1947.05.27

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 121η

Τρίτη 27 Μαΐου 1947

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 6.45′ μ. μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Μ. Καροῦσος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Μ. ΚΑΡΟΥΣΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Ταλιαδοῦρος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Παπαδημητρίου καταθέτει τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν τῶν Προέδρων τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου καὶ παντοπωλῶν Λεχαινῶν διὰ τὴν μὴ εἰσέτι χορήγησιν ζαχάρεως εἰς τὴν περιφέρειάν του. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Ἀντωνόπουλος καταθέτει τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν τῆς Ἐργοληπτικῆς Ἑνώσεως καὶ τοῦ Συνδέσμου ἐργοληπτῶν Πατρῶν διὰ τὴν καταστρατήγησιν τοῦ νόμου 95)1946 «περὶ ἐργοληπτῶν» ὡς καὶ διὰ τὴν εἴσοδον νέων μελῶν εἰς τὴν ὑπερκεκορεσμένην τάξιν των. Οἱ βουλευταὶ Ἠλείας κ.κ. Σ. Πολυζωγόπουλος καὶ Β. Στεφανόπουλος καταθέτουν τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν τῶν Κηπευτικῶν Συν)σμῶν Ἀμαλιάδος διὰ τὰς συνεχιζομένας εἰσαγωγὰς πατάτας ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐπὶ ζημίᾳ καλλιεργητῶν καὶ τοῦ Κράτους. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Χ. Λαδᾶς καταθέτει αἴτησιν τοῦ συνδέσμου ἐπιχειρηματιῶν Λατομείων (μηχανικῆς ἐκμεταλλεύσεως καὶ ἀσβεστοποιΐας) Ἀθηνῶν–Πειραιῶς ζητοῦντος προστασίαν ὑπὸ τοῦ ἐνοικιοστασίου ἐπὶ τῶν μισθωτῶν λατομείων, ἕνεκα τῶν μεγάλων καταστροφῶν ἅτινας ὑπέστη ἡ τάξις των κατὰ τὴν περίοδον κατοχῆς. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Γ. Μπάρδας καταθέτει τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν τῆς Κτηματικῆς Ἑνώσεως Ἰωαννίνων διὰ μελετωμένας τροποποιήσεις τοῦ ἐνοικιοστασίου εἰς βάρος ἰδιοκτητῶν καὶ ζητεῖ τὴν ἐλάττωσιν τοῦ φόρου οἰκοδομῶν κατὰ 20%. Οἱ βουλευταὶ Ἰωαννίνων κ.κ. Γ. Μπάρδας καὶ Π. Γαρουφαλιᾶς καταθέτουν τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ συνδέσμου ἐργοληπτῶν Ἰωαννίνων καὶ Ἄρτης διαμαρτυρομένων διὰ μελετωμένην χορήγησιν νέων πτυχίων εἰς ἐργολήπτας καὶ ζητούντων τὴν ἀκύρωσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 18435 διαταγῆς τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. Ὁ Ι. Ἐλευθερίου ἀνάπηρος ναύτης, Λιτοχωρίου Πιερίας ζητεῖ ἀπονομὴν συντάξεως, ὡς παθὼν εἰς τὸ Πολεμικὸν Ναυτικόν. Τὸ Ἐπιμελητήριον τῶν Τουριστικῶν Ξενοδοχείων Ἑλλάδος ζητεῖ ὅπως ἐξαιρεθοῦν τὰ ξενοδοχεῖα τοῦ δικαιώματος ἐπιτάξεως. Οἱ μικροϊδιοκτῆται Τριπόλεως διαμαρτύρονται διὰ μελετωμένην τροποποίησιν τοῦ ἐνοικιοστασίου. Ὁ Πανελλήνιος Σύνδεσμος Θυμάτων πολέμου Ἀθηνῶν ζητεῖ κατάργησιν τοῦ νόμου 1226)1944 «περὶ ἐπιβολῆς κρατήσεως 1% ἐπὶ τῶν συντάξεων κλπ.». Ὁ κ. Α. Δημητριάδης ἰατρὸς κάτοικος Νιγρίτης Σερρῶν ζητεῖ αὐστηρὰν ἐπιλογὴν πρὸς ἀνάδειξιν Μητροπολίτου μακρὰν πάσης κομματικῆς ἐπιρροῆς, καθορισμὸν ὁρίου ἡλικίας διὰ τοὺς μητροπολίτας κλπ. καὶ ἀποκατάστασιν τοῦ γοήτρου τῆς Ἐκκλησίας. Ἐπιτροπὴ ἰδιοκτητῶν Πατρῶν διαμαρτύρεται διὰ μελετωμένην τροποποίησιν τοῦ ἐνοικιοστασίου. Ὁ Πρόεδρος τοῦ Συνδέσμου πρατηριούχων βενζίνης Ἰωαννίνων διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ἀνανέωσιν τῆς ἀδείας των παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Μεταφορῶν πρὸς ἐπαναλειτουργίαν τοῦ πρατηρίου βενζίνης. Ὁ Σύνδεσμος σιδηροδρομικῶν Θεσσαλίας διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἐξόφλησίν των παρὰ τῶν Ταμείων, τῶν δεδουλευμένων μισθῶν καὶ ζητεῖ τακτοποίησιν τοῦ ζητήματος τούτου καὶ τὴν ἀφομοίωσιν τῶν μελῶν τοῦ συνδέσμου, μετὰ τῶν ὑπαλλήλων τῶν Σ.Ε.Κ. καὶ Σ.Π.Α.Π. Ὁ ὀδοντιατρικὸς σύλλογος Ἀθηνῶν–Πειραιῶς διαμαρτύρεται ἐντόνως διὰ χαρακτηρισμὸν τῶν Ὀδοντοϊατρείων ὡς καταστημάτων καὶ ζητεῖ ὅπως παραμείνῃ ὡς ἔχει τὸ ἄρθρον 2 τοῦ νόμου 200)1946 «περὶ χαρακτηρισμοῦ τῶν ὀδοντοϊατρείων κλπ.». Ὁ Πρόεδρος τοῦ συνδέσμου βομβοπλήκτων Θεσσαλονίκης ζητεῖ ὅπως εἰς τὸ ὑποβληθὲν πρὸς ψήφισιν νομοσχέδιον περὶ μέτρων ἀνοικοδομήσεως, συμπεριληφθῶσι καὶ αἱ βομβόπληκτοι περιοχαὶ τῶν ἀποθηκῶν ἐμπορευμάτων, βιομηχανικῶν ἐργοστασίων, καταστημάτων κλπ. Ἀκτήμονες γεωργοὶ τοῦ χωρίου Καρᾶ–Ὀρμὰν τοῦ Νομοῦ Καβάλας, διαμαρτύρονται κατὰ τῆς ὑπηρεσίας διαχειρίσεως ἀνταλλαξίμων κτημάτων, διὰ τὴν μὴ εἰσέτι παράδοσιν τῶν κτημάτων τοῦ χωρίου των παρὰ τῆς γεωργικῆς ὑπηρεσίας. Ὁ Πρόεδρος τοῦ συνεταιρισμοῦ ρητινοσυλλεκτῶν Μεγαρίδος, διαμαρτύρεται δι’ ἐξευτελισμὸν τῆς τιμῆς προϊόντος των καὶ ζητεῖ ἄμεσον συνεννόησιν μετὰ τοῦ Κράτους, πρὸς ἐπίλυσιν τοῦ ζητήματός των. Οἱ κάτοικοι τῆς Κοινότητος Ἰάσμου διαμαρτύρονται κατὰ τοῦ Προέδρου καὶ τῶν συμβούλων τῆς κοινότητός των καὶ ζητοῦν ἐπαναφορὰν τῶν αἱρετῶν συμβούλων τοῦ ἔτους 1934. Ἐπιτροπὴ κατοίκων τῆς νήσου Ρόδου δι’ ὑπομνήματός της ἐκθέτει τοὺς λόγους οἵτινες ὤθησαν τούτους νὰ ἐπιζητήσωσι τὴν Ἰταλικὴν ὑπηκοότητα κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς Ἰταλικῆς κατοχῆς, καὶ ζητοῦν τὴν ἐπαναπόκτησιν τῆς Ἑλληνικῆς ἰθαγενείας. Τὸ σωματεῖον ἐμπόρων ὑφασμάτων — νεωτερισμῶν— ψιλικῶν Δράμας, διαμαρτύρεται κατὰ τοῦ γραφείου Ἐφοδιασμοῦ τῆς πόλεώς των, διὰ τὴν μὴ διανομὴν τῶν εἰδῶν ἱματισμοῦ ἐκ τῶν καταστημάτων των καὶ ζητεῖ χορήγησιν μεσοπροθέσμων δανείων πρὸς ἀνακούφισιν τῆς τάξεώς των. Ὁ Πανελλήνιος Σύνδεσμος «ΑΒΕΛ», ὁ σύνδεσμος οἰκογενειῶν ἐλασκρατουμένων ὁμήρων καὶ ἡ Πανελλήνιος Ἕνωσις θυμάτων κομμουνιστικοῦ κινήματος, ὑποβάλλουν ψήφισμα πρὸς ἀπονομὴν συντάξεως εἰς τὰς οἰκογενείας τῶν θυμάτων, ἐκ τῆς κομμουνιστικῆς δράσεως τῶν ἀνταρτῶν, ἀπὸ τῆς κατοχῆς καὶ ἐντεῦθεν. Ὁ Πρόεδρος τῆς Ἑνώσεως ναυπηγοξυλουργῶν διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἀθλίαν οἰκονομικὴν κατάστασιν εἰς ἣν εὑρίσκεται ἡ τάξις των καὶ ζητεῖ ὑπαγωγὴν τούτων εἰς τὸ Ταμεῖον ἀνεργίας. Ὁ Σύνδεσμος ἀκτημόνων καλλιεργητῶν Πετρομαγούλος ζητεῖ ἐξαγορὰν ἢ ἐνοικίασιν τοῦ ἀγροκτήματος Ἁγίου Ἰωάννου Προδρόμου «Τσαμάλι» Πολυγύρα καὶ Δομβοῦς, διὰ τὰς ἀνάγκας τῶν ἀπόρων ἀκτημόνων καλλιεργητῶν. Ὁ Σύλλογος τοῦ προσωπικοῦ τῶν ἐπιχειρήσεων τῆς Ἑλληνικῆς Ἠλεκτρικῆς Ἑταιρείας ζητεῖ ὅπως συμπεριληφθῇ εἰς τὰς εὐεργετικὰς διατάξεις τοῦ ἐνοικιοστασίου. Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον καὶ ὁ ἐργατοϋπαλληλικὸς κόσμος Πατρῶν, ζητεῖ ὅπως, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ συζητήσεως εἰς τὴν Βουλὴν ἐργατικοῦ ζητήματος διακανονισθῇ τοῦτο καθ’ ὑπόδειξιν τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας ἐργατῶν Ἑλλάδος. Οἱ μικροϊδιοκτῆται Θεσσαλονίκης, Ρεθύμνης, Ναυπλίου καὶ Πύργου, διαμαρτύρονται διὰ τὰς γενομένας τροποποιήσεις τοῦ ἐνοικιοστασίου καὶ ζητοῦν ἄμεσον τιμαριθμικὴν ἀναπροσαρμογὴν τῶν μισθωμάτων. Ἀπαντήσεις ἐπὶ ἐρωτήσεων: Ι. Τοῦ Ὑπουργοῦ Ἀεροπορίας ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως 292 τοῦ βουλευτοῦ Ἀθηνῶν κ. Ε. Κουλουμβάκη ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῶν ἀεροπορικῶν τηλεπικοινωνιῶν ἔχουσα οὕτω: 1. Ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐντεῦθεν τὸ δίκτυον τῶν ἀεροπορικῶν τηλεπικοινωνιῶν τῆς Χώρας ἐξυπηρέτουν ἡ Ἀγγλικὴ πολεμικὴ ἀεροπορία, καὶ ἡ Ἀμερικανικὴ πολεμικὴ ἀεροπορία, ἡ δὲ Ἑλληνικὴ πολεμικὴ ἀεροπορία διέθετε μικρὸν μόνον δίκτυον ἐκεῖ ὅπου δὲν ἐξετείνετο ἡ δρᾶσις τῶν ἀνωτέρω. Δίκτυον τηλεπικοινωνιῶν πολιτικῆς ἀεροπορίας δὲν ὑφίστατο λόγῳ τῆς πλήρους καταστροφῆς του ἀπὸ τοὺς εἰσβολεῖς. Μεταγενεστέρως ἡ Ἀμερικανικὴ πολεμικὴ ἀεροπορία ἀπεσύρθη παραδώσασα τὸ δίκτυον τηλεπικοινωνίας της εἰς τὴν Ἀμερικανικὴν Ἑταιρείαν T.W.A., δίκτυον τὸ ὁποῖον ἐξυπηρετεῖ κεχωρισμένως τὰς γραμμὰς τὰς Ἀμερικανικάς. Εἰς ταύτας πρὸ ἔτους προσετέθη καὶ ἕτερον μικρὸν τηλεπικοινωνιακὸν δίκτυον τῆς Τ.Α.Ε. διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν γραμμῶν της καὶ μόνον. 2. Ἡ ἵδρυσις κρατικοῦ δικτύου ἀεροπορικῶν τηλεπικοινωνιῶν καθίστατο ἀδύνατος διὰ τὸν λόγον τῆς μὴ ὑπάρξεως τοῦ ἀπαιτουμένου ὑλικοῦ, τοῦ ὁποίου ἡ προμήθεια θὰ ἀπῄτει τεράστια ποσὰ καὶ μάλιστα εἰς συνάλλαγμα καὶ τῆς ταυτοχρόνου συνυπάρξεως τῶν δύο προαναφερθέντων δικτύων Ἀγγλικῆς καὶ Ἀμερικανικῆς πολεμικῆς ἀεροπορίας. 3. Ἐπὶ τῇ προόψει τῆς ἀποχωρήσεως τῶν συμμαχικῶν στρατευμάτων καὶ φυσικῶς καὶ τῶν ὑπηρεσιῶν τηλεπικοινωνίας τῆς Ἀγγλικῆς πολεμικῆς ἀεροπορίας, προεβλέψαμεν καὶ συνετάξαμεν σχέδιον νόμου διαβιβασθὲν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 39834)104)17.9.46 ἐγγράφου ἡμῶν πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τὴν πρόσληψιν ἐπὶ συμβάσει 134 ραδιοτηλεγραφητῶν καὶ 33 μηχανικῶν Α)Τ ἐπὶ ἀποδοχαῖς 600 χιλ. μηνιαίως, ὅσον ἀκριβῶς εἶναι τὸ κατώτατον ὅριον μισθοδοσίας τῶν ἐπαγγελματιῶν τῆς εἰδικότητος ταύτης. Σημειωθήτω ὅτι διὰ τοῦ προσωπικοῦ τούτου θὰ ἐκαλύπτοντο ἅπασαι αἱ ἀνάγκαι πολιτικῆς ἀεροπορίας καὶ μετεωρολογίας εἰς προσωπικὸν τηλεπικοινωνίας, τὸ ὁποῖον ἦτο ὅλως ἀπαραίτητον διὰ τὴν χρησιμοποίησιν τῶν ἀντιστοίχων μηχανημάτων, τὴν εἰς ἡμᾶς παραχώρησιν τῶν ὁποίων διεπραγματευόμεθα τότε μετὰ τῶν Συμμαχικῶν Ἀρχῶν καὶ ἐπετύχομεν βραδύτερον. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 262574 τῆς 24.9.46 ἐγγράφου του, ἠρνήθη τὴν χορήγησιν ἐκθέσεως λόγῳ τῆς ἐκ τοῦ νομοσχεδίου προκαλουμένης ἐπιβαρύνσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ. 4. Ὡς εἶχεν ἐγκαίρως προβλεφθῆ ὑπὸ τοῦ Υ. Α., ἡ Ἀγγλικὴ πολεμικὴ Ἀεροπορία μᾶς εἰδοποίησε πρὸ τετραμήνου ὅτι θὰ ἀπέσυρεν ἀπὸ 1ης Μαρτίου ἐ. ἔ. τὰς ὑπηρεσίας Ἐλέγχου Πύργων καὶ Τηλεπικοινωνίας διὰ τὴν παραλαβὴν τῶν ὁποίων μᾶς ἐκάλει. Μὴ ὄντες εἰς θέσιν νὰ τὰς παραλάβωμεν ἐλλείψει τοῦ προσωπικοῦ, ὡς προανεφέρθην, παρεκαλέσαμεν τὴν Ἀγγλικὴν ὀργανωτικὴν ἀεροπορικὴν ἀποστολὴν νὰ ἐνεργήσῃ παρὰ τῷ Ἀγγλικῷ Υ. Α. καὶ ἐγκριθῇ ἡ ἐπί τι χρονικὸν διάστημα παράτασις παραμονῆς τῶν ἀνωτέρω συμμαχικῶν ὑπηρεσιῶν, ἐπιτευχθείσης τελικῶς τῆς ἐγκρίσεως ὅπως παραμείνωσιν αὗται μέχρι 1ης Μαΐου ἐ. ἔ. εἰς τοὺς ἀερολιμένας Ἑλληνικοῦ, Ἀράξου καὶ Ἡρακλείου. Ἐν τῷ μεταξὺ ἐγένετο ἡ εἰς ἡμᾶς ἐκχώρησις τοῦ ὑλικοῦ τηλεπικοινωνίας, τοῦ ἀνήκοντος ἄχρι τοῦδε εἰς τὴν Ἀγγλικὴν πολεμικὴν ἀεροπορίαν πλὴν ὅμως ἦτο ἀδύνατον νὰ τὸ χειρισθῶμεν ἐλλείψει τοῦ ἀναγκαιοῦντος πρὸς τοῦτο προσωπικοῦ, οὗτινος ἡ πρόσληψις δὲν μᾶς ἐνεκρίθη. 5. Αἱ ἀεροπορικαὶ ἑταιρεῖαι T.W.A. καὶ Β.Ε.Α. παρακολουθοῦσαι τὸ ζήτημα, ὡς ἀμέσως ἐνδιαφερόμεναι, ἀνησύχησαν καὶ ἔσπευσαν νὰ ζητήσουν τὴν διασφάλισίν των ἀπὸ ἀπόψεως τηλεπικοινωνιακῆς ἐξυπηρετήσεως. Ἡ ἐκ τούτων Β.Ε.Α. ἐν συνεννοήσει μετὰ τοῦ ἀρχηγείου τῆς Ἀγγλικῆς ἀεροπορικῆς ἀποστολῆς, ὑπέβαλε πρότασιν ἀναλήψεως τῆς εὐθύνης τῆς τηλεπικοινωνιακῆς ἐξυπηρετήσεως. Εἰς ταύτην ἐδόθη ἀπάντησις τῆς κατ’ ἀρχὴν ἀποδοχῆς, ἀφοῦ ὅμως ἐζητήθη παρ’ αὐτῆς προφορικῶς ὅπως ἔλθῃ αὕτη εἰς συμφωνίαν μετὰ τῆς Ἀμερικανικῆς ἑταιρείας καὶ ὑποβάλλουν κοινὰς προτάσεις, δι’ ὅλως προσωρινὴν λύσιν τοῦ προβλήματος τούτου δεδομένου ὅτι ἔχει ἑτοιμασθῆ νέον νομοθέτημα διὰ τὴν ὁριστικὴν τακτοποίησιν. 6. Αἱ κοιναὶ προτάσεις δὲν ὑπεβλήθησαν εἰσέτι ἵνα παραπεμφθῶσι πρὸς συζήτησιν εἰς τὸ ἁρμόδιον κατὰ νόμον γνωμοδοτικὸν συμβούλιον τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας. Μετὰ τὴν ὑποβολὴν τῶν ἀνωτέρω προτάσεων, θέλει εἰσαχθῆ ταυτοχρόνως εἰς τὸ ἀνωτέρω Συμβούλιον καὶ ἡ πρότασις τοῦ ἀναφερομένου ἐν τῷ ἐρωτήματι Ἑλληνικοῦ Ὀργανισμοῦ ἵνα ὑπάρξῃ σύγκρισις καὶ παραβολή. Διὰ τῆς παρούσης καταθέτω ἀντίγραφον τοῦ φακέλλου τηλεπικοινωνιῶν καὶ σχετικῶν προτάσεων Ἑλληνικῶν καὶ ξένων ἑταιρειῶν.

Ὁ ἐπὶ τῆς Ἀεροπορίας Ὑπουργὸς

Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΙ. Τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 294 τῆς 13)5)47 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Τρικκάλων κ. Α. Βαμβέτσου, ἔχουσα οὕτω: Πρὸς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων «Μεταφορὰ χρυσοῦ ἐξ Ἑλλάδος εἰς Ἑλβετίαν» Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς διαβιβάσωμεν ἀπάντησιν ἡμῶν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 294)13.5.47 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Τρικκάλων κ. Α. Βαμβέτσου περὶ μεταφορᾶς χρυσοῦ ἐξ Ἑλλάδος εἰς Ἑλβετίαν, ἧς ἀντίγραφον διεβιβάσθη ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2460)13.5.47 ἐγγράφου σας. Μετὰ τῆς ἀπαντήσεως διαβιβάζομεν ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 634)14.5.47 ἀναφορᾶς τοῦ προϊσταμένου τῆς ὑπηρεσίας προστασίας Ἐθνικοῦ νομίσματος, ὡς καὶ μετάφρασιν τοῦ σχετικοῦ δημοσιεύματος τῆς Ἀμερικανικῆς ἐφημερίδος «HERALD TRIBUNE». Τοῦ αὐτοῦ κ. Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 294 ἐρωτήσεως τοῦ ἰδίου βουλευτοῦ κ. Βαμβέτσου ἔχουσα οὕτω: Εἰς Ἀμερικανικὴν ἐφημερίδα ἐδημοσιεύθη τὸν Ἀπρίλιον εἴδησις, καθ’ ἣν ἀπεστάλη ὑπὸ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ οὐχὶ ὑπὸ ἰδιωτῶν διὰ πέντε ἀεροπλάνων DC—3, ἐξ Ἑλλάδος εἰς Ἑλβετίαν χρυσὸς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, πρὸς ἀσφαλῆ φύλαξιν. Ἐξ ἀφορμῆς τοῦ δημοσιεύματος τούτου ἐζητήθησαν πληροφορίαι παρὰ τοῦ διοικητοῦ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος κ. Γ. Μαντζαβίνου, ὁ ὁποῖος διέψευσε κατηγορηματικῶς, ὅτι ἐπραγματοποιήθη τοιαύτη μεταφορὰ χρυσοῦ, ἐκ μέρους τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Σημειωτέον ὅτι ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ λάβῃ χώραν μεταφορὰ «Κυβερνητικοῦ χρυσοῦ» αὕτη θὰ ἐνηργεῖτο ὑπὸ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Ἐξ ἄλλου ἡ ἁρμοδία ἐν προκειμένῳ ὑπηρεσία Προστασίας Ἐθνικοῦ Νομίσματος ἀνέφερεν ἡμῖν, ὅτι οὔτε παρ’ ἰδιωτῶν ἔλαβε χώραν τοιαύτη μεταφορὰ χρυσοῦ, ἥτις ἄλλως τε δὲν τυγχάνει συμφέρουσα, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν τοῦ γεγονότος, ὅτι ἡ τιμὴ τοῦ χρυσοῦ εἰς Ἑλβετίαν εἶναι μικροτέρα τῆς τιμῆς ἣν οὗτος ἔχει εἰς Ἑλλάδι. Συμφερωτέρα ὅθεν θὰ ἦτο ἡ διάθεσις ἐν Ἑλλάδι τοῦ χρυσοῦ πρὸς ἀπόκτησιν συναλλάγματος, τοῦ ὁποίου ἡ παράνομος ἐξαγωγὴ θὰ ἦτο εὐχερεστέρα, θὰ προσεπόριζε δὲ εἰς τοὺς παραβάτας μεγαλυτέραν ποσότητα χρυσοῦ εἰς Ἑλβετίαν. Κατὰ συνέπειαν ἡ δημοσιευθεῖσα εἰς τὴν Ἀμερικανικὴν ἐφημερίδα εἴδησις τυγχάνει τελείως ἀνακριβής. Ὑπουργεῖον Δημοσίας Τάξεως Ὑπηρεσία Προστασίας Ἐθνικοῦ Νομίσματος Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Μαΐου 1947 Ἀριθ. πρωτ. 634. Ἐπείγουσα Ἡ Ὑπηρεσία Προστασίας Ἐθνικοῦ Νομίσματος Πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν Συντονισμοῦ Ἐνταῦθα «Περὶ λαθραίας ἐξαγωγῆς χρυσοῦ ἐξ Ἑλλάδος» Λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρωμεν εἰς ἐκτέλεσιν Ὑμετέρας προφορικῆς ἐντολῆς ὅτι τὰ ἀναγραφέντα πρὸ καιροῦ εἰς Ἀμερικανικὰς ἐφημερίδας ὅτι ἐξήχθη παρ’ ἐπιτηδείων ἐξ Ἑλλάδος μεγάλη ποσότης χρυσοῦ εἰς Ἑλβετίαν μεταφερθεῖσα ἐντεῦθεν διὰ πέντε πρὸς τοῦτο μισθωθέντων ἀεροπλάνων, δέν ἀνταποκρίνονται πρὸς τὴν ἀλήθειαν, διότι ἐκ τῆς ἐρεύνης ἣν πρὸς τοῦτο ἐνεργήσαμεν οὐδαμῶς διεπιστώσαμεν νὰ ἔχῃ βάσιν τινὰ ἡ ἀναγραφεῖσα εἴδησις. Ἄλλως τε καὶ μόνον τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ τιμὴ τοῦ χρυσοῦ ἐν Ἑλβετίᾳ ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως μέχρι σήμερον ἦτο καὶ εἶναι κατὰ πολὺ μικροτέρα τῆς τιμῆς ἣν εἶχε καὶ ἔχει οὗτος ἐν Ἑλλάδι, μᾶς ἀναγκάζει βασίμως νὰ συμπεράνωμεν ὅτι τοιαύτη ἐξαγωγὴ ἦτο ἀδύνατος ὡς μὴ προσπορίζουσα οὐδὲν συμφέρον εἰς τὸν ἐπιχειροῦντα ταύτην.

