ἵνα, συμφώνως πρὸς τὸν Κανονισμόν, ζητήσω τὴν ἄδειαν νὰ ὁμιλήσω, πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως, περὶ τῶν γεγονότων τοῦ Ἐξωχωρίου καὶ τῶν Καλαμῶν, διότι ὑπάρχουν τηλεγραφήματα ὅλων τῶν ἀρχῶν καὶ ὅλων τῶν ὀργανώσεων τῆς πόλεως, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀνάστατοι κατόπιν τῶν γεγονότων αὐτῶν. Φυλάκια συμμοριτῶν εὑρίσκονται εἰς τὰς παρυφὰς τῆς πόλεως. Μᾶς ἐδηλώθη ὅτι ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς λείπει. Παρακαλῶ καὶ ἐγώ, ὅπως καὶ ὁ κ. Κουλουμβάκης, νὰ κληθῇ τηλεγραφικῶς ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς νὰ εἶναι ἐδῶ καὶ ἐὰν δὲν εἶναι ἐδῶ, νὰ ὑπάγῃ ἐκεῖ, καὶ ὄχι νὰ κάμνῃ περιοδείας στὴν Ἤπειρον, ὅταν σφάζεται ἡ Πελοπόννησος καὶ ὅταν θέλῃ νὰ εἶναι ἀποκλειστικῶς Ὑπουργὸς ὑπεύθυνος.

§23Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. (Εἰς ἰσχυρὸν τόνον φωνῆς). Ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως πῆγε νὰ ἐπιθεωρήσῃ τὰς παραμεθορίους περιοχάς. Ἡ Πελοπόννησος δὲν μπορεῖ, ὅταν γίνεται ἕνα ἐπεισόδιον..... (Φωναί, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§24Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε νὰ λείπουν τὰ νεῦρα. Δὲν ἤλεγξε κανεὶς τὸν κ. Ὑπουργόν, ἀλλ’ εἴπομεν ὅτι εἶναι ὁ ἁρμόδιος καὶ πρέπει νὰ εἶναι παρών.

§25Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ἁρμοδία εἶναι ἡ Κυβέρνησις ὁλόκληρος.

§26Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἀναλαμβάνω ὑπὸ τὴν εὐθύνην μου, εἶπεν ὁ ἴδιος ὁ κ. Ὑπουργός. Δὲν τὸν ἠλέγξαμεν ἡμεῖς.

§27Π. ΜΟΥΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Μὴ χωρίζετε τὴν Ἑλλάδα εἰς τμήματα.

§28Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἀεροπ.). Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ἡ Βουλὴ νὰ προβῶ εἰς τὴν ὑπόμνησιν ἑνὸς γεγονότος, τὸ ὁποῖον εἶναι οὐσιῶδες. Δὲν ὑπάρχουν ἁρμόδιοι Ὑπουργοί. Ὑπάρχει ἁρμοδία καὶ ὑπεύθυνος Κυβέρνησις. (Χειροκροτήματα).

§29ΦΩΝΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§30Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἀεροπ.). Ἐὰν ἡ Βουλὴ νομίζῃ, ὅτι πρέπει ἡ συζήτησις νὰ διεξαχθῇ σήμερον ἡ Κυβέρνησις εἶναι πρόθυμος νὰ δώσῃ οἱασδήποτε ἐξηγήσεις, εἶναι εἰς θέσιν νὰ δώσῃ. (Χειροκροτήματα).

§31Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. (Εἰς ζωηρὸν τόνον). Κύριε Πρόεδρε, ἀποδεικνύεται δι’ ἄλλην μίαν φορὰν αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπον πρὸ ἡμερῶν. Ὅτι δὲν ὑπάρχει Κυβέρνησις, ἀλλ’ ὀλέθριον συνονθύλευμα. (Χειροκροτήματα). Διότι πρὸ ὀλίγων στιγμῶν, εἰς τὸ ἡμέτερον Γραφεῖον, ὁ Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν μᾶς ἐδήλωσεν ὅτι δὲν εἶναι ἁρμόδιος. Εἶναι, λοιπόν, ὀλέθριον συνονθύλευμα, τραγελαφικόν, οἰκτρόν, ἀξιοθρήνητον, ἢ δὲν εἶναι αὐτὸ τὸ κατασκεύασμα;

§32Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Κατόπιν τῆς δηλώσεως τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τοῦ Ἑνωτικοῦ Κόμματος, νομίζω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι θὰ ἠδύνατο νὰ ἐπιτραπῇ νὰ προχωρήσῃ ἡ συζήτησις.

§33Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Κάθε ἀνθρωπάριον, ἀποκαλεῖται ἡγέτης.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§35Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Ὀρθῶς εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι εἰς τὸ Γραφεῖον τοῦ κ. Προέδρου τῆς Βουλῆς, ἐγένετο συζήτησις καὶ εἶπον πράγματι ὅτι δὲν ἔχω νὰ δώσω πληροφορίας, ἐγὼ τοὐλάχιστον, διὰ τὰ γεγονότα αὐτά, διότι δὲν ἔχω ἀκριβεῖς πληροφορίας καὶ δὲν γνωρίζω τί συμβαίνει.

§36Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Εἴπατε τὴν φράσιν «Δὲν εἶμαι ἁρμόδιος».

§37Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Ναί, νὰ σᾶς δώσω πληροφορίας. Ἁρμοδία καὶ ὑπεύθυνος εἶναι ἡ Κυβέρνησις ἐν τῷ συνόλῳ της, ἀλλ’ ἐπειδὴ λείπει ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος θὰ σᾶς ἔδιδε λεπτομερεῖς πληροφορίας ἐπὶ τῶν γεγονότων καὶ τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα ἔλαβε, δι’ αὐτὸ παρεκάλεσα νὰ μὴ γίνῃ συζήτησις. Νομίζω, ὅτι δὲν ἀπέσεισα τὰς εὐθύνας — διότι ὡς μέλος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐγὼ ἔχω εὐθύνας, ὡς καὶ ὅλη ἡ Κυβέρνησις — ἀλλ’ εἶπον ὅτι ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος θὰ σᾶς πληροφορήσῃ καὶ θὰ σᾶς κατατοπίσῃ ἐπὶ τῶν γεγονότων καὶ τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα ἔλαβε, δὲν εἶναι ἐδῶ καὶ συνεπῶς ἐγὼ δὲν μπορῶ νὰ σᾶς δώσω πληροφορίας. Αὐτὰ εἶπον.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπεβλήθη, κύριοι συνάδελφοι, πρότασις, ὅπως γίνῃ συζήτησις ἐπὶ τῶν γεγονότων τῶν Καλαμῶν. Δέχεται ἡ Βουλή, τὴν πρότασιν;

§39Ν. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, ἢ ἄλλως ἐπὶ τῆς προτάσεως.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ὁμιλήσῃ εἷς ὑπὲρ τῆς προτάσεως καὶ εἷς ἐναντίον αὐτῆς.

§41Ν. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Ἐγὼ θὰ ὁμιλήσω κατὰ τῆς προτάσεως.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Περρωτῆς ἔχει τὸν λόγον ὑπὲρ τῆς προτάσεως.

§43Ν. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ἐπιβάλλεται ἡ πρόταξις τῆς ἀναφορᾶς αὐτῆς, εἶναι ὁ ἀκόλουθος: Τὰ γεγονότα τὰ ὁποῖα διαδραματίζονται κατὰ τὰς τελευταίας ἡμέρας εἰς ὁλόκληρον τὴν Πελοπόννησον, ἐξετέθησαν κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε κρατοῦν ἐν ἀνησυχίᾳ ὁλόκληρον τὸν πληθυσμόν. Βεβαίως δὲν θὰ ἦτο ὀρθὸν νὰ ἐπανερχόμεθα καθημερινῶς εἰς τὴν συζήτησιν τῆς δημοσίας ἀσφαλείας, συζήτησιν τὴν ὁποίαν ἠθέλομεν καὶ ηὐχόμεθα νὰ εἶχε πλέον τερματισθῆ. Πολλαὶ συνεδριάσεις καὶ κατὰ τὸ ἐγγὺς παρελθὸν καὶ κατὰ τὸ ἀπώτερον τοιοῦτον κατηναλώθησαν, χωρὶς νὰ δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν καὶ αὐτὴν ἀκόμη τὴν στιγμήν, ὅτι ἔχομεν σημειώσει ἀνάλογον πρόοδον εἰς ἔργα, διὰ νὰ μὴ εἴπω ὅτι παρετηρήθη καὶ κάποια ὀπισθοχώρησις, ὅπως συμβαίνει σήμερον εἰς τὴν Πελοπόννησον. Οἱ λόγοι οὗτοι ἐπιβάλλουν τὴν πρόταξιν τῆς συζητήσεως αὐτῆς καὶ θὰ παρακαλέσω ὅπως ἐπιτραπῇ νὰ συζητήσωμεν ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς καὶ τοῦ τηλεγραφήματος διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ δώσωμεν εἰς τὸν τόπον ἐκεῖ κάτω τὴν γαλήνην καὶ τὴν ἠρεμίαν.

§44Β. ΚΡΙΚΟΣ. Μόνον ἐκεῖ; Προχθὲς ἔγινεν ἐπίθεσις καὶ κατὰ τῆς Ἀράχωβας;

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Παπαγεωργίου ἔχει τὸν λόγον, θὰ ὁμιλήσῃ κατὰ τῆς προτάξεως τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς.

§46Ν. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν ἐκηρύχθην ἐναντίον τῆς προτάξεως τῆς ὑπὸ κρίσιν αἰτήσεως, τῆς σήμερον εἰσαγομένης, αὐτὸ τὸ κάμνω διότι διεπίστωσα ὅτι ὡρισμένα διαμερίσματα τῆς χώρας ἔχουν προνόμιον. Ἔγινε κάτι εἰς τὴν Πελοπόννησον καὶ χθὲς καὶ πρὸ ἡμερῶν καὶ πρὸ μηνὸς καὶ πρὸ δύο μηνῶν. Διαρκῶς γίνεται συζήτησις ἐὰν εἰσῆλθον εἴς τι χωρίον τῆς Πελοποννήσου οἱ ἀναρχικοί. Πλειστάκις καὶ ἡμεῖς, τῶν ἄλλων διαμερισμάτων ἐζητήσαμεν τὸν λόγον καὶ πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως, ἀλλὰ καὶ νὰ προταχθῶσιν ἐπερωτήσεις μας καὶ δὲν εἰσηκούσθησαν, οὐδὲ κἂν μάλιστα ἠρωτήθη ἡ Βουλή, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι εἰς τὸν ἰδικόν μου Νομὸν πρὸ 15 μόλις ἡμερῶν ἔγινεν ὁμαδικὴ σφαγὴ 30 ἀτόμων, πρὸ 3 ἡμερῶν ἔγινεν ὁμαδικὴ σφαγὴ 20 ἀτόμων, ἀφίνω δὲ τὰς πυρπολήσεις αἱ ὁποῖαι ὑπερέβησαν τὰς 100. Συνεπῶς κηρύσσομαι ἐναντίον τῆς προτάξεως τῆς συζητήσεως αὐτῆς καὶ παρακαλῶ ὑμᾶς νὰ μὴ ἀποδεχθῆτε τὴν πρόταξιν ταύτης. Τὸ κάμνω δὲ αὐτὸ διὰ τὸν ἑξῆς λόγον, ὅτι τὸ ζήτημα τῆς δημοσίας τάξεως ἔχει γενικωτέραν μορφήν. Δὲν νομίζω ὅτι ὡρισμένα διαμερίσματα ἔχουν προνόμιον διὰ νὰ ἀπασχολῆται ἡ Βουλὴ μόνον μὲ τὰ γεγονότα αὐτῶν. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§47Π. ΜΟΥΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Θεωροῦμεν τὴν Ἑλλάδα ἀδιαίρετον.

§48Ν. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Δὲν γνωρίζω.

§49ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἡμεῖς τὴν Ἑλλάδα τὴν θεωροῦμεν ἀδιαίρετον.

§50Ν. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Δὲν κινδυνεύει μόνον ἡ Πελοπόννησος. Κινδυνεύει περισσότερον........ (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Ἐν πάσῃ περιπτώσει διὰ τὴν τάξιν, ὀφείλω νὰ δηλώσω ὅτι ἐκηρύχθην ἐναντίον τῆς προτάξεως αὐτῆς, διὰ τὸν ἑξῆς λόγον: Μόλις πρὸ 4 ἡμερῶν, ὅτε ἐγένετο συζήτησις πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως διὰ τὰ γεγονότα τῆς Φλωρίνης, ὑπεβλήθη εἰς τὸ Προεδρεῖον πρότασις νὰ ὁρισθῇ ὑπὸ τῆς Βουλῆς ἐρωτωμένης, ἡμέρας γενικῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς δημοσίας τάξεως, προτασσομένης εἰδικῆς ἐπερωτήσεως καὶ γενικευομένης τῆς συζητήσεως. Ἡ Βουλὴ δὲν ἠρωτήθη ἐπὶ τῆς προτάξεως ἐκείνης. Ἐκτὸς τούτου ἐκκρεμεῖ εἰδικὴ πρότασις νομίμως ὑπογεγραμμένη παρὰ βουλευτῶν περὶ προτάξεως τῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς δημοσίας τάξεως. Εἶναι συνεπῶς ὀρθότερον νὰ πάρῃ γενικωτέραν μορφὴν ὁ ἔλεγχος ὁ κυβερνητικὸς διὰ τὸ ζήτημα τῆς δημοσίας τάξεως. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἐὰν προταχθῇ ἡ ἁπλῆ αὐτὴ ἐρώτησις σήμερον, θὰ καταναλωθῇ καὶ ἡ συνεδρίασις αὐτὴ ὁλόκληρος χωρὶς ἀποτέλεσμα καὶ χωρὶς νὰ γενικευθῇ ἡ συζήτησις καὶ αὐτὸ θὰ ἀποτελεῖ εἰδικὸν προνόμιον ὡρισμένων διαμερισμάτων. Προνόμιον, διότι τὸ βῆμα τὸ ἀπασχολοῦν ὡρισμένοι ὁμιληταί. Εἴμεθα, κύριοι, καὶ ἡμεῖς Ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους καὶ ἐζητήσαμεν πολλάκις πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως τὸν λόγον. Δὲν μᾶς ἐδόθη. Ἐσεβάσθημεν τὴν ἀπόφασιν τοῦ Προεδρείου καὶ τῆς Βουλῆς, ἀκριβῶς διὰ νὰ μὴ ἀπασχολῶμεν τὴν Βουλὴν εἰς ὁλοκλήρους συνεδριάσεις ἐπὶ ὡρισμένων γεγονότων. Ὑποθέτω, ὅτι θὰ εἶναι σωφρονεστέρα πρᾶξις καὶ διὰ τὴν κοινήν, ἔστω, γνώμην, ὄχι μόνον διὰ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, νὰ ὁρισθῇ εἰδικὴ ἡμέρα συζητήσεως, διὰ τὸ θέμα τῆς δημοσίας τάξεως, εἰς τρόπον ὥστε νὰ παρίσταται ὁλόκληρος ἡ Κυβέρνησις, εἰ δυνατόν. Καὶ δι’ αὐτὸν ἀκριβῶς τὸν λόγον, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἶμαι ἐναντίον τῆς προτάξεως τῆς ἐρωτήσεως αὐτῆς.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ ἡ Βουλή, νὰ ἀποφανθῇ ἐὰν θὰ γίνῃ ἢ ὄχι συζήτησις. Ἐκεῖνοι ἐκ τῶν συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι ἀποδέχονται νὰ γίνῃ συζήτησις, παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι).

