1947.05.07

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 109η

Τετάρτη 7 Μαΐου 1947

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 7.00′ μ. μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Δρόσος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΔΡΟΣΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Μ. Καροῦσος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Μ. ΚΑΡΟΥΣΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ Εἰσαγγελεὺς Ἐφετῶν Ἀθηνῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 10340)19.4.47 ἀναφορᾶς του διαβιβάζει ποινικὴν δικογραφίαν κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Λέσβου κ. Στεφάνου Παπουτσάνη, ἐπὶ ἐξυβρίσει τοῦ Δικηγόρου Σιμ. Π. Κυπαρίσση, καὶ ζητεῖ τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Π. Οἰκονομίδης, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἔκκλησιν τῆς Κοινότητος Φιλίων Καλαβρύτων, ἀναφέρουσαν τὴν ὁλοσχερῆ καταστροφὴν τῶν δημητριακῶν ὁλοκλήρου τῆς περιφερείας ἐκ τῆς παραταθείσης ἀνομβρίας, παντελῆ καταστροφὴν τῶν ἀμπέλων ἐκ τοῦ παγετῶνος, καὶ ζητούσης λῆψιν μέτρων πρὸς ἐπισιτισμὸν ὁλοκλήρου τῆς ἐπαρχίας Καλαβρύτων καὶ ἀναστολὴν ἐξοφλήσεων τῶν ληξιπροθέσμων δανείων. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Α. Κωστόπουλος καταθέτει ὑπόμνημα τῆς Ἐπιτροπῆς φυματικῶν ἀναπήρων πολέμου 1940–41 Θεσσαλονίκης, ζητούσης ἀπάλειψιν τοῦ χρονικοῦ περιορισμοῦ εἰς τὸν νόμον καὶ ὁρισθῇ οὗτος βραχύτερος καὶ οὐχὶ μείζων τοῦ μηνός, ἵνα καταστῇ ἐφικτὴ ἡ παροχὴ συντάξεως εἰς αὐτοὺς πρὸ τῆς παρελεύσεως τετραμήνου ἀπὸ τῆς κατατάξεών των. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ι. Λαυρεντίδης καταθέτει ἀναφορὰν ἐφέδρων ἀξιωματικῶν πολέμου 1940–41 παραπονουμένων διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ἐφαρμογὴν τῆς ὑπ’ ἀριθ.

113 Σ. Π.

Ἡ Ἐθνικὴ Γενικὴ Συνομοσπονδία θυμάτων πολέμου τῆς Ἑλλάδος ἐκφράζουσα τὴν ἱκανοποίησίν της διὰ τὴν ἀντικατάστασιν τῆς τέως διοικήσεώς της, ζητεῖ ὅπως ἐπιλυθοῦν τ’ ἀφορῶντα αὐτὴν ἐκκρεμῆ ζητήματα. Τὸ Ἐργατοϋπαλληλικὸν Κέντρον Λαρίσης ζητεῖ ἀναπροσαρμογὴν τῶν μισθῶν, κατάργησιν τοῦ Νόμου 28)44, αὔξησιν τῶν ἐπιδομάτων ἀνεργίας κλπ. Ὁ Ἐμπορικὸς Σύλλογος Καστοριᾶς διαμαρτύρεται δι’ ἐγκατάλειψιν τοῦ ἐμπορικοῦ κόσμου παρὰ τῆς Κυβερνήσεως καὶ ζητεῖ περιορισμὸν τῆς Ἑνώσεως τῶν γεωργικῶν συνεταιρισμῶν εἰς τὸν κύριον προορισμόν της. Ὁ Συνοικισμὸς ἀκτημόνων Καστανᾶ Κοινότητος Προχώματος Θεσσαλονίκης διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἀθλίαν οἰκονομικήν των κατάστασιν καὶ ζητεῖ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν τῶν ὑπαρχόντων κλήρων. Ἡ Ἕνωσις πολιτικῶν συνταξιούχων καὶ ἄστεγοι πυροπαθεῖς Ἰωαννίνων ζητοῦν τὴν ταχεῖαν λῆψιν νομοθετικῆς μερίμνης πρὸς στέγασιν τῶν πυροπαθῶν συνταξιούχων. Πυροπαθεῖς τῆς Κοινότητος Παγκρατίου Καλαβρύτων ζητοῦν ἀποστολὴν τροφίμων καὶ οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς δημιουργηθείσης καταστάσεως ἐκ τῆς καταστροφῆς τῆς παραγωγῆς. Ὁ Π. Κακλαμᾶνος, παντοπώλης, κάτοικος Ἀθηνῶν, ζητεῖ χορήγησιν συντάξεως διὰ τὸν υἱόν του, φονευθέντα κατὰ τὸ διάστημα τῆς κατοχῆς. Ὁ Δικηγορικὸς Σύλλογος Δράμας, διαμαρτύρεται διὰ τὴν γενομένην ἀπόσπασιν ἐκ τοῦ Εἰρηνοδικείου Δράμας τῶν Κοινοτήτων Ἡλιουπόλεως (Ἡλισκώμενος), Κορμίσης, Συμβολῆς καὶ Νέας Μπάφας καὶ ὑπαγωγὴν τούτων εἰς τὴν δικαιοδοσίαν τοῦ Εἰρηνοδικείου Σερρῶν καὶ ζητεῖ τὴν παραμονὴν τῶν ὡς ἄνω Κοινοτήτων εἰς τὴν δικαιοδοσίαν τοῦ Εἰρηνοδικείου Δράμας. Ὁ κ. Π. Χατζηπᾶνος (Ὑπ. ΤΤΤ) καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «Περὶ ταχυδρομικῶν ἐπιταγῶν», καὶ 2) «περὶ ἐγκρίσεως πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν εἰς ξένον νόμισμα ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου ΤΤΤ κατὰ τὰ οἰκον. ἔτη 1940–41 καὶ 1945–46 καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ Προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου, οἰκονομικοῦ 1947–48». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Καλλίας καταθέτει πρότασιν νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Ν. Δ. 52 τοῦ 1946 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων περὶ φορολογίας οἴνου».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὑπάρχει πρότασις, ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κατὰ τὸν Κανονισμὸν προβλεπομένου νομίμου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖται ἡ πρόταξις τῶν ὑπ’ ἀριθ. 69 καὶ 73 ἀναφορῶν διὰ τὰς ζημίας τῶν ἀμπέλων ἐκ παγετώνων. Ὁ κ. Κ. Καλλίας ἔχει τὸν λόγον.

§6Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, γνωρίζετε ὅλοι ὅτι κατὰ τὸ δεύτερον δεκαήμερον τοῦ μηνὸς Ἀπριλίου, συμφορὰ ἔπληξε τὴν Ἑλληνικὴν ἀμπελουργίαν. Αἱ ζημίαι ἐκ τῶν παγετῶν εἶναι τεράστιαι εἰς πολλὰ διαμερίσματα τῆς Χώρας. Καὶ ἴσως εἶναι μεγαλύτεραι καὶ ἀπὸ τὰς καταστροφὰς τοῦ ἔτους 1931, ὁπότε καὶ τότε ἡ ἀμπελουργία ὑπέστη τὴν θεομηνίαν ἐκ παγετῶν. Θαλεροὶ ἀμπελῶνες, μέχρι τῆς ἡμέρας ἐκείνης μετεβλήθησαν κατὰ τὴν νύκτα εἰς νεκροταφεῖον βλαστήσεως. Βεβαίως, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας καὶ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, ἔδειξαν μέριμναν. Γενικῶς, ὅμως, ἡ ἐπιδειχθεῖσα μέριμνα κατέληξεν εἰς ἐπιστημονικὴν ἐξέτασιν τῆς ἐκτάσεως τῆς ζημίας. Ἐάν, δηλαδή, αἱ ζημίαι εἶναι μόνον ὅσον ἀφορᾶ τὸ εἰσόδημα ἢ καὶ ὅσον ἀφορᾶ τὸ κλῆμα καὶ εἰς πιστωτικὰς διευκολύνσεις. Χωρὶς νὰ θεωρῶ ὅτι αἱ πιστωτικαὶ διευκολύνσεις εἶναι ἄχρηστοι, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ἐπαρκεῖς αἱ πιστωτικαὶ διευκολύνσεις. Δημιουργοῦν χρόνιον νόσημα εἰς τὴν οἰκονομίαν τοῦ ἀγρότου. Ἐπειδὴ δὲ παρατηρήσεις 3 αἰώνων ἀπέδειξαν, ὅτι εἶναι συνεχῶς νοσοῦσα ἡ ἰδιωτικὴ οἰκονομία τοῦ ἀγρότου, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ἐπαρκὴς ἀντιμετώπισις ἡ διὰ πιστωτικῶν διευκολύνσεων. Εἶναι ἀνάγκη νὰ προχωρήσωμεν κάπως περισσότερον. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ ζήτημα μερικῆς ἀποζημιώσεως διὰ τὰς γενομένας καταστροφάς. Αἱ ἀποζημιώσεις αὐταί, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθοῦν διὰ μιᾶς ἀναδρομικῆς γεωργικῆς ἀσφαλίσεως. Ὑπάρχει ἕνα σχετικὸν προηγούμενον, εἶναι σύγχρονον, τῶν καταστροφῶν τοῦ ἔτους 1931. Βεβαίως δὲν εὑρισκόμεθα εἰς ἐποχὴν οἰκονομικῶς ἀνθηράν, ἐπιτρέπουσαν τολμήματα. Νομίζω, ὅμως, ὅτι ἐὰν διαθέτῃ ἀφ’ ἑνὸς μὲν μέρος τῆς βαρυτάτης, ἀδικαιολογήτως βαρυτάτης, φορολογίας τοῦ οἴνου, καθὼς καὶ μικρὰ γενικωτέρα ἐπιβάρυνσις ἐπὶ τῆς ἀμπελουργίας, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ δοθῇ κάποια ἀποζημίωσις εἰς τοὺς παγετοπλήκτους. Θέτω τὸ ζήτημα ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς καὶ τῆς Κυβερνήσεως καὶ νομίζω ὅτι δὲν πρέπει νὰ διστάσωμεν εἰς τὴν λῆψιν τοῦ σχετικῶς ριζικωτέρου τούτου μέτρου.

§7Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τί γίνεται τὸ ταμεῖον Γεωργικῆς Ἀσφαλίσεως;

§8Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Κύριε συνάδελφε, θὰ ἠδύνατο νὰ ἐρωτηθῇ, διατὶ δὲν ἀσφαλίζονται εἰς τὸ ταμεῖον Γεωργικῆς Ἀσφαλίσεως. Ἀλλὰ εἰς τοῦτο, θὰ δώσω τὴν ἀκόλουθον ἀπάντησιν. Πρῶτον, ἀφ’ ὅτου ὑπάρχει νομισματικὴ διακύμανσις, πᾶσα ἀσφάλισις ἔχει ἀποβῆ ματαία καὶ ἀπέμαθον ὅλοι οἱ ἀσφαλιζόμενοι, εἴτε ἀστοὶ εἶναι, εἴτε ἀγρόται, νὰ ἀσφαλίζωνται. Δεύτερον, ἀπὸ τὴν ἀσφάλισιν ἐξαιρεῖται ὁπωσδήποτε τὸ 10% τῆς ζημίας καί, τρίτον, ἡ ἀσφάλισις ἐναντίον παγετῶν ἀφεώρα μόνον τὸ ἥμισυ τοῦ ὑπολοίπου. Κατὰ συνέπειαν, ἐὰν ἐξετάσωμεν τοὺς 3 αὐτοὺς λόγους, διὰ τοὺς ὁποίους ἔπαυσαν νὰ ἀσφαλίζωνται οἱ γεωργοί, θὰ ἴδωμεν, ὅτι εἶναι δικαιολογημένη ἡ ἔλλειψις αὐτῆς τῆς ἐπιμελείας. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐξετασθῇ τὸ ζήτημα τῆς ὑποχρεωτικῆς ἀναδρομικῆς ἀσφαλίσεως, μετὰ συγχρόνου χορηγήσεως μερικῆς ἀποζημιώσεως. Εἶναι ἀνάγκη, κύριοι συνάδελφοι, νὰ προσέξωμεν ἰδιαιτέρως τὴν ἀμπελουργίαν, εἶναι ὁ κατ’ ἐξοχὴν εὐπαθὴς γεωργικὸς καὶ οἰκονομικὸς κλάδος τῆς παραγωγῆς μας. Κινδυνεύει σήμερον καθολικῶς ἀπὸ τὴν φυλλοξήραν. Ἔχομεν τὸν παγετόν, τὴν χάλαζαν, τὸ ὠΐδιον, τὸν περονόσπορον, τὴν ἀνομβρίαν καὶ ἐὰν διαφύγῃ ὅλους αὐτοὺς τοὺς κινδύνους, τότε ἔχομεν πλέον προαγωγὴν μὴ δυναμένην νὰ διατεθῇ. Ἢ, λοιπόν, πάσχει ἀπὸ λόγους φυσικούς, ἢ πάσχει ἀπὸ λόγους οἰκονομικούς. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ συγκεντρώσωμεν τὴν προσοχήν μας πρὸς τὸν κλάδον αὐτὸν τῆς ἐθνικῆς παραγωγῆς.

§9Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Τί συγκεκριμένως προτείνετε; Διότι ὁ παγετὸς ἔπληξε πλείστας περιφερείας μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τὴν περιφέρειαν Νεμέας. Τὶ ἀκριβῶς προτείνετε; Διότι ἐὰν φθάσωμεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ εἴπωμεν ὑποχρεωτικὴν ἀσφάλισιν, δι’ ἑνὸς ποσοστοῦ ἐπὶ τοῦ φόρου τοῦ οἴνου, θὰ ἠμπορούσαμεν ἐκεῖ νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὸ ἔσοδον, βάσει τοῦ ὁποίου νὰ γίνουν ἀποζημιώσεις. Ἐὰν ἕνα ποσοστὸν ἐπὶ τοῦ εἰσπραττομένου φόρου τοῦ οἴνου, διατεθῇ διὰ τὴν ὑποχρεωτικὴν ἀσφάλισιν, τότε θὰ συγκεντρωθῇ ποσόν, ἐκ τοῦ ὁποίου θὰ δυνηθῶμεν νὰ ἱκανοποιήσωμεν ἔν τινι μέτρῳ, τοὺς πληγέντας ἐκ τοῦ παγετοῦ. Ἀλλά, ἴσως, δὲν περιορίζεται εἰς τὰς ἀμπέλους, ἴσως ἐπεκτείνεται καὶ εἰς τὰς σταφιδαμπέλους, συνεπῶς χρῄζει μελέτης καὶ διὰ τὴν μαύρην καὶ διὰ τὴν λευκὴν ἢ καὶ δι’ ἄλλα εἴδη. Θὰ ἔπρεπε, συνεπῶς, νὰ γίνῃ μία προσέγγισις, νὰ ἐξετασθῇ τίνα εἴδη ἐπλήγησαν καὶ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ μία ὑποχρεωτικὴ ἀσφάλισις, ἡ ὁποία νὰ μείνῃ καὶ ὡς πάγιον μέτρον καὶ διὰ τὸ μέλλον, διότι συχνὰ ἔχομεν τοιαύτας θεομηνίας, ἀπὸ τὰς ὁποίας πάσχουν οἱ καλλιεργηταί, ἀλλὰ δὲν ξεύρει κανεὶς πῶς νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς ζημίας αὐτάς.

§10Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Αὐτό, κύριε συνάδελφε, κυρίως εἶπον, τὴν διάθεσιν μέρους τῆς φορολογίας τοῦ οἴνου καὶ τὴν συνολικὴν μελέτην τοῦ προβλήματος.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Καλκάνης ἔχει τὸν λόγον.

§12Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, πρόκειται περὶ ζητήματος ὑψίστης σημασίας. Ὅπως εἶναι γνωστόν, οἱ παγετῶνες τῶν τελευταίων ἡμερῶν, οἱ ὁποῖοι ἐνεφανίσθησαν ἐκτάκτως, κατέστρεψαν ὡρισμένας ἐκτάσεις ἀμπέλων, πιθανῶς δὲ καὶ σταφιδαμπέλων, καὶ καθίσταται ἀκόμη μεγαλυτέρας σημασίας τὸ ζήτημα αὐτό, διὰ τὰς οἰνοφόρους ἐκείνας ἐπαρχίας, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν ἕτερον προϊόν, παρὰ μόνον τὸν οἶνον. Συγκεκριμένως, εἰς τὴν οἰνοφόρον ἐπαρχίαν Λευκάδος, εἶναι γνωστὸν εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι τὸ πρῶτον καὶ τὸ κύριον, τὸ μοναδικὸν σχεδὸν προϊὸν τῆς νήσου, ἀπὸ τὸ ὁποῖον τροφοδοτοῦνται οἰκογένειαι γεωργῶν, οἱ ὁποῖοι εἶναι παραδειγματικοὶ διὰ τὴν ἐργατικότητά των, μὴ μεγαλυτέρας σημασίας, ὄχι μόνον ἐκ τῶν δύο τούτων τοῦτο, προφανῶς, ἀποτελεῖ τὸν μόνον πόρον ζωῆς τῶν καλλιεργητῶν τούτων. Ἀλλὰ καθίσταται τὸ ζήτημα τοῦτο ἀκόμη μεγαλειτέρας σημασίας, ὄχι μόνον ἐκ τῶν δύο τούτων λόγων, ἀλλὰ καὶ ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι τὸ προϊὸν τοῦτο, ὁ οἶνος τῆς Λευκάδος, ἐπὶ μίαν τετραετίαν ἐσχάτως, λόγῳ τοῦ πολέμου, λόγῳ τῆς κατοχῆς, λόγῳ τῆς κρίσεως γενικῶς τοῦ οἴνου, δὲν καθίστατο δυνατὸν νὰ πωληθῇ. Ἐφέτος ὑπῆρξεν ἡ μόνη περίοδος, ἡ ἐλπιδοφόρος διὰ τὸν τόπον, ὅτι τὸ προϊὸν αὐτό, τὸ μοναδικὸν ἐπαναλαμβάνω, θὰ κατηναλίσκετο εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ὅπως καὶ ἄλλοτε, ἀλλά, δυστυχῶς, οἱ παγετῶνες ἐπέφερον τὸ ἀποτέλεσμα νὰ καταστραφῇ ἓν μέγα μέρος τῶν ἀμπέλων. Εἶπον ἐν ἀρχῇ ὅτι εἶναι γενικωτάτης σημασίας, διότι, ὅπως εἶχον τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ἐκθέσω, ἀποτελεῖ, καὶ τοῦτο τὸ τονίζω, τὸ ὑπομιμνήσκω, τὸ ὑπογραμμίζω ἰδιαιτέρως, ἀποτελεῖ τὸν μόνον πόρον ζωῆς, χιλιάδων οἰκογενειῶν, οἰκογενειῶν, αἱ ὁποῖαι εἶναι παραδειγματικῶς ἐργατικαί. Διὰ νὰ καταστῇ ἐναργέστερον τὸ πρᾶγμα, πρέπει νὰ σᾶς εἴπω τοῦτο: Ὅτι ἐπειδὴ ἡ ἐπαρχία αὐτὴ εἶναι κατ’ ἐξοχὴν ὀρεινὴ καὶ πεδιάδες δὲν ὑπάρχουν, ἐμφανίζεται τὸ παράδειγμα, τὸ μοναδικὸν εἰς τὸν τόπον μας παράδειγμα ὅτι, ἀγόνους βράχους, ξηρὰ καὶ ἀπόκρημνα ὄρη, ἀπορρῶγας πολλάκις βράχους, τοὺς καλλιεργοῦν διὰ τοῦ ἑξῆς τρόπου: Κατασκευάζουν λιθιὲς πέριξ τοῦ βουνοῦ καὶ μεταφέρουν δι’ ὑποζυγίων χῶμα ἀπὸ τὰς κοιλάδας καὶ τὸ ρίχνουν στὶς λιθιὲς γύρω ἀπὸ τὸ βουνὸ καὶ ἐκεῖ φυτεύουν ἀμπέλους. Ὑπ’ αὐτὰς τὰς συνθήκας ἐμφανίζεται καὶ δίδεται ἀνάγλυφος ἡ εἰκὼν τῆς τραγικῆς θέσεως, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι γυμνητεύουν, στερούμενοι τῶν πάντων, ὑπὸ τὴν βροχήν, τὴν χάλαζαν καὶ τὴν χιόνα καὶ ὑπὸ τὰς δυσκόλους συνθήκας καὶ περιστάσεις, τὰς ὁποίας διερχόμεθα, ἐργαζόμενοι νυχθημερόν, ἀποβλέποντες εἰς τὸ προϊὸν αὐτό, ὅπερ βλέπουσιν ἤδη ἀπέλπιδες καταστρεφόμενον. Ἔχω, λοιπόν, τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν καὶ ταὐτοχρόνως τὴν Κυβέρνησιν, ἵνα ἔλθῃ ἀμέσως ἀρωγός, ἀποστέλλουσα τοὺς εἰδικοὺς καὶ ἁρμοδίους γεωπόνους διὰ τὴν ἐξακρίβωσιν τοῦ μεγέθους τῶν ζημιῶν, διὰ νὰ ληφθοῦν μέτρα ὅσον τὸ δυνατὸν ταχύτερον, μέτρα ἀποτελεσματικὰ διὰ νὰ ἐπέλθῃ μία ἀνακούφισις εἰς τοὺς ἀνθρώπους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι πράγματι ἀναξιοπαθοῦν. Ἐλπίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ λάβῃ τὰ ἐνδεικνυόμενα ἐπὶ τοῦ προκειμένου μέτρα. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ταύτῃ ἤθελον νὰ τονίσω ὅτι ὁ φόρος τοῦ οἴνου ἀνέρχεται εἰς 140 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν, λαμβανομένου δὲ ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἐπιβάλλονται καὶ ἄλλοι φόροι τῶν διαφόρων ταμείων, ἡ ἐπιβάρυνσις τοῦ φόρου φθάνει ἐν τῷ συνόλῳ τὰς δραχμὰς 250 κατ’ ὀκᾶν. Τὸ ἀκατανόητον δὲ ἐν προκειμένῳ εἶναι ὅτι ὁ φόρος αὐτὸς ἐπιβάλλεται ἀνεξαρτήτως τῆς τιμῆς τοῦ οἴνου εἰς τὰς διαφόρους περιφερείας. Δηλαδὴ ὁ ἴδιος φόρος ἐπιβάλλεται εἰς τὴν ἐπαρχίαν Ἀττικῆς ὅπου ἡ τιμὴ τοῦ οἴνου εἶναι 2.000 δραχμαί, ὁ ἴδιος φόρος τῶν 250 δραχμῶν ἐπιβάλλεται καὶ εἰς τὰς περιοχὰς ἐκείνας ὅπου ἡ τιμὴ τοῦ οἴνου εἶναι 1.000 δραχμὰς καὶ ὁ αὐτὸς φόρος τῶν 250 δραχμῶν καὶ εἰς τὰ μέρη ἐκεῖνα, ὅπου ἡ τιμὴ τοῦ οἴνου εἶναι 500 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν, ὅπως εἰς τὴν ἐπαρχίαν Λευκάδος. Κατ’ αὐτὸν τὸν ἀνήκουστον τρόπον, ὁ δυστυχὴς γεωργὸς πληρώνει φόρον 250 δραχμὰς τὴν ὀκᾶν καὶ παραμένουν εἰς αὐτὸν 250 δραχμαί, ὁ ὁποῖος εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ σκάψῃ, νὰ κλαδέψῃ, νὰ τυραννηθῇ ὁλόκληρον τὸν χρόνον, νὰ πληρώσῃ τὸ θειάφι, τὸν χαλκόν, καὶ τὰ ἐργατικὰ τὰ ὁποῖα ἀπαιτοῦνται διὰ τὴν καλλιέργειαν τῆς ἀμπέλου. Νομίζω λοιπὸν ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἐπιτακτικὸν καθῆκον νὰ προβῇ ἀμέσως εἰς τὴν λῆψιν τῶν ἐνδεδειγμένων μέτρων. Ὁ ἀξιότιμος ἐκ Κορινθίας συνάδελφος κ. Ρέντης ὀρθῶς παρετήρησεν ὅτι πρέπει νὰ ληφθῇ ἓν πάγιον μέτρον, τὸ ὁποῖον νὰ ἰσχύῃ γενικῶς διὰ τὰς περιπτώσεις αὐτάς, ἀλλ’ ἐπὶ τοῦ προκειμένου, λόγῳ τοῦ κατεπείγοντος, πρέπει νὰ ληφθῶσιν ἀμέσως ἀπὸ τοῦδε ἐξαιρετικὰ μέτρα.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κύριος Π. Παπαληγούρας.

§14Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ συζητεῖ ἡ Βουλὴ ἐξ ἀφορμῆς τηλεγραφημάτων ληφθέντων ἀπὸ παραγωγούς οἱ ὁποῖοι ὑπέστησαν ζημίας. Αἱ ἀναφοραὶ αὐταί, βεβαίως, δὲν εἶναι πάντοτε ἐξ ἴσου δικαιολογημέναι καὶ εἶναι συχνὸν τὸ φαινόμενον μία μικρὰ ζημία νὰ δίδῃ ἀφορμὴν εἰς μακρὰς συζητήσεις αἱ ὁποῖαι οὐδένα λόγον ἔχουν πρὸς τὴν ἔκτασιν τῆς ζημίας. Εἰδικῶς, ὅμως, εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, πρόκειται, κύριοι, δι’ ὡρισμένας περιοχάς, περὶ καθολικῆς καταστροφῆς. Ἰδιαιτέρως, ὅμως, εἰς τὴν ὀρεινὴν καὶ ἡμιορεινὴν Κορινθίαν, ὅπως διεπίστωσα ὁ ἴδιος, καὶ ἀκόμη ἔτι εἰδικώτερον εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ τέως Δήμου Νεμέας, ἡ καταστροφὴ εἶναι πράγματι καθολική. Ὁλόκληρος ἡ πεδιὰς τῆς Νεμέας, ἡ ὁποία ὅπως ξεύρετε ἀσχολεῖται μὲ τὴν ἀποκλειστικὴν καλλιέργειαν τῶν σταφυλῶν καὶ τῶν ἀμπέλων —δὲν εἶναι σχῆμα λόγου ἀλλ’ ἀκριβῶς καὶ μαθηματικὴ ἔκφρασις — ὁλοκλήρου λέγω τῆς πεδιάδος τῆς Νεμέας, τὰ 95% τῆς παραγωγῆς ἔχουν καταστραφῆ. Μετέβην ἐπὶ τόπου καὶ διεπίστωσα ὁ ἴδιος τὴν ζημίαν. Ἡ εὐφορωτάτη αὐτὴ πεδιάς, παρουσιάζει σήμερον, ἐν μηνὶ Μαΐῳ, τὸ θέαμα ποὺ παρουσιάζει ἡ ἰδία πεδιὰς κατὰ μῆνα Δεκέμβριον. Δὲν ἀπομένουν παοὰ οἱ κορμοὶ καὶ τὰ ξύλα μέσα εἰς τοὺς ἀμπελῶνας. Καὶ ἄλλαι περιφέρειαι ἐπλήγησαν, ἐπλήγησαν καὶ ἄλλοι Δῆμοι τῆς ἰδιαιτέρας μου ἐπαρχίας, ὁ Δῆμος Κλεωνῶν καὶ ἄλλοι ἡμιορεινοὶ Δῆμοι. Νομίζω ὅτι συντρέχει περίπτωσις νὰ ληφθοῦν πράγματι ἔκτακτα μέτρα. Συμφωνῶ καὶ ἐγὼ ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ εἶνε προβλεφθῆ εἷς τρόπος καθολικῆς ἀντιμετωπίσεως τοιούτων ζημιῶν, ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχει προβλεφθῆ τοιαύτη μέθοδος, πρέπει ἡ Κυβέρνησις ἀμέσως νὰ λάβῃ ὡρισμένα μέτρα. Φρονῶ ὅτι δι’ ὡρισμένας περιφερείας, καὶ ἂν εἴπωμεν ἢ δὲν εἴπωμεν ὅτι θὰ ἀνασταλῇ ἡ ἐξόφλησις τῶν δανείων πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, τὸ πρᾶγμα θὰ εἶναι ἓν καὶ τὸ αὐτό, διότι ἡ καταστροφὴ εἶναι τόσον καθολικὴ ὥστε εἶναι ἀστεῖον, ἀπὸ ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι καλλιεργοῦν μόνον ἓν εἶδος, νὰ τοὺς ζητήσετε νὰ πληρώσουν διὰ φόρον, ἀφοῦ κατεστράφη τὸ 95% τῆς παραγωγῆς των. Θὰ χρειασθῇ, λοιπόν, νομίζω, νὰ δοθῇ ὑπὸ μίαν οἱανδήποτε μορφὴν εἰς ὡρισμένας περιοχάς, παντοῦ ὅπου αἱ ζημίαι φθάνουν εἰς τὸ ὕψος αὐτὸ καὶ εἰς αὐτὴν τὴν ἔκτασιν, νὰ δοθῇ κάποια ἀποζημίωσις ἀπὸ τὸν ἕνα ἢ τὸν ἄλλον τόπον. Εἶναι αὐτονόητον ὅτι διὰ τὰς περιοχὰς αὐτὰς πρέπει νὰ καταργηθῇ καὶ ἡ φορολογία τοῦ οἴνου. Θὰ ἤθελον ὅμως, νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ἐπειδὴ τὰ ἄμεσα οἰκονομικὰ μέτρα τὰ ὁποῖα εἶναι εἰς θέσιν λόγῳ τῶν περιστάσεων τῶν σημερινῶν νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις, εἶναι κατ’ ἀνάγκην περιωρισμένα καὶ ὅλοι μας τὸ ἀναγνωρίζομεν καί, δὲν ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ δημοκοπήσω, ἐλάχιστα δύναται νὰ πράξῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας καὶ τῶν Οἰκονομικῶν, θὰ ἦτο δυνατόν, ἴσως, νὰ συνδυασθῇ ἡ μικρὰ οἰκονομικὴ βοήθεια, ἡ ὁποία ὁπωσδήποτε πρέπει νὰ παρασχεθῇ καὶ ἡ μικρὰ ἀναστολὴ τῆς ἐξοφλήσεως τῶν δανείων, νὰ συνδυασθοῦν, λέγω, καὶ μὲ κάποιαν ἄλλην ἐπικουρίαν τὴν ὁποίαν συγκεκριμένως ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων θὰ ἠδύνατο νὰ παράσχῃ. Εἰς τὰς περιφερείας αὐτὰς ἐκκρεμεῖ ἀπὸ πολλοῦ ἡ ὑπόθεσις τῆς παροχῆς ἠλεκτρικῆς κινητηρίου δυνάμεως ἡ ὁποία θὰ βοηθήσῃ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, ἂν τοὺς παρασχεθῇ ἡ εὐχέρεια νὰ ἀντικαταστήσουν τὴν μονοκαλλιέργειαν ἢ εἰς ὡρισμένα μέρη, ὅπου εἶναι δυνατὸν νὰ φυτεύσουν κηπουρικά, νὰ τὰ φυτεύσουν ἵνα οὕτω κατορθωθῆ καὶ ἀπασχοληθοῦν εἰς ἐργασίαν καὶ ὡρισμένοι ἀκτήμονες ἐργάται οἱ ὁποῖοι ἂν δὲν ληφθοῦν μέτρα, θὰ μείνουν ἀπολύτως ἀπροστάτευτοι διότι αὐτοὶ οἱ ἀκτήμονες ἐργάζονται εἰς τὰ κτήματα τῶν ἐχόντων καὶ θὰ τοὺς ἀφήσωμεν ἕρμαια προπαγάνδας ἡ ὁποία εἰδικῶς εἰς ἐκεῖνα τὰ σημεῖα, ὅπως γνωρίζετε, εἶναι ἀρκετὰ ἐξηπλωμένη. Θὰ ἤθελον, λοιπόν, νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ τούτου θέματος. Καὶ ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου καὶ ἐπὶ τοῦ γενικωτέρου θέματος, πρέπει νὰ ληφθῇ μία γενικωτέρα μέριμνα, ὥστε τὰ τοιαῦτα φαινόμενα, αἱ τοιαῦται ἀτυχίαι νὰ ἀντιμετωπίζωνται συστηματικῶς καὶ ὄχι μόνον ἐκ περιστάσεων.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Δ. Κούτσικας ἔχει τὸν λόγον.

§16Δ. ΚΟΥΤΣΙΚΑΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον ὅτι ὁλόκληρος ἡ παραγωγὴ τῆς Ἑλλάδος ὑπόκειται εἰς ζημίας καὶ καταστροφάς, ἀπὸ διαφόρους θεομηνίας. Ἐκεῖνα, ὅμως, ἐκ τῶν ἐγχωρίων προϊόντων, τὰ ὁποῖα περισσότερον ὑπόκεινται εἰς τοιούτου εἴδους ζημίας, εἶναι ἡ ἄμπελος καὶ ἡ σταφιδάμπελος. Ἡ θεομηνία.............. (δὲν ἀκούεται, ὁμιλῶν ἀπὸ τῆς θέσεώς του) ............ ἀλλὰ ἐπέρασεν ἀπὸ τὴν Ἀνατολικὴν Πελοπόννησον, εἰς τὴν ὁποίαν ἐπέφερε μεγίστας καταστροφάς. Εἶναι γεγονὸς ὅτι...... ...... (δὲν ἀκούεται).......... Ἐπειδή, ὅμως, δὲν ὑπάρχει εἰδικὸν ταμεῖον, θὰ παρεκάλουν τὴν Κυβέρνησιν διὰ νὰ μεριμνήσῃ ὅπως δημιουργηθῇ ἓν εἰδικὸν ταμεῖον ἀμπελουργῶν, τὸ ὁποῖον νὰ ἐνισχύεται καὶ μὲ τὰς σχετικὰς φορολογίας, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπιβάλλωνται ἐπὶ τῶν ἀμπελουργῶν καὶ τὸ ὁποῖον θὰ ἀποβλέπῃ εἰς τὴν ἀποζημίωσιν, ἐν περιπτώσει καταστροφῶν ἐκ παγετοῦ ἢ ἄλλης θεομηνίας ὅπως ἡ σημερινή.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Μπέης–Ἀντωνόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§18Δ. ΜΠΕΗΣ–ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶχα τὴν εὐκαιρίαν, κύριοι, νὰ ἐπισκεφθῶ ἐσχάτως τὴν Τρίπολιν καὶ ἐπιθυμῶ νὰ διαβεβαιώσω ἰδιαιτέρως τὸν ἀξιότιμον κύριον Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας ὅτι ἡ καταστροφὴ ἡ ὁποία συνετελέσθη εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Τριπόλεως, ὡς ἐξ ἰδίας ἀντιλήψεως διεπίστωσα, εἶναι ὁλοκληρωτική. Καὶ ἡ καταστροφὴ αὐτή, ὡς μὲ διεβεβαίωσαν οἱ γεωπόνοι, δὲν ἀναφέρεται μόνον εἰς τὴν ἐφετεινὴν παραγωγὴν ἀλλὰ ὑπάρχει φόβος νὰ ἔχῃ συνεπείας καὶ διὰ τὰς μελλούσας περιόδους καὶ συνδέεται στενώτατα μὲ τὴν ὅλην οἰκονομικὴν κατάστασιν τῆς περιφερείας. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι δικαιολογεῖται — ἴσως καὶ διὰ τὰς ἄλλας περιφερείας, αἱ ὁποῖαι ἐπλήγησαν ἀπὸ τὸν παγετῶνα, ἀλλ’ ἰδιαιτέρως διὰ τὴν περιφέρειαν τῆς Τριπόλεως — ὅτι δικαιολογεῖται ἀπολύτως μία ἰδιαιτέρα μέριμνα. Εἶναι πολὺ ὀρθὴ ἡ πρότασις τοῦ ἐκ Μεσσηνίας συναδέλφου περὶ ἱδρύσεως ἑνὸς Ταμείου, ἀλλὰ δὲν νομίζω, ὅτι διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς ἐξαιρετικῆς αὐτῆς θεομηνίας, ἡ ὁποία ἔπληξε τὴν περιφέρειαν αὐτήν, δὲν νομίζω ὅτι θὰ ἠδυνάμεθα νὰ ἀρκεσθῶμεν εἰς σκέψεις, αἱ ὁποῖαι διὰ τὸ μέλλον ἀσφαλῶς εἶναι ἐνδεδειγμέναι, ὄχι ὅμως καὶ διὰ τὴν παροῦσαν περίστασιν. Νομίζω ὅτι τὴν πρότασιν θὰ τὴν υἱοθετήσῃ ὁλόκληρος ἡ Κυβέρνησις καὶ θὰ ἐξευρεθοῦν καὶ τὰ μέσα, τὰ ὁποῖα θὰ ἀπαιτηθοῦν οὕτως ὥστε ἡ θεομηνία, ἡ ὁποία εἶχε τόσον βαρείας οἰκονομικὰς συνεπείας διὰ τὴν περιφέρειαν τῆς Τριπόλεως, νὰ καταστῇ ὅσον τὸ δυνατὸν ἀνωδυνωτέρα καὶ νὰ παρασχεθῇ διὰ τῆς ἐκτάκτου χορηγίας, τὴν ὁποίαν θὰ δώσῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς τοὺς ἀμπελοκτήμονας, ἡ δυνατότης νὰ συνεχίσουν τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ πλουτοπαραγωγικοῦ αὐτοῦ ἀμπελῶνος. Ἐπίσης θὰ συνίστων τὰ δάνεια, τὰ ὁποῖα εἶναι συνωμολογημένα πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, νὰ ἀνασταλοῦν δι’ ἓν χρονικὸν διάστημα, ὅσον θὰ ἐθεωρεῖτο ἐπαρκὲς διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν τῶν πληγέντων ἀμπελουργῶν. Ἐλπίζω ὅτι ἡ σύστασις αὐτὴ καὶ ἡ διαβεβαίωσις, τὴν ὁποίαν παρέχω εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας ἐξ ἀμέσου ἀντιλήψεως, ἐλπίζω ὅτι δὲν θὰ γίνῃ ἐπὶ ματαίῳ, ἀλλ’ ὅτι θὰ ληφθῇ ἄμεσος καὶ ἀποτελεσματικὴ μέριμνα.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπεβλήθη πρότασις, ὑπογεγραμμένη ἀπὸ ἀρκετὸν ἀριθμὸν συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι ἐπιθυμοῦν νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς. Ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν, κατὰ τὸν Κανονισμόν, δὲν γίνεται γενίκευσις τῆς συζητήσεως. Ἐπειδὴ ὅμως εἶναι ζήτημα τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει ὅλας τὰς περιφερείας, ἐὰν θελήσῃ ἡ Βουλὴ νὰ λάβῃ τοιαύτην ἀπόφασιν, θὰ ἠδύνατο κατ’ ἐξαίρεσιν νὰ γενικευθῇ ἡ συζήτησις.

§20ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἀπὸ δύο λεπτά, κύριε Πρόεδρε.

§21Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ θέλοντες νὰ ὁμιλήσουν βουλευταὶ δὲν ἔχουν παρὰ χονδροειδῆ ἐκτίμησιν τῶν ζημιῶν ἑκάστης περιφερείας. Καλύτερον θὰ ἦτο ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας νὰ δώσῃ ἀνάλυσιν τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα θὰ εἰσηγηθῇ. Νομίζω ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ ἁπλοποιηθῇ ἡ συζήτησις.

§22Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θεωρῶ ὑποχρέωσίν μου, ὅπως μὴ ἀφήσω ἀναπάντητον τὴν φράσιν τοῦ κυρίου συναδέλφου. Ἔχομεν στοιχεῖα καὶ ἀκριβῶς αὐτὰ θέλομεν νὰ θέσωμεν ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς καὶ τῆς Κυβερνήσεως. (Θόρυβος).

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται τὴν γενίκευσιν τῆς συζητήσεως.

§24ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§25Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. Θὰ ἐρωτήσωμεν τὴν Βουλὴν ἐὰν δέχεται τὴν κατάργησιν τοῦ Κανονισμοῦ;

§26Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ἂς ὁμιλήσῃ ὁ κύριος Ὑπουργὸς καὶ θὰ ἴδωμεν ἂν πρέπει νὰ γενικευθῇ ἡ συζήτησις.

§27Χ. ΛΑΔΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. (Θόρυβος).

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς ἐξήγησα ὅτι κατὰ τὸν Κανονισμὸν δὲν γίνεται γενίκευσις τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν. Δύναται ὅμως ἡ Βουλὴ οἱανδήποτε στιγμὴν θελήσῃ, προκειμένου περὶ σοβαροῦ ζητήματος, νὰ ἐπεκτείνῃ τὴν συζήτησιν.

§29ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἔχει τὸν λόγον.

§31Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ἤκουσα, κύριοι βουλευταί, μετὰ προσοχῆς τοὺς ὁμιλήσαντας ἀξιοτίμους συναδέλφους, ἕκαστος τῶν ὁποίων ἔφερεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τὸ μέγεθος τῶν ζημιῶν, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο εἰς τὴν ἰδιαιτέραν αὐτοῦ περιφέρειαν.

§32ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν ἠκούσατε διὰ τὰς καταστροφὰς τῆς Ἀττικῆς;

§33Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Κύριε συνάδελφε, νὰ ἔχετε ὀλίγην ὑπομονὴν καὶ θὰ ἀκούσετε περὶ ὅλων τῶν ἄλλων τὰς ὁποίας ἀγνοεῖτε. Ὀφείλω, κύριοι, νὰ δηλώσω καὶ νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι αἱ ζημίαι, αἱ γενόμεναι ὑπὸ τῶν δύο θεομηνιῶν, δὲν ἐντοπίζονται εἰς ὡρισμένα διαμερίσματα. Εἶναι γενικώταται καὶ αἰσθάνομαι βαθεῖαν θλῖψιν, διότι εἶμαι εἰς τὴν ὀδυνηρὰν θέσιν νὰ κάμω τοιαύτην ἀνακοίνωσιν εἰς τὴν Βουλήν. Αἱ ζημίαι κύριοι, ἐκτείνονται ἀπὸ τῶν βορειοτάτων ὁρίων τῆς Πατρίδος μας, μέχρι σχεδὸν καὶ τῶν νοτίων. Καὶ δὲν περιορίζονται μόνον εἰς τοὺς ἀμπελῶνας, ἀλλ’ ἀτυχῶς ἐκτείνονται καὶ ἐπὶ τῶν φυτῶν τῆς μεγάλης καλλιεργείας. Κύριοι, εἶναι ἀληθῶς θλιβερόν, ὅτι καθ’ ἣν στιγμὴν ὁ γεωργικὸς κόσμος μετὰ τόσης δραστηριότητος καὶ φιλοπονίας κατεγίνετο εἰς τὴν προσπάθειαν τῆς οἰκονομικῆς καὶ γεωργικῆς αὐτοῦ ἀνασυγκροτήσεως, ὅτι ὑπέστη ἓν τοιοῦτον δεινὸν πλῆγμα. Μία θεομηνία, πάλιν ἐκ βορρᾶ καὶ αὐτὴ προελθοῦσα, ὅπως ὅλαι ἐπέφερε τεραστίας καταστροφὰς εἰς τοὺς ἀμπελῶνας. Αἱ καταστροφαί, καθὼς μοῦ ἀνακοινοῦνται, ἐκ τῶν τηλεγραφημάτων τῶν διαφόρων Γεωργικῶν Ὑπηρεσιῶν, εἰς πλεῖστα διαμερίσματα εἶναι σχεδὸν ὁλοκληρωτικαί. Περιῆλθον καὶ ὁ ἴδιος πλεῖστα διαμερίσματα καὶ διεπίστωσα πλήρη καταστροφήν. Ἐπὶ παραδείγματι εἰς τὴν περιφέρειαν Ἀττικῆς, εἰς τὸ λεκανοπέδιον τῶν Μεσογείων, ἡ καταστροφὴ ἐκτείνεται ὁλοκληρωτικὴ ἐπὶ ἐκτάσεως πλέον τῶν 70.000 στρεμμάτων ἀμπελώνων. Εἰς τὴν περιφέρειαν τῶν Θηβῶν, καὶ ἰδιαιτέρως ὀφείλω νὰ μνημονεύσω τὴν περιφέρειαν τῆς Θίσβης, 5 χωρία τῆς ὁποίας ἔχουν τοιαύτην καταστροφὴν ὥστε οἱ κάτοικοι νὰ ζοῦν ὑπὸ πρόχειρον στέγασιν καὶ τσίγκους καὶ οἱ ὁποῖοι ἔχουν καὶ τὸ ἀτύχημα νὰ ἔχουν μορφὴν γεωργικῆς ἐκμεταλλεύσεως, τὴν μονοκαλλιέργειαν τῆς ἀμπέλου, ὑπέστησαν καταστροφὴν 100%. Φαντασθῆτε, κύριοι, τὴν θέσιν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν οἱ ὁποῖοι τὸ μόνον προϊὸν ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἀποζοῦν καὶ μὲ τὸ ὁποῖον διατρέφονται τὸ ἔχασαν. Κτηνοτροφίαν δὲν ἔχουν, κλῆρον γεωργικὸν ἔχουν ἀνεπαρκέστατον, ἔδαφος ἀγονώτατον, ἔλλειψιν νεροῦ πρωτοφανῆ. Καὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ — οἱ ὁποῖοι μοῦ κινοῦν ὄχι μόνον τὴν συγκίνησιν ἀλλὰ καὶ τὸν θαυμασμὸν — δὲν μοῦ ἐζήτησαν τίποτε ἄλλο παρὰ ἐν τῷ μέτρῳ τῶν δυνατοτήτων τοῦ Κράτους — τὸ ὁποῖον καὶ αὐτοὶ ἀναγνωρίζουν ὅτι εἶναι κατεστραμμένον — νὰ τοὺς δώσῃ μίαν ἐνίσχυσιν εἰς ζωοτροφάς, δωρεὰν δελτίον τροφῶν, ὀλίγα σιτηρὰ καὶ μίαν μικρὰν πιστωτικὴν ἐνίσχυσιν.

§34Α. ΜΠΑΣΙΑΚΟΣ. Εἶναι καὶ κάτι ἄλλο ζωτικώτερον: Νὰ ἀπαλλαγοῦν τῆς πληρωμῆς τῶν τροφίμων.

§35Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Περιμένετε, θὰ ἀκούσετε ὅλα τὰ αἰτήματα τὰ ὁποῖα καὶ ἐγὼ υἱοθετῶ. Καὶ δυστυχῶς, κύριοι, δὲν πρόκειται περὶ καταστροφῆς τῆς παραγωγῆς, τῆς ἐφετεινῆς μόνον, ὅπως ὀρθῶς παρετήρησεν εἷς τῶν προλαλησάντων συναδέλφων. Ἡ καταστροφὴ εἰς τὰς ἀμπέλους, τὰς ἀγούσας ἡλικίαν ἄνω τῶν 25 ἐτῶν, εἶναι ὁλοκληρωτικὴ καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἔσπευσα νὰ λάβω ἀμέσως μέτρα προπαρασκευῆς τῆς ἀντικαταστάσεως τῶν ἀμπελώνων αὐτῶν διὰ κλημάτων Ἀμερικανικῆς προελεύσεως καὶ οὐ μόνον νὰ ἐνισχύσω τὰ φυτώρια τὰ ὁποῖα εἴχομεν ἤδη ἀπὸ τοῦ παρελθόντος ἔτους παρασκευάσει ἀλλὰ καὶ νὰ τὰ ἐπεκτείνωμεν, διότι οἱ πληγέντες ἀμπελουργοὶ ἐπὶ μίαν περίοδον ἐτῶν 3 καὶ 4, δὲν πρόκειται νὰ ἔχουν παραγωγὴν καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν θὰ ἔχουν παραγωγὴν τοὐλάχιστον νὰ ἔχουν τὸ κέρδος, ὅτι ὁπλίζονται κατὰ τοῦ δευτέρου κινδύνου ὁ ὁποῖος μᾶς ἀπειλεῖ, τῆς φυλλοξήρας ἡ ὁποία ἐπικρέμαται ἐπὶ τῆς ἀμπελουργίας μας. Ἀλλὰ τὰ μέρη αὐτὰ τὰ καταστραφέντα, τὰ ὁποῖα ἐνδεικτικῶς ἀνέφερα, διότι δὲν εἶναι μόνον αὐτὰ εἶναι καὶ εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα εἶναι καὶ εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς Θράκης καταστροφαὶ ἀμπελώνων μέγισται. Ἀλλ’ οὔτε τοῦτο μόνον εἶναι· ἔχομεν καὶ καταστροφὴν εἰς ὡρισμένας περιφερείας πλήρη καὶ τῶν σιτηρῶν ὅπως εἰς τὴν Καβάλαν, εἰς τὴν Δράμαν, εἰς τὰ Καλάβρυτα, εἰς τὴν Νεμέαν, εἶναι ἀπόλυτος ἡ καταστροφή, εἰς τὴν Ἐλασσόνα δὲ μεγίστη καταστροφή. Ἐνδεικτικῶς σᾶς ἀναφέρω τὰ μέρη αὐτά, δὲν σημαίνει δὲ ὅτι ἂν δὲν μνημονεύσω περιφέρειάν τινα ὅτι αὕτη δὲν ἔπαθε ζημίας. Εἶναι τοιαύτη ἡ ἔκτασις τῆς καταστροφῆς ὥστε δύναται νὰ εἴπῃ τις ὅτι ἡ καταστροφὴ ὑπῆρξε πρωτοφανὴς καὶ γενική. Μάλιστα καὶ ξένοι οἱ ὁποῖοι ἠθέλησαν νὰ διαπιστώσουν τὰς ζημίας αὐτῶν— διότι ἴσως ἐκράτει καὶ ἡ ὑπόνοια ὅτι ἡμεῖς ὑπερβάλλομεν αὐτὰς — παρωθήθησα νὰ ἐπισκεφθοῦν οἱ ἴδιοι τὰ μέρη αὐτά. Καὶ ὀφείλω νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ἔπαινον πάλιν τοῦ Ἕλληνος γεωργοῦ, ὅτι τὴν αὐτὴν καὶ τὴν ἑπομένην ἡμέραν καθ’ ἣν ἐξεδηλώθη ἡ καταστροφή, καὶ εὑρίσκοντο οἱ ἄνθρωποι ἀκόμη εἰς τὸ στάδιον τῆς ἀπογνώσεως, τὶ νομίζετε ὅτι ἔκαναν; Οὔτε ἐθρήνουν οὔτε ἐμεμψιμοίρουν στρεφόμενοι πρὸς τὸ Κράτος, ἀλλὰ εἰργάζοντο εἰς τὰς ἀμπέλους των διὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ περισώσουν ὅ,τι ἦτο δυνατὸν καὶ νὰ προλάβουν ζημίαν, ἐν γνώσει ὄχι τῆς τρεχούσης παραγωγῆς, ἀλλὰ τοῦ 3ου καὶ 4ου ἔτους, ὥστε οἱ ξένοι οἱ ὁποῖοι τοὺς ἐπεσκέφθησαν ἐπὶ τοσοῦτον συνεκινήθησαν ὥστε ἔλαβον καὶ φωτογραφίας ἀνθρώπων ἐργαζομένων ἐπὶ ξηρῶν κλημάτων. (Χειροκροτήματα). Κύριοι, εἶναι ἔτι μᾶλλον λυπηρὸν τὸ πλῆγμα διότι εὑρισκόμεθα ὑπὸ ὅρους παραγωγῆς ἐξαιρετικῶς αἰσιοδόξους. Ἡ παραγωγή μας κατὰ γενικὴν ὁμολογίαν καὶ τῶν δενδρωδῶν καὶ τῶν φυτῶν τῆς μεγάλης καλλιεργείας ἦτο ἐξαιρετικὴ καὶ δὲν ἀνέμενεν ὁ γεωργικὸς κόσμος παρὰ μίαν βροχὴν διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν πραγματοποίησιν τῆς ἐξαιρετικῆς αὐτῆς παραγωγῆς. Καὶ ἀντὶ τῆς βροχῆς, ἡ ὁποία ἐνετοπίσθη μόνον εἰς ἐλάχιστα δυστυχῶς διαμερίσματα ἔπεσεν ὁ παγετὼν αὐτὸς ὁ ὁποῖος εἶχε διπλῆν μορφήν, ἀφ’ ἑνὸς μὲν παγετόπληγμα τῶν ἀμπέλων ἐξ ἀντανακλάσεως δηλαδὴ ἐκ τῶν χιόνων καὶ τῶν παγετώνων καὶ πλῆγμα ἐξ ἑτέρου ἐκ τοῦ πνεύσαντος ἐπὶ ¾ ἢ μίαν ὥραν περίπου ἀνέμου τόσον ψυχροῦ ὁ ὁποῖος ἔφερε τοιαῦτα κρυοπαγήματα εἰς τὰ φυτὰ καὶ τὰ δένδρα ὥστε εἰς ὕψος 2 μέτρων — διότι εἶναι γνωστὸν ὅτι ὁ ψυχρὸς ἄνεμος κατέρχεται εἰς τὰ κατώτερα στρώματα — κατέστρεψε πᾶν τὸ ὁποῖον ἔπληξεν ἀμέσως. Ἐσώθησαν δένδρα τινά ἐλάχιστα, ὅσα προησπίζοντο εἴτε ἀπὸ λόφους, εἴτε ἀπὸ δάση, εἴτε ἀπὸ οἱονδήποτε ἄλλο ἐμπόδιον τὸ ὁποῖον ἠμπόδιζε τὴν ἄμεσον ἐπαφὴν τοῦ ἀνέμου τοῦ ψυχροῦ μὲ τὸ φυτόν. Τὸ κρυοπάγημα αὐτὸ ἐξεδηλώθη μετὰ παρέλευσιν ὀλίγων ὡρῶν, δηλαδὴ ἅμα τῇ ἀνατολῇ τοῦ ἡλίου. Πολλοὶ τῶν γεωργῶν τὸ πρωῒ ἔσπευσαν νὰ ἐργασθοῦν εἰς τὰς ἀμπέλους των· ἐνῷ εἰργάζοντο, ὅταν ὁ ἥλιος ὑψώθη ὀλίγον εἶδον ἐνώπιόν των νὰ ἐνταφιάζωνται στιγμιαίως, ἀστραπιαίως οἱ ἀμπελῶνες των, νὰ ξηραίνωνται καὶ νὰ σήπωνται, ἀμέσως, ραγδαίως. Τοῦτο δὲ τὸ διεπίστωσα καὶ ἐγώ, ὁ ἴδιος, ὅταν ἐπεσκέφθην τὴν αὐτὴν ἡμέραν ἕνα διαμέρισμα· εἶδον, ὅτι ἐνῷ τὸ μέρος τὸ ὁποῖον εἶχε προσβάλει ἤδη ὁ ἥλιος τὸ εὑρῆκα κατεστραμμένον, ἕνα ἄλλο μέρος εἰς τὰς ὑπωρείας τῶν λόφων καὶ σκιαζόμενον ἀκόμη ἐφαίνετο ἄθικτον ὡς ἐὰν τὸ μέρος αὐτὸ δὲν εἶχε προσβληθῆ. Ὅταν ὅμως ὑψώθη ὁ ἥλιος μετ’ ὀλίγην ὥραν, ραγδαίως καὶ αὐτὸ ἐξηφανίσθη μπροστὰ στὰ μάτια μας! Ἦτο μία πρωτοφανὴς θεομηνία ἡ ὁποία ἔπληξε τὸν γεωργικὸν κόσμον. Τὸ δυστύχημα εἶναι, ὅτι διὰ πλεῖστα διαμερίσματα τῆς Ἑλλάδος, τὰ ὁποῖα ἔχουν, ὡς εἶπον, τὴν μορφὴν τῆς μονοκαλλιεργείας, οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ δὲν ἔχασαν μόνον τὸ προϊόν των, ἀλλ’ ἔχασαν καὶ πᾶσαν πιστωτικὴν ἐπιφάνειαν. Διότι ὅπως γνωρίζετε τὴν γεωργικὴν πίστιν δὲν τὴν ἐξυπηρετεῖ καθ’ ὅλην αὐτῆς τὴν ἔκτασιν ἡ ἀγροτικὴ τράπεζα καὶ μάλιστα ὑφ’ ἃς συνθήκας εὑρίσκεται σήμερον οἰκονομικῶς, ἀλλὰ τὴν ἐξυπηρετεῖ καὶ τὸ ἐμπόριον καὶ αἱ ἰδιαίτεραι σχέσεις τοῦ ἀγρότου. Ἀλλὰ τὴν πίστιν αὐτὴν τὴν ὁποίαν ἔχει ὁ γεωργὸς τὴν στηρίζει εἰς τὸ προϊὸν τὸ ὁποῖον θὰ συλλέξῃ. Ἐπὶ παραδείγματι, οἱ ἀμπελουργοὶ ὑπελόγιζον ὅτι, ἐπειδὴ μετὰ τρεῖς μῆνας θὰ ἔχουν τὸν μοῦστον, ὅτι ἠμποροῦν νὰ πᾶνε εἰς τὸν ἔμπορον μὲ τὸν ὁποῖον συναλλάσσονται νὰ πάρουν προεξοφλητικῶς ἢ χρήματα ἢ διάφορα εἴδη ποὺ τοὺς ἀναγκαιοῦν. Ἀλλὰ ποῖος ἔμπορος ἔχων χρήματα θὰ δώσῃ εἰς ἐκεῖνον ποὺ ξεύρει ὅτι ἔχασε πλέον τὸ προϊόν του; Δι’ αὐτό, δηλαδὴ ἡ θεομηνία, ἐγένετο γνωστὴ ἀμέσως καὶ ἐσταμάτησε πᾶσα πιστωτικὴ ἐπιφάνεια τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Πέραν τούτου ὅμως, ἔχομεν τὰ σιτηρά, τὰ ὁποῖα καὶ αὐτὰ ὑπέστησαν μίαν ἄλλην θεομηνίαν, τὴν θεομηνίαν τῆς ξηρασίας, ἡ ὁποία ἔπληξεν αὐτὰ εἰς τοιοῦτον πρωτοφανὲς σημεῖον, ὅπως γνωρίζετε, διότι ἔχομεν ἀπὸ τὰς ἀρχὰς Φεβρουαρίου νὰ ἴδωμεν βροχὴν — ὥστε ἐνῷ ὑπελογίζαμεν μίαν ἀρίστην παραγωγὴν ἐπὶ τῶν σιτηρῶν, δὲν εἶμαι ὑπερβολικὸς ἐὰν εἴπω ἤδη, ὅτι αὕτη θὰ μειωθῇ κατὰ 40%. Ὥστε, κύριοι, τὸ ζήτημα τὸ ὁποῖον προβάλλει ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ ἐνώπιον τῆς Κυβερνήσεως δὲν εἶναι ἁπλοῦν, εἶναι ἐξαιρετικῶς σοβαρόν. Πρὸς τοῦτο, ἐν τῷ μέτρῳ τῶν δυνατοτήτων τὰς ὁποίας ἔχομεν ἐσπεύσαμεν ἀμέσως νὰ δώσωμεν ἐντολὴν εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν νὰ ἐξακολουθήσουν τὰ καλλιεργητικὰ δάνεια, ὡσὰν νὰ ἐπρόκειτο νὰ ὑπάρξῃ παραγωγὴ καὶ οὐ μόνον τοῦτο, ἀλλὰ εἰς τὰς περιφερείας ἐκείνας, εἰς τὰς ὁποίας ὑπάρχει μονοκαλλιέργεια καὶ ἡ καταστροφὴ φθάνει τὰ 100%, εἶναι δηλ. ὁλοκληρωτική, ὄχι μόνον νὰ δοθοῦν τὰ καλλιεργητικὰ δάνεια, ἀλλὰ νὰ δοθοῦν τοιαῦτα ηὐξημένα. Νὰ ἀνασταλῇ πᾶσα εἴσπραξις τῶν ὀφειλομένων ἀπὸ αὐτούς, δεδομένου, ὅτι, εἴτε θέλομεν εἴτε μή, αὕτη θὰ ἀνασταλῇ, διότι οὐδεὶς ἀπὸ αὐτοὺς ἔχει νὰ πληρώσῃ οὐδέν.

§36Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Νὰ δοθῇ ἐντολὴ πρὸς τοῦτο, διότι ἄλλως θὰ τοὺς πιέσουν.

§37Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Ἐδόθησαν ἐντολαὶ ρηταὶ καὶ κατηγορηματικαί. Κατηρτίσθησαν κοιναὶ Ἐπιτροπαὶ ἀποτελούμεναι ἀπὸ τὸν ἀντιπρόσωπον τῆς γεωργικῆς ὑπηρεσίας, γεωπόνον, ἀπὸ τὸν τεχνικὸν σύμβουλον τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ ἕνα μέλος τοῦ γεωργικοῦ συνεταιρισμοῦ ἢ τῆς κοινότητος, ὅπου δὲν ὑπάρχει γεωργικὸς συνεταιρισμός, καὶ οἱ ὁποῖοι ἐκ συμφώνου καὶ ἐν συνεργασίᾳ νὰ διαπιστώσουν τὰς κατ’ ἄτομον ζημίας ὅλων τῶν περιφερειῶν ἑκάστου διαμερίσματος.

§38Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Πρέπει νὰ ἀπαλλαγοῦν ἐκ τῶν φόρων τοῦ παρελθόντος, κ. Ὑπουργέ.

