1947.05.06

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 108η

Τρίτη 6 Μαΐου 1947

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 6.30′ μ. μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Μ. Καροῦσος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Μ. ΚΑΡΟΥΣΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Δρόσος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς, κλπ.

§4Γ. ΔΡΟΣΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Ἀρκαδίας κ. Ι. Μαρινᾶκος καταθέτει τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν τῶν προσφύγων ὀρεινῆς Κυνουρίας δι’ ἐγκατάλειψιν περιοχῆς εἰς χεῖρας τῶν τρομοκρατῶν παρὰ τὴν δοθεῖσαν ὑπόσχεσιν καὶ ζητούντων τὴν ἄμεσον ἐμπέδωσιν τῆς τάξεως. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Δ. Ζησόπουλος καταθέτει ὑπόμνημα τῶν ἀμπελοδενδροκομικῶν συνεταιρισμῶν Γρεβενῶν αἰτούντων χορήγησιν βοηθημάτων, μακροπροθέσμων δανείων, ἐφαρμογὴν νόμου ὑποχρεωτικῆς ἀσφαλείας ἀμπελουργῶν καὶ δενδροκόμων. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Μόσχος καταθέιει τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν τῶν κατοίκων τοῦ χωρίου Καστανούσης διὰ τὰς γενομένας ἀγριότητας καὶ λεηλασίας τοῦ χωρίου των παρὰ τῶν σλαυοκομμουνιστῶν καὶ ζητεῖ τὴν ἄμεσον ἀποστολὴν στρατιωτικῶν ἐνισχύσεων καὶ ἐγκατάστασιν τάγματος στρατοῦ πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς σοβαρᾶς καταστάσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Βασιλειάδης καταθέτει τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν τῶν κατοίκων Κατερίνης διὰ τὸν φόνον τοῦ τέως Δημάρχου Λεμονοπούλου καὶ ἑτέρων τριῶν πολιτῶν ὡς καὶ διὰ τὸν ἐμπρησμόν τοῦ Δημαρχιακοῦ Μεγάρου καὶ ζητούντων τὴν λῆψιν ἀμέσων μέτρων πρὸς προστασίαν αὐτῶν καὶ τῆς περιουσίας των. Ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Καρυῶν διὰ τηλεγραφήματός του ἀναφέρει ὅτι οἱ κάτοικοι Κωμοπόλεως ἀναχωροῦν ἐκ τῆς Κοινότητος καθ’ ὅσον αὕτη ἐγκατελείφθη παρὰ Χωροφυλακῆς καὶ Ἐθνικῶν δυνάμεων καὶ ζητεῖ ἄμεσον ἀποστολὴν στρατιωτικῆς δυνάμεως. Ὁ Ἐμπορικὸς καὶ Βιομηχανικὸς Σύλλογος Καρλοβασίων διαμαρτύρονται διὰ τὴν μονοπωλιακὴν διαχείρισιν καὶ εἰσαγωγὴν γεωργικῶν ἐφοδίων παρὰ τῆς Ἀγροτραπέζης καὶ ζητεῖ τὸν περιορισμὸν ταύτης εἰς τὴν καθαρῶς ἀποστολήν της. Τὸ Ταμεῖον Συντάξεων μηχανικῶν καὶ ἐργοληπτῶν Δημοσίων Ἔργων Ἀθηνῶν ζητεῖ ὅπως ἐπὶ τοῦ ἐκκρεμοῦντος σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Τ.Σ.Μ. Ε.Δ.Ε. κειμένων διατάξεων μὴ συμπεριληφθῶσιν οἱ ἀπασχολούμενοι εἰς τὰς Δημοσίας ὑπηρεσίας τοπογράφοι βοηθοὶ κλπ. Τὰ μέλη τοῦ Συλλόγου πωλησάντων ἀκίνητα ἐπὶ κατοχῆς συνελθόντα εἰς συνέλευσιν μετὰ 8.000 μελῶν εἰς τὸ θέατρον «Ἀπόλλων» διαμαρτύρονται διὰ τὴν παρελκυστικὴν τακτικὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ ζητοῦν τὴν ἐντὸς 15θημέρου ψήφισιν νομοσχεδίου παρὰ τῆς Βουλῆς διὰ τὴν ὁλοκληρωτικὴν ἀκύρωσιν τῶν γενομένων ἀγοραπωλησιῶν. Ὁ Δικηγορικὸς Σύλλογος Πειραιῶς ἐκφράζει τὴν βαθυτάτην αὐτοῦ λύπην δι’ ἐπανειλημμένα πλήγματα εἰς βάρος τοῦ κλάδου των καὶ διὰ διορισμὸν ἀθρόων δικηγόρων στερουμένων προσόντων. Ὁ Χ. Μαλλίρης κάτοικος Τριπόλεως διαμαρτύρεται διὰ τὴν συνεχιζομένην ἐπίταξιν τῆς οἰκίας του ἀπὸ τοῦ ἔτους 1941 καὶ ζητεῖ τὴν ἀποδέσμευσιν ταύτης. Ἐπιτροπὴ κατοίκων Κοινότητος Φελίων περιφερείας Κ. Κλειτορίας καὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Δρυανόβου Ἐλασσῶνος ζητεῖ ἄμεσον ἀποστολὴν βοηθημάτων καὶ τροφῶν καὶ ἀναστολὴν ἐξοφλήσεων ληξιπροθέσμων δανείων Ἀγροτραπέζης, λόγῳ ὁλοκληρωτικῆς καταστροφῆς δημητριακῶν καὶ ἀμπέλων. Τὸ Συμβούλιον καπνεργατῶν, στιβαδόρων, ἀρχιεργατῶν Καβάλλας καπνοῦ ζητεῖ τὴν ἐπίλυσιν τῶν κάτωθι αἰτημάτων: Αὔξησιν ἡμερομισθίων 75%, οἰκονομικὴν ἐπιχορήγησιν Κράτους εἰς Τ.Α.Κ., ἔξοδον ὑπερηλίκων ἐργατῶν κ.λ.π. Οἱ Πρόεδροι ἀναπήρων θυμάτων πολέμου 1912–22 Ἠλείας, Ἰωαννίνων, Φιλιατρῶν καὶ ἄλλων περιφερειῶν ζητοῦν ὅπως ἀποτραπῇ ἡ μείωσις ποσοστοῦ κρατήσεως νόμου 1226. Ὁ Ξ. Δημητρακόπουλος χωροφύλαξ ἐκ Καρδίτσης λεηλατηθεὶς ὑπὸ τῶν συμμοριτῶν ζητεῖ χορήγησιν κλινοσκεπασμάτων, ἱματισμοῦ κλπ. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 101078) 30.4.47 ἐγγράφου του ἀνακοινοῖ ὅτι παρέσχε ὑπὲρ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος τὴν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου διὰ τὴν χορήγησιν εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν συμπληρωματικοῦ δανείου δραχμῶν 5.000.000.000 (πέντε δισεκατομμυρίων δραχ.). Οἱ Πρόεδροι Κοινοτήτων Βοΐου διαμαρτύρονται δι’ ἐγκατάλειψιν περιφερείας των εἰς χεῖρας Σλαυοκομμουνιστῶν καὶ ζητοῦν ἄμεσον ἀποστολὴν Ἐθνικῶν δυνάμεων δι’ ἐμπέδωσιν τάξεως καὶ ἀσφαλείας. Ὁ βουλευτὴς κ. Μ. Μαυροκορδᾶτος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἐν Θεσσαλονίκῃ Σωματείου ἀστέγων «Οἱ Ἅγιοι Ἀνάργυροι» ζητούντων χορήγησιν γηπέδου πρὸς ἀνέγερσιν κατοικιῶν κλπ. Ὁ κ. Σ. Βενιζέλος (Ὑπ. Ἐμπορ. Ναυτιλίας) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 20 τοῦ νόμου 5304 «περὶ μέτρων προστασίας τῆς ἐπιβατηγοῦ Ναυτιλίας» καὶ τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νόμου 1303)1938 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 5304». Ὁ βουλευτὴς κ. Λ. Κουτσοπέταλος καταθέτει πρότασιν νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ. 132)1946 «περὶ ἐξετάσεων τῶν φοιτητῶν τῶν Πανεπιστημίων κ.λ.π.». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Καλαμαρᾶς καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως διατάξεών τινων τοῦ ὑπ’ ἀριθ’ 200)1946 Ν. Διατάγματος». Ἀπαντήσεις Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν. Ι. Ὑπουργείου Στρατιωτικῶν. Α). Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Λάππα καὶ Α. Ἀντωνίου. Κατὰ κανόνα αἱ προσκλήσεις ἐνεργοῦνται καθολικαὶ καὶ περιλαμβάνουν ὡρισμένας κλάσεις καὶ περιφερείας. Εἰς ὡρισμένας ὅμως ἐλαχίστας περιπτώσεις, ἰδίᾳ διὰ τὴν συγκρότησιν εἰδικῶν τμημάτων, ἐπιβάλλεται ἡ κλῆσις δι’ ἀτομικῶν προσκλήσεων ἀτόμων εἰδικῶς ἐξησκημένων. Παρακαλοῦνται οἱ ἐρωτῶντες βουλευταὶ ν’ ἀναφέρωσι συγκεκριμένα γεγονότα καὶ οὐχὶ φήμας τῶν τριόδων ἀποσκοπούσας εἰς δυσφήμησιν τοῦ Στρατοῦ πρὸς ἐξυπηρέτησιν ξένων συμφερόντων. Ἀθῆναι τῇ 5.2.47

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ

καὶ Β) ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σωτηριάδου. Αἱ ἁρμόδιαι Ἀρχαὶ ἔχουσιν ἐξουσιοδοτηθῆ νὰ καλῶσι δι’ ἀτομικῶν προσκλήσεων διὰ τὰς Μονάδας Ἀσφαλείας ὑπαίθρου, ἐφέδρους ἢ στρατευσίμους οἵτινες στρατευόμενοι παραμένουσιν εἰς τὸν τόπον καταγωγῆς (ἔφεδροι νοοῦνται οἱ ἐκπληρώσαντες τὰς στρατιωτικάς των ὑποχρεώσεις καὶ συμπληρώσαντες τὸ πεντηκοστὸν ἔτος τῆς ἡλικίας των, πέραν δὲ τῆς ἡλικίας ταύτης δὲν στρατεύονται). Ἐὰν συνεχῶς ἐγένετο πρόσκλησις ἀτόμου ὑπερβάντος τὸ 50ὸν ἔτος τῆς ἡλικίας του (δι’ ὃ παρακαλεῖται ὁ ἐρωτῶν κ. βουλευτὴς ν’ ἀναφέρῃ συγκεκριμένα στοιχεῖα), τοῦτο θὰ προῆλθεν ἐκ λάθους τῶν στοιχείων του. Ἀθῆναι τῇ 10.2.47

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ

§5Ι. ΜΑΡΙΝΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ μένῃ ἐγκαταλελειμμένη ἡ Πελοπόννησος εἰς τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ καὶ ἡμεῖς νὰ ἀδιαφοροῦμε τελείως. Ἀπὸ 8ημέρου οἱ τρομοκράται εἶναι κυρίαρχοι σχεδὸν ἁπάσης τῆς Κυνουρίας χωρὶς οὔτε κἂν νὰ παρουσιάζεται σκιὰ κρατική. Ἔφθασαν εἰς τὰ πρόθυρα τῆς Τριπόλεως.

§6Χ. ΛΑΔΑΣ. Νὰ τὸν ἀκούσωμε, κύριε Πρόεδρε, πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Ι. Μαρινᾶκος ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§8Ι. ΜΑΡΙΝΑΚΟΣ. Κύριοι βουλευταί, πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρω μερικὰ γεγονότα τὰ ὁποῖα συνέβησαν εἰς τὴν Πελοπόννησον καὶ ἰδιαιτέρως εἰς τὴν Ἀρκαδίαν. Ἤδη εὑρίσκομαι εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἐπανέλθω καὶ λυποῦμαι διότι ἀπασχολῶ διὰ δευτέραν φορὰν τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ἀλλ’ ἐπιβάλλεται λόγῳ τῆς καταστάσεως ἡ ὁποία παρατηρεῖται. Ἐπέστρεψα χθὲς ἐκ Τριπόλεως. Προχθές, ἐὰν ἐπροσέξατε, εἶχον ἀποστείλει ἕνα τηλεγράφημα εἰς τὸ ὁποῖον διεξετραγώδουν τὴν κατάστασιν. Ἀλλόφρων ὁ κόσμος τῆς Ἀρκαδίας, ἀλλόφρων κυριολεκτικῶς εὑρίσκεται πρὸ τελείας καταστροφῆς λόγῳ τῆς ἀνομβρίας καὶ ἰδίως τοῦ παγετοῦ ὁ ὁποῖος πρὸ ἡμερῶν κατέστρεψε τὸ σύμπαν καὶ δὲν ἔχει ἀφήσει τίποτε, καὶ τὰ σιτηρὰ ἀκόμη ἔχουν καταστραφῆ τελείως ἀφοῦ τὰ κόβουν γιὰ σανό. Πρὸ αὐτῆς τῆς καταστάσεως εὑρισκομένου τοῦ λαοῦ ἐπέδραμον οἱ τρομοκράται διὰ νὰ τοῦ δώσουν τὸ τελειωτικὸν κτύπημα. Θὰ ἐλάβατε, πιστεύω, γνῶσιν τῶν γεγονότων τὰ ὁποῖα πρὸ 8ημέρου διεδραματίσθησαν εἰς τὴν Κυνουρίαν. Εἰς τὴν ἐπαρχίαν αὐτήν, ὑπῆρχον δύο σταταὶ δυνάμεις, ἡ μία εἰς τὸν Ἅγιον Πέτρον ἀπὸ 120 ἄνδρας καὶ ἡ ἄλλη εἰς τὴν Καστάνισσα ἀπὸ 80 ἄνδρας. Μυστηριωδῶς πως αἱ δυνάμεις αὐταὶ ἀπεσύρθησαν διὰ τρίτην φοράν. Κατόπιν τῆς ἀποσύρσεως αὐτῆς ἔμειναν κυρίαρχοι πλέον οἱ τρομοκράται. Ὑπὸ τὴν ἀπόλυτον κυριαρχίαν τους ἡ Κυνουρία λεηλατεῖται, καθημερινῶς φονεύονται ἀθῷοι πολῖται καὶ καταστρέφεται τὸ πᾶν. Ὁ κόσμος ὑπὸ τὴν ἐπίδρασιν τῆς τρομοκρατίας αὐτῆς, εὑρίσκεται πρόσφυξ σήμερον εἰς διάφορα ἄλλα χωριά. Ἔφθασαν οἱ τρομοκράται εἰς τὰ πρόθυρα τῆς Τριπόλεως. Ὑποβάλλω τὴν πρότασιν ὅπως σχηματισθῇ μία κοινοβουλευτικὴ ἐπιτροπὴ νὰ ἐξετάσῃ τὸ ὅλον ζήτημα τὸ ὁποῖον παρουσιάζεται. Διότι δὲν εἶναι ἁπλοῦν ζήτημα. Ἕνας ταγματάρχης διετάχθη μὲ μίαν διλοχίαν νὰ ἔλθῃ εἰς ἐπαφὴν καὶ νὰ καταδιώξῃ τοὺς τρομοκράτας τοὺς εὑρισκομένους εἰς Ἅγιον Πέτρον. Αὐτὸς ὁ κύριος ἔκαμε μίαν ἐπίδειξιν ἐπ’ αὐτοκινήτου μὲ 11 ἄλλα αὐτοκίνητα, εἰς οὐδεμίαν ἦλθεν ἐπαφήν, ἀνέφερε ψευδῆ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον γεγονότα καὶ ἐπανῆλθεν εἰς τὴν Σπάρτην ἐπιδεικτικώτατα. Εἰς τὴν Τρίπολιν ὑπάρχουν δυνάμεις 2.000 στρατιωτῶν. Ἐνῶ ὁ καταδιωκόμενος κόσμος ἀλλόφρων προστρέχει εἰς τὰς ἀρχάς, ἐπικαλούμενος τὴν ἐνίσχυσίν των, φεύγει ἀπογοητευμένος διότι αὗται ἰσχυρίζονται ὅτι ἀδυνατοῦν νὰ προστρέξουν εἰς καταδίωξιν τῶν τρομοκρατῶν, διότι ὁ στρατὸς ἐκπαιδεύεται. Πρὸ αὐτῆς τῆς καταστάσεως ἀπηυθύναμεν τηλεγραφήματα, ἐζητήσαμε ἐνισχύσεις. Ἀπογοητευμένος ὁ κόσμος αὐτὸς ἐρωτοῦσε: Τὶ γίνεται; Τὶ κάνει ὁ στρατός; Διατὶ δὲν ἀποστέλλονται 200 ἄνδρες εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις; Δὲν θὰ γίνῃ τέλος πάντων ἕνας ἀντιπερισπασμός; Καθ’ ὅσον οἱ τρομοκράται δὲν ἐτόλμουν νὰ εἰσέλθουν εἰς τὸν Δῆμον Τανίας ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖται ἀπὸ 7 χωριά. Ἀφοῦ ἔκαμαν ἀνίχνευσιν πλήρη καὶ εἶδαν ὅτι τὸ Κράτος ἀδρανεῖ ἐγκληματικώτατα, ἐν τῇ πεποιθήσει πλέον ὅτι οὐδεμία ἀντίστασις θὰ τοὺς προεβάλλετο καὶ οὐδὲν πρόσκομμα θὰ τοὺς παρουσιάζετο, εἰσήλασαν ἀπὸ χθὲς καὶ δῃώνουν τὰ πάντα. Τὰ χωρία αὐτὰ εἶναι καμμένα πρὸ τριετίας ἀπὸ τοὺς τρομοκράτες ἰδίως ὁ Ἅγιος Νικόλαος τοῦ ὁποίου 126 σπίτια ἔχουν ἀποτεφρωθῆ, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ αὐτὸ ποὺ ἔμενα ἐγώ.

§9Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Τὶ ἐννοεῖτε τρομοκράτας, κύριε συνάδελφε;

§10Ι. ΜΑΡΙΝΑΚΟΣ. Τοὺς συμμορίτας.

§11ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πόσοι εἶναι αὐτοὶ οἱ συμμορῖται;

§12Ι. ΜΑΡΙΝΑΚΟΣ. Οἱ συμμορῖται πέρυσι καὶ τέτοιον καιρὸν ἦσαν 50, τώρα θὰ ἔχουν φθάσει τοὺς χιλίους.

§13ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Περὶ τοὺς 600 εἶναι κύριε συνάδελφε.

§14Ι. ΜΑΡΙΝΑΚΟΣ. Χίλιοι καὶ παραπάνω εἶναι. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν ποὺ σᾶς ὁμιλῶ εἶναι χίλιοι, αὔριον ἴσως εἶναι 1200.

§15Α. ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἔχει σημασίαν ὁ ἀριθμός. Σημασίαν ἔχει τὸ γεγονὸς ὅτι ἐλλείπει οἱαδήποτε κρατικὴ παράστασις.

§16Ι. ΜΑΡΙΝΑΚΟΣ. Παρουσιάζεται δὲ τὸ Ἐπιτελεῖον τὸ ὁποῖον δὲν ἐννοεῖ νὰ διακόψῃ τὴν ἐκπαίδευσιν ἂν καὶ ἔχει αὕτη συμπληρωθῆ, διότι ὑπολείπονται μόνον 10 ἡμέραι. Ἀλλ’ ἐγὼ ἐρωτῶ: οἱ συμμορῖται αὐτοὶ εἶναι ἐκπαιδευμένοι; Καὶ ποίας ἡλικίας εἶναι; 18 ὡς 19 ἐτῶν εἶναι οἱ περισσότεροι, ἐλεεινοί, ξυπόλητοι καὶ ἐξηντλημένοι. Εἰς τὸ Ἄστρος πρὸ ἡμερῶν οἱ συμμορῖται εἰσῆλθον τὴν ἡμέραν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐπρόκειτο νὰ γίνῃ ἡ μισθοδοσία τῶν ὑπαλλήλων ὑπολογίζοντες ὅτι θὰ εὕρισκον τὸ Ταμεῖον γεμᾶτο λεπτά. Ἀλλ’ ὁ ταμίας δὲν εἶχε παραλάβει καὶ εὑρέθησαν εἰς τὸ Ταμεῖον μόνον 2½ ἑκατομμύρια ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι 43 ἑκατομμύρια. Ἐφώναξαν τὸν ταμίαν καὶ τοῦ εἶπον ποῦ εἶναι τὰ λεπτά· τοὺς εἶπε δὲν ὑπάρχουν. Τὸ γεγονὸς εἶναι ὅτι τὸ Κράτος δὲν ἠμπορεῖ νὰ παρουσιάζεται ἐγκληματικῶς ἀπαθὲς πρὸ αὐτῆς τῆς καταστάσεως. Διότι διατρέχει τὸν κίνδυνον νὰ ἀποκοπῇ πλέον ἡ συγκοινωνία τῆς Μεσσηνίας καὶ τῆς Λακωνίας μὲ τὴν πρωτεύουσαν διότι εἰς τὸ σημεῖον ποὺ ἔφθασαν οἱ ἀντάρτες ἐὰν κατεβοῦν μίαν ὥραν ἀκόμη θὰ ἀποκόψουν τὴν σιδηροδρομικὴν γραμμήν. Τὶ νὰ εἰποῦμεν εἰς τὸν κόσμον αὐτὸν ὅταν βλέπῃ ὅτι μέσα εἰς τὴν Τρίπολιν εὑρίσκεται τόσος στρατὸς καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ διατεθῇ μία μικρὰ δύναμις; Τὸ μέγα κακὸν εἶναι ὅτι δὲν ὑπάρχει συντονισμὸς ἐνεργείας, ὑπάρχουν διαφοραὶ μὲ τὴν χωροφυλακὴν καὶ μὲ τὸ πεζικόν. Τὸ χειρότερον δὲ ἀπὸ ὅλα εἶναι ὅτι τηλεγράφημα τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς Χωροφυλακῆς κ. Δημουλᾶ ἐκ Σπάρτης ἀποστελλόμενον εἰς τὴν ἀνωτάτην διοίκησιν Τριπόλεως ἡ ὁποία ἐζήτει βοήθειαν, λέγει ὅτι ὁ διαχωρισμὸς τῆς ἐνεργείας αὐτοῦ εἶναι μέχρις ὡρισμένου σημείου καὶ ἡ Κυνουρία εἶναι ἐκτὸς τῆς ἁρμοδιότητος αὐτοῦ.

§17Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Κύριε συνάδελφε, νὰ ἐρωτήσωμεν τὴν Κυβέρνησιν ποῖος ἔχει τὴν ἁρμοδιότητα τῆς Πελοποννήσου.

§18Ι. ΜΑΡΙΝΑΚΟΣ. Τὴν ἔχει τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίας Τάξεως.

§19Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Εἰς τὰ χαρτιὰ τὴν ἔχει.

§20Δ. ΜΑΞΙΜΟΣ (Πρόεδρ. Κυβερν.). Εἰς τὴν Πελοπόννησον ἔχει ἁρμοδιότητα τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίας Τάξεως. Ἀπεφασίσθη πρὸ δύο ἡμερῶν νὰ σταλῇ εἰς τὴν Πελοπόννησον εἷς ἀνώτατος στρατιωτικὸς διοικητὴς μετὰ ἐπιτελείου 5–6 ἀξιωματικῶν, οἱ ὁποῖοι νὰ ἀναλάβουν τὸ ζήτημα τῆς Πελοποννήσου. Ἐπίσης ἀπεφασίσθη νὰ γίνῃ στρατολογία 1500 χωροφυλάκων, καὶ ἐλπίζεται διὰ τοῦ μέτρου τούτου ὅτι θὰ ἐπέλθῃ μία βελτίωσις ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῆς Πελοποννήσου. Δυστυχῶς παρουσιάζονται δυσχέρειαι εἰς τὴν στρατολογίαν χωροφυλάκων.

§21Π. ΚΑΤΣΩΤΑΣ. Διατὶ χωροφύλακες; Ἐπιστράτευσις μιᾶς ἡλικίας.

§22Δ. ΜΑΞΙΜΟΣ (Πρόεδρ. Κυβερν.). Μελετᾶται τὸ ζήτημα. Δι’ αὐτὸ τὸ ζήτημα ἔχω σήμερον τὸ βράδυ συμβούλιον εἰς τὰς 8, μετὰ τῶν κ. βουλευτῶν καὶ μετὰ τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ ἐπιτελείου, τοῦ Ὑπουργοῦ Στρατιωτικῶν καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ Δημοσίας Τάξεως, καὶ ἐλπίζομεν ὅτι θὰ ἐπιτευχθῇ ἡ λύσις τοῦ οὐσιώδους αὐτοῦ ζητήματος. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἄλλο ζήτημα τῆς χρησιμοποιήσεως τῶν ἀνδρῶν, οἱ ὁποῖοι εἶναι εἰς τὰ κέντρα ἐκπαιδεύσεως καὶ γυμνάζονται εἰς τὴν Πελοπόννησον ὑπάρχουν ἀντιρρήσεις δι’ ἕνα μέσον χρησιμοποιήσεως καθ’ ὅσον οἱ νέοι, οἱ ὁποῖοι γυμνάζονται ἐκεῖ δὲν ἔχουν περατώσει ἀκόμη τὴν στρατιωτικήν των μόρφωσιν. Ἡ δὲ στρατιωτικὴ ἡγεσία νομίζει ὅτι εἶναι ἐγκληματικὴ ἡ χρησιμοποίησις τῶν ἀνδρῶν αὐτῶν, ἐφ’ ὅσον ἀκόμη εἶναι ἀγύμναστοι.

§23ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ ἔχει δίκαιον.

§24Δ. ΜΑΞΙΜΟΣ (Πρόεδρ. Κυβερν.). Ἔχει δίκαιον. Καὶ ἐγὼ τὸ παρετήρησα καὶ τοὺς εἶπα, ὅτι Κύριοι ἔχετε δίκαιον, πρέπει νὰ λάβετε ὑπ’ ὄψι σας, ὅτι ὅταν τὰ σπίτια μας καίγωνται καὶ δὲν ἔχομεν μίαν ἀντλίαν, πρέπει ὅπως δήποτε νὰ εὕρωμεν τρόπον νὰ σβήσωμεν τὴν φωτιά. Ἐδόθησαν 2 τάγματα καὶ δύο διλοχίαι ἀλλὰ διὰ στατικὴν χρησιμοποίησιν. Ἐλπίζομεν ὅμως, ὅτι διὰ τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα ἐλάβομεν, θὰ ἐπιτευχθῇ μία τακτοποίησις, διότι εἶναι μία κατάστασις, ἡ ὁποία ἀπασχολεῖ σοβαρώτατα τὴν Κυβέρνησιν.

§25Ι. ΜΑΡΙΝΑΚΟΣ. Ἀλλὰ αἱ ἀνάγκαι τῆς Πελοποννήσου εἶναι ἄμεσοι. Τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα μελετᾷ ἡ Κυβέρνησις, εἶναι μέτρα τὰ ὁποῖα θὰ δώσουν καρπὸν μετὰ δεκαπέντε ἡμέρας.

§26Δ. ΜΑΞΙΜΟΣ (Πρόεδρ. Κυβερν.). Παρεκλήθη νὰ φύγῃ αὔριον.

§27Ι. ΜΑΡΙΝΑΚΟΣ. Πρέπει νὰ δοθῇ ἐντολὴ ἐντὸς τῆς τῆς ἡμέρας, ἐντὸς ὡρῶν, διότι ἡ κατάστασις εἶναι τραγική. Τὸ νὰ φύγῃ ἀπόψε ἕνας ἀνώτατος ἀξιωματικὸς δὲν σημαίνει τίποτα, διότι ἕως ὅτου μελετήσῃ τὴν κατάστασιν δὲν ἠμπορεῖ ἀμέσως νὰ ἀποδώσῃ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ζητοῦμεν κατάταξιν χωροφυλάκων καὶ τοῦτο διότι ἐφ’ ὅσον αἱ οἰκογένειαί των εὑρίσκονται ὑπὸ τὸ κράτος τῶν τρομοκρατῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προσέλθουν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, διότι ἀναμφισβητήτως ἡ περιουσία των ἂν ὄχι καὶ ἡ ζωή τῶν οἰκείων των εὑρίσκονται εἰς τὸ ἔλεος τῶν κομμουνιστῶν καὶ τὰ σπίτια των θὰ καοῦν καὶ αὐτοὶ θὰ κατασφαγοῦν. Αἱ ἀρχαὶ ὅλαι τῆς Τριπόλεως, παρεδέχθησαν ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἐθελουσία προσέλευσις. Συνεπῶς αὐτὴ πρέπει νὰ ἀποκλεισθῇ. Πρέπει νὰ γίνῃ ἐπιστράτευσις. Οὐδὲν κώλυμα ὑπάρχει. Εἶπον ὅτι θὰ ἐπιβραδυνθῇ ἡ ἐπιστράτευσις καὶ ὅτι ἡ ἐθελουσία κατάταξις εἶναι ταχυτέρα, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν εἶναι ἀληθές. Ἡ ἐπιστράτευσις εἶναι ταχυτέρα, ἀλλὰ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ καὶ συντονισμὸς καὶ νὰ μὴ ὑπάρχουν διχόνοιαι μεταξὺ στρατοῦ καὶ χωροφυλακῆς. Ξεύρετε τί θὰ πῇ, ὁ κόσμος αὐτός, νὰ βλέπῃ τόσον στρατὸν, νὰ βλέπῃ τάνκς εἰς τὴν Τρίπολιν καὶ νὰ μὴ τοῦ ἀποστέλλεται οὐδεμία βοήθεια; Αὐτὴ δὲ ἡ θεωρία τῆς τελείας ἐκπαιδεύσεως εἶναι τελείως ἀκατανόητος. Ἐγὼ θὰ ἔλεγον εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἡ ἐπιθυμία αὐτή, ἂν μὴ ἡ διαταγὴ τῆς Ὀργανωτικῆς Ἀγγλικῆς Ἀποστολῆς, διὰ τὸ Κράτος δὲν δύναται νὰ ἔχῃ οὐδεμίαν ἐπίδρασιν. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἡμεῖς νὰ ἀνεχθῶμεν αὐτὴν τὴν κατάστασιν, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν καταστρεφόμεθα. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνεχθῶμεν τὴν ἐπιθυμίαν αὐτὴν ἢ τὴν διαταγήν, ὅπως θέλετε εἰπέτε την, ὅταν αἱ περιφέρειαί μας εὑρίσκωνται εἰς τὴν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται.

§28Δ. ΖΗΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπιτρέπετε, κύριε συνάδελφε; Τὸ ζήτημα περὶ τοῦ ὁποίου ὁμιλεῖτε καὶ ἡ κατάστασις εἰς τὴν ὁποίαν ἀνεφέρετε εἰς τὴν περιφέρειάν σας, διὰ τὴν Βόρειον Ἑλλάδα ἀποτελεῖ ἐνδημικὸν νόσημα.

§29Ι. ΜΑΡΙΝΑΚΟΣ. Ἄλλη ἡ κατάστασις αὐτή, διότι ἐκεῖ συντρέχουν ἄλλοι λόγοι.

§30Η. ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὡμίλησε περὶ ἀποστολῆς ἀνωτάτου ἀξιωματικοῦ πρὸς στρατολογίαν. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς ἀναφέρω ὅτι τέτοιο πρᾶγμα δὲν εἶναι νοητόν, νὰ πηγαίνῃ ἀνώτατος ἀξιωματικὸς μετ’ ἐπιτελείου διὰ στρατολογίαν. Ὁ ἀνώτατος ἀξιωματικὸς πρέπει νὰ πάῃ διὰ νὰ ἀναλάβῃ διοίκησιν καὶ νὰ ἐκτελέσῃ ἐπιχειρήσεις. Δὲν εἶναι νοητὸν εἰς τὴν στρατιωτικὴν γλῶσσαν, εἰς τὴν στρατιωτικὴν νοοτροπίαν, μὲ τὰ ἰσχύοντα σήμερον στρατιωτικὰ δεδομένα νὰ λέγωμεν ὅτι ἀποστέλλομεν ἀνώτατον ἀξιωματικὸν διὰ νὰ κάμῃ στρατολογίαν. Ἐπίσης πρέπει νὰ τονισθῇ ὅτι ἡ ἔναρξις τῶν ἐπιχειρήσεων οὐσιαστικῶς ἔχει ἀρχίσει εἰς τὴν Πελοπόννησον ἀπὸ διμήνου, ἔχω καὶ τὰς ἡμερομηνίας, καὶ δὲν εἶναι νοητόν, ἔπειτα ἀπὸ ἕνα δίμηνον μὲ δύο τάγματα στρατοῦ, νὰ μὴ δυνάμεθα νὰ κάμωμεν ἐπίθεσιν ἐναντίον, χωρὶς ὑπερβολὴν — διότι δὲν συμφωνῶ μὲ τὸν ἀξιότιμον κ. συνάδελφον — 500 ληστανταρτῶν, οἱ ὁποῖοι ἀποφεύγουν συστηματικῶς τὴν μάχην. Ἔχουν πάρει τὴν πρωτοβουλίαν ὡρισμένοι κατσικοκλέφτες, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἰσχυροὶ εἰς ἐνέδρας, ἀλλ’ ἀσθενέστατοι διὰ νὰ δώσουν μάχην. Ἐπιθυμῶ καὶ ἐγὼ, ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ λαοῦ τῆς Λακωνίας, ὅπως γίνῃ τὸ ταχύτερον ἡ ἔναρξις τῶν ἐπιχειρήσεων καὶ πρέπει νὰ ληφθῇ μία ἀπόφασις, ποῖος θὰ μείνῃ, ὁ στρατὸς ἢ χωροφυλακή;

§31Ι. ΜΑΡΙΝΑΚΟΣ. Ἐγὼ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοὺς κυρίους Ὑπουργοὺς τῶν Στρατιωτικῶν καὶ τῆς Δημοσίας Τάξεως, νὰ ἀποστείλουν ἐντὸς τῆς σήμερον δυνάμεις, αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν εἰς Σπάρτην, δυνάμεις, αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν εἰς τὸ Ἄστρος. Αὐτὸ τὸ φαινόμενον δὲν μπορεῖ νὰ ἐξακολουθήσῃ. Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει μία διλοχία εἰς τὸ Ἄστρος, νὰ κινηθῇ πρὸς Ἅγιον Πέτρον. Ἐπίσης ἄλλη δύναμις ἐκ Σπάρτης καὶ ἐκ Τριπόλεως πρὸς Ἅγιον Πέτρον. Εἰς τὴν Τρίπολιν ὑπάρχουν ἄνδρες, οἱ ὁποῖοι ἔχουν καταφύγει ὡς πρόσφυγες καὶ εἶναι πρόθυμοι νὰ ἐξοπλισθοῦν ὑπὸ τὰς διαταγὰς τῆς χωροφυλακῆς, ἵνα πολεμήσουν ἐναντίον τῶν ἀνταρτῶν. Ἕτερον ζήτημα εἶναι ὅτι πρέπει νὰ διαταχθῇ ἐντὸς τῆς σήμερον ἡ ἀνάκλησις τοῦ γνωστοῦ ταγματάρχου, ὁ ὁποῖος, διαταχθεὶς νὰ ἔλθῃ εἰς ἐπαφὴν καὶ νὰ καταδιώξῃ τοὺς συμμορίτας πρὸς Ἅγιον Πέτρον, ἀπέφυγεν ἐπιδεικτικῶς καὶ ἀνέφερε ψευδῶς.

§32Η. ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ. Ὁ Ταγματάρχης αὐτὸς παραμένει ἀκόμη Διοικητὴς Συντάγματος.

§33Ν. ΖΕΡΒΑΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Θὰ ἐπιβληθοῦν κυρώσεις.

§34Ι. ΜΑΡΙΝΑΚΟΣ. Ἡ διαταγὴ πρέπει νὰ ἐκτελεσθῇ ἐντὸς τῆς σήμερον. Πρέπει δὲ νὰ γνωρίζητε ὅτι οἱ ἀξιωματικοὶ τῆς χωροφυλακῆς δὲν εἶναι κατατοπισμένοι. Διεπίστωσα ὁ ἴδιος ὅτι εἶναι ἀκατατόπιστοι, δὲν ἔχουν τοπογραφίας. Ὁ κόσμος δὲ ἀμφιβάλλει, ὅταν ἡ ἐπιχείρησις διεξάγεται ὑπὸ τῆς χωροφυλακῆς, ἂν θὰ ἐπιτύχῃ. Τὸ ἐναντίον συμβαίνει μὲ τὸν στρατόν. Μάλιστα μοῦ εἶπον τὸ ἑξῆς, ὅτι ὅταν ἡ διλοχία ἀπεβιβάζετο εἰς τὸ Ἄστρος, ἀπεβιβάζετο μὲ ὅλας τὰς προφυλάξεις καὶ ὅλος ὁ κόσμος τὴν ἐθαύμαζε. Ἐνῷ αἱ δυνάμεις τῆς χωροφυλακῆς πηγαίνουν σὰν μπουλοῦκι ἀσκέρι καὶ δι’ αὐτὸ παθαίνουν, ὅσα παθαίνουν. Ἡ δύναμις, λοιπόν, ἡ ὁποία θὰ σταλῇ, νὰ σταλῇ τάχιστα. Σᾶς ἐξορκίζω, ἐν ὀνόματι τοῦ Πελοποννησιακοῦ καὶ ἰδίως τοῦ Ἀρκαδικοῦ λαοῦ.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Β. Μητσόπουλος.

§36Β. ΜΗΤΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐξεδηλώθη, κύριοι βουλευταί, δυσφορία ἐκ μέρους ἐνίων συναδέλφων, διότι ἐνεγράφησαν νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τῶν κυβερνητικῶν δηλώσεων ἀρκετοὶ συνάδελφοι. Καίτοι ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος δὲν σᾶς ἀπασχολεῖ συχνά, οὔτε τοῦ ἀρέσουν τὰ πολλὰ λόγια, παρὰ τὴν ἐπαγγελματικήν του ἰδιότητα, θὰ ἤθελε νὰ ἐρωτήσῃ τὴν Βουλήν, ποῖα σοβαρώτερα ζητήματα ὑπάρχουν ἀπ’ αὐτό, τὸ ὁποῖον κρατεῖ εἰς μίαν ἀγωνιώδη κατάστασιν τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ἵνα συζητηθοῦν εἰς τὸ Σῶμα. Ἐάν, κύριοι συνάδελφοι, ἡμεῖς οἱ τῶν Βορείων Ἐπαρχιῶν, ἡμεῖς οἱ ἀκρῖται, δὲν φέρωμεν τὴν φωνὴν τοῦ πονοῦντος λαοῦ, ὁ ὁποῖος κατασφάζεται καὶ ὁ ὁποῖος πυρπολεῖται, ἐὰν ἡμεῖς δὲν τὴν φέρωμεν ἐνώπιον τοῦ Σώματος, ποῖος ἄλλος, κύριοι βουλευταί, θέλετε νὰ διαμαρτυρηθῇ; Δὲν ἀνήλθομεν εἰς τὸ βῆμα, κύριοι συνάδελφοι, ἵνα ἀντιπολιτευθῶμεν τὴν Κυβέρνησιν, κάθε ἄλλο. Ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις, εἶναι Κυβέρνησις, καὶ βλέπει τὰ πράγματα ὅπως τὰ παρουσιάζουν εἰς αὐτήν. Ποῖος ἄλλος, ἐκτὸς τῶν κ.κ. συναδέλφων τῶν Ἐπαρχιῶν, τῶν πασχόντων καὶ ἀνταρτοπλήκτων Ἐπαρχιῶν, θὰ διαφωτίσῃ τὴν Κυβέρνησιν ἐπὶ τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ληφθῶσιν ἀμέσως διὰ νὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ σταματήσῃ τὸ αἱματοκύλισμα καὶ ἡ αἱμορραγία τοῦ Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ, ὁ ὁποῖος ὑποφέρει τὰ πάνδεινα ἀπὸ μίαν σπεῖραν κακοποιῶν, ἀπὸ μίαν σπεῖραν μισθοφόρων προδοτῶν; Ἡ Θράκη, ἀπὸ τὴν ὁποίαν προέρχομαι, κ.κ. βουλευταί, σπαράσσεται σήμερον καὶ πονεῖ ἡ ψυχή μου, ἀκούων τοὺς συναδέλφους τῆς Πελοποννήσου νὰ διαμαρτύρωνται ἐντονώτατα, διότι νομίζουν ὅτι τὸ Κράτος ἐγκατέλειψε τὴν Πελοπόννησον. Ἀλλὰ τί νὰ εἴπωμεν ἡμεῖς, κύριοι βουλευταί, οἱ προερχόμενοι ἐκ τῆς Θράκης καὶ ἀπὸ τὸν Ἕβρον, ὁ ὁποῖος ἓν ἔτος συνεχῶς δοκιμάζεται καὶ δοκιμάζεται κατὰ τὸν ἀγριώτερον καὶ ἀπαισιώτερον τρόπον; Ὁ συνάδελφός μου κ. Παπανικολάου, ἠρίθμησε χθὲς κομβολόγιον ἐμπρησμῶν, καταστροφῶν, βιασμῶν καὶ φόνων, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον χώραν ἐντὸς ἑνὸς μηνός. Καὶ σήμερον εἶδον εἰς τὰς ἐφημερίδας ὅτι καὶ πρὸ δύο ἡμερῶν ἀκόμη αἱ ληστοσυμμορίαι αὐτοὶ ἐξακολουθοῦν νὰ δηώνουν καὶ ν’ ἁρπάζουν πολίτας Ἕλληνας καὶ νὰ τοὺς στρατολογοῦν διὰ τῆς βίας. Ἀλλὰ μόλις πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν, κύριοι συνάδελφοι, ἦλθα καὶ ἐγὼ ἐνταῦθα ἐκ τῶν μερῶν ἐκείνων. Δὲν λησμονεῖ ἡ Βουλή, ὅτι ἐξαιρετικῶς ἡ Θράκη εἶναι τὸ νευραλγικώτερον σημεῖον τῆς Ἑλλάδος, εἶναι ἡ ἐθνική μας προμετωπίς, πρὸς τὴν ὁποίαν στρέφονται βέβηλα τὰ βλέμματα ὑπούλου καὶ βαρβάρου γείτονος. Δὲν λησμονεῖ ἀκόμη, τὰς πολιτικὰς δηλώσεις τοῦ Πρωθυπουργοῦ τῆς Βουλγαρίας, ἐκείνου ὁ ὁποῖος διηύθυνε καὶ διηύθυνε ἀκόμη μέχρι σήμερον τὴν κομμουνιστικὴν κίνησιν εἰς τὰ Βαλκάνια. Δὲν λησμονοῦμεν ὅτι ὁ Δημητρώφ εἶναι ἐκεῖνος ποὺ ὑπῆρξε γενικὸς Γραμματεὺς τῆς Κομιντὲρν τῆς 3ης Διεθνοῦς καὶ δὲν πρέπει νὰ λησμονῶμεν ὅτι τὸ Κ.Κ.Ε. δὲν εἶναι ἀνεξάρτητον, δὲν εἶναι αὐτοτελές, ἀλλὰ εἶναι παράρτημα καὶ ἐξάρτημα τοῦ Κ. Κ. τῶν Βαλκανίων, μὲ ἐπὶ κεφαλῆς τὸν Δημητρώφ. Ἐκεῖθεν, κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὴν ἐπικρατήσασαν ἐπ’ ὀλίγον ἐπανάστασιν τοῦ Δεκεμβρίου ἢ καὶ μετὰ ταῦτα, ἐκεῖθεν ἡ διάδοσις δι’ ᾀσμάτων τῶν κατορθωμάτων τοῦ Δημητρώφ εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα καὶ μέχρις ἀκόμη τοῦ Ταινάρου. Ἀλλ’ ὅταν, κύριοι βουλευταί, ἀκόμη πρὸ ὀλίγου ἐγένοντο τοιαῦτα γεγονότα, τί περιμένει πλέον ἡ Κυβέρνησις; Τί περιμένομεν ἡμεῖς; Τί περιμένομεν, ὅταν ἡ σπεῖρα ἐκείνη, ἡ ὁποία ἐνισχύεται παντοιοτρόπως ὑπὸ τὴν γείτονα Βουλγαρίαν, ὡς ἀπεδείχθη πλέον πασιφανέστατα καὶ δὲν εἶναι κοινὸν μυστικόν, ἐνισχύεται εἰς παντοειδὲς ὑλικὸν καὶ εἰς ἀνθρώπινον ἀκόμη ὑλικόν, διότι πρέπει νὰ σημειώσητε, κύριοι βουλευταί, ὅτι εἰς συμπλοκὰς ἐφονεύθησαν Βούλγαροι στρατιῶται καὶ Βούλγαροι ἀξιωματικοὶ συνελήφθησον, τί περιμένομεν λέγω, καὶ δὲν λαμβάνομεν ἀμέσως ἀποτελεσματικὰ μέσα, διότι, κύριοι βουλευταί, εἰς τὸ κάτω κάτω τῆς γραφῆς, δὲν πρόκειται νὰ χάσωμεν τὴν Πελοπόννησον, ἀλλὰ ἡ Θράκη κινδυνεύει. (Χειροκροτήματα).

§37ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν θὰ τὴν χάσωμεν.

§38Β. ΜΗΤΣΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν θὰ τὴν χάσωμεν, ὄχι δι’ ἄλλον λόγον, ἀλλὰ διότι τὰ τέκνα τῆς Ἑλλάδος εἶναι ἕτοιμα νὰ θυσιασθοῦν διὰ δευτέραν καὶ τρίτην φορὰν ἀκόμη. (Χειροκροτήματα). Ἀλλὰ τί περιμένομεν, κύριοι; Εἴχομεν κατὰ τὸ διάστημα τοῦ χειμῶνος εἰς τὴν περιφέρειαν ἐκείνην τὸν Ἀντώνιον Φωστερίδην, ἄξιον τέκνον τοῦ Πόντου, ἄξιον Ἕλληνα, ὁ ὁποῖος μὲ ἐλαχίστους ὀπαδοὺς ἀλλὰ ἐκλεκτούς, κατώρθωσεν ἐν συνεργασίᾳ στενῇ μετὰ τῆς ἡρωϊκῆς Χωροφυλακῆς καὶ τοῦ ἐλαχίστου στρατοῦ νὰ συγκρατήσῃ τὴν κατάστασιν ἐκείνην εἰς τὸν Ἕβρον. Ἀλλ’ ὅταν ἠναγκάσθη ὁ Φωστερίδης νὰ ἐγκαταλείψῃ τὸν Ἕβρον καὶ νὰ μεταβῇ εἰς τὴν ἰδιαιτέραν του Πατρίδα, τὴν Δράμαν, διὰ νὰ θέσῃ τέρμα ἐκεῖ εἰς μίαν ἀνώμαλον κατάστασιν καὶ νὰ ἐξουδετερώσῃ μίαν πολυτελῆ συμμορίαν, ὁ Ἕβρος ἔμεινεν ἐκτεθειμένος καὶ ἤρχισε τότε τὸ κομβολόγιον, τὸ ὁποῖον ἀπηρίθμησεν ὁ κ. Παπανικολάου χθές, τῶν φόνων, τῶν ἐμπρησμῶν καὶ τῶν καταστροφῶν. Ἤδη ἐπληροφορήθην μετ’ εὐχαριστήσεως, παρὰ τοῦ συναδέλφου κ. Καραΐσκου, ὅτι ὁ Φωστερίδης ἐπανέρχεται εἰς Ἕβρον. (Χειροκροτήματα).

§39Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ζήτω ὁ Φωστερίδης, ὁ ἥρως τοῦ Ἕβρου.

§40Β. ΜΗΤΣΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἦτο παρήγορον καὶ θὰ ἦτο ἀκόμη ἄξιον πάσης μνείας, ἂν παρεκαλεῖτο ἡ Κυβέρνησις καὶ ἰδιαιτέρως ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Ἀσφαλείας, νὰ βοηθήσῃ καὶ νὰ ἐνισχύσῃ τὸν Φωστερίδην, ὁ ὁποῖος δὲν ζητεῖ τίποτε ἄλλο παοὰ μίαν ἀνάλογον δύναμιν διὰ νὰ φέρῃ εἰς ἄμεσον πέρας τὰς ἐπιχειρήσεις εἰς τὸν Ἕβρον.

§41Χ. ΑΛΕΤΡΑΣ. Εἶναι παρήγορον αὐτό, ἢ πρέπει νὰ εἴμεθα ἀπαρηγόρητοι, διότι ἕνας Λοχίας εἶναι δυνατὸν νὰ σᾶς ἱκανοποιῆ ἐνῷ τὸ Γενικὸν Ἐπιτελεῖον σᾶς ἀπογοητεύει;

§42Β. ΜΗΤΣΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ Φωστερίδης εἶναι ἀξιωματικὸς τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ καὶ ἡγεῖται τοῦ τακτικοῦ Στρατοῦ, ἡγεῖται Βασιλικῆς Χωροφυλακῆς. Δὲν εἶναι ὁ Φωστερίδης Ἀρχηγὸς Σώματος ἀνεξαρτήτου, ἀλλὰ θὰ εἶναι εὐχῆς ἔργον νὰ τὸν ἐνισχύσωμεν, νὰ τοῦ παράσχωμεν τὰ μέσα, διότι γνωρίζουμεν πῶς ἐπολέμησε τὴν ἀνταρσίαν. Τοὺς ἐπολέμησε καὶ εἰς ἐκείνους μὲν ἐμπνέει τὸν τρόμον, εἰς δὲ τοὺς κατοίκους τὴν ἀπόλυτον ἐμπιστοσύνην. (Χειροκροτήματα). Ὁ Στρατὸς ὁ Ἑλληνικὸς δὲν ὑστέρησε, κύριοι, δὲν ὑστέρησε, λέγω, εἰς ἀπόδοσιν ἐργασίας, ὅπως δὲν ὑστέρησε καὶ ἡ Βασιλικὴ Χωροφυλακή, ἡ ὁποία πραγματικῶς ἔχυσε πολὺ αἷμα διὰ νὰ συγκρατήσῃ τὴν κατάστασιν τοῦ Ἕβρου. Ἀλλὰ κύριοι βουλευταί, ἔχομεν ἀνάγκην ἐνισχύσεων, ἔχομεν ἀνάγκην Στρατοῦ. Δὲν ἠμπορῶ νὰ ἐννοήσω, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ περιμένωμεν νὰ τελειώσουν ὅλα κατ’ εὐχὴν καὶ ἀμέσως χωρὶς στρατόν. Αὐτὸ δὲν εἶναι νοητόν. Ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ ἔχῃ ὅλην τὴν εὐχέρειαν, ἔχει δὲ τὴν ὁμόθυμον γνώμην τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ τῆς Βουλῆς νὰ κάμῃ ἄμεσον ἐπιστράτευσιν ἡλικιῶν δεδοκιμασμένων, διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ φέρῃ εἰς πέρας τὸ ἔργον, τὸ ὁποῖον τείνει νὰ μεταβάλῃ τὴν Ἑλλάδα εἰς γάγγραιναν. Μὴ περιμένετε, κύριοι βουλευταί, τὰ μέσα ἐπιεικείας καὶ κατευνασμοῦ νὰ φέρουν ἀποτελέσματα. Αὐτὰ ἐφαρμόσθησαν καὶ ἐφαρμόζονται. Ἔχετε μόνον ὑπ’ ὄψει σας ἕν, ὅτι ἡ ἡγεσία τοῦ Κ. Κ., ἡ ἐπὶ κεφαλῆς τῶν ἀνταρτικῶν ὁμάδων, ἔχει τρομοκρατήσει κατὰ τοιοῦτον τρόπον αὐτοὺς τοὺς ὁποίους μεταχειρίζεται ὡς ὄργανά της καὶ μέοος τῶν ὁποίων ἀσφαλῶς ἔχει στρατολογηθῆ βιαίως, καὶ κατὰ τοιοῦτον τρόπον, καὶ εἰς τοιοῦτον βαθμὸν ἐστρατολογήθησαν, ὥστε εἰς μίαν χαράδραν τῆς Ξάνθης εὑρέθησαν 17 ἐξ αὐτῶν φονευμένοι ἐκ μέρους τῶν Ἀρχηγῶν τῶν ὁμάδων, διότι ἐξεδήλωσαν προθέσεις παραδόσεως. Δὲν εἶναι, λέγω, δυνατὸν κατόπιν αὐτῶν, τὰ μέτρα ταῦτα νὰ εὐδοκιμήσουν καὶ νὰ φέρουν ἀποτελέσματα, διότι ἡ κομμουνιστικὴ ἡγεσία ἔχει ἐκχωρήσει τὴν Θράκην τὴν Δυτικὴν εἰς τὴν Βουλγαρίαν καὶ δὲν δύναται ἄλλως νὰ πράξῃ. Ἔχει πρωτόκολλον κάμει καὶ τὸ γνωρίζετε πάντες οἱ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Ἔχει ἐκχωρήσει, λέγω, τὴν Θράκην εἰς τὴν Βουλγαρίαν, διὰ διέξοδον εἰς τὸ Αἰγαῖον, ἀλλὰ ἔχει ἐκχωρήσει καὶ τὴν Μακεδονίαν.

§43Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Καὶ τὴν Πελοπόννησον ἔχει ἐκχωρήσει.

§44Β. ΜΗΤΣΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς ἀναφέρω, κύριοι συνάδελφοι, χαρακτηριστικῶς, μίαν συνομιλίαν τὴν ὁποίαν εἶχα κάμει κατὰ τὸ 1941, ὅταν καὶ ἐγὼ πρόσφυξ, μὲ μίαν βαλίτσα εἰς τὰ χέρια, ἐγκατέλειψα τὰ πάντα εἰς τὴν Ἀλεξανδρούπολιν καὶ κατέφυγα ἐδῶ. Μετὰ ἕνα μῆνα, ὅταν ἠσθάνθην τὸ μέγεθος τῆς καταστροφῆς, δὲν ὤκνησα νὰ ἐπιστρέψω εἰς τὴν Βουλγαροκρατουμένην Ἀλεξανδρούπολιν, καίτοι ἐγνώριζον πόσον ἐκινδύνευα. Ὅταν ἔφθασα ἐκεῖ, τὰ μὲν ἔπιπλα καὶ τ’ ἄλλα πράγματά μου εἶχον μεταφερθῆ εἰς Σόφιαν — ἦτο δὲ τόση ἡ συγκομιδὴ τῶν Βουλγάρων εἰς ἔπιπλα καὶ πρὸ παντὸς εἰς ἔπιπλα ποιότητος ὥστε ὁ ἴδιος ὁ Νομάρχης μοῦ ἔλεγεν ὅτι τοιαύτης ποιότητος ἔπιπλα μόνον εἰς τὸ Παλάτι εἰς τὴν Σόφια ἔχει—τὴν δὲ βιβλιοθήκην μου, κύριοι, βιβλιοθήκην τριάκοντα ἐτῶν, τὴν ἔκαυσαν εἰς τοὺς στρατῶνας, νύκτα, καὶ ἐχόρευον ὡς ἄλλοι κανίβαλοι πέριξ τῆς πυρᾶς. Καὶ ὅταν, λέγω συνήντησα τὸν Βούλγαρον Νομάρχην — ὁ ὁποῖος, σημειώσατε, ἦτο Γραμματεὺς τοῦ Βουλγαρομακεδονικοῦ Κομιτάτου, Ἑλληνομαθέστατος, εἶχεν ἀκούσει μαθήματα εἰς τὰ Ἑλληνικὰ Σχολεῖα καὶ τὰ Γυμνάσια τῆς Μακεδονίας — καὶ παρεπονέθην διὰ τὴν κατάστασιν αὐτήν, μοῦ εἶπε: «Πρέπει νὰ τὸ πάρετε ἀπόφασιν, ὅτι ἡ Θράκη εἶναι Βουλγαρική». Ὅταν ἤκουσα τοῦτο, κύριοι, ἐξανέστην καὶ μὴ ὑπολογίσας τὸν κίνδυνον, τὸν ὁποῖον διέτρεχα εἰς τὰς χεῖρας τοῦ καννιβάλου αὐτοῦ, διεμαρτυρήθην ἐντονώτατα καὶ τοῦ εἶπα: «Ὄχι μόνον ἡ Θράκη δὲν ὑπῆρξε ποτὲ Βουλγαρική, ἀλλ’ ὁποιαδήποτε πέτρα τῆς Βουλγαρίας καὶ ἂν σηκώσῃς θὰ εὕρῃς κάτωθεν αὐτῆς μνημεῖα Ἑλληνικά, τὰ ὁποῖα μαρτυροῦν τὴν Ἑλληνικότητα ὁλοκλήρου τῆς Βαλκανικῆς Χερσονήσου».

§45Λ. ΜΑΚΚΑΣ. Ἀκόμη καὶ τελευταίως, εἰς τὸ Διακοινοβουλευτικὸν Συνέδριον τοῦ Καΐρου, ἡ Βουλγαρία δι’ ἐπισήμων περίπου ἀντιπροσώπων, ἐφ’ ὅσον ἐπρόκειτο περὶ ἀντιπροσώπων τοῦ Βουλγαρικοῦ Κοινοβουλίου, διετύπωσε τὴν ἀξίωσιν ἐπὶ τῆς Θράκης, θεωροῦσα τὸ ζήτημα ἐκκρεμές. Βεβαίως ἔλαβε τὴν δέουσαν καὶ ἄμεσον ἀπάντησιν, ἀλλ’ ἡ δήλωσις αὐτὴ ἡ Βουλγαρική, εἶναι ἀρκετὰ εὔγλωττος ἐπ’ αὐτοῦ.

§46Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἐπεθύμουν νὰ πληροφορηθῶ κι’ ἐγώ, ἐὰν εἰς τὴν δοθεῖσαν ἀπάντησιν ἐλέχθη ὅτι εἶναι ἐκκρεμὲς τὸ ζήτημα τῆς Ἀνατολικῆς Ρωμυλίας.

§47Β. ΜΗΤΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅταν δέ, κύριοι, συνωμίλουν μὲ τὸν Βούλγαρον Νομάρχην, κατὰ σύμπτωσιν ἦτο ἡ ἡμέρα καθ’ ἣν ἡ Γερμανία ἐκήρυττε τὸν πόλεμον κατὰ τῆς Ρωσίας. Καὶ ὅταν τοῦ εἶπα, ὅτι «πολὺ βιάζεσθε, διότι ὁ πόλεμος εἶναι ἀκόμη εἰς τὴν ἀρχήν του καὶ δὲν ἠξεύρομεν τ’ ἀποτελέσματα», μοῦ εἶπεν ὅτι «ὁ μὲν Χίτλερ μᾶς ἔδωσεν ὁλόκληρον τὴν Θράκην καὶ τὴν Μακεδονίαν μέχρι καὶ τοῦ Ἁλιάκμονος, ἐὰν δὲ τυχὸν νικήσῃ ἡ Ρωσία, ἡμεῖς τὰ μέρη οὐτὰ δὲν πρόκειται νὰ τὰ χάσωμεν, διότι ἡμεῖς εἴμεθα παιδιὰ τῆς Ρωσίας, καὶ ἡ μάνα μας θὰ μᾶς συγχωρήσῃ». Ἐννοεῖται τοῦ ὑπέμνησα ὅτι τρὶς ἐπρόδωσαν τὴν Ρωσίαν κατὰ τὴν τελευταίαν τριακονταετίαν. Ἀλλά, κύριοι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ σημειωθῇ ἰδιαιτέρως, εἶναι ἡ στάσις τοῦ Κ.Κ.Ε., ὅταν ὁ Δημητρώφ κατ’ ἐπανάληψιν, εἴτε ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Σοβράνιε, εἴτε εἰς λόγους ποὺ ἐκφωνεῖ αὐτός, εἴτε οἱ Ὑπουργοί του, διεκδικοῦν ἀκόμη καὶ ζητοῦν νὰ κατέλθουν εἰς τὸ Αἰγαῖον, νὰ καταλάβουν τὴν Δυτικὴν Θράκην σήμερον. Θὰ ἤθελα νὰ ἤξευρα, ποία εἶναι ἡ στάσις τοῦ Κ.Κ.Ε. ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ; Πολεμᾶ καὶ ἀγωνίζεται ἀκριβῶς διὰ νὰ φέρῃ τὴν Βουλγαρίαν εἰς τὴν Θράκην. Εἶναι τοῦτο, κύριοι βουλευταί, ἢ δὲν εἶναι ἀληθές; Ἠκούσατε σεῖς καμμίαν διαμαρτυρίαν τοῦ ἐπισήμου Κομμουνιστικοῦ Κόμματος τῆς Ἑλλάδος, ὡς πρὸς τὸ ζήτημα αὐτό; Δὲν θὰ ἤθελα περισσότερον, κύριοι συνάδελφοι, νὰ σᾶς ἀπασχολήσω μὲ τὸ ζήτημα τῆς Θράκης, διότι ἡ Θράκη ὑπῆρξεν ἀπὸ 3.000 ἐτῶν Ἑλληνικωτάτη χώρα. Δὲν ὑπάρχουν ἐκεῖ μειονότητες, ὑπάρχει μόνον Ἑλληνικὸς λαὸς νομοταγής, ἐργατικὸς καὶ ἀποδοτικώτατος. Δυστυχῶς, τώρα εὑρίσκεται ὑπὸ τὸ πέλμα τῶν ἀγρίων αὐτῶν στιφῶν, τῶν μισθοφόρων, ὡς εἶπον, τῶν Βουλγάρων καὶ τῶν Σλαύων.

§48Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Τῶν προδοτῶν.

§49Β. ΜΗΤΣΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ προδοτῶν. Ἀλλὰ δυστυχῶς, ἐφέτος ὁ Νομὸς Ἕβρου ὑποφέρει τρομερά. Διότι, ὡς ἐὰν νὰ μὴ ἔφθαναν αἱ ἄλλαι καταστροφαί, ἦλθε καὶ ἡ καταστροφὴ ἡ φυσικὴ — παγετῶνες κατέστρεψαν ὁλόκληρον τὴν παραγωγὴν — καὶ ὡς ἐκ τούτου, εἰς τὸ μέλλον ὁ Νομὸς Ἕβρου, ὁ ὁποῖος ἐτροφοδότει μέγα μέρος τῆς Ἑλλάδος, εἰς τὸ μέλλον ἀσφαλῶς θὰ τείνῃ χεῖρα ἱκέτιδα. Ἐκτὸς τούτου, κύριοι βουλευταί, ἐκ τῶν διαφόρων καταστροφῶν τῶν χωρίων του καὶ τῶν κωμοπόλεων, τὰς ὁποίας ἔκαμον οἱ ἀναρχοκομμουνισταί, ὁ πληθυσμὸς τῆς ὑπαίθρου ἔχει κυριολεκτικῶς τρομοκρατηθῆ, παρὰ τὸ γεγονός, τὸ ὁποῖον σᾶς τονίζω, ὅτι διατηρεῖ ἀκμαῖον ἀκόμη τὸ ἠθικόν του καὶ ἐλπίζει εἰς ἄμεσον ἀποκατάστασιν τῆς τάξεως, καὶ συνεκεντρώθη, ὅπως εἶπε χθὲς καὶ ὁ συνάδελφός μου κ. Παπανικολάου, εἰς τὰς τέσσαρας πόλεις τοῦ Νομοῦ Ἕβρου, Ἀλεξανδρούπολιν, Σουφλί, Διδυμότειχον καὶ Ὀρεστιάδα. Ὁ πληθυσμὸς αὐτὸς ὁ ἀνταρτόπληκτος, ἔχει ἄμεσον ἀνάγκην ἐνισχύσεως, διότι δὲν ἔχει ροῦχα νὰ κοιμηθῇ, δὲν ἔχει ροῦχα νὰ ντυθῇ, δὲν ἔχει τροφὴν, δὲν ἔχει καμμίαν περίθαλψιν. Καὶ εἶναι αἶσχος, κύριοι συνάδελφοι, ἡ Ἑλληνικὴ Πολιτεία νὰ παρέχῃ ἀφθονία τὰ μέσα εἰς τοὺς ὑπονομευτὰς τῆς ὑπάρξεώς της, εἰς ἐκείνους τοὺς ὁποίους ἐξώρισεν εἰς τὰ διάφορα νησιὰ καὶ νὰ δίδῃ ἐλάχιστα ψιχία εἰς τὰ θύματα τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι τὸ πᾶν ἀπεμπόλησαν χάριν τῆς ἰδίας των πατρίδος καὶ χάριν τοῦ Ἔθνους. Εἶναι ἑπομένως ἀνάγκη ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ ἄμεσα μέτρα προστασίας τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Ἀλλὰ καὶ πέραν τούτου, θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν νὰ σπεύσῃ, ὥστε νὰ ἀρχίσουν καὶ ἐκεῖ αἱ ἐκκαθαριστικαὶ ἐπιχειρήσεις. Διότι εἶναι ἀληθές, κύριοι, ὅτι περιωρίσθημεν πλέον εἰς τὰς πόλεις καὶ ἡ ὕπαιθρος ἐγκατελείφθη. Λάβετε ὑπ’ ὄψει σας τὰς τεραστίας ζημίας, αἱ ὁποῖαι προκύπτουσιν ἐκ τῆς ἐγκαταλείψεως τῶν χωρίων. Διότι τὰ περισσότερα χωρία τώρα ἐπρόκειτο νὰ κάμουν τὴν ὄψιμον σποράν των, τὴν ὁποίαν ἐγκατέλειψαν εἰς τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ. Ἀλλὰ οὔτε ζῶα τοὺς ἀφῆκαν, οὔτε ἄλλα μέσα καλλιεργητικὰ οἱ ὑπάνθρωποι αὐτοὶ τῆς ὑπαίθρου. Θὰ ἤθελα δὲ ἀκόμη, κύριοι βουλευταί, νὰ ἐρωτήσω ποία εἶναι αὐτὴ ἡ τακτικὴ ἡ στρατιωτική. Διότι καὶ ἐγὼ ὑπηρέτησα εἰς τὸν στρατὸν ἐπὶ μίαν δεκαετίαν καὶ ἀπὸ ἁπλοῦς στρατιώτης ἔφθασα μέχρι τοῦ βαθμοῦ τοῦ Λοχαγοῦ. Δὲν ἠμπορεῖ, λοιπόν, νὰ χωρέσῃ τὸ μυαλό μου τὸ ἑξῆς πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον σᾶς ἀνέφερε καὶ ὁ κ. Παπανικολάου. Ἡ Τραύα προσεβλήθη ἀπὸ συμμορίτας, ἐκράτησεν ἄμυναν ἐπὶ 6 ἢ 8 ὥρας, ἐκάησαν οἰκίαι καὶ ἐνῷ εἰς ἀπόστασιν τριῶν ἢ τεσσάρων χιλιομέτρων ἦτο ὁλόκληρον Τάγμα Στρατοῦ, τοῦτο δὲν ἔσπευσε πρὸς βοήθειαν τοῦ χωρίου.

§50Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἦσαν δύο Τάγματα.

§51Β. ΜΗΤΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπίσης ἔχω καὶ ἄλλο παράδειγμα. Ὅταν προσεβλήθη καὶ ἐκαίετο ἡ Λύρα καὶ ἐξηκολούθει ἡ ἄμυνα τῶν τριάκοντα Μ.Α.Υ. καὶ τῶν ὀλίγων χωροφυλάκων, ὁλόκληρος Λόχος ἑδρεύων εἰς τὰ Λαϊνά, ἀπέχον τέσσαρα χιλιόμετρα, ὅπου φυσικὰ ἠκούοντο ὄχι μόνον οἱ πυροβολισμοί, ἀλλὰ ἐφαίνοντο καὶ αἱ πυρκαϊὲς ποὺ εἶχον ἀνάψει στὸ χωριό, δὲν μετεκινήθη ὁ Λόχος, δὲν προσέφερεν οὐδεμίαν ὑπηρεσίαν, δὲν ἠθέλησε νὰ βοηθήσῃ τοὺς καιομένους καὶ σφαζομένους ἀνθρώπους, διότι, λέγουν, δὲν εἶχον διαταγὴν καὶ διότι ἡ στρατιωτικὴ ἡγεσία ἔχει δώσει διαταγὴν τὴν νύκτα νὰ μὴ μετακινῆται οὐδὲν τμῆμα στρατοῦ πρὸς οὐδεμίαν διεύθυνσιν. Ἀλλὰ εἶναι βέβαιον, κύριοι βουλευταί, ὅτι τὴν νύκτα κινοῦνται αὐτοί, τὴν νύκτα προσβάλλουν τὰ χωριά, τὴν νύκτα προσβάλλουν τὰς στρατιωτικὰς δυνάμεις. Πῶς θέλετε, τότε, νὰ ἐπέλθῃ ἀποτέλεσμα, ὅταν καθένας μένῃ στὴ θέσι του καὶ περιμένει νὰ ξημερώσῃ διὰ νὰ κινηθῇ, ὁπότε θὰ εὕρῃ ἐρείπια καὶ καταστροφάς; Οἱ Βούλγαροι, κύριοι συνάδελφοι, ἀφῆκαν τὰ ἴχνη τοῦ πολιτισμοῦ αὐτῶν εἰς τὴν Θράκην εἰς τὰ τελευταῖα 30 χρόνια, καὶ εἶναι τόσα τὰ ἴχνη τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, ὥστε νὰ φρίττῃ ὁ νοῦς τοῦ ἀνθρώπου, ὅταν τυχὸν ἀναλογισθῇ ἢ τυχὸν ἀντικρύσῃ τὰς καταστροφάς. Μόνον 60.000 Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ πέρασαν ἐν στόματι μαχαίρας. Αὐτοὶ εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι σήμερον θέλουν νὰ προσαρτήσουν τὴν Δυτικὴν Θράκην εἰς τὴν Βουλγαρίαν. Δυστυχῶς εὑρῆκαν συνεργάτας τοὺς Ἕλληνας κομμουνιστάς. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, ἡ Θράκη, καθὼς καὶ ἄλλα τμήματα τοῦ Ἑλληνικοῦ Βασιλείου, δὲν εἶναι δυνατὸν ν’ ἀποσπασθοῦν τῆς μητρὸς Ἑλλάδος, διότι προστατεύονται ἀπὸ τὴν αὐτοθυσίαν καὶ τὸν ἡρωϊσμὸν τῶν τέκνων τῆς Ἑλλάδος. Δὲν πρόκειται ἀσφαλῶς, κύριοι συνάδελφοι, ἡ Δυτικὴ Θράκη νὰ περιέλθῃ ποτὲ εἰς τοὺς Βουλγάρους, διότι τότε οὐαὶ καὶ ἀλλοίμονον! Δὲν θὰ μείνῃ ψυχὴ ζῶσα, ὅπως δὲν ἔμειναν εἰς τὴν Ἀνατολικὴν Ρωμυλίαν, ὅπου εἰς διάστημα 50 ἐτῶν, 250.000 τοῦ ἀνθοῦντος Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ ἐσφάγησαν καὶ ἐπέρασαν ἐν στόματι μαχαίρας. Αὐτὸς εἶναι ὁ πολιτισμὸς τῶν Βουλγάρων, τὸν ὁποῖον θέλουν νὰ ἐπιβάλουν. Δυστυχῶς, ὄπισθεν τῶν Βουλγάρων, ἄλλοι Σλαῦοι, οἱ ὁποῖοι στὸ κάτω–κάτω τῆς γραφῆς εἶχαν καὶ κάποιαν ὑποχρέωσιν νὰ σεβασθοῦν τὴν μικρὰν αὐτὴν χώραν, τὴν μικρὰν αὐτὴν γῆν, ἡ ὁποία ἔδωσε τὸ αἷμα της διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ σωθῇ ἡ μεγαλυτέρα ἐκείνη χώρα, ἐκήρυξαν καὶ πόλεμον ἀκήρυκτον ἐναντίον τῆς μικρᾶς καὶ ὑπερηφάνου χώρας μας. Καὶ ἡμεῖς τοὐλάχιστον οἱ παραμένοντες, ἡμεῖς τοὐλάχιστον οἱ κατοικοῦντες εἰς τὴν παραμεθόριον, αἰσθανόμεθα τὴν πνοήν, τὴν πνοὴν τῆς ἄρκτου τοῦ Βορρᾶ πολὺ περισσότερον ἀπ’ ὅ,τι τὴν αἰσθάνονται οἱ λοιποὶ Ἕλληνες. Κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ κάμῃ τώρα γενικὴν ἐπιστράτευσιν, διότι ἂν δὲν κάμῃ τώρα γενικὴν ἐπιστράτευσιν, πότε θὰ τὴν κάμῃ; Δὲν ἔχουμε ἀκήρυκτον πόλεμον ἐσωτερικὸν καὶ ἐξωτερικόν; Δὲν πρέπει νὰ προλάβωμεν τὰ γεγονότα;

§52ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐὰν δὲν κλείσουν τὰ σύνορα, ποτὲ δὲν θὰ ἡσυχάσωμεν.

§53Β. ΜΗΤΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ εὕρῃ τὰς καταλλήλους δυνάμεις νὰ ἐπανδρώσῃ τὰ φυλάκια, διότι οὐδέποτε θὰ σταματήσῃ τὸ κακὸ αὐτό. Ἡμεῖς θὰ τοὺς κτυποῦμεν ἀπὸ τὴν μιὰ μεριά, αὐτοὶ θὰ πηγαίνουν εἰς τὴν Βουλγαρίαν διὰ νὰ ἐφοδιάζωνται καὶ θὰ ἔρχωνται πάλιν. Δὲν πρόκειται νὰ λείψῃ ποτὲ τὸ παιγνίδι, τὸ ὁποῖον παίζεται, ἡ δὲ χώρα θὰ ὑποφέρῃ καὶ δὲν θ’ ἀναπνεύσῃ ποτέ. Εἶναι ἀνάγκη, λοιπόν, γενικῆς ἐπιστρατεύσεως, ἀνάγκη τοποθετήσεως δυνάμεων εἰς τὰ μέρη ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα σήμερον κατέχουν οἱ ἀναρχοκομμουνισταί. Ἐπίσης εἶναι ἀνάγκη νὰ γίνουν τὰ Συντάγματα προκαλύψεως, τὰ ὁποῖα θὰ δύνανται, ὅπως καὶ ἄλλοτε, νὰ ἐνισχύουν τὰ φυλάκια καὶ θὰ εἶναι εἰς θέσιν πάντοτε νὰ κτυπήσουν κάθε παράνομον εἰσβολὴν Κομιτατζήδων. Ἐάν, κύριοι βουλευταί, εἶναι ἀνάγκη, ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ μὴ διστάσῃ νὰ κηρύξῃ τὸν στρατιωτικὸν νόμον, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ἐπ’ ἄπειρον νὰ παριστάμεθα μάρτυρες τῶν φρικαλέων ἐγκλημάτων, εἰς τὰ ὁποῖα ὑποβάλλονται οἱ Ἑλληνικοὶ πληθυσμοὶ ἐκ μέρους τῶν ἀναρχοκομμουνιστῶν. Δὲν φοβεῖται ὁ ὁμιλῶν αὐτὴν τὴν στιγμήν, ὅτι ἡ Ἑλλὰς εἶναι ἑπόμενον νὰ πάθῃ ἢ καταληφθῇ, ἀλλ’ ὅτι οἱ πληθυσμοί της τόσον ὑποφέρουν. Εἶναι ἀνάγκη, ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ ἀμέσως μέτρα, διότι ἡ Ἑλλὰς εἶναι προωρισμένη νὰ ζήσῃ καὶ θὰ ζήσῃ καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποκύψῃ εἰς μίαν δράκα ἀνθρώπων μισθοφόρων προδοτῶν. (Χειροκροτήματα).

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Μαυρομιχάλης ἔχει τὸν λόγον.

§55Π. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ. Κύριοι βουλευταί, αἱ δηλώσεις τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως μᾶς ἱκανοποίησαν ὡς πρὸς τὸ σημεῖον τῆς ἐνισχύσεως, ἡ ὁποία ἀναμένεται ἀπὸ τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας. Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, ὅτι μετὰ τόσας δοκιμασίας, ἀπὸ τὰς ὁποίας διῆλθεν αὐτὸς ὁ ἀτυχὴς τόπος, δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία ὅτι ἔπρεπε τέλος πάντων νὰ ἀναγνωρισθῇ ὄχι ὡς φιλανθρωπία, ἀλλ’ ὡς ὑποχρέωσις ἐκ μέρους τῶν συμμάχων ἡμῶν, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ δοθῇ μία ἐνίσχυσις ἡ ὁποία νὰ σώσῃ τὸν δύστυχον αὐτὸν λαόν. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ παρατηρήσω ὅτι ἡ Μεγάλη Βρεταννία, ἡ ὁποία μᾶς ἐνίσχυσε μέχρι σήμερον καὶ εἰς τὴν ὁποίαν εἴμεθα λίαν ὑποχρεωμένοι καὶ εὐγνώμονες, εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία κατὰ τὸ διάστημα αὐτὸ ἔκαμε τὸ πᾶν διὰ νὰ μας συντρέξῃ, ἀνεγνώρισεν ὅτι εὑρισκόμεθα εἰς δεινὴν κατάστασιν καὶ μᾶς ἐνίσχυσε κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὴν κατάστασιν καὶ τὰς δυσκόλους στιγμὰς εἰς τὰς ὁποίας εὑρισκόμεθα. Εἴμεθα ἐξαιρετικὰ εὐγνώμονες πρὸς τὴν Μεγάλην Βρεταννίαν καὶ ἐλπίζομεν ὅτι αὕτη, ἀπὸ κοινοῦ μετὰ τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, θὰ ἀναγνωρίσῃ ὅτι ὄχι μόνον χρειαζόμεθα οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν, ἀλλὰ θὰ ἔπρεπε νὰ ἀναγνωρισθῇ ὅτι τὰ σύνορά μας θὰ ἔπρεπε νὰ διευθετηθοῦν κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε τοὐλάχιστον νὰ εἴμεθα περίπου ἀσφαλεῖς.

§56Χ. ΛΑΔΑΣ. Ὀρθόν.

§57Π. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ. Νομίζω δέ, ὅτι πολλὰ ἀπὸ τὰ δεινά μας ὀφείλονται ἀκριβῶς εἰς τὴν μὴ διευθέτησιν τοῦ ζητήματος αὐτοῦ.

§58Χ. ΛΑΔΑΣ. Σωστόν.

§59Π. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ. Καὶ θὰ ἔπρεπε τὸ ζήτημα αὐτὸ νὰ μας ἀπασχολήσῃ ἰδιαιτέρως, διότι, ὅπως γνωρίζετε ὅλοι σας, ὑποθέτω, ἢ τοὐλάχιστον οἱ περισσότεροι ἐξ ὑμῶν, θὰ ἔχετε ἐπισκεφθῆ τὰ σύνορα, εἶναι μία κατάστασις ἡ ὁποία εἶναι τόσον ἀνακατωμένη ὥστε νὰ μὴ δύναται κανεὶς νὰ ἀντιληφθῇ ἐὰν εὑρίσκεται ἐπὶ Ἑλληνικοῦ ἐδάφους ἢ ἐπὶ ξενικοῦ τοιούτου! Εἶναι μία κατάστασις ἐξωφρενική! Καὶ ταῦτα, ὡς πρὸς τὰς δηλώσεις τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ τὸ πρᾶγμα, ὅσον καὶ ἂν τὸ ἐξετάσῃ κανείς, ὅσον καὶ ἂν τὸ μελετήσῃ, δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία ὅτι οὐδεμία ἐνίσχυσις θὰ εἶναι συντελεστική, ἐὰν δὲν ἐπαναφέρωμεν τὴν τάξιν. Καὶ εἰσέρχομαι ἤδη, εἰς τὸ ζήτημα τῆς δημοσίας τάξεως. Πρὸ αὐτοῦ, ὅμως, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀναφέρω ἱστορικῶς τὸ τί συνέβη κατὰ τὸ διάστημα, κατὰ τὸ ὁποῖον εἶχον τὴν τιμὴν νὰ εἶμαι ὑπεύθυνος διὰ τὰς Ἐνόπλους Δυνάμεις. Καὶ πρέπει νὰ σᾶς ὁμολογήσω, ὅτι δὲν συνεφώνησα καὶ οὔτε συμφωνῶ εἰς τὴν μεταβολὴν τῆς ἡγεσίας τοῦ στρατεύματος, διότι ἔχω τὴν γνώμην ὅτι ἡ ἡγεσία ἔπραξε τὸ καθῆκον της, μὲ ὅλην τὴν σημασίαν τῆς λέξεως, καὶ μάλιστα ἔπραξε καὶ παραπάνω ἀπὸ τὸ καθῆκον της, διότι εὑρίσκετο πρὸ μιᾶς καταστάσεως τὴν ὁποίαν ἴσως ὑμεῖς δὲν γνωρίζετε, διότι εἴχομεν καὶ τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἀποκρύψωμεν ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερα. Ὅταν ἀνελάβομεν τὴν διεύθυνσιν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, παρετηρήσαμεν — καὶ ἀποτείνομαι πρὸς τὸν κ, Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, τὸν κ. Τσαλδάρην, ὁ ὁποῖος γνωρίζει κάλλιστα τὴν κατάστασιν — παρετηρήσαμεν, ὅτι αἱ δυνάμεις μας ἦσαν λίαν περιωρισμέναι. Μάλιστα, ἐὰν σᾶς ἀναφέρω ἀριθμούς, θὰ σᾶς κάμῃ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ὑπερβάλλω. Ἦσαν καταπληκτικῶς μικροὶ οἱ ἀριθμοὶ καὶ εἰς τοιοῦτον σημεῖον, ὥστε νὰ μὴ δυνάμεθα νὰ ἀντιμετωπίσωμεν καὶ τότε εἰς τὴν ἀρχὴν τὰς ὀλίγας ἀνταρτικὰς δυνάμεις ἀκόμα μετὰ θετικότητος. Τότε ἐσκέφθημεν νὰ ἐργασθῶμεν πλησίον τῆς Ἀγγλικῆς Ἀποστολῆς καὶ πλησίον τῆς Ἀγγλικῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὴν αὔξησιν τῶν δυνάμεων, διότι, ὅπως γνωρίζετε, τὰ ἐφόδια θὰ ἤρχοντο ἀσφαλῶς ἀπ’ ἔξω. Καὶ ἐπέμεινα εἰς τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ κατωρθώσαμεν μὲ πολλὰς δυσχερείας νὰ ἀναβιβάσωμεν τοὺς ἀριθμοὺς αὐτούς, οἱ ὁποῖοι σήμερον εἶναι σεβαστοί. Καὶ τὸ πρᾶγμα αὐτό, ὅπως καταλαβαίνετε πολὺ καλά, εἶναι πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον εἰδικῶς μᾶς ἀπησχόλησε, διότι εἴς τινας περιφερείας, π. χ. ὅταν ἐπεσκέφθην τὴν Κρήτην, εὑρέθην πρὸ μιᾶς καταστάσεως περιέργου, συνήντησα στρατιώτας, οἱ ὁποῖοι ἦσαν ξυπόλητοι. Καὶ αἱ συνεχεῖς διαμαρτυρίαι ἡμῶν, κατώρθωσαν, ὥστε νὰ ἔλθουν ὅλα τὰ ἀναγκαῖα ἐφόδια, διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ αὐξήσωμεν τὰς δυνάμεις μας. Ἀλλ’ ἐπιμένω εἰς τὴν γνώμην μου, ὅτι ἡ μεταβολὴ τῆς ἡγεσίας, δὲν εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἀπασχολῇ, οὔτε τὸ Πολιτικὸν Συμβούλιον, οὔτε ἄλλο τι Συμβούλιον. Νομίζω, ὅτι δὲν δυνάμεθα, μάλιστα ἐπάνω σὲ μίαν ἐπιχείρησιν τόσον δύσκολον, ὅπως εἶναι ἡ ἐπιχείρησις ἡ παροῦσα, νὰ μεταβάλλωμεν τοὺς ἡγήτορας τοῦ στρατεύματος, νὰ τοὺς μεταβάλλωμεν κατὰ τὸν τρόπον με τὸν ὁποῖον τοὺς μεταβάλλομεν, ἰδίως, ὡς πρὸς ἕνα Στρατηγόν, τὸν ὁποῖον ἐστείλαμεν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, καὶ κατόπιν τὸν ἀνεκαλέσαμεν, μετὰ δύο ἡμέρας, μειώνομεν τὸ κῦρος τῶν ἀξιωματικῶν καὶ δημιουργοῦμεν τὴν ἐντύπωσιν εἰς τὸ Σῶμα τῶν ἀξιωματικῶν, ὅτι δὲν εὑρίσκονται ποτὲ ἐν ἀσφαλείᾳ ἀπέναντι τῶν Κυβερνήσεων, διότι ἠμπορεῖ νὰ ἔλθῃ ἕνα Πολιτικὸν Συμβούλιον καὶ νὰ μεταβάλῃ τὰ πάντα καὶ νὰ ζητήσῃ τὴν ἀντικατάστασιν Ἀρχηγοῦ τοῦ Ἐπιτελείου, ἢ τοῦ Ἀρχιστρατήγου, ἢ δὲν ἠξεύρω τί ἄλλο; Ἑπομένως, παραπονοῦμαι δι’ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, διότι εἶναι ἥκιστα στρατιωτικόν, αὐτὸ τὸ ὁποῖον συνέβη. Ἀλλ’ ἐκτὸς τούτου, παραπονοῦμαι καὶ δι’ ἕνα ἄλλο ζήτημα. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ εἴμεθα εἰλικρινέστεροι ἀπέναντι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, καὶ ὅταν λέγω νὰ εἴμεθα εἰλικρινέστεροι, νομίζω, ὅτι τὰ ἀνακοινωθέντα, τὰ ὁποῖα ἐκδίδονται θὰ πρέπει νὰ εἶναι ὀλιγώτερον αἰσιόδοξα, διότι τότε ἐπέρχεται ὁ κάματος καὶ ἡ ἀπογοήτευσις καὶ ὅπως ἠξεύρετε, ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς εἶναι γενναῖος, ἔχει προσόντα μεγάλα, ἀλλὰ ἀπογοητεύεται γρήγορα. Λοιπὸν ἐγὼ νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε τὰ ἀνακοινωθέντα μας νὰ εἶναι πολὺ προσεκτικώτερα καὶ ἐκτὸς αὐτοῦ θὰ πρέπει νὰ λέγεται καθαρὰ ἡ ἀλήθεια εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν: Ἡ ἐπιχείρησις εἶναι δυσκολωτάτη, ἀναμφισβητήτως δύσκολος καὶ ὄχι μόνον εἶναι δύσκολος, ἀλλὰ χρειάζεται καὶ περισσότερος στρατός, ἀπὸ τὸν ὑπάρχοντα σήμερον. Εἰς μίαν περίστασιν κατὰ τὴν ὁποίαν, διότι ὡμίλησε καὶ ὁ κ. Παπανδρέου μὲ ἀριθμούς, εἰς μίαν περίστασιν συνηντήθην μετὰ τοῦ στρατιωτικοῦ ἀκολούθου τῆς Ἀμερικανικῆς Πρεσβείας, ὁ Στρατιωτικὸς Ἀκόλουθος μὲ ἠρώτησε, μὲ ἐβολιδοσκόπησε τότε, ποία εἶναι ἡ δύναμις ἐκείνη, ἡ ὁποία εἶναι ἀναγκαία. Τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, ἐγὼ τοῦ εἶπον εἰλικρινῶς, ὅτι χρειαζόμεθα αὐτὴν τὴν στιγμὴν 180.000 στρατοῦ καὶ τοῦ ἐφάνη ὁ ἀριθμὸς ὑπερβολικός, διότι ἡ συζήτησις αὐτὴ μὲ τὰς ἀποστολὰς τὰς ἐδῶ, φαίνεται ὅτι δὲν συμφωνοῦσαν μὲ τοὺς ἀριθμούς. Ἐγὼ ὅμως λέγω, ὅτι σήμερον δὲν χρειάζεται 180.000 στρατός, ἀλλὰ χρειάζεται καὶ πάρα πάνω, αὐτὴ εἶναι ἡ γνώμη ἡ ἰδική μου, ἡ δὲ ἐπιχείρησις θὰ εἶναι μακρά, θὰ εἶναι δύσκολος, ὁ δὲ δρόμος θὰ εἶναι ἀνηφορικός. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ ὑπομονὴν ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ὅπως νομίζω, ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ περισσοτέραν ὑπομονὴν εἰς τὰ ζητήματα αὐτά, διότι εὑρισκόμεθα πρὸ μιᾶς καταστάσεως δυσκολωτάτης. Τώρα ἔρχομαι εἰς τὸ ζήτημα, εἰδικῶς τῆς Πελοποννήσου. Ἐγὼ νομίζω, ἐξ ὅσων ἠδυνήθην νὰ ἀντιληφθῶ, ὅτι ἡ Χωροφυλακὴ δὲν δύναται νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν ἀνταρσίαν μόνη της. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι ἡ Χωροφυλακὴ εἶναι ἱκανή, ὅταν ἐκκαθαρισθῇ μία περιοχὴ τελείως, νὰ ὑπάγῃ ἡ Χωροφυλακὴ νὰ τὴν καταλάβῃ καὶ νὰ ἐπιβάλῃ τὴν τάξιν. Ἀλλὰ ἡ Χωροφυλακὴ, νὰ κάμῃ ἐπιχειρήσεις μόνη της, ὄχι ὅτι δὲν σκοτώνονται οἱ Χωροφύλακες, διότι δὲν εἶναι γενναῖοι, ἀλλὰ διότι δὲν εἶναι γυμνασμένοι καὶ δὲν εἶναι παρασκευασμένοι νὰ ἀντιμετωπίσουν μίαν κατάστασιν, ὅπως εἶναι ἡ παροῦσα, εἴδατε δὲ ὅτι ὅπου ἔγινε μία ἐπιχείρησις καὶ ἐπῆγε μόνη ἡ Χωροφυλακή, τὰ ἀποτελέσματα ἦσαν ὀδυνηρά. Ἑπομένως ἡ ἐντύπωσις, τὴν ὁποίαν εἶχον, ὅταν ἀνηγγέλθη, ὅτι ἐλήφθη ἀπόφασις ἐκ μέρους τοῦ Πολιτικοῦ Συμβουλίου, ὅπως εἰς τὴν Πελοπόννησον ἀναληφθῇ ἡ τάξις ἐκ μέρους τῆς Χωροφυλακῆς, ὁμολογῶ, ὅτι μοῦ ἔκαμε τὴν χειροτέραν καὶ ὀδυνηροτέραν ἐντύπωσιν.

§60Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Αὐτὸ τὸ ἀπεφάσισε τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης.

§61Π. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ. Παρετηρήσατε, ὅτι, ὅταν ἀνέλαβον τὰς ἐπιχειρήσεις ἀρχικῶς ἐναντίον τῶν ἀνταρτῶν, τὴν Χωροφυλακήν, τὴν ἐθέσαμεν ὑπὸ τὰς διαταγὰς τῶν Ἀρχηγῶν τοῦ στρατεύματος, διότι ἦτο ἡ μόνη δυνατὴ λύσις. Ἐκ τῆς πείρας, τὴν ὁποίαν ἀπεκτήσαμεν, ἐπείσθημεν, ὅτι ἡ Χωροφυλακὴ αὐτοτελῶς δὲν ἠμποροῦσε νὰ ἐνεργήσῃ.

§62Ν. ΖΕΡΒΑΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τόσον τὸν ἀξιότιμον κύριον συνάδελφον, ὅπως καὶ ὅλους ὑμᾶς, κύριοι βουλευταί, νὰ παύσῃ, εἰ δυνατόν, αὐτὸς ὁ ψόγος ἐναντίον τῆς Χωροφυλακῆς, ἡ ὁποία αὐτὴν τὴν στιγμὴν μαρτυρεῖ καί, διὰ νὰ εἶναι ἐνημερωμένη ἡ Βουλή, πρέπει νὰ ἀντιληφθῇ τοῦτο, ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὸ κύριον ἔργον τῆς ἐκκαθαρίσεως καὶ τῆς ἐμπεδώσεως τῆς τάξεως, ὄχι μόνον εἰς τὴν Πελοπόννησον, ἀλλὰ καὶ εἰς εὐρυτάτας περιφερείας, ἔχει ἀνατεθῆ εἰς τὴν Χωροφυλακήν. Ἐπίσης ἕνα ἄλλο θέλω νὰ τονίσω, ἐξ ἀφορμῆς ἑνὸς ἐπεισοδίου, τὸ ὁποῖον συνέβη εἰς τὴν Πελοπόννησον, κατὰ τὸ ὁποῖον παρεστάθησαν τὰ πράγματα κακῶς, κάκιστα, ἐνῷ τοῦτο εἶχε τὴν μορφὴν μιᾶς μάχης ἄνευ προηγουμένου ἑνὸς τμήματος 70 ἀνδρῶν πολεμήσαντος, ἀγωνισθέντος ἐπὶ ἑξάωρον ἐναντίον τριπλασίας δυνάμεως καὶ σχόντος τὰς ἀπωλείας, ποὺ ἔσχεν. Ἀπεδώσαμεν τοῦτο εἰς ἀτυχίαν καὶ εἰς κακὴν ἐνέργειαν τῆς Χωροφυλακῆς, ἐνῷ δὲν ἔπρεπε νὰ συμβῇ αὐτό. Παραλλήλως ἔχομεν, δυστυχῶς, ἕτερον ἀτύχημα, κατὰ πολὺ μεγαλύτερον αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον ὑπέστημεν εἰς τὴν Πελοπόννησον, ἀπὸ ἕνα Τάγμα στρατοῦ πρὸ ὀλίγων ἀκόμη ἡμερῶν, καὶ ἐν τούτοις ἐξακολουθοῦμε νὰ ὁμιλῶμεν περὶ τῆς Χωροφυλακῆς ὡς ἀνικάνου νὰ ἐπιβάλῃ τὴν τάξιν. Ποία ἐντύπωσις, κύριοι συνάδελφοι, θὰ παραχθῇ εἰς τοὺς ἄνδρας αὐτῆς, οἱ ὁποῖοι ἀγωνίζονται ἕνα ἀγῶνα σκληρὸν σήμερον, ὅταν ἀκούουν τοὺς ἐκπροσώπους τοῦ Ἔθνους νὰ καταφέρωνται κατ’ αὐτῶν καὶ νὰ τοὺς θεωροῦν ὡς ἀνικάνους νὰ δώσουν τὴν μάχην καὶ νὰ ἀγωνισθοῦν ἐναντίον τοῦ ἐχθροῦ; (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς αἰθούσης καὶ τῶν θεωρείων). Θὰ σᾶς παρακαλέσω, κύριοι συνάδελφοι, νὰ λέγωμεν ὅ,τι θέλομεν, πιθανῶς περὶ ἀνεπαρκείας δυνάμεων, ἢ ἄλλο τι, ἀλλὰ τὸ νὰ λέγωμεν ὅτι εἶναι ἀνεκπαίδευτοι οἱ χωροφύλακες καὶ ἑπομένως τὰ ἀτυχήματα γίνονται ἐξ αὐτοῦ τούτου τοῦ γεγονότος, δὲν εἶναι ὀρθόν. Κύριοι, ἐπικαλοῦμαι τὰ πρακτικὰ καὶ παρακαλῶ νὰ ἀναγνωσθῇ ἀκριβῶς τὸ μέρος ἐκεῖνο τῆς περικοπῆς τοῦ λόγου τοῦ ἀξιοτίμου κυρίου συναδέλφου, τὸ ὁποῖον ὁμιλεῖ περὶ μὴ ἐκπαιδεύσεως τῶν χωροφυλάκων, νὰ τὸ ἀκούσουν οἱ κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ ἴδουν ἐὰν ἐγὼ εὑρίσκωμαι ἐντὸς τῶν πραγμάτων, ἢ σεῖς δὲν ἠκούσατε καλῶς.

§63Π. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ. Σᾶς εἶπον ὅτι ἡ Χωροφυλακὴ δὲν εἶναι κατάλληλος, διὰ νὰ ἀναλάβῃ τὸ ἔργον τῆς ἐκκαθαρίσεως.

§64Ν. ΖΕΡΒΑΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Οὔτε αὐτὸ πρέπει νὰ λέγεται. Ἐγὼ ὀφείλω νὰ τονίσω, ὡς Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως, ὅτι τὸ λεγόμενον ἀπὸ μέρους τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων, ὅτι ἡ Χωροφυλακὴ εἶναι ἀνίκανος νὰ ἐπιτελέσῃ τὸ καθῆκον της εἰς τὸν ἀγῶνα αὐτόν, ὅτι αὐτὸ δὲν συνάδει διὰ τὴν ἀπόδοσιν πλήρως τῆς προσπαθείας, τὴν ὁποίαν καταβάλλει ἡ Χωροφυλακή. (Χειροκροτήματα).

§65Π. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως, κακῶς ἀντελήφθη τὰ πράγματα, ἢ μᾶλλον δὲν ἐπρόσεξε, διότι δὲν εἶπα οὔτε ὅτι δὲν εἶναι γενναῖοι οἱ χωροφύλακες, οὔτε ὅτι δὲν σκοτώνονται, ἀλλ’ εἶπον ὅτι δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ κάμουν ἐπιχειρήσεις μόνοι των, διότι ἔχω τὴν ἰδέαν ὅτι σκοτώνονται τζάμπα. Πάντως ἡ Χωροφυλακὴ διεκρίθη ἐξαιρετικὰ ὅπου ἔλαβε μέρος καὶ ἔδειξεν ἀπαράμιλλον γενναιότητα· περὶ τούτου δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία. Τώρα, περαίνων τὸν λόγον μου, κύριοι, ἤθελα νὰ ἐπιμείνω εἰς ἕν ζήτημα, εἰς τὸ ζήτημα πάλιν τῶν περιφήμων ἀνακοινωθέντων καὶ θὰ ἔλεγον ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ παρασταθῇ εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, θὰ ἔπρεπε νὰ παρασταθῇ κατὰ τρόπον ἀπολύτως θετικὸν ἐκ μέρους ὁλοκλήρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἰδίως τῶν Ὑπουργῶν τῶν ἐνόπλων δυνάμεων, ὅτι σήμερον εὑρισκόμεθα πρὸ μιᾶς καταστάσεως ἐξαιρετικῶς δυσχεροῦς καὶ ὅτι θὰ πρέπει ὅλος ὁ πληθυσμὸς νὰ βοηθήσῃ μὲ ὅλην τὴν ψυχήν του αὐτὴν καὶ ὅλος ὁ ἐθνικόφρων κόσμος, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ δι’ ἐμὲ τὰ 90% τοῦ Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ, νὰ θελήσῃ νὰ λάβῃ σοβαρῶς ὑπ’ ὄψιν του ὅτι εὑρισκόμεθα πρὸ ἑνὸς πολέμου, ὁ ὁποῖος ἔχει ἰδιαιτέραν μορφήν, δὲν εἶναι ὅπως εἶναι ὅλοι οἱ πόλεμοι, ἀλλὰ πρόκειται περὶ πολέμου δυσκόλου καὶ ἐπικινδύνου. Αὐτὰ τὰ πράγματα θὰ ἐπεθύμουν νὰ παρασταθοῦν κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε ὅλος ὁ ἐθνικόφρων κόσμος νὰ βοηθήσῃ μὲ ὅλην του τὴν ψυχὴν τὸν πολεμοῦντα στρατόν, τὴν χωροφυλακήν, τὸ ναυτικὸν καὶ τὴν ἀεροπορίαν. Ὡς πρὸς τὴν Πελοπόννησον εἰδικῶς, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω ὅτι ἡ κατάστασις δὲν εἶναι εὐχάριστος. Ἄλλωστε, ἕνας ἀγαπητὸς συνάδελφος, παρέστησε τὰ πράγματα πολὺ σκοτεινά. Πάντως, ἐγὼ ἔχω τὴν ἰδέαν ὅτι δὲν συμφωνῶ μὲ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος εἶπεν ὅτι ὑπάρχουν δυσχέρειαι ἐπιστρατεύσεως. Τουναντίον μάλιστα, ἐγὼ νομίζω ὅτι τοὐλάχιστον εἰς τὴν περιφέρειάν του καὶ τὴν περιφέρειαν τῆς Μεσσηνίας, τὰς δύο αὐτὰς περιφερείας, τὰς ὁποίας γνωρίζω ἀπολύτως, εἶναι εὐκολωτάτη ἡ ἐπιστράτευσις καὶ εἶναι διατεθειμένοι οἱ ἄνθρωποι νὰ ἐπιστρατευθοῦν καὶ νὰ ὑπερασπισθοῦν τὴν Πελοπόννησον, ὄχι μόνον δὲ τὰς ἰδίας τῶν κατοικίας καὶ τὰς οἰκογενείας των, ἀλλὰ καὶ ὁλόκληρον ἀκόμη τὴν Ἑλλάδα. Ἀλλ’ ἐπειδὴ ἐλέχθη ὅτι παρουσιάζει τὸ πρᾶγμα δυσχέρειαν, ἐγὼ σᾶς λέγω ὅτι δὲν ἐμφανίζει καμμίαν ἀπολύτως δυσχέρειαν. Μάλιστα ἐπανειλημμένως οἱ ἄνθρωποι μοῦ ἔγραψαν ἀπὸ τὴν Λακωνίαν καὶ τὴν Μεσσηνίαν καὶ λέγουν ὅτι εἶναι διατεθειμένοι νὰ στρατευθοῦν. Ἀλλὰ ἐμφανίζεται καὶ κάτι ἄλλο, ὅτι μερικοὶ ἐξ αὐτῶν ἀπὸ ἀπόψεως ἡλικίας εἶναι ἀρκετὰ προχωρημένοι. Αὐτὸ δὲν σημαίνει τίποτε. Τοὐναντίον κόμη καλλίτερον, διότι αἱ παλαιότεραι κλάσεις εἶναι καλύτεραι ἀπὸ τὰς νεωτέρας, διότι οἱ ἔφεδροι αὐτοὶ εἶναι καὶ καλύτερον γυμνασμένοι, εἶναι ἐμπειροπόλεμοι καὶ εἶναι φρόνιμοι καὶ προσεκτικοὶ ἄνθρωποι καὶ ὑποθέτω ὅτι εἰς τὰς περιφερείας, ποὺ θὰ εὑρίσκωνται, θὰ ἠμποροῦσαν νὰ παρουσιάσουν ἀποτελέσματα ἐξαιρετικά. Αὐτὰ ἤθελα νὰ παρατηρήσω διὰ τὴν Πελοπόννησον. Ἀλλὰ ἤθελα νὰ προσθέσω καὶ κάτι ἄλλο. Νομίζω ὅτι δὲν θὰ ἦτο οὔτε σκόπιμον, οὔτε φρόνιμον νὰ ὁμιλῶμεν αὐτὴν τὴν στιγμὴν περὶ ἀμνηστίας γενικῆς ἢ μερικῆς. Διότι ὁ ἐθνικόφρων κόσμος ἀπογοητεύεται, ὅταν ἀκούῃ ὅτι θὰ πρόκειται νὰ ἀμνηστευθοῦν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι φονεύουν ἱερεῖς, γυναῖκας, παιδιά. Πρέπει δὲ νὰ πιστεύσωμεν ὅτι ἂν ἔγιναν ἀντίποινά τινα, τὰ ὁποῖα καταδικάζω ἀπολύτως, ἂν ἔγιναν ἀντίποινά τινα πρέπει νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν μας ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἔχει ἀπαυδήσει τελείως. Καὶ ἐὰν προέβη εἰς μερικὰς παρεκτροπάς, εἶναι αἱ παρεκτροπαί, κύριοι, τοῦ ἀνθρώπου τοῦ νευρικοῦ, ὁ ὁποῖος ἔχει ὑποστῆ τὰ πάντα, ὁ ὁποῖος εἶδε τὰς οἰκογενείας του νὰ φονεύωνται καὶ ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται εἰς μίαν ἀγανάκτησιν τοιαύτην, ὥστε νὰ ἀναγκάζεται νὰ προβῇ εἰς αὐτά. Θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποφεύγωνται αὐτὰ τὰ πράγματα, καὶ ἡμεῖς θὰ ἔπρεπε νὰ συμβουλεύσωμεν τὸν κόσμον νὰ ἀποφεύγῃ αὐτά. Ἀλλὰ εἶναι δι’ ἐμὲ τουλάχιστον, ὁ ὁποῖος ἠγανάκτησα διὰ τὴν ἀπώλειαν καὶ φίλων, νομίζω ὅτι εἶναι ἓν αἴσθημα τὸ ὁποῖον εἶναι σχεδὸν ἀκατάβλητον. Αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἤθελα νὰ σᾶς εἴπω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι μὲ αὐτὴν τὴν προσπάθειαν θὰ πείσωμεν τὴν κοινὴν γνώμην, ὅτι θὰ πρέπει πανστρατιᾷ νὰ ἐνεργήσουν καὶ οὐχὶ νὰ σκέπτωνται ὅτι εἶναι μία μικρὰ ἐπιχείρησις, ἡ ὁποία θὰ τελειώσῃ ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν ἢ ἐντὸς ὀλίγων μηνῶν. Θὰ ἤθελα νὰ εἴπω ὅτι θὰ πρέπει ὅλοι μας νὰ κάμωμεν αὐτὴν τὴν προπαγάνδαν, προπαγάνδαν ἡ ὁποία εἶναι ἀναγκαιοτάτη. Ἐγώ, τουλάχιστον, τὴν κάμνω διαρκῶς εἰς τὴν περιφέρειάν μου καὶ θὰ σᾶς ἐξηγήσω διατί, διότι εἰς τὴν περιφέρειάν μου εὑρέθην δυστυχῶς εἰς τὴν ἀτυχεστάτην θέσιν σχεδὸν νὰ τὴν ἀπογυμνώσω καὶ διὰ τοῦτο κατηγορήθην ἀπὸ τοὺς συναδέλφους τῆς περιφερείας μου. Καὶ πρέπει νὰ σᾶς εἴπω ὅτι μὲ τὰς δυνάμεις τὰς ὁποίας εἴχομεν τότε, ἐνόμισα ὅτι ἔπρεπε νὰ στραφῇ ὅλη μας ἡ προσοχὴ πρὸς τὰς Βορείους ἐπαρχίας καὶ πρὸς τὴν Θεσσαλίαν καὶ τὴν Μακεδονίαν καὶ ὀλιγώτερον πρὸς τὴν Πελοπόννησον. Δι’ αὐτὸ ἔχω κατηγορηθῆ ἀπὸ τοὺς συναδέλφους μου καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς δώσω αὐτὴν τὴν ἐξήγησιν καὶ ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ ἐπαναληφθῇ αὐτὴ ἡ προσπάθεια, πάλιν τὸ ἴδιον θὰ ἔκαμνον.

§66Ν. ΖΕΡΒΑΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ γνώμη μου ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀνταρσίαν, τὴν συγκρότησιν, εἶναι σχεδὸν ἡ αὐτὴ τὴν ὁποίαν ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ ἐτόνισα καὶ τοῦτο θὰ ἐπαναλάβω καὶ σήμερον. Ἔχομεν νὰ κάμωμεν μὲ πόλεμον ἐξοντωτικὸν τοῦ ἀναρχισμοῦ ἐναντίον τοῦ Ἔθνους καὶ εἰς τὸν πόλεμον αὐτὸν ὀφείλομεν νὰ ἀπαντήσωμεν μὲ πόλεμον ὁμοίας μορφῆς. (Χειροκροτήματα). Ὁμολογῶ ὅτι ἀπὸ τῆς ἡμέρας ἐκείνης κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ πρῶτον ἐνεφανίσθη ὑπὸ τὴν μορφὴν τοῦ ἀδυσοπήτου ἐξοντωτικοῦ πολέμου ἐναντίον τοῦ Ἔθνους, ἡ προσπάθεια τῶν προδοτῶν αὐτῶν μέχρι καὶ τῆς σήμερον, τὸ Ἔθνος δὲν ἀνταπεκρίθη ὡς ἔδει, εἴτε διότι ἡμεῖς οἱ ἡγέται πταίομεν, εἴτε διότι ἄλλοι πταίουν διὰ τοῦτο. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς εἰσόδου μου εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἔχω νὰ εἴπω εἶναι ὅτι προσεπαθήσαμεν ἀφ’ ἑνὸς μὲν νὰ ἐμπνεύσωμεν εἰς τὸ σύνολον τῶν Ἐθνικῶν δυνάμεων τὴν ἀνάγκην τῆς ὁλοκληρωτικῆς προσπαθείας αὐτοῦ διὰ τὴν συντριβὴν τοῦ συμμοριτισμοῦ, ἡμεῖς δὲ νὰ πράξωμεν ὅ,τι ἦτο δυνατὸν διὰ νὰ βοηθήσωμεν εἰς τὴν θείαν αὐτὴν ἐξόρμησιν τοῦ Ἔθνους. Εἶναι γεγονὸς ὅτι ὑπέστη σοβαρὰ πλήγματα ὁ ἀναρχισμός, ἀλλ’ ὄχι ὅμως τοιαῦτα ὥστε νὰ θεωροῦνται ὡς ἐπιχείρημα διὰ τὴν ἐξουθένωσιν. Τὸ ἀντίθετον, ἐπειδὴ εἰς τὴν πτωχὴν αὐτὴν γωνίαν παίζεται τὸ νέον αὐτὸ παιγνίδι τῆς ἐπικρατήσεως τῆς βίας ἐναντίον τῶν ἐλευθεριῶν τοῦ ἀνθρώπου, τὸ ἀντίθετον συμβαίνει νὰ ἐγείρῃ τὰς προσπαθείας του ὁ ἀναρχισμὸς καὶ νὰ ἐνισχύεται πολλαχόθεν, ὥστε σήμερον νὰ ἐμφανίζεται εἰς αὔξουσαν δύναμιν τόσον τὴν ὑλικήν του τοιαύτην, ὅσον καὶ τὴν παντοίαν του ἄλλην ἠθικήν. Ὑλικῶς ἐνισχύεται ἀπὸ τοὺς ἐντὸς καὶ τοὺς ἐκτὸς τῆς Ἑλλάδος βυσσοδομοῦντας κατὰ τῆς ἀνεξαρτησίας τοῦ Ἔθνους. Ἠθικῶς ὑπάρχει ἄλυτον τὸ πρόβλημα τοῦ ἐὰν θὰ ἀφεθῇ ἡ βία νὰ ἐξαπλωθῇ ἐφ’ ὁλοκλήρου τοῦ κόσμου ἢ ἐὰν ἡ βία αὐτὴ θὰ κτυπηθῇ. Δὲν εἶναι δυστυχῶς θέμα ἡμῶν νὰ κρίνωμεν τὴν ἐκ τῆς ἀδίκου ταύτης μεταξὺ τῶν δύο μεγάλων δυνάμεων τοῦ κόσμου διαφωνίας πιθανὴν λύσιν, οὔτε καὶ νὰ κανονίσωμεν τὸν χρόνον ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος μένει εἰς ἡμᾶς ὥστε νὰ εἴπωμεν ὅτι εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἑτοιμασθῶμεν διὰ νέας θυσίας νέας προσπαθείας, πλὴν τῶν μέχρι σήμερον καὶ ἑπομένως ὅσον μένει ἄλυτον αὐτὸ τὸ θέμα, ἡ προσπάθεια τοῦ ἀναρχισμοῦ εἰς τὸν τόπον μας θὰ ἐνισχύεται ποικιλοτρόπως. Ἐὰν λοιπὸν συνῳδὰ πρὸς τὴν ὑλικήν μας προσπάθειαν, πρὸς τὴν ὀργάνωσιν τοῦ Στρατοῦ καὶ τῆς Χωροφυλακῆς μας δὲν ὑπάρξῃ ἠθική μας τοιαύτη εἰς ἴσον βαθμὸν ὅπως τουλάχιστον ὑπῆρξεν εἰς τὸ παρελθὸν ὅτε καὶ πάλιν ἀντεμετωπίσαμεν τὴν βίαν, τότε ἀσφαλῶς αἱ συνέπειαι δὲν θὰ εἶναι εὐχάρισται. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ἄλλοτε ἐπωφεληθεὶς μιᾶς συζητήσεως ἡ ὁποία ἐγένετο εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἐτόνισα, ὅτι δὲν εἶναι ἔργον μόνον ἐμοῦ, μόνον ἡμῶν, μόνον τῆς Κυβερνήσεως τὸ ἔργον τῆς Ἐθνικῆς ἐξορμήσεως τοῦ Ἔθνους, ἀλλ’ εἶναι ἔργον ὅλων μας. Ὅταν ὅμως ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς ἀκούωνται λόγοι ὡς δυσιυχῶς ἠκούσθησαν πολλοὶ καὶ σήμερον καὶ ἄλλοτε, ὅτι δὲν ἐπιτελεῖται καλῶς τὸ ἔργον ἀπὸ μέρους τῶν μαχίμων δυνάμεων τοῦ Ἔθνους καὶ εἰδικώτερον ὅταν κατηγορῆται ἕνα ἡρωϊκὸν σῶμα ὅπως τὸ σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς, νὰ ἕνας λόγος σοβαρὸς ποὺ νὰ χάνωμεν ἠθικὴν δύναμιν καὶ νὰ ἐνισχύωμεν τὸν συμμοριτισμόν, καὶ τὴν ἀναρχίαν. Ἀτυχήματα θὰ συμβαίνουν πάντοτε εἰς τὸν πόλεμον, αὐτὸς εἶναι ὁ ρόλος ἄλλωστε τὸν ὁποῖον παίζουν αἱ ἀντιμαχόμεναι δυνάμεις. Πότε ἐπιτυγχάνουν καὶ πότε ἀποτυγχάνουν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι βέβαιον, εἶναι ὅτι ἐπιτυγχάνει ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἔχει φανατισμόν, ἔχει πίστιν καὶ ἀποφασιστικότητα καὶ αὐτὰ δὲν ἀπολείπουν ἀπὸ τὴν πλευρὰν τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἡμῶν. (Χειροκροτήματα). Ἐγένετο πολὺ λόγος καὶ ἐστηρίχθησαν ἀκριβῶς ἐπὶ τοῦ γεγονότος αὐτοῦ πολλαὶ αἰτιάσεις ἐναντίον τῆς Χωροφυλακῆς διὰ τὸ ἀτύχημα τῆς Πελοποννήσου ἢ καὶ διὰ τὰ ἀτυχήματα ἂν θέλετε, διὰ νὰ εὐχαριστήσω τοὺς ἐπικριτάς μου. Θέλω νὰ εἴπω τοῦτο εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἀπὸ πάσης γωνίας τῆς Ἑλληνικῆς γῆς, ὅμοιαι αἰτιάσεις ὑπάρχουν. Δὲν δοκιμάζεται ἡ Πελοπόννησος μόνον, δοκιμάζεται κυρίως καὶ ἀπολύτως ἡ αἱματοβαμμένη γῆ τῆς Μακεδονίας καὶ τῆς Θράκης. Ὑφίστανται τὴν αὐτὴν δοκιμασίαν ἡ ἡρωϊκὴ Ρούμελη, ἡ Θεσσαλία καὶ ἡ Στ. Ἑλλάς. Αἱ αἰτήσεις καὶ αἱ ἐκκλήσεις πρὸς ἐνίσχυσιν, εἶναι διαρκεῖς καὶ συνεχεῖς. Βεβαίως, ἡ στοργή μας πρὸς τὸν ἡρωϊκὸν λαὸν τῆς Πελοποννήσου εἶναι πλήρης καὶ ἡ προσπάθειά μας νὰ ἀντιμετωπίσωμεν ὅσον τὸ δυνατὸν τελεσφορώτερον τὸ δρᾶμα τὸ ὁποῖον περνάει ὁ Πελοποννησιακὸς λαὸς διαρκῶς. Ὁμιλοῦμεν περὶ ἀδυναμίας τῆς Χωροφυλακῆς εἰς τὴν Πελοπόννησον νὰ κρατήσῃ τὴν τάξιν καὶ περὶ ἀνικανότητος τῆς Χωροφυλακῆς νὰ ἐπιβάλῃ τὴν τάξιν καὶ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸν συμμοριτισμόν. Δὲν εἶναι αὐτὸ τὸ θέμα καὶ νομίζω ὅτι ἔχομεν χάσει ