1947.05.26

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 120ὴ

Δευτέρα 26 Μαΐου 1947.

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 7 μ. μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Μ. Καροῦσος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Μ. ΚΑΡΟΥΣΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως, ὡς διωρθώθησαν, κατόπιν παρατηρήσεως τοῦ κ. Δ. Χατζηγιάννη. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Ταλιαδοῦρος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Β. Παπαρρηγόπουλος καταθέτει τὴν ἀπὸ 3 Μαΐου 1947 διακήρυξιν τῶν Διοικητικῶν Συμβουλίων τῶν Δικηγορικῶν Συλλόγων Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς ἐκφράζουσαν τὴν ἀγανάκτησιν ὁλοκλήρου τοῦ Δικηγορικοῦ Σώματος ἐξ ἀφορμῆς τῆς δημοσιεύσεως ὑπ’ ἀριθ. 287 νομοθ. διατάγματος καὶ ἀξιοῦν τὴν κατάργησιν τοῦ διατάγματος τούτου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀρκαδίας κ. Π. Λυκίδης καταθέτει τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν τῶν Προέδρων τῶν Συλλόγων Δικηγορικοῦ, Ἰατρικοῦ, Φαρμακοποιῶν ὡς καὶ τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν, Ἐμποροβιομηχανικοῦ Συλλόγου καὶ λαοῦ Ἀρκαδίας, δι’ ἐγκληματικὴν ἀδιαφορίαν τοῦ Κράτους ὡς πρὸς τὴν ἀσφάλειάν των, ἀξιοῦντων ἄμεσον σύλληψιν κομμουνιστῶν πρὸς προστασίαν ζωῆς των. Ὁ Δ. Κακριδᾶς, κάτοικος τοῦ Μπρούκλιν Βοστώνης, ἀποστέλλει τηλεγράφημα, ἔχον οὕτω: «Κομμουνιστικὴ συκοφαντικὴ ἐπίθεσις κατὰ Νικολάου Ἀβραάμ, Ὑπουργοῦ Ἕλληνος, τιμήσαντος Ἑλλάδα εἰς Ἀμερικήν, προὐκάλεσε ἀγανάκτησιν εἰς Ἕλληνας Ἀμερικῆς». Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Σ. Πολυζωγόπουλος, καταθέτει τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν τῆς Ἑνώσεως Ζαχαροπλαστῶν, Καφεπωλῶν, ποτοποιῶν καὶ ἑστιατόρων Πύργου, διὰ χορηγηθεῖσαν ποσότητα 18 τόννων σακχάρεως, ὡς ἐντελῶς ἀνεπαρκῆ δι’ ἀνάγκας ἐπαγγελματιῶν. Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ἀθανασίου καταθέτει τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν πληθυσμοῦ Ἐπαρχίας Φιλιατῶν δι’ ἀποκλειστικὴν χορήγησιν ἀραβοσίτου πρὸς ἀλευροποίησιν εἰς ἀλευρομύλους Κερκύρας, καταδικάζουσαν οὕτω εἰς τὴν πλήρη καταστροφὴν ἀραβόσιτον καὶ εἰς πλήρη ἐμπορικὸν μαρασμὸν τοῦ λιμένος καὶ Νομοῦ Ἰωαννίνων. Ὁ βουλευτὴς Τρικάλων κ. Ε. Κουσαῆς, καταθέτει διαμαρτυρίαν τῶν Προέδρων Κοινοτήτων Μπελκόμπης, Καρύτσης, Καρβασαρᾶ, Νεοχωρίου, Κερασιᾶς καὶ ἄλλων Κοινοτήτων διὰ μελετωμένην χορήγησιν ἀμνηστίας εἰς ἐγκληματίας ἐαμοκομμουνιστάς. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Β. Βογιατζῆς, καταθέτει τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ροδόπης, διαμαρτυρομένης διὰ τὴν καθυστέρησιν ἀναπροσαρμογῆς σιτηρῶν 1946 καὶ αἰτούσης καταβολὴν 400 εἰσέτι δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν συγκεντρωθέντος σίτου. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ι. Μπερνίτσας, καταθέτει ἔγγραφον τοῦ Ἐπαγγελματικοῦ καὶ Βιοτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου Καλαμῶν, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μὴ ὑπογραφὴν εἰσέτι παρὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν τῆς πρὸ πολλῶν μηνῶν ἐκδοθείσης κοινῆς ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας περὶ εἰσπράξεως δικαιωμάτων του μὲ ἀποτέλεσμα τὴν διάλυσίν του, καθ’ ὅσον καθίσταται ἀδύνατος ἡ διατήρησίς του. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ι. Μπερνίτσας, καταθέτει ψήφισμα Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν, τοῦ Ἐμπορικοῦ Κόσμου τῆς πόλεως Δράμας καὶ περιφερείας, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ ἐνίσχυσιν τοῦ καπνοπαραγωγικοῦ κόσμου τῆς περιφερείας των, ὡς πρὸς τὰ εὐγενῆ καπνὰ διὰ τῆς χορηγήσεως πρίμ. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Δ. Οἰκονόμου, ἀποστέλλει τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ Πέλλης καὶ περιφερείας, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ εἰσέτι διανομὴν σακχάρεως καὶ μακαρονίων. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Β. Βογιατζῆς, καταθέτει ὑπόμνημα τῆς Ἑνώσεως ὁδηγῶν αὐτοκινήτων Β. Ἑλλάδος, ζητούντων τροποποίησιν τοῦ Νόμου 1086, τὴν χορήγησιν εἰς τὸν Συνεταιρισμὸν αὐτοκινήτων Β. Ἑλλάδος τῶν ὑποσχεθέντων αὐτοῖς 100 αὐτοκινήτων, τὴν ἀφαίρεσιν τοῦ δικαιώματος ἐκμεταλλεύσεως αὐτοκινήτων ἀπὸ ἰδιοκτήτας στερουμένους ἐπαγγελματικῶν διπλωμάτων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Β. Βογιατζῆς καταθέτει ὑπόμνημα τῆς συνεργατικῆς ἐπαγγελματιῶν πρατηριούχων Θεσσαλονίκης, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ὑφισταμένην νομοθετικὴν διάκρισιν ἐκ μέρους τῶν Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ καὶ Οἰκονομικῶν ὑπὲρ τῶν συναδέλφων των Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ περιχώρων εἰς βάρος τῶν τοιούτων Θεσσαλονίκης. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Τσιρώνης καταθέτει ὑπόμνημα Παλαιῶν Πολεμιστῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων Β. Ἑλλάδος, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τῆς ὑπ’ ἀριθ. 113)1946 Σ. Π. (περὶ δημοσίων ὑπαλλήλων παλαιῶν πολεμιστῶν ἐχόντων ὑπηρεσίαν εἰς τὴν ζώνην τῶν πρόσω κλπ.). Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Δ. Μαρσέλλος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Βομβοπλήκτων Ἑλληνικοῦ, πρὸς ὑποστήριξιν καὶ ἐπιψήφισιν δικαίων αἰτημάτων των τοῦ ἐνοικιοστασίου. Ὁ βουλευτὴς Φθιωτιδοφωκίδος κ. Ν. Πετρίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Ἀχινοῦ, ζητούντων τὴν λῆψιν μέτρων ἀσφαλείας καὶ ἐπανόδου τῶν ἀνταρτοπλήκτων προσφύγων περιοχῆς Ἀνατολικῆς Φθιώτιδος εἰς τὰς ἑστίας των. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ι. Μπερνίτσας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐπαγγελματικοῦ Προμηθευτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Κομοτινῆς, διαμαρτυρομένου διὰ τὸν ἀποκλεισμὸν τούτου ἀπὸ τὰς εἰσαγωγὰς σακχάρεως. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Β. Βογιατζῆς καταθέτει τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν τοῦ Ἐμποροβιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Θεσσαλονίκης, παραπονουμένου κατὰ τῶν ἀξιοτίμων κ.κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ Ὑπουργοῦ Ἐφοδιασμοῦ δι’ ἄρνησιν χορηγήσεως σίτου ἐκ Κρατικῶν ἀποθεμάτων εἰς ἀλευρομύλους Θεσσαλονίκης, καθὼς ἐπίσης καὶ διὰ τὴν ἄνισον μεταχείρισιν Βορείων Ἐπαρχιῶν μας. Ἡ Ἕνωσις Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ροδόπης, διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ ἀναπροσαρμογὴν τῆς τιμῆς τῶν σιτηρῶν καὶ ζητεῖ αὔξησιν 400 δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν. Ὁ Χρ. Τραχάνης, τέως Πρόεδρος τῆς Ἑνώσεως Τραυματιῶν 1940–41 Πατρῶν, καὶ ἡ Ὁμοσπονδία Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Μαγνησίας, ζητοῦν ὅπως τεθῇ ἐκτὸς νόμου τὸ ΚΚΕ. Ἡ Ἐθνικὴ Ὀργάνωσις Μακεδονομάχων Θεσσαλονίκης ὁ «Παῦλος Μελᾶς», ζητεῖ ὅπως τὰ εὐεργετήματα τῶν Παλαιῶν Πολεμιστῶν ἐπεκταθῶσιν καὶ εἰς τοὺς Μακεδονομάχους Παλαιοὺς Πολεμιστάς. Ὁ Σύλλογος Ἀστικῆς Ἰδιοκτησίας Αἰγίου, διαμαρτύρεται διὰ μελετωμένην τροποποίησιν τοῦ ἐνοικιοστασίου εἰς βάρος τῆς ἰδιοκτησίας καὶ ζητεῖ ἀναθεώρησιν τοῦ ἀρχικοῦ νόμου περὶ ἐνοικιοστασίου. Οἱ Διοικητικοὶ ὑπάλληλοι τοῦ Νομοῦ Ρεθύμνης, διαμαρτύρονται δι’ ἐγκατάλειψίν των καὶ ζητοῦν ὁριστικὴν ρύθμισιν τοῦ μισθολογικοῦ των ζητήματος. Ἡ Ὁμοσπονδία Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Πολέμου Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης, ζητοῦν ἀποστολὴν τῶν ἀναπήρων εἰς λουτρόπολιν Βορείου Ἑλλάδος πρὸς λουτροθεραπείαν. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Γ. Χρυσοστόμου, ἀποστέλλει τηλεγράφημα, δι’ οὗ ἐκθέτει τὴν ἀθλίαν κατάστασιν εἰς ἣν εὑρίσκεται ἡ περιφέρεια του ἀπὸ ἀπόψεως ἀσφαλείας. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Δ. Ζησόπουλος, καταθέτει ὑπόμνημα τῶν μισθωτῶν αὐτοκινητιστῶν, αἰτουμένων ρύθμισιν τῆς δι’ αὐτοκινήτου συγκοινωνίας ἐξυπηρετούσης καὶ τὴν τάξιν των. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Α. Κωστόπουλος καταθέτει ὑπόμνημα μισθωτῶν ἀκινήτων Θεσσαλονίκης, τῶν ὁποίων διετάχθη ἡ ἔξωσις βάσει τοῦ ἐνοικιοστασίου καὶ τοῦ νόμου 808, ζητούντων ἀναστολὴν ἐκτελέσεως τῶν ἐξώσεων ἐπὶ ἑξάμηνον. Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Κωστόπουλος, καταθέτει ὑπόμνημα τῆς Ἐπιτροπῆς πολεμιστῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ ἐφαρμογὴν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 113)

1946 Σ. Π.

Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Ι. Λαμπρόπουλος καταθέτει ἀναφορὰς τῶν Σχολικῶν Ἐφοριῶν Νέας Τριγλίας καὶ Νέας Γωνιᾶς τῆς Χαλκιδικῆς, διὰ τῶν ὁποίων ζητοῦν τὴν προαγωγὴν τῶν Σχολείων των, καθ’ ὅσον εἰς ἕκαστον Διδάσκαλον ἀναλογοῦν 100 μαθηταί, καὶ παρακαλεῖ ὅπως γίνουν δεκταὶ αἱ αἰτήσεις των, διότι εἶναι ἀνθρωπίνως ἀδύνατον νὰ ἐπαρκέσῃ εἷς Διδάσκαλος, ὅσον καὶ καλὸς ἂν εἶναι, εἰς τόσον μεγάλον ἀριθμὸν μαθητῶν. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Ι. Λαμπρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν γονέων καὶ κηδεμόνων μαθητῶν Γυμνασίου Ἀρναίας–Χαλκιδικῆς, διαμαρτυρομένων ὅτι οἱ πλεῖστοι τῶν Καθηγητῶν τούτου ἀπεσπάσθησαν εἰς Θεσσαλονίκην καὶ ἀπέμειναν μόνον 4, ζητεῖ δὲ ὅπως ἀνακληθοῦν ἀμέσως οἱ ἀπεσπασμένοι διὰ νὰ λειτουργήσῃ κανονικῶς τὸ Γυμνάσιον. Ὁπλῖται τῆς Βασιλικῆς Χωροφυλακῆς, ἀπολυθέντες κατὰ τὴν περίοδον κατοχῆς καὶ ἀποζημιωθέντες μὲ πληθωρικὰς δραχμὰς ζητοῦν ἀναπροσαρμογὴν καταβληθέντος ποσοῦ εἰς σημερινὰς δραχμὰς καὶ χορήγησιν τῆς διαφορᾶς. Ὁ κ. Χ. Συνεφάκης, Καθηγητὴς τοῦ Γυμνασίου Ἀρρένων Χανίων, διαμαρτύρεται διὰ τὴν μελετωμένην ψήφισιν νομοσχεδίου «περὶ γενικῆς ἀμνηστίας» κλπ. Τὸ Ἐμπορικὸν Ἐπιμελητήριον Θεσσαλονίκης, ζητεῖ ἐπανόρθωσιν ἐπὶ τῆς προσγενομένης ἀδικίας εἰς τοὺς καταδικασθέντας ἐμπόρους, δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 107 Σ. Π. Ἡ Ὁμοσπονδία Βιοτεχνῶν Θεσσαλονίκης καὶ περιχώρων, διαμαρτύρεται διὰ μελετωμένην κατάργησιν διατάξεών τινων τοῦ νέου ἐνοικιοστασίου πρὸς ζημίαν τῆς τάξεώς των. Ὁ Δήμαρχος Γυθείου καὶ διάφοροι ὀργανώσεις τῆς πόλεως, διαμαρτύρονται δι’ ἀπομάκρυνσιν στρατηγοῦ Κετσέα καὶ διὰ τὴν ἐπικρατοῦσαν ἔκρυθμον κατάστασιν. Ἀξιωματικοὶ Βασιλικῆς Ἀεροπορίας, ἐκπαιδευταὶ πτήσεων πολεμιστῶν Ἀλβανίας, Κρήτης, Κατοχῆς καὶ Μέσης Ἀνατολῆς, ὑποβάλλουν ἀπόψεις των διὰ τὴν διάθεσιν τοῦ ὑπεραρίθμου προσωπικοῦ. Ἡ Ἐθνικὴ Κυπριακὴ Ἕνωσις ὑποβάλλει ψήφισμα διαμαρτυρίας κατὰ τῶν δηλώσεων τοῦ ἀποικιακοῦ γραμματέως τῆς νήσου καὶ ζητεῖ ταχεῖαν ἕνωσιν μετὰ τῆς μητρὸς Ἑλλάδος. Τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Χίου, ὑποβάλλει ψήφισμα διὰ τοῦ ὁποίου ζητεῖ ἐπιβάρυνσιν ἐπὶ τῶν εἰσαγομένων καὶ ἐξαγομένων προϊόντων καὶ λοιπῶν εἰδῶν ὑπὲρ τῶν οἰκογενειῶν τῶν στρατευομένων ὁπλιτῶν. Ἡ Ἕνωσις Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ἀλεξανδρουπόλεως, ὑποβάλλει ὑπόμνημα, ζητοῦσα τὴν ἐπίλυσιν τῶν θιγομένων ἐν αὐτῷ ζητημάτων. Οἱ κάτοικοι Μενιδίου διαμαρτύρονται διὰ μελετωμένην ἀναγκαστικὴν ἀπαλλοτρίωσιν χιλίων περίπου στρεμμάτων, πρὸς χρῆσιν τοῦ Δημοσίου διὰ στρατιωτικὰς ἀνάγκας. Ἡ Πανελλήνιος Ναυτικὴ Ὁμοσπονδία, διαμαρτύρεται διὰ τὴν συμμετοχὴν εἰς τὴν ὑπὸ ἀναχώρησιν ἀποστολὴν ναυτεργατῶν εἰς Ἀμερικὴν ἀτόμων οὐδεμίαν σχέσιν ἐχόντων μὲ τὸ ναυτικὸν ἐπάγγελμα. Ἀπαντήσεις Ὑπουργείων ἐπὶ διαβιβασθεισῶν ἐρωτήσεων. Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Οἰκονομίας. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 287)2.5.47 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Πέλλης κ. Καλλιγκάτση, ἔχουσα οὕτω: Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Α) Διὰ παροχῆς κρατικοῦ συναλλάγματος. Οὐδεμία ἄδεια εἰσαγωγῆς καλτσῶν δασμ. κλάσεων 225 γ καὶ 237 β καὶ 251 β ἐχορηγήθη παρ’ ἡμῖν μέχρι σήμερον. Δεδομένου ὅτι τὰ εἴδη τῶν ἀνωτέρω δασμολ. κλάσεων, πλὴν τῶν μεταξωτῶν, ὑπαγόμενα εἰς τὸν πίνακα Α τῶν ἐλευθέρως δηλαδὴ εἰσαγομένων μέχρι τῆς ἐπιβολῆς κατὰ μῆνα Νοέμβριον 1946 γενικῶν περιοριστικῶν μέτρων ἐπὶ τῶν εἰσαγωγῶν, εἰσήγοντο μόνον βάσει ἀδείας ἐκτελωνισμοῦ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ἐζητήσαμεν παρὰ τῆς ἐν λόγῳ Τραπέζης στοιχεῖα τῶν ἀνοιγεισῶν ἐν προκειμένῳ πιστώσεων, ἅτινα καὶ θέλομεν ἀνακοινώσει ὑμῖν ἅμα τῇ λήψει των. Β) Ἄνευ παροχῆς κρατικοῦ συναλλάγματος. Κατὰ τὸ δεύτερον ἑξάμηνον τοῦ παρελθόντος ἔτους, ἐχορηγήθησαν παρ’ ἡμῶν ἄδειαι εἰσαγωγῆς καλτσῶν ἐξ Ἡνωμένων Πολιτειῶν, κυρίως διαφόρων ποσοτήτων, συνολικῆς ἀξίας 8475 δολλαρίων (ἄνευ παροχῆς κρατικοῦ συναλλάγματος) ἀποστελλομένων δωρεὰν παρ’ ὁμογενῶν πρὸς τοὺς ἐνταῦθα συγγενεῖς ὑπὸ τὴν μορφὴν οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως. Ὡσαύτως ὑπὸ τὰς αὐτάς, ὡς ἀνωτέρω προϋποθέσεις καὶ κατόπιν προτάσεως τῆς συσταθείσης διὰ τῆς ἀπὸ 21.12.1946 ἀποφάσεως τοῦ Κυβερνητικοῦ Οἰκονομικοῦ Συμβουλίου ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς εἰσαγωγῶν παρὰ τῇ Τραπέζῃ τῆς Ἑλλάδος, ἐχορηγήθησαν παρ’ ἡμῶν, κατὰ τὸ τρέχον ἔτος, ἄδειαι εἰσαγωγῆς 348 δωδεκάδων καλτσῶν ἐξ Ἡνωμένων Πολιτειῶν. Ἐπὶ πάντων τούτων, ἐπεβλήθη παρ’ ἡμῶν ἀνάλογος εἰσφορά, λόγῳ μὴ τηρήσεως παρὰ τῶν ἐνδιαφερομένων τῶν σχετικῶν περὶ εἰσαγωγῶν διατάξεων ὡς ἐμπορευμάτων κομισθέντων ἄνευ προηγουμένης ἀδείας ἡμῶν.

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἐπὶ τῆς ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ Τρικάλων κ. Α. Βαμβέτσου κατατεθείσης ὑπ’ ἀριθ. 268 ἐρωτήσεως, σχετικῶς πρὸς τὴν φορολογίαν οἰκοδομῶν, τῶν πολεμοπαθῶν ἰδιοκτητῶν ἀκινήτων ἔχουσα οὕτω: Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Ἐπὶ τῶν περιπτώσεων ζημιῶν ἢ καταστροφῆς ἀκινήτων, συνεπείᾳ πολεμικῶν γεγονότων, ἔχουσι δοθῆ ὁδηγίαι εἰς τοὺς Οἰκονομικοὺς Ἐφόρους ὅπως ἡ ἐκτίμησις τῆς ἐκ τούτων ἐκ τεκμαρτῆς προσόδου ἐνεργῆται ἐπιεικῶς. Ὁμοίως ἐπὶ ἐπισκευῆς ἢ ἀνοικοδομήσεως ὑπὸ τοῦ ἐνοικιαστοῦ τοιούτων καταστραφέντων ἀκινήτων, ὁπότε ἔδει συμφώνως πρὸς τὰς κειμένας διατάξεις νὰ ὑπαχθῇ εἰς φορολογίαν παραλλήλως πρὸς τὸ καταβαλλόμενον ἐνοίκιον καὶ ἡ ἀξία τῶν κτισμάτων τούτων, ἐδόθησαν ὁδηγίαι, ὅπως ἐπιεικῶς μὴ θεωρῆται πρόσοδος ἡ ἀξία αὐτῶν, θεωρουμένων τούτων ὡς ἀνεγερθέντων ὑπὸ τοῦ ἰδιοκτήτου. Αἱ ἐν λόγῳ ὁδηγίαι ἐπανελήφθησαν πρὸς τοὺς οἰκονομικοὺς Ἐφόρους Καλαμπάκας καὶ Σοφάδων, κατόπιν τῆς ἄνω ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Βαμβέτσου. Πέραν τούτων, ἡ ἀνακούφισις τῶν πολεμοπαθῶν δι’ ἐκπτώσεως ἐκ τῆς ἐξ ἀκινήτων προσόδου των τῶν ἐκτάκτων δαπανῶν ἐπισκευῆς κ.λ.π. περὶ τὴν ὁποίαν περιστρέφονται κυρίως τὰ παράπονα τῶν πολεμοπαθῶν ἰδιοκτητῶν ἀκινήτων, μόνον δυνάμει θετικῆς διατάξεως θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ. Συναφὲς πρὸς τοιαύτας ἀπαλλαγὰς εἶναι τὸ κατατεθὲν ἤδη σχέδιον νόμου «περὶ μέτρων ὑπὲρ τῆς ἀνοικοδομήσεως ὑπὸ ἰδιωτῶν» ὅπερ πρόκειται κατ’ αὐτὰς νὰ συζητηθῇ ὑπὸ τῆς Βουλῆς.

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΧΕΛΜΗΣ

III. Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 20.3.47 ὑπ’ ἀριθ. 278)73 διαβιβασθείσης ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ρεθύμνης κ. Ε. Παπαδογιάννη, σχετικῶς μὲ τὸ κατατεθὲν ψήφισμα τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Ρεθύμνης, ἔχουσα οὕτω: Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι οὐδὲν ἐκ τῶν ἐν τῇ ὡς ἄνω ἐρωτήσει θιγομένων ζητημάτων, ἀνήκει εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου. IV. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἐπὶ τοῦ ἀπὸ 24 Μαΐου ἐ. ἔ. ἐρωτήματος (βιβλίον ἐρωτήσεων ἀριθ. 302)172) τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Ἀθανασίου Ι. Φωτοπούλου, Γ. Μπάρδα καὶ Γ. Σταμάτη, ἐν σχέσει μὲ τὴν λῆψιν νομοθετικοῦ μέτρου διὰ τὴν ἀπαλλαγὴν ἀπὸ τοῦ φόρου οἰκοδομῶν τῶν ἀνεγειρομένων ὑπὸ πυροπαθῶν οἰκοδομῶν κλπ., ἔχουσα οὕτω: Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ κατατεθέντος εἰς τὴν Βουλὴν σχεδίου νόμου «περὶ μέτρων ὑπὲρ τῆς ἀνοικοδομήσεως ὑπὸ ἰδιωτῶν», προβλέπεται ἡ παροχὴ διαφόρων διευκολύνσεων καὶ ἀπαλλαγῶν, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ἡ ἀπαλλαγὴ ἀπὸ τοῦ φόρου οἰκοδομῶν, δι’ ὡρισμένην περίοδον, τῶν ἀνεγερθεισῶν ἢ ριζικῶς ἐπισκευασθεισῶν οἰκοδομῶν ἀπὸ 1 Ἰανουαρίου 1945 ἢ ἀνεγερθησομένων ἢ ἐπισκευασθησομένων ἐπὶ μίαν πενταετίαν ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου. Ἐν τῷ νόμῳ τούτῳ οὐδεμία διάκρισις κατηγοριῶν γίνεται ὅσον ἀφορᾷ τὰ πρόσωπα τὰ ἀνεγείροντα οἰκοδομὰς καὶ κατὰ συνέπειαν οἱ πυροπαθεῖς οἱ ἀνεγείραντες οἰκοδομὰς ὑπὸ τὰς προϋποθέσεις τοῦ ἐν λόγῳ σχεδίου νόμου, θὰ τύχωσι τῶν εὐεργετημάτων αὐτοῦ, ἐφ’ ὅσον τὸ σχέδιον τοῦτο ἤθελε καταστῆ νόμος τοῦ Κράτους.

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΧΕΛΜΗΣ

Ὁ κ. Γ. Παπανδρέου (Ὑπ. Ἐσωτ.) καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «Περὶ τῆς ὑπηρεσιακῆς καταστάσεως τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπὸ τῶν Δήμων ἀσκουμένων ἐκμεταλλεύσεων» καὶ 2) «περὶ ὀργανώσεως ὡς Δημοτικῆς ὑπηρεσίας τοῦ Δημοτικοῦ Λυσσιατρείου Θεσσαλονίκης». Ὁ κ. Δ. Χέλμης (Ὑπ. Οἰκον.) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ἐνισχύσεως τῶν πόρων τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν». Ὁ κ. Γ. Στρᾶτος (Ὑπ. Στρατ.), καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1984)1939 Α. Ν. «περὶ ὀργανώσεως τῆς πολιτικῆς καὶ οἰκονομικῆς ἐπιστρατεύσεως τῆς Χώρας», 2) «περὶ ἀναγνωρίσεως γάμων στρατιωτικῶν». 3) «περὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 733) 1945 «περὶ προαγωγῶν καὶ τοποθετήσεων τῶν ἀξιωματικῶν τοῦ Στρατοῦ ξηρᾶς, 4) «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ νόμου 4407)1929 «περὶ συστάσεως Ταμείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης ὡς τοῦτο ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως», 5) «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τὴν ἰσχύουσαν στρατιωτικὴν Νομοθεσίαν», 6) «περὶ διατάξεών τινων τοῦ Α. Ν. 2127)39 «περὶ Στρατιωτικῆς Σχολῆς Εὐελπίδων», 7) «περὶ ἀντικαταστάσεως τοῦ ἐδαφίου 3 τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ Α. Ν. 676) 1937 «περὶ ἐξόδων μετακινήσεως προσωπικοῦ καὶ μεταφορῶν ὑλικοῦ τῆς στρατιωτικῆς ὑπηρεσίας», 8) «περὶ αὐξήσεως τῆς καθ’ ὕλην ἁρμοδιότητος τῶν Διοικητικῶν Δικαστηρίων στρατιωτικῶν ἐπιτάξεων καὶ τροποποιήσεως ἐνίων τινῶν διατάξεων τοῦ Ν. 4442)1929 «περὶ στρατιωτικῶν εἰσφορῶν καὶ ναυλώσεων καὶ Α. Ν. 365)36». Ἐπίσης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως καὶ παρατάσεως ἰσχύος διατάξεων τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 36 τῆς 30)31 Ἰουλίου 1946 νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Α.Ν. 2307)1940 «περὶ στρατιωτικῆς ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν ἐν τῇ Χωροφυλακῇ κλπ.» προτεινομένου παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίας Τάξεως». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Καλαμαρᾶς καταθέτει πρότασιν νόμου «περὶ ἱδρύσεως ἐν τῷ Ἐθνικῷ καὶ Καποδιστριακῷ Πανεπιστημίῳ Ἀθηνῶν ἕδρας τακτικῆς καὶ αὐτοτελοῦς τοῦ μαθήματος τῆς Ψυχοφυσιολογίας». Ἡ ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ τροποποιήσεως τῶν ἄρθρων 78 τοῦ Νόμου 6086)1934 «περὶ Ν. Στρατολογίας» καὶ 57 τοῦ Α. Ν. 1041)38 «περὶ καταστάσεως διόπων, ναυτῶν καὶ ναυτοπαίδων Β. Ν.», 2) «περὶ ἀντικαταστάσεως τῆς παραγράφου 11 τοῦ ἄρθρου 40 τοῦ Α. Ν. 1005)37», 3) «περὶ τοῦ μονίμου καὶ ἐπὶ δοκιμασίᾳ πολιτικοῦ ἐκπαιδευτικοῦ προσωπικοῦ τῆς Σχολῆς Ναυτικῶν Δοκίμων» καὶ 4) «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 60 τοῦ Α. Ν. 905)1937 «περὶ κατατάξεως ἀξιωματικῶν Β. Ν.» ὡς ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως». Ἡ ἐπὶ τῶν Θρησκευμάτων καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 30 Ἀπριλίου 1946 Ν. Δ. «περὶ διαθέσεως Κληρικῶν θεολόγων πρὸς θεραπείαν τῶν θρησκευτικῶν ἀναγκῶν Βορείου Ἑλλάδος καὶ ἐπαρχιῶν καὶ ρυθμίσεως ἐκκλησιαστικῶν τινων ζητημάτων» καὶ 2) «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 30 Ἀπριλίου 1946 Ν. Δ. «περὶ καταργήσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10)1944 νόμου». Ὁ βουλευτὴς κ. Η. Μπάτζιος καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μέτρων ὑπὲρ τῆς ἀνοικοδομήσεως ὑπὸ ἰδιωτῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Θ. Κιζάνης, Χ. Βόσκογλου, Α. Μπιράκης, Σ. Σαββίδης, Ι. Μογγογιάννης, κ. ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ τῶν ὑπαλλήλων ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Καλαμαρᾶς καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου Νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 200)1946 Ν. Δ. Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Κωστόπουλος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὀργανώσεως ὡς δημοτικῆς ὑπηρεσίας τοῦ Δημοτικοῦ Λυσσιατρείου Θεσσαλονίκης». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Θ. Διακουμόπουλος, Χ. Γουλόπουλος καὶ Β. Μητσόπουλος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως τοῦ διὰ τοῦ Α. Ν. 1219)1938 ἐπιβληθέντος προσθέτου τέλους ἐπὶ τῶν ἀδειῶν ἀνεγέρσεως οἰκοδομῶν τῆς περὶ Δημοσίων Κτημάτων Νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Μπουκουβάλας καὶ Α. Ἀντωνόπολος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τῶν Α. Ν. 683 καὶ 765)1945 περὶ ρυθμίσεως τοῦ προσωπικοῦ τῶν Τραπεζῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Λεβαντῆς, Λ. Κουτσοπέταλος, Α. Ξαρχᾶκος, Δ. Ἀμπατζόπουλος κ. ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων φορολογικῶν τινων νόμων».

§5Π. ΛΥΚΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν δύνασθε νὰ λάβετε τὸν λόγον, πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§7Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς ὅλην τὴν αἴθουσαν τῆς Βουλῆς, διενεμήθη μία σειρὰ ἐγγράφων εἰς Ἀγγλικὴν γλῶσσαν, καθὼς δὲ πληροφοροῦμαι, εἶναι καὶ σοβαρὰ ἔγγραφα.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένοντο τὰ δέοντα.

§9Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἐρωτῶ, ἡ διανομὴ ἐγένετο ἐν γνώσει τοῦ Προεδρείου τῆς Βουλῆς;

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μᾶς ἐστάλησαν αὐτὰ τὰ ἔγγραφα, διὰ νὰ διανεμηθοῦν εἰς τοὺς κ. κ. βουλευτάς. Ἡ ἀπάντησίς μας δὲ ἦτο ὅτι ἔπρεπε νὰ σταλοῦν Ἑλληνιστί.

§11Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Εἶναι γνωστόν, πόσον σεβασμὸν ἔχω πρὸς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς καὶ πρὸς τὸ πρόσωπον τοῦ κ. Προέδρου, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἡ διανομὴ εἰς γλῶσσαν, τὴν ὁποίαν ἡ Βουλὴ κατὰ μεγίστην πλειοψηφίαν ἀγνοεῖ.

§12Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Καὶ ἂν ἐγνώριζεν Ἀγγλικά, πάλιν δὲν ἔπρεπε νὰ γίνῃ αὐτό.

§13Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, νὰ ἐπιτρέψητε εἰς τὸν συνάδελφον κ. Λυκίδην, νὰ εἴπῃ πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως, δύο λέξεις.

§14Χ. ΛΑΔΑΣ. Δὲν ὑπάρχει ἀντίρρησις.

§15ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Λυκίδης ἔχει τὸν λόγον.

§17Π. ΛΥΚΙΔΗΣ. Τὸ ἀποτρόπαιον ἔγκλημα τοῦ Λεβιδίου, εἶναι σειρὰ προγενεστέρων τοιούτων. Ἡ λῃστρικὴ συμμορία τῶν Λάτση, Κονταλώνη, Πανούτσου, Πρεκεζέ, Μάστορη, Ἀπαλλοδήμου, Σφακιανοῦ κλπ. ἀπὸ τῆς κατοχῆς ἐπιβάλλεται ἐπὶ τοῦ ὀρεινοῦ ὄγκου τοῦ Πάρνωνος προβαίνουσα εἰς τὰς γνωστὰς λῃστρικὰς της πράξεις. Ἡ ἱστορία της —ἱστορία αἵματος—ἤρξατο ἀπὸ τῶν ἀρχῶν τοῦ 1943 διὰ τῆς ἐξουδετερώσεως παντὸς Ἐθνικόφρονος στοιχείου ὅπερ, θερμαινόμενον ὑπὸ τοῦ πόθου τῆς ἐλευθερίας ἤρξατο ἐμφανίζον ποιάν τινα δρᾶσιν. Ἀποφεύγοντες νὰ ἀπαριθμήσωμεν θύματα καὶ λοιπὰς λεπτομερείας περιοριζόμεθα εἰς τὸ νὰ τονίσωμεν τὸ δίκαιον παράπονον τῶν κατοίκων τῆς περιοχῆς ἐκείνης καὶ τὴν ἀπόγνωσιν ἥτις τὸ διεδέχθη, ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, νομοταγεῖς, τίμιοι, φίλεργοι, φιλόξενοι καὶ συνετοὶ οἰκογενειάρχαι, οὐδέποτε ἀνέπνευσαν τὸν ἄνεμον τῆς ἐλευθερίας διότι τοιοῦτος ἄνεμος οὐδέποτε ἔπνευσεν εἰς τὰ μέρη ἐκεῖνα.

§18Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Τὰ εἴπατε αὐτὰ εἰς τὴν Κυβέρνησιν;

§19Π. ΛΥΚΙΔΗΣ. Τὰ εἴπαμεν. Ἡ περιοχὴ αὕτη, ἄγονος, λεπτόγειος καὶ τραχέως ὀρεινή, οὐδέποτε ἐξήρκεσεν εἰς διατροφὴν τῶν κατοίκων της καὶ ὡς ἐκ τούτου ἀνέκαθεν ἠνάγκασε τούτους εἰς μετανάστευσιν. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος ὁ δικαιολογῶν τὴν ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας διατήρησιν τῶν κατοίκων εἰς τὴν ζωὴν δεδομένου, ὅτι οἱ μετανάσται ἅμα τῇ ἀπελευθερώσει, πάσῃ δυνάμει τοὺς ἐνίσχυσαν. Καὶ τὸ Κράτος βεβαίως εἰς τὸ ζήτημα τῆς διατροφῆς τῶν κατοίκων ἔπραξε πᾶν τὸ δυνατόν. Ἐκεῖνο ὅμως τὸ ὁποῖον οἱ κάτοικοι ἐζήτησαν εὐθὺς μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν καὶ ἀγωνιωδῶς ἐξηκολούθησαν ζητοῦντες καὶ μέχρι σήμερον, εἶναι ἡ ἀσφάλεια· ἡ ἀσφάλεια ἥτις εἰς τὰ μέρη ἐκεῖνα λέγεται ἐλευθερία. Ἐλευθερία ἀπὸ τὸν ζυγὸν τῶν διαφόρων λῃστανταρτῶν τοὺς ὁποίους τὸ Κράτος καλῶς γνωρίζει, ἀφοῦ ὅλοι σχεδὸν τυγχάνουσιν ἐπικεκηρυγμένοι. Δὲν πρέπει νὰ παροραθῇ ὅτι ὁ ὀρεινὸς ὄγκος τοῦ Πάρνωνος εἶναι τὸ κύριον σημεῖον, τὸ ὁποῖον καὶ μόνον εἰς τὴν Πελοπόννησον δέον νὰ ἐκκαθαρισθῇ καὶ νὰ ἐλέγχεται συνεχῶς ὑπὸ τοῦ Κράτους. Τοῦτο δὲ λόγῳ τῆς θέσεως καὶ τῆς συστάσεώς του. Οὐδὲν ἄλλο ὄρος τῆς Πελοποννήσου οὐδὲ αὐτὸς ὁ Ταΰγετος, εἶναι δυνατὸν νὰ χρησιμοποιηθῇ παρὰ τῶν συμμοριτῶν, ἐὰν ὁ Πάρνων δὲν ἐλέγχεται ἀπὸ αὐτούς. Τοῦτο εἶναι γνωστὸν εἰς τοὺς εἰδικοὺς ἀλλὰ καὶ ἐκ τῆς κρατούσης καταστάσεως ἀποδεικνύεται. Διότι εἰς ποῖον σημεῖον τῆς Πελοποννήσου ὑπάρχουν σήμερον συμμορῖται; Ποῦ κατέφυγον ὅλοι οἱ ἀποσυμφορηθέντες, οἵτινες σήμερον εἶναι οἱ ἀρχηγοὶ τῶν συμμοριτῶν; Πόθεν ὁρμῶνται οἱ συμμορῖται δι’ οἱανδήποτε ἐνέργειάν των; Ἐκ τοῦ Πάρνωνος δι’ Ἅγιον Πέτρον Ἐκ τοῦ Πάρνωνος διὰ Καστάνιτσαν Ἐκ τοῦ Πάρνωνος δι’ Ἀράχωβαν Ἐκ τοῦ Πάρνωνος διὰ Βασσαρᾶν Ἐκ τοῦ Πάρνωνος διὰ Παλαιοχώριον Ἐκ τοῦ Πάρνωνος διὰ Σπάρτην Ἐκ τοῦ Πάρνωνος διὰ Λεβίδιον κλπ. Νὰ εἴπωμεν αὔριον; Αὔριον διὰ Λεωνίδιον, μεθαύριον διὰ Τρίπολιν–Ἄργος–Ναύπλιον κλπ. Ἀλλὰ τὸ αὔριον καὶ μεθαύριον εἶναι ἰδικόν μας. Δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ὑπάρχῃ οὐδεμία ἀμφιβολία ὅτι τὸ αὔριον διαγράφεται καθαρῶς. Δὲν πρέπει τὸ Κράτος νὰ ἔρχεται κατόπιν ἑορτῆς. Πρέπει νὰ ληφθῶσιν ἀμέσως μέτρα.

§20Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ποῖος νὰ τὰ λάβῃ τὰ μέτρα;

§21Π. ΛΥΚΙΔΗΣ. Ἡ Κυβέρνησις.

§22Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Δὲν ὑπάρχει Κυβέρνησις. Ὑπάρχει ἕνα ὀλέθριον διὰ τὸν τόπον συνονθύλευμα.

§23Π. ΛΥΚΙΔΗΣ. Ὅπως ἔπρεπε νὰ εἶχον ληφθῆ τοιαῦτα μέτρα καὶ διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῶν ἄνω κωμῶν καὶ πόλεων. Γνωρίζομεν ὅτι εἴς τινας τῶν ἄνω κρούσεων ἡ προκάτοχος Κυβέρνησις διὰ τοῦ τότε κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἀσφαλείας, εἶχεν ἐγκαίρους, ἐγκύρους σαφεῖς καὶ ἀκριβεῖς πληροφορίας. Δὲν θὰ κρίνωμεν τὰ μέτρα ἅτινα τότε ἐλήφθησαν, διότι ἴσως τότε νὰ ἦσαν τὰ μόνα τὰ ὁποῖα ὁ κ. Ὑπουργὸς διέθετε. Δὲν δυνάμεθα ὅμως καὶ ἡμεῖς νὰ μὴ θρηνήσωμεν ὁμοῦ μὲ τὰς κοινωνίας τῶν ἀνωτέρω πόλεων καὶ κωμῶν τὰ θύματα τῶν συμμοριτῶν, ἐν ὄψει δὲ τῶν νωπῶν τάφων τῶν θυμάτων αὐτῶν νὰ μὴ σκεφθῶμεν διὰ τὸ οἱονδήποτε τέλος ταύτης τῆς καταστάσεως. Πρέπει ἅπαξ διὰ παντὸς νὰ ἐκκαθαρισθῇ ἡ πολυπαθὴς ἐκείνη περιοχή. Πρέπει νὰ διατεθῇ δύναμις ἱκανὴ διὰ τὴν ἐκκαθάρισιν ὅλης τῆς περιοχῆς. Οἱ κάτοικοι τῆς περιοχῆς ἐκείνης θὰ ἔλθωσιν ἐπίκουροι εἰς τὸ ἔργον τοῦ Κράτους ἐὰν καὶ μόνον πιστεύσωσιν ὅτι ἡ κατάστασις πρόκειται νομίμως καὶ διηνεκῶς νὰ ἀλλάξῃ, ὅτι θὰ παύσωσι νὰ διατελῶσιν ὑπὸ τὴν τυραννίαν τῶν συμμοριτῶν διότι αὐτοὶ θὰ παύσουν ὑπάρχοντες. Μέχρι σήμερον τὶ συμβαίνει; Διέρχονται καὶ ἀντιπαρέρχονται τὰ μεταβατικὰ ἀποσπάσματα χωρὶς νὰ δύνανται οὐδὲν ἀποτέλεσμα νὰ φέρωσιν. Οἱ κάτοικοι δὲν τοὺς παρέχουν οὐδεμίαν πληροφορίαν γνωρίζοντες ὅτι τὴν ἐπαύριον μετὰ τὴν ἀποχώρησιν τῶν ἀποσπασμάτων θὰ ἐπανέλθωσιν ἢ μᾶλλον θὰ συνεχίσωσι τελοῦντες ὑπὸ τὴν τυραννίαν τῶν συμμοριτῶν καὶ θὰ ὑποστῶσι τὰς συνεπείας τῆς προδοσίας των. Ἡ συμμορία ἥτις ἔπληξε τὴν ἀνθηρὰν πόλιν τοῦ Λεβιδίου τίνας εἶχεν ἀρχηγούς; Πέρδικαν, Σφακιανόν, Πανούσην, Στεφανόπουλον, Χρυσανθόπουλον κλπ. Τμήματα τίνων συμμοριῶν ἦσαν οἱ ἐπιτεθέντες; Τμήματα τῶν ἐν τῷ Πάρνωνι ἐνδιαιτωμένων ληστοσυμμοριῶν. Κλίνοντες γόνυ εὐλαβὲς πρὸ τῶν θυμάτων τούτων συνιστῶμεν εἰς τὴν Σεβαστὴν Κυβέρνησιν νὰ λάβῃ σθεναρὰν θέσιν, αἱ δὲ 10.000 περίπου ἐκγυμναζομένων εἰς τὰ Ἐκπαιδευτικὰ Κέντρα Πελοποννήσου, γνησίων Ἑλλήνων, διατεθῶσι πρὸς ἐκκαθάρισιν ταύτης. Μὴ λησμονῶμεν, ὅτι ὁ Μωρηᾶς ἐπρωτοστάτησεν εἰς τὴν ἱερὰν ἡμῶν ἐπανάστασιν καὶ δικαιοῦται σήμερον πάσῃ θυσίᾳ ἀπαλλαγῆς του ἐκ τοῦ κρατοῦντος ἐκεῖ ἄγους τῆς ξένης προπαγάνδας. Νομίζομεν ὅτι δὲν ὑπερβάλλομεν τὰ πράγματα λέγοντες ὅτι: Πελοπόννησος ἴσον Πάρνων–Πάρνων ἴσον Πελοπόννησος καὶ Πελοπόννησος ἴσον Ἑλλάς.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὑπάρχει πρότασις ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ νομίμου ἀριθμοῦ βουλευτῶν περὶ προτάξεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 275 ἀναφορᾶς. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὴν πρόταξιν;

§25ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Παπαδόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§27Π. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν ἐφημερίδα «Βῆμα» τῆς 18 τρέχοντος ἐδημοσιεύθη ἐπιστολὴ πολιτευτοῦ τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων. Ἡ ἐπιστολὴ ἀπευθύνεται πρὸς τὸν ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων κ. Θ. Σοφούλην. Τὴν ἐπιστολὴν αὐτὴν ἀπέστειλε πρὸς δημοσίευσιν ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Φιλελευθέρου κόμματος μὲ τὴν ἐπικεφαλίδα «Δὲν ὑπάρχουν ἐπίσημοι συμμορίαι τῆς δεξιᾶς εἰς τὴν Θράκην, ἀλλὰ συγκροτήματα ἔνοπλα φονεύουν, κακουργοῦν, ληστεύουν, βιάζουν». Ἐπειδὴ μεταξὺ ἄλλων, ἐπιτίθεται καὶ ἐναντίον τῶν ἀνδρῶν τοῦ ἡρωϊκοῦ ταγματάρχου Ἀντ. Φωστερίδου διὰ τὴν μάχην τῆς Δαδιᾶς, ὅτι δηλ. οἱ ἄνδρες τοῦ Ἀντώνη Φωστερίδου εἰς τὴν Δαδιὰν δὲν προὐξένησαν καλόν, ἀλλ’ ἐβίασαν γυναῖκας, ἔχω νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς: Κύριοι βουλευταί, ἡ μάχη τῆς Δαδιᾶς ἐγένετο πρὸ 6 μηνῶν τὴν 22)12. Ὁ στρατηγὸς τοῦ Ἕβρου, λέγει μεταξὺ ἄλλων τὰ ἑξῆς σχετικῶς διὰ τὴν μάχην τῆς Δαδιᾶς: «Ὁ Ἀντώνης Φωστερίδης μὲ 100 ἄνδρας ἐπιτίθεται ἐναντίον 1000 καὶ πλέον ἀναρχικῶν μὲ ἀστραπιαίαν ταχύτητα, συνάπτει σκληρὰν μάχην, ἐκδιώκει τοὺς ἀναρχικοὺς καὶ σώζει τὴν Δαδιάν. Οἱ κάτοικοι τῆς Δαδιᾶς καὶ ὁ ἱερεὺς, τὸν ὁποῖον ἐπικαλεῖται ὁ ἐπιστολογράφος, εὐγνωμονοῦν τὸν Ἀντώνιον Φωστερίδην καὶ τοὺς ἡρωϊκοὺς ἄνδρας του. Κύριοι βουλευταί, οἱ ἄνδρες μας οἱ ὁποῖοι καθ’ ὅλον τὸ διάστημα τῆς κατοχῆς ἐπολέμησαν ἐναντίον τοῦ κατακτητοῦ, οὐδέποτε ἔδωσαν ἀφορμὴν παραπόνων, οὐδέποτε ἠκούσθη παράπονον ἐναντίον τῶν ἀνδρῶν μας οἱ ὁποῖοι πειθαρχοῦν ἀπολύτως εἰς τὸν ἀρχηγόν των. Προσωπικῶς γνωρίζω τὸν κάθε πολεμιστήν, διότι ὑπῆρξα γενικός των γραμματεύς, καὶ πιστεύω εἰς τὴν ἐντιμότητα τῶν ἀνδρῶν μας. Θεωρῶ καθαρὰν συκοφαντίαν τὴν δημοσίευσιν τῆς ἐπιστολῆς καὶ δίδω μομφὴν εἰς τὸν ἀρχηγὸν τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, ὁ ὁποῖος υἱοθέτησε μίαν ἐπιστολὴν ἑνὸς τυχοδιώκτου καὶ τὴν ἔστειλε πρὸς δημοσίευσιν εἰς βάρος ἐκείνων τῶν μαχομένων ἀνδρῶν μας, οἱ ὁποῖοι προσφέρονται ὁλοκαύτωμα εἰς τὸν Ἐθνικὸν ἀγῶνα. Κύριοι βουλευταί, χάρις εἰς τοὺς μαχομένους ἐκείνους ἄνδρας μας, εἰς τὰς Ἀθήνας λειτουργοῦν ὁλονύκτια κέντρα διασκεδάσεων, καὶ οἱ διασκεδάζοντες ἥσυχα ἐν Ἀθήναις, καθ’ ἣν ὥραν ἐκεῖνοι ἀγωνίζονται, ἀγνωμονοῦν καὶ συκοφαντοῦν. Οἱ μαχόμενοι ἄνδρες μας καὶ οἱ ἀκρίται μας δὲν περιμένουν ἀπὸ αὐτοὺς τίποτε ἄλλο ἐκτὸς εὐγνωμοσύνης. Εἶναι παρὰ πολὺ λυπηρὸν, κύριοι βουλευταί, καὶ ἀντεθνικὸν, ἀντὶ εὐγνωμοσύνης νὰ ἐκφράσουν ἀγνωμοσύνην καὶ ἀντὶ τοῦ μάννα νὰ τοὺς ποτίσουν χολήν. Δὲν εἶναι δυνατόν, ἡμεῖς τοὐλάχιστον νὰ ἀνεχθῶμεν τοιαύτην συκοφαντίαν ἀπὸ ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι λέγουν ὅτι εἶναι Ἕλληνες. Ἄν προήρχετο ἀπὸ κομμουνιστὰς, βεβαίως θὰ τὴν ἐδεχόμεθα, ἀλλὰ πῶς μᾶς κατηγοροῦν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν θέσιν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ καὶ δὴ ἀρχηγοὶ κόμματος; Ἐξ ὀνόματος τῶν ἀνδρῶν τῆς Ἐθνικῆς ἀντιστάσεως, οἱ ὁποῖοι μὲ τὸ τουφέκι στὸ χέρι προστατεύουν τὴν Ἑλλάδα, καλῶ τὸν δημοσιεύσαντα τὴν ἐπιστολὴν νὰ ἐπαληθεύσῃ τὰ ὅσα ἔγραψεν ἢ ἄλλως νὰ δεχθῇ ὅτι ἡ ἐπιστολὴ προέρχεται ἀπὸ ἐγκληματίαν τοῦ ὁποίου νὰ μᾶς εἴπῃ τὸ ὄνομα. Δὲν δύναται νὰ δημοσιεύῃ ἐπιστολὴν ἀνώνυμον καὶ νὰ ὑβρίζῃ Ἐθνικοὺς ἥρωας. Λέγει εἰς τὴν ἐπιστολήν: ... (ἀναγινώσκει). Βεβαίως δὲν ὑπάρχουν ἐδῶ συμμορίαι συγκεντρωμέναι τῆς δεξιᾶς, ἀλλὰ ὑπάρχουν τὰ ΜΑΥ καὶ οἱ ἄνευ θητείας χωροφύλακες, οἱ ὁποῖοι καθημερινῶς κακουργοῦν διαπράττοντες πάντα βανδαλισμόν. Ἡ ἐπιστολὴ ἔχει καθαρῶς κομματικὸν χαρακτῆρα, καὶ συκοφαντικὸν καὶ προδοτικὸν περιεχόμενον, ἀλλὰ ἂς μὴ ματαιοπονοῦν, δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ κ. Σοφούλης ἢ οἱοσδήποτε ἄλλος νὰ δημιουργήσῃ κόμμα εἰς τὴν Θράκην, ἐκεῖ ὅπου μάχονται οἱ λεοντόκαρδοι ἄνδρες μας. Ἐκεῖ εἶναι ἕνα μόνον κόμμα, τὸ κόμμα τῆς Ἑλλάδος. (Χειροκροτήματα). Καὶ προσπαθώντας νὰ δημιουργήσῃ κόμμα, ἐπιτίθεται ἐναντίον τοῦ ἀξιοτίμου Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ λέγει τὰ ἑξῆς: (Ἀναγινώσκει). «Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν διὰ κομματικὴν κατανάλωσιν κλπ.».

§28Χ. ΛΑΔΑΣ. Αὐτὸ τὸ λέγει ὁ κ. Σοφούλης;

§29Π. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὸν κ. Σοφούλην ἀπευθύνεται ἡ ἐπιστολή.

§30Χ. ΛΑΔΑΣ. Ὥστε ἐὰν σᾶς ἀπευθύνουν μίαν ἐπιστολὴν αὐτὰ ποὺ λέγει ἡ ἐπιστολή, τὰ λέγετε σεῖς;

§31Π. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἐπιστολὴ λέγει ἐν ἀρχῆ: (Ἀναγινώσκει). Σεβαστέ μοι Ἀρχηγέ κλπ.....».

§32Χ. ΛΑΔΑΣ. Πρέπει νὰ ξεύρετε, ὅτι αἱ ἐπιστολαί, ποὺ στέλλονται εἰς τοὺς Ἀρχηγοὺς στέλλονται καὶ εἰς τὰς ἐφημερίδας.

§33Π. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἀπὸ τὸ «Βῆμα» τὸ ἐπῆραν τὴν ἑπομένην αἱ κομμουνιστικαὶ ἐφημερίδες καὶ τὸ ἐδημοσίευσαν. Ἐστάλη εἰς καμμίαν ἐθνικιστικὴν ἐφημερίδα; Μήπως τὸ «Βῆμα» ἀντιπροσωπεύει τὸν κομμουνισμόν; Διατὶ δὲν ἐστάλη εἰς τὸ «Αἷμα» εἰς τὸ «Ἐμπρὸς» καὶ εἰς ἄλλας ἐφημερίδας;

§34Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ὁ τρόπος καθ’ ὃν σᾶς ἐδόθη ἡ ἀπάντησις, σημαίνει, ὅτι τὸ κόμμα τοῦ κ. Σοφούλη ἀποδοκιμάζει τὴν δημοσίευσιν αὐτήν. (Θόρυβος).

§35Χ. ΛΑΔΑΣ. Ἡμεῖς δὲν ἔχομεν ἐφημερίδας, διότι δὲν ἔχομεν χρήματα διὰ νὰ ἔχωμεν ἐφημερίδας, ὅπως δὲν ἔχομεν καὶ ἄλλα πράγματα. (Θόρυβος–κωδωνοκρουσίαι).

§36Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Οὔτε μετοχάς, οὔτε αὐτοκίνητα ἔχομεν.

§37Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Ἐὰν μία πληροφορία διαβιβαζομένη εἰς τὸν ἀρχηγὸν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ διδομένη πρὸς δημοσίευσιν εἰς τὸν τύπον, τυγχάνῃ νὰ μὴ εἶναι ἀκριβής, ἁρμοδία εἶναι ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀποκαταστήσῃ τὴν ἀλήθειαν. Νὰ εἴπῃ, ὅτι κατόπιν ἐξακριβώσεως εἰς τὴν ὁποίαν προέβη, ὁ Ὑπουργὸς Δημοσίας Τάξεως, δηλῶ ὅτι τὰ ἀναφερόμενα εἰς τὴν τάδε ἐπιστολὴν δὲν εἶναι ἀκριβῆ. Ἔτσι τὸ ζήτημα λύεται.

§38Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Τὸ ζήτημα λύεται, ἐὰν εἴτε ἀπὸ τὸν κ. Σοφούλην, εἴτε ἀπὸ τὸ κόμμα του, δηλωθῇ, ὅτι τὰ γραφέντα δὲν τὰ ἐπιδοκιμάζει τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων.

§39Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Αὐτὸ εἶναι ἀδύνατον δι’ ἕνα τίμιον κόμμα. Αὐτὸ μπορεῖ νὰ τὸ κάμῃ μόνον ὁ Ἀβραάμ.

§40Π. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡμᾶς τοὐλάχιστον, τοὺς μαχομένους δὲν μᾶς ἱκανοποιεῖ τοιαύτη δήλωσις. Ἡμεῖς ἐσχηματίσαμεν τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἡ ἐπιστολὴ ἐστάλη ἀπὸ τὸν κ. Σοφούλην. Ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει νὰ διαψεύσῃ ὁ κ. Σοφούλης καὶ νὰ μᾶς εἴπῃ τὸ ὄνομα τοῦ πολιτευτοῦ, ὁ ὁποῖος ἐδημοσίευσε τὴν ἐπιστολήν.

§41Χ. ΛΑΔΑΣ. Διατὶ νὰ γίνῃ ἔτσι; Διότι τὸ θέλετε σεῖς; Νὰ γίνουν ἀνακρίσεις, ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Δημ. Τάξεως. (Δημιουργεῖται θόρυβος).

§42Π. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Σήμερον ἡ Βόρειος Ἑλλὰς σφάζεται καὶ σεῖς κάμνετε πολιτικήν. Δὲν πᾶτε εἰς τὴν Θράκην, εἰς τοὺς μαχομένους ἐκεῖ ἄνδρες νὰ κάμετε τὴν πολιτικὴν αὐτήν; Δὲν πᾶτε εἰς τὸ Νευροκόπιον νὰ ἰδῆτε τὴν κατάστασιν; Ὑβρίζετε τὸν πληθυσμόν, ὡς καὶ τοὺς μαχομένους ἄνδρας μας καὶ θέλετε νὰ μὴ ζητήσωμεν ἱκανοποίησιν. Θέλετε διπλωματικῶς, δικηγορικῶς νὰ δικαιολογηθῆτε. Ἡμεῖς πιστεύομεν, ὅτι τὴν ἐπιστολὴν τὴν ἔστειλεν ὁ κ. Σοφούλης πρὸς δημοσίευσιν εἰς βάρος τῶν Ἐθνικῶν μας συμφερόντων, διὰ κομματικὴν ἐξυπηρέτησιν.

§43Γ. ΜΕΛΑΣ. Εἶσθε ἐκτὸς τοῦ Κανονισμοῦ καὶ τῆς εὐπρεπείας, κ. συνάδελφε.

§44Π. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Σεῖς διασκεδάζετε ἐδῶ ὅλην τὴν νύκτα, χωρὶς νὰ κινδυνεύετε, ἀλλὰ ἄλλοι θυσιάζονται διὰ σᾶς. (Χειροκροτήματα).

§45Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἑνοῦμεν καὶ ἡμεῖς τὴν φωνήν μας εἰς τὴν διαμαρτυρίαν τὴν τόσον ἔντονον ἀλλὰ καὶ εὔλογον καὶ δεδικαιολογημένην, καὶ συμμεριζόμεθα καὶ ἡμεῖς τὴν ἀγανάκτησιν τὴν ὁποίαν ἐξεδήλωσε πρὸ ὀλίγου ἀπὸ τοῦ Βήματος τῆς Βουλῆς ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐκ Καβάλας. Βεβαίως δὲν πιστεύω, ὅτι ὁ κ. Σοφούλης ἀποδέχεται τὰ ὅσα ἔγραψε κάποιος φίλος του πολιτικός, ἄγνωστον τὶ ἐπιδιώκων, εἰς μίαν ἐπιστολὴν πρὸς αὐτόν. Ἀλλὰ δὲν θὰ ἔπρεπε —καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ σφάλμα— νὰ ἀγνοῇ ὁ κ. Σοφούλης, ὅπως δὲν ἀγνοεῖ κανεὶς Ἕλλην, πόσον ὑπῆρξεν Ἐθνικὴ ἡ δρᾶσις ἑνὸς τοιούτου ἥρωος, τοῦ Ἀντων. Φωστερίδη. Ἐπομένως ὅταν ὁ κ. ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ἔλαβε τὴν ἐπιστολὴν αὐτήν, μὲ τὸ συκοφαντικὸν αὐτὸ περιεχόμενον, τὸ ὁποῖον προκαλεῖ τόσην ἀηδίαν, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀγανακτήσῃ καὶ νὰ τὴν σχίσῃ ἢ τὸ πολὺ ν’ ἀποστείλῃ αὐτὴν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἀσφαλείας διὰ νὰ διαταχθῇ ἀνάκρισις. Ἐὰν ἡ ἐπιστολὴ ὅμως ἔφθασεν εἰς τὸν τύπον ἐκ τῶν χειρῶν τοῦ κ. Σοφούλη, τότε, βεβαίως ἡ διαμαρτυρία τῶν συναδέλφων φίλων του, οἱ ὁποῖοι κατέχουν τὴν θέσιν ἐκείνην, δὲν εἶναι δικαιολογημένη. Ἀλλὰ πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι ἡ ἐπιστολὴ αὐτὴ ἐστάλη, καὶ ἐστάλη διὰ ν’ ἀποδειχθῇ δῆθεν ἐκεῖνο ὅπερ ὑποστηρίζει τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων ἐπιμόνως, ὅτι δηλαδὴ γίνονται ὑπερβασίαι καὶ παρεκτροπαὶ καὶ ἐκ μέρους τῶν Ἐθνικῶν ὀργανώσεων τῆς δεξιᾶς. Ἐπομένως κατὰ τοῦτο εἶναι ὑπεύθυνον τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, ὅτι ἐμμένει εἰς μίαν πεπλανημένην ἰδέαν καί, ὅτι ἀγνοεῖ ποία εἶναι ἡ δρᾶσις τοῦ κ. Φωστερίδου. Κύριοι βουλευταί, ἐὰν ὑπάρχουν ἥρωες Ἐθνικῆς ἀντιστάσεως, καὶ ὑπάρχουν πολλοί, εἰς τὴν κορυφὴν ὅλων αὐτῶν τῶν ἡρώων, εἶναι καὶ ὁ Ἀντων. Φωστερίδης, ὁ Μιχάλαγας, οἱ Παπαδόπουλοι, ὁ Παπαδάκης Παντελῆς καὶ τόσοι ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι πραγματικῶς ἔδρασαν ἐθνικῶς εἰς τὰς περιφερείας των. Ἄνευ τοῦ Φωστερίδου καὶ τῶν ἄλλων ἡρώων, Μιχάλαγα, Καπετὰν Βαγγέλη, Κάππα κλπ. ἀσφαλῶς ἡ Ἀνατολ. Μακεδονία καὶ ἡ Θρᾴκη θὰ ὑπέκυπτον εἰς τὴν κομμουνιστικὴν ἐπικράτησιν. Ὅταν λοιπὸν ἔχωμεν ἐνώπιόν μας, τοιούτους ἥρωας, δὲν θὰ ἔπρεπεν οὐδεὶς ἐξ ἡμῶν καὶ ὑπὲρ πάντα ἄλλον ὁ σεβαστὸς πρεσβύτης ἀρχηγὸς τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, νὰ ἀγνοῇ ποῖοι εἶναι οἱ ἥρωες αὐτοί, ὡς ὁ Φωστερίδης καὶ οἱ λοιποί. Ἐπομένως καὶ ἡ ἀγανάκτησις καὶ ἡ διαμαρτυρία εἶναι εὔλογος καὶ παρακαλῶ ἀπὸ τὴν πλευρὰν ἐκείνην νὰ ἀκουσθῇ μία δήλωσις ὅτι τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων δὲν ἀπέστειλε τὴν ἐπιστολὴν αὐτὴν εἰς τὰς ἐφημερίδας, οὔτε υἱοθετεῖ τὰς βδελυγμίας αὐτὰς τὰς περιεχομένας ἐν τῇ ἐπιστολῇ. Ἀλλοίμονον ἐὰν ἥρωες τοιοῦτοι τυγχάνουν τοιαύτης μεταχειρίσεως ἐκ μέρους ἀρχηγῶν Ἐθνικῶν κομμάτων. (Θόρυβος–κωδωνοκρουσίαι). Γίνονται διακοπαὶ καὶ λέγονται φράσεις αἱ ὁποῖαι δὲν ἀκούονται λόγῳ τοῦ θορύβου, εἰς τὰς ὁποίας δὲν μποροῦμε νὰ ἀπαντήσουμε. Δηλῶ ὅτι, ὑπὲρ πάντα ἄλλον ἐγώ, ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ ἐλέγχω καὶ μάλιστα τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων τοῦ ὁποίου ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως ἀπέβαλε τελείως τὸν ἐθνικὸν χαρακτῆρα.

§46Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Κακῶς ἤχθη τὸ θέμα ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Εἶναι ἐνδεχόμενον εἰς στρατιωτικὰς ἐπιχειρήσεις ἢ μᾶλλον εἰς ἀνωμάλους καὶ ταραχώδεις περιπτώσεις, νὰ σημειωθοῦν παρεκτροπαί. Κατὰ τὴν διάρκειαν πολεμικῶν ἐπιχειρήσεων, ἢ καὶ τῶν ἐπιχειρήσεων αἱ ὁποῖαι διεξάγονται σήμερον, συμβαίνει στρατιῶται τοῦ τακτικοῦ στρατοῦ νὰ παρεκτραποῦν ἐναντίον πολιτῶν. Αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι στρέφεται μομφὴ ἐναντίον τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Ἐπιτελείου ἢ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν ἢ καὶ τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Αἱ παρεκτροπαὶ δὲν εἶναι ἐντὸς τῶν Κανονισμῶν. Δικαίωμα ἑκάστου πολίτου εἶναι, νὰ καταγγείλῃ τὰς γενομένας παρεκτροπάς. Ἐδῶ εὑρισκόμεθα πρὸ μιᾶς καταγγελίας, ὅτι δηλαδὴ εἰς τὴν τάδε περίπτωσιν ἐγένοντο παρεκτροπαὶ ἐκ μέρους ἀνδρῶν ἀνηκόντων εἰς τὸ Α ἢ Β τμῆμα. Οὔτε τὸ πρόσωπον τοῦ Ἀρχηγοῦ ἐμπίπτει εἰς τὴν περίπτωσιν, οὔτε τίποτε ἄλλο. Μία εἶναι ἡ περίπτωσις, νὰ διενεργηθοῦν ἀνακρίσεις καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ εἴπῃ ὅτι τοιαῦτα παρεκτροπαὶ δὲν ἐσημειώθησαν ἢ ἐσημειώθησαν παρεκτροπαὶ καὶ ἡ Κυβέρνησις τὰς ἐτιμώρησεν. Πέραν αὐτοῦ, δὲν ὑφίσταται ζήτημα. Ἐπειδὴ ἕνας πολίτης παρεκτρέπεται ἢ ἐγκληματεῖ, δι’ αὐτὸ θίγεται ἡ ἀξιοπρέπεια τοῦ Ἔθνους ἀδιάφορον εἰς ποῖον Κόμμα ἀνήκει, ἢ εἶναι Ἕλλην στρατιώτης, ἢ ἐθελοντής. Δὲν ὑφίσταται κανὲν ζήτημα καὶ ὀφείλει ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας νὰ μᾶς εἴπῃ ἕνα ἐκ τῶν δύο: Ἢ ὅτι ἐξηκρίβωσε τὰ πράγματα καὶ εὗρεν ὅτι δὲν εἶναι ἀκριβῆ καὶ τότε τὸ θέμα τελειώνει, ἢ ὅτι ἔδωσε διαταγὰς νὰ ἐξακριβωθοῦν ἐὰν εἶναι ἀκριβῆ καὶ τὸ ἀποτέλεσμα θὰ τὸ γνωρίσωμεν ὅλοι. Ἄλλα θέμα δὲν ὑπάρχει. Ἐπιθέσεις ἐναντίον τοῦ προσώπου τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων δὲν ἔχουν καμμίαν θέσιν, καὶ λυποῦμαι, διότι πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ἀνήκουν εἰς τὸ Κοινοβούλιον, ἐθεώρησαν τὴν στιγμὴν κατάλληλον διὰ νὰ κάμουν τοιαύτας ἐπιθέσεις ἐναντίον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως.

§47Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἐλέχθη ὅτι ἐγένετο ἐπίθεσις ἐκ μέρους μου, ἐναντίον τοῦ Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων. Κάθε ἄλλο. Ἐγὼ μετὰ σεβασμοῦ ὡμίλησα....(Θόρυβος».

§48Π. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. (Πρὸς τὴν Ἀντιπολίτευσιν). Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ὑβρίζετε τοὺς ἀγωνιστάς. Αὐτὸ εἶναι ἀτιμία! Ἐπικαλοῦμαι... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§49Χ. ΛΑΔΑΣ. Μήπως νομίζετε, ὅτι πρόκειται νὰ κάμωμεν συμπλοκὴν καὶ ἐδῶ μέσα; Ὁ κύριος, νομίζει ὅτι εὑρίσκεται εἰς μάχην ἀκόμη... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Διακουμόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§51Π. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἐν μέσῳ θορύβου καὶ κωδωνοκρουσιῶν ὁμιλεῖ χωρὶς νὰ ἀκούεται).

§52Χ. ΛΑΔΑΣ. (Πρὸς τὸν κ. Π. Παπαδόπουλον). Μὲ 110 ἄνδρες, δὲν σώζεται ἡ Ἑλλάς. Ἡ Ἑλλὰς σώζεται ἀπὸ ὅλους τοὺς Ἕλληνας καὶ ὄχι μὲ τοὺς 100. Ἀλλοίμονον τότε, εἰς τὸν τόπον... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§53Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα, ὄχι διὰ νὰ μεμφῶ τὸν σεβαστὸν Ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων, διότι πιστεύω ἀπολύτως, ὅτι οὐδεμίαν ἔλαβε γνῶσιν τῆς ἐπιστολῆς.

§54Χ. ΛΑΔΑΣ. Τὸ τακτικὸν θὰ ἦτο, ὄχι νὰ ἔλθῃ ἐδῶ καὶ νὰ ὁμιλῇ, ἀλλὰ νὰ φέρῃ μαζὶ τὸ γράμμα, νὰ τὸ ἰδοῦμε καὶ κατόπιν νὰ ζητήσῃ ἐξηγήσεις. (Θόρυβος κωδωνοκρουσίαι).

§55Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐνόμισα, ὅμως, καθῆκον μου, νὰ ἀνέλθω εἰς τὸ βῆμα, διότι ἐδημοσιεύθησαν πράγματα ἀναληθέστατα. Τώρα, πῶς ἐνῷ ἡ ἐπιστολὴ ἀπευθύνετο εἰς τὸν Ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων, εὑρέθη δημοσιευμένη εἰς τὸν τύπον, αὐτὸ ἀφορᾷ τὸν ἴδιον καὶ τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων.

§56Χ. ΛΑΔΑΣ. Ὄχι! Ἡ διαταγὴ τοῦ Ἐπιτελείου, ἡ ἐμπιστευτική, εὑρέθηκε εἰς τὰς ἐφημερίδας· πταίει τὸ Ἐπιτελεῖον;

§57Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Παραδεχόμενος τὴν ἄγνοιαν καὶ τοῦ Ἀρχηγοῦ καὶ τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τονίσω, κύριοι, τὸ ἑξῆς: Ὅτι τὸ περιεχόμενον τῆς ἐπιστολῆς, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τοὺς ἄνδρας τοῦ Σώματος τοῦ Φωστερίδη, εἶναι ἀναληθέστατον. Γνωρίζω ἐξ ἰδίας ἀντιλήψεως, ὅτι τὰ πρόσωπα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τὴν ὁμάδα τοῦ Τσαοὺς Ἀντὼν ἢ Φωστερίδη, εἶναι πτωχοὶ ἀλλ’ ἔντιμοι καπνοπαραγωγοί, προερχόμενοι ἀπὸ τὴν περιφέρειαν τοῦ Νομοῦ Ξάνθης. Εἶναι ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἐγκατέλειψαν 4, 5, 6 παιδιά, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν τίποτε νὰ φᾶνε. Πῆραν τὸ ὅπλο διὰ νὰ ὑπερασπίσουν τὴν Πατρίδα. Αὐτὴ εἶναι, κύριοι, ἡ ἀλήθεια. Καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι οἱ ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι προέρχονται ἀπὸ τὴν Ἀνατολικὴν Μακεδονίαν καὶ τὴν Θράκην, θὰ γνωρίζουν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα γνωρίζω καὶ ἐγώ, ὅτι πραγματικῶς ὁ Ἀντὼν Τσαοὺς καὶ οἱ ἄνδρες του, ἔσωσαν κατὰ τὴν κατοχήν, σώζουν καὶ σήμερον τὴν Ἀνατολικὴν Μακεδονίαν καὶ Θράκην. (Χειροκροτήματα).

§58Ν. ΖΕΡΒΑΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Ἀπὸ ἕνα δημοσίευμα τῆς 18ης Μαΐου εἰς τὸ «Βῆμα», ἦλθεν ἐνώπιον τοῦ Σώματος πρὸς συζήτησιν ἡ ἐρώτησις τῶν τριῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων. Ἡμεῖς ἀπὸ τὴν ἀνακοίνωσιν τοῦ δημοσιεύματος αὐτοῦ, ἀπὸ τὴν ἰδίαν ἡμέραν ἐστείλαμεν μίαν διαταγὴν τηλεγραφικὴν νὰ μᾶς ἀναφέρουν τί ἀπὸ αὐτὰ εἶναι ἀληθῆ. Δὲν ἔχομεν ἀκόμη καμμίαν ἀπάντησιν. Δὲν γνωρίζω, ἐὰν τὸ δημοσίευμα αὐτὸ ἐδόθη ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον Ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων καὶ δὲν τὸ πιστεύω, διότι ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων καλύτερα ἀπὸ ἡμᾶς γνωρίζει τοὺς τύπους τοὺς Κοινοβουλευτικούς· νομίζω, ὅτι, ἐὰν εἶχε μίαν τοιαύτην ἐπιστολήν, θὰ ἔσπευδε νὰ τὴν ἀποστείλῃ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίας Τάξεως καὶ νὰ ἐξακριβώσῃ αὐτὰ τὰ καταγγελλόμενα. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, νομίζω ὅτι κακῶς ἤχθη καὶ προώρως πρὸς συζήτησιν ἡ ἐρώτησις αὕτη. Δὲν κακίζω τοὺς συναδέλφους, ἀλλὰ ἤθελα νὰ ἀναμείνω τὸ ἀποτέλεσμα τῆς διαταχθείσης ἐξετάσεως ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Ἐκεῖνο ὅμως τὸ ὁποῖον ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ταύτῃ πρέπει νὰ τονίσω, διὰ νὰ τὸ πληροφορηθῇ ἡ Βουλή, εἶναι ὅτι ὁ Ἀντώνιος Φωστερίδης δὲν εἶναι τυχαῖος μαχητής, εἶναι ἕνας ἥρως, (χειροκροτήματα), ὁ ὁποῖος κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς δὲν ἔπραξεν ἁπλῶς τὸ καθῆκον του, ἔπραξε κάτι πλέον αὐτοῦ. Σήμερον δὲ αἱ καταδυναστευόμεναι περιοχαὶ τῆς Θράκης καὶ τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας, ἔχουν τὸν Φωστερίδην σὰν μιὰ ἐλπίδα ἀπὸ τῆς μιᾶς ἄκρης ἴσαμε τὴν ἄλλην, τῆς ἁγνῆς ἐκείνης περιοχῆς. Ὁ Ἀντώνιος Φωστερίδης, ὡς ἄγγελος ἐλπιδοφόρος, σπεύδει πάντοτε ὅπου ὑπάρχει κίνδυνος. Συνεπῶς, κανένας, νομίζω, ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ψέξῃ τὸν Φωστερίδην, ἀλλὰ κυρίως καὶ πρωτίστως ἐπιβάλλεται διὰ τὸ δημοσίευμα..... Δὲν ἠξεύρω ἐὰν ἐγένοντο πράγματι, αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἐδημοσιεύθησαν. Ἀλλὰ εἶμαι βέβαιος, πῶς, ἐὰν ὁ Φωστερίδης ἔβλεπε ἢ ἤκουεν, ἔστω καὶ τὸ ἐλάχιστον ἀπὸ αὐτά, εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ ἦτο ἀμείλικτος τιμωρὸς τῶν παρεκτρεπομένων. (Χειροκροτήματα).

§59Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Συνεπῶς, κ. Πρόεδρε, θὰ ἀναμείνωμεν τὸ πόρισμα τῆς διαταχθείσης ἐρεύνης, διὰ νὰ κρίνωμεν κατὰ πόσον μία πληροφορία, διαβιβασθεῖσα πρὸς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, εἶναι βάσιμος ἢ ὄχι. Ἡ Ἀντιπολίτευσις, οὔτε υἱοθέτησεν, οὔτε ἔφερεν ἐνώπιον τοῦ Σώματος, αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἐδημοσιεύθησαν. Ἀπόκειται εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ τὰ διαψεύσῃ. Οὔτε υἱοθετήσαμεν, οὔτε ἐστράφημεν ἐναντίον οὐδενός. Ἐλέχθη ὅτι πρόσωπα ὑπηρετοῦντα παρεξετράπησαν, παρὰ τοὺς νόμους. Συνεπῶς, νομίζω, ὅτι τὸ θέμα θὰ λυθῇ κατόπιν τῆς λήψεως τῆς ἀπαντήσεως πρὸς τὸν κ. Ὑπουργόν.

§60Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ 10ημέρου, ἐλήφθη ἀπόφασις προτάξεως τῆς ἐπερωτήσεώς μου, καὶ αὕτη δὲν ἦλθεν εἰσέτι πρὸς συζήτησιν. Ἀφορᾷ ἕνα ζωτικώτατον ζήτημα τῆς Κερκύρας καὶ δι’ αὐτὸ παρακαλῶ νὰ συζητηθῇ ἀπόψε.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθείσης τῆς ὥρας διὰ τὴν συζήτησιν τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ.

Ἀνακοινῶ ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ κ. Σ. Στεφανόπουλος, εἶναι ἀσθενὴς καὶ ὅτι θὰ ἀπαντήσῃ εἰς τὴν ἀναπτυσσομένην ἐπερώτησιν περὶ μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, εἰς τὴν ἀμέσως προσεχῆ συνεδρίασιν Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, ὁπότε, ὡς ἐλπίζει, θὰ ἔχῃ ἀποκατασταθῆ ἡ ὑγεία του. Ὁ κ. Ε. Γονῆς ἔχει τὸν λόγον.

§62Ε. ΓΟΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος, ὅτι ὅλα τὰ μέλη τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἔχουν ἀμέριστον ἐνδιαφέρον διὰ τὴν ἐξέτασιν τοῦ ὑπὸ συζήτησιν θέματος. Περνοῦμε μίαν ἐποχήν, κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ πᾶν σπάζει, σείεται, καὶ ὅλη ἡ ἀτμόσφαιρα εἶναι ὄντως ἐπικίνδυνος. Τὸ κοινωνικὸν πρόβλημα δὲν ὑπάρχει οὐδεμία ἀμφιβολία ὅτι εἰς τὴν συνείδησιν ὅλων τῶν βουλευτῶν κατέχει μίαν ἀπὸ τὰς πρώτας θέσεις. Εἶναι ἄλλωστε ἀποδεδειγμένον ἀπὸ τὸ παρελθὸν, ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ὁσάκις ἔσχε τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀσχοληθῇ μὲ αὐτό, τὸ ἐξεδήλωσε, καὶ δὴ κατὰ τρόπον πανηγυρικόν. Τὴν 14ην Ἰουνίου 1946 ὅταν τὸ Κ.Κ. κατέβαλλε τὴν ὑστάτην του προσπάθειαν διὰ νὰ μεταφέρῃ τὸν ἐμφύλιον πόλεμον εἰς τὰς πόλεις κατ’ ἐντολὴν τῶν ἐχθρῶν τῆς Ἑλλάδος κινούμενον, ὅταν τότε, οἱ Ἕλληνες ἐργάται μὲ ἐπὶ κεφαλῆς τὴν ἔνδοξον πλέον παράταξιν, τὴν λεγομένην Ε.Ρ.Ε.Π., κατήγαγον τὸν γνωστὸν ἐκεῖνον θρίαμβον, σεῖς τὰ μέλη τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ὅλοι, ἀνεξαρτήτως κομμάτων καὶ ἰδεολογιῶν, ἐσχηματίσατε μίαν ἐπιτροπὴν ἡ ὁποία συνέταξεν ἓν χαιρετιστήριον μήνυμα πρὸς τοὺς ἀγωνισθέντας ἐργάτας καὶ ἐν ταὐτῷ ἐλήφθη ἡ ἀπόφασις ὅπως τὸ Σῶμα ἀπασχοληθῇ εἰς μίαν εἰδικὴν συνεδρίασιν. Ἡ ἀπόφασις αὐτὴ τοῦ Σώματος κατεδείκνυεν ὄχι μόνον τὴν σοβαρότητα τοῦ ζητήματος, ἀλλά, ἐλπίζω καὶ τὴν ἐπιθυμίαν ὁλοκλήρου τοῦ Σώματος νὰ ἀπασχοληθῇ σοβαρῶς μὲ τὸ κοινωνικὸν πρόβλημα. Πλὴν εἰσάγεται τὸ ζήτημα προφανῶς κατὰ τρόπον ἀνώμαλον καὶ ὄχι κατὰ τὸν ἐμπρέποντα καὶ εἰς τὸ ὕψος τοῦ σοβαρωτάτου τούτου θέματος. Βασίζομαι εἰς τὸ ἀναμφισβήτητον ἐνδιαφέρον τοῦ Σώματος ὅτι θὰ πρέπει τὸ ζήτημα τοῦτο νὰ ἐξετασθῇ ὄντως ἀπὸ περιωπῆς καὶ διὰ τὸν λόγον τοῦτον θὰ ἔπρεπε νὰ ὁρισθῇ ἐπαναλαμβάνω, εἰδικὴ συνεδρίασις, μὲ παρόντας ὅλους τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν κομμάτων, ὡς καὶ τοὺς εἰδικοὺς τῶν κομμάτων δεόντως προπαρασκευασμένους ἐπὶ τοῦ θέματος, ἀλλὰ κυρίως μὲ τὴν παρουσίαν τῶν ἀρχηγῶν, ἵνα ἀπὸ κοινοῦ θεωρήσωμεν τὸ ζήτημα ὡς ὄντως Ἐθνικόν, ἀπηλλαγμένον τῆς ἀτμοσφαίρας καὶ τοῦ τόνου τῆς δημαγωγίας. Ἐὰν τὸ Σῶμα συμφωνῇ ὅτι τὸ ζήτημα ἀξίζει πράγματι τῆς περιωπῆς, ποὺ κατὰ τὴν γνώμην μου τοῦ ἀνήκει, προτείνω, ἡ συζήτησις νὰ διακοπῇ καὶ νὰ συνεχισθῇ εἰς ἡμέραν τακτήν, ἀπὸ τοῦδε ὁρισθησομένην μὲ τὴν παράκλησιν εἰς τοὺς κ.κ. ἀρχηγοὺς τῶν κομμάτων νὰ εὐαρεστηθοῦν νὰ προσέλθουν προπαρασκευασμένοι καὶ αὐτοὶ καὶ οἱ σύμβουλοί των καὶ οἱ εἰδικοὶ τῶν κομμάτων. Διότι τότε θὰ ὑπάρξῃ μία συνέπεια μεταξὺ τῶν λόγων καὶ τῶν ἔργων. Δὲν εἶναι ἀρκετόν, κ.κ. συνάδελφοι, ὅταν γίνεται μία συνδιάσκεψις ἐργατῶν, νὰ προσέρχωνται οἱ ἀξιότιμοι ἀρχηγοὶ τῶν κομμάτων καὶ νὰ ἐκδηλώνουν τὰς διαθέσεις των. Παρῆλθεν ἡ ἐποχὴ ἐκείνη, κατὰ τὴν ὁποίαν, ἦσαν ἀρκεταὶ αἱ διαθέσεις καὶ μόνον. Σήμερον οἱ πολιτικοὶ κρίνονται ἀπὸ τὰ ἔργα καὶ τὰς ἐμπραγμάτους ἐκφράσεις των. Δι’ αὐτό, νομίζω, ὅτι συζήτησις τοιαύτης σοβαρότητος θὰ πρέπει πρωτίστως, ἐπαναλαμβάνω, καὶ τὸ τονίζω, νὰ εἶναι ἀπηλλαγμένη πάσης δημαγωγικῆς ἐπιδράσεως. Συνεπῶς, ἐὰν ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἤθελε θὰ διέκοπτον ἐδῶ τὴν ἀγόρευσίν μου διὰ νὰ ὁρισθῇ ἡ ἡμέρα αὐτή, διὰ τὴν ὁποίαν, ἐπαναλαμβάνω, θὰ ἔχῃ ἀναληφθῆ ρητὴ ὑποχρέωσις ἐκ μέρους τοῦ Σώματος.

§63ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ προχωρήσῃ ἡ συζήτησις.

§64Ε. ΓΟΝΗΣ. Προχωρῶ λοιπόν. Τὸ κοινωνικὸν πρόβλημα, κύριοι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξετασθῇ ἀπὸ οἱασδήποτε πλευρᾶς. Θὰ πρέπει νὰ τοποθετηθῇ εἰς τὴν ἑνότητα τοῦ σκοποῦ, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι ἄλλος ἀπὸ τὸν Ἐθνικόν. Ὅπως εἰς τὴν ἐξωτερικὴν πολιτικήν, ὅπως εἰς ἄλλον τομέα, τὸν στρατιωτικόν, φερ’ εἰπεῖν, ὑπάρχει ὁμόφωνος, ἢ τοὐλάχιστον ὁμοφώνως ἀποφασίζεται ἀπὸ τὰ κόμματα ἡ χαραχθησομένη ἢ ἀκολουθητέα γραμμή, κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε ν’ ἀντιμετωπισθῇ καὶ ἡ ἐργατικὴ πολιτική, καὶ γενικῶς ἡ κοινωνική. Εὐχῆς ἔργον θὰ ἦτο ἂν τοῦτο κατενοεῖτο καὶ νὰ ὑπῆρχε σταθερὰ ἡ χαραχθησομένη αὐτὴ γραμμή. Ἐλέχθησαν διάφορα ζητήματα καὶ παρετάχθησαν ἀριθμοί, ἀλλ’ ἀτυχῶς, ἀτυχέστατα, παρ’ ὅτι ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τῆς κατοχῆς ἀγωνίζομαι διὰ τὴν ἐξεύρεσιν στοιχειωδῶν στοιχείων καὶ σήμερον ἀκόμη τὰ στοιχεῖα ταῦτα ἐλλείπουν. Μὴ καταπλαγῆτε ὅτι, ἀπὸ ὅλους αὐτοὺς τοὺς ἀριθμούς, τοὺς ὁποίους καὶ ἐγὼ καὶ ἄλλοι γνωρίζομεν, ἐλαχίστη δύναται νὰ ὑπάρξῃ ἡ πεποίθησις εἰς τὴν ἀκρίβειαν τούτων. Ἂς ἐξετάσωμεν ὅμως ἀπὸ τὴν κατοχὴν καὶ ἐντεῦθεν. Ἡ κατοχή, κύριοι, διὰ τὴν ὁποίαν, ἀπὸ ἀπόψεως ἀριθμῶν, εἶναι ἐντελῶς περιττὸν νὰ ἀσχοληθῶμεν, δὲν ἐστέρησε μόνον τὴν Ἑλλάδα 19 φορὰς τοῦ ἐθνικοῦ της εἰσοδήματος, ἀλλὰ καὶ ἀφῆκε περισσότερα συντρίμματα ἐπάνω εἰς τὸ ἠθικὸν ἐπίπεδον. Τότε, ρεύματα καὶ δυνάμεις ἀντεμετωπίζοντο καὶ νέαι καταστάσεις ἐδημιουργοῦντο. Κυρίως καὶ ἐνδιαφερόντως καὶ πρωτίστως κατ’ ἐμὲ πρέπει νὰ προσέξωμεν τὸ ἠθικὸν τοῦ λαοῦ τὸ ὁποῖον πολλαπλᾶ πλήγματα ὑπέστη. Καὶ ὅταν ἡ Ἑλλὰς ἠλευθερώθη, δὲν μᾶς ἐκληροδότησε, ὅπως σᾶς εἶπον, μονάχα συντρίμματα καὶ ἐρείπια, μᾶς ἐκληροδότησε καὶ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον κάποτε ὠνόμασα «πνεῦμα κατοχῆς». Ἡ νεολαία εἶχεν ἤδη τραπῆ πρὸς περιέργους καὶ ἐγκληματικοὺς δρόμους. Ἄλλοι κατεγίνοντο μὲ τοῦ ποδαριοῦ τὶς δουλειές, ἄλλοι εἰς τὴν ὀργάνωσιν ἐγκλημάτων καὶ ἄλλοι πρὸς ἄλλα, ποὺ ἀποτελοῦν καὶ τὸ πλέον σημαντικὸν σημεῖον τῆς ὅλης ὑποθέσεως. Ἦτο φυσικὸν καὶ ἠδύνατο εὐκόλως κανεὶς νὰ προΐδῃ ὅτι, μέσα εἰς τὰ προβλήματα τῆς ἀνοικοδομήσεως, πρωτίστην θὰ κατεῖχε θέσιν τὸ ζήτημα τῆς ἠθικῆς ἀναδημιουργίας. Καὶ διαπιστώνομεν θλιβερῶς, ὅτι μέχρι σήμερον εἰς τὸν ἐργατικὸν τοὐλάχιστον τομέα ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς, δὲν ἐγένετο ἡ ἐλαχίστη, διὰ νὰ μὴ εἴπω ἄλλο τι, προσπάθεια. Κύριοι, ἡ Κυβέρνησις, εὐθύνεται διὰ πράξεις καὶ παραλείψεις. Ἐδῶ μετρῶ τὰ λόγια μου, διότι εὐθύνομαι ἀκριβῶς δι’ αὐτά. Ἐδῶ ἀπευθύνομαι πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ἕκαστον μέλος τῆς ὁποίας φέρει ἀκόμη κάποιαν εὐθύνην ἐν σχέσει μὲ τὰ προβλήματα ποὺ ἐξετάζομεν ἐδῶ. Πρέπει λοιπόν, ν’ ἀναλογισθῇ τις, τὶ ἀτμόσφαιρα ὑπάρχει ἔξω ἀπὸ τὴν Βουλήν, αὐτήν, πόσοι κίνδυνοι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνακύψουν ἀπὸ τὴν ἀμετροέπειαν ἢ τὴν τάσιν οἱουδήποτε, ἐπαναλαμβάνω, πρὸς δημαγωγίαν καὶ πρὸς οἱανδήποτε ἐκμετάλλευσιν τοῦ ζητήματος. Τὸ ἐργατικὸν πρόβλημα, κύριοι, προδήλως, διὰ τοὺς σοβαροὺς ἀνθρώπους, εἶναι εἰς σχέσιν ἐξαρτῶντος καὶ ἐξαρτωμένου. Δὲν εἶναι κάτι τὸ αὐτοτελές, τὸ αὐθύπαρκτον, ἐκτὸς τῆς πλευρᾶς τὴν ὁποίαν προηγουμένως εἶχον τὴν τιμὴν νὰ θίξω, τῆς πλευρᾶς τῆς ἠθικῆς ἀναπλάσεως, ἡ ὁποία ἰδιαιτέραν προσπάθειαν ἀπῄτει, καὶ τὴν ὁποίαν μέχρι σήμερον, ἀτυχῶς, δὲν εἴδομεν. Δὲν ὑστερήσαμεν ὅμως μόνον εἰς τὸν ἠθικὸν τομέα, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν λοιπὴν προπαρασκευὴν ἐν ὄψει τῆς ἀπελευθερώσεως. Καὶ οὕτω ἀτυχῶς ἡ ἀπελευθέρωσις μᾶς εὗρε τελείως ἀνετοίμους, καὶ δὲν ἐγένετο, φερ’ εἰπεῖν, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐγένετο εἰς τὴν ἀπελευθέρωσιν τοῦ Βελγίου τὴν 1ην Ἰανουαρίου 1945· αἱ ἐπιτροπαὶ τῆς πραγματικῆς ἀπελευθερώσεως καὶ τῆς ἀντιστάσεως, ἦσαν ἤδη ἕτοιμαι εἰς τὸ Βέλγιον, καὶ παρέδωσαν τὴν 1ην Ἰανουαρίου 1945, ἐπαναλαμβάνω, τὸ περίφημον σχέδιον τοῦ Φὸν Ἄκερ, δι’ οὗ ἀντεμετώπισαν κατὰ τρόπον περίφημον τὰ προβλήματα, τὰ ὁποῖα εἶχον ἤδη ὡριμάσει εἰς τὴν συνείδησιν τῶν εἰδικῶν, ἀλλὰ καὶ τῶν ἐργατῶν. Καὶ ἄλλαι χῶραι, ὅπως ἡ Ἀγγλία, μὲ τὸ σχέδιον Μπέβεριτζ ἀλλὰ καὶ καμμία ἄλλη χώρα δὲν ἔμεινεν ἀσυγκίνητος κατὰ τὸ διάστημα ἐκεῖνο. Εἰς μάτην ἠγωνίσθην νὰ συγκινήσω ὑπηρεσίας εἰδικάς, διὰ νὰ προετοιμάσω κατὰ τὸν χρόνον ἐκεῖνον τῆς κατοχῆς τῆς ἐπαράτου τὰς προϋποθέσεις ἀπὸ ἀπόψεως προπαρασκευαστικῆς ἐργασίας, ἵνα κατὰ τὰς ἡμέρας τῆς ἀπελευθερώσεως δώσωμεν κάτι τι τὸ συγκεκριμένον. Ἔτσι ἐφθάσαμεν εἰς τὸ 1945. Εἶναι περιττὸν νὰ σᾶς ἀπασχολήσω μὲ ἀριθμοὺς γύρω ἀπὸ τὸ 1945. Πρὶν ὅμως εἰσέλθω εἰς τὸ 1945, τὸ ὁποῖον ἐγὼ ἐχαρακτήρισα καὶ ἐπιμένω εἰς τὸν χαρακτηρισμόν, ὡς τὸ θλιβερώτερον ἔτος, ἔτος κατὰ τὸ ὁποῖον πρῶτον ἠκολουθήθη πολιτικὴ ἐνθαρρύνσεως τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος καὶ δεύτερον πλήρης πολιτικὴ τῆς λεγομένης ἐξαθλιώσεως, τὸ ἔτος ἐκεῖνο ἂν θέλετε ἀπὸ τὸν Μάρτιον καὶ ἐντεῦθεν μέχρι τῶν ἐκλογῶν, φέρει δύο κύρια χαρακτηριστικά. Τὸ πρῶτον ποὺ ἀνέφερα. Ὑπῆρξε κάποιος ὑπομονητικὸς ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος ἠρίθμησε τὰς ζημίας τὰς ὁποίας ἐστοίχισεν ἡ πολιτικὴ τοῦ περιφήμου Ζάκκα εἰς τὴν ὅλην Ἐθνικὴν οἰκονομίαν. Καὶ ἀνέρχονται τὰ ποσὰ αὐτά, κύριοι, εἰς τὸ ποσὸν τῶν 500.000.000.000 δραχμῶν. Καὶ ὅμως εἰς τὸ Κράτος αὐτὸ τῆς ἀσυδοσίας, εἰς τὸ Κράτος, εἰς τὸ ὁποῖον πᾶς τις δύναται νὰ πράττῃ τὰ πάντα ἀτιμωρητὶ τὸ Κράτος, λέγω, τοῦτο εἰς ἀμοιβὴν καὶ ἔπαθλον τῶν ὡραίων του προσπαθειῶν ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος, χωρὶς νόμον, παρεχώρησε τὴν σύνταξιν, ἐκτὸς τῆς τακτικῆς, ἐκτὸς δηλαδὴ τῆς ἐκ τοῦ δημοσίου ταμείου καὶ ἄλλων, ἀνερχομένην εἰς τὸ ποσὸν τῶν δραχμῶν 380.000.

§65Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἀπὸ ποῖον ταμεῖον;

§66Ε. ΓΟΝΗΣ. Ἀπὸ τὸ Ἐπικουρικὸν ταμεῖον ὑπαλλήλων Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν.

§67Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Καταβάλλεται;

§68Ε. ΓΟΝΗΣ. Καταβάλλεται.

§69Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Πότε ἔγινεν αὐτό;

§70Ε. ΓΟΝΗΣ. Πρὸ ὀλίγου καιροῦ. Πιθανῶς ἐν ἀγνοίᾳ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Δηλαδὴ ὑπῆρξε μία αὐθαίρετος ἑρμηνεία τὴν ὁποίαν ἐπέβαλεν εἰς τὸ Συμβούλιον καὶ βάσει τῆς αὐθαιρέτου αὐτῆς ἑρμηνείας εἰς τὸ καθεστὼς αὐτό, τὸ ὁποῖον οἱ κομμουνισταὶ ὕβριζον ὡς φασιστικόν, ἐχορηγήθη, διὰ τὰς ὡραίας του, ἐπαναλαμβάνω, πράξεις τὸ ἔπαθλον αὐτὸ τῆς συντάξεως.

§71Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Χωρὶς νὰ εἶναι ἠσφαλισμένος;

§72Ε. ΓΟΝΗΣ. Ἦτο ἀλλὰ δὲν εἶχε τὰ προσόντα καὶ τὰς προϋποθέσεις τὰς ἀναγραφομένας εἰς τὸ καταστατικόν.