Ὁ Διευθυντὴς

Α. ΓΕΩΡΓΙΟΥ

Ἀστυν. Διευθυντὴς Αʹ Βασίλειον τῆς Ἑλλάδος Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ 9 Ἀπριλίου 1947 HERALD TRIBUNE Πέντε ἀεροπλάνα μεταφέρουν Ἑλληνικὸν χρυσὸν εἰς Ἑλβετίαν Μυστικότης καλύπτει τὴν ἐπιχείρησιν. Ἐπιστεύθη ὅτι αἱ Ἀθῆναι ἀναζητοῦν λιμένα διὰ τὸ βασικὸν ἀπόθεμα. Δι’ Ἀσυρμάτου πρὸς HERALD TRIBUNE INC FRANKFURT AM MAIN, 8 Ἀπριλίου.— Ἐγνώσθη ἐνταῦθα σήμερον ὅτι πέντε μεταφορικὰ ἀεροπλάνα DC3 μεταφέροντα χρυσὸν ἐξ Ἑλλάδος, ἔφθασαν τὴν Κυριακὴν καὶ χθὲς εἰς DUBENDORF, ἀερολιμένα ἔξω τῆς Ζυρίχης, Ἑλβετίας. Πρόσωπον εἰς τὸν ἀερολιμένα ἀνέφερε τηλεφωνικῶς τὴν νύκτα ὅτι ἡ ἐπιχείρησις «ἐκαλύπτετο ὑπὸ τῆς μεγίστης μυστικότητος». Ὁ χρυσὸς ὁ ὁποῖος ἦτο συσκευασμένος εἰς ξύλινα κιβώτια τῶν 50 λιβρῶν, ἑνὸς τετραγ. ποδὸς ἑκάστου μετεφέρθη ἀπὸ τὸ ἀεροδρόμιον μὲ μεγάλην ταχύτητα δι’ εἰδικῶν αὐτοκινήτων. Ἑλβετικὴ ἀστυνομία καί τινες ἐντόπιοι τραπεζιτικοὶ ὑπάλληλοι παρέλαβον τὸ φορτίον. Ἐπιστεύετο ἐνταῦθα ὅτι τὸ βασικὸν ἀπόθεμα χρυσοῦ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως μετεφέρθη ἐξ Ἀθηνῶν εἰς Ἑλβετικὰς κρύπτας δι’ ἀσφαλῆ φύλαξιν, λόγῳ τῆς παρούσης ἐν Ἑλλάδι κρίσεως, ἀλλὰ τοῦτο δὲν ἐπεβεβαιώθη. Ὡς παρετήρησαν ὑπάλληλοι εἰς τὸν ἀερολιμένα τοῦ DOUBENDORF «μετακινοῦν τὸν χρυσὸν μόνον ὅταν ὑπάρχῃ ἀνησυχία». Ὁ κ. Σ. Βενιζέλος (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτιλίας) καταθέτει σχέδια νόμων 1) «Περὶ τρόπου ὑπολογισμοῦ καὶ ἐξοφλήσεως ἀπαιτήσεων ἐκ πολεμικῶν ἢ μὴ ἀτυχημάτων ἐπισυμβάντων εἰς ἐργάτας θαλάσσης» καὶ 2) «Περὶ τροποποιήσεως καὶ προσθήκης διατάξεων εἰς τὰς περὶ Ἀσφαλιστικοῦ Ὀργανισμοῦ Κινδύνων Πολέμου (Α.Ο.Κ.Π.) κειμένας διατάξεις». Ἡ ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 24)9)45 συμφωνητικοῦ μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Ναυαρχείου καὶ τῆς Κοινοπραξίας τῶν Ἑταιρειῶν Πετρελαίου». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Καλαμαρᾶς καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «Περὶ ἀντικαταστάσεως διατάξεών τινων τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 200)1946 Ν. Δ)τος». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Μιχαλακόπουλος, Μ. Καρζῆς, Α. Ἀντωνίου, Π. Ροζάκης καὶ Σ. Σαββίδης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 200)1946 Ν. Δ)τος». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Καλαμαρᾶς, Ι. Μαρινᾶκος καὶ Π. Μουτζουρίδης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «Περὶ τροποποιήσεως κ.λ.π. τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 200)1946 Ν. Δ)τος». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Μ. Καρζῆς, Κ. Καλαμαρᾶς, Δ. Μαρσέλλας, Γ. Τσουδερός, Ι. Λάμπρου, Π. Ντεντιδάκης, Θ. Μανωλόπουλος, Ε. Διακογιάννης, Δ. Κούτσικας κ. ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 200)1946 Ν. Δ)τος». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Καλαμαρᾶς καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 200)1946 Ν. Δ)τος». Οἱ βουλευταὶ Α. Δερδεμέζης, Ν. Ἀθανασίου, Χ. Βαλῖνος, Δ. Λεονάρδος κ. ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου ψηφίσματος «Περὶ παρατάσεως τῶν προθεσμιῶν τοῦ Θʹ Ψηφίσματος».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ψήφισις τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 11)11.5.46 Ν. Δ. «περὶ ἐπαναφορᾶς ἐν ἰσχύϊ διατάξεών τινων περὶ χρόνου ἀποστρατείας Ἀνωτάτων Ἀξιωματικῶν ὅσον ἀφορᾷ τὸν Στρατὸν Ξηρᾶς».

§6Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ζητῶ τὸν λόγον διότι διετυπώθη κακῶς μία τροπολογία ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τούτου.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ψήφισις τοῦ συνόλου καὶ τροπολογίαι δὲν ἐπιτρέπονται.

§8Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, ἀναντιρρήτως κατὰ τὴν σημερινὴν συζήτησιν, δὲν ἐπιτρέπεται ἡ ὑποβολὴ τροπολογιῶν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Δὲν πρόκειται ὅμως περὶ νέας τροπολογίας. Ὁ κ. Ὑπουργὸς δικαίως ἔχει καὶ αὐτὸς τὴν γνώμην, ὅτι δὲν δυνάμεθα νὰ τροποποιήσωμεν τὸ νομοσχέδιον σήμερον. Ἀλλά, ἐπαναλαμβάνω, δὲν πρόκειται περὶ τροποποιήσεως τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ περὶ διορθώσεως κακῶς διατυπωθείσης τοιαύτης. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον κάμνω μίαν ἐξήγησιν, διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε κατὰ τίνα τρόπον διετυπώθη κακῶς ἡ χθεσινὴ τροπολογία. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδέχθη χθὲς νὰ παράσχῃ τὴν βοήθειαν εἰς ἀξιωματικούς, οἱ ὁποῖοι κακῶς ἐξῆλθον τοῦ στρατεύματος, παρέχων εἰς αὐτοὺς μισθὸν τῆς ἐνεργείας διά τι χρονικὸν διάστημα. Περὶ ποίων δὲ ἀξιωματικῶν πρόκειται; Πρόκειται περὶ ἐκείνων οἵτινες δὲν εἶχον εἰσέτι συμπληρώσει τὴν δεκαετίαν καὶ εἰς τοὺς ὁποίους παρέχεται ὁ μισθὸς ἐπὶ μίαν εἰσέτι τριετίαν. Καὶ ἤδη σᾶς ἐρωτῶ. Ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχον τὰ προσόντα νὰ προαχθοῦν καὶ ἐκρίθησαν στάσιμοι εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ Συνταγματάρχου, αὐτοὶ θὰ πάρουν τὰς ἀποδοχὰς τῶν 3 ἐτῶν, ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐκρίθησαν, ὅτι δύνανται νὰ γίνουν στρατηγοί, εἰς αὐτοὺς λέγει τὸ νομοσχέδιον, ὅτι θὰ πάρουν μόνον 5 μηνῶν ἀποδοχάς. Ὁ κ. Ὑπουργὸς λέγει ὅτι εἶναι πολλοί, καὶ ἐγὼ λέγω, ὅτι δὲν εἶναι περισσότεροι ἀπὸ 4. Καὶ ἐρωτῶ, ἀξίζει νὰ ἀφίσωμεν αὐτοὺς τοὺς καλοὺς ἀξιωματικοὺς καὶ νὰ μὴ τοὺς δώσωμεν καμμίαν βοήθειαν;

§9Χ. ΛΑΔΑΣ. Δὲν συζητοῦμεν τροπολογίαν, κύριε Πρόεδρε, συζητοῦμεν νόμον. Ὅτι ἡ Βουλὴ ἀπεδέχθη, ὅπως τὸ ἰσχυρίζεται, ὅ,τι ἀπεδέχθη, ὁ ἀξιότιμος προλαλήσας, δηλαδὴ δὲν ἀντελήφθη ἡ Βουλὴ ὅτι μένουν ἀπὸ αὐτοὺς 4–5 ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι δὲν ὑπάγονται εἰς τὸν γενικὸν κανόνα, τὸν ὁποῖον διετύπωσεν ἡ τροπολογία μου, ἡ ὁποία ἐγένετο δεκτὴ ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, δηλαδὴ ἡ συζήτησις εἶναι ἐντὸς τοῦ Κανονισμοῦ. Ἰσχυριζόμεθα ὅτι ἐκείνη ἡ φράσις, ἡ ὁποία ἐτέθη δὲν ἦτο ἡ φράσις τὴν ὁποίαν ἠννόει νὰ ἀποδεχθῇ ἡ Βουλὴ δι’ αὐτῆς τῆς τροπολογίας. Καὶ θὰ ἤθελον νὰ ἀκούσωμεν τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος ἔκαμε μίαν γενικὴν ἀρχήν, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ ἐξαίρεσις εἰς βάρος 4 ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν μεγαλύτερον προνόμιον ἐνώπιον τῶν ἄλλων. Εἴμεθα, λοιπόν, ἐντὸς τοῦ Κανονισμοῦ.

§10Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Ἤθελον νὰ συμπληρώσω, μὲ τὴν ἑξῆς περίπτωσιν, κ. Ὑπουργέ, ὅτι αἱ ἀποδοχαὶ παύουν χορηγούμεναι πλήρεις ἅμα τῇ καταλήψει ὑπὸ τοῦ ὁρίου ἡλικίας. Θέλω νὰ εἴπω, ὅτι μετὰ δύο μῆνας καταλαμβάνονται ἀπὸ τὸ ὅριον ἡλικίας. Ἀναμφισβητήτως πρέπει αὐτὸ νὰ γίνῃ δεκτόν.

§11Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ἔχει τὴν ἀντίληψιν ὅτι δὲν πρόκειται περὶ 4, ἀλλὰ περὶ περισσοτέρων καὶ ἐνδιαφέρεται διὰ τὸ οἰκονομικὸν ζήτημα. Θὰ παρεκάλουν τὴν Βουλὴν νὰ παράσχωμεν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τὴν εὐχέρειαν, προκειμένου περὶ τῆς διατυπώσεως τῆς τροπολογίας. Ἐὰν εἶναι 50 ἕως 60, νὰ μὴ τοὺς ἐνισχύσῃ, ἐὰν εἶναι 4–5 νὰ τοὺς βοηθήσῃ.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§13Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Στρατ.). Κύριοι βουλευταί, τὸ ἄρθρον 3, τὸ ὁποῖον προσετέθη εἰς τὸ νομοθετικὸν διάταγμα τοῦ 1946, διετυπώθη σαφῶς καὶ ἔγινε δεκτὸν ὑπὸ τῆς Βουλῆς κατὰ τὴν παρελθοῦσαν συνεδρίασιν. Διατυποῦται σήμερον νέα τροπολογία. Πρῶτον, τοῦτο εἶναι ἀντικανονικόν, διότι δὲν δύναται κατὰ τὴν ψήφισιν, τοῦ συνόλου τοῦ νομοσχεδίου, νὰ εἰσάγεται νέα τροπολογία. Πέραν ὅμως τούτου θέλω νὰ ἐξηγήσω τὴν οὐσίαν τοῦ θέματος. Ὁ ἀξιότιμος προλαλήσας εἶπεν, ὅτι εἶναι 4 οἱ ἀξιωματικοὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐκρίθησαν ὡς ἀποστρατευτέοι μὲ τὸν ἀνώτερον βαθμὸν ὑπὸ τοῦ Ἀνωτάτου Στρατιωτικοῦ Συμβουλίου. Ἡ ἱστορία εἶναι ἡ ἑξῆς: Τὸ Ἀνώτατον Στρατιωτικὸν Συμβούλιον, δυνάμει ἀκριβῶς τῆς διατάξεως, ἡ ὁποία καταργεῖται, τοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος, ἐξέδιδεν ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι ἦσαν ὑποχρεωτικαὶ διὰ τὸν Ὑπουργὸν καὶ εἶχον ἰσχὺν νόμου, ἐφ’ ὅσον ἐδημοσιεύοντο ὡς Βασιλικὰ Διατάγματα. Μία ἐκ τῶν ἀποφάσεων τούτων, ἦτο καὶ ἡ ἑξῆς: Ὅτι οἱ ἀποστρατευόμενοι ἀξιωματικοὶ θὰ ἐκρίνοντο ὑπὸ τοῦ Ἀνωτάτου Στρατιωτικοῦ Συμβουλίου, ἐὰν θὰ ἀποστρατευθοῦν μὲ τὸν βαθμὸν ὃν φέρουν, ἢ μὲ τὸν ἀνώτερον. Τὴν ἀπόφασιν ταύτην, εὗρον ὅταν ἔλαβον τὴν τιμὴν νὰ ἀναλάβω τὴν διοίκησιν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν, αὐτὴν δὲν τὴν ἐδημοσίευσα, δὲν τὴν μετέβαλον εἰς Βασιλικὸν διάταγμα. Συνεπῶς, ἡ διάταξις αὕτη δὲν ἰσχύει, καὶ δὲν τὴν ἐδημοσίευσα τὴν ἀπόφασιν, διότι νομίζω, ὅτι δυνάμει παγίου νόμου τοῦ Κράτους, ἰσχύοντος ἀπὸ 40ετίας, ὁ ἀξιωματικὸς ὁ συμπληρῶν 25ετῆ ὑπηρεσίαν καὶ 5ετῆ ἐν τῷ βαθμῷ, τὸν ὁποῖον φέρει, ἀποστρατεύεται μὲ τὸν ἀνώτερον βαθμόν. Συνεπῶς μὲ τὸν ἀνώτερον βαθμὸν ἀπεστρατεύθησαν ὅλοι ἐκεῖνοι οἱ ἀξιωματικοί, οἱ ὁποῖοι δυνάμει τῶν ἀποφάσεων τοῦ Ἀνωτάτου Στρατιωτικοῦ Συμβουλίου ἀπεστρατεύθησαν ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Ἰουνίου μέχρι σήμερον. Συνεπῶς, ὁ ἀξιότιμος προλαλήσας συνάδελφος ἔχει ἄδικον, νομίζων ὅτι εἶναι μόνον 4 οἱ ἀξιωματικοὶ αὐτοί. Ἐδημοσιεύθη διάταγμα πρὶν ἀναλάβω τὸ Ὑπουργεῖον Στρατιωτικῶν, διὰ τοῦ ὁποίου ἐτίθεντο εἰς ἀποστρατείαν 27, νομίζω, ἀξιωματικοὶ μὲ τὸν βαθμόν, ὃν ἔφερον, δυνάμει τῆς ἀποφάσεως τοῦ Ἀνωτάτου Στρατιωτικοῦ Συμβουλίου. Ἐπειδὴ ὅμως ἡ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου ἐκείνου δὲν ἔχει δημοσιευθῆ, διὰ τοῦτο ἠκυρώθη τὸ διάταγμα ἐκεῖνο καὶ οἱ ἀξιωματικοὶ αὐτοὶ ἀπεστρατεύθησαν μὲ τὸν ἀμέσως ἀνώτερον βαθμόν. Συνεπῶς, 27 εὑρίσκομεν ἀμέσως. Δὲν πρόκειται, λοιπόν, περὶ 4 ἀξιωματικῶν. Ἐὰν δεχθῶμεν ὅτι κακῶς διετυπώθη ἡ τροπολογία, θὰ φθάσωμεν εἰς τὸ ἑξῆς συμπέρασμα, ὅτι πάντες οἱ ἀξιωματικοὶ οἱ ἀποστρατευόμενοι, εἴτε αὐτεπαγγέλτως, εἴτε λόγῳ ὁρίου ἡλικίας, θὰ παρατείνουν τὰς ἀποδοχάς των ἐπὶ τριετίαν καὶ μετὰ τὴν τριετίαν θὰ παίρνουν τὴν σύνταξίν των. Ἐὰν νομίζῃ ἡ Βουλὴ ὅτι τοῦτο συνάδει μὲ τὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν τῆς Χώρας, ἐγὼ δὲν θὰ εἶχον καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ εἰσαγάγω νομοσχέδιον νέον εἰς τὴν Βουλήν. Ἀλλ’ ἐπὶ τοῦ προκειμένου νομοσχεδίου, παρακαλῶ νὰ μὴ ἐπιμείνῃ ἡ Βουλὴ νὰ δοθῇ ἄλλη ἑρμηνεία εἰς τὸ ἄρθρον 3.

§14Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Πρέπει νὰ εἴπω, ὅτι ἐγένετο μία διάκρισις. Διὰ μὲν τοὺς ἀξιωματικοὺς τοῦ Πίνακος Βʹ ἐλήφθησαν προστατευτικὰ μέτρα, ἐνῷ διὰ τοὺς ἀξιωματικοὺς τοὺς ἐξερχομένους ἐκ τοῦ Πίνακος Αʹ, οὐδὲν εὐεργετικὸν μέτρον λαμβάνεται, διότι μόλις καταληφθοῦν ὑπὸ τοῦ ὁρίου ἡλικίας, διαγράφονται αἱ ἀποδοχαί των.

§15Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Νομίζω, ὅτι ὑπάρχει κάποια παρανόησις μεταξὺ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ ἐμοῦ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν ὅτι ὅσοι ἀξιωματικοὶ ἀποστρατεύονται κανονικῶς, δὲν δικαιοῦνται ὁλοκλήρου τοῦ μισθοῦ των. Τοῦτο εἶναι ὀρθόν. Ἐδῶ ὅμως πρόκειται περὶ ἀξιωματικῶν τοῦ Πίνακος Αʹ, τοὺς ὁποίους ἐκρίναμεν ὡς καταλλήλους καὶ οἱ ὁποῖοι ἀξιωματικοὶ μὴ καταληφθέντες ὑπὸ τοῦ ὁρίου ἡλικίας, δὲν ἀνέλαβον ὑπηρεσίαν καὶ οἱ ὁποῖοι δὲν ὑπερβαίνουν τοὺς πέντε. Περὶ αὐτοῦ πρόκειται. Δὲν πρόκειται συνεπῶς περὶ ὅλων τῶν ἀξιωματικῶν, ἀλλὰ περὶ τῶν ἀξιωματικῶν τοῦ πίνακος Αʹ, τοὺς ὁποίους ἔκριναν ἀξίους διὰ τὸν στρατόν. Ἡ τροπολογία, ὡς διετυπώθη, ἔχει ὡς ἑξῆς: «Ἀφ’ ἧς ἀπεστρατεύθησαν αὐτεπαγγέλτως...... (ἀναγινώσκει)......». Δὲν εἶναι αὐτοί, ἀλλ’ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἀπεστρατεύθησαν διὰ τοῦ διατάγματος τοῦ 1941 καὶ τοῦ 1946, οἱ ὁποῖοι δὲν ὑπερβαίνουν τοὺς 5. Θὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, ἐπίσης δὲ καὶ τὴν Βουλήν, ὅπως ἐπιτρέψῃ εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ τῶν 5 αὐτῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὴν ἰδίαν κατάστασιν καὶ κατηγορίαν καὶ μὲ τὰ αὐτὰ δικαιώματα μὲ τοὺς ἄλλους, νὰ τοὺς συμπεριλάβῃ καὶ αὐτούς. Αὐτὴν τὴν παράκλησιν ὑποβάλλω εἰς τὴν Βουλὴν καὶ νὰ δώσητε τὴν εὐχέρειαν εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐὰν πρόκειται περὶ τῶν 5 αὐτῶν ἀνθρώπων νὰ κάμῃ τὴν τροπολογίαν ὅπως ἀκριβῶς τὴν διετυπώσαμεν ἀρχικῶς καὶ ἡ ὁποία ἔπειτα ἐγράφη κατὰ τρόπον ποὺ ἀποκλείει τοὺς 5 αὐτοὺς ἀνθρώπους. Ἐὰν πρόκειται περὶ 50, νὰ παράσχῃ ἀντιθέτως ἡ Βουλὴ τὴν ἐξουσιοδότησιν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μὴ κάμῃ τίποτε.

§16Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Κύριε Πρόεδρε, δηλῶ ὅτι ἡ συζήτησις εἶναι ἀπολύτως ἀντικανονική. Ἡ τροπολογία διετυπώθη, ἀνεγνώσθη ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς καὶ ἔγινε δεκτὴ ἀπὸ τὴν Βουλήν. Ἐὰν ἡ Βουλὴ θέλῃ νὰ δώσῃ ἀποδοχὰς ἐνεργείας εἰς τοὺς ἀποστρατευθέντας ἀξιωματικούς, εἴτε αὐτεπαγγέλτως εἴτε λόγῳ ὁρίου ἡλικίας, εἶμαι ἕτοιμος νὰ φέρω νομοσχέδιον ὁρίζον τοῦτο. Ἀλλὰ εἰς τὸ προκείμενον νομοσχέδιον, παρακαλῶ νὰ μείνῃ ἡ τροπολογία, ὅπως διετυπώθη εἰς τὸ ἄρθρον 3ον.

§17Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Νὰ δηλώσῃ ὁ κ. Ὑπουργός, ἐὰν εἶναι σύμφωνος.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν δύναται νὰ γίνῃ συζήτησις πλέον. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου, ὡς ἐψηφίσθη;

§19ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς τὸ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 11)11.5.1946 Ν. Δ. «περὶ ἐπαναφορᾶς ἐν ἰσχύϊ διατάξεών τινων περὶ χρόνου ἀποστρατείας Ἀνωτάτων Ἀξιωματικῶν». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου ψηφίσματος «περὶ παρατάσεως προθεσμιῶν τινῶν τοῦ Θʹ ψηφίσματος «περὶ ἐξυγιάνσεως τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν». Ὁ κ. Γ. Ἀριστείδου, ὡς εἰσηγητής, ἔχει τὸν λόγον.

§21Γ. ΑΡΙΣΤΕΙΔΟΥ. Κύριοι βουλευταί, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου ψηφίσματος ἐπιδιώκεται καὶ αὖθις «ἡ παράτασις τῶν προθεσμιῶν τοῦ ὑπὸ ...... (ἀναγινώσκει) ......». Διὰ τοῦ μόνου ἄρθρου καὶ τῆς πρώτης παραγράφου, ἀπαιτεῖται ὅπως ἡ παράτασις αὕτη δοθῇ ὑπὸ τοῦ Σώματος μέχρι τῆς 31 Μαΐου ἐ. ἔ. διὰ δὲ τῆς δευτέρας παραγράφου ζητεῖται «....... (ἀναγινώσκει) ......». Τὸ σχέδιον τοῦτο ἐπεξειργάσθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τοῦ Συντάγματος, ἡ ὁποία ἀπεφάσισεν ὅπως γίνῃ δεκτὸν τοῦτο, ὡς προτείνεται ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης. Ἡ πρότασις τοῦ εἰσηγητοῦ τῆς πλειοψηφίας, ὅπως ἡ παράτασις τῆς προθεσμίας τῆς παραγράφου 1 τοῦ μόνου ἄρθρου παραταθῇ μέχρι τῆς 31ης Μαΐου, ἡ δὲ τῆς παραγράφου 2 μέχρι τῆς 31ης Αὐγούστου ἀπερρίφθη διὰ ψήφων 9 κατὰ 9. Κατὰ τὴν συζήτησιν ἐνώπιον τῆς Συνταγματικῆς Ἐπιτροπῆς, ἐγένετο πρότασις ἐκ μέρους τοῦ εἰσηγητοῦ βουλευτοῦ Ἀχαΐας κ. Μιχαλακοπούλου, ὅπως εἰς τὰς κενουμένας θέσεις προσλαμβάνωνται οἱ πολεμισταὶ τῆς Πατρίδος, ὑπὸ τὰς προϋποθέσεις τοῦ νόμου 1799)1945. Τὴν πρότασιν ταύτην τοῦ κ. συναδέλφου ἔκαμε δεκτὴ ἡ Ἐπιτροπὴ ἐπὶ τοῦ Συντάγματος, μὲ τὴν εὐχὴν πρὸς τὸ Σῶμα, ὅπως, ὡς πάντοτε ἡ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων ἔδειξεν ἀγάπην, σεβασμόν, στοργὴν πρὸς τοὺς ἀξίους τῆς Πατρίδος πολεμιστάς, κάμῃ ἀποδεκτὴν καὶ αὐτὴν τὴν τροπολογίαν. Ὡσαύτως ἐγένετο ἑτέρα πρότασις ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ Μεσσηνίας κ. Λυκουρέζου, ἡ ὁποία πρότασις ἔχει ὡς ἑξῆς: «Εἰς τὴν παράγραφον ...... (ἀναγινώσκει) ......». Ἐγὼ θὰ ἤμην ὑπὲρ τῆς παραδοχῆς τῆς τοιαύτης προσθήκης ἐν τῷ ψηφίσματι, ἀλλὰ προϋποθέτει διηνεκῆ παράτασιν τοῦ χρόνου, τὸν ὁποῖον θὰ ἔχῃ τὴν εὐχέρειαν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἔχῃ εἰς χεῖρας της. Ἐφ’ ὅσον ὅμως ἡ Ἐπιτροπὴ ἀπεφάνθη, ὅπως ἡ παράτασις τοῦ χρόνου περιορισθῇ, ὡς ἐν τῷ σχεδίῳ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, νομίζω ὅτι θὰ εἶναι δυσχερής. Προτείνω, ἐν τέλει, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, ὅπως τὸ σχέδιον ψηφίσματος γίνῃ δεκτόν.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μαῦρος ἔχει τὸν λόγον.