§52Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ἡ πρότασις, τὶ ἀφορᾷ;

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὴν συζήτησιν τῶν γεγονότων τῆς Πελοποννήσου. Ὁ κύριος Κουλουμβάκης ἔχει τὸν λόγον.

§54Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, διαμαρτύρομαι μὲ ὅλην μου τὴν ψυχήν, διὰ τὰς ἀκουσθείσας λέξεις «προνόμιο» καὶ «προνομιακὴ αἴτησις».

§55Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Ἐὰν δὲν θέλετε, νὰ τὴν ἀκοῦτε, κύριε συνάδελφε, δὲν ἔπρεπε νὰ ἐπιμείνετε νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις ἀπόψε.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐφ’ ὅσον ἡ Βουλὴ ἀπεφάνθη, κύριοι συνάδελφοι.

§57Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Καταλήγομεν νὰ μεταβάλωμεν τὴν Ἑλλάδα εἰς διαμερίσματα προνομιακά.

§58Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Μὴ χωρίζετε τὴν Ἑλλάδα τὴν ἑνιαίαν καὶ ἀδιαίρετον. Δὲν εἶναι συμπεριφορὰ αὐτή.

§59Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Σεῖς τὸ κάμνετε αὐτό.

§60Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ὄχι, εἶναι ψεῦδος ἀσυγχώρητον. Εἶμαι εἰς τὸ βῆμα καὶ εἶμαι καὶ ἐνδιαφερόμενος καὶ ἠκούσατε ὅλοι ὅτι εἶχον ἀποδεχθῆ νὰ μὴ ὁμιλήσω. Ὅταν λοιπὸν οὕτως ἔχει τὸ πρᾶγμα, δικαιολογεῖσθε ἀπευθυνόμενοι πρὸς ἐμὲ νὰ ὁμιλῆτε ὅπως ὁμιλεῖτε; Ἐγὼ ἀγνοῶ αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἐὰν ἐφονεύθη πρῶτος μου ἐξάδελφος καὶ ἐν τούτοις ἐπαναλαμβάνω καὶ τονίζω ὅτι εἶχον ἀποδεχθῆ νὰ μὴ ὁμιλήσω. Τόσον σέβομαι τὴν τάξιν καὶ τοὺς καιρούς. Πολὺ καλά, κύριοι, ἔχετε καὶ σεῖς ἀλλὰ καὶ ἐγὼ ἔχω ὑποχωρήσει καὶ ἐφ’ ὅσον ἔκαμα τοῦτο πῶς ἐξακολουθεῖτε νὰ ἐπιμένετε; Ὅταν ὅμως εἶπεν ἡ πλειοψηφία τῆς Βουλῆς νὰ διεξαχθῇ συζήτησις ἐπιτρέπεται πλέον ἐφ’ ὅσον ἔχει ἀποφανθῆ ἡ Βουλὴ νὰ ἐλέγχετε ἐμέ; Ἐγὼ εἶμαι ὁ ὑπαίτιος, διότι ἡ Βουλὴ ἀπεφάνθη νὰ διεξαχθῇ ἡ συζήτησις; Κύριοι βουλευταί, εἶχον τὴν τιμὴν καὶ πρὸ ἡμερῶν νὰ εἴπω πρὸς ὑμᾶς μετὰ πάσης εὐλαβείας, ἀλλὰ καὶ ἐν ὀνόματι τῆς κοινοβουλευτικῆς πείρας, τὴν ὁποίαν, ἐπιτρέψατέ μου νὰ εἴπω, ἔχω ὑπὲρ πάντα παριστάμενον εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην, εἶπον πρὸς ὑμᾶς ὅτι εἶναι μεγάλη ἡ ἰδική μας ἱστορικὴ εὐθύνη, ὅταν προκειμένου περὶ τοιούτων ζητημάτων διαιροῦμεν τὴν πατρίδα μας εἰς διαμερίσματα προνομιακὰ καὶ μή. Ὅταν διακόπτωμεν τοὺς ἀγορεύοντας ἀπὸ τοῦ βήματος εἰς ἑκάστην φράσιν των ἢ μᾶλλον εἰς ἑκάστην λέξιν των, δὲν ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι εἶναι δικαιολογημένη ἡ κρατοῦσα εἰς τὸν λαὸν δυσφορία περὶ τοῦ ἐὰν ὑπηρετοῦμεν ἢ ὄχι τὴν πατρίδα μας ἐνταῦθα; Διότι εἶναι κανεὶς εἰς θέσιν νὰ μοῦ ἀμφισβητήσῃ ὅτι κρατεῖ εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν μία δυσφορία ἐναντίον μας; μεγάλη; μεγίστη;

§61Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Λόγῳ τῆς ἀπεραντολογίας καὶ ὄχι λόγῳ τῶν διακοπῶν, κύριε Κουλουμβάκη.

§62Ν. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Ἀλλ’ ὑμεῖς, κύριε συνάδελφε, ἠθέλατε τὴν συζήτησιν. Ἐνῷ ὑμεῖς ἠθέλατε νὰ προτάξετε τὴν συζήτησιν, ἡμεῖς ὑπεστηρίξαμεν γενικωτέραν συζήτησιν.

§63Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Βλέπετε ὅτι εἶσθε ἀδιόρθωτος; Σᾶς εἶπον κατ’ ἐπανάληψιν ὅτι εἶχον ἀποδεχθῆ νὰ μὴ ὁμιλήσω, ἀλλὰ νὰ ὑπακούσω εἰς τὴν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς, ἐνῷ σεῖς εἶσθε ἀσεβὴς πρὸς τὴν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς.

§64Ν. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Καθ’ ἣν στιγμὴν δὲν εἶναι γνωστὸν ἡ ἀπόφασις τῆς Βουλῆς εἰς τὶ ἀφορᾷ;

§65Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Μὰ ἐφ’ ὅσον μὲ ἠρωτήσατε μὲ ἀφήσατε νὰ τὸ εἴπω;

§66Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Δὲν στρεφόμεθα ἐναντίον σας, ἀλλὰ γνωρίζομεν ὅτι δὲν εἶναι συμφέρον τῆς Βουλῆς τοῦτο.

§67Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Πῶς δὲν στρέφεσθε ἐναντίον μου ἀφοῦ μὲ ἐμποδίζετε νὰ ὁμιλήσω; Λοιπὸν ἀκούσατε καὶ σεῖς· δὲν δυσφορεῖ ὁ λαὸς διὰ τὴν ἀπεραντολογίαν. Ἐγὼ δὲν ἀποδέχομαι ὅτι ἐδῶ γίνονται ἀπεραντολογίαι. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀποδέχομαι εἶναι τοῦτο, ὅτι ὁμιλοῦσι περισσότεροι ρήτορες ἀπὸ ἐκείνους εἰς τοὺς ὁποίους ἔπρεπε νὰ ἐπιτρέψουν τὸν λόγον κατὰ τὸν προσήκοντα τρόπον, οἱ ἡγέται, οἱ ἀποκαλούμενοι ἡγέται τῶν κομμάτων. Ἀλλ’ ὄχι μόνον οἱ αὐτοκαλούμενοι, ἀλλὰ καὶ οἱ ἀπουσιάζοντες ἡγέται ἀπὸ τὰς συζητήσεις τῆς Βουλῆς καὶ ἐρχόμενοι ἐνταῦθα διὰ νὰ εἴπουν ὀλίγας λέξεις μόνον κατὰ τρίμηνον, καθ’ ἑξάμηνον. Σεβαστοὶ ἡγέται, ἀληθεῖς ἡγέται, ἀλλ’ ἐπίτιμοι ἡγέται, λόγω τῆς ἡλικίας των, ὅπως καὶ ἐγὼ μετὰ τινα ἔτη δὲν θὰ ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ ἐκλέγωμαι βουλευτής.

§68Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Μετὰ πόσα ἔτη;

§69Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ὅταν θὰ καταντήσω νὰ μὴ δύναμαι νὰ ἔρχωμαι ἐδῶ, παρὰ μόνον κάθε τρίμηνον, διὰ νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις διὰ πέντε λεπτὰ καὶ νὰ ἀποχωρήσω. Λοιπὸν δὲν πρόκειται, κύριοι, περὶ προνομίου τινός. Ἀλλ’ ἠκούσθη καὶ ἄλλη διακοπὴ καὶ ἀπαντῶ καὶ εἰς αὐτήν. Κύριε συνάδελφε, ὁ ὁποῖος γνωρίζετε πόσον σᾶς ὑπολήπτομαι καὶ σᾶς ἀγαπῶ, ἔχει γραφεῖ, ὅτι ἐὰν ἐχάνοντο ὅλοι οἱ Ἀρχαῖοι Ἕλληνες συγγραφεῖς καὶ ἀπέμενε μόνον ὁ Πλούταρχος καὶ πάλιν ἡ Ἑλληνικὴ φιλολογία θὰ ἦτο ἡ πρώτη τοῦ κόσμου. Λέγει λοιπὸν ὁ Πλούταρχος, ὅτι εἰς τὰς δυσχερεῖς περιστάσεις τῶν Ἄστεων, τῶν Κρατῶν, τῶν Βουλῶν, ἡ ἐλευθεροστομία, ἡ παρρησία—τὰ σῦκα, σῦκα καὶ ἡ σκάφη, σκάφη—εἶναι ἄγκυρα σωτηρίας. Εἶναι καθῆκον μας νὰ σεβώμεθα τὰ πρόσωπα, ἀλλὰ μεγαλύτερον καὶ ἱερώτερον καθῆκον μας, εἶναι, νὰ σεβώμεθα τὴν Πατρίδα μας, ἡ ὁποία κινδυνεύει. Διότι, κύριοι, δὲν πρόκειται περὶ προνομίου ὅπως προηγουμένως εἶπον, ἀλλ’ ὅπως καὶ πρὸ ἡμερῶν εἶπον· ὅτι πρὸ παντὸς πρέπει νὰ ἀποβλέπωμεν εἰς τὸ ἀποτέλεσμα τοῦ διεξαγομένου ἐμφυλίου πολέμου εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα. Καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνω καὶ τὸ τονίζω, ὁμοίως προκειμένου περὶ τῆς παλαιᾶς Ἑλλάδος, δὲν εἶναι δυνατὸν πᾶσα κωμόπολις, πᾶν χωρίον νὰ ἔχῃ τὴν σημασίαν καὶ τὴν σπουδαιότητα, τὴν ὁποίαν ἔχουν, ἡ Λάρισα, ἡ Λαμία, τὸ Μεσολόγγιον, αἱ Πάτραι, τὸ Ναύπλιον, ἡ Τρίπολις, αἱ Καλάμαι. Καὶ κινδυνεύουν αἱ Καλάμαι.

§70Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Τὴν προτεραιότητα τὴν ἔχει ὁ Μωρηᾶς.

§71Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ὄχι, κύριε, ὁ Μωρηᾶς· θέλετε νὰ ἀναχθῶμεν εἰς τὴν ἱστορίαν; Ὁ Μωρηᾶς, ἀπὸ τὸν ὁποῖον κατάγεται ἡ μητέρα τοῦ κ. Χατζίσκου, εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἤρχισε τὴν ἐπανάστασιν τοῦ 1821, ὁ Μωρηᾶς εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος κατενίκησε τὸν Ἰμπραήμ. Ἀλλὰ τώρα, αὐτὴν τὴν ἐποχήν, ἡ Βόρειος Ἑλλὰς εἶναι ἡ ἐγγύησις τῆς ὑπάρξεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους. Ἐὰν κινδυνεύῃ ἡ Βόρειος Ἑλλάς, δὲν ὑπάρχει Ἑλληνικὸν Ἔθνος. Θὰ παύσῃ νὰ γράφεται ἡ Ἑλληνικὴ ἱστορία! Ἀλλὰ διὰ νὰ ὑπάρχῃ ἡ Ἑλλάς, βεβαίως πρέπει νὰ ἐξασφαλισθοῦν καὶ τὰ κέντρα τῆς Νοτίου Ἑλλάδος. Καὶ ἀπὸ τὰ κέντρα τὰ σπουδαιότερα τῆς Νοτίου Ἑλλάδος εἶναι ἡ πόλις τῶν Καλαμῶν. Λοιπὸν θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπιτραπῇ νὰ διεξαχθῇ συζήτησις σοβαρωτάτη καὶ περὶ τῆς ἡρωϊκῆς Ρούμελης καὶ περὶ τῆς πολυτιμωτάτου Θεσσαλίας καὶ περὶ τῆς εὐάνδρου Ἠπείρου. Καὶ ὅπως εἶπον καὶ ἐπαναλαμβάνω διὰ χιλιοστὴν φοράν, πρὸ παντὸς περὶ τῆς Βορείου Ἑλλάδος. Διότι συνέβη ἀπόψε, ἀποκαμοῦσα ἡ Βουλὴ νὰ ἀκούῃ παθήματα ἐπὶ παθημάτων, διότι συνέβη ἀπόψε νὰ ἀποφασισθῇ νὰ διεξαχθῇ συζήτησις περὶ τῶν συμβάντων εἰς τὴν Μεσσηνίαν, τοῦτο ἀποτελεῖ προνόμιον; Ὄχι κύριοι.

§72Χ. ΛΑΔΑΣ. ODIOSUM προνόμιον.

§73ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὰ λόγια δὲν σώζουν τὴν κατάστασιν. Χρειάζονται ἔργα, κύριοι συνάδελφοι.

§74Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Σᾶς εἶπον καὶ ἄλλοτε, κύριοι βουλευταί, ὅτι εἰς τὰς Βουλάς, δὲν κατασκευάζονται καθίσματα καὶ τραπέζια καὶ μαγειρικὰ σκεύη (γέλωτες). Εἰς τὰς Βουλὰς συζητοῦν, ἀκούονται λόγοι καὶ ἐπακολουθοῦν εἰς τοὺς λόγους αἱ πράξεις. Ὅταν ὁμιλῶμεν περὶ τῆς σπουδαιοτάτης λειτουργίας τῶν Βουλῶν τῆς οἰκουμένης ὁμιλοῦμεν περὶ τοῦ ἐλέγχου τῶν Κυβερνήσεων. Καὶ ὁ ἔλεγχος τῶν Κυβερνήσεων διεξάγεται διὰ λόγων, ἴσως ἐνίοτε, δὲν θέλω νὰ εἴπω, πότε, ἴσως ἐνίοτε θὰ ἔπρεπε νὰ γίνεται ὁ ἔλεγχος καὶ διὰ ραβδισμῶν. Τὸ παραδέχομαι (γέλωτες). Ἀλλὰ τέλος πάντων εἰς τοιαύτην ἀπόφασιν δὲν κατέληξεν οὐδεμία Βουλὴ τῆς Οἰκουμένης. Λοιπὸν λόγοι ἀκούονται, καὶ διὰ λόγων ἔτι ἐλέγχομεν τὴν Κυβέρνησιν, διότι μέχρι τῆς στιγμῆς ταύτης δὲν ἐξετέλεσε τὸ καθῆκον της, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχῃ κίνδυνος εἰς τὴν Πελοπόννησον διὰ νὰ εἴμεθα περισσότερον δυνατοί, διὰ νὰ εἴμεθα περισσότερον ἕτοιμοι, διὰ νὰ ἀπασχοληθῶμεν εἰς τὸν ἀγῶνα ἐν τῇ Βορείῳ Ἑλλάδι. Νομίζω, ὅτι τοῦτο εἶναι λογικόν. Δὲν ζητοῦμεν λοιπὸν προνόμια, οἱ ἐκ Πελοποννήσου προερχόμενοι. Ζητοῦμεν νὰ ἀπαλλαγῇ ἀπὸ πάντα κίνδυνον καὶ ἡ Πελοπόννησος, διὰ νὰ ἔχωμεν περισσοτέρας δυνάμεις νὰ ἐκτελέσωμεν τὸ μέγα καθῆκον μας εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα. Μὲ ἠναγκάσατε, κύριοι, χωρὶς νὰ θέλω νὰ μεταχειρισθῶ μακρὸν ὁπωσδήποτε πρόλογον. Ἔχω εἰς τὸ θυλάκιόν μου καὶ ἐγὼ τηλεγραφήματα ἀπὸ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἠκούσατε ἀναγνωσθέντα. Εἰς τὸ χωρίον τῆς καταγωγῆς μου χωρίον μέγα, κωμόπολιν δύναμαι νὰ ἰσχυρισθῶ, εἶναι ἡ τρίτη φορὰ κατὰ τὴν ὁποίαν ἐγένετο ἐπίθεσις, ἐφονεύθησαν πάντως 30 χωροφύλακες ἴσως καὶ 60...

§75Γ. ΜΕΛΑΣ. Ἴσως 45.

§76Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἴσως 45, ἀλλὰ ἴσως καὶ οἱ ἄλλοι 15 ἀπεκεφαλίσθησαν. Ἔχω τηλεγραφήματα, ὅτι αἱ οἰκογένειαι τῶν πτωχῶν ἐκείνων Μανιατῶν, οἰκογένειαι πολλάκις πολυμελεῖς, ὁδεύουν πρὸς τὰς Καλάμας, γυμναί, πεινῶσαι, στερούμεναι χρημάτων, στερούμεναι ἐφοδίων. Ποῦ πηγαίνουν, παρὰ εἰς τὴν ἀπόγνωσιν; Καὶ οὐχὶ μόνον τοῦτο, ἀλλὰ τὰ τηλεγραφήματα δηλώνουν, ὅτι κινδυνεύουν νὰ καταληφθοῦν αἱ Καλάμαι...

§77Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Αὐτὸ δὰ ἔλειπεν.

§78Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. ... ἡ πρωτεύουσα τῆς μεσημβρινῆς Πελοποννήσου, ἡ πόλις εἰς τὴν ὁποίαν τὸ πρῶτον ὑψώθη ἡ σημαία τῆς ἐπαναστάσεως τοῦ 1821. Ἐλέγχω τὴν Κυβέρνησιν, διότι τρεῖς αὐτῆς Ὑπουργοὶ μετέβησαν εἰς Λακωνίαν, διὰ νὰ ἐξασφαλίσουν τὴν δημοσίαν τάξιν εἰς τὴν Πελοπόννησον καὶ προέβησαν εἰς δηλώσεις —μάλιστα εἷς ἐξ αὐτῶν, κατὰ τὸ σύνηθες, ἀπήγγειλε, παρὰ τὰς συστάσεις τοῦ ἀκροατηρίου, εἰς τὸ Γύθειον, μακρὸν λόγον, δὲν θέλω νὰ εἴπω πομπώδη— διότι περιττεύει νὰ τὸ εἴπω— προέβησαν ἀκολούθως εἰς δηλώσεις, ὅτι ἐξησφάλισαν τὴν δημοσίαν τάξιν. Μᾶς εἶπον ἀκόμη, ὅτι ὑπὸ τὴν εὐθύνην των ἡ δημοσία τάξις, δὲν διατρέχει κίνδυνον. Καὶ ἐν τούτοις ἡ δημοσία τάξις, εἰς τὰ μέρη ἐκεῖνα, διατρέχει μέγιστον κίνδυνον. Καὶ ἐλέχθη πρὸς ἡμᾶς, ἐλέχθη σήμερον τοῦτο, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μᾶς ἐξασφαλίσουν ὅτι θὰ ἀποτραπῇ ὁ κίνδυνος. Νομίζω ὅτι, ὅταν τοιουτοτρόπως ἔχουν τὰ γεγονότα, Ὑπουργοὶ ἁρμόδιοι καὶ Ὑπουργοὶ ἀναρμόδιοι, ὅλοι ὅμως βεβαίως ὑπεύθυνοι κατὰ τὸ πολίτευμά μας, ἔχουν καθῆκον νὰ ἀποχωρήσουν καὶ νὰ ἀναλάβουν τὴν Κυβέρνησιν πολιτευταὶ δεδοκιμασμένοι, ἄνδρες ἀληθινοί, ἄνδρες δυνάμενοι νὰ ἀντιταχθοῦν κατὰ τῶν ὁμάδων τῶν καθαρμάτων αὐτῶν, κατὰ τῶν ὁποίων θὰ ὑπῆρχον μερικὰ ἀποσπάσματα, ὅπως τὰ ὠνομάζουν, ὅταν ἡ Ἑλλὰς ἐτυραννεῖτο ἀπὸ ληστρικὰς συμμορίας, διότι περὶ τοιούτων καθαρμάτων πρόκειται. Ὁ ἐπιτεθεὶς διὰ τρίτην φορὰν κατὰ τοῦ Ξηροχωρίου Ξυδέας εἶναι ἀνθρωπάριον, κάθαρμα, ἄνθρωπος, ὅπως λέγουν δημωδῶς «μισοῦ χριστιανοῦ» καὶ ὅμως λέγει ἡ Κυβέρνησις ὅτι δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ παραιτηθῇ ἀμέσως ὅταν τὴν ἐξευτελίζουν τοιαῦτα ἀνθρώπινα καθάρματα. Ἐγὼ ὑποστηρίζω ὡς κοινοβουλευτικὸς ἄνθρωπος ὅτι, καὶ ἐὰν ἀκόμη δὲν πταίῃ πραγματικῶς ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ δώσῃ παράδειγμα τῆς ὑπερηφανείας τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν, τῆς φιλοτιμίας κυβερνητῶν συναισθανομένων εὐθύνας καὶ ἐὰν ἀκόμη δὲν πταίῃ, πρέπει νὰ παραιτηθῇ διὰ νὰ δώσῃ παράδειγμα ἀνδρῶν ὑπερηφάνων πολιτευτῶν φιλοτίμων. Αὐτὰ εἶχον, κύριοι συνάδελφοι, νὰ εἴπω πρὸς ὑμᾶς. Δὲν προτίθεμαι περισσότερα νὰ εἴπω καὶ ἀναμένω νὰ ἴδω, τέλος πάντων, οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι, ἤθελεν ἡ κατάρα τοῦ λαοῦ καὶ ἡ ......... τοῦ διαβόλου, νὰ μᾶς κυβερνήσουν δὲν ἔχουν καθόλου φιλοτιμίαν;

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Περρωτῆς ἔχει τὸν λόγον.

§80Ν. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Κανεὶς ἴσως περισσότερον ἀπὸ ἐμὲ δὲν ἀναγνωρίζει τὴν δυσχέρειαν καὶ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ σοβαροῦ ζητήματος τῆς δημοσίας ἀσφαλείας διότι δὲν καλεῖται καὶ ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, ὅπως καὶ ἡ προηγουμένη τοιαύτη, νὰ ἐφαρμόσῃ μίαν πολιτικὴν δημοσίας τάξεως, ὅπως συνέβαινεν εἰς τὸ παρελθὸν καὶ εἰς τὰς πλέον ἀνωμάλους περιστάσεις, ἀλλὰ καλεῖται πρὸ παντὸς καὶ κυρίως νὰ ἐξεύρῃ τὸν τρόπον τοῦ τερματισμοῦ τῶν τόσων συμφορῶν τὰς ὁποίας ἐπεσώρευσεν ἐπὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἡ ἐγκληματικὴ τύφλωσις μιᾶς μικρᾶς μερίδος, ἡ ὁποία παρασυρθεῖσα καὶ ὑπηρετοῦσα ξένους σκοπούς, ἐπιδιώκει τίποτε περισσότερον, τίποτε ὀλιγώτερον νὰ ὑποδουλώσῃ τὴν πατρίδα μας, διότι νομίζει ὅτι αὕτη ὑποδουλωμένη θὰ τοὺς εἶναι εὐτυχεστέρα. Ἀντιμετωπίζει λοιπὸν κατάστασιν ἄνευ προηγουμένου, ἡ Κυβέρνησις, δηλαδὴ μίαν ὠργανωμένην ἀναρχίαν μὲ σκοποὺς αὐτόχρημα ἐγκληματικοὺς ἐνισχυομένην ἔξωθεν καὶ δι’ ὅλων τῶν μέσων, διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τοὺς σκοπούς της. Δὲν πρέπει, κύριοι, νὰ λησμονήσωμεν, ὅτι καὶ ἕνα μέρος τῆς Ἑλληνικῆς κοινωνίας εὐθύνεται διὰ τοῦτο, διότι ὅταν ἀπηλευθερώθη ἡ χώρα, εἶχε φθάσει μέχρι τοῦ σημείου, ἕνα μέρος τῆς Ἑλληνικῆς κοινωνίας νὰ πιστεύῃ, ὅτι οἰκονομικαὶ διαφοραὶ ἢ κοινωνικαὶ μεταρρυθμίσεις εἶναι ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι μᾶς ἐχώριζαν μὲ τὴν παράταξιν ἐκείνην. Ἐὰν πράγματι, κύριοι, περὶ τοιούτου τινὸς ἐπρόκειτο, ἡμεῖς ἐδῶ, ποὺ εὑρισκόμεθα εἰς τὴν Βουλήν, θὰ εὑρισκόμεθα ἴσως πρὸς τὴν πλευρὰν ἐκείνην, διότι ὅλοι προερχόμεθα ἀπὸ τὸν λαόν, ἀνήκομεν εἰς αὐτὸν καὶ μίαν μοναδικὴν φιλοδοξίαν ἔχομεν, νὰ ἀφήσωμεν τὰ παιδιά μας νὰ ζήσουν καὶ νὰ πεθάνουν κοντά του. Ἀλλ’ ἐχωρίσθημεν, κύριοι, δι’ οἰκονομικὰς διαφορὰς ἢ κοινωνικὰς μεταρρυθμίσεις; Ἕνας λαός, ὁ ὁποῖος ἔφθασεν εἰς τὴν ὑψηλοτέραν κορυφὴν τῆς δόξης του, διότι δὲν ἐδίστασε νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰς δύο μεγαλυτέρας στρατιωτικὰς αὐτοκρατορίας, τὰς ὁποίας ἐγνώρισέ ποτε ἡ ἀνθρωπότης καὶ ὁ ὁποῖος διὰ τοῦ ἔπους τοῦ Ἀλβανικοῦ ἔγραψε τὴν ὡραιοτέραν σελίδα τὴν ὁποίαν θὰ ἠδύνατο νὰ ἀναγράψῃ λαὸς μικρὸς ἢ μεγάλος εἰς τὴν ἱστορίαν του, ὁ λαὸς αὐτός, ἐνεφανίσθη, ὅτι ὄχι μόνον δὲν ἤθελε τίποτε νὰ διεκδικήσῃ ἀπὸ τὰς δάφνας του, ἀλλὰ καὶ ἁπλῶς ἀναφερομένας ἀπετέλουν τὸ κόκκινο πανὶ τῆς ἐξαγριώσεώς του. Πρωτοφανὲς παράδειγμα καταπτώσεως λαοῦ. Ἤρκει τὴν ἐποχὴν ἐκείνην νὰ ἀναφέρῃ κανεὶς τὴν φράσιν «Μεγάλη Ἑλλάδα» ἢ νὰ κρατῇ τὴν ἐφημερίδα, τὴν ὁποίαν ἐξέδιδεν ὁ κ. Κουλουμβάκης, τὴν «Μεγάλην Ἑλλάδα», διὰ νὰ ἴδῃ κινδυνεύουσαν καὶ αὐτὴν τὴν ζωήν του. Ἡ κατάστασις, λοιπόν, κύριοι, δὲν εἶναι τόσον ἁπλῆ, ὥστε νὰ ἐπικρίνωμεν τὴν Κυβέρνησιν, μόνον καὶ μόνον διὰ τὴν πρᾶξιν της αὐτήν. Πρέπει νὰ τῆς ἀναγνωρίσωμεν καὶ τὸ βάρος, τὸ ὁποῖον ἔχει, διὰ νὰ τακτοποιήσῃ μίαν παρομοίαν κατάστασιν. Ἀλλ’ ἐνῷ τοῦτο εἶναι ἀληθές, εἶναι ἐξ ἴσου ἀναντίρρητον ὅτι καὶ ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀκολουθεῖ πολιτικὴν μὲ γραμμήν, μὲ σύστημα καὶ μὲ μέθοδον. Θὰ ἐνθυμεῖσθε ὅλοι ὅτι εἴχομεν τὸν πρῶτον αἰφνιδιασμὸν εἰς τὸν Πάρνωνα καὶ οἱ χωροφύλακες ἐσφάγησαν, διότι ἔπεσαν εἰς ἐνέδραν. Μετ’ ὀλίγον παρουσιάσθη νέον κροῦσμα. Καταλαμβάνεται ἡ Ἁλαγονία, ἀνατινάσσεται ἡ γέφυρα, σφάζεται ὁ Πρόεδρος. Μετέπειτα ἔχομεν τὴν σφαγὴν τοῦ Λεβιδίου καὶ διερωτῶμαι, κύριοι, ἐφ’ ὅσον ἐγκαίρως εἰδοποιήθησαν αἱ ἀρχαὶ τῆς Τριπόλεως ὅτι περιζώνεται τὸ Λεβίδιον ἀπὸ ἀντάρτας καὶ εἰδοποιήθη τηλεγραφικῶς ὁ διοικητὴς τοῦ στρατοῦ Τριπόλεως, διατὶ δὲν ἐκινήθη ὁ στρατός; Διότι ὑπῆρχε διαταγὴ τοῦ Ἐπιτελείου, ὅτι καὶ ἐὰν ἀκόμη ἐσφάζοντο ὀλίγα βήματα ἔξω τῆς πόλεως οἱ κάτοικοι, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ ἔλθουν εἰς βοήθειαν, διότι ἦτο στρατὸς ὑπὸ ἐκπαίδευσιν.

§81Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Ἡ διαταγὴ αὐτὴ ὑπῆρξεν ἐγκληματική.

§82Ν. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Καὶ ἐρωτᾶται· ποιὸ μυαλὸ ἀνοήτου ἀνθρώπου ἦτο αὐτὸ, διὰ νὰ ὑποστηρίξῃ παρομοίας ἀντιλήψεις; Διότι ὁ πληθυσμὸς τοῦ Λεβιδίου ἐσφάζετο ἐν γνώσει τῶν στρατιωτικῶν ἀρχῶν, καὶ ἂν ὑποτεθῇ ὅτι ἐστέλλοντο ὀλίγοι ἄνδρες διὰ τὴν ὑποστήριξιν τῶν ἀγωνιζομένων χωροφυλάκων, θὰ ἐσώζετο ὁλόκληρος ἡ περιοχὴ ἐκείνη καὶ θὰ ἐξουθενοῦντο οἱ ἀντάρται. Ἀλλὰ ἐπρόκειτο νὰ διακοπῇ ἡ ἐκπαίδευσις τῶν ὁπλιτῶν καὶ δὲν ἐπετρέπετο τοῦτο. Καὶ ἐρωτᾶται· θὰ ἦτο διακοπὴ τῆς ἐκπαιδεύσεως, ἢ συμπλήρωσις αὐτῆς, ὅταν οἱ στρατιῶται θὰ ἐπήγαινον νὰ ἀγωνισθοῦν παραπλεύρως τῶν χωροφυλάκων διὰ τὴν τιμὴν καὶ τὴν ἐλευθερίαν τοῦ λαοῦ; (Χειροκροτήματα).

§83Δ. ΣΑΡΡΗΣ. Εἰς τὴν Τρίπολιν ἡ ἐκπαίδευσις γίνεται 60–70 ἡμέρας καὶ γνωρίζετε, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὶ καταναλίσκεται ὁ χρόνος τῆς ἐκπαιδεύσεως; Εἰς τὸ νὰ μάθουν τὸ «ἐπ’ ὤμου ἄρμ» καὶ εἰς τὸ νὰ κτυποῦν τὰ πόδια, καθ’ ὃν χρόνον ἡ Ἑλλὰς σπαράσσεται καὶ ἔχει ἀνάγκην ἀπὸ τοὺς στρατιώτας. Γνωρίζετε δὲ ὅτι ἦτο δυνατὸν ἐντὸς 25– 30 ἡμερῶν ὁ στρατὸς νὰ ἀσκηθῇ εἰς τὴν ἐκπαίδευσιν τῶν αὐτομάτων ὅπλων, ὁπότε μετὰ ἕνα μῆνα θὰ εἶχε διπλασίαν καὶ τριπλασίαν δύναμιν, ὥστε καὶ τὰς παλαιοτέρας κλάσεις νὰ ἀνακουφίσῃ. Καὶ ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, βάσει ποίων σκέψεων πράττουν αὐτὰ τὰ πράγματα;

§84Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Μέρος τῶν ἐκπαιδευτῶν ἐὰν διέθετον ἀσφαλῶς θὰ συνελαμβάνοντο οἱ κομμουνισταί. Ὄχι ἐκπαιδευομένους, μέρος τῶν ἐκπαιδευτῶν.

§85Ν. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Κύριοι βουλευταί, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθῇ σοβαρῶς ὅτι, ἐπειδὴ δὲν εἶχε τερματισθῆ ἡ ἐκπαίδευσις ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ χρησιμοποιηθῇ τὸ τμῆμα ἐκεῖνο διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς ὑποθέσεως τῆς δημοσίας ἀσφαλείας;

§86Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶχε τερματισθῆ ἡ ἐκπαίδευσις.

§87Ν. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Δὲν εἶχεν, ἔστω, τερματισθῆ. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ, ἐὰν ἐπληροφορούμεθα ὅτι ἔξωθεν τῆς Βουλῆς γίνεται οἱαδήποτε ἐπίθεσις ἐκ μέρους τῶν ἀνταρτῶν, ἡμεῖς θὰ παραμέναμεν εἰς τὴν αἴθουσαν τῆς Βουλῆς, ἢ θὰ ἐξερχόμεθα μὲ ὅσα μέσα θὰ ἠδυνάμεθα νὰ ἔχωμεν διὰ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὴν κατάστασιν;

§88Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἡ τυπικὴ αὐτὴ δικαιολογία δὲν εὐσταθεῖ διότι εἶχε τερματισθῆ ἡ ἐκπαίδευσις.

§89Ν. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Ἐν συνεχεία, κύριοι, μίαν ἡμέραν ἀποφασίζει τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον νὰ ἀποστείλῃ εἰς τὰς Καλάμας 27 κομμουνιστὰς ἐπικινδύνους διὰ νὰ δικασθῶσιν εἰς τὸ ἐκεῖ Στρατοδικεῖον. Καὶ παριστάμεθα πρὸ τοῦ ἑξῆς θεάματος. Οἱ κομμουνισταὶ οὗτοι νὰ ταξιδεύουν μὲ τὴν τακτικὴν ἁμαξοστοιχίαν νὰ φθάνουν εἰς τὸν σταθμὸν Ἴσαρη νὰ τοὺς περιμένουν οἱ ἄνθρωποί των ἐκεῖ τοὺς ὁποίους θὰ εἶχον εἰδοποιήσει προηγουμένως. Αὐτὰ γίνονται μετὰ τὰς σφαγὰς τοῦ Λεβιδίου καὶ τῆς Ἀλαγονίας καὶ ὁ στρατὸς παρακολουθεῖ τὸ θέαμα αὐτὸ ἀπαθῶς. Οἱ παλαιότεροι ἐξ ὑμῶν θὰ ἐνθυμῆσθε ὅτι ἀπὸ τῆς ἐμφανίσεως τοῦ Κράτους οὐδέποτε ὑπῆρξε παράδειγμα ληστείας εἰς τὴν Πελοπόννησον. Καὶ τοῦτο, ὄχι διότι εἰς τὴν Πελοπόννησον δὲν ὑπάρχουν ἐγκληματίαι, ἀλλὰ διότι τὸ ἔδαφος τῆς Πελοποννήσου δὲν εἶναι πρόσφορον διὰ ληστείαν. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν αἴσθημα ἀποκαρδιώσεως καταλαμβάνει ὅλους, ὅταν βλέπουν ὅτι ἐκεῖ ποὺ δὲν ὑπῆρξεν οὔτε κἄν φυγοδικία νὰ ὑπάρχουν ἀντάρται, οἱ ὁποῖοι σφάζουν χωρὶς νὰ ἠμπορῇ τὸ Κράτος νὰ τοὺς ἀντιμετωπίσῃ. Κύριοι βουλευταί, ἀνεφέρθη πρὸ ὀλίγου ἐκ μέρους ἀξιοτίμου συναδέλφου, ὅτι δῆθεν ἐγένετο προτίμησις τῆς συζητήσεως διὰ τὴν Πελοπόννησον. Οὐδεὶς περισσότερον ἀπὸ ἡμᾶς ποὺ κατοικοῦμεν ἐκεῖ κάτω εἰς τὸ Ταίναρον δὲν ἔχομεν βαθυτέραν συναίσθησιν ὅτι ἡ καρδιὰ τῆς Ἑλλάδος εὑρίσκεται εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα. Ἐὰν συζητοῦμεν διὰ τὴν Πελοπόννησον, συζητοῦμεν ἀκριβῶς διὰ νὰ στηρίξωμεν τὴν Β. Ἑλλάδα, διότι ὑπάρχουν οἱ λέγοντες ὅτι εἰς τὴν Πελοπόννησον μαίνεται ὁ ἐμφύλιος σπαραγμός, τί σχέσιν ἔχει μὲ τὰ σύνορα; Εἶπον, ὅτι εἰς τὴν Πελοπόννησον οὐδέποτε ὑπῆρξε λῃστοσυμμορία, διότι τὸ ἔδαφος δὲν εἶναι πρόσφορον, οὔτε καὶ διὰ φυγοδικίαν ἀκόμη. Ἐν τούτοις, τὴν στιγμὴν αὐτὴν ἐπικρατεῖ ἀναρχία καὶ σφαγὴ καὶ αἴσθημα ἀποκαρδιώσεως καταλαμβάνει ὅλους ὅταν βλέπουν ὅτι ἐκεῖ ποὺ δὲν ὑπῆρχε κἄν φυγοδικία νὰ ἐπικρατῇ ἀναρχία χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ πρόγραμμα πρὸς ἀντιμετώπισιν αὐτῆς. Ἐθεώρησα, κύριοι, καθῆκον μου ἐκδηλώνων τὸν πόνον τῶν συμπατριωτῶν μου, νὰ ἀναφέρω τὰ γεγονότα αὐτὰ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, διότι εἰς τὴν Βουλὴν τὸ ἔργον δὲν εἶναι ἄλλο παρὰ τὸ ὁμιλεῖν, τὸ ἐλέγχειν, τὸ νομοθετεῖν. Ἀνέφερα συνεπῶς τὰ γεγονότα τὰ ὁποῖα δὲν δύνανται νὰ ἀμφισβητηθοῦν καὶ ἐπικαλοῦμαι τὴν μαρτυρίαν ὅλων τῶν Πελοποννησίων βουλευτῶν, οἱ ὁποῖοι κατ’ ἐπανάληψιν ἔλαβον μέρος εἰς ὡρισμένας σκέψεις καὶ ἐκαλέσαμεν καὶ τοὺς κ. κ. Ὑπουργούς, χωρὶς νὰ δύνανται νὰ μᾶς δώσουν οὐδεμίαν ἐξήγησιν ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου. Καὶ ἂν ἐφθάσαμε μέχρι τοῦ σημείου νὰ ἐρχώμεθα ἐδῶ νὰ διαμαρτυρώμεθα, δὲν τὸ πράττομεν δι’ ἄλλον λόγον παρὰ μόνον διὰ νὰ κεντρίσωμεν ἔτι περισσότερον τὸ ἐνδιαφέρον τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως ὅπως λάβῃ θέσιν ἀνάλογον, ἤτοι ἐκείνην τὴν ὁποίαν ἀξιοῦν αἱ σημεριναὶ περιστάσεις.

§90Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἀερ.). Κύριοι βουλευταί, ἐθεώρησα καθῆκον μου ὅταν ἐτέθη καὶ ἀπόψε τὸ ζήτημα, νὰ τονίσω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὁλόκληρος εἶναι κατὰ τρόπον ἀκέραιον καὶ ἑνιαῖον ὑπεύθυνος διὰ πᾶν ὅ,τι συμβαίνει, διὰ πᾶν ὅ,τι πράττει, διὰ πᾶν ὅ,τι παραλείπει. Τὸ πρόβλημα τῆς Πελοποννήσου ὅπως γνωρίζουν οἱ ἐκ Πελοποννήσου βουλευταί, ἀπησχόλησε τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως ἀπησχόλησε ταύτην καὶ τὸ πρόβλημα οἱασδήποτε ἄλλης κρισίμου περιοχῆς τῆς Ἑλλάδος. Γνωρίζουν οἱ ἐκ Πελοποννήσου βουλευταὶ ὅτι ἡ Κυβέρνησις πρὸ ὀλίγων μόλις ἡμερῶν ἔλαβε τὴν ἀπόφασιν νὰ ἐνισχύσῃ τὴν δύναμιν ἡ ὁποία ὑπάρχει ἐν Πελοποννήσῳ. Γνωρίζουν οἱ ἐκ Πελοποννήσου, κύριοι βουλευταί, ὅτι πρὸ ὀλίγων μόλις ἡμερῶν δύο τάγματα ἀφίκοντο εἰς τὴν Πελοπόννησον.

§91ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἀφίκοντο διὰ νὰ φύγουν ἄλλαι μεγαλύτεραι δυνάμεις.

§92Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἀερ.). Δὲν εἶναι ἀκριβὲς ὅτι ἀφίκοντο διὰ νὰ φύγουν ἄλλαι δυνάμεις.

§93Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν νομίζετε ὅτι ἡ συζήτησις θὰ ἦτο προτιμότερον νὰ μὴ ἐγένετο δημοσίᾳ; Φοβοῦμαι ὅτι θὰ ἀνακοινωθοῦν διὰ διακοπῶν πράγματα τὰ ὁποῖα δὲν πρέπει νὰ λεχθοῦν δημοσίᾳ.

§94Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἀερ.). Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω ὅτι γνωρίζει ἡ Κυβέρνησις καὶ γνωρίζω καὶ ἐγὼ προσωπικῶς τί εἶναι δυνατὸν νὰ λεχθῇ δημοσίᾳ. Ἄλλως τε μετακινήσεις τμημάτων Χωροφυλακῆς δὲν ἀποτελοῦν τόσον μεγάλα μυστικὰ καὶ ἐκεῖνοι τοὺς ὁποίους πρόκειται νὰ προστατεύσουν αἱ δυνάμεις αὐταὶ καὶ ἐκεῖνοι ἐναντίον τῶν ὁποίων πρόκειται νὰ ἐπιτεθοῦν γνωρίζουν τὰς μετακινήσεις αὐτάς. Ἂς μὴ προσδίδωμεν λοιπὸν αὐτὴν τὴν ἔννοιαν τὴν μυστηριώδη εἰς μετακινήσεις, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ γίνωνται γνωσταὶ διὰ νὰ ἱκανοποιῆται τὸ κοινὸν αἴσθημα καὶ διὰ νὰ αἰσθάνωνται τὴν μεγαλυτέραν ἀσφάλειαν οἱ πληθυσμοὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι εὑρισκόμενοι ἐν Πελοποννήσῳ δὲν γνωρίζουν τυχὸν — διότι δὲν διῆλθον ἐκ τῶν χωρίων των— ὅτι ἀπεστάλησαν αἱ δυνάμεις αὗται. Βέβαια, κύριοι βουλευταί, ἡ περίπτωσις τοῦ Ἐξωχωρίου ἦτο περίπτωσις ἡ ὁποία φυσικὸν εἶναι νὰ προκαλέσῃ βαθεῖαν τὴν ὀδύνην τῆς Βουλῆς ὅπως θὰ ἐπεθύμουν νὰ βεβαιώσω τὴν Βουλὴν ὅτι προκαλεῖ βαθεῖαν τὴν θλῖψιν τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν κατέχει ἀκόμη ἡ Κυβέρνησις τὰς λεπτομερεῖς πληροφορίας σχετικῶς μὲ τὸν τρόπον καθ’ ὃν προητοιμάσθη ἡ ἐπίθεσις κατὰ τοῦ Ἐξωχωρίου, προφανῶς ὅμως πρόκειται περὶ αἰφνιδιασμοῦ διότι ἡ δύναμις ἡ ὁποία ἐπροστάτευε τὸ χωρίον ἢ μᾶλλον τὴν κωμόπολιν τοῦ Ἐξωχωρίου, ἦτο δύναμις ἀρκοῦντως ἰσχυρά, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἦτο τεταγμένη εἰς τομέα ὅπου δὲν νομίζω ὅτι δικαιολογεῖται ἡ παρουσία μεγαλυτέρας δυνάμεως. Πρόκειται περὶ μιᾶς ἐκ τῶν ἀτυχιῶν ἐκείνων αἱ ὁποῖαι συμβαίνουν εἰς τοὺς ἀγῶνας καὶ δὲν νομίζω, ὅτι πέραν τῆς βαθείας θλίψεως τὴν ὁποίαν καθῆκον ἔχει ἡ Βουλὴ νὰ ἐκφράσῃ καὶ καθῆκον ἔχει ἐπίσης καὶ ἡ Κυβέρνησις ὅπως ἐκδηλώσῃ πέραν τῆς βαθείας αὐτῆς θλίψεως δὲν νομίζω ὅτι δικαιούμεθα νὰ προχωρήσωμεν ἐκδηλοῦντες ἀγανάκτησιν, ἐκδηλοῦντες ἔλλειψιν ἐμπιστοσύνης πρὸς τὸ μέλλον.

§95Ν. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Δὲν εἶπε κανείς, κ. Ὑπουργέ, αὐτὸ τὸ πρᾶγμα.

§96Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἀερ.). Κύριοι βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις θὰ ἦτο δεδικαιολογημένη νὰ ἀντιτείνῃ καὶ ἀποκρούσῃ τὴν ἀγανάκτησιν τὴν ἐκφρασθεῖσαν ἀπὸ ὡρισμένους ἐκ τῶν κυρίων βουλευτῶν. Ἀπαιτῶσα βάσει τῶν δεδομένων τὰ ὁποῖα προέκυψαν ἀπὸ τὰς συστηματικὰς ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι ἐσημειώθησαν εἰς Θεσσαλίαν, ἡ Κυβέρνησις, θὰ ἠδύνατο νὰ τονίσῃ εἰς τὴν Βουλὴν, ὅτι ἔπραξεν ἐν τῷ πλαισίῳ τῶν τεχνικῶν καὶ ὑλικῶν δυνατοτήτων τὰς ὁποίας διαθέτει, ἔπραξεν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἦτο δυνατὸν νὰ πράξῃ, ἐξακολουθεῖ πράττουσα τοῦτο καὶ ὑπόσχεται ὅτι θὰ πράξῃ μέχρι πλήρους νίκης. Κύριοι βουλευταί, ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἀθηνῶν βουλευτὴς κ. Κουλουμβάκης, ἐνόμισεν ὅτι εἶχε τὸ δικαίωμα νὰ ὁμιλήσῃ περὶ φιλοτιμίας καὶ ἀξιοπρεπείας τῆς Κυβερνήσεως ἢ μᾶλλον ἐνόμισεν ὅτι εἶχε τὸ δικαίωμα νὰ εἴπῃ ὅτι ἡ Κυβέρνησις στερεῖται φιλοτιμίας καὶ ἀξιοπρεπείας. Θὰ ἤθελον νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Κουλουμβάκην, ὅτι ὅταν συμβαίνουν εἰς τοὺς πολέμους ἀτυχήματα δὲν ἐγκαταλείπονται αἱ γραμμαί. Θὰ ἤθελον νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Κουλουμβάκην ὅτι ἂν ἡ Κυβέρνησις κατὰ τὴν στιγμὴν αὐτὴν παρῃτεῖτο αὐτὸ δὲν θὰ ἀπετέλει δεῖγμα φιλοτιμίας ἀλλὰ θὰ ἀπετέλει δεῖγμα ἡττοπαθείας. (Χειροκροτήματα). Εἶναι πολὺ εὔκολον νὰ ἀσκῆται κριτικὴ κατ’ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι δὲν ἀρκοῦνται εἰς λόγους ἀλλ’ ἔχουν ἀναλάβει τὴν εὐθύνην τῶν πράξεων. Εἶναι πολὺ εὔκολον νὰ λέγεται ὅτι στεροῦνται φιλοτιμίας ἐπειδὴ εἰς τὸν ἀγῶνα τὸν ὁποῖον διεξάγουν ἀντιμετωπίζουν καὶ ἀτυχήματα. Μάλιστα, κύριοι, ἀντιμετωπίζομεν ἀτυχήματα, ἀλλ’ ἀντιμετωπίζομεν τὰ ἀτυχήματα ταῦτα μὲ ἀπόλυτον ἐμπιστοσύνην εἰς τὸ μέλλον. Ἀντιμετωπίζομεν τὰ ἀτυχήματα ταῦτα μὲ ἀπόλυτον τὴν θέλησιν ἐπὶ τὴν νίκην. (Χειροκροτήματα ζωηρά). Κύριοι βουλευταί, αὐτὰς τὰς ὀλίγας λέξεις ἐθεώρησα καθῆκον μου νὰ εἴπω, διότι ἐνόμισα ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐν τῷ πλαισίῳ τῶν δυνατοτήτων, ὅπως εἶπον προηγουμένως, τῶν δυνατοτήτων τὰς ὁποίας ἔχει καὶ τὰς ὁποίας φροντίζει καθημερινῶς νὰ εὐρύνῃ καὶ θὰ εὐρύνῃ, ἐν τῷ πλαισίῳ αὐτῶν πράττει τὸ καθῆκόν της καὶ πράττουσα τὸ καθῆκόν της, ὁδηγεῖ τὴν Χώραν πρὸς τὴν σωτηρίαν. (Χειροκροτήματα ζωηρά).

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη πρότασις συναδέλφων τινῶν διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖται ὅπως, δυνάμει τῶν ἄρθρων 38 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς καὶ 53 τοῦ Συντάγματος συνεχισθῇ ἡ συζήτησις ἐν μυστικῇ συνεδρίᾳ.

§98Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ἀντ. Κυβερν.). Λυποῦμαι, κύριοι συνάδελφοι, διότι ἄλλαι ἀπασχολήσεις μὲ ἐκράτησαν μακρὰν τῆς συζητήσεως αὐτῆς καὶ δὲν παρηκολούθησα ὁλόκληρον τὴν ἐξέλιξίν της. Ἐκ τῆς ὑποβληθείσης ὅμως προτάσεως ἀντιλαμβάνομαι ὅτι ἐπαναφέρεται ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τὸ ζήτημα τῆς δημοσίας τάξεως καὶ ζητεῖται νὰ γίνῃ συζήτησις αὐτοῦ ἐν μυστικῇ συνεδρίᾳ. Ἄν δὲν ἀπατῶμαι, κ. Πρόεδρε, αὐτὸ γράφει ἡ πρότασις. Ὀφείλω, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἀποκρούσω κατηγορηματικῶς τὸ περιεχόμενον αὐτῆς τῆς προτάσεως. Ἀνεξαρτήτως δηλαδή, ἂν θὰ γίνῃ ἢ δὲν θὰ γίνῃ μυστικὴ συνεδρίασις, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον δὲν τὸ νομίζω ποσῶς ἀναγκαῖον, διότι οὔτε ὁ ἔλεγχος τῆς Κυβερνήσεως οὔτε αἱ γνῶμαι τῶν κυρίων ἀντιπροσώπων τοῦ Ἔθνους ὑπάρχει λόγος νὰ συζητοῦνται μυστικά, τὸ θέμα εἶναι γενικῆς μορφῆς, διότι ἀφορᾷ ταύτην ταύτην τὴν ὕπαρξιν τοῦ Ἔθνους καὶ δὲν εἶναι ζήτημα τὸ ὁποῖον εἶναι ἀνάγκη νὰ συζητηθῇ ἐν μυστικῇ συνεδριάσει. Ἂν εἶναι ἀνάγκη νὰ συζητηθῇ, θὰ συζητηθῇ ἐν τῷ συνόλῳ του εἰς φανερὰν συνεδρίασιν, διότι αἱ εὐθῦναι τὰς ὁποίας ἡ Κυβέρνησις ἀναλαμβάνει εἶναι πλήρεις καὶ τὰς ἀναλαμβάνει ἐν πλήρει ἐπιγνώσει τῆς καταστάσεως καὶ ἡ ἐπιθυμία της εἶναι, ὅπως ἡ πολιτεία της τυγχάνῃ τῆς κριτικῆς καὶ τοῦ ἐλέγχου τῆς Βουλῆς, καὶ διὰ τῆς Βουλῆς τοῦ Ἔθνους. Αὐτὰ ἐπὶ τοῦ γενικοῦ ζητήματος. Εἰδικῶς ὅμως ἀποκρούω τὴν πρότασιν, διότι βλέπω, κύριοι συνάδελφοι, καίτοι δὲν γνωρίζω ποῖοι ὑπέγραψαν τὴν πρότασιν, ὅτι τίθεται ζήτημα δημοσίας τάξεως. Ἐπανειλημμένως ἐτόνισα ὅτι δὲν ὑπάρχει ζήτημα δημοσίας τάξεως. Ἔχει δημιουργηθῆ μία κατάστασις μὴ ἀπέχουσα τῆς ἐμπολέμου τοιαύτης (ζωηρὰ χειροκροτήματα) τὴν ὁποίαν ἀντιμετωπίζει ἡ Κυβέρνησις καὶ ἢ τυγχάνει τῆς ἐμπιστοσύνης τοῦ Ἔθνους ἢ δὲν τυγχάνει αὐτῆς (χειροκροτήματα). Θὰ παρεκάλουν λοιπὸν τοὺς ἀξιοτίμους κυρίους ὑπογράψαντας, ἂν καὶ αὐτοὶ ἔχουν τὴν ἀντίληψιν ὅτι δὲν εὑρισκόμεθα πρὸ ἁπλοῦ ζητήματος δημοσίας τάξεως, ἀλλὰ πρὸ γενικωτέρου ζητήματος, νὰ θελήσουν νὰ μὴ ἐπιμείνουν ἐπὶ τῆς ὑποβληθείσης προτάσεως (χειροκροτήματα ζωηρά).

§99Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Ἐπιθυμῶ νὰ κάμω τὴν δήλωσιν ὅτι δὲν προέρχεται ἡ πρότασις ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Ὅσον ἀφορᾷ διὰ τὸν χαρακτηρισμόν, ὅτι τὰ γεγονότα τῆς Μεσσηνίας ἀποτελοῦν ἐμπόλεμον κατάστασιν λυποῦμαι καὶ δηλῶ ὅτι διαφωνοῦμεν ριζικῶς. Πρόκειται περὶ ἐσφαλμένης ἀντιμετωπίσεως τοῦ ζητήματος ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ περὶ ἀντιζηλιῶν μεταξὺ δύο Ὑπουργείων, τῆς Δημοσίας Τάξεως καὶ τῶν Στρατιωτικῶν.

§100Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ὑποχρεωμένος ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ, νὰ ὁμιλήσω σαφῶς καὶ νὰ ἐπαναλάβω ὅ,τι καὶ εἰς δηλώσεις πρὸς τὸν τύπον εἶπον, ὅτι οὐδεμία διαφωνία ὑπάρχει μεταξὺ οὐδενὸς ὀργάνου εἴτε τῆς Κυβερνήσεως, εἴτε τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ προγράμματος τῆς ἐπιβολῆς τοῦ κράτους τοῦ νόμου, ἔναντι τῶν ἀνταρτῶν. Ἐφ’ ὅσον ὅμως πρόκειται νὰ γίνεται ἑκάστοτε συντονισμὸς ἐνεργειῶν μεταξὺ τῶν διαφόρων Ὑπουργείων, τὰ ὁποῖα ἐντέλλονται νὰ ἐνεργήσουν συμφώνως πρὸς τὰς διαφόρους ἀποφάσεις τὰς λαμβανομένας ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι δυνατὸν νὰ παρουσιάζωνται μερικὰ σημεῖα ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπέρχεται σύμπτωσις γνωμῶν. Ἡ δὲ σύμπτωσις τῶν γνωμῶν, τῶν ἀπαρτιζόντων τὴν Κυβέρνησιν, δύναμαι νὰ βεβαιώσω τὴν Βουλήν, ὅτι εἶναι ἀπόλυτος αὐτὴν τὴν στιγμήν. (Χειροκροτήματα ζωηρά).

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς προτάσεως θὰ ὁμιλήσῃ ἕνας ὑπὲρ καὶ ἕνας κατὰ.

§102Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Εἰδικώτερον, κύριοι βουλευταί, ἐπὶ τοῦ θέματος τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς ἐξ Ἀργολιδοκορινθίας, ἔχω νὰ δηλώσω ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν μετὰ τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίας Τάξεως συνεργάζονται ἐν πλήρει ἁρμονίᾳ. (Χειροκροτήματα).

§103Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Ὁ στρατὸς ὅμως καὶ ἡ Χωροφυλακὴ δὲν συνεργάζονται εἰς τὴν Πελοπόννησον.

§104Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Τὰ λεχθέντα ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, μαρτυροῦν ὅτι δὲν ἔχουν τὴν ἀκριβῆ ἔννοιαν τῶν λαβόντων χώραν πρὸ τῆς εἰσόδου του εἰς τὴν αἴθουσαν, ἐξ ἀφορμῆς τηλεγραφήματος σταλέντος ἐκ Μεσσηνίας ἐζήτησε νὰ μὴ συζητήσωμεν ἐπὶ τῶν γεγονότων τούτων. Ἡμεῖς ἔχομεν τὴν γνώμην ὅτι ἡ ἀπομόνωσις ὡρισμένων ἐπεισοδίων καὶ ἡ συζήτησις ἑκάστοτε ἐξ ἀφορμῆς τοιούτων ἐπεισοδίων, δὲν θὰ εἶναι συντελεστικὴ εἰς τὴν πρόοδον τοῦ ὅλου ζητήματος. Καὶ νομίζω, ὅτι τοιαύτη συζήτησις, δὲν ἔπρεπε νὰ λάβῃ χώραν τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως ἀπουσιάζει. Καὶ δὲν βλέπω ποίαν πρόοδον θὰ ἔφερεν ἡ συζήτησις, ἡ γενομένη ἀπόψε. Παρὰ ταῦτα μολονότι ἐπὶ προτάσεως διεξαγωγῆς τῆς συζητήσεως ἡ Βουλὴ ἠρωτήθη ἀπὸ τὸν Πρόεδρον καὶ ἀπεφάσισε κατὰ πλειοψηφίαν καὶ δι’ ἀνατάσεως, νὰ διεξαχθῇ ἡ συζήτησις. Φρονοῦντες ὅτι ἡ συζήτησις ἦτο δυνατὸν νὰ ἀγάγῃ εἰς ἀπόψεις αἱ ὁποῖαι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ δηλωθοῦν δημοσίᾳ, νομίζομεν ὅτι ἐφ’ ὅσον πρόκειται ἡ συζήτησις νὰ διεξαχθῇ θὰ ἔπρεπεν αὕτη νὰ συνεχισθῇ διὰ μυστικῆς συνεδριάσεως. Τοῦτο δὲ καθ’ ἡμᾶς, εἶναι ἀπολύτως ἀπαραίτητος, διότι γνωρίζομεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐν τῇ ἀμύνῃ ἔναντι ἐκτεθησομένων ἀπόψεων, ἴσως, ἐκθέσῃ ἀπόψεις αἱ ὁποῖαι δὲν θὰ πρέπει νὰ ἐκτεθοῦν δημοσίᾳ ἐδῶ. Νομίζω, ἢ θὰ ἔπρεπε νὰ μὴ διεξαχθῇ ἡ συζήτησις περαιτέρω, ἢ ἂν ἡ συζήτησις θὰ πρέπει νὰ συνεχίσῃ νὰ προχωρήσῃ ἐπὶ τῆς προτάσεως μυστικῆς συνεδριάσεως.

§105Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Κύριοι συνάδελφοι, καθ’ ὅλην τὴν τελευταίαν περίοδον ἐπεκράτησε τὸ ἔθιμον εἰς τὴν Βουλήν, ὅπως λαμβάνεται ὁ λόγος πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως καὶ καταναλίσκονται ὁλόκληροι συνεδριάσεις ἐπὶ θεμάτων, τὰ ὁποῖα εἶναι ὑψίστης σημασίας καὶ ὅλους μᾶς συγκινοῦν, ἀλλὰ τὰ ὁποῖα δὲν ἀφήνουν τὸ ἔργον τῆς Βουλῆς νὰ προχωρήσῃ. Κατὰ τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς προβλέπεται ὁ κοινοβουλευτικὸς ἔλεγχος εἰς ὡρισμένας ἡμέρας· δὲν εἶναι δυνατὸν ὅμως ἑκάστοτε πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως, νὰ γεννῶνται τοιαῦτα ζητήματα καὶ νὰ δίδεται τοιαύτη ἔκτασις εἰς τὰς συζητήσεις, καὶ νὰ λαμβάνωνται ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι προκαλοῦν ματαίωσιν τοῦ ἔργου τῆς Κυβερνήσεως ἢ τοῦ ἐλέγχου, διότι οὕτως ἔχομεν ὡς ἀποτέλεσμα νὰ εἴπῃ ὅσα εἶπεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐκ Τρικάλων. Καθ’ ἡμᾶς πρέπει νὰ μὴ γίνῃ ἡ συζήτησις. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι πρέπει νὰ ἐπανέλθῃ ἡ Βουλὴ ἐντὸς τῆς τάξεως καὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Δὲν λέγω ὅτι δὲν εἶναι ἐντὸς τοῦ Κανονισμοῦ, ἀλλὰ πρέπει νά...

§106Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. (Ἀργολιδοκορινθίας). Ἡ συζήτησις πρέπει νὰ συνεχισθῇ. Ἐφ’ ὅσον σφάζεται ἡ Ἑλλάς, ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ συζητῶμεν.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐπὶ τῆς προτάσεως, ἡ ὁποία ὑπεβλήθη περὶ μυστικῆς συνεδριάσεως, ἐπιμένετε ἢ δὲν ἐπιμένετε;

§108Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ἡ Ἑλλὰς σφάζεται καὶ λέγεται νὰ μὴ συζητήσωμεν;

§109Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἐφ’ ὅσον κρίνετε ὅτι πρέπει νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ συζήτησις, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον κατ’ ἐμὲ δὲν εἶναι ὀρθόν, ἐπιμένομεν εἰς τὴν πρότασιν ὅπως ἡ συζήτησις διεξαχθῇ ἐν μυστικῇ συνεδριάσει καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ πρέπει νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις περὶ μυστικῆς συνεδριάσεως.

§110Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Καὶ ἐπὶ τῆς προτάσεως τοῦ κ. Βαμβέτσου, ἐπηκολούθησεν ἡ ἰδική μου δήλωσις νὰ θεωρηθῇ ἡ συζήτησις ἐπαρκὴς καὶ νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν.

§111Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. (Ἀργολιδοκορινθίας). Ἡ Πελοπόννησος σφάζεται καὶ δὲν ἐπιτρέπεται νὰ μὴ γίνῃ συζήτησις.

§112Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ τὴν πρότασιν τοῦ ἀξιοτίμου Ἀρχηγοῦ τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος καὶ Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι οὐδεμία παρίσταται ἀνάγκη μυστικῆς συνεδριάσεως τῆς Βουλῆς. Ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ ἐχεμύθεια καὶ ἡ μυστικότης, θὰ ἤμην ὁ πρῶτος ποὺ θὰ ἐδεχόμην, ἀλλὰ πολὺ φοβοῦμαι ὅτι τὰ πρακτικὰ καὶ αἱ συζητήσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ γίνουν θὰ πάρουν τὴν μεγαλυτέραν δημοσιότητα. Ἑπομένως εἶναι ἄσκοπος ἡ συζήτησις, καὶ ἐνῷ συμφωνῶ μὲ τὸν ἀρχηγὸν τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, ὅσον ἀφορᾷ τὴν τύχην τῆς γενομένης προτάσεως περὶ μυστικῆς συνεδριάσεως, διαφωνῶ ριζικῶς μὲ αὐτόν, εἰς τὸ ἄλλο σημεῖον, ὅτι δὲν πρέπει νὰ γίνῃ πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως ἡ συζήτησις περὶ τῶν ζητημάτων τῶν ἀφορώντων τὴν δημοσίαν τάξιν. Τίποτε ἄλλο δὲν εἶναι πλέον ἐπεῖγον καὶ πλέον οὐσιαστικὸν ζήτημα, ὅσον τὸ τῆς δημοσίας τάξεως. Ὅλα τὰ ἄλλα ζητήματα καὶ τὸ νομοθετικὸν καὶ τὸ συντακτικόν, εἶναι δευτερευούσης διὰ νὰ μὴ εἴπω καὶ τριτευούσης σημασίας. Τὸ προέχον διὰ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν Βουλήν, εἶναι τὸ τῆς δημοσίας τάξεως. Συνήλθομεν οἱ ἐκ Πελοποννήσου συνάδελφοι εἰς ἐπανειλημμένας συσκέψεις, εἰς τὰς ὁποίας ἐκαλέσαμεν τόσον τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργοὺς καὶ τὸν κ. Τσαλδάρην ὡς Πελοποννήσιον καὶ ἀρχηγὸν τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, ἤτοι τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δημοσίας Τάξεως, καὶ ἐπεστήσαμεν πρὸς αὐτοὺς τοὺς κινδύνους οὓς διέτρεχον ὡρισμέναι περιφέρειαι τῆς Πελοποννήσου, διότι προείδομεν ὅλην αὐτὴν τὴν συμφοράν. Δὲν τὸ ἐκάμομεν ἀπὸ κανένα πνεῦμα τοπικιστικόν, ὅπως ἀφέθη νὰ ἐννοηθῇ ἀπὸ ὡρισμένους συναδέλφους. Πρέπει νὰ προέλθω ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου εἰς μίαν δήλωσιν, ὅτι ἡμεῖς καὶ διὰ μίαν σπιθαμὴν ἀκόμη Ἑλληνικῆς γῆς τῆς Βορείου Ἑλλάδος ἐνδιαφερόμεθα περισσότερον, παρὰ διὰ τὴν Πελοπόννησον. Ἄλλος λόγος μᾶς κάμνει νὰ ἐπιμένωμεν διὰ τὴν ἐκκαθάρισιν τῆς Πελοποννήσου. Διότι ταύτης ἐκκαθαριζομένης, πρᾶγμα ἐννοεῖται πολὺ εὔκολον, λόγῳ θέσεως καὶ συνθέσεως τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Πελοποννήσου — 90% ἁγνοὶ ἐθνικόφρονες — θὰ ἔχωμεν μίαν πηγὴν ἀπὸ τὴν ὁποίαν θὰ ἀντλοῦμεν δυνάμεις διὰ νὰ ἐνισχύωμεν τὸν ἀγωνιζόμενον στρατόν μας εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, ἔνθα αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὑπὲρ τὰς 30 χιλιάδας στρατιωτῶν Πελοποννησίων ἀγωνίζονται ἐκεῖ. Βλέπετε ὅθεν, ὅτι δὲν ζητοῦμεν προνομιακήν τινα ἐνέργειαν χάριν τῆς Πελοποννήσου, ἀλλὰ χάριν τῆς ὑπολοίπου Ἑλλάδος, τὸν ἀγῶνα τῆς ὁποίας, τὸν τόσον σκληρόν, δύναται σημαντικῶς νὰ ἐνισχύσῃ ἡ Πελοπόννησος, ἐκκαθαριζομένη ἀπὸ τὰς ὀλίγας συμμορίας, αἱ ὁποῖαι τὴν λυμαίνονται ἤδη, διὰ τὴν σχεδὸν παντελῆ ἔλλειψιν Χωροφυλακῆς. Ὑπεδείξαμεν μετὰ φορτικότητος εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ διατάξῃ τὴν χρησιμοποίησιν τῶν Κέντρων ἐκπαιδεύσεως, οἱ ἄνδρες τῶν ὁποίων ἤδη ἔχουσι πλήρως ἐκπαιδευθῆ καὶ ἐφ’ ὅσον παραμένουσι ἐν Πελοποννήσῳ. Ἀτυχῶς ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐξετίμησε δεόντως τὴν ὑπόδειξίν μας αὐτὴν καὶ διὰ τοῦτο θρηνοῦμεν καθ’ ἑκάστην συμφορὰς ἐκεῖ ὅπου ἔπρεπε νὰ βασιλεύῃ ἡ ἀπόλυτος ἡσυχία καὶ γαλήνη. Ἡ στάσις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἀξιοκατάκριτος καὶ ἐλεγκτέα.

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ὑπάρχει πρότασις νὰ σταματήσῃ ἡ συζήτησις.

§114Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Δὲν εἶμαι σύμφωνος νὰ σταματήσῃ ἡ συζήτησις. Διὰ τὴν μυστικὴν συνεδρίασιν εἶμαι σύμφωνος νὰ μὴ γίνῃ, ἀλλ’ ἡ συζήτησις πρέπει νὰ συνεχισθῇ. Διότι πρέπει νὰ ξυπνήσωμεν ὀλίγον τὴν Κυβέρνησιν, διότι παρ’ ὅλας τὰς δηλώσεις τῶν κυρίων Ὑπουργῶν, ὅτι τὰ γεγονότα τοὺς συγκινοῦν, δυστυχῶς ἡ φωνὴ ἡμῶν ἀπευθύνεται πρὸς ὦτα μὴ ἀκουόντων. Πρέπει, λοιπόν, νὰ ἀφυπνισθῇ ἐκ τοῦ ληθάργου της ἡ Κυβέρνησις καὶ νὰ λάβῃ τὰ ὑποδεικνυόμενα μέτρα ἐπειγόντως, πρὶν θρηνήσωμεν καὶ ἄλλας συμφοράς. Ἐφιστῶμεν ἀμέριστον τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐπαναλαμβάνομεν ὅτι ἡ ἐκκαθάρισις τῆς Πελοποννήσου εἶναι εὐχερεστάτη. Ὀλίγη μόνον καλὴ θέλησις, ἡ ὁποία ἀτυχῶς ἐλλείπει καὶ αὐτή. Ὅπως ἐλλείπει καὶ ἡ συνείδησις ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τοὺς διαμαρτυρηθέντας συναδέλφους, ὅτι ἡ Πελοπόννησος ὑπῆρξε τὸ πρῶτον κύτταρον, τὸ ὁποῖον ἔφθασε τὴν Ἑλλάδα μέχρι τοῦ Εὐξείνου Πόντου καὶ ἡ ὁποία συνεχῶς ἀγωνίζεται.

§115Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Εἶμαι μεταξὺ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ὑπέγραψαν τὴν πρότασιν τῆς μυστικῆς συνεδριάσεως κατὰ παράκλησιν ὡρισμένων συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι, ἴσως, ἤθελον νὰ ἀνακοινώσωσιν ὡρισμένα γεγονότα, τῶν ὁποίων θὰ ἔπρεπε νὰ λάβῃ γνῶσιν ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία. Εἶμαι πεπεισμένος ὅτι οὔτε ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἐν τῇ μεγάλῃ του πλειοψηφίᾳ, οὔτε κανεὶς ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ κατέχεται ἀπὸ πνεῦμα φόβου ἢ ἡττοπαθείας περὶ τῆς ὁριστικῆς νίκης νίκης τοῦ Ἔθνους. Ἐὰν ἠθελήσαμεν νὰ γίνῃ συζήτησις κεκλεισμένων τῶν θυρῶν, ἠθελήσαμεν τοῦτο, διότι, ἴσως νὰ ἦτο ἀνάγκη νὰ λεχθῇ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος καὶ Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐδήλωσεν εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι εὑρισκόμεθα πρὸ «ἐμφυλίου πολέμου». (Θόρυβος καὶ φωναί: «Δὲν εἶπε περὶ ἐμφυλίου πολέμου, ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως»).

§116Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Ὄχι, κύριε συνάδελφε, εἶπα «ἐμπολέμου καταστάσεως».

§117Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Μάλιστα, ἀνακαλῶ. Εἴπατε περὶ ἐμπολέμου καταστάσεως. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, νομίζω ὅτι ἐὰν ἡ κατάστασις οἵα εἶναι, εἶναι ἐκείνη τὴν ὁποίαν ἀνεκοίνωσεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις νὰ προβῇ εἰς γενικὴν ἐπιστράτευσιν διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸν κίνδυνον, τὸν ὁποῖον διατρέχομεν (χειροκροτήματα) καὶ δὲν δύναται νὰ καθυστερῇ οὐδ’ ἐπὶ στιγμὴν καὶ νὰ σπείρῃ ἀνησυχίας εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὅτι δὲν δύναται νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸν κίνδυνον. Κατόπιν αὐτοῦ καὶ κατόπιν τῆς δηλώσεως τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, ἀποσύρω τὴν ὑπογραφήν μου ἀπὸ τὴν πρότασιν τῆς μυστικῆς συνεδριάσεως. (Χειροκροτήματα).

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατόπιν αὐτοῦ, μὴ ὑπάρχοντος τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ τῶν ὑπογραψάντων τὴν πρότασιν περὶ μυστικῆς συνεδριάσεως, θεωρεῖται ἡ πρότασις αὕτη μὴ ὑποβληθεῖσα. Ὑπάρχει καὶ δευτέρα πρότασις νὰ μὴ συνεχισθῇ πλέον ἡ συζήτησις. Ὁ κ. Κ. Ρέντης ἔχει τὸν λόγον κατὰ τῆς προτάσεως.

§119Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Θὰ ἐνόμιζον, κύριοι βουλευταί, χρήσιμον νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ συζήτησις, ἡ ἀρξαμένη ἐξ ἀφορμῆς τῶν γεγονότων Μεσσηνίας, διὰ 3 ἢ 4 κυρίως λόγους: 1) Πρὸς διευκρίνισιν τοῦ ἐπιχειρήματος, ὅτι δῆθεν ἐπιδεικνύεται ἐκ μέρους μιᾶς μερίδος συναδέλφων μεγαλύτερον ἐνδιαφέρον δι’ ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν Πελοπόννησον. Ἐὰν τοιοῦτον ἐνδιαφέρον ἐπιδεικνύεται, τοῦτο δὲν ὀφείλεται εἰς λόγους τοπικιστικούς. Ἔχει διάφορον ὄψιν ὁ ἀνταρτικὸς ἀγὼν τῆς Πελοποννήσου ἀπὸ τὸν τῆς Βορείου Ἑλλάδος. Καὶ τοῦτο, διότι εἰς τὴν Πελοπόννησον δὲν ἔχομεν τὸ ἐπιχείρημα ὅτι ἐνισχύεται ἔξωθεν ἡ ἀνταρτικὴ κίνησις διὰ τῶν συνόρων.

§120ΦΩΝΑΙ. Πῶς δὲν ἐνισχύεται ἔξωθεν;

§121Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Δὲν δύνασθε νὰ τὸ ἀρνῆσθε αὐτὸ τὸ πρᾶγμα.

§122Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Εἶναι, λοιπόν, ὅπως βλέπετε, θέμα ἐπίμαχον νὰ ἐξετασθῇ ἐὰν πράγματι ἔχωμεν τὸ ἐπιχείρημα ὅτι αἱ συμμορίαι ἐνισχύονται ἐκ τῶν συνόρων καὶ ἐὰν οἱ συμμορῖται εἰσβάλλουν ἐκ τῶν ὁμόρων Κρατῶν εἰς τὴν Πελοπόννησον.

§123ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τοὺς ὅλμους, τὰ καπνογόνα, τὰ φλογοβόλα, ἐργοστάσια τῆς Πελοποννήσου τὰ κατασκευάζουν;

§124Π. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς παρέχω τὴν πληροφορίαν, ὅτι καὶ εἰς τὴν Πελοπόννησον στέλλονται μὲ ἱστιοφόρα ἐξ Ἀλβανίας ὅπλα καὶ ἐνισχύσεις εἰς τοὺς συμμορίτας καὶ ὁ ἀγὼν εἶναι ἑνιαῖος.

§125Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Σύμφωνοι εἴμεθα, λοιπόν, ὅτι εἶναι χρήσιμος ἡ συζήτησις, διὰ νὰ διευκρινισθῇ τὸ θέμα αὐτό. Διότι ἔξωθεν ἐπιρρίπτεται ἡ μομφὴ ὅτι δὲν εἰσέρχονται συμμορίαι ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν εἰς τὴν Πελοπόννησον καὶ συνεπῶς δὲν ὑπάρχει τὸ ἐπιχείρημα ὅτι ἔξωθεν, ἐξ ἀνθρώπων ὁρμωμένων ἐκ τῶν ὁμόρων κρατῶν τροφοδοτεῖται ἡ κίνησις τῆς Πελοποννήσου. Δεύτερον, ὑπάρχει ἡ ἀντίρρησις κατὰ πόσον θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπεδίωκεν ἡ Κυβέρνησις πρῶτον τὴν ἐκκαθάρισιν τῆς Πελοποννήσου καὶ ὕστερα τὴν ἐκκαθάρισιν τῆς Στερεᾶς τῆς Θεσσαλίας καὶ τῶν βορείων ἐπαρχιῶν ἢ ἀντιθέτως, θὰ ἔπρεπε νὰ ἤρχιζεν ἀπὸ τὰς βορείους περιοχὰς καὶ νὰ κατέληγεν εἰς τὴν Πελοπόννησον. Λόγοι πολιτικοί, κατὰ τὴν γνώμην μας, ὑπηγόρευον νὰ ἐξεκαθαρίζετο πρῶτον ἡ Πελοπόννησος, ὄχι διότι τοπικιστικῶς ἐνδιαφερόμεθα διὰ τὴν Πελοπόννησον, ἀλλὰ διότι δὲν ἠθέλομεν νὰ προβάλλεται τὸ ἐπιχείρημα ἔξωθεν ὅτι ὑπάρχει ἀνταρτικὸς ἀγὼν εἰς περιφέρειαν, ἡ ὁποία κεῖται μακρὰν τῶν Ἑλληνικῶν συνόρων καὶ δεύτερον, δι’ ἄλλους λόγους. Διότι ἀντλοῦμεν κυρίως τὰς ἐφεδρικάς μας ἐθνικιστικὰς δυνάμεις ἐκ τῆς Πελοποννήσου καὶ θὰ ἔπρεπε συνεπῶς ἡ περιφέρεια αὐτή, διὰ λόγους καλυτέρας διεξαγωγῆς τοῦ ἀγῶνος, πρὸς Βορρᾶν νὰ εἶναι ἤρεμος. Τρίτον, διεπιστώθη ἐκ τῶν ἀγορεύσεων τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων, ὄχι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλὰ τῆς Συμπολιτεύσεως, ὅτι ὑπάρχει κάποια διαφορὰ ἀπόψεων, διὰ νὰ μὴ εἴπω ὅτι ὑπάρχει διχογνωμία μεταξὺ τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν. Ὑπάρχει ἕνας διαχωρισμὸς μεταξὺ τῶν ἁρμοδιοτήτων Ὑπουργοῦ Στρατιωτικῶν–Ὑπουργοῦ Δημοσίας Τάξεως, ὅσον ἀφορᾶ τὴν Πελοπόννησον. Καὶ ὁ διαχωρισμὸς αὐτὸς τῶν ἁρμοδιοτήτων, ἀπέβη εἰς βάρος τῆς ἡσυχίας τῆς Πελοποννήσου. Αὐτὸ ἔχει διαπιστωθῆ. Θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ συντονισμὸς τῶν ἐνόπλων δυνάμεων καὶ ὅταν γίνωνται συμπλοκαὶ μεταξὺ Χωροφυλακῆς καὶ ἀνταρτῶν, ἔστω καὶ μὴ προσκαλούμενος ὁ στρατός, θὰ ἔπρεπε νὰ σπεύδῃ εἰς βοήθειαν τῆς Χωροφυλακῆς. Τέταρτον, εἰς τὴν Πελοπόννησον, κυρίως, ἐγένετο πρόβλεψις ἀντιμετωπίσεως τῶν ἀναρχικῶν δι’ ἐξοπλισμοῦ τῶν πολιτῶν. Διωχετεύθησαν ἀπὸ τοῦ Δεκεμβρίου τοῦ 1944 καὶ ἐντεῦθεν χιλιάδες ὅπλα εἰς τὴν Πελοπόννησον καὶ ἐν τούτοις δὲν βλέπομεν τὰ ὅπλα αὐτὰ εἰς χεῖρας τῶν πολιτῶν νὰ ἔχουν καμμίαν χρησιμότητα. Τί ἔγιναν τὰ ὅπλα; Εἰς ποίων τὰς χεῖρας εὑρίσκονται καὶ ποῖα εἶναι ἡ χρησιμοποίησις τῶν ἐνόπλων αὐτῶν πολιτῶν; Ἐὰν εἶναι ἀνίκανοι εἰς τὸν προορισμόν, τὸν ὁποῖον τοὺς ἔταξαν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι τοὺς ἔδωσαν τὰ ὅπλα, νὰ ἀφοπλισθοῦν ἢ ἄλλως νὰ ἐνταχθοῦν εἰς τὰς στρατιωτικὰς δυνάμεις καὶ νὰ ἐκτελέσουν τὸ καθῆκόν των. (Χειροκροτήματα).

§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Λόντος, ἐκ τῶν κεκηρυγμένων ὑπὲρ τῆς προτάσεως, ἔχει τὸν λόγον.

§127Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν συγκινεῖ ὀλιγώτερον ἡμᾶς, τοὺς ὑποβαλόντας τὴν πρότασιν, τὸ θέμα τῆς δημοσίας τάξεως. Κατανοοῦμεν βαθύτατα, πόσην ἀπήχησιν εὑρίσκει τόσον εἰς τὴν ψυχὴν ἡμῶν τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ Ἔθνους, ὅσον καὶ εἰς τὴν ψυχὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἡ συνεχιζομένη ἐπαναστατικὴ δρᾶσις, ἡ ὁποία τόσον θλιβερὰ ἐπεισόδια δημιουργεῖ καθ’ ἑκάστην. Ἀλλὰ τὸ θέμα τῆς δημοσίας τάξεως, δὲν εἶναι θέμα μεμονωμένων ἐπεισοδίων, εἴτε προάγεται ἡ συζήτησις ἐκ τῆς ἀναφορᾶς τῶν μεμονωμένων ἐπεισοδίων ἐν τῇ Βουλῇ καὶ ἡ ἀπασχόλησίς των καθ’ ἑκάστην, ἐξ ἀφορμῆς τῶν μεμονωμένων αὐτῶν ἐπεισοδίων, διὰ τῶν συζητήσεων τοῦ θέματος τῆς δημοσίας τάξεως, τὸ ὁποῖον εἶναι θέμα καθολικόν. Ἐνεπιστεύθη ἡ Βουλὴ διὰ τῆς πλειοψηφίας της καὶ τῆς προσφάτου ἐκδηλώσεως τῆς ἐμπιστοσύνης της τὴν ὑπόθεσιν τῆς διακυβερνήσεως τῆς Χώρας, τὴν ὑπόθεσιν τῆς διαφυλάξεως τῆς τάξεως εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία διευθύνει τὰς τύχας τῆς Ἑλλάδος αὐτὴν τὴν στιγμήν. Πρὸ ὀλίγου μόλις, ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος καὶ Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἐκφράζων καθ’ ὑπεύθυνον τρόπον τὴν γνώμην τῆς Κυβερνήσεως, εἶπεν ὅτι δὲν δυνάμεθα νὰ φέρωμεν τὰ ζητήματα κατὰ τὸν τρόπον αὐτὸν καθ’ ἑκάστην καὶ νὰ ἐκτρέπωμεν τὴν Βουλὴν ἀπὸ τὰ κύρια ἔργα της. Καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλά, ταυτοχρόνως, διὰ τῆς καθ’ ἡμέραν συζητήσεως τοῦ θέματος τῆς δημοσίας τάξεως νὰ ἐκφυλίζωμεν τὴν συζήτησιν καὶ νὰ καθιστῶμεν τοῦτο θέμα εἰς τὸ ὁποῖον δὲν προσδίδεται ἡ ὅλη σοβαρότης, ἡ ὁποία πρέπει νὰ ἀποδοθῇ εἰς τὸ θέμα. Διότι διὰ τῶν καθημερινῶν συζητήσεων, αἱ ὁποῖαι ἐπαναλαμβάνονται καθ’ ἑκάστην καὶ αἱ ὁποῖαι δὲν καταλήγουν εἰς οὐδὲν θετικὸν καὶ ἄμεσον ἀποτέλεσμα, ἀντὶ νὰ ἔχωμεν τὴν ἐπιδεικνυομένην τόνωσιν ἀφ’ ἑνὸς τοῦ Λαϊκοῦ φρονήματος καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἀντὶ νὰ ἔχωμεν τὴν ἐντύπωσιν ὅτι πράγματι εἰς ἕνα ἄμεσον ἀποτέλεσμα καταλήγομεν, καταλήγομεν ἀντιθέτως εἰς τὸ νὰ ἀποκαρδιώνωμεν γενικῶς καὶ νὰ ἐξασθενῶμεν τὸ δημόσιον φρόνημα καὶ τὴν πεποίθησιν, τὴν ὁποίαν κατ’ ἐπανάληψιν διετράνωσεν ἡ Κυβέρνησις, ἐπὶ τὴν τελικὴν νίκην κατὰ τῆς ἀντεθνικῆς προδοσίας, ἡ ὁποία συνεχίζεται. Διὰ τοῦτο νομίζω ὅτι, ἐὰν θέλῃ ἡ Βουλὴ πράγματι νὰ συζητήσῃ σοβαρῶς τὸ θέμα τῆς δημοσίας τάξεως, τὸ ὁποῖον πράγματι εἶναι ὕψιστον θέμα, εἶναι θέμα ἐκ τοῦ ὁποίου ἐξαρτᾶται ἡ ὅλη περαιτέρω ἀνασυγκρότησις καὶ ἀνοικοδόμησις τῆς Χώρας, πρέπει νὰ ἀχθῇ τὸ θέμα κανονικῶς εἰς μίαν καθορισθησομένην ἡμέραν, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ εἶναι ἕτοιμοι οἱ Ὑπουργοὶ διὰ νὰ ἀπαντήσουν, θὰ παρίσταται ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως, θὰ παρίσταται ὁ Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, θὰ παρίστανται ὅλα τὰ μέλη καὶ ὅλοι οἱ Ἀρχηγοί, οἱ μετέχοντες τῆς Κυβερνήσεως, διὰ νὰ προσδοθῇ ὁ προσήκων σοβαρὸς τόνος καὶ ἐκ τῆς συζητήσεως νὰ προκύψουν πράγματι ὠφέλιμα ἀποτελέσματα. Διότι, ὡς τὸ θέμα ἐτέθη ἀπὸ τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι θέμα γενικώτερον. Εἶπεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως: «Κύριοι, αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἡ Ἑλλὰς εὑρίσκεται εἰς ἐμπόλεμον κατάστασιν. Δὲν διεξάγεται ἐμφύλιος πόλεμος, ἀλλὰ διεξάγεται μία ἔξωθεν πολεμικὴ προσπάθεια, ἡ ὁποία εὗρεν ἀπήχησιν εἰς μίαν ἐλαχίστην μειονότητα ἐντὸς τοῦ Ἔθνους καὶ δι’ αὐτῆς τῆς μειονότητος, ἡ ὁποία ἔπαυσε νὰ εἶναι ἑλληνική, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ ἁπλῶς ὄργανον εἰς χεῖρας τῶν ἐχθρῶν τῆς Ἑλλάδος, διεξάγεται αὐτὸς ὁ πόλεμος μὲ τὸν σκοπὸν νὰ κάμψῃ τὴν Ἑλλάδα καὶ νὰ τὴν παραδώσῃ δεσμίαν εἰς τὰς χεῖρας τῶν ἐχθρῶν, οἱ ὁποῖοι ἔχουν βλέψεις ἐπ’ αὐτῆς καὶ δὲν παύουν νὰ τὰς διακηρύσσουν». Λυποῦμαι, διότι ὁ ἀξιότιμος ἐκ Κορινθίας συνάδελφος εὗρε τὴν εὐκαιρίαν, τὴν ἑσπέραν ταύτην, νὰ εἴπῃ ὅτι ὑπάρχει ἀμφισβήτησις καὶ εἶναι ἀναπόδεικτον τὸ γεγονὸς ὅτι ὑποκινεῖται ἔξωθεν, ὅτι ἔξωθεν προκαλεῖται ἡ ἐσωτερικὴ συνωμοσία.

§128Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Εἶπον ὅτι δὲν ἔχομεν τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι αἱ συμμορίαι εἰσέρχονται ἐκ τῶν συνόρων, προκειμένου περὶ τῆς Πελοποννήσου.

§129Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Τὸ ἐπιχείρημά σας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εὐσταθήσῃ καὶ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἀκουσθῇ τοιαύτη φράσις ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου τοῦ Ἑλληνικοῦ, καθ’ ἣν στιγμὴν διεξάγεται ὁ σκληρὸς αὐτὸς ἀγὼν τῆς Ἑλλάδος.

§130Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Τὸ ἐπιχείρημα αὐτό, ἡμεῖς τοὐλάχιστον διὰ τὴν Θράκην, τὸ ἔχομεν. Προσφάτως εἰσῆλθον εἰς τὸ Τρίγωνον καὶ παρέλαβον 100 πολίτας διὰ τῆς βίας καὶ τοὺς μετέφερον εἰς τὴν Βουλγαρίαν.

§131Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἀκουσθῇ μία τοιαύτη φράσις. Ὁ ἀγὼν τοῦ ἐμφυλίου πολέμου εἶναι εἷς ἑνιαῖος ἀγών, διευθυνόμενος ἀπὸ μίαν ὑπερτάτην ἡγεσίαν, ἡ ὁποία τὸν καθοδηγεῖ, ἡ ὁποία τὸν τροφοδοτεῖ, ἡ ὁποία τὸν διαχειρίζεται, ἡ ὁποία τὸν κινεῖ ἐναντίον τῆς πατρίδος, Αὐτὴ ἡ ἡγεσία κανονίζει ποῦ, πῶς καὶ πότε θὰ διευθύνῃ τὰ διάφορα κτυπήματα ἐν τῇ διεξαγωγῇ τοῦ ἀγῶνος αὐτοῦ κατὰ τῆς Ἑλλάδος. Δὲν εἶναι δὲ ὀρθὸν νὰ πιστεύῃ κανεὶς ὅτι δὲν εἶναι αὐτὴ ἡ ἡγεσία, ἡ ὁποία τὰ ὅπλα καὶ κινοῦνται αἱ συμμορίαι εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα. Τὸ γεγονὸς εἶναι τόσον ἀπαράδεκτον, πολὺ δὲ περισσότερον δι’ ἡμᾶς, οἱ ὁποῖοι ἐζήσαμεν τὰς ἡμέρας τῆς κατοχῆς καὶ γνωρίζομεν κατὰ ποῖον τρόπον διοχετεύονται τὰ ὅπλα καὶ κινοῦνται αἱ συμμορίαι εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα. Διὰ τοῦτο φρονῶ ὅτι, ἐπειδὴ τὸ θέμα εἶναι γενικώτερον, τὸ ὁποῖον θὰ κατέληγεν, ὡς ὀρθῶς τὸ ἔθεσεν ὁ κύριος Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, εἰς θέσιν ζητήματος ἐμπιστοσύνης ἢ μὴ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ἢ ἡ Βουλὴ θὰ κρίνῃ ἐπαρκεῖς τὰς παρασχεθησομένας ἐξηγήσεις ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ἢ δὲν θὰ τὰς κρίνῃ ἐπαρκεῖς. Καὶ ἐὰν μὲν τὰς κρίνῃ ἐπαρκεῖς, θὰ ἐφθάναμεν εἰς τὴν ἀνανέωσιν τῆς ἐμπιστοσύνης της πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, εἰς τὴν παροχὴν τῆς ἀπολύτου ἐλευθερίας νὰ χειρισθῇ τὸ θέμα, οὕτως ὥστε, ἀπροσκόπτως, ὄχι μὲ τὴν καθημερινὴν λογοκοπίαν, μὲ τὴν καθημερινὴν συζήτησιν, μὲ τὴν καθημερινὴν ἐπανάληψιν τῆς συζητήσεως, ἀλλὰ σοβαρῶς ν’ ἀντιμετωπισθῇ τὸ θέμα, διὰ νὰ φθάσωμεν μὲ ὠργανωμένας τὰς δυνάμεις, μὲ ηὐξημένας τὰς δυνάμεις εἰς τὸ βέβαιον ἀποτέλεσμα, διότι ἐγὼ πιστεύω ὡς βέβαιον τὸ ἀποτέλεσμα τῆς νίκης κατὰ τῶν ἐχθρῶν τῆς Πατρίδος. Δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους, κύριοι, πιστεύω, ὅτι τὸ θέμα δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἀχθῇ ἐξ ἀπίνης, ἀλλὰ θὰ ἔπρεπε ν’ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις, νὰ καθορισθῇ ἡμέρα συζητήσεως τοῦ θέματος ἐν τῷ συνόλῳ του, οὕτως ὥστε ἡ Βουλή, ἐν πλήρει συνειδήσει τοῦ θέματος, νὰ λάβῃ τὰς ἀποφάσεις της, καὶ ἐὰν μὲν κρίνῃ ἐπαρκεῖς τὰς δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως, νὰ δώσῃ τὴν ψῆφον ἐμπιστοσύνης της πρὸς αὐτήν, ἐὰν δὲ δὲν τὰς κρίνῃ ἐπαρκεῖς, ν’ ἀποσύρῃ τὴν ἐμπιστοσύνην της καὶ νὰ εὕρῃ ἄλλην Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία καλύτερον θὰ διαχειρισθῇ τὸ θέμα, θέμα καίριον, κρίσιμον, ἀφορῶν αὐτὴν ταύτην τὴν ὑπόστασιν τοῦ Κράτους. (Χειροκροτήματα).

§132ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Π. Λυκουρέζος.

§133Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐπειδὴ εἶμαι εἷς ἐκ τῶν ὑπογραψάντων τὴν πρότασιν, ὀφείλω πρὸ παντὸς μίαν ἐξήγησιν. Ὅταν ἔλαβον σήμερον τὰ τηλεγραφήματα διαμαρτυρίας διὰ τὰ γεγονότα τοῦ Ἐξωχωρίου καὶ διὰ τὴν κατάστασιν τῶν Καλαμῶν, ἐνόμισα καθῆκον μου, μετ’ ἄλλων ἀξιοτίμων συναδέλφων, νὰ ἐπισκεφθῶ τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, πρὸ τῆς συνεδριάσεως, διὰ νὰ συνεννοηθῶμεν μετ’ αὐτοῦ, ἐὰν καὶ κατὰ πόσον θὰ ἔπρεπε νὰ ἀχθῇ τὸ θέμα ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως. Οὐδεμία πρόθεσις αἰφνιδιαστικῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς δημοσίας τάξεως, ὑπῆρξεν, ἐκ μέρους ἡμῶν τῶν ὑποβαλόντων τὴν πρότασιν, ἐπὶ τῆς ὁποίας καὶ ἀπεφάνθη ἡ Βουλὴ νὰ γίνῃ συζήτησις, ἀλλά, ἁπλῶς, ἡ ἐπιθυμία νὰ κατατοπισθῇ ἡ Βουλὴ ἐπὶ τῶν τραγικῶν γεγονότων τοῦ Ἐξωχωρίου καὶ τῆς σοβαρᾶς ἐν Καλάμαις καταστάσεως, ὡς καὶ εἰς τὸ παρελθὸν συνέβη, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ οἱαδήποτε πρόθεσις ν’ ἀνακινηθῇ τὸ ὅλον θέμα τῆς δημοσίας τάξεως, ἢ διὰ μιᾶς αἰφνιδιαστικῆς συζητήσεως νὰ τεθῇ ζήτημα ἐμπιστοσύνης. Ὅταν δὲ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, τὸν ὁποῖον συνηντήσαμεν, παρὰ τὴν ἐπιθυμίαν μας, ἐνόμισεν ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ γίνῃ συζήτησις, συνεμορφώθημεν πρὸς τὴν παράκλησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ὑπὸ ἄλλων, ὅμως, συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχον γνῶσιν αὐτῶν, προεκλήθη συζήτησις, κατὰ τὴν ἔναρξιν τῆς συνεδριάσεως, καὶ οὕτω ἡ Βουλὴ ἀπεφάσισε νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις. Οὕτως συνέβησαν τὰ πράγματα καὶ ἐνόμισα ὅτι ἐπεβάλλετο εἰς ἐμὲ νὰ δώσω τὴν ἐξήγησιν αὐτὴν πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. Ἀρχηγὸν τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, διὰ νὰ μὴ νομίζῃ ὅτι ὑπῆρξεν οἱαδήποτε πρόθεσις αἰφνιδιασμοῦ τῆς Κυβερνήσεως.

§134Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Δὲν ἐχαρακτήρισα τὴν συζήτησιν ὡς αἰφνιδιαστικήν. Εἶπα ὅτι, γενικῶς αἰφνιδιάζεται ἑκάστοτε ἡ Βουλὴ, μὲ τὰς ἐκτὸς τῆς ἡμερησίας διατάξεως συζητήσεις.

§135Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Τὸ ζήτημα, ἀσφαλῶς εἶναι σοβαρώτατον καὶ νομίζω ὅτι ἔπρεπε ν’ ἀπασχολήσῃ τὴν Βουλήν.

§136Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Τὸ θέμα τῆς Μεσσηνίας;

§137Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ἀσφαλῶς καὶ τῆς Μεσσηνίας. Δὲν ὁμιλοῦμεν μόνον μὲ τοπικὰ κριτήρια, κ. Ἀστερίου. Δὲν ἀποβλέπομεν μόνον εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μας πατρίδα, καὶ ἂν λαμβάνωμεν ἀφορμὴν ἀπὸ τὸ Α ἢ Β γεγονὸς ποὺ συνέβη εἰς τὴν Βέρροιαν ἢ τὴν Λεβαδείαν ἢ τὴν Καλαμάταν, τὸ ἐνδιαφέρον μας δὲν περιορίζεται μόνον εἰς τὰ τοπικὰ γεγονότα. Τὸ ἐνδιαφέρον εἶναι γενικὸν δι’ ὅλην τὴν Ἑλλάδα. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι, ἡ Βουλὴ ἐνδιαφέρεται νὰ γνωρίζῃ, τί συνέβη εἰς τὴν Ἔδεσσαν, ἢ τί συνέβη εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, εἰς τὴν Καβάλαν, ἢ τὰς Καλάμας. Δὲν ἀποτελεῖ προνόμιον τῆς Πελοποννήσου, ὅπως εἶπον συνάδελφοί τινες, ἢ τῆς Θεσσαλίας ἢ τῆς Μακεδονίας, ἡ συζήτησις περὶ τῶν γεγονότων, τὰ ὁποῖα ἔλαβον χώραν εἰς μίαν δεδομένην περιφέρειαν. Ἐξ ἀφορμῆς αὐτῶν γίνεται συζήτησις μὲ γενικὰ κριτήρια.

§138Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἡ συζήτησις πρέπει νὰ ἔχῃ γενικὸν χαρακτῆρα, δι’ ὅλην τὴν Ἑλλάδα.

§139Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ἐπρόκειτο νὰ γίνουν ὡρισμέναι ἀνακοινώσεις πρὸς τὴν Βουλήν. Ἐγώ, τοὐλάχιστον, ἐὰν ἐγίνετο συζήτησις, ἀνερχόμενος εἰς τὸ βῆμα, ἐπρόκειτο νὰ ἀνακοινώσω τηλεγραφήματα τοῦ Δημάρχου τῶν Καλαμῶν καὶ ὅλων τῶν ὀργανώσεων τῆς πόλεως, ὅτι ἡ πόλις εἶναι ἐξαιρετικὰ ἀνήσυχος, μὲ τὴν ἀναγγελθεῖσαν ἀναχώρησιν τῶν ἀνδρῶν τοῦ ἐκεῖ Κέντρου Βασικῆς Ἐκπαιδεύσεως τοῦ στρατοῦ. Καὶ ἐπρόκειτο, ἐφ’ ὅσον θὰ ἐγίνετο συζήτησις, νὰ τονίσω τὴν ἰδιάζουσαν κατάστασιν, ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ ἐν Μεσσηνίᾳ, ἡ ὁποία ἔχει πάρα πολὺ ὑποφέρει, καὶ νὰ συστήσω τὴν ἄμεσον ἀνάγκην λήψεως ἐπειγόντων μέτρων. Τὸ ὅλον θέμα τῆς ἀναρχικῆς καταστάσεως, τὴν ὁποίαν ἐδημιούργησεν ἡ ἐξωτερικὴ καὶ ἐσωτερικὴ ἐπιβουλὴ κατὰ τοῦ Ἔθνους, δὲν ἐπρόκειτο νὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον τῆς σημερινῆς συζητήσεως, ἀλλὰ σκοπός μας ἦτο νὰ διαφωτισθῇ ἡ Βουλὴ ἐπὶ τῶν λαβόντων χώραν. Καὶ νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο τοῦτο ἐξόχως σκόπιμον, ἰδιαίτατα διὰ τὰ συμβαίνοντα εἰς τὴν Πελοπόννησον. Διότι ἐκεῖ ἐδημιουργήθη κατάστασις, ἡ ὁποία πρέπει νὰ ἐπισύρῃ τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως. Εἴπομεν καὶ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, κατὰ τὴν ἰδιαιτέραν σύσκεψιν τὴν ὁποίαν εἴχομεν, καὶ νῦν εἶμαι ὑποχρεωμένος, ἐφ’ ὅσον εὑρίσκομαι εἰς τὸ βῆμα ἐξ ἀφορμῆς τοῦ θέματος αὐτοῦ, νὰ τονίσω ὅτι, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ζητοῦμεν εἶναι τοῦτο: Ζητοῦμεν ἑνιαίαν ἡγεσίαν, ἡγεσίαν ἑνιαίαν καθ’ ἅπασαν τὴν Χώραν. Ζητοῦμεν ἡγεσίαν ἑνιαίαν καὶ συντονισμένην, πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς καταστάσεως. Αὐτὸ εἶναι τὸ βασικόν. Τὸ τί θὰ γίνῃ ἐκεῖ ἢ ποῖα μέτρα θὰ ληφθοῦν ἀλλοῦ, δὲν εἴμεθα ἁρμόδιοι ἡμεῖς νὰ τὸ εἰσηγηθῶμεν. Ἁρμοδία, ἐν προκειμένῳ, εἶναι ἡ Κυβέρνησις. Ἀλλ’ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θέλομεν, εἶναι, νὰ ὑπάρχῃ ἑνιαία ἀντιμετώπισις τοῦ θέματος εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα.

§140Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Λέγετε, ἑνιαίαν ἡγεσίαν...

§141Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ἑνιαίαν ἀντιμετώπισιν τοῦ ὅλου θέματος....

§142Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Ἑνιαίαν ἡγεσίαν, ἐν τῇ ἀντιμετωπίσει τοῦ θέματος τῆς δημοσίας τάξεως τῆς Χώρας. Αὐτὴ ἡ ἑνιαία ἀντιμετώπισις καὶ ἡγεσία, ὅπως ἔπρεπε νὰ γνωρίζετε, ὑπάρχει. Ὑπάρχει τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον Ἐθνικῆς Ἀμύνης, τὸ ὁποῖον κανονίζει τὰ τῆς ἀμύνης τῆς Χώρας, καὶ ὅλα ὅσα ἐκτελοῦνται σήμερον, ἐκτελοῦνται, γενικῶς, κατ’ ἀπόφασιν τοῦ Ἀνωτάτου τούτου Συμβουλίου. (Χειροκροτήματα).

§143Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, κ. Πρόεδρε, μὲ ὅλον τὸν σεβασμόν, τὸν ὁποῖον τρέφω πρὸς τὸ πρόσωπόν σας, νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι τὸ θέμα αὐτὸ δὲν ἔχει ἀκριβῶς ἔτσι. Διότι γνωρίζετε τοῦτο: Ὅτι εἰς τὴν Πελοπόνσον, ἐνῷ εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα, καὶ ὀρθῶς κατὰ τὴν γνώμην μου, ἡ πρωτοβουλία τῆς ἀντιμετωπίσεως......

§144Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ἀντιπρ. Κυβερ.). Σχετικῶς τοῦ ποῖος θὰ κρατήσῃ τὴν τάξιν, εἶναι ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Ἀμύνης, εἰς τὸ ὁποῖον μετέχουν ὅλοι οἱ Ὑπουργοὶ καὶ ὅλοι οἱ Ἐπιτελάρχαι.

§145Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, καλύτερον ἐμοῦ γνωρίζετε, ὅτι δὲν εἶναι ἑνιαία ἡ στρατιωτικὴ ἡγεσία, διότι, ἐνῷ εἰς τὴν ὑπόλοιπον Ἑλλάδα τὴν πρωτοβουλίαν καὶ τὴν ἡγεσίαν τὴν ἔχει ὁ στρατός, εἰς τὴν Πελοπόννησον τὴν ἔχει ἡ Χωροφυλακή.

§146Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Ἐμένα μὲ στέλλουν εἰς τὴν Πελοπόννησον, τὸν ἄλλον εἰς τὴν Θεσσαλίαν καὶ τὸν κ. Μαντούβαλον εἰς τὴν Στερεὰν Ἑλλάδα. Νὰ ζητήσετε σεῖς, ὡς βουλευτής, νὰ κατατεθοῦν τὰ ἔγγραφα καὶ αἱ ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐθνικῆς Ἀμύνης, διὰ νὰ τὰ μελετήσετε καὶ νὰ τὰ κρίνετε.

§147Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἔχω ἀνάγκην νὰ ζητήσω τὰ ἔγγραφα, διότι μοῦ ἀρκοῦν αἱ προσωπικαί σας διαβεβαιώσεις. Ἀλλὰ δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ. Αἱ ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐθνικῆς Ἀμύνης δὲν καλύπτουν τὰς εὐθύνας. Τὸ ζήτημα εἶναι διατὶ εἴτε ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν εἴτε ἀπὸ τὸ Συμβούλιον Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἐξῃρέθη τῆς πρωτοβουλίας καὶ ἡγεσίας τοῦ στρατοῦ ἡ Πελοπόννησος.

§148Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Ὁμιλεῖ ἐπὶ τῆς οὐσίας ὁ κ. βουλευτής;

§149Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Τὸ ἂν ὁμιλῶ ἐπὶ τῆς οὐσίας ἢ ὄχι, δὲν θὰ μοῦ τὸ ὑποδείξητε σεῖς, δὲν εἶσθε σεῖς ἁρμόδιος, κύριε Ὑπουργέ, ἀλλ’ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς. Εἶχον ὑποχρέωσιν, στοιχειώδη ἀπέναντι τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος καὶ τῆς Βουλῆς, νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν.

§150Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Ἔχω τὸ δικαίωμα, ὡς μέλος τῆς Βουλῆς.

§151Α. ΚΑΚΑΡΑΣ. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ κάμῃ τοιαύτας ὑποδείξεις. (Θόρυβος –κωδωνοκρουσίαι).

§152Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Τὸ ζήτημα, λοιπόν, εἶναι ἰδιαιτέρως σοβαρόν. Διὰ τοῦτο νομίζω ὅτι πρέπει σύμφωνα μὲ τὴν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις, ἡ ὁποία θὰ ὁδηγήσῃ, ἀσφαλῶς, εἰς τὴν μόρφωσιν μιᾶς ὀρθῆς γνώμης. Ὀρθῶς ἐτόνισεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Ἐθνικοῦ Κόμματος ὅτι ὁ ἀγὼν εἶναι Ἐθνικὸς καί, ἀσφαλῶς, θὰ ὁδηγήσῃ εἰς τὴν νίκην τῆς Ἑλλάδος. Οὐδεμίαν ἔχω ἀμφιβολίαν περὶ αὐτοῦ. Ἀλλὰ χρειάζεται ἀποφασιστικότης, ἡγεσία καὶ πνοή, τὰ ὁποῖα δυστυχῶς λείπουν σήμερον. (Χειροκροτήματα).

§153ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει πρότασις ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν περὶ διακοπῆς τῆς συζητήσεως. Συμφωνεῖ ἡ Βουλή; Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀναβολήν, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται πολλοὶ βουλευταί).

§154ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη ὅπως διακοπῇ ἡ συζήτησις. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§155ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§156ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 6 μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἔλεγχον τῆς Κυβερνήσεως. (Ὥρα 9.20′ μ. μ.)