1947.05.14

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 114η

Τετάρτη 14 Μαΐου 1947

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 7.00′ μ. μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ γραμματεὺς κύριος Α. Ταλιαδοῦρος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Σ. Σγουρόγλου, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Σ. ΣΓΟΥΡΟΓΛΟΥ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Ἀλέξ. Καραθόδωρος καταθέτει τηλεγράφημα τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Θεσσαλονίκης διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μὴ χορήγησιν καὶ εἰς τοὺς ἐν Θεσσαλονίκῃ ἀλευρομύλους ποσότητος σίτου ἐκ τῶν ἀποθεμάτων τοῦ Δημοσίου καὶ ζητοῦντες ἄμεσον ἀποστολὴν 400 τόννων σίτου πρὸς ἐπαρκῆ διατροφὴν τοῦ πληθυσμοῦ Θεσσαλονίκης καὶ ἄλλων κέντρων. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Τζώρτζης καὶ Γ. Σπυρόπουλος καταθέτουν ὑπόμνημα τοῦ Σωματείου Ἐμπορευομένων πόλεως Φλωρίνης καὶ περιφερείας διαμαρτυρομένων κατὰ τῶν Γεωργικῶν Συν)σμῶν δι’ ἀποκλειστικὴν διάθεσιν τῶν γεωργικῶν εἰδῶν εἰς καταναλωτὰς πρὸς ζημίαν τῶν ἐμπορευομένων τῆς πόλεως. Τὰ διάφορα Σωματεῖα καὶ Ὀργανισμοὶ Κιάτου Κορινθίας διαμαρτύρονται διὰ τὰ κατ’ Ἀθανασίου Μελέτη λεχθέντα ἐν τῇ Βουλῇ ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ρέντη ἅτινα χαρακτηρίζονται ὡς μὴ ἀληθῆ καθ’ ὅσον ὁ ρηθεὶς Μελέτης ὑπηρετεῖ ὡς Ἔφεδρος Ἀξιωματικὸς ἐντεταγμένος εἰς τὰς Ἐθνικὰς Δυνάμεις ἐκτελῶν διαταγὰς αὐτῶν. Ὁ Πρόεδρος τῆς Ἑνώσεως ἰδιοκτητῶν ἀκινήτων Λαρίσης ζητεῖ τὴν ἄμεσον σύνταξιν εἰδικοῦ ἀντισεισμικοῦ κανονισμοῦ διὰ τὴν περιφέρειαν Λαρίσης ὑπὸ τοῦ καθηγητοῦ Παρασκευοπούλου, κατάργησιν διατάγματος ἀναστολῆς οἰκοδομικῶν ἐργασιῶν κλπ. Οἱ ἰδιοκτῆται ἀστικῶν ἀκινήτων Ἀμφίσσης καὶ Χανίων ζητοῦν ψήφισιν προστατευτικῶν διατάξεων καὶ ἀναπροσαρμογὴν ἐνοικίων μὲ τιμάριθμον ζωῆς. Ἡ Ἕνωσις προσφύγων Ἀνατ. Μακεδονίας καὶ Θράκης καὶ οἱ κάτοικοι Θεσ)νίκης ζητοῦν ψήφισιν εἰδικῆς διατάξεως, καθ’ ἣν ἅπασαι αἱ ἐπιτάξεις δι’ ἐγκατάστασίν των θεωρηθῶσιν ὡς νόμιμοι μισθώσεις κλπ. Ἡ Ὁμοσπονδία Βιοτεχνικῶν Σωματείων Ἀθηνῶν καταθέτει ψήφισμα διαμαρτυρίας κατὰ τοῦ νέου ἐνοικιοστασίου καὶ ζητεῖ ἀναστολὴν τούτου πρὸς ἀποφυγὴν κοινωνικοῦ ζητήματος. Ὁ Δ. Δέτσος, Γ. Πετρίδης, Β. Χατζόπουλος, Κ. Φαρασλῆς καὶ Ἑλεν. Βασιλέκα γεωργοκηπουροὶ κάτοικοι Καβάλας ζητοῦν ἀναστολὴν τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου 1193 τοῦ 1944, τοῦ ἀκυροῦντος προσύμφωνα ἀγοραπωλησίας δημοσίων κτημάτων συναφθέντα πρὸ τῆς 28.10.40 διὰ τὰς ἐντεῦθεν τοῦ Στρυμῶνος Βουλγαροκτηθείσας περιοχάς. Ἡ Ἕνωσις ἀρτεργατῶν Πειραιῶς ζητεῖ αὔξησιν ἡμερομισθίων 100%, τῶν συντάξεων εἰς 85%, τὴν ἐξ 100 χιλιάδων δραχμῶν χορήγησιν οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως, ἐπέκτασιν Νοσοκομειακῆς περιθάλψεως κλπ. Τὰ Σωματεῖα Ζαχαροπλαστῶν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς — Θεσσαλονίκης διαμαρτύρονται κατὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 156 ἀγορανομικῆς διατάξεως καὶ ζητοῦν ἄμεσον κατάργησιν ταύτης, τακτικὴν χορήγησιν πρώτων ὑλῶν καὶ προστασίαν τοῦ ἐπαγγέλματός των. Τὸ Ἐπιμελητήριον Τουριστικῶν Ξενοδοχείων Ἑλλάδος καταθέτει ὑπόμνημα σχετικῶς μὲ τὴν τροποποίησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 200)46 Ν. Δ. «περὶ ἐνοικιοστασίου» καὶ ζητεῖ ὅπως ἐξαιρεθῶσι τῆς ὡς ἄνω τροποποιήσεως τὰ ξενοδοχεῖα. Ἡ Γεωργικὴ Ἕνωσις Καβάλλας ζητεῖ τὴν προστατευτικὴν λῆψιν μέτρων ὡς καὶ τὴν εἰσαγωγὴν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ σιτηρῶν πρὸς διατροφὴν τῶν καταστραφέντων ἐκ τῆς ἀνομβρίας γεωργῶν. Ὁ Πρόεδρος Καπνεργατῶν Κομοτινῆς ζητεῖ ὅπως ἐπ’ εὐκαιρίᾳ συζητήσεως εἰς τὴν Βουλὴν καπνικοῦ ζητήματος ἀποδοθῇ ποσοστὸν προβλεπόμενον ὑπὸ Συντακτικῆς Πράξεως 106)1946. Ὁ Πρόεδρος Ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου Κυνουρίας ζητεῖ τὴν παραμονὴν τῆς στρατιωτικῆς δυνάμεως πρὸς συγκράτησιν τοῦ πανικοβληθέντος πληθυσμοῦ ἐκ τῆς προσφάτου ἐντάσεως συμμοριακῆς δράσεως. Ἡ Ἕνωσις πλοιάρχων διαμαρτύρεται διὰ παράτασιν ἐπιτάξεως τῶν ἐν Πειραιεῖ κτιρίων Ναυτικοῦ Ἀπομαχικοῦ Ταμείου καὶ ζητεῖ τὴν ἀποδέσμευσιν τούτων. Ἡ Ἐπιτροπὴ ἀγωνιστῶν τοῦ Μακεδονικοῦ ἀγῶνος 1903–1909 ζητεῖ τὴν ἀκύρωσιν τοῦ Νόμου 1085)46 δι’ οὗ καταργεῖται ὁ Νόμος 1722)39. Ἡ Ἕνωσις Ἀναπήρων θυμάτων πολέμου Κομοτινῆς ζητεῖ ὅπως ἀποτραπῇ ἡ μείωσις ποσοστοῦ κρατήσεως νόμου 1226. Ὁ Δ. Γιατρᾶς πρώην ὑπάλληλος (ἀγορανομικὸς Ἐπιθεωρητὴς) Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ ζητεῖ τὴν ἐπαναπρόσληψίν του. Ὁ Πρόεδρος τῆς κοινότητος Θουρίας διαμαρτύρεται διὰ τὰ συνεχῆ κακουργήματα τὰ διαπραχθέντα παρὰ τῶν ἀναρχοκομμουνιστῶν καὶ ζητεῖ ἄμεσον λῆψιν δραστηρίων μέτρων. Οἱ μικροϊδιοκτῆται Καλαμῶν διαμαρτύρονται διὰ μελετωμένην τροποποίησιν τοῦ ἐνοικιοστασίου καὶ ἀναστολὴν δικαστικῶν ἀποφάσεων καὶ ζητοῦν παράτασιν τοῦ ἰσχύοντος ἐνοικιοστασίου κλπ. Ὁ Πρόεδρος τοῦ ἱδρύματος προστασίας κωφαλάλων ζητεῖ ἀποδέσμευσιν τοῦ κτιρίου κωφαλάλων πρὸς ἐπαναλειτουργίαν τούτου. Ὁ Σύλλογος ἀπόρων συνταξιούχων τῶν τραπεζῶν Ἐθνικῆς, Ἑλλάδος καὶ Κτηματικῆς διαμαρτύρεται διὰ τὴν κακὴν διαχείρισιν τοῦ Ταμείου των καὶ ζητεῖ ἄμεσον ἔλεγχον παρ’ ὑπαλλήλων Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν παρουσίᾳ Ἐπιτροπῆς Συνταξιούχων κλπ. Ὁ Σύλλογος καπνεμπόρων Μακεδονίας–Θρᾴκης ζητεῖ μείωσιν τοῦ ποσοστοῦ φορολογίας ἐπὶ τῶν πιστώσεων Καπνεμπόρων. Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τῆς Ἑνώσεως Φυματικῶν τοῦ Νομοῦ Ἀχαΐας διαμαρτύρεται κατὰ τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ διὰ τὴν παῦσιν χορηγήσεως ἐπικουρικῆς μερίδος καὶ ζητεῖ τὴν συνέχισιν τῆς χορηγήσεως τῆς μερίδος ταύτης. Οἱ Πρόεδροι τῶν Κοινοτήτων Ξηροποτάμου, Ἀχλαδιᾶς, Μοκροῦ, Σιδηρονέρου, Σκαλωτῆς, Θερμιῶν, Διποτάμων καὶ ἄλλων παραμεθορίων χωρίων ζητοῦν ἄμεσον τροποποίησιν τοῦ Νόμου 202)45 καὶ ἐπαναφορὰν τοῦ ἄρθρου 275 τοῦ Κώδικος «περὶ Δήμων καὶ Κοινοτήτων». Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Βασ. Στεφανόπουλος καταθέτει τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Βαρθολομιοῦ ἐκ μέρους 10 κοινοτήτων Δυτικῆς Μυρτούντιας παραπονουμένων διὰ στέρησιν ἐπὶ 5μηνον ζακχάρεως παιδικῶν συσσιτίων καὶ ἄλλων τροφίμων καὶ ἀξιουσῶν ἀπόδοσιν καθυστερουμένων ἐφοδίων καὶ καταμερισμὸν εὐθυνῶν. Οἱ ἀπολυθέντες ὑπάλληλοι τῆς ὑπηρεσίας Ἐφοδιασμοῦ Κομοτινῆς ζητοῦν τὴν ἐπαναπρόσληψίν των. Ὁ κ. Σ. Γονατᾶς (Ὑπουργὸς Ἀνοικοδομήσεως) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ σχεδίων πόλεων διατάξεων». Ὁ κ. Σ. Βενιζέλος (Ὑπουργὸς Ναυτικῶν) καταθέτει σχέδια νόμων 1) «Περὶ τροποποιήσεως τῶν ἄρθρων 78 τοῦ νόμου 6086)1934 «περὶ Ν. Στρατολογίας» καὶ 57 τοῦ Α. Ν. 1391)1938 «περὶ καταστάσεως διόπων, ναυτῶν καὶ ναυτοδιόπων Β. Ν.», 2) «Περὶ ἀντικαταστάσεως τῆς παραγράφου 11 τοῦ ἄρθρου 40 τοῦ Α. Ν. 1005)1937», 3) «Περὶ τοῦ μονίμου καὶ ἐπὶ δοκιμασίᾳ πολιτικοῦ ἐκπαιδευτικοῦ προσωπικοῦ τῆς Σχολῆς Ν. Δοκίμων». 4) «Περὶ κυρώσεως τοῦ πὸ 24.9.1945 συμφωνητικοῦ μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Ναυαρχείου καὶ τῆς κοινοπραξίας τῶν ἑταιρειῶν πετρελαίου», 5) «Περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 60 τοῦ Α. Ν. 905)1937 «περὶ καταστάσεως Ἀξιωματικῶν Β. Ν.». ὡς ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως». Ὁ βουλευτὴς κ. Μ. Πάζης καταθέτει πρότασιν νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 8)14 Μαρτίου 1930 Πρ. Δ)τος «περὶ κωδικοποιήσεως τῶν νόμων περὶ Κυριακῆς ἀναπαύσεως». Ἡ ἐπὶ τῶν Θρησκευμάτων καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν Ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ πρὸ τοῦ 1946–47 οἰκονομικὰ ἔτη πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Θρησκευμάτων καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν Ἐθνικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1947–48». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Μπερνίτσας, Δ. Πετροπουλάκης καὶ Κ. Μπέλλας καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναστολῆς ἐκτελέσεως δικαστικῶν ἀποφάσεων διατασσουσῶν ἄρσιν ἐπιτάξεως». Ὁ κ. Σ. Γονατᾶς (Ὑπουργὸς Μεταφορῶν) ἀποσύρει τὰ σχέδια νόμων: 1) «Περὶ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας καὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 86 Νομ. Δ)τος τῆς 6 Σεπτεμβρίου 1946 «περὶ ἀναθεωρήσεως τῶν κατὰ τὸν Α. Ν. 1086)1946 ἐκδοθεισῶν ἀποφάσεων κλπ.». 2) «Περὶ χορηγήσεως νέων ἀδειῶν κυκλοφορίας αὐτοκινήτων ὀχημάτων καὶ οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως αὐτοκινητιστῶν».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ἐπὶ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 14 καὶ 15 ἀναφορῶν, ἀναφορικῶς μὲ τὴν καθυστέρησιν τῆς χορηγήσεως μιᾶς ἐνδυμασίας καὶ ἑνὸς ζεύγους ὑποδημάτων εἰς τοὺς Δημοτικοὺς καὶ Κοινοτικοὺς ὑπαλλήλους, ὡς καὶ τὴν μὴ εἰσέτι ἱκανοποίησιν τῶν δικαίων αἰτημάτων τούτων ὁ κ. Κ. Καλλίας ἔχει τὸν λόγον.

§6Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, πρὸ ἑπταμήνου περίπου, συνῆλθεν εἰς τὰς Ἀθήνας ἓν Συνέδριον τῶν Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν Ὑπαλλήλων. Παρηκολούθησα τὰς ἐργασίας τοῦ Συνεδρίου τούτου καὶ διεπίστωσα πόσον ἐνδιαφέρον ἔχει ἡ ἐργασία, ἀλλὰ καὶ πόσην τιμιότητα, τὰ αἰτήματα τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ὑπαλλήλων. Ἐζήτησαν οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ, ὄχι μόνον ὑλικὰς ἱκανοποιήσεις, ἀλλὰ καὶ τὴν κατοχύρωσιν τῆς μονιμότητός των, διὰ τὴν ἐξύψωσιν ἑνὸς ἀξιώματος, τὸ ὁποῖον προσφέρει πολυτίμους ὑπηρεσίας εἰς τὴν αὐτοδιοίκησιν. Ἐζήτησαν ἐπὶ πλέον τὴν μετεκπαίδευσίν των. Τὰ αἰτήματα ὑπεβλήθησαν εἰς τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον καὶ ἐντὸς μηνός, δὲν εἶχε ληφθῆ οὐδὲν μέτρον. Ὑπέβαλα λοιπόν, τὴν ἐρώτησιν, διὰ νὰ ἀντιληφθῇ ἡ Βουλή, πῶς ἀντεμετωπίσθησαν τὰ λιτὰ καὶ σεμνὰ αἰτήματα, ἑνὸς συνεδρίου ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των. Καὶ εὐτυχῶς, μετὰ τὴν ὑποβολὴν τῆς ἐρωτήσεως ὑπεβλήθη σχέδιον νόμου, περὶ καταρτίσεως ἐπιτροπῆς συντάξεως κώδικος τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ὑπαλλήλων. Μετὰ τὴν διατύπωσιν τοῦ νομοθετήματος τούτου, ἀπομένει ἡ σύστασις καὶ ἡ ἀρχὴ τῆς ταχυτέρας ἀποπερατώσεως τοῦ ἔργου αὐτοῦ. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ ἓν δεύτερον αἴτημα. Εἰς τοὺς Δημοσίους ὑπαλλήλους, μαζὶ μὲ τὰς πενιχροτάτας ἀποδοχὰς παραχωροῦνται ἐνίοτε καὶ ὡρισμένα εἴδη, ἐνδύματα, τρόφιμα κλπ. Εἶναι λοιπόν, ὀρθὸν καὶ δίκαιον νὰ δίδωνται τὰ εἴδη ταῦτα καὶ εἰς τοὺς δημοτικοὺς καὶ κοινοτικοὺς ὑπαλλήλους. Τοὐλάχιστον εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἀπασχολοῦνται ἀποκλειστικῶς μὲ αὐτήν, τὴν ἐργασίαν. Τὴν δευτέραν αὐτὴν σύστασιν, νομίζω, ἀπαραίτητον νὰ φέρω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, διὰ νὰ μὴ ἔχουν τὴν ἐντύπωσιν οἱ ὑπάλληλοι τῆς αὐτοδιοικήσεως, ὅτι δὲν ἀπολαμβάνουν τῆς στοργῆς τοῦ Κοινοβουλίου.

§7Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Καὶ ἐγὼ ὑποστηρίζω ἐνθέρμως τοῦτο.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ ὁμιλῆτε σεῖς. Γνωρίζετε τὸν Κανονισμόν. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 16. Ὁ κ. Γ. Σταμάτης ἔχει τὸν λόγον.

§9Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παραιτοῦμαι τῆς ἐρωτήσεως.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 22 διαγράφεται. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 23, ὁ κ. Π. Γαρουφαλλιᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§11Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Παρακαλῶ νὰ διαγραφῇ, διότι τὸ ἀντικείμενον τῆς ἐρωτήσεώς μου, ἐπραγματοποιήθη. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἤρχισε τὸν ἀνθελονοσιακὸν ἀγῶνα μὲ D. D. T.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 24 διαγράφεται. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 25 διαγράφεται, ἡ ὑπ’ ἀριθ. 26. Ὁ κ. Δ. Σφαέλλος ἔχει τὸν λόγον.

§13Δ. ΣΦΑΕΛΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 26, παραιτοῦμαι.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 35 ἀναφορᾶς ἀφορώσης τὰ Ὑπουργεῖα Οἰκονομικῶν καὶ Ἐμπορ. Ναυτιλίας ὁ κ. Θ. Κιζάνης ἔχει τὸν λόγον.

§15Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Ἀπὸ τῆς 10ης Δεκεμβρίου παρελθόντος ἔτους ἐζήτησα ὅπως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν μᾶς χορηγήση τὰ στοιχεῖα περὶ τῶν συμμαχικῶν πιστώσεων καὶ κατὰ πόσον ἐξηντλήθησαν αὗται, διὰ τὴν ἀγορὰν διαφόρων ὑλικῶν. Παρῆλθε πεντάμηνον χρονικὸν διάστημα καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν εἶχε τὴν καλωσύνην νὰ μᾶς ἀπαντήσῃ. Ἐπειδὴ πρόκειται περὶ «ἐγγυήσεως» θὰ ἀναμείνωμεν τέσσαρας μῆνας ἀκόμη ὥστε νὰ συμπληρωθῇ τὸ ἐννεάμηνον.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 38. Ὁ κ. Α. Ἀντωνίου ἔχει τὸν λόγον.

§17Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Λόγῳ τῆς οἰκτρᾶς καταστάσεως, ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ εἰς ὁλόκληρον τὴν ὕπαιθρον ἐν Θεσσαλίᾳ ἀπὸ ἀπόψεως τάξεως καὶ ἀσφαλείας, χιλιάδες προσφύγων προερχομένων ἐκ τῆς ὑπαίθρου συνέρρευσαν εἰς τὰς μεγάλας Θεσσαλικὰς πόλεις. Οἱ πρόσφυγες αὐτοὶ εὑρίσκονται εἰς ἀξιοθρήνητον κατάστασιν ἀπὸ ἀπόψεως περιθάλψεως, ἐν σχέσει πρὸς τὴν διατροφήν των καὶ τὴν στέγασίν των. Οἱ περισσότεροι ἐξ αὐτῶν ἐστεγάζοντο διαρκοῦντος ἀκόμη τοῦ χειμῶνος εἰς ὑπόστεγα, καὶ πολλαὶ περιπτώσεις παρουσιάσθησαν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι προσεβλήθησαν ἀπὸ φυματίωσιν. Ἐλπίζομεν καὶ εὐχόμεθα, ὅτι ἡ τάξις θὰ ἀποκατασταθῇ συντόμως. Θὰ εἶχα τότε νὰ συστήσω εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἀνεξαρτήτως τῶν ἀμέσων μέτρων περιθάλψεως, τὰ ὁποῖα ἐπιβάλλεται νὰ λάβῃ, ἐφ’ ὅσον ἐπικρατεῖ ἡ ἀνωμαλία αὐτή, νὰ λάβῃ μέτρα γενναιοτάτης ἀρωγῆς διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς οἰκονομίας τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ἀπώλεσαν τὰ πάντα, δεδομένου, ὅτι αὐτοὶ ἔγιναν ὁ κύριος στόχος τῶν συμμοριτῶν. Κατ’ αὐτῶν ἰδιαιτέρως ἐστράφη ἡ μῆνις τῶν συμμοριτῶν, οἱ ὁποῖοι ἀπεγύμνωσαν τὰς οἰκίας των ἐκ τῶν εἰς αὐτὰς ἐπίπλων καὶ σκευῶν καὶ διήρπασαν τὸ κτηνοτροφικόν των κεφάλαιον καὶ τὰ ὑπόλοιπα περιουσιακά των στοιχεῖα.

§18Μ. ΚΟΤΣΙΑΝΟΣ (Ὑπ. Προνοίας). Κύριοι βουλευταί, διὰ τὸ ζήτημα τῆς περιθάλψεως τῶν ἀνταρτοπλήκτων ἔχει διατεθῆ 1½ δισεκατομμύριον δραχμῶν διὰ τὸν μῆνα Ἀπρίλιον. Τὸ αὐτὸ ποσὸν ἔχει προβλεφθῆ καὶ διὰ τὸν μῆνα Μάϊον. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω ὅτι τὸ ποσὸν τοῦτο θὰ δοθῇ εἰς 65.000 πρόσφυγας καὶ συνεπῶς τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον θὰ δοθῇ εἰς ἕκαστον ἐξ αὐτῶν εἶναι 500 δραχμαὶ δι’ ἑκάστην ἡμέραν διὰ τὰ τρόφιμα καὶ 90 δράμια ἄλευρον τὴν ἡμέραν δι’ ἕκαστον μέλος οἰκογενείας. Ἐὰν θέλετε νὰ συγκρίνετε τὸ ποσὸν αὐτὸ πρὸς ἄλλα ποσὰ ἄλλων κατευθύνσεων, θὰ ἴδετε, ὅτι εἶναι ἀρκετὰ σοβαρόν. Ἐπίσης ἔχει σταλῆ ὅλος ὁ εὑρισκόμενος εἰς ἀποθήκας ἱματισμὸς εἰς τὴν Θεσσαλίαν καὶ Μακεδονίαν διὰ νὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ ἐξυπηρετηθοῦν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι. Ἐπίσης προσπαθοῦμεν νὰ λάβωμεν μέτρα ὥστε οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἐπανερχόμενοι εἰς τὰς οἰκίας των, νὰ διατραφοῦν ἐπὶ ἕνα ἢ δύο μῆνας καὶ νὰ τοὺς δώσουν καὶ κλινοσκεπάσματα. Τὰ 80% τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν εἶχον εἰδοποιηθῆ, ὅτι ἐπρόκειτο νὰ γίνουν ἐπιχειρήσεις. Θὰ πρέπει νὰ λάβετε ὑπ’ ὄψιν σας, κ. βουλευταί, ὅτι ἡ δυναμικότης τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ Κράτους εἶναι περιωρισμένη. Πάντως νὰ εἶσθε βέβαιοι ὅτι τὸ Κράτος θὰ ἔλθῃ ἀρωγόν.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 54. Ὁ κ. Π. Γαρουφαλλιᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§20Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Παρεκάλεσα τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Προνοίας καὶ Ὑγιεινῆς, ὅπως καταθέσῃ εἰς τὴν Βουλὴν ὡρισμένους φακέλλους, ἐκ τῶν ὁποίων ἀποδεικνύεται, ὅτι ἐκ τοῦ νοσοκομείου Συγγροῦ ἀσθενεῖς ἐξῆλθον ὡς δῆθεν θεραπευθέντες, ἐνῷ δὲν εἶχον θεραπευθῆ, μεταδίδοντες ἀσθενείας εἰς τὸ ἀνύποπτον κοινόν. Δυστυχῶς δὲν πρόκειται περὶ μιᾶς περιπτώσεως ἢ δύο, ὁπότε φυσικῷ τῷ λόγῳ θὰ ἐγεννᾶτο ἡ ἐντύπωσις ὅτι εἰς ἕνα νοσοκομεῖον μὲ μίαν μεγάλην κίνησιν ἀσθενῶν, ἐξ ἀβλεψίας ἐχώρησαν παρόμοιαι πλάναι. Ἐδῶ πρόκειται περὶ σοβαροῦ ἀριθμοῦ ἀσθενῶν. Ἐπειδὴ τὸ νοσοκομεῖον Συγγροῦ ἀποτελεῖ ἕνα δημόσιον ἵδρυμα, ἡ δὲ φύσις τῶν ἀσθενειῶν ποὺ θεραπεύονται ἀποτελοῦν δημόσιον κίνδυνον, παρεκάλεσα τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Προνοίας, ὁ ὁποῖος δὲν φέρει καμμίαν εὐθύνην διὰ τὴν ἐρώτησίν μου, διότι ἀφορᾷ τοὺς προκατόχους του, νὰ καταθέσῃ εἰς τὴν Βουλὴν τοὺς σχετικοὺς φακέλλους. Μέχρι στιγμῆς, οἱ φάκελλοι δὲν κατετέθησαν. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις τῆς ἐρωτήσεώς μου, κατατεθοῦν δὲ ἐν τῷ μεταξὺ, τὸ ταχύτερον, οἱ φάκελλοι, ὥστε ἐκ τῶν φακέλλων καὶ ἐκ τῆς μελέτης καὶ τῆς ἀπαντήσεως, τὴν ὁποίαν θὰ δώσῃ, ὁ κ. Ὑπουργός, νὰ προχωρήσω, ἐὰν μὲν τὴν εὕρω ἱκανοποιητικήν, εἰς τὴν διαγραφὴν τῆς ἐρωτήσεώς μου, ἤ, ἄλλως, εἰς τὴν ἐγγραφὴν σχετικῆς ἐπερωτήσεως. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ἕνα ἵδρυμα, ὅπως τὸ νοσοκομεῖον Συγγροῦ, νὰ φέρῃ ἐξερχομένους ἀσθενεῖς ὡς θεραπευθέντας, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐθεραπεύθησαν. Θὰ παρακαλέσω νὰ καταθέσητε τοὺς φακέλλους, κύριε Ὑπουργέ, διὰ νὰ συζητήσωμεν ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῶν.

§21Μ. ΚΟΤΣΙΑΝΟΣ (Ὑπ. Προνοίας καὶ Ὑγιεινῆς). Σᾶς ἀπαντῶ ὡς ἑξῆς: Διὰ μὲν τοὺς φακέλλους οὐδεμίαν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ τοὺς ζητήσω ἀπὸ τὰς ὑπηρεσίας μου καὶ νὰ τοὺς καταθέσω. Ἐξωδίκως, ὅμως ἐπληροφορήθην τὰ ἀκόλουθα: Κατὰ τὸ παρελθόν, συνεπείᾳ διαφόρων ἀνωμαλιῶν, αἱ ὁποῖαι ἐλέχθη, ὅτι εἶχον παρατηρηθῆ κατὰ τὴν ἔξοδον ὡρισμένων ἀσθενῶν ἀπὸ τὸ Νοσοκομεῖον Συγγροῦ, ἐστάλησαν ἐπιθεωρηταὶ τοῦ Ὑπουργείου. Οἱ ἐπιθεωρηταὶ αὐτοί, ἀπέδειξαν, ὅτι τὰ καταγγελλόμενα δὲν εἴχοντο ἀληθείας, καθ’ ὅσον ἐπρόκειτο περὶ ἀσθενῶν οἱ ὁποῖοι κανονικῶς ἐξῆλθον τοῦ νοσοκομείου κατὰ τὸ παρελθόν, τὸ 1945–46 συγκεκριμένως. Ἐὰν δὲ μετὰ ταῦτα ἔτυχε νὰ μολυνθοῦν, ἡ μόλυνσις αὕτη ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονός, ὅτι οἱ ἴδιοι δὲν ἐφρόντισαν περὶ τῆς ὑγείας των καὶ ὄχι διότι τὸ νοσοκομεῖον τοὺς ἔφερε ταχέως ἐξερχομένους. Καὶ εἰς ὅ,τι μὲν ἀφορᾷ τὴν βλενόρροιαν εἶναι γνωστὸν ὅτι ὑπάρχει ἕνα νέον φάρμακον, ἡ πενικιλλίνη, διὰ τῆς ὁποίας κατορθώνομεν καὶ αὐτὴν τὴν πάθησιν νὰ θεραπεύσωμεν, ἐντὸς ἐλαχίστου χρονικοῦ διαστήματος. Ὅ,τι ὅμως ἀφορᾷ τὴν σύφιλιν ὑπάρχουν ἀρκετὰ μέσα καὶ ἀρκετὰ ἰατρεῖα ἀντιαφροδισιακὰ εἰς τὰς Ἀθήνας, τὸν Πειραιᾶ καὶ τὸ ἐσωτερικὸν ἀκόμη, ὥστε δὲν ἔχουν παρὰ νὰ ἀποταθοῦν οἱ ἀσθενεῖς εἰς τὰ ἐν λόγῳ ἰατρεῖα καὶ ἐκεῖ θὰ εὕρουν πλήρη περίθαλψιν καὶ ἐὰν κατὰ λάθος ὑπάρχῃ κάποιος, ὁ ὁποῖος ἐξῆλθε πρόωρα ἀπὸ τὸ νοσοκομεῖον, θὰ ἠμπορῇ νὰ ἀποκαταστήσῃ τὴν ὑγείαν του ἐκεῖ. Ἐπὶ πλέον θὰ σᾶς εἴπω ὅτι τοιοῦτος διεξάγεται ἀγὼν ἀντιαφροδισιακός, ὥστε εἰς τὴν ὕπαιθρον, ὅπου ὡς γνωστόν, ἐπετάθη ὑπὸ τύπον κληρονομικότητος, ἔχουν ληφθῆ ἀρκετὰ μέτρα, ὥστε κατὰ πολὺ θὰ ἔχῃ ὑποχωρήσει ἡ ἐν λόγῳ νόσος. Πάντως θὰ φροντίσω νὰ θέσω εἰς τὴν διάθεσίν σας τοὺς σχετικοὺς φακέλλους.

§22Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἀντελήφθητε τὸν σκοπὸν τῆς ἐπερωτήσεώς μου. Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει ἐὰν σήμερον θεραπεύωνται οἱ ἀσθενεῖς ταχύτατα, ἢ ἐὰν ἠμποροῦν νὰ πᾶνε εἰς ἄλλα ἰατρεῖα. Τὸ νόημα τῆς ἐρωτήσεώς μου εἶναι κατὰ πόσον ἕνα νοσοκομεῖον Κρατικόν, τὸ ὁποῖον ἐκπληροῖ κρατικὴν ἀποστολήν, καὶ σκοπὸν ἔχει νὰ θεραπεύῃ ἀσθενεῖς, κατὰ πόσον λέγω, μὴ θεραπευθέντας ἀσθενεῖς τοὺς ἐξάγει ὡς δῆθεν θεραπευθέντας. Ἐὰν μετέπειτα ἠμποροῦν νὰ πᾶνε νὰ θεραπευθοῦν διὰ νέων ἐφευρέσεων ἢ εἰς ἄλλα ἰατρεῖα, αὐτὸ εἶναι ἄσχετον. Ἐμένα μὲ ἐνδιαφέρει ὁ τρόπος λειτουργίας τοῦ ἱδρύματος. Διότι ἀποδεικνύεται ὅτι ἡ διοίκησις τοῦ ἱδρύματος χωλαίνει καὶ ἀκριβῶς ἡ ἐρώτησίς μου σκοπεῖ, εἰς τὸ ποῖα μέτρα ἔλαβον οἱ προκάτοχοί σας διὰ τὴν ἐξαφάνισιν αὐτῶν τῶν ἐλαττωμάτων, τὰ ὁποῖα παρουσιάζει τὸ νοσοκομεῖον κατὰ τὴν λειτουργίαν του. Τὰ ἄλλα εἶναι ζητήματα καθαρῶς πολιτικῆς τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας, σεῖς δὲ προσωπικῶς, γνωρίζετε, ὅτι ἔχετε τὴν προσωπικήν μου ἐκτίμησιν καὶ συμπάθειαν. Ἡ ἐρώτησίς μου δὲν βαρύνει σᾶς, δὲν στρέφεται ἐναντίον σας. Δὲν πρόκειται νὰ μοῦ πῆτε τὶ ἐκάματε σεῖς, ἀλλὰ ποῖα μέτρα ἐλήφθησαν ἀπὸ τοὺς προκατόχους σας. Καὶ τὸ φέρω εἰς γνῶσιν σας διὰ νὰ διαπιστωθῇ, ὅτι ὑπάρχει σωρεία περιπτώσεων ἀσθενῶν, οἱ ὁποῖοι ἐξέρχονται μὴ θεραπευθέντες. Ἐκεῖ ἔγκειται ἡ ἐρώτησίς μου καὶ παρακαλῶ νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις ἕως ὅτου κατατεθοῦν οἱ φάκελλοι.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται. Παρελθούσης τῆς δι’ ἀναφορὰς καὶ ἐρωτήσεις καθω-

ρισμένης ὥρας, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ Ὀργανισμοῦ προστασίας ἀμπελουργῶν Ἀττ)τίας κειμένων διατάξεων». Ὁ κ. Α. Φράγκου ἔχει τὸν λόγον.

§24Α. ΦΡΑΓΚΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοθετήματος ρυθμίζεται, ὁ τρόπος τῆς διοικήσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ ἀμπελουργῶν Ἀττικοβοιωτίας. Ὁ Ὀργανισμὸς οὗτος, ἱδρύθη τὸ 1933 καὶ ἐσκοπεῖτο διὰ τούτου ἡ προαγωγὴ τῶν προϊόντων τῆς ἀμπελουργίας. Ὁ νόμος, ὁ ἱδρυτικός, ἀνέθεσε τὴν διοίκησιν τοῦ ὀργανισμοῦ τούτου εἰς διοικητικὸν συμβούλιον, ἀποτελούμενον κατὰ μέγα μέρος ἀπὸ ἀντιπροσώπους τῶν ἀμπελουργῶν. Τὸ συμβούλιον τοῦτο ἐξηκολούθει νὰ διευθύνῃ τὴν ζωὴν τοῦ Ὀργανισμοῦ μέχρι τοῦ 1937, ὅτε ἡ τότε Κυβέρνησις κατήργησε τοὺς ἐκπροσώπους τῶν ἀμπελουργῶν καὶ ἀνέθεσε τὴν διοίκησιν τοῦ Ὀργανισμοῦ τούτου εἰς τὸν Νομάρχην Ἀττικοβοιωτίας, μεταγενεστέρως δέ, ἡ διοίκησις ἀνετέθη εἰς ὄργανα διοικητικά. Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοθετήματος, καταργεῖται τὸ ὑφιστάμενον καθεστὼς καὶ ἀνατίθεται ἡ διοίκησις οὗ Ὀργανισμοῦ εἰς τοὺς ἐκπροσώπους τῶν ἀμπελουργῶν, δηλαδή, εἰς τοὺς ἐκπροσώπους τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων, εἰς τοὺς ὁποίους ἀνήκει ὁ Ὀργανισμός. Ἡ ἐπιτροπὴ ἐδέχθη κατ’ ἀρχήν, ὁλόκληρον τὸ νομοσχέδιον καὶ εἰσηγήθη ὡρισμένας τροπολογίας. Δύο εἶναι αἱ τροπολογίαι αὗται. Διὰ τῆς μιᾶς ρυθμίζεται ὁ τρόπος τῆς Διοικήσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου καὶ μέχρι τῆς ἐκλογῆς τῶν νέων μελῶν τοῦ Συμβουλίου. Διὰ τῆς δευτέρας ὁρίζεται ὁ φόρος τοῦ οἴνου μέχρις ἑνὸς ὡρισμένου ποσοστοῦ. Τὸν φόρον τοῦτον θὰ τὸν ὁρίζῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, τῇ προτάσει τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Παρακαλῶ, λοιπόν, νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον μὲ τὰς τροπολογίας τὰς ὁποίας ἐδέχθη ἡ Ἐπιτροπή, διὰ νὰ ἐπανέλθῃ καὶ πάλιν ὁ Ὀργανισμὸς αὐτὸς εἰς χεῖρας τῶν ἀνθρώπων, εἰς τοὺς ὁποίους ἀνήκει.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Σακελλαρίου ἔχει τὸν λόγον.

§26Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Κατ’ ἀρχὴν τὸ νομοθέτημα πρέπει νὰ γίνῃ ἀποδεκτόν, διότι ὁ Ὀργανισμὸς αὐτὸς πρέπει νὰ ἔλθῃ εἰς χεῖρας καὶ πάλιν τῶν παραγωγῶν, τοὺς ὁποίους ἄλλωστε πρόκειται νὰ προστατεύσῃ καὶ οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ ἔχουν γνώμην ἐπὶ τῶν ζητημάτων, τὰ ὁποῖα τοὺς ἀφοροῦν. Τὸ νομοθέτημα, ὅπως προητοιμάσθη ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, μετετράπη ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως παρακολουθήσῃ μερικὰς συστάσεις, ἐνδώσῃ εἰς τὴν παράκλησιν ἡμῶν. Πρῶτον, εἴπομεν ὅτι, οἱ Συνεταιρισμοὶ πρέπει νὰ εἶναι στὰ χέρια τῶν παραγωγῶν. Εἰς τὸ νομοθέτημα, ὅπως ἀρχικῶς ἔχει συνταχθῆ ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν, παρεισέφρησαν πολλοὶ ἐξωσυνεταιριστικοὶ παράγοντες καὶ δὴ ὑπάλληλοι κρατικοὶ καὶ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Ἐπὶ συνόλου δώδεκα μελῶν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, οἱ τέσσαρες εἶναι ἀντιπρόσωποι τοῦ Κράτους καὶ τῆς Τραπέζης καὶ οἱ ὀκτὼ τῶν Συνεταιρισμῶν. Θὰ ἤθελον ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ δεχθῇ μείωσιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν κρατικῶν ὑπαλλήλων. Θὰ ἤθελον νὰ ὑποδείξω ὅτι εἷς ὑπάλληλος τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ εἷς τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης εἶναι ἐπαρκεῖς, ἀντὶ τῶν τεσσάρων. Δεύτερον, θὰ τὸν παρεκάλουν, ὅπως οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν Συνεταιρισμῶν ἐκλεγοῦν ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἀναλογίας τῶν μελῶν των καὶ τῆς παραγωγῆς των. Ἔχω ἕνα πίνακα, ἀπὸ τὸν ὁποῖον φαίνεται ὅτι, ἂν τεθῇ ὡς βάσις τῆς ἐκλογῆς τῶν μελῶν τῶν Συνεταιρισμῶν ἡ ἐτησία παραγωγὴ τῆς Ἀττικοβοιωτίας, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ περιορισθοῦν τὰ μέλη τῶν Συνεταιρισμῶν εἰς ἕξ, ἐκ τῶν ὁποίων τρία ἐκ τῆς ἐπαρχίας Ἀττικοβοιωτίας καὶ ἀνὰ ἓν ἐκ τῶν ἐπαρχιῶν Μεγαρίδος, Θηβῶν καὶ Λεβαδείας. Ἀπ’ ὅ,τι βλέπω, καὶ δύναμαι ν’ ἀναφέρω καὶ ἀριθμούς, ἡ ἀναλογία αὐτὴ θὰ ἦτο πλέον σύμφωνος πρὸς τὴν ὑφισταμένην πραγματικὴν κατάστασιν τῶν ἱκανοτήτων τῶν παραγωγῶν, διότι, δυστυχῶς, ὁ κ. Ὑπουργός, τὸν ὁποῖον εἶδον ἰδιωτικῶς, μοὶ εἶπεν ὅτι, δὲν εἶναι δυνατὸν οἱ Συνεταιρισμοὶ νὰ μὴ ἔχουν κρατικοὺς ὑπαλλήλους. Θὰ τοῦ ἀναφέρω ὅτι, ἀνάλογοι Συνεταιρισμοί, τόσον τῆς Νεμέας, ὅσον τῆς Σάμου, ὅσον τῆς Λευκάδος καὶ τῆς Χαλκίδος, δὲν ἔχουν κρατικὰ ὄργανα μέσα. Συνεπῶς, δὲν βλέπω τὸν λόγον διατί, τὸ μεγαλύτερον παραγωγικὸν κέντρον τῶν προϊόντων τῆς σταφυλῆς, ἡ Ἀττικοβοιωτία, νὰ τεθῇ εἰς ἥσσονα μοῖραν ἀπὸ τὰς ἄλλας ἐπαρχίας. Δεύτερον ζήτημα εἶναι, ἡ προσθήκη τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῆς διοικήσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ, ἀπὸ τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ νόμου, μέχρι τῆς ἐγκαταστάσεως τοῦ νέου καθεστῶτος. Εἰς τὸ νομοθέτημα, ὅπως τὸ ὑποβάλλει ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, δίδεται τὸ δικαίωμα εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ ὁρίσῃ προσωρινῶς τὰ 8 μέλη τῶν Συνεταιρισμῶν, ἢ τὰ 6 ὅπως ἐγὼ προτείνω. Ἐπειδὴ ἡ τελευταία ἐκλογὴ τῶν Συνεταιρισμῶν ἐγένετο τὸν Ἰούνιον τοῦ 1946, οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν Συνεταιρισμῶν ἔχουν πρόσφατον, δύναταί τις εἰπεῖν, τὴν λαϊκὴν ἐτυμηγορίαν, καί, συνεπῶς, δὲν βλέπω τὸν λόγον, διατί οἱ ἀντιπρόσωποι, οἱ ἤδη ὑφιστάμενοι νὰ ἀλλαγοῦν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας κατὰ τὸ ἐνδιάμεσον διάστημα. Τοῦτο, κατά τινας ἐκ τῶν παραγωγῶν, τοὺς ὁποίους εἶδον, ἀφίνει μίαν αἰχμὴν ὅτι......

§27Α. ΦΡΑΓΚΟΥ. Οἱ ἀντιπρόσωποι σήμερον εἰς τὸν Ὀργανισμὸν τῶν παραγωγῶν, εἶναι τρεῖς καὶ τὰ κρατικὰ ὄργανα εἶναι τέσσαρα. Συνεπῶς δὲν κάμνομεν τίποτε ἂν συνεχισθῇ πάλιν τὸ ἴδιον καθεστώς.

§28Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Ἐπαναλαμβάνω τοῦτο, ὅτι κατὰ τὸ ἐνδιάμεσον διάστημα, τὸ ὁποῖον εἶναι μέχρι τῆς ἐκλογῆς ἀπὸ τοὺς Συνεταιρισμοὺς τῶν ὁριστικῶν ἀντιπροσώπων, δὲν βλέπω τὸν λόγον διατὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ θελήσῃ νὰ καταργήσῃ τοὺς ἤδη ὑφισταμένους καὶ νὰ διορίσῃ νέους. Λάβετε ὑπ’ ὄψιν σας, ὅτι ἡ παραγωγὴ ἔχει βλαβῆ φοβερὰ ἀπὸ τὸν παγετῶνα τοῦ Ἀπριλίου καί, συνεπῶς, ἔχει κάποιαν ἀνάγκην ἐπιμελεστέρας παρακολουθήσεως, καὶ ὑποθέτω ὅτι ἡ κατάστασις θὰ παρακολουθῆται καλύτερον ἀπὸ τοὺς ἐκλεγέντας ἀπὸ τοὺς Συνεταιρισμούς, οἱ ὁποῖοι ἤδη φοβοῦνται ὅτι κάποιος κομματικὸς λόγος ὑπηγόρευσε τὴν ἀντικατάστασιν τῆς διατυπώσεως ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, εἰς τὴν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπονοηθῇ ὅτι ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ εἶχε μᾶλλον διάθεσιν νὰ ἐκμεταλλευθῇ τὴν περίστασιν ταύτην, ὅπως τοποθετήσῃ ἐκεῖ ἀνθρώπους της καὶ συνεπῶς παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἀφήσῃ τὸ νομοθέτημα, ὅπως ἦτο, τοὐλάχιστον εἰς τὸ ἄρθρον 3, διότι τοῦτο ἀνταποκρίνεται εἰς τὰ συμφέροντα τῶν παραγωγῶν, ἀλλὰ καὶ τῆς ἠθικῆς τάξεως. Ὅσον ἀφορᾷ τέλος τὸ ποσοστὸν τῆς φορολογίας, τὸ ὁποῖον ἐπιβάλλεται, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἀφεθῇ, τὸ 15%, διὰ νὰ δοθοῦν τὰ οἰκονομικὰ μέσα εἰς τοὺς Συνεταιρισμοὺς νὰ ἀγάγουν εἰς πέρας τὴν ἀποστολήν των. Ἡ μείωσις εἰς ποσοστόν, τὸ ὁποῖον θὰ ἠδύνατο νὰ καθορίσῃ ὁ Ὑπουργός, κατώτερον τῶν 15% νομίζω ὅτι εἶναι ἐναντίον τῶν συνεταιρισμῶν. Καλύτερον εἶναι νὰ ὁρίσωμεν ὡς πάγιον τὸ 15%, διότι τοῦτο ἐξυπηρετεῖ καλύτερον τὰ συμφέροντα τῶν παραγωγῶν καὶ εἶναι ἓν πάγιον εἰσόδημα διὰ τοὺς Συνεταιρισμούς, οἱ ὁποῖοι ἄλλωστε δὲν δύνανται νὰ βασίζωνται πάντοτε εἰς τὸν κρατικὸν καθορισμὸν τῶν ποσοστῶν καὶ πιθανὸν τὸ Ὑπουργεῖον, κύριοι, νὰ ἔλθῃ νὰ κανονίσῃ φορολογίαν ὀλιγωτέραν τῶν 15%. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ δεχθῇ τὰς τροπολογίας αὐτάς, διότι ἀνταποκρίνονται πράγματι εἰς τὰ συμφέροντα τῶν παραγωγῶν.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Κ. Καλλίας.

§30Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Δὲν θεωρῶ, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὸ νομοθέτημα εἶναι τοπικοῦ χαρακτῆρος καὶ διὰ τοῦτο ἐζήτησα νὰ λάβω τὸν λόγον. Πρὸ ἐτῶν, ὅταν ἀκόμη ἡ παραγωγὴ τῆς ἀμπέλου ἦτο τοιαύτη, ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ καταναλωθῇ ὁλόκληρος εἰς τὸ ἐσωτερικόν, ἀντιμετωπίσθη ἡ ἀνάγκη τῆς ἱδρύσεως ἀναγκαστικῶν συνεταιρισμῶν μὲ διπλοῦν σκοπόν, ἀφ’ ἑνὸς μὲν τὴν καλυτέραν διαχείρισιν τοῦ προϊόντος, ἀφ’ ἑτέρου δὲ τὴν συγκέντρωσιν τῶν πλεονασμάτων, τὰ ὁποῖα δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ καταναλωθοῦν εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ τὰ ὁποῖα ἐξαγόμενα, θὰ ἀπέφερον μικροτέραν τιμὴν καὶ ἑπομένως εἶχον μίαν ζημίαν διὰ τὸν ἐξάγοντα παραγωγόν. Τότε ἐκρίθη ὅτι τὸ σύστημα τῶν ἀναγκαστικῶν συνεταιρισμῶν ἦτο τὸ ἄριστον, διότι διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ ἡ μικρὰ ζημία τοῦ πλεονάσματος κατεμερίζετο εἰς ὅλους τοὺς παραγωγούς, οἱ ὁποῖοι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐξυπηρετοῦντο πλήρως. Εἰς ὡρισμένας ἐκ τῶν περιφερειῶν τῆς Ἑλλάδος ὑπῆρχε συνεταιριστικὴ παράδοσις, ὑπῆρχε προεργασία. Τοιαῦται περιφέρειαι ἦσαν κυρίως ἡ Χαλκίς, ἀλλ’ ἐκτὸς τῆς Χαλκίδος καὶ ὡρισμέναι ἄλλαι περιφέρειαι τῆς Ἑλλάδος, ὅπως τῆς Πελοποννήσου, τῆς Σάμου, τῆς Λευκάδος. Εἰς τὰς περιφερείας αὐτὰς ἔγιναν, δυνάμει νόμων, ἀναγκαστικοὶ συνεταιρισμοὶ καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν κοινῶν διατάξεων ἑνώσεις τῶν γεωργικῶν συνεταιρισμῶν, ἄνευ οὐδεμιᾶς ἐπεμβάσεως ἢ ἀναμίξεως εἰς τὴν διοίκησιν κρατικῶν ὑπαλλήλων. Εἰς τὴν Ἀττικοβοιωτίαν, ἡ ὁποία εἶχε τὸ εὐτύχημα νὰ ἔχῃ κοντά της τὸ κέντρον τῆς μεγάλης καταναλώσεως, τὰς Ἀθήνας καὶ τὸν Πειραιᾶ, δὲν ὑπῆρχεν εἰς τὸ παρελθὸν κρίσις καὶ ἑπομένως δὲν ὑπῆρχε καὶ παράδοσις εἰς τὴν ἀντιμετώπισίν της διὰ συνεταιρισμῶν καὶ δὴ ἀναγκαστικῶν. Καὶ διὰ τοῦτο συγχρόνως ἱδρύθη καὶ ἕνας Ὀργανισμός, ἕνας πρωτοβάθμιος καὶ ἕνας κεντρικὸς Ὀργανισμός, δηλαδὴ ὁ Ὀργανισμὸς Ἀμπελουργῶν Ἀττικοβοιωτίας. Δὲν γνωρίζω ἐὰν ἦτο ἀνάγκη ἡ διοίκησις τοῦ Ὀργανισμοῦ νὰ περιλάβῃ τόσον πολὺ μεγάλον ἀριθμὸν δημοσίων ὑπαλλήλων εἰς βάρος τῶν ἐκπροσώπων τῶν παραγωγῶν. Πάντως κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐλειτούργησεν ἐπὶ ὡρισμένα ἔτη. Ἤδη, τὸ εἰσαγόμενον νομοθέτημα, διαπνέεται ὑπὸ τῆς ὀρθῆς ἀρχῆς, ὅτι ὁ δευτεροβάθμιος Ὀργανισμὸς παραγωγῶν κατ’ ἀρχήν, ὀφείλει νὰ διοικῆται μόνον ἀπὸ παραγωγούς. Τείνει, λοιπόν, πρὸς τὴν ὀρθὴν ἀρχήν. Δὲν γνωρίζω ἐὰν τὸ γεγονὸς ὅτι ἐπὶ τόσα ἔτη συνήθισε νὰ διοικῆται ὁ Ὀργανισμὸς ἀπὸ μεγάλον ἀριθμὸν ὑπαλλήλων καὶ μικρὸν ἀριθμὸν παραγωγῶν, ἐάν, λέγω, αὐτὴ ἡ παράδοσις ἐπιβάλλει νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ ὀρθὸν σύστημα τῆς ἐξ ὁλοκλήρου διοικήσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ ὑπὸ τῶν ἀντιπροσώπων τῶν παραγωγῶν, κατὰ στάδια ἢ ἀμέσως. Βέβαιον πάντως εἶναι, ὅτι σήμερον εἰσάγομεν νομοθέτημα, τεῖνον πρὸς τὸν ὀρθὸν σκοπὸν καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ταύτην πρέπει νὰ γίνῃ δεκτόν, ἐξεταζομένου μόνον ἑνὸς ζητήματος, μήπως πρέπει νὰ προχωρήσωμεν ἀκόμη περισσότερον, αὐξάνοντες ἀκόμη περισσότερον τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐκπροσώπων τῶν παραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι ὡς ἐνδιαφερόμενοι ἔχουν ὅλον τὸν ζῆλον διὰ τὴν καλὴν Διοίκησιν τῶν Συνεταιρισμῶν, ποὺ διαθέτουν τὸ προϊόν των, ἢ καὶ ἀναθέτοντες ἀποκλειστικῶς εἰς αὐτοὺς τὴν διοίκησιν. Περαιτέρω, νομίζω, ὅτι αἱ βελτιώσεις καὶ αἱ τροποποιήσεις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς εἶναι διευκρινήσεις μᾶλλον, αἱ ὁποῖαι συμπληροῦν τὸ νομοθέτημα. Καταλήγων, πιστεύω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἀφ’ ἑνὸς μὲν πρέπει νὰ συμφωνήσωμεν πρὸς τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοθετήματος, ἀφ’ ἑτέρου δὲ πρέπει ἢ σήμερον νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν αὔξησιν τῶν ἐκπροσώπων τῶν παραγωγῶν, ἂν μὴ καὶ ὁλοκληρωτικὴν παρ’ αὐτῶν ἀνάληψιν τῆς διοικήσεως, ἢ ὁπωσδήποτε νὰ θεωρηθῇ τοῦτο καὶ παρὰ τῆς Βουλῆς καὶ παρὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, ὡς εἷς ὀλιγοχρόνιος μεταβατικὸς σταθμός, κατόπιν τοῦ ὁποίου ἐξ ὁλοκλήρου ἡ Διοίκησις τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀμπελουργῶν Ἀττικοβοιωτίας, ὅπως καὶ τῶν ἄλλων δευτεροβαθμίων Συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεων τῆς Ἑλλάδος θὰ περιέλθῃ ἐξ ὁλοκλήρου εἰς τοὺς παραγωγοὺς αὐτῆς τῆς περιφερείας.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Κουτσοπέταλος ἔχει τὸν λόγον.

§32Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Καὶ ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, συμφωνῶ μὲ τοὺς προλαλήσαντας, σχετικῶς πρὸς τὴν σύνθεσιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ὀργανισμοῦ. Κατὰ τὸ νομοσχέδιόν σας, πρέπει νὰ εἶναι 4 κρατικοὶ ὑπάλληλοι καὶ 8 παραγωγοί. Δὲν βλέπω τὸν λόγον, διατὶ νὰ ἐκπροσωπῆται τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας μὲ 3 Διευθυντάς, οἱ ὁποῖοι ἀσφαλῶς θὰ ἐπιδροῦν λόγῳ τῆς θέσεώς των, ἐπὶ τῆς γνώμης τῶν 8 παραγωγῶν. Ὀρθότερον εἶναι, ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ προστασίας ἀποκλειστικῶς συμφερόντων τῶν παραγωγῶν, ἡ διοίκησις τοῦ Ὀργανισμοῦ νὰ ἀνατεθῇ ὁλοκληρωτικῶς εἰς παραγωγούς, οἱ ὁποῖοι κατ’ ἐξοχὴν εἶναι ἁρμόδιοι νὰ προστατεύσουν τὰ συμφέροντά των. Ἐὰν εἰς τοῦτο ἔχετε ἀντίρρησιν ἔμμονον, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μειωθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν κρατικῶν ὑπαλλήλων, εἰς ἕνα τὸ πολὺ ὑπάλληλον τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ εἰς ἕνα τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ἡ ὁποία ὡς ἐκ τῆς ἀποστολῆς της ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ παρακολουθῇ τὰ συμφέροντα καὶ τὴν κίνησιν τῶν οἰνοπαραγωγῶν. Ἔχω ἀκόμη νὰ προσθέσω καὶ τοῦτο: Εἰς τὸ σχέδιόν σας ἔχετε ἐκπρόσωπον ἐκ τῆς Βοιωτίας ὁλοκλήρου ἕνα καὶ μόνον, ἐνῷ καὶ εἰς τὴν Ἐπαρχίαν Θηβῶν καὶ εἰς τὴν Ἐπαρχίαν Λεβαδείας ὑπάρχουν περιφέρειαι μεγάλαι οἰνοπαραγωγικαί, διὰ τοῦτο θὰ σᾶς παρακαλέσω ἐπιμόνως κάπως, ἀντὶ ἑνὸς ἐκ τῆς Βοιωτίας νὰ εἶναι ἕνας ἐκ τῆς ἐπαρχίας Λεβαδείας καὶ ἕνας ἐκ τῆς ἐπαρχίας Θηβῶν, διότι καὶ αἱ δύο ἔχουν μεγάλην ἔκτασιν οἰνοπαραγωγικήν.

§33Α. ΦΡΑΓΚΟΥ. Δὲν συμμετέχει ὅλη ἡ περιφέρεια, συμμετέχουν μόνον ἡ Ἀράχωβα καὶ ἡ Παλαιοπαναγιά.

§34Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Σᾶς πειράζει αὐτὸ σᾶς;

§35Α. ΦΡΑΓΚΟΥ. Ἀφοῦ δὲν συμμετέχει, παρὰ ἕνα ἐλάχιστον ποσοστόν.

§36Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Ἔχομεν καὶ ἄλλας περιφερείας οἰνοπαραγωγικάς. Ἂς γίνουν, λοιπόν, δύο ἐκ τῆς περιφερείας τῆς Βοιωτίας, καὶ ἂς περιορισθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν κρατικῶν ὑπαλλήλων. Δὲν ὑπάρχει κανένας λόγος τοιαύτης πληθύος κρατικῶν ὑπαλλήλων εἰς τὸν Ὀργανισμὸν αὐτόν, ἀποκλειστικῶς πρὸς προαγωγὴν τῶν γεωργικῶν συμφερόντων.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Ρέντης ἔχει τὸν λόγον.

§38Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχεν ἀκουσθῇ ἡ γνώμη τῶν παραγωγῶν καὶ τῶν Συνεταιρισμῶν ἐπὶ τοῦ θέματος. Φαίνεται ὅτι δὲν εὑρέθη τρόπος νὰ εἰσηγηθοῦν τὰς ἀπόψεις των καὶ παραπονοῦνται ὄχι μόνον διὰ τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ πολὺ περισσότερον διὰ τὰς τροποποιήσεις, αἱ ὁποῖαι ἐπηνέχθησαν. Κατεύθυνσις ἡμῶν εἶναι νὰ δώσωμεν μεγαλύτερον δικαίωμα εἰς τοὺς παραγωγούς διὰ τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὸν παραγωγόν. Ἡ κρατικοποίησις Ὀργανισμῶν, οἱ ὁποῖοι προέρχονται ἀπὸ Συνεταιριστικὰς Ὀργανώσεις, ἀποτελεῖ κάτι ἀντίθετον πρὸς τὰς Δημοκρατικὰς βάσεις τοῦ Πολιτεύματός μας καὶ ἐν γένει τῶν πολιτικῶν μας κατευθύνσεων εἰς τὰς ὁποίας πιστεύομεν. Οἱ παραγωγοὶ ζητοῦν, μόνον ἕνας κρατικὸς ὑπάλληλος νὰ μετέχῃ τοῦ Ὀργανισμοῦ, οἱ δὲ ἄλλοι νὰ εἶναι ἐκπρόσωποι τῶν Συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεων. Ζητοῦν νὰ εἶναι 3 ἀπὸ τὴν Ἀττικήν, ζητοῦν νὰ εἶναι ἕνας ἐκ Μεγαρίδος, εἷς ἐκ Θηβῶν καὶ ἕνας ἐκ Λεβαδείας καὶ νὰ καλῆται μετὰ δικαιώματος ψήφου, νὰ παρίσταται ἕνας ἀντιπρόσωπος τῆς Πανελληνίου Συνομοσπονδίας Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν, ὡς καὶ ὁ ἀναπληρωτὴς αὐτοῦ, ὁριζομένου ὑπὸ ταύτης. Ἐκτὸς τούτου, παρεγνωρίσθη ὁ καθορισμὸς ἐκ μέρους τῶν Συνεταιρισμῶν τῶν ἐκπροσώ☐

§39Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Κύριε συνάδελφε, ποῖοι τὰ ζητοῦν αὐτά; Δὲν γνωρίζουν τὸ Ὑπουργεῖον νὰ ἔλθουν, νὰ τὰ εἴπουν;

§40Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Εἶναι τὸ Συνεταιριστικὸν Γραφεῖον Ἀμπελουργικῶν Ὀργανώσεων τῆς Ἑλλάδος καὶ τοῦ Ὀργανισμοῦ Προστασίας Ἀμπελουργῶν Ἀττικοβοιωτίας. Ἄλλωστε, ἔχετε ἕνα πρακτικὸν τοῦ Συμβουλίου Προστασίας....

§41Α. ΦΡΑΓΚΟΥ. Ἱδρύθη τὸ Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον ἀπαρτίζεται....

§42Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Ἀπὸ ἐκπροσώπους τῶν «.......... (ἀναγινώσκει) ........».

§43Γ. ΣΧΙΝΑΣ. Εἰς αὐτὸ πόσοι μετέχουν Διοικητικοὶ ὑπάλληλοι;

§44Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Ἐπίσης διαμαρτύρονται, ὅτι δὲν ὁρίζεται σταθερὸς συντελεστὴς τῆς προσόδου τῆς φορολογίας καὶ θεωροῦν ὅτι, ὅταν εἶναι κυμαινόμενος ὁ συντελεστής, αὐτὸ κλονίζει τὴν οἰκονομίαν τοῦ Ὀργανισμοῦ. Αὐτὰ εἶχον τὴν τιμὴν νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας.

§45Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἡ Σταφιδικὴ Τράπεζα ἐναυάγησε τὸ 1889, διότι ἦτο εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Κίνιας ἔχει τὸν λόγον.

§47Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ὅπως κατὰ τὴν σύνθεσιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ὀργανισμοῦ, λάβῃ ὑπ’ ὄψει τοὺς ὑφισταμένους τοπικοὺς ἀναγκαστικοὺς συνεταιρισμούς, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τὴν ἐκπροσώπησιν τῶν παραγωγῶν καὶ πρέπει νὰ ἔχουν μίαν γνώμην. Εἶναι ἓξ οἱ τοιοῦτοι ἀναγκαστικοὶ Συνεταιρισμοί, πρέπει εἷς ἐξ ἑκάστου νὰ μετάσχῃ τοῦ Συμβουλίου. Τὴν σύστασιν αὐτὴν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, νομίζω ὅτι θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν λάβῃ ὑπ’ ὄψει του, ὥστε νὰ μὴ παραπονοῦνται, ὅτι παρωράθησαν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι πραγματικῶς συμβάλλουν εἰς τὴν καλλιέργειαν τῶν ἀμπέλων. Αὐτὴν τὴν παράκλησιν εἶχον νὰ κάμω, καὶ τὴν θέτω ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, ὁ ὁποῖος πάντοτε ἐμπνέεται ἀπὸ τὴν ἀντίληψιν τῆς προστασίας καὶ τοῦ σεβασμοῦ τῶν δικαιωμάτων τῶν ἐργαζομένων, μὲ τὴν πίστιν ὅτι θὰ τὴν ἀποδεχθῇ.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Καλκάνης ἔχει τὸν λόγον.

§49Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ νομοσχέδιον, ὡς εἶναι συντεθειμένον καὶ ἐφ’ ὅσον δι’ αὐτοῦ σκοπεῖται κατὰ κύριον λόγον ἡ μείωσις τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ὑπαλλήλων —μελῶν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου καὶ ἡ αὔξησις τοῦ ἀριθμοῦ τῶν παραγωγῶν, νομίζω, ὅτι ἔχει ὀρθότατα. Δὲν δύναται νὰ ἀρνηθῇ κανείς, ὅτι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος πονεῖ περισσότερον διὰ τὸ συμφέρον του καὶ διὰ τὸ προϊόν του, ἐκεῖνος θὰ φροντίσῃ καὶ διὰ παντὸς τρόπου νὰ ἐνεργήσῃ διὰ τὴν προστασίαν τοῦ προϊόντος του. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐπεκαλέσθη ὁ κ. Μιχαλακόπουλος, ὅτι ἡ Σταφιδικὴ Τράπεζα ἐναυάγησεν, ἀποτελεῖ ἀναχρονισμόν. Διότι, τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, ποὺ ἐναυάγησεν ἡ Σταφιδικὴ Τράπεζα, κατὰ τὸ 1905, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, ἤτοι πρὸ 40ετίας, δὲν ὑπῆρχεν ἡ ἐξέλιξις, ἡ ὁποία ὑπάρχει σήμερον εἰς τοὺς παραγωγούς, ὥστε νὰ γνωρίζουν ἄριστα καὶ ὑπὲρ πάντα ἄλλον τὸ συμφέρον των καὶ τοὺς τρόπους τῆς καταναλώσεως καὶ τὰς ἀγορὰς τῆς ἐξαγωγῆς τῶν προϊόντων των. Ἔχω ἰδίαν πεῖραν τοῦ πράγματος, ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, εἰς τὰς διαφόρους Ἑνώσεις, εἶναι κάτοχοι καὶ τῶν ἐλαχίστων λεπτομερειῶν καὶ πλειστάκις δίδουν διδάγματα καὶ ὁδηγίας εἰς τοὺς διαφόρους ὑπαλλήλους. Ἄλλως τε, αἱ ἐπαρχιακαὶ Ἑνώσεις, αἱ Ἑνώσεις δηλαδὴ τῶν ἀναγκαστικῶν συνεταιρισμῶν τῶν οἰνοπαραγωγῶν καὶ ἀμπελουργῶν, δὲν ἔχουν εἰς τὰ Διοικητικὰ Συμβούλιά των ὑπάλληλόν των καὶ ἐν τούτοις προοδεύουν ἄριστα καὶ ἐξυπηρετοῦν τὸ συμφέρον των κατὰ τρόπον ἄξιον πάσης προσοχῆς. Βάσει τῶν ἐκτεθέντων, νομίζω, ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, ἔχει καλῶς καὶ διατηρῶ τὴν πεποίθησιν μάλιστα, ὅτι, σὺν τῷ χρόνῳ, ἀντὶ τῶν σημερινῶν τεσσάρων ὑπαλλήλων, οὓς ὁρίζει τοῦτο, θὰ καθορισθῇ ἔτι μικρότερος ἀριθμός, καὶ ἀντιστοίχως θ’ αὐξηθῇ ἀκόμη περισσότερον ὁ ἀριθμὸς τῶν οἰνοπαραγωγῶν, θὰ φθάσῃ δηλαδὴ τοὺς 10 καὶ θὰ εἶναι, τὸ πολύ, 1–2 ὑπάλληλοι διὰ νὰ ἐκφράζουν ἁπλῶς μίαν γνώμην καὶ ἐκθέτουν ὡρισμένας ὑποδείξεις. Πάντως ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἰσχύει σήμερον, δηλαδὴ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον ν’ ἀποτελῆται ἀπὸ 8 ὑπαλλήλους καὶ 3 μόνον παραγωγούς, εἶναι, κατὰ τὴν γνώμην μου, ἄτοπον, δι’ ὃ καὶ ὀρθότατα ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας διεῖδεν ἐν τῇ εὐθυκρισίᾳ του τὸ ἄτοπον τοῦτο καὶ ἤδη τὸ διορθώνει διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Σχινᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§51Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Μετεῖχον εἰς τὴν Βουλήν, ἡ ὁποία ἐψήφισε τὸν Ὀργανισμὸν Ἀμπελουργῶν. Πράγματι, ὁ Ὀργανισμὸς αὐτός, ἀπὸ τοῦ 1932, ἀπέδωσεν ἄριστα ἀποτελέσματα εἰς τὴν ἐπαρχίαν Ἀττικοβοιωτίας ὁλόκληρον. Εἰς τὸ πρῶτον Διοικητικὸν Συμβούλιον μετεῖχον τρεῖς διοικητικοὶ ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ἀλλ’ ἐπὶ δικτατορίας ηὐξήθησαν εἰς 8. Πράγματι, αὐτοὶ ἤσκουν μίαν ἐπίδρασιν ἐπὶ τῶν ἀμπελουργῶν. Διὰ νὰ διορθωθῇ τὸ κακόν, πρέπει νὰ περιορισθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, τῶν μετεχόντων εἰς τὸ Συμβούλιον, εἰ δυνατὸν εἰς τρεῖς. Διότι εἶναι εὔλογον καὶ δίκαιον, ἀντὶ νὰ προσφεύγῃ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ νὰ ζητῇ πληροφορίας ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, νὰ παρίσταται εἰς τὸ Συμβούλιον ὁ Διευθυντὴς τῆς Βʹ Διευθύνσεως τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ὁ ὁποῖος εἶναι ἁρμόδιος διὰ τὰ ἀμπελουργικὰ ζητήματα. Ἐπίσης πρέπει νὰ μετέχῃ καὶ ὁ Τμηματάρχης μελετῶν τοῦ οἴνου. Ἐπειδή, ἐπίσης, ἀσκεῖ ὁπωσδήποτε ἐποπτείαν καὶ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα καὶ εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις πρέπει ὁ Ὀργανισμὸς νὰ προσφύγῃ δι’ οἰκονομικὴν βοήθειαν εἰς αὐτήν, εἶναι ἀνάγκη νὰ μετέχῃ καὶ ἀντιπρόσωπος αὐτῆς.

§52Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Ἕνας τῆς Τραπέζης καὶ ἕνας τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας.

§53Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Τὸ ζήτημα εἶναι νὰ μὴ ἔχουν τὴν πλειοψηφίαν οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Ὀργανισμοῦ. Ἐγὼ εἶχον νὰ κάμω καὶ μίαν ἄλλην παρατήρησιν: Νομίζω ὅτι ἔπρεπε νὰ προστεθῇ, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐπαρχίαν Μεγαρίδος, καὶ δεύτερος ἀντιπρόσωπος, διότι τὰ Μέγαρα παράγουν ὑπὲρ τὰς 20.000 κάρρα μούστου καὶ ἐκπροσωποῦνται δι’ ἑνὸς ἀντιπροσώπου, ἐνῷ ἀντιθέτως τὸ Λιόπεσι καὶ ἄλλα μέρη ἔχουν ἕνα ἀντιπρόσωπον, ἂν καὶ ἡ παραγωγή των εἶναι 10.000 κάρρα. Καταλήγων, θέλω νὰ παρατηρήσω, ὅτι, ἐπειδὴ μετ’ ὀλίγους μῆνας ἔχομεν τὸν τρυγητόν, πρέπει ὁ Ὀργανισμὸς νὰ ἔχῃ τὸ ταχύτερον τὴν Διοίκησίν του. Δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα, σύμφωνα μὲ τὴν τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ διορίσῃ τὸ πρῶτον Συμβούλιον, ἐφ’ ὅσον δὲν ἀποκατεστάθη ἡ τάξις, ὥστε νὰ ἠμπορέσουν νὰ γίνουν ἀρχαιρεσίαι ἐκ μέρους τῶν ἰδίων παραγωγῶν.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μιχαλακόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§55Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν ἀνέφερα, κύριοι συνάδελφοι, τὸ παράδειγμα τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης, δὲν τὸ ἀνέφερα διὰ νὰ ἀποδείξω ἤ, μᾶλλον, νὰ ὑποδείξω, ὅτι δὲν ὑπῆρχε καὶ τότε ἡ ἱκανότης περὶ τὴν διαχείρισιν, ἀλλὰ διὰ νὰ ἀποδείξω ὅτι δὲν ὑπῆρχεν ἡ εὐθύτης περὶ τὴν διαχείρισιν. Διότι τότε ἡ διοίκησις τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης ἀνῆκεν ἐξ ὁλοκλήρου εἰς τοὺς σταφιδοκτηματίας καὶ μετὰ ἓν ἔτος κατέληξε νὰ ἔλθῃ σωρεία κατηγορουμένων εἰς τὸ Κακουργιοδικεῖον Πατρῶν ἀκριβῶς διὰ τὰς ἀτασθαλίας, τὰς ὁποίας παρουσίαζον κατὰ τὴν διαχείρισιν. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον ἐπιβάλλεται νὰ παρακολουθῆται ἀπὸ τὴν διοίκησιν ἡ διαχείρισις τῶν Συνεταιρισμῶν αὐτῶν. Μάλιστα ἐγὼ θὰ ἔλεγα, ὅτι καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν 8 ἀκόμη ἀντιπροσώπων τῶν σταφιδοπαραγωγῶν, ἐν σχέσει μὲ τοὺς 4 τῆς διοικήσεως, εἶναι ὑπερβολικός. Ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει, δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους, νομίζω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον εἶναι πλῆρες καὶ εἶναι ἄριστα κατηρτισμένον, ὥστε νὰ δύνανται οἱ σταφιδοπαραγωγοὶ νὰ προστατεύουν τὰ συμφέροντά των, ἀλλὰ καὶ νὰ ἔχουν μίαν ἐποπτείαν ἐκ μέρους τῆς Διοικήσεως διὰ τὸ ἴδιον αὐτῶν συμφέρον, διὰ νὰ μὴ φθάσωμεν ἐκεῖ ὅπου ἔφθασαν οἱ σταφιδοπαραγωγοὶ τὸ 1899.

§56Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Δὲν εἶναι ἐπαρκής, ἕνας ἀνώτατος ὑπάλληλος τοῦ Ὑπουργείου; Γιατί;

§57Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Διότι μία ψῆφος, εἶναι καμμία. Ἐγὼ θὰ ἤθελον πέντε μὲ ἑπτά.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Χατζηγιάννης ἔχει τὸν λόγον.

§59Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν εἶχον σκοπόν, κύριοι βουλευταί, νὰ λάβω τὸν λόγον, ἀλλὰ μὲ ἔφερεν εἰς τὸ βῆμα ἡ ἀγόρευσις τοῦ κ. Μιχαλακοπούλου. Ὁ κ. Μιχαλακόπουλος, μᾶς ἐπαναφέρει εἰς τὴν ἐποχὴν τῆς Σταφιδικῆς Τραπέζης, ὅταν, ὄχι μόνον δὲν ὑπῆρχον συνεταιρισμοί, ἀλλὰ κἂν συνείδησις συνεταιρισμῶν.

§60Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ σήμερον εἶναι εἰς τὸν Εἰσαγγελέα καὶ τὰ Δικαστήρια.

§61Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἀσεβεῖ μάλιστα καὶ πρὸς τὴν μνήμην τοῦ ἀειμνήστου ἀδελφοῦ του, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξεν ὁ εἰσηγητὴς τοῦ νόμου 602 περὶ συνεταιρισμῶν, διότι ἐπίστευσεν εἰς τὴν συνεταιριστικὴν ἰδέαν καὶ τὰ πράγματα τὸν ἐδικαίωσαν. Δὲν μποροῦμε, ὕστερα ἀπὸ 50 χρόνια, νὰ ἐρχώμεθα νὰ λέγωμεν αὐτὰ τὰ πράγματα. Αὐτὸ εἶναι ἀναχρονιστικόν, κύριοι συνάδελφοι. (Χειροκροτήματα).

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἔχει τὸν λόγον.

§63Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Παρορᾶται, κύριοι βουλευταί, ἡ ἀφετηρία ἐκ τῆς ὁποίας ὡρμήθημεν πρὸς τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Εἴχομεν ἕνα Ὀργανισμὸν Ἀμπελουργικόν, διοικούμενον ἐπὶ ἔτη ὄχι ἀπὸ τοὺς ἀμπελουργούς, ἀλλὰ ἀπὸ κρατικοὺς ὑπαλλήλους. Ἡ ἀντίληψις τοῦ Ὑπουργείου ἦτο καὶ εἶναι ὅτι τὰ συμφέροντα τῶν παραγωγῶν πρέπει νὰ διευθύνωνται καὶ νὰ κηδεμονεύωνται ἀπὸ τοὺς ἰδίους τοὺς παραγωγούς.

§64ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὀρθότατα.

§65Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Σήμερον, κύριοι βουλευταί, φρονῶ ὅτι δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχῃ τις εἰς τὸν κόσμον, ὁ ὁποῖος εἶναι δυνατὸν νὰ πιστεύσῃ ὅτι, ἡ ἐπίλυσις τῶν γεωργικῶν ζητημάτων εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ κατ’ ἄλλον τρόπον παρὰ διὰ μέσου τῶν συνεταιρισμῶν. Ὑπὸ τὸ διαμορφωθὲν σήμερον καθεστὼς τῆς οἰκονομίας, εἶναι ἐκτὸς ἀμφιβολίας ὅτι ἡ γεωργικὴ οἰκονομία πρέπει νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὸ σύστημα τῶν συνεταιρισμῶν, διότι ὑπὸ τὸ καθεστὼς, τὸ ὑφιστάμενον, τὸ ὀνομαστικόν, ἀναμφιβόλως δὲν εἶναι δυνατὸν οὔτε οἱ γεωργοὶ νὰ προαγάγουν τὰ συμφέροντά των, οὔτε ἡ πολιτεία νὰ ἀσκήσῃ τὴν ἐπ’ αὐτῶν ἐνεργουμένην καὶ ἀσκουμένην κοινωνικὴν πολιτικήν.

§66Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Πῶς θὰ εἶναι δυνατόν, νὰ δίδῃ δάνεια, ἐὰν δὲν ὑπάρχουν ἀγροτικοὶ συνεταιρισμοί;

§67Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ὄχι μόνον δάνεια, ἀλλὰ καὶ πῶς εἶναι δυνατόν, ἡ Πολιτεία νὰ ρυθμίσῃ ζητήματα διατιμήσεων, ζητήματα τιμῶν, ζητήματα διαθέσεως προϊόντων, ἐὰν δὲν ὑπάρχουν ὀργανισμοὶ συλλογικοί, οἱ ὁποῖοι νὰ ἐμφανίζουν αὐτὰ ἐνηρμοσμένα καὶ ὄχι ἀντιτιθέμενα, ὅπως συμβαίνει σήμερον ἐν τῷ πλαισίῳ τοῦ ἀτομικιστικοῦ συστήματος καὶ ἐν τῷ περιβάλλοντι τῷ ἀτομικιστικῷ, τὸ ὁποῖον ρυθμίζει σήμερον τὴν διάθεσιν ὅλων τῶν προϊόντων καὶ γεωργικῶν καὶ βιομηχανικῶν; Ἀπ’ αὐτὰς τὰς ἀντιλήψεις ἐκκινοῦν τὸ Ὑπουργεῖον, ἤχθη εἰς τὴν γνώμην ὅτι τὸ καθεστὼς αὐτὸ ἔπρεπε νὰ τερματισθῇ νὰ μεταταχθῇ καὶ ἀνατεθῇ ἡ διοίκησις καὶ διαχείρισις τῶν παραγωγικῶν συμφερόντων εἰς χεῖρας αὐτῶν τούτων τῶν παραγωγῶν. Ἀλλ’ ἐρωτᾶται: Διατὶ τότε ἡ συμμετοχὴ τῶν τεσσάρων ὑπαλλήλων; Κύριοι βουλευταί, ὅταν ἔχωμεν Ὀργανισμόν, ὁ ὁποῖος συνήθισε νὰ διοικῆται σχεδὸν ἐν τῷ συνόλῳ του ἀπὸ δημοσίους ὑπαλλήλους καὶ νὰ καθοδηγῆται ἀπὸ αὐτούς, νομίζω, ὅτι τὸν θέτομεν ἔν τινι ἀδυναμίᾳ νὰ προαχθῇ εἰς τὴν ἐπαρκῆ ὑπεράσπισιν τῶν συμφερόντων του, ὅταν τὸν στεροῦμεν τῶν φωτοδοτῶν, τοὺς ὁποίους εἶχεν ἕως τώρα, τὴν στιγμὴν μάλιστα κατὰ τὴν ὁποίαν ἐπὶ δώδεκα μελῶν δίδομεν τοὺς 8 εἰς τὴν ὀργάνωσιν, δηλαδὴ ἀπόλυτον πλειοψηφίαν. Δὲν εἶναι δέ, κύριοι, ὡς φρονοῦμεν, ἀντίθετος πρὸς τὴν βάσιν τὴν δημοκρατικήν, τῆς διοικήσεως αὐτῶν, ἡ τοιαύτη τοποθέτησις τοῦ ζητήματος. Δὲν φρονῶ, ὅτι ἀντιτίθεται πρὸς τὴν Δημοκρατικὴν ἰδέαν, πρὸς τὴν Δημοκρατικὴν βάσιν, ἡ συμμετοχὴ τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν εἰς τὴν διοίκησιν. Ἐὰν ὑπάρχῃ τι τὸ ὁποῖον ἀντιτίθεται πρὸς τὴν Δημοκρατικὴν βάσιν, αὐτὸ εἶναι ἄλλο. Εἶναι ὁ ἐξαναγκασμὸς τῆς συμμετοχῆς εἰς τὸν συνεταιρισμὸν καὶ τῶν μὴ ἐπιθυμούντων τοῦτο, διότι, κύριοι, δὲν φρονῶ ὅτι εἶναι Δημοκρατικὸν νὰ ὑποχρεοῦμεν τὸν γεωργόν, χωρὶς νὰ θέλῃ νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὸν συνεταιρισμόν· καὶ ἐν τούτοις τὸν ὑποχρεοῦμεν.

§68Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Εἶναι ζήτημα κοινωνικῆς πολιτικῆς.

§69Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Βεβαίως τὸ πράττομεν ἐξ εὐμενείας, διότι δὲν ἔχει προαχθῆ ἀκόμη τὸ συνεταιριστικὸν πνεῦμα.

§70Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Προκειμένου περὶ τῶν ἀναγκαστικῶν ἀμπελουργικῶν συνεταιρισμῶν, ἡ ἔννοια τοῦ ἀναγκαστικοῦ δὲν εἶναι ὅτι μετέχουν χωρὶς νὰ θέλουν, ἀλλ’ ὅτι ἐξασφαλίζεται ἡ γενικὴ ὑποχρεωτικὴ συμμετοχή, ὥστε νὰ μὴ συνερίζεται ὁ ἕνας τὸν ἄλλον καὶ νὰ ἀποτυγχάνῃ ὁ σκοπός. Ὅλοι εἶναι ἑκούσιοι ἑπομένως, μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι θέλουν νὰ ἐξασφαλίζεται ἡ συμμετοχὴ καὶ τοῦ ἄλλου. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης, ἀπὸ ἀπόψεως παραδόσεως.

§71Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Δεδομένου λοιπόν, ὅτι εἰς τοὺς συνεταιρισμοὺς αὐτοὺς ὑπάρχει καὶ ἕνα μέρος προσώπων, τῶν ὁποίων δὲν ἔχει προαχθῆ ἡ συνείδησις ἡ συνεταιριστική, νομίζω, ὅτι ἡ προάσπισις τῶν συμφερόντων αὐτῶν ἀπὸ ἕνα ὁ ὁποῖος θεωρεῖται ἀμερόληπτος ὡς ὁ δημόσιος ὑπάλληλος — ἄλλο τὸ ζήτημα, ἐὰν τύχῃ νὰ εἶναι φατριαστής, ἡμεῖς ἀναχωροῦμεν ἐκ τῆς ἀρχῆς ὅτι παίρνουμε ἕνα Δημόσιον ὑπάλληλον, ὁ ὁποῖος πηγαίνει ἐκεῖ εἰς τὸν συνεταιρισμὸν διὰ νὰ μετάσχῃ αὐτοῦ καὶ νὰ προαγάγῃ αὐτὸν—νομίζω, ὅτι εἶναι ἐπιβεβλημένη.

§72Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Διατὶ 4 καὶ ὄχι ὀλιγώτεροι;

§73Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ἔχετε ὑπομονήν, κύριοι συνάδελφοι. Δὲν θὰ ἀφίσω οὐδὲν κενὸν εἰς τὰς παρατηρήσεις σας, οὔτε θὰ ἐπιμείνω ἐπὶ τοῦ ἀριθμοῦ. Ἀλλ’ ἐρωτῶ: Ποῖοι εἶναι αὐτοί, οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι; Εἶναι ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς τῆς Γεωργίας. Νομίζετε ὅτι ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς τῆς Γεωργίας, ὁ ὁποῖος διευθύνει τὴν γεωργίαν ὅλης τῆς Χώρας, εἶναι πρόσωπον τὸ ὁποῖον θὰ ἀσκήσῃ ἐπιβλαβῆ ἐπίδρασιν ἐπὶ τοῦ Συνεταιρισμοῦ ἢ ἐπὶ τοῦ πνεύματος τῶν 8 συνεταιριστικῶν μελῶν, τὰ ὁποῖα μετέχουν τοῦ συνεταιρισμοῦ;

§74Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Θὰ ἀσκήσῃ ἐπιρροήν.

§75Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Τί ἐπιρροήν; Ἀντίθετον πρὸς τὰ συμφέροντα τῆς παραγωγῆς;

§76Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Ἐν γένει ἀντίθετον πρὸς τὰ συμφέροντα τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς.

§77Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Μπορεῖ νὰ προέρχεται ἐκ κακῆς ἀντιλήψεως τῶν πραγμάτων.

§78Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ἂς πάρωμεν ἐκ κακῆς ἀντιλήψεως. Ἀλλὰ διατὶ δὲν θὰ δεχθῶμεν πεπλανημένην ἀντίληψιν διὰ τὸν μὴ ἔχοντα γνῶσιν τῶν γεωργικῶν ζητημάτων καὶ θὰ τὴν δεχθῶμεν δι’ ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος ἔχει τὴν μᾶλλον πεφωτισμένην γνώμην δι’ ὅλα αὐτὰ τὰ ζητήματα, τὰ γεωργικά, τῆς Χώρας;

§79Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Τότε, κύριε Ὑπουργέ, διατὶ νὰ μὴ τὸ ἐφαρμόσωμεν καὶ εἰς τὴν Βουλὴν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα; Νὰ βάλωμεν ὑπαλλήλους τοῦ Κράτους καὶ ἡμεῖς νὰ πᾶμε εἰς τὰ σπίτια μας.

§80Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Μήπως δὲν τὸ ἐπράττομεν αὐτὸ καὶ εἰς τὴν Βουλήν; Μήπως δὲν συνιστῶμεν ἐπιτροπὰς γιὰ τὰ σοβαρώτερα τῶν νομοσχεδίων; Μήπως νομίζετε, ὅτι ἡμεῖς ἔχομεν ὀρθὴν καὶ τὴν ἐπιστημονικὴν γνώμην. Ἡμεῖς ἔχομεν τὴν πολιτικὴν γνώμην, ἐνῷ δὲν συμπίπτει πάντοτε νομικὴ ἀντίληψις μὲ τὴν πολιτικὴν ἀντίληψιν.

§81Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Τότε νὰ ἔχουν συμβουλευτικὴν ψῆφον.

§82Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Συμβουλευτικὴν ψῆφον ἔχουν, ὅταν εἶναι 4 μὲ 8. Ἐρχόμεθα τώρα εἰς τὸ δεύτερον. Εἶναι ὁ διευθυντὴς τοῦ Ἰνστιτούτου τοῦ οἴνου.

§83Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Τὶ σχέσιν ἔχει αὐτός;

§84Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργαίς). Τὶ σχέσιν ἔχει, ὅταν ἔχουν μέλος συμπαραστάτην ἕνα εἰδικὸν τὸν εἰδικώτερον ἴσως ὅλων, νὰ τοὺς συμβουλεύῃ διὰ τὴν καλὴν παρασκευὴν τοῦ οἴνου των, ἐνῷ ἄλλοτε εἶχον ἕνα εἰδικόν, τὸν ὁποῖον ἐλάμβανον ἀπ’ ἔξω καὶ τὸν ἐπλήρωναν;

§85Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Νὰ εἶναι τεχνικὸς σύμβουλος αὐτός.

§86Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Τώρα λέγουν, διατὶ νὰ μὴ εἶναι καὶ τῆς περιφερείας Λεβαδείας– Βοιωτίας δύο ἀντιπρόσωποι καὶ νὰ εἶναι εἷς μόνον. Εἶναι φυσικὸν τοῦτο, διότι παρὰ τὴν ἀμπελουργικὴν ἐπίδοσιν, τὴν ὁποίαν ἔχει ἡ περιφέρεια αὐτή, εἰς τὸν ὀργανισμὸν αὐτὸν δὲν μετέχουν παρὰ δύο μόνον χωριά. Ἡ περιφέρεια Θίσβης μὲ πέντε χωριὰ καὶ μὲ ἔκτασιν 30.000 στρεμμάτων δὲν μετέχει τοῦ ὀργανισμοῦ. Πῶς, λοιπόν, θὰ βάλωμεν ἐκεῖ δύο ἀντιπροσώπους, ὅταν ἔχωμεν τὴν περιφέρειαν τοῦ λεκανοπεδίου τῆς Ἀττικῆς, τῶν Μεσογείων ὅπου μόνον δύο χωριά, τὸ Λιόπεσι καὶ τὸ Κορωπί, ἔχουν ἀμπέλια 80.000 στρεμμάτων. Λοιπὸν φρονῶ ὅτι τὰ πράγματα διὰ τοῦ νομοσχεδίου τίθενται εἰς ὀρθὴν βάσιν, δὲν ἀποκλείεται δὲ μετὰ 1–2 ἔτη, ὅταν θὰ ἴδωμεν ὅτι οἱ κρατικοὶ ὑπάλληλοι, ἀντιθέτως πρὸς ὅ,τι ἡμεῖς πιστεύομεν, ἀντὶ νὰ καθοδηγοῦν τοὺς παραγωγούς, τοὺς ἐπηρεάζουν κατὰ τρόπον ἐπικίνδυνον εἰς τὰ συμφέροντά των, δὲν ἀποκλείεται τότε νὰ τοὺς μειώσωμεν. Διατί, ἐνῷ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἶναι ἐκκρεμὲς ἀπὸ μακροῦ χρόνου, δὲν εὑρέθη ἕνας ἀπὸ ὅλην τὴν περιφέρειαν, ὁ ὁποῖος νὰ ἔλθῃ καὶ νὰ διαμαρτυρηθῇ καὶ νὰ εἴπῃ, τὶ τοὺς θέλετε αὐτούς; Ἀντιθέτως ὅλοι οἱ ἐκπρόσωποι τῆς περιφερείας, τοὺς ὁποίους ἐκάλεσα νὰ ἴδουν τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ μοῦ εἴπουν τὰς γνώμας των, δὲν ἔφεραν ἀντίρρησιν καὶ τώρα παρουσιάζεται ὁ κύριος ἀνώνυμος μὲ ἕνα ὑπόμνημα καὶ ἀναπτύσσει τὰς ἰδικάς του γνώμας.

§87Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Ἐδῶ ὑπάρχει κοινὴ συνεδρίασις τῶν ἀμπελουργικῶν συνεταιρισμῶν, οἱ ὁποῖοι ἔκαμαν καὶ τὴν ἐκλογὴν τὴν 30 Ἰουλίου 1946 καὶ καθορίζουν καὶ τοὺς ἀντιπροσώπους, ὑπάρχει δὲ καὶ ἔγγραφον τοῦ συντονιστικοῦ γραφείου τῶν ἀμπελουργικῶν συνεταιρισμῶν τῆς Ἑλλάδος.

§88Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Τέτοιο γραφεῖον δὲν ὑπάρχει. Λοιπὸν ἐρχόμεθα τώρα εἰς τὰς τροπολογίας. Ἡ πρώτη τροπολογία, ἡ ὁποία ὑποβάλλεται ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, εἶναι ὁ καθορισμὸς χρονικοῦ τέρματος, ἐντὸς τοῦ ὁποίου πρέπει νὰ γίνῃ ἡ ἐκλογὴ αὐτή. Τὸ τιθέμενον ὅριον μέχρι τῆς 31.12.47 τὸ υἱοθετῶ καθ’ ὅλην τὴν γραμμήν, διότι ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω ὅτι ἦτο παράλειψις τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον δὲν καθώριζε μίαν προθεσμίαν. Τὴν τροπολογίαν αὐτὴν τὴν ἀποδέχομαι. Ἡ ἄλλη τροπολογία εἶναι τοῦ 15%, ἐὰν πρέπει νὰ εἶναι ὡρισμένον τὸ ποσοστὸν ἀκριβῶς 15% ἐπὶ τοῦ δημοσίου φόρου, ἢ πρέπει νὰ εἶναι μέχρι 15% καὶ τὸ ἑκάστοτε διοικητικὸν συμβούλιον νὰ καθορίζῃ πόσον πρέπει νὰ εἶναι ἐντὸς τοῦ περιθωρίου τῶν 15%. Νομίζω ὅτι αὐτὸ δὲν βλάπτει εἰς τίποτε, ἀλλ’ ἀντιθέτως παρέχει μίαν εὐχέρειαν εἰς τὸ διοικητικὸν συμβούλιον νὰ προσαρμόζῃ τὴν εἰσφορὰν ἑκάστοτε πρὸς τὰς ἀνάγκας τοῦ συνεταιρισμοῦ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἄλλην τροπολογίαν, ἡ ὁποία δίδει εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας τὸ δικαίωμα νὰ ὁρίσῃ τοὺς ἀντιπροσώπους διὰ τὸ μεσολαβοῦν αὐτὸ χρονικὸν διάστημα, ὁ Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας δηλοῖ ρητῶς καὶ κατηγορηματικῶς ὅτι δὲν ἔχει οὐδεμίαν διάθεσιν νὰ ἀναμιχθῇ εἰς ἐκλογὰς προσώπων, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ ρυθμίσουν τοπικὰ συμφέροντα. Ἐπειδὴ ἡ τροπολογία αὕτη προεβλήθη ἐκ μέρους τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία κατὰ τὸ πλεῖστον ἀποτελεῖται ἀπὸ τοὺς ἐνδιαφερομένους βουλευτὰς τῆς περιφερείας αὐτῆς, διὰ τοῦτο τὴν θέτω ὑπὸ τὴν κρίσιν σας καὶ ἡ Βουλὴ ἂς κρίνῃ ἐὰν θέλῃ νὰ τὴν ἐγκρίνῃ ἢ ὄχι. Δι’ ἐμὲ ἀποτελεῖ ἕνα βάρος καὶ οὐδέποτε εἰς οὐδεμίαν ἐκ τῶν παρεμφερῶν περιπτώσεων θέλω νὰ ἀναλάβω τὸ ἔργον αὐτὸ τοῦ διορισμοῦ αἱρετῶν ἀντιπροσώπων. Προτιμότερον εἶναι νὰ λειτουργήσῃ ὅπως ἐλειτούργησε τόσα ἔτη. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐπαφίεμαι εἰς τὴν Βουλὴν νὰ τὸ κρίνῃ.

