1947.06.04

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 126η

Τετάρτη 4 Ἰουνίου 1947

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 6.40′ μ. μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Δρόσος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΔΡΟΣΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Μ. Καροῦσος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Μ. ΚΑΡΟΥΣΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Ἀντωνόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ Ἐπιμελητηρίου Πατρῶν ζητοῦντος κατάργησιν τῶν διαπυλίων τελῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Ἀντωνόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ὀδοντιατρικοῦ Συλλόγου Πατρῶν διαμαρτυρομένου διὰ τὸν χαρακτηρισμὸν τῶν ὀδοντιατρείων ὡς καταστημάτων καὶ οὐχὶ ὡς γραφείων. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Ἀντωνόπουλος καταθέτει τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν τοῦ ἐργατοτεχνικοῦ προσωπικοῦ τοῦ ἐργοστασίου Γιαννακοπούλου Πατρῶν κατὰ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, διὰ τὴν προμήθειαν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ψεκαστήρων πρὸς ζημίαν ἐργατῶν καὶ ἐθνικῆς οἰκονομίας. Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης κ. Α. Ταλιαδοῦρος καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τῶν Ἐθνικοφρόνων κατοίκων τοῦ χωρίου Μουζακίου Καρδίτσης διαμαρτυρομένων δι’ ἀντικατάστασιν τοῦ δημάρχου Χ. Δασκαλοπούλου. Ὁ βουλευτὴς Ἀρκαδίας κ. Α. Βαχλιώτης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Τροπαίων ζητούντων ἀποστολὴν ὑπαλλήλων πρὸς διαπίστωσιν τῶν ζημιῶν ἃς ὑπέστη ἡ παραγωγὴ τῆς Κοινότητός των, ἐκ τῆς πτώσεως χαλάζης. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Μπακόπουλος καταθέτει αἴτησιν τῶν κατοίκων Συν)σμοῦ Μετάλλου Ἐπαρχίας Σιντικῆς, ζητούντων τὴν ἀνέγερσιν τοῦ καταστραφέντος ὑπὸ τῶν Γερμανῶν συνοικισμοῦ των. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Σ. Πολυζωγόπουλος καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῶν ἐν Πάτραις δημοδιδασκάλων ζητούντων λῆψιν νομοθετικῆς μερίμνης διὰ τὴν προικοδότησιν τῶν θυγατέρων των. Οἱ Πρόεδροι τῶν κοινοτήτων Βαλανίου, Ἁγίων Δούλων, Ξανθάτων, Νυμφῶν, Καβαλουρίου, Καρουσάδων, Σιδαρίου, Ἀβλιωτῶν, Μαγουλάδων, Μαρμάρου, Γιαννάδων, Κοκκίνης, Γαρδελάδων, Δουκάδων, Λακώνων, Κρήνης, Μακράδων, Λιαπάδων, Σκριπεροῦ, Νησακίου Πέλεκα, Ἁγίων Δέκα, Ἀγροῦ, Μαλακιῶν Χλωμοτινῶν, Λευκίμης, Ριγκλάδων, Νεοχωρίου, Περιβολίων, Ἀργυράδων, Ἁγίου Νικολάου, Βασιλιατικῶν, Χλωμοῦ, χωρίων Κερκύρας διαμαρτύρονται διὰ μετάθεσιν Νομάρχου Κοκκινάτων καὶ ζητοῦν ἀνάκλησιν τούτου. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Σ. Πολυζωγόπουλος καταθέτει καὶ συνιστᾷ τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν τοῦ κηπευτικοῦ Συν)σμοῦ Ἀμαλιάδος, διὰ τὴν ἐξευτελιστικὴν τιμὴν πωλήσεως πατατῶν, ὡς καὶ διὰ τὰς γενομένας εἰσαγωγὰς τούτων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ ζητούντων λῆψιν μερίμνης ὑπὲρ τῆς τάξεώς των. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Σ. Πολυζωγόπουλος καταθέτει καὶ συνιστᾷ ἀναφορὰν τῶν κατοίκων ὀρεινῶν χωρίων Ἠλείας ἅτινα διατελοῦσιν ἐν ἀπογνώσει, λόγῳ τῆς ἐπελθούσης ἀνομβρίας καὶ καταστροφῆς τῆς παραγωγῆς καὶ ζητούντων λῆψιν μέτρων ὑπὲρ τῶν πληγέντων κατοίκων. Οἱ Πρόεδροι τῶν Κοινοτήτων Παλαιοκάστρου, Ναμάτων, Σισανίου, Καλονερίου καὶ λοιπῶν περιφερειῶν ὡς καὶ οἱ Πρόεδροι τῶν Σωματείων καὶ Συλλόγων Πολυτέκνων καὶ ἀμπελοκτημόνων τῶν αὐτῶν περιφερειῶν διαμαρτύρονται διὰ τὴν διακοπὴν χορηγήσεως καθυστερουμένων τροφίμων ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ καὶ ζητοῦν ἄμεσον χορήγησιν ἁπάντων τῶν καθυστερουμένων εἰδῶν. Ὁ Σύνδεσμος Ἐμπορικῶν Ἀντιπροσώπων Θεσσαλονίκης διαμαρτύρεται κατὰ τοῦ νέου ἐνοικιοστασίου καὶ ζητεῖ ὅπως κατὰ τὴν ψήφισιν τούτου ληφθῇ προστατευτικὴ μέριμνα ὑπὲρ τῆς τάξεώς των. Ἡ Ἕνωσις Φυματικῶν καὶ Συνταξιούχων Δράμας διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἀθλίαν οἰκονομικήν των κατάστασιν καὶ ζητεῖ προσοχὴν ἐπικουρικῆς μερίδος. Ἡ Ἕνωσις οἰνοποιητικῶν Συν)σμῶν Σητείας Κρήτης ζητεῖ χορήγησιν ζωοτροφῶν διὰ τὴν συντήρησιν τῶν ζώων των, λόγῳ τῆς ἐπελθούσης καταστροφῆς εἰς τὴν καλλιέργειαν. Ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Ἐλασσῶνος διαμαρτύρεται κατὰ τοῦ ταγματάρχου τῆς 22ας Ταξιαρχίας Κ. Καραδημητροπούλου διὰ τὴν κακὴν συμπεριφοράν του ἔναντί του. Ἡ Γεωργικὴ Ἕνωσις Καβάλας, Νέας Ζίχνης καὶ Σερρῶν διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ χορήγησιν «πρίμ» εἰς πληγέντας παραγωγοὺς καὶ ζητοῦν χορήγησιν τούτου. Ὁ λαὸς Κιλκὶς διαμαρτύρεται διὰ τὰ ἐπισυμβάντα αἱματηρὰ γεγονότα τῆς πόλεώς των, καὶ ζητεῖ ἄμεσον λῆψιν μέτρων δι’ ἀσφάλειάν των. Ἡ Πανελλήνιος γυναικεία Ὁμοσπονδία Δημοκρατικῶν Συλλόγων Ἀθηνῶν, ζητεῖ ὅπως δοθῇ εἰς αὐτὰς τὸ δικαίωμα τοῦ ἐκλέγειν καὶ ἐκλέγεσθαι. Οἱ κάτοικοι τοῦ Ἁγίου Νικολάου Κρήτης, διαμαρτύρονται διὰ τὴν μελετωμένην προσάρτησιν τῆς ἐπαρχίας Λασηθίου εἰς τὸν Νομὸν Ἡρακλείου. Ὁ Πρόεδρος τῆς Πανηπειρωτικῆς Ὀργανώσεως Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Πολέμου Ἰωαννίνων, διαμαρτύρεται διὰ περικοπὴν τῆς ἐπικουρικῆς μερίδος ἀπὸ τοὺς ἀναπήρους καὶ ζητεῖ τὴν χορήγησιν ταύτης. Ὁ Γεωργικὸς Πιστωτικὸς Συνεταιρισμὸς «ΕΥΑΣ» καὶ Σπηλιᾶς Τριφυλίας, ζητοῦν λῆψιν μέτρων ὑπὲρ τῶν πληγέντων ἐκ χαλάζης παραγωγῶν. Αἱ ἐργατικαὶ Ἑνώσεις Λαγκαδᾶ, διαμαρτύρονται δι’ ἀπομάκρυνσιν τοῦ Ἐπάρχου Γ. Δήμου ἐκ τῆς περιφερείας των. Τὸ Σωματεῖον ἀρχιεργατῶν καὶ ἀρχιστιβαδόρων Θεσσαλονίκης, ζητεῖ ἐπίλυσιν τῶν καπνεργατικῶν ζητημάτων, αὔξησιν τῶν ἡμερομισθίων εἰς 75%, ἐξασφάλισιν πόρων διὰ Τ.Α.Κ. κλπ. Οἱ ἐθνικόφρονες κάτοικοι Ἐλασσόνος, διαμαρτύρονται διὰ τὴν βάρβαρον συμπεριφορὰν τοῦ Ἀνθυπολοχαγοῦ τοῦ 612 Τάγματος Τριανταφύλλου καὶ ζητοῦν τὴν μετάθεσιν τούτου. Ὁ Ἐπαγγελματοβιοτεχνικὸς κόσμος Θεσσαλονίκης, διαμαρτύρεται διὰ τὰς ἐξαγγελλομένας ἐξώσεις ὑπὸ τοῦ Δικαστηρίου κατὰ τῶν Βιοτεχνῶν καὶ ζητεῖ προστασίαν τῶν μισθωτῶν ὑπὸ τοῦ ἐνοικιοστασίου. Ὁ Σύνδεσμος Ἐμπόρων Δασικῶν Προϊόντων, τὸ Σωματεῖον Πρατηριούχων καυσίμων ὑλῶν, ἡ Συντεχνία Μαρμαρογλυπτῶν, ὁ Σύλλογος ἀγορᾶς αὐτοκινήτων καὶ λοιπαὶ ὀργανώσεις Θεσσαλονίκης, ζητοῦν τροποποίησιν τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Νόμου 200)1946 τοῦ ἐνοικιοστασίου περὶ ὁρισμοῦ τοῦ ἀστικοῦ ἀκινήτου. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Μαντούβαλος καταθέτει πρότασιν νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 320)1947 Ν. Δ. «περὶ τακτοποιήσεως τῆς θέσεως τῶν Ἀνθυπομοιράρχων». Ὁ βουλευτὴς κ. Μ. Καρζῆς καταθέτει πρότασιν νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 839)1946 «περὶ συνταξιοδοτήσεως τῶν ἀνωτέρων ὑπαλλήλων τῶν Σ.Ε.Κ.». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Δημητρακόπουλος ἀποσύρει τὴν κατατεθεῖσαν παρ’ αὐτοῦ πρότασιν νόμου «περὶ τηρητέων κανόνων κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν Δημοσίων Ἔργων». Ἡ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως τῆς Κοινότητος Ἁγίου Ἀθανασίου ἐν τῷ Νομῷ Βοιωτίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Φ. Μακρῆς, Ε. Κομνηνός, Μ. Καρζῆς καὶ Κ. Καλαμαρᾶς καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μέτρων ὑπὲρ τῆς Ἀνοικοδομήσεως ὑπὸ ἰδιωτῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Μ. Καρζῆς καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 200)1946 Ν. Δ.». Ἀπαντήσεις Ὑπουργείων ἐπὶ συναφῶν ἐρωτήσεων». Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 320 ἀπὸ 26.5.1947 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Τρικάλων κ. Α. Βαμβέτσου, ἔχουσα οὕτω: Ἡ Κυβέρνησις λαμβάνει μετὰ μεγίστου πάντοτε ἐνδιαφέροντος γνῶσιν πάσης ὑπὸ οἱονδήποτε τύπον ἀνακοινώσεως ἢ δηλώσεως προσωπικοτήτων ὑπεύθυνον ἀσκουσῶν λειτούργημα εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας, ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἐν τῇ Ἀνατολικῇ Μεσογείῳ Ἀμερικανικὴν πολιτικήν. Συναφῶς εἶναι προφανὲς ὅτι ἡ θέσις τῆς Ἑλλάδος εἶναι σημαντικῶς διάφορος ἀπὸ τὴν θέσιν τῆς Τουρκίας, ἥτις εἶναι ἀπὸ πολλῶν ἀπόψεων εὐκολωτέρα τῆς εἰδικῆς μας, διὰ πλείονας τοῦ ἑνὸς λόγους. Ἐν προκειμένῳ εἶναι πρόδηλον ὅτι καὶ ὁλοσχερῶς ἀποκρούουσα τυχὸν τὴν Ἀμερικανικὴν βοήθειαν ἡ Τουρκία, οὐδὲν τὸ σημαντικὸν πολιτικῶς θὰ εἶχε νὰ χάσῃ, ἐνῷ ἡ Ἑλλὰς εἶχε περιστῆ εἰς θέσιν ἀληθῶς δεινὴν ἀπὸ πάσης πλευρᾶς, ὥστε μετὰ τὰς διαπραγματεύσεις τοῦ Δεκεμβρίου 1946 ἐδέησε νὰ ἀπευθύνῃ, ἐν συμφωνίᾳ ὅλων τῶν κομμάτων τῶν μετεχόντων εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἐκπροσωπούντων τὴν πλειοψηφίαν τῆς Βουλῆς, τὴν γνωστὴν πρὸς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας ἀπὸ 3.3.1947 ἔκκλησιν τῆς περὶ βοηθείας, εἰς ἀνταπόκρισιν τῆς ὁποίας ἐπῆλθε τὸ διάγγελμα τοῦ Προέδρου Τρούμαν τῆς 12 Μαρτίου, τὸ ἀποδῶσαν τὴν αἰσιοδοξίαν διὰ τὸ μέλλον του εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Εἰς τὰς μακρὰς ἐπὶ τοῦ θέματος δηλώσεις, εἰς ἃς ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως προέβη πρὸς τὴν Βουλὴν τὴν 22αν Ἀπριλίου ἐ. ἔ., ἐκτίθεται τὸ ἱστορικὸν τοῦ ζητήματος καὶ παρατίθενται ὅλα τὰ σχετικὰ κείμενα, ἅτινα εἶμαι βέβαιος ὅτι, ἐπαναγιγνωσκόμενα ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου ἐρωτῶντος κ. βουλευτοῦ Τρικάλων, θὰ τοῦ ἀφίσουν τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἡ Κυβέρνησις, λαμβανομένης ὑπ’ ὄψιν τῆς κρισιμότητος τῶν περιστάσεων ὑφ’ ἃς ἐνήργησε, τὸ ἔπραξε χωρὶς μηδόλως νὰ ἀποστῇ τῆς ἐθνικῆς ἀξιοπρεπείας. Νῦν δὲ ὁ καθημερινὸς χειρισμὸς τοῦ ζητήματος, τοῦ ὁποίου πρόδηλον εἶναι ὅτι αἱ λεπτομέρειαι δὲν εἶναι δυνατόν, οὔτε ἐπιτρέπεται νὰ ἀποτελοῦν ἀντικείμενον δημοσίας συζητήσεως, γίνεται πάντοτε μὲ γνώμονα τὴν διατήρησιν ὑψηλὰ τῆς Ἐθνικῆς ὑπερηφανείας, ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὰς ἀναγκαιότητας τῆς ἐπιλύσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ προβλήματος ἐντὸς πάντοτε τοῦ πλαισίου τῆς ἐγκαρδιότητος τῶν πρὸς ἡμᾶς διαθέσεων τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως, τῆς ὁποίας οὐδεμίαν ἔχομεν ἀμφιβολίαν ὅτι συμφώνως πρὸς τὰ ἐξαγγελθέντα ὑπὸ τοῦ Προέδρου Τρούμαν καὶ τῶν συνεργατῶν του, σταθερὰ φροντὶς εἶναι ἡ διαφύλαξις καὶ περιφρούρησις τῆς ἐλευθερίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 20.5.47 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἀττικοβοιωτίας κ. Λ. Κουτσοπετάλου, ἔχουσα οὕτω: Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν Ὑμῖν ὅτι τὸ θέμα τῶν ὑδραυλικῶν ἔργων Βοιωτικοῦ Κηφισσοῦ ὑπάγεται εἰς τὴν ἀποκλειστικὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων, ὅπερ ἐνέκρινεν εἰς τὸ παρελθὸν καὶ σχετικὴν μελέτην τῆς Ἑταιρείας ΜΠΟΥΤ, ἐπέβλεψε τὴν κατασκευὴν τῶν ἔργων καὶ ἤδη ἐποπτεύει τοῦ Εἰδικοῦ Ὑδραυλικοῦ Ταμείου, εἰς ὃ ἔχει ἀνατεθῆ ἡ συντήρησις τῶν ἔργων καὶ ἡ διαχείρισις τῶν σχετικῶν εἰς τὰ ἐκτελεσθέντα ἔργα ζητημάτων.

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Α. Ἀντωνίου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 21 ἀναφορᾶς.

§6Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Κατὰ τὸ διάστημα τῆς κατοχῆς εἰς τὴν περιφέρειαν Καρδίτσης πολλὰ χωρία, πολλαὶ οἰκίαι πυρπολήθησαν ὑπὸ τῶν κατακτητῶν. Διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν πολλῶν ἐξ αὐτῶν διετέθη ξυλεία, τὴν ὁποίαν ἐπέταξαν οἱ ἐαμικοί. Ἡ ξυλεία αὐτή, ἀνῆκεν εἰς διαφόρους ξυλεμπόρους καὶ ὑλοτόμους, οἱ ὁποῖοι ἐστερήθησαν τῆς περιουσίας των. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἀνοικοδομήσεως, ἐὰν προσεχῶς πρόκειται ἡ δαπάνη τῆς ἀνοικοδομήσεως νὰ ἀναληφθῇ ὑπὸ τοῦ Κράτους, νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν του τὴν γενομένην ἐπίταξιν τῆς ξυλείας αὐτῆς, ὥστε νὰ καταβληθῇ ἡ σχετικὴ ἀποζημίωσις εἰς τοὺς ξυλεμπόρους καὶ ὑλοτόμους.

§7Σ. ΓΟΝΑΤΑΣ (Ὑπ. Ἀνοικοδ.). Εἶναι εὐρύτατον τὸ θέμα, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ὅλας τὰς ἐπιτάξεις τὰς ὁποίας ἔκαμε τὸ ΕΑΜ, νὰ ἀναλάβῃ τὸ Κράτος νὰ τὰς ἀποζημιώσῃ. Θέλει πολλὴν σκέψιν τὸ πρᾶγμα, διότι δὲν ὑπάρχουν χρήματα.

§8Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ δώσω μίαν πληροφορίαν, διὰ νὰ ἴδητε ἐὰν ὑπάρχουν ἢ ὄχι χρήματα. Ἔχω εἰς τὰ θυλάκιά μου ἐπιστολὴν βουλευτοῦ ἐκ Ξάνθης, ὁ ὁποῖος διῆλθεν ἀπὸ τὴν Λῆμνον καὶ ἐβεβαιώθη ὅτι εἰς τοὺς ἐκεῖ ἐκτοπιζομένους κουκουέδες ἀποστέλλονται κατὰ μῆνα 40–60.000.000. Ἐπίσης ἐν Ἀθήναις ὑπάρχει Ταμεῖον, τὸ ὁποῖον διατηρεῖ ἑστιατόριον, εἰς τὸ ὁποῖον τρώγουν οἱ ἐπανερχόμενοι ἐκ τῶν ἐπαρχιῶν κουκουέδες καὶ μάλιστα τρώγουν χωρὶς νὰ πληρώνουν. Ὥστε χρήματα ὑπάρχουν.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 57 ἀναφορᾶς τῶν Δημοσίων Ἔργων, τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ε. Καζαντζῆς.

§10Ε. ΚΑΖΑΝΤΖΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐπωφελοῦμαι τῆς εὐκαιρίας μιᾶς ἀναφορᾶς, ἡ ὁποία ὑπεβλήθη ἐκ μέρους τοῦ Συλλόγου τῶν συμπατριωτῶν μου, διὰ τῆς ὁποίας ἀναφορᾶς παρακαλεῖται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων, νὰ δώσῃ πιστώσεις διὰ τὴν προώθησιν δύο ὁδῶν, μιᾶς ἡ ὁποία θὰ συνδέσῃ τὴν Ἄρταν μὲ τὰ Τρίκαλα καὶ τῆς ἄλλης, ἡ ὁποία πρόκειται νὰ συνδέσῃ τὴν Ἄρταν μὲ τὰ Ἰωάννινα. Ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν τὴν παράκλησιν, τὴν ὁποίαν εἶχον ὑποβάλει εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων, ὅτι πρέπει νὰ δοθοῦν οὐσιαστικαὶ πιστώσεις διὰ τοὺς δύο αὐτοὺς δρόμους. Κύριοι βουλευταί, ὁ Νομὸς Ἄρτης, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ τμῆμα τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ 65 ἐτῶν, ἔχει τὴν χειροτέραν συγκοινωνιακὴν κατάστασιν. Εὑρίσκεται εἰς τοιαύτην ἀπαθλίωσιν, ὥστε οὐδαμοῦ τῆς Χώρας παρουσιάζεται τὸ φαινόμενον τοῦτο.

§11Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἡ Ἐπαρχία Οἰτύλου, ἡ ὁποία συνέβαλε εἰς τὴν Ἑλληνικὴν ἀνεξαρτησίαν, εὑρίσκεται εἰς παρομοίαν κατάστασιν συγκοινωνιακῆς ἀθλιότητος.

§12Ε. ΚΑΖΑΝΤΖΗΣ. Εἰς χειροτέραν κατάστασιν δὲν ὑπάρχει Ἑλληνικὴ ἐπαρχία. Εἰς ὁλόκληρον τὸ ὀρεινὸν τμῆμα τοῦ Νομοῦ Ἄρτης τῆς Νοτίου Ἠπείρου, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὰ 90% τοῦ Νομοῦ, δὲν ὑπάρχει οὔτε μία ἁμαξιτὴ ὁδός. Ἐκ τῶν δύο αὐτῶν δρόμων ποὺ προανέφερα, ὁ εἷς πρόκειται νὰ συνδέσῃ ὁλόκληρον τὴν Βόρειον Ἤπειρον μὲ τὴν Θεσσαλονίκην. Πρόκειται δηλαδὴ περὶ δύο τμημάτων τῆς Ἐπικρατείας μεγίστης σημασίας. Ἡ δὲ ἄλλη ὁδὸς Ἄρτης–Ἰωαννίνων, πρόκειται νὰ συνδέσῃ δεκάδας χωρίων, κείμενα εἰς ἀμφοτέρας τὰς πλευράς, μὲ τὰ ἀστικὰ κέντρα, ὅπου οἱ πληθυσμοὶ σήμερον εὑρίσκονται ἀποκεκλεισμένοι καὶ εἰς κατώτερον ἐπίπεδον πολιτισμοῦ, λόγῳ τῆς ἐντελοῦς ἐλλείψεως συγκοινωνίας. Διὰ τὴν μεταφορὰν τῶν προϊόντων πρέπει νὰ πληρώσουν τὸ ἥμισυ τῆς ἀξίας αὐτῶν, ἐκτὸς ἐὰν πρόκειται νὰ τὰ μεταφέρουν μόνοι των ἐπὶ τῶν ὤμων των. Εὑρίσκονται εἰς μίαν πρωτόγονον κατάστασιν, οὔτε νὰ μποροῦν νὰ ἔχουν ἰατρικὴν περίθαλψιν, διότι οὐδεὶς ἐπιστήμων, ἔχων ζήσει εἰς ἀστικὰ κέντρα, ἀποφασίζει νὰ παραμείνῃ ἐκεῖ. Εὑρίσκονται εἰς μίαν πρωτόγονον κατάστασιν ὅλοι αὐτοὶ οἱ πληθυσμοί, ὡς διεπίστωσε καὶ ὁ Γενικὸς Διοικητὴς κ. Ρέππας, πρὸς μεγίστην ζημίαν καὶ τῆς γενικωτέρας ἐθνικῆς οἰκονομίας. Διατυπώνω τὴν παράκλησιν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων, ὅπως διὰ σοβαρωτέρας πιστώσεως κατωρθώσῃ νὰ προωθηθῶσιν αἱ τόσον χρήσιμοι συγκοινωνιακαὶ ἀρτηρίαι, αἱ ὁποῖαι θὰ καταστήσουν δυνατὴν τὴν ἐπιρροὴν τῶν κέντρων καὶ τοῦ πεπολιτισμένου κόσμου, μὲ τὰ ἀπομεμακρυσμένα χωρία τοῦ Νομοῦ Ἄρτης.

§13Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ. Ἐφ’ ὅσον ἀνέπτυξεν ὁ κ. συνάδελφος ἐξ Ἄρτης τὸ ζήτημά του, δὲν ἔχω νὰ προσθέσω τίποτε ἄλλο, εἰμὴ μόνον νὰ ἑνώσω καὶ ἐγὼ τὴν παράκλησίν μου πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων. Εἶναι γνωστὸν, ἀνεπτύχθη καὶ προηγουμένως, ὅτι ἡ Ἤπειρος ἀπὸ ἀπόψεως ὁδοποιΐας ὑστερεῖ ἀπὸ ὅλα τὰ τμήματα τῆς Χώρας. Διαβεβαιῶ τὸν κ. Κουλουμβάκην, ὅτι ἡ Ἤπειρος ὑστερεῖ ὅλων. Ἐκτὸς τῶν 25 χωρίων, τῶν γνωστῶν ὑπὸ τὴν ὀνομασίαν Τζουμέρκα, τὰ ὁποῖα ἔχουν κάπως ὑποφερτὴν συγκοινωνίαν, 150 ἄλλα χωρία γνωστὰ ὑπὸ τὴν ὀνομασίαν Λάκκα, εἶναι ἐντελῶς ἀποκεκλεισμένα. Ἐπὶ πλέον αἱ περιφέρειαι Φιλιατῶν καὶ Πωγωνίου, εἶναι ἐντελῶς ἀσύνδετοι. Παρακαλῶ, ὅπως ἐκδηλωθῇ τὸ γνωστὸν ἄλλωστε διὰ τὴν Ἤπειρον ἐνδιαφέρον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἐναργέστερον, εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, δεδομένου ὅτι ὑστερεῖ ἀπὸ πολλὰς πλευρὰς ἡ Ἤπειρος.

§14Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι εἶναι εἰς ὅλους γνωστὴ ἡ συγκοινωνιακὴ κατάστασις τῆς Ἠπείρου. Πρόκειται περὶ τοῦ τελευταίου μέρους τῆς Ἑλλάδος, τὸ ὁποῖον εἶδε τὴν στοργὴν τῆς Κυβερνήσεως, ἐνῷ ἀντιθέτως ἔχει προσφέρει εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος, ἴσως, πολὺ περισσότερα καὶ εἰς θυσίας καὶ εἰς καταστροφὰς καὶ εἰς αἷμα, ἀπὸ οἱονδήποτε ἄλλο μέρος τῆς Ἑλλάδος. Εἰδικώτερον ἡ κατάστασις εἰς τὰ Τζουμέρκα εἶναι οἰκτρά. Ἐπικαλοῦμαι τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ δὲν ἐπεκτείνομαι περισσότερον, διότι ὁ κ. συνάδελφος ἀνέπτυξε τὰ ζητήματα λεπτομερῶς. Ἐπικαλοῦμαι τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ κ. Προέδρου καὶ παρακαλῶ νὰ ἐπεκτείνῃ τὸ ἐνδιαφέρον του εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἤπειρον. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐτόνισεν ὁ κ. Ἀθανασίου, εἶναι ἀπολύτως ἀκριβές. Ἕνα μόνον θὰ ἤθελον νὰ προσθέσω. Κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας, διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε κατὰ ποῖον τρόπον τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος ἐνεργεῖ καὶ δρᾷ. Ὁ δρόμος Ἄρτης–Τρικάλων, ὁ ὁποῖος πρόκειται νὰ διέλθῃ ἐκ τοῦ Βουλγαρελίου, ἤρχισε τὸ 1927. Εὑρισκόμεθα εἰς τὸ 1947· ἤρχισεν ὁ δρόμος αὐτὸς ἐδῶ καὶ 20 χρόνια. Φαντάζεσθε, λοιπόν, κ. Πρόεδρε, ὅτι αἱ πιστώσεις αὗται αἱ ὁποῖαι κάθε χρόνο διετίθεντο, κατὰ ποῖον ἀντιοικονομικὸν τρόπον διετέθησαν, διότι μοιραίως τὸ μέγιστον μέρος αὐτῶν ἀπερροφήθη ἀπὸ τὰ γενικὰ ἔξοδα. Εἶναι πολὺ προτιμώτερον ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς ἢ νὰ σταματήσουν αἱ διδόμεναι ἐτήσιαι μικροπιστώσεις, ἢ νὰ δοθοῦν ἐπαρκεῖς τοιαῦται, ὥστε νὰ κατασκευασθῇ ἐπὶ τέλους κάτι. Ἐπὶ 20 χρόνια δίδονται πιστώσεις δι’ ἕνα δρόμον, ὁ ὁποῖος δὲν προχωρεῖ οὔτε ἓν χιλιόμετρον καὶ αἱ πιστώσεις ἐξανεμίζονται. Ἀκριβῶς αὐτὸ τὸ σημεῖον θὰ ἔπρεπε νὰ προσέξητε καὶ νὰ δώσητε ἀρκετὰς πιστώσεις, τόσας, ὥστε τὰ γενικὰ ἔξοδα, τὰ ὁποῖα θὰ διατίθενται διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ δρόμου αὐτοῦ, νὰ καθίστανται οἰκονομικῶς δικαιολογημένα. Θὰ σᾶς παρακαλέσω, λοιπόν, τὸν δρόμον αὐτόν, ὁ ὁποῖος ἐπὶ 20 χρόνια εὑρίσκεται ἐν ἐκκρεμότητι, ἢ νὰ τὸν τελειώσετε, ἢ ἄλλως μὴ δίδετε καμμίαν πίστωσιν, διότι μὲ τὸ νὰ δίδετε 50.000.000 δραχμάς, μὲ τὰς ὁποίας γνωρίζετε πολὺ καλὰ ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν περισσότερα ἀπὸ 20 χιλιόμετρα, νὰ εἶσθε βέβαιοι ὅτι θ’ ἀπορροφηθοῦν εἰς γενικὰ ἔξοδα καὶ δὲν θὰ γίνῃ τίποτε οὐσιαστικῶς. Προσθέτω αὐτὸ τὸ οἰκονομικὸν ἐπιχείρημα. Νομίζω ὅτι αἱ ὑπηρεσίαι σας, θὰ πρέπει νὰ τὸ προσέξουν κατὰ τὴν σύνταξιν τοῦ ὁδικοῦ προγράμματος, διότι δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ διασπαθίζωνται χρήματα ἀσκόπως καὶ νὰ πηγαίνουν μόνον εἰς γενικὰ ἔξοδα. Καλύτερον νὰ συγκεντροῦνται εἰς τὴν ἐκτέλεσιν ἑνὸς ἔργου, τὸ ὁποῖον νὰ ἀποδίδεται εἰς τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν ὡς τελειωμένον ἔργον, παρὰ νὰ ἐξανεμίζωνται αἱ πιστώσεις καὶ νὰ παραμένῃ ἡ ἐντύπωσις ὅτι ἡ στοργὴ τοῦ Κράτους εἶναι κατεσπαρμένη εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα, ἐνῷ δὲν γίνεται οὐσιαστικῶς τίποτε.

§15Σ. ΓΟΝΑΤΑΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Ἀναγνωρίζω καὶ ἐγὼ ὅτι ἡ Ἤπειρος εἶναι ἀδικημένη ἀπὸ ἀπόψεως δημοσίων ἔργων, ἀλλ’ ἡ περίοδος, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρέθην νὰ εἶμαι ἐγὼ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων, δὲν εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ εὐνοῇ τὴν γενναιότητα, τὴν ὁποίαν θὰ ἔπρεπε νὰ δείξῃ κανεὶς πρὸς τὸ τμῆμα αὐτὸ τῆς Χώρας τὸ ἀδικημένον, καὶ τὸ ὁποῖον τόσα προσέφερεν εἰς τὴν Πατρίδα, ὅπως δικαίως εἶπεν ὁ κ. Γαρουφαλιᾶς. Ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως, γνωρίζετε ὅλοι σας, ὅτι δὲν ὑπῆρξαν πιστώσεις παρὰ μόνον ἐλάχιστα ψιχία ἐκ τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ δὲν εἴχομεν τύχει οὐδεμιᾶς ἐξωτερικῆς βοηθείας καὶ αὐτὰ τὰ ψιχία τοῦ προϋπολογισμοῦ, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ τὰ διαθέσωμεν καὶ κατὰ τὰς ὑποδείξεις τοῦ Ἐπιτελείου, τὸ ὁποῖον δικαίως καὶ αὐτό, ὑπεδείκνυεν ὡρισμένας ἀρτηρίας, αἱ ὁποῖαι θὰ ἦσαν χρήσιμοι στρατιωτικῶς ἐν δεδομένῃ στιγμῇ. Ἀλλὰ καὶ ἡ ἄποψις, τὴν ὁποίαν ἐξέθηκεν ὁ κ. Γαρουφαλιᾶς καὶ ἡ ὁποία εἶναι πολὺ ὀρθή, μᾶς ἔκαμε νὰ ἐπιζητήσωμεν νὰ τελειώσωμεν, κατὰ προτίμησιν, τοὺς δρόμους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δύνανται νὰ ὁλοκληρωθοῦν καὶ νὰ ἀποδώσουν ὡς ἐκ τούτου εἰς τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν τὸ ὄφελος, τὸ ὁποῖον ἀναμένεται νὰ ἀποδώσῃ ἡ δαπάνη τῆς κατασκευῆς των. Αὐτὴν τὴν ἀρχὴν δὲν θὰ ἤθελα νὰ τὴν ὑποστηρίξῃ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὁ κ. Γαρουφαλιᾶς, διότι γνωρίζει ὅτι εἶναι τόσον μεγάλαι αἱ πιστώσεις, αἱ ὁποῖαι ἀπαιτοῦνται, διὰ νὰ κατασκευασθοῦν εἰς τὰς ὀρεινὰ αὐτὰ μέρη ὡλοκληρωμένοι ὁδοὶ ἁμαξιτοί, ὥστε δύσκολα θὰ ἠμποροῦσαν νὰ ἐξευρεθοῦν αἱ ἀπαιτούμεναι πιστώσεις, δι’ ἕνα καὶ μόνον δρόμον. Ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι ἐκ τῶν πολιτευτῶν, οἱ ὁποῖοι λέγουν ὅτι προχωρήσατε ἔστω καὶ κατὰ πέντε χιλιόμετρα ἕνα δρόμον, διότι θὰ φθάσῃ εἰς ἕνα κατῳκημένον μέρος καὶ θὰ ἐξυπηρετήσῃ ἕνα τμῆμα τοῦ πληθυσμοῦ καὶ δι’ αὐτὸ ἐδώσαμεν πέρυσι ἕνα μέρος τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων, χωρὶς νὰ ὑπολογίζωμεν ὅτι διὰ τῶν πιστώσεων αὐτῶν θὰ ἐπερατοῦντο ὁλοκληρωτικῶς δρόμοι δι’ οὓς διετέθησαν. Εἰς ἄλλα μέρη μᾶς λέγουν, κάμετέ μας ἕνα κομμάτι δρόμου, διὰ νὰ ἐργασθῇ ἕνα μέρος τοῦ πληθυσμοῦ, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει ἄλλην ἀπασχόλησιν οὔτε ἄλλους πόρους. Ὅλα αὐτὰ πρέπει νὰ συνδυάζωνται κατὰ τὴν διάθεσιν τῶν πιστώσεων. Εὐχόμεθα καὶ ἐλπίζομεν ὅτι κατὰ τὴν παροῦσαν περίοδον, θὰ δοθῇ κάποια μεγαλυτέρα εὐρύτης πιστώσεων, ὁπότε θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθοῦν, ὄχι βέβαια ὅλαι αἱ ἀξιώσεις, ἀλλὰ αἱ δικαιότεραι καὶ αἱ μᾶλλον ἐπείγουσαι τοὐλάχιστον.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Συνέχισις τῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ σχεδίου ψηφίσματος «περὶ παρατάσεως προθεσμιῶν τινῶν τοῦ Θʹ ψηφίσματος «περὶ ἐξυγιάνσεως τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν». Ὁ κ. Α. Νικολαΐδης ἔχει τὸν λόγον.

§17Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, καθ’ ὅλην τὴν συζήτησιν τῶν δύο ἡμερῶν, δύο καὶ μόνον παραφωνίαι παρετηρήθησαν. Καὶ ὁ μὲν ἀξιότιμος κ. Μαῦρος κατεφέρθη κατὰ τῆς παρατάσεως τῶν προθεσμιῶν ἐπὶ τῷ λόγῳ ὅτι γίνεται κομματικὴ ἐκκαθάρισις τοῦ ψηφίσματος, προκληθεὶς ὅμως νὰ ὀνομάσῃ ἐὰν ὑπάλληλός τις, ἀνήκων εἰς παράταξιν κομματικήν, καὶ ὄχι κομμουνιστικήν, ἔχει τεθῆ εἰς διαθεσιμότητα ἢ ἀπελύθη, δὲν ἠδυνήθη νὰ ὀνομάσῃ κανένα. Ὁ δὲ ἀξιότιμος κ. Λαδᾶς, δὲν ἔφερεν αὐτὰς τὰς ἀντιρρήσεις, ἀλλὰ ἐζήτησε νὰ παύσῃ πλέον ἰσχύουσα ἡ διάταξις αὕτη τοῦ Θʹ ψηφίσματος καὶ εἰ δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ ἐκκαθάρισις διὰ τῶν ὑπωρχόνιων νομίμων μέσων. Ἔφερεν ὅμως δύο παραδείγματα, ἀνέγνωσε δύο ἔγγραφα, ἐκ τῶν ὁποίων ἀνατρέπεται ἄρδην ἡ αἰτιολογία του. Διὰ τοῦ ἑνὸς ἐγγράφου ἀπεδεικνύετο ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἐζήτει νὰ ἀποσταλῇ ἕνας λαμπρὸς ὑπάλληλος εἰς μίαν θέσιν καθ’ ὑπόδειξιν τῆς ὑπηρεσίας, διὰ δὲ τοῦ δευτέρου ἐγγράφου ἀπεδεικνύετο ὅτι κατόπιν ἐξετάσεως, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐκάλεσεν αὐτὸν εἰς ἀπολογίαν πρὸς ἀπόλυσιν, δυνάμει τοῦ ψηφίσματος. Ἐκ τῶν δύο αὐτῶν ἐγγράφων, καταφαίνεται ἀκριβῶς ὅτι ἦτο ἀδύνατος ἡ ἐκκαθάρισις διὰ τῶν Ὑπηρεσιακῶν Συμβουλίων μὲ τὴν σύνθεσιν, τὴν ὁποίαν εἶχον ταῦτα, χωρὶς νὰ ὑπολογίζεται ὅτι οἱ ἐκκαθαριζόμενοι θὰ κατέφευγον εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, τὸ ὁποῖον θὰ ἠκύρου τὰς ἀποφάσεις διὰ κάποιον τυπικὸν λόγον, ὁπότε θὰ ἐβλέπαμεν νὰ ἐπανέρχωνται οἱ ἀναρχικοὶ εἰς τὰς θέσεις των. Πλὴν τῶν δύο τούτων παραφωνιῶν, ὁμοφώνως ἡ Βουλὴ ἐπέκρινε τὴν Κυβέρνησιν, ὄχι διότι κάμει κομματικὴν ἐκκαθάρισιν, ἀλλὰ διότι ἡ ἐκκαθάρισις δὲν εἶναι εὐρυτέρα καὶ ἐξ ὅλων τῶν ἀγορητῶν, ὁ ἀξιότιμος κ. Λυκουρέζος ἐπετέθη ἐναντίον τοῦ ἀξιοτίμου Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, διότι εὑρίσκεται εἰς τὴν δυσάρεστον θέσιν νὰ ἐπαναφέρῃ ἕνα δικαστικόν, ὁ ὁποῖος ὁμολογεῖται ὅτι εἶναι κομμουνιστής, πλὴν δὲν ἀνεμίχθη ἐνεργῶς εἰς τὸ κίνημα. Καὶ ἐλέγχεται ὁ κ. Ὑπουργός, πῶς αὐτὸν τὸν δικαστήν, τὸν ἀποδεδειγμένως κομμουνιστήν, τὸν ἐπαναφέρει εἰς τὴν θέσιν του, χωρὶς νὰ λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν ὅτι εἶναι ἐκ τοῦ ψηφίσματος ὑποχρεωμένος ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ πράξῃ τοῦτο. Λέγων ταῦτα ὁ κ. Λυκουρέζος, λησμονεῖ ὅτι ὑπῆρχεν ἡ 4η παράγραφος τοῦ ψηφίσματος τῆς ποιοτικῆς ἐκκαθαρίσεως, διὰ τὴν ὁποίαν ἐξηγέρθη κατὰ τὴν συζήτησιν καὶ μετὰ φορτικότητος ἐζήτησε τὴν διαγραφήν της καὶ ἡ πλειοψηφία τῆς Βουλῆς τὴν διέγραψε, δυστυχῶς, καὶ τὴν ὁποίαν πολὺ ὀρθῶς ὁ πρώην Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης κ. Χατζηπάνος, λαμβάνων ὑπ’ ὄψει τὸ περίφημον κλίμα, τὸ ὁποῖον ἡμεῖς ἐδημιουργήσαμεν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εἰς βάρος τῆς Ἑλλάδος καὶ εἰς αὐτὴν τὴν Χώραν μας καὶ φοβούμενος παρεξηγήσεις, ἀντὶ νὰ θέσῃ εἰς τὸ ψήφισμα διάταξιν ὅτι, «πᾶς κομμουνιστὴς ἀπολύεται ἐκ τῆς θέσεώς του», ἔθεσε τὴν διάταξιν τῆς 4 παραγράφου περὶ ποιοτικῆς ἐκκαθαρίσεως, δυνάμει τῆς ὁποίας ἂν δὲν τὴν διεγράφομεν, ὁ σημερινὸς ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης θὰ εἶχε τὸ δικαίωμα νὰ τὸν στείλῃ εἰς τὸ σπίτι του τὸν κ. δικαστήν, διότι θὰ ἀπεδεικνύετο ὅτι ὁ δικαστὴς ἐκεῖνος παρέβη τὰ καθήκοντά του καὶ τὸν ὅρκον του καὶ συνεπῶς κατέστη ποιοτικῶς ἀνίκανος νὰ κατέχῃ τὸ ἀξίωμα τοῦ δικαστοῦ, καὶ ὀρθῶς καὶ νομίμως θὰ ἀπεμακρύνετο τῆς ὑπηρεσίας. Ἀλλ’ ὑπάρχει καὶ ἄλλη κατακραυγὴ κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, διότι παρατείνεται καὶ πάλιν ἡ προθεσμία τοῦ ψηφίσματος. Ἐλέχθη δὲ ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Λαδᾶν «κύριε Χατζηπᾶνε, μᾶς εἴπατε ὅτι δὲν θὰ κάμετε χρῆσιν τῆς ζητουμένης προθεσμίας τοῦ ψηφίσματος, διότι ἐπερατώσατε τὰς ἐργασίας». Ἀληθῶς, ἐλέχθη ὑπὸ τοῦ κ. Χατζηπάνου τοῦτο, τότε, πλὴν ἡ πλειοψηφία τῆς Βουλῆς ἔθεσε διάταξιν νὰ καλοῦνται εἰς ἀπολογίαν οἱ περίφημοι κουκουέδες. Ἡ ἐργασία ἐκείνη τῆς ἐκκαθαρίσεως, ἂν καὶ εἶχεν ἀποπερατωθῇ, ἔπρεπε μετὰ τὴν διάταξιν τῆς ἀπολογίας νὰ ἀρχίσωμεν ἀπὸ τὴν ἀρχήν; Διεμαρτυρήθην τότε ἐγώ, καὶ ἐζήτησα τοὐλάχιστον νὰ μὴ ἐφαρμοσθῇ ἡ διάταξις ἐπὶ τῶν διδασκάλων, διότι εὑρίσκονται κατεσπαρμένοι εἰς τὰ διάφορα σημεῖα τοῦ Κράτους καὶ μάλιστα εἰς τὰ ἀπόκεντρα χωριὰ καὶ θὰ εἶναι ἀδύνατον 30 χιλιάδες ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας νὰ κληθοῦν εἰς ἀπολογίαν ἐμπροθέσμως, διὰ νὰ δύναται ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἐφαρμόσῃ τὸ ψήφισμα περὶ ἐξυγιάνσεως. Ἐλέχθη μάλιστα καὶ τοῦτο, ὅτι ὁμοιομόρφως καλοῦνται εἰς ἀπολογίαν καὶ δὲν καλοῦνται εἰδικῶς δι’ ἑκάστην κατηγορίαν. Φαντασθῆτε, κύριοι συνάδελφοι, τι θὰ γίνῃ ἂν ἐφαρμοσθῇ ἡ διάταξις, νὰ καλῆται ἕκαστος ὑπάλληλος εἰδικῶς, βάσει τοῦ φακέλλου του. Τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας δὲν θὰ ἐπαρκοῦσεν οὔτε μέχρι τοῦ 1950, νὰ μελετήσῃ τοὺς φακέλλους καὶ νὰ καλέσῃ ἕκαστον εἰς ἀπολογίαν βάσει εἰδικῆς κατηγορίας. Θὰ ἦτο τελείως ἀνεφάρμοστον τοῦτο. Ἐζητήσαμεν τότε νὰ διαγραφῇ ἡ διάταξις ἐκείνη, ἀλλὰ δυστυχῶς ἐπέμεινεν ἡ πλειοψηφία τῆς Βουλῆς. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπιμένω ὅτι καὶ ἡ ζητουμένη παράτασις τῆς προθεσμίας εἶναι ἀνεπαρκής. Πρῶτον, διότι αἱ συγκοινωνίαι δὲν λειτουργοῦν καλῶς καὶ δεύτερον, διότι οἱ ὑπὸ κρίσιν εἶναι πολλοὶ καὶ ἰδίᾳ διὰ τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας. Ἡ ἐκκαθάρισις διὰ τὰ ἄλλα Ὑπουργεῖα, ἂν δὲν γίνῃ πλήρης, ἴσως, ἴσως δὲν θὰ εἶναι καὶ μεγάλη καταστροφή, ὅσον θὰ εἶναι διὰ τὸν διδασκαλικὸν κόσμον, τὸν κόσμον ἐκεῖνον, εἰς τὸν ὁποῖον ἡ Ἑλλὰς παραδίδει τὰ τέκνα της νὰ τὰ μορφώσῃ. Ἐκεῖ πρέπει εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας, νὰ δοθοῦν ὅλα τὰ μέσα, διὰ νὰ γίνῃ πλήρης ἡ ἐξυγίανσις τοῦ κλάδου τούτου, ἂν θέλετε νὰ ἔχωμεν Ἑλληνόπουλα μὲ Ἑλληνικὴν ψυχήν, μὲ Ἑλληνικὴν καρδιάν. Καὶ δι’ ἕνα ἄλλον ἀκόμη λόγον, ἡ ζητουμένη παράτασις εἶναι ἀνεπαρκής. Σήμερον γίνονται ἐκκαθαρίσεις, σήμερον γίνονται συλλήψεις, σήμερον γίνονται προσελεύσεις καὶ ἀποκαλύψεις. Σήμερον ἔρχονται εἰς φῶς ὅτι τὰ μετόπισθεν δρῶσιν ἐνεργῶς. Ὑπάρχουν ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι ἐνῷ μέχρι σήμερον ἐφαίνοντο καλοὶ καὶ ἥσυχοι ἤδη ἀποδεικνύεται ὅτι μετέχουν ἐνεργῶς εἰς τὴν ἀνταρσίαν. Ἐφ’ ὅσον ἐξακολουθεῖ τὸ κίνημα ἐνδέχεται νὰ ἀποδειχθῇ ὅτι βάλλουν κατὰ τῆς Χώρας μας. Πρέπει καθ’ ὅλον αὐτὸ τὸ διάστημα τῆς ἐξορμήσεως πρὸς καταστολὴν τῆς ἀνταρσίας νὰ ἰσχύῃ ἡ διάταξις τοῦ ψηφίσματος περὶ ἐκκαθαρίσεως, διότι εἶναι δυνατὸν μετὰ 1, 2, 3 μῆνας συλλαμβανόμενός τις νὰ φέρῃ εἰς φῶς πράγματα ἐκ τῶν ὁποίων θὰ ἐκπλαγῶμεν καὶ τότε θὰ ἀντιληφθῶμεν ὅτι κρατοῦμεν δὲν ξεύρω ποῖον εἰς ποίαν μεγάλην θέσιν ἐνῷ αὐτὸς βάλλει κατὰ τῆς Πατρίδος. Διὰ τοῦτο ὑποβάλλω μίαν τροπολογίαν διὰ τῆς ὁποίας ζητῶ νὰ παραταθῶσιν εἰς τὴν παράγραφον 1 αἱ προθεσμίαι μέχρι Νοεμβρίου 1947. Εἰς τὴν παράγραφον 2 μέχρι τέλους Δεκεμβρίου 1947. ............... (ἀναγινώσκει)......». Αἱ προθεσμίαι αὐταὶ πρέπει νὰ παραταθῶσι μέχρι τέλους Δεκεμβρίου. Εἶναι ἀνάγκη ἀπόλυτος νὰ ἔχωμεν τὴν βεβαιότητα ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐνεργεῖ κομματικῶς ἀλλὰ μόνον πρὸς ἐκκαθάρισιν τῶν κομμουνιστῶν. Διὰ τοῦτο πρέπει νὰ δώσωμεν ἐπέκτασιν τῆς προθεσμίας μεγαλυτέραν, διότι φοβοῦμαι μήπως παρουσιασθοῦν γεγονότα τὰ ὁποῖα θὰ μᾶς ἀναγκάσουν νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὴν ἀρχήν. Ἐπίσης προσθέτω καὶ 3 παράγραφον καὶ παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ δεχθῇ καὶ ταύτην: «αἱ διατάξεις......... (ἀναγινώσκει)...........». Ἂν καὶ ἐφόσον ἐξακολουθῇ τὸ κίνημα νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα τοῦτο ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης νὰ περιορίζῃ τὴν προθεσμίαν ἂν κατασταλῇ τὸ κίνημα, ὅπερ εὔχομαι. Ἐν περιπτώσει ὅμως καὶ δὲν γίνῃ τοῦτο, νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης νὰ παρατείνῃ τὰς προθεσμίας κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ἂν ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, διὰ λόγους ἀμφιβολιῶν μήπως ἡ Κυβέρνησις ἐκμεταλλευθῇ τὰς προθεσμίας αὐτὰς διὰ κομματικοὺς λόγους, καίτοι τοιοῦτόν τι μέχρι τοῦδε δὲν ἀπεδείχθη καὶ τὸ λέγω ἐγὼ ὁ ὁποῖος δὲν ἐψήφισα τὴν Κυβέρνησιν αὐτὴν τοῦ Συνασπισμοῦ, δὲν ἠθέλατε δεχθῆ τὴν τροπολογίαν μου ταύτην, τότε ἔχω μίαν ἄλλην ὑποχρέωσιν νὰ ὑποβάλω ἄλλην τροπολογίαν διὰ μόνην τὴν ἐκπαίδευσιν. Προσέξατε, κύριοι συνάδελφοι, θεωρῶ ὡς Ἐθνικὴν καὶ ἀνυπέρβλητον ἀνάγκην νὰ ἐκκαθαρισθῇ ὁ διδασκαλικὸς κλάδος ἀπὸ τὰ σάπια. Εἰς τὸν διδασκαλικὸν κόσμον ἡ Ἑλλὰς θὰ ἐμπιστευθῇ τὸ μέλλον της. Εἰς τὸν διδασκαλικὸν κόσμον ἡ Ἑλλὰς θὰ παραδώσῃ τὰ παιδιὰ της διὰ νὰ γίνουν πραγματικοὶ Ἕλληνες. Συνεπῶς δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχῃ εἰς τὸ Σῶμα τοῦτο τὸ σάπιο, δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχουν διδάσκαλοι οἱ ὁποῖοι νὰ γίνωνται ἐπιλήσμονες τῶν καθηκόντων των. Δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχουν διδάσκαλοι οἱ ὁποῖοι νὰ διδάσκουν ὅτι ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος ἦτο Ρουμᾶνος. Δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχουν διδάσκαλοι οἱ ὁποῖοι νὰ καταστρέφουν τὴν κοινωνίαν, νὰ βεβηλώνουν τὴν θρησκείαν καὶ νὰ παραλύουν τὴν Ἑλληνικὴν οἰκογένειαν. Ἄν ὁ κύριος Ὑπουργὸς δὲν δεχθῆ τὴν παράτασιν αὐτὴν ἢ ἡ Βουλὴ ἀρνηθῆ αὐτήν, τότε φρονῶ ὅτι πρέπει νὰ παραταθῶσιν αἱ προθεσμίαι μόνον ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἐκπαίδευσιν. Αἱ προθεσμίαι τῆς παραγράφου 1 τοῦ ψηφίσματος, παρατείνονται μέχρι τέλους Αὐγούστου, αἱ τῆς παραγράφου διὰ τοὺς διορισμοὺς μέχρι τέλους Σεπτεμβρίου, διότι σᾶς ἐπαναλαμβάνω, ὅτι εἶναι χιλιάδες ὑπάλληλοι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας καὶ δὲν θὰ δυνηθῇ τοῦτο, νὰ προβῇ εἰς πλήρη ἐκκαθάρισιν ἐντὸς τοῦ μηνὸς Ἰουνίου. Διὰ τοῦτο τουλάχιστον, τὸ ὁποῖον εἶναι δυνατὸν νὰ δώσῃ ἡ Βουλὴ εἶναι μέχρι τοὐλάχιστον τοῦ Αὐγούστου, διὰ τὴν ἐκκαθάρισιν καὶ μέχρι τέλους Σεπτεμβρίου διὰ τὰς μεταθέσεις καὶ διορισμούς. Φρονῶ, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλα περὶ παρατάσεως προθεσμιῶν. Ἀντελήφθημεν πολὺ καλῶς, ὅτι ἡ κομματικὴ διαπάλη καὶ αἱ ἔριδες ἐδῶ καταρρίπτουν τὸ Κοινοβούλιον. Ὁ στρατὸς ὁ ὁποῖος μάχεται καὶ ὁ πληθυσμός, ὁ ὁποῖος ὑφίσταται τὰ δεινὰ καὶ δολοφονεῖται, ἀπογοητεύεται, ὅταν ἀκούῃ ἐδῶ μέσα ἡμᾶς νὰ ὁμιλῶμεν περὶ πλήρους ἀμνηστίας, ὅταν ζητῶμεν νὰ περιστείλωμεν τὴν ἐκκαθάρισιν διὰ νὰ σώσωμεν τοὺς ἐγκληματίας καὶ νὰ τοὺς ἀφήσωμεν νὰ ὑπονομεύουν τὸ Κράτος ἐνῶ ἐκεῖ ἐπάνω κινδυνεύουν τὰ σπίτια τους. Ἤμην εἰς τὸν Ὄλυμπον, ἤμην πρὸ τινος ἐκεῖ κάτω καὶ ἤκουσα ὅλον τὸν κόσμον αὐτὸν νὰ ζητῇ μέτρα σοβαρὰ νὰ λάβωμεν κατὰ τῶν ἐχθρῶν τῆς τάξεως καὶ τῆς Πατρίδος. Οἱ Ὑπουργοὶ Στρατιωτικῶν καὶ Ἀεροπορίας, εὑρίσκονται διαρκῶς εὐτυχῶς εἰς τὸ πλευρὸν τοῦ μαχομένου στρατοῦ. Πρέπει τώρα καὶ ἡ Βουλὴ νὰ ἔλθῃ εἰς τὸ πλευρὸν τοῦ μαχομένου στρατοῦ. Πρέπει νὰ ὁμονοήσῃ, πρέπει νὰ καταληφθῇ ἀπὸ θαυμασμόν, πρέπει νὰ ἀποτελέσῃ ἓν ἑνιαῖον ὅλον δι’ ἓν μικρὸν χρονικὸν διάστημα καὶ νὰ δώσῃ τὰ μέσα εἰς τὴν Κυβέρνησιν, διὰ νὰ πατάξῃ ὄχι μόνον τὴν ἀναρχίαν ἀλλὰ καὶ εἰς τὰ μετόπισθεν καὶ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι βάλλουν ἐκ τῶν ὄπισθεν κατὰ τοῦ μαχομένου στρατοῦ. Οἱ ἡγέται τοῦ στρατοῦ ἀναφωνοῦν ἀπὸ τὰ βουνὰ καθαρίσατε τὰ μετόπισθεν διότι ἡμεῖς μὲ τοὺς ἀνδρείους στρατιώτας εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ καταπνίξωμεν τοὺς ἐαμοβουλγάρους. Θὰ ἔλθῃ καιρὸς δι’ ἀντικυβερνητικὴν δρᾶσιν, θὰ ἔλθῃ καιρὸς διὰ κομματικοὺς ἀγῶνας, σήμερον φρονῶ δὲν εἶναι ὁ καιρὸς κατάλληλος διότι ἡ Πατρὶς διέρχεται τρομερὰν κρίσιν. Διὰ τοῦτο ἐξορκίζω πάντας ὑμᾶς νὰ ὁμονοήσωμεν καὶ ἀφήνοντες κατὰ μέρος τὰς διαμάχας, νὰ ἑνωθῶμεν εἰς ἕνα σῶμα, μίαν ψυχὴν Ἑλληνικήν, πρὸς ἐπικράτησιν τῆς Μεγάλης, ἐνδόξου, καὶ ἡρωϊκῆς Πατρίδος μας.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Π. Σωτηρόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§19Π. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θὰ σᾶς ἀπησχόλουν μὲ τὸ ζήτημα τῆς παρατάσεως τῶν προθεσμιῶν τοῦ νομοθετήματος περὶ ἐξυγιάνσεως, ἐὰν δὲν ἐφρόνουν, ὅτι τὸ μέτρον αὐτό, μέχρι σήμερον δὲν ἐφηρμόσθη, ὄχι μόνον καθ’ ὃν τρόπον καὶ δι’ ὃν σκοπὸν ἐνομοθετήθη, ἀλλὰ τοὐναντίον ἔδωσεν ἀφορμὴν νὰ σταματήσουν καὶ αἱ ὑπηρεσίαι αἱ κρατικαὶ τῶν διαφόρων Ὑπουργείων καὶ αὐτὴν ταύτην τὴν ἔρευναν τῶν παραπτωμάτων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα κολάζουν οἱ βασικοὶ νόμοι οἱ καθιδρύσαντες τὴν πειθαρχικὴν ἐξουσίαν, ἀσκουμένην πρὸς ἐξασφάλισιν τῆς καλῆς λειτουργίας τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν. Καὶ ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῶν κ. κ. Ὑπουργῶν ὅτι θὰ πρέπει ὄχι μόνον ὁ νόμος αὐτὸς νὰ τύχῃ ἐφαρμογῆς πρὸς ἐξυπηρέτησιν τοῦ σκοποῦ διὰ τὸν ὁποῖον ἐνομοθετήθη, ἀλλὰ καὶ νὰ ἐντείνουν τὰς προσπαθείας των ἐν τῇ διοικητικῇ των ἁρμοδιότητι διὰ νὰ ἐπιβάλουν τὴν ἐφαρμογὴν τῶν κειμένων νόμων οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀρκετοὶ διὰ νὰ ἐξασφαλίσουν τὴν καλὴν λειτουργίαν τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν καὶ νὰ ἀποβάλουν τὰ στοιχεῖα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶναι ἀκατάλληλα, ἢ ἐγένοντο ἐπιλήσμονα τῶν ὑποχρεώσεών των. Ὑπερβάλλομεν διὰ τοῦ νόμου αὐτοῦ ἴσως τὰς προσδοκίας, ὑπερβάλλομεν καὶ ἐχρησιμοποιήσαμεν αὐτὸν ὡς μέσον, τὸ ὁποῖον τὸ παρουσιάσαμεν ὡς ἐξαιρετικόν, ἐνῷ τὰ παραπτώματα, διὰ τὰ ὁποῖα ἐδώσαμεν τὸ δικαίωμα εἰς τὸν νομοθέτην νὰ κρίνῃ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, περιλαμβάνονται εἰς τὰς κειμένας βασικὰς διατάξεις περὶ λειτουργίας τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν. Μὴ ἀπατώμεθα. Δὲν ἐπιθυμοῦμεν νὰ ἐφαρμόσωμεν τοὺς κειμένους νόμους, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀρκετοὶ διὰ νὰ διασφαλίσουν τὴν καλὴν λειτουργίαν τῶν ὑπηρεσιῶν, εἶναι ἀρκετοὶ διὰ νὰ ἐπιτρέψουν, ὅπως γίνεται ὁ αὐτοκαθαρμός, ἀλλὰ παρ’ οὐδενὸς ἀσκοῦνται αἱ πειθαρχικαὶ ἐξουσίαι. Τοὐναντίον δίδονται συγχωροχάρτια εἰς τὸν ἕνα καὶ τὸν ἄλλον ἁμαρτάνοντα ὑπάλληλον καὶ προστασίαι πολυειδεῖς ἐπιδαψιλεύονται, ἐπὶ τῷ σκοπῷ ἀντιπαροχῶν. Νὰ μὴ κρυβώμαστε πίσω ἀπὸ τὸ δάκτυλό μας. Ὄχι μόνον δὲν λειτουργοῦν αἱ δημόσιαι ὑπηρεσίαι καθ’ ὃν τρόπον ἔπρεπε νὰ λειτουργοῦν, δηλαδὴ νὰ κρίνουν οἱ ὑπάλληλοι ἀμερολήπτως καὶ ἀντικειμενικῶς τὰς ἑκάστοτε ἐνώπιόν των παρουσιαζομένας περιπτώσεις, ἀλλὰ τοὐναντίον παρέχουν ὑπηρεσίας, παρέχουν ἐκδουλεύσεις ἐπὶ τῷ σκοπῷ ἀνταμοιβῆς, ἠθικῆς ἢ ὑλικῆς. Ἐὰν τὸ πνεῦμα αὐτὸ τῆς συναλλαγῆς δὲν θελήσῃ ἡ διοίκησις νὰ τὸ διώξῃ, ἐὰν ἡ διοίκησις δὲν θελήσῃ νὰ ἐμπνεύσῃ τὴν ἀντίληψιν εἰς τοὺς ὑπαλλήλους ὅτι πρέπει νὰ πράττουν πάντοτε κατὰ συνείδησιν καὶ συμφώνως μὲ τὴν καινὴν νομοθεσίαν καὶ νὰ μὴ παρέχουν ἑκάστοτε ἐκδουλεύσεις εἰς τὰ πολιτικὰ κόμματα, καὶ εἰς τοὺς ἑκάστοτε ἰσχυρούς, ἐπ’ ἀνταμοιβῇ, δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ ὁποιοδήποτε ψήφισμα καὶ οἱουσδήποτε δρακοντείους νόμους καὶ ἐὰν θελήσωμεν νὰ ψηφίσωμεν, νὰ ἀνορθωθοῦν αἱ δημόσιαι ὑπηρεσίαι. Φρονῶ, συνεπῶς, ὅτι τότε καὶ μόνον θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνορθωθῇ ἡ Διοίκησις, ἐὰν διὰ τῆς παρατάσεως ὑπὲρ τῆς ὁποίας τάσσομαι, ἐπιδιωχθῇ τάχιστα ἡ ἐξυγίανσις, οἱ δὲ ἁρμόδιοι Ὑπουργοὶ κατορθώσουν ἐντείνοντες τὰς προσπαθείας των νὰ ἐπιδιώξουν τὴν ἐφαρμογὴν τῆς κειμένης νομοθεσίας. Ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα προβλέπονται ἀπὸ τὸ ψήφισμα αὐτὸ τῆς ἐξυγιάνσεως προβλέπονται καὶ ἀπὸ τὴν κειμένην νομοθεσίαν. Συνεπῶς, κύριοι, ἐὰν μόνον τὸ πνεῦμα αὐτὸ τῆς αὐτοκαθάρσεως πρυτανεύσῃ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ καλὴ διοίκησις, σκοπὸς εἰς τὸν ὁποῖον ἀποβλέπει καὶ τὸ ψήφισμα.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Π. Ροζάκης ἔχει τὸν λόγον.

§21Π. ΡΟΖΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἕνα αἴσθημα κόρου καταπλημμυρίζει τὸ Σῶμα ὁλόκληρον ἐκ τῶν συζητήσεων τῶν συνεχῶν καὶ τῶν ἐπανειλημμένων διὰ τὸ ψήφισμα περὶ ἐξυγιάνσεως τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν, διότι δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ κατὰ τὴν ὁποίαν προσάγεται ἐνώπιον τοῦ Σώματος ἕνα ψήφισμα τοῦ ὁποίου ζητεῖται ἡ παράτασις τῶν προθεσμιῶν διὰ τὴν ἀρτιωτέραν ἐξυγίανσιν τῶν ὑπηρεσιῶν ἀπὸ κομμουνιστικὰ ἢ ἀναρχικὰ στοιχεῖα. Δὲν νομίζω ὅτι ἡ περαιτέρω συζήτησις θὰ φέρῃ τὸ ἀποτέλεσμα ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δὲν κατωρθώθη εἰς τὰς προηγουμένας παρομοίως περιπτώσεις. Μόνον μὲ τὸ συναίσθημα ὅτι ἔστω καὶ τὴν τελευταίαν στιγμὴν ἡ Κυβέρνησις, τὸ Σῶμα ὁλόκληρον, θὰ θελήσῃ νὰ ἔχῃ κατανόησιν μεγαλυτέραν τοῦ σοβαρωτάτου τούτου προβλήματος, καὶ νὰ μὴ συνεχίσῃ τὴν ἀντιμετώπισίν του μόνον ἀπὸ τῆς κομματικῆς ἢ τῆς ἰδεολογικῆς πλευρᾶς, ἀποφασίζω νὰ ὁμιλήσω καὶ αὖθις ἐπὶ τοῦ σοβαρωτάτου τούτου θέματος. Διότι εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον ὅτι ὁσασδήποτε καὶ ἂν ἐπιτύχῃ παρατάσεις προθεσμίας ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν ἐξυγίανσιν τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν, εἶναι βέβαιον ὅτι δὲν θὰ κατορθώσῃ τελικῶς νὰ φέρῃ ἐκεῖνο τὸ ἀποτέλεσμα τὸ ὁποῖον προσεδόκα τὸ Σῶμα ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Καὶ ἂν ὑποθέσωμεν πρὸς στιγμὴν ὅτι διὰ τῶν συνεχῶν παρατάσεων ἡ Κυβέρνησις ἐπετύγχανε νὰ ἀποβάλῃ ἀπὸ τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν καὶ τὸν τελευταῖον κομμουνιστὴν ὑπάλληλον, σᾶς ἐρωτῶ, μήπως θὰ κατώρθωνε νὰ ἐπιτύχῃ πραγματικὴν ἐξυγίανσιν εἰς τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας; Διότι τὸ θέμα δὲν εἶναι μόνον ἰδεολογικὸν διὰ νὰ ἀποβληθοῦν ἐκ τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν μόνον οἱ ἀναρχικοὶ οἱ διαβιβρώσκοντες τὰ θεμέλια τοῦ Κράτους καὶ καταπροδίδοντες τὸν ὅρκον τὸν ὁποῖον ὤμοσαν εἰς τοῦτο. Τὸ πρόβλημα εἶναι πολύπλοκον, κύριοι συνάδελφοι. Ἡ ἐξυγίανσις, διὰ νὰ εἶναι πραγματική, πρέπει νὰ εἶναι πολὺ εὐρυτέρα. Πρέπει νὰ εἶναι, ἀμέσως μετὰ τὴν ἰδεολογικὴν καὶ ποιοτική. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λυμαίνωνται τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας φαῦλοι, ἢ ἀνίκανοι, ἢ διεφθαρμένοι ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι νὰ καλύπτωνται ἀπὸ μίαν κακῶς ἐννοουμένην ἐθνικοφροσύνην. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ ἐθνικοφροσύνη νὰ καλύπτῃ τὰ αἴσχη τῆς ἀσυνειδησίας, τῆς αὐθαιρεσίας καὶ τῆς διαφθορᾶς. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ ἐθνικοφροσύνη ἡ πραγματικὴ νὰ ρυπαίνεται κυριολεκτικῶς ἀπὸ ὑπαλλήλους ἀσυνειδήτους ἢ διεφθαρμένους. Γνωρίζετε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ ἐπαρχία στενάζει καὶ μαζὶ μὲ τὴν Ἑλληνικὴν ἐπαρχίαν καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ὁλόκληρος στενάζει ἀπὸ τὴν ἀβελτηρίαν, τὴν ἀνικανότητα καὶ τὴν μὴ ἀπόδοσιν τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν. Ἀσθμαίνετε καὶ πνευστιᾶτε ἀπὸ πρωΐας μέχρις ἑσπέρας διὰ νὰ ἐξυπηρετήσετε τὰς ἐπαρχίας σας καὶ ὅμως συνεχῶς συναντᾶτε ἐμπόδια. Συναντᾶτε τὴν ὑπαλληλικὴν ἀδιαφορίαν, ὄχι βεβαίως πλήρως ἢ γενικήν, ἀλλὰ συναντᾶτε τὴν ἀδιαφορίαν καὶ τὴν ἀνικανότητα ὡρισμένων ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι εἶναι τοποθετημένοι εἰς σοβαρὰς θέσεις καὶ δὲν ἀποδίδουν. Δὲν λύονται τὰ ζητήματα ὄχι διότι ὑπάρχουν κομμουνισταί, ἀλλὰ διότι ὑπάρχουν καὶ ἀνίκανοι καὶ ἀσυνείδητοι ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν καμμίαν ἀπόδοσιν. Θὰ ἤμην πρόθυμος νὰ ἀποδεχθῶ οἱανδήποτε παράτασιν, ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ γίνῃ πραγματικὴ ἐξυγίανσις. Ἀλλ’ ἐξυγίανσις ὡς αὐτὴ τὴν ὁποίαν ἔχει ὑπ’ ὄψει της ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι ἐξυγίανσις, εἶναι μία δαμόκλειος σπάθη, ἡ ὁποία αἰωρεῖται συνεχῶς ἐπὶ δικαίων καὶ ἀδίκων ἡ ὁποία ἴσως νὰ ἔχῃ συντελέσῃ εἰς τὴν τελείαν ἐξάρθρωσιν καὶ παράλυσιν τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν.

§22Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας παραδείγματα κομματικῆς ἐκμεταλλεύσεως τοῦ ψηφίσματος;

§23Π. ΡΟΖΑΚΗΣ. Κύριε Καλκάνη, παραδείγματα τοιαῦτα δὲν γνωρίζω, τοὐλάχιστον ἀπὸ τοὺς κ.κ. Ὑπουργούς, τοὺς ὁποίους ἐπεσκέφθην καὶ οἱ ὁποῖοι ἠρκέσθησαν εἰς διαβεβαιώσεις ἰδικάς μου ὡς βουλευτοῦ. Ἔχω ὅμως, ἀτυχῶς, παραδείγματα ἀπὸ τὰς ἐπαρχίας εἰς τὰς ὁποίας ὁ ζῆλος ἀνευθύνων προσώπων ἴσως νὰ ἀνατρέπῃ τὴν καλὴν πρόθεσιν τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν. Ὑπάρχουν παραδείγματα, τὰ ὁποῖα δὲν ὑποπίπτουν ἀμέσως εἰς τὴν ἀντίληψιν τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν. Ἐπεσκέφθην ἐπανειλημμένως τὸν κ. ἐπὶ τῆς Παιδείας Ὑπουργὸν καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας. Καὶ εὐχαρίστως πληροφορῶ τὸ Σῶμα καὶ ἀποδίδω δικαιοσύνην καὶ τιμὴν εἰς τοὺς ἀξιοτίμους κ. κ. Ὑπουργοὺς οἱ ὁποῖοι ἠρκέσθησαν εἰς βεβαιώσεις διὰ νὰ ἀπολυτρώσουν πρόσωπα ἀπὸ τὴν περαιτέρω ἀγωνίαν. Ἀλλὰ εἰς τὰς ἐπαρχίας παρατηρεῖται ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ γνωρίζετε καὶ σεῖς. Εἴδατε ὅτι μία ἐπιστολὴ ἀνεύθυνος εἰς τὴν Κορινθίαν παριστάνει τὸν κ. Ρέντην ὡς ἕνα ἐπικίνδυνον ἀναρχικόν, διὰ τὸν ὁποῖον μάλιστα ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος ἔχει ἰδιαιτέραν ἐκτίμησιν καὶ τὸν προσέλαβεν εἰς τιμητικὴν Ἐθνικὴν ἀποστολὴν μετ’ αὐτοῦ εἰς τὴν Ἀμερικήν. Ἐπ’ αὐτοῦ, κύριοι συνάδελφοι, θέλω ἀκριβῶς νὰ κάμω μίαν παρένθεσιν: Ὅτι πολλάκις ἡ Ὑπουργικὴ δρᾶσις καὶ ἡ Κυβερνητικὴ δρᾶσις δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν ἀνεύθυνον δρᾶσιν καὶ τὸν ἀνεύθυνον ὑπέρμετρον ζῆλον τοπικῶν παραγόντων. Ἐάν, λοιπόν, κύριοι βουλευταί, ἐπιθυμῶμεν νὰ ἐξυγιάνωμεν τὰς Δημοσίας Ὑπηρεσίας, τότε πρέπει ἀναμφιβόλως, νὰ προχωρήσωμεν καὶ εἰς τὴν ποιοτικὴν ἐκκαθάρισιν καὶ τότε θὰ ἀπαλλάξωμεν ἀπὸ τὰς τοξίνας της τὴν Κρατικὴν μηχανὴν καὶ θὰ δυνηθῶμεν μέσα εἰς τὰ πλαίσια τῶν οἰκονομικῶν μας δυνατοτήτων νὰ ἱκανοποιήσωμεν τοὺς ὑπαλλήλους οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ ἐναπομείνουν. Πρέπει ἐπὶ τέλους νὰ ἀμειφθῇ ἡ ἐργασία των διὰ νὰ κεντρίσωμεν τὸν ζῆλον των καὶ νὰ αὐξηθῇ ἡ ἀποδοτικότης των. Καὶ θὰ πρέπει οἱ ὑπαλληλικοὶ μισθοὶ νὰ φθάσουν τοὐλάχιστον εἰς τὸ προπολεμικὸν ἐπίπεδον διότι τὸ κόστος τῆς ζωῆς ἔχει τοὐλάχιστον ὑπερτριπλασιασθῆ, ἀπὸ τὸ προπολεμικόν των τοιοῦτον καὶ ὅτι θὰ εἶναι τὸ κατώτερον ὅριον τὸ ὁποῖον θὰ δυνηθῶμεν νὰ δώσωμεν εἰς τοὺς ὑπαλλήλους ὁ προπολεμικὸς τοὐλάχιστον μισθός. Καὶ εἰς τοὺς ἐργάτας καὶ εἰς τοὺς συνταξιούχους τὸ ἴδιον. Δὲν θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ αὐξήσωμεν τὴν ἀποδοτικότητα τῶν ὑπαλλήλων καὶ τὴν φιλοτιμίαν των νὰ κεντρίσωμεν, ἐὰν δὲν ἐπιληφθῶμεν ταὐτοχρόνως καὶ τοῦ οἰκονομικοῦ θέματος, διότι ἐὰν ἀφήσωμεν τοὺς ὑπαλλήλους εἰς τὴν ἀθλιότητα εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται σήμερον, ἀσφαλῶς καὶ μετὰ τὴν ἀπομάκρυνσιν καὶ τοῦ τελευταίου κομμουνιστοῦ ἀπὸ τὰς ὑπηρεσίας, θὰ δημιουργηθῇ ἕνα κῦμα ἀναρχίας, διότι ὅλοι γνωρίζομεν ὅτι ὁ στόμαχος δὲν εἶναι σύμβουλος καλός.

§24Β. ΚΡΙΚΟΣ. Τὸ ἔχει ἀναγνωρίσει καὶ ἡ Κυβέρνησις αὐτό.

§25Π. ΡΟΖΑΚΗΣ. Ὑπάρχουν ἐπὶ τέλους, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἄλλα θέματα τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὴν ἀνασυγκρότησιν τοῦ Κράτους, τὴν ἀνασύστασιν ὑγιῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν καὶ εἰς τὰ ὁποῖα ἡ παροῦσα Βουλὴ δὲν ἔχει εὕρει ἀκόμη τὸν καιρὸν νὰ στρέψῃ τὴν προσοχήν της. Ὑπάρχει μία κραυγάζουσα ἀνισότης εἰς τὴν κατανομὴν τοῦ Ἐθνικοῦ μας εἰσοδήματος, ὑπάρχει μία τυχαία κτῆσις πλούτου ἡ ὁποία προκαλεῖ καὶ ἐρεθίζει συνεχῶς τὴν ἔνδειαν τῶν πολιτῶν καὶ τῶν ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι περιφέρονται γυμνοί, ἀνυπόδητοι καὶ λιμώττοντες. Πρέπει νὰ ἀντιμετωπίσωμεν, μέσα εἰς τὸ γενικὸν πρόγραμμα τῆς ἀνασυγκροτήσεώς μας, ὅλα αὐτὰ τὰ θέματα διὰ νὰ δυνηθῶμεν νὰ ἀποκτήσωμεν δημοσίας ὑπηρεσίας. Ἀλλ’ ἐπειδὴ ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Καλκάνης ἐζήτησε προηγουμένως, νὰ κατονομάσω ἀδίκως διαπραχθείσας τυχὸν ὑπὸ Ὑπουργοῦ, ἠρνήθην τοῦτο, διότι δὲν εἶχον παράδειγμα, τὸν ἐβεβαίωσα δὲ ἀντιθέτως ὅτι ἀνεύθυνος παραγοντισμὸς τῶν ἐπαρχιῶν ἔχει ἐπιφέρει μεγάλην ἐξάρθρωσιν εἰς τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας, θὰ τοῦ εἴπω ὅτι ἔγινε καὶ προκαταβολικὴ ἡ ἐξυγίανσις ἐπ’ εὐκαιρίᾳ μιᾶς Ὑπουργικῆς ἀποφάσεως, τελευταίως, διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν τῶν Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν Συμβουλίων ἐπὶ τῇ βάσει τῶν κριτηρίων τὰ ὁποῖα εἴχαμε κατὰ τὰς Δημοτικὰς καὶ Κοινοτικὰς ἐκλογὰς τοῦ 1934. Λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, προκαταβολικὴ ἐξυγίανσις Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν Συμβούλων ἔλαβε χώραν εἰς ὅλας τὰς ἐπαρχίας καὶ ἰδιαιτέρως εἰς τὴν Χίον. Ἐξεβλήθησαν ἢ δὲν περιελήφθησαν εἰς τὰ ἀνασυγκροτηθέντα Δημοτικὰ καὶ Κοινοτικὰ Συμβούλια πολῖται καθ’ ὅλα ἔντιμοι καὶ εὐϋπόληπτοι μόνον διότι ἀνῆκον εἰς τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων. Καὶ ἐπειδὴ ἀπὸ ἐδῶ ἔχει βγῆ ἐπανειλημμένως ἡ κραυγὴ ὅτι τὸ Κόμμα αὐτὸ τῶν Φιλελευθέρων, τὸ ὁποῖον ἔχει μίαν συνεχῆ Ἐθνικὴν παράδοσιν καὶ μίαν ἔνδοξον ἱστορίαν, συνοδοιπορεῖ μὲ τοὺς ἐχθροὺς τοῦ Ἔθνους, διὰ τοῦτο θὰ εἶναι καιρὸς πλέον νὰ παύσητε νὰ κεντρίζετε αὐτὴν τὴν διάθεσιν τῶν ἀνευθύνων παραγόντων, τῶν προσκειμένων πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, διότι λαμβάνουν τοῖς μετρητοῖς ὅ,τι σεῖς διὰ νὰ ἐρεθίσητε ἁπλῶς τὴν πτέρυγα ἐκείνων, συνεχῶς ἐπαναλαμβάνετε.

§26Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Ἀπὸ τὴν ἐγκύκλιον τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν δὲν φαίνεται, ὅτι πρέπει νὰ ἀποκλείεται ἕνας Φιλελεύθερος· ἀποκλείει ἐκείνους οἱ ὁποῖοι μετέσχον εἰς τὸ κίνημα καὶ εἰς τὸν ἀναρχισμόν.

§27Π. ΡΟΖΑΚΗΣ. Κύριε Σταμάτη, δὲν κατηγορῶ τὸν φίλον μου Ἀρχηγὸν τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος, διότι ἐξέδωκε τάχα μεροληπτικὴν διαταγήν. Κατηγορῶ τὰ τοπικὰ ὄργανα, τὰ ὁποῖα κακῶς ἡρμήνευσαν τὴν Ὑπουργικὴν ἀπόφασιν καὶ χειρότερα ἀκόμη τὴν ἐξετέλεσαν. Παραλείπω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι πρὸ τῆς διαταγῆς τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν προέβησαν εἰς ἀθρόας ἀπολύσεις καὶ σχολικῶν ἀκόμη Ἐφόρων, οἱ ὁποῖοι ἀνῆκον εἰς τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, διότι τοὺς ἠνώχλουν, διότι ἡ παιδεία ἔπρεπε νὰ εἶναι «ὑπερεθνικόφρων». Ἀλλ’ αὐτὴ ἡ ἔννοια τῆς ἐθνικοφροσύνης θὰ ἤθελα κάποτε νὰ διατυπωθῇ σαφῶς εἰς τὴν Βουλήν, διὰ νὰ γνωρίσωμεν ἐπὶ τέλους καὶ ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι δὲν εἴμεθα ἐθνικόφρονες, ὅπως εἶναι ὅλοι οἱ ὑποστηρίζοντες τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν, τί τέλος πάντων ἀπαιτεῖται διὰ νὰ συγκαταλεγώμεθα καὶ ἡμεῖς μεταξὺ τῶν ἐθνικοφρόνων βουλευτῶν καὶ τῶν ἐθνικοφρόνων πολιτῶν. Ἐπιθυμῶ, κύριοι συνάδελφοι, νὰ κάμω μίαν ἔκκλησιν εἰς τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ὁ ὁποῖος εἶναι γνωστὸς ὡς ἔντιμος ἀνήρ, ὡς ἐξέχουσα πολιτικὴ φυσιογνωμία καὶ ὡς ἡγέτης Κόμματος, νὰ λάβῃ σοβαρῶς ὑπ’ ὄψιν του τὰς ὑποδείξεις, τὰς ὁποίας κάμνω ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὑπαλληλικὴν ἐξυγίανσιν καὶ νὰ θελήσῃ ἐὰν δὲν βιάζεται τόσον πολύ, νὰ λάβῃ εἰς τὰ χέρια του τὴν πραγματικὴν ἐξυγίανσιν τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν μὲ τὴν βεβαιότητα ὅτι καὶ ἡ Βουλὴ καὶ ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς θὰ τοῦ ὀφείλῃ εὐγνωμοσύνην. Κάμνω ἐπίσης ἔκκλησιν εἰς τοὺς νέους ἡγέτας, οἱ ὁποῖοι μετέχουν εἰς τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν, διότι γνωρίζω τὰς τιμίας των προθέσεις, νὰ θελήσουν νὰ μᾶς ἐνισχύσουν εἰς τὰς ὑποδείξεις αὐτάς, ὥστε μαζὶ μὲ τοὺς ὑπονομευτὰς τῆς δημοσίας μας ἀσφαλείας, νὰ φύγουν καὶ οἱ τοξῖναι αἱ ὁποῖαι ἐμποδίζουν τὴν εὔρυθμον λειτουργίαν τῆς Κρατικῆς μας μηχανῆς. Νὰ εἶναι βέβαιοι ὅτι ἡ καλόπιστος Ἀντιπολίτευσις, τὴν ὁποίαν κάμνομεν αὐτὴν τὴν στιγμήν, δὲν ἔχει παρὰ ἕνα καὶ μόνον σκοπόν, νὰ τοὺς βοηθήσῃ εἰς τὸ νὰ ἀναλάβουν κατὰ τρόπον ὠφέλιμον καὶ θαρραλέον τὴν πραγματικὴν ἐξυγίανσιν τῶν δημοσίων μας ὑπηρεσιῶν ἐν τῇ βεβαιότητι ὅτι ἀπὸ ἡμᾶς πρώτους θὰ ἀποσπάσουν εἰλικρινῆ συγχαρητήρια.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κύριος Α. Ἀντωνίου.

§29Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα ἀναμφισβητήτως ἔχει ἐξαντληθῆ, τόσον κατὰ τὴν παροῦσαν συζήτησιν, ὅσον καὶ κατὰ τὴν προηγουμένην τοιαύτην. Θὰ περιορισθῶ συνεπῶς νὰ κάμω μερικὰς γενικὰς παρατηρήσεις διὰ τὸ συζητούμενον ψήφισμα, καὶ νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ὡρισμένα ἄτοπα τὰ ὁποῖα προέκυψαν ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς αὐτοῦ, ἐκ τῶν ὁποίων κατὰ τὴν γνώμην μας προκύπτει, ὅτι ἐπιβάλλεται, ὄχι μόνον ἡ ἀναθεώρησις τῶν μέχρι τοῦδε γενομένων, ἀλλὰ καὶ ἡ παντελὴς ἐγκατάλειψις τῆς ἐξυγιάνσεως, ὡς αὕτη καθωρίσθη διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν ψηφίσματος. Ἀρχικῶς εἶχε καθορισθῆ προθεσμία 45 μόνον ἡμερῶν, διὰ τὴν ἐκκαθάρισιν καὶ τὴν ἐξυγίανσιν τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν. Παρέστη ἀνάγκη ὁ χρόνος αὐτὸς νὰ λάβῃ πρώτην παράτασιν, δευτέραν, καὶ τρίτην τοιαύτην. Τὸ πρᾶγμα ἔχει γενικωτέραν σημασίαν κατὰ τοῦτο: Μᾶς ὁδηγεῖ, προσωπικῶς ἡμᾶς εἰς θλιβερὰ συμπεράσματα ὅσον ἀφορᾷ γενικώτερον τὴν πολιτικὴν τὴν Κυβερνητικήν, ὡς πρὸς τὰ μεγάλα Κρατικὰ ζητήματα. Διότι ὅταν διαπιστοῦται ὅτι εἰς θέμα τόσον ἁπλοῦν, ὅπως ὁ προσδιορισμὸς τοῦ ἀπαραιτήτου χρόνου διὰ νὰ γίνῃ ἡ ἐξυγίανσις, ἡ Κυβέρνησις ἀστοχεῖ τόσον πολύ, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν ἐμπιστοσύνην εἰς αὐτὴν διὰ τὴν ἀσφαλῆ διάγνωσιν καὶ τὴν ἀκριβῆ καὶ ἐπιτυχῆ ἀντιμετώπισιν, περισσότερον πολυπλόκων ζητημάτων; Εἶναι ὅμως πολὺ πιθανὸν ἡ ἐπιζητουμένη παράτασις νὰ ὀφείλεται εἰς δισταγμοὺς τῆς Κυβερνήσεως, τοῦτο δὲ μὲ κάμνει νὰ πιστεύω τὸ γεγονὸς ὅτι εἰς ἐφημερίδα τῶν Πατρῶν ἀνεγράφη, ὅτι, ὁ ἐκεῖ Νομάρχης διεπίστωσεν ὅτι ἐκ τῆς γενομένης ἐξυγιάνσεως, ἰδίᾳ τῶν ἐκπαιδευτικῶν προέκυψαν πολλὰ ἄτοπα καὶ ὅτι ἐπρόκειτο νὰ συστήσῃ εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν ἀναθεώρησιν τῶν μέχρι τοῦδε γενομένων. Ἐπ’ αὐτοῦ θὰ εἶχον νὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν νὰ παράσχῃ πληροφορίας εἰς τὴν Βουλήν, ἐὰν πράγματι ἐγένετο ἡ ἀναφορὰ αὕτη, τοῦ κ. Νομάρχου Πατρῶν. Ἀλλὰ εἶναι ἐπίσης πολὺ πιθανὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐπιδιώκῃ τὴν ἐκκρεμότητα αὐτῶν, διότι, δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου θέλει νὰ κρατῇ ὑποχείριον τὴν διοίκησιν. Ὁτιδήποτε καὶ ἐὰν συμβαίνῃ, εἶναι γεγονός, ὅτι φέρει τεραστίας εὐθύνας, διότι, ἐὰν ὑπῆρχεν οἱοσδήποτε δισταγμὸς εἰς τὴν Κυβέρνησιν, θὰ εἶχε καθῆκον νὰ ἐμφανισθῇ ἐνώπιον τῆς λαϊκῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ νὰ δηλώσῃ, ὅτι βάσιμοι ὑπῆρξαν πράγματι αἱ ἀντιρρήσεις τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, καὶ νὰ ἐγκαταλείψῃ ὁριστικῶς τὸ ἔργον τῆς «ἐξυγιάνσεως», ὅπως τὸ ἐνεστερνίσθη διὰ τοῦ ψηφίσματος τὸ ὁποῖον συζητεῖται σήμερον. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν τὸ δεύτερον συμβαίνῃ, ἐπίσης φέρει τεραστίας εὐθύνας ἡ Κυβέρνησις, διότι, ἀντὶ τοῦ ὑποσχεθέντος Κράτους Δικαίου καὶ χρηστῆς διοικήσεως, συνετέλεσεν εἰς τὴν παντελῆ ἐξάρθρωσιν τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν, θλιβερὰν ἀπήχησιν τῆς ὁποίας, ὅπως γνωρίζετε πολὺ καλά, διεπιστώσαμεν ἀκόμη καὶ ἐνώπιον αὐτῶν τῶν δικαστηρίων, διότι εἰς ὅλους εἶναι γνωστὸν τὸ ἐπεισόδιον, τὸ ὁποῖον προεκάλεσε Κυβερνητικὸς βουλευτής, ἐνώπιον δικαστηρίου τῆς Πρωτευούσης. Αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι εἶμαι ἐναντίον οἱωνδήποτε μέτρων ἐξυγιάνσεως τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν. Πιστεύομεν ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ ἡ ἐξυγίανσις αὐτῶν, ἀλλὰ νὰ γίνῃ διὰ τοῦ τρόπου, τὸν ποῖον ὑπεστήριξε τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων. Ἐγένετο κάποιος παραλληλισμὸς μὲ τὴν ἐκκαθάρισιν ὅπως γίνεται εἰς τὴν Ἀμερικήν. Νομίζω ὅτι ὑπάρχει τεραστία διαφορά, μεταξὺ τῶν γενομένων εἰς τὴν Ἀμερικήν, ἐν σχέσει πρὸς τὰ τῆς Ἑλλάδος· τεραστία διαφορὰ καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἐγγυήσεων διὰ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς καταστάσεως τοῦ δημοσίου ὑπαλλήλου εἰς τὴν Ἀμερικὴν καὶ τοῦ Ἕλληνος δημοσίου ὑπαλλήλου. Δὲν πρέπει νὰ διαφεύγῃ τῆς προσοχῆς οὐδενός, ἡ οἰκτρὰ οἰκονομικὴ κατάστασις, εἰς τὴν ὁποίαν, περιῆλθον οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι, ἀφ’ ἧς ἐξερράγη ὁ πόλεμος καὶ ἐφεξῆς.