§39Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐὰν ἔχετε ὑπομονήν, θὰ ἀκούσητε, καὶ ἐὰν ὑπάρχῃ παράλειψίς τις εἶμαι διατεθειμένος νὰ τὴν κρατήσω ὑπὸ σημείωσιν, διότι εἶναι ἐνδεχόμενον καὶ ἀναγνωρίζω, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξουν καὶ μέτρα ἐξ ἐκείνων, τὰ ὁποῖα θὰ ὑποδείξητε, τὰ ὁποῖα εἶναι πολὺ προτιμώτερα ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα συζητοῦμεν διὰ νὰ λάβωμεν ἡμεῖς ἢ νὰ μὴ τὰ ἐσκέφθημεν. Πέραν τούτου, ἐδώσαμεν λεπτομερεῖς ὁδηγίας διὰ τὴν λῆψιν τῶν ἀμέσων μέτρων διὰ τὴν προστασίαν τῶν ἀμπελώνων ἐκείνων, αἱ ὁποῖαι δύνανται νὰ σωθοῦν καὶ κατέστησα προσεκτικοὺς τοὺς γεωπόνους εἰς τὴν παρακολούθησιν καὶ ἐφαρμογὴν τῶν μέτρων τούτων, διότι πολλοὶ τῶν ἀμπελουργῶν, ὅπως διεπιστώσαμεν, εἶχον διαφόρους ἰδέας περὶ τοῦ τὶ πρέπει νὰ κάμουν —καὶ τοῦτο δεδικαιολογημένα— διότι ἄλλοι ἔλεγον, ὅτι πρέπει νὰ τὰ κόψουν ἀπὸ τὴν ρίζαν, ἄλλοι ἔλεγαν νὰ κόψουν τοὺς κλώνους, οἱ ὁποῖοι εἶχον προσβληθῆ, ἄλλοι ἔλεγον, ὅτι πρέπει νὰ τὰ ἀφήσουν τὰ πράγματα ὡς ἔχουν εἰς τὴν φύσιν. Μετὰ συμβούλιον, λοιπὸν τὸ ὁποῖον ἐκάμαμεν ἐδῶ, εἰς ὃ μετεῖχον ὅλοι οἱ εἰδικοί, κατελήξαμεν εἰς τὴν λῆψιν ὡρισμένων μέτρων, τὰ ὁποῖα ἐσπεύσαμεν νὰ διατυπώσωμεν εἰς ὁδηγίας καὶ ἀνακοινώσωμεν εἰς τοὺς ἀμπελουργούς, διὰ τῶν γεωργικῶν ὑπηρεσιῶν. Ἐπίσης ἐσπεύσαμεν νὰ θέσωμεν εἰς τὴν διάθεσιν ὅλων τῶν περιφερειῶν ἐκείνων, αἱ ὁποῖαι ὑπέστησαν καταστροφὴν τῶν σιτηρῶν των, διότι ὑπάρχουν καὶ τοιαῦται περιφέρειαι, 1) σπόρους ἐαρινῶν σπορῶν δηλ. ἀραβοσίτου καὶ ὀσπρίων. Ἰδιαιτέρως τοῦτο ἐγένετο διὰ τὴν Μακεδονίαν καὶ δὴ τὴν Ἀνατολικὴν καὶ Θρᾴκην, ἐδώσαμεν δὲ καὶ ἐντολὰς εἰς τοὺς προϊσταμένους τῶν γεωργικῶν ὑπηρεσιῶν νὰ λάβουν ἐξ ἰδίας πρωτοβουλίας πᾶν μέτρον, ἄνευ ἐγκρίσεως τοῦ Ὑπουργείου, τὸ ὁποῖον νομίζουν, ὅτι θὰ συμβάλῃ εἰς τὴν ἀναπλήρωσιν τῶν ζημιῶν καὶ εἰς τὴν δημιουργίαν νέας παραγωγῆς, ἄνευ ἐρωτήσεως, νὰ ζητήσουν μόνον νὰ τοὺς δώσωμεν τὰ μέσα, τὰ ὁποῖα ἔχομεν εἰς τὴν διάθεσίν μας. Ἐπίσης διέταξα καὶ τὰς μηχανικὰς καλλιεργείας νὰ συγκεντρώσουν εἰς θεομηνοπαθῆ διαμερίσματα, ὅλα τὰ μηχανικὰ καλλιεργητικὰ μέσα, διὰ νὰ καλλιεργηθοῦν καὶ νὰ σπαροῦν ἐγκαίρως πρὶν ἢ ἐπέλθῃ τὸ θέρος. Πέραν τούτου διετάξαμεν, εἰς ὅλας τὰς περιφερείας ὅπου γίνεται καπνοκαλλιέργεια καὶ ἐπὶ τῶν ἀπηγορευμένων ζωνῶν ἀκόμη ἐὰν δὲν ἔχουν ἄλλην καλλιέργειαν νὰ τοὺς ἀφήσουν νὰ ἐπεκταθοῦν, διὰ νὰ ἔχουν οἱ ἄνθρωποι κάποιο εἰσόδημα, διὰ νὰ ἀναπληρώσουν τὴν καταστραφεῖσαν καλλιέργειαν καὶ παραγωγήν των. Περιμένομεν, λοιπόν, τὰς ἐκθέσεις τῶν συσταθεισῶν Ἐπιτροπῶν, διὰ νὰ εἰσηγηθῶμεν εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, ἀλλὰ ἀφοῦ πρῶτον τὰ εἰσηγηθῶμεν καὶ εἰς τὸ Κυβερνητικὸν Συμβούλιον, μέτρα οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως τῶν πληγέντων. Τοιαύτην οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν κρίνομεν ἀναγκαίαν ἀπὸ τοῦδε: χορήγησις τῶν σπόρων ἢ καὶ πληρωμὴ παρ’ ἡμῶν τῶν σπόρων, τοὺς ὁποίους τώρα ἄνευ ἐγκρίσεως τινός, διετάξαμεν νὰ δοθοῦν. Ἐπίσης καὶ χρηματικὴν ἐνίσχυσιν εἰς μέρη τινά, ἰδίως εἰς τὰ μέρη, τῶν ὁποίων δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ χορήγησις ἀμέσως σπόρου ἢ ἄλλης βοηθείας διὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ καλλιεργήσουν, μιᾶς οἰκονομικῆς βοηθείας ἀναλόγου ἐκείνης, τὴν ὁποίαν ἐλάβομεν διὰ τοὺς πολεμοπαθεῖς. Ἐπίσης μέτρων τὸ ὁποῖον θὰ εἰσηγηθῶμεν, εἶναι εἰ δυνατὸν ἡ κατάργησις, διότι ἡ ἀναστολὴ διετάχθη καίτοι δὲν ἐνεκρίθη ἀκόμη, τοῦ φόρου ἐπὶ τοῦ οἴνου, διότι ὅσοι εἶχον τὸ εὐτύχημα νὰ ἔχουν κρασὶ ἐκ τοῦ παρελθόντος, βεβαίως διὰ τῆς ἀνατιμήσεως, θὰ πάρουν κάτι, ἀλλὰ δὲν εἶναι ὀρθὸν αὐτὸ νὰ μὴ τὸ πάρῃ τὸ Δημόσιον. Δυστυχῶς ὅμως αὐτοὶ εἶναι ὀλίγοι, διότι ὅπως διεπίστωσα τὸ κρασὶ ἔχει φύγει ἀπὸ τὰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν.

§40ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Αὐτοὶ εἶναι ἐλάχιστοι.

§41Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Ὁ φόρος ἐπὶ τοῦ οἴνου ἔλαβε μίαν τοιαύτην ἔκτασιν ποὺ ἔφερεν εἰς ἀγανάκτησιν ὅλους τοὺς ἀμπελουργούς. Τὰ κρασιὰ εἰς τὴν Μακεδονίαν ἔπαθαν ὄξυνσιν καὶ μόλις καὶ μετὰ βίας φθάνουν τὰς 600 δραχμάς, ἐνῷ ὁ φόρος φθάνει τὰς 300. Ἐὰν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ληφθῇ πρόνοια δι’ αὐτό.

§42Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ὁ φόρος πράγματι εἶναι ἄνισος, διότι δὲν εἶναι φόρος, ὁ ὁποῖος νὰ πληρώνεται ἐξ ἴσου εἰς ὅλα τὰ διαμερίσματα. Εἶναι διαμερίσματα εἰς τὰ ὁποῖα πωλοῦν 600 δραχμὰς τὴν ὀκᾶν καὶ πληρώνουν 280 φόρον, ἐνῷ ὑπάρχουν διαμερίσματα ὅπου πωλοῦν 1800 ἕως 2000 καὶ πληρώνουν τὸ ἴδιον.

§43Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἔχω νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν σας, ὅτι ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, κατόπιν παραστάσεως, ἐκάλεσε τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, εἰς τὸν ὁποῖον εἶπεν, ὅτι τὸ πρᾶγμα εἶναι ἄδικον καὶ ἀνεγνώρισε καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν τὴν ἀδικίαν, ἀλλὰ μέχρι τῆς στιγμῆς δὲν ἐλήφθη κανένα μέτρον καὶ ἐξακολουθοῦν νὰ πληρώνωνται οἱ αὐτοὶ φόροι δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι πωλοῦν 2000, δι’ ἐκείνους ποὺ πωλοῦν 1000 καὶ δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι πωλοῦν 500 δραχμάς.

§44Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ἀκριβῶς, αὐτὸ λέγω καὶ ἐγώ.

§45Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Θὰ παρεκάλουν νὰ λάβητε ὑπ’ ὄψιν σας, ὅτι ἔχει δοθῆ ὑπόσχεσις κατηγορηματικὴ ἀπὸ τὸν κ. Ἀρχηγὸν τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος καὶ ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ σᾶς παρακαλῶ ὅπως θελήσητε νὰ τοὺς ὑπενθυμίσητε τοῦτο.

§46Δ. ΜΠΕΗΣ–ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁμιλεῖτε περὶ καταβολῆς τῆς φορολογίας τοῦ οἴνου, ποίας ἐποχῆς; Διότι τοῦ παρελθόντος ἔτους ἔχει πληρωθῆ ὁ φόρος.

§47Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ σᾶς κατατοπίσω, τόσον εἶναι ἀληθές, ὅτι δὲν ἔχει πληρωθῆ ὁ φόρος, ὥστε μόλις τὴν 30ὴν Ἀπριλίου ἔληγεν ἡ προθεσμία, μετὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἐγίνετο ἡ ἔναρξις τῆς πληρωμῆς καὶ ἐσπεύσαμεν νὰ ἐκδώσωμεν τὴν διαταγὴν ἀναστολῆς τῆς πληρωμῆς μὲ ἡμερομηνίαν 30 Ἀπριλίου, διὰ νὰ εἴμεθα ἔγκαιροι.

§48Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Προτείνω τοῦτο, τὸ ὁποῖον εἶναι λογικώτατον. Ἀδυνάτου οὔσης τῆς ἀναστολῆς νὰ γίνῃ μετάθεσις τοῦ βάρους τῆς φορολογίας εἰς τὴν κατανάλωσιν.

§49Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἤθελα νὰ ὑποβάλω μίαν πρότασιν. Νὰ γίνῃ μία Διακομματικὴ Ἐπιτροπή, εἰς τὴν ὁποίαν νὰ διεξαχθῇ αὐτὴ ἡ συζήτησις, διότι ἀφορᾷ περισσότερα Ὑπουργεῖα καὶ θὰ εἶναι δύσκολον εἰς μίαν γενικὴν σύσκεψιν ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς νὰ ἐξετασθῇ αὐτὸ τὸ θέμα.

§50Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Μάλιστα, ὅταν θὰ συγκεντρωθοῦν ὅλα τὰ στοιχεῖα.

§51ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς μὲ ἱκανοποίησιν θὰ ἀκούσῃ τὰς διαπιστώσεις τὰς ὁποίας ἀπόψε ἐκάματε, κύριε Ὑπουργέ, καὶ τὴν συμπόνιαν καὶ τὴν στοργὴν, τὴν ὁποίαν ἐξεδηλώσατε. Θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω, ὅμως, πῶς τοῦτο συμβιβάζεται μὲ τὴν αὔξησιν τῆς τιμῆς τοῦ θειϊκοῦ χαλκοῦ εἰς τὸ διπλάσιον καὶ τοιουτοτρόπως νὰ μὴ δύνανται οἱ ἀγρόται νὰ τὸν προμηθευθοῦν.

§52Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, ὑπάρχει σχετικὴ ἀναφορὰ κατατεθειμένη καὶ ὅταν ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν θὰ σᾶς ἀπαντήσω ἐπ’ αὐτοῦ. Τὸ ζήτημα δὲν ἔχει οὕτω. Δὲν ηὐξήθη ἡ τιμὴ τοῦ χαλκοῦ μετὰ τὰ γεγονότα, ἡ τιμὴ αὐτοῦ εἶχε ρυθμισθῆ πρωτύτερα, ἡ ἰδική μας δὲ διατίμησις ἐπέφερε καὶ τὴν πτῶσιν τῶν τιμῶν τοῦ ἐμπορίου. Ἐλέχθη, κύριοι βουλευταί, ἐκ μέρους τῶν κυρίων συναδέλφων, διατὶ οἱ παραγωγοὶ δὲν ἔσπευδον νὰ ἀσφαλισθοῦν εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀμπελουργῶν κατὰ τῶν παγετώνων καὶ τῆς χαλάζης; Κύριοι, τοιοῦτον ταμεῖον δὲν λειτουργεῖ. Μετὰ τὴν νομισματικὴν ἀνωμαλίαν ἔπαυσε τοῦτο νὰ λειτουργῇ. Συνέστησα ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία ἐπεξεργάζεται τὴν ἀναδιοργάνωσιν τῶν ταμείων αὐτῶν κατὰ παγετώνων, χαλάζης κλπ., ἡ ὁποία ἐπιτροπὴ ἐζήτησε καὶ τὰς γνώμας διαφόρων συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων. Δυστυχῶς, ἡ φτώχεια ἡ ὁποία μαστίζει τὸν ἀγροτικὸν κόσμον καὶ τὸ ὕψος τῶν ἀσφαλίστρων, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ καταβληθοῦν, διὰ νὰ ὑπάρχῃ μία ἀσφάλισις ὁπωσδήποτε ἱκανοποιητική, εἶναι τοιοῦτα, ὥστε οὐδεὶς τολμᾷ αὐτὴν τὴν στιγμὴν τοὐλάχιστον νὰ κάμῃ συζήτησιν περὶ καταβολῆς ἀσφαλίστρων ἐκ μέρους τοῦ καταστραφέντος γεωργικοῦ κόσμου. Καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, παρὰ τὸ ὅτι ἴσως αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἶναι τοιαύτη ἡ ψυχολογία τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, τοιαύτας ὑποστάντος ζημίας, ὥστε εἶναι ἴσως παρακεκινδυνευμένος νὰ δεχθῇ ὁπωσδήποτε μίαν ἐπιβάρυνσιν, ἐν τούτοις ἐγὼ ἀντιμετωπίζω τὸ ζήτημα τῆς ἐξευρέσεως τουλάχιστον ἐπὶ τοῦ παρόντος, ἑνὸς πόρου ἐνισχυτικοῦ τῶν τοιούτων ταμείων ἀγροτικῆς ἀσφαλείας, ὥστε νὰ μὴ πιέζεται πολὺ ὁ γεωργός, ὁ ὁποῖος δὲν ἀσφαλίζεται ὅταν εἶναι ὑψηλὸν τὸ ἀσφάλιστρον, ἐξετάζω σοβαρῶς καὶ μελετῶ τὸ ζήτημα. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν σύστασιν ταμείου ἀμπελουργῶν, νομίζω, ὅτι κατὰ μείζονα λόγον αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν δύναται νὰ γίνῃ συζήτησις περὶ τοιούτου ταμείου, ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχουν ἀμπελουργοί, οἱ ὁποῖοι αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἶναι κατεστραμμένοι καὶ ἑπομένως τί ταμεῖον νὰ κάμω, ἀφοῦ δὲν ἔχουν οὔτε κἂν ἀμπέλους; Κύριοι, διὰ νὰ τερματίσω τὸν λόγον μου, σᾶς πληροφορῶ καὶ ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν ὅτι τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ ληφθοῦν θὰ ἐξαγγελθοῦν λίαν ἐγκαίρως εἰς τὴν Βουλήν, πλὴν αὐτῶν, τὰ ὁποῖα ἐλάβομεν καὶ ἐν ἀναμονῇ τῶν ἐκθέσεων, αἱ ὁποῖαι θὰ μᾶς ὑποβληθοῦν καὶ ἐκ τῶν ὁποίων θὰ διαπιστοῦνται αἱ ζημίαι οὕτως ὥστε τὰ μέτρα αὐτὰ νὰ εἶναι δίκαια καὶ ἱκανοποιητικά, ἀλλὰ καὶ ἴσα ἀπέναντι ὅλων. (Χειροκροτήματα).

§53Δ. ΜΠΕΗΣ–ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Μετὰ τὴν διαπίστωσιν, τὴν ὁποίαν ἀπεκόμισεν ἡ Βουλή, ὅτι ἐλάβατε ὅλα τὰ μέτρα, θὰ συστήσω τοῦτο. Νομίζω, ὅτι θὰ διηυκολύνετο τὸ ἔργον σας ἐὰν ἐδέχεσθε νὰ συγκροτηθῇ μία Διακομματικὴ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία νὰ σᾶς βοηθήσῃ, νὰ παρακολουθήσῃ τὸ ὅλον ζήτημα, διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ λυθῇ καὶ νὰ προαχθῇ ἀκριβῶς τὸ ζήτημα πρὸς τὰς καλυτέρας λύσεις.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, νομίζω, ὅτι ἐνημέρωσε τὴν Βουλὴν καὶ δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη περαιτέρω συζητήσεως.

§55Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Εἶναι ἀνάγκη, ἡ πρότασις τοῦ καταρτισμοῦ μιᾶς ἐπιτροπῆς ἐξ ὅλων τῶν κομμάτων, νὰ γίνῃ δεκτὴ καὶ νομίζω, ὅτι αὐτὸ ἐγένετο δεκτὸν καὶ θὰ τεθῇ εἰς ἐφαρμογήν.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας, εἰσερχόμεθα

εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως, ὁ κ. Δ. Χατζηγιάννης ἔχει τὸν λόγον.

§57Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, μὲ αἴσθημα βαθείας λύπης ἀνέρχομαι εἰς τὸ βῆμα. Θὰ διατυπώσω γνώμας ἐντελῶς προσωπικάς, ὡς μέλος τοῦ Κοινοβουλίου. Ὁ ρόλος τοῦ δημοσίου κατηγόρου δὲν μοῦ εἶναι ἀρεστός. Καὶ ἐκ χαρακτῆρος καὶ ἐκ τοῦ δικανικοῦ ἐπαγγέλματος μὲ ἑλκύει περισσότερον τὸ βῆμα τοῦ ὑπερασπιστοῦ. Ἀλλ’ ὑπεράνω τῶν προσωπικῶν αἰσθημάτων καὶ τῶν φιλιῶν, ὑπάρχει τὸ καθῆκον τοῦ πολιτικοῦ κόσμου νὰ περιφρουρήσῃ τὸ ἠθικὸν κῦρος τῶν δημοκρατικῶν μας θεσμῶν. (Χειροκροτήματα). Εἰς τὰς χώρας, αἱ ὁποῖαι δημοκρατοῦνται, οἱ θεσμοὶ ἐπιβάλλονται περισσότερον μὲ τὸν ὄγκον των τὸν ἠθικόν. Ὅταν οἱ θεσμοὶ χάσουν τὸ κῦρος των, δύσκολα τὸ ἀνακτοῦν. Δὲν ἠξεύρω, ἐὰν ἡ ἠθική, εἶναι μία καὶ ἀπόλυτος, ποὺ κατοικεῖ πέραν ἀπὸ τὰ ἄστρα, ἢ ἂν εἶναι σχετική, σχετικὴ κατὰ τόπον καὶ χρόνον. Ἀλλὰ διὰ τὴν Ἑλλάδα ἡ πολιτικὴ ἠθικὴ εἶναι μία καὶ ἀναλλοίωτος, καὶ τώρα καὶ εἰς τὴν ἀρχαιότητα, οἱ πολιτικοὶ ἄνδρες νὰ θνήσκουν πένητες. Τὴν εἰκόνα των μᾶς τὴν δίδει ὁ Πλούταρχος. Διηγεῖται οὗτος, ὅτι ὁ πατὴρ τοῦ Θεμιστοκλέους, διὰ νὰ ἀποτρέψῃ τὸν υἱόν του ἀπὸ τὴν πολιτικήν, τοῦ ἔδειξε εἰς τὴν παραλίαν τοῦ Πειραιῶς, ὅπου ἦσαν ριγμένες καὶ ἄχρηστες παλαιαὶ τριήρεις, ὑπαινισσόμενος ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἔτσι μεταχειρίζεται τοὺς πολιτικοὺς ἄνδρας, ὅταν ἀχρηστευθοῦν. Κύριοι, ἡ εἰκὼν αὐτὴ ἀποτελεῖ τὸν ὡραιότερον ἔπαινον διὰ τοὺς Ἕλληνας πολιτικούς. Βαθύτερος ἀλτρουϊσμός, ἀπὸ τὸν ἀλτρουϊσμὸν αὐτὸν τῶν τιμίων Ἑλλήνων πολιτευτῶν τοῦ νὰ προσφέρωνται ὑπὲρ τοῦ συνόλου, καὶ ποτὲ ὑπὲρ τοῦ ἑαυτοῦ των, ἀμφιβάλλω ἂν ὑπάρχῃ. Καὶ ὑπὲρ αὐτοῦ τοῦ πολιτικοῦ κόσμου ἐπιθυμῶ νὰ ἀγωνισθῶ καὶ ὑπὲρ τῶν Δημοκρατικῶν θεσμῶν ποὺ ὑπηρετεῖ καὶ ὑπὲρ μιᾶς μακρᾶς λευκῆς του παραδόσεως καὶ εὐθιξίας. (Χειροκροτήματα). Κύριοι, ὁμιλῶν κάποτε ὁ Ὀλύμπιος Περικλῆς ἔδιδε τὸν χαρακτηρισμὸν τοῦ πολιτικοῦ ἀνδρὸς λέγων, ὅτι μεταξὺ τῶν τεσσάρων ἄλλων ἀρετῶν του, ὁ πολιτικὸς πρέπει νὰ εἶναι «χρημάτων κρείττων». Ὁ δὲ Πλούταρχος, λέγει κάπου, «διὰ τοὺς ἄρχοντας εἶναι δεῖγμα ἀρετῆς τοῦ νὰ ἀρνοῦνται καὶ ἐκεῖνα ποὺ τοὺς εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ λάβουν». Καὶ περαιτέρω: «Ἡ πενία αὐτὴ καθ’ ἑαυτὴν δὲν εἶναι αἰσχρά, ὑπάρχουσα δὲ εἰς ἄνδρα σώφρονα καὶ δίκαιον καὶ πράττοντα τὰ κοινὰ μεθ’ ὅλων τῶν ἀρετῶν, ἀποτελεῖ δεῖγμα μεγαλοψυχίας καὶ μεγαλοφροσύνης». Θὰ σᾶς ὑπενθυμίσω ἕνα ἀπὸ τὰ ὡραιότερα ἐπεισόδια τῆς σημερινῆς μας ἱστορίας, τὴν ἀγορὰν τοῦ θωρηκτοῦ Ἀβέρωφ. Ἦτο τότε Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν ὁ μακαρίτης Δαμιανός. Τὸ τίμημα διὰ τὸ θωρηκτὸν ἦτο 24.000.000 χρυσᾶ φράγκα. Καὶ ἡ προμήθειά μου; εἶπε ὁ Δαμιανός. Τοῦ ἀπήντησαν 200.000 φρ. χρυσᾶ. Ὅταν ὑπεγράφετο τὸ συμβόλαιον εἶχεν ἀναγραφῆ τὸ ποσὸν 24.000.000. «Καὶ ἡ προμήθειά μου;» ἠρώτησεν ὁ Δαμιανός. Αὐτὴ εἶναι ἰδική σας, θὰ σᾶς δοθῇ χωριστά, τοῦ εἶπαν οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν ναυπηγείων. «Δὲν εἶναι ἰδική μου, εἶναι τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ναυτικῶν, θὰ ἐκπεσθῇ ἀπὸ τὸ τίμημα, ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου», ἦτο ἡ ἀπάντησις τοῦ Δαμιανοῦ. Τὸ Κράτος, εἴτε ἐπλήρωνε τὰ 200.000 φρ. χρυσᾶ εἴτε ὄχι, δὲν ἐχάνετο οἰκονομικῶς, ἀλλ’ ἡ ἀνωτερότης τοῦ Ὑπουργοῦ του τὸ ἐξύψωνε καὶ ἐπαραδειγμάτιζεν ἠθικῶς. Δὲν εἶναι δέ, κύριοι, ἡ ἀρχὴ αὐτὴ μονάχα Ἑλληνική. Ἀξίζει νὰ λεχθοῦν καὶ ξένα δύο ἱστορικὰ παραδείγματα. Εἰς τὴν ἀρχαίαν Ρώμην, ἡ ὁποία καὶ δὲν ἐφημίζετο ἐπὶ πολλῇ πολιτικῇ ἀκεραιότητι ὅταν ἐπρόκειτο νὰ διεξαχθῇ, ἡ ἐκστρατεία κατὰ τοῦ βασιλέως τῆς Περγάμου Ἀντιόχου, ἀπηγορεύετο νὰ ἐκλεγῇ διὰ δεύτερον ἔτος ὕπατος ὁ Σκιπίων ὁ Ἀφρικανός. Ἐξελέγη ὁ ἀδελφός του Λεύκιος καὶ ἐπιτελάρχης του διωρίσθη ὁ Ἀφρικανός. Ἐνίκησαν οἱ Ρωμαῖοι καὶ διὰ τῆς συνθήκης εἰρήνης ὁ Βασιλεὺς τῆς Περγάμου, ὑπεχρεώθη νὰ πληρώσῃ καὶ ἐπλήρωσεν εἰς τὸν στρατηγόν των Λεύκιον, πεντακόσια τάλαντα. Ἀργότερα εἰς τὴν Ρώμην ὁ Λεύκιος ἐκλήθη ἀπὸ τοὺς δημάρχους νὰ λογοδοτήσῃ εἰς τὸν δῆμον, πῶς διεχειρίσθη τὰ πεντακόσια τάλαντα τῆς πολεμικῆς ἀποζημιώσεως. Καὶ ὅταν ὁ Λεύκιος ἐνεφανίσθη εἰς τὸν λαὸν νὰ λογοδοτήσῃ, ὁ ἀδελφός του Σκιπίων ὁ Ἀφρικανός, μέγα φρονῶν, διότι ἦτο ὁ νικητὴς τῆς Καρχηδόνος καὶ ἀρχηγὸς τοῦ κρατοῦντος καὶ ἰσχυροτέρου πολιτικοῦ κόμματος ἐν Ρώμῃ, ἐξέσχισεν ἐκ περιφρονήσεως τὰ διαχειριστικὰ βιβλία τοῦ ἀδελφοῦ του ἐνώπιον τοῦ λαοῦ, ἀλλ’ ὑπῆρξε τοιαύτη ἡ ἔκρηξις τῆς ἀγανακτήσεως τοῦ Δήμου, τῶν Ρωμαίων, ὥστε ὁ μὲν Λεύκιος ἐφυλακίσθη ὁ δὲ Σκιπίων ὁ Ἀφρικανὸς μόλις τῇ ἐπεμβάσει πολλῶν συγκλητικῶν διέφυγε τὴν φυλάκισιν. Καὶ ἀπὸ τῆς στιγμῆς ἐκείνης ἀναγκαστικῶς ἰδιώτευσε καὶ ἀπεσύρθη εἰς τὴν ἐξοχὴν ὅπου καὶ ἀπέθανε, λησμονηθεὶς εἰς τὴν Ρώμην. Πρὸ 20 ἐτῶν, ἦτο Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν τῆς Γαλλίας ὁ Κλότζ, ὅστις ὡς Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, εἶχεν ἐκδώσει μερικὰ τσὲκ χωρὶς νὰ ἔχῃ ἀντίκρυσμα εἰς τὴν Τράπεζαν. Ἡ Τράπεζα ἐπλήρωσε, διότι ἦτο ὁ ἐκδοὺς τὰ τσὲκ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Ἀλλ’ ὅταν ἀπεκαλύφθη τὸ σκάνδαλον ὁ Κλὸτ παρῃτήθη καὶ ἀπὸ Ὑπουργὸς καὶ ἀπὸ μέλος τῆς Βουλῆς. Παρὰ ταῦτα παρεπέμφθη εἰς τὴν Γερουσίαν ἵνα δικασθῇ. Καὶ μόλις ἐξ οἴκτου ἀπηλλάγη. Ἀλλ’ ἰδιώτης πλέον ἀπεσύρθη εἰς τὸ σπίτι του. Ὅταν ἀπέθανε μετὰ τρία ἔτη, ἔγραψαν αἱ γαλλικαὶ ἐφημερίδες: «ἀπεβίωσεν ὁ τέως Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν Κλότζ. Ἀπὸ τὴν ἡμέραν τῆς πτώσεώς του εἶναι ἡ πρώτη φορά, ποὺ ἀναφέρομεν τὸ ὄνομά του διὰ νὰ ἀναγγείλωμεν τὸν θάνατόν του». Κύριοι, ἠναγκάσθην κάπως νὰ ἐπεκταθῶ, διότι ἐπιθυμῶ καὶ πάλιν νὰ τονίσω ὅτι δὲν πρόκειται περὶ προσωπικῆς ἐπιθέσεως, ἀλλὰ εἶναι ζήτημα κύρους τοῦ Σώματος αὐτοῦ. Εἶναι ζήτημα κύρους τῶν Δημοκρατικῶν μας θεσμῶν, μὲ τοὺς ὁποίους εἶναι συνυφασμέναι αἱ ἐλευθερίαι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀλλὰ συγχρόνως καὶ ἡ ὕπαρξις τῆς Ἑλλάδος καὶ ὡς Κράτους καὶ ὡς Ἔθνους, διότι πέραν ἀπὸ τὸ Κοινοβούλιον αὐτὸ δὲν ὑπάρχει παρὰ χάος πολιτικόν. Καὶ ἂν μὲν τὸ χάος αὐτὸ ἀποκλίνῃ πρὸς τὰ δεξιά, θὰ χάσῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς τὰς πολιτικάς του ἐλευθερίας. Ἂν δὲ ἀποκλίνῃ πρὸς τὴν ἄκραν ἀριστεράν, τότε μαζὶ μὲ τὰς λαϊκὰς ἐλευθερίας θὰ διακινδυνεύσῃ καὶ ἡ Ἐθνικὴ ὑπόστασις τῆς Ἑλλάδος. Ἰδοὺ διατὶ οἱ πολιτικοὶ ἄνδρες πρέπει νὰ ἔχουν ὡς δόγμα τὸ δόγμα τῆς συζύγου τοῦ Καίσαρος, ὅτι ὄχι μόνον πρέπει νὰ εἶναι ἀλλὰ καὶ νὰ φαίνωνται τίμιοι. Ἐδημοσιεύθη ἀπὸ ἐφημερίδα ἡ ὁποία βέβαια δὲν προέβη εἰς τὴν δημοσίευσιν αὐτὴν διὰ νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὸ κῦρος τοῦ πολιτικοῦ μας κόσμου, μία ἐπιστολή, ὡρισμένας περικοπὰς τῆς ὁποίας θὰ ἔπρεπε νὰ σᾶς ἀναγνώσω, ἀλλὰ βλέπω ὅτι εἶναι παρὼν ἐδῶ ὁ κ. συνάδελφος ὁ ὁποῖος θὰ ἠμποροῦσε νὰ δώσῃ τὰς ἐξηγήσεις.

§58Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Βεβαίως εἶμαι παρών, διότι ἔχω δυστυχῶς προειδοποιηθῆ καὶ ἀπὸ τὰ δημοσιεύματα τῶν ἰδίων κομμουνιστικῶν ἐφημερίδων ὡς καὶ τῶν ἄλλων αἱ ὁποῖαι ὡς γνωστὸν δὲν ἐκπροσωποῦν γνώμας τοῦ ἐνεργοῦ πολιτικοῦ κόσμου, τοῦ κυβερνῶντος σήμερον κόσμου, οὔτε ἀκριβῶς τοῦ κόσμου τοῦ ἀνήκοντος εἰς τὴν κοινοβουλευτικὴν ἀντιπολίτευσιν. Θὰ παρακαλέσω, κ. Πρόεδρε, τὸν κ. συνάδελφον, ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ τῆς ὁμιλίας νὰ εἶναι εὐθύτερος, σαφέστερος καὶ ἀκριβέστερος. Διότι ἀπησχολήθη μέχρι τῆς στιγμῆς μὲ τὴν ἀνάπτυξιν γενικῶν θεωριῶν περὶ πολιτικῆς ἠθικῆς καὶ τοῦ ὑπενθυμίζω, ὅτι ὡς μέλος τοῦ Κοινοβουλίου τὸν Ἰούλιον–Αὔγουστον τοῦ 1933 ἀπήγγειλε τὸν ἴδιον πρόλογον.

§59Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Τὸν Ὀκτώβριον.

§60Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Ἀπηγγείλατε λοιπόν, τότε, τὸ ἐνθυμεῖσθε, ἀπὸ τοῦ ἰδίου βήματος, τὰς αὐτὰς θεωρίας ὅταν ὑπεβάλατε πρότασιν νόμου ἢ ψηφίσματος, περὶ ἐξυγιάνσεως τοῦ πολιτικοῦ κόσμου τοῦ κυβερνήσαντος τὸν τόπον ἀπὸ τοῦ 1922 μέχρι τοῦ 1933 καὶ ἰδιαιτέρως κατὰ τὴν τετραετίαν 1928–1932, ὅτε δῆθεν τὸ κῦρος καὶ ὁ ἠθικὸς ρυθμὸς ἐκλονίσθη, ὅτε ἠκούσθη ἡ ἀγοραία συκοφαντικὴ κραυγὴ «κάτω οἱ κλέφτες», ἰδίᾳ διὰ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων διότι ὁμιλεῖτε εἰς τὴν πρότασίν σας ἐκείνην περὶ τῶν σκανδάλων τὰ ὁποῖα διεπράχθησαν κατὰ τὴν σύναψιν συμβάσεων ἰδίᾳ ἀπὸ μέρους τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων. (Θόρυβος, διαμαρτυρίαι ἐκ μέρους τῆς πτέρυγος τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων).

§61Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. Ἀφῆστε νὰ τελειώσῃ.....

§62Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Ἡσυχάσατε, κ. ὄψιμε κοινοβουλευτικέ, ἀγαπητὲ φίλε, στρατηγὲ Κατσώτα. Τὸ ζήτημα εἶναι προσωπικὸν καὶ ὀφείλει ὁ ρήτωρ νὰ ὁμιλήσῃ εὐθέως.

§63Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. Ἀφῆστε νὰ τελειώσῃ ὁ ρήτωρ καὶ μετὰ νὰ τὰ πῆτε.....

§64Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Ἔχω ἐγὼ ὀλίγην περισσοτέραν ὑμῶν πεῖραν κοινοβουλευτικήν. Τὸ ζήτημα εἶναι καθαρῶς προσωπικὸν καὶ δυστυχῶς εἰσάγεται αἰφνιδίως κατόπιν ἀπολύτως ἀντικοινοβουλευτικῆς προπαρασκευῆς. Ἡ μακρὰ εἰσαγωγὴ μὲ σχετλιασμοὺς περὶ πολιτικῆς ἠθικῆς καὶ ἱστορικὰς ἀναδρομὰς καὶ γενικωτέρους δογματισμοὺς, ἐκ προκαταβολῆς ἐξ ἀφορμῆς προσωπικῆς περιπτώσεως προδίδει τὸ πνεῦμα τῆς συκοφαντικῆς, τῆς δολοφονικῆς τακτικῆς, τὸ ὁποῖον ἐξεδηλώθη εἰς τὰ δημοσιεύματα ἐφημερίδων, αἱ ὁποῖαι ἐπιδιώκουν τὴν ὑπονόμευσιν τοῦ κρατοῦντος ἀστικοῦ καὶ ἐθνικοῦ ὡς καὶ ἄλλαι τοῦ σημερινοῦ κυβερνητικοῦ καθεστῶτος. Κύριε Πρόεδρε, θεωρῶ καθῆκον μου χάριν τῆς σοβαρότητος καὶ τῆς εὐθύνης τῶν κοινοβουλευτικῶν συζητήσεων νὰ ὑπενθυμίσω, διότι ἐπὶ τέλους συμπίπτει ἐγὼ μαζὶ μὲ τὸν μακαρίτην Βενιζέλον, νὰ εἶμαι ὁ πατὴρ τοῦ νόμου περὶ τύπου τοῦ 1931 καὶ γνωρίζω καλὰ τὴν ἔννοιαν τῶν διατάξεων αὐτῶν ὅτι ὁ βουλευτὴς κατὰ τὸ Σύνταγμα δὲν διώκεται μὲν ἕνεκα γνώμης ἢ ψήφου ἀλλὰ διαπράττει ἀδίκημα συμφώνως πρὸς τὰς περὶ συκοφαντικῆς δυσφημίσεως διατάξεις καὶ ἐκεῖνος ὅστις, ἀμφιβάλλων γίνεται φορεὺς δυσφημιστικῶν διαδόσεων καὶ ἰσχυρισμῶν.

§65Χ. ΛΑΔΑΣ. Ξεύρετε πολὺ καλὰ, ὅτι ἔχει δικαίωμα ἡ Βουλὴ νὰ σᾶς κατηγορήσῃ. Ἡμεῖς, δὲν θὰ λάβωμεν τὸν λόγον παρὰ ἐὰν πεισθῶμεν ὅτι ὑπάρχει εὐθύνη. Πάντως ὁ κ. συνάδελφος, ἐκπληροῖ καθῆκον φέρων τὸ θέμα. (Χειροκροτήματα).

§66Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Ὄχι νὰ τὸν λάβητε, κ. Λαδᾶ καὶ νὰ προβάλητε ἐπὶ τέλους εἰς τὸ προσκήνιον. Σεῖς νὰ εἶσθε βέβαιος, ὅτι θὰ δοθοῦν αἱ προσήκουσαι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἐξηγήσεις. Ἀλλ’ ἐὰν ἐνδιαφέρεσθε εἰλικρινῶς διὰ τὴν πολιτικὴν ἠθικὴν γενικώτερον καὶ ἠθέλετε νὰ ἐξακριβώσητε τὴν ἀλήθειαν, ὠφείλετε νὰ εἴχατε λάβει γνῶσιν τῶν ἐπανορθώσεων τὰς ὁποίας εἶχε δώσει ἀπὸ τὰς ἀρχὰς Φεβρουαρίου ὁ θιγόμενος Ὑπουργὸς δυνάμει τοῦ περὶ τύπου νόμου καὶ αἱ ὁποῖαι ἦσαν ἀπολύτως ἀποστομωτικαὶ διὰ τοὺς συκοφάντας, οἱ ὁποῖοι εἶχον ὑποστηρίξει τὰ αὐτὰ ἀληθῆ καὶ συκοφαντικὰ περὶ προμηθείας κλπ., τὰ ὁποῖα ὑπηνίχθη μετὰ περισσῆς εὐκολίας καὶ ὁ κ. συνάδελφος ἀπὸ τοῦ βήματος πρὸ ὀλίγου.

§67Χ. ΛΑΔΑΣ. Τὸ γράμμα εἶναι ἀληθὲς ἢ πλαστόν; Αὐτὸ θέλομεν νὰ μᾶς πῆτε. Ἡμεῖς δὲν λέγομεν τίποτε. Τὶ δουλειὰ ἔχει τὸ Σύνταγμα καὶ ἡ ἱστορία; (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§68Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Δὲν σᾶς ἀναγνωρίζω τὸ δικαίωμα νὰ ὑποβάλλητε τοιαύτας ἐρωτήσεις διὰ νὰ προκαλῆτε θόρυβον καὶ ἐντυπώσεις μὲ τὸ γνωστὸν ὕφος τὸ ὁποῖον προδίδει τὴν προσωπικήν σας προκατάληψιν. Ἐγὼ ἔχω ὑποβάλει μήνυσιν ἐνώπιον τῆς δικαιοσύνης καὶ ἡ δικαιοσύνη θὰ ἀποφανθῇ. Ἐγὼ εἶμαι ἕτοιμος νὰ δώσω, ἔστω καὶ κατὰ παρέκκλισιν τῶν Κοινοβουλευτικῶν κανόνων καὶ εἰς οἱονδήποτε συνάδελφον, πᾶσαν ἐξήγησιν, ὄχι εἰς σᾶς. Θὰ δώσω αὐτὰς εἰς τὴν Βουλήν, ἡ ὁποία πιστεύω ὅτι εὑρίσκει ἐν ἀντιθέσει πρὸς σᾶς ὅτι, βεβαίως, αἱ ἐντὸς αὐτῆς συζητήσεις ἔχουν ποιάν τινα σχέσιν καὶ μὲ τοὺς κοινοβουλευτικοὺς κανόνας καὶ μὲ τὸ Σύνταγμα καὶ μὲ τὴν ἱστορίαν. Θὰ δώσω καὶ εἰς ἐκείνους ἐκ τοῦ ἱστορικοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, οἱ ὁποῖοι σπεύδουν μετὰ τόσης προθυμίας νὰ ἐπιδοκιμάζουν τὸν ρήτορα.

§69Χ. ΛΑΔΑΣ. Δὲν ἐπιδοκιμάζομεν, περιμένομεν.

§70Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Πρὸς τὸν κ. Λαδᾶν). Σᾶς γνωρίζω καλῶς. Ἔχω διαπιστώσει ὅτι ἐνεργεῖτε μέχρι τῆς στιγμῆς παρασκηνιακῶς καὶ δολοφονικῶς, ὅπως ἐνεργεῖτε πάντοτε καθ’ ὅμοιον τρόπον εἰς τὴν ἐπαγγελματικὴν καὶ εἰς τὴν ὅλην δημοσίαν σας ζωὴν καὶ κατὰ τῶν συναδέλφων σας καὶ κατὰ τῶν ἀρχηγῶν σας καὶ κατὰ τῶν συνεργατῶν σας.

§71Χ. ΛΑΔΑΣ. Εἰς τὸν γιατρόν, εἰς τὸν γιατρὸν νὰ σᾶς ἐξετάσῃ. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§72Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν ἐπίστευα ὅτι θὰ ἤμουν ὑπόλογος ἀπέναντι τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, διότι πρὸ 13 ἐτῶν εἶχα τὴν ἔμπνευσιν, εἶχα τὸ θάρρος νὰ εἰσηγηθῶ εἰς τὸ Σῶμα αὐτὸ πρότασιν, ὅπως συσταθῇ Ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία νὰ ἐρευνήσῃ καὶ νὰ ἐξετάσῃ τὸν βίον ὅλων τῶν δημοσίων ἀνδρῶν ἀπὸ τοῦ 1910 καὶ ἐντεῦθεν καὶ νὰ ἀρχίσῃ ἡ ἔρευνα πρῶτον ἀπ’ ἐμοῦ διότι, ἐπαναλαμβάνω, πιστεύω ὅτι κατ’ ἐξοχὴν εἰς τὴν Ἑλλάδα ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον διαβιβρώσκει τοὺς θεσμούς, διαβιβρώσκει τὸ κῦρος τοῦ Κοινοβουλίου, τὸ κῦρος τῆς δημοσίας ζωῆς, εἶχεν ὄχι τόσον ἡ ἔλλειψις ἱκανότητος, ἀλλὰ ἡ ἔλλειψις ἐντιμότητος. Πιστεύω ὅτι προσέφερα ὑπηρεσίαν εἰς τὴν Βουλήν, ζητήσας σύστασιν τῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία νὰ ἐρευνήσῃ τὸν βίον τῶν δημοσίων ἀνδρῶν ἀπὸ τὸ 1910 καὶ ἐντεῦθεν. Ὥστε δὲν ἦτο προσωπικὸν τὸ ἀποψινὸν ζήτημα, διότι ἡ πρότασίς μου ἐκείνη, μὲ καθίστα μᾶλλον ἁρμόδιον ὅπως εἰσηγηθῶ καὶ τὴν πρότασιν αὐτήν, διότι ἔχω μίαν ἀνωμαλίαν νὰ πιστεύω εἰς τὴν ἠθικότητα τῆς δημοσίας ζωῆς.

§73Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Δὲν εἶναι ἀνωμαλία.

§74Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κατ’ εὐφημισμόν. Κύριοι, ἐφ’ ὅσον ὁ πρώην Ὑπουργὸς καὶ ἤδη μέλος τῆς Βουλῆς εἶναι παρών, ἂς ἔλθῃ νὰ σᾶς εἴπῃ ἐὰν αὐτὸ τὸ δημοσιευθὲν γράμμα εἶναι ἰδικόν του ἢ εἶναι πλαστόν. Ἐὰν τὸ γράμμα αὐτὸ διαψευσθῇ ἢ εἶναι πλαστόν, θὰ ἔχω μεγάλην ἀγαλλίασιν καὶ θὰ τὸν βοηθήσωμεν ὅλοι εἰς τὸν ἀγῶνα ἐναντίον τῶν συκοφαντῶν του καὶ τοῦ πλαστογράφου. (Χειροκροτήματα). Ἀλλὰ ἐὰν δὲν θὰ ἠμπορέσητε, κύριε συνάδελφε, νὰ ἀρνηθῆτε οὔτε τὴν ὑπογραφήν σας, οὔτε τὸ περιεχόμενον αὐτοῦ τοῦ ἐγγράφου, τί νὰ τὰς κάμωμεν τὰς δηλώσεις; Σεῖς ὁμιλεῖτε περὶ μετοχῶν, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ καλυφθοῦν μὲ ἕνα χαρτί. Σεῖς ὁμιλεῖτε ὅτι πρέπει νὰ παύσῃ πλέον ἡ πουριτανικὴ ἠθικὴ διὰ τοὺς πολιτικοὺς ἄνδρας, διὰ νὰ μὴ στέκωνται πλέον εἰς τοὺς διαδρόμους τῶν δικαστηρίων, ἀλλὰ νὰ ἀσκοῦν τὰ καθήκοντά των ἀφ’ ὑψηλοῦ. Κύριοι, ἂν ἡ ἐπιστολὴ διαψευσθῇ, τὸ πρᾶγμα λήγει καὶ προσφέρομεν ὑπηρεσίαν, ὄχι μόνον εἰς τὸν Δημόσιον βίον, ἀλλὰ καὶ εἰς ὅλον τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, τὸν ἀγωνιζόμενον Ἑλληνικὸν λαόν. Καὶ εἰς τοὺς δυσκόλους αὐτοὺς καιρούς, δὲν ἀφίνομεν νὰ σωριασθῇ κάτω ἀπὸ ἔλλειψιν κύρους, οὔτε αὐτὸ τὸ Κοινοβούλιον ποὺ εἶναι ὁ φορεὺς τῆς λαϊκῆς κυριαρχίας, οὔτε ὁ λαὸς ὁ ὁποῖος ἀγωνίζεται εἰς τὴν ὕπαιθρον. Καὶ ὅμως, κύριε συνάδελφε, καὶ κύριοι βουλευταί, δὲν διεψεύσθη ἀκόμη. Μία λέξις, ὅτι εἶναι πλαστόν. Ὄχι ἂν εἶναι ὑβριστικόν, ὄχι ποία ὑπῆρξεν ἡ πρόθεσις τῆς δημοσιεύσεως τῆς ἐπιστολῆς. Ἡ πρόθεσις εἶναι νὰ διασυρθῇ τὸ κῦρος ὄχι μόνον τὸ ἰδικόν σας, ἀλλὰ καὶ τὸ ἰδικόν μας. Ἄν, λοιπόν, κύριε συνάδελφε, δὲν διαψεύσετε μὲ μίαν λέξιν ὅτι εἴτε ἡ ὑπογραφή σας εἶναι πλαστή, εἴτε τὸ περιεχόμενον εἶναι πλαστόν, τότε ὀφείλομεν νὰ διακηρύξωμεν ὅτι ἡμεῖς διαχωρίζομεν τὰς εὐθύνας καὶ ἀποδοκιμάζομεν τὰς μεθόδους σας. Διότι εἰς τὸν τόπον αὐτόν, ὁ λαὸς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι πράττουν τὰ κοινὰ συγχωρεῖ, ἂν δὲν εἶναι μεγαλοφυεῖς, ἀλλὰ ὀφείλουν αὐτοὶ νὰ εἶναι ἠθικῶς ἀδιάβλητοι. Μεταξὺ μεγαλοφυοῦς πολιτικοῦ καὶ ἠθικῶς ἀδιαβλήτου, ὁ λαὸς προτιμᾷ τὸν ἠθικῶς ἀδιάβλητον. (Χειροκροτήματα).

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ἀβραὰμ ἔχει τὸν λόγον.

§76Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Κύριοι βουλευταί, θὰ ἠδυνάμην νὰ εἴπω, ὅτι ὀφείλω εἰλικρινῶς χάριτας εἰς τὸν συνάδελφον τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος κ. Χατζηγιάννην, διότι ἐθεώρησε προσῆκον νὰ φέρῃ ἐνώπιον τοῦ Σώματος τὸ θέμα μιᾶς ἐγκληματικῆς καὶ ἀξιοποίνου ὑποθέσεως, ἡ ὁποία ἔχει ἀχθῆ εἰς τὴν δικαιοσύνην ἐπὶ τῇ βάσει μηνύσεώς μου, ἐὰν δὲν ἐγνώριζον τὸν σκοπὸν τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ ζητήματος αὐτοῦ εἰς τὴν Βουλήν.

§77Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ὡμίλησα ὡς μέλος τοῦ Σώματος.

§78Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Ἀφήσατε νὰ τὰ κανονίσω μόνος ἐγὼ τὸν τρόπον, καθ’ ὃν θὰ ὁμιλήσω. Ὅταν ἀνέπτυσσε μὲ μακρὸν πρόλογον καὶ εἰσαγωγὴν τὰς γενικὰς περὶ πολιτικῆς ἠθικῆς θεωρίας μὲ τὰς ὁποίας ἐπλαισίωσε τὸ τάχα ἁπλοῦν καὶ ἄδολον καὶ ἁγνὸν καὶ ἀπηλλαγμένον οἱασδήποτε προσωπικῆς ἢ κομματικῆς ὑστεροβουλίας ἢ προθέσεως νὰ μὲ θίξῃ προσωπικῶς διὰ τὸν δημόσιον βίον μου, ἐρώτημα τὸ ὁποῖον ἤθελε νὰ μοῦ ὑποβάλῃ, δὲν ἐβάσταξα, ὁμολογῶ, τὸν διέκοψα καὶ ὑπενθύμισα εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι τὸν ἔχω ἀκούσει τὸν πρόλογον αὐτὸν ὡς μέλος τοῦ Σώματος ἀπὸ τὸ ἴδιον στόμα τοῦ ἰδίου κ. βουλευτοῦ, μέλους τότε ἑνὸς Ἀγροτικοῦ Κόμματος, συμπράττοντος μὲ τὸ Κόμμα τὸ Λαϊκόν, ἀπὸ τοῦ ἰδίου ἐθνικοῦ βήματος. Εἶχεν ὑποβάλει εἰς τὴν τότε Βουλὴν τὸν Ὀκτώβριον τοῦ 1933, ὡς ὡμολόγησεν ἐπὶ τῇ διακοπῇ μου, πρότασιν νόμου περὶ ἠθικοῦ καθαρμοῦ καὶ ἐξυγιάνσεως τοῦ πολιτικοῦ κόσμου τοῦ κυβερνήσαντος τὴν Ἑλλάδα ἀπὸ τοῦ 1922 μέχρι τῆς ἡμέρας ἐκείνης, τοῦ Ὀκτωβρίου τοῦ 1933, καὶ ἰδίᾳ κατὰ τὴν τετραετίαν 1928 –1932, καθ’ ἣν τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, ὑπὸ τὸν Ἐλευθέριον Βενιζέλον, ἐκυβέρνα τὸν τόπον. Τὰ ἴδια καὶ ἀπαράλλακτα, ὁ Πλούταρχος, ὀλίγος Ἀντίοχος, Καρχηδονιακὸς πόλεμος, Ρωμαϊκὴ ἐποχὴ... κλπ. Καὶ εἰς τὴν αἰτιολογικὴν ἔκθεσιν τῆς προτάσεώς του ἐκείνης καὶ εἰς τὴν σχετικήν του ἀγόρευσιν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Δὲν ἐπέμεινε τότε, βεβαίως, εἰς τὴν πρότασίν του ἐκείνην διὰ νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ ἐξυγίανσις τοῦ πολιτικοῦ κόσμου διὰ τῆς παραπομπῆς εἰς δίκην ὅλων ἐκείνων τῶν Πρωθυπουργῶν καὶ Ὑπουργῶν, μηδενὸς ἐξαιρουμένου, οἱ ὁποῖοι ἰδίᾳ κατὰ τὴν τετραετίαν τῆς Κυβερνήσεως τῶν Φιλελευθέρων μὲ τὰς σκανδαλώδεις καὶ ἐγκληματικὰς πράξεις των καὶ τὰς συμβάσεις, εἶχε καταλύσει πάντα ἠθικὸν ρυθμὸν καὶ εἶχε καταρρακώσει τὴν πολιτικὴν ἠθικήν. Δι’ αὐτὸ τὸν διέκοψα, διότι μοῦ εἶναι πολὺ γνώριμος αὐτὴ ἡ προσπάθειά του, τὴν ὁποίαν ἐκδηλώνει κατὰ σύστημα μετά τινος εἰδικῆς ψυχώσεως εἰς λόγους καὶ προτάσεις μᾶλλον φιλολογικὰς ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ὑπὲρ τῆς ἀπὸ τὸν ἑκάστοτε κυβερνῶντα πολιτικὸν κόσμον, πασχούσης καὶ κινδυνευούσης πολιτικῆς ἠθικῆς. Κύριοι βουλευταί, ὅταν ἐπανῆλθον ἐκ τῆς Κυβερνητικῆς μου ἀποστολῆς εἰς Ἀμερικὴν καὶ μετέσχον μετὰ τὸν μετασχηματισμὸν καὶ τῆς νέας Κυβερνήσεως τῆς Ἐθνικῆς Συνεργασίας, εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ἀντιμετώπισα τὴν συκοφαντικὴν σπερμολογίαν, ὅτι δῆθεν ἐκ τῆς ἀποστολῆς μου αὐτῆς ἀπεκόμισα προσωπικὰ ὑλικὰ ὠφελήματα. Μάλιστα, κατὰ τὴν σπερμολογίαν αὐτήν, εἶχα φέρει καὶ δύο λίμπερτυ, διότι τάχα τόση ἦτο ἡ ἀναλογία μὲ 2% τῆς νομίμου προμηθείας. Καὶ τὴν συκοφαντικὴν αὐτὴν διάδοσιν, τὴν ὑπενθύμισε καὶ τὴν ἐπανέλαβε πρὸ ὀλίγου ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ὁ κύριος συνάδελφος, ὑπὸ τὴν ἰδίαν ἀκριβῶς μορφήν, ὑπὸ τὴν ὁποίαν τὴν ἔφεραν εἰς τὰς ἀρχὰς Φεβρουαρίου ὡρισμέναι ἐφημερίδες εἰς τὴν δημοσιότητα. Διότι δὲν ἐδίστασε χαρακτηριστικῶς ν’ ἀναφέρῃ τὸ προηγούμενον προμηθείας τοιαύτης εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς ἀγορᾶς τοῦ Ἀβέρωφ, ὅτε ὁ Ὑπουργὸς Δαμιανὸς κατέθεσεν εἰς τὸ Δημόσιον τὴν προμήθειαν, τὴν ὁποίαν εἶχεν εἰσπράξει. Ὅ,τι δηλαδὴ ἀκριβῶς εἶχον ἀναγράψει αἱ ἐφημερίδες κατὰ τὰς ἀρχὰς Φεβρουαρίου καὶ ὑπεχρεώθησαν νὰ καταχωρήσουν τὴν ἐπανόρθωσίν μου, τὴν ὁποίαν θὰ ἀναγνώσω κατωτέρω καὶ τὴν ὁποίαν δὲν ἐθεώρησε καθῆκον του ν’ ἀναγνώσῃ ὁ κ. συνάδελφος. Καί, ὡς εἶναι γνωστόν. αἱ ἐφημερίδες αὗται τρέφουν ἰδιαιτέραν στοργὴν πρὸς τὸ σημερινὸν κυβερνητικὸν καὶ κοινοβουλευτικὸν καθεστώς, τὸ ὁποῖον ἔχει προέλθει ἀπὸ τὴν ψῆφον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Πρώτη, λοιπόν, ἡ ἐφημερὶς «Ἐλευθερία», τὴν 11 Φεβρουαρίου ἔγραψε: «Ἔχει τόσας ἡμέρας ποὺ ἐπέστρεψεν ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Ἀλλὰ Ὑπουργὸς εἰς παλαιοτέρους χρόνους, ὅταν εἶχε εἰσπράξει μίαν νόμιμον προμήθειαν ἀπὸ μίαν ἀγοράν, ἔσπευσε καὶ τὴν κατέθεσεν εἰς τὸ Δημόσιον Ταμεῖον». Θὰ ἠννόει, προφανῶς, τὴν περίπτωσιν Δαμιανοῦ, τὴν ὁποίαν τόσον καλοπροαιρέτως ὑπέμνησε καὶ ὁ κ. Χατζηγιάννης. «Διατί, ἐξηκολούθει εἰς τὸ δημοσίευμά της, ὁ κ. Ἀβραὰμ τὴν νόμιμον! προμήθειαν τὴν ὁποίαν ἀπεκόμισεν ἐκ τῆς μεσολαβήσεώς του εἰς μίαν ἐμπορικὴν πρᾶξιν, δὲν τὴν κατέθεσεν ἀκόμη;». Ἐχαρακτήριζεν ὡς ἐμπορικὴν πρᾶξιν τὴν ὑπόθεσιν τῆς ἀγορᾶς 100 Ἀμερικανικῶν πλοίων, τῶν πωληθέντων εἰς Ἕλληνας ἀπὸ μέρους τοῦ Ἀμερικανικοῦ Δημοσίου, ὑπὸ τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους. Παρόμοιον δημοσίευμα εἶδε τότε τὸ φῶς καὶ εἰς τὴν «Ἐλεύθερη Ἑλλάδα» καὶ εἰς τὸν «Ριζοσπάστην». Εἶναι αἱ ἴδιαι ἐφημερίδες, τὰς ὁποίας ἔχω μηνύσει ἐνώπιον τῆς Δικαιοσύνης, διὰ τὰ πρόσφατα κακοήθη, πλαστὰ καὶ συκοφαντικά των δημοσιεύματα, ἐπὶ τῶν ὁποίων στηριχθεὶς ὁ κ. συνάδελφος, ἐθεώρησε προσῆκον νὰ φέρῃ ὡς ἄκρως κατεπεῖγον τὸ ζήτημα ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ νὰ ἐπιδείξῃ εἰς τοὺς Ἀντιπροσώπους τοῦ λαοῦ τὰ δημοσιεύματα τῶν ἐντύπων αὐτῶν, τὰ ὁποῖα ἰδιαιτέρως εἰς τὰς στιγμὰς αὐτὰς βάλλουν καθ’ ὅλων τῶν ἐκπροσώπων τοῦ σημερινοῦ πολιτικοῦ καὶ κοινωνικοῦ καθεστῶτος, καθ’ ὅλων τῶν ἀξιῶν αὐτοῦ καὶ εἶχον κηρύξει ἀπροκάλυπτον πλέον πόλεμον κατὰ τοῦ Κράτους καὶ τῆς Πατρίδος. Εἰς τὰ δημοσιεύματα τῆς «Ἐλευθερίας», τοῦ «Ριζοσπάστη» καὶ τῆς «Ἐλεύθερης Ἑλλάδος» περὶ νομίμου προμηθείας κλπ., ἐδόθη τότε παρ’ ἐμοῦ, ἀμέσως τὴν ἑπομένην, ὅτε ἀκόμη ἤμην Ὑπουργός, συμφώνως πρὸς τὸν νόμον, ἡ προσήκουσα πλήρης ἀπάντησις καὶ ἐπανόρθωσις. Ἐκοινοποιήθη πρῶτον εἰς τὴν «Ἐλευθερίαν» διὰ δικαστικοῦ κλητῆρος. Ἔχω ἐδῶ τὸ ἐπιδοτήριον. Εἰς τὴν κοινοποίησίν μου ἀπήντησεν ὁ Διευθυντὴς τῆς ἐφημερίδος αὐτῆς δι’ ἐξωδίκου προσκλήσεως, ζητῶν νὰ συντάμω τὴν ἐπανόρθωσιν, ἐπειδὴ ὑπερέβαινεν αὕτη τὸν χῶρον, ὅπως λέγει ὁ νόμος, τοῦ ἰδικοῦ του δημοσιεύματος. Πράγματι τὴν συνέταμον. Καὶ ἐδημοσίευσεν ἡ «Ἐλευθερία» τὴν πλήρη καὶ ἀποστομωτικὴν ἐπανόρθωσίν μου αὐτήν, εἰς τὸ φύλλον της τῆς 16ης Φεβρουαρίου!! Θὰ παρεκάλουν, κύριε Πρόεδρε, νὰ διατυπώνωνται ἀπὸ τοὺς κ.κ. πρακτικογράφους ὅσον οἷόν τε ἀκριβέστερον τὰ λεγόμενά μου. «Εἰς ἀπάντησιν ἐρωτήματος, τὸ ὁποῖον τοῦ ἔθεσεν ἡ «Ἐλευθερία» ἐπὶ τῆς προμηθείας τῶν 100 σκαφῶν, ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, μᾶς ἀπέστειλε μακροσκελῆ ἐπιστολήν, τὴν ὁποίαν δημοσιεύομεν εἰς τὴν δευτέραν σελίδα.

ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ ΠΡΟΣ ΤΗΝ «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΝ»

Κύριε Διευθυντά, Δυνάμει τοῦ περὶ τύπου νόμου προσκαλεῖσθε ὅπως καταχωρήσητε τὴν κάτωθι ἐπανόρθωσιν καὶ ἀπάντησιν εἰς τὸ δημοσίευμα, τὸ καταχωρηθὲν εἰς τὸ φύλλον τῆς 12ης τρέχοντος τῆς ἐφημερίδος σας, τὸ σχετικὸν πρὸς τὴν ὑπόθεσιν τῆς ἀγορᾶς τῶν 100 νέων πλοίων, τῶν πωληθέντων ὑπὸ τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως εἰς Ἕλληνας ἐφοπλιστὰς ὑπὸ τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου. Ἡ εἰς Ἀμερικὴν ἀποστολή μου, ὡς ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ, ὑπῆρξε Κυβερνητικὴ καὶ ὑπηρεσιακὴ ἀποστολή, ἀποφασισθεῖσα ὑπὸ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, κατόπιν προτάσεως τοῦ Κυβερνητικοῦ Οἰκονομικοῦ Συμβουλίου. Σκοπὸς αὐτῆς ἦτο ἡ παρακολούθησις τῶν ἐνεργειῶν, αἱ ὁποῖαι ἀπῃτήθησαν καὶ ἐγένοντο παρὰ τοῖς ἁρμοδίοις Ὑπουργείοις τῶν Ἐξωτερικῶν, τῶν Οἰκονομικῶν, τοῦ Ἐμπορίου καὶ τῆς Ναυτιλιακῆς Ἐπιτροπῆς (Μάρτιμε Κομίσιον) πρὸς ἐκτέλεσιν τῆς ὑποσχέσεως, ἡ ὁποία εἶχε δοθῆ κατ’ Αὔγουστον εἰς τὴν ὑπὸ τὸν κ. Βενιζέλον καὶ κ. Αἰλιανὸν ἀποστολὴν περὶ πωλήσεως πλοίων καὶ εἰς Ἕλληνας ἐφοπλιστὰς ἐπὶ πιστώσει καὶ ὑπὸ τὴν ἐγγύησιν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, συμφώνως πρὸς τὸν σχετικὸν Ἀμερικανικὸν νόμον. Ἡ δήλωσις τῆς παροχῆς τῆς ἐγγυήσεως τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, ἐγένετο μέσῳ τοῦ ἐν Οὐασιγκτῶνι πρεσβευτοῦ, δυνάμει τῆς ἀπὸ 4 Σεπτεμβρίου 1946 τηλεγραφικῆς ἐντολῆς τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, τοῦ Ἀντιπροέδρου αὐτῆς, τῶν Ὑπουργῶν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τοῦ Συντονισμοῦ ὡς καὶ ἐμοῦ. Ἐκ τῶν κειμένων τῶν πωλητηρίων ὑποθηκοσυμφώνων (...........) συμβολαίων προκύπτει ὅτι ταῦτα συνήφθησαν μεταξὺ τῆς Ναυτιλιακῆς Ἐπιτροπῆς, ὡς ἐκπροσωπούσης τὴν Κυβέρνησιν τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν καὶ ἑκάστου ἀγοραστοῦ. Τὴν γενικὴν δήλωσιν περὶ παροχῆς τῆς ἐγγυήσεως πρὸς τὴν Ἀμερικανικὴν Κυβέρνησιν τὴν ὑπέγραψεν ἀπὸ τῶν ἀρχῶν τοῦ Σεπτεμβρίου ὁ ἐν Οὐασιγκτῶνι Πρεσβευτής, τὰς δὲ εἰδικὰς ἐφ’ ἑκάστου πωλητηρίου συμβολαίου ἐγγυητικὰς ἐπιστολὰς ὁ ἐπιτετραμμένος κ. Γκούρας, δυνάμει τῆς ἐντολῆς τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς εἰδικῆς ἐξουσιοδοτήσεως τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν κ. Χέλμη, συμφώνως πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 150 τῆς 11 Ὀκτωβρίου 1914 Ν. Διάταγμα. Ἐπίσης τὰ μεταξὺ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ ἑκάστου ἀγοραστοῦ συμβόλαια, τὰ περιέχοντα τοὺς ὅρους τῆς ἀντεγγυήσεως, τοὺς καθορισθέντας καὶ πρὸ τῆς ἀναχωρήσεώς μου καὶ μετ’ αὐτὴν διὰ τηλεγραφικῆς ἀλληλογραφίας ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεώς μας, τὴν ὑπέγραψαν ὁ ἴδιος ὁ κ. Γκούρας. Τὰ κείμενα τῶν συμβολαίων αὐτῶν ἔχουν ἐκτυπωθῆ καὶ δύναται πᾶς τις νὰ λάβῃ γνῶσιν. Κατ’ ἀκολουθίαν δὲν εἶναι ἀκριβὲς ὅτι ἡ τοιαύτη ὑπὸ τοῦ Ἀμερικανικοῦ Δημοσίου, κατόπιν τῶν σχετικῶν πολυμήνων καὶ Κυβερνητικῶν ἐνεργειῶν, εἰς τὰς ὁποίας ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῶν ἁρμοδίων τῆς ἐν Ἀμερικῇ Ἑλληνικῆς Πρεσβείας προέβην, πώλησις καὶ τῶν 100 πλοίων εἰς Ἕλληνας ἀγοραστὰς ὑπὸ τοὺς συμφωνηθέντας ὅρους, ἀποτελεῖ κανονικὴν ἐμπορικὴν πρᾶξιν (μπίσνεζ) κατὰ τὴν διεκπεραίωσιν τῆς ὁποίας ἀπῃτήθη ἢ ἐγένετο μεσολάβησις τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, δι’ ἣν μάλιστα κατὰ τοὺς ἰσχυρισμοὺς τοῦ δημοσιεύματος τῆς ἐφημερίδος σας ἐξυπακούεται ὅτι... εἰσεπράχθη νόμιμος προμήθεια. Διότι οἴκοθεν νοεῖται, ὅτι περίπτωσις δι’ οἱασδήποτε προσωπικῆς καὶ δὴ νομίμου προμηθείας, εἴτε ἀπὸ μέρους τοῦ μετὰ μακρὰς καὶ ἐπιμόνους ἐνεργείας πωλητοῦ Ἀμερικανικοῦ δημοσίου, εἴτε τοῦ ἐπὶ πιστώσει ἀγοραστοῦ ἐφοπλιστοῦ, εἴτε τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ οὔτε ὑπῆρξε. Καὶ πᾶσα τυχὸν ἀντίθετος διάδοσις ἢ ὑπόνοια εἶναι ἐστερημένη οἱασδήποτε βάσεως καὶ ἀπολύτως κακόβουλος. Ἡ μεσολάβησίς μου πράγματι ὑπῆρξε, ἐξεδηλώθη δ’ αὕτη δημοσίᾳ καὶ πανηγυρικῶς διὰ τῶν ἐπὶ τρίμηνον πολιτικῶν ἐνεργειῶν μου, εἰς ἐκτέλεσιν τῆς Κυβερνητικῆς ἀποστολῆς καὶ πρὸς ἐπιτυχίαν τῆς ἀποκτήσεως ὑπὸ τῆς Ἐθνικῆς ἐμπορικῆς ναυτιλίας 100 νέων σκαφῶν, διὰ τῆς ὁποίας ἐγένετο μέγιστον βῆμα πρὸς ἀνασυγκρότησιν αὐτῆς, δεκατισθείσης κατὰ τὸν πόλεμον, καὶ ἄμεσον καὶ σημαντικὸν τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας, ὡς καὶ λύσιν τοῦ ζητήματος τῆς ἀνεργίας τῶν ναυτεργατῶν μας. Θὰ ἐθεώρουν, ἐπὶ πλέον, ἀνάξιον ἐμοῦ νὰ ὑπομνήσω ὅτι ἀπὸ τοῦ 1923 ὁ δημόσιος βίος μου εἰς τὸ προσκήνιον τῆς πολιτικῆς ζωῆς, ἐκρούει ὡς ἄτρωτος θώραξ καὶ ἀποστρακίζει ἀμέσως πρὸς τὸν ρίπτοντα οἱονδήποτε προσωπικὸν συκοφαντικὸν βέλος διὰ τὰς ὑπευθύνους πράξεις μου ἐν τῇ ἐκτελέσει τῶν δημοσίων καθηκόντων μου.

Ν. ΑΒΡΑΑΜ».

Εἰς τὸ Κυβερνητικὸν Οἰκονομικὸν Συμβούλιον, ἐκτὸς τοῦ Προεδρεύοντος τῆς Κυβερνήσεως κ. Γονατᾶ, τῶν Ὑπουργῶν τοῦ Συντονισμοῦ, τῶν Οἰκονομικῶν, ἐμοῦ, τοῦ Ὑφυπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ κ. Αἰλιανοῦ καὶ τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Υ.Ε.Ν. κ. Σκαρπέτη καὶ τῶν Οἰκονομικῶν κ. Μουζάκη, παρίστατο καὶ ὁ τότε Ἀρχηγὸς τῆς Κυβερνητικῆς Οἰκονομικῆς Ἀποστολῆς εἰς τὴν Ἀμερικὴν Ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματος τῶν Βενιζελικῶν Φιλελευθέρων κ. Σοφοκλῆς Βενιζέλος, ὁ ὁποῖος μάλιστα εἰς τὸ Συμβούλιον ἐκεῖνο εἶπεν ἐπὶ λέξει: «Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας εἶναι καὶ νομικός. Χρειάζεται νὰ πάῃ ἐπὶ τόπου, ἵνα παρακολουθήσῃ τὰς ἀπαιτουμένας ἐνεργείας καὶ διατυπώσεις διὰ τὴν ἐπιβαλλομένην ἐπίσπευσιν τῆς ἀγορᾶς τῶν 100 αὐτῶν πλοίων», τὰ ὁποῖα εἶχεν ὑποσχεθῆ ἡ Ἀμερικανικὴ Κυβέρνησις εἰς τὴν ὑπὸ τὸν κ. Βενιζέλον καὶ τὸν κ. Αἰλιανὸν Κυβερνητικὴν Οἰκονομικὴν Ἀποστολὴν κατὰ τὸν Αὔγουστον τοῦ 1946. Ἡ δήλωσις περὶ παροχῆς τῆς ἐγγυήσεως, ἐδόθη συμφώνως πρὸς τὸν νόμον, τὸν ὁποῖον ἐψήφισεν ἡ Βουλὴ τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1946, νόμον, εἰς τὸν ὁποῖον ἐτέθη ὁ ὅρος ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐντὸς μηνὸς ἀφ’ ἧς δώσῃ τὰς ἐγγυήσεις, ὀφείλει νὰ καταθέσῃ τὰ σχετικά, νὰ κάμῃ τὴν σχετικὴν ἀνακοίνωσιν εἰς τὸ Σῶμα, διὰ νὰ εὕρῃ τοῦτο τὴν εὐκαιρίαν ν’ ἀσκήσῃ ἔλεγχον. Πρὸ 4 ἡμερῶν, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, δι’ ἐγγράφου του, ἔχει ἀνακοινώσει πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, ὅτι δυνάμει ἰδικῆς του πράξεως συμφώνως τῷ νόμῳ, ἐδόθη ἐντολὴ πρὸς ὑπογραφὴν τῶν σχετικῶν ἐγγυητικῶν δηλώσεων εἰς τὸν ἐν Οὐασιγκτῶνι Ἕλληνα Πρεσβευτὴν διὰ τὴν ἀγορὰν τῶν 100 αὐτῶν Ἀμερικανικῶν πλοίων. Θὰ παρείχετο οὕτως ἡ εὐκαιρία ὅπως τὸ Σῶμα ἐπιληφθῇ τοῦ ἐλέγχου τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς τῆς παροχῆς τῆς ἐγγυήσεως ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως ὁλοκλήρου, τοῦ Προέδρου αὐτῆς κ. Τσαλδάρη, τοῦ Ἀντιπροέδρου αὐτῆς κ. Γονατᾶ, τοῦ Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ κ. Στεφανοπούλου, τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν κ. Χέλμη καὶ ἐμοῦ, πρὸς ἀγορὰν τῶν πλοίων αὐτῶν, ἐγγυήσεως, ἡ ὁποία ἐζητήθη ἀπὸ τὸ Ἀμερικανικὸν Δημόσιον ὡς ἐζητήθη καὶ ἀπὸ τὰς Κυβερνήσεις τῆς Γαλλίας, τῆς Ὁλλανδίας καὶ τῆς Νορβηγίας, συμφώνως πρὸς τὸν νόμον τὸν Ἀμερικανικόν. Τότε καὶ ὁ ὁμιλῶν θὰ ἐλάμβανε, βεβαίως, τὴν εὐκαιρίαν νὰ λογοδοτήσῃ διὰ μακρῶν ἐπὶ τῆς Κυβερνητικῆς του ἀποστολῆς. Διότι ἀφ’ ἧς, ὡς γνωστόν, ἐγένετο ἀνασχηματισμὸς τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἡ σύμπτυξις τῶν Ὑπουργείων καὶ ἡ ἀποχώρησίς μου ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, δὲν μοὶ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ λογοδοτήσω καὶ ἐνώπιον τοῦ Σώματος. Ἐννοεῖται, ὅτι εὐθὺς ὡς ἐπανῆλθον, ἐλογοδότησα δι’ ἀνακοινώσεών μου παραδώσας καὶ τὰ σχετικὰ ἔντυπα συμβόλαια, ἐλογοδότησα διὰ ραδιοφωνικῆς εἰδικῆς ὁμιλίας μου ἀπὸ τοῦ Ραδιοφωνικοῦ Σταθμοῦ Ἀθηνῶν εὐθὺς μετὰ τὰ συκοφαντικὰ δημοσιεύματα περὶ προμηθείας κλπ., εἰς τὴν ὁποίαν μάλιστα ραδιοφωνικήν μου ὁμιλίαν ἐξήγησα διὰ μακρῶν ὑπὸ ποίας συνθήκας, κατὰ ποῖον τρόπον, ὑπὸ ποίας περιστάσεις καὶ παρὰ τίνων ὑπεγράφησαν τὰ Συμβόλαια μεταξὺ τοῦ Ἀμερικανικοῦ Δημοσίου καὶ τῶν καθ’ ἕκαστον Ἑλλήνων ἀγοραστῶν καὶ τὰ συμβόλαια τὰ ὁποῖα συνήφθησαν μὲ ἕνα ἕκαστον τῶν ἀγοραστῶν Ἑλλήνων ἐφοπλιστῶν καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ περιέχουν ὁμοιομόρφους δι’ ὅλους τοὺς ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως καθορισθέντας ὅρους ἀντεγγυήσεως. Τὰ κείμενα τῶν συμβολαίων αὐτῶν, εὑρίσκονται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας καὶ ὅλος ὁ φάκελλος μὲ τὰ σχετικὰ ἔγγραφα. Ὅποιος καλόπιστος ἐπικριτὴς δύναται νὰ λάβῃ γνῶσιν αὐτῶν καὶ νὰ μὴ ἀναμένῃ ἀπὸ τὰ δημοσιεύματα τῆς «Ἐλευθερίας» καὶ τοῦ «Ριζοσπάστη» νὰ λάβῃ πληροφορίας καὶ νὰ σπεύδῃ ἀκάθεκτος νὰ ἀσκῇ κριτικὴν καὶ ἔλεγχον καὶ νὰ ἐκτρέπηται καὶ περιπλανᾶται εἰς ἀναδρομὰς εἰς τὴν ἱστορίαν περὶ ἠθικῆς τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν. Καὶ ἐπειδὴ ἐξ ἀφορμῆς τῆς περιπτώσεώς μου, ὁ κ. συνάδελφος ἐτόλμησε νὰ ὁμιλήσῃ περὶ τοῦ κύρους τοῦ ἠθικοῦ τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, τοῦ... δῆθεν πληγέντος ἐξ αὐτῆς, δύναμαι περιαυτολογῶν ἐπιβεβλημένως, ὅτι στηριζόμενος ἀκλονήτως εἰς τὴν ὅλην μου δημοσίαν ζωὴν ὡς ἐνεργῶς ἀπὸ τοῦ 1923 πολιτευόμενος καὶ ἐκλεγόμενος Ἀντιπρόσωπος τοῦ Ἔθνους, εἰς τὴν ὁποίαν δρῶ παραλλήλως πρὸς τὸ ἱερὸν δικηγορικὸν λειτούργημα, τὸ ὁποῖον ἀσκῶ ἀπὸ τοῦ 1912 ἐνεργῶς εἰς τὴν πρώτην γραμμήν, ὡς εἶναι γνωστὸν εἰς τὸ Πανελλήνιον, ὑποθέτω δὲ καὶ εἰς τοὺς συναδέλφους, τοὺς Νομικούς, τοὺς ἀσκοῦντας τὴν δικηγορίαν, ἔχω, νομίζω, πᾶν δικαίωμα νὰ ἐπαναλάβω ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἰς τὴν κατακλεῖδα τῆς ἐπανορθώσεώς μου τονίζω, ὅτι ὁ ἀπὸ τοῦ 1923 δημόσιος βίος μου ἐκκρούει ὡς ἄτρωτος θώραξ καὶ ἀποστραγγίζει ἀμέσως εἰς τὸν ρίπτοντα οἱονδήποτε προσωπικὸν συκοφαντικὸν βέλος ριπτόμενον κατ’ αὐτοῦ. Τὰ εἶπα καὶ ἄλλοτε ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ὡς Πρόεδρος τῆς Ἀνακριτικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῶν κοινῶν ἀδικημάτων τῆς Δικτατορίας τοῦ 1925 εἰς ἣν θέσιν μὲ εἶχε τοποθετήσει ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος, διότι ἔχω νὰ ἐπιδείξω, ὡς ὁ ἀρχαῖος Δροῦσος, ὅλην μου τὴν ζωὴν ἀπὸ πάσης πλευρᾶς, ὡς δημόσιος ἀνὴρ καὶ ὡς ἐπαγγελματίας. Ὅταν πρὸ ἡμερῶν εἶδε τὸ φῶς εἰς τὴν κομμουνιστικὴν ἐφημερίδα «Ριζοσπάστης» τὸ δημοσίευμα τὸ ὁποῖον ἔφερεν εἰς τὸ βῆμα τοῦτο ὁ κ. συνάδελφος, ὑπὸ τίτλους γενικωτέρους καὶ ὑποτίτλους «Ὁ κόσμος ποὺ κυβερνᾷ, προμήθεια κλπ. αὐτόγραφον διαφθορᾶς», πᾶς τις καλόπιστος Ἕλλην, ζῶν εἰς τὸν τόπον αὐτὸν τὰς ἡμέρας αὐτὰς καὶ πιστεύων εἰς τὸν ἀγῶνα τοῦ Ἔθνους καὶ τοῦ Κράτους κατὰ τῶν ἐχθρῶν αὐτοῦ, τῶν ἐν καταστάσει ἐνόπλου συνωμοσίας κατ’ αὐτοῦ, διεπίστωσε τὸν χαρακτῆρα καὶ τὸν σκοπὸν τῆς συκοφαντικῆς αὐτῆς ἐπιθέσεως. Ἀλλ’ ἐλησμόνησα νὰ εἴπω ὅτι ἡ ἐπανόρθωσις, συμφώνως πρὸς τὸν νόμον, ἐκοινοποιήθη καὶ πρὸς τὸν «Ριζοσπάστην», ἀλλὰ ἐκεῖνος εἶναι καὶ εἶναι παράνομος καὶ ἠρνήθη νὰ τὸ δημοσιεύσῃ, περιορισθεὶς νὰ ἀναγράψῃ δύο λέξεις, ὅτι μᾶς ἔστειλε διὰ κλητῆρος καὶ λέγει ὅτι δὲν ἐπῆρε προμήθειαν, καὶ ἐπανῆλθε τώρα εἰς τὴν συκοφαντίαν ὁ «Ριζοσπάστης». Ἡ «Ἐλεύθερη Ἑλλάδα», ἡ ὁποία εἶχε καταχωρήσει τὸν Φεβρουάριον ἐπίσης σχετικὸν δημοσίευμα, ἠρνήθη νὰ τὴν καταχωρήσῃ. Προσέτρεξα εἰς τὸν Εἰσαγγελέα τῶν Πλημμελειοδικῶν, συμφώνως πρὸς τὸν νόμον, καὶ ὑπεχρεώθη νὰ καταχωρήσῃ καὶ αὐτὴ τὴν ἐπανόρθωσιν. Οὕτως ἐνήργησα εὐθὺς ἀμέσως διὰ τῆς νομίμου ὁδοῦ καὶ κατ’ αὐτῶν ἀκόμη, οἱ ὁποῖοι ἀσυδότως περιφρονοῦν τοὺς νόμους εἰς τὸν τόπον αὐτὸν τοῦ φασισμοῦ καὶ τῆς τυραννίας τῆς δεξιᾶς καὶ δὲν ἐδίωξα τὸν «Ριζοσπάστην» διὰ τὴν ἄρνησιν τῆς δημοσιεύσεως.... τῆς ἐπανορθώσεως. Ὅταν εἶδε, λοιπόν, τὸ φῶς αὐτὸ τὸ κακόηθες καὶ συκοφαντικὸν δημοσίευμα τοῦ «Ριζοσπάστου», τὸ ὁποῖον ἐνεφάνισεν ὡς ἐπιστολὴν ἰδικήν μου πρὸς τὸν υἱόν μου, ἀνέμενα ἐπὶ δύο τρεῖς ἡμέρας καὶ ἐκ τοῦ τρόπου καθ’ ὃν ἐδημοσιεύθη, ὡς καὶ ἐκ τῶν ἐπακολουθησάντων σχολίων καὶ παρερμηνειῶν καθίστατο ἔκδηλος ὁ ἐγκληματικὸς σκοπός. Τὸ ἐσχολίασαν μὲ χαρακτηριστικὰ δημοσιεύματα, π. χ. ὑπὸ τὸν τίλον «Οἴκοθεν. Νοεῖται»... «Ἐν ᾧ μᾶς ἔστειλε μίαν ἐπανόρθωσιν δυνάμει τοῦ νόμου περὶ τύπου, ἄλλα λέγει ἐδῶ, ἐδῶ κάνει τάχα ὁμολογίες ὁ κ. Ἀβραάμ, ὅτι εἰσέπραξε τὴν προμήθειαν αὐτήν, καὶ ἐπῆρε καὶ ἄλλα προσωπικὰ ὠφελήματα, ὅπως βγαίνει ἀπὸ τὴν ἐπιστολὴν αὐτήν». Κύριοι συνάδελφοι, εἶπα ὅτι εἶμαι ἕτοιμος, τὸ λέγω καὶ εἰς τὴν ἐπιστολήν μου αὐτήν, εἶμαι ἕτοιμος νὰ δεχθῶ οἱονδήποτε ἔλεγχον διὰ τὴν ὑπεύθυνον ὡς Ὑπουργοῦ δρᾶσιν μου καὶ ἀνάμιξίν μου εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν τῆς ἀγορᾶς τῶν Ἀμερικανικῶν Λίμπερτυ. Μάλιστα ἐσκόπουν, ἐφ’ ὅσον εἶχα δώσει ἀνακοινώσεις καὶ εἰς τὸν τύπον, ἐλογοδότησα καὶ εἰς τὸν λαὸν τοῦ Πειραιῶς ὁ ὁποῖος μὲ ἔχει στείλει εἰς τὴν Βουλὴν αὐτὴν πρῶτον βουλευτὴν Πειραιῶς κατὰ τρόπον ἐξαιρετικῶς διακριτικόν, καὶ ὁ ὁποῖος μὲ γνωρίζει καλῶς, ἀφ’ ἧς πολιτεύομαι εἰς τὸν Πειραιᾶ καὶ μὲ ἐκλέγει πανηγυρικῶς. Ἐλογοδότησα εἰς τρεῖς ὁμιλίας μου εἰς τὸν λαὸν τοῦ Πειραιῶς καὶ μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία ἀπὸ τὴν θέσιν μου τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, θὰ μοῦ δοθῇ καὶ πάλιν ἡ εὐκαιρία, ὅταν γίνῃ ὁ ἔλεγχος συμφώνως πρὸς τὸν νόμον ἐπὶ τῆς περιπτώσεως αὐτῆς τῆς χορηγήσεως τῆς ἐγγυήσεως παρὰ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, παρὰ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὴν ἀγορὰν τῶν πλοίων αὐτῶν, νὰ λογοδοτήσω. Τὴν ἐπιστολὴν αὐτήν, τὸ κακόηθες, τὸ συκοφαντικόν, τὸ παραποιημένον καὶ διεστραμμένον ἐπὶ σκοπῷ δυσφημίσεώς μου δημοσίευμα αὐτό, τὸ ἔφερα ἐνώπιον τοῦ Εἰσαγγελέως. Τὸ ἔφερα ἐνώπιον τῆς Δικαιοσύνης τὸ δημοσίευμα αὐτό, ὡς πλαστόν, ὡς διεστραμμένον, ὡς νοθευμένον καὶ συκοφαντικόν, ἰδίως εἰς τὰ σημεῖα τὰ ἀφορῶντα τὴν προμήθειαν, τὰ δῶρα, τὸ αὐτοκίνητον, τὰς λεπτομερείας τὰς ἄλλας, αἱ ὁποῖαι ἐθεωρήθησαν παρεξηγήσιμοι καὶ ὕποπτοι. Καὶ θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω τὸ παράπονόν μου...

§79Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἕνας πατέρας, νὰ γράφῃ εἰς τὸ παιδί του τέτοια πράγματα.

§80Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Θέλω, κατόπιν τοῦ γεγονότος τούτου, νὰ διατυπώσω καὶ τὸ παράπονον, διὰ τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ ζητήματος, καὶ δὴ ὡς κατεπείγοντος, ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ἢ, μᾶλλον, ὄχι παράπονον, ἀλλὰ διαμαρτυρίαν. Διότι δὲν συνήθισα ἐγὼ νὰ παραπονοῦμαι. Ἔχω τόσον ἄτρωτον καὶ λευκὸν τὸν δημόσιον καὶ ἰδιωτικόν μου βίον, ὥστε νὰ δύναμαι νὰ κατηγορῶ, διότι ρόλον Εἰσαγγελέως ἔπαιξα εἰς τὸν δημόσιόν μου βίον. Καὶ ὡς ἔλεγον ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τὸ 1929, ὡς Πρόεδρος τῆς Ἀνακριτικῆς ἐπὶ τῶν ἀδικημάτων τῆς Δικτατορίας τοῦ 1925 Ἐπιτροπῆς, ὅταν εἰσηγούμην τὰς σχετικὰς κατηγορίας «ὁ αἰσθανόμενος ἑαυτὸν καθαρὸν κατηγορείτω», ἔλεγον οἱ ἀρχαῖοι πρόγονοί μας. Ἐδέχθην τότε καὶ τὰ συγχαρητήρια τοῦ ἱστορικοῦ Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων καὶ ἔχω καὶ αὐτὸ νὰ τὸ ἐπιδείξω ὡς τίτλον τιμῆς. Διετέλεσα, κύριοι βουλευταί, Ὑφυπουργὸς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνίας, ἐπὶ ἓν ὁλόκληρον ἔτος, τὸ Ὑπουργεῖον, δηλαδή, τὸ ἐνθυμεῖται ὁ κ. Λαδᾶς, τῶν Συμβάσεων. Ὑπῆρξα Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἐπὶ ἕνα ἄλλο ἔτος. Ὑπῆρξα Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης κατὰ μίαν θυελλώδη περίοδον, ἐπὶ δίμηνον ὑπὸ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος. Ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ ὑπενθυμίσω ὅτι ἐπανῆλθον ἀπὸ τὰς Ὑπουργίας μου εἰς τὴν ἄσκησιν τοῦ δικηγορικοῦ λειτουργήματος, χωρὶς νὰ καταλάβω καμμίαν θέσιν Νομικοῦ Συμβούλου, οἱουδήποτε Ὀργανισμοῦ ἢ Τραπέζης, μὲ τὴν ἀτομικὴν συνείδησιν καὶ τὴν καθολικὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἡ πολιτικὴ ἀρετὴ καὶ χρηστότης τῶν παρ’ ἡμῖν διαχειριστῶν τῶν κοινῶν καὶ δημοσίων ἀνδρῶν, οὐδαμῶς οὐδέποτε ἐθίχθη ἐν τῷ προσώπῳ μου. Καὶ ἔχω πᾶν δικαίωμα νὰ ἰσχυρισθῶ ὑπερηφάνως, ἐνώπιον ὑμῶν τῶν Ἀντιπροσώπων τοῦ Ἔθνους, εἰς τὸ ἄτρωτον καὶ ἄσπιλον μέχρι τοῦ 1946 ἀπὸ τοῦ 1923 δημόσιον βίον μου διὰ τῆς δράσεώς μου ὡς Ὑπουργοῦ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Προσέθεσα νέους τίτλους τιμίας διαχειρίσεως τῶν κοινῶν. Ἐκτὸς τοῦ ἄθλου, τὸν ὁποῖον διὰ τῶν ἐπιμόνων καὶ ἐξαιρετικῶν προσπαθειῶν μου κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς Κυβερνητικῆς εἰς Ἀμερικὴν ἀποστολῆς μου, δύναμαι νὰ ἐπικαλεσθῶ καὶ τὴν ἔντονον ἐθνικὴν μου δρᾶσιν, πρὸς διαφώτισιν τῆς ὁμογενείας. Διότι, παραλλήλως πρὸς τὴν ἰδικήν μου ἀποστολήν, εἰργάσθην καὶ ὑπὲρ τῶν Ἑλληνικῶν Ἐθνικῶν Δικαίων, ὡς διεπίστωσαν καὶ διεκήρυξαν εἰς συγκεντρώσεις των πρὸς τιμήν μου, ὅλοι οἱ ἐκπρόσωποι τῶν πατριωτικῶν ὀργανώσεων, αἱ ὁποῖαι δρῶσιν ἐκεῖ ἐθνικῶς. Καὶ ἐπειδὴ τὰς ἡμέρας αὐτὰς ἠσχολήθη ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία μὲ τὴν μεγάλην ὑπόθεσιν τῆς οἰκονομικῆς ἀρωγῆς τῆς Πατρίδος μας, ἐκ μέρους τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, ἔχω καὶ ἐγὼ νὰ ἐπιδείξω μίαν ἔγγραφον καὶ σαφῆ ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου ὑπόσχεσιν, τὴν ὁποίαν μοῦ παρέσχε διὰ τῆς ἀπὸ 10 Δεκεμβρίου 1946 ἐπιστολῆς του ὁ Μεγάλος Πρόεδρος τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν κ. Τρούμαν. Εἰς τὴν ἐπιστολὴν αὐτήν, τονίζει ρητῶς ὅτι «μετὰ τὴν αἰσίαν περαίωσιν τῆς ἰδικῆς σας ἀποστολῆς, διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς ναυτιλίας σας, ἡ Κυβέρνησίς μου θὰ προχωρήσῃ εἰς περαιτέρω οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῆς Ἑλλάδος πρὸς πλήρη ἀνασυγκρότησίν της», ὡς καὶ ἄλλας δηλώσεις ἐπισήμων Ἀμερικανῶν, μὲ τοὺς ὁποίους ἦλθον εἰς ἐπαφήν. Κύριοι βουλευταί, εἶναι ἀνάγκη νὰ ἔχῃ κανεὶς ὑπ’ ὄψει του μηχανισμὸν τῶν διατυπώσεων τοῦ ἐλέγχου τῶν αἰτήσεων τῶν ἀγοραστῶν ἐφοπλιστῶν, τοῦ καθορισμοῦ τῆς προτεραιότητος αὐτῶν κλπ. Ἡ ὑπὸ τὸν κ. Βενιζέλον οἰκονομικὴ ἀποστολὴ εἶχε καταρτίσει ἰδικήν της ἐπιτροπὴν ἐξ ἐφοπλιστῶν τῆς Ἑνώσεως Νέας Ὑόρκης καὶ τοῦ ἀνωτέρου ὑπαλλήλου τῆς ἐν Οὐασιγκτῶνι Ἑλληνικῆς Πρεσβείας. Εἰς αὐτήν, μετὰ τὴν μετάβασίν μου, προσετέθη καὶ ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς τοῦ Υ.Ε.Ν. κ. Σκαρπέτης. Αἱ αἰτήσεις τῶν ἐφοπλιστῶν ἠλέγχοντο ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ὑπεβάλλοντο εἰς τὴν ἁρμοδίαν Ἀμερικανικὴν Ὑπηρεσίαν, ἡ ὁποία ἐξήλεγχεν αὐτάς. Ἡ ἀνάμιξις ἡ ἰδική μου ὑπῆρξε ἀπολύτως καὶ καθαρῶς πολιτική, παρὰ τοῖς ἁρμοδίοις Ὑπουργείοις διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τῆς πραγματοποιήσεως τῆς ὑποσχέσεως πωλήσεως καὶ τῶν 100 πλοίων. Ἀπὸ μέρους τῶν ἀγοραστῶν, μέχρι τέλους σχεδὸν τοῦ Δεκεμβρίου, δὲν ὑπῆρξε προθυμία. Οὐδεμία, λοιπόν, συνέτρεχε περίπτωσις ἢ δυνατότης παροχῆς προμηθείας παρὰ τοῦ πωλητοῦ Ἀμερικανικοῦ Δημοσίου, τὸ ὁποῖον ἐξελιπαροῦμεν ἐπὶ 3 μῆνας νὰ μᾶς πωλήσῃ καὶ τὰ 100. Οὐδεμία ἐπίσης ὡς ἐκ τῶν συνθηκῶν, κατὰ τὰς ὁποίας ὑπεβάλλοντο καὶ ἠλέγχοντο αἱ αἰτήσεις, ὑπῆρχε δυνατότης παροχῆς προμηθείας οἱασδήποτε, εἰς οἱονδήποτε, πολὺ περισσότερον εἰς ἐμέ. Ἐγώ, ἐλησμόνησα ἀπεκόμισα ἓν ὠφέλημα, τὴν πάθησιν τῆς καρδίας μου διὰ τὴν ὁποίαν γίνεται λόγος εἰς τὸ δημοσίευμα αὐτό, εἰς τὴν ἐπιστολὴν αὐτήν. Τὸ καρδιογράφημα ποὺ ἐπῆρα ἀπὸ τὸν Ἀμερικανὸν ἰατρὸν καὶ ἔδειξα εἰς τὸν ἰδικόν μας καρδιολόγον Κανατσούλην, γίνεται κρυπτογράφημα διὰ νὰ ἰσχυρισθῇ ἡ «Ἐλεύθερη Ἑλλάδα»: «Νὰ ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ἀλληλογραφεῖ μὲ τὸ παιδί του κρυπτογραφικῶς». Αὐτὸ τὸ ὄφελος ἀπεκόμισα.

§81Χ. ΛΑΔΑΣ. Αὐτὸς ὁ Κατσούλης, εἶναι ὁ ἰατρὸς Κανατσούλης;

§82Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Εἶναι ὁ Κανατσούλης, καὶ τὸ κρυπτογράφημα εἶναι τὸ καρδιογράφημα. Οἱ ἰατροὶ κύριοι Μαρούλης καὶ Κανατσούλης μοὶ συνέστησαν μετὰ τὴν ἐπάνοδόν μου νὰ ἀναπαυθῶ καὶ ἔμεινα εἰς ἣν Κηφισιάν, ἐπὶ 1½ μῆνα. Αὐτὰ ἔχω ἀποκομίσει ἀπὸ τὴν ἐπιτυχῆ αὐτὴν ἀποστολήν μου. Οὐδὲν ἀπολύτως, οὐδὲν ἄλλο ὠφέλημα προσωπικὸν ὑλικὸν ἀπεκόμισα. Ἐὰν ἀπεκόμισέ τις ὀφέλη εἶναι ἡ Ἐθνική μας οἰκονομία, ἡ ὁποία θὰ τονωθῇ διὰ τῆς εἰσαγωγῆς συναλλάγματος ἐκ τῶν εἰσοδημάτων τῆς ποντοπόρου ναυτιλίας μας, θὰ ἀπεκόμισεν ὀφέλη ὁ ναυτεργατικὸς κόσμος τῆς Πατρίδος μας, ὁ ναυτεργατικὸς κόσμος τοῦ Πειραιῶς, διότι 4.000 ναυτεργάται εὗρον ἐργασίαν καὶ ἀφῃρέθη οὕτω ἀπὸ τὸν κομμουνισμὸν μέγα ἔδαφος ἐκμεταλλεύσεως. Νομίζω ὅτι ἐπαρκῶς διεφωτίσθη ἡ Βουλὴ μὲ τὰς δηλώσεις μου αὐτάς. Ἡ Δικαιοσύνη, ἐνώπιον τῆς ὁποίας προσέφυγον ὑποβαλὼν μήνυσιν διὰ τῆς ὁποίας ἐκ τοῦ νόμου παρέχεται εἰς τοὺς μηνυομένους τὸ δικαίωμα τῆς ἀποδείξεως τῆς ἀληθείας καὶ ἐκ προκαταβολῆς ἀπεκδεχθεὶς τὴν θέσιν καὶ τοῦ κατηγορουμένου ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν. Δυστυχῶς τὸ δημοσίευμα αὐτὸ καὶ τὴν σχετικὴν ἑρμηνείαν καὶ ἐπιχειρηματολογίαν τοῦ κομμουνιστικοῦ ἐντύπου υἱοθέτησαν καὶ ἄλλαι ἐφημερίδες ἰσχυριζόμεναι ὅτι οὐδεμίαν συγγένειαν εἶχον πρὸς αὐτά. Ἐν τούτοις διεκδικοῦν ἀδιστάκτως τὸν ρόλον τῶν ἐξωκοινοβουλευτικῶν κηδεμόνων καὶ Εἰσαγγελέων τῆς ἠθικῆς καὶ τοῦ κύρους τοῦ ἐνεργοῦ πολιτικοῦ καὶ κοινοβουλευτικοῦ κόσμου καὶ τολμοῦν νὰ προμαντεύσουν ἢ καὶ νὰ ὑποδεικνύουν τὰς κυρώσεις τὰς ὁποίας τάχα καλεῖται ἡ ἐκ τῶν ἐκλογῶν προελθοῦσα Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, νὰ ἐπιβάλῃ κατὰ τοῦ ὑποφαινομένου, ὡς ἀναξίου δῆθεν ἀντιπροσώπου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος τὸν ἔστειλεν ἐδῶ πρῶτον ἐκλεκτόν του. Διότι πρέπει ὁπωσδήποτε ἄνευ λαϊκῆς ἐντολῆς νὰ καταλάβουν τὴν θέσιν τῶν ἐντολοδόχων τοῦ Λαοῦ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι περιεφρόνησαν καὶ ἀπέφυγαν τὸν λαὸν ὅπως ὁ διάβολος τὸ λιβάνι καὶ τὸν ὑβρίζουν ὡς ἐθελόδουλον καὶ φασιστικόν, διότι ὁπωσδήποτε πρέπει νὰ ἀναλάβουν τὴν Κυβέρνησιν τοῦ τόπου νέα εἴδωλα διὰ νὰ σώσουν φεῦ! τὸν τόπον, ὅπως τὸν ἔσωσαν καὶ ἄλλοτε. (Χειροκροτήματα).

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατόπιν τῆς ὁμιλίας τοῦ κυρίου Ἀβραὰμ ἡ συζήτησις αὐτὴ θεωρεῖται λήξασα.

§84Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Ἀσφαλῶς.

§85Χ. ΛΑΔΑΣ. Ἀφ’ ἧς ἡ ἐπιστολὴ προσεβλήθη ὡς πλαστή, ἡ συζήτησις ἐτελείωσε.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπανέρχομαι εἰς τὸ ζήτημα τῆς δημοσιεύσεως τῶν ἐρωτήσεων καὶ ἐπερωτήσεων. Ἐξετυπώθησαν δέκα ὁλόκληρα τυπογραφικὰ φύλλα. Παρακαλῶ τοὺς κ.κ. συναδέλφους νὰ τὰ κρατήσουν, διότι δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ νέα ἐκτύπωσις καὶ θὰ ἐκτυποῦνται μόνον αἱ ἑκάστοτε νέαι ὑποβαλλόμεναι. Ἐπίσης παρακαλῶ τοὺς κυρίους συναδέλφους οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἐνδιαφέρον ἐπὶ ἐρωτήσεων καὶ ἀναφορῶν, ἐπίσης δὲ περὶ ἐπερωτήσεων, αἱ ὁποῖαι ἀκυροῦνται σήμερον ἄκαιροι πλέον, νὰ διέλθουν τοῦ Γραφείου ἐρωτήσεων καὶ ἀναφορῶν καὶ ἐπερωτήσεων καὶ νὰ τὰς διαγράψουν.

§87Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Διατὶ νὰ μὴ γίνῃ ἀντιστρόφως. Οἱ κύριοι συνάδελφοι οἱ ὁποῖοι ἐπιθυμοῦν νὰ τὰς διατηρήσουν νὰ κάμουν περὶ τούτου ρητὴν δήλωσιν, ἄλλως νὰ διαγραφοῦν.

§88Χ. ΛΑΔΑΣ. Ὄχι, ὄχι.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται νὰ λυθῇ ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον.

§90ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6 μ. μ. μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 9.10′ μ. μ.).