§73Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἀφοῦ λέγετε ὅτι ὅλοι οἱ ὑπάλληλοι εἶναι ἠσφαλισμένοι;

§74Ε. ΓΟΝΗΣ. Πρέπει νὰ ἔχῃ καὶ ὡρισμένα ἄλλα προσόντα. Τὸ 1945 παρουσιάζεται ἐπίσης μὲ ἕνα ἄλλο χαρακτηριστικὸν προσπαθείας ἐφαρμογῆς διαφόρων πειραμάτων καὶ μὲ τὰς διαφόρους ἐπιτάξεις, καὶ τὰς διαφόρους ἐπεμβάσεις παρουσίασε τὸ Κράτος αὐτὸ τοῦ Μοναρχοφασίστα Βούλγαρη τὸ ἑξῆς παράδοξον, τοῦ ἀνθρώπου ἐκείνου ὁ ὁποῖος οὐδέποτε ἐζήτησέ τι διὰ τὸν ἑαυτόν του καὶ τὸν ὁποῖον δὲν ἀντήμειψεν οὔτε ἠθικῶς τὸ Κράτος, τοῦ ἀνθρώπου.......... (δὲν ἠκούσθη). Τοῦ ἐκλεκτοῦ αὐτοῦ Ἕλληνος κυβερνῶντος ἐσημειώθησαν οἱ διάφοροι πειραματισμοὶ πότε μὲ τὸν Βαρβαρέσον, πότε μὲ ἄλλους, μὲ ἀποτέλεσμα ὄχι τὴν κυρίαν προσπάθειαν ἡ ὁποία ἔπρεπε νὰ τείνῃ καὶ νὰ κυριαρχῇ κατὰ τὴν μεταπολεμικὴν ἐποχὴν ἀλλὰ εἰς δοκιμὰς ἀμφιβόλων πειραματισμῶν. Καὶ ἔτσι ἐνῷ τὸ κύριον, κατ’ ἐμέ, καὶ κατὰ πάντα λογικὸν ἄνθρωπον, μέλημα τῆς μεταπολεμικῆς ἐποχῆς ἦτο ἡ αὔξησις τῆς παραγωγῆς, ἀπὸ τὴν ὁποίαν θὰ ἐξηρτῶντο τὰ πάντα, κατεβλήθη κάθε προσπάθεια, διὰ νὰ ἀκολουθηθῇ τὸ ἀντίθετον ἐν συναρτήσει καὶ συναφείᾳ τῆς πολιτικῆς τῆς ἐξαθλιώσεως. Ὅταν κύριοι βουλευταί, ἐξηγγέλθη φερ’ εἰπεῖν αὐτὸ τὸ πρῶτον μέτρον τοῦ περιφήμου κ. Βαρβαρέσου, ἔσπευσα νὰ συναντήσω τὸν ἀξιότιμον καὶ σεβαστὸν πρώην ἀρχηγόν μου καὶ νὰ εἴπω ὅτι διακρίνω εἰς τὰ μέτρα πλήρη συνέπειαν κομμουνιστικῆς πολιτικῆς, διότι ἐκεῖνο τὸ στοιχεῖον, τὸ ὁποῖον παίζει κολοσσιαῖον καὶ πρωταρχικῆς σημασίας εἰς τὸ ἰσοζύγιον τῶν κοινωνικῶν ἀνταγωνισμῶν εἶναι γνωστόν, ὅτι ἦτο, εἶναι καὶ θὰ εἶναι ἡ μεσαία τάξις. Ἐναντίον αὐτῆς τῆς τάξεως στρέφονται ἐν συνεχεία τῆς κομμουνιστικῆς τακτικῆς, ὅλα ἐκεῖνα τὰ περίφημα μέτρα. «Πρὸς Θεοῦ» ἦτο ἡ ἀπάντησις, μὴ θίξωμεν, διότι δὲν ξεύρομεν τὶ θὰ γίνῃ μετὰ τὸν κ. Βαρβαρέσον. Ἐδέχθην ὑπεχώρησα καὶ ἀτυχῶς δι’ ἐμέ, ὅπως καὶ δι’ ἄλλας περιπτώσεις δὲν ἤργησαν τὰ γεγονότα νὰ ἐπιβεβαιώσουν τὰς προβλέψεις μου. Καὶ ἀφοῦ ἡ πολιτικὴ ἡγεσία ἐκώπαζεν ἀνέλαβον οἱ ντομάτες νὰ τὴν ρίξουν καὶ τὴν ἔρριξαν. Δὲν ὑπῆρχαν ἄλλα αἴτια. Ἀλλὰ κατὰ τὸ ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ κατὰ τὸ 1945 γενικῶς, ἐπαναλαμβάνω, μέχρι τῆς προεκλογικῆς ἐποχῆς καθ’ ὅλον αὐτὸ τὸ ἔτος ἐσημειώθησαν εἰς τὴν νομοθεσίαν δύο μόνον σημαντικοὶ νόμοι. Ὁ ὑπ’ ἀριθ. 28 καὶ ὁ ὑπ’ ἀριθ. 118, σοβαροῦ περιεχομένου ἀμφότεροι. Ἀλλὰ διὰ νὰ μὴ σᾶς ἀπασχολήσω μὲ λεπτομερείας διὰ νὰ συντομεύσω καὶ ἐξοικονομήσω, ὅσον τὸ δυνατὸν χρόνον, ἡ αὐθαίρετος αὕτη ἐξουσιοδότησις τοῦ νόμου 28 παρ’ ὅλων τῶν ὑπευθύνων ἀνεγνωρίσθη, ὅτι ἦλθε καιρὸς νὰ καταργηθῇ, παρ’ ὅτι μετὰ τὴν Πανελλήνιον ἐργατικὴν ἐκείνην συνδιάσκεψιν τῆς 11ης Νοεμβρίου, ὅταν προσῆλθον οἱ ἀντιπρόσωποι τῆς συνδιασκέψεως καὶ ὑπέβαλον τὰ σχετικὰ αἰτήματα, ἐδόθη ρητὴ διαβεβαίωσις περὶ καταργήσεως τοῦ νόμου 28, ἐν τούτοις ὁ νόμος αὐτὸς διέπει ἀκόμη καὶ σήμερον τὰς σχέσεις τῆς ἀμοιβῆς τῆς ἐργασίας. Ἐγένετο ὅμως καὶ ὁ νόμος 118 ὁ προβλέπων τὴν σύστασιν τοῦ ταμείου ἀνεργίας, νόμος ἀναμφισβητήτως σημαντικός, ὅπως εἶχον τὴν τιμὴν νὰ εἴπω ἀλλὰ κατὰ τὴν ἐμὴν ἀντίληψιν ἀτελέστατος. Παρέχει ἐκ πρώτης ὄψεως κύριοι βουλευταί, τὴν ἀπατηλὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἐξασφαλίζεται ἡ ἀνεργία, ἐνῷ πρόκειται περὶ ἐντελῶς περιωρισμένης, καλῆς καθ’ ἑαυτήν, ἀλλὰ περιωρισμένης ἐκτάσεως καὶ δὲν συνέλαβε προδήλως τὸ ὅλον πρόβλημα τῆς ἀνεργίας. Ἀλλ’ ἀφοῦ καὶ μετὰ τὸ 1945, ἐπικρατεῖ σύγχυσις, ἀσυνέπεια καὶ ἀτολμία. Καὶ πρέπει νὰ τὸ... (δὲν ἀκούεται). Ἐρχόμεθα εἰς τὸ 1946 εἰς τὸ ὁποῖον ἐπίσης σημειοῦνται δύο ἄλλα μέτρα σημαντικῆς ὄντως ἀξίας. Τὸ πρῶτον, κύριοι, εἶναι ἡ κατάργησις τοῦ νόμου 424. Τὸ δεύτερον μέτρον ἦτο ἡ ὁπωσδήποτε παῦσις τῆς ἀναμίξεως τοῦ Κράτους εἰς τὰς βιομηχανικὰς καὶ τὰς ἰδιωτικὰς ἐπιχειρήσεις. Ἡμεῖς ἀντετάχθημεν εἰς τὴν κατάργησιν τοῦ νόμου 424, διότι εἴχομεν μερικοὺς εὐλόγους φόβους, παρ’ ὅτι ἀντελήφθημεν ὅτι ὁ νόμος 424, ὁ νόμος ἀσφαλίσεως ἐργατῶν, ἐγένετο εἰς τὰς χεῖρας τῶν κομμουνιστῶν, ἓν ὄργανον καταπιέσεως καὶ παραλύσεως τῆς πειθαρχίας ἥτις πρέπει νὰ ὑπάρχῃ καὶ εἰς τοὺς τόπους ἐργασίας. Οὕτω ἀπέβη ἔλλασον μειωτική. Δηλαδή, παρημπόδιζε τὴν ἐξέλιξιν τῶν ἐπιχειρήσεων, καὶ κατ’ ἀκολουθίαν τὴν παραγωγήν. Ἀλλὰ ἀφ’ ἑτέρου, ὑπάρχει καὶ ὁ κίνδυνος, ὅτι οἱ βιομήχανοι ἐν τῇ ἐλευθερίᾳ των θὰ ἔκαμνον κατάχρησιν τῶν δικαιωμάτων των. Δυστυχῶς, ἐσημειώθησαν, δὲν δύναμαι νὰ σημειώσω ἐπακριβῶς, τὸ μέγεθος τῶν καταχρήσεων, ἀλλὰ ἔχω συγκεκριμένα γεγονότα, ὅτι ὑπῆρξαν βιομήχανοι οἱ ὁποῖοι ἔκαμαν καταχρήσεις. Ἔχω περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐργάτης ὁ ὁποῖος ἤθελεν ἕνα χρόνο διὰ νὰ πάρῃ τὴν σύνταξίν του καὶ εἰργάζετο 18 ἔτη εἰς τὴν ἐπιχείρησιν αὐτήν, ἀπελύθη καὶ ὅλαι αἱ προσπάθειαί του τῶν 18 ἐτῶν ἐπῆγαν χαμέναι δι’ ἕνα χρόνον· εἶχε γεράσει ἐν τῷ μεταξὺ καὶ τίποτε ἐξ αὐτῶν δὲν συνεκίνησε τὸν βιομήχανον. Αὐτὴ εἶναι μία κατάχρησις δικαιώματος. Προφανῶς ὅμως ἀντικοινωνικὴ καὶ μὴ σκόπιμος ...... (δὲν ἀκούεται). Τὰ ἀποτελέσματα τῶν δύο τούτων μέτρων ἦσαν εὐνοϊκὰ ἐν τῷ συνόλῳ, παρὰ τὰς καταχρήσεις. Καὶ πρῶτον ἀνῆλθεν ὄντως τὸ ἐπίπεδον τῆς ἀπασχολήσεως τῶν ἐργατῶν καὶ τῶν ὑπαλλήλων τῆς βιομηχανίας κατὰ 31%, ἐν διαστήματι μόλις 8 μηνῶν. Ἀπὸ στοιχεῖα συγκεντρωθέντα ἀπὸ 60 περίπου βιομηχανικὰς ἐπιχειρήσεις τῆς περιφερείας τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης, τῶν μᾶλλον ἀντιπροσωπευτικῶν, προκύπτει, ὅτι «ἀπησχολήθη προσωπικὸν 13.885 ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων......(ἀναγινώσκει)...... Δυστυχῶς δὲν ἔχομεν στοιχεῖα —εἶναι καὶ τοῦτο χαρακτηριστικὸν περὶ τοῦ πῶς ἀντεμετωπίσθη τὸ θεμελιῶδες τοῦτο πρόβλημα, ἄνευ στοιχείων— πόσοι ἐργάται ὑπῆρχον ἀπασχολούμενοι εἰς τὴν βιομηχανίαν κατὰ τὸ 1939, διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ κάμωμεν τὴν σύγκρισιν, ἀλλ’ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ καταφύγωμεν εἰς ὅσας πληροφορίας ἕκαστος ἠμπορεῖ νὰ συλλέξῃ. Πάντως φαίνεται νὰ προσεγγίζῃ πρὸς τὴν ἀλήθειαν, ὅτι τὸ βιομηχανικὸν προσωπικὸν πρὸ τοῦ πολέμου ἀνήρχετο εἰς 140–145.000. Ἐὰν ὅμως δεχθῶμεν ὡς ἀκριβῆ κατὰ προσέγγισιν τὸν ἀριθμὸν τῶν 80.000, εἰς ὃν ἀνήρχετο κατὰ τοὺς ἰδίους ὑπολογισμούς, τὸ προσωπικὸν τῶν βιομηχανιῶν κατὰ Μάρτιον 1946 καὶ ὑπολογίσωμεν ἐπὶ τοῦ συνολικοῦ τούτου ἀριθμοῦ ποσοστὸν....... ...(δὲν ἠκούσθη)..... ἔχομεν πράγματι 31%, θὰ προκύψῃ ὅτι κατὰ μῆνα Νοέμβριον 1946 ἡ βιομηχανία μόνη ἀπησχόλει 105.000 ἐργάτας μεῖον ἓν ποσοστόν, τὸ ὁποῖον ὑπολογίζω—εἰς ὡρισμένας ἐπαρχίας δὲν ὑπάρχουν στοιχεῖα λόγῳ τῶν ἰδιαζουσῶν συνθηκῶν —ὅτι δὲν θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐργασθῇ. Τὰ νέα μέτρα τοῦ 1946 τείνουν εἰς τὴν αὔξησιν τῆς βιομηχανικῆς παραγωγῆς κατὰ σταθερὰν πρόοδον. Ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἀξίας τῆς δραχμῆς ὑπελογίσθη ἡ ἀξία τῆς συνολικῆς βιομηχανικῆς παραγωγῆς κατὰ τὸ 1946, ἐν συγκρίσει πρὸς τὴν τοῦ 1939, καὶ ἰδοὺ οἱ ἀριθμοί: «Ἰανουάριος 38,8%........ (ἀναγινώσκει)...... Δεκέμβριος 61%». Ἡ διαφορὰ τῆς παραγωγῆς κατ’ ἀξίαν μεταξὺ Μαρτίου καὶ Νοεμβρίου ἀνέρχεται εἰς 77% δι’ ὁλόκληρον τὴν Ἑλληνικὴν βιομηχανίαν. Τώρα αὐτὰ προκύπτουν ἀπὸ τὴν μίαν πλευράν, ἀποδεικνυόμενα ὅμως καὶ ἀπὸ τὴν αὔξησιν τοῦ δείκτου τῆς καταναλώσεως τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος. Ἐν τῷ συνόλῳ πρέπει νὰ εἴπωμεν ὅτι τὰ μέτρα αὐτὰ ὑπῆρξαν, βάσει τῶν στατιστικῶν αὐτῶν, καλά, ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψει καὶ πάλιν, ὅτι ἡ κυρία προσπάθεια ἦτο ἡ αὔξησις τῆς παραγωγῆς. Ἀλλ’ ἐν τῷ μεταξὺ, ἀπὸ ἀπόψεως ἀνεργίας, τὴν ὁποίαν θὰ ἐξετάσωμεν παρακάτω, δὲν ἔχομεν περισσότερα στοιχεῖα διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ κρίνωμεν, ἂν καὶ φαίνεται ὅτι ἐγένετο ἀνάλογος ἀπορρόφησις. Κύριοι, διατὶ ἐζητήσαμεν τὴν κατάργησιν τοῦ Ν. 28, καὶ νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὰς συλλογικὰς συμβάσεις; Διὰ τὸν ἑξῆς λόγον: Διότι ἠκολουθήθη ἡ πολιτικὴ τοῦ καθορισμοῦ τῶν ἡμερομισθίων ἀπὸ τὴν περίφημον Κυβέρνησιν Πορφυρογένη–Σβώλου, ἡ ὁποία εὐθύνεται κατὰ πρώτιστον λόγον ἔναντι τῶν ἐργασιῶν, διότι τότε καθωρίσθησαν τὰ ἡμερομίσθια καὶ οἱ μισθοὶ πείνης καὶ ἔκτοτε εἴμεθα δεμένοι εἰς τὶς ἀναλογίες ποὺ ἐκεῖνοι τότε καθώρισαν. Ἐν συνεχεία καθωρίσθησαν ἄλλα ἡμερομίσθια, ἀλλ’ ἐνῷ αἱ ἐπιχειρήσεις ἠδύναντο καὶ ἤθελον νὰ αὐξήσουν τὰ ἡμερομίσθια παρουσιάζεται ὁ νόμος, ἐν ὀνόματι τῶν ἀγνώστων καὶ περιφήμων ἐν Γερμανίᾳ καὶ ἀλλαχοῦ σπουδασάντων κοπάνων ὅτι ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ πρέπει νὰ φθάσωμεν εἰς τὸν πληθωρισμόν. Δηλαδὴ διδόμενον εἰς τὸν ἐργάτην ἦτο πληθωρισμὸς, διδόμενον δι’ ἄλλης ὁδοῦ πρὸς ἄλλους ἔπαυε νὰ εἶναι πληθωρισμός.

§75Χ. ΛΑΔΑΣ. Ὄχι ἔτσι. Κρατούμενον ἀπὸ τὸν ἄλλον καὶ μὴ φθάνον εἰς τὸν ἐργάτην δὲν ἦτο πληθωρισμός.

§76Ε. ΓΟΝΗΣ. Βεβαίως ὁ ἐργάτης, ὁ ἡμερομίσθιος, γνωρίζει, ὅτι ὁ μεγάλος του ἐχθρὸς ἦτο καὶ θὰ εἶναι ὁ πληθωρισμὸς καὶ ἔργον σωφρόνων κυβερνήσεων εἶναι νὰ προστατεύουν πράγματι τὸν ἐργάτην ἀπὸ αὐτόν, ἀλλ’ ἐν προκειμένῳ δὲν ὑπῆρχε λόγος σοβαρὸς ἐν ὀνόματι τοῦ ἐπιχειρήματος αὐτοῦ. Καὶ παρουσιάζεται, κύριοι, τὸ ἑξῆς γεγονός: Ἐὰν ἐρωτήσετε τώρα ἐμὲ καὶ οἱονδήποτε, εἰς ποίαν κατάστασιν εὑρίσκονται τὰ ἡμερομίσθια σήμερον θὰ σᾶς δώσωμεν διαφόρους ἀριθμούς, ὅποιους θέλετε μπορεῖτε νὰ πάρετε.

§77Χ. ΛΑΔΑΣ. Νὰ ρίψωμε κλῆρον.

§78Ε. ΓΟΝΗΣ. Ἡμεῖς ἰσχυριζόμεθα ὅτι ὁ μέσος ὅρος τοῦ σημερινοῦ ἡμερομισθίου ἀνέρχεται εἰς 5.000 δραχμὰς περίπου. Διότι μόνον οἱ ἐργάται, φερ’ εἰπεῖν, τῶν λιγνιτωρυχείων —καὶ ξεύρετε πόσον σκληρὰ εἶναι ἡ ἐργασία των —παίρνουν 5.000 δραχμάς. Ὁ κ. Καραμανλῆς εἶναι ἐδῶ καὶ δύναται νὰ προσεπιμαρτυρήσῃ διότι ὅταν μὲ τὴν ἐπιτροπὴν λιγνιτωρύχων παρουσιάσθην εἰς αὐτόν, ἀπεδείχθη ὅτι ὄχι μόνον τὸ ἡμερομίσθιον τῶν 5.000 δραχμῶν δὲν ἐδίδετο, ἀλλὰ καὶ καθυστερεῖτο ἐπὶ 2½ μῆνας, γεγονὸς ποὺ προεκάλεσε τὴν ἀγανάκτησιν καὶ τοῦ ἰδίου, καὶ δὲν ἠξεύρω ποίαν συνέχειαν ἔλαβε τὸ πρᾶγμα. Καθυστεροῦν 2½ ἢ 3 ἢ 5 μῆνες τὰ ἡμερομίσθια λόγῳ ἀνεπαρκείας τῶν ἐπιχειρήσεων. Ἀλλ’ οἱ ἐργάται προτείνουν συγκεκριμένας λύσεις: Ἐκ τοῦ παραγομένου προϊόντος ἀπὸ τὴν παραγωγὴν τῶν χωριῶν τους νὰ τοὺς δοθῇ ἡ ἀμοιβή των.

§79Χ. ΛΑΔΑΣ. Ὄχι μόνον ἁπλούστατα, ἀλλὰ προάγει καὶ τὴν παραγωγικότητα.

§80Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Οἱ τροχιοδρομικοὶ τί ἡμερομίσθιον παίρνουν;

§81Ε. ΓΟΝΗΣ. Θὰ σᾶς ἀπαντήσω καὶ δι’ αὐτούς, ἔχουν τὴν ἰδίαν ἱστορίαν. Αὐτοὶ εἶναι ἄλλη κατηγορία. Οἱ τροχιοδρομικοὶ ἐβαρέθησαν πλέον οἱ ἄνθρωποι νὰ ἀνεβοκατεβαίνουν τὶς σκάλες. Ἔλυσαν τὰ παπούτσια καὶ τὰ ροῦχα τους. Ἀπημπώλησαν καὶ αὐτὴν τὴν στοιχειώδη ἀξιοπρέπειαν ποὺ πρέπει νὰ ἔχῃ ὁ ἐργάτης, καὶ καλοῦνται οἱ ἥρωες αὐτοὶ νὰ βαστάξουν τὸ βάρος ὅλης τῆς ἐθνικῆς ὑποθέσεως. Ἐνθυμεῖσθε εἰς τὰς 14 Ἰουνίου, τί ἔγινε. Ἐπὶ 14 ὧρες ἦσαν νηστικοὶ εἰς τὸ βαγόνι διὰ νὰ ἀντιδράσουν εἰς τὸν κομμουνιστικὸν κίνδυνον. Ἡμεῖς ἀγωνιζόμεθα ἐπὶ μῆνας — δὲν παραγνωρίζω καλὴν θέλησιν εἰς κανένα —ἀλλὰ τὰ ζητήματα δὲν εἶναι πάντοτε ἡ καλὴ θέλησις. Σημασίαν ἔχει τὸ τί γίνεται. Ἀπὸ ὑποσχέσεις ἔχει χορτάσει ὁ κόσμος. Πρέπει ὅμως νὰ ὑπάρξῃ συνέχεια μεταξὺ ἐκείνου ποὺ σκέπτεται κανεὶς καὶ ἐκείνου ποὺ δίδει. Προχωροῦμεν, ὅμως εἰς τὰ ἡμερομίσθια: (Ἀναγινώσκει). Εἶναι ἀπὸ 250–400 χιλιάδες ἐπὶ ὀκτάωρον, ἤτοι ἀπὸ 7.200 μέχρι 15 χιλιάδας διὰ τοὺς ὀλίγους.

§82Χ. ΛΑΔΑΣ. Τί φυλλάδιον εἶναι αὐτό;

§83Ε. ΓΟΝΗΣ. Τοῦ κ. Τρίμη, Διευθυντοῦ τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας.

§84Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Ὁ ἀρχιτεχνίτης παίρνει 7.200 τόσες....

§85Ε. ΓΟΝΗΣ. (Ἀναγινώσκει). «Ἀπὸ 1.2.46 7.200...».

§86Χ. ΛΑΔΑΣ. Εἶναι ἀπὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς, δηλαδή;

§87Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Εἶναι αὐτὸ ποὺ γράφεται εἰς τὰ χαρτιά, ὄχι τὸ πραγματικόν.

§88Ε. ΓΟΝΗΣ. Ὑπάρχει ἓν MINIMUM καθωρισμένον, τῶν ἡμερομισθίων. Ἐὰν πᾶτε εἰς τὰ δικαστήρια δὲν θὰ ζητήσετε ἐκεῖνο ποὺ καταβάλλεται, ἀλλ’ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον καθορίζει ὁ νόμος. Τουλάχιστον μέχρι τοῦδε, ἔχει τιμολογηθῆ ὅτι ὑποχρεοῦνται αἱ ἐπιχειρήσεις εἰς τὴν καταβολὴν τῶν διὰ τῶν συλλογικῶν συμβάσεων.

§89Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Ἐν τούτοις τὸ Ι.Κ.Α. εἰσπράττει ἐπὶ τοῦ πραγματικοῦ.

§90Ε. ΓΟΝΗΣ. Ὁ μέσος ὅρος εἶναι αὐτός. Ὁμιλῶ διὰ τὸν νόμον 28 ὅστις βάζει τὸν ἐργάτην καὶ τὸν βιομήχανον εἰς μίαν ἀντίθεσιν μὲ τὴν πραγματικότητα. Ἀγνοεῖ ἡ ἐπίσημος πολιτική, τί γίνεται μπροστὰ στὰ μάτια της. Εἶναι ἡ πολιτικὴ αὐτή, ἡ ὁποία ἀποβαίνει τελικῶς εἰς βάρος τῶν πολλῶν πραγμάτων. Ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου, ὑποθέτω, πὼς θὰ εἶσθε σύμφωνοι. Ἀλλά, προσθέσατε εἰς τὰ πράγματα αὐτά, ὅτι ὑπάρχουν μυριάδες ἐργατῶν, οἱ ὁποῖοι ἀνήκουν εἰς ὑπηρεσίας δημοσίας ἢ καὶ Ἀγγλικάς, ποὺ παίρνουν τὰς ἐπισήμους τιμάς, καὶ τότε θὰ ἀντιληφθῆτε τὸ μέγα δρᾶμα τοῦ ἐργαζομένου. Διὰ τοὺς μισθοὺς τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, εἶναι ἐπίσης περιττὸν νὰ σᾶς ἀπασχολήσω, διότι καὶ ἐκεῖ τὰ μέσα ἡμερομίσθια —καὶ ἐδῶ μπορῶ νὰ σᾶς δώσω ἐπιπροσθέτως πληροφορίας — εἶναι χαμηλά, καίτοι ἐβελτιώθη κάπως ἡ κατάστασις ἀπὸ 1ης Ἀπριλίου. Γενικῶς, κύριοι, ὁσονδήποτε καὶ ἐὰν θέλετε νὰ τραβήξετε τὰ πράγματα, ὁσονδήποτε καὶ ἐὰν θέλετε μεροληπτικὰ νὰ τὰ κρίνετε, δὲν θὰ εὕρητε ἡμερομίσθια ὑπερβαίνοντα αὐτὸ τὸ 45% τῶν προπολεμικῶν. Αὐτὸ εἶναι τὸ MAXIMUM. Ἡ μεγάλη κατηγορία τῶν ἐργατῶν ἀρχίζει ἀπὸ τὸ 25%, 30%, 33%, 34%, 35% καὶ μὲ τὶς τελευταῖες βελτιώσεις, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν, δὲν ὑπερβαίνει τὸ ποσὸν ἐκεῖνο. Τώρα θὰ μὲ ἐρωτήσητε ἐν σχέσει μὲ τὸ τὶ δέον γενέσθαι; Πρὶν φθάσω εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, θὰ σᾶς ἀπασχολήσω ὀλίγον μὲ τὸ πρόβλημα τῆς ἀνεργίας. Θὰ σᾶς δώσω στατιστικὰς τῆς ἐπισήμου ὑπηρεσίας, τοῦ ἔτους 1946, συμφώνως πρὸς τὰς ὁποίας οἱ ἐγγραφέντες εἰς τὸ βιβλίον τῆς ἀνεργίας, εἶναι 67.791, οἱ δὲ τοποθετηθέντες 37.864. Θὰ παρηγορηθῆτε ἀναμφισβητήτως ἀπὸ τὸν ἀριθμὸν αὐτόν. Πόρρω ὅμως ἀπέχουν ἀπὸ τὴν πραγματικότητα οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι βλέπετε ἐδῶ, εἶναι ἐργάται οἱ ὁποῖοι ἐγγράφονται ξεγράφονται καὶ ξαναγυρίζουν, διότι ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐγγεγραμμένων εἰς τὸ Ταμεῖον τῆς ἀνεργίας εἶναι ἐλάχιστος. Ὁ ἀριθμὸς εἶναι περιωρισμένος, δὲν εἶναι γενικός, δὲν ἐγκλείει μέσα του ὁ ἀριθμὸς αὐτός, τὸ ὅλον πρόβλημα τῆς ἀνεργίας, τὸ ὁποῖον συνδέεται μὲ τὸ πρόβλημα τῆς ἀπασχολήσεως καὶ τοῦ ἐπαγγελματικοῦ προσανατολισμοῦ. Ἡ ἀνεργία, κύριοι, ἀποτελεῖ τὸν μεγαλύτερον κίνδυνον, διότι ἐξουθενώνει τὸ ἠθικὸν, κυρίως, τοῦ ἐργάτου. Πῶς θὰ ἀντιμετωπισθῇ; Διατὶ δὲν γίνεται ἡ δέουσα προσπάθεια εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο; Καλῶ, κύριοι βουλευταί, τὴν σκέψιν σας νὰ σταματήσῃ εἰς ἕνα σημεῖον καὶ νὰ ἰδῆτε τὴν κατάντια ὅλων μας. Δὲν μοῦ ἀρέσει νὰ ἐπιρρίπτω εὐθύνας, εἰς ὡρισμένους ἀνθρώπους, διότι δὲν βγαίνει τίποτε ἐξ αὐτοῦ. Μοῦ ἀρέσει ἡ συζήτησις νὰ εἶναι οὐσιαστική, διὰ νὰ βγάλωμε κάποιο οὐσιαστικὸν συμπέρασμα καὶ διὰ νὰ ὑποδείξωμεν μερικὰ πράγματα θετικά. Θὰ ἔχετε ἀκούσει, κύριοι βουλευταί, διὰ τὴν περίφημον Σιβιτανίδειον Σχολήν. Εἶναι μία Σχολή, ἡ ὁποία θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχεν ἀρχίσει νὰ λειτουργῇ ἀπὸ τὴν ἑπομένην τῆς ἀπελευθερώσεως. Καὶ ὅμως, μετὰ ἑνάμισυ χρόνον, πρὸς μεγάλην δόξαν τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους καὶ πρὸς μεγάλην δόξαν τῆς Ἑλληνικῆς πολιτικῆς, ἡ Σχολὴ αὐτὴ παραμένει κλειστή.

§91Π. ΡΟΖΑΚΗΣ. Κατέχεται ἀπὸ στρατιωτικὴν μονάδα.

§92Ε. ΓΟΝΗΣ. Περιμένετε ἕνα λεπτό. Πῆγα μόνος μου καὶ ἀντελήφθην πῶς ἔχει τὸ ζήτημα. Αὐτὴ ἡ Σχολὴ εἶχε πολλὲς καὶ διάφορες περιπέτειες. Ἀπὸ τὴν κατοχήν, τὸν ΕΛΑΣ καὶ τὸν στρατὸν κλπ. Ὁ στρατὸς εἶναι διατεθειμένος, εὐθύς, ὡς τὸ Κράτος θελήσῃ, νὰ ἀδειάσῃ τὴν Σχολήν, καὶ ἤδη ἤρχισε νὰ τὴν ἀδειάζῃ. Μὴ θέλωμεν νὰ εὑρίσκωμεν προφάσεις....

§93Π. ΡΟΖΑΚΗΣ. Διαπίστωσιν κάμνομεν ὅτι κατέχεται ἀπὸ στρατιωτικὴν μονάδα, ἡ ὁποία δὲν ἀπεχώρησεν.

§94Ε. ΓΟΝΗΣ. Ἐγὼ εἶχον τὴν περιέργειαν νὰ ὑπάγω μόνος μου νὰ ἐξετάσω, διὰ νὰ ἴδω ποῦ εὑρίσκεται τὸ ζήτημα. Προπολεμικῶς ἡ Σχολὴ αὐτὴ ἔβγαζε 34 εἰδικότητας καὶ ἀπὸ αὐτοὺς πῆρε ὁ στρατὸς καὶ ἡ ἀεροπορία τοὺς εἰδικοὺς καὶ ἔγινεν ὁ πόλεμος τῆς Ἀλβανίας. Καὶ ἀντὶ νὰ καταβληθῇ προσπάθεια, ἡ Σχολὴ αὐτὴ νὰ εἶναι ἡ πρώτη ποὺ θὰ ἐλειτούργει, βλέπομεν καθημερινῶς νὰ κατατίθενται νομοσχέδια, περὶ ἱδρύσεως Σχολῶν τεχνικῆς καταρτίσεως, ὅταν ἔχωμεν ἐμπρός μας μίαν Σχολὴν ἀρίστην καὶ μοναδικὴν εἰς τὰ Βαλκάνια, ποὺ παραμένει κλειστή, διότι τὸ Κράτος δὲν μπόρεσε νὰ βρῇ ἕνα ποσὸν 1.500.000.000 δραχμῶν, διὰ νὰ χορηγήσῃ τὰ διάφορα μηχανήματα, τὰ ὁποῖα βρίσκονται εἰς τὰς διαφόρους ἀποθήκας καὶ εἰς τὸ λιμάνι τοῦ Πειραιῶς. Διότι ὑπάρχουν καὶ αὐτά. Πρόκειται περὶ ἑνὸς ποσοῦ 1.500.000.000, ἐπαναλαμβάνω, καὶ πρέπει νὰ εὑρεθῇ, διὰ νὰ λυθῇ τὸ ζήτημα αὐτό. Ἤδη τὸ Ταμεῖον Ἀνεργίας ἔχει 17.000.000.000 καὶ θὰ ἠδύνατο καὶ νὰ σχηματίζῃ ἀποθεματικόν, ἀλλὰ καὶ νὰ προσφέρῃ πρὸς παρεμφερεῖς σκοπούς. Διότι μέγιστον, ἐπίσης, πρόβλημα ποὺ πρέπει ν’ ἀντιμετωπίσωμεν σήμερον, εἶναι καὶ τὸ πρόβλημα τῆς νεολαίας. Τὶ θὰ κάμωμεν τοὺς νέους αὐτούς; Θὰ ἐξακολουθήσωμεν νὰ τοὺς ἔχωμεν σαλταδόρους; Θὰ ἐξακολουθήσουν νὰ εἶναι γκάγκστερ; Θὰ ἐξακολουθήσουν νὰ πηγαίνουν στὸν ΕΛΑΣ; Αὐτὸ εἶναι τὸ ἄλλο πρόβλημα τῆς ἐπαγγελματικῆς ἐκπαιδεύσεως, ἀλλ’ εἶναι καὶ τὸ ἄλλο, ὅτι μετ’ ὀλίγον δὲν θὰ ἔχωμεν ἐργάτας διὰ τὴν ἀντικατάστασιν τῶν στελεχῶν τῆς βιομηχανίας καὶ μάλιστα τὴν στιγμὴν ποὺ ἡ Χώρα μας βαδίζει πρὸς τὴν ἐκβιομηχανοποίηση, βαδίζει πρὸς τὴν ἐξέλιξίν της. Καὶ ἐν τούτοις, δὲν λαμβάνεται τὸ στοιχειῶδες αὐτὸ μέτρον. Θὰ ἔπρεπε, κατ’ ἐμέ, εἰς τὴν Σχολὴν αὐτὴν νὰ καταβληθῇ προσπάθεια διὰ τὴν ἀναπλήρωσιν τοῦ χρόνου ποὺ ἐχάσαμεν, ἀλλ’ ἀντὶ τούτου, προστίθεται καὶ νέα χρονιὰ ἐξ ὑπαιτιότητός μας. Ἐχάσαμε τὰ χρόνια τῆς κατοχῆς καὶ δύο τώρα, ἑπτὰ περίπου χρόνια. Φαντασθῆτε, κύριοι, πόσα κενὰ πρόκειται νὰ δημιουργηθοῦν, χωρὶς κανείς, δυστυχῶς, νὰ συγκινῆται, ἀλλ’ ἐλπίζω ὅμως ὅτι κάποτε, γρήγορα ἢ ἀργά, θὰ θελήσωμεν νὰ προσέξωμεν καὶ τὸ πρόβλημα τοῦτο.

§95Χ. ΛΑΔΑΣ. Τί γίνεται ἡ κληρονομία αὐτή;

§96Ε. ΓΟΝΗΣ. Ὑπάρχουν μετοχὲς ποὺ εὑρίσκονται εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Διεσώθησαν.

§97Χ. ΛΑΔΑΣ. Πρὸ τοῦ πολέμου, ἤρχοντο ἀντιπρόσωποι καὶ παρηκολούθουν.

§98Ε. ΓΟΝΗΣ. Πάντως τὰ ἔσοδα δὲν εἶναι τόσα, ὥστε νὰ καλύπτουν τὰς ἀνάγκας, τὰς προελθούσας ἐκ τῶν καταστροφῶν, κυρίως δὲ εἰς ἐργαλεῖα, μηχανήματα κλπ. Τὴν μεγαλυτέραν φθορὰν ὑπέστη ἡ Σχολὴ κατὰ τὸ κίνημα τοῦ Δεκεμβρίου καὶ θὰ ἤθελα ἀπὸ ὅλους μας, κύριοι, νὰ βγῇ ἕνα πρακτικὸν ἀποτέλεσμα ἀπόψε, διὰ μιᾶς συστάσεως πρὸς τοὺς ἁρμοδίους, ὅτι θὰ ἔπρεπεν ἡ Σχολὴ αὐτὴ τὸ ταχύτερον νὰ ἐπαναλειτουργήσῃ. (Χειροκροτήματα ἐξ ὅλης τῆς αἰθούσης).

§99Π. ΡΟΖΑΚΗΣ. Ἐπειδὴ ἀνεπτύξατε τόσον εὐγλώττως καὶ τόσον ἐμπεριστατωμένα τὸ ζήτημα τῆς ἀνεπαρκείας τῶν ἡμερομισθίων, θὰ ἤθελα νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ ἐρωτήσετε τὸ Σῶμα, ἐπειδὴ εὑρίσκεσθε εἰς τὸ βῆμα, ἐὰν γνωρίζῃ ποῖος εἶναι ὁ μέσος ὅρος τοῦ ἡμερομισθίου τῶν τροχιοδρομικῶν. Ἑξήμισυ χιλιάδας δραχμὰς λαμβάνουν ἡμερησίως οἱ μάρτυρες αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ταλαιπωροῦνται, διαγκωνίζονται καὶ ὑβρίζονται καθημερινῶς ἀπὸ τὸ κοινόν.

§100Ε. ΓΟΝΗΣ. Φίλε κ. Ροζάκη, ἐξέθεσα πρὸ ὀλίγου τὸ δρᾶμα τῶν τροχιοδρομικῶν, τὸ παρακολουθῶ ἀνελλιπῶς καὶ μὲ πραγματικὸν πόνον διὰ τὰ παιδιὰ αὐτά, ποὺ κάμνουν τὸν ἀγῶνα. Διότι ἐγένετο καὶ κάτι μεῖζον καὶ χειρότερον. Ἀφ’ ἧς ἀνέλαβον τὴν προσπάθειαν αὐτήν, διὰ νὰ ἀποθαρρυνθοῦν οἱ ἐθνικόφρονες καί........... (δὲν ἠκούσθη) ........ διὰ νὰ ἀναδειχθοῦν οἱ κομμουνισταί, οἱ ὁποῖοι λένε, ἡμεῖς ἠμποροῦμεν νὰ προστατεύσωμεν καλύτερον τὰ συμφέροντά σας, κατεβαίνοντας στοὺς δρόμους, σπάζοντας τὰ τρὰμ καὶ χτυπώντας τὸ Κράτος. Ἀλλὰ δὲν εἶναι αὐτὸ μονάχα, κύριε συνάδελφε, ὑπῆρχε καὶ ἓν ἐκκρεμὲς ζήτημα ρουχισμοῦ. Ἀλλ’ ἀφοῦ τὸν ὑπεσχέθησαν δὲν ὑπῆρχον χρήματα διὰ ν’ ἀγορασθῇ. Διότι εὑρίσκεται πρὸ ἀδυναμίας, ὅταν παίρνῃ 270 χιλιάδες ἐν τῷ συνόλῳ ἀποδοχὰς τὸν μῆνα, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν ἀγορὰν τοῦ ἱματισμοῦ ποὺ χρειάζονται 400 χιλ. διὰ 2 ἢ 3 δελτία; Δὲν εἶναι προβλήματα, κύριοι τὰ ὁποῖα εἶναι ἄλυτα ἢ ἀπροσπέλαστα. Δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ γίνουν πάρα πολλὰ πράγματα. Καὶ εἰς τοὺς ἰδιωτικοὺς ὑπαλλήλους εἶναι τὰ ἴδια, διότι ἐκεῖ δὲν χωράει τὸ ὅτι ὑπάρχουν ἰδιαίτεραι συμφωνίαι. Καὶ ἐκεῖ εἶναι ἐπίσης δρᾶμα. Ἀλλὰ μήπως οἱ συνταξιοῦχοι; Τί νὰ εἰπῇ κανεὶς διὰ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτησαν τὸ Κράτος, καὶ σήμερον πένονται. Καὶ ὅμως καὶ ἐπ’ αὐτοῦ δὲν κατεβλήθη καμμία προσπάθειαν, διότι, κύριοι, καὶ ἐὰν δὲν ἔχωμεν νὰ δώσωμεν, τοὐλάχιστον νὰ συζητήσωμεν τὸ πρᾶγμα πρὸς ἐξεύρεσιν μιᾶς λύσεως. Οὔτε αὐτὸ δὲν ἐγένετο. Δὲν θὰ ἤθελον, κύριοι βουλευταί, νὰ ἐπιμείνω εἰς ἄλλας λεπτομερείας καὶ νὰ μποῦμεν εἰς τοὺς Ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμούς, οἱ ὁποῖοι ἐπίσης θὰ πρέπει νὰ συγκεντρώσουν ἀμέριστον τὴν προσοχὴν τοῦ Σώματος. Σᾶς ἀναφέρω, ὅτι καὶ ἐδῶ ἡ κατάστασις εἶναι ἀπελπιστικὴ καὶ χρειάζεται ριζικὴν ἀναθεώρησιν καὶ ἐξυγίανσιν. Καὶ ὅμως θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχωμεν κάπως προχωρήσει, διὰ νὰ ἰδοῦμε πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τοὐλάχιστον τὸ στοιχειῶδες πρόβλημα τῆς ἀσθενείας. Ὅταν ἔχωμεν 5.000 κλίνας δι’ ὅλους τοὺς ἀσθενεῖς καὶ ἑκατοντάδας χιλιάδας φυματικῶν, νομίζω, ὅτι καὶ ἐδῶ θὰ ἦτο δυνατόν, νὰ γίνῃ τι. Τώρα, νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπεν, ἐφ’ ὅσον μεγάλη συζήτησις ἐγένετο, καὶ νὰ εἴπω δύο λέξεις, ἐν σχέσει μὲ τὸν κλάδον τῶν ἀγροτῶν καὶ τὴν αὔξησιν τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ. Λέγω, κύριοι, ὅτι ὑπάρχει ἕνας τρομερὸς κοινωνικὸς κίνδυνος, κίνδυνος ὁ ὁποῖος, πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι δὲν ἐγένετο ἀντιληπτὸς εἰς ὅλην του τὴν ἔκτασιν. Ἐννοῶ τὴν ἔξοδον τῶν ἀγροτῶν πρὸς τὰς πόλεις, ἡ ὁποία κατ’ ἐμὲ θὰ συνεχίζεται, ἐφ’ ὅσον κατέστη ἡ ζωὴ τῶν κατοίκων τῆς πόλεως προνομιοῦχος, ἐν σχέσει μὲ τὸν ἀγρότην. Ἔχω ὅλους τοὺς ἀριθμοὺς τῆς διαδοχικῆς φορᾶς τοῦ πληθυσμοῦ. Δὲν εὑρίσκετε καὶ ἐδῶ τὴν ἀλήθειαν, ὅπως θὰ περίμενε κανεὶς νὰ τὴν βρῇ. Οἱ ἴδιοι ἀριθμοὶ κατ’ ἄλλον τρόπον ἑρμηνεύονται, ἀνάλογα μὲ τὸν ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος γράφει τὸ βιβλίον. Ἐὰν εἶναι ἀγρότης, ἀνεβαίνει τὸ ποσοστὸν τοῦ πληθυσμοῦ εἰς 60%, ἐὰν εἶναι ἀστὸς καταβιβάζει τὸν ἀριθμὸν καὶ ἔτσι ἐδόθησαν ἐδῶ μερικὰ στοιχεῖα, ἀνευθύνως καὶ κάπως χωρὶς κόπον, ἀλλὰ τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι ἀληθινά, δι’ ὃ καὶ πρέπει νὰ μᾶς ἐμβάλουν εἰς σοβαρὰς σκέψεις. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ὑπάρχει ὑπερβολή, διὰ τὸν ἑξῆς ἁπλούστατον λόγον· ὅτι μέχρι τῆς στιγμῆς οἱ μεγάλοι Νομοί, Ἀθηνῶν, Θεσσαλονίκης, κλπ., δὲν ἔχουν ἐπεξεργασθῆ τὰ ἀποτελέσματα. Ὁμιλῶ περὶ τῆς στατιστικῆς τοῦ 1940. Ἐγένετο μία ἀπογραφή, ὅπως ἠξεύρετε, ἡ ὁποία βγάζει ἐπὶ συνόλου πληθυσμοῦ 7.344.850, ἀστικὸν μόνον πληθυσμόν, 3.478.000, ἀγροτικὸν δὲ πληθυσμὸν 3.844.406....

§101Π. ΡΟΖΑΚΗΣ. Δηλαδὴ 47% εἶναι ὁ ἀστικός.

§102Ε. ΓΟΝΗΣ. Εἰς 47,2% ἀναβιβάζεται ὁ ἀριθμὸς τοῦ ἀστικοῦ πληθυσμοῦ. Ἔχω μερικὰς ἀμφιβολίας εἰς τὸ ποσοστὸν αὐτό. Ὁ Εὐελπίδης δίδει ἄλλα ἐπὶ τοῦ ἰδίου ἀριθμοῦ, ἀλλά, ἐπαναλαμβάνω, ἕκαστος κατὰ τὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν προσπαθεῖ νὰ ἀσκήσῃ.

§103Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Τίνα ἐννοεῖτε, ἀστικὸν πληθυσμόν;

§104Ε. ΓΟΝΗΣ. Ἐννοῶ τοὺς κατοίκους τῶν πόλεων.

§105Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Ποίων πόλεων;

§106Ε. ΓΟΝΗΣ. Ἐννοῶ τοὺς κατοίκους πόλεων, κωμοπόλεων. Ἔχομεν, λοιπόν, γεωργικὸν πληθυσμὸν 3.844.406, ὅπως εἶπον καὶ παραπάνω, δηλαδὴ 52)36%, καὶ ἀστικὸν ὅπως σᾶς εἶπον 47,64%.

§107Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Μὲ ποῖα ὅμως ἐρείσματα; Μὲ ποίαν βάσιν; Ὄχι βάσει τοῦ ἐπαγγέλματος, ἀλλὰ βάσει τοῦ τρόπου τῆς κατοικίας προκύπτουν αὐτά.

§108Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Ἡ βάσις δὲν εἶναι ὀρθή.

§109Ε. ΓΟΝΗΣ. Δὲν εἶναι ἰδική μου ἡ βάσις. Ἐγὼ σᾶς δίδω διαφόρους ἀπόψεις, ὅπως τὰς ἐξετάζει ὁ καθείς. Θὰ ἦτο βάσιμος, ἐὰν εἴχομεν ὅλα τὰ ἀπογραφικὰ στοιχεῖα, ποὺ νὰ γράφουν τὸ ἐπάγγελμα ἑνὸς ἑκάστου.

§110Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ στηριχθῶμεν ἐπ’ αὐτῶν τῶν δεδομένων καὶ νὰ βγάλωμεν συμπεράσματα ἀκριβῆ.

§111Ε. ΓΟΝΗΣ. Εἰς αὐτὸ εἴμεθα σύμφωνοι. Δι’ αὐτὸ σᾶς λέγω τοὺς διαφόρους ἀριθμοὺς καὶ τὰς ἑρμηνείας ποὺ δίδει ἕκαστος.

§112Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Ὁ ἀριθμὸς τὸν ὁποῖον ἐπικαλεῖσθε καὶ τὸν ὁποῖον καὶ ἐγὼ ὑπεστήριξα, ἐμφανίζεται καὶ εἰς τὴν ἐπίσημον ἔκθεσιν τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Συγκεκριμένως λέγει «...... (ἀναγινώσκει) ........».

§113Ε. ΓΟΝΗΣ. Ἐγένετο βιομηχανικὴ ἀπογραφή, ἡ ὁποία παρέχει εἰς ἡμᾶς μερικὰ ἐνδιαφέροντα στοιχεῖα, ἀπὸ τὰ ὁποῖα θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ βγάλωμεν ἐνδιαφέροντα συμπεράσματα. Ἀλλὰ καὶ τῆς ἀπογραφῆς αὐτῆς, σᾶς λέγω ὅτι εἶναι αὐθαίρετος ὁ καθορισμὸς τῶν ἀγροτῶν, ἐφ’ ὅσον δὲν περιέχει παρὰ μόνον ἀπογραφὴν τῶν 38 Νομῶν, πλὴν δηλαδὴ τῶν Νομῶν Ἀθηνῶν καὶ τῶν ἄλλων μεγάλων ἀστικῶν κέντρων. Τί συμπεράσματα εἶναι δυνατὸν νὰ βγάλῃ ἕνας ἄνθρωπος, σεβόμενος ἑαυτὸν καὶ τὴν εὐθύνην του, ὥστε νὰ λέγῃ ὅτι ἔχομεν 725 χιλ. ἐργάτας καὶ ὑπαλλήλους;

§114Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Ὑπάρχει ἀπογραφὴ τοῦ 1940 καὶ 1939.

§115Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Ἔχετε ὑπ’ ὄψιν τὴν βιομηχανικὴν ἀπογραφὴν τοῦ 1928; Ἀναβιβάζει εἰς 280 χιλ. τοὺς ἐργάτας.

§116Ε. ΓΟΝΗΣ. Μὲ τὴν ἀπογραφὴν τοῦ 1928, ἐπὶ 6.200.000 κατοίκων, ἔχομεν ἐργαζομένους ἕνα 2.415.000. Ἐδῶ δὲ εἶναι τρομερὰ πράγματι ἡ ἀλήθεια. Τὸ 1907 βλέπετε, ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα 72% εἶναι ἄνευ ἀπασχολήσεως.

§117Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Τοῦ ὅλου πληθυσμοῦ;

§118Χ. ΛΑΔΑΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν αὐτό.

§119Ε. ΓΟΝΗΣ. Τὸ 72% κατὰ στατιστικὴν τοῦ 1907 εἶναι ἄνευ εἰδικῆς ἀπασχολήσεως. Ἔχομεν δηλαδὴ ἀπασχολουμένους ἕνα 28%.

§120Χ. ΛΑΔΑΣ. Ὄχι ἀπασχολουμένους, μὴ ἐξειδικευμένους.

§121Ε. ΓΟΝΗΣ. Ὅταν ἐγένετο στατιστικὴ τὸ 1907, καὶ ἔδωσεν αὐτὰ τὰ ἀποτελέσματα, ἦτο ὅτι ἐπὶ τοῦ πληθυσμοῦ μόνον τὰ 28% δουλεύουν καὶ τὰ ἄλλα κάθηνται. Ὁ Μάου, εἰς μίαν κριτικήν του, λέγει ὅτι τὸ ὑπόλοιπον τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Ἑλλάδος τρέφεται ἀπὸ τὰ εἰσοδήματα τῶν προγόνων του. Τὸ 1928, ἐπὶ 6.204.000 πληθυσμοῦ, οἱ ἐργαζόμενοι εἶναι 2.418.000, δηλαδὴ ποσοστὸν 41,96%.

§122Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Οἱ ἄνδρες μόνον.

§123Ε. ΓΟΝΗΣ. Ὄχι, σύνολον ἐργαζομένων. Ἔχομεν εἰς τὴν Ἑλλάδα περὶ τὰ 700.000.000 ἐτησίως ἡμερομίσθια ὅλου τοῦ πληθυσμοῦ. Ἐξ αὐτῶν μόνον τὰ 390 ἀπασχολοῦνται.

§124Χ. ΛΑΔΑΣ. Οἱ συνταξιοῦχοι πρέπει νὰ προστεθοῦν καὶ αὐτοὶ εἰς τοὺς ἐργαζομένους διὰ νὰ εὕρωμεν τὸ σύνολον.

§125Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Δηλαδὴ οἱ ἀγρόται, ὅλοι εἶναι ἄεργοι;

§126Ε. ΓΟΝΗΣ. Ὄχι, κύριε συνάδελφε.

§127Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἐπὶ τοῦ συνόλου τοῦ πληθυσμοῦ 6.204.000, εἴπατε ὅτι ἀπασχολοῦνται μόνον τὰ 2.000.000. Οἱ ἄλλοι;

§128Ε. ΓΟΝΗΣ. Οἱ ἄλλοι εἶναι τεμπέληδες, παρασιτικοί, γυναῖκες. Σᾶς τρομάζουν τὰ νούμερα;

§129Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Σᾶς πληροφορῶ ὅτι, εἰς τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν, αἱ γυναῖκες ὅλαι ἐργάζονται.

§130Ε. ΓΟΝΗΣ. Ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας τὸν κλῆρον, διὰ νὰ μοῦ εἴπητε αὐτὸ τὸ πρᾶγμα; Διότι ἐὰν εἴχατε ὑπ’ ὄψιν τὸν κλῆρον, τότε δὲν θὰ μοῦ ἐκάμνατε τὴν ἐρώτησιν αὐτήν. Ἐγὼ βλέπω μίαν πρόοδον ἱκανοποιητικήν, ἀφοῦ ἐφθάσαμεν τὸ 41%, ἀλλὰ δὲν βλέπω μίαν λύσιν τοῦ προβλήματος. Εἶναι γνωστὸν πάντως, ὅτι καὶ τὸ γεωργικὸν εἰσόδημα εἶναι πολὺ χαμηλόν.

§131Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Εἰς τὰς στατιστικὰς συνήθως γράφουν διὰ τὰς γυναῖκας, ἄνευ ἐπαγγέλματος καὶ παίρνουν τὸν κανόνα αὐτόν. Συνεπῶς, αἱ πληροφορίαι αὐταὶ δὲν ἔχουν βάσιν.

§132Ε. ΓΟΝΗΣ. Τὰ ἴδια ἐρωτήματα τίθενται εἰς ὅλους τοὺς πληθυσμούς, ὅλων τῶν χωρῶν, καὶ τὸ ποσοστὸν τῶν ἐργαζομένων ἐκεῖ εἶναι πολὺ μεγαλύτερον. Αὐτὰ λέγουν αἱ στατιστικαὶ καὶ τὰ δεδομένα καὶ αὐτὰ πρέπει νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψει μας.

§133Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Εἰς τὰ στατιστικὰ δελτία, τίθενται τὰ ἐρωτήματα ἐνδεικτικῶς.

§134Ε. ΓΟΝΗΣ. Δι’ ὅλους τοὺς λαοὺς ὅλων τῶν χωρῶν, τίθενται τὰ ἴδια ἐρωτήματα. Ἐγὼ ἄλλωστε, ὁ ἴδιος, ἐξέφρασα πρὶν ἀπὸ σᾶς προοιμιακῶς τὴν δυσπιστίαν μου εἰς τὰ διάφορα νούμερα, διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἔχωμεν μίαν πλήρη εἰκόνα ὅλης τῆς καταστάσεως. Ἐδῶ, κύριοι, δὲν ὑπάρχουν τρία πράγματα. Δηλαδὴ δὲν ὑπάρχει κοινωνική, οἰκονομικὴ καὶ τεχνικὴ πολιτικὴ ἐν ἀγαστῇ συναφείᾳ καὶ συνεπείᾳ. Τότε θὰ ἐξακολουθήσωμεν νὰ βαδίζωμεν τὸν τυφλὸν δρόμον καὶ θὰ ἐξακολουθήσωμεν νὰ μὴ γνωρίζωμεν τί μᾶς γίνεται. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, ἀπομένει ἕνα κεφάλαιον, τί θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ. Ἐν τῷ μεταξὺ ὅμως, δὲν δύνασθε νὰ κάθεσθε μὲ ἐσταυρωμένας τὰς χεῖρας καὶ νὰ μὴ προετοιμάζετε τὴν ἐκπαίδευσιν καὶ τὴν εἰδίκευσιν τῶν ἐργατῶν.

§135ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πῶς θὰ συγχρονισθῇ τὸ ἡμερομίσθιον τοῦ ἐργάτου;

§136Ε. ΓΟΝΗΣ. Αὐτὸ εἶναι ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν παραγωγὴν καὶ τὴν ἐξεύρεσιν κεφαλαίων. Δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ ἐργατικὸν ζήτημα νὰ εἶναι ἀνεξάρτητον ἀπὸ τὴν παραγωγὴν τῆς Χώρας. Καὶ ἐπανέρχομαι εἰς τὸ ἐρώτημα: Τί θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀπὸ ἀπόψεως προβλήματος; Θὰ πρέπει νὰ σημειωθῇ ὅτι ἀνεξαρτήτως τῶν ὑλικῶν δεδομένων, ὑπάρχουν καὶ οἱ λεγόμενοι ψυχολογικοὶ παράγοντες, διότι ἡ ἐργατικὴ τάξις θὰ φερθῇ ἀναλόγως τοῦ πῶς τῆς φέρονται καὶ δὲν νομίζω ὅτι ἡ μέχρι σήμερον πολιτικὴ ἐξήντλησε τὰς δυνατότητας. Ὑπάρχουν πολλαὶ περιπτώσεις μεμονωμέναι, ἀλλὰ σημαντικαί, αἱ ὁποῖαι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀντικαταστήσουν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον δὲν εὑρίσκεται. Οὔτε θὰ εἴπωμεν ὅτι δὲν λύεται τὸ πρόβλημα αὐτό. Ἀλλ’ ἀπὸ τοῦ σημείου αὐτοῦ μέχρι τοῦ σημείου τὰς ὑπαρχούσας δυνατότητας νὰ μὴ τὰς χρησιμοποιήσητε, ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι ἐδῶ ὑπάρχει τὸ λάθος τῶν παραλείψεων. Κύριοι, ὅταν ἀπὸ τὴν κατοχήν, δι’ αὐτὸ ἐτόνισα τὸ θέμα τοῦτο, ἐδημιουργήθησαν καταστάσεις διάφοροι τῶν προπολεμικῶν εἰς τὰ μυαλὰ τῶν ἀνθρώπων, ἐχρειάζετο ταχίστη καὶ μεθοδικὴ προσαρμογή. Τὸ νὰ ἱστάμεθα καὶ νὰ παριστάνωμεν τὸ ἰσχυρὸν φρούριον δὲν κάμνομεν τίποτε. Ὁσονδήποτε καὶ ἂν εἶναι ἰσχυρὸν τὸ φρούριον τοῦτο τῆς τυφλῆς συντηρήσεως, θὰ ἔλθῃ κάποια ἡμέρα, ποὺ θὰ πέσῃ. Οἱ ἐργάται μέχρι σήμερον, διὰ τῆς στάσεώς των, ἀπέδειξαν πὼς εἶναι διατεθειμένοι νὰ ἐνισχύσουν τὴν κοινωνικὴν προσπάθειαν καὶ τὴν ἐθνικήν, ἀλλ’ ὑπάρχουν νόμοι φυσικοί, τοὺς ὁποίους δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀγνοήσετε. Ὅσον φυσικὸς καὶ ἐὰν εἶναι ὁ ἀνταγωνισμὸς τῶν ὁμάδων καὶ τῶν ἀτόμων, ἀκόμη τόσον φυσικὸν εἶναι αὐτὸν τὸν ἀνταγωνισμὸν νὰ τὸν ἴδωμεν μεταβαλλόμενον εἰς πάλην, καὶ ἐννοῶ πάλην τὴν πραγματοποίησιν τοῦ περικλειομένου εἰς τὸν ἀνταγωνισμὸν σκοποῦ. Εἶναι δυνατὸν σήμερον, ποὺ ἔχετε αὐτὸν τὸν παράγοντα, νὰ τὸν ἴδητε μεταβαλλόμενον. Ἡ σχέσις, ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς τὰς ἀνταγωνιζομένας ὁμάδας, εἶναι δυνατὸν νὰ σᾶς δοθῇ μὲ ἕνα σχῆμα. Ἐὰν ὑποθέσητε ὅτι ἔχετε μίαν σιδηρᾶν ράβδον κρεμασμένην ἀπὸ ἕνα σπάγγον καὶ ἀπὸ τὴ μιὰ μεριὰ ἔχετε τὴν δύναμιν τῆς βαρύτητος καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην ἕνα δυνατὸν μαγνήτην. Αὐταὶ αἱ δυνάμεις θὰ παλαίουν μέχρις ὅτου κάποια κατισχύσῃ. Ἐὰν ὁ μαγνήτης προστεθῇ εἰς τὸν ὄγκον τῆς βαρύτητος, μοῦ φαίνεται οὔτε σεῖς, οὔτε κανεὶς θὰ ὑπάρχῃ, διὰ νὰ συζητῇ τὰ θέματα αὐτά. Εἶναι ἐπίσης φυσικόν, κύριοι βουλευταί, ὅπου ὑπάρχει ἐπιθυμία, αὐτὴ γίνεται ἀντικείμενον τῆς βουλήσεως, ἡ ὁποία τείνει καὶ ἀναζητεῖ καὶ τὴν ἐξεύρεσιν τῆς ἱκανῆς δυνάμεως πρὸς ἐπιβολὴν αὐτῆς, ὅπως ἐπίσης ἡ πολιτεία δύναται νὰ ἀντιδράσῃ, ἀλλὰ θὰ ἀντιδράσῃ διὰ τῆς σοφίας, διὰ τῆς πάλης, διὰ τοῦ παλμοῦ, διὰ τῆς κατανοήσεως, διὰ τῆς ἐλαστικῆς προσαρμογῆς. Ἂν ἀφήνετε τὰ πράγματα νὰ βαδίζουν τὸν μοιραῖον δρόμον, μοιραῖον θὰ εἶναι καὶ τὸ ἀποτέλεσμα. Διότι αὐτὰ ἔχουν νόμους, κινοῦνται καὶ δροῦν μὲ νόμους. Ἐὰν εἴχομεν τὰ δεδομένα, θὰ ἠμπορούσαμεν μὲ μίαν μαθηματικὴν ἐξίσωσιν νὰ σᾶς προβλέψωμεν ὡρισμένα πράγματα. Λάβετε ὑπ’ ὄψιν σας, ὅτι παρατηρεῖται μεταστροφὴ τῶν συντελεστῶν τούτων καί, ἐὰν σήμερον ἔχετε τὸν ἐργατικὸν τομέα μαζί σας καὶ τὴν μεγάλην ἐργατικὴν πλειονότητα, ἡ ὁποία κατεδείχθη τὴν 1ην Μαΐου, φοβοῦμαι ὅτι, ἐὰν συνεχισθῇ ἡ πολιτικὴ αὐτὴ τῆς πλήρους ἀδιαφορίας, τὸ φρούριον θὰ πέσῃ, διότι αἱ ὁμάδες αὐταὶ κινοῦνται κατ’ ἰδικούς των νόμους, ἀλλὰ κινοῦνται...

§137Ε. ΑΒΕΡΩΦ. Θὰ ἤθελα νὰ σᾶς παρακαλέσω, νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ κάμω μίαν προσθήκην εἰς ὅσα διαφωτιστικὰ εἴπατε. Θὰ ἤθελα νὰ προσθέσω τὸ ἑξῆς, ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς ἀγωνίας, ἡ ὁποία γεννᾶται ὑπὸ τὴν πίεσιν τῆς ἀνεργίας. Ὑπάρχει ἕνας νόμος, ὁ ὁποῖος αὐξάνει τὴν ἀνεργίαν καὶ θὰ τὴν αὐξήσῃ κατὰ τὰ προσεχῆ ἔτη καὶ θὰ ἤθελα νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ τὸ θέσω ὑπ’ ὄψιν τοῦ Σώματος, αὐτὴν τὴν στιγμήν. Αἱ γεννήσεις ἐν Ἑλλάδι μέχρι τοῦ 1925 ἀνέρχονται εἰς 125.000 ἐτησίως. Μετὰ τὸ 1925, λόγῳ τῆς ἀφίξεως τῶν προσφύγων, ὁ μέσος ὅρος τῶν γεννήσεων ἀνέρχεται εἰς 188.00 ἐτησίως. Τὰ νεογέννητα αὐτὰ ἀνδροῦνται, τὰ μὲν πρὸ τοῦ 1925, μέχρι τοῦ 1935, τὰ δὲ γεννηθέντα μετὰ τὸ 1925 ἀνδροῦνται μετὰ τὸ 1945. Συνεπῶς, εἰς ὅσα ἀγωνιώδη εἴπατε διὰ τὴν ἀνεργίαν, προσθέτω τοῦτο, ὅτι θὰ ἔχωμεν μίαν αὔξησιν τῶν ἐργατῶν κατὰ 50% μετὰ τὸ 1945, καὶ τὸ ζήτημα θὰ εἶναι ὀγκωδέστερον καὶ ἀγωνιωδέστερον ἀπὸ ὅ,τι εἴπατε.

§138Ε. ΓΟΝΗΣ. Ἔλεγα, λοιπόν, κύριοι βουλευταί, διότι ἀρκετὰ σᾶς ἐκούρασα, οἱ νόμοι αὐτοί, εἶναι ἀνάγκη νὰ τὸ ξεύρωμεν, ὅτι εἶναι ἀνεξάρτητοι ἀπὸ τὰς θελήσεις μας, εἶναι δυνάμεις ποὺ δροῦν καὶ αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι κάμνουν, τὸ καθῆκον των μὲ αὐτοθυσίαν πρὸς τὴν πατρίδα, περιμένουν κάτι νὰ ἔλθῃ ἀπὸ τὸ Κράτος, ἀπὸ τὴν Βουλήν, νὰ ἐξαντλήσῃ ὅλας τὰς δυνατότητας διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματός των, ἀπὸ τὴν λύσιν τοῦ ὁποίου ἐξαρτᾶται αὐτὴ αὕτη ἡ ὑπόστασις τοῦ Ἔθνους. Ἄν, λοιπόν, οἱ Ἕλληνες ἐργάται, οὕτω συμπεριεφέρθησαν ἔναντι τοῦ Ἔθνους, ὅπως διὰ σειρᾶς παραδειγμάτων σᾶς ἀνέφερα, εἶναι καιρός, κύριοι βουλευταί, καὶ ἡμεῖς, παραδειγματιζόμενοι ἀπὸ τὴν θυσίαν των, νὰ κάμωμεν ἔναντι αὐτῶν τὸ καθῆκον μας, διὰ νὰ δείξωμεν καὶ ἡμεῖς ὅτι ἀντιλαμβανόμεθα τὸν πόνον τῶν ἐργατῶν. Λυποῦμαι, διότι κατὰ τὸ διάστημα τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας τῆς Βουλῆς, παρουσιάσθη μία ἀντίδρασις, γενομένη ὑπ’ εὐθύνην τῆς Βουλῆς καὶ ἀκόμη ἐγένετο μία ἐξόρμησις, ἐναντίον τῶν κεκτημένων δικαιωμάτων τῶν ἐργατῶν, ὄχι μόνον ἄδικος καὶ ἀψυχολόγητος, ἀλλὰ καὶ ἀντιπολιτική. Εἶναι περιττὸν νὰ ἀναφέρω καὶ ἄλλα παραδείγματα. Ἀκόμη καὶ προχθὲς ἐψηφίσαμεν νόμον, ἄδικον προσωπικόν, εἰς ζήτημα ἐντάξεως Δημοσίων ὑπαλλήλων, ὁ ὁποῖος, ὅπως καὶ ἄλλοι, δὲν ἦλθεν ἀκόμη εἰς φῶς. Ἀλλ’ αὐτὴ ἡ προσπάθεια νομίζω, ὅτι ἀποτελεῖ καὶ τὴν χειροτέραν μορφὴν τοῦ ὅλου ζητήματος, δι’ αὐτὸ σᾶς εἶπα μὴ ξεχνᾶτε τοὺς ψυχολογικοὺς νόμους καὶ ἂς συμπεριφερθῶμεν καὶ ἡμεῖς ἔναντι τῶν ἐργατῶν ὅπως ἐπιβάλλεται, διὰ νὰ κατορθώσωμεν νὰ ἐξαλείψωμεν ἀπὸ αὐτοὺς τὸ αἴσθημα τῆς ἐγκαταλείψεως, διὰ νὰ ἐξακολουθήσουν καὶ αὐτοὶ συμπεριφερόμενοι ἔναντι τοῦ Κράτους πατριωτικώτατα, ὡς συμπεριεφέρθησαν μέχρι σήμερον. Περαίνων, κύριοι, τονίζω ὅτι τὸ κοινωνικὸν πρόβλημα πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ σοβαρῶς καὶ ἁρμοδίως. Ἂν δὲν θελήσετε ν’ ἀσχοληθῆτε μὲ αὐτό, θὰ κλαύσητε, ἂν σᾶς δοθῇ ὁ καιρός. Πάντως ὁ κομμουνισμὸς δὲν καταπολεμεῖται, οὔτε μὲ τὰ ὅπλα μόνον, οὔτε μὲ τὴν βίαν μόνον. Χρειάζονται μεταρρυθμίσεις θετικαὶ μέχρι ἐξαντλήσεως τῶν δυνατοτήτων μὲ παράλληλον χρῆσιν ψυχολογικῶν μεθόδων καὶ διαφωτίσεως. Ἄλλως εἴτε ἐκδηλωθῇ ἐκ τοῦ κομμουνισμοῦ εἴτε ἐκ τῆς δημαγωγίας, ἡ Ἑλλάς, ἡ Ἐθνικὴ θὰ διατρέξῃ μεγάλον κίνδυνον, οὐχὶ εἰς ἀπώτερον, ἀλλ’ εἰς τὸν προσεχῆ χρόνον. Προνοεῖν δεῖ τὸν ἄνδρα τὸν σοφόν, ἔλεγον οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες. Δείξατε, τί θέλετε νὰ εἶσθε.

§139Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἔστω καὶ ἀργὰ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἐπιλαμβάνεται τοῦ μεγάλου θέματος τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων τῶν ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων. Ἐδῶ καὶ ὀκτὼ ἡμέρες, ὁλόκληρος ἡ ἐργατικὴ τάξις μὲ ἀγωνία παρακολουθεῖ τὰς συζητήσεις μας. Ἐδῶ καὶ ὀκτὼ ἡμέρες, νέαι ἐλπίδες ἐδημιουργήθησαν εἰς τὰς ψυχὰς τῶν ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων. Αἱ ἐλπίδες αὐταί, ἀποτελοῦν τὴν καλλιτέραν εὐχήν μας, ὥστε νὰ καταστοῦν πραγματικότης. Ἡ κατοχή, ὁμολογουμένως ἀνέτρεψε τὴν σειράν, ἡ ὁποία ἀκολουθεῖται εἰς τὰς σχέσεις τῆς ἐργασίας. Ἡ κατοχὴ ἦταν ἐκείνη, ἡ ὁποία ὁμολογουμένως ὡλοκλήρωσε τὴν δυστυχίαν τῶν μαζῶν. Ἡ ἀπελευθέρωσις ὅμως, ἔθεσε τὴν σφραγῖδα τοῦ κακοῦ δρόμου, τὸν ὁποῖον εἴχομεν ἀκολουθήσει. Ἡ ἐργατικὴ τάξις δὲν θὰ ξεχάσῃ ποτὲ τὸν ἐμπνευστὴν τοῦ νόμου 28, ὁ ὁποῖος κατὰ τὴν γνωστὴν νοοτροπίαν τοῦ Κ.Κ.Ε. καθιέρωσε αὐτόν. Δυστυχῶς, αὐτὸς δὲν εἶναι ἄλλος παρὰ ὁ Πορφυρογένης. Δὲν θὰ κρίνω τώρα, διὰ ποῖον λόγον ὁ Πορφυρογένης ἐθέσπισε τὸν νόμον αὐτόν, εἶμαι ὅμως ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω ὅτι ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου αὐτοῦ, ἀποτελεῖ μίαν σειρὰν τοῦ προγράμματος τοῦ Κ.Κ.Ε., νὰ ἐξαθλιώσῃ τὰς ἐργατικὰς μάζας. Δυστυχῶς, αἱ Κυβερνήσεις αἱ ὁποῖαι διεδέχθησαν τὴν πρώτην μεταπολεμικὴν Κυβέρνησιν, δὲν ἠθέλησαν ν’ ἀπαγγιστρωθοῦν ἀπὸ τὴν τακτικὴν αὐτήν. Ἐνῷ δὲ παραδόξως, ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις φροντίζουν νὰ διατιμήσουν τὰ ἡμερομίσθια καὶ τοὺς μισθοὺς εἰς ἐπίπεδα χαμηλά, ὥστε νὰ καταδικάζουν τούτους εἰς τὸν ἐκ πείνης θάνατον, δὲν ἔχουν τὴν δύναμιν νὰ διατιμήσουν τὰ εἴδη πρώτης ἀνάγκης εἰς τιμὰς λογικὰς μὲ ἀποτέλεσμα νὰ δημιουργοῦν σύγχυσιν καὶ ἀνωμαλίαν, ἥτις ἐκσπᾷ εἰς βάρος τῆς ζωῆς τῶν μισθοσυντηρήτων. Ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ἀνεγνώσθη μία ἔκθεσις τοῦ συναδέλφου κ. Σφαέλλου προχθές, βάσει τῆς ὁποίας οἱ ἐργάται τῆς Ἑλλάδος ἀμείβονται κατὰ 250 φορὰς πλέον τοῦ προπολεμικοῦ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος σήμερον, νὰ πληροφορήσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς ἐργάτης ποὺ νὰ ἀμείβεται περισσότερον ἀπὸ 100 φορὲς ἔναντι τοῦ προπολεμικοῦ ἡμερομισθίου.

§140Δ. ΣΦΑΕΛΛΟΣ. Ἐγὼ εἶπον, ὅτι τὸ μέσον ἐργατικὸν ἡμερομίσθιον ἀνέρχεται εἰς τὸ 100πλάσιον μέχρι τοῦ 150πλασίου τοῦ προπολεμικοῦ, καὶ ὅτι εἴς τινας περιπτώσεις ὑπάρχουν ἐργάται, οἱ ὁποῖοι ἀμείβονται μέχρι τοῦ 250πλασίου. Ὡς παράδειγμα σᾶς φέρνω τοὺς λινοτύπας.

§141Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Οἱ λινοτύπαι ἀποτελοῦν ἕνα ἐλάχιστον, ἕνα ἀνάξιον λόγου ποσοστὸν ἐργατῶν. Κύριοι βουλευταί, οἱ ἐργάται τῆς Ἑλλάδος, οἱ ὁποῖοι ἀνέρχονται εἰς τὰς 550.000 εἰς τὸ σύνολόν των διέρχονται ἡμέρες τραγικές. Πρὸ 15 ἡμερῶν διήνυσα τὴν Δυτικὴν Θρᾴκην καὶ Μακεδονίαν. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ὑπομνήσω, ὅτι εἰς τὴν Θρᾴκην ἕνα μεγάλο ποσοστόν, 50%, δὲν ἀγοράζει τὸ ψωμὶ τοῦ δελτίου. Οἱ ἐργάται, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται δὲν λαμβάνουν ἡμερομίσθια ὑπερβαίνοντα τὰς 5.000. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις θέλῃ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ πρόβλημα, εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ τὸ πάρῃ εἰς τὰ χέρια της εἰς τὰ σοβαρά. Καὶ ὅπως εἶπεν ὁ ἐξ Ἀττικῆς ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Γονῆς, θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ ἑνιαῖον πρόγραμμα διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ἐργατικοῦ ζητήματος. Δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς περιπτώσεις ποὺ οἱ Ἕλληνες ἐργάται ὁμολογουμένως διέρχονται κρίσιν, νὰ σπρώχνωμεν ἡμεῖς οἱ ἴδιοι τοὺς δυσηρεστημένους ἐργάτας πρὸς τὸν κομμουνισμόν. Διότι, ἐνῷ οἱ ἐργάται ὑποφέρουν καὶ ἀποθνήσκουν, τὸ Κράτος ἀφήνει συνειδητὰ τὴν τάξιν τῶν βιομηχάνων νὰ πλουτίζῃ, πατώντας ἐπὶ τῶν πτωμάτων τῆς ἐργατικῆς τάξεως. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς αἰθούσης καὶ τῶν θεωρείων).

§142Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Εἴπατε ὅτι εὑρήκατε ἕνα ποσοστὸν ἐργατῶν κατὰ τὴν περιοδείαν σας, οἱ ὁποῖοι δὲν μποροῦν νὰ πάρουν τὸ ψωμί των. Σᾶς ἐρωτῶ, ἐξηκριβώσατε ἂν καὶ οἱ παραγωγοὶ μποροῦν νὰ τὸ πάρουν;

§143Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Διὰ νὰ ἐπισκεφθῶ τοὺς γεωργούς, θὰ ἔπρεπε νὰ συμβληθῶ μὲ τὸν καπετὰν Μᾶρκον.

§144Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ οἱ γεωργοὶ καὶ οἱ κτηνοτρόφοι εὑρίσκονται εἰς τὴν αὐτὴν κατάστασιν μὲ τοὺς ἐργάτας ποὺ ἀνεφέρατε καὶ χειροτέραν ἴσως.

§145Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ὡμίλησε διὰ τὴν κατάργησιν τοῦ νόμου 424. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω, ὅτι μόνον καταχρήσεις ἀπὸ μέρους τῆς ἐργοδοτικῆς πλευρᾶς ἐγένοντο ἐξ ἀφορμῆς τῆς καταργήσεως τούτου. Προχθὲς ἀκόμη εἰς τὴν Βέρροιαν ἀπελύθησαν 206 ἐργάται. Κατὰ σύμπτωσιν ὅλοι αὐτοὶ δὲν ἀνῆκον εἰς τὴν ἀριστεράν, ἀλλὰ ἦσαν συντηρητικοὶ καὶ ἐθνικόφρονες, τοὺς ὁποίους ἀπέλυσεν ἡ ἑταιρεία, διότι ἠσκήθη πίεσις τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος. Ὁ ἐμπνευστὴς τῆς καταργήσεως τοῦ 424 δὲν μπόρεσε νὰ προΐδῃ ποῖα θὰ ἦσαν τὰ ἀποτελέσματα ἐκ τῆς τοιαύτης καταργήσεως. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω, κύριοι, ὅτι ἡ κατάργησις τοῦ νόμου 424 ηὔξησε τὴν ἐπιρροὴν τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος ἐπὶ τῶν μαζῶν, διότι ἔδωσα τὴν εὐκαιρίαν εἰς τοὺς ἐργοδότας, οἱ ὁποῖοι πατρίδα, θρησκείαν καὶ οἰκογένειαν ἔχουν μόνον τὸ πορτοφόλι των, νὰ πραγματοποιήσουν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον πάντοτε εἶχον ὑπ’ ὄψιν των, νὰ ἀπαλλαγοῦν τῶν ἐθνικοφρόνων ἐργατῶν οἱ ὁποῖοι μὲ πολιτισμένον τρόπον διεξεδίκουν τὰ δίκαια τῆς ζωῆς των, καὶ νὰ διατηρήσουν τοὺς ἄλλους, ἀφ’ ἑνὸς διὰ νὰ ἐξασφαλίσουν τὴν πισινὴν μὲ τοὺς ἀντάρτας, ἀφ’ ἑτέρου δὲ νὰ εὑρίσκωνται εἰς ἀγαθὰς σχέσεις μὲ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἀπειλοῦν νὰ ἀνατρέψουν τὸ Ἐθνικὸν καθεστώς.

§146Γ. ΜΕΛΑΣ. Πότε κατηργήθη ὁ νόμος αὐτὸς διότι δὲν ἐνθυμοῦμαι καλῶς;

§147Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Τὸν Μάϊον τοῦ 1946.

§148ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἰς τὰς 8.5.46, καὶ σᾶς ἐρωτῶ διατὶ δὲν ἐλάβατε μέρος τότε εἰς τὴν συζήτησιν, καὶ δὲν τὰ εἴπατε;

§149Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ὅταν διεξήγετο ἡ συζήτησις σᾶς πληροφορῶ ὅτι ἤμουν εἰς τὴν Ἀμερικήν, παρηκολούθησα ὅμως ἀπὸ ἐκεῖ τὰ γενόμενα. Ἐλέχθη ἀκόμη ὅτι διὰ τοῦ νόμου 118 ἡ ἐργατικὴ τάξις ἐξυπηρετήθη. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ὑπογραμμίσω: Ἄν ἕνας νόμος ἔδωκε τὴν εὐκαιρίαν νὰ ὁλοκληρωθῇ ἡ καταστροφὴ τῆς ἐργατικῆς τάξεως, αὐτὸς ἦτο ὁ 118, διότι ἐγένετο κακὴ χρῆσις τούτου, διότι δι’ αὐτοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ ἀπαλλαγῇ ὁ ἐργοδοτικὸς κόσμος ἀπὸ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἔγιναν ἀφορμὴ νὰ πλουτίσουν αὐτόν. Κύριοι, θὰ πρέπει χωρὶς δισταγμούς, νὰ ὁμολογήσω μίαν μεγάλην ἀλήθειαν. Δὲν πᾶνε καθόλου καλὰ τὰ πράγματα ἀπὸ πλευρᾶς ἐργατικῆς.

§150ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἀπὸ πάσης πλευρᾶς.

§151Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἡ ἀνεργία καθημερινῶς αὐξάνεται, δὲν μπορῶ νὰ παραδεχθῶ ὅτι ἀνέρχεται τὸ ποσοστὸν εἰς 31 ἢ 32% ὅπως ἐλέχθη. Ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ ἐρευνήσωμεν διὰ ποῖον λόγον αὐξάνεται ἡ ἀνεργία. Ἐγὼ ὁμολογῶ ἀπολύτως, καὶ πιστεύω ὅτι ἡ αὔξησις τῆς ἀνεργίας ὀφείλεται ἐν πολλοῖς καὶ εἰς τὰ γεγονότα τῆς ὑπαίθρου, καὶ τὴν ἔλλειψιν ἀσφαλείας, οἱ δὲ ἐργάται καὶ ἀγρόται, οἱ ὁποῖοι ἐξαναγκάζονται κάτω ἀπὸ τὴν πίεσιν τῶν ἀνταρτῶν νὰ καταφύγουν εἰς τὰς πόλεις, προσφέρουν τὴν ἐργασίαν των ἀντὶ μιᾶς ὀκᾶς ἄρτου. Κατὰ συνέπειαν ὑπάρχει ἀνταγωνισμὸς μεγάλος μεταξὺ τῶν ἐργατῶν ὡς πρὸς τὴν προσφορὰν ἐργασίας, καὶ δὲν μποροῦμε νὰ καταπολεμήσωμε τὴν ἀνεργίαν, ἐφ’ ὅσον ἡμεῖς οἱ ἴδιοι τὴν δημιουργοῦμεν. Εἴτε μὴ ἀντιμετωπίζοντες ἀποφασιστικῶς τὴν ἀνταρσίαν, εἴτε διατηροῦντες ἐν ἰσχύϊ νομοθετήματα τὰ ὁποῖα ἐπιτρέπουν εἰς τοὺς ἐργοδότας τὴν ἐκμετάλλευσιν, ἀπὸ ἀνθρώπου εἰς ἄνθρωπον. Ὁ νόμος θὰ πρέπει μὲ ψήφισμα τῆς Βουλῆς νὰ καταργηθῇ. Δὲν μπορεῖ κατ’ οὐδένα λόγον νὰ διατηροῦμεν τὰ ἡμερομίσθια, ὅταν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διατηροῦμεν καὶ τὰ ἄλλα εἴδη, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπαραίτητα διὰ τὴν ζωὴν τοῦ ἀνθρώπου. Τὸ Κράτος νομίζω ὅτι ἔχει τὴν δύναμιν νὰ ἐπιβληθῇ εἰς τὸ σύνολον τῶν κοινωνικῶν ἐκδηλώσεων καὶ νομίζω ὅτι, θὰ πρέπει νὰ ἀρχίσῃ πρῶτα ἀπὸ ἐκεῖ ποὺ ὑπάρχουν οἱ πόροι τῆς ζωῆς. Δὲν μπορεῖ ὁ ἐργάτης νὰ ἐργάζεται διὰ μίαν ὀκᾶ ψωμί, οὔτε μπορεῖ νὰ βλέπῃ τὰ παιδιά του νὰ περιφέρωνται γυμνά, οὔτε μπορεῖ τοῦ ἐργάτου τὸ παιδὶ νὰ πεθαίνῃ, διότι δὲν ἔχει τὰ φάρμακά του νὰ ἀντιμετωπίσῃ τοὺς κινδύνους κατὰ τῆς ἀσθενείας. Δὲν νοεῖται Κράτος πολιτισμένον ὅταν δὲν διασφαλίζῃ τὴν ζωὴν εἰς ὅλους τοὺς πολίτας του. Δὲν μπορῶ καταλήγων, νὰ παραγνωρίσω ὅτι καὶ οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι εὑρίσκονται εἰς τραγικὴν θέσιν, ὅτι καὶ οἱ ἀγρόται ὑποφέρουν πολύ. Ὁλόκληρος λοιπὸν ὁ πολιτικὸς κόσμος ἂς ἀρθῇ εἰς τὸ ὕψος τῶν περιστάσεων. Μὲ τὴν ἰδίαν ὁρμὴν ποὺ τὸ πρόβλημα τῆς ἀσφαλείας, μὲ τὴν ἰδίαν ὁρμὴν ποὺ ἀντιμετωπίζει τὸ πρόβλημα τὸ στρατιωτικόν, μὲ τὰς ἰδίας σκέψεις ποὺ εὑρίσκεται προσηλωμένος εἰς τὰς ἐθνικὰς διεκδικήσεις, ἂς ἔλθῃ διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ἐργατικοῦ προβλήματος. Μόνον ἔτσι εἶναι δυνατὸν νὰ δοῦμε καλυτέρας ἡμέρας. Μόνον ἔτσι εἶναι δυνατὸν νὰ σώσωμε τὸν τόπον. Μόνον ἔτσι εἶναι δυνατὸν νὰ σταματήσουν πλουτίζοντες οἱ διάφοροι ἐκμεταλλευταὶ τοῦ ἐργατικοῦ νόμου. Μόνον ἔτσι εἶναι δυνατὸν νὰ σώσωμεν τὸ Ἐθνικὸν καθεστώς. Ἡ ἐργατικὴ τάξις προσέφερε περισσότερον ἀπὸ ὅ,τι μποροῦσε· προέβαλε τὰ στήθη της μεταξὺ τῶν πρώτων πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς ἀνταρσίας. Ὁ ἐξ Ἀττικοβοιωτίας συνάδελφος σᾶς ἔδωσε εἰκόνα ἀρκετὰ ζωηράν, περὶ τοῦ πόσας θυσίας ἡ ἐργατικὴ τάξις ὑπέστη εἰς τὸν ἀγῶνα. Θὰ πρέπει νὰ μὴ ἀφήσωμεν εἰς τοὺς ἐργάτας τὸ βάρος ὅλου τοῦ ἀγῶνος, διὰ τὴν διατήρησιν τοῦ Ἐθνικοῦ καθεστῶτος σήμερον. Εἴτε θέλετε νὰ τὸ παραδεχθῆτε εἴτε ὄχι, οἱ ἐργάται ἀντιμετωπίζουν τὸ μεγαλύτερον βάρος τῆς πιέσεως τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος. Τὶ νὰ κάνῃ ὁ κομμουνισμὸς μέσα εἰς τὰ βιομηχανικὰ καὶ ἐμπορικὰ ἐπιμελητήρια; Οἱ βιομήχανοι συνειδητὰ ἢ ἀσυνείδητα ἔχουν καταστῆ οἱ μεγάλοι σύμμαχοι τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος. Ὁ ἐργάτης τρέφεται εἰς τὰ συνδικᾶτα. Τὰ συνδικᾶτα ὅμως κρατοῦν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι πολλάκις δὲν εὐνοοῦν τοὺς σκοποὺς αὐτούς, καθ’ ὃν χρόνον οἱ ἐργάται ἀγωνίζονται διὰ τὴν Ἑλλάδα, διότι νομίζουν ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀπομακρυνθοῦν ἀπὸ τὴν ἰδέαν τοῦ Ἔθνους. Δὲν θὰ θελήσω νὰ ἐπιρρίψω εἰς οὐδένα τὴν εὐθύνην αὐτὴν τῆς κακομοιριᾶς τοῦ ἐργατικοῦ κόσμου. Θὰ πῶ ὅτι εἶναι ὑπεύθυνοι, περισσότερον ψυχολογικῶς, εἶναι ὑπεύθυνοι, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι κυβερνοῦν. Ἂν θέλουν νὰ σώσουν τὸν τόπον, ἂν θέλουν νὰ δώσουν χαρὰν εἰς τὸν λαὸν ἂς προχωρήσουν. Θὰ μοῦ πῆτε ποῦ θὰ εὕρῃ ἡ Κυβέρνησις τὰ μέσα διὰ νὰ αὐξήσῃ τὰ ἡμερομίσθια καὶ τοὺς μισθούς; Ἂς καταργήσῃ τὸν νόμον 28, ἂς ἐπανέλθῃ εἰς τὰ καθεστῶτα τῶν συλλογικῶν συμβάσεων, καὶ οἱ ἐργάται τότε, μόνοι τους, θὰ τὰ κανονήσουν.

§152Δ. ΣΦΑΕΛΛΟΣ. Νομίζετε ὅτι εἰς ὅλην τὴν ὑπόθεσιν τῶν ἐργατικῶν ἡμερομισθίων ἡ παρέμβασις τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς δὲν πρέπει νὰ ἐξετασθῇ; Πάντως αὐτὸ εἶναι ἕνα θέμα, μία ἐπερώτησις, τὴν ὁποίαν ἔχω ἤδη ὑποβάλει, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς ἕνα τόπον ὁ ὁποῖος ὑποφέρει τόσα ὅσα ὁ ἰδικός μας, ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ νὰ ἔχῃ τόσα δικαιώματα, ἀλλὰ ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ἐπανέλθω.

§153Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἀπαντῶν εἰς τὸν ἐκ Πειραιῶς συνάδελφον, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ καταγγείλω ἐπισήμως ὅτι ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ δὲν κάμνει τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ διευκολύνῃ τὴν ἐθνικὴν τοῦ τόπου καταστροφήν. Πρὸ πέντε μηνῶν ὁ Ο.Λ.Π. ἀπεφάσισε νὰ δώσῃ αὔξησιν εἰς τοὺς ἐργάτας του. Ἡ περίφημος αὐτὴ Ἐπιτροπὴ δὲν τὴν ἐπέτρεψε. Πρὸ μηνὸς ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν κ. Χέλμης ὑπέγραψεν αὔξησιν τῶν ἡμερομισθίων τῶν ἀρτεργατῶν Ἀθηνῶν κατὰ 50%. Ὅταν οἱ ἀρτεργάται τῆς Ἑλλάδος ἐζήτησαν ἐπέκτασιν τοῦ μέτρου καὶ εἰς αὐτούς, ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ εἰς τὴν ὁποίαν προσέτρεξαν οἱ ἀρτεργάται δὲν ἔδωσε τὴν δέουσαν ἔγκρισιν. Ἔτσι τίθενται τεράστια προβλήματα. Ἴσως ἦτο ὑπερβολικὸς ὁ χαρακτηρισμός μου ὅτι ἑτοιμάζει τὴν ἐθνικὴν καταστροφήν, ἀλλὰ συνηθίζω νὰ λέγω ἐλευθέρως τὴν γνώμην μου καὶ ἐν προκειμένῳ ἐκφράζω τὴν γνώμην τοῦ λαοῦ ὁ ὁποῖος πιστεύει ὅτι τὸ συγκρότημα αὐτὸ εἶναι φρουρὸς τῶν συμφερόντων τῆς κεφαλαιοκρατίας. (Χειροκροτήματα ἐκ τῶν θεωρείων).

§154Κ. ΔΗΛΑΒΕΡΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁμολογῶ ὅτι κατέχομαι ὑπὸ δέους προκειμένου νὰ ὁμιλήσω ἐνώπιον ὑμῶν ἐπὶ θέματος τόσον σοβαροῦ καὶ τόσον σπουδαίου οἷον εἶναι τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τοῦ Ἕλληνος ἐργάτου κατὰ τὰς σημερινὰς κρισίμους στιγμὰς τῶν ἐθνικῶν κλυδωνισμῶν καὶ τῆς ὀξυτάτης οἰκονομικῆς δυσπραγίας. Ὁ ἔχων τὴν τιμὴν νὰ ὁμιλῇ ἐνώπιόν σας, τυγχάνει νὰ εἶναι ἐργοδότης καὶ ἴσως φαίνεται κάπως παράδοξον καὶ ἴσως κάπως ὕποπτον ὅτι ἐργοδότης ἅπτεται τοῦ ζητήματος τῶν ἐργατικῶν ἡμερομισθίων ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς. Ἐν τούτοις, κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ὅτι ἡ ἰδιότης τοῦ ἐργοδότου κάθε ἄλλο μὲ καθιστᾷ παρὰ ἀναρμόδιον διὰ τὸ θέμα αὐτό. Ἐγώ, κύριοι, πρεσβεύω ὅτι ὁ προϊστάμενος ἐπιχειρήσεως ἡ ὁποία παράγει βιοτικὰ ἀγαθὰ καὶ ἡ ὁποία ἀπασχολεῖ ἐργατικὸν προσωπικόν, δὲν ἀνήκει εἰς τὸν ἑαυτόν του ἀλλ’ εἰς τὴν κοινωνίαν τὴν ὁποίαν εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ἐξυπηρετῇ καὶ εἰς τὴν ὁποίαν εἶναι ὑπόλογος δι’ ὅλας αὐτοῦ τὰς ἐργοδοτικὰς καὶ ἐπαγγελματικὰς πράξεις. Καὶ κολακεύομαι συγχρόνως νὰ διαπιστώνω ὅτι μέσα εἰς τὴν ταπεινήν μου ἐργασίαν πλήρης ἐπικρατεῖ κατανόησις μεταξὺ τῶν ἐργαζομένων καὶ τοῦ ἐργοδότου καὶ ἐπαινετή, ἀξιοθαύμαστος, δύναμαι νὰ εἴπω προσπάθεια ἀποδοτικῆς ἐργασίας τοῦ ἐργάτου καὶ τοῦ τεχνίτου. Ἐπιτρέψατέ μου ἀκόμη διὰ νὰ νομιμοποιηθῶ τρόπον τινὰ εἰς τὸ θέμα τοῦτο νὰ εἴπω ὅτι ἔχω ζυμωθῆ μὲ τὸ ἐργατικὸν ζήτημα, ὅτι ἀπὸ μακρῶν ἐτῶν ὑπευθύνως διαχειρίζομαι οὐχὶ ἀναξίαν λόγου ἐπιχείρησιν τόσον εἰς ἐποχὰς εὐπραγίας ὅσον καὶ εἰς ἐποχὰς δυστυχίας, τόσον εἰς ἐποχὰς καθορισμοῦ ἐλευθέρου ἡμερομισθίου, ὅσον καὶ εἰς ἐποχὰς συλλογικῶν συμβάσεων ἐπὶ Κυβερνήσεως Μεταξᾶ, τόσον κατὰ τὴν ἀθλιότητα τῆς κατοχῆς ὅσον καὶ κατὰ τὴν σημερινὴν ἀναδημιουργικὴν περίοδον. Καὶ σήμερον ἀκόμη βλέπετε τὸ μὲν νόμιμον ἡμερομίσθιον κατ’ ὄνομα μόνον εἶναι τεθειμένον, ἐνῷ ἐν τῇ πραγματικότητι αἱ πλεῖσται τῶν ἰδιωτικῶν ἐπιχειρήσεων ἀμείβουν κατὰ τὴν κρίσιν των τὸν ἐργάτην εἰς ἐπίπεδα κατὰ τὸ μᾶλλον ἢ ἧττον ἀνώτερα τῶν νομίμως τεθειμένων. Ὀφείλω νὰ εἴπω ἀκόμη ὅτι τὸ ἐργατικὸν ζήτημα μελετῶ ἀπὸ δεκαετηρίδων, διότι μοῦ εἵλκυσε τὴν προσοχὴν τὸ μέγα θέμα πῶς εἶναι δυνατὸν εἰς τὴν Ἑλλάδα ἡ ὁποία εἶναι τόπος κατ’ οὐσίαν βραχώδης μὲ πληθυσμὸν πολύν, πῶς εἶναι δυνατὸν εἰς τὴν Ἑλλάδα νὰ ὑπάρχουν ἡμερομίσθια σταθερὰ δηλαδὴ νὰ ἔχουν σταθερὰν ἀγοραστικὴν ἀξίαν ἐπιτρέπουσαν τὴν ἀποταμίευσιν, διότι χωρὶς ἀποταμίευσιν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποβλέψωμεν εἰς προκοπὴν τοῦ ἐργάτου. Καὶ ἐπὶ πλέον πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ εὐκαιρία ἐργασίας δι’ ὅλους ἐκείνους οἱ ὁποῖοι μὴ ἀνήκοντες εἰς τὸν ἐργατικὸν πληθυσμὸν ἐπιθυμοῦν νὰ ἐργασθοῦν εἰς ἐργοστάσια ἢ οἱανδήποτε ἐπιχείρησιν. Καὶ διέγνωσα ὅτι διὰ νὰ καταστῇ τοῦτο δυνατὸν πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἐθνικὸν εἰσόδημα εὐθηνὸν καὶ διὰ νὰ ὑπάρχῃ τοιοῦτον εἰσόδημα πρέπει νὰ συντρέχουν ὡρισμένοι ὅροι εἰδικῶς εὐνοϊκοὶ διὰ τὴν Ἑλλάδα, οἱ ὁποῖοι συντρέχοντες ἐπιτρέπουν εἰς τὸν ἐργάτην πᾶσαν πρόοδον καὶ πᾶσαν προκοπήν. Διέγνωσα ὅμως συγχρόνως, κύριοι, ὅτι οἱ εἰδικοὶ ἐκεῖνοι ὅροι οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀπαραίτητοι διὰ νὰ ὑπάρχῃ καλὸν βιοτικὸν ἐπίπεδον εἰς τὴν Ἑλλάδα, παραγνωρίζονται κατὰ τοὺς τελευταίους καιρούς. Ὄχι μόνον τὰ πράγματα ἀποβαίνουν δυσμενῆ εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ καὶ νέαι δοξασίαι ἐπικρατήσασαι διεθνῶς, τελείως ὅμως ἀσύμφοροι διὰ τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τοῦ Ἕλληνος ἐργάτου, διέγνωσα ὅτι αἱ τοιαῦται δοξασίαι ἔχουσιν ἐπικρατήσει καὶ ἐν Ἑλλάδι καὶ ὡς ἐκ τούτου τὸ μέλλον τοῦ Ἕλληνος ἐργάτου καθίσταται ἐπὶ μᾶλλον καὶ μᾶλλον προβληματικόν. Καὶ τὸ μέν, τοῦ παρελθόντος πολέμου προέβλεπον τὴν συνεχῆ ὕψωσιν τοῦ τιμαρίθμου τῆς ζωῆς καὶ τὴν συνεχῆ πτῶσιν τῆς ἀγοραστικῆς δυνάμεως τοῦ Ἑλληνικοῦ νομίσματος. Μετὰ δὲ τὸν τελευταῖον πόλεμον, ὁπότε ἡ Ἑλλὰς ἐστερήθη τελείως, δύναμαι νὰ εἴπω, τοῦ ἐθνικοῦ της εἰσοδήματος, ἐφοβήθην δεδικαιολογημένως ὅτι τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα ὑπὸ τὰς κρατούσας συνθήκας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπανασυσταθῇ· ἐφοβήθην ἀπὸ τὰς πρώτας στιγμὰς τῆς ἀπελευθερώσεως οἰκονομικὸν ἀδιέξοδον ὡς τὸ σημερινόν. Μὲ τοιαύτην προϊστορίαν ἔχω τὴν ἀξίωσιν νὰ ἀκουσθῶ ἐπ’ ὀλίγον μετὰ προσοχῆς καὶ μετ’ αὐστηρότητος. Τὸ ζήτημα τῶν ἐργατικῶν ἡμερομισθίων, κύριοι, τὸ ζήτημα τῶν γλίσχρων μισθῶν εἶναι μόνον ἕνας κρίκος μαζὶ μὲ πολλοὺς ἄλλους κρίκους ἐκδηλοῦντας ἀνωμαλίας οἰκονομικὰς τῆς παρούσης ἐποχῆς καὶ ὅλοι αὐτοὶ οἱ κρίκοι ἀποτελοῦν μίαν ἅλυσιν κακοδαιμονίας, ἡ ὁποία εἶναι ἀπότοκος βασικωτέρων καὶ τεραστίων σφαλμάτων ἐν τῇ κατευθύνσει τῶν οἰκονομικῶν πραγμάτων τῆς πατρίδος μας, σφαλμάτων τὰ ὁποῖα παρακατιὼν θὰ ἐκθέσω.

§155Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι δυνατὸν ἐπὶ ἑνὸς τόσον σοβαροῦ θέματος νὰ γίνεται συζήτησις μὲ τὰ ἑδώλια τῆς Βουλῆς κενά. Θὰ πρέπει νὰ διακόψωμεν τὴν συνεδρίασιν δι’ αὔριον.

§156Κ. ΔΗΛΑΒΕΡΗΣ. Βεβαίως, κύριε Πρόεδρε, ὅπως βλέπετε ὁμιλῶ πρὸ κενῶν ἑδωλίων.

§157ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν, καὶ νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τὴν Παρασκευήν;

§158ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§159ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6 μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 9.50′ μ. μ.).