§30ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὶ σχέσιν ἔχει αὐτό;

§31Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Ἔχει σχέσιν, κύριε συνάδελφε, διότι πολλοὶ ὑπάλληλοι ἤχθησαν, ὡς ἐκ τῆς θλιβερᾶς οἰκονομικῆς καταστάσεως εἰς τὴν ὁποίαν περιέστησαν, ἐνῷ κατὰ βάθος πιστεύουν εἰς τὴν Πατρίδα, εἶναι ἁγνοὶ καθ’ ὅλα Ἕλληνες, ἤχθησαν λέγω, εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ διαμαρτυρηθοῦν. Αὐτὴ εἶναι ἡ σημασία τῶν διαμαρτυριῶν, τὰς ὁποίας ἔκαμον κατὰ καιρούς, διὰ τὴν ἀξιοθρήνητον οἰκονομικὴν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν περιῆλθον, διὰ τὴν θλιβερὰν ἐγκατάλειψιν ἐκ μέρους τοῦ Κράτους. Διότι εἶναι γεγονὸς ὅτι πένονται, κυριολεκτικῶς, οἱ ὑπάλληλοι. Οὕτω πολλοὶ ἐξ αὐτῶν ἐχαρακτηρίσθησαν ἀδικαιολογήτως ἀναρχικοὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐνεφανίσθη μία πολιτική, ἡ ὁποία ἐπύκνωσε τὰς τάξεις τῶν κομμουνιστῶν διὰ τῶν ἀδικαιολογήτων διώξεων ἐναντίον τῶν ὑπαλλήλων τῆς κατηγορίας αὐτῆς. Νομίζω ὅτι ἡ ἐξυγίανσις θὰ ἔπρεπε πρωτίστως νὰ ἀρχίσῃ ἀπὸ κάπου ἀλλοῦ. Πρὸ καιροῦ ἀνεγνώσαμεν ὅλοι μας εἰς περιοδικὸν αἰσχρὰς ἀτασθαλίας αἱ ὁποῖαι ἔγιναν, καὶ αἱ ὁποῖαι εἶχον ὡς συνέπειαν νὰ παρακωλυθῇ ἡ οἰκονομικὴ ἀνασυγκρότησις τῆς χώρας μας. Σᾶς εἶναι γνωστὴ ἡ ἐπιστολή, ἡ ὁποία ἐδημοσιεύθη εἰς τὸν Τύπον, τοῦ κ. Βαρβαρέσσου, ἡ ἀπευθυνομένη εἰς τὸν κ. Διομήδην. Γίνεται λόγος ἐκεῖ περὶ πιστώσεων, αἱ ὁποῖαι ἐχορηγήθησαν εἰς εἰσαγωγεῖς, διὰ εἴδη τὰ ὁποῖα ἐπρόκειτο νὰ εἰσαχθοῦν ὑπὸ τῆς Οὔνρρα. Γίνεται ἐπίσης λόγος περὶ κοστολογήσεως ἐμπορευμάτων εἰς τιμὴν πέραν τῆς πραγματικῆς, εἰς τὸ πολλαπλάσιον τῆς πραγματικῆς των ἀξίας, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον συνετέλεσεν ὥστε νὰ διαρρεύσῃ τεράστιον ποσὸν συναλλάγματος εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ὡς καὶ διὰ πλείστας ὅσας ἄλλας ἀτασθαλίας, ὡρισμένους μεγαλοσχήμους κυρίους οἱ ὁποῖοι κατὰ κανόνα ἐμφανίζονται μὲ τὸν μανδύαν τοῦ ὑπερεθνικόφρονος καὶ πολλάκις τοῦ μεγάλου εὐεργέτου καὶ δωρητοῦ, οἱ ὁποῖοι ὅμως εἰς τὴν πραγματικότητα δημιουργοῦν τὴν οἰκονομικὴν καὶ κοινωνικὴν κατάστασιν ἐκείνην, τῆς ὁποίας θύματα εἶναι πολλάκις οἱ ὑπάλληλοι. Διότι μεταξὺ τῶν δύο αὐτῶν ἐγὼ τοὐλάχιστον δὲν δυσκολεύομαι νὰ διακρίνω ποῖοι εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ὑπονομεύουν τὴν Ἑλληνικὴν Πατρίδα καὶ τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος. Ἀσφαλῶς δὲν εἶναι ὁ πτωχὸς ὑπάλληλος, ὁ ὁποῖος αἰσθάνεται τὴν ἀνάγκην νὰ διαμαρτυρηθῇ διὰ τὴν οἰκτρὰν οἰκονομικὴν κατάστασίν του. Δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ βλάψῃ ὁ κατέχων οἱανδήποτε ἄσημον θέσιν, ἐκ τῆς ὁποίας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπονομεύσῃ τὴν Ἑλληνικὴν Πατρίδα, δεδομένου ἄλλωστε ὅτι ὑπόκειται διαρκῶς εἰς τὸν ἔλεγχον τῶν προϊσταμένων του καὶ τοῦ Κράτους.

§32ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Αὐτὸν δὲν τὸν πειράζει κανείς.

§33Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Ἀκριβῶς αὐτὸ γίνεται. Εἶπον ὅτι γίνεται σύγχυσις μεταξὺ ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι λόγῳ τῆς καταστάσεώς των αἰσθάνονται τὴν ἀνάγκην νὰ διαμαρτυρηθοῦν καὶ πολλῶν ἄλλων, οἱ ὁποῖοι πράγματι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπονομεύσουν τὴν Ἑλληνικὴν Πατρίδα. Ἀλλ’ ἀνεξαρτήτως τούτου παρετηρήθησαν καὶ ἄλλα ἄτοπα. Ὀφείλω νὰ κάμω τὴν ἑξῆς ἐξήγησιν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Εἶμαι ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι πιστεύουν ὅτι τὸ ΕΑΜ γενικῶς δὲν προσέφερεν ὑπηρεσίας, οὔτε κἂν συνετέλεσεν ὅπως ἰσχυρίζεται εἰς τὴν ἀπελευθέρωσιν τῆς Πατρίδος, ἡ ὁποία ὀφείλεται εἰς τὴν γενικωτέραν ἐξέλιξιν τὴν ὁποίαν εἶχεν ὁ πόλεμος. Ἀλλὰ πρέπει παραλλήλως νὰ ὁμολογήσωμεν ὅτι εἰς τὸ ΕΑΜ κατὰ τὰ πρῶτα ἰδίᾳ ἔτη τῆς ἱδρύσεώς του προσέτρεξαν νέοι ὁρμώμενοι ἀπὸ φλογερὸν πατριωτισμόν, πρὸς τὴν πατρίδα καὶ ἀγωνιστικὴν διάθεσιν ὑπὲρ τῆς ἐλευθερώσεως τῆς Χώρας μας. Ἀλλ’ ἐκτὸς αὐτοῦ εἰς τὴν ὕπαιθρον ἐδημιουργήθησαν τοιαῦται συνθῆκαι, ὥστε πολλοί, πάρα πολλοί, ἀκόμη καὶ μεταξὺ προσώπων τὰ ὁποῖα ἐμίσουν τὸ ΕΑΜ, ἠναγκάσθησαν νὰ προσχωρήσουν εἰς αὐτὸ καὶ νὰ καταλάβουν διαφόρους θέσεις. Εἰς τὴν ἐξυγίανσιν, ὅπως γίνεται σήμερον, γίνεται μία τεραστία σύγχυσις μεταξὺ αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι προσεχώρησαν τότε εἰς τὸ ΕΑΜ, τοὺς ὁποίους πολλοὶ ἐμφανίζουν ὡς κομμουνιστὰς ἢ κάτι περισσότερον, ὡς ἀνθρώπους ὡς ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι ὑπονομεύουν τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος.

§34Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἴπατε σχετικῶς μὲ τὸ ὅτι ἀπὸ φλόγα καὶ ἀπὸ ἀνώτερον πατριωτισμὸν ἐνετάχθησαν κατ’ ἀρχὴν εἶναι ἀναμφισβήτητον· ἀλλ’ ἐρωτᾶται, ὅταν εἶναι βέβαιον ὅτι ἀπὸ τῶν ἀρχῶν τοῦ 1944 σφάζεται ὁ λαός, ὅταν εἶναι βέβαιον ὅτι ἐξυπηρετοῦνται τὰ συμφέροντα ξένων χωρῶν καὶ ποτὲ τῆς Πατρίδος μας, ἐρωτᾶται, οἱ ἄνθρωποι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἀναντιρρήτως ἐμμένουν εἰς τὰ τοιαῦτα, ἐρωτᾶται καὶ πάλιν εἶναι ἄξιοι τῶν νόμων τῆς Πατρίδος; Καὶ ἐν συνεχείᾳ λέγω καὶ τοῦτο: Ἔχετε σεῖς δεδομένον ὅτι ὑπάλληλοι τοιοῦτοι, οἱ ὁποῖοι εἶναι Ἕλληνες, ἐδιώχθησαν, ἔχετε δεδομένον ὅτι ἐπείσθητε σεῖς καὶ ἀπεδείξατε ἐμπραγμάτως ὅτι ἐμφανίζονται μὲ τὸν μανδύα τοῦ ὑπερεθνικόφρονος καὶ μολονότι ἦσαν τοιοῦτοι καὶ ἐξεδιώχθησαν βάσει συγκεκριμένων στοιχείων, πρέπει νὰ κατηγοροῦνται χωρὶς νὰ θεωρῆται ὅτι τοῦτο ἀποτελεῖ ὑπεράσπισιν τῆς Κυβερνήσεως;

§35Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Δυστυχῶς, κύριε συνάδελφε, τὰ κριτήρια αὐτὰ ἐφηρμόσθησαν εἰς μεγάλην κλίμακα. Θὰ εἶχα δὲ νὰ ἀναφέρω εἰς σᾶς καὶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ὁλόκληρον τὸ ἑξῆς χαρακτηριστικόν. Ὑπηρέτει εἰς χωρίον τῆς περιφερείας Καρδίτσης ὁ διδάσκαλος Μαλάμος Ἀθανάσιος, εἰς τὸ προσφυγικὸν τῆς Καρδίτσης. Αὐτὸς βέβαια διὰ τοὺς λόγους τοὺς ὁποίους προανέφερα συμμετέσχεν εἰς τὸ ΕΑΜ καὶ εἶχε λάβει ἐνεργὸν μέρος εἰς αὐτὸ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς. Ὁ σταθμὸς Χωροφυλακῆς Σοφάδων παρέσχε τὴν πληροφορίαν εἰς τοὺς ἁρμοδίους, ὅτι αὐτὸς ὁ ὑπάλληλος ἦτο ἐπικίνδυνος κομμουνιστής. Κατόπιν αὐτοῦ τὸ Ὑπουργεῖον τὸν ἔθεσεν εἰς διαθεσιμότητα. Τὶ νομίζετε ὅτι συνέβη; 3 ἡμέρας ἀφ’ ὅτου ἐτέθη εἰς διαθεσιμότητα κατεκρεουργήθη ἀπὸ τοὺς κομμουνιστὰς κατὰ τὸν χειρότερον τρόπον. Δὲν ἐξετελέσθη ἁπλῶς, ἀλλὰ κατεκρεουργήθη διὰ τὰ ἀντικομμουνιστικά του φρονήματα. Μεγαλυτέραν ἀπόδειξιν αὐτοῦ θὰ ἠθέλατε, κύριε συνάδελφε, ὅτι πράγματι γίνεται ἡ ἐφαρμογὴ τῶν κριτηρίων ἐσφαλμένως ὡς πρὸς τὸ σημεῖον αὐτό;

§36Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐπειδὴ ἐμπήκατε εἰς συζήτησιν λεπτομερειακὴν θὰ ἔπρεπε νὰ διαπιστωθῇ ποῖα εἶναι τὰ κριτήρια. Πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ἀπευθύνομαι. Ἡ Κυβέρνησις νὰ διατυπώσῃ τὰ κριτήρια. Ἡ πρὸ τοῦ Δεκεμβρίου συμπεριφορὰ ἢ ἀπὸ τοῦ Δεκεμβρίου καὶ ἐντεῦθεν; Συμβαίνει δὲ καὶ τοῦτο· ὅσοι εἶναι κομμουνισταὶ δημόσιοι ὑπάλληλοι οὐδέποτε καταφεύγουν εἰς πολιτικούς. Λέγουν: Κανένα διάβημα νὰ μὴ κάμετε διὰ τὴν προστασίαν μας· προπαγανδίζετε εἰς ὅλους ὅσοι πλήττονται ἀδίκως· νὰ μὴ πᾶτε πουθενά. Ὅσοι καταφεύγουν πρὸς πολιτικὰ πρόσωπα οἱουδήποτε Κόμματος δι’ ἐπιστολῶν καὶ διὰ δηλώσεων δὲν εἶναι κομμουνισταί. Κομμουνιστὴς οὐδεὶς θὰ καταφύγῃ πρὸς ἡμᾶς διὰ νὰ ζητήσῃ προστασίαν.

§37ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καταφεύγει, κάμνει καὶ δήλωσιν.

§38Κ. ΡΕΝΤΗΣ. ........... ἐκτὸς ἐὰν ἔχῃ κριτήρια ἀσφαλῆ ἡ Κυβέρνησις, ἐκ τῶν ὁποίων ἀποδεικνύεται ὅτι πράγματι πρόκειται περὶ δρῶντος μέλους. Ἐφ’ ὅσον στηρίζεσθε μόνον εἰς τὰς πληροφορίας διὰ τὴν δρᾶσιν του πρὸ τοῦ Δεκεμβρίου τοῦ 1944 καὶ ἔχετε ἀφ’ ἑτέρου μίαν δήλωσιν ἰδικήν του, μᾶλλον πρέπει νὰ πεισθῆτε εἰς τὴν δήλωσίν του, παρὰ εἰς ἐσφαλμένα καὶ ἀμφίβολα κριτήρια. Διότι καταντῶμεν ἐδῶ εἰς δύο πράγματα: νὰ συμπίπτωμεν εἰς τὴν προσπάθειαν τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος. Τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα θέλει νὰ κρατήσῃ εἰς τὰς τάξεις του ὅλους ὅσοι ἀνεμίχθησαν καὶ ἐνεγράφησαν εἰς τὸ ΕΑΜ. Καὶ λέγομεν ἡμεῖς ὅτι ὅποιος ἀνεμίχθη εἶναι κομμουνιστής. Εἶναι σφάλμα τακτικῆς αὐτό.

§39ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὅλοι τὸ λέγουν αὐτό.

§40Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Αὐτὸ γίνεται εἰς τὴν ἐφαρμογήν. Συνεπῶς, τὰ κριτήρια ἔπρεπε νὰ εἶναι σαφῶς διαγεγραμμένα καὶ νὰ συζητηθοῦν καὶ νὰ ἐξετασθοῦν ὀλίγον εὐρύτερον καὶ μὲ κάποιο πνεῦμα ἀμεροληψίας καὶ ὄχι κομματικῆς ἐμπαθείας.

§41Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Ἀκριβῶς αὐτὸ συμβαίνει. Ὑπάρχουν πλεῖσται ἐνδείξεις, κ. Ρέντη, ὅτι ἀκριβῶς αὐτὸ ποὺ ἀνεφέρατε τελευταίως, τείνει νὰ λάβῃ μεγάλας διαστάσεις καὶ νὰ περιλαμβάνωνται πρόσωπα εἰς τὴν ἐξυγίανσιν λόγῳ τῶν φρονημάτων των, δηλαδή, ἐπεξετάθη ἡ ἐκκαθάρισις εἰς πάντα ἀντιφρονοῦντα. Νομίζω, κύριοι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔπρεπε νὰ σκεφθῇ πολὺ σοβαρώτερα ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ, διότι εἶναι ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἔχει τεράστιον κοινωνικὸν ἀντίκτυπον. Νομίζω, ὅτι τοῦτο δὲν εἶναι ἄσχετον πρὸς τὴν ὑφισταμένην κοινωνικὴν ἀναταραχὴν καὶ τὴν ἔλλειψιν κοινωνικῆς ἰσορροπίας, ἡ ὁποία ἐπεκράτησεν εἰς τὴν χώραν μας μετὰ τὸν πόλεμον. Ἡ Κυβέρνησις, ἀντὶ νὰ ἀσχολῆται νὰ προσθέτῃ εἰς τὴν στρατιὰν τῶν ἤδη ὑπαρχόντων ἀνέργων νέους ἀνέργους, θὰ ἦτο προτιμότερον νὰ ἐπιζητήσῃ τὰς λύσεις ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι θὰ μᾶς ὁδηγήσουν εἰς τὴν αἰσίαν λύσιν τοῦ προβλήματος τῆς ἀνεργίας. Δὲν εἶδα, ἐπὶ παραδείγματι νὰ ἐμφανίσῃ ἡ Κυβέρνησις ἐνώπιον τοῦ Νομοθετικοῦ Σώματος ἕνα σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον νὰ ἀφορᾷ τὴν πολυθεσίαν. Ἀντὶ τούτου βλέπομεν «ἐξυγιάνσεις» ὑπαλλήλων, διὰ τῶν ὁποίων πληθύνεται ἡ τάξις τῶν ἀνέργων μέχρι τοῦ σημείου νὰ ὑπάρχῃ κίνδυνος ἡ ἀνταρσία καὶ ἡ κοινωνικὴ ἀναταραχή, ἡ ὁποία μαστίζει τὴν Χώραν μας, νὰ ἀποβῇ μόνιμος κατάστασις. Κύριοι συνάδελφοι, γνωρίζω, ὅτι ἀπευθύνομαι κυρίως εἰς Κυβέρνησιν τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος. Ἐν τούτοις, ἐπειδὴ πρόκειται περὶ ἱστορικῆς φυσιογνωμίας, περὶ τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου, θὰ ἤθελα νὰ κάμω αὐτὴν τὴν σύστασιν νὰ μιμηθῇ τὸ παράδειγμα ἐκείνου. Καὶ ὅπως ὁ μέγας αὐτὸς ἀνὴρ δὲν ἐδίσταζε νὰ χρησιμοποιῇ εἰς θέσεις λίαν ἐπικαίρους, ἀρκεῖ ἐπ’ αὐτοῦ νὰ ἀναφέρω τὴν ἀρχικὴν σύνθεσιν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ὅπως λέγω ὁ μέγας ἐκεῖνος ἀνὴρ ἐχρησιμοποίει πολλάκις πρόσωπα προερχόμενα ἐκ τῶν πολιτικῶν του ἀντιπάλων, ἔτσι καὶ ἡ Κυβέρνησις, ἂς ἐγκαταλείψῃ τὴν προσπάθειαν κομματικῆς ἐξυγιάνσεως. Διότι, ἐὰν ἐξακολουθήσῃ ἐφαρμόζουσα τὴν παροῦσαν πολιτικήν, τότε νὰ εἶσθε βέβαιοι, ὅτι ὄχι μόνον ἐξυγίανσις τῶν ὑπηρεσιῶν δὲν θὰ γίνῃ, ἀλλὰ θὰ παραστῇ ἀνάγκη νὰ γίνῃ ἐξυγίανσις τῆς «ἐξυγιάνσεως», ἐν τῷ μεταξὺ ὅμως πολλὰ ἄλλα ἐρείπια θὰ ἐπισωρευθοῦν εἰς τὴν Χώραν μας. (Χειροκροτήματα).

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μελᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§43Γ. ΜΕΛΑΣ. Πρωταρχικὸν μέλημα κάθε εὐνομουμένης πολιτείας εἶναι, εὐλόγως, νὰ ἐξασφαλίζῃ ἀρτίαν, πλήρη καὶ κανονικὴν λειτουργίαν τῆς κρατικῆς μηχανῆς, ἐκ τούτου δὲ νοεῖται ὅτι οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι δέον νὰ εὑρίσκωνται εἰς τὸ ὕψος τῆς ἀποστολῆς των. Λόγοι εἰδικοί, ἀφορῶντες τὴν χώραν μας, ἔστρεψαν τὴν προσοχὴν τῆς ὑπευθύνου Κυβερνήσεως πρὸς τὴν ἀδήριτον ἀνάγκην τοῦ νὰ ἐπιληφθῇ τῆς ἐξετάσεως............. (δὲν ἠκούσθη). Δεκάδες ὁλοκλήρων ἐτῶν ἀνωμάλων γεγονότων, ἡ δικτατορία, ἢ ἐχθρικὴ κατοχή, τὰ γεγονότα τῆς ἐσωτερικῆς ἀντεθνικῆς ἀνταρσίας, τῆς παλαιᾶς, τοῦ 1944, ἦσαν ἀρκετὰ διὰ νὰ ἐπιφέρουν, εἰδικῶς ὡς πρὸς τὴν Ἑλλάδα, συνθήκας ἀπολύτως ἐπιτακτικάς, ἐπιβαλλούσας τὴν ἀντιμετώπισιν ἑνὸς τόσον μεγάλου δημοσίου προβλήματος. Ἀλλὰ καθ’ ἣν ὥραν αὗται αἱ ἀλήθειαι εἶναι ἀναμφισβήτητοι, νομίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἀπὸ ἔτους ἐπιληφθεῖσα τοῦ σχετικοῦ θέματος δὲν ηὐτύχησεν—ἠστόχησε, κατ’ ἐμὲ—εἰς τὴν ἐκλογὴν τῶν πρὸς τοῦτο καταλλήλων μέσων. Τὸ Κόμμα, εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκω, σαφῶς ἠναντιώθη πρὸς τὸ ψήφισμα ὅπως εἰσήχθη κατ’ ἀρχάς, ὅπως ἐτροποποιήθη καὶ ὅπως σήμερον ζητεῖται ἡ παράτασις τῆς ζωῆς του. Ἠναντιώθη ὄχι ἐκ λόγων ἀντιπολιτεύσεως ἢ διότι σύστημα καὶ νόμον τῆς ζωῆς του θεωρεῖ τὴν ἀντιπολίτευσιν. Μακρὰν τοιαύτης σκέψεως, πιστεύει εἰς ὡρισμένας ἀρχάς, τὰς ὁποίας ἀπαρεγκλίτως τηρεῖ, καὶ εἰς τὰς ἀρχὰς αὐτὰς ἐμμένον ἀδιαφορεῖ ἐὰν ἐργάζεται ἐντὸς τῶν στενῶν ὅρων τῆς λεγομένης ἀντιπολιτεύσεως ἢ ἐὰν ἐργάζεται ὑπὲρ τῆς Κυβερνητικῆς μερίδος. Ἔργον του εἶναι μόνον τὸ νὰ ἐπιτελέσῃ πράγματι εὐσυνειδήτως πρὸς τὸ Ἔθνος τὴν ἀποστολήν του καὶ τὸ καθῆκον του, ὅπως τὸ ἀντιλαμβάνεται. Ἐκ τούτων καὶ μόνων τῶν λόγων ἀγόμενον τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, εὑρέθη εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ἀντίθετον τῆς ἐπιψηφίσεως καὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἐν λόγῳ ψηφίσματος. Εἶπεν, ἐκήρυξεν, ἐπανέλαβε καὶ ἐπαναλαμβάνει καὶ σήμερον, ὅτι κατὰ τὴν ἀντίληψίν του, ἤρκουν—καὶ ὑπερήρκουν —αἱ κείμεναι διατάξεις τῶν εἰδικῶν καὶ γενικῶν νόμων, τῶν ἀφορώντων τὴν διοίκησιν καὶ τὴν κρατικὴν μηχανήν, ἤρκουν διὰ νὰ ἐπιτρέψουν ἐκεῖνο τὸ μέτρον τῆς ἐκκαθαρίσεως ἢ ἐξυγιάνσεως ἐπονομασθείσης τῆς κρατικῆς μηχανῆς, τὸ ὁποῖον αἱ περιστάσεις, τὰς ὁποίας ἀνέφερα, καθίστων τυχὸν—καί, πράγματι καθίστων—ἀναγκαῖον. Ἀλλ’ ἡ Κυβέρνησις ἠστόχησεν εἰς τὴν ἐκλογὴν τῶν μέσων, διότι ἀπομακρυνθεῖσα ἀπὸ τὰς ἀρχὰς αὐτάς, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶχον τίποτε τὸ ἐχθρικὸν πρὸς τὰς σκέψεις τῆς Κυβερνήσεως, τίποτε τὸ ἐπιλήψιμον, τίποτε τὸ ἀμφισβητήσιμον κἂν ὡς πρὸς τὴν ὀρθότητα τοῦ μέτρου, ἐπελέξατο ἐντελῶς ἀντίθετον δρόμον: Τὰ ἔκτακτα μέτρα, τὰ καθ’ ὑπέρβασιν τοῦ πολιτεύματος καὶ τῶν κειμένων νόμων μέτρα. Καὶ ἄλλοτε μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία, ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἀγορεύων, νὰ εἴπω πάλιν ἐξ ἀφορμῆς τοιούτου μέτρου, τοῦ ψηφίσματος, «περὶ τῶν ἐκτάκτων μέτρων ἀσφαλείας», ὅτι ἕνας νόμος, διὰ νὰ ἀποβῇ πράγματι ἀποδοτικὸς καὶ ἀνταποκριθῇ πρὸς τὸν ἐπιδιωκόμενον ὑπ’ αὐτοῦ σκοπόν, δὲν πρέπει ἀπαραιτήτως νὰ ὑπερακοντίζῃ τὸν σκοπὸν τοῦτον. Καὶ τὸ τοιοῦτον αὐτὸ — νομίζω ἡ πρᾶξις, ἄλλως τε, ἐπαρκῶς τὸ ἐβεβαίωσεν— ἠμπορεῖ νὰ προσέξῃ κανεὶς καὶ εἰς ἐκεῖνο τὸ μέτρον καὶ εἰς τὸ σήμερον ὑπὸ συζήτησιν. Ὑπερακοντίζουν ἀμφότερα τὸν σκοπόν των καὶ διὰ τοῦτο εἶναι ἀλυσιτελῆ, ἀπέβησαν πρόξενα καὶ τὰ δύο βλάβης παρὰ ὠφελείας, ἐνῷ ἐπρόκειτο καὶ τὰ δύο νὰ ἀντιμετωπίσουν γεγονότα καὶ καταστάσεις, αἱ ὁποῖαι ἔχρῃζον ἀναμφισβητήτως σοβαρᾶς — καὶ σοβαρωτάτης μάλιστα— ἀντιμετωπίσεως. Διὰ τοῦτο εὑρέθημεν ἀντιμέτωποι αὐτῶν. Καὶ ἦλθεν ἡ ἐφαρμογή, ἡ πολύμηνος, τοῦ ψηφίσματος ἐκείνου τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις εἰσηγήθη νὰ ψηφισθῇ ἐκτάκτως, ἄρα θὰ εἶχε περιωρισμένην ἐφαρμογήν, λόγῳ τῶν ἐκτάκτων περιστάσεων, διὰ νὰ ἀποδειχθῇ ἡ ἀστοχία τοῦ μέτρου. Διότι σήμερον ἀκούομεν, κατὰ τὴν περαιουμένην συζήτησιν ἐπὶ τοῦ νομοθετήματος, ὁμιλίας ἀπὸ μίαν πλευράν, πάλιν τῆς Κυβερνητικῆς, παραπονουμένην ὅτι ὁ χρόνος δὲν ἀπέδωσε. Βλέπομεν, ἄρα, ὅτι τὸ στοιχεῖον τοῦ χρόνου δὲν ἀνταπεκρίνετο πρὸς τοὺς ὑπολογισμούς, τοὺς ὁποίους ἔκαμε κατὰ τὴν εἰσήγησιν τοῦ νομοθετήματος ἡ Κυβέρνησις. Ἀλλά, φυσικά, ὅταν κανεὶς τοιούτους ἰσχυρισμοὺς διατυπώνῃ καὶ τοιαύτας ἐπικρίσεις ἀπευθύνῃ, γεννᾶται τὸ ἐρώτημα: Ἔχετε νὰ εἴπητε συγκεκριμένως ὅτι κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ψηφίσματος ἔγιναν ἠθελημέναι ἀδικίαι, ἠθελημένα ἀτοπήματα ἢ παραβάσεις καὶ αὐτοῦ τοῦ πνεύματος, τὸ ὁποῖον ὁ νόμος προετίθετο; Ἐπ’ αὐτοῦ δὲν ἠμπορεῖ νὰ γενικευθῇ συζήτησις. Καὶ ἂν ἀκόμη εἰς τὸ δεύτερον στάδιον τῆς ἐξυγιάνσεως ἐχώρει ὕπαρξις σφαλμάτων ἐκ κακῶν εἰσηγήσεων, ἐξ ἀτυχῶν συμπτώσεων, ὅμως εἰς τὸ πρῶτον— τὸ οὐσιωδέστατον, ἄλλως τε στάδιον—διότι θίγει κεφαλὰς Ὑπηρεσιῶν, ἐκεῖ δὲν θὰ ἐσυγχωροῦντο λάθη, σφάλματα, παραπτώματα καί, ἑπομένως, τρωτὰ κατὰ τὴν ἐφαρμογήν. Καὶ ὅμως εὐθὺς ἀπὸ τῆς πρώτης ἐφαρμογῆς τοῦ ψηφίσματος ἐσημειώθησαν ἀσύγγνωστα καὶ οὐσιωδέστατα παραπτώματα. Βεβαίως δὲν μὲ διακρίνει καμμία πρόθεσις νὰ θίξω ἢ νὰ ἀπευθύνω ἀδικαιολόγητον μομφὴν ἢ κατηγορίαν κατὰ τοῦ ὑπευθύνου Ὑπουργοῦ, διότι ἔχω συγκεκριμένας περιπτώσεις, ἐξ ἀτομικῆς καὶ βαθείας γνωριμίας προσώπων, ἀναφερομένων εἰς τὴν σφαῖραν ἐπιρροῆς καὶ δράσεως τοῦ ἀξιολόγου καὶ ἐκ τῶν σοβαρωτέρων μελῶν τῆς Κυβερνήσεως κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας. Μακρὰν ἀπ’ ἐμοῦ ἡ σκέψις νὰ τὸν κατηγορήσω. Ἀλλ’ ἀθελήτως καὶ ἐκεῖνος ἔπεσεν, ἀπὸ τῶν πρώτων βημάτων τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ψηφίσματος, θῦμα κακῶν, κακίστων, εἰσηγήσεων — καί, μαζί του, ἔπεσε θῦμα ὁλόκληρος ἡ Κυβέρνησις. Καί, συγκεκριμένως —διὰ νὰ μὴ θεωρηθῶ ὅτι ἀορίστως ὁμιλῶ —ἀναφέρω τὰς περιπτώσεις δύο ἐξαιρέτων ὑπαλλήλων, τοῦ Κ. Βλάχου καὶ τοῦ Φιλοποίμενος Τζουλιάδη. Τὸν Κ. Βλάχον ἐπὶ μακρὰν σειρὰν ἐτῶν εἶχον συμμαθητὴν καὶ ἔκτοτε διετήρησα τὴν παλαιάν μας φιλίαν πρὸς ἕνα ἐξαίρετον καὶ λαμπρὸν ὑπάλληλον. Καὶ ὁ Βλάχος ἐξ ἀφορμῆς ποίας δικαιολογίας ἀπομακρύνεται τῆς δημοσίας ὑπηρεσίας; Βάσει ἑνὸς ἐκτάκτου μέτρου ἐκκαθαρίσεως, στηριζομένου καὶ διαπνεομένου κατὰ βάσιν, ἔστω καὶ ἂν τοῦτο δὲν φαίνεται, ἀπὸ μίαν ἐκκαθάρισιν ἐθνικῆς, οὕτως εἰπεῖν, σημασίας. Τοῦτο, εἰς τὴν γλῶσσαν μας, εἶναι μία «ρετσινιά» δι’ ἕνα ἔντιμον ἄνθρωπον, ἡ ὁποία ὁμολογουμένως, δὲν ἀπετέλει τὸ ἀναμενόμενον ἐπιστέγασμα μιᾶς μακρᾶς καὶ τόσον εὐδοκίμου ὑπηρεσίας ἑνὸς ὑπαλλήλου, ὁ ὁποῖος κατέλαβε τὰ ἀνώτατα ἀξιώματα. Εἶναι τοὐλάχιστον ἔκφρασις ἀγνωμοσύνης, εἰς ὥρας μάλιστα ἐξαιρετικὰς κατὰ τὰς ὁποίας εὑρισκόμεθα πρὸ τόσων μεγάλων γενικῶν ἐθνικῶν κοινωνικῶν καὶ ἄλλων δοκιμασιῶν. Ὁ Φιλοποίμην Τζουλιάδης.

