1947.05.15

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 115η

Πέμπτη 15 Μαΐου 1947

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 7.00′ μ. μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Δρόσος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§2Γ. ΔΡΟΣΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Π. Λυκουρέζος καταθέτει τηλεγράφημα τοῦ Ἐμποροβιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Καλαμῶν, τοῦ Συνδέσμου ΣΠΑΠ Καλαμῶν καὶ τῆς Κοινότητος Θουρίας διαμαρτυρομένων ἐντόνως ἐξ ἀφορμῆς τῶν θλιβερῶν γεγονότων Ἴσαρι διὰ τὴν κατάστασιν τῆς δημοσίας τάξεως καὶ ἀξιούντων τὴν ἄμεσον λῆψιν ριζικῶν καὶ ἀποφασιστικῶν μέτρων κατὰ τῆς ἀνταρσίας. Ὁ βουλευτὴς Ἀττικοβοιωτίας κ. Α. Σακελλαρίου καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Ἀχαρνῶν (Μενιδίου), ζητούντων τὴν μὴ πραγματοποίησιν τῆς ἀναγκαστικῆς ἀπαλλοτριώσεως ἐν Μενιδίῳ, διὰ στρατιωτικὰς ἀνάγκας. Οἱ βουλευταὶ Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας κ. Δ. Μητσόπουλος καὶ Γ. Καλαντζόπουλος διὰ τηλεγραφήματός των ἀναφέρουν ὅτι παρὰ τὴν θέσιν περιβόλια ἀνετράπη αὐτοκίνητον, λόγῳ ἀτελοῦς κατασκευῆς ἀρξαμένων ἔργων καὶ ζητοῦν ἄμεσον χορήγησιν πιστώσεων πρὸς ἀποκατάστασιν ἔργων. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας κ. Δ. Μητσόπουλος καταθέτει τηλεγράφημα τοῦ Ἡρακλέους Ραΐκου κατοίκου Ἀμπελακιωτίσσης–Ναυπάκτου ἀναφέροντος ὅτι τὴν 10ην τρέχοντος συμμορία εἰσελθοῦσα εἰς τὴν ἀνωτέρω κοινότητα ἐλεηλάτησε 10 οἰκίας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Β. Σαγιᾶς καταθέτει ἀναφορὰν Ἐθνικοφρόνων πολιτῶν τοῦ χωρίου Δοκανέϊκα Πατρῶν διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ εἰσέτι κατάπαυσιν τῆς ἀνταρσίας καὶ προσφερομένων ἐθελοντικῶς ἵνα χρησιμοποιηθῶσι διὰ τὴν καταστολὴν ταύτης. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Σ. Πολυζωγόπουλος καταθέτει τηλεγράφημα τοῦ γαλακτοκομικοῦ Συνεταιρισμοῦ Μανωλάδος δι’ οὗ ζητεῖται ἡ κατάργησις διατιμήσεων ἐπὶ τῶν γαλακτοκτηνοτροφικῶν προϊόντων καὶ συνιστᾷ τὴν ἀποδοχὴν τοῦ αἰτήματος τούτου. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Δ. Μητσόπουλος καταθέτει τηλεγράφημα τῶν κατοίκων τῶν Κοινοτήτων Ναυπακτίας, Ἁγίου Δημητρίου, Καστανᾶς, Ἀραχώβης καὶ ἄλλων Κοινοτήτων διαμαρτυρομένων δι’ ἐγκατάλειψίν των ἀπὸ ἀπόψεως ἀσφαλείας καὶ ζητούντων λῆψιν μέτρων προστασίας των. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Σ. Πολυζωγόπουλος καταθέτει τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν 10 Κοινοτήτων τῆς Δυτικῆς Μυρτούντας–Βαρθολομίου διαμαρτυρομένων κατὰ τοῦ Γʹ Διαμερίσματος Διανομῶν Πατρῶν καὶ τῆς ὑπηρεσίας Δ.Ε.Κ. Λεχαινῶν διὰ τὴν ἀπὸ πενταμήνου διακοπὴν χορηγήσεως ζαχάρεως, παιδικῶν συσσιτίων, καὶ ἄλλων τροφίμων καὶ ζητούντων καταμερισμὸν εὐθυνῶν. Οἱ βουλευταὶ Αἰτωλοακαρνανίας κ. κ. Γ. Σταμάτης, Γ. Παπαϊωάννου, Σ. Χούτας καὶ Στρᾶτος καταθέτουν τηλεγράφημα τῆς Ἑνώσεως δικαστικῶν ὑπαλλήλων ζητούντων δικαίαν διαβάθμισίν των. Τὸ Σωματεῖον Κτηματομεσιτῶν Θεσσαλονίκης ζητεῖ τὴν παραμονὴν τῶν μελῶν του παρὰ τῷ Ἐπαγγελματικῷ Ἐπιμελητηρίῳ καὶ διενέργειαν διοικητικοῦ ἐλέγχου εἰς τὴν Ὁμοσπονδίαν καὶ τὸ Ἐπαγγελματικὸν Ἐπιμελητήριον. Ἡ Πανελλήνιος Ἕνωσις Ἐργοληπτῶν Δημοσίων Ἔργων Ἀθηνῶν καὶ ὁ Σύνδεσμος Ἐργοληπτῶν Φθιωτιδοφωκίδος διαμαρτύρονται διὰ μελετωμένην εἴσοδον εἰς τὸ Ταμεῖον Συντάξεων Μηχανικῶν–Ἐργοληπτῶν, ὡς νέων μετόχων, βοηθῶν τοπογράφων, τεχνιτῶν βοηθῶν, ἀξιωματικῶν, χαρτογράφων κλπ. Ὁ Πρόεδρος τοῦ ἀμπελουργικοῦ Συνεταιρισμοῦ Γουμενίτσης διαμαρτύρεται διὰ νέαν αὔξησιν τιμῆς θειϊκοῦ χαλκοῦ καὶ ζητεῖ ἐπαναφορὰν παλαιᾶς τιμῆς. Ὁ Πρόεδρος Παλαιοημερολογιτῶν Καβάλας διαμαρτύρεται διὰ παραπομπὴν εἰς Πλημμελειοδικεῖον Παλαιοημερολογίτου Ἱερέως Ν. Ἀλεξανδρίδη ἐπὶ ἀντιποιήσει Ἀρχῆς καὶ ζητεῖ τὴν ἐπέμβασιν τῶν Ἀρχῶν πρὸς πρόληψιν καταδίκης. Κάτοικοι τῆς Κοινότητος Λεχόβου Ἀμυνταίου διαμαρτύρονται διὰ διακοπὴν χορηγήσεως τροφίμων ἀπὸ 1 Μαρτίου εἰς οἰκογενείας ἐφέδρων ἐπιστράτων καὶ ζητοῦν τὴν μὴ διακοπὴν χορηγήσεως τούτων. Ὁ Κτηματικὸς Σύλλογος Δράμας διαμαρτύρεται διὰ τὰς συνεχεῖς τροποποιήσεις τοῦ ἐνοικιοστασίου καὶ ζητεῖ πιστὴν ἐφαρμογὴν τούτου ἀπὸ 1 Ὀκτωβρίου. Ὁ Σύνδεσμος Ἐπιχειρηματιῶν Λατομείων καὶ ἀσβεστοποιΐας Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ Περιχώρων ζητεῖ ὅπως τὰ Λατομεῖα διαθέτοντα βιομηχανικὰς ἐγκαταστάσεις ὑπαχθῶσιν εἰς τὰς προστατευτικὰς τοῦ ἐνοικιοστασίου διατάξεις. Ὁ Δήμαρχος Λαυρίου ζητεῖ ὅπως προκειμένου νὰ λειτουργήσῃ ἐργοστάσιον κατασκευῆς εἰδῶν νάϋλον ἐν Ἑλλάδι ἱδρυθῇ τοῦτο εἰς περιοχὴν Λαυρίου πρὸς ἀποσυμφόρησιν βιομηχανιῶν Ἀθηνῶν. Ὁ Ἐμπορικὸς Σύλλογος Ἀλεξανδρουπόλεως διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἵδρυσιν ποικιλωνύμων ὀργανισμῶν πρὸς διαχείρισιν τῶν ἐφοδίων τοῦ ἐξωτερικοῦ, ὡς καὶ διὰ τὴν συγκέντρωσιν καὶ διανομὴν ἐγχωρίων προϊόντων εἰς βάρος τῆς τάξεως τῶν ἐμπόρων, καὶ ζητεῖ τὴν ὀργάνωσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ ἐμπορίου βάσει τῶν μεταπολεμικῶν συνθηκῶν κλπ. Ἡ Ἀνωτάτη Συνομοσπονδία Βιοτεχνῶν Ἑλλάδος ζητεῖ ἀναστολὴν ἐξωστικῶν ἀποφάσεων καὶ σύνταξιν νέου ἐνοικιοστασίου παρ’ ἐπιτροπῆς εἰς ἣν νὰ συμμετάσχῃ καὶ ἀντιπρόσωπος τῶν βιοτεχνῶν Ἑλλάδος. Τὸ Αʹ ἐν Ἀθήναις Πανελλαδικὸν Συνέδριον τῶν ὀπαδῶν τοῦ Ἰουλιανοῦ Ἡμερολογίου διακηρύττει ὅτι διέκοψε πᾶσαν σχέσιν μετὰ τῆς κρατούσης Ἐκκλησίας καὶ ἀξιοῖ τὴν ἐπέμβασιν καὶ προστασίαν τῆς πολιτείας πρὸς παρεμπόδισιν πάσης κατὰ τῶν δικαιωμάτων της ἐπιβολῆς, ἀναγνώρισιν τῆς ἐλευθερίας ἐξασκήσεως θρησκευτικῶν καθηκόντων των κλπ. Οἱ πωληταὶ ἀκινήτων κατὰ τὴν περίοδον κατοχῆς Καλαμῶν ζητοῦν ἀκύρωσιν τῶν ἀγοραπωλησιῶν. Ὁ Ἐμπορικὸς Σύλλογος, τὸ Ἐργατοϋπαλληλικὸν κέντρον καὶ τὸ Σωματεῖον καπνεργατῶν Σερρῶν διαμαρτύρονται διὰ τὴν μὴ πραγματοποίησιν τῆς δενδροφυτεύσεως τῆς πόλεως Σερρῶν. Ἡ Γενικὴ Συνομοσπονδία Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Ἑλλάδος διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ἐπίλυσιν τῶν ἐκκρεμούντων αἰτημάτων της καὶ δὴ τοῦ ἐνοικιοστασίου, τῶν φορολογικῶν καὶ ἐπικουρικῶν Ταμείων κλπ. Ὁ Σύλλογος τῆς ἀστικῆς ἰδιοκτησίας Πατρῶν ζητεῖ ἀναπροσαρμογὴν μισθωμάτων οἰκιῶν καὶ καταστημάτων μὲ σημερινὸν τιμάριθμον ζωῆς καὶ κατάργησιν ἐπιτάξεων. Τὸ ἐργατικὸν κέντρον Καβάλας διαμαρτύρεται διὰ καθυστέρησιν ἐκπληρώσεως ἀνειλημμένης ὑποχρεώσεως ἔναντι δικαιούχων ἠσφαλισμένων καὶ μὴ καπνεργατῶν, ὧν δικαιώματα ἐνεκρίθησαν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 106)46 Συντακτικῆς Πράξεως κλπ. Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τῆς Ἑνώσεως Ἑλλήνων Ἐφοπλιστῶν Νέας Ὑόρκης ἀποστέλλει τὸ κάτωθι τηλεγράφημα: «Ἰωάννην Θεοτόκην, Πρόεδρον Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων Ἀθήνας Μετὰ βαθυτάτης λύπης πληροφορούμεθα ὅτι κατὰ τέως Ὑπουργοῦ Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας ἠγέρθη κατηγορία ἐπὶ λήψει προμηθείας δι’ ἀγορὰν πλοίων τύπου «Ἐλευθερίας» στόπ. Ὡς Ἕλληνες πολῖται ἐν πλήρει συναισθήσει ὑποχρεώσεώς μας πρὸς διαφώτισιν Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας αἰσθανόμεθα καθῆκον καὶ χρέος τιμῆς παρέξωμεν κατηγορηματικὴν τὴν διαβεβαίωσιν πρὸς τὴν Βουλὴν ὅτι οὐδεμία πρὸς οὐδένα ὁπωσδήποτε κατεβλήθη προμήθεια στόπ. Θλιβερὸν καὶ ἄδικον νὰ προσάπτεται τοιαύτη ἀνυπόστατος μομφὴ κατὰ τέως Ὑπουργοῦ Ἀβραὰμ μοχθήσαντος διὰ τὴν ναυτιλιακὴν ἀνασυγκρότησιν καὶ διεξαγαγόντα ἀποτελεσματικῶς διμέτωπον ἀγῶνα ἀπὸ Ἀμερικανικῆς καὶ Ἑλληνικῆς πλευρᾶς δεδομένου ὅτι τότε ἀγοραστικὴ ἀπροθυμία ὑφίστατο μεταξὺ ἐφοπλιστῶν. Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον Ἑνώσεως Ἑλλήνων Ἐφοπλιστῶν Νέας Ὑόρκης Μανώλης Κουλουκουντῆς, Γεώργιος Μοάτσος, Γεώργιος Βεργωτῆς, Γεώργιος Λαιμός, Γεώργιος Λύρας, Ἀντώνιος Παπαδάκης, Ἰωάννης Γουλανδρῆς, Δημήτριος Γράτσος, Κώστας Λαιμός». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Μητσιάλης, Ι. Μπουρνιᾶς, Κ. Σταμούλης, Ι. Μπερνίτσας, Χ. Στεργιόπουλος, Γ. Ἀριστείδου, Α. Περρωτῆς κλπ. καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ ἀπαλλαγῆς τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίου Νικολάου κάτω Πατησίων τῶν εἰσφορῶν τῶν νόμων 2200, 536, καὶ 976». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Θ. Τουρκοβασίλης, Ν. Πετρίδης, Χ. Πιπιλιάγκας καὶ Π. Παπαδόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κρίσεως Ἀξιωματικῶν καὶ Ἀνθυπασπιστῶν Στρατοῦ ξηρᾶς τελούντων ἐκτὸς ὑπηρεσίας καὶ ὀργανικῶν θέσεων». Ἀπαντήσεις ἐπὶ σχετικῶν ἐρωτήσεων τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας: Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 7 Μαΐου ἐ. ἔ. ὑπ’ ἀριθ. 289)128 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν Λέσβου κ. κ. Ν. Μαλλιάκα καὶ Σ. Παπουτσάνη ἐν σχέσει μὲ τὴν δρομολόγησιν εἰς τὴν γραμμὴν Πειραιῶς–Χίου–Μυτιλήνης τοῦ ἀ)π «Ἡλιούπολις» ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως ἀνακοινώσητε εἰς τοὺς κ. κ. ἐρωτῶντας ὅτι τὸ ὑπὸ Παναμαϊκὴν σημαίαν ἀ)π «Ἡλιούπολις» δὲν δύναται νὰ ἐκτελῇ ἀκτοπλοΐαν μεταξὺ Ἑλληνικῶν λιμένων καθ’ ὅσον κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ νόμου 6059 «περὶ ἀκτοπλοϊκῶν συγκοινωνιῶν καὶ μεταφορῶν, τὸ δικαίωμα τῆς διὰ θαλάσσης μεταφορᾶς μεταξὺ Ἑλληνικῶν λιμένων ἐπιβατῶν καὶ ἐμπορευμάτων ἀνήκει ἀποκλειστικῶς εἰς τὰ νομίμως ἀνεγνωρισμένα ὡς Ἑλληνικὰ πλοῖα». Τὰ ἀνωτέρω ἀνεκοινώσαμεν ἤδη εἰς τὸν κ. Δήμαρχον Μυτιλήνης καὶ Χίου ὡς καὶ εἰς τὰς τοπικὰς ὀργανώσεις τῶν Νομῶν τούτων εἰς τὰς ὁποίας καὶ ἐγνωρίσαμεν ὅτι παρὰ τὴν σημειουμένην ἔλλειψιν ἐπιβατικῶν πλοίων προσεγγίζουσιν ἀνελλιπῶς δὶς τῆς ἑβδομάδος εἰς τοὺς λιμένας των ἐπιβατικὰ πλοῖα ἐκτάκτως δὲ καὶ φορτηγὰ τοιαῦτα διὰ τὴν παραλαβὴν καὶ μεταφορὰν ἐμπορευμάτων. Καὶ 2) 1. Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 26.3.47 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Πρωτοπαπαδάκη (ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 279 διεκπ. 75) σχετικῶς πρὸς τὰ εἰς τὴν περιοχὴν μεταξὺ 34ο καὶ 38ο Β πλάτους καὶ 24ο καὶ 28ο Α μήκους γνωσθέντα ναυάγια, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν συνημμένως πίνακα τῶν εἰς τὴν ἀνωτέρω περιοχὴν γνωστῶν τῷ Ο. Α. Ν., ναυαγίων ἀνελκυσθέντων ἢ μή, μετὰ σχετικῶν περὶ ἑνὸς ἑκάστου πληροφοριῶν. 2. Ἡ ἀκριβὴς θέσις καὶ κατάστασις τῶν ναυαγίων τοῦ Αἰγαίου δὲν ἐμελετήθη εἰσέτι ὑπὸ τῆς τεχνικῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ο.Α.Ν. τὸ μὲν λόγῳ τοῦ ναρκοβριθοῦς τῆς περιοχῆς τὸ δὲ λόγῳ τῆς προτεραιότητος ἐκκαθαρίσεως τοῦ Βόλου τοῦ Εὐβοϊκοῦ καὶ λοιπῶν καθαρῶν ἐκ ναρκῶν περιοχῶν. Ἕνεκα τῶν λόγων τούτων αἱ περὶ τῶν ναυαγίων Αἰγαίου πληροφορίαι στηρίζονται εἰς ἀναφορὰς τῶν κατὰ τόπους ναυτικῶν ἀρχῶν. 3. Περὶ τῶν ναυαγίων τῆς Δωδεκανήσου δὲν ὑπάρχουν εἰσέτι παρὰ τῷ Ο.Α.Ν. λεπτομερεῖς πληροφορίαι. Αἱ πρῶται ληφθεῖσαι ἀναφέρονται εἰς τὸν συνημμένον πίνακα. 4. Εἰς τὸ ἀμέσως προσεχὲς μέλλον πρόκειται ν’ ἀρχίσῃ ἡ μελέτη τῶν ναυαγίων Κυκλάδων καὶ Δωδεκανήσου εἰς ἃ σημεῖα θὰ ἔχῃ περατωθῇ ἡ ναρκαλιεία.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μετὰ λύπης μου ἀνακοινῶ εἰς τὴν Βουλήν, τὸν ἐπελθόντα θάνατον εἰς Ἑλβετίαν τῆς συζύγου τοῦ πρό τινος ἀποβιώσαντος βουλευτοῦ Γ. Σιδέρη, ἡ ὁποία εἶχε δωρήσει ὁλόκληρον τὴν Βιβλιοθήκην τοῦ ἀειμνήστου συζύγου της εἰς τὴν βιβλιοθήκην τῆς Βουλῆς καὶ πρὸς τὴν ὁποίαν ἐγένοντο ἐκ μέρους ἡμῶν αἱ προσήκουσαι εὐχαριστίαι. Παρακαλῶ νὰ ἐξουσιοδοτηθῇ τὸ Προεδρεῖον νὰ ἐκφράσῃ τὰ συλλυπητήρια τοῦ Σώματος εἰς τὴν οἰκογένειαν τῆς μεταστάσης.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ ἐπίσης εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι οἱ ὑπογράψαντες τὴν πρότασιν πρὸς κήρυξιν ἐκτὸς νόμου τοῦ Κ.Κ.Ε. κ. βουλευταί, ἔχοντες ὑπ’ ὄψει τὰ ὅσα ἡ Κυβέρνησις ἔφερεν εἰς γνῶσιν αὐτῶν, ἐδήλωσαν ὅτι, ἐμμένουν μὲν εἰς τὰς ἀντιλήψεις των, τὰς ὁποίας θεωροῦν δεδικαιολογημένας, ἀλλὰ ἀποδέχονται τὴν σύστασιν πρὸς ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως εἰς εὐθετώτερον καὶ ὅσον τὸ δυνατὸν συντομώ-

τερον χρόνον. Ἑπομένως εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ ΤΗΣ ΝΟΜΟΘ. ΕΡΓΑΣΙΑΣ

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναστολῆς ἐκτελέσεως δικαστικῶν ἀποφάσεων διατασσουσῶν ἄρσιν ἐπιτάξεως». Ὁ κ. Π. Λυκουρέζος ἔχει τὸν λόγον.

§7Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπὸ συζήτησιν σχέδιον νόμου, δὲν εἶναι ἀσφαλῶς ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ νομοθετήματα τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ συμβάλουν εἰς τὴν ἑδραίωσιν τοῦ κύρους τῆς Δικαιοσύνης. Δυστυχῶς καὶ μὲ τὸ νομοθέτημα τὸ ὁποῖον συζητεῖται σήμερον συνεχίζεται μία τακτικὴ τῶν τελευταίων ἐτῶν, μιὰ τακτικὴ ἡ ὁποία ἄγει οὐσιαστικῶς εἰς παράλυσιν τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας. Δὲν εἶναι δυνατόν, κύριοι, ἀπὸ τὸ ἕνα μέρος νὰ θεσπίζωνται νόμοι, οἱ ὁποῖοι δίδουν ὡρισμένα δικαιώματα εἰς τοὺς πολίτας, καὶ οἱ πολῖται νὰ κινῶνται βάσει τῶν κειμένων διατάξεων, καὶ ὅταν φθάσουν εἰς τὸ σημεῖον νὰ πραγματοποιήσουν τὰ δικαιώματά των αὐτά, νὰ ἔρχεται ἡ ἰδία νομοθετικὴ ἐξουσία ἡ ὁποία τοὺς ἔδωσεν αὐτὰ τὰ δικαιώματα, νὰ τὰ ἀναστέλλῃ καὶ νὰ τὰ καταργῇ. Κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ἔγινε κατάχρησις τῶν ἀναστολῶν. Ἐφθάσαμεν καὶ εἰς κατάργησιν ἀκόμη τελεσιδίκων δικαστικῶν ἀποφάσεων. Τὸ προκείμενον σχέδιον ἀφορᾷ τὴν ἀναστολὴν δικαστικῶν ἀποφάσεων, αἱ ὁποῖαι διέτασσαν ἔξωσιν, συνεπείᾳ τοῦ ἄρθρου 49 τοῦ ἰσχύοντος ἐνοικιοστασίου. Εἶναι γνωστόν, κ. βουλευταί, ὅτι ὅταν τὸ ἐνοικιοστάσιον ἐδημοσιεύθη τὴν 31.12.46 ἀμέσως προεκάλεσεν ἐπικρίσεις, καὶ ἐπικρίσεις ἀρκετὰ δρυμείας. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, κατὰ τὰς ἀρχὰς τὰ δικαστήρια ἀπέφευγον νὰ ἐκδικάζουν ὑποθέσεις καὶ ἐκδώσουν ἀποφάσεις, ἐπειδὴ ἤδη ἀπὸ τῶν πρώτων ἡμερῶν τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου, περὶ ἐνοικιοστασίου, ἐξηγγέλλετο ἡ προσεχὴς τροποποίησίς του. Ἀλλὰ βραδύτερον, ἀπὸ τοῦ Μαρτίου καὶ ἐντεῦθεν, ἐγένοντο συστάσεις εἰς τὰ δικαστήρια, ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἄρθρα 49 καὶ ἐπέκεινα, τὰ ἀφορῶντα δηλαδὴ τὰς ἐπιτάξεις, νὰ προβαίνουν περαιτέρω, καθ’ ὅσον, τὸ Ὑπουργεῖον δὲν εἶχεν ὑπ’ ὄψει του τὴν προσεχῆ μεταρρύθμισίν του. Τὸ ἄρθρον 49, λέγει τὰ ἑξῆς: (Ἀναγινώσκει). «Ἐξαιρουμένης μόνον τῆς περιπτώσεως τοῦ ἄρθρου 13 παρ. 2 ἡ ἐπίταξις εἴτε ἐξηκολούθησεν ὡς τοιαύτη, εἴτε μετετράπη ὁπωσδήποτε εἰς μίσθωσιν, θεωρεῖται αὐτοδικαίως ἀρθεῖσα ἐὰν συνεπληρώθη ἢ συμπληρωθῇ ἐν τῷ συνόλῳ τετραετὲς χρονικὸν διάστημα καθ’ ὃ τὸ συγκεκριμένον διαμέρισμα τοῦ ἀκινήτου διετέλεσεν ὑπὸ ἐπίταξιν». Καὶ ὁρίζει, περαιτέρω ὅτι ὁ Πρόεδρος διατάσσων τὴν ἔξωσιν, δύναται νὰ χορηγήσῃ προθεσμίαν ἀπὸ δύο μηνῶν μέχρι ἑνὸς ἔτους, ἀναλόγως τῆς κατηγορίας εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκει ὁ ὑπὲρ οὗ ἡ ἐπίταξις, τοῦ ὁποίου ζητεῖται ἡ ἔξωσις. Τὸ ἄρθρον αὐτὸ εἶναι ἀληθές, ὅτι ἔχει ἕνα μεγάλο κενόν. Ὑπάρχει μία κατηγορία ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι διατελοῦν ὑπὸ ἐπίταξιν οἱ ἴδιοι, τῶν ὁποίων τὰ ἀκίνητα τὰ καταστήματα ἢ καὶ αἱ κατοικίαι ἔχουν καταστραφῆ ἢ ἔχουν ἐπιταχθῆ ἀπὸ τετραετίας καὶ πλέον, καὶ οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐγκατεστημένοι εἰς οἰκίας ἐπιτάκτους, ὑπὲρ τὴν τετραετίαν ἐπίσης. Δι’ αὐτοὺς τὸ ἰσχῦον ἄρθρον 49 οὐδεμίαν ἔλαβε πρόνοιαν. Καὶ σήμερον αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι ἐξέρχονται ἀπὸ τὰ ἀκίνητα εἰς τὰ ὁποῖα μένουν χωρὶς ὅμως τὸ Κράτος, ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία, νὰ μπορῇ νὰ τοὺς δώσῃ τὰ ἀκίνητα τὰ ἰδικά των, ἀπὸ τὰ ὁποῖα δυνάμει ἐπιτάξεων εἶχον φύγει, διότι ταῦτα κατέχονται π. χ. ἀπὸ συμμαχικὰς ὑπηρεσίας. Ἀλλὰ τὸ θέμα δὲν εἶναι αὐτό, αὐτὸ εἶναι ἀληθές, ἕνας σοβαρὸς λόγος τὸν ὁποῖον οἱοσδήποτε δικάζων Πρόεδρος θὰ ἠδύνατο νὰ ἐκτιμήσῃ. Δι’ αὐτὸ εἶχον τὴν τιμὴν νὰ προτείνω ἐνώπιον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἀντὶ αὐτῶν τῶν ἀναστολῶν τῶν δικαστικῶν ἀποφάσεων τῶν χορηγουμένων ἐκ τοῦ νόμου, ν’ ἀφήσωμεν τὴν χορήγησιν ἀναστολῆς εἰς τὴν κρίσιν τοῦ Προέδρου, ὅστις ἐφ’ ὅσον συντρέχουν σοβαροὶ λόγοι νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ διατάσσῃ τὴν ἀναστολὴν μέχρι τέλους Ἰουνίου. Ἡ τροπολογία ἔχει ὡς ἑξῆς: (Ἀναγινώσκει). Διότι, ἔγινε δυστυχῶς καὶ αὐτό, ἐνῷ ἀπὸ 1 Ἰανουαρίου, ἔχομεν ἰσχῦον ἐνοικιοστάσιον, ἀπὸ τῆς 2 Ἰανουαρίου ἔχομεν συνεχεῖς ἐπισήμους καὶ ἡμιεπισήμους ἀνακοινώσεις ὅτι τὸ ἐνοικιοστάσιον πρόκειται νὰ τροποποιηθῇ.