§23Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ὅταν, κύριοι βουλευταί, πρὸ ὀκτὼ μηνῶν κατετίθετο τὸ πρῶτον καὶ συνεζητεῖτο ἐνώπιον τοῦ Σώματος τὸ σχέδιον ψηφίσματος «περὶ ἐξυγιάνσεως τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν», τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων κατέθετε τὴν ἀκόλουθον δήλωσιν εἰς τὸ Σῶμα: «Λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν ...... (ἀναγινώσκει) ......». Τὴν δήλωσιν αὐτήν, ἐπαναλαμβάνει τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, ὁσάκις ἔρχεται ἐνώπιον τοῦ Σώματος σχέδιον ψηφίσματος περὶ παρατάσεως τῶν προθεσμιῶν τῆς ἐξυγιάνσεως. Τὴν δήλωσιν ταύτην, ἐπαναλαμβάνομεν καὶ σήμερον καὶ θὰ καταψηφίσωμεν τὴν πρότασιν παρατάσεως τῆς ἰσχύος ἑνὸς νόμου, ὁ ὁποῖος ἔθεσεν ὡς σκοπὸν τὴν ἐξυγίανσιν τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν καὶ ὁ ὁποῖος ἐπέφερε τὴν ἐξουθένωσιν αὐτῶν. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ σκοπὸς τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκουν αἱ περὶ ἰσοβιότητος καὶ μονιμότητος διατάξεις τοῦ Συντάγματος, εἶναι νὰ ἐξασφαλίσουν εἰς τὸ σῶμα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων ἀνεξαρτησίαν χαρακτῆρος, ἐλευθερίαν κοινωνικὴν καὶ ἐλευθερίαν ἐνεργείας, περὶ τοῦ ὀρθοῦ καὶ τοῦ δικαίου κατὰ τὴν ἰδίαν αὐτῶν κρίσιν καί, ἐν μιᾷ λέξει, νὰ ἐξασφαλίσουν εἰς τὸ Σῶμα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων ἀνεξαρτησίαν καὶ χειραφέτησιν ἀπὸ τὴν Κυβερνητικὴν δεσποτείαν. Διὰ τοῦτο, ὁσάκις τὸ Κράτος εἰς τὸ παρελθὸν εὑρέθη εἰς τὴν ἀνάγκην, ἀπὸ λόγους ἀδηρίτου πολιτικῆς σκοπιμότητος, νὰ κάμῃ ἀναστολὴν τῶν σχετικῶν συνταγματικῶν διατάξεων, ἡ ἀναστολὴ αὕτη ὑπῆρξεν ἐξαιρετικῶς βραχείας χρονικῆς διαρκείας. Τί συμβαίνει ἐν προκειμένῳ, ἀπὸ ὀκταμήνου; Ὀκτὼ μῆνας ἐξυγιαίνεται τὸ Σῶμα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ἐπὶ τέσσαρας μῆνας ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος καὶ τῶν μετ’ αὐτοῦ συνεργαζομένων Κομμάτων τῆς Συνεργασίας. Ὑπάρχει κανεὶς εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὁ ὁποῖος ὑποστηρίζει ὅτι μὲ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ψηφίσματος ἐπῆλθε καμμία βελτίωσις εἰς τὰς Δημοσίας Ὑπηρεσίας; Ἰδού, κύριοι συνάδελφοι, πῶς κρίνουν τὸν τρόπον τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ψηφίσματος ὄχι ἡμεῖς, ἀλλὰ ἀρχηγοὶ κομμάτων, μετέχοντες σήμερον τῆς Κυβερνήσεως: «Τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον, ὡς ἐκ τῆς συνθέσεώς του ...... (ἀναγινώσκει).........».

§24ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ποῖος τὰ λέγει αὐτά;

§25Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ὁ κ. Κανελλόπουλος, εἰς τὰς 28 Νοεμβρίου 1946, σελὶς 810 τῶν Πρακτικῶν. «Μολονότι εἴμεθα κατ’ ἀρχὴν διατεθειμένοι..... (ἀναγινώσκει)......». Αὐτὰ εἶπεν ὁ κύριος Βενιζέλος. Καί, ἐπίσης, ἕτερος βουλευτής, κόμματος συμπράττοντος σήμερον εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὁ κ. Καλλίας, ἐδήλωσεν ὅτι θὰ καταψηφίσῃ τὸ ψήφισμα «διότι οὔτε σαφῶς προσδιορίζει ...... (ἀναγινώσκει) ......». Ἐρωτῶ, κύριοι συνάδελφοι, τοὺς μετέχοντας τῆς Κυβερνήσεως πολιτικοὺς Ἀρχηγούς: Κατὰ τὸ τελευταῖον τετράμηνον, ἐσημειώθη μεταβολὴ εἰς τὸν τρόπον ἐφαρμογῆς τοῦ ψηφίσματος, ὥστε νὰ δικαιολογῆται σήμερον ἡ παράτασις αὐτοῦ; Ἐὰν ἀπέτυχε τὸ ψήφισμα, ἐφαρμοζόμενον ἐπὶ 8 μῆνας — καὶ διὰ λόγους τοὺς ὁποίους σεῖς γνωρίζετε — ποῖοι εἶναι οἱ λόγοι, οἱ ὁποῖοι πείθουν ὅτι κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τούτου εἰς τὸ μέλλον θὰ ἐπιτύχῃ; Κύριοι συνάδελφοι, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ καταγγείλωμεν τὴν πρόθεσιν τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἐπιθυμεῖ τὴν διαιώνισιν αὐτῆς τῆς καταστάσεως, ὥστε νὰ κρατῇ τὸ Σῶμα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων ὑποχείριον εἰς αὐτήν. Καὶ χαρακτηριστικὸν αὐτῆς τῆς προθέσεως, εἶναι ὅτι ἄλλο ψήφισμα, τὸ ὁποῖον κατόπιν κοινῆς ἐξεγέρσεως ἀπέσυρεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, εἶναι τὸ ψήφισμα διὰ τοῦ ὁποίου ἐζητεῖτο πρὸ δύο μηνῶν νὰ ἀφαιρεθῇ ἀπὸ τὰ δικαστήρια ὁ ἔλεγχος τῶν πράξεων τῆς διοικήσεως, αἱ ὁποῖαι γίνονται ὄχι κατ’ ἐφαρμογήν, ἀλλὰ κατὰ παράβασιν τοῦ ψηφίσματος περὶ ἐξυγιάνσεως τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν. Ἔλεγε, δηλαδή, τὸ ψήφισμα ἐκεῖνο, ὅτι καὶ ἂν ἔγινε ἐξυγίανσις μετὰ τὰς προθεσμίας ἢ διὰ λόγους μὴ ἀναγραφομένους εἰς τὸ ψήφισμα ἢ κατὰ διαδικασίαν ξένην, καὶ δι’ αὐτὰς ἀκόμη τὰς περιπτώσεις, ἐνόμιζεν ἡ Κυβέρνησις ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ δικαστικὸς ἔλεγχος τῶν πράξεων τῆς Διοικήσεως. Ἀντιλαμβάνεσθε ποῖαι αὐθαίρετοι ἐνέργειαι ἠμποροῦν νὰ λάβουν χώραν;

§26Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Καὶ ἐγὼ εἶμαι κατὰ τῆς παρατάσεως, ἀλλὰ δὲν ἔλεγεν ἔτσι τὸ παλαιὸν ψήφισμα.

§27Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Θὰ ἦτο καλλίτερον νὰ περάσῃ τὸ πρᾶγμα ἔτσι, ἀλλὰ εἰς τὴν εἰσηγητικήν του ἔκθεσιν λέγει ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ὑπῆρξαν δικαστήρια, τὰ ὁποῖα εἶχον τὴν ἀφέλειαν νὰ νομίζουν ὅτι ὑπάγονται εἰς τὸν ἔλεγχον τῆς δικαιοσύνης πράξεις τῆς Διοικήσεως, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο μετὰ τὴν ἐκπνοὴν τῶν προθεσμιῶν τοῦ ψηφίσματος. Τὸ λέγει καθαρά. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἀνάγκη νὰ τεθῇ τέρμα εἰς αὐτὴν τὴν τακτικήν. Ὑπὸ τὸ πρόσχημα τῆς διώξεως τοῦ κομμουνισμοῦ, γίνονται πολλὰ ἄτοπα. Καὶ δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορά. Τὸ 1936, ὀλίγον πρὸ τῆς 4ης Αὐγούστου, διὰ νὰ κατασταλῇ μία στάσις ὀλίγων κομμουνιστῶν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, ἐλήφθησαν μέτρα, συνεπεία τῶν ὁποίων εὑρέθησαν εἰς τὰς νήσους μέχρις ἑνὸς ὅλοι οἱ πολιτευταὶ τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων.

§28Χ. ΛΑΔΑΣ. Ἐγὼ δὲν πῆγα.

§29Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Σήμερον, ὑπὸ τὸ πρόσχημα τῆς διώξεως τοῦ κομμουνισμοῦ, περιφέρονται ἔξαλλοι δημόσιοι ὑπάλληλοι ἀνὰ τὰς ὁδοὺς μὲ ἕνα ἔντυπο χαρτὶ εἰς τὴν τσέπη τους, τὸ ὁποῖον τοὺς καλεῖ νὰ ἀπολογηθοῦν, διότι ἔλαβον μέρος εἰς τὰς σφαγὰς τοῦ Δεκεμβρίου 1944. Γίνεται τόση κατάχρησις αὐτοῦ τοῦ ψηφίσματος περὶ ἐξυγιάνσεως, ὥστε δὲν ὑπάρχει δημόσιος ὑπάλληλος, μὴ ἀνήκων εἰς τὸ κυβερνῶν κόμμα, ὁ ὁποῖος νὰ μὴ καλῆται εἰς ἀπολογίαν, διὰ πράξεις τὰς ὁποίας ἀγνοεῖ.

§30ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἀφοῦ δὲν ἔγινε χρῆσις τοῦ ψηφίσματος, πῶς ἔγινε κατάχρησις;

§31Χ. ΛΑΔΑΣ. Ἐλπίζω, ὅτι ἡ ἐλευθερία τοῦ λόγου θὰ ὑπάρχῃ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν.

§32Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ὅλοι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ἔπρεπε νὰ ἀποσυμφορηθοῦν ἀπὸ τὰς φυλακάς, μᾶς ἔστελλον ἐπιστολάς, ὀμνύοντες ἐν ὀνόματι τῆς Ἑλλάδος καὶ ἀποδοκιμάζοντες καὶ διὰ τῶν ἐφημερίδων ἀκόμη. Ἀλλ’ ἐν τούτοις ὅλοι αὐτοί, ἕνα καὶ μόνον σκοπὸν ἔχουν, νὰ περισωθοῦν διὰ νὰ ἐξακολουθήσουν τὸ ἀνόσιον ἔργον τῆς διαφθορᾶς. Οὐδεὶς ἠδικήθη, κύριε συνάδελφε, μέχρι σήμερον καὶ δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ λέγεται ὅτι ἐκμεταλλευόμεθα τὸν κομμουνιστικὸν κίνδυνον διὰ κομματικοὺς λόγους, τώρα μάλιστα ποὺ ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι μόνον Κυβέρνησις τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, ἀλλὰ εἶναι Κυβέρνησις σχεδὸν ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς, πλὴν τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων. Δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ λέγετε ταῦτα καὶ νὰ δίδετε ὅπλα εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι βάλλουν κατὰ τῆς ὑπάρξεως αὐτῆς ταύτης τῆς Πατρίδος. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς δεξιᾶς).

§33Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, τί εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ λέγεται ἀπὸ τοῦ βήματος, δὲν εἶσθε ὑμεῖς ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ τὸ κρίνῃ. Ἔχετε ἐνταχθῆ εἰς τὴν πλειοψηφίαν ἀπὸ τὴν λαϊκὴν ἐντολὴν καὶ εἶσθε ὑποχρεωμένος νὰ δέχεσθε τὰς παρατηρήσεις ἡμῶν.

§34Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ἔχετε δικαίωμα ἐλέγχου, ἐὰν ὀνομάσετε πρόσωπα ἀδικηθέντων. (Θόρυβος, διαμαρτυρίαι).

§35Χ. ΛΑΔΑΣ. Ἄς μείνῃ τοὐλάχιστον ἐλεύθερος ὁ λόγος, εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην. (Φωναί, θόρυβος).

§36Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Δὲν γνωρίζω συνάδελφον τῆς Συμπολιτεύσεως, ὁ ὁποῖος νὰ ἀνῆλθεν εἰς τὸ βῆμα τοῦτο καὶ νὰ εἶπεν εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι τὸ νομοθέτημα περὶ ἐξυγιάνσεως τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν, εἶχεν ἐπιτυχίαν τινά, ἢ ὅτι ἐβελτίωσε τὴν θέσιν τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν. Ὅλοι, ὅσοι παρῆλθον ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, τὸ ἀντίθετον εἶπον καὶ δὲν νομίζω ὅτι, ἀφοῦ 8 μῆνας τὸ ψήφισμα αὐτὸ δὲν ἀπέδωσε, θὰ ἀποδώσῃ ἐφαρμοζόμενον εἰς τὸ μέλλον. Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν ὑπάρξουν εἰς τὸ Σῶμα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων στοιχεῖα ἐπικίνδυνα, νὰ εἶσθε βέβαιοι ὅτι οὐδὲν ἐξ αὐτῶν ἐδιώχθη. Διώκονται μόνον ἀνύποπτοι δημόσιοι ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἀνήκουν κἂν εἰς τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα. Καὶ ἔχετε ἤδη πεῖραν τοῦ πράγματος αὐτοῦ, ἰδίως δὲ οἱ μετέχοντες τῆς Κυβερνήσεως ἀρχηγοί, οἱ ὁποῖοι ὑπεχρεώθησαν νὰ ἀνακαλέσουν ἀποφάσεις τῶν προκατόχων των καί, π. χ., σᾶς ἀναφέρω τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὅπου ὁ κ. Βενιζέλος ἠναγκάσθη νὰ ἀνακαλέσῃ ἀπόφασιν τοῦ κ. Ἀλεξανδρῆ, διότι δὲν εὑρῆκεν ἐπαρκῆ στοιχεῖα διὰ τὴν ἀπόλυσιν ἀνωτέρου ὑπαλλήλου τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Κύριοι συνάδελφοι ποιοῦμαι ἔκκλησιν εἰς τὴν Βουλήν, νὰ θέσῃ τέρμα εἰς αὐτὴν τὴν ἐξουθένωσιν τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν. Ἐπὶ 8 μῆνας εὑρίσκονται τὰ δικαστήρια, χωρὶς τὰς ἐγγυήσεις τῆς ἰσοβιότητος. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπονεμηθῇ δικαιοσύνη ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθοῦν οἱ νόμοι, ὅταν γνωρίζουν οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι, ὅτι τελοῦν ὑπὸ τὴν Δαμόκλειον σπάθην τῆς ἀπολύσεως καὶ ἄνευ αἰτιολογίας κἄν, δικαστικῆς προστασίας. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι δυνατὸν εἰς ἕν Ὑπουργεῖον νὰ κατηγορηθῇ ὑπάλληλος, ὅτι συνειργάσθη μετὰ τοῦ ἐχθροῦ, εἶναι δυνατὸν ὁ ὑπάλληλος νὰ δύναται νὰ ἐπικαλεσθῇ τὸ ἄλλοθι, νὰ εἴπῃ δηλαδὴ ὅτι κατὰ τὸ διάστημα τῆς κατοχῆς εὑρίσκετο εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ συνεπῶς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κατηγορηθῇ διὰ συνεργασίαν μετὰ τοῦ ἐχθροῦ, ἀφοῦ δὲν ἦτο ἐδῶ. Λοιπόν, αὐτὸν τὸν ἰσχυρισμὸν δὲν ἔχει τρόπον νὰ τὸν ὑποβάλῃ, κατὰ τὸ ψήφισμα! Καὶ θ’ ἀπολυθῇ ἀπὸ τὴν Διοίκησιν ἀνεξελέγκτως. Εἶναι τόσον κολοσσιαία ἡ ἐξουσία, τὴν ὁποίαν παρέχει τὸ ψήφισμα αὐτὸ εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὥστε δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἰσχύῃ ἐπὶ τόσον μακρὸν χρονικὸν διάστημα. Ὁ κ. Μιχαλακόπουλος ὑπέβαλε μίαν τροπολογίαν, ὅπως εἰς τὰς θέσεις τῶν ἀπολυομένων, τοποθετοῦνται οἱ ἀπολυθέντες δυνάμει τῆς 59 Συντακτικῆς Πράξεως. Ἐγὼ εἰς αὐτό, δὲν βλέπω πρακτικὸν σκοπόν, διότι καὶ ἡ ἐφαρμογὴ τῆς διατάξεως αὐτῆς ἐξαιρεῖται τοῦ δικαστικοῦ ἐλέγχου τῆς Διοικήσεως, συνεπῶς δύναται πᾶς Ὑπουργὸς ἐκ τοῦ ἀσφαλοῦς νὰ τὴν παραβιάζῃ. Ὁ μόνος τρόπος, κύριοι βουλευταί, διὰ νὰ ἀναστηλωθῇ τὸ γόητρον τοῦ Κράτους καὶ τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν, εἶναι νὰ τεθῇ τέρμα ἀμέσως εἰς τὸ ψήφισμα τῆς ἐξυγιάνσεως καὶ νὰ γίνῃ δεκτὴ μία πρότασις περὶ ἀναθεωρήσεως ὅλων τῶν ἐξυγιάνσεων, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν μέχρι τοῦδε. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀριστερᾶς).

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Λυκουρέζος ἔχει τὸν λόγον.

§38Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριοι βουλευταί, 14 μῆνας μετὰ τὰς ἐκλογὰς ἐπαναφέρεται πάλιν διὰ τρίτην φορὰν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, τὸ ψήφισμα τῆς ἐξυγιάνσεως, ἐνῷ θὰ ἀνέμενε κανείς, ὅτι ἐντὸς τῶν 6 πρώτων μηνῶν ἀπὸ τῶν ἐκλογῶν, ἔπρεπε νὰ εἶχε πραγματοποιηθῆ πλήρως ἡ ἐκκαθάρισις καὶ ἡ ἐξυγίανσις τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν. (Χειροκροτήματα). Ἀλλὰ ἀπ’ ἀρχῆς, κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα ἀντεμετωπίσθη μὲ ἔλλειψιν θάρρους καὶ ἀποφασιστικότητος καὶ ἀπὸ τὴν πρώτην καὶ τὰς ἑπομένας τῶν μετεκλογικῶν Κυβερνήσεων. Μόλις τὸν Αὔγουστον εἰσάγεται τὸ πρῶτον τὸ ψήφισμα εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως. Τὸν Δεκέμβριον τροποποιεῖται καὶ δίδεται νέα παράτασις. Σήμερον προσέρχεται ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ ζητήσῃ καὶ πάλιν νέαν παράτασιν τῆς ἐκκαθαρίσεως.

§39Χ. ΛΑΔΑΣ. Τὸν Μάρτιον δὲν ἐδώσαμε παράτασιν;

§40Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Μόλις πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν μὲ πολλὴν ἀνακούφισιν, νομίζω, ὁλόκληρος ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἤκουσε δήλωσιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ἀρχηγοῦ τοῦ Δημοκρατικοῦ καὶ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος καὶ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι μέχρι τέλους Μαΐου θὰ πραγματοποιηθῇ ἡ ἐκκαθάρισις καὶ δὲν θὰ ζητηθῇ νέα παράτασις. Καὶ δὲν παρῆλθον πολλαὶ ἡμέραι καὶ ὁ ἁρμόδιος κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης....

§41Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Μὲ συγχωρεῖτε, κύριε συνάδελφε.

§42Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Νὰ σᾶς ἐπιτρέψω τὴν διακοπήν, ἀλλὰ ἀφῆστε νὰ τελειώσω τὴν φράσιν μου καὶ μετὰ μὲ διακόπτετε. Ἀλλὰ τώρα, μιὰ καὶ ἔγινεν ἡ διακοπή, ὁμιλήσατε.

§43Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Πράγματι, ἡ δήλωσις αὕτη ἐγένετο ἀπὸ τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστιτοῦ κόμματος καὶ ἦτο σύμφωνος πρὸς ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ὅπως ἐντὸς τῆς τελευταίας προθεσμίας τελειώσῃ ἡ ἐκκαθάρισις. Κατὰ τὸ διάστημα ὅμως αὐτό, μερικοὶ ἐκ τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν ἀντελήφθησαν ὅτι διὰ λόγους τεχνικοὺς δὲν ἦσαν εἰς θέσιν ἐντὸς τῆς προθεσμίας αὐτῆς νὰ τελειώσουν τὸ ἔργον. Καὶ κατόπιν αὐτοῦ, ἔρχεται τὸ ψήφισμα. Πάντως, νομίζω, πρέπει νὰ φέρω εἰς γνῶσιν τῆς Βουλῆς, ὅτι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν ἐγένετο ἡ ἐκκαθάρισις καὶ θὰ συντελεσθῇ πλήρως ἐντὸς τῆς προθεσμίας τοῦ προηγουμένου ψηφίσματος.