§44Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Ποῦ ὑπηρετεῖ ὁ Βλάχος;

§45Γ. ΜΕΛΑΣ. Εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας.

§46Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Ἐπὶ τῇ βάσει ἐγγυήσεων δὲν γίνεται ἡ ἐκκαθάρισις;

§47Γ. ΜΕΛΑΣ. Σᾶς ἀναφέρω συγκεκριμένα γεγονότα. Ὁ Ὑπουργὸς τὴν ἔκαμε ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ψηφίσματος· γνωρίζετε τὸ ἀφορῶν τοὺς ἀνωτάτους ὑπαλλήλους ψήφισμα.

§48Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Εἶναι τὸ συμβούλιον.

§49Γ. ΜΕΛΑΣ. Εἶναι ὁ εἰσηγητὴς. Νομίζω, ὅτι ὁμιλῶ μὲ ἐκφράσεις αἱ ὁποῖαι δὲν περιέχουν παρεξηγήσεις ὡς πρὸς τὸ πρόσωπον τοῦ κ. Παπαθανάση.

§50Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ (Ἀργολιδοθίας). Εἶναι ἀνώτατοι ὑπάλληλοι;

§51Γ. ΜΕΛΑΣ. Ναί. Ὁ κ. Ἡλιάδης ἦτο ἕνας ἐξαίρετος ἐργάτης τῆς Ἐθνικῆς μας προσπαθείας...

§52Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Καὶ ἄνθρωπος ἐξαίρετος.

§53Γ. ΜΕΛΑΣ. ... διὰ τὴν πρόοδον τῆς γεωργίας τῆς χώρας μας. Ἀπὸ 40 περίπου ἐτῶν ἀπεφοίτησεν ἀπὸ τὸ... ...... ἕνα ἀπὸ τὰ σπουδαιότερα καὶ πλέον φημισμένα πανεπιστήμια τῆς Εὐρώπης εἰς τὸ Βέλγιον, ὅπου συνεμελέτα μαζὶ ὡς συμφοιτητὴς καὶ ὁ ἀδελφός μου ὁ ἀποθανών. Καὶ ἔκτοτε ἀκόμη ἐνθυμοῦμαι τὸν Φιλοποίμενα Τζουλιάδην ἐρχόμενον εἰς τὸ σπίτι μου ὡς οἰκογενειακὸν φίλον. Ἦτο ἕνας ἄνθρωπος ὅπως λέγαμεν εἰς τὴν γλῶσσαν μας ἠρεμώτατος, ἡσυχώτατος, ἕνας ἐξαίρετος πολίτης καὶ ἀκόμη ἐξαίρετος λειτουργός. Ὑπηρετοῦσε παντοῦ. Ὑπῆρξεν ἐκ τῶν πρωτοπόρων εἰς τὴν προσπάθειαν τῆς χώρας μας διὰ τὴν γεωργικήν της ἀναδημιουργίαν. Καὶ γνωρίζετε ὅτι εἰς τὴν γεωργίαν τουλάχιστον κατὰ τὴν δεκαετίαν 1925–35 ἡ Ἑλλὰς ἐτριπλασίασε τὴν Ἐθνικήν της παραγωγὴν καὶ ἔφθασεν νὰ εἶναι μία χώρα, μεταχειριζομένη τὰ πρόχειρα ἐκεῖνα μέσα, ἀποδίδουσα ὅσον ἄλλαι χῶραι δεκάκις προηγμέναι εἰς πολιτισμόν. Αὐτὸς λοιπὸν ὁ ἄνθρωπος ἀπελύθη δυνάμει τοῦ ψηφίσματος τῆς ἐξυγιάνσεως, εἶναι ἀνεξίτηλον στίγμα ἐναντίον ἑνὸς ἀνθρώπου μὲ αὐτὸ τὸ παρελθὸν καὶ αὐτὴν τὴν συμβολὴν εἰς τὴν ἐθνικὴν καὶ κοινωνικὴν προσπάθειαν τὴν ὁποίαν θεωρῶ ἰσαξίαν μὲ οἱανδήποτε νίκην ἑνὸς μεγάλου ἡγέτου εἰς τὸ πεδίον τῶν μαχῶν καὶ μὲ οἱανδήποτε ἄλλην ἐθνικὴν ὑπηρεσίαν τὸ νὰ συντελέσῃ δηλαδὴ διὰ τοῦ μόχθου του, διὰ τῶν γνώσεών του καὶ διὰ τῆς ἀφοσιώσεώς του εἰς τὴν πολλαπλασίασιν, εἰς τὴν ἔντασιν καὶ εἰς τὴν ἀπόδοσιν τῆς Ἐθνικῆς γεωργικῆς μας προσπαθείας. Νομίζω, ὅτι εἶναι ἔργον ἄξιον τοῦ Ἔθνους. Αὐτός, κύριοι συνάδελφοι, εὑρίσκεται ἀπόβλητος ἀπὸ τὸ Ἔθνος, ἀπὸ τὸ Κράτος, δυνάμει τοῦ ὑπὸ συζήτησιν ψηφίσματος. Αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος καὶ οἱ ἄλλοι ποὺ ἀνέφερα ἦλθον πρὸς κρίσιν καὶ ἀπελύθησαν. Καὶ ἤκουσα κάπου, ὅτι ἐλέχθη: «Μὰ αὐτὸς συνεργάσθη μὲ τὸν Ζεῦγον». Κύριοι συνάδελφοι, ὁ Ζεῦγος ἦτο Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας καὶ ἡ Κυβέρνησις τῆς ὁποίας μέλος ἦτο ὁ Ζεῦγος ἦλθεν ἐδῶ ὡς Κυβέρνησις ἀπελευθερώσεως τῆς χώρας. Ἐρωτῶ οἱονδήποτε ἐξ ὑμῶν μὲ καλὴν πίστιν, μὲ τὸ χέρι στὴν καρδιὰ νὰ μοῦ ἀπαντήσῃ. Ἐὰν εἶναι ὑπάλληλος τεταγμένος νὰ ἐκτελῇ τὸ καθῆκον του ἀπὸ τῆς ὑπηρεσιακῆς του θέσεως, μικρᾶς ἢ μεγάλης καὶ δι’ οἱονδήποτε λόγον ἐπέρχεται τὸ Αʹ ἢ τὸ Βʹ γεγονὸς ἐντὸς τῆς χώρας, ἐὰν θὰ πρέπει ὁ ὑπάλληλος νὰ ἐγκαταλείπῃ τὴν θέσιν του. Ἐπ’ αὐτοῦ φαντάζομαι ὅτι συμφωνοῦμεν ὅλοι μετ’ αὐτοῦ. Πῶς λοιπόν, καὶ κατὰ ποίαν λογικὴν ἢ τιμίαν κρίσιν ἠμπορεῖ νὰ ἀποδοθῇ εὐθύνη εἰς τὸν Φιλοποίμενα Τζουλιάδην διότι τυχὸν προσέφερε τὰς ὑπηρεσίας αὐτοῦ ἀπὸ τῆς ὑπευθύνου θέσεώς του τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ὑπὸ τὸν Ζεῦγον ἢ οἱονδήποτε Ὑπουργόν;

§54Ι. ΠΟΛΙΤΗΣ. Εἶναι ἐξηκριβωμένον ὅτι αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος τῆς ἀπολύσεως τοῦ κυρίου αὐτοῦ;

§55Γ. ΜΕΛΑΣ. Ἤκουσα ἀναφερόμενον καὶ αὐτὸν τὸν λόγον.

§56ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἶσθε βέβαιος ὅτι δὲν εἶναι κομμουνιστής;

§57Γ. ΜΕΛΑΣ ΚΑΙ Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἀσφαλῶς.

§58Α. ΦΡΑΓΚΟΣ. Εἶναι ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Ε.Α.Μ. εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας.

§59Γ. ΜΕΛΑΣ. Κουβέντες κάνουμε τώρα, κ. συνάδελφε;

§60Α. ΦΡΑΓΚΟΣ. Αὐτὸ εἶναι γνωστόν. Δὲν κάνουμε κουβέντες. Εἶναι κομμουνιστὴς καὶ ἐν δράσει μάλιστα κομμουνιστής.

§61Γ. ΜΕΛΑΣ. Ἀλλὰ δὲν εἶναι αὐτὰ μόνον τὰ δύο γεγονότα τὰ ὁποῖα ἀνέφερα παρεμπιπτόντως. Εἰς τὸ Ἵδρυμα Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, ἵδρυμα ἐπαναλαμβάνω μακρὰν πάσης ἐθνικῆς μορφῆς ἢ θέσεως, ἵδρυμα καθαρῶς τεχνικὸν καὶ κοινωνικῆς προνοίας, μία δεσποινίς, ὑπάλληλος, τὴν ὁποίαν δὲν θὰ σᾶς ὀνομάσω περιελήφθη εἰς τὴν ἐκκαθάρισιν. Κληθεῖσα εἰς ἀπολογίαν, ἀπελύθη. Οἱ λόγοι τῆς ἀπολύσεώς της..... (δὲν ἠκούσθη)... Ἀνεκάλυψα, ὅτι κατὰ τὴν κατοχὴν διέτρεχε τὸν κίνδυνον νὰ συλληφθῇ ἀπὸ τὴν Γκεσταπὸ, διότι διένειμε τὰ φυλλάδια τοῦ Ε.Δ.Ε.Σ. τοῦ ἐδῶ παρακαθημένου Ἀρχηγοῦ... Καὶ σήμερον ἀπολύεται ὡς ἐξυγιαστέα καὶ μανθάνω ὅτι κάποια μέλη τοῦ.... (δὲν ἠκούσθη) ....ἔκαμαν ὡρισμένας προσπελάσεις ἄνευ ἀποτελέσματος. Ὅλοι εἴμεθα σύμφωνοι ὅτι ἔπρεπε νὰ ἐπιληφθῶμεν σοβαρῶς τοῦ ζητήματος τὸ ὁποῖον ... (δὲν ἠκούσθη) .... Μοῦ ἐνθυμίζει τὴν ἐποχὴν τῆς Βενετικῆς Δημοκρατίας... (δὲν ἠκούσθη)... διὰ νὰ ἀχθῇ τὴν ἑπομένην εἰς τὰς φυλακάς. Δὲν εἶναι ἴσως ἐπιτρεπτὴ ἡ γενίκευσις, ἀλλὰ..... (δὲν ἠκούσθη)... Κύριοι, συμφωνοῦμεν ὅλοι, ὅτι ἴσως ἡ Κρατικὴ μηχανὴ νὰ μὴ ἀποδίδῃ ὅσον θὰ ἔπρεπε καὶ ἐλέχθη πρὸ ὀλίγου, ὅτι τὰ καλύτερα ἔτη τῆς ζωῆς μου ἐπέρασα ὡς δημόσιος ὑπάλληλος. Ἦτο μία εὐχαρίστησις καὶ μία χαρὰ νὰ ὑπηρετῇ κανεὶς εἰς τὴν δημοσίαν ὑπηρεσίαν καὶ δὲν ἀφεώρα τοῦτο μόνον... (δὲν ἠκούσθη).... Ἦτο τὸ πνεῦμα, ἦτο ἡ ἄνωθεν πνοή, ἡ ὁποία ἐπέδρα καὶ ἀνύψωνε τὴν διοίκησιν. Ἦτο τὸ παράδειγμα τὸ ἄνωθεν διδόμενον, ἦτο ἡ πατριωτικὴ θέσις τοῦ Κράτους καὶ τῶν ἐκπροσώπων του τῆς Ἐκτελεστικῆς Ἐξουσίας, ἡ ὁποία μετέδιδεν ἀπὸ τοῦ κατωτέρου εἰς τὸν ἀνώτερον ὑπάλληλον τὴν δημιουργικὴν σκέψιν καὶ τὴν συνείδησιν τοῦ καθήκοντος καὶ τῆς ἀποστολῆς του. Ἐνθυμοῦμαι ὑπὸ τὸν Ἀνδρέαν Μιχαλακόπουλον ὅπου ἦτο μικρὸς ὑπάλληλος, τὸν ὁποῖον οὔτε ἐξ ὄψεως ἐγνώριζεν —ἀπὸ τὸν γραφικόν του χαρακτῆρα ἦτο γνωστὸς— τῷ ἀπένειμε δικαίαν.......... (δὲν ἠκούσθη). Καὶ ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι εἰς μίαν στιγμὴν τεταραγμένην, ὅπου ὁ τόπος εὑρίσκεται ὑπὸ δοκιμασίαν, τὸ καθῆκον αὐτὸ τὸ ἄνωθεν προερχόμενον, εἶναι πολὺ πλέον ἐπιτακτικὸν ἀπὸ ἄλλοτε. Ὅταν γνωρίζωμεν ὑπὸ ποίας συνθήκας μαρτυρίου διαβιοῦν οἱ ὑπάλληλοι, ὅταν γνωρίζωμεν ὅτι ἐπιστρέφουν εἰς τὸ σπίτι των καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίσουν τὴν συντήρησιν τῆς οἰκογενείας περισσότερον ἀπὸ 4–5 ἡμέρας μὲ τὸν μισθόν, τὸν ὁποῖον λαμβάνουν ἀπὸ τὸ Κράτος, τὸ Κράτος πρέπει νὰ προσέχῃ περισσότερον εἰς τὴν μεταχείρισιν τῶν ὑπαλλήλων του. Τουλάχιστον ὁ ὑπάλληλος νὰ αἰσθάνεται τὸ αἴσθημα τῆς δικαιοσύνης, ὅτι θὰ εὑρίσκῃ δικαιοσύνην εἰς τὸ ἀκέραιον. Δὲν λέγω πολλά, ἀλλ’ αὐτὴ τοὐλάχιστον νομίζω, ὅτι εἶναι μία εὔλογος ἀξίωσις. Μετὰ τὴν περίπτωσιν τῆς δεσποινίδος, ποὺ σᾶς εἶπον, καὶ τοῦ Βλάχου, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι, ἐὰν θέλωμεν νὰ ἔχωμεν τὸ δικαίωμα νὰ ἀξιοῦμεν τὴν προσήλωσιν τῶν ὑπαλλήλων, ὄχι μόνον εἰς τὸ Ἔθνος, εἰς τὸ ὁποῖον δὲν νοεῖται νὰ μὴ ὑπάρχῃ προσήλωσις, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ καθῆκον των, θὰ πρέπει νὰ τοὺς ἐξασφαλίσωμεν καὶ τὴν σχετικὴν ψυχικὴν ἠρεμίαν, ὥστε νὰ ὑπηρετοῦν τὰ κοινὰ μὲ εὐσυνειδησίαν καὶ ἐντιμότητα. Διὰ τοὺς λόγους αὐτούς, κύριοι συνάδελφοι, τοὺς ὁποίους δι’ ἐλαχίστων σᾶς ἐξέθεσα, εἶμαι ἀντίθετος πρὸς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ψηφίσματος, ὡς ἐφηρμόσθη, διότι καὶ ἡ ἀρχὴ θὰ μᾶς εὕρῃ ἀντιθέτους, ἀλλὰ καὶ οἱ σκοποί, τοὺς ὁποίους ἐπεδίωκε. Νομίζω, ὅτι τὰ μέσα καὶ ὁ τρόπος τῆς ἐφαρμογῆς του ὑπῆρξεν ἀτυχὴς καὶ ἀσφαλῶς δὲν δικαιολογεῖ οὔτε τὴν παράτασίν του οὔτε τὴν προσυπογραφὴν τῆς παρατάσεως αὐτῆς.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Θεοτόκης ἔχει τὸν λόγον.