§8Χ. ΛΑΔΑΣ. Κάνετε λάθος εἰς τὴν ἡμερομηνίαν, ἀπὸ τῆς 26 Δεκεμβρίου, δηλαδή, πρὶν δημοσιευθῇ.

§9Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον μᾶς ἐνδιαφέρει, ἀπὸ τῶν ἀρχῶν Φεβρουαρίου, τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Προνοίας τὸ ὁποῖον ἔχει τὴν εὐθύνην τῶν ἐπιτάξεων καὶ τῶν στεγάσεων, ἀπηυθύνθη δι’ ἐγγράφου του πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης, ἐπεσήμανε τὴν προσεχῆ λῆξιν τῶν προθεσμιῶν καὶ ἐζήτησε νὰ ληφθοῦν τὰ προσήκοντα μέτρα. Δὲν ἐγένετο τίποτε, καὶ μόλις πρὸ ἑβδομάδος κατὰ τὸ τέλος τῆς λήξεως τῶν προθεσμιῶν, ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, κατέθεσε νομοσχέδιον περὶ τροποποιήσεως τῶν σχετικῶν διατάξεων τῶν ἄρθρων 49 καὶ ἐπέκεινα τοῦ ἐνοικιοστασίου, αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν τὰς ἐπιτάξεις καὶ συγχρόνως κατέθεσε καὶ τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου ἀναστέλλονται ὅλαι αἱ σχετικαὶ ἐξωστικαὶ ἀποφάσεις. Κύριοι βουλευταί, ἐγὼ νομίζω, ὅτι ἀνεξαρτήτως τῆς οὐσιαστικῆς ἀπόψεως ὅτι μὲ τὰς συνεχεῖς αὐτὰς ἀναστολὰς τῶν δικαστικῶν ἀποφάσεων παραλύομεν τὴν Δικαιοσύνην καὶ κλονίζομεν τὸ κῦρος αὐτῆς, ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι αἱ διατάξεις αὗται εἶναι καὶ ἀντισυνταγματικαὶ διότι δὲν ἀποτελοῦν τίποτε ἄλλο παρὰ παρέμβασιν τῆς ἐκτελεστικῆς καὶ νομοθετικῆς ἐξουσίας εἰς τὰ ἔργα τῆς Δικαστικῆς ἡ ὁποία κατὰ τὸ Σύνταγμα εἶναι ἀνεξάρτητος. Ἐν τούτοις κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, διὰ νόμων ἢ καταργοῦνται δικαστικαὶ ἀποφάσεις ἢ ἀναστέλλεται ἡ ἐκτέλεσις αὐτῶν. Ἐν τούτοις ἐπειδὴ ἀναγνωρίζω ὅτι λόγῳ τῶν ἀτυχεστάτων διατάξεων τοῦ ἰσχύοντος ἐνοικιοστασίου ἔχουν δημιουργηθεῖ σοβαρὰ ζητήματα καὶ ἐπειδὴ ἐπίκειται ἡ τροποποίησις τῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων, δέχομαι ὅτι πρέπει νὰ ληφθῇ κάποιο μέτρον, καὶ διὰ τοῦτο ὑπέβαλον τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ἀναγνώσω, δηλ. ἡ ἔρευνα ἑκάστης συγκεκριμένης περιπτώσεως νὰ ἀφεθῇ εἰς τὴν κρίσιν τοῦ Προέδρου τῶν Πρωτοδικῶν. Οὕτω ἀφ’ ἑνὸς δίδεται προστασία εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ ὑποστοῦν ἐκτέλεσιν, ἐνῷ ὁ νέος νόμος θὰ τοὺς προστατεύῃ, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἀποφεύγεται ἡ ἐπέμβασις εἰς τὰ ἔργα τῆς Δικαιοσύνης τὴν ὁποίαν ἀποτελοῦν αἱ ἐκ τοῦ νόμου ἀναστολαὶ τῶν δικαστικῶν ἀποφάσεων.

§10Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Νὰ ἀκούσωμεν τὴν διατύπωσιν.

§11Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Προτείνω τὸ μόνον ἄρθρον νὰ ἀντικατασταθῇ ὡς ἑξῆς: «...... (Ἀναγινώσκει) ..........». Ἐλπίζω, ὅτι μέχρι τέλους Ἰουνίου, θὰ ἔχῃ ψηφισθῆ καὶ τὸ ἐνοικιοστάσιον, καὶ θὰ ἔχουν θεσπισθῆ καὶ αἱ νέαι διατάξεις περὶ ἐπιτάξεων οὕτως, ὥστε νὰ μὴ ἐπανέλθωμεν καὶ πάλιν μὲ τὰς ἀναστολὰς. Ἀποκρούω ὅμως ἀπολύτως τὴν ἐπιψήφισιν τῆς διατάξεως θεσπιζούσης αὐτοδικαίως ἀναστολὰς δικαστικῶν ἀποφάσεων. (Χειροκροτήματα).

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Σπηλιώτης ἔχει τὸν λόγον.

§13Π. ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ. Τὰ ὅσα, κύριοι βουλευταί, ἐπεκαλέσθη, ὁ κ. Λυκουρέζος, εἶναι ἀναμφισβήτητα, ὀρθότατα καὶ δικαιότατα. Δὲν δύναταί τις νὰ ἔχῃ ἀντίθετον γνώμην, ὅτι πάντοτε, πᾶν ὅ,τι ἀποφασίζεται, ὑπὸ τῆς Δικαιοσύνης δὲν πρέπει νὰ ἀνατρέπεται. Ὑπάρχει ὅμως ἕνας μέγας κανών, ὅτι ἡ πραγματικότης εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία κατισχύει καὶ τοῦ νόμου. Εἰς τὴν περίοδον τὴν ὁποίαν διερχόμεθα εἶναι γνωστόν, ὅτι πολλαὶ ἀναστολαὶ ἐδόθησαν χάριν ἀκριβῶς τῆς προστασίας τοῦ γενικοῦ συμφέροντος, πρὸς τὸ ὁποῖον ἀποβλέπομεν, τῆς ἐν γένει κοινωνικῆς δικαιοσύνης καὶ ὄχι τοῦ ἀτομικοῦ συμφέροντος. Πρόκειται, ὡς γνωστόν. περὶ τῆς τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 49 ἐν σχέσει πρὸς τὰς ἀποφάσεις ἐκείνας τὰς ἐκδοθείσας διὰ τῶν ὁποίων διετάχθη ἔξωσις. Ἄν ὑποστηρίξωμεν ὅτι πρέπει νὰ ἰσχύσουν αἱ ἀποφάσεις αὗται πρέπει νὰ ὑπολογίσωμεν, κύριοι, ὄχι μόνον ὅλας τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας ἐξωθουμένας εἰς τὰ πεζοδρόμια, ὄχι μόνον ὅλον ἐκεῖνον τὸν λαὸν ὁ ὁποῖος ἐκάθησεν εἰς ἐπιτεταγμένας οἰκίας ἀλλὰ πρέπει νὰ ὑπολογίσετε καὶ μίαν εἰδικὴν πραγματικότητα ἡ ὁποία ἔχει σχέσιν μὲ τὸν Πειραιᾶ. Ὅπως γνωρίζετε εἰς αὐτὸν κατοικοῦν οἱ περισσότεροι βομβόπληκτοι πληθυσμοί. Αὐτοὶ ἔχουν ἐγκατασταθῆ εἰς ὡρισμένας κατοικίας, αἱ ὁποῖαι ἐξευρέθησαν προχείρως. Ἄν ἰσχύσῃ, αὐτὸ τὸ ὁποῖον, ὁ κ. Λυκουρέζος θέλει, τότε ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι πρέπει νὰ ἐξωσθοῦν. Τούτου δοθέντος καὶ ἐφ’ ὅσον πρὸς τὸ παρὸν δὲν δύναται νὰ τακτοποιηθῇ τὸ ζήτημα, πολὺ ὀρθῶς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης προτείνει τὴν ἀναστολὴν μέχρι τέλους Ἰουνίου 1947, μέχρις ὅτου ρυθμισθῆ κατὰ ἕνα τρόπον τὸ γενικώτερον ζήτημα.

§14Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἐφ’ ὅσον συντρέχει λόγος.

§15Π. ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ. Ἐπειδὴ συντρέχει λόγος, προτείνω νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ σχέδιον τὸ ὑποβληθὲν ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, μὲ τὰς τροποποιήσεις τὰς ἀφορώσας ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν καταβάλλουν μισθώματα καὶ τοῦ τίτλου, ὅπως ἡ σχετικὴ εἰσήγησις τῆς πλειοψηφίας περιέχει. (Χειροκροτήματα).

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Κίνιας ἔχει τὸν λόγον.

§17Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι εἶναι καιρὸς πλέον νὰ τεθῇ σοβαρῶς τὸ ζήτημα ἀπὸ μέρους τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας. Ἐπὶ ἕνα ἤδη ἔτος, συζητεῖται τὸ θέμα τοῦτο, καὶ ἐν τούτοις ἀπέναντι τῆς ἰδιοκτησίας τηροῦμεν μίαν στάσιν ἐντελῶς περίεργον. Ἐπιβάλλεται νὰ λάβωμεν μίαν στάσιν ὡρισμένην καὶ νὰ καθορίσωμεν σαφῶς τὴν θέσιν μας ἐφ’ ὅσον θέλομεν νὰ ὑπάρξῃ ἐν Ἑλλάδι ἰδιοκτησία καὶ ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον σήμερον ἔχομεν ἀστικὸν καθεστώς. Κύριοι βουλευταί, γνωρίζετε ὅτι ἡ ἰδιοκτησία βάλλεται διαρκῶς, καὶ βάλλεται κατὰ τρόπον ἄγριον, εἰς τρόπον, ὥστε νὰ πιστεύῃ τις ὅτι δὲν διαπνεόμεθα ἀπὸ ἰδέας συντηρητικάς, ἀλλ’ ἀπὸ ἰδέας ἀνατρεπτικάς. Ὑπάρχει μία τάξις ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται ὑπὸ ἀπογυμνωμένην ἰδιοκτησίαν. Εἶναι δυνατὸν νὰ συμβαίνῃ τοῦτο εἰς εὐρύθμως λειτουργοῦν Κράτος; Καὶ ἐν τούτοις συμβαίνει τοῦτο, εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ ἐπὶ ἓν ἔτος ἡ νομοθετικὴ ἐξουσία οὔτε ἐσκέφθη κἂν νὰ λύσῃ τὸ ζήτημα τοῦτο. Καταρρέει ἡ ἰδιοκτησία τὸ ἀστικὸν ἀκίνητον δὲν ἔχει ἰδιοκτήτην, καὶ ἡμεῖς ἐξακολουθοῦμεν νὰ πιστεύωμεν ὅτι εἴμεθα συντηρητικὰ κόμματα, χωρὶς νὰ λαμβάνωμεν οὔτε ἓν μέτρον ἔναντι τῆς ἰδιοκτησίας, ἔναντι τῶν πωλήσεων αὐτῶν τῶν γενομένων κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς. Τὸ ἐνοικιοστάσιον πρέπει νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὴν καθολικότητα, ἀλλὰ πρέπει ἀναμφισβητήτως νὰ σεβασθῇ καὶ τὸ ἀτομικὸν δικαίωμα. Διότι, ἂν νομοθετῶμεν μονοπλεύρως, λαμβάνοντες μόνον ὑπ’ ὄψει τὴν καθολικότητα, χωρὶς νὰ σκεπτώμεθα ποσῶς τὴν καταρρέουσαν ἰδιοκτησίαν, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει οὔτε τοὺς μὲν οὔτε τοὺς δὲ ὑπηρετοῦμεν. Ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου πρέπει νὰ λάβωμεν ὡρισμένην στάσιν τὸ ταχύτερον, ἐξισώνοντες τὰς μισθώσεις τὰς νέας μὲ τὰς παλαιάς, περιορίζοντες τὴν ἀδηφαγίαν τῶν νέων ἰδιοκτητῶν καὶ προστατεύοντες καὶ τὴν παλαιὰν μίσθωσιν, ἡ ὁποία ἔχει τελείως ἐγκαταλειφθῆ καὶ περιφρονηθῆ. Καὶ τώρα ἔρχομαι εἰς τὸ θέμα τὸ ὁποῖον μὲ ἠνάγκασε νὰ λάβω τὸν λόγον, εἰς τὸ θέμα τῆς στεγάσεως. Εἶναι ἐκτὸς πάσης συζητήσεως ὅτι ἀνάγκαι σοβαραὶ ἐπιβάλλουν τὴν στέγασιν ὡρισμένων προσώπων. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, ἐπὶ μίαν ἑξαετίαν οἱ Γερμανοί, οἱ Ἰταλοὶ καὶ οἱ Ἕλληνες ἀκόμη, κατέλαβον ἀκίνητα καὶ στεγάζονται ἐντὸς αὐτῶν καὶ ἐν τούτοις μέχρι σήμερον οἱ ἰδιοκτῆται τούτων ἐξακολουθοῦν νὰ ὑφίστανται τὴν δεινὴν ταύτην πληγήν, χωρὶς οὐδαμόθεν νὰ δίδεται καμμιὰ προσοχὴ πρὸς τὴν ἰδιοκτησίαν ἡ ὁποία, ἐπαναλαμβάνω, καταρρέει. (Χειροκροτήματα). Κύριοι βουλευταί, ὁμιλῶ πρὸς ὑμᾶς ὡς ἀντιπρόσωπος τοῦ λαοῦ καὶ παρακαλῶ καὶ εἰς τὸ νομοσχέδιον τοῦτο νὰ εἴμεθα φειδωλοί. Εἶναι καιρὸς πλέον νὰ τεθῇ τέρμα εἰς τὸ κακὸν αὐτό, νὰ κατέχωνται ἐπὶ τόσα ἔτη οἰκήματα δυστυχῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ὡς μόνον πόρον ζωῆς ἔχουν ἕνα σπίτι. Τὸ ἄρθρον 49 προβλέπει τὴν λύσιν τοῦ ζητήματος τούτου, καὶ ἐν τούτοις μέχρι σήμερον οὐδὲν ἐγένετο, ὥστε νὰ δύναταί τις νὰ εἴπῃ ὅτι ἀπηλλάγησαν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ τῆς ἑξαετοῦς αὐτῆς ταλαιπωρίας. Καὶ ἐρχόμεθα τώρα, καὶ ἐξακολουθοῦμεν διὰ τῆς μεθόδου τῶν παρατάσεων νὰ παρατείνωμεν τὸ δεινὸν αὐτό. Βέβαια ὡς πρέπει νὰ στεγασθοῦν τὰ νομικὰ πρόσωπα, ὡς εἶπεν ὁ ἀξιότιμος προλαλήσας συνάδελφος, πρέπει νὰ προστατευθοῦν καὶ τὰ φυσικὰ πρόσωπα τὰ ὁποῖα ἔχουν μίαν δικαιολογημένην ἀνάγκην. Ἀλλά, τέλος πάντων, κ.κ. βουλευταί, τὸ μαρτύριον τῶν ὡρισμένων ἰδιοκτητῶν, τὸ ὑφιστάμενον ἀπὸ ἑξαετίας, πρέπει νὰ ἐξακολουθῇ ἀενάως; Νομίζω, ὅτι ἐφ’ ὅσον θέλομεν νὰ εἴμεθα ἐθνικόφρονα κόμματα καὶ κόμματα ἀστικά, εἶναι καιρὸς πλέον καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ὁ ὁποῖος συνέλαβε τὸ βαρὺ ἔργον τοῦ Ὑπουργείου τούτου, εἶναι καιρὸς νὰ θέσουν τέρμα εἰς τὰ δεινὰ τοῦ κόσμου αὐτοῦ, εἶναι καιρὸς νὰ λύσωμεν τὸν Προμηθέα ἀπὸ τὰ δεσμά του καὶ νὰ δώσωμεν εἰς αὐτὸν τὴν ἀπολύτρωσιν. Ἀναμένομεν τοῦτο ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, γνωστὸν διὰ τὰς ἰδέας του. Καὶ ἔρχομαι τώρα εἰς τὸ ζήτημα τι θὰ γίνῃ σήμερον. Ἔχομεν ἀποφάσεις δικαστηρίων, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ νόμου τοῦ ὁποίου ἡμεῖς ἐψηφίσαμεν καὶ ἐρχόμεθα τώρα καὶ ἀναστέλλομεν τὰς ἀποφάσεις αὐτὰς διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου. Ἀλλ’ ὑπάρχει κατατεθειμένον καὶ ἄλλο νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ λάβωμεν μέτρα ἀνάλογα διὰ τὴν προστασίαν τῆς ἰδιοκτησίας. Ἐάν, κ.κ. βουλευταί, κατειχόμεθα ἀπὸ τὴν πίστιν ὅτι πρέπει νὰ λύσωμεν τὸ φοβερὸν τοῦτο θέμα, ἔπρεπεν ἀντὶ νὰ συζητῶμεν, νὰ φέρωμεν κατὰ προτίμησιν καὶ ὡς κατεπεῖγον τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο νὰ τὸ ψηφίσωμεν καὶ νὰ δώσωμεν λύσιν εἰς τὴν πραγματικὴν αὐτὴν πληγήν, ἡ ὁποία πλήττει πραγματικῶς τὴν ἰδιοκτησίαν καὶ τὴν Κοινωνίαν ἐν γένει. Νομίζω, ὅτι δὲν θὰ πρέπει τόσον εὔκολα νὰ παραμερίζωνται νόμοι, τοὺς ὁποίους ἡμεῖς ἐψηφίσαμεν καὶ νὰ ἐξανεμίζωνται δικαστικαὶ ἀποφάσεις. Ζῶμεν, κύριοι, εἰς πολιτείαν εὐνομουμένην καὶ ὑπάρχει εἰς τὸν τόπον αὐτὸν λειτουργία νόμων καὶ σεβασμὸς πρὸς τὰς δικαστικὰς ἀποφάσεις;

§18Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Μίαν διακοπήν, κ. συνάδελφε, ἴσως σᾶς βοηθήσῃ εἰς τὰς σκέψεις σας. Ὅταν συνεζητεῖτο τὸ ἐνοικιοστάσιον καὶ εἰδικῶς τὰ ἄρθρα τὰ ἀφορῶντα τὰς ἐπιτάξεις, ἐγένετο εὐρύτερος λόγος περὶ τούτου εἰς τὴν Ἐπιτροπήν. Ἐπεστήσαμεν τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης ἐπὶ τῶν συνεπειῶν τὰς ὁποίας θὰ εἶχεν ἡ ἐφαρμογὴ τῆς διατάξεως περὶ τετραετίας καὶ ἐπὶ τοῦ κοινωνικοῦ ζητήματος τὸ ὁποῖον θὰ προέκυπτεν ἐκ τῆς ὁμαδικῆς ἐξώσεως μετὰ παρέλευσιν τῆς τετραετίας. Ὁ τότε Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, μᾶς ἀνεκοίνωσεν ὅτι πρόκειται περὶ πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν ὁποίαν οὗτος ἐπιμένει ἀπολύτως. Καὶ μόνον ἡ Ἐπιτροπὴ ἐδέχθη κατ’ ἐξαίρεσιν ὡρισμένας προθεσμίας εἰς τὰς περιπτώσεις τὰς ὁποίας γνωρίζετε. Ἑπομένως εἶναι ὀλίγον περίεργον, ὅτι ἐνῷ ἔχομεν κατηγορηματικὰς δηλώσεις ὅτι πρόκειται περὶ πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, σήμερον ἐμφανίζεται ἡ Κυβέρνησις, ζητοῦσα νὰ ἀνασταλῇ ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἀποφάσεων, ἐνῷ ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις ἐπεδίωξε τὴν ἐφαρμογὴν τῆς τετραετίας.

§19Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Χαίρω καὶ εὐχαριστῶ τὸν κ. συνάδελφον, διότι ἐξέφρασε σκέψεις ὑπὸ τῶν ὁποίων καὶ ἡμεῖς κατεχόμεθα. Ἐπιβάλλεται, κ.κ. βουλευταί, ὅταν νομοθετῶμεν ἐν τῷ Σώματι τούτῳ εἰς τὸ ὁποῖον μᾶς ἔστειλεν ἡ ψῆφος τῶν Ἑλλήνων, νὰ σκεπτώμεθα μόνον τοῦτο: Ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ μὴ δημιουργῶμεν ἀδιέξοδον διὰ τὴν καθολικότητα, ἀλλ’ εἶναι καὶ ἀνάγκη, ἐν ὀνόματι τοῦ σεβασμοῦ τῆς ἰδιοκτησίας ἐν προκειμένῳ νὰ λαμβάνωμεν μέτρα προστατευτικὰ ὑπὲρ μιᾶς τάξεως, ἡ ὁποία πραγματικῶς ἔχει ἀποκαρδιωθῆ ἀπὸ ἡμᾶς.

§20Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Ἠμπορεῖ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης νὰ μᾶς φέρῃ στατιστικὰ στοιχεῖα διὰ νὰ ἴδωμεν πόσος χῶρος ἀπὸ οἰκήματα κατείχετο ἀπὸ τὰ καταστήματα τοῦ Δημοσίου μέχρι τῆς κηρύξεως τοῦ Ἀλβανικοῦ πολέμου καὶ πόσα κατέχονται σήμερον;

§21ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τριπλάσια.

§22Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Πενταπλάσια, κύριε συνάδελφε.

§23Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Βλέπετε, κ.κ. συνάδελφοι, ὅτι εἶναι ἀλήθεια, ὅτι «ἐν τῷ τρώγειν ἔρχεται ἡ ὄρεξις». Προσπαθήσατε νὰ θέσετε τέρμα εἰς τὴν κατάστασιν αὐτήν. Εἶναι ἀνάγκη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, νὰ φέρῃ ἐνώπιον ἡμῶν, μὲ τὴν ὑπεύθυνον γνώμην αὐτοῦ, καὶ τῆς Κυβερνήσεως, τὰς ἀγοραπωλησίας αἱ ὁποῖαι συνετελέσθησαν ἐπὶ κατοχῆς, ἵνα ἡ Βουλὴ ὡς Σῶμα, ἀποφανθῇ ἀναλαμβάνουσα τὴν εὐθύνην ἔναντι τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ καὶ δίδουσα λύσιν εἰς ἕνα πρόβλημα, τὸ ὁποῖον, κύριοι, μᾶς παρουσιάζει ὡς ἀνικάνους καὶ κομματικῶς σκεπτομένους. Εἶναι ὀρθὸν καὶ δίκαιον καὶ ἐπιβεβλημένον (χειροκροτήματα) διὰ τὸν κ. Ἀλεξανδρῆν, νὰ φέρῃ τὸ θέμα τοῦτο ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, μὲ τὴν διάθεσιν ἐκείνην καὶ τὰς εὐθύνας τὰς πολιτικάς, τὰς ὁποίας συνηθίζει νὰ ἀναλαμβάνῃ, ἵνα αὕτη ἀποφανθῇ. Πρέπει νὰ σταματήσῃ ἡ διαρκὴς αὐτὴ ἐνοχλογὴ τῶν ἐνοικιοστασίων, ἡ ὁποία συντελεῖ ὥστε ἡ ἰδιοκτησία νὰ μὴ ἔχῃ καμμίαν σταθερότητα ἐν Ἑλλάδι. Ὑπάρχουν Ἕλληνες εἰς τὸ ἐξωτερικόν, οἱ ὁποῖοι, ἐνῷ ἐπιθυμοῦν, δὲν ἔρχονται εἰς τὴν Ἑλλάδα, διότι βλέπουν τὶ γίνεται ἐδῶ καὶ δὲν γνωρίζουν ἐὰν ὑπάρχῃ εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀστικὸν καθεστὼς ἢ καθεστὼς ἀπέχον τοῦ ἀστικισμοῦ. (Χειροκροτήματα). Νὰ θέσωμεν λοιπὸν ἕνα τέρμα καὶ ἐφ’ ὅσον ἔχομεν νόμον νὰ τὸν ἐφαρμόσωμεν. Ἐπειδή, ὅμως, κ. Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, εὑρίσκεσθε πράγματι ἐκτεθειμένος ὡς ἐκ τῆς μὴ λήψεως τῶν καταλλήλων μέτρων, διὰ τὴν τακτοποίησιν τοῦ θέματος, ἂν θέλετε νὰ κάμωμεν μίαν συνθηκολόγησιν, νὰ τὸ ψηφίσωμεν ὑπὸ ἕνα περιορισμόν, ὅτι θὰ κρίνεται τοῦτο ὑπὸ τοῦ Προέδρου τῶν δικαστηρίων. Οὕτω πως ἀποτίομεν καὶ σεβασμὸν πρὸς τὰς δικαστικὰς ἀποφάσεις καὶ τὴν Δικαιοσύνην, ἡ ὁποία τόσας ὑπέστη περιφρονήσεις. Φέρατε, λοιπόν, εἰς πέρας τὸ ἔργον τοῦτο. Ἀλλ’ ἡ συνθηκολόγησις εἶναι μία, ὅτι ἐπιβάλλεται τὸ ταχύτερον νὰ φέρετε ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ὡς κατεπεῖγον τὸ νομοσχέδιον περὶ ἄρσεως τῆς ἐπιτάξεως τὸ ταχύτερον. Μίαν τοιαύτην δήλωσιν θὰ τὴν ἀνεμένομεν ἀπὸ ἡμᾶς. Ὅπως ἐπίσης καὶ τὸ νομοσχέδιον περὶ τῶν πωλήσεων ἐπὶ κατοχῆς. Ἐὰν ταῦτα πράξωμεν θὰ δύναται ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς νὰ εἶναι βέβαιος ὅτι ἀπέστειλεν εἰς τὴν Βουλὴν τοὺς φρουροὺς τῶν συμφερόντων του, ἐν ἐναντίᾳ δὲ περιπτώσει θὰ ἐμφανισθῶμεν ὅτι συζητοῦμεν ἐδῶ καὶ φλυαροῦμεν καὶ οὐδὲν πράττομεν.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μαῦρος ἔχει τὸν λόγον.

§25Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ἐγὼ θὰ ὑποστηρίξω τὸ νομοσχέδιον ὡς φέρεται ἐνώπιόν μας, ὑπὸ τὸν κ. ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Ὑπουργόν. Δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ πτέρυξ αὕτη ὑποστηρίζει κυβερνητικὰ νομοθετήματα ἐνῷ ὑμεῖς τὰ καταπολεμεῖτε. Τοῦτο εἶναι χαρακτηριστικὸν τῆς ἀντικειμενικότητος, μὲ τὴν ὁποίαν ἡμεῖς ἀσκοῦμεν τὴν ἀντιπολίτευσιν. Εἶναι πολὺ δυσχερές, κ.κ. βουλευταί, νὰ νομοθετῇ κανείς, ἐὰν δὲν ἔχῃ ἐποπτείαν τῆς ὕλης ἐπὶ τῆς ὁποίας νομοθετεῖ, Ἔδωσα εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τῆς Δικαιοσύνης, ἡ ὁποία συνέταξε τὸν νόμον 200 περὶ ἐνοικιοστασίου μερικὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἐὰν ἐλάμβανεν ὑπ’ ὄψιν της δὲν θὰ κατέληγεν εἰς τὸ νομοθέτημα ἐκεῖνο. Ἔλεγον εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, ὅτι εἶναι πλάνη νὰ πιστεύωμεν ὅτι τὸ Κοινοβούλιον καὶ ἡ Κυβέρνησις εἶναι παντοδύναμοι. Ὑπεράνω ἡμῶν ὑπάρχει ἡ δύναμις τῶν πραγμάτων. Μπορεῖτε, ἔλεγον, νὰ κάμετε ὅσους νόμους θέλετε, ἀλλ’ οἱ νόμοι δὲν θὰ ἐκτελεσθοῦν. Ὅπως ἐγένετο μὲ τὸν νόμον 200, τοῦ ὁποίου ἡ Κυβέρνησις ἀνέστειλε τὴν ἐκτέλεσιν, εὐθὺς ἅμα τῇ δημοσιεύσει αὐτοῦ. Τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἔθεσα ὑπ’ ὄψει τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τὰ ὁποῖα ἔχω ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἀνοικοδομήσεως, εἶναι τὰ ἑξῆς: Πρὸ τοῦ πολέμου, ἐκτίζοντο ἐτησίως εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης 9.000 διαμερίσματα ἐτησίως. Ἀπὸ τοῦ πολέμου μέχρι σήμερον, δὲν ἔγινεν αὐτὴ ἡ ἀνοικοδόμησις. Ἐπὶ πλέον συνεπεία τοῦ πολέμου καὶ τοῦ κινήματος, κατεστράφησαν 16.500 κατοικίαι. Συνεπῶς ἐκ καταστροφῶν καὶ λόγω μὴ ἀνοικοδομήσεως, ἔχομεν εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς Διοικήσεως Πρωτευούσης ἐλάττωσιν τῶν διαθεσίμων διαμερισμάτων κατὰ 80.000 περίπου. Πέραν αὐτῶν, ἔχομεν αὔξησιν τοῦ πληθυσμοῦ τῶν δύο πόλεων κατὰ 200.000 κατοίκων. Ὑπὸ τοιαύτας, λοιπόν, συνθήκας, νομίζετε ὅτι χωρὶς ἀνοικοδόμησιν εἶναι δυνατὸν νὰ λύσωμεν τὰ προβλήματα τῆς ἰδιοκτησίας;

§26Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, αὐτὸ τὸ περίφημον νομοσχέδιον τῆς ἀνοικοδομήσεως, τί γίνεται ἐπὶ τέλους;

§27Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ἀφ’ ἧς ἀνηγγέλθη ὅτι καταρτίζεται τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀνοικοδομήσεως, ἐσταμάτησε κάθε ἀνοικοδομητικὴ ἐργασία. Διότι ὑπάρχουν χιλιάδες ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὰ μέσα νὰ ἀνοικοδομήσουν καὶ ζητοῦν μίαν κατοχύρωσιν ἀπὸ ἐπιτάξεις καὶ ζητοῦν καὶ μίαν φορολογικὴν διευκόλυνσιν. Δὲν γνωρίζω διατί, ἐνῷ διανύομεν τὸ δεύτερον ἔτος τῆς Βουλῆς, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔφερεν ἀκόμη τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀνοικοδομήσεως. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἔχει δηλώσει ὅτι ὁ περὶ ἐνοικιοστασίου ὑπ’ ἀριθ. 200 νόμος, εὑρίσκεται ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Ἰανουαρίου ὑπὸ μεταρρύθμισιν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ζητεῖ νὰ ἀναστείλωμεν τὰς ἐξώσεις ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι διετάχθησαν κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ ἄρθρου 49. Ταὐτοχρόνως εἰσάγεται νομοσχέδιον μεταρρυθμιστικὸν τοῦ νόμου 200. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἀναστείλωμεν αὐτάς, ἐφ’ ὅσον δὲν γνωρίζομεν ἐὰν τὸ κείμενον, τοῦ ἄρθρου βάσει, τοῦ ὁποίου ἀπηγγέλθησαν, θὰ ἐξακολουθῇ νὰ ἰσχύῃ ἢ ὄχι; Ἐλέχθη ἀπὸ τὸν συνάδελφον, τὸν πρῶτον ἀνελθόντα εἰς τὸ βῆμα, τὸν κ. Λυκουρέζον, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ δοθῇ τὸ δικαίωμα αὐτό, εἰς τὰ δικαστήρια καὶ νὰ κρίνουν ἀναλόγως τῆς συγκεκριμένης περιπτώσεως, ἐὰν ὑπάρχῃ λόγος ἀναστολῆς ἢ ὄχι. Ἀλλὰ διὰ νὰ κρίνουν, ἐὰν ὑπάρχῃ λόγος, πρέπει νὰ ὑπάρχῃ κείμενον νόμου. Τὸ ἄρθρον 49 δὲν ὑπάρχει καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνωνται ἐξώσεις βάσει διατάξεων, αἱ ὁποῖαι, κατὰ κυβερνητικὴν ἀνακοίνωσιν, δὲν ἰσχύουν πλέον οὐσιαστικῶς.

§28Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Νομίζω, ὅτι δὲν ἔχετε δίκαιον εἰς αὐτό, διότι ἠμπορεῖ νὰ ἐπίκειται ἡ τροποποίησις τοῦ ἄρθρου 49, ἀλλὰ οὐδέποτε αἱ κυβερνητικαὶ δηλώσεις καταργοῦν διατάξεις νόμων. Ὁ Πρόεδρος θὰ κρίνῃ βάσει τοῦ ἄρθρου 49.

§29Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, αὐτὸ τὸ εἴπατε καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος καὶ σᾶς ἀπαντῶ ἀμέσως. Εἴπατε, δηλαδή, ὅτι κλονίζεται τὸ κῦρος τῶν δικαστηρίων ὅταν ματαιώνωμεν τὴν ἐκτέλεσιν τῶν δικαστικῶν ἀποφάσεων. Ἐπ’ αὐτοῦ εἶμαι σύμφωνος μαζί σας. Ἀλλὰ διὰ νὰ κατοχυρώσωμεν τὸ κῦρος τῶν δικαστηρίων, πρέπει καὶ τὸ Σῶμα νὰ προσέχῃ νὰ μὴ ψηφίζῃ νόμους, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκτελεσθοῦν, διότι οὐδεμία Βουλὴ καὶ οὐδεμία Κυβέρνησις θὰ ἔχῃ τὴν δύναμιν νὰ ἀντιμετωπίσῃ 100 ἐξώσεις εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα. Ἰδού, διατὶ ἐκτίθενται τὰ δικαστήρια, διατὶ οἱ νόμοι τοὺς ὁποίους ψηφίζει ἡ Βουλὴ, δὲν εἶναι νόμοι δυνάμενοι νὰ ἐκτελεσθοῦν. (Χειροκροτήματα).

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Λαγᾶκος ἔχει τὸν λόγον.

§31Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ μὴ μείνῃ ἀναπάντητον τὸ παράπονον τοῦ ἀξιοτίμου προλαλήσαντος συναδέλφου, θὰ ἔπρεπε καὶ ἐκ τῆς κυβερνητικῆς πλευρᾶς νὰ ὑπάρξῃ ὑποστήριξις τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Καὶ ταύτην προσκομίζω. Πράγματι εἶναι θλιβερόν, νὰ καταργοῦνται δικαστικαὶ ἀποφάσεις, ἐκδοθεῖσαι δυνάμει νόμου μόλις πρὸ ὀλίγου ἰσχύσαντος.

§32Χ. ΛΑΔΑΣ. Μόλις πρὸ ὀλίγου μὴ ἰσχύσαντος.

§33Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Ἀλλ’ ἀκριβῶς τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον εἰσάγεται πρὸς ἐπιψήφισιν, μᾶς παρέχει ἀνάγλυφον τὴν εἰκόνα τοῦ πόσον πρέπει νά προσέχῃ ὁ νομοθέτης, ὅταν ἐπιλαμβάνεται θεμάτων, τόσον μεγάλης κοινωνικῆς σημασίας. Ὅπως ἐλέχθη, τὰ πράγματα ἐπαναστατοῦν κατὰ τῶν νόμων, ὅταν οἱ νόμοι δὲν τὰ λαμβάνουν ὑπ’ ὄψιν. Ἀποτελεῖ τοῦτο παραδεδεγμένην πλέον κοινωνικὴν καὶ νομικὴν ἀρχήν. Ὅταν ἤχθη ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς τὸ ζήτημα, ἐπεστήσαμεν, ὄχι μόνον ἐγώ, ἀλλὰ καὶ ἄλλοι συνάδελφοι — περισσότερον, ἴσως, ἐγὼ — τὴν προσοχὴν τοῦ τότε Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, ἐπὶ τοῦ γεγονότος τῶν συνεπειῶν, τὰς ὁποίας θὰ εἶχεν ἡ διάταξις ἐκείνη. Διότι ἦτο ἐκ τῶν προτέρων δεδομένον, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ποτὲ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἐντὸς τῶν 2 ἢ 3 προσεχῶν μηνῶν τὸ ἐνδεχόμενον τῆς ἐξώσεως ὄχι 15 καὶ 20 χιλιάδων οἰκογενειῶν, αἱ ὁποῖαι ἔχουν στεγασθῆ δυνάμει ἐπιτάξεων, ἀλλ’ οὔτε πεντακοσίων (500). Τοῦτο δὲ εἰς ἐποχήν, κατὰ τὴν ὁποίαν οὐσιαστικῶς ἡ ἰδιοκτησία, εἴτε τὸ θέλομεν εἴτε ὄχι, ἔχει ἀπολύτως δεσμευθῆ. Διότι ὑπάρχουν μὲν ὡρισμέναι τυπικαὶ παραλλαγαί, ὡς πρὸς τὴν ἔννοιαν τῆς ἐπιτάξεως ἀπὸ τῆς ἀναγκαστικῆς παρατάσεως τῆς μισθώσεως, ἀλλὰ εἰς τὴν οὐσίαν τὸ πρᾶγμα καταλήγει εἰς τὸ ἴδιον. Διότι ὅταν ἕνας ἰδιοκτήτης ἀκινήτου ἐκμισθώνῃ τοῦτο κατὰ τὸ 1939, καὶ βλέπει ἐξακολουθητικῶς τὸ ἀκίνητόν του δεσμευμένον, καίτοι τοῦτο ἤδη τοῦ χρειάζεται, δὲν βλέπομεν διὰ ποῖον λόγον αὐτὸς ὁ ἰδιοκτήτης θὰ τεθῇ εἰς ἥσσονα μοῖραν ἀπὸ ἐκεῖνον, τοῦ ὁποίου ἐπετάχθη τὸ ἀκίνητον. Δὲν ὑπάρχει ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας διαφορά. Ἀπὸ ἀπόψεως τύπου ὑπάρχει παραλλαγή. Ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας εἴτε περὶ ἀναγκαστικῆς παρατάσεως μισθώσεως πρόκειται, εἴτε περὶ ἐπιτάξεως, τὸ πρᾶγμα καταλήγει νὰ εἶναι ταὐτόσημον. Δὲν βλέπω, λοιπόν, τὴν ἐξαιρετικὴν εὐθιξίαν τοῦ Σώματος καὶ ὡρισμένων συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι προκειμένου περὶ ἀναγκαστικῆς μισθώσεως, ἀποδέχονται παράτασιν τῶν μισθώσεων, ὅταν δὲ πρόκειται περὶ ἐπιτάξεων, ἐπιβληθεισῶν ἐκ λόγων ὑψίστης κοινωνικῆς ἀνάγκης, ἔρχονται καὶ διαμαρτύρονται προσποιούμενοι ὅτι ἀγνοοῦν τὴν κατάστασιν ἀνάγκης. Ἡ οὐσία εἶναι ἡ αὐτή, εἰς ἀμφοτέρας τὰς περιπτώσεις. Ὅταν, λοιπόν, συνεζητεῖτο τὸ νομοσχέδιον ἐπεστήσαμεν ἐπανειλημμένως τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης. Κατηγορήθημεν, μάλιστα, τότε, ὅτι δημοκοποῦμεν, ὅταν ἐλέγαμεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἐντὸς τῶν προσεχῶν μηνῶν τὸ ἐνδεχόμενον τοῦ νὰ ρίπτωνται εἰς τὸν δρόμον χιλιάδες οἰκογενειῶν. Καὶ ἤδη, ὑπὸ τὴν ἀδήριτον πίεσιν τῶν πραγμάτων ἔρχεται καὶ πάλιν ἡ Κυβέρνησις διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κάμῃ διαφορετικά, καὶ εἰσάγει τὸ νομοσχέδιον. Νομίζω, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ δευτέρα γνώμη. Τὸ νομοσχέδιον πρέπει νὰ γίνῃ δεκτόν. Συνεζητήθη εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τῆς Δικαιοσύνης, κατὰ πόσον δὲν θὰ ἦτο προτιμότερον πρὸς διατήρησιν τοῦ κύρους τῶν δικαστικῶν ἀποφάσεων, νὰ μὴ περιβληθοῦν τὸν τύπον, τῆς ἐκ τοῦ νόμου ἀναστολῆς, ἀλλὰ νὰ παρασχεθῇ εὐχέρεια εἰς τὰ δικαστήρια νὰ παραχωροῦν αὐτὴν τὴν ἀναστολὴν ἐκτελέσεως ἀποφάσεων, ἀναλόγως ἑκάστης συγκεκριμένης περιπτώσεως.

§34Χ. ΛΑΔΑΣ. Θὰ κάμνωμεν, δηλαδή, καμμιὰ δεκαριὰ χιλιάδας δίκας.

§35Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Ἀκριβῶς! Ἀλλὰ εἰς τὴν οὐσίαν, κύριοι, δὲν πρέπει νὰ ἀπατώμεθα. Πρέπει νὰ ἀποφύγωμεν τὴν δημιουργίαν δικῶν. Δὲν εἶναι δυνατὸν αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους, νὰ τοὺς φέρωμεν ἐνώπιον δικαστηρίων, νὰ ὑποστοῦν δαπάνας καὶ νὰ κλονισθῇ ἔτι περισσότερον ἡ ἐμπιστοσύνη των εἰς τὴν ἔννοιαν τῆς Δικαιοσύνης, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν ἠμπορεῖ παρὰ καὶ ὁ Πρόεδρος νὰ δώσῃ τὴν ἀναστολήν. Συνεπῶς, πρὸς ἀποφυγὴν τῶν ἐνδεχομένων, ἐνδείκνυται ἡ ἐπιψήφισις τοῦ νόμου ὡς ἔχει. Θὰ σᾶς ὑπενθυμίσω μίαν ἄλλην σπουδαίαν παρατήρησιν. Ὅταν ἐψηφίζετο ὁ νόμος, ἐζητήσαμεν ἀπὸ τὸν τότε Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ ἐπιτρέπεται ἡ διὰ τοῦ Προέδρου Πρωτοδικῶν διαπίστωσις τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τῶν μισθωτῶν, διὰ νὰ καταβάλλεται ἀναλόγως τὸ θεμιτὸν μίσθωμα ἢ νὰ ὑπάρξῃ μία εὐχέρεια νὰ καταβληθῇ ηὐξημένον τοιοῦτον. Νὰ ὑπάρχῃ, δηλαδή, μία εὐχέρεια εἰς τοὺς διαδίκους νὰ ἀπευθύνωνται εἰς τὰ δικαστήρια, διὰ νὰ διαπιστωθῇ ἡ οἰκονομικὴ ἱκανότης τῶν μισθωτῶν καὶ βάσει τῆς δυναμικότητός των, νὰ παρέχεται ηὐξημένον μίσθωμα. Ἀλλὰ ὁ ἰσχυρισμὸς αὐτός, ὁ ὁποῖος κατ’ οὐσίαν ἦτο ἀπολύτως ὀρθὸς καὶ δίκαιος, θὰ ἐδημιούργει μίαν σωρείαν δικῶν. Καὶ τότε κατηργήσαμεν τὴν εὐχέρειαν, τὴν ὁποίαν εἶχον ἐκ τοῦ προηγουμένου νόμου, τοῦ ν. 255, οἱ ἐκμισθωταὶ νὰ πηγαίνουν εἰς τὸ δικαστήριον καὶ νὰ ζητοῦν τὴν ἐξακρίβωσιν τῆς οἰκονομικῆς δυναμικότητος τῶν μισθωτῶν. Δὲν βλέπω διατὶ θὰ γίνῃ τώρα αὐτό, δηλαδὴ νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς παραπλησίαν διάταξιν, δημιουργοῦσαν δίκας καὶ κοινωνικὴν διαταραχήν, οἵαν πράγματι θὰ συνεπιφέρῃ ἡ πρότασις τοῦ κ. Λυκουρέζου. Ὑπῆρξεν, ἑπομένως, μέτρον κοινωνικῆς ἀνάγκης καὶ κοινωνικῆς προνοίας τὸ νομοσχέδιον τοῦτο καὶ δὲν πρέπει παρὰ ὁπωσδήποτε νὰ γίνῃ δεκτόν. Ὅταν δὲ θὰ ἔλθῃ πρὸς ψήφισιν τὸ δεύτερον νομοσχέδιον, τὸ ρυθμίζον γενικώτερον τὰ τῶν ἐπιτάξεων, τότε ἡ Βουλὴ μὲ πᾶσαν ἄνεσιν θὰ ἐπιφέρῃ τὴν γνώμην της. Ὑπάρχει μία ἄλλη παρατήρησις, τὴν ὁποίαν δὲν ἐτονίσαμεν καὶ εἰς τὴν ὁποίαν θέλω νὰ ἐπανέλθω. Εἶναι γεγονός, ὅτι ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου 200, οἱ κατ’ ἐπίταξιν διαμένοντες εἰς τὰ ἀκίνητα, ἔχουν παραλείψει νὰ καταβάλουν τὰς ὁρισθείσας ἀποζημιώσεις, καὶ ὑπάρχουν ἰδιοκτῆται, τῶν ὁποίων τὰ ἀκίνητα εἶναι ἐπιτεταγμένα καὶ οἱ ὁποῖοι ἀπὸ τοῦ Ἰανουαρίου, ἔχουν νὰ πάρουν τὰς ἀποζημιώσεις, διότι οἱ μισθωταί, οἱ κατ’ ἐπίταξιν, διαμένοντες, ἐπὶ τῇ προόψει τῆς ἐξώσεώς των, ἔπαυσαν νὰ καταβάλλουν τὰ μισθώματα. Πρέπει, λοιπόν, νὰ προστεθῇ εἰς τὸ τέλος τοῦ ἄρθρου διάταξις, ὅτι ἡ ἀναστολὴ δὲν παρέχεται παρὰ μετὰ προηγουμένην καταβολὴν τῶν ὀφειλομένων ἀποζημιώσεων, δηλαδὴ ἐντὸς ἑνὸς μηνὸς πρέπει νὰ καταβάλουν τὰς ἀποζημιώσεις των. Καὶ μὲ τὴν παρατήρησιν αὐτήν, νομίζω, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ ἡ Βουλή, νὰ ἀρνηθῇ τὴν ψῆφον της, εἰς ἓν νομοσχέδιον τόσης μεγάλης κοινωνικῆς σημασίας. (Χειροκροτήματα).

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Μπερνίτσας ἔχει τὸν λόγον.

§37Ι. ΜΠΕΡΝΙΤΣΑΣ. Τὸ ζήτημα, κύριοι βουλευταί, εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει ἄμεσα τὰς μεγάλας μάζας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ.

§38Χ. ΛΑΔΑΣ. Μοῦ ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν; Εἶναι τώρα ἀνάγκη νὰ συζητοῦμεν, κύριε Πρόεδρε, καὶ νὰ κατατρίβεται ἡ Βουλὴ διὰ μίαν ἀναστολὴν ἕως τὴν 30ὴν Ἰουνίου 1947; Ὑπάρχει βουλευτής, ὁ ὁποῖος νὰ φαντασθῇ Εἰρηνοδίκην ἢ Πταισματοδίκην ἢ οἱονδήποτε δικαστήν, ὁ ὁποῖος δὲν θὰ δώσῃ, εἰς ἕνα ἄνθρωπον βομβόπληκτον ἢ εἰς μίαν ὑπηρεσίαν, μὴ δυναμένην νὰ μετακινηθῇ ὡς τὰς 30 Ἰουνίου, παράτασιν; Τώρα τὸ ζήτημα, τὸ οὐσιαστικόν, θὰ τὸ συζητήσωμεν, καὶ ἔχομεν ὅλοι τὰς γνώμας μας ἐπ’ αὐτοῦ. Ἀλλὰ τὸ νὰ συζητοῦμεν ἐπὶ τόσας ὥρας διὰ τὴν παράτασιν τῶν 40 ἡμερῶν, νομίζω, ὅτι δὲν ἀξίζει τὸν κόπον. (Χειροκροτήματα).

§39Ι. ΜΠΕΡΝΙΤΣΑΣ. Ὅταν τὸν παρελθόντα Δεκέμβριον ἐδημοσιεύθη τὸ ἐνοικιοστάσιον, ὁλόκληρος ὁ ἐργαζόμενος Ἑλληνικὸς λαὸς διεμαρτυρήθη ἐντονώτατα ἐναντίον τοῦ νομοθετήματος ἐκείνου καὶ ἡ τότε Κυβέρνησις ἠναγκάσθη νὰ δώσῃ ὡρισμένας ὑποσχέσεις τροποποιήσεως τοῦ νομοθετήματος ἐκείνου. Δυστυχῶς, αἱ ὑποσχέσεις αὐταί, δὲν ἐπραγματοποιήθησαν. Πρὸ ἡμερῶν, καὶ σήμερον, βλέπομεν εἰς τὸν Τύπον, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης θὰ εἰσαγάγῃ σήμερον ἢ αὔριον τὰς τροποποιήσεις αὐτάς. Ἀναμένομεν, λοιπόν, νὰ συζητήσωμεν τὸ ὅλον ζήτημα μὲ τὴν εἰσαγωγὴν τῶν τροποποιήσεων αὐτῶν. Ἐν τῷ μεταξὺ ὅμως, πλῆθος ἐξωστικῶν ἀποφάσεων, διὰ διαφόρους αἰτίας, εἶναι ἕτοιμοι πρὸς ἐκτέλεσιν. Δι’ αὐτὸ ζητοῦμεν τὴν προσθήκην καὶ δευτέρας παραγράφου, συμφώνως μὲ τὰ σχέδια τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅπως ἅπασαι αἱ προθεσμίαι τοῦ νόμου 200 παραταθῶσιν ἕως τὴν 30ὴν Ἰουλίου ἐ. ἔ. Νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι θὰ πρέπει νὰ δώσωμεν ἰδιαιτέραν προσοχὴν εἰς τὸ νομοθέτημα αὐτὸ καὶ νὰ ἔλθῃ ταχύτατα εἰς τὴν Βουλήν, διότι εἶναι καὶ ἀξίωσις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ γενικώτερον, νὰ ἀπασχολούμεθα καὶ μὲ αὐτὰ τὰ μεγάλα κοινωνικὰ ζητήματα καὶ νὰ μὴ παίρνωμεν τὸ ζήτημα μονόπλευρα, ὅτι ἐνδιαφέρει καθαρῶς τὴν ἰδιοκτησίαν, ἀλλ’ ὅτι ἐνδιαφέρει ὁλόκληρον, ἐπαναλαμβάνω, τὸν ἐργαζόμενον Ἑλληνικὸν λαόν. Τὸ ζήτημα τῆς στέγης, μετὰ τὴν φοβερὰν διὰ τὸν τόπον μας καταστροφήν, ὅπου μεγάλα πλήθη κόσμου κατέφυγον εἰς τὰ ἀστικὰ κέντρα, ἔχει ἐπιταθῆ μέχρι τοιούτου σημείου, ὥστε εἶναι ἀδύνατον νὰ δεχθῇ σήμερον ὁ ἐργαζόμενος Ἑλληνικὸς λαός, οἱανδήποτε μετακίνησιν ἀπὸ ἐκεῖ ποὺ μένει καὶ κάθεται ὁ καθένας. Ἐπιβάλλεται, λοιπόν, νὰ ληφθοῦν μέτρα σύντονα καὶ νὰ φύγουν ὅλαι ἐκεῖναι αἱ διατάξεις, αἱ ὁποῖαι πετοῦν εἰς τὸ πεζοδρόμιον μεγάλα πλήθη Ἑλλήνων, καὶ νὰ παραμείνῃ ὁ καθεὶς ἐκεῖ ποὺ κάθεται, μέχρις ὅτου ἡ Κυβέρνησις λύσῃ τὸ ζήτημα τῆς ἀνοικοδομήσεως. Τὸ ζήτημα τῆς ἀνοικοδομήσεως εἶναι ἀνεξάρτητον τοῦ ζητήματος τοῦ ἐνοικιοστασίου, καὶ εἶναι ἀνεξάρτητον, διότι καὶ εἰς τὸν προηγούμενον πόλεμον, καθ’ ὅμοιον τρόπον ἐλύθη, δηλαδὴ ὅταν ἤρχισεν ἡ ἀνοικοδόμησις τῶν κενῶν οἰκοπέδων, καὶ ὠκοδομήθησαν καὶ ἀστικαὶ πολυκατοικίαι, τότε ἐλύθη ἀφ’ ἑαυτοῦ πλέον τὸ ζήτημα τοῦ ἐνοικιοστασίου. Καὶ τώρα, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις βοηθήσῃ οἰκονομικῶς νὰ κτισθοῦν ὅλα τὰ κενὰ οἰκόπεδα, τότε ἀσφαλῶς, μετ’ ὀλίγον καιρὸν θὰ ἀρχίσῃ νὰ ἀποβάλλεται ἡ ὀξύτης τοῦ ζητήματος τῆς στέγης.

§40Χ. ΛΑΔΑΣ. Ἤθελον νὰ εἴπω ὅτι, αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἀφορᾶ καὶ βομβοπλήκτους, ὄχι μόνον Δημοσίας Ὑπηρεσίας. Ἑπομένως, διατὶ ὁμιλοῦμεν διὰ τὰ Δημόσια καταστήματα; Πρόκειται περὶ προσώπων, περὶ χιλιάδων προσώπων.

§41Ι. ΜΠΕΡΝΙΤΣΑΣ. Νὰ εἶναι γενικὴ ἡ διάταξις. Νὰ μὴ περιορίζεται μόνον εἰς τὰ ἐπίτακτα ἀκίνητα. Νὰ εἶναι ἐναντίον ὅλων τῶν ἐξώσεων. Δι’ αὐτό, κύριοι, ἐγὼ προτείνω, ὅπως προστεθῇ εἰς τὸ Ν. Δ. τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ δευτέρα παράγραφος, ἡ ὁποία νὰ ἐπεκτείνῃ ὅλας τὰς προθεσμίας τοῦ νόμου 200, μέχρι τῆς 30ης Ἰουλίου 1947, ὅπως λέγει καὶ ἡ ἀπὸ πάνω προθεσμία, ἕως ὅτου καταθέσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τὸν νόμον περὶ ἐνοικιοστασίου καὶ δοθῆ νέα κατεύθυνσις καὶ πνεύσῃ νέος ἄνεμος εἰς τὸ μεγάλον αὐτὸ κοινωνικὸν ζήτημα. Διότι ἐγὼ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπαναλάβω ὅτι, οἱονδήποτε νόμον καὶ ἂν κάμετε, ὁ ὁποῖος νὰ διατάσσῃ ἐξώσεις, δὲν θὰ ἐφαρμοσθῇ, ἀλλὰ θὰ μείνῃ νόμος ἄγραφος καὶ θὰ ἀναγκασθῇ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς νὰ τὸν ξεσχίσῃ. (Χειροκροτήματα ἐκ τῶν θεωρείων).

§42Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὰ θεωρεῖα ἔχουν δικαίωμα νὰ παρεμβαίνουν εἰς τὴν συζήτησιν;

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι.

§44Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Τότε, τί γίνεται ἐδῶ πέρα;

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Β. Παπαρρηγόπουλος.

§46Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶναι ἀναμφισβήτητον γεγονός, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ὡμολόγησε καὶ ὁ κ. Λυκουρέζος, ὅτι τὸ ἐνοικιοστάσιον, ὁ περίφημος αὐτὸς νόμος 200, τελεῖ ὑπὸ αἵρεσιν, εὐθὺς ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς τῆς γενέσεώς του. Δικαίως δέ, κύριοι, διότι, καὶ λυποῦμαι ποὺ τὸ λέγω αὐτό, πρόκειται οὐχὶ περὶ νομοθετήματος, ἀλλὰ περὶ ἑνὸς συνονθυλεύματος διατάξεων συγκεχυμένων, ἀσαφῶν, ἀλληλοσυγκρουομένων καί, ἐν πλείστοις σημείοις, προσωπικῶν διατάξεων. Σωρεία, κύριοι, προσωπικῶν διατάξεων, ἠριθμήθησαν ἀπὸ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Ἀθηνῶν ἐν μιᾷ καὶ μόνῃ συνεδρίᾳ αὐτοῦ.

§47Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Τοῦτο, εἶναι ἀπολύτως ψευδές. Εἶναι ἔγγραφον γέμον ἀνακριβειῶν καὶ ψευδῶν.

§48Χ. ΛΑΔΑΣ. Τί ἔγγραφον εἶναι αὐτό, τὸ ὁποῖον εἴπατε προηγουμένως;

§49Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. Βαμβέτσος, ἀπηύθυνεν ἐπιστολὴν εἰς τὸν Δικηγορικὸν Σύλλογον, διὰ τῆς ὁποίας ἐμέμφετο τὸν Σύλλογον, ὅτι ἐπέκρινε δριμέως δι’ ἑνὸς ἐγγράφου του πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης, τὸν νόμον 200. Ὁ κ. Βαμβέτσος, προεκάλεσε τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον νὰ ὑποδείξῃ ἔστω καὶ μίαν προσωπικὴν διάταξιν, τὸ δὲ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Ἀθηνῶν, καθ’ ἃ πληροφοροῦμαι, εἰς τὴν προχθεσινήν του συνεδρίασιν διεπίστωσε καὶ ἐξηκρίβωσε σωρείαν ὁλόκληρον προσωπικῶν διατάξεων.

§50Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Οὐδεμία ἐκ τούτων, εἶναι προσωπικὴ διάταξις, κύριε συνάδελφε.

§51Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Τρανὴ ἀπόδειξις τοῦ γεγονότος, ὅτι πρόκειται περὶ συνονθυλεύματος, ἀποτελεῖ τὸ ὅτι, ἐπὶ χιλίων ἀποφάσεων, αἱ 500 συγκρούονται πρὸς τὰς ἄλλας 500. Δὲν ὑπάρχει, κύριοι συνάδελφοι, οὔτε ἕνα θέμα τοῦ ἐνοικιοστασίου, ἐπὶ τοῦ ὁποίου νὰ ὑπάρχῃ ὁμοφωνία τῆς νομολογίας. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι ὅλοι οἱ δικηγόροι Ἀθηνῶν καὶ οἱ δικασταὶ εὑρισκόμεθα εἰς πλήρη ἀμηχανίαν νὰ δώσωμεν ἀδιστάκτως, ἔστω καὶ μίαν ἀπάντησιν ἐπὶ ἑνὸς ἁπλουστάτου ζητήματος. Ἐδημιουργήθη τοιαύτη σύγχυσις, ὥστε εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι ἔχει προκληθῆ ἐξέγερσις δικαστῶν καὶ δικηγόρων, ἀπορῶ δέ, πῶς εἶναι δυνατόν, αὐτὴ ἡ βοή, αὐτὴ ἡ ἀγανάκτησις, νὰ μὴ ἔχῃ περιέλθει εἰς τὰς ἀκοὰς τῶν δημιουργῶν τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ. Θέλω, κατόπιν αὐτῶν, νὰ εἴπω τοῦτο: Ὅτι, ἐφ’ ὅσον εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι τὸ νομοθέτημα αὐτὸ εἶναι ὑπὸ αἵρεσιν, πῶς θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκτελεσθοῦν δικαστικαὶ ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι διατάσσουν ἐξώσεις ἐπὶ τῇ βάσει διατάξεων, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἐνδεχόμενον, ἔστω καὶ ἕνα τοῖς χιλίοις, νὰ καταργηθοῦν αὔριον; Ἐγώ, κύριοι συνάδελφοι, διαπορῶ, πῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης εἰσήγαγε μονομερῶς νομοσχέδιον διὰ τὰς ἐπιτάξεις, ἀφοῦ αἱ ἐπιτάξεις ἀποτελοῦν ἕνα μόνον κεφάλαιον, τὸ ἐλαχιστότατον, τοῦ περιφήμου αὐτοῦ νόμου 200, πρὸ τοῦ ὁποίου ὠχριᾷ ὁ νόμος 255, τὸν ὁποῖον καὶ ἐγὼ εἶχα ἐπικρίνει, ἀλλ’ ὁ ὁποῖος ἀπεδείχθη ὅτι εἶναι νόμος ἄριστος, ἐν συγκρίσει μὲ τὸ οἰκτρὸν κατασκεύασμα τοῦ νόμου 200. Ἔπρεπε, λοιπόν, ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ εἰσαγάγῃ νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου νὰ ἀναστέλλωνται, ὅπως ἔκαμε μέχρι τοῦδε ὅλαι αἱ ἀποφάσεις ἐξώσεως, αἱ ἐκδοθεῖσαι βάσει τοῦ νόμου 200, μέχρις ὅτου κριθῇ ἡ τύχη τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ. Διότι ἡμεῖς οἱ Δικηγόροι, καὶ οἱ συναλασσόμενοι, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ προχωρήσωμεν ἕνα βῆμα.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Παπαδημητρίου ἔχει τὸν λόγον.

§53Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριοι βουλευταί, ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι δὲν εὑρίσκεταί τις ἐν δικαίῳ, ὅταν ὑποστηρίζῃ τὴν ἄποψίν του ὑπὲρ μιᾶς τάξεως, ἀλλὰ πασῶν τῶν τάξεων. Δὲν εἴμεθα, δηλαδή, ἐδῶ ἐκπρόσωποι τάξεων, οὐδὲ εἴπαμεν τοιοῦτόν τι πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ἐγὼ δὲ προσθέτω, ὅτι ἐὰν ἤμην εἰδικὸς ἐκπρόσωπος τάξεως, καὶ πάλιν θὰ προσεπάθουν νὰ ἀνεύρω μέσα εἰς τὴν ἐντολήν μου, μέσον συγκερασμοῦ τῶν συμφερόντων ἁπασῶν τῶν τάξεων. Κύριοι βουλευταί, θὰ θέσω ὅμως τὸ ἑξῆς ἐρώτημα: Τί θὰ γίνῃ, ἐὰν ἐκτελεσθῇ τὸ περίφημον ἄρθρον 49, αὔριον τὸ πρωΐ εἰς τὰς Ἀθήνας; Τί θὰ γίνῃ εἰς τὴν Θεσσαλονίκην; Τί θὰ γίνῃ εἰς ὅλην τὴν Χώραν; Ὅλος αὐτὸς ὁ κόσμος, ὁ ὁποῖος θὰ μείνῃ ἄστεγος θὰ λέγῃ: Τὶ σᾶς ἐστείλαμεν ἐκεῖ μέσα; Ἀλλὰ λέγομεν ἡμεῖς οἱ νομικοὶ ὅτι «νόμος μὴ κατατείνων εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ κόσμου καὶ τοῦ λαοῦ, εἶναι νόμος ἐπαναστατικός», ἐπειδὴ ὁ λαός μας ἔχει τὴν νομικὴν ἀντίληψιν ἀπὸ γενέσεως, θέλω νὰ πιστεύω ὅτι ὁ νόμος οὗτος, ἀπὸ γενέσεως, δὲν ἔτυχεν οὐδὲ τῆς ἐλαχίστης προσοχῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἀλλὰ εἶναι ἄπορον, κ. Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, νὰ μὴ συνδέεται τὸ ζήτημα τῆς ἀναστολῆς τῶν ἐξώσεων μὲ τὸ ἄρθρον 49, δοθέντος ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν μεθαύριον ἔλθῃ τὸ ζήτημα τοῦ νόμου, τὸν ὁποῖον ἐπρόκειτο νὰ καταθέσητε εἰς τὴν Βουλὴν χθὲς τὸ βράδυ καὶ τὸ ὁποῖον ἐδόθη εἰς τοὺς κ. Ἀρχηγοὺς τῶν Κομμάτων διὰ νὰ τὸν μελετήσουν, εἶναι ἄπορον πῶς θὰ ἀπαντήσωμεν καὶ ἡμεῖς, ὅπως ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ ἀπαντήσωμεν. Νομίζω, ὅτι δὲν χάνομεν τίποτε, ἐὰν θαρραλέως ἀντιμετωπίσωμεν τὰ πράγματα καὶ δεχθῶμεν ἀναστολὴν ἁπασῶν τῶν ἐκτελέσεων μέχρι τέλους Ἰουλίου. Ὅταν λέγωμεν αὐτά, νομίζω, ὅτι προστατεύομεν τὴν ἰδιοκτησίαν, διότι τί θὰ πῇ ἰδιοκτησία; Νὰ προστατευθῇ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται εἰς τὰς Ἀθήνας, διότι τὸν ἐκτύπησε μία βόμβα; Καὶ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος εἶναι πυροπαθής, νὰ βγῇ εἰς τὸν δρόμον; Ὀφείλομεν νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι ὁ νόμος περὶ ἐνοικιοστασίου εἶναι τὸ κοινωνιστικὸν μοντέλλο παντὸς νόμου. Ὁ νόμος οὗτος δὲν παρακολουθεῖ τὴν κοινωνικὴν ἐξέλιξιν. Ἐλέχθη ἀπὸ τοὺς κυρίους συναδέλφους, ὅτι ἐκκρεμεῖ ὁ περίφημος ἐκεῖνος νόμος διὰ τὰς ἀγοραπωλησίας. Νομίζω, ὅτι ὀφείλομεν νὰ τὸν φέρωμεν καὶ αὐτὸν καὶ νὰ ταχθῶμεν μὲ τὴν πλευρὰν ἐκείνην, ἡ ὁποία ἐξυπηρετεῖ τὸν λαόν. (Χειροκροτήματα).

§54Χ. ΛΑΔΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐγὼ ἰσχυρίζομαι ὅτι εἶναι κατώτερον τῆς Βουλῆς νὰ συζητήσῃ ἐπὶ ἕνα λεπτὸν ἀκόμη διὰ νὰ παραδεχθῇ τὸ νομοσχέδιον, ὅπως ἐτροποποιήθη ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, διότι τὴν ὥραν, κατὰ τὴν ὁποίαν ὑπάρχει ἐκκρεμὲς ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Δικαιοσύνης, ἀνεξαρτήτως ἐὰν θὰ γίνῃ δεκτὸν ἢ ὄχι, νομοσχέδιον καταργήσεως τοῦ ἄρθρου 49, εἶναι τίμιον, εἶναι ἠθικὸν καὶ κοινοβουλευτικὸν νὰ μὴ ἐκτελεσθοῦν αἱ ἀποφάσεις καὶ «ὅποιον πάρει ὁ Χάρος». Ὅταν, κύριοι, θελήσωμεν νὰ ὑψώσωμεν τὸ ἀνάστημά μας, κανεὶς δὲν θὰ ἔχῃ τὸ ἀνάστημα νὰ ὑψωθῇ ὑπεράνω τῆς Βουλῆς.

§55Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα τοῦ ἐνοικιοστασίου εἶναι τόσον μεγάλον, ὅσον εἶναι μέγα τὸ θέμα τῆς στέγης. Ἀλλὰ τὸ θέμα τοῦ ἐνοικιοστασίου θὰ ἔλθῃ ὅταν ὑποβληθῇ τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον. Τότε θὰ τὸ συζητήσωμεν καὶ τότε θὰ φθάσωμεν νὰ συζητήσωμεν καὶ αὐτὸ τὸ νομοθέτημα καὶ ὅλα τὰ ἄλλα νομοθετήματα, ὅταν νομοθετοῦμεν περισσότερον καὶ φιλολογοῦμεν ὀλιγώτερον. Ὅταν ἁρπάζεται ἑκάστοτε μία εὐκαιρία καὶ ἔρχονται ὅλα τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα σχετίζονται, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συζητῶμεν οὐσιαστικῶς. Νομίζω, ὅτι τὸ σημερινὸν νομοθέτημα ἀδιστάκτως πρέπει νὰ ψηφισθῇ, διότι περιέχει τὴν ὀρθὴν διάταξιν τῆς ἐπ’ ὡρισμένον χρόνον ἀναστολῆς τῶν ἐπιτάξεων, μέχρις ὅτου κριθῇ ὑπὸ τῆς Βουλῆς τὸ ἐκκρεμὲς οὐσιαστικὸν νομοθέτημα περὶ τῶν ἐπιτάξεων. Ὅλα δὲ τὰ ἄλλα, νὰ ἐπιφυλαχθῶμεν νὰ τὰ εἴπωμεν τότε ὄχι δὲ μόνον προκειμένου περὶ τοῦ ἐνοικιοστασίου, ἀλλὰ ἐπὶ ὅλων τῶν νομοθετημάτων εἶναι ἀνάγκη, ἐὰν θέλωμεν νὰ ἐξακολουθήσωμεν νὰ νομοθετῶμεν ὡς Βουλή, νὰ ὑπάρχῃ Κοινοβουλευτισμός, νὰ ὑπάρχῃ ἀντιπροσωπευτικὸν σύστημα καὶ νὰ περιοριζώμεθα εἰς τὰ θέματα διὰ νὰ κατορθώνωμεν νὰ παρουσιάζωμεν ἔργα.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἔχει τὸν λόγον.

§57Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπ. Δικ.). Κύριοι βουλευταί, εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω ἐνώπιον τοῦ Σώματος δύο νομοθετήματα, ἀφορῶντα τὸ ἐνοικιοστάσιον. Ἡ βάσις ἀμφοτέρων, ἦτο τὸ ἄρθρον 49 τοῦ νόμου 200, τὸ ὁποῖον προνοεῖ περὶ τῶν ἐπιτάξεων. Τὰ δύο νομοθετήματα ταῦτα, ἦσαν συναφῆ. Ἀλλὰ κατὰ τὸ πρῶτον νομοθέτημα, ὤφειλεν ἡ Βουλὴ νὰ ἀποφανθῇ, ἐὰν πραγματικῶς δέχεται νὰ καταργηθῇ τὸ ἄρθρον 49, ὅπως μὴ ἐξώνεται ὅστις εἰς μία κατοικίαν κατοικεῖ ἐπὶ πλέον τῶν 4 ἐτῶν. Τὸ δεύτερον νομοθέτημα ἐπρονόει περὶ παρατάσεως τῆς προθεσμίας τῶν ἐξώσεων, ἐὰν τὸ ἄρθρον 49 ἤθελε καταργηθῇ. Παραδόξως, τὸ δεύτερον αὐτὸ νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον προνοεῖ, ἐπαναλαμβάνω, περὶ τῆς παρατάσεως τῆς προθεσμίας τοῦ ἄρθρου 49, ἔρχεται πρὸς συζήτησιν σήμερον, ἐνῷ ἀκόμη δὲν ἀπεφάνθη ἡ Βουλή, ἐὰν τὸ ἄρθρον 49 πρέπει νὰ καταργηθῇ ἢ ὄχι. Ἀλλὰ δὲν συμβαίνει μόνον τοῦτο. Τὴν ἑσπέραν ταύτην, εὐκαιρίας δοθείσης, ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ ἐξητάσθησαν ὅλα τὰ νομοθετήματα, τὰ ὁποῖα ἐνδιαφέρουν τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης καὶ διὰ τὰ ὁποῖα ἐνδιαφέρεται πραγματικῶς σοβαρῶς ἡ κοινὴ γνώμη καὶ ἡ κοινωνία ὁλόκληρος. Δηλαδὴ τὸ νομοθέτημα περὶ τῆς ἀνοικοδομήσεως καὶ τὸ νομοθέτημα περὶ ἀγορασάντων καὶ πωλησάντων κατὰ τὴν κατοχὴν καὶ ἐκεῖνα, ἀκόμη, τοῦ ἐνοικιοστασίου καὶ τὸ μόνον ὅπερ ἐλέχθη διὰ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, ἦτο μόνον ὅτι πρόκειται περὶ προστασίας ὀλίγων πλουσίων ἰδιοκτητῶν! Νομίζω, ὅτι εἶναι τὸ περιεργότερον, τὸ ὁποῖον ἠδύνατο νὰ ἀκουσθῇ. Ὀφείλω νὰ εἴπω εἰς τὴν Βουλήν, πόσος εἶναι ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐξωστικῶν ἀποφάσεων, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἐκδοθῆ κατὰ τὸ 3μηνον τοῦτο καὶ ἀφορῶσι τὸ ἄρθρον 49, ἤτοι τὰ ἐπίτακτα. Ὁ ἀριθμὸς εἶναι διπλάσιος ὅλων τῶν ἀποφάσεων, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἐκδοθῆ διὰ τὰ μὴ ἐπίτακτα. Φαντασθῆτε, κύριοι βουλευταί, τί κοινωνικὸν ζήτημα θὰ ἐδημιουργεῖτο, ἐὰν ἀφίναμεν ἕνα τοιοῦτον ἀριθμὸν δικαστικῶν ἀποφάσεων νὰ ἐκτελεσθοῦν, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν ὅτι αἱ καθ’ ὧν αὗται εἶναι βομβόπληκτοι, πυροπαθεῖς, θύματα τοῦ Δεκεμβριανοῦ κινήματος καὶ τοῦ συμμοριτισμοῦ, καθ’ ὅσον πολλῶν ἐξ αὐτῶν εἴτε κατεστράφησαν τὰ χωρία καὶ αἱ οἰκίαι, εἴτε δὲν τολμοῦν, διὰ τὸν φόβον τῶν ἀνταρτῶν, νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὰς ἑστίας των. Ἐπίσης κατηγορήθη ἡ Κυβέρνησις, διατὶ περιώρισε τὴν ἀναστολὴν τῆς ἐκτελέσεως τῶν δικαστικῶν ἀποφάσεων μόνον εἰς τὰ ἐπίτακτα καὶ δὲν ἐπεξέτεινε ταύτην καὶ εἰς τὰ ἄλλα ἀκίνητα, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν τὴν ἔννοιαν τοῦ ἐπιτάκτου. Τοῦτο συνέβη, κύριοι βουλευταί, διότι ἡ Κυβέρνησις νομίζει ὅτι ὀφείλει, πρῶτον, νὰ εἰσαγάγῃ εἰς τὴν Βουλὴν τὸ νομοθέτημα, τροποποιοῦν τὰ ἄρθρα ἐκεῖνα τοῦ Ν. Δ. 200, ἐφ’ ὧν ἐξεδόθησαν ἐξωστικαὶ ἀποφάσεις καὶ κατόπιν νὰ ὑποβάλῃ νομοσχέδιον περὶ ἀναστολῆς ἐκτελέσεως τῶν ἀποφάσεων τούτων, διὰ νὰ εἶναι συνεπὴς εἰς τὰς νομοθετικάς της προτάσεις. Διότι, ἐὰν ἐζήτει γενικὴν ἀναστολὴν ὅλων συλλήβδην τῶν ἐξωστικῶν ἀποφάσεων, θὰ κατηγορεῖτο ἡ Κυβέρνησις, ὅτι, ἐφ’ ὅσον δὲν ἐκκρεμεῖ σχετικὸν νομοσχέδιον, ρυθμίζον ἄλλως τὰ θέματα ἐφ’ ὧν ἐξεδόθησαν αἱ ἐξωστικαὶ αὗται ἀποφάσεις δὲν θὰ ἦτο ὀρθὸν νὰ ζητεῖται ἀναστολὴ τούτων. Τὸ νομοσχέδιον περὶ μεταρρυθμίσεως τοῦ ἤδη ὑφισταμένου ἐνοικιοστασίου ἡτοιμάσθη καὶ ὑπεβλήθη χθὲς ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ Συμβουλίου τῶν Ἀρχηγῶν. Ἐλπίζω ὅτι, ἴσως, αὔριον τὴν ἑσπέραν θὰ εἶμαι εἰς θέσιν νὰ ὑποβάλω αὐτὸ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ τότε, ἐὰν ἡ Βουλὴ νομίσῃ ὅτι, κατόπιν τῆς ὑποβολῆς τοῦ νέου νομοθετήματος, πρέπει νὰ ἀνασταλοῦν καὶ αἱ ἐξωστικαὶ ἀποφάσεις, αἱ ἐκδοθεῖσαι βάσει διατάξεων, τῶν ὁποίων θὰ προβλέπεται ἡ τροποποίησις ὑπὸ τοῦ ὑποβληθησομένου νομοθετήματος, θὰ εἶμαι πολὺ εὐτυχής, ἐὰν θελήσῃ νὰ ψηφίσῃ τοιαύτην ἀναστολήν. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ τὴν Βουλήν, τὴν ἑσπέραν ταύτην νὰ ψηφίσῃ τὸ νομοθέτημα τῆς παρατάσεως τοῦ ἄρθρου 49, τὸ ὁποῖον ἔχει ὑποβληθῆ ὑπὸ τὴν κρίσιν αὐτῆς καὶ ὅταν ἔλθῃ ἡ ὥρα νὰ συζητήσωμεν διὰ τὸ ἄλλο νομοθέτημα, θὰ εἶμαι εὐτυχὴς νὰ ἀκούσω τὰς ἀπόψεις σας.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις κηρύσσεται περαιωμένη. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ νομοσχέδιον;

§59ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἀναστολῆς ἐξωστικῶν ἀποφάσεων διατασσουσῶν ἄρσιν ἐπιτάξεως». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ πρὸ τοῦ 1946–1947 οἰκον. ἔτη πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Θρησκευμάτων καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν Εἰδικὸν Προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ οἰκ. ἔτους 1947–48».

§61Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Νομίζω ὀρθότερον νὰ γίνῃ μόνον ἡ ἔγκρισις τῆς ἐγγραφῆς τῶν δαπανῶν εἰς τὸν προϋπολογισμόν, οὐχὶ δὲ καὶ τῆς κατ’ οὐσίαν ἐγκρίσεως αὐτῶν, ἡ ὁποία δὲν εἶναι ἔργον τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας. Αὗται, ἀφοῦ ἐλεγχθοῦν, θὰ ἔλθουν εἰς τὴν Βουλὴν ὅταν θὰ ὑποβληθῇ ὁ ἀπολογισμός.

§62Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Ἔτσι γίνεται ὡς τώρα.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ νομοσχέδιον;

§64ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ πρὸ τοῦ 1946–47 οἰκονομικὰ ἔτη πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπ. Θρησκευμάτων καὶ Ἐθν. Παιδείας καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν Εἰδικὸν Πρ)σμὸν τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1947–48». Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Μ. Καροῦσος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§66Μ. ΚΑΡΟΥΣΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§68ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6ην μ. μ. μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. (Ὥρα 8.30′ μ. μ.).