§44Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Γαρουφαλιᾶ, νομίζω, ὅτι δὲν ἔχει νόημα ἡ διακοπή σας, διότι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπα ἐγὼ καὶ τὸ ὁποῖον δὲν ἀμφισβητεῖται, εἶναι ὅτι, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, τὴν 5ην Μαΐου ἔκαμνε τὰς κατηγορηματικὰς αὐτὰς δηλώσεις ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, καὶ εἶπον ὅτι ἠκούσαμε μὲ ἀνακούφισιν τὰς δηλώσεις αὐτάς. Καὶ ἐν τούτοις, δὲν παρῆλθον παρὰ ἐλάχισται ἡμέραι καὶ κατέθεσεν ἡ Κυβέρνησις ψήφισμα περὶ παρατάσεως. Ἐὰν αὐτὸ ὠφείλετο εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι πρὶν ἢ κάμῃ τὴν δήλωσιν αὐτὴν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος, δὲν εἶχε συνεννοηθῆ μετὰ τῶν λοιπῶν ἐν τῇ Κυβερνήσει Ἀρχηγῶν καὶ δὲν ἐγνώριζε μέχρι ποίου σημείου εἶχε προχωρήσει ἡ ἐκκαθάρισις εἰς τὰ ἄλλα Ὑπουργεῖα, αὐτὸ δὲν ἀφορᾷ ἐμέ, διότι εἶναι ζήτημα ἐσωτερικὸν τῆς Κυβερνήσεως. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον διεπίστωσα ἐγώ, εἶναι ὅτι ὀλίγας ἡμέρας μετὰ τὴν δήλωσιν κατετέθη ἀμέσως ψήφισμα, ζητοῦν νέαν παράτασιν ἐκκαθαρίσεως. Τὸ ζήτημα εἶναι ὅτι τὸ ὅλον θέμα τῆς ἐκκαθαρίσεως ἀντιμετωπίσθη ἀπ’ ἀρχῆς χωρὶς θάρρος καὶ ἀποφασιστικότητα. Ἀρχικῶς, δύο ἦσαν αἱ βασικαὶ ἀστοχίαι τοῦ ψηφίσματος τῆς ἐκκαθαρίσεως: Πρῶτον ὅτι μεταξὺ τῶν λόγων τῆς ἐκκαθαρίσεως περιελαμβάνετο καὶ ἡ ποιοτικὴ ἐκκαθάρισις, ἡ ὁποία προεκάλεσεν ἕνα σάλον καὶ μίαν θύελλαν καὶ ἕνα ὄγκον ἐργασίας, τὸν ὁποῖον ἦτο ἀδύνατον νὰ ἀντιμετωπίσουν τὰ Ὑπουργεῖα ἐντὸς τῆς ἐπιβαλλομένης συντόμου χρονικῆς προθεσμίας καὶ δεύτερον ὅτι παρὰ τὴν ἐπιμονὴν τῆς Συνταγματικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ἡμῶν, οἱ ὁποῖοι ὡμιλήσαμεν σχετικῶς τότε, ὅτι ἔπρεπε τὴν ὅλην ἐκκαθάρισιν νὰ ἀναλάβουν προσωπικῶς μετὰ θάρρους οἱ Ὑπουργοί, οὗτοι ἠθέλησαν νὰ καλυφθοῦν ὄπισθεν συμφώνου γνωμοδοτήσεως ὑπαλληλικῶν Ἐπιτροπῶν. Τὸ σύστημα τῆς συμφώνου γνωμοδοτήσεως Ἐπιτροπῆς Ὑπαλλήλων, ἴσχυσε μέχρι τοῦ Δεκεμβρίου. Καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι αἱ Ἐπιτροπαὶ δὲν προὐχώρησαν εἰς τὸν ἔλεγχον τῶν Ὑπαλλήλων. Δὲν προὐχώρησαν δὲ εἰς τὸν ἔλεγχον, διότι ὁ τρόπος κατὰ τὸν ὁποῖον διενηργήθη ὑπὸ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἡ ἐκκαθάρισις τῶν ἀνωτάτων ὑπαλλήλων, ἐντὸς τῆς ἀρχικῆς προθεσμίας, δὲν ἦτο ἱκανοποιητικός, ὥστε νὰ ἀποτελέσῃ τὸ παράδειγμα, διὰ νὰ ἠμπορέσουν καὶ οἱ ὑπάλληλοι κατόπιν νὰ ἐκκαθαρίσουν τοὺς ὑφισταμένους των. Κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Δεκεμβρίου, ἐδέχθη, ἡ τότε Κυβέρνησις, νὰ τροποποιηθῇ ἡ διάταξις καθ’ ἣν ἀπῃτεῖτο σύμφωνος γνώμη τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ οὕτω, ἀποδεσμευθέντων τῶν Ὑπουργῶν, δύνανται οὗτοι νὰ ἐνεργοῦν τὰς ἀπολύσεις διὰ διαταγμάτων, μετὰ γνώμην ἁπλῶς τῶν Ἐπιτροπῶν, ἡ ὁποία ὅμως δὲν εἶναι ὑποχρεωτική. Ἀτυχῶς, ὅμως, κύριοι βουλευταί, ὀφείλομεν νὰ διαπιστώσωμεν, ὅτι δὲν ἐγένετο τίποτε, μὰ ἀπολύτως τίποτε τὸ σοβαρόν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν πρόοδον τῆς ἐκκαθαρίσεως, εἰς τοὺς περισσοτέρους τομεῖς τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου, ὅτι ἐνῷ κατὰ τὸ ψήφισμα ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς πρέπει νὰ ἀπευθύνῃ ἐρώτημα πρὸς τὴν ἁρμοδίαν Ἐπιτροπήν, περὶ τῶν ὑπαλλήλων, τοὺς ὁποίους θέλει νὰ θέσῃ ὑπὸ τὴν κρίσιν της, ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου Ὑπουργεῖα εἰς τὰ ὁποῖα μέχρι σήμερον, δὲν ἔχει ὑποβληθῆ οὔτε ἕνα ἐρώτημα, διὰ τὴν κρίσιν οἱουδήποτε ὑπαλλήλου. Καὶ ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου καὶ τοῦτο, ὅτι ἐνῷ εἶχον τεθῆ εἰς διαθεσιμότητα ὡρισμένοι δικαστικοί, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἐκτραπῆ εἰς κομμουνιστικὰς καὶ ἀντικρατικὰς ἐνεργείας, ἐκ τῶν δικαστῶν αὐτῶν ἤδη ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης διὰ διατάγματος ἐπανέφερε περὶ τοὺς 9. Ἐὰν ἐξαιρέσωμεν τοὺς 2, οἱ ὁποῖοι κατὰ πληροφορίας μου εἶχον τεθῆ κακῶς εἰς διαθεσιμότητα, διότι δὲν ἐπρόκειτο περὶ περιπτώσεων ἐμπιπτόντων εἰς τοὺς λόγους τοῦ ψηφίσματος, ἀλλὰ περὶ ἄλλων ἀντιπειθαρχικῶν ἐνεργειῶν καὶ κατ’ ἀκολουθίαν δὲν ἦσαν καθαριστέοι κατὰ τὸ ψήφισμα, οἱ λοιποὶ εἶχον τεθῆ εἰς διαθεσιμότητα κατὰ τὸ ψήφισμα καὶ σήμερον ἐπανεφέρθησαν εἰς ἐνέργειαν. Ὁ λόγος, κύριοι, εἶναι ὅτι, ἡ διατύπωσις τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ ψηφίσματος ὅπως ἔχει, δὲν ἐπιτρέπει τὴν ἐκκαθάρισιν ἐν τῇ εὐρύτητι ἐκείνῃ, τὴν ὁποίαν ἐπιβάλλει τὸ ὑπέρτατον ἐθνικὸν συμφέρον. (Χειροκροτήματα). Τὸ ψήφισμα προβλέπει ὡς λόγον ἐκκαθαρίσεως, τὴν συμμετοχὴν ἢ συνεργίαν εἰς τὸ κίνημα τοῦ Δεκεμβρίου. Καὶ ἐνῷ ἡ «συνεργία» καὶ ἡ «συμμετοχὴ» εἶναι ὅροι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν κάποιον οὐσιαστικὸν περιεχόμενον. Ὅταν λέγωμεν συνεργία, ἔχομεν τὴν γνωστὴν συνεργίαν τοῦ ποινικοῦ νόμου. Ὅταν δὲ λέγωμεν συμμετοχή, ἀπαιτοῦμεν ἐνέργειαν ἢ παράλειψιν ὀφειλομένης ἐνεργείας. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου συγκεκριμένως τὴν ἐκκαθάρισιν τῶν δικαστικῶν. Ἡ ἐξ Ἀρεοπαγιτῶν Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία ἐκλήθη νὰ κρίνῃ τοὺς εἰς διαθεσιμότητα Δικαστάς, καίτοι εἶχεν ὑπ’ ὄψιν της ὅτι ὡρισμένοι τῶν κρινομένων εἶχον λάβει μέρος εἰς κομμουνιστικὰς ἐνεργείας καὶ ἀντικρατικὰς ἐκδηλώσεις, κατέληξε διὰ πλειοψηφίας νὰ προτείνῃ τὴν ἐπαναφορὰν των εἰς τὸ Σῶμα, διότι δὲν διεπίστωσε γεγονότα θεμελιοῦντα συμμετοχὴν ἢ συνεργίαν εἰς τὸ κίνημα τοῦ Δεκεμβρίου, ὡς ἀπαιτεῖ τὸ ἄρθρον 2. Σᾶς ἀναφέρω περίπτωσιν Πρωτοδίκου, διὰ τὸν ὁποῖον ὑπάρχει ἀναφορὰ τοῦ Νομάρχου Φωκίδος καὶ τοῦ Προέδρου Πρωτοδικῶν Παρνασσίδος, οἱ ὁποῖοι ἀμφότεροι, βεβαιοῦν, ὅτι πρόκειται περὶ συνειδητοῦ κομμουνιστοῦ καὶ παρὰ ταῦτα ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ Ἀρείου Πάγου δὲν προέτεινε τὴν ἀπόλυσίν του, διότι οὐδὲν στοιχεῖον εἶχεν, ἀποδεικνῦον τὴν συμμετοχήν του εἰς τὸ κίνημα τοῦ Δεκεμβρίου. Καὶ τὸν δικαστὴν αὐτόν, τὸν ἐπανέφερε πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης εἰς ἐνέργειαν.

§45Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Ἐὰν δὲν ἔχῃ ἐκδηλώσεις ἀντεθνικάς, ἀλλὰ πιστεύει μέσα του κἄτι τι, νομίζετε ὅτι πρέπει νὰ ἐκκαθαρισθῇ;

§46Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Θὰ φθάσω καὶ ἐκεῖ.

§47Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Ἐγὼ ἠμπορεῖ νὰ πιστεύω εἰς τὸν Βούδδαν.

§48Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Μὰ ὁ Βούδδας δὲν ὑπονομεύει τὴν Ἑλλάδα, κύριε Βασιλειάδη. Ὁ Κομμουνισμὸς ὑπονομεύει τὴν Ἑλλάδα. (Χειροκροτήματα).

§49Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ τὰς πεποιθήσεις του, ἀλλὰ νὰ μὴ ἐκδηλώνεται ἀντεθνικῶς.

§50Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ἔχω ὑποβάλει σχετικὴν τροπολογίαν. Ὀλίγην ὑπομονήν. Συνεχίζω. Δι’ Εἰσαγγελέα Πρωτοδικῶν, ὁ ὁποῖος εἶχε τεθῆ εἰς διαθεσιμότητα καὶ διὰ τὸν ὁποῖον κατὰ τὸν ἐνεργηθέντα ἔλεγχον ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς ἐξ Ἀρεοπαγιτῶν ἐβεβαιώθη ὅτι εἶχε πάει εἰς τὸ βουνό, ὅτι εἶχεν ἀναλάβει νομοπαρασκευαστικὴν ἐργασίαν παρὰ τῇ Π.Ε.Ε.Α., καὶ εἶχεν ἐπιδείξει ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως μέχρι τοῦ Δεκεμβρίου στάσιν συμπαθῆ πρὸς τὸ ΕΑΜ, ἐπειδὴ δὲν ὑπῆρχον γεγονότα θεμελιοῦντα συμμετοχὴν ἢ συνεργίαν εἰς τὸ κίνημα, προτείνεται διὰ ψήφων 3 κατὰ 2 ἡ ἐπαναφορά του. Καὶ ὁ ἀξιότιμος κύριος Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης τὸν ἐπανέφερεν εἰς τὴν ἐνέργειαν, πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν.

§51ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὀνόματα.

§52Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ὁ πρῶτος εἶναι ὁ Πρωτοδίκης Κατσάρας. Ὁ δεύτερος ὁ Εἰσαγγελεὺς Τράμπας. Καὶ τρίτον παράδειγμα. Ὁ Ἀντεισαγγελεὺς Ἐφετῶν Ρακόπουλος, διὰ τὸν ὁποῖον διεπιστώθη ἀπὸ τὴν ἐξ Ἀρεοπαγιτῶν Ἐπιτροπὴν ὅτι κατὰ τὰς δικαστικὰς συνεδριάσεις εἰς τὰ Χανιὰ ἀπὸ τῆς δικαστικῆς ἕδρας ἀνέπτυσσε σκέψεις καὶ γνώμας συμφώνως πρὸς τὰς ἀρχὰς τῶν ἀνατρεπτικῶν ὀργανώσεων ὁμολογήσας ἐπ’ ἀκροατηρίου ὅτι ἀνήκει πράγματι εἰς ἀνατρεπτικὴν ὀργάνωσιν καὶ ὅτι ἐν γένει διὰ τῆς πολιτείας του ὡς Εἰσαγγελέως ηὐνόει σκοποὺς ἀντικειμένους εἰς τὴν ἔννομον τάξιν......

§53Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Δὲν εἶναι ἀκριβὴς ἡ πληροφορία σας.

§54Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Πταίει ἡ Ἐπιτροπή.

§55Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Αἱ πληροφορίαι μου εἶναι ἀκριβεῖς. Καὶ παρὰ ταῦτα ἐπειδὴ δὲν ἀπεδείχθη συνεργία αὐτοῦ εἰς τὸ κίνημα προτείνεται ὑπὸ τῆς πλειοψηφίας ἡ ἐπαναφορά του.

§56Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Καλῶς προτείνεται. (Θόρυβος—κωδωνοκρουσίαι).

§57Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Καὶ ἐνῷ ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης δὲν ὑπεχρεοῦτο νὰ ἀκολουθήσῃ τὴν γνώμην τῆς Ἐπιτροπῆς ἐν τούτοις ἐπανέφερε τὸν Δικαστὴν τοῦτον καὶ ἄλλους Δικαστὰς εἰς τὴν ἐνέργειαν. Ἔχω δὲ νὰ παράσχω καὶ τὴν ἑξῆς πληροφορίαν εἰς τὴν Βουλήν: Ὅτι διὰ Δικαστὰς διὰ τοὺς ὁποίους ὁμοφώνως ἀπεφάνθη ἡ Ἐπιτροπὴ περὶ τῆς ἀπολύσεώς των, ἀκόμη δὲν ἔχουν δημοσιευθῆ τὰ διατάγματα τῆς ἀπολύσεώς των ἐνῷ ἀμέσως ἐγένετο ἡ δημοσίευσις τῶν διαταγμάτων τῶν ἐπαναφερομένων εἰς τὴν ἐνέργειαν. Ἐὰν ὅλα αὐτὰ τὰ εἶπον, κύριοι βουλευταί, δὲν εἶναι μόνον διὰ νὰ ἐλέγξω τὴν ἐνέργειαν τοῦ Ὑπουργείου τῆς Δικαιοσύνης εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, ἀλλὰ διὰ νὰ καταλήξω κάπου ἀλλοῦ. Ὑποστηρίζω δηλαδή, καὶ δὲν τὸ ὑποστηρίζω μόνον σήμερον, τὸ ὑπεστήριξα καὶ τὸν παρελθόντα Δεκέμβριον ὁπότε κατέθεσα καὶ σχετικὴν τροπολογίαν, ὅτι ἡ διατύπωσις ὡς ἔχει τοῦ ψηφίσματος δὲν εἶναι ὀρθὴ καὶ δὲν θὰ φθάσωμεν ποτὲ εἰς τὴν ἐπιβαλλομένην ἐκκαθάρισιν τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν, ἐὰν δὲν θέσωμεν ὡς βάσιν μίαν ἀρχὴν καὶ ἡ ἀρχὴ αὐτὴ εἶναι μία. Δὲν μὲ ἐνδιαφέρουν οὔτε τὰ πολιτειακά, οὔτε τὰ πολιτικὰ φρονήματα τοῦ δημοσίου ὑπαλλήλου καὶ οὔτε ἐπιτρέπεται νὰ γίνῃ ποτὲ ἐκκαθάρισις δημοσίας ὑπηρεσίας μὲ κριτήρια τὰ πολιτειακά, ἢ τὰ πολιτικὰ φρονήματα (χειροκροτήματα), ἀλλ’ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὀφείλομεν νὰ ἀξιώνομεν καὶ ἀξιώνομεν ἀπὸ τοὺς δημοσίους λειτουργοὺς οἱ ὁποῖοι ἀκριβῶς ἐνσαρκώνουν τὸ Κράτος, εἶναι νὰ πιστεύουν εἰς τὸ Κράτος καὶ νὰ μὴ τὸ ὑπονομεύουν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ἀνεκτοὶ εἰς τὴν ἐνεργὸν δημοσίαν ὑπηρεσίαν ὄχι μόνον οἱ ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι μετέσχον εἰς τὸ κίνημα ἢ μετέχουν κομμουνιστικῶν καὶ ἀνατρεπτικῶν κινήσεων, ἀλλὰ καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἁπλῶς προπαγανδίζουν τοιαύτας ἀρχάς. Δὲν ὑποστηρίζω τὴν δίωξιν τῆς σκέψεως ἢ τῆς ἰδέας, ἀλλ’ ὅταν ὁ δημόσιος ὑπάλληλος προπαγανδίζῃ ἰδέας ἀνατρεπτικὰς τοῦ Κράτους, τὸ ὁποῖον ἔχει κληθῆ νὰ ὑπηρετήσῃ, νομίζετε ὅτι ὁ ὑπάλληλος αὐτὸς ἠμπορεῖ νὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ εἶναι εἰς τὴν ὑπηρεσίαν; Πλανῶνται ὅσοι νομίζουν ὅτι ἡ δημοκρατία καὶ τὸ δημοκρατικὸν πολίτευμα εἶναι ξέφρακτον χωράφι, τὸ ὁποῖον ὁ καθεὶς ἠμπορεῖ νὰ καταπατῇ. Πρωτίστη ὑποχρέωσις τῶν δημοκρατικῶν πολιτευμάτων εἶναι νὰ προστατεύουν τοὺς ἐλευθέρους θεσμούς των, καὶ εἶναι ἐπιτακτικὸν τὸ καθῆκον ἐκείνων ποὺ πιστεύουν εἰς αὐτοὺς νὰ τοὺς προασπίζουν καὶ νὰ μὴ τοὺς ἀφίνουν ἐκθέτους εἰς τὴν ὑπονόμευσιν καὶ τὴν ἀνατροπήν. (Χειροκροτήματα). Δι’ αὐτό, κύριοι βουλευταί, ἔλαβον τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν πρὸ ὀλίγου σᾶς ἀνέγνωσεν ὁ κ. Ἀριστείδου καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ τὴν ἐπαναλάβω. Ἀλλὰ πρὶν τὴν ἀναγνώσω, θέλω διὰ τὴν περίπτωσιν ποὺ θὰ ὑπῆρχε καὶ ὁ ἐλάχιστος δισταγμὸς νὰ σᾶς ὑπομνήσω τί ἔγινεν εἰς τὴν Ἀμερικήν, ὅπου, ἐπὶ τέλους, ἐκεῖ δὲν εἶναι οὔτε φασιστικόν, οὔτε μοναρχοφασιστικὸν Κράτος, ὅπως εἶναι ἡ Ἑλλάς, κατὰ τοὺς γνωστοὺς κύκλους. Ἡ ἀπόφασις τοῦ Προέδρου Τρούμαν εἶναι μακροσκελής, ἀλλ’ εἶναι χαρακτηριστικοὶ οἱ λόγοι, οἱ ὁποῖοι ἐπιβάλλουν εἰς τὰς ἐπιτροπὰς νὰ ἀποβάλουν τῆς δημοσίας ὑπηρεσίας πάντα ὑπάλληλον, ὁ ὁποῖος ὑποπίπτει εἰς τὰ ἀδικήματα αὐτὰ καὶ νὰ μὴ δεχθοῦν τὴν πρόσληψιν εἰς τὴν δημοσίαν ὑπηρεσίαν ἀτόμου, τὸ ὁποῖον ὑπέπεσεν εἰς τοιαύτας ἐνεργείας. Πρόκειται περὶ τοῦ διατάγματος τοῦ Προέδρου Τρούμαν, τὸ ὁποῖον ἐδημοσιεύθη μόλις πρὸ 1½ μηνὸς εἰς τὴν Ἀμερικήν. Βασικῶς ἀξιοῖ τὴν νομιμοφροσύνην τῶν ὑπαλλήλων πρὸς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας καὶ περαιτέρω καθορίζει ἐνδεικτικῶς τὰς περιπτώσεις καθ’ ἃς θεωρεῖται ἐλλείπουσα ἡ τοιαύτη νομιμοφροσύνη ὡς ἑξῆς: (Ἀναγινώσκει) «Σαμποτάζ, προδοσία, συνηγορία πρὸς ἐπανάστασιν ἢ διὰ τῆς βίας προσπάθεια ἀλλαγῆς τῆς συνταγματικῆς κυβερνήσεως τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, ἀποκάλυψις πληροφοριῶν ἢ ἐγγράφων δημοσίου χαρακτῆρος, ἐκτέλεσις καθηκόντων ὑπαλλήλου μὲ σκοπὸν τὴν ἐξυπηρέτησιν ξένων συμφερόντων, συμμετοχὴ ὡς μέλους ἢ συμπαθὴς σύνδεσμος μὲ οἱανδήποτε ξένην ἢ Ἀμερικανικὴν ὀργάνωσιν ἢ σωματεῖον, κίνησιν ἢ ὁμάδα χαρακτηρισθεῖσαν ὑπὸ τοῦ Γενικοῦ Εἰσαγγελέως ὡς ὁλοκληρωτικῆς, κομμουνιστικῆς ἢ φασιστικῆς ἢ ὡς ἀποσκοπούσης τὴν ἀλλαγὴν τῆς Κυβερνήσεως διὰ μέσων ἀντισυνταγματικῶν κλπ........». Ἁπλῆ συμπάθεια, οὐδὲ κἂν συμμετοχὴ πρὸς τοιούτους συλλόγους ἢ σωματεῖα θεωρεῖται ἀπὸ τὴν μεγάλην δημοκρατίαν τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν ὡς πρᾶξις ἀσυμβίβαστος πρὸς τὴν ἰδιότητα τοῦ δημοσίου ὑπαλλήλου καὶ ἡμεῖς συζητοῦμεν καὶ διστάζομεν καὶ δυσκολευόμεθα νὰ ἀποβάλωμεν ἀπὸ τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ὄχι μόνον συμπαθοῦν, ἀλλὰ ἐνεργῶς ὑπονομεύουν τὸ Κράτος, οἱ ὁποῖοι ὑποβοηθοῦν τὴν ἀνταρσίαν, οἱ ὁποῖοι ὑπονομεύουσι τὴν κρατικὴν ὑπόστασιν ὑποβοηθούμενοι ἀπὸ τοὺς ἐχθροὺς τῆς Ἑλλάδος. Ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω εἶναι ἡ ἑξῆς: Ὅτι πρέπει εἰς τὸ ἄρθρον 2 τὸ περιλαμβάνον τοὺς λόγους ἀπολύσεως νὰ προστεθῇ καὶ δευτέρα παράγραφος ἔχουσα ὡς ἑξῆς: (Ἀναγινώσκει) «Οἱαδήποτε συμμετοχή, ὑποκίνησις ἢ προσηλυτισμὸς εἰς κομμουνιστικὴν ἢ ἄλλην κίνησιν, στρεφομένην κατὰ τῆς ἐξωτερικῆς ἢ ἐσωτερικῆς ἀσφαλείας τοῦ Κράτους ἢ ἀποσκοποῦσαν τὴν ἀνατροπὴν τοῦ κρατοῦντος ἐν τῇ χώρᾳ κοινωνικοῦ καθεστῶτος ἢ τὴν βιαίαν ἐπικράτησιν ὡρισμένης κοινωνικῆς τάξεως». Ἡ ἀντίρρησις, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν, ὁ ἀξιότιμος ἐκ Φλωρίνης συνάδελφος, ὁ κ. Ἀριστείδου, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ πρέπει νὰ εἶναι μόνιμος καὶ δὲν ἀρκεῖ νὰ εἶναι πρόσκαιρος, μεταξὺ τῶν προσκαίρων διατάξεων τοῦ ψηφίσματος τῆς ἐξυγιάνσεως, νομίζω ὅτι δὲν εἶναι ὀρθή, διότι βεβαιότατα πρέπει νὰ εἶναι μόνιμος, ἀλλὰ ὡς τοιαύτη πρέπει νὰ τεθῇ εἰς τὸν ὑπαλληλικὸν κώδικα, διὰ νὰ ἀποτρέπεται μονίμως ἡ εἴσοδος εἰς τὸ μέλλον τοιούτων ἀτόμων εἰς τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας, πρέπει ὅμως ἀπὸ τοῦδε νὰ περιληφθῇ εἰς τὸ ψήφισμα.

§58Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Νὰ τὴν συμπληρώσετε καὶ αὐτὴν μὲ φασιστικὸν περιεχόμενον.

§59Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Δὲν θὰ εἶχον καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ προστεθῇ, καίτοι περιλαμβάνεται, διότι «ἀνατροπὴν» κάμνει καὶ ὁ μαῦρος καὶ ὁ κόκκινος φασισμός. Ἀλλὰ τὸ γεγονός, ὅτι ἀκόμη δὲν ἔχει καθιερωθῇ ὡς διάταξις μόνιμος καὶ κριτήριον μόνιμον διὰ τὴν πρόσληψιν καὶ τὴν διατήρησιν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ μᾶς ἐμποδίσῃ εἰς τὸ νὰ περιλάβωμεν ταύτην εἰς τὸ ψήφισμα καὶ νὰ ἀφήσωμεν νὰ προχωρήσῃ ἡ ἐκκαθάρισις βάσει τῶν κριτηρίων, τῶν εὐρέων κριτηρίων, τὰ ὁποῖα θὰ ἐπιτρέψουν τὴν πραγματικὴν ἐξυγίανσιν. Ταῦτα ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι θὰ ἔχωμεν δήλωσιν τῆς Κυβερνήσεως, δήλωσιν τὴν ὁποίαν ὅμως θὰ ἐπακολουθήσουν καὶ ἔργα, ὅτι πράγματι θέλει νὰ κάμῃ τὴν ἐκκαθάρισιν, διότι δὲν εἶναι νοητὸν, ὅτι 14 μῆνας μετὰ τὰς ἐκλογὰς ὑπηρετοῦν ἀκόμη κομμουνισταὶ ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν συμμετάσχει καὶ εἰς αὐτὸ τὸ κίνημα τοῦ Δεκεμβρίου. (Χειροκροτήματα). Νὰ δώσωμεν, κύριοι, τὴν παράτασιν, καίτοι δὲν εἶναι ὀρθὸν οἱ ἐξαιρετικοὶ αὐτοὶ νόμοι νὰ ἔχουν μεγάλην χρονικὴν διάρκειαν, ἀλλὰ νὰ ἐκκαθαρίσῃ ἡ Κυβέρνησις τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας. Ἀλλὰ πῶς θὰ τὸ πράξῃ; Προβλέπω, κύριοι, ὅτι θὰ ζητηθῇ καὶ νέα παράτασις, διότι εἰς ὡρισμένα Ὑπουργεῖα δὲν ἤρχισε κἂν ἡ κρίσις τῶν ὑπαλλήλων. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν περατώσῃ ἡ Κυβέρνησις ἐντὸς μηνός; Μετὰ ἕνα μῆνα θὰ ζητηθῇ καὶ νέα παράτασις προθεσμίας. Ἐκεῖ, κύριοι βουλευταί, ποὺ ἔχω σοβαρωτάτας ἐπιφυλάξεις, εἶναι εἰς τὴν παράτασιν τῆς προθεσμίας τοῦ ἄρθρου 10. Δὲν νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι εἶναι σκόπιμον νὰ δοθῇ αὐτὴ ἡ παράτασις καὶ νὰ ἐξακολουθήσῃ ὁ διορισμὸς εἰς δημοσίας θέσεις ὑπαλλήλων μόνον μὲ τὴν ἁπλῆν κρίσιν τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ. Ἡ διάταξις αὐτὴ κατ’ ἀρχὰς ἐθεσπίσθη μὲ τὴν ἀντίληψιν, ὅτι τότε θὰ ἐγίνετο γρήγορα ἡ ἐκκαθάρισις, θὰ ἐδημιουργοῦντο ἀθρόα κενά, τὰ ὁποῖα ἔπρεπεν ἡ Κυβέρνησις, ἔχουσα τὴν εὐθύνην τῆς διοικήσεως καὶ τῆς ἐκκαθαρίσεως, νὰ ἔχῃ τὰ κατάλληλα μέσα νὰ τὰ συμπληρώσῃ ἀμέσως. Ἀλλ’ ὅταν ἡ ἐκκαθάρισις συνεχίζεται καὶ διενεργεῖται μὲ τὸν βραδύτατον ρυθμόν, μὲ τὸν ὁποῖον ἐνεργεῖται ὑπάρχει ἀνάγκη νὰ παρατείνωμεν τὴν προθεσμίαν τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 10 διὰ τῆς ὁποίας ἐπιτρέπονται διορισμοὶ ἄνευ τῶν ἐκ τῆς κειμένης νομοθεσίας διατυπώσεων καὶ μόνον μὲ τὴν ἀπόφασιν καὶ κρίσιν τοῦ Ὑπουργοῦ;

§60Π. ΜΟΥΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Ὑπάρχει ἀπόφασις ὅτι οἱ διορισμοὶ περνοῦν ἀπὸ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον μετ’ ἔγκρισιν καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν.

§61Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Δηλαδὴ μοῦ λέγετε νὰ ἔχω ἐμπιστοσύνην εἰς τὸν κ. Χέλμην, ὅτι δὲν θὰ δώσῃ πίστωσιν. Αὐτὸ ἀσφαλῶς δὲν μοῦ ἀρκεῖ.

§62Χ. ΛΑΔΑΣ. Διὰ νὰ μοιρασθοῦν καὶ οἱ διορισμοὶ καθ’ ὃν τρόπον διανέμεται εἰς τσιφλίκια καὶ ἡ Ἑλλάς, τόσοι νομάρχαι κ.λ.π.

§63Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριοι, συγκεφαλαιώνων ἐπιθυμῶ τοῦτο νὰ προσθέσω. Πρέπει σοβαρῶς νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν της ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἔχει ἐπιτακτικὴν Ἐθνικὴν ὑποχρέωσιν νὰ πραγματοποιήσῃ τὴν ἐκκαθάρισιν, ὅτι ἡμεῖς τοὐλάχιστον θὰ συμφωνήσωμεν εἰς τὴν παράτασιν τῆς προθεσμίας, ἀλλὰ πρέπει ἐκτὸς τῆς προθεσμίας νὰ πραγματοποιηθῇ πράγματι ἡ ἐξυγίανσις ἀπὸ τῶν ἀνατρεπτικῶν στοιχείων καὶ ἀπὸ τῶν κομμουνιστικῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα ὑπονομεύουν τὸν κρατικὸν μηχανισμόν. Ζητῶ ἀπὸ τοὺς κ.κ. Ὑπουργούς, νὰ ἀφήσουν τὰς ἐπιτροπάς, νὰ ἀναλάβουν τὴν εὐθύνην τῶν ἐκκαθαρίσεων αὐτοὶ οἱ ἴδιοι οἱ ὁποῖοι εἶναι πολιτικὰ πρόσωπα καὶ νὰ μὴ ἀξιοῦν ταύτην ἀπὸ ἀνευθύνους ὑπαλλήλους. (Χειροκροτήματα). Νὰ ἔχουν τὸ θάρρος νὰ προβοῦν εἰς τὴν ἐκκαθάρισιν, διότι αὐτοὶ εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ λογοδοτήσουν ἐνώπιον ἡμῶν ἐὰν τὴν ἐκκαθάρισιν δὲν ἐνεργήσουν μὲ τὰ κριτήρια ἐκεῖνα, μὲ τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ τὴν ἐνεργήσουν. Δὲν πρέπει νὰ κρυπτώμεθα ὄπισθεν τῶν γνωμοδοτικῶν ἐπιτροπῶν ὑπαλλήλων, διότι αὐτὸ νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι σύμφωνον μὲ τὴν πολιτικὴν εὐθύνην τῆς Κυβερνήσεως. Κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ διστάσῃ ἡ Βουλὴ νὰ ἐγκρίνῃ τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ἀναπτύξω. Πρέπει νὰ δώσωμεν ὅλα τὰ μέσα εἰς τὴν Κυβέρνησιν διὰ νὰ μὴ συμβῇ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον συνέβη μὲ τὴν ἐκκαθάρισιν τῶν δικαστῶν καὶ ἄλλων ὑπαλλήλων ἀφοῦ οἱ κ.κ. Ὑπουργοί, ἐπιμένουν νὰ ἀκολουθοῦν τὰς γνώμας τῶν ἐπιτροπῶν, ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ συμμορφοῦται μὲ τὰς ἀποφάσεις τῶν ἐπιτροπῶν. Ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν εἶχα τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ὑποβάλω, καλύπτει τὸ κενὸν αὐτὸ καὶ δὲν μένει τίποτε ἄλλο παρὰ ἡ Κυβέρνησις νὰ προχωρήσῃ μετὰ θάρρους καὶ ἀποφασιστικότητος, εἰδ’ ἄλλως θὰ εἶναι βαρύταται αἱ εὐθῦναι της καὶ θὰ δώσῃ λόγον δι’ αὐτάς. Καθ’ ἣν στιγμὴν οἱ στρατιῶται μας πίπτουν μαχόμενοι ἐπὶ τῶν Ἐθνικῶν ἐπάλξεων δὲν ἔχομεν τὸ δικαίωμα ἐξ ἐλλείψεως ἀποφασιστικότητος καὶ θάρρους, ἐξ ἰδίας ἀβελτηρίας νὰ ἀφήνωμεν νὰ ὑπονομεύεται ὁ μαχόμενος στρατὸς καὶ ὁλόκληρον τὸ ἀγωνιζόμενον Ἔθνος. (Χειροκροτήματα).

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Λαδᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§65Χ. ΛΑΔΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ὅταν εἰσήχθη τὸ πρῶτον τὸ ψήφισμα περὶ ἐξυγιάνσεως, ἡμεῖς ἀντετάχθημεν, καὶ ἀντετάχθημεν μὲ μίαν σαφῆ καὶ κατηγορηματικὴν δήλωσιν. Ὄχι διότι, εἴμεθα κατὰ τῆς ἐξυγιάνσεως τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν· ἐδηλώσαμεν, ὅτι αὐτὸ ἀποτελεῖ καὶ δικαίωμα καὶ ὑποχρέωσιν πάσης Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ διότι ἐνομίζομεν, ὅτι ἡ ἐξυγίανσις τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν ἠδύνατο νὰ γίνῃ καὶ τάχιστα καὶ ἀδιαβλήτως διὰ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν κειμένων νόμων, διὰ τῶν ὑπηρεσιακῶν συμβουλίων, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν κειμένων διατάξεων, αἱ ὁποῖαι παρεῖχον κάθε δικαίωμα ὅπως ἡ ἐκκαθάρισις αὐτή, «ἡ ἐξυγίανσις» γίνῃ κατὰ ἕνα τρόπον ὁ ὁποῖος θὰ ἦτο ἀδιάβλητος, χωρὶς νὰ δίδῃ εἰς οὐδένα τὸ δικαίωμα νὰ ἔχῃ οὐδὲν παράπονον καὶ προσθέτως θὰ εἶχε δώσει εἰς τὸν κρινόμενον ὑπάλληλον τὸ δικαίωμα νὰ ἔχῃ κάποιον νὰ δικάσῃ τὴν πλάνην, ἡ ὁποία εἶναι ἀνθρωπίνη καὶ ἑπομένως πιθανὴ διὰ κάθε ἀνθρωπίνην κρίσιν. Καὶ προέβημεν εἰς τὰς δηλώσεις ἐκείνας, μία ἐκ τῶν ὁποίων ἀνεγνώσθη καὶ πάλιν ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον ἐξ Ἀθηνῶν, κ. Μαῦρον, ὡς εἰσηγητὴν τῆς μειοψηφίας. Καὶ δὲν προέβημεν ἅπαξ εἰς τὴν δήλωσιν αὐτὴν ἀλλὰ καὶ βραδύτερον, ὅταν ἦλθεν ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως τὸ ψήφισμα τὴν ἐπανελάβομεν καὶ τὴν ἐπανελάβομεν καὶ ἐκ τρίτου, ὅταν ἐζητήθη ἡ παράτασις καὶ τὴν ἐπανελάβομεν καὶ ἐκ τετάρτου, ὅταν ἐζητήθη ἡ νέα παράτασις, διότι περιέργως αὐτὸ τὸ ψήφισμα μὲ τὰς ἀλλεπαλλήλους παρατάσεις δύναται νὰ ὀνομασθῇ, ψήφισμα περὶ παρατάσεως τῆς ζωῆς τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν. Καὶ ἤδη, ὁ ἀξιότιμος καὶ φίλος βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Λυκουρέζος, εἶπεν, ὅτι ἀφοῦ προηγουμένως ἐδώσαμε παράτασιν καὶ ἀφοῦ πιστεύω ὅτι θὰ ζητηθῇ καὶ ἄλλη παράτασις ψηφίσατε τὴν παράτασιν μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι, θὰ εἶναι ἡ τελευταία. Ὅταν ἡμεῖς ἀντετάχθημεν κατὰ τοῦ ψηφίσματος, δὲν ἀντετάχθημεν διότι ἐπιστεύομεν ὅτι ἡ ἐξυγίανσις δὲν εἶναι ἐπιβεβλημένη, τοὐναντίον ἐπιστεύομεν, ὅτι ἡ ἐξυγίανσις ἦτο καθῆκον τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ διότι ἐπιστεύομεν ὅτι ἦσαν ἐπαρκεῖς αἱ κείμεναι διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἐγγυῶνται τὴν ἀσφάλειαν εἰς ἐκεῖνον κατὰ τοῦ ὁποίου ἀπευθύνεται ἡ κατηγορία νὰ προστατεύεται ἐναντίον οἱασδήποτε πλάνης ἡ ὁποία εἶναι ἀνθρωπίνη. Ἀλλὰ δὲν ἐπιστεύομεν ποτὲ ὅταν διετυπώνομεν τὰς ἀντιρρήσεις αὐτὰς, ὅτι ὕστερα ἀπὸ ἕνα χρόνον ἀκόμη τὸ ψήφισμα αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶχε δικαιολογίαν ὅτι ἦτο προσωρινῆς ἰσχύος καὶ ἐστηρίζετο εἰς τὴν δικαιολογίαν ὅτι ἔπρεπε νὰ χωρήσῃ τάχιστα ἡ ἐξυγίανσις καὶ ὅτι αἱ κείμεναι διατάξεις διὰ νὰ ἐφαρμοσθοῦν θὰ ἐχρειάζετο πολὺς καιρός, θὰ ἦτο ἀκόμη ἀνεφάρμοστον. Καὶ ὅμως διὰ τὰς κειμένας διατάξεις, ὁ κ. Ὑπουργός, τῆς Παιδείας, ἔλεγε τότε, ὅτι εἶναι ἱκαναὶ νὰ τὸν βοηθήσουν νὰ ἐξυγιάνῃ τὴν ἐκπαίδευσιν, καὶ ὀρθῶς τὸ ἔλεγε κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν. Ποτὲ λοιπὸν δὲν ἐπιστεύομεν ὅτι ὕστερα ἀπὸ ἕνα χρόνον θὰ ἀπεδεικνύετο ὅτι αἱ ἀντιρρήσεις μας αὐταὶ ἦσαν βάσιμοι. Διότι ἐὰν ἐγίνετο ἡ διαδικασία τοῦ ψηφίσματος ἐξυγιάνσεως ἀπὸ Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία ἤθελε νὰ προβῇ εἰς τὴν ἐξυγίανσιν καὶ ἐκρίνετο ἀπὸ Ὑπουργοὺς οἱ ὁποῖοι εἶχον τὴν πίστιν νὰ κάμουν τὴν ἐξυγίανσιν, θὰ εἶχε τερματισθῆ αὐτὴ ἡ κατάστασις καὶ θὰ ἦτο κάθε ὑπάλληλος ἥσυχος εἰς τὴν θέσιν του καὶ θὰ ὑπῆρχε Κράτος, τὸ ὁποῖον δὲν θὰ ἦτο ἐπὶ ἓν ἔτος ἠρτημένον. Διότι ὁλόκληρος ἡ διοίκησις εὑρίσκετο ἠρτημένη ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας ποὺ ἰσχύει τὸ δῆθεν προσωρινῆς ἰσχύος αὐτὸ ψήφισμα. (Χειροκροτήματα). Καὶ μένει τὸ Κράτος καὶ ἡ διοίκησις ἡμῶν ἠρτημένη, διότι μεταξὺ ἐκείνων τῶν ἐλαττωμάτων τοῦ ψηφίσματος, τὰ ὁποῖα ὁ πολύτιμος καὶ ἀγαπητός μου συνάδελφος κ. Λυκουρέζος, ἐλησμόνησε, ἦτο ὅτι κατὰ τὰς ἡμέρας ἐκείνας, κατὰ τὰς ὁποίας εἰσήγετο τὸ ψήφισμα ἐθεωρήθησαν ἐξυγιαντέαι, ὄχι μόνον αἱ δημόσιαι ὑπηρεσίαι, ἀλλὰ καὶ ἄλλαι ὑπηρεσίαι ξέναι πρὸς τὸ δημόσιον, ὅπως αἱ τράπεζαι κλπ., ἐφθάσαμεν δὲ νὰ ζητῶμεν τὴν ἐκκαθάρισιν καὶ τῶν δικηγόρων καὶ τῶν ἰατρῶν καὶ τῶν ἱερέων. Ὅταν ἐφθάνομεν νὰ δίδωμεν τοιαύτην εὐρύτητα εἰς τὸ ψήφισμα ἔπρεπε νὰ περιμένωμεν, κύριοι βουλευταί, ὅτι μετὰ ἕνα χρόνον θὰ συζητῶμεν, καλούμενοι ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, περὶ τρίτης καὶ τετάρτης παρατάσεως — τελευταίως πάλιν διότι πάντοτε τελευταία εἶναι ἡ ζητουμένη παράτασις — δύο μηνῶν καὶ ἀπὸ τὸν κ. συνάδελφον καλούμεθα νὰ υἱοθετήσωμεν τὴν πολιτικὴν τῆς Ἀμερικῆς, ἣν ἀνέγνωσε, διὰ τὴν διατύπωσιν τῆς ὁποίας τὴν ἀπάντησιν τὴν ἔδωσαν ἡ τύχη τῆς προτάσεως τῶν βουλευτῶν, οἱ ὁποῖοι εἶχον ὑποβάλει τὴν αἴτησιν ἐδῶ νὰ συζητηθῇ πρότασίς των δι’ ὡρισμένον κόμμα καὶ ἡ ὁποία πρότασις ἀνεβλήθη καὶ δὲν συνεζητήθη. Ἰδοὺ ἡ ἀπάντησις τὴν ὁποίαν ἔπρεπε νὰ εἶχεν ἐννοήσῃ ὁ συνάδελφος κ. Λυκουρέζος, ἐπάνω εἰς ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶπεν ὅτι πρεσβεύουν εἰς τὴν Ἀμερικήν. Εἰς τὴν Ἀμερικὴν τὰ πρεσβεύουν, πρέπει νὰ ἴδωμεν, ἐὰν ἡμεῖς λόγῳ τῶν περιστάσεων ὑφ’ ἃς τελοῦμεν δυνάμεθα νὰ τὰ πρεσβεύωμεν καὶ νὰ τὰ συζητῶμεν ἐλευθέρως. Καὶ εἴπομεν ἡμεῖς, ὅτι δὲν δυνάμεθα ὅπως εὑρισκόμεθα σήμερον μὲ τὴν ψυχολογικὴν ἀναταραχὴν τὴν δικαίαν, μὲ τὴν ψυχολογικὴν συγκίνησιν, τὴν δικαιοτάτην, διότι ζῶμεν ἀκόμη τὴν ἱστορίαν τῶν ἀνομημάτων, διὰ νὰ μεταχειρισθῶ μίαν φράσιν ἡ ὁποία εἶναι κοινοβουλευτική, τῶν ἀνομημάτων κατὰ τῆς Ἑλλάδος, εἴπομεν ὅτι δὲν δυνάμεθα ὅταν ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ ψυχολογία, ὅταν διαιρούμεθα κατὰ τρόπον ὥστε καὶ ἐδῶ ἀκόμη, ὅταν ἕνας βουλευτὴς σηκώνεται νὰ συζητήσῃ ἐπὶ ὡρισμένων ζητημάτων σηκώνεται καὶ ἀντιθέτως ἄλλος ἕτοιμος νὰ τὸν σπαράξῃ ὡς νὰ εἴχομεν νὰ μοιράσωμέν τι ποτε, εἴπομεν ἔκτοτε πῶς μὲ αὐτὸ τὸ ψυχολογικὸν κλῖμα θὰ ἐκκαθαρίσετε τιμίως καὶ εὐσυνειδήτως δημοσίας ὑπηρεσίας καὶ ὀργανισμοὺς δημοσίου δικαίου καὶ ἰδιωτικοὺς ὀργανισμούς; Πῶς; Ὅταν πρὸ μικροῦ ἀκόμη, ἐπειδὴ ἐλήφθη μία ἐπιστολὴ ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων καὶ συγχρόνως ἐστάλη αὐτὴ ἡ ἐπιστολὴ εἰς μίαν ἐφημερίδα ἡ ὁποία τὴν ἐδημοσίευσεν, ἐλέχθη ὅτι αὐτὸ τὸ ἔκαμεν ὁ ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων διὰ νὰ κάμῃ κόμμα εἰς τὴν Θράκην! Τὸ ἴδιον εἶναι, ὅταν λέγωμεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ζητεῖ τὴν παράτασιν διὰ νὰ κάμῃ κόμμα μὲ τὴν παράτασιν. Τὸ ἴδιον εἶναι. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχει ἀξίαν, εἶναι ἕνα. Ὅτι τὸ ψυχολογικὸν κλῖμα εἰς τὸ ὁποῖον εὑρισκόμεθα αὐτὸ δὲν δίδει τὸ δικαίωμα εἰς οὐδένα νὰ πιστεύῃ ὅτι εἶναι καθαραὶ αἱ εἰσηγήσεις εἰς τὰς ὁποίας κατ’ ἀνάγκην θὰ δώσῃ πίστιν ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ προβῇ εἰς τὴν ἐξυγίανσιν. Καὶ ὑπάρχουν ἀποδείξεις. Ἀκούσατε, κύριοι: «Ἰδιαιτέρως τοὺς μισοῦν..... (ἀναγινώσκει)......................». Ξεύρετε ποῖος εἶναι αὐτός; Εἶναι ὁ κ. Ρέντης. Ἔπρεπε νὰ εἶναι ἐδῶ, ὁ ἀξιότιμος κ. Τσαλδάρης, διὰ νὰ τοῦ ἀπαγγείλω τὴν φιλικὴν κατηγορίαν, πῶς εἰς ἕνα τέτοιον προδότην ἀνέθεσεν ὅταν αὐτὸς ἡγεῖτο τῆς Ἑλληνικῆς ἀποστολῆς, τὴν προστασίαν τῶν Ἑλληνικῶν συμφερόντων; Διότι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει δὲν εἶναι μόνον ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε προδότης, ἀλλὰ καὶ ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος τὸν ἐχρησιμοποίησε. Καὶ περαιτέρω γράφεται: «Καὶ δὲν μνημονεύει κανεὶς τὸ ὄνομα τοῦ ἐκ Μελισσίου σκοτεινοῦ Κ. Ρέντη, ὁ ὁποῖος, ἐνῷ δὲν ἐμφανίζεται πράγματι, εἶναι ὅμως ἀσφαλῶς ἡ ψυχὴ καὶ τὸ κέντρον ὅλης τῆς ἐναντίον τῆς Ἑλλάδος ἐγκληματικῆς δράσεως τῶν ἀπαισίων συμμοριτῶν ποὺ σταυρώνουν κληρικούς, βγάζουν μάτια, κόβουν μαστούς, σφάζουν γυναικόπαιδα καὶ ἀγωνίζονται νὰ ὑποδουλώσουν τὸν Λαόν μας εἰς τὴν Βουλγαρίαν».

§66Π. ΜΟΥΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Τί εἶναι αὐτό;

§67Χ. ΛΑΔΑΣ. Ἕνα ἄρθρον. Ἀκοῦστε καὶ περαιτέρω, λέγει: «Καὶ εἰς τὸ παρελθὸν καὶ τώρα ὁ Κωνσταντῖνος Ρέντης εἶναι ὁ μᾶλλον ἐπικίνδυνος ἐκ τῶν ἡγετικῶν παραγόντων τοῦ ΚΚΕ, ἡ ψυχὴ καὶ τὸ κέντρον πάσης κατὰ τῆς Ἑλλάδος προδοτικῆς δράσεως. Καὶ θὰ ὁμολογήσουν τότε, ὅτι ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ὅσα γράφει καὶ ὅσα λέγει τὰ λέγει καὶ τὰ γράφει πάντοτε μὲ τὸν ἀποκλειστικὸν σκοπὸν νὰ ἐνισχύσῃ τοὺς ἀναρχικοὺς εἰς τὸ καταστροφικὸν ἔργον των διὰ νὰ μὴ ἀφήσουν τίποτε ὄρθιον εἰς τὸν τόπον αὐτόν». Ἔχετε τὴν ἰδέαν, κύριοι, ὅτι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἔχει τὴν τιμὴν νὰ ἀπευθύνεται πρὸς ὑμᾶς εἶναι τόσον ἐλαφρὸς ὥστε νὰ μὴ γνωρίζῃ τί σύνδεσμον θὰ ἔχῃ μὲ τὸ ζήτημα περὶ τοῦ ὁποίου ὁμιλεῖ τὸ ἄρθρον τὸ ὁποῖον ἐδημοσιεύθη εἰς ἐφημερίδα ἑνὸς Ἐπάρχου (φωναί: Αἶσχος!) κατὰ ἑνὸς βουλευτοῦ τὸν ὁποῖον ὅλοι γνωρίζομεν; (Διαμαρτυρίαι—φωναί). Τὸ ἐπιχείρημά μου εἶναι αὐτό· ἂν ὁ κ. Ρέντης, δὲν εἶχε τὴν τιμὴν νὰ παρεδρεύῃ εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην, ἀλλ’ ἦτο δημόσιος ὑπάλληλος καὶ μία ἐφημερὶς ἔγραφεν αὐτὰ ποὺ γράφει διὰ τὸν κ. Ρέντην ἡ ἐφημερὶς ποὺ σᾶς ἐδιάβασα καὶ ἕνας ἀστυνομικὸς διευθυντὴς ἔδιδεν αὐτὰς τὰς πληροφορίας περὶ τοῦ κ. Ρέντη καὶ μάλιστα ἀπὸ καλήν του, ἂν θέλετε, πίστιν βασιζόμενος εἰς τὰς πληροφορίας ἑνὸς οἱουδήποτε ἀστυφύλακος ἢ χωροφύλακος, ὁ κ. Ρέντης θὰ εἶχε παυθῆ, δυνάμει τοῦ ψηφίσματος καὶ θὰ εἶχεν ἀνασκολοπισθῆ δυνάμει τῆς θεωρίας τοῦ κ. Λυκουρέζου. (Χειροκροτήματα, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§68Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. ..... (δὲν ἀκούεται, θόρυβος).

§69Χ. ΛΑΔΑΣ. Φαίνεται ὅτι δὲν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἀκουσθῶ. Ἐγὼ δὲν εἶπον τίποτε εἰς βάρος τοῦ κ. Τσαλδάρη, ὁ ὁποῖος δὲν γνωρίζω πόσον συνδέεται μὲ τὸν κ. Ρέντην, ἐγὼ ὡμίλησα εἰς βάρος τῆς νοοτροπίας ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§70Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Χρησιμοποιεῖτε πολλὰ «ἐὰν», ἀλλὰ τὰ «ἐὰν» αὐτὰ δὲν συμβαίνουν.

§71Χ. ΛΑΔΑΣ. Λυποῦμαι, κύριοι, διότι εἶσθε συμπολίτης τοῦ κ. Ρέντη, καὶ ἐπειδὴ ξεύρετε ποίαν ἐκτίμησιν σᾶς ἔχω, λυποῦμαι διότι δὲν ἐκάματε καμμίαν διάψευσιν εἰς τὰς ἐφημερίδας ὅταν ἕνας συνάδελφός σας κατηγορήθη κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον.

§72Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Οὐδεὶς συνάδελφός μας εἶναι ὑπεύθυνος διὰ τὸ ἄρθρον αὐτὸ. Ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι εἰς τὰς ἐπαρχιακὰς ἐφημερίδας ἔχουν γραφῆ πολλάκις τοιαῦτα ἄρθρα; Ἂν παρακολουθήσετε τὸν τύπον τῆς ἰδικῆς μας ἐπαρχίας θὰ μάθετε, ὅτι ἡ ἐφημερὶς τοῦ κ. Ρέντη, ἔχει γράψει πολὺ χειρότερα εἰς βάρος τοῦ ἀρχηγοῦ μας καὶ δὲν εἶδον τὸν κ. Ρέντην νὰ τὰ διαψεύσῃ.

§73Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Αὐτὸ ἀποδεικνύει τὸ ἐπιχείρημα τοῦ κ. Λαδᾶ.

§74Χ. ΛΑΔΑΣ. Δὲν ὑπάρχει λοιπὸν ἀμφιβολία, ὅτι ἀπεδείχθη, ἐκ τῆς παρόδου τοῦ χρόνου ὅτι ἂν ἐφηρμόζετο ἡ κειμένη νομοθεσία θὰ εἶχε τελειώσει ἡ ἐκκαθάρισις τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Ὅπως δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία ὅτι ἂν ἐφηρμόζοντο οἱ κείμενοι νόμοι, κανένα ἔκτακτον μέτρον δὲν ἐχρειάζετο. Οἱ νόμοι ὅμως ὅσον παλαιότεροι εἶναι τόσον πληρέστεροι, ὅσον νεώτεροι εἶναι, τόσον ὀλιγώτερον πλήρεις. Διὰ τρίτην φορὰν ζητεῖται παράτασις, ἀλλὰ ἡ μόνη διάταξις τοῦ ψηφίσματος ......

§75Δ. ΚΟΥΤΣΙΚΑΣ. Ἡ Ἀχίλλειος πτέρνα εἶναι.....

§76ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. ......... (δὲν ἠκούσθη).

§77Χ. ΛΑΔΑΣ. Φαντασθῆτε ἐὰν ἦτο ἐκκαθαριστὴς ὁ κ. Κούτσικας καὶ ἂν ἦσθε σεῖς εἰρηνοδίκης, θὰ σᾶς εἶχεν ἐκκαθαρίσει.

§78Δ. ΚΟΥΤΣΙΚΑΣ. ............. (δὲν ἠκούσθη).

§79Χ. ΛΑΔΑΣ. Ἡ μόνη λοιπὸν διάταξις τοῦ ψηφίσματος ἡ ὁποία ἐφηρμόσθη καὶ ἐφηρμόσθη ἔτσι μὲ πλήρη τὴν διάθεσιν, ἦτο ἡ τοῦ ἄρθρου 10, καὶ θὰ μποροῦσε νὰ ζητηθῇ παράτασις ἐξυγιάνσεως ἐὰν ἐθεωρεῖτο τερματισθεῖσα ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ ἄρθρου 10, καὶ θὰ μποροῦσε κανεὶς νὰ συζητήσῃ περὶ παρατάσεως τῆς ἐξυγιάνσεως, ἂν ἀπηγορεύετο ὁ διορισμὸς ὑπαλλήλων εἰς τὰς θέσεις ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι ἐξυγιαίνονται. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐρχώμεθα καὶ νὰ ὁμιλῶμεν διαρκῶς περὶ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, περὶ τῶν οἰκονομικῶν δυσχερειῶν, καὶ νὰ διορίζωμεν νέους διαρκῶς ὑπαλλήλους, καὶ νὰ μὴ δυνάμεθα νὰ βελτιώσωμεν τὴν θέσιν των. Ὁ ἀξιότιμος ἐκ Μεσσηνίας κ. βουλευτής, σᾶς ἀνέγνωσε τὰς δηλώσεις τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, τὰς ὁποίας ἀπεσαφήνισεν ὁ συνάδελφος κ. Γαρουφαλιᾶς. Ἐγὼ θὰ σᾶς ἀναγνώσω, κύριοι, παλαιοτέραν δήλωσιν, (Συνεδρίασις 28.11.46 σελὶς 807 τῶν Ἐπισήμων Πρακτικῶν τῆς Βουλῆς): Π. ΧΑΤΖΗ-ΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). (προκάτοχος τοῦ κ. Ἀλεξανδρῆ). «Δὲν ξεύρω τὶ γίνεται εἰς τὰ ἄλλα Ὑπουργεῖα, ἔχω ὅμως νὰ σᾶς δηλώσω, ὅτι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης ἔχει προχωρήσει τόσον πολὺ τὸ ἔργον τῆς ἐκκαθαρίσεως, ὥστε ἡ προθεσμία αὐτὴ δὲν πρόκειται νὰ χρησιμοποιηθῇ τοὐλάχιστον ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον μου». Ταῦτα ἐλέχθησαν, τότε ὅτε ἐζητεῖτο ἡ δῆθεν τελευταία παράτασις καὶ ἐγένετο ἡ δήλωσις, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ χρησιμοποιηθῇ αὕτη ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης. Καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἐδήλωσε μάλιστα ὄχι ἔτσι ποὺ τὸ εἶπεν ὁ κ. Λυκουρέζος, ἀλλὰ ὅτι τὰ ¾ τῆς ἐκκαθαρίσεως τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν εἶχον τελειώσει!

§80Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ἔκαμε δύο δηλώσεις. Ἡ μία δήλωσις ὅτι ἡ ἐκκαθάρισις πάντως θὰ πραγματοποιηθῇ μέχρι τέλους Μαΐου, καὶ μία ὅτι, εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν τὰ ¾ τῆς ἐκκαθαρίσεως ἔχουν συμπληρωθῆ.

§81Χ. ΛΑΔΑΣ. Ἡ ἐξυγίανσις γίνεται κατὰ τὸν τύπον μὲ τὴν σέσουλα. Διὰ νὰ μὴ κάμουν κατηγορητήρια μεμονωμένοι ἔχουν τυπωμένα χαρτιά, τὰ ὁποῖα περιέχουν ὁλόκληρον τὸ ἄρθρον τῆς ἐξυγιάνσεως, καὶ τὰ κοινοποιοῦν. Καὶ θὰ ἔλεγεν ὁ ἀξιότιμος, κ. Σπηλιώτης, ἢ ὁ πρώην εἰσαγγελεὺς τῶν Ἐφετῶν κ. Θεοφανόπουλος, ἂν ἐπήγαιναν εἰς αὐτοὺς τοιαῦτα κατηγορητήρια, τὰ ὁποῖα θὰ εἶχον τὰ ἄρθρα τοῦ νόμου καὶ δὲν θὰ εἶχον τὰ πραγματικὰ περιστατικά, ὅτι τὰ κατηγορητήρια αὐτά, εἶναι ἄκυρα. Ἐν τούτοις καλοῦνται διὰ κλήσεως τύπου σέσουλας, καὶ παρουσιάζεται τὸ ἑξῆς φαινόμενον. Νὰ καλῆται ὑφηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου πρὸς ἀπολογίαν μὲ κατηγορητήριον τὸ ὁποῖον εἶναι τυπωμένον διὰ δημοδιδασκάλους. Λοιπὸν ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας, κύριοι, δὲν νομίζω, ὅτι περιμένετε ἡμεῖς νὰ ψηφίσωμεν τὴν παράτασιν. Διὰ νὰ πεισθῆτε δὲ ὅτι ἡμεῖς δὲν ψηφίζομεν τὴν παράτασιν διὰ λόγους ἀντιπολιτεύσεως, ὑποστηρίζομεν ὅτι καὶ ἂν ἔχῃ τὰς ἀγαθωτέρας προθέσεις ἡ Κυβέρνησις, εἶναι ἀδύνατον νὰ μὴ γίνῃ ὄργανον ψευδῶν ἢ ἀπατηλῶν παραστάσεων. Ἔχω ἐδῶ δύο ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα φέρουν καὶ τὰ δύο ὑπογραφὰς τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, ὁ ὁποῖος γνωρίζει πόσον ἰδιαιτέρως τὸν ἐκτιμῶ. Τὸ ἓν ἀπὸ 1.2.1947, ἔχει ὡς ἑξῆς: Πρὸς Τὸν κ. Διον. Κρανιᾶν, Δ)νοντα Γραμ)τέα Φυλακῶν Λαμίαν Τροποποιοῦντες προγενεστέραν τηλεγραφικὴν διαταγὴν ἡμῶν, παρακαλοῦμεν ὅπως μεταβῆτε ἐπειγόντως εἰς Κασσαβέτειαν καὶ ἀναλάβητε τὴν Διεύθυνσιν τοῦ ἐκεῖ Σωφρονιστικοῦ Καταστήματος, παρὰ τῷ ὁποίῳ ἡ παρουσία πεπειραμένου ὑπαλλήλου κρίνεται ἀπαραίτητος. Τὸ Ὑπουργεῖον ἀναθέτον ὑμῖν τὴν διεύθυνσιν τοῦ ἐν λόγῳ Σωφρονιστικοῦ Καταστήματος λόγῳ τῆς προηγουμένης εὐδοκίμου ἐν τῇ Ἀγροτικῇ Φυλακῇ Τίρυνθος ὑπηρεσίας σας, ἐλπίζει ὅτι θέλετε καταβάλει πᾶσαν δυνατὴν προσπάθειαν πρὸς περιφρούρησιν τῆς περιουσίας τοῦ Δημοσίου, ἣν θέλει δεόντως ἐκτιμήσει. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Φεβρουαρίου 1947.

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ

Τὸ ἄλλο λέγει: Πρὸς Τὸν κ. Διευθυντὴν τῆς Φυλακῆς Σανατορίου Παρακαλοῦμεν ὅπως καλέσητε εἰς ἀπολογίαν ἐνώπιον ὑμῶν ἐγγράφως ἐντὸς πέντε ἡμερῶν ἀπὸ τῆς κοινοποιήσεως τῆς παρούσης συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 3 παρ. 1 τοῦ ψηφίσματος ΙΗʹ περὶ τροποποιήσεως τοῦ Θʹ ψηφίσματος «περὶ ἐξυγιάνσεως τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν», τὸν ἐμπίπτοντα εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 2 παρ. 3 τοῦ ψηφίσματος Θʹ «περὶ ἐξυγιάνσεως τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν» Διονύσιον Κρανιᾶν, Γραμματέα Φυλακῶν Σανατορίου, διότι: 1) Ἅμα τῇ ἀφίξει τῶν ἀνταρτῶν ἐν Ναυπλίῳ καὶ Τίρυνθι ἐδεξιώθη τούτους μετὰ τῆς κυρίας του, 2) Τῇ ὑποδείξει του ἐγκατεστάθη εἰς τὴν Φυλακὴν Τίρυνθος πενταμελὴς ἐπιτροπὴ ὑπὸ τὴν προεδρείαν του κατὰ τὸ κομμουνιστικὸν σύστημα διὰ τὴν διοίκησιν τῆς Φυλακῆς. 3) Συμμετέσχεν εἰς τὴν λεηλασίαν τῶν Φυλακῶν καὶ συνηγωνίζετο εἰς τὴν φθορὰν τοῦ Δημοσίου πλούτου, παραθέσας γεύματα καὶ συνδιασκεδάσας μετὰ τῶν ἀνταρτῶν. 4) Δημοσίᾳ ἐδήλου, ὅτι τὰ κτήματα τῆς Φυλακῆς ἀνήκουν εἰς τοὺς κομμουνιστάς, καὶ 5) Ἠπείλει τοὺς ἐθνικόφρονας ὑπαλλήλους ὅτι θὰ τοὺς παραδώσῃ ὡς ἀντιδραστικοὺς εἰς τοὺς ἀντάρτας. Κατὰ τὴν ἐπικράτησιν τῶν ἀνταρτῶν, ἀρχὰς Ὀκτωβρίου 1944, ἔκαμε δοξολογίαν ὑπὲρ τῆς ἀνταρτοκρατίας καὶ ἐξεφώνησεν ὁμιλίαν καθ’ ἣν εἶπεν ὅτι «τώρα ἐκράτησε νέα κατάστασις, θὰ ζήσωμεν ἀνθρωπινὰ καὶ θὰ φύγωμεν ἀπὸ τὸ αἰσχρὸν αὐτὸ Κράτος». Ἐπίεζε τοὺς φύλακας νὰ ὀργανωθοῦν, λέγων αὐτοῖς «ὅτι ἡ κατάστασις τώρα ἤλλαξε καὶ θὰ ἐπικρατήσει εἰς ὅλον τὸν κόσμον καὶ πρέπει νὰ πειθαρχήσουν ὅλοι εἰς αὐτήν». Ἅμα τῇ λήψει τοῦ παρόντος, ὑποβάλητε ἡμῖν τὸ οἰκεῖον ἀποδεικτικὸν κοινοποιήσεως καὶ ὑπομνήσητε εἰς τοῦτον ὅτι παρελθούσης ἀπράκτου τῆς πενθημέρου προθεσμίας δύναται νὰ χωρήσῃ καὶ ἡ ἀπόλυσις καὶ ἄνευ τῆς ἀπολογίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἀπριλίου 1947.

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ

Ὅπως βλέπετε, διὰ μὲν τοῦ πρώτου ἐγγράφου καλεῖται ὅπως μεταβῇ εἰς Κασσαβέτειαν καὶ ἀναλάβῃ τὴν διεύθυνσιν τοῦ ἐκεῖ Σωφρονιστικοῦ Καταστήματος, λόγῳ τῆς πείρας του καὶ τῆς εὐδοκίμου ὑπηρεσίας του ἐν ταῖς Φυλακαῖς Τίρυνθος, ἥτις τὸν κατέστησεν ἀπαραίτητον κατὰ τὸ ἔγγραφον, διὰ δὲ τοῦ δευτέρου καλεῖται εἰς ἀπολογίαν βάσει τοῦ ψηφίσματος περὶ ἐξυγιάνσεως, ὡς ἀναμιχθεὶς ἐνεργῶς κατὰ τὸ Κίνημα καὶ ὡς ἐπιδείξας διαγωγὴν προδοτικὴν κατὰ τῆς Πατρίδος κατὰ τὸν χρόνον τῆς ὑπηρεσίας του εἰς Τίρυνθα. Καὶ ἐν τούτοις αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος ὀλίγον χρόνον πρὸ τῆς κλήσεώς του εἰς ἀπολογίαν παρεστάθη εἰς τὸν Ὑπουργὸν ὡς ἄριστος ὑπάλληλος, πεπειραμένος, δόκιμος καὶ ἀναντικατάστατος. Αὐτὸ ἀρκεῖ νὰ σᾶς πείσῃ ὅτι πολλάκις οἱ Ὑπουργοὶ πίπτουν θύματα κακῶν εἰσηγήσεων. Καὶ ὅταν ἕνας τόσον ἐξαιρετικὸς καὶ τόσον πεπειραμένος, ὡς ὁ κ. Ἀλεξανδρῆς, Ὑπουργός, ἔπεσε θῦμα, πῶς θὰ διαφύγῃ ἄλλος Ὑπουργὸς μὴ ἔχων τὴν πεῖραν του; Τώρα θὰ ἴδητε καὶ ἄλλα, ὑπομονή. Γνωρίζετε ὅτι οἱ συνεργασθέντες μετὰ τοῦ ἐχθροῦ, αὐτοὶ εἶναι ἐκκαθαριστέοι. Λοιπόν: Διὰ τοῦ ἀπὸ 16.2.1946 Β. Δ., ἐκδοθέντος ἐν Ἀθήναις, συμφώνως πρὸς τὰ ἄρθρα 6, 7 καὶ 8 τῆς ὑπ’ ἀριθ. 59)1945 Σ. Π., προτάσει τοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργοῦ, μετ’ ἀπόφασιν τοῦ κατὰ τὸ ἄρθρον 7 παρ. 3 τῆς αὐτῆς Σ. Πράξεως, συσταθέντος Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου, ἐκδοθεῖσαν κατὰ τὴν συνεδρίασιν αὐτοῦ τῆς 15.9.45, ὑπεβιβάσθησαν οἱ Τμηματάρχαι αʹ 1) τῆς Νομαρχίας Ἀττικῆς Ἰωσὴφ Γεωργιάδης καὶ 2) τῆς Νομαρχίας Δράμας Μ. Ἀλμέϊδα εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ Τμηματάρχου βʹ. (Ἐφημερὶς τῆς Κυβερνήσεως τεῦχος Γʹ 1946 (ἀριθ. φύλλου 92). Αἰτία τοῦ ὑποβιβασμοῦ εἶναι ἡ συνεργασία μετὰ τοῦ ἐχθροῦ. Ἐκοινοποιήθη εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους διὰ τῆς 16627) 3.4.46 ἀνακοινώσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν. Πλὴν ὅμως διὰ τοῦ 64256)46 ἐρωτήματος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ πρὸς τὸ Συμβούλιον Διοικητικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν προτείνονται πάλιν πρὸς... προαγωγήν. Καὶ πράγματι τὸ Συμβούλιον ἐνέκρινε τὴν προαγωγήν, παρὰ τὴν ἰσχὺν τοῦ ψηφίσματος «ἐξυγιάνσεως». Ὁ ὑποβιβασθεὶς διὰ λόγους ἐθνικῆς ἀναξιότητος, ἀντὶ νὰ ἐκκαθαρισθῇ, προάγεται. Ἐάν, κύριοι, δὲν ἐφοβούμην μήπως προκαλέσω ναυτίαν εἰς τὴν Βουλήν, θὰ σᾶς ἐδιάβαζα καὶ μερικὰ ἄλλα. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ἀνάγκη, κύριοι, νὰ κοπιάσω διὰ νὰ σᾶς πείσω περὶ τῆς ἀσυναρτησίας ἥτις εἶναι ἡ κυριωτέρα ἀφορμή, ἕνεκα τῆς ὁποίας ὅλη αὐτὴ ἡ ἱστορία τῶν ἀλλεπαλλήλων παρατάσεων, ἀπασχολεῖ τὴν Βουλήν. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ Βουλή, ἡ ὁποία νὰ δώσῃ καὶ νέαν παράτασιν διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς ἐξυγιάνσεως μὲ τὸ ἔκτακτον αὐτὸ μέτρον, ἀλλὰ θὰ ὑποχρεώσῃ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐκπληρώσῃ τὸ καθῆκον της καὶ νὰ ἐξυγιάνῃ τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας, βάσει τῶν κειμένων διατάξεων. Εἰδικῶς δέ, νὰ μπῇ τελεία καὶ παῦλα εἰς τὴν παράτασιν τοῦ ἄρθρου 10 τοῦ ψηφίσματος αὐτοῦ. Ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει εἶναι ἀδύνατον, κύριοι, νὰ ὑπάρξῃ κάποια εὐστάθεια εἰς τὸ κλυδωνιζόμενον διοικητικὸν σκάφος. Ὅλοι οἱ ὑπάλληλοι εὑρίσκονται κάτω ἀπὸ τὸν πέλεκυν τοῦ νόμου αὐτοῦ. Δι’ ἕνα ἀνώτερον ὑπάλληλον τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης, ἐξαιρετικώτατον, ἄριστον ὑπάλληλον, ἕνας ὑπαστυνόμος ἑνὸς Ἀστυνομικοῦ Τμήματος, ἐκάλεσε μανάβηδες, μπακάληδες καὶ ἄλλους διὰ νὰ τοὺς ἐρωτήσῃ ἐὰν εἶναι κομμουνιστής. Καὶ ξεύρετε τὶ κομμουνιστὴς ἦτο; Τὸν ἀδελφόν του τὸν ἐσκότωσαν εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ βουλευτοῦ κ. Κούτσικα. Εἶναι, νομίζω, καιρὸς νὰ σταματήσουν αὐτά, διότι εἶναι ἀκατανόητον, κύριοι βουλευταί, ὕστερα ἀπὸ 15 μῆνας, μία Κυβέρνησις στηριζομένη εἰς τὴν ἀρχὴν μὲ τὴν πλειοψηφίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ κατόπιν μία Κυβέρνησις, ἡ ὁποία στηρίζεται εἰς τὰς ψήφους 7 κομμάτων, νὰ μὴ κατορθώσῃ ἀκόμη νὰ ἐξυγιάνῃ τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας καὶ ἐμφανίζεται διαρκῶς ἐνώπιον ἡμῶν, ζητοῦσα παρατάσεις τῆς ἐκκαθαρίσεως, ἐνῷ οὐσιαστικῶς ζητεῖ παράτασιν τοῦ δικαιώματος νὰ διορίζῃ, νὰ παύῃ νὰ μεταθέτῃ καὶ νὰ ταλαιπωρῇ ὁλόκληρον τὸν ὑπαλληλικὸν κόσμον, χωρὶς ποτὲ νὰ φροντίζῃ διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς οἰκτρᾶς οἰκονομικῆς του καταστάσεως. (Χειροκροτήματα).

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἔχει τὸν λόγον.

§83Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Ἐπιθυμῶ νὰ ἐξηγήσω ὡρισμένα ζητήματα, τόσον ἐπὶ τοῦ ψηφίσματος περὶ ἐξυγιάνσεως, ὅσον καὶ ἐπὶ τοῦ ὑπὸ ψήφισιν περὶ παρατάσεως αὐτοῦ. Ἐλέχθησαν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἐκ μέρους τῶν ἀξιοτίμων κ.κ. συναδέλφων δύο πράγματα ἀντιφατικά. Τὸ πρῶτον εἶναι ὅτι ἀπαιτεῖται ἐκκαθάρισις καὶ τὸ ἕτερον ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ ἰσχύσῃ ὁ νόμος περὶ ἐκκαθαρίσεως.

§84Χ. ΛΑΔΑΣ. Ἐπιβάλλεται ἡ ἐκκαθάρισις, ἀλλὰ μὲ τοὺς κειμένους νόμους.

§85Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Ἐλέχθη εἰδικώτερον, ὅτι ἐγένετο κατάχρησις ἐν τῇ ἀσκήσει τοῦ νόμου περὶ ἐκκαθαρίσεως. Ὑπεστηρίχθη ὅτι διὰ τῶν κειμένων νόμων, ἡ Ἑλληνικὴ Πολιτεία ἠδύνατο νὰ προβῇ εἰς τὴν ἐκκαθάρισιν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Αὐτὸ εἶναι ἀληθές. Ὑπεστήριξα καὶ ὑποστηρίζω καὶ πάλιν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ὅτι οἱ κείμενοι νόμοι ἠδύναντο ἐν προκειμένῳ νὰ ἐφαρμοσθοῦν καὶ νὰ ἐμφανίσουν τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος εὐρύθμως λειτουργοῦν, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχῃ ἀνάγκη τοῦ νόμου περὶ ἐκκαθαρίσεως. Ἀλλὰ δὲν ἠρωτήθην νὰ ἐξηγήσω τὸν συλλογισμόν μου, ὁπότε δὲν θὰ ἠδύνατο ὁ ἀγαπητὸς κ. Λαδᾶς νὰ ἐπαναλαμβάνῃ δὶς καὶ τρὶς τὴν περικοπὴν αὐτὴν τοῦ λόγου μου.

§86Χ. ΛΑΔΑΣ. Ἀφοῦ σᾶς ἐκτιμῶ ἰδιαιτέρως, πῶς νὰ μὴ τὴν ἀναφέρω;

§87Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Ὅταν ἀπηλευθερώθη ἡ Ἑλλάς, ἐὰν οἱ νόμοι ἐλειτούργουν, ἐὰν οἱ ὑπάλληλοι ἦσαν εἰς τὰς θέσεις των, δὲν θὰ ἦτο ἀνάγκη νὰ γίνῃ λόγος περὶ ἐξυγιάνσεως. Ἀλλ’ ὅταν ἠλευθερώθη ἡ χώρα, εὑρέθημεν πρὸ ἐρειπίων. Καὶ τὰ ἐρείπια αὐτά, τὰ ὑλικά, παρὰ τὸ μέγεθος καὶ τὸν ὄγκον των — ὑπολογίζονται εἰς πολλὰ δισεκατομμύρια — δὲν εἶναι τίποτε ἔναντι τῶν ψυχικῶν ἐρειπίων, τὰ ὁποῖα ἐσωρεύθησαν εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Θέλω νὰ μοῦ ἀποδείξετε ἐὰν ὑπάρχουν σήμερον ὑπάλληλοι, ἔχοντες τὴν παλαιὰν ὑπαλληλικὴν νοοτροπίαν, τὴν παλαιὰν σταθερὰν πρὸς τὸ Κράτος ἀφοσίωσιν, ὥστε νὰ μὴ ἐμφανισθῇ ἡ ἀνάγκη τοῦ ψηφίσματος περὶ ἐκκαθαρίσεως καὶ νὰ ἰσχύσουν οἱ κείμενοι νόμοι. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἔννοια τῆς περικοπῆς τοῦ λόγου μου, τὴν ὁποίαν τότε ἤκουσε μετὰ μεγάλης προσοχῆς ὁ φίλος μου κ. Λαδᾶς. Ἀλλ’ ἐρωτᾶται, ὁ νόμος περὶ ἐκκαθαρίσεως ποὺ ἐψηφίσθη, εἶναι συνταγματικὸς καὶ δίκαιος; Ἀνήκω εἰς τὸν κόσμον τὸν νομικὸν ἀπὸ μιᾶς 25ετίας ἢ 30ετίας. Κατὰ τὸ πλεῖστον δὲν ὑπάρχουν νόμοι ὀρθοὶ καὶ μὴ ὀρθοί, διότι οἱ περισσότεροι ἐνέχουν μίαν ὀρθότητα, ὅταν μάλιστα ὑπαγορεύωνται ἀπὸ μίαν ὑπερτάτην σκοπιμότητα, ὅπως εἶναι ὁ παρὼν νόμος. Ἐκεῖνο ποὺ ἔχει σημασίαν, εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ τοὺς ἐφαρμόζουν νὰ διαπνέωνται ἀπὸ τὸ αἴσθημα τῆς ἰσότητος καὶ τῆς Δικαιοσύνης. Ὑπέμνησεν ἀπὸ τὸ βῆμα αὐτό, ὁ ἀξιότιμος κ. Λυκουρέζος, ἕνα νόμον τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν. Αἱ Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι ὅμως, ἐμφανίζουν τὴν ἔννοιαν τοῦ Κράτους ἐπιτάσσοντος καὶ τῶν πολιτῶν πειθαρχούντων. Ἐνῷ ἡμεῖς, μὲ τὰς πολλὰς λαϊκὰς καὶ ἀτομικὰς ἐλευθερίας, ἐμφανίζομεν ἕνα σύνολον ἀνθρώπων ἀσυδότων, οἱ ὁποῖοι δὲν γνωρίζουν ποία εἶναι ἡ ἀληθὴς ἔννοια τῆς ἐλευθερίας καὶ μέχρι ποίου σημείου ἐκτείνωνται τὰ ὅριά της. Διὰ τοῦτο ἀσχολούμεθα ἐπὶ 120 ἔτη τώρα, καταρτίζοντες καὶ τροποποιοῦντες νόμους, ὥστε ν’ ἀγνοοῦμεν ἡμεῖς οἱ νομικοὶ πόσοι νόμοι ὑπάρχουν καὶ ποῖοι ἐξ αὐτῶν ἰσχύουν. (Χειροκροτήματα). Κατὰ συνέπειαν ὁ νόμος περὶ ἐκκαθαρίσεως εἶναι ὀρθός. Δὲν δύνανται νὰ ὑπάρξουν νόμοι ἄνευ ἀτελειῶν, ἀλλ’ αἱ ἀτέλειαι ἐξουδετεροῦνται κατὰ τὴν ἐφαρμογήν, ὁσάκις αὐτοὶ ποὺ τοὺς ἐφαρμόζουν διαπνέονται ἀπὸ τὸ αἴσθημα τῆς Δικαιοσύνης. Ἀλλ’ ὑπάρχει τι τὸ σταθερόν, τὸ ὁποῖον δὲν δυνάμεθα ἡμεῖς νὰ ρυθμίσωμεν; Ὑπάρχει τί πέραν ἐκείνου, τὸ ὁποῖον ὡρισμένοι ἄνθρωποι ἠθέλησαν νὰ καταλύσουν, δηλαδὴ αἱ ἔννοιαι τῆς Πατρίδος, τῆς παραδόσεως, τῆς Ἑλλάδος; Ἀκαταλύτων ἀρχῶν, τὴν ἱερότητα τῶν ὁποίων οὐδεὶς δύναται ν’ ἀμφισβητῇ; Ἠθέλησαν, λοιπόν, ν’ ἀνατρέψουν καὶ νὰ ἐρειπώσουν τὸ πᾶν ἐπὶ μίαν 4ετίαν καὶ νὰ μὴ ἀφήσουν τίποτε εἰς τὴν Ἑλλάδα καλόν, ὄρθιον καὶ εὐσταθές. Ποῖοι εἶναι ἐκεῖνοι, ποὺ σταυρώνουν ἱερεῖς, δολοφονοῦν ἀδελφοὺς καὶ ἐρειπώνουν τὰ πάντα; Ὁ νόμος αὐτὸς δὲν ἀπαιτεῖ καμμίαν φιλοσοφίαν. Δὲν ἀπαιτεῖ τίποτε ἄλλο, παρὰ μίαν ἠθικὴν ἔξαρσιν κατὰ τὴν ἐφαρμογήν του. Ἀλλὰ ποῖος εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος δὲν ἀφήνει νὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος; Ποῖος εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ τροχοπέδην διὰ τὴν ἐπίλυσιν τοῦ ζητήματος αὐτοῦ τῆς ἐξυγιάνσεως καὶ τὴν περάτωσίν της; Τοῦτο εἶναι γνωστὸν εἰς ὅλους μας. Δὲν εἶναι οἱ Ἕλληνες δημόσιοι ὑπάλληλοι, ἀλλ’ ἡμεῖς οἱ ἴδιοι. Δὲν πιστεύω νὰ ὑπάρχῃ κανεὶς ἐξ ὑμῶν, ὁ ὁποῖος νὰ μὴ ἦλθε μετὰ θάρρους ἢ μετὰ δειλίας νὰ μοῦ εἴπῃ ὅτι αὐτὸς ὁ κύριος δὲν ἔκαμε τίποτε. (Χειροκροτήματα). Βέβαια, πάντοτε ὑπάρχουν κανόνες καὶ ἐξαιρέσεις. Ἀλλ’ ἀκόμη ἀπὸ τῆς ἑπομένης τῶν ἐρειπίων καὶ τῶν συντριμμάτων καὶ τῶν στερήσεων, τῶν δακρύων καὶ τοῦ αἵματος, ἐγεννήθη εἰς τὰς ψυχὰς ὅλων μας ἡ λαμπρὰ καὶ πατροπαράδοτος ἔννοια τῆς συγγνώμης. Ἐπιστεύσαμεν εἰς αὐτήν. Εἶναι ἀρχὴ αἰωνία τὸ συγχωρεῖν. Τὴν ἐδίδαξεν ὁ ἱδρυτὴς τῆς θρησκείας μας. Ἠπατήθημεν ὅμως, διότι ὑπάρχουν πολλοί, οἱ ὁποῖοι δὲν κατέχονται ἀπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς συγγνώμης, οὔτε τὴν ἔννοιαν τῆς ἀγάπης, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ προϋπόθεσιν τῆς συγγνώμης, ἄνευ τῆς ὁποίας δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχῃ μία Κοινωνία, ἓν Κράτος, ἓν Ἔθνος. Ἀλλ’ ἂς μὴ παίζωμεν μὲ τὰς λέξεις. Θέλετε νὰ κάμωμεν, κύριοι, τὴν ἐκκαθάρισιν; Ἡ ἐκκαθάρισις δὲν εἶναι κομματικὸν γεγονός, δὲν ἀποτελεῖ κἂν πολιτικὸν γεγονός. Ἡ ἐκκαθάρισις ἀποτελεῖ ἐθνικὴν ἀνάγκην. Σᾶς εἶπον, ὅτι ἅπαντες οἱ νόμοι καταρτιζόμενοι ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους ἔχουν ἀτελείας. Καὶ ὁ ὑπὸ συζήτησιν, δυνατὸν νὰ ἔχῃ τοιαύτας. Ἀτέλειαν δύναται νὰ ἔχῃ ἡ ἐφαρμογή του. Πράγματι, ἐμφανίζει ἀτέλειαν ἀποδεδειγμένην, ἡ συνεχιζομένη προσπάθεια ὅλων μας νὰ φανῶμεν ἐπιεικεῖς, νὰ φανῶμεν δίκαιοι, νὰ φανῶμεν ἄλλοτε σκληροὶ καὶ ἄλλοτε περισσότερον τοῦ δέοντος ἐπιεικεῖς. Ἀλλὰ μεταξὺ τῆς ἐπιεικείας καὶ τῆς αὐστηρότητος, ὑπάρχει ἡ ἔννοια τῆς Δικαιοσύνης. Πρὸς τὴν ἔννοιαν αὐτήν, πρέπει νὰ στραφῶμεν διὰ νὰ δυνηθῶμεν νὰ ἀνορθώσωμεν τὰ ἐρείπιά μας καὶ τὸ Κράτος μας, ὄχι ἁπλῶς ὡς Κράτος, ἀλλ’ ὡς Κράτος δυνάμενον νὰ εὐσταθήσῃ, νὰ ἐπιβληθῇ καὶ νὰ δώσῃ ζωὴν εἰς τοὺς πεινῶντας κατοίκους καὶ εἰρήνην εἰς τὸν λαόν του. Ἐλέχθη ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Λαδᾶν, ὅτι ὑπάρχει καὶ ἕνα σύστημα ὁμοιοτύπων κατηγορητηρίων. Ποῖον εἶναι αὐτό; Εἶναι τὰ κατηγορητήρια, τὰ ὁποῖα εἶναι ἔντυπα. Ἀλλ’ ἐγὼ σᾶς ἐρωτῶ: Εἶναι δυνατὸν 30.000 ὑπαλλήλων νὰ κριθοῦν καὶ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ κληθοῦν εἰς ἀπολογίαν δι’ εἰδικῶν κατηγορητηρίων; Οὔτε προσωπικὸν ἀνάλογον ὑπάρχει, οὔτε δυνάμεθα μὲ ὑπαλλήλους λαμβάνοντας 200 χιλ. μηνιαίως νὰ ἐκκαθαρίσωμεν ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα. Αἱ κλήσεις εἰς ἀπολογίαν περιλαμβάνουν ὅλας τὰς πράξεις, αἱ ὁποῖαι προβλέπονται ὑπὸ τοῦ ψηφίσματος. Καὶ σᾶς λέγω τοῦτο ὅτι μία ἀπολογία εἶναι ἱκανὴ νὰ ἀποδείξῃ τὸν ἀπολογούμενον, ἐὰν κατέχεται ἀπὸ ἰδέας ἀνατρεπτικάς, ἐὰν θέλῃ νὰ ὑπάρχῃ ἐδῶ Ἑλλάς, ἢ ἄλλο Κράτος, δὲν γνωρίζω ποῖον. Ἐὰν ἀποστείλητε 10 κατηγορητήρια καὶ λάβετε ἀναλόγους ἀπολογίας καὶ ἴδητε μεταξὺ αὐτῶν ὅτι ὑπάρχουν καὶ ὑπάλληλοι μὴ ἀπαντῶντες, ἀλλὰ ὁμοιοτύπως ἀναφέροντες: Καλοῦμαι εἰς ἀπολογίαν ἐπὶ τῇ βάσει ψηφίσματος ἀορίστως, ἀναρμοδίως κλπ. καὶ μία ὑπογραφή. Δὲν ὑπάρχει πουθενὰ εἰς τὴν ἀπολογίαν ἡ λέξις Ἑλλάς. Ἐνῷ οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἔστω καὶ ἐσφαλμένως ἐξέλαβον τὸν ἀγῶνα αὐτὸν ὡς ἠθικὸν καὶ σκοποῦντα εἰς τὴν σωτηρίαν τῆς Πατρίδος, αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι λέγουν: Μάλιστα, ἐκινήθην εἰς τὰ ὄρη καὶ τὰς πεδιάδας, ἠδίκησα, ἀλλ’ ἤδη μετανοῶ καὶ πιστεύω εἰς τὴν Πατρίδα, χωρὶς νὰ ἔχω τὴν ὑποχρέωσιν νὰ σᾶς εἴπω εἰς ποῖον κόμμα ἢ παράταξιν ἀνήκω. Αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους οὐδεὶς Ὑπουργός, οὐδεμία κατάστασις, οὐδὲν καθεστὼς τοὺς ἐνοχλεῖ. (Χειροκροτήματα). Ἀλλὰ τὸ ζήτημα δὲν εἶναι αὐτό. Ὁμιλοῦντες περὶ ἐκκαθαρίσεως, βυζαντινολογοῦμεν. Δέν εἶναι ἕνας νόμος πάγιος, ἀλλὰ μεταβατικός, ὁ ὁποῖος αὔριον θὰ ἐκλείψῃ καὶ ἴσως καὶ ὁ σκοπὸς τοῦ νόμου αὐτοῦ. Καὶ ἐλπίζομεν νὰ συνεκλείψουν ἀμφότερα. Ἐκεῖνο ὅμως τὸ ὁποῖον μᾶς ἀπασχολεῖ σήμερον, εἶναι ἡ παράτασις. Θέλετε νὰ δώσητε ἑνὸς μηνὸς παράτασιν; Ματαιοπονεῖτε. Θέλετε νὰ δώσητε δύο μηνῶν; Ἐπίσης. Νὰ δώσητε σᾶς παρακαλῶ μίαν 3μηνον παράτασιν. Ἐὰν θέλετε ἀκόμη νὰ δώσητε καὶ ἑνὸς μηνὸς παράτασιν, πρέπει νὰ συσπειρωθῆτε ἅπαντες, ἀνεξαρτήτως κομμάτων. Διότι ὅλους μᾶς συνέχει ἡ ἐθνικὴ εὐθύνη. Ὅλα τὰ Κόμματα, ὅλαι αἱ ἀποχρώσεις φέρουν κοινὴν τὴν εὐθύνην. Συνεπῶς ἂς συνέλθωμεν, ἂς προσπαθήσωμεν ἀνεξαρτήτως ἀποχρώσεων νὰ λησμονήσωμεν ποῖοι μᾶς ἐψήφισαν ἢ ποῖοι τυχὸν ἐνδέχεται νὰ μᾶς ψηφίσουν, διὰ νὰ ἴδωμεν ποῖοι εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι στρέφονται ἐναντίον μας, διότι ὅλοι μας ἀποτελοῦμεν ἓν Ἔθνος. Τοὺς ἐχθρούς, λοιπόν, τοῦ Ἔθνους, ὀφείλομεν νὰ ἐκκαθαρίσωμεν. Ἂν θέλετε νὰ πράξωμεν οὕτω, δυνάμεθα νὰ τοὺς ἐκκαθαρίσωμεν ἀκόμη καὶ ἐντὸς ἑνὸς μηνός, ἐὰν ὅμως τὸ θέλετε ὅλοι. Ἀλλ’ ἐπειδὴ ἐπ’ αὐτοῦ, ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι πιστεύω εἰς τὴν φιλοπατρίαν σας, ἔχω ἐλαφρὰς ἀμφιβολίας, λόγῳ τοῦ πνεύματος τῆς συγγνώμης καὶ τῆς ἐπιεικείας ποὺ κατέλαβε τὴν καρδίαν τοῦ Ἕλληνος, ζητῶ μίαν μικροτέραν παράτασιν. Πέραν τούτου, πρέπει νὰ δοθῇ παράτασις ἑνὸς μηνὸς μετὰ τὴν λῆξιν τῆς ἐκκαθαρίσεως, διὰ τὴν διὰ διορισμοῦ ἀναπλήρωσιν τῶν δημιουργηθησομένων κενῶν. Δὲν εἶναι νοητὸν νὰ κάμνωμεν ἐξυγίανσιν καὶ νὰ ἀφίνωμεν κατόπιν τὸν διορισμὸν εἰς χεῖρας, ὄχι πλέον τοῦ Ὑπουργοῦ, ἀλλὰ εἰς χεῖρας τῆς Κρατικῆς μηχανῆς, ὑποχρεουμένης νὰ ἐνεργῇ καὶ συμπληροῖ τὰ κενὰ βάσει τῶν πινάκων τῆς προτεραιότητος. Τότε ἀπὸ τὴν μίαν θύραν ἐκβάλλομεν ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἶναι οἱ ἐχθροὶ τῆς πατρίδος μας, καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην τοὺς εἰσάγομεν μὲ τιμάς. Ὁπωσδήποτε, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχω νὰ σᾶς εἴπω, εἶναι ὅτι γνωρίζω τὴν ἐκκαθάρισιν ἐκ πείρας. Ἴσως, αὐτὴ ἡ ἐκκαθάρισις, αὐτὸς ὁ νόμος, αὐτὸ τὸ ψήφισμα, ἴσως λέγω νὰ ἀφῄρεσε πολλὰς ἡμέρας, καὶ ἔτη ἀκόμη τῆς ζωῆς μου, διὰ νὰ κατορθώσω νὰ κάμω μίαν ἐκκαθάρισιν, τὴν ὁποίαν, ὁμολογῶ, ἀκόμη ὅτι δὲν κατώρθωσα ἐκκαθάρισιν ὅμως ἤρεμον, δικαίαν, ἀνιδιοτελῆ καὶ ἀφατρίαστον. Ἀλλά, διὰ νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ ἐκκαθάρισις πρέπει, νὰ σκεφθῆτε ὅτι αἱ εὐθῦναι εἶναι κοιναί, ὅλων, καὶ ἂς μὴ νομίζουν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐκτὸς τῆς Κυβερνήσεως σήμερον, καὶ αὔριον θὰ εἶναι, μὲ τὸν κύκλον τοῦ χρόνου, ὡς Ἕλληνες πολῖται εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι τυχὸν δὲν μετέχουν τῶν κοινῶν εὐθυνῶν ὅλων, ὅσοι ἐξελέγημεν ὑπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, διὰ νὰ ἀντιδράσωμεν ἐναντίον τῆς ἀνταρσίας κατὰ τῆς Πατρίδος. Νὰ σκεφθοῦν ἠρέμως, χωρὶς κομματικοὺς ὑπολογισμούς, ἀλλὰ μὲ βάσιν μίαν καὶ σταθερὰν σκέψιν, τὴν σωτηρίαν τῆς Πατρίδος. Χωρὶς αὐτὴν τὴν σκέψιν τὴν ἁπλῆν, ἀλλὰ οὐρανίαν καὶ ἱερὰν δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ τι. Καταλύεται πᾶσα ἔννοια ἠθικῆς καὶ ἐκλείπει κάθε ἐλπὶς καλυτέρου μέλλοντος τῆς Χώρας. Καὶ δὲν ἀπομένει ἄλλο τι, εἰμὴ νὰ ἔλθουν οἱ ἄλλοι νὰ ὑποστείλουν τὴν σημαίαν μας καὶ ἀντ’ αὐτῆς νὰ ὑψώσουν ἐδῶ εἰς τὴν ἱερὰν αὐτὴν γῆν μίαν ἄλλην σημαίαν, ὄχι ἁπλῶς ἐρυθράν, ἀλλὰ καὶ αἱματόβρεκτον. (Χειροκροτήματα). (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Λεονάρδος).

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπειδή, κύριοι, εἶναι ἐγγεγραμμένοι νὰ ὁμιλήσουν ἄλλοι 24, θὰ παρεκάλουν, ἐὰν συναινῆτε, νὰ διακόψωμεν τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ ψηφίσματος, διὰ νὰ ψηφίσωμεν μερικὰ τυπικὰ καὶ ἐπείγοντα νομοσχέδια καὶ μετὰ ταῦτα τὴν συνεχίζομεν.

§89ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν εἰς ξένον νόμισμα ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Τ.Τ.Τ. κατὰ τὰ οἰκον. ἔτη 1940–41 καὶ 1945–46 καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ Προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου οἰκον. ἔτους 1947–48».

§91ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς Βʹ κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον συζήτησιν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν εἰς ξένον νόμισμα ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Τ.Τ.Τ. κατὰ τὰ οἰκον. ἔτη 1940–41 καὶ 1945–46 καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου, οἰκον. ἔτους 1947–48». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 30 Ἀπριλίου) 2 Μαΐου 1946 Ν. Δ. «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 40 τοῦ Α. Ν. 905)1937 «περὶ ἀποκαταστάσεως ἀξιωματικῶν Β. Ναυτικοῦ».

§93Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, δέχεσθε τὸ νομοσχέδιον τοῦτο μὲ τὰς γενομένας τροποποιήσεις ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς;

§94Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Ὑπ. Ναυτ.). Δὲν δέχομαι τὰς προτεινομένας τροποποιήσεις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, διότι νομίζω ὅτι εἶναι ἀρκετὴ ἡ ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου παρεχομένη ἀσφάλεια.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ νομοσχέδιον;

§96ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν. Δεκτὸν ὡς ἔχει.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον εἰς βʹ συζήτησιν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 30 Ἀπριλίου) 2 Μαΐου 1946 Ν. Δ. «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 40 Α. Ν. 905)1937 «περὶ καταστάσεως Ἀξιωματικῶν Β. Ν.». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 20 τοῦ νόμου 5304 περὶ μέτρων προστασίας τῆς ἐπιβατηγοῦ ναυτιλίας καὶ τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νόμου 1303)1938 περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 5304». Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§98Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Ὑπ. Ναυτ.). Εἶμαι διατεθειμένος νὰ δεχθῶ τὰς τροπολογίας, τὰς ὁποίας ὑπέβαλεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, πλὴν ἐκείνης, ἡ ὁποία ἀφορᾷ, τὴν παράτασιν ἐπὶ ἓν ἔτος. Δέχομαι τὸ 6μηνον ὡς ἀρχικῶς τὸ νομοσχέδιον προέβλεπε, διότι νομίζω, κύριοι, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δώσωμεν περισσότερον χρόνον, δοθέντος ὅτι τὰ πλοῖα, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ ἀγορασθοῦν, θὰ εἶναι παλαιὰ καὶ ἡ κατάστασις θὰ ἐπιδεινωθῇ καὶ δὲν θὰ ὑπάρξῃ περίπτωσις εἰς τὸ μέλλον ταχείας βελτιώσεως τῆς ἐπιβατηγοῦ ναυτιλίας μας. Νομίζω, ὅτι ἡ ἑξάμηνος παράτασις, τὴν ὁποίαν δίδομεν, εἶναι ἐπαρκής, ὥστε νὰ πάρουν καὶ νέα πλοῖα οἱ Ἕλληνες ἐφοπλισταί, καὶ νὰ ἠμπορέσῃ καὶ ἡ ἐμπορικὴ ναυτιλία νὰ ἐξυπηρετηθῇ.

§99Δ. ΣΦΑΕΛΛΟΣ. Ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Ὑπουργὸς δέχεται τὰς τροπολογίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, πλὴν τοῦ ἔτους, καὶ ἐπιμένει εἰς τὸ ἑξάμηνον νομίζω, ὅτι ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ δεχθῇ τὸ νομοσχέδιον.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Παπαγιάννης ἔχει τὸν λόγον.

§101Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐπὶ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, συνεζήτησε τὸ ζήτημα διὰ μακρῶν καὶ κατέληξεν εἰς ὡρισμένα συμπεράσματα, τὰ ὁποῖα εἶδον ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀποδέχεται. Ἡ Ἐπιτροπή, ὅμως, διετύπωσε καὶ ὡρισμένας εὐχὰς πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Μία ἀπὸ τὰς εὐχὰς εἶναι ἡ ἑξῆς: Σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου εἶναι νὰ ἐπιτραπῇ εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, λόγῳ τῶν παρατηρουμένων ἀναγκῶν τῆς ἐπιβατηγοῦ ναυτιλίας, νὰ ξεφύγῃ ἀπὸ τὰ ὅρια, τὰ ὁποῖα ὁ νόμος ὁρίζει διὰ τὴν ἀποχώρησιν τῶν ἐπιβατηγῶν πλοίων, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἡλικίαν μεγαλυτέραν τῶν τῶν 30 ἐτῶν. Εἶναι γνωσταὶ αἱ ἀνάγκαι τῆς ἐπιβατηγοῦ ναυτιλίας καὶ ἑπομένως ἀπ’ αὐτῆς τῆς ἀπόψεως τὸ νομοσχέδιον ἔχει καλῶς. Μοῦ ἔκαμεν ὅμως ἐντύπωσιν ὅτι ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας δὲν ἦτο ἐν γνώσει τοῦ γεγονότος ὅτι τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος, διὰ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἔχει ἀγοράσει σημαντικὸν ἀριθμὸν πλοίων, μέρος τῶν ὁποίων ὑποτίθεται ὅτι εἶναι κατάλληλα διὰ τὴν ἐπιβατηγὸν ἀκτοπλοΐαν. Πρόκειται περὶ τῶν ἀμερικανικῶν πλοίων τὰ ὁποῖα ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἠγόρασε διὰ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀγορᾶς Πλεονάζοντος Ὑλικοῦ καὶ διὰ τοῦ Ὀργανισμοῦ Διαχειρίσεως Συμμαχικοῦ Ὑλικοῦ. Ἐδόθη ἐντολὴ καὶ ἠγοράσθησαν ὑπερτριάκοντα πλοῖα, τὰ ὁποῖα εἶναι τόννων 400–1500 περίπου καὶ τὰ ὁποῖα, διασκευαζόμενα, θὰ εἶναι πιθανὸν κατάλληλα διὰ τὴν ἀκτοπλοΐαν μας. Τὶ θὰ γίνουν τὰ πλοῖα αὐτά, τὰ ὁποῖα δὲν ἠγοράσθησαν ἵνα διαχειρισθῶσιν ἀπὸ τὸ Δημόσιον, ἀλλὰ διὰ νὰ διατεθοῦν εἰς τοὺς ἀκτοπλοϊκούς μας ἐπὶ πληρωμῇ; Οὕτω διευκολύνεται ἡ λύσις τοῦ ἀκτοπλοϊκοῦ προβλήματος καὶ ἡ κάλυψις τοῦ Κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἤθελον, λοιπόν, νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας πρὶν ἢ δώσῃ ἀδείας ἀγορᾶς νέων πλοίων, νὰ λύσῃ τὸ ζήτημα αὐτό. Ἢ τὰ πλοῖα αὐτὰ εἶναι κατάλληλα, μετασκευαζόμενα, διὰ τὴν ἐπιβατηγὸν ἀκτοπλοΐαν, ἢ δὲν εἶναι. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, πρέπει νὰ ἔλθουν τὸ ταχύτερον ἐδῶ καὶ νὰ διατεθοῦν κατὰ προτίμησιν εἰς τοὺς ἀκτοπλοϊκούς μας. Διότι εἶναι νέα πλοῖα, κατασκευῆς 1943–44, τὰ ὁποῖα ἔχουν ὡρισμένα προσόντα καὶ ὡρισμένα ἐλαττώματα. Δὲν εἶμαι εἰδικός, δὲν θέλω νὰ κρίνω, ἀλλὰ ἐὰν εἶναι ἄξια λόγου, τότε πρέπει ἐκεῖ νὰ στρέψωμεν τὴν προσοχήν μας καὶ πρέπει νὰ ἀποτρέψωμεν τοὺς ἀκτοπλοϊκούς μας νὰ ἀγοράσουν σήμερον παλαιὰ πλοῖα, διότι θὰ χαθῇ ἓν σημαντικὸν κεφάλαιον εἰς συνάλλαγμα, ποὺ θὰ διατεθῇ διὰ τὴν ἀγορὰν πεπαλαιωμένων πλοίων ἐκ παραλλήλου δὲ θὰ φθάσωμεν εἰς τὸ ἀποτέλεσμα τὸ Κράτος νὰ κρατήσῃ εἰς τὰ χέρια του ἕνα πλοῦτον ποὺ θὰ εἶναι ἀχρησιμοποίητος. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν καὶ ἀρχηγὸς τῶν Βενιζελικῶν Φιλελευθέρων βλέπω ὅτι ἔχει ἀπόλυτον ἐπίγνωσιν τῆς ἀνάγκης τοῦ νὰ μὴ ὑπάρξῃ μεγάλη παράτασις εἰς τὴν προθεσμίαν τῆς ἀγορᾶς τῶν πλοίων αὐτῶν. Τὰ πλοῖα αὐτὰ εἶναι δύο κατηγοριῶν, εἶναι τὰ ἤδη εὑρισκόμενα εἰς τὰς χεῖρας τῶν ἀκτοπλοϊκῶν μας διὰ τὰ ὁποῖα ἔχει ἤδη διατεθῆ Ἑλληνικὸν χρῆμα καὶ ἐκεῖνα ἅτινα πρόκειται ν’ ἀγορασθοῦν τώρα ἀπὸ ξένους. Θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, πρὶν ἢ ἐπιτρέψῃ εἰς τοὺς Ἕλληνας νὰ ἀγοράσουν καὶ νέα πλοῖα, δηλαδὴ νέα ἀπὸ ἀπόψεως καταβολῆς χρημάτων, θὰ ἤθελα νὰ τὸν παρακαλέσω νὰ λύσῃ τὸ ζήτημα τῶν εὑρισκομένων εἰς Ἀγγλίαν, δι’ ὅσα τοὐλάχιστον ἐξ αὐτῶν εἶναι κατάλληλα διὰ τὴν ἐπιβατηγὸν ἀτμοπλοΐαν.

§102Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Φρονεῖτε ὅτι οἱ ἀκτοπλοϊκοὶ οἱ ὁποῖοι σήμερον πρόκειται νὰ ἀγοράσουν πλοῖα καὶ νὰ καταβάλουν ἐκ τῆς ἰδίας των περιουσίας τὴν ἀξίαν τῶν πλοίων αὐτῶν, ἐὰν τὰ πλοῖα αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἠγοράσθησαν ἐκ τοῦ πλεονάζοντος συμμαχικοῦ ὑλικοῦ ἦσαν ἄξια διὰ τὴν ἀκτοπλοΐαν, φρονεῖτε ὅτι δὲν θὰ ἔσπευδον νὰ τὰ ἐπισκεφθοῦν καὶ νὰ τὰ παραλάβουν, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ παρείχετο κάθε εὐχέρεια παρὰ τοῦ Δημοσίου διὰ τὴν παραχώρησιν τῶν πλοίων αὐτῶν; Ἐγὼ πρὸ 5–6 μηνῶν ἐζήτησα πληροφορίας ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν νὰ μοῦ παρασχεθῇ ἡ πληροφορία ποῖα εἶναι τὰ πλοῖα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἠγοράσθησαν. Ἀτυχῶς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, μετὰ παρέλευσιν 5 μηνῶν, δὲν μᾶς ἠξίωσεν ἀπαντήσεως. Τὸ ἐρώτημά μας αὐτὸ δὲν τὸ μετετρέψαμεν εἰς ἐπερώτησιν, διότι δὲν εἴχομεν τὴν ὄρεξιν νὰ ἐλέγξωμεν τὴν Κυβέρνησιν δι’ αὐτὸν τὸν λόγον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει τὸ γεγονὸς εἶναι τοῦτο. Εἶναι δυνατὸν τὰ πλοῖα αὐτὰ νὰ εἶναι καινουργῆ, ἀλλὰ εἶναι, πάντως, ἀκατάλληλα διὰ τὴν ἀκτοπλοΐαν, λόγῳ τοῦ ὅτι τὸ κόστος διὰ τὴν ἐπισκευὴν τῶν πλοίων αὐτῶν, ὡς ἐπιβατηγῶν, θὰ εἶναι μέγα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐπειδὴ δὲν θέλω νὰ σᾶς πικράνω, διότι καὶ σεῖς ἀνεμίχθητε εἰς τὴν ἀγορὰν αὐτοῦ τοῦ πλεονάζοντος συμμαχικοῦ ὑλικοῦ, θέλω νὰ εἴπω ὅτι τὰ πλοῖα αὐτὰ δὲν θὰ καταλήξουν εἰς ζημίαν τοῦ Δημοσίου. Εἶναι δυνατὸν ἐκ τῶν πλοίων αὐτῶν νὰ ἐξαιρεθοῦν τὰ μηχανήματα καὶ τὰ ἄλλα σκεύη καὶ μηχανήματα, τὰ ὁποῖα ἔχουν καὶ νὰ δώσουν εἰς τὸ Δημόσιον ἕνα κέρδος, ἐφ’ ὅσον ἡ ἀξία αὐτοῦ τοῦ συμμαχικοῦ ὑλικοῦ δὲν πρόκειται νὰ πληρωθῇ ἀπὸ τὸ Δημόσιον. Πάντως ἡ πληροφορία μου εἶναι ὅτι τὰ πλοῖα δὲν εἶναι ἱκανὰ νὰ ἐπισκευασθοῦν εἰς ἐπιβατηγά, οἱ ἀκτοπλοϊκοὶ δὲ γνωρίζουν τὴν ἀξίαν των. Ἐὰν τὰ πλοῖα αὐτὰ ἦσαν ἱκανά, θὰ ἔσπευδον νὰ τὰ ἐπισκεφθοῦν καὶ νὰ τὰ μεταφέρουν ἐφ’ ὅσον θὰ παρείχετο ἡ εὐκολία ἀπὸ τὸ Δημόσιον διὰ τὴν παραχώρησίν των.

§103Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Ἡ διακοπή σας μοῦ δίδει τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἄρω μερικὰς πλάνας. Πλανᾶσθε ἐὰν νομίζετε ὅτι ἐγὼ ἀνεμίχθην εἰς τὴν ἀγορὰν τῶν πλοίων αὐτῶν. Δὲν γνωρίζω τὰ πλοῖα ταῦτα. Ἐγὼ εὑρισκόμην ἤδη εἰς τὰς Ἀθήνας τὴν 15ην Σεπτεμβρίου 1946, ἐνῷ αὐτὰ ἠγοράσθησαν πολὺ ἀργότερα ἀπὸ Ἐπιτροπὴν τῆς ὁποίας μετεῖχεν ὁ κ. Γιαννουλᾶτος, εἷς ἀπὸ τοὺς ἀκτοπλοϊκούς μας......

§104Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Ἔχω τὴν ἐπίσημον πληροφορίαν τοῦ κ. Γιαννουλάτου ὅτι οὐδέποτε ἐπεσκέφθη πλοῖα τοιαῦτα.

§105Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι εἶχον τὴν ἐντολὴν νὰ ἀγοράσουν τὰ πλοῖα αὐτὰ ἀπὸ κοινοῦ μετὰ τοῦ κ. Γιαννουλάτου, διότι τὸ γνωρίζω ὅτι ἐδόθη τοιαύτη ἐντολὴ ἀπὸ τὸν κ. Στεφανόπουλον, δὲν ἐξετέλεσαν τὴν ἐντολὴν αὐτήν. Ἐκεῖνο ποὺ μὲ ἐνδιαφέρει εἶναι ὅτι ἠγοράσθησαν δεκάδες πλοίων, ἀπὸ ποῖον δὲν δύναμαι νὰ γνωρίζω. Πρέπει νὰ τὸ κρίνῃ ἡ Κυβέρνησις ἡ ὁποία εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ ἀναζητήσῃ τὰ στοιχεῖα τῶν πλοίων αὐτῶν καί, ἐὰν μὲν κακῶς ἠγοράσθησαν, νὰ καταλογίσῃ εὐθύνας, ἐὰν δὲ καλῶς ἠγοράσθησαν νὰ τεθοῦν τὰ στοιχεῖα αὐτὰ ὑπ’ ὄψιν καὶ τοῦ Κράτους καὶ τῶν ἐνδιαφερομένων, διὰ νὰ κρίνωμεν ἐὰν τὰ πλοῖα αὐτὰ εἶναι κατάλληλα ἢ ὄχι.

§106Δ. ΣΦΑΕΛΛΟΣ. Αὐτὸ ποὺ προτείνετε εἰς τὴν Βουλήν, εἶναι μία ἔκφρασις εὐχῆς ἡ ὁποία διετυπώθη καὶ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ἀλλὰ αὐτὴ ἡ εὐχὴ δὲν δύναται νὰ ἀποτελέσῃ θέμα εὐρυτέρας διακυβεύσεως τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου, βάσει τῆς προτάσεως τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§107Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν ἔχω κανένα λόγον νὰ θέλω νὰ διακυβευθῇ τὸ θέμα αὐτό, ἀλλὰ νομίζω εἰλικρινῶς ὅτι εἶναι ἀδύνατον τὸ Κράτος νὰ διαχειρίζεται ἀνεξελέγκτως. Ἐγὼ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ δίδῃ λόγον τῆς διαχειρίσεως.

§108Δ. ΣΦΑΕΛΛΟΣ. Αὐτὸ εἶναι θέμα ἐλέγχου.

§109Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν εἶναι θέμα ἐλέγχου. Ἐπιμένω εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον προτοῦ δημιουργήσῃ τετελεσμένα γεγονότα καὶ προτοῦ ἐκδώσῃ ἀδείας ἀγορᾶς καὶ ἄλλων πλοίων ἀκτοπλοϊκῶν, θὰ πρέπει νὰ λύσῃ τὸ θέμα τῶν πλοίων τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται εἰς χεῖρας τοῦ Κράτους· καλῶς ἢ κακῶς, αὐτὸ εἶναι θέμα ποὺ θὰ τὸ ἴδωμεν ἀργότερον.

§110Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κατὰ ποῖον τρόπον;

§111Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Νὰ ζητήσῃ στοιχεῖα ἀπὸ τοὺς ἀγοράσαντας τὰ πλοῖα αὐτὰ πρὸ 8 ὁλοκλήρων μηνῶν καί, ἐνδεχομένως, νὰ διατάξῃ πραγματογνωμοσύνην τῶν πλοίων αὐτῶν καὶ ἐὰν εἶναι χρήσιμα νὰ τὰ προσφέρῃ εἰς τοὺς Ἕλληνας ἀκτοπλοϊκούς, οἱ ὁποῖοι ἐφ’ ὅσον τὰ πλοῖα κριθοῦν κατάλληλα καὶ ἡ ζητηθησομένη τιμὴ συμφέρουσα θὰ σπεύσουν νὰ τὰ ἀγοράσουν.

§112Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Δὲν τὰ γνωρίζουν αὐτὰ οἱ Ἕλληνες ναυτικοί;

§113Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Ὄχι μόνον δὲν τὰ γνωρίζουν αὐτοί, ἀλλὰ οὔτε οἱ ἁρμόδιοι κρατικοὶ ὑπάλληλοι, 8 ὁλοκλήρους μῆνας μετὰ τὴν ἀγοράν των.

§114Δ. ΣΦΑΕΛΛΟΣ. Ὅλοι τὰ γνωρίζουν καὶ ὅλος ὁ ναυτικὸς τύπος τὰ θεωρεῖ ἀκατάλληλα διὰ τὴν πλήρωσιν τῶν ἀκτοπλοϊκῶν ἀναγκῶν.

§115ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἡ ἐνέργεια ἐντὸς τῶν 6 μηνῶν δὲν προφθάνει νὰ γίνῃ εἰς τὸ ζήτημα αὐτό. Ἡ ἐπισκευὴ τῶν πλοίων αὐτῶν εἶναι ζήτημα ἐφοπλιστῶν δὲν εἶναι ζήτημα ποὺ θὰ μᾶς παρεμποδίσῃ ἀπὸ τοῦ νὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον. Ἐκάμομεν τόσην εὐρεῖαν συζήτησιν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ἐμείναμεν ὅλοι σύμφωνοι. Ὁ κ. συνάδελφος ἐζήτησε νὰ μὴ ἐπιτραπῇ ἡ ἀγορὰ νέων πλοίων πρὶν ἢ λυθῇ τὸ ζήτημα τῶν ἀγορασθέντων ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν. Ἀλλὰ τὸ περιθώριον τοῦ χρόνου δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ἀρκετόν.

§116Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Εἶναι δυνατὸν ἐντὸς ἑνὸς μηνὸς νὰ μεταβοῦν οἱ κατάλληλοι ἄνθρωποι ἔξω καὶ ὑπάρχουν οἱ ἁρμόδιοι ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ λάβουν γνῶσιν τῶν ἀγορῶν αὐτῶν καὶ ἐὰν κρίνουν ὅτι εἶναι χρήσιμα τὰ πλοῖα νὰ τὰ προσφέρουν καὶ αὐτὰ εἰς τοὺς ἀκτοπλοϊκούς.

§117Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Ὑπ. Ναυτ.). Πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι ὑπάρχει εἷς ἀριθμὸς πλοίων ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται σήμερον εἰς χεῖρας Ἑλλήνων ἀκτοπλοϊκῶν ὑπὸ ξένην σημαίαν. Αὐτὰ τὰ πλοῖα σήμερον πρόκειται νὰ......(δὲν ἠκούσθη)... μὲ τὸ κατατεθὲν σήμερον νομοσχέδιον, εἰς τὸ διάστημα τῶν 6 αὐτῶν μηνῶν, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀγορασθοῦν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ κάμῃ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, εἶναι νὰ συστήσῃ εἰς τοὺς ἀκτοπλοϊκοὺς ὅπως καὶ τὰ πλοῖα τὰ ὁποῖα προέρχονται ἐκ τοῦ συμμαχικοῦ ὑλικοῦ, τὰ κρατήσουν, ἂν εἶναι κατάλληλα.

§118Ι. ΛΑΜΠΡΟΥ. Εἶναι εὐτύχημα, κ. βουλευταί, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ἀπεδέχθη τὰς τροπολογίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἐκεῖνο, ὅμως, τὸ ὁποῖον δὲν ἀναφέρεται καθόλου εἰς τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἡ πρόνοια ὑπὲρ τῶν πληγέντων ἐκ τοῦ πολέμου πλοιοκτητῶν. Ἐπειδή, εἶναι ζήτημα τιμῆς διὰ τὸ Κράτος, ὅπως κατὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς Χώρας μας, προτιμήσῃ τοὺς Ἕλληνας ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐπλήγησαν ἐκ τοῦ πολέμου καὶ ἐπειδὴ εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον οὐδόλως γίνεται μνεία περὶ αὐτῶν, παρακαλῶ ὅπως, εἰς τὴν 1ην παράγραφον προστεθῇ ἡ φράσις: «Ἡ τοιαύτη ἀναγνώρισις........ ........ (ἀναγινώσκει).....».

§119Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Τί θὰ πῇ «κατὰ προτίμησιν»;

§120ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Νὰ ἀποκλεισθοῦν οἱ ἄλλοι;

§121Ι. ΛΑΜΠΡΟΥ. Ὄχι νὰ ἀποκλεισθοῦν οἱ ἄλλοι, ἀλλὰ κατὰ προτίμησιν αὐτοί.

§122Δ. ΣΦΑΕΛΛΟΣ. Τὸ θέμα αὐτὸ τὸ εἰσηγήθην καὶ ἐγὼ καὶ ἐνόμιζον, ὅτι ἔπρεπε νὰ τύχουν ἰδιαιτέρας προστασίας καὶ προνοίας ἐκεῖνοι, ποὺ ἐθυσίασαν τὰ πλοῖα των κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ πολέμου. Σήμερον ὅμως, ὑφ’ ἃς συνθήκας τελοῦμεν, συνεφώνησεν ὁμοφώνως ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ διαίρεσις μεταξὺ παλαιῶν καὶ νέων πλοιοκτητῶν, διὰ νὰ μὴ δοθῇ ἀφορμὴ εἰς συζητήσεις καὶ εἰς προσκόμματα, τὰ ὁποῖα θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ὁδηγήσουν εἰς μὴ κανονικὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ἐπιδιωκομένου σκοποῦ ὑπὸ τοῦ νομοθετήματος. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, παρὰ τὴν ἠθικὴν βάσιν τῆς προτάσεώς σας θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι, δεχόμενος τὴν σύστασιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία διονυχιστικῶς ἐμελέτησε τὸ θέμα εἰς 2–3 συνεδριάσεις, δὲν πρέπει νὰ ἐπιμείνητε εἰς τὴν πρότασίν σας, ἡ ὁποία θὰ ἐπιβραδύνῃ τὴν συζήτησιν ἑνὸς νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀνάγκη νὰ ψηφισθῇ.

§123Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτ.). Ἐγὼ θεωρῶ ὅτι τιμῆς ἕνεκεν ἠμποροῦμεν νὰ δεχθῶμεν τὴν τροπολογίαν, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι εἶναι ἄνευ περιεχομένου.

§124Δ. ΣΦΑΕΛΛΟΣ. Ἡ πρότασίς σας, κ. συνάδελφε, ἡ ὁποία ἀσφαλῶς ἐρείδεται ἐπὶ ἠθικῆς βάσεως, μένει μετέωρος ἀπὸ πρακτικῆς ἀπόψεως.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς δέχεται τὴν τροπολογίαν;

§126Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτ.). Τὴν δέχομαι, ἀλλὰ δὲν νομίζω ὅτι ἔχει καμμίαν πρακτικὴν ἀξίαν.

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Ἀναγινώσκει τὴν τροπολογίαν).

§128Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Νομίζω, ὅτι ἡ πρότασις τοῦ κ. συναδέλφου ἐκ Σάμου δὲν ἔχει περιεχόμενον, διότι ὁ ἀριθμὸς τῶν πλοίων εἶναι ἀπεριόριστος καὶ ὄχι περιωρισμένος. Ἡ ὑποχρέωσις τοῦ νὰ ἀναγνωρισθῇ κάποια προτίμησις εἰς τοὺς παλαιοὺς ἐφοπλιστάς, τῶν ὁποίων τὰ πλοῖα ἐθυσιάσθησαν ὡς ἐλέχθη, κατὰ τὸν πόλεμον, δὲν ἀμφισβητεῖται ἀπὸ κανένα. Καὶ δι’ αὐτὸ θὰ ἤθελα νὰ συστήσω καὶ νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, τὸ ταχύτερον νὰ μᾶς φέρῃ διὰ νὰ ψηφίσωμεν τὸν νόμον ποὺ χρειάζεται διὰ νὰ ἀποζημιωθοῦν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι. Νομίζω, ὅτι μὲ αὐτὴν τὴν σύστασιν ἀποδεικνύεται πόσον σέβομαι καὶ ἐκτιμῶ τοὺς παλαιοὺς ἐφοπλιστάς, ἀλλ’ ἡ τροπολογία τοῦ κ. συναδέλφου νομίζω, ὅτι δὲν ἔχει περιεχόμενον.

§129Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἀπὸ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς τροπολογίας αὐτῆς προέκυψαν τὰ ἑξῆς δύο πράγματα: Ὡς ὀρθῶς εἶπεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Πρωτοπαπαδάκης, πρέπει νὰ καταβληθῇ μία προσπάθεια διὰ νὰ ὁλοκληρωθῇ ἡ ἀποζημίωσις τῶν πληγέντων. Ἡ ἔννοια τῆς τροπολογίας ἀπ’ ὅ,τι ἀντελήφθην, παρ’ ὅλον ὅτι δὲν εἶμαι εἰδικός, νομίζω, ὅτι συνοψίζεται εἰς τοῦτο: Ἐὰν εἶναι δυνατὸν ἐπὶ ἴσοις ὅροι νὰ δίδεται δικαίωμα πρωτοπραξίας εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐπλήγησαν.

§130Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτ.). Κύριοι βουλευταί, θὰ ἤθελα νὰ σᾶς εἴπω ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον ἔχει ἕτοιμον τὸ νομοσχέδιον διὰ τὴν ἀποζημίωσιν τῶν πληγέντων. Ἐπίσης προέβη εἰς τὴν δημοπρασίαν ἓξ ἐπιβατηγῶν πλοίων. Ἡ καθυστέρησις δὲν προέρχεται ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας.

§131Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ ἔχω ἀντιρρήσεις διὰ τὴν ὑποβολὴν νομοσχεδίου περὶ ἀποζημιώσεως τῶν ἐφοπλιστῶν. Διότι ἐπλήγησαν παρὰ τοῦ Κράτους ἕνα σωρὸ Ἕλληνες πτωχοὶ καί, ἑπομένως, πρέπει πρῶτον νὰ τακτοποιηθοῦν αὐτοὶ καὶ ὕστερα οἱ ἐφοπλισταί. (Χειροκροτήματα).

§132Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Τὸ θέμα ποὺ ἔθιξεν ὁ κ. Μαντούβαλος ἔχει συζητηθῆ κατ’ ἀρχήν. Προτείνω, κ. Πρόεδρε, νὰ ἐκφρασθῇ εὐχὴ τῆς Βουλῆς πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως ἐπιταχύνῃ τὴν κατάθεσιν τοῦ σχετικοῦ νομοθετήματος.

§133ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§134Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ προσέκρουσεν εἰς μεγίστας ἐκ μέρους μας ἀντιρρήσεις. Ἐπειδὴ δὲ ἠθέλαμεν νὰ καταψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον, ἐδέχθημεν, κατὰ πρότασίν μου, αὐτὴν τὴν τροπολογίαν, ὥστε νὰ ἀποφύγωμεν τὴν κατὰ τὴν νύκτα ἐκείνην, εἰς πρωϊνὰς ὥρας, ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον κατέκρινεν ἡ μεγίστη πλειοψηφία τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως.

§135Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀποδοκιμάζομεν μὲ ὅλην τὴν δύναμιν τῆς ψυχῆς μας τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἐψηφίσθη εἰς τὰς πρωϊνὰς ὥρας καὶ ἔτρωσε τὴν κοινὴν συνείδησιν.

§136Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Εἶναι ἁμαρτωλὸν νομοσχέδιον καὶ πρέπει νὰ ἀκυρωθῇ.

§137Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Πρέπει νὰ γίνῃ νομοσχέδιον ἀποζημιώσεως ὅλων τῶν παθόντων καὶ ὄχι μόνον τῶν ἐφοπλιστῶν.

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ τὴν Βουλὴν ἐὰν δέχεται τὸ νομοσχέδιον ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§139ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτὸν καὶ εἰς τὸ σύνολον.

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 20 τοῦ νόμου 5304 περὶ μέτρων προστασίας τῆς ἐπιβατηγοῦ ναυτιλίας καὶ τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νόμου 1303)1938 περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 5304», ὡς ἐτροποποιήθη. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Ἀστυνομίας Πόλεων διατάξεων». Παρακαλῶ ὅπως τὸ ἀποδεχθῶμεν εἰς πρώτην συζήτησιν ἄνευ συζητήσεως τὸ νομοσχέδιον τοῦτο καὶ κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν νὰ τὸ συζητήσωμεν.

§141ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§142ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς πρώτην συζήτησιν ὡς ἐτροποποιήθη παρὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Ἀστυνομίας Πόλεων διατάξεων». Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§143ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§144ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συνέχεια τῆς μόνης συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου ψηφίσματος «περὶ παρατάσεως προθεσμιῶν τινων τοῦ Θʹ ψηφίσματος «περὶ ἐξυγιάνσεως τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν», ἀναβάλλεται. Λύεται ἡ συνεδρίασις συναινέσει τῆς Βουλῆς δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6 μ. μ. μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 9.20′ μ. μ.).