§63Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς καταθέσεως τοῦ ψηφίσματος διὰ τὴν παράτασιν τῆς προθεσμίας τῆς ἐξυγιάνσεως, θὰ ἀντελήφθη ἡ βουλὴ ὅτι ὁλόκληρον τὸ θέμα ἦλθεν ἐκ νέου πρὸς συζήτησιν. Κατὰ συνέπειαν δὲν νομίζω ὅτι θὰ κάμω κατάχρησιν τῆς ὑπομονῆς τοῦ Σώματος, ἐὰν ἀναπτύξω κάπως ἀναλυτικώτερον τὰς σκέψεις μου, ὅσον ἀφορᾷ τὸ βασικὸν αὐτὸ θέμα, ἀπὸ τὸ ὁποῖον σπουδαίως ἐξαρτᾶται ἡ ἀνασυγκρότησις τοῦ τόπου μας διὰ τῆς εὐρύθμου λειτουργίας τῆς κρατικῆς μας μηχανῆς. Οἱ νόμοι, κύριοι συνάδελφοι, ὁρίζουν τὰ καθήκοντα καὶ τὰς ὑποχρεώσεις τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, καὶ τῶν ὑπαλλήλων γενικώτερον οἱ ὁποῖοι ἀνήκουν εἰς νομικὰ πρόσωπα δημοσίου δικαίου. Ὁρίζουν δηλαδὴ τὸ ποσοστὸν τῆς διακριτικῆς των ἐξουσίας, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται εἰς τὰς χεῖρας ἑνὸς ἑκάστου ὑπαλλήλου καὶ ὁρίζουν καὶ ὑπὸ ποίας προϋποθέσεις ἡ διακριτικὴ αὐτὴ ἐξουσία πρέπει νὰ ἀσκῆται ἀπὸ αὐτούς. Κατὰ συνέπειαν πράξεις τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων ἐν τῇ διαχειρίσει τῆς διακριτικῆς αὐτῶν ἐξουσίας, ἐξερχόμεναι τῶν ὁρίων, ποὺ διαγράφουν οἱ νόμοι, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ χαρακτηρίζωνται ὡς παράνομοι καὶ ὡς ἐκ τούτου κολαστέαι. Αὐτὰ ὀφείλουν νὰ ἰσχύουν καὶ εἰς ὁμαλὰς ἐποχάς, ἐὰν δηλαδὴ πράγματι εἰς τὴν χώραν αὐτήν, εἰς τὴν πατρίδα μας, αἱ περιστάσεις ἐπέτρεπον τὴν ἀκάλυπτον καὶ ὁμαλὴν λειτουργίαν τῶν νόμων. Ἀλλὰ δυστυχῶς, κύριοι συνάδελφοι, ἡ Χώρα μας ὑφίσταται τὰς συνεπείας τῶν πολεμικῶν συνθηκῶν καὶ τῶν τόσων ἄλλων πολιτικῶν γεγονότων, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀρρήκτως συνδεδεμένα μὲ τὰς πολεμικὰς ἐμπλοκὰς καὶ τὰ συναφῆ δεινά. Εἰς τὸ διάστημα τῆς κατοχῆς ὑπῆρξαν δυστυχῶς λειτουργοὶ τῆς κρατικῆς μηχανῆς, ἢ τῶν νομικῶν προσώπων δημοσίου δικαίου, οἱ ὁποῖοι δὲν ἀνταπεκρίθησαν εἰς τὰς προσδοκίας τοῦ ἐθνικῶς σκεπτομένου Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἐὰν αὐτοὶ οἱ ὑπάλληλοι εἶναι ὡς ἐκ τῶν ἀποδεδειγμένων τοιούτων ἀδικημάτων αὐτῶν ἐκ τοῦ Κρατικοῦ Ὀργανισμοῦ ἀποδιοπομπαῖοι, εἶναι ἀναμφισβητήτως ἐξ ἴσου ὑπεύθυνοι καὶ τιμωρητέοι δημόσιοι ὑπάλληλοι καὶ ὑπάλληλοι νομικῶν προσώπων δημοσίου δικαίου, οἱ ὁποῖοι παρεξέκλινον ὁριστικῶς τῶν βασικῶν καὶ ἐθνικῶν ἐκείνων προϋποθέσεων, τὰς ὁποίας προβλέπει καὶ τὸ Σύνταγμα καὶ αἱ συνθῆκαι τοῦ πολιτεύματός μας, διὰ τὴν ἀπόκτησιν τῆς ἰδιότητος τοῦ δημοσίου ὑπαλλήλου. Καὶ ἐδῶ, κύριοι συνάδελφοι, θὰ πρέπει νὰ γίνῃ μία κάποια λεπτομερεστέρα ἔρευνα τοῦ θέματος. Καλῶς ἢ κακῶς εἰς τὴν πατρίδα μας, ἀνεπτύχθη κατὰ τὸ διάστημα τῶν τελευταίων ἐτῶν ἐντός, ἀλλὰ καὶ ἐκτὸς τῆς Χώρας, μία εὐρυτάτη συνωμοσία κατὰ τοῦ Ἔθνους, κατὰ τῆς ἐννοίας τοῦ ἐλευθέρου ἡμῶν Συντάγματος καὶ τῆς δημοκρατικῆς βάσεως αὐτοῦ. Ἡ συνωμοσία αὐτὴ ἐπεξετάθη εἰς ὅλους τοὺς κλάδους τῆς κοινωνικῆς μας διαβιώσεως καὶ δὲν γεννᾶται καμμία ἀμφιβολία ὅτι καὶ ἡ κρατικὴ μηχανὴ δὲν ἔμεινεν ἀλώβητος ἀπὸ τὴν προσπάθειαν αὐτὴν καὶ ὄχι μόνον δὲν ἔμεινεν ἀλώβητος, ἀλλὰ δὲν θὰ διστάσω νὰ εἴπω, ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὅτι ἰδιάζουσα κατεβλήθη, καταβάλλεται, καὶ φοβοῦμαι θὰ καταβληθῇ προσπάθεια ἐκ μέρους τῶν συνωμοτῶν αὐτῶν, ὅπως διαβρωθῇ ὅσον τὸ δυνατὸν ἀποτελεσματικώτερον ἡ κρατικὴ μηχανή. Κύριοι, τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα, διὰ λόγους ἱστορικοὺς καὶ κοινωνικούς, ἀλλὰ καὶ πολιτικῆς τακτικῆς, εἶναι κόμμα, τὸ ὁποῖον κατὰ θεωρίαν πιστεύει εἰς τὴν μαθηματικὴν ἀνατροπὴν τοῦ κοινωνικοῦ μας καθεστῶτος. Μαθηματικήν, λέγω, ἀνατροπήν, διότι ὑπεστηρίχθη ἄλλοτε ἀπὸ τοὺς πρυτάνεις τῆς ἰδεολογίας αὐτῆς, ὅτι δὲν θὰ χρειασθῇ καμμία προσπάθεια, διὰ νὰ φθάσῃ ἡ ὥρα, καθ’ ἣν τὸ ἀστικὸν οἰκοδόμημα μὲ τὰς ἐθνικὰς βάσεις αὐτοῦ, θὰ καταρρεύσῃ. Ἐν τῇ ἐξελίξει ὅμως τῶν πραγμάτων, τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα, ὄχι μόνον εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ γενικώτερον, ἀντελήφθη ὅτι ἡ μαθηματικὴ αὐτὴ πρόβλεψις δὲν ἐξεπληροῦτο ἐντὸς τῶν προβλεπομένων χρονικῶν αὐτῶν ὁρίων καὶ ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ καταβληθῇ προσπάθεια, ἵνα ταχύτερον ἐπέλθῃ τὸ ἀποτέλεσμα διὰ παντὸς τρόπου. Καὶ ἐμφανίζεται τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα ὡς Κόμμα μαζικόν, ὡς Κόμμα τὸ ὁποῖον ἀποβλέπει νὰ ἐμπνεύσῃ καὶ νὰ παρασύρῃ τὴν μᾶζαν, ἀλλὰ τὴν νὰ τὴν διοικήσῃ, μὲ τάς, εἰς πάντας πλέον γνωστάς, μεθόδους σιδηρᾶς καὶ τυραννικῆς, δύναμαι νὰ εἴπω πειθαρχίας. Διὰ λόγους, λοιπόν, βοηθοῦντας τὴν τακτικὴν τοῦ κομμουνισμοῦ, λαμβάνει χώραν εἰς μεγάλην κλίμακα ἡ ἐπίμονος καί, δυστυχῶς, δύναμαι νὰ εἴπω, καὶ ἀποτελεσματικὴ ἐν πολλαῖς προσπάθεια τῆς διαβρώσεως τῆς Κρατικῆς μηχανῆς. Κατὰ συνέπειαν τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία καλεῖται νὰ ἀντιμετωπίσῃ καὶ τὸ πρόβλημα, τὸ ὁποῖον εἰς ἀνταπόκρισιν τῆς θελήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καλεῖται ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐπιλύσῃ, εἶναι πραγματικῶς ἡ ἐγχείρησις εἰς τὴν Κρατικὴν μηχανήν, εἰς ἔκτασιν τοιαύτην, ὥστε νὰ μὴ παρέχῃ τὰ συμπτώματα τῆς σηψαιμίας, ἔναντι τῆς Ἐθνικῆς ἀνατάσεως, ἡ ὁποία πανταχόθεν σήμερον ἐπιδιώκεται. Καὶ δὲν γεννᾶται οὐδεμία ἀμφιβολία, ὅτι ἡ ἐκκαθάρισις τῶν Δημοσίων ὑπηρεσιῶν ὀφείλει νὰ εἶναι ὡραία. Βεβαίως γεννᾶται τὸ πρόβλημα, ποία θὰ εἶναι ἡ ὀρθοτέρα Δικονομία, ἡ ὁποία θὰ πρέπει νὰ ἀκολουθηθῇ, ὥστε νὰ ἀποφευχθοῦν ἀδικίαι. Ἀλλὰ δὲν μεταβάλλεται ἡ φύσις τοῦ προβλήματος. Τὸ πρόβλημα παραμένει εἰς τὸ ἀκέραιον, ὅτι ἐφ’ ὅσον τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα κατ’ ἐπιταγὴν κομματικὴν ἐπιδιώκει, διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τῶν πολιτικῶν του σκοπῶν, τὴν κατὰ τὸ δυνατὸν μεγαλυτέραν διάβρωσιν τῆς κρατικῆς μηχανῆς, θὰ πρέπει ἀπαραιτήτως, Κυβέρνησις ἐμφορουμένη ἀπὸ τὰς αἰωνίους ἐθνικάς μας παραδόσεις, εἰς ἄκραν δὲ ἀντίθεσιν μὲ τὴν ἰδεολογίαν τὴν κομμουνιστικὴν εὑρισκομένη κατ’ ἐντολὴν τῆς μεγαλυτέρας πλειοψηφίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, νὰ ἐπιλύσῃ τὸ πρόβλημα αὐτό, οἱασδήποτε δυσχερείας καὶ ἐὰν συναντᾷ. Ἡ ἐμφάνισις τοῦ ὑπὸ κρίσιν ψηφίσματος, περὶ παρατάσεως τῆς προθεσμίας τῆς ἰσχύος τοῦ ὑπὸ τὸν τίτλον ψηφίσματος «περὶ ἐξυγιάνσεως τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν», ἀποδεικνύει, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν κατώρθωσεν εἴτε λόγῳ τῶν δυσχερειῶν τὰς ὁποίας συνήντησεν, εἴτε καὶ δι’ ἄλλους ἀκόμη λόγους, νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὴν θέλησιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ ἀντιλαμβανομένη, ὅτι ὁπωσδήποτε ἐπιβάλλεται τὸ θέμα αὐτὸ νὰ εὕρῃ τὴν ὀρθὴν ἐθνικὴν λύσιν, ζητεῖ ἀπὸ τὴν Βουλὴν τὴν παράτασιν τῆς προθεσμίας. Πρὸ ἡμερῶν, ὅταν ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας Ὑπουργὸς ὡμίλησεν ἐπὶ τῆς παρατάσεως τοῦ ψηφίσματος, εἶπεν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ὅτι εἷς ἐκ τῶν βασικῶν χαρακτηρισμῶν ἡμῶν τῶν πολιτευομένων καί, ἴσως, καὶ γενικώτερον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἐπ’ ἀγαθῷ τῆς κοινωνικῆς συμβιώσεως τῶν Ἑλλήνων εἶναι: Ἡ ἐπιείκεια. Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, ὅτι ἐπιείκεια ὁμαλύνουσα διαφορὰς καὶ ὀξύτητας εἶναι συντελεστικὴ ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις εἰς τὴν καλυτέραν κοινωνικὴν πρόοδον καὶ συμβίωσιν τῶν ἀνθρώπων μιᾶς δεδομένης κοινωνίας. Ἀλλὰ ἐπιείκεια προκειμένου περὶ τῶν ἐκτὸς τῆς κρατικῆς μηχανῆς εὑρισκομένων, ἴσως νὰ νοῆται ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὑπεύθυνος διὰ τὴν γενικωτέραν διαχείρισιν τῆς Κυβερνητικῆς πολιτικῆς πιθανόν, σταθμίζουσα ὅλους τοὺς συντελεστάς, οἱ ὁποῖοι ἐπηρεάζουν καὶ ὀφείλουν νὰ ἐπηρεάζουν πᾶσαν Κυβέρνησιν, εἰς τὴν λύσιν ἑνὸς ζητήματος, νὰ θέλῃ νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν ἐπιείκειαν, εἰς τοὺς ἐκτὸς ὅμως τῆς κρατικῆς μηχανῆς εὑρισκομένους. Προκειμένου ὅμως περὶ τῶν ἐντὸς τῆς Κρατικῆς μηχανῆς εὑρισκομένων, κύριοι συνάδελφοι, ἐπιείκεια δὲν χωρεῖ, καὶ δὲν θὰ διστάσω νὰ εἴπω καὶ εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀσφαλῶς ὑπάρχουν συντελεσταὶ οὐδαμῶς δικαιολογοῦντες τὴν ἐπιείκειαν διὰ τοὺς κρατικοὺς λειτουργούς. Διατί; Διότι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι αἰσθάνονται, ὅτι ἐνδεχομένως ὑποπίπτουν εἰς τὰς κατηγορίας, τὰς προβλεπομένας ὑπὸ τοῦ ψηφίσματος περὶ ἐξυγιάνσεως, σκοπίμως ἐμφανίζονται νομοταγεῖς πολῖται, διὰ νὰ παρέλθῃ ἡ περίοδος τῆς κρίσεως, χωρὶς ὅμως νὰ ὑπάρχῃ οὐδεμία ἐγγύησις, ὅτι, ὅταν ὁ κίνδυνος τῆς ἐκκαθαρίσεως παρέλθῃ, δὲν θὰ ἐπανέλθουν πάλιν μετὰ τῆς αὐτῆς δριμύτητος εἰς τὴν φθοροποιόν των ἐργασίαν. Καὶ ἰδιαιτέρως δυσφορίαν, τοὐλάχιστον εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου Πατρίδα Κέρκυραν, ἐνεποίησε τὸ γεγονός, ὅτι, ἐνῷ εἶναι γνωστὸν ποῖοι καὶ πόσοι λειτουργοὶ τῆς δημοτικῆς ἐκπαιδεύσεως ἐδηλητηρίασαν εἰς τὸ παρελθόν, κατ’ ἐντολὴν τοῦ κόμματος καὶ ἐπὶ συστήματι τὴν νεότητα καὶ ἐξακολουθοῦν νὰ ἐμφοροῦνται ἀπὸ τὰ ἴδια αἰσθήματα, ἐν τούτοις, κατὰ περίεργον καὶ παράδοξον τρόπον, δὲν ἐκλήθησαν ἀκόμα νὰ ἀπολογηθοῦν διὰ τὴν ὑπ’ αὐτῶν ἀσκηθεῖσαν τοιαύτην τακτικήν, ἐνῷ ἄλλοι μὴ κατηγορούμενοι διὰ τοιαύτας πράξεις καλοῦνται εἰς ἀπολογίαν. Καὶ δὲν εἶναι μόνον τὸ φαινόμενον εἰς τὸν κλάδον τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας. Καὶ εἰς τὰς ὑπηρεσίας τοῦ ἐφοδιασμοῦ καὶ εἰς ἄλλας ἀκόμα ὑπηρεσίας εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα, ἐξακολουθεῖ νὰ γίνεται, διὰ τῆς μεθόδου τῶν προτιμήσεων, τῶν ἀμφιβόλων αὐτῶν προτιμήσεων, ἄσκησις πολιτικῆς, ἡ ὁποία τείνει πάντοτε εἰς τὸν αὐτὸν ἀντικειμενικὸν σκοπόν, ὁ ὁποῖος δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἄλλος παρὰ ἡ ἐσκεμμένη ἀπαθλίωσις τοῦ δυστυχοῦντος λαοῦ, χάριν πολιτικῆς. Διότι διὰ τῆς ἀπαθλιώσεως αὐτῆς, ἐπαυξάνονται αἱ τάσεις τῶν δυσηρεστημένων καὶ νομίζουν, οἱ ἀτυχεῖς οὗτοι παρασυρόμενοι, ὅτι γενόμενοι τοιουτοτρόπως ἐπιλήσμονες τῶν ἐθνικῶν παραδόσεων θὰ ἐπιτύχουν τὴν δημιουργίαν καταστάσεως μὲ βελτιωμένους ὅρους ζωῆς. Ἑπομένως ἡ ἐκκαθάρισις τῶν Δημοσίων ὑπηρεσιῶν, ἐὰν πράγματι ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία θέλῃ νὰ εἶναι εἰς τὸ ὕψος τῆς ἐθνικῆς ἐντολῆς τῆς μεγίστης πλειοψηφίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, δὲν εἶναι κἂν ἐπιτετραμμένον νὰ συζητῆται ὅτι ὀφείλει νὰ εἶναι εὐρεῖα. Ἤδη, κύριοι βουλευταί, χωρὶς νὰ θέλω τὸ παράπαν νὰ ἐπικρίνω τὰς ἀπόψεις, τὰς ὁποίας ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης, ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἐξέθεσε πρὸ ἡμερῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κατανοήσω, πῶς δικαστικοὶ λειτουργοί, τοὐτέστι λειτουργοὶ ἐπιφορτισμένοι τὴν ἄσκησιν κατὰ νόμον ὡρισμένων καθηκόντων των, ἐξουσίας δηλαδὴ ἀνεξαρτήτου κατὰ τὸ Σύνταγμα τῆς ἐκτελεστικῆς τοιαύτης, πῶς λειτουργοὶ ἔχοντες, ἑπομένως, ἐπηυξημένα ἐκ τοῦ Συντάγματος καὶ τῶν νόμων δικαιώματα καὶ ἁρμοδιότητας, καὶ ὡς ἐκ τούτου χαίροντες εὐρυτέρας ἀνεξαρτησίας καὶ σκέψεως καὶ ἀναγνωριζόμενοι ὡς παρεκκλίνοντες τῆς ἐθνικῆς ἰδεολογίας, εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ θεωροῦνται, ὅτι καλῶς ἐξακολουθοῦν νὰ εὑρίσκωνται ἐντὸς τῶν κόλπων τῆς κρατικῆς μηχανῆς. Καὶ διὰ νὰ ἀποδείξω πόσον τὸ πρᾶγμα ἐνέχει μίαν πολιτικὴν καὶ κοινωνικὴν ἀντινομίαν, δὲν ἀμφιβάλλω, ὅτι θὰ γνωρίζουν πάντες, μέχρι ποίου σημείου τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα χλευάζει Ἀστικοὺς Κώδικας, Ποινικοὺς Κώδικας, Δικονομίας, Ἐμπορικὸν Δίκαιον, τέλος ὅλους τοὺς κλάδους τοῦ Δικαίου, μὲ τὴν γνωστὴν θεωρητικὴν τοποθέτησιν, ὅτι ὅλα αὐτὰ ἀποτελοῦν ἀπαυγάσματα τῆς σάπιας Μπουρζουαζίας, τὴν ὁποίαν ἀνέλαβαν Σύνταγμα καὶ νόμοι νὰ σταθεροποιήσουν. Ταῦτα πάντα καὶ μὲ τὴν βεβαιότητα ὅτι οἱ κομμουνισταὶ προσπαθοῦν, ἔχοντες μίαν ὡρισμένην τακτικὴν νὰ φθάσουν συντομώτερον διὰ παντὸς τρόπου εἰς ἕνα καθεστώς, τὸ ὁποῖον προώρισται νὰ καταστρέψῃ ὅλους αὐτοὺς τοὺς Κώδικας, τοὺς ὁποίους θεωροῦν σάπιους, συμφώνως μὲ τὰς πολιτικὰς καὶ τὰς πολιτειακάς των δοξασίας. Ἑπομένως, ἐὰν παραμείνῃ ὡς ἔχει τὸ ψήφισμα αὐτὸ καὶ νομίζῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ὅτι δὲν εὑρίσκει τὴν δυνατότητα νὰ προβῇ εἰς τὴν ἐκκαθάρισιν, σύμφωνα, ὄχι πρὸς τὸ γράμμα, ἀλλὰ πρὸς τὸ πνεῦμα αὐτοῦ καὶ τῆς Συνελεύσεως καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, καθῆκον ἡμῶν, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι νὰ ὑποβοηθήσωμεν τὴν Κυβέρνησιν, δίδοντες μίαν τροπολογίαν εἰς τὸ ψήφισμα, εἰς τρόπον ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν καὶ εὐρύτερον ἡ Κυβέρνησις, νὰ ἀνταποκριθῇ πρὸς τὸ σοβαρώτατον αὐτὸ θέμα, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι θέμα ἀντιμετωπιζόμενον σήμερον ἀπὸ μίαν Κυβέρνησιν καὶ αὔριον ἀπὸ ἄλλην, ἀλλὰ εἶναι θέμα τὸ ὁποῖον ἐὰν δὲν λυθῇ ἐπιτυχῶς διὰ τῆς συμβολῆς ὅλων μας, θὰ ἔχωμεν συντομώτατα λίαν δυσαρέστους συνεπείας. Καὶ διὰ νὰ μὴ νομίσετε, ὅτι ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἀποκρύπτω ὡρισμένους συλλογισμοὺς ἢ στοχασμούς, δὲν θὰ διστάσω νὰ σᾶς εἴπω ὅτι καὶ ὑμεῖς ὅλοι, δὲν ἀμφιβάλλω, ὅτι παρακολουθεῖτε τὴν κομμουνιστικὴν ἀρθρογραφίαν καὶ μάλιστα τοῦ ἐπισήμου ὀργάνου τοῦ Κ. Κ. Ὡς ἐκ τούτου, θεωρῶ βέβαιον, ὅτι καὶ ὑμεῖς θὰ ἔχετε ἀποκρυσταλλώσει τὴν ἀντίληψιν ὅτι τὸ Κ. Κ. συνεπείᾳ τῆς πολιτικῆς του τοποθετήσεως, θὰ ἐπιδιώξῃ μετὰ μαθηματικῆς βεβαιότητος πᾶσαν προσπάθειαν διὰ νὰ ματαιώσῃ τὴν οἰκονομικὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς χώρας, τὸ ὁποῖον εἶναι θέμα μὲ τὸ ὁποῖον αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἶναι συνδεδεμένη καὶ ἡ εὐρυτέρα γενικὴ πολιτικὴ καὶ ἡ πολιτικὴ κύρους μεγάλων μας συμμάχων. Αὐτὸ δὲν ἀποτελεῖ ἰδικήν μου τοποθέτησιν, ἀλλ’ ἀποτελεῖ βεβαιότητα ἐξομολογουμένην εὐρύτατα ἀπὸ τῶν στηλῶν τοῦ ἐπισήμου ὀργάνου τοῦ Κ. Κ., διὰ νὰ μὴ μνημονεύσω καὶ τόσας ἄλλας ὁμιλίας, εἰς τὰς ὁποίας οἱ ἐπίσημοι ἐκπρόσωποι τῆς ἰδεολογίας αὐτῆς ἑκάστοτε προβαίνουν. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ, ἔχετε σεῖς τὴν ἀντίληψιν ὅτι ἡ οἰκονομικὴ ἀνασυγκρότησις τῆς Χώρας καὶ μάλιστα ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας ὅπου τὰ προβλήματα εἶναι τεράστια, εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ συμπαράστασις κρατικῆς μηχανῆς, λειτουργούσης σύμφωνα μὲ τὴν ἐθνικὴν σκέψιν; Δηλαδὴ τὰ ἐκτελεστικὰ ὄργανα, τὰ ἐν πλήρει συμπνοίᾳ, ποῦ θὰ ἔλθουν νὰ ἐφαρμόσουν τὴν πολιτικὴν αὐτήν; Νομίζετε, λοιπόν, ὅτι ἡ ὑπόθεσις τῆς οἰκονομικῆς ἀνασυγκροτήσεως τῆς Χώρας, εἶναι ὑπόθεσις ἡ ὁποία ἀφορᾷ μόνον τὴν ἐντατικὴν προσπάθειαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ καὶ ἡ Κρατικὴ μηχανή, ἡ ὁποία θὰ ἀκολουθήσῃ τὴν γενικωτέραν αὐτὴν ἐνέργειαν ἀνασυγκροτήσεως, ἡ ὁποία θ’ ἀρχίσῃ συντόμως εἰς τὸν τόπον μας; Οὐδεὶς δύναται νὰ ἰσχυρισθῇ τοῦτο. Εὑρισκόμεθα, συνεπῶς, πρὸ ἑνὸς προβλήματος ὑψίστης ἐθνικῆς σημασίας, τὸ ὁποῖον εἴτε θέλομεν, εἴτε δὲν θέλομεν, εἶναι ὄχι μόνον ἀπὸ ἐσωτερικῆς πλευρᾶς ἀλλὰ καὶ διεθνοῦς ἀπόψεως σημασίας εὐρυτάτης, τὸ ὁποῖον καλεῖται σήμερον ἡ Βουλὴ ἀποτελεσματικῶς νὰ προωθήσῃ. Διότι ἂν ἡ Ἐθνικὴ μηχανὴ δὲν λειτουργήσῃ σύμφωνα μὲ τὴν ἐθνικὴν σκέψιν, παρὰ τὴν βοήθειαν τῶν συμμάχων καὶ τῆς μεγίστης πλειοψηφίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, θὰ φθάσωμεν ὄχι ἀργά, ἴσως μετὰ πάροδον χρόνου, εἰς μίαν τραγικὴν διαπίστωσιν, ὅπου θὰ ἴδητε ὅτι, παρὰ τὴν βοήθειαν τῶν συμμάχων, δὲν ἀνταπεκρίθη ἡ Κρατικὴ μηχανὴ οὔτε πρὸς τὴν ἐπιθυμίαν τῶν συμμάχων, νὰ βοηθήσουν τὴν ἀνάτασιν τῆς Χώρας, οὔτε πρὸς αὐτὴν τὴν θέλησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Περαιτέρω, κύριοι βουλευταί, τὸ γενικώτερον τοῦτο πρόβλημα θὰ ἦτο εὐκολώτερον λυτέον, ἐὰν δὲν ὑφίστατο καὶ ἡ ἐπιπροσθέτως εὐρυτέρας σημασίας ἐσωτερικὴ ἐμπλοκή, διότι πέραν τῆς οἰκονομικῆς ἀνασυγκροτήσεως, πέραν καὶ τοῦ κατ’ ἀρχὴν θέματος, ὅπου οἱ ὑπάλληλοι εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ πολιτεύωνται ἐντὸς τῶν πλαισίων τοῦ Συντάγματος καὶ τῶν νόμων καὶ νὰ εἶναι ἐντὸς τῶν ἐντολῶν τῆς Κυβερνήσεως, διότι ἡ Κυβέρνησις ἐκπροσωπεῖ τὸ Ἔθνος, διὰ τῆς ἐμπιστοσύνης πρὸς αὐτὴν τῆς Βουλῆς, καὶ ὄχι οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι, ἀσκοῦντες ἰδίαν ἐξουσίαν καὶ ἰδίαν πολιτικήν, πέραν αὐτῶν τῶν δύο θεμάτων, λέγω, ὅτι ὑφίσταται καὶ ἓν ἄλλο αὐτὴν τὴν στιγμὴν τεράστιον πρόβλημα. Κύριοι, εὑρισκόμεθα σήμερον πρὸ ὀξυτάτης ἐσωτερικῆς καταστάσεως. Ἡ ἐσωτερική, λοιπόν, ἐμπλοκή, κύριοι βουλευταί, συνίσταται εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι εὑρισκόμεθα πρὸ ἑνὸς ἐσωτερικοῦ προβλήματος γενικωτέρας μορφῆς. Καὶ δὲν νομίζω ὅτι θὰ κληθῇ τις ἐν τῇ Βουλῇ ταύτῃ ἢ ἐκτὸς αὐτῆς, νὰ ἀμφισβητήσῃ ὅτι ἡ Κρατικὴ μηχανὴ κατὰ διάφορα βέβαια ποσοστά, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει εἰς ὅλους τοὺς κλάδους, ἐγκληματικῶς ὑποβοηθεῖ τὴν ἀνταρσίαν. Ἀφοῦ ἐφθάσαμε μέχρι τοῦ σημείου ἐκ τοῦ ἐπισήμου ὀργάνου τῶν ἀνατροπέων νὰ ἀνακοινοῦνται καὶ ἐπισημότατα ἔγγραφα τῶν ὑπηρεσιῶν αὐτῆς ταύτης τῆς ἀσφαλείας τοῦ Κράτους. Ὅπως ἀκριβῶς, ἐπὶ παραδείγματι, εἶναι ἡ ἀνακοίνωσις τῶν ἐγγράφων τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου Στρατοῦ, διὰ νὰ μὴ μνημονεύσω καὶ ἄλλα, ὅπως, π. χ., ἐὰν αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως θελήσῃ νὰ ἐπικοινωνήσῃ μὲ μίαν ἐπαρχίαν τηλεφωνικῶς, διὰ νὰ δώσῃ ἐντολὰς ἢ διὰ νὰ λάβῃ πληροφορίας, εἶναι μαθηματικῶς βέβαιον, ὅτι ὁ κεντρικὸς νοῦς τῆς ἀνταρσίας θὰ ἔχῃ τὴν συνδιάλεξιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ πρὶν ἀκόμη τὰ ἁρμόδια ὄργανα τοῦ Κράτους ἀντιληφθοῦν τὰς σκέψεις καὶ διαταγὰς τῆς Κυβερνήσεως. Ἑπομένως, ἐφ’ ὅσον εὑρισκόμεθα πρὸ εὐρυτάτης ἀνατρεπτικῆς προσπαθείας ἐξωτερικῆς ἐμπνεύσεως, δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον ἡ Κρατικὴ μηχανὴ νὰ μὴ συμπαρίσταται, νὰ μὴ συνδράμῃ τὸ Ἐθνικὸν Κράτος καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τίθενται τοιαῦτα ἐμπόδια, τὰ ὁποῖα νὰ διευκολύνουν τὴν προσπάθειαν τῆς ἀνταρσίας. Κατὰ συνέπειαν τὸ θέμα αὐτὸ ὑπὸ τὴν σημερινήν του εἰδικωτέραν φάσιν, ἐπιβάλλει καὶ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως τὴν ἐπείγουσαν ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος τῆς ἐξυγιάνσεως. Τοῦτο εἶναι ἀναγκαῖον ὁσονδήποτε καὶ ἂν εἶναι ὀδυνηρὸν διὰ νὰ κατορθωθῇ νὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ ἐπιβολὴ τοῦ Κράτους καὶ αἱ προϋποθέσεις διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀνασυγκρότησιν καὶ πρὸ παντός, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἡ ἔννοια τοῦ σεβασμοῦ τῶν νόμων καὶ τοῦ Συντάγματος, ἡ ὁποία αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἔχει λάβει μίαν τοιαύτην ἐλαστικότητα. Δὲν γνωρίζω πλέον, ἂν καὶ σεῖς, κύριοι βουλευταί, ἠμπορῆτε νὰ ἰσχυρισθῆτε ὅτι ἐκπροσωπεῖτε πραγματικῶς τὴν ἔννοιαν τῆς νομιμότητος. Διότι κατὰ ποῖον τρόπον ἐκπροσωπεῖτε τὴν ἔννοιαν τῆς νομιμότητος, ὅταν σεῖς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιβάλετε εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὰς σκέψεις σας, διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἐκ μέρους τοῦ Κράτους ἡ δέουσα λύσις εἰς ἕνα τοιοῦτον πρόβλημα, ἄνευ τοῦ ὁποίου εἶναι ἀποδεδειγμένον ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ νόμιμον Κράτος. Κύριοι βουλευταί, μοῦ φαίνεται ὅτι σᾶς ἐκούρασα, διότι ἐπαναλαμβάνω ὑπὸ ἄλλην μορφήν, ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐπανειλημμένως ὑπὸ πολυτίμων συναδέλφων ἐλέχθησαν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου. Ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει, εἰς τὰς παραμονὰς τῆς ἐπιψηφίσεως τῆς παρατάσεως τῆς προθεσμίας τοῦ ψηφίσματος, εἶναι ἀνάγκη ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν της: Πρῶτον, τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ὁ πολύτιμος συνάδελφος ἐκ Μεσσηνίας, κ. Λυκουρέζος, κατέθεσε καὶ συνεζητήθη ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ἵνα μὴ εὑρεθῶμεν ἐκ νέου πρὸ ἑνὸς ὑπευθύνου πολιτικοῦ ἀρχηγοῦ ἢ Ὑπουργοῦ ἐν τῇ Κυβερνήσει, ὁ ὁποῖος νὰ μᾶς εἴπῃ, ὅτι, κύριοι, δὲν μοῦ ἐπιτρέπεται ἐκ τοῦ ἐν ἰσχύϊ ψηφίσματος νὰ θέσω τὰς ὅσας σκέψεις καὶ ἀποφάσεις θὰ ἐλάμβανον καὶ θὰ ἐξετέλουν, ἂν μοῦ ἐδίδοντο ἀπὸ τὴν Βουλὴν ἀνάλογοι καὶ συναφεῖς ἐξουσίαι. Καὶ δεύτερον, νὰ τονισθῇ ὑπὸ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ὅτι ἡ προθεσμία εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι καὶ μεγαλυτέρα ἐκείνης, τὴν ὁποίαν ζητεῖ ἡ Κυβέρνησις, ἀλλὰ θὰ εἶναι ἡ τελευταία ἐντὸς τῆς ὁποίας θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ ἐπιτελεσθῇ ὁ ἀντικειμενικὸς σκοπός.

§64Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Τὸ εἴπαμε καὶ τὴν προηγουμένην φορὰν ἀλλὰ δὲν ἐφηρμόσθη.

§65Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Θὰ ὁμολογήσετε ὅτι ἡ προθεσμία θὰ πρέπει νὰ παραταθῇ ὄχι μέχρι τέλους Ἰουνίου, ἀλλὰ νὰ εἶναι μακροτέρα.

§66Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐγὼ δὲν ἔθιξα προθεσμίαν, ἀλλὰ οἱαδήποτε προθεσμία θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἡ τελευταία. Καὶ μετὰ ταῦτα, ὅταν ὀψέποτε θελήσῃ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ ἀσχοληθῇ καὶ μὲ τὸν νέον ὑπαλληλικὸν κώδικα, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον πολὺ ἀμφιβάλλω ὅτι συντόμως θὰ συμβῇ, νὰ τεθῇ παγία διάταξις, ἀνάλογος πρὸς τὰς συμπεριλαμβανομένας καὶ εἰς ἄλλους κώδικας, διὰ τῆς ὁποίας νὰ ὁρίζεται ἡ διαδικασία τῆς ἐκκαθαρίσεως καὶ αἱ προϋποθέσεις ὑπὸ τὰς ὁποίας ὁ δημόσιος ὑπάλληλος εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνήκῃ εἰς τὴν κρατικὴν μηχανήν. Θὰ ὑπάρξῃ καὶ μία τρίτη περίπτωσις· θὰ ὑπάρξῃ ἡ περίπτωσις τοῦ ἐνδεχομένου χρονικοῦ διαστήματος μεταξὺ τῆς ἐκπνοῆς τοῦ ὑπὸ συζήτησιν ψηφίσματος καὶ τῆς ἐποχῆς ποὺ θὰ ἔχῃ ψηφισθῆ ὁ ὑπαλληλικὸς κῶδιξ. Διὰ τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ὑποβάλλω τὴν σκέψιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, νὰ καταρτίσῃ ἀπὸ τοῦδε μίαν Διακομματικὴν Ἐπιτροπὴν τῆς Βουλῆς, ἡ ὁποία νὰ καταρτίσῃ ἕνα σχέδιον ψηφίσματος ἢ νόμου, διὰ τοῦ ὁποίου νὰ ρυθμίζεται αὐτὸ τὸ θέμα, μέχρις ὅτου φθάσωμεν εἰς τὴν ὥραν, ὅπου θὰ ὑπάρξῃ ὁ ὑπαλληλικὸς κῶδιξ μὲ παγίας, ὡς εἶπον ἤδη σχετικὰς διατάξεις, καὶ εἰς τὴν δικαίαν καὶ ἐθνικὴν λειτουργίαν τοῦ ὁποίου θὰ ἠμπορῇ νὰ βασίζεται καὶ τὸ Κράτος καὶ ἡ κοινωνία, καὶ ὁ δημοσιοϋπαλληλικὸς κόσμος. Μόνον μὲ τὴν πραγματοποίησιν τοιούτων σκέψεων εἶναι δυνατὸν, κύριοι συνάδελφοι, Κυβέρνησις καὶ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία βασίμως νὰ ἰσχυρισθοῦν, ὅτι εἰς τὸ θέμα τῆς κρατικῆς ἀναδιοργανώσεως, ἐπετέλεσαν πρὸς τὸ Ἔθνος τὸ ἐπιβεβλημένον καθῆκον αὑτῶν. (Χειροκροτήματα).

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Καράμπελας ἔχει τὸν λόγον.

§68Ν. ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν τὰ Ἔθνη ὑφίστανται πόλεμον ἐξοντωτικόν, ἔχουν ὄχι μόνον δικαίωμα ἐκ τῆς ἐννοίας τοῦ δικαίου, ἀλλὰ καὶ ὑποχρέωσιν ἐκ τοῦ φυσικοῦ νόμου τῆς αὐτοσυντηρήσεως καὶ ἐκ τῆς ἱστορίας, νὰ ἀμύνωνται. Σήμερον, ὡς εἶναι γνωστόν, εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον πλέον, τὸ ὁποῖον παραδέχεται ὁλόκληρος ὁ πεπολιτισμένος κόσμος, ὅτι ἡ Ἑλλὰς ὑφίσταται πόλεμον πρωτοφανῆ, πόλεμον σκληρότατον καὶ ἄγριον, ὁ ὁποῖος διεξάγεται ὄχι ὅπως διεξήγοντο μέχρι σήμερον οἱ πόλεμοι, συμφώνως μὲ τὰς διεθνεῖς συμβάσεις, ἀλλὰ κατὰ τρόπον εἰς τὸν ὁποῖον δὲν ἐφαρμόζεται τίποτε ἄλλο, παρὰ μόνον πῶς ὁ ἐχθρὸς θὰ ἐπιτύχῃ τὸ ἐπιδιωκόμενον ἀποτέλεσμα. Συνεζητήσαμεν ἀρκετὸν χρονικὸν διάστημα, ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης, ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς λεγομένης «ἐξυγιάνσεως», καὶ θὰ ὁμολογήσω ὅτι εἴμεθα ὑποχρεωμένοι ἡμεῖς, οἱ λαβόντες τὴν ἐντολὴν κατὰ τὴν 31.3.1946, νὰ τὴν ἐκπληρώσωμεν, σύμφωνα μὲ τὴν ὑπόσχεσιν, τὴν ὁποίαν ἐδώσαμεν. Ἡ θέλησις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἐξεφράσθη σαφῶς καὶ ἀπεριφράστως. Ἐζητήσαμεν ἡμεῖς, οἱ ἐντολοδόχοι του, ἡμεῖς οἱ ὁποῖοι θὰ ἐστηρίζαμεν τὴν νόμιμον Κυβέρνησιν εἰς τὴν χώραν, νὰ μᾶς δώσῃ τὰ ὅπλα τῆς ἀμύνης, διὰ νὰ κατοχυρώσωμεν τὴν ὕπαρξίν μας, τὴν ὕπαρξιν τῆς Ἑλλάδος, ὄχι μόνον ὡς Κράτους, ἀλλὰ καὶ ὡς Φυλῆς καὶ ὡς Ἔθνους. Εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον, καὶ πρέπει νὰ τὸ ὁμολογήσωμεν καὶ ν’ ἀναλάβωμεν ἀκεραίαν τὴν εὐθύνην μας διότι θὰ ἐλεγχθῶμεν τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ παρουσιασθῶμεν ὅλοι, ἐνώπιον τοῦ κυριάρχου καὶ κριτοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, διὰ νὰ λογοδοτήσωμεν. Εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον, ὅτι μέχρι σήμερον σχεδὸν τίποτε δὲν ἐπράξαμεν, διὰ νὰ ἀνακουφίσωμεν τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ἀπὸ τὴν ὕπουλον ἐπίθεσιν, τὴν ὁποίαν ἀπὸ μακροῦ χρόνου ὑφιστάμεθα, ἀπὸ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι τὸ ὁμολογοῦν ὅτι εἶναι ὄργανα ξένων ἐπιδιώξεων, καὶ ξένων κατακτητικῶν βλέψεων ἐπὶ τῆς Ἑλλάδος. Ἔχω τὴν γνώμην ὅπως καὶ οἱ ἄλλοι προλαλήσαντες κ.κ. συνάδελφοι, ὅτι θὰ πρέπει λόγῳ τῆς ἀνωμαλίας καὶ τῆς εἰδικῆς καταστάσεως, εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν ψήφισμα νὰ δώσωμεν ἀρκετὸν χρονικὸν διάστημα εἰς τὴν Κυβέρνησιν διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ ἐκκαθαρίσῃ τὰς ὑπηρεσίας ἀπὸ τοὺς ἐλλοχεύοντας ἐχθρούς, ἀπὸ τοὺς συμμορίτας, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται ἐντὸς τῶν γραφείων τῶν πόλεων καὶ οἱ ὁποῖοι, βεβαιωθῆτε, ὅτι εἶναι οἱ πλέον ἐπικίνδυνοι ἀπὸ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι, εὑρίσκονται εἰς τὰ βουνά, καὶ τοὺς ὁποίους ἀντιμετωπίζομεν διὰ τῶν ὅπλων ὡς φανεροὺς ἐχθρούς. Τοὺς ὑπούλους ὅμως ἐχθροὺς τοὺς εὑρισκομένους ἐντὸς τῶν γραφείων δὲν μποροῦμε νὰ τοὺς πολεμήσωμεν, διότι εἶναι γεγονός, ὅτι καὶ ἡμεῖς οἱ ἴδιοι οἱ βουλευταὶ πίπτομεν θύματα. Εἶναι γεγονὸς ὅτι ὅλοι τοὺς ἔχομεν προστατεύσει καὶ ὅτι πολλὰς φορὰς πλανώμεθα πιστεύοντες ὅτι ἴσως, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὸν νόμιμον Ἐθνικὸν δρόμον. Ἀπὸ τὰς παραμονὰς τοῦ Πάσχα μέχρι τῆς 27 Μαΐου παρέμεινον εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα καὶ ἦλθον εἰς ἐπαφὴν μὲ τὸν πολυπαθῆ λαὸν τῆς Λακωνίας. Τίποτε ἄλλο δὲν ἤκουσα παρὰ μόνον «τί κάνετε κύριοι βουλευταί, πῶς θέλετε ἡμεῖς νὰ συνεχίσωμεν τὸν πόλεμον κατὰ τῶν Σλαυοκομμουνιστῶν καὶ νὰ στέλλωμεν τὰ παιδιά μας νὰ πολεμοῦν ὅταν βλέπωμεν εἰς τὰς θέσεις των νὰ παραμένουν ὅλοι οἱ δράσαντες ἐγκληματικῶς Σλαυοκομμουνισταί;». Ὁμολογῶ ὅτι ἡ ἀπάντησις εἰς τὴν ἐρώτησιν ἦτο δύσκολος. Ὁμολογῶ ὅτι δὲν ἠδυνάμην ν’ ἀπαντήσω, διότι γνωρίζω καὶ ἐγὼ ὁ ἴδιος γεγονότα τὰ ὁποῖα εἶμαι ὑποχρεωμένος ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς ν’ ἀναφέρω. Ὅλοι οἱ ἐγκληματίαι τῶν ἐπαρχιῶν Γυθείου καὶ Οἰτύλου οἱ διωκόμενοι δυνάμει ἐνταλμάτων καὶ οἱ ἀποσυμφορηθέντες κακοῦργοι κατέφυγον εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ ὅλοι εὑρίσκονται εἰς θέσεις καὶ ἀπολαμβάνουν ὅσον οὐδεὶς ἄλλος. Ἀπολαμβάνουν ὅσον δὲν ἀπολαμβάνουν οἱ μαχόμενοι σήμερον διὰ τὴν ὕπαρξιν τῆς φυλῆς μας. Θὰ ἀναφέρω γεγονότα. Θὰ μοῦ τὸ ἐπιτρέψητε αὐτὸ διὰ νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως μὲ συγκεκριμένα στοιχεῖα. Πρῶτον σᾶς ἀναφέρω ὅτι, ὅπως καὶ ἄλλοτε ἔχω ἀπασχολήσει τὴν Βουλήν, διευθυντὴς τοῦ τηλεγραφείου Σπάρτης ἦτο ἕνας κομμουνιστὴς ὀνόματι Κουλουβάρης, ὁ ὁποῖος ἀνεκαλύφθη ὅτι εἶχε μυστικὸν καλώδιον συνδεδεμένα μὲ τὸ γραφεῖον του καὶ μὲ τὸ σπίτι του καὶ ἔκανε ὅλας τὰς συνομιλίας αἱ ὁποῖαι ἐλάμβανον χώραν μεταξὺ Ἀστυνομίας ἀκροφυλακίου καὶ τῶν ἔξω εὑρισκομένων ἀποσπασμάτων, καὶ δι’ αὐτὸ ὁσάκις τὰ ἀποσπάσματα ἐξήρχοντο ἐνέπιπτον εἰς ἐνέδρας. Κατέθεσα μετὰ τοῦ συναδέλφου κ. Θεοδωροπούλου σχετικὴν ἐπερώτησιν διὰ τὸν κομμουνιστὴν αὐτόν ὑπάλληλον, ὅταν παρὰ τὰς ἐπανειλημμένας ὑποδείξεις μας οὐδὲν μέτρον ἐλήφθη ἐναντίον αὐτοῦ. Καὶ ὁ ὑπάλληλος αὐτὸς ἐδέησε κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἀπομακρυνθῇ ἐκ Σπάρτης, ἀλλὰ δυστυχῶς, δὲν ἀπεμακρύνθη εἰσέτι ἐκ τῆς ὑπηρεσίας, ἀλλ’ ἐτοποθετήθη εἰς Σάμον ἵνα ἐκεῖ, ἄγνωστος πλέον συνεχίσῃ τὴν ἐγκληματικὴν καὶ φθοροποιὸν δρᾶσιν του ἐναντίον τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους. Ἀναφέρω καὶ ἄλλο παράδειγμα. Ὁ γνωστὸς Σλαυοκομμουνιστὴς ἐγκληματίας καὶ ἀντιπρόσωπος εἰς τὸν Νομὸν Λακωνίας τοῦ ΕΑΜ Βασ. Γιαννακοῦρος, διευθυντὴς τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης Γυθείου, ἐνεχόμενος εἰς τὰ ἐαμικὰ ἐγκλήματα, ἐδέησε ν’ ἀπολυθῇ ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, κατόπιν ἐπιμόνων διαβημάτων μου εἰς τὴν Διοίκησιν ταύτης, πλὴν ὅμως ὅλως παραδόξως διωρίσθη μετ’ ὀλίγον μὲ βαθμὸν τμηματάρχου εἰς τὴν Ἑταιρείαν Ὑδάτων.