§89Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ σᾶς προτείνουν οἱ κατὰ τόπους ὀργανισμοὶ νὰ ἐκλέξετε ἐκ τῶν τριῶν ἕνα ἐξ αὐτῶν.

§90Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Ἀπὸ τὰς ἐκλογὰς τοῦ Ἰουλίου τοῦ 1946 ὑπάρχουν οἱ ἐκπρόσωποι. Αὐτοὺς θὰ βάλετε.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις κηρύσσεται περαιωμένη. Ἐρωτῶ τὴν Βουλὴν ἐὰν δέχεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ συζητηθὲν σχέδιον νόμου.

§92ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ ὀργανισμοῦ προστασίας ἀμπελουργῶν Ἀττικοβοιωτίας κειμένων διατάξεων». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπεκτάσεως τῶν περὶ ἱεροκηρύκων διατάξεων καὶ εἰς τὴν νῆσον Κρήτην καὶ περὶ τοῦ τρόπου διαθέσεως τῶν προσόδων τῆς Μοναστηριακῆς περιουσίας Κρήτης». Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν ἐψηφίσθη κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν, διότι ἀπουσίαζον οἱ ἐκ Κρήτης βουλευταί, οἱ ὁποῖοι ἐπιθυμοῦν νὰ ὁμιλήσουν. Παρακαλῶ λοιπόν, ὅσοι ἐπιθυμοῦν νὰ κάμουν τὰς παρατηρήσεις των.

§94Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁ θεσμὸς τῶν ἱεροκηρύκων, ὁ ὁποῖος ἔχει δώσει καλὰ ἀποτελέσματα εἰς τὴν λοιπὴν Ἑλλάδα, δὲν ἔχει τεθῆ ἐν ἐφαρμογῇ εἰς τὴν Κρήτην καὶ ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Κρήτης, συνελθοῦσα ἅμα τῇ ἀπελευθερώσει, κατὰ Νοέμβριον 1945 ἐζήτησε νὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ θεσμὸς αὐτὸς καὶ εἰς τὴν Κρήτην. Εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι ὁ θεσμὸς αὐτὸς ἔσχε καλὰ ἀποτελέσματα εἰς τὴν λοιπὴν Ἑλλάδα καὶ προσέφερεν ἐξαιρετικὰς ὑπηρεσίας καὶ εἰς τὸ Ἔθνος καὶ εἰς τὴν Ἐκκλησίαν καὶ εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ ἕνεκα τούτου ἀσμένως ἀποδεχόμεθα τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ θεσμοῦ τούτου καὶ εἰς τὴν Κρήτην, ἤδη μάλιστα ὅτε τὰ πνεύματα εἶναι τεταραγμένα, πρὸς καθησύχασιν τῶν ὁποίων θὰ συμβάλῃ μεγάλως ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ θεσμοῦ τῶν ἱεροκηρύκων. Πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς σχετικῆς δαπάνης ἡ Ἱεραρχία τῆς Κρήτης ἐζήτησε καὶ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Θρησκευμάτων ἀπεδέχθη ὅπως ἕνα ποσοστὸν ἐκ τῆς προσόδου, τὴν ὁποίαν ἀποδίδουν αἱ διατηρούμεναι μοναί, διότι καὶ ἐν Κρήτῃ ὑπάρχουν μοναί, αἱ ὁποῖαι κατηργήθησαν καὶ ἡ περιουσία αὐτῶν ἐδόθη ἀλλοῦ καὶ ὑπάρχουν καὶ μοναί, αἱ ὁποῖαι διατηροῦνται ἕνα ποσοστὸν ἐκ τῆς περιουσίας τῶν διατηρουμένων μονῶν νὰ διατεθῇ πρὸς κάλυψιν τῆς σχετικῆς δαπάνης εἰς τρόπον, ὥστε ὁ κρατικὸς προϋπολογισμὸς οὐδαμῶς νὰ ἐπιβαρύνεται.

§95Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Κύριε συνάδελφε, ὁρίζεται τὸ ποσοστόν;

§96Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ναί. Τὸ ποσοστὸν τὸ ὁποῖον ὁρίζεται εἶναι 30% ἐπὶ τῶν προσόδων. Ἀλλὰ δὲν προσδιορίζεται μόνον διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς δαπάνης, ἡ ὁποία ἀπαιτεῖται διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ θεσμοῦ, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ ταμείου ἐκ τοῦ ὁποίου πληρώνονται οἱ Ἐπίσκοποι καὶ οἱ ὑπάλληλοι τῶν Ἐπισκοπικῶν Γραφείων κλπ. Ἐκ τῆς πείρας γνωρίζω, ὅτι πράγματι αἱ πρόσοδοι τῶν ἐν Κρήτῃ Ο.Δ.Ε.Π. —ἂς εἴπωμεν— δὲν εἶναι ἐπαρκεῖς καὶ πλειστάκις οἱ Ἐπίσκοποι καὶ οἱ ἱερεῖς δὲν ἔχουν τὸν τρόπον νὰ πληρωθοῦν. Ὥστε, ἡ ἐνίσχυσις τὴν ὁποίαν ἀπεδέχθη τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων νὰ παρασχεθῇ ἐκ μέρους τῶν διατηρουμένων Μονῶν εἶναι ἀπολύτως ἐπιβεβλημένη. Ἴσως τὸ ποσοστὸν τῶν 30%, τὸ ὁποῖον καθορίζεται νὰ δίδεται ἀπὸ τὴν περιουσίαν τῶν διατηρουμένων Μονῶν νὰ εἶναι κατά τι ὑπερβολικόν. Ἐν τούτοις ἀποδέχομαι νὰ δοθῇ καὶ τὸ ποσοστὸν τοῦτο, διότι ἔχω τὴν ἀντίληψιν, ὅτι ἡ λειτουργία καὶ ἡ Διοίκησις σήμερον τῶν περιουσιῶν τῶν διατηρουμένων Μονῶν, δὲν παρακολουθοῦνται ἐπαρκῶς καὶ νομίζω, ὅτι θὰ ἔχωμεν μεγαλυτέραν ἀπόδοσιν, ἐὰν τὰ Ἡγουμενοσυμβούλια ἔδιδον μεγαλυτέραν προσοχὴν καὶ ἐφρόντιζον, ὥστε νὰ καλλιεργοῦνται καλύτερον τὰ μοναστηριακὰ κτήματα, διὰ νὰ ἔχουν μεγαλυτέραν ἀπόδοσιν. Καὶ ἐλπίζω, ὅτι ἡ ἀφαίρεσις καὶ ἡ διάθεσις ἑνὸς ποσοστοῦ ἐκ τῆς προσόδου τῶν Μονῶν διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ Ταμείου ἐκ τοῦ ὁποίου πληρώνονται οἱ Ἐπίσκοποι, θὰ ἀποτελέσῃ ἕνα κίνητρον, ὥστε νὰ γίνῃ ἐντατικωτέρα ἡ καλλιέργεια τῶν κτημάτων τῶν διατηρουμένων Μονῶν, ὥστε καὶ αὗται νὰ δυνηθοῦν νὰ συντηρηθοῦν καὶ νὰ ἐνισχύσουν καὶ τὸ Ταμεῖον, ἀπὸ τὸ ὁποῖον πληρώνονται οἱ Ἐπίσκοποι καὶ αἱ ὑπηρεσίαι τῶν Ἐπισκοπικῶν Γραφείων καὶ νὰ πληρώνωνται καὶ οἱ προβλεπόμενοι διὰ τοῦ παρόντος Ἱεροκήρυκες. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ ἐγκρίνῃ ὅπως ἔχει τὸ νομοσχέδιον.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Ε. Γαλενιανὸς ἔχει τὸν λόγον.

§98Ε. ΓΑΛΕΝΙΑΝΟΣ. Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου εἰσάγεται εἰς τὴν Μεγαλόνησον Κρήτην ὁ θεσμὸς τῶν Ἱεροκηρύκων, ὁ ὁποῖος ἰσχύει καὶ εἰς τὴν παλαιὰν Ἑλλάδα ἐπὶ μίαν δεκαετίαν. Ὅπως ξεύρετε, ἡ Ἐκκλησία τῆς Κρήτης εἶναι αὐτοκέφαλος καὶ ὅταν ὁ νόμος εἰσήγαγε διὰ τὴν Ἐκκλησίαν τῆς Παλαιᾶς Ἑλλάδος τὸν θεσμὸν τῶν Ἱεροκηρύκων δὲν προέβλεπεν, ὅτι θὰ ἰσχύσῃ καὶ ἐν Κρήτῃ. Ὁ θεσμὸς αὐτὸς καθ’ ὅλας τὰς ὁμολογίας, ἀπέδωκεν ἱκανοποιητικὰ ἀποτελέσματα, ἐπιβάλλεται δὲ καὶ δὴ σήμερον νὰ ἐπεκταθῇ καὶ ἐν Κρήτῃ, ὅπως καὶ εἰς τὴν λοιπὴν Ἑλλάδα, σήμερον ὅταν πολλαὶ αἱρέσεις ὑπάρχουν καὶ εὐρύνουσι τὴν δρᾶσιν των διαρκῶς καὶ πολὺς θόρυβος καὶ πολὺς λόγος γίνεται περὶ τὰ ἱερατικὰ ζητήματα. Ἑπομένως, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ψηφισθῇ αὐτὸ τὸ σχέδιον νόμου εἰς τὸ σημεῖον αὐτό. Ἀλλὰ θὰ ἤθελον νὰ παρατηρήσω τὸ ἑξῆς πρᾶγμα ἀκόμη: Διατὶ νὰ γίνεται ἡ δέσμευσις, ἡ ὁποία γίνεται εἰς τὸ ἄρθρον 1, ἐν σχέσει μὲ τοὺς διορισθησομένους; Διατὶ δηλαδὴ νὰ ζητῆτε κληρικοὺς ἀγάμους; Δὲν ὑπάρχει κανεὶς λόγος, νὰ ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ δέσμευσις. Ἄς περιορισθῶμεν μόνον εἰς τὸ πτυχίον τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς.

§99Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ (Ὑπ. Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων). Οἱ Ἱεροκήρυκες ἀνήκουν εἰς τὸν ἄγαμον κλῆρον.

§100Ε. ΓΑΛΕΝΙΑΝΟΣ. Εἰς τὴν Ἐκκλησίαν τῆς Κρήτης ὑπάρχουν Ἱεροκήρυκες, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι διωρισμένοι, δὲν εἶναι ἄγαμοι καὶ ἐκτελοῦν ἄριστα τὰ καθήκοντά των. Τὸ δεύτερον ἄρθρον τοῦ νομοσχεδίου ἀφορᾷ τὸν τρόπον τῆς μισθοδοσίας τῶν Ἱεροκηρύκων. Ὅπως ἠκούσθη καὶ ἀπὸ τὸν πρὸ ἐμοῦ ὁμιλήσαντα, διὰ τὴν ἐξοικονόμησιν τῆς μισθοδοσίας τῶν κληρικῶν φορολογοῦνται αἱ πρόσοδοι τῶν Ἱερῶν Μονῶν κατὰ ἕνα ποσοστὸν 30%. Τὸ ἔχει ζητήσει αὐτὸ ἡ Ἱερὰ Σύνοδος Κρήτης καὶ δὲν νομίζω, ὅτι ἐπιτρέπεται νὰ τοὺς τὸ ἀφαιρέσωμεν αὐτὸ τὸ δικαίωμα. Ἄλλωστε αὐτὴ ἡ Ἱερὰ Σύνοδος εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία κανονίζει καὶ τὸν τρόπον τῆς λειτουργίας τῶν Ἱερῶν αὐτῶν Μονῶν. Νομίζω ἑπομένως, ὅτι πρέπει νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ὡς ἔχει, μὲ τὴν παρατήρησιν, ἐὰν ὁ κύριος Ὑπουργὸς δεχθῇ.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον;

§102ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐπεκτάσεως τῶν περὶ Ἱεροκηρύκων διατάξεων καὶ εἰς τὴν Νῆσον Κρήτην καὶ περὶ τοῦ τρόπου διαθέσεως τῶν προσόδων τῆς Μοναστηριακῆς περιουσίας Κρήτης». Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§104ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6 μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 8.50′ μ. μ.).