§69Ε. ΓΟΝΗΣ. Κάποιος βουλευτὴς θὰ τὸν ὑπεστήριξε.

§70Ν. ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ. Δὲν γνωρίζω ἂν τὸν ὑπεστήριξε βουλευτής. Γνωρίζω ὅτι εὗρε θέσιν. Σᾶς λέγω, δέ, κ. συνάδελφε, ὅτι δὲν εἶχεν ἀνάγκην νὰ τὸν ὑποστηρίξῃ βουλευτής, τὸν ὑπεστήριξε τὸ Κ.Κ.Ε. τὸ ὁποῖον ἔχει τοὺς πλοκάμους του ἰσχυροὺς εἰς ὅλας τὰς ὑπηρεσίας. Τὸν ἐτοποθέτησεν ἐκεῖ ἐν ἀγνοίᾳ τῶν βουλευτῶν Λακωνίας, διότι ἄλλος βουλευτὴς δὲν ἠδύνατο νὰ τὸν ὑποστηρίξῃ. Συνεπῶς δὲν δέχομαι τὴν διακοπήν σας, διότι γνωρίζω πῶς λαμβάνουν χώραν τὰ πράγματα. Ἀναφέρω μίαν οἰκογένειαν κομμουνιστῶν οἱ ὁποῖοι ἔδρασαν εἰς τὴν Ε.Τ.Α. τῶν ἐπαρχιῶν Γυθείου καὶ Οἰτύλου, τὴν οἰκογένειαν Βασιλ. Βαβουγιοῦ. Τὰ μέλη της μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν, κατέφυγον εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ εὑρίσκονται ὅλοι εἰς θέσεις, ὁ δὲ πρωτότοκος υἱός της, ὁ Πᾶνος Βαβουγιός, ὁ ὁποῖος ἔδρασεν ὡς ἀρχηγὸς τῆς Ε.Τ. Α. εἶναι τμηματάρχης εἰς τοὺς Σ.Π.Α.Π. Καὶ προχωρῶ περαιτέρω. Ὑπάρχει ἕνας περίφημος ἱερεύς, ὁ «Παπᾶ–Μερέβης», γνωστὸς κομμουνιστής, ὁ ὁποῖος ἔδρασεν ὡς μέλος ἀνταρτοδικείων καὶ ἄλλων συμβουλίων μυστικῶν κομμουνιστικῶν καὶ ἐνέχεται εἰς πλεῖστα ἐγκλήματα. Οὗτος συνελήφθη, ἐφυλακίσθη καὶ ἀπεφυλακίσθη συνεπεία τῆς ἀποσυμφορήσεως. Κατέφυγεν εἰς Ἀθήνας καὶ φέρει ἀκόμη τὸ τιμημένο ράσο τοῦ Διάκου καὶ τοῦ Παπαφλέσσα καὶ ἱερουργεῖ, μέσα εἰς τὰς Ἀθήνας. Κατόπιν αὐτῶν ἐλᾶτε νὰ ἐφαρμόσετε τὴν σύστασιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δημοσίας Τάξεως ὁ ὁποῖος πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν μᾶς συνέστησε νὰ κατέλθωμεν εἰς τὰς ἐπαρχίας μας καὶ νὰ διαφωτίσωμεν τὸν λαόν. Ποίαν διαφώτισιν νὰ κάμωμεν εἰς τὸν λαὸν αὐτόν, ὁ ὁποῖος γνωρίζει ὅλα αὐτά; Τί νὰ τοῦ εἰποῦμε; Μᾶς τίθεται τὸ ἐρώτημα τὸ ὁποῖον σᾶς ἀνέφερα καὶ δὲν μποροῦμε νὰ ἀπαντήσωμεν. Ἄς κατέλθῃ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Δημ. Τάξεως νὰ διαφωτίσῃ τὸν λαὸν καὶ ἂς δώσῃ τὴν ἀπάντησιν εἰς τὸ ἐρώτημα ποὺ μᾶς θέτει ὁ λαός. Πρέπει Κυβέρνησις καὶ Ἐθνοσυνέλευσις ἐφ’ ὅσον αἰσθανόμεθα τὰς κρισίμους περιστάσεις τὰς ὁποίας διέρχεται τὸ Ἑλληνικὸν Ἔθνος, ἐφ’ ὅσον αἰσθανόμεθα τὰς βαρυτάτας εὐθύνας μας, νὰ συντελέσωμεν ὅλοι εἰς τὴν κάθαρσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους ἀπὸ τοὺς ὑπούλους συμμορίτας τῶν πόλεων οἱ ὁποῖοι ἔδρασαν καὶ θὰ δράσουν ἀκόμη περισσότερον. Σᾶς ἀνέφερα ἄλλα γεγονότα. Σᾶς ἀναφέρω καὶ διὰ τὴν ἐκπαίδευσιν. Πῶς θέλετε οἱ διδάσκαλοι οἱ πιστεύοντες εἰς τὴν Ἑλλάδα, οἱ διδάσκοντες εἰς τὰ παιδιά μας τὴν ἱστορίαν τὴν Ἑλληνικήν, νὰ συνεχίσουν τὸ ἔργον των ὅταν βλέπουν τοὺς κομμουνιστὰς διδασκάλους νὰ ἀπολαμβάνουν ἀγαθῶν καὶ εὐεργετημάτων, καθ’ ἣν ἐποχὴν αὐτοὶ χαροπαλεύουν διὰ νὰ ἐκπληρώσουν τὸ καθῆκόν των; Γνωστὸς κομμουνιστὴς καθηγητής, ὀνόματι Τζαννέτος Χαλουλάκος ὑπηρετῶν κατὰ τὴν κατοχὴν εἰς τὸ Γυμνάσιον Ἀρεοπόλεως καὶ δράσας ἐπὶ ἐαμοκρατίας, διωκόμενος ὡς ἠθικὸς αὐτουργὸς πολλῶν ἐγκλημάτων, φυλακισθεὶς καὶ ἀποφυλακισθεὶς δυνάμει τῆς ἀποσυμφορήσεως, ἐτέθη εἰς διαθεσιμότητα, καὶ συνέβη κάτι τὸ περίεργον. Ἐν διαθεσιμότητι εὑρισκόμενος προήχθη, ἐνῶ παρελείφθησαν ἐκ τῶν προαγωγῶν ἄλλοι Ἕλληνες καθηγηταὶ. Καὶ ἐρωτῶ, εἶναι δυνατὸν ἔτσι νὰ συνεχίσωμεν καὶ νὰ λέγωμεν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὅτι διεξάγομεν ἀγῶνα ὑπὲρ τῆς φυλῆς μας; Ἐγὼ νομίζω, καὶ αἰσθάνομαι τὰς εὐθύνας τὰς ὁποίας φέρω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συνεχίσωμεν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ἀλλὰ πρέπει ὅλα τὰ μέλη τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἀνεξαρτήτως πολιτικῶν διαφορῶν ἐφ’ ὅσον πιστεύουν εἰς τὴν ἰδέαν τῆς Ἑλλάδος, νὰ συντελέσωμεν εἰς τὴν ἐκκαθάρσιν τοῦ Κράτους, διὰ νὰ φανῶμεν ἀντάξιοι τῆς ἀποστολῆς τὴν ὁποίαν ἀνελάβομεν ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Λόγῳ τῆς καταστάσεως, κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἐπακολουθήσουν γεγονότα τὰ ὁποῖα θὰ ἐπιφέρουν πολλὰ δυσάρεστα εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα καὶ εἰδικῶς εἰς ὡρισμένας περιφερείας, αἱ ὁποῖαι ὑφίστανται σήμερον τὴν πίεσιν τῆς τρομοκρατίας τῶν ἐαμοβουλγάρων. Θὰ ἀναφερθῶ εἰδικῶς εἰς τὴν Πελοπόννησον καὶ ἰδιαιτέρως εἰς τὸν Νομὸν Λακωνίας. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξακολουθήσῃ αὐτὴ ἡ κατάστασις διότι δὲν ὑπάρχει οὐδὲ δικαιολογία, διὰ τὴν χειροτέρευσιν τῆς καταστάσεως εἰς τὸν Νομὸν Λακωνίας ὅστις ἀποτελεῖ τὴν βάσιν τῆς Πελοποννήσου. Κύριοι συνάδελφοι, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ λάβωμεν συντόμως μέτρα καὶ νὰ προχωρήσωμεν γοργῶς εἰς τὴν ἐξυγίανσιν διὰ νὰ δώσωμεν τὴν τελειωτικὴν μάχην κατὰ τοῦ ἐχθροῦ τῆς φυλῆς μας. Πρέπει νὰ γνωρίζωμεν ὅτι τὸν κίνδυνον τῆς ἐπικρατήσεως τοῦ ἐχθροῦ δὲν τὸν διατρέχομεν ἀπὸ τὴν ἔνοπλον ἀνταρσίαν ἀλλὰ ἀπὸ τὸν πόλεμον τῆς διεισδύσεως ἀπὸ τὸν ὕπουλον πόλεμον, τὸν ὁποῖον διεξάγει ὁ ἐχθρὸς εἰς ὅλας τὰς ὑπηρεσίας, εἰς ὅλας τὰς ἐκδηλώσεις τῆς Ἑλληνικῆς ζωῆς. Δι’ αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ δώσωμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν δύναμιν, νὰ τὴν κατοχυρώσωμεν νομοθετικῶς, ὥστε νὰ δυνηθῇ νὰ ἐκκαθαρίσῃ τὸν κρατικὸν ὀργανισμόν. Καὶ πρέπει νὰ παρακολουθήσωμεν ἡμεῖς ὡς κυρίαρχον σῶμα τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ψηφίσματος. Δὲν ἐπιτρέπεται, κ.κ. συνάδελφοι, νὰ παρουσιάζεται σήμερον — καὶ θὰ τὸ ἀναφέρω διότι συνέβησαν εἰς τὸ παρελθὸν γεγονότα τοιαῦτα— ὁ ἀνεψιὸς καὶ ἰδιαίτερος τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως κ. Μαξίμου, ὁ κ. Οἰκονομόπουλος, ὅστις διὰ τηλεγραφήματός του ἔχει εἴπει εἰς τοὺς Ὑπουργοὺς νὰ μὴ ἐφαρμόσουν τὸ ψήφισμα τῆς ἐξυγιάνσεως, καὶ νὰ ἐμποδίζῃ τὴν ἐφαρμογήν του. Καὶ ἐρωτῶ, διατὶ τότε ἡμεῖς νὰ ψηφίζωμεν νόμους, ὅταν οἱασδήποτε Ὑπουργὸς ἢ μὴ Ὑπουργός, δύναται νὰ καταργῇ καὶ νὰ μὴ ἐφαρμόζῃ τὰ ψηφίσματα τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας;

§71Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Εἶναι δυνατὸν νὰ συνέβη τοιοῦτόν τι, κ. συνάδελφε;

§72Ν. ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ. Μάλιστα συνέβη καὶ τὸ κατήγγειλα καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς καὶ δημοσιογραφικῶς εἰς τὸν «Ἐθνικὸν Κήρυκα» τὴν 17 Φεβρουαρίου 1947. Εἶναι γεγονός, ὅτι Ὑπουργὸς ἔλαβε τηλεφώνημα ἀπὸ τὸν κ. Οἰκονομόπουλον, ἀνεψιὸν καὶ ἰδιαίτερον τοῦ κ. Μαξίμου, νὰ μὴ ἐφαρμόσῃ τὸ ψήφισμα τῆς ἐξυγιάνσεως.

§73Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Καὶ δὲν διεψεύσθη ἀπὸ τὸν κ. Πρωθυπουργόν, κ. συνάδελφε;

§74Ν. ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ. Δὲν γνωρίζω. Ἐγὼ τὸ κατήγγειλα. Γνωρίζετε ὅτι τὰ περισσότερα γεγονότα τὰ ὁποῖα λαμβάνουν χώραν εἶναι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα διαψεύδονται. Ἐν πάσῃ περιπτώσει θὰ εὐχαριστηθῶ ἐὰν τὸ διαψεύσῃ ὁ κ. Πρωθυπουργός. Δὲν θὰ σᾶς κουράσω περισσότερον, κ.κ. συνάδελφοι, ἀλλ’ ἔχω νὰ εἴπω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ὅτι ἡμεῖς ἔχομεν τὴν εὐθύνην καὶ ἡμεῖς πρέπει νὰ παρακολουθήσωμεν τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ψηφίσματος καὶ νὰ μὴ ἐπαναπαυώμεθα εἰς τοὺς Ὑπουργούς, διότι οἱ Ὑπουργοὶ δικαιολογοῦνται πολλάκις ὅτι ἡμεῖς τοὺς ἐμποδίζομεν εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ψηφίσματος. Ἐλπίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, συναισθανομένη τὸ κρίσιμον τῶν περιστάσεων καὶ τὰ γεγονότα τὰ ὁποῖα θὰ ἐπακολουθήσουν ἐκ τῆς διεθνοῦς ἐξελίξεως, θὰ θελήσῃ νὰ ἐφαρμόσῃ τὸ ψήφισμα τῆς ἐξυγιάνσεως, διότι, σᾶς τὸ τονίζω, προτιμότερον νὰ φύγῃ ἕνας ἀθῶος παρὰ νὰ παραμείνῃ ἕνας κομμουνιστὴς καὶ νὰ κατατρώγῃ ὡς γάγγραινα τὸν κρατικόν μας ὀργανισμόν.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Μαντούβαλος ἔχει τὸν λόγον.

§76Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶναι ἡ πέμπτη φορὰ ποὺ ἔρχεται ψήφισμα ἐξυγιάνσεως καὶ εἰς τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας ἐξακολουθεῖ ἀκόμη ἡ ἰδία ἀναρχία. Ἀλλὰ πρό τινος ἴσως πρὸ δύο μηνῶν καὶ ἀφ’ ὅτου μετὰ τὴν διακοπὴν ἤρχισε τὸ Σῶμα τὰς ἐργασίας του ἐγὼ τοὐλάχιστον ἔχω παρατηρήσει, ὅτι ἡ Κυβέρνησις λάμπει πάντοτε διὰ τῆς ἀπουσίας της καὶ θὰ ἤθελα νὰ μάθω ὀφείλεται τοῦτο εἰς κούρασιν ἢ εἰς περιφρόνησιν πρὸς τὸ Σῶμα; Εἴτε τὸ ἕνα συμβαίνει εἴτε τὸ ἄλλο, νομίζω, ὅτι τὸ Σῶμα πρέπει νὰ λάβῃ μέτρα καὶ τὰ μέτρα αὐτὰ νὰ ληφθοῦν ἀπὸ τὴν ἑπομένην συνεδρίασιν. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συζητοῦνται νομοσχέδια τοιαύτης σημασίας, τὰ ὁποῖα μελλοντικῶς θὰ κρίνουν τὴν τύχην τῆς Χώρας καὶ ἡ Κυβέρνησις ὁλόκληρος, πλὴν τοῦ κ. Ἀλεξανδρῆ, νὰ ἀπουσιάζῃ. Ἐκ μόνου τοῦ γεγονότος αὐτοῦ, ἐγὼ τοὐλάχιστον πιστεύω ἀκραδάντως ὅτι καὶ τὴν φορὰν αὐτὴν ἡ Κυβέρνησις δὲν πρόκειται νὰ ἐφαρμόσῃ τὸ ψήφισμα. Τίνα εἶναι τὰ αἴτια δὲν γνωρίζω. Ἀλλὰ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον γνωρίζω εἶναι ὅτι τὸ ψήφισμα αὐτὸ ἔπρεπε πρὸ πολλοῦ, ἀπὸ πέρυσι, νὰ ἔχῃ ἐφαρμοσθῆ. Εἴπαμεν καὶ τότε, ἐπαναλαμβάνομεν καὶ σήμερον, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ νομίζῃ ὅτι θὰ καταστείλῃ τὸ κίνημα ἐὰν αἱ κρατικαὶ ὑπηρεσίαι εἶναι εἰς τὰ χέρια τῶν ἀριστερῶν. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ζήτημα τῆς ἐξυγιάνσεως καὶ οἱ ἄλλοι συνάδελφοι τὸ ἔθιξαν ἀπὸ ὅλας τὰς πλευρὰς καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος καὶ ἐγὼ νὰ ἀπασχολήσω ἐπ’ ὀλίγον τὸ Σῶμα, διότι μέσα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν δὲν ὑπάρχουν παρὰ 20–25 βουλευταί. Εἰς τὴν ἐξυγίανσιν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, τὸ Σῶμα πρέπει νὰ δώσῃ μεγάλην προσοχὴν καὶ νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν ὄχι μόνον ἐκεῖνοι ποὺ κατὰ τὸ διάστημα τῆς κατοχῆς δὲν ἔκαμαν τὴ δουλειά τους καὶ ἡ ἄλλη κατηγορία τῶν ὑπαλλήλων ἐκείνων ποὺ ἀνήκουν εἰς τὴν παράταξιν ἐκείνην τὴν ἐπαναστατικὴν ἀπὸ τοῦ Δεκεμβρίου, πρὸ τοῦ Δεκεμβρίου καὶ μετὰ ταῦτα μέχρι σήμερον ἐξακολουθοῦν νὰ προδίδουν τὸ Κράτος εἰς τοὺς προαιωνίους τῆς Πατρίδος μας ἐχθρούς, ἀλλὰ καὶ οἱ ἄλλοι ὑπάλληλοι οἱ ὁποῖοι ἔχουν πολὺ φθαρῆ καὶ πολὺ μπαγιατέψει. Διότι σήμερον ἡ Κρατικὴ μηχανὴ ὄχι μόνον δὲν λειτουργεῖ ἀλλὰ ἔχει περιέλθει εἰς ἀχρηστίαν. Εἰς ὅλας τὰς ὑπηρεσίας, μηδεμιᾶς ἐξαιρουμένης θὰ τὸ ἔχετε καταλάβει ὅτι κανένας, ἐλάχιστοι εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ παραμένουν συνειδητοί. Ὁ καθένας κυττάει πῶς θὰ τὰ βολέψῃ καὶ ἀπὸ τὸ βόλεμα καὶ ὕστερα ἀρχίζει διὰ τὸ Κράτος. Καὶ εἰς τὴν ἐποχὴν τῆς κατοχῆς εἰς ὡρισμένα Ὑπουργεῖα ὅταν τότε πήγαινα ὡς Πρόεδρος τοῦ Συνεταιρισμοῦ τῶν Ὑγειονομικῶν διὰ νὰ πάρω διατακτικήν, μοῦ ἔλεγαν, τί θὰ πληρώσῃς διὰ νὰ τὴν πάρῃς; Εἶχε τεθῆ ταρίφα ξεκομμένη διὰ νὰ πάρῃς μίαν διατακτικήν. Τὸ ἴδιον σύστημα ἐξηκολούθει καὶ εἰς τὰς ἄλλας ὑπηρεσίας. Πολλοὶ ὑπάλληλοι τῶν διαφόρων ἄλλων ὑπηρεσιῶν ἐμιμοῦντο αὐτοὺς καὶ οὕτως μέσα εἰς τὰς κρατικὰς ὑπηρεσίας εἶχε γίνει ἕνας φαῦλος κύκλος. Πολλοὶ δὲ ἐκ τῶν ὑπαλλήλων, ἐκ τῶν ἀνωτάτων ἀκόμη, μὲ τὰς προνομίας τὰς ὁποίας εἶχον δημιουργήσει ἦσαν τὸ σκάνδαλον ἀπέναντι τῶν συναδέλφων των. Δι’ αὐτὸ εἶμαι καὶ ἐγὼ τῆς γνώμης ὅπως καὶ οἱ πρὸ ἐμοῦ λαλήσαντες, ὅτι τὸ ζήτημα τῆς ἐξυγιάνσεως πρέπει νὰ εἶναι εἰς εὐρυτέραν κλίμακα. Ἐὰν νομίζῃ ἡ Κυβέρνησις ὅτι θὰ κάμῃ κράτος μὲ ὑπαλλήλους οἱ ὁποῖοι μισθοδοτοῦνται ἀνεπαρκῶς καὶ ἀναγκάζονται νὰ πιάνουν καὶ μὲ τὰ χέρια τους, εἶναι πολὺ μακρυὰ νυχτωμένη. Δὲν θὰ τὸ φτιάσῃ τὸ Κράτος ποτέ. Δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς τὸ Σῶμα ἔχει ὑποχρέωσιν μέσα εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν ψήφισμα νὰ θέσῃ μίαν τέτοιαν διάταξιν ποὺ ὅλοι οἱ ὑπάλληλοι νὰ ἐκκαθαρισθοῦν καὶ ποιοτικῶς ὄχι μόνον διὰ τὰ φρονήματά τους εἴτε ἐὰν συνειργάσθησαν μὲ τὸν κατακτητήν, εἴτε ἐὰν συμμετέσχον εἰς τὸ κίνημα. Νὰ ὑπάρχῃ μία διάταξις ἡ ὁποία νὰ ἐρευνᾷ τὸ ποιὸν καὶ τὴν ἀπόδοσιν τοῦ καθενὸς ὑπαλλήλου. Καὶ ὄχι μόνον αὐτὸ ἀλλά...

§77Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἡ διάταξις αὐτὴ διεγράφη!

§78Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Νὰ προστεθῇ ἡ διαγραφεῖσα Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ζήτημα τῆς ἐκκαθαρίσεως τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, εἶναι ἀπὸ τὰ σοβαρώτερα καὶ τὸ Σῶμα πρέπει νὰ τὸ προσέξῃ καὶ νὰ τὸ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν του διότι ἐπάνω εἰς τοὺς πολλοὺς ὑπαλλήλους στηρίζεται ὁλόκληρον τὸ Κράτος. Οἱ Ὑπουργοί, ὅσοι ἔχουν κάμει Ὑπουργοί, εἶναι ζήτημα ἂν ἐλάχιστοι εἶναι ἐν τάξει καὶ νὰ ἔχουν πρωτοβουλία. Ὅ,τι τοὺς εἴπουν καὶ ὅ,τι τοὺς σερβίρουν οἱ ὑπάλληλοι θὰ κάμουν. Ἐὰν ὁ ὑπάλληλος δὲν εἶναι ἱκανός, δὲν εἶναι ἠθικός, δὲν εἶναι αὐστηρός, δὲν ἔχει εὐρυτέραν ἀντίληψιν, δὲν θὰ ἠμπορέσῃ ποτὲ τὸ Κράτος νὰ ὀρθοποδήσῃ. Ζητοῦμεν, κύριοι, ἐξυγίανσιν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ κατηγορῶ τὴν Κυβέρνησιν διότι ἀπουσιάζει. Ζήτημα σπουδαῖον, ζήτημα τοιαύτης κεφαλαιώδους σημασίας διὰ τὸ ὁποῖον ὄχι μόνον ἡ Κυβέρνησις ἀλλὰ καὶ ὁλόκληρον τὸ Σῶμα ἔπρεπε νὰ παραστῇ, νὰ ἀκούσῃ καὶ νὰ βάλωμεν κάτω ὅλοι τὰς σκέψεις μας διὰ νὰ βγῇ ἕνα ψήφισμα σωστό, τὸ ὁποῖον νὰ τὸ υἱοθετήσῃ γενικῶς ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ καὶ νὰ τεθῇ μία διάταξις τοιαύτη ὥστε ὅσοι φύγουν ἀπὸ τὴν κρατικὴν μηχανὴν νὰ μὴ ἔχουν ποτὲ τὴν ἰδέαν, ὅτι θὰ ἐπανέλθουν εἰς τὸ Κράτος αὐτό. Ὅσοι ἀποδεδειγμένως ἔχουν εὑρεθῆ μὲ στοιχεῖα, ὅτι εἴτε συνειργάσθησαν μὲ τὸν κατακτητήν, εἴτε ἔλαβον ἐνεργὸν μέρος εἰς τὸ κίνημα καὶ ἐξακολουθοῦν νὰ προδίδουν καὶ νὰ εἶναι οἱ καταστροφεῖς τῆς Πατρίδος, αὐτοὶ πρέπει νὰ φύγουν ἀπὸ τὴν κρατικὴν μηχανὴν χωρὶς νὰ τοὺς χορηγηθῇ καὶ καμμία σύνταξις. Αὐτὸ πρέπει νὰ γίνῃ ὡς κύρωσις, διὰ νὰ καταλάβουν καὶ ἐκεῖνοι ποὺ θὰ μείνουν ἀλλὰ καὶ οἱ ἄλλοι ποὺ θὰ μποῦν μέσα εἰς τὴν κρατικὴν μηχανὴν ὅτι, ὅταν κανεὶς ἀποφασίσῃ νὰ μπῇ μέσα εἰς τὴν ἱεραρχίαν τὴν ὑπαλληλικήν, τὸ Κράτος καὶ ἡ κρατικὴ μηχανὴ δὲν εἶναι κανένα χωράφι χωρὶς μάνδραν, εἶναι χωράφι μανδρωμένο καὶ ὅταν θὰ μπῇ ἐκεῖ ὁ καθένας, θὰ λογοδοτήσῃ διὰ τὰς πράξεις του ἐὰν αὗται εἶναι ἀντίθετοι πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ Ἔθνους, πρὸς τὸ συμφέρον τῆς ὁλότητος. Πρέπει ὅμως καὶ τὸ Σῶμα καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀναγνωρίσουν καὶ κάτι ἄλλο. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον τοὺς ἀναγκάζει νὰ μὴ ἐκτελοῦν εὐσυνειδήτως τὸ καθῆκον των εἶναι ἡ σκληρὰ οἰκονομικὴ κατάστασις εἰς τὴν ὁποίαν ἔχουν περιέλθει. Τὸ Κράτος ἔχει τὴν ὑποχρέωσιν καὶ τὸ καθῆκον ἂν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐλαττώσῃ κατὰ τὸ ἥμισυ τὸν ἀριθμὸν τῶν ὑπαλλήλων, ἀλλ’ οἱ κύριοι Ὑπουργοὶ ἂς μὴ βιάζωνται ἀμέσως νὰ τοὺς ἀντικαταστήσουν μὲ ἄλλους καὶ νὰ μείνουν μόνον οἱ ἱκανοὶ καὶ δραστήριοι οἱ ὁποῖοι νὰ ἱκανοποιοῦνται περισσότερον. Νὰ μείνουν ἐκεῖνοι ποὺ ἔχουν ὑπαλληλικὴν συνείδησιν ὥστε καὶ οἱ νέοι ὑπάλληλοι νὰ εὑρίσκουν ἠθικὰ παλαιὰ στελέχη διὰ νὰ τοὺς καθοδηγοῦν. Δὲν εἶναι δυνατὸν κύριοι συνάδελφοι, νὰ κλέπτωνται μυστικὰ τοῦ Κράτους ἀπὸ ὑπαλλήλους καὶ εἰδοποιοῦνται οἱ καταστροφεῖς τῆς Πατρίδος μας μέσα ἀπὸ τὰ Ὑπουργεῖα. Ἠκούσατε καὶ σήμερον καὶ εἰς ἄλλας συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς πόσον ἐγκληματικὰ ἐνεργοῦν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι. Οἱ ἀριστεροὶ εἶχον καὶ τὴν ἔμπνευσιν νὰ κατηγορήσουν τοὺς πάντας καὶ τὰ πάντα ἐνῶ οἱ ἄλλοι εἶναι τόσον ἠλίθιοι ποὺ κανεὶς ἀριστερὸς δὲν ἔχει κατηγορηθῆ ἀπὸ αὐτούς. Οἱ ἀριστεροὶ κάμνουν τὴ δουλειά τους καὶ θὰ ἴδητε, κ. Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, ὅτι εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἐκκαθαρίσεως τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων θὰ πέσῃ ἔξω ἡ Κυβέρνησις, διότι θὰ συμβῇ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δὲν φαντάζεσθε, θὰ ἐκκαθαρισθοῦν ἱκανοὶ καὶ ἔντιμοι ὑπάλληλοι καὶ ἠθικοὶ χωρὶς νὰ ἔχουν οὔτε μὲ τὸν ἐχθρὸν συνεργασίαν οὔτε μὲ τὸ κίνημα, ἀλλὰ διότι εἶναι οἱ καλύτεροι θὰ ἔχουν διαβληθῆ καὶ ἀπὸ τὰ δύο μέρη, θὰ ἐκκαθαρισθοῦν αὐτοὶ καὶ ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔχῃ αὐτὴν πάλιν τὴ σαπίλα μέσα εἰς τὴν κρατικὴν μηχανήν.

§79Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Αὐτὸ γίνεται.

§80Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Μοῦ ἐδόθη κατ’ ἐπανάληψιν ἡ εὐκαιρία νὰ ἐξετάσω κατηγορηθέντας ὑπαλλήλους. Εὗρον κατηγορίαν ὅτι ἕνας ὑπάλληλος εἶχεν ὁμιλήσει μὲ ἕνα κομμουνιστήν, τὸν ἐχαιρέτισεν εἰς τὸν δρόμον καὶ πῆγαν ἄλλοι κομμουνισταὶ καὶ τὸν κατήγγειλαν. Καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἐκλήθη εἰς ἀπολογίαν ἐνῶ ἦτο ἐθνικόφρων καὶ αὐτὸς καὶ ἡ οἰκογένειά του. Τὸν ἐκάλεσαν εἰς ἀπολογίαν καὶ ὅταν ἐζήτησα τὸν φάκελλόν του καὶ εἶδον αὐτὴν τὴν κατηγορίαν ἔμεινα κατάπληκτος. Τοιαῦται κατηγορίαι εἶμαι τῆς γνώμης ὅτι οὔτε κἂν δὲν πρέπει νὰ λαμβάνωνται ὑπ’ ὄψιν.

§81Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Μόνον αὐτὸ εἶχε;

§82Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Μόνον αὐτό. Λοιπόν, μὴ αὐταπατώμεθα. Πρέπει νὰ γίνῃ ἐκκαθάρισις, ἀλλὰ διὰ νὰ γίνῃ πραγματικὴ ἐκκαθάρισις, χρειάζεται πυγμὴ καὶ κεραυνοβόλος ἐνέργεια. Εἰ δυνατόν, ἐντὸς 5 ἡμερῶν εἰς κάθε Ὑπουργεῖον νὰ γίνῃ ἡ ἐκκαθάρισις. (Χειροκροτήματα). Οἱ κύριοι Ὑπουργοί, δὲν πρέπει νὰ βιάζωνται νὰ κάμνουν τὴν ἐκκαθάρισιν διὰ νὰ συμπληρώσουν τὰς θέσεις, διότι ὁ κρατικὸς προϋπολογισμὸς δὲν ἀντέχει τόσον μεγάλον ἀριθμὸν ὑπαλλήλων. Οἱ δὲ ὑπάλληλοι, δὲν θὰ μπορέσουν νὰ ἴδουν μίαν καλυτέραν ἡμέρα. Οὔτε θὰ ἀποδώσῃ εἰς τὸ Κράτος ὡς ὑπάλληλος, ὅταν ἔχῃ ὑπ’ ὄψει του ὅτι τὸ μεσημέρι ποὺ θὰ γυρίσῃ στὸ σπίτι του θὰ εὕρῃ τὴ γυναῖκα του δίχως ψωμί. Κατ’ ἀνάγκην θὰ κλέψῃ. Τὸ Κράτος ἔχει ὑποχρέωσιν καὶ καθῆκον διὰ νὰ προφυλάξῃ τὸ ἀστικὸν καθεστώς, νὰ λάβῃ μέτρα διὰ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους. Νὰ γίνῃ μία ἐκκαθάρισις τῶν μισῶν καὶ νὰ μείνουν οἱ ἄλλοι μισοί, οἱ ὁποῖοι νὰ ἀμείβωνται ὅπως πρέπει. Ὅποιος δὲν ἐργάζεται νὰ φύγῃ. Νὰ κρίνεται ὁ ὑπάλληλος ἀπὸ τὴν ἀπόδοσίν του. Καὶ οἱ βουλευταί, χαμάληδες εἶναι ποὺ ἀνεβοκατεβαίνουν τὶς σκάλες καὶ δὲν κάνουν τίποτε, ἀλλὰ καὶ ὁ ὑπάλληλος χαμάλης εἶναι καὶ λέει, τόσα λεπτὰ ποὺ μοῦ δίνει, ἂς μὴν ἐργασθῶ, ἂς τὰ ρίξω ὅλα στὸ σορολόπ. Καὶ αὐτὸ γίνεται. Καὶ ἔτσι ἀνεβοκατεβαίνουμε τὶς σκάλες καὶ τρέχουμε στοὺς δρόμους καὶ δὲν φέρνουμε εἰς πέρας κανένα ζήτημα, διότι κρατικὴ μηχανὴ δὲν ὑπάρχει καὶ ἂν ὑπάρχῃ κατὰ τύποις, δὲν λειτουργεῖ. Πῶς εἶναι δυνατὸν τὸ Κράτος νὰ μισθοδοτῇ 80.000 ὑπαλλήλους — ἴσως νὰ εἶναι καὶ περισσότεροι — καὶ νὰ αὐξάνῃ διαρκῶς τὸν προϋπολογισμόν του καὶ νὰ μὴ ἔχῃ τὰς εἰσπράξεις ἐκείνας, τὰς ὁποίας εἶχεν εἰς τὴν κανονικὴν ἐποχήν; Σήμερον, ἂν ἐρωτήσω τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργούς, τὸν καθένα μέσα εἰς τὸν κύκλον τῆς ἁρμοδιότητός του, τί εἰσπράξεις εἶχε προπολεμικῶς καὶ τί εἰσπράξεις ἔχει τώρα, θὰ ἴδητε ὅτι ἡ ἀπόδοσις τῶν εἰσπράξεων, πλὴν ἐλαχίστων ὑπηρεσιῶν, ποὺ πάει ὁ κόσμος νὰ πληρώσῃ γιὰ νὰ μὴ τοῦ στείλουν τὸν χωροφύλακα, εἶναι τίποτε. Πάρετε τὰ Τελωνεῖα, τὰ ὁποῖα ἄλλοτε ἦσαν ἡ πηγὴ τοῦ Κράτους. Σᾶς βεβαιῶ ὅτι τὰ περισσότερα χρήματα, τὰ ⅘ μπαίνουν στὶς τσέπες τῶν διαφόρων καὶ ἴσως τὸ ⅕ μπαίνει εἰς τὸν προϋπολογισμὸν καὶ εἰς τὰ ταμεῖα τοῦ Κράτους. Λοιπόν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξακολουθήσῃ εἰς τὸ Σῶμα καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ ὑποβάλῃ διαρκῶς ψηφίσματα, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ πρόθεσις ἐκκαθαρίσεως τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν. Ἡ ἐκκαθάρισις πρέπει νὰ τεθῇ εἰς ὅλους μας ὡς καθῆκον καὶ ὑποχρέωσις καὶ ἐντολὴ τοῦ λαοῦ νὰ τὴν κάμωμεν καὶ πρέπει νὰ τὴν κάμωμεν. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις, τὸ ὅριον, τὸ ὁποῖον θέτει, δὲν τὸ θεωρῇ ἐπαρκές, πρέπει νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τὸ Σῶμα νὰ τῆς δώσῃ παράτασιν μέχρι τοῦ τέλους Αὐγούστου. Ἀλλὰ τὴν 31 Αὐγούστου πρέπει νὰ ἔχῃ συντελεσθῆ ἡ ἐκκαθάρισις ὄχι μόνον τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν, ἀλλὰ καὶ τῶν νομικῶν προσώπων καὶ ἀπὸ τοῦ ἀνωτάτου μέχρι τοῦ τελευταίου ἡμερομισθίου, οἱονδήποτε, ὃ ὁποῖος μισθοδοτεῖται ἀπὸ τὸ Ταμεῖον τοῦ Κράτους. Καὶ ἡ ἐκκαθάρισις αὐτὴ νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν της τὰ δύο αὐτὰ στοιχεῖα, τῶν δοσιλόγων καὶ τῶν ἐπαναστατῶν, ἀλλὰ νὰ εἶναι καὶ ποιοτική.

§83Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Νὰ τελειώνωμεν, κύριε συνάδελφε.

§84Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Ὅταν συζητοῦνται τοιαῦτα θέματα, οἱ Ὑπουργοὶ δὲν λέγουν νὰ τελειώνωμεν, ἀλλὰ τοὐναντίον δίδουν τὰς κατευθύνσεις εἰς τὸν τόπον. Δυστυχῶς, πρέπει νὰ ὁμολογήσωμεν ὅλοι μας, ὅτι ὄχι μόνον εἰς τὴν λαϊκὴν ἐντολὴν δὲν ἀνταπεκρίθημεν, κύριε Πρόεδρε, ἀλλὰ ἔχομεν ἐκπέσει καὶ εἰς τὴν συνείδησιν τοῦ λαοῦ καὶ κατηγορούμεθα καὶ ἀπὸ τὸν λαὸν καὶ ἀπὸ τὸν τύπον ὅτι ἡ σημερινὴ Δʹ τῶν Ἑλλήνων Συνέλευσις, ἐχρεωκόπησε μαζὶ μὲ τὴν Κυβέρνησιν. (Χειροκροτήματα).

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Α. Μιχαλακόπουλος.

§86Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὡς ἦτο φυσικόν, κύριοι βουλευταί, εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν ψηφίσματος, ἐγεννήθη καὶ τὸ ζήτημα τῆς ἀναγκαιότητος, ἢ μὴ τούτου. Ἡ ἀναγκαιότης ἑκάστου μέτρου, τὸ ὁποῖον ὑποβάλλεται ἐνώπιον ἡμῶν, δὲν νομίζω ὅτι δύναται νὰ κριθῇ ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι συνέβησαν κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ μέτρου τούτου μία ἢ δύο ἀδικίαι, διότι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, καὶ ἡ δημιουργία τῶν δικαστηρίων καὶ ἡ λειτουργία αὐτῶν θὰ ἐπερίττευε, μὲ μόνην τὴν δικαιολογίαν, ὅτι κατεδικάσθη εἷς ἀθῷος, ἢ ἠθῳώθη εἷς ἔνοχος. Ἀναμφισβητήτως ἡ ἀναγκαιότης ἑκάστου μέτρου, τόσον κατὰ τὴν ἔκτασιν τὴν χρονικὴν αὐτοῦ, ὅσον καὶ κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν αὐτοῦ, κρίνεται ἀναλόγως πρὸς τὸν σκοπόν, τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκει τὸ μέτρον, καὶ πρὸς τὰ αἴτια, τὰ ὁποῖα προεκάλεσαν τὸ μέτρον αὐτό. Δεδομένου ὅτι τὰ αἴτια, τὰ ὁποῖα ἐπροκάλεσαν τὸ μέτρον τῆς ἐξυγιάνσεως εἶναι τοιαῦτα, ὥστε ἐξακολουθοῦν καὶ μέχρι σήμερον ἀκόμη, νομίζω, ὅτι ἐπιβάλλεται ἀναμφισβητήτως, τόσον ἡ ἐν μέρει ἐπέκτασις τοῦ μέτρου, κατὰ τὴν ὑπόδειξιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν εἷς ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων, ὁ κ. Λυκουρέζος, ὅσον καὶ ἡ ἐπέκτασις τῆς χρονικῆς αὐτοῦ διαρκείας. Διότι, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ὑπαχθῇ εἰς τὸ μέτρον αὐτό, ἐπὶ παραδείγματι εἷς ὑπάλληλος, ὁ ὁποῖος, ἐνῷ μέχρι τοῦδε ἦτο νομοταγής, αὔριον ἀποδεικνύεται ὅτι παρέβη μίαν διάταξιν ἀπὸ ἐκείνας, τὰς ὁποίας προβλέπει τὸ ψήφισμα; Ἔχομεν πρὸ ὀφθαλμῶν ὅτι πρὸ ἡμερῶν ἀκόμη, ἰδιαίτερος τέως Ὑπουργοῦ προσεχώρησε καὶ ἐγένετο καὶ ἀρχηγὸς παρατάξεως εἰς Μακεδονίαν. Πῶς εἶναι δυνατόν, λοιπόν, κατὰ τοιοῦτον τρόπον νὰ θελήσωμεν νὰ θεραπεύσωμεν τὸ κακόν, τὸ ὁποῖον προβλέπει τὸ ψήφισμα αὐτό; Ἐξ ἑτέρου, λόγῳ τῆς σοβαρότητος τοῦ ζητήματος, διὰ τὸ ὁποῖον πρέπει πρωτίστως ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐνδιαφέρεται, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ ἐν προκειμένῳ, τὸ ρητὸν «Σπεῦδε βραδέως». Δὲν δύναται νὰ ἐπιτευχθῇ ἐκκαθάρισις καλή, ἐκκαθάρισις σύμφωνος μὲ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ὅλοι πιστεύομεν καὶ ὅλοι θέλομεν ἐάν, μὴ δοθῇ εἰς τὴν ἐκκαθάρισιν αὐτὴν ὁ ἀνάλογος χρόνος, πρὸς τὸν ἀριθμὸν τῶν ὑπαλλήλων ἑκάστης ὑπηρεσίας, διὰ νὰ γίνῃ πλήρης καὶ δικαία ἡ ἐκκαθάρισις αὕτη. Ἄλλος π.χ., ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐκκαθαριστέων ὑπαλλήλων εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ ἄλλος ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐκκαθαριστέων ὑπαλλήλων εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας. Καὶ ἐὰν ἔλαβον τὸν λόγον, τὸν ἔλαβον ἀκριβῶς διότι, προκειμένου περὶ τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας, ἔλαβον χθὲς μόλις ἓν ἔγγραφον ἀπὸ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Συλλόγου Δημοδιδασκάλων Πατρῶν, διὰ τοῦ ὁποίου μὲ παρακαλοῦν ὅπως καταστήσω ἐνήμερον τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, περὶ τοῦ τρόπου καθ’ ὃν ἐσπευσμένως γίνεται ἡ ἐξυγίανσις. Τὸ Συμβούλιον τοῦτο, ἀπαρτίζεται ἀπὸ ἐθνικόφρονας δημοδιδασκάλους. Καταθέτω τὸ ἔγγραφον τοῦτο εἰς τὸ Προεδρεῖον, διὰ νὰ λάβῃ γνῶσιν ὁ ἀπουσιάζων Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, καὶ νὰ ἴδῃ ὅτι ἡ ἐκκαθάρισις ἐκεῖ, δὲν γίνεται σύμφωνα μὲ τὸν σκοπόν, τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκομεν ὅλοι μας. Καί, φυσικά, ἅμα δὲν γίνῃ σύμφωνα μὲ τὸν σκοπὸν αὐτόν, θὰ δώσωμεν αὔριον λαβὴν εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν νὰ ἐφαρμόσῃ εὐχερέστερον ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐδήλωσε κατὰ προηγουμένην συνεδρίασιν. Ἐφ’ ὅσον μάλιστα μετέχουν εἰς τὴν Κυβέρνησιν σήμερον, ὅλα ἐκεῖνα τὰ κόμματα, τὰ ὁποῖα ἄλλοτε ἀπετέλουν τὴν Ἀντιπολίτευσιν καὶ τὰ ὁποῖα διεμαρτύροντο διὰ τὴν προθεσμίαν, δὲν βλέπω τὸν λόγον διὰ τὸν ὁποῖον πρέπει ἡ προθεσμία αὐτὴ νὰ εἶναι μικρά. Εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ὑπῆρχον ὑπὸ ἐκκαθάρισιν, ἐπὶ 620 ὑπαλλήλων, 29 μόνον. Καὶ δι’ αὐτοὺς ἀκόμα, κύριοι συνάδελφοι, δὲν κατέστη δυνατὸν καὶ ἐπὶ τοῦ προκατόχου μου καὶ ἀξιοτίμου ἀρχηγοῦ μου, καὶ ἐπὶ τῆς Ὑπουργίας τῆς ἰδικῆς μου, νὰ συνέλθῃ ἡ Ἐπιτροπὴ διὰ νὰ ἀποφασίσῃ καὶ νὰ ἀρχίσῃ τὴν ἐκκαθάρισιν. Πῶς εἶναι δυνατόν, λοιπόν, δεδομένου ὅτι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας καθὼς καὶ εἰς ἄλλα Ὑπουργεῖα, ὑπάρχει μέγας ἀριθμὸς ὑπαλλήλων, πῶς εἶναι δυνατόν, λέγω, νὰ γίνῃ ἡ ἐκκαθάρισις εἰς τόσον ὀλίγον χρονικὸν διάστημα, νὰ γίνῃ δὲ κατὰ τρόπον δίκαιον; Διὰ τοῦτο νομίζω, ὅτι ἡ προθεσμία τὴν ὁποίαν ἐζήτησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας καὶ τὴν ὁποίαν ὁ εἰσηγητὴς κ. Ἀριστείδου προτείνει, εἶναι ἡ ἐπιβεβλημένη προθεσμία. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς τροπολογίας, ἐπαναλαμβάνω ὅτι εὑρίσκω δικαιοτάτην τὴν τροπολογίαν τοῦ συναδέλφου κ. Λυκουρέζου, καθὼς καὶ τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω εἰς τὴν Συνταγματικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ κατὰ τὴν ὁποίαν, εἰς τὰς κενουμένας θέσεις θὰ διορίζωνται κατὰ πρῶτον λόγον, θὰ προτιμῶνται, οἱ τεθέντες ἐκτὸς ὑπηρεσίας δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 59 Σ. Π. καί, δεύτερον, οἱ συγκεντρώνοντες τὰ περισσότερα νόμιμα προσόντα τοῦ νόμου 1799)1942 μεταξὺ τῶν πολεμιστῶν τούτων, ἐκ τῶν τραυματιῶν καὶ τῆς ζώνης τῶν πρόσω. Νομίζω ὅτι αἱ ἠθικαὶ ἀρχαί, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ διέπουν τὸ Σῶμα μας, ἐπιβάλλουν νὰ γίνουν δεκταὶ αἱ τροπολογίαι αὗται. (Χειροκροτήματα).

§87Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν θὰ ὁμιλήσω ποσῶς. Προβαίνω μόνον εἰς τὴν ἑξῆς δήλωσιν: «Δηλῶ ὅτι, ἐπιτελῶν τὸ καθῆκόν μου καὶ ἐκτελῶν τὴν ἐντολὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, θὰ ψηφίσω ὑπὲρ τοῦ σχεδίου ψηφίσματος περὶ ἐξυγιάνσεως τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν ἐκ τοῦ ἐπαράτου κομμουνισμοῦ. Ἐκφράζω τὴν ἀπορίαν μου, πῶς τὸ ἱστορικὸν Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων ἀντιτίθεται κατὰ τῆς ἐξυγιάνσεως τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν, ἐπὶ τῷ ἁπλῷ φόβῳ μήπως, δῆθεν, κατὰ λάθος συμπεριληφθῇ εἰς τὴν ἐξυγίανσιν δημοκρατικὸς πολίτης, ἐκλαμβανόμενος ὡς κομμουνιστής».

§88Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κύριοι βουλευταί, προβαίνω εἰς δήλωσιν, ἔχουσαν οὕτω: «Θέλομεν ψηφίσει καὶ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον ψηφίσματος, ἐκφράζοντες τὴν λύπην μας, διότι ἐπὶ τόσον χρόνον δὲν κατωρθώθη νὰ τερματισθῇ τὸ ἔργον τῆς ἐκκαθαρίσεως. Τοῦτο ὀφείλεται πρωτίστως εἰς τὸ ὅτι δὲν ἐγένετο δεκτὴ ἡ πρότασις τοῦ Ἐθνικοῦ Κόμματος, ἥτις ὑπεβλήθη ἤδη κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἀρχικοῦ ψηφίσματος ἐξυγιάνσεως καὶ ἔκτοτε ἐπανελαμβάνετο καθ’ ὅλας τὰς συζητήσεις τροποποιητικῶν ψηφισμάτων ἢ ψηφισμάτων παρατάσεως, ἀλλὰ συστηματικῶς ἀπεκρούετο ὑπὸ τῶν ἑκάστοτε Ὑπουργῶν καὶ τῆς πλειοψηφίας τοῦ Σώματος καὶ καθ’ ἣν πρότασιν ἔδει, ἀντὶ τῆς πολυπλόκου διατάξεως, ἀποτελούσης ἀντιγραφὴν τῆς συμφωνίας τῆς Βάρκιζας, τῆς ἀπαιτούσης συμμετοχὴν εἰς τὸ κίνημα, νὰ διατυπωθῇ ἡ διάταξις εὐρύτερον. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, δεχόμεθα τὴν τροπολογίαν τοῦ ἐκ Μεσσηνίας βουλευτοῦ, ἀποτελοῦσαν ἐπανάληψιν τῆς ἰδικῆς μας προτάσεως. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν προθεσμίαν, εὐχόμεθα, βεβαίως, νὰ εἶναι αὕτη ἡ τελευταία καὶ τὸ εἴπομεν καὶ κατὰ τὴν προηγουμένην συζήτησιν, εἰς μάτην βεβαίως, ἀλλὰ δὲν βλέπομεν τὸν τρόπον τῆς νομικῆς τούτου κυρώσεως, διότι, ἂν καὶ ἡ νέα παράτασις δὲν ἀρκέσῃ, κατ’ ἀνάγκην θὰ δώσωμεν καὶ νέαν, ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις ἤθελε προσέλθει ἐνώπιον ἡμῶν καὶ δηλώσει, ὅτι δὲν ἠδυνήθη νὰ τὴν τερματίσῃ. Διάφορον εἶναι τὸ ζήτημα τοῦ ἐλέγχου τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν βραδύτητα. Πάντως νομίζομεν, ὅτι αἱ προθεσμίαι δέον νὰ εἶναι μακρότεραι τῶν ἐν σχεδίῳ, ὥστε νὰ μὴ δίδωνται εὐκαιρίαι πολυημέρων συζητήσεων ἐπὶ τοῦ ὅλου ζητήματος τῆς ἐξυγιάνσεως ἐξ ἀφορμῆς σχεδίων ψηφισμάτων περὶ παρατάσεως. Εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἀπόκειται νὰ κρίνῃ ποῖος χρόνος εἶναι κατὰ τὴν γνώμην της ἐπαρκής, διὰ νὰ τερματισθῇ ἐπὶ τέλους τὸ ἔργον τοῦτο. Τέλος διακείμεθα συμπαθῶς πρὸς τὴν τροπολογίαν τοῦ ἐξ Ἀχαΐας συναδέλφου καὶ θὰ ὑπερψηφίσωμεν αὐτῆς, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ὅμως, ὅτι αὕτη ἀποτελεῖ ἁπλῶς ἀπαρχὴν λύσεως τοῦ ζητήματος τῶν παλαιῶν πολεμιστῶν, ἀλλὰ δὲν θέλει παρακωλύσει τὴν συνολικὴν αὐτοῦ λύσιν, ἥτις δέον νὰ εἶναι πλήρης καὶ σύμφωνος πρὸς τὴν ἐν λόγῳ ἀξίωσιν τῆς τάξεως τῶν Παλαιῶν Πολεμιστῶν καὶ δέον νὰ γίνῃ κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος τοῦ ἀναστείλαντος τὴν Συντακτικὴν Πρᾶξιν 113».

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἔχει τὸν λόγον.

§90Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπ. Δικ.). Κύριοι βουλευταί, ἐφ’ ὅλων τῶν διατάξεων τοῦ ψηφίσματος, ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἀπολύτως σύμφωνος. Ἐκ τῶν τροπολογιῶν τὰς ὁποίας ἔχω ἐνώπιόν μου, δύο, ἤτοι τῶν κ.κ. Λυκουρέζου καὶ Νικολαΐδη, συμπίπτουν, λέγουσαι ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ μία ἀναθεώρησις ὅλων τῶν ὅρων τῆς ἐξυγιάνσεως, διὰ μιᾶς νεωτέρας διατυπώσεως, ἡ ὁποία καθορίζεται εἰς τὰς τροπολογίας αὐτάς. Αἱ τροπολογίαι αὐταί, ὡς διατυποῦνται, ἀνατρέπουν τὰ μέχρι τοῦδε γενόμενα, εἰς περίπτωσιν δὲ ἀποδοχῆς των θὰ πρέπει νὰ ἀρχίσωμεν ἐξ ἀρχῆς τὴν ἐκκαθάρισιν, διὰ νὰ μὴ τελειώσωμεν, ἴσως, ποτέ. Οὔτε βλέπω ὅτι ὑπάρχει καμμία πρότασις ἐν αὐταῖς, ἡ ὁποία νὰ εἶναι πραγματοποιήσιμος. Αἱ τροπολογίαι αὐταί, βασίζονται εἰς σχετικὰ νομοθετικὰ μέτρα, ἐκτὸς τῆς Ἑλλάδος ληφθέντα καὶ διεπόμεναι ἀπὸ ἄλλας προϋποθέσεις καὶ ὅρους. Ὥστε δὲν ἀποδέχομαι τὰς τροπολογίας αὐτάς. Ὑπάρχει ἀκόμη μία τροπολογία τοῦ κ. Δερδεμέζη καὶ ἄλλων συναδέλφων, ἡ ὁποία λέγει: «Κυροῦνται ..... (ἀναγινώσκει).....». Εἶναι ἀδύνατον νὰ δεχθῶ τὴν τροπολογίαν αὐτήν, διότι μεταβάλλει τὴν βάσιν τοῦ ψηφίσματος. Δὲν δυνάμεθα σήμερον νὰ μεταβάλωμεν τοὺς ὅρους τῆς κρίσεως τῶν κατωτέρων ὑπαλλήλων, διότι ἔχουν ἤδη κριθῆ οἱ ἀνώτεροι οὗτοι ὑπάλληλοι. Ἐξεδόθησαν ἢ ἐκδίδονται κατ’ αὐτὰς Βασιλικὰ Διατάγματα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπολύτως δεδικαιολογημένα, μὲ ἐκθέσεις σοβαρὰς καὶ μὲ ἐμπεριστατωμένας σκέψεις, ὥστε πραγματικῶς νὰ ἐμφανίζεται ὅτι ἡ ἐκκαθάρισις αὐτὴ γίνεται βάσει στοιχείων ἱκανῶν καὶ ἀρκετῶν. Ἐκ τῶν ἄλλων τροπολογιῶν ἡ τροπολογία τοῦ κ. Τουρκοβασίλη ἔχει ὡς ἑξῆς: «Αἱ κεναὶ..... (ἀναγινώσκει).....». Ἐὰν πρόκειται ὡς μόνον στοιχεῖον εἰσόδου ἑνὸς ὑπαλλήλου εἰς τὴν ὑπηρεσίαν νὰ εἶναι μόνον ἡ νομικὴ κατάρτισις, ἡ τροπολογία θὰ ἦτο δεκτὴ ὡς λογική. Ἀλλὰ δὲν λαμβάνεται μόνον τοῦτο ὑπ’ ὄψιν. Λαμβάνεται καὶ τὸ ἦθος καὶ ὅλη ἡ ἄλλη προηγουμένη ὑπηρεσία, δικαστικὴ ἢ δικηγορική, ἐὰν ἦτο εἰρηνοδίκης. Συνεπῶς, ἐκ τοῦ λόγου ὅτι ἐπέτυχεν εἰς τὸν διαγωνισμόν, δὲν ἕπεται ὅτι ἔχει ὅλα ἐκεῖνα τὰ προσόντα, τὰ ὁποῖα ἀπαιτοῦνται διὰ νὰ διορισθῇ Πάρεδρος ἢ Πρωτοδίκης. Τελευταία τροπολογία εἶναι τοῦ κ. Γαρουφαλιᾶ, περὶ κρίσεως τῶν ὑπαλλήλων τῶν Τραπεζῶν. (Ἀναγινώσκει τὴν τροπολογίαν). Οἱ ὑπάλληλοι τῶν Τραπεζῶν ἐκρίθησαν ἤδη ἀπὸ ἓν Συμβούλιον καὶ δὲν ὑπάρχει κανεὶς λόγος νὰ ἀνατρέψωμεν ὅ,τι μέχρι τοῦδε ἐγένετο. Συνεπῶς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδεχθῶ τὴν τροπολογίαν. Τώρα ἔχω νὰ παρακαλέσω τὴν Βουλήν, ὅπως εὐρύνῃ τὴν προθεσμίαν τῆς ἐξυγιάνσεως μέχρι τῆς 15ης Αὐγούστου, διότι ὅταν ἐγὼ ἐζήτησα τὴν παράτασιν, ἦσαν ἀρχαὶ Μαΐου καὶ ὄχι 10 Ἰουνίου, ὡς σήμερον. Θὰ παρεκάλουν ὅθεν, νὰ τὴν εὐρύνητε ἕως τότε, ὥστε νὰ δυνηθῶμεν ἐν τῷ μεταξὺ νὰ προβῶμεν εἰς τὴν ἐκκαθάρισιν καὶ νὰ μὴ εὑρεθῶμεν μετ’ ὀλίγον ἠναγκασμένοι νὰ ζητήσωμεν νέαν παράτασιν.

§91Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ὑπάρχει καὶ μία τροπολογία τοῦ κ. Ταλιαδούρου, κύριε Ὑπουργέ. Πρόκειται περὶ ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι, μὴ θέλοντες νὰ ὑπηρετήσουν ὑπὸ τοὺς Γερμανοὺς καὶ τοὺς Ἰταλούς, παρῃτήθησαν. Νομίζω, ὅτι εἶναι δίκαιον ὁ χρόνος αὐτὸς τῆς παραιτήσεως νὰ λογισθῇ ὡς χρόνος ὑπηρεσίας.

§92Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Δὲν εἶναι ἐδῶ ἡ θέσις τοῦ ζητήματος αὐτοῦ.

§93Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπ. Δικ.). Δι’ οἱανδήποτε αἰτίαν, ἐφ’ ὅσον ὁ ὑπάλληλος δὲν ὑπηρέτησεν, εἶναι ἀδύνατον νὰ τὸν προαγάγω.

§94Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Δὲν τὸν προάγετε.

§95Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπ. Δικ.). Ὄχι, βέβαια, ὑπὸ τὴν γνωστὴν ἔννοιαν τῆς προαγωγῆς, ἀλλ’ ἐὰν τοῦ ἀναγνωρίσω τὰ ἔτη αὐτά....

§96Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Τὴν προθεσμίαν, κ. Ὑπουργέ, δὲν τὴν παρατείνετε μέχρι τέλους Αὐγούστου;

§97Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπ. Δικ.). Ἐὰν ἡ Βουλὴ συμφωνῇ, δὲν ἔχω ἀντίρρησιν.

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ σχεδίου ψηφίσματος κηρύσσεται περαιωμένη. Ἐπειδὴ ὑπάρχει πρότασις περὶ ψηφίσεώς του δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως, ἡ ψηφοφορία ἀναβάλλεται δι’ αὔριον, ἐφ’ ὅσον προφανῶς δὲν ὑπάρχει καὶ ἀπαρτία.

§99Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἡ πρότασις εἶναι ἔγκυρος; Εἶναι παρόντες οἱ ὑποβαλόντες τὴν πρότασιν;

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο σχετικὴ συνεννόησις μὲ τὰ μέλη τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, τὰ ὑποβαλόντα τὴν πρότασιν.

§101Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Κύριε Βαμβέτσε, ὑπάρχει ἀπαρτία διὰ νὰ ψηφισθῇ;

§102Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς τί φρονεῖ;

§103Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπ. Δικ.). Ἐφόσον οἱ ὑπογράψαντες τὴν πρότασιν δὲν εἶναι παρόντες καὶ ἡ Βουλὴ θέλει νὰ προχωρήσῃ ἐγὼ δὲν ἔχω ἀντίρρησιν. Διὰ ποῖον λόγον νὰ χάσωμεν μίαν συνεδρίασιν αὔριον;

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν νομίζω ὀρθὸν νὰ ψηφισθῇ ἐφ’ ὅσον ἡ πρότασις προέρχεται ἀπὸ τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων καὶ ἐγένετο καὶ συνεννόησις. Ἡ συζήτησις, λοιπόν, ἐπὶ τοῦ σχεδίου ψηφίσματος κηρύσσεται περαιωμένη, ἡ δὲ ψηφοφορία ἀναβάλλεται δι’ αὔριον. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§105ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6 μ.μ. μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.20′ μ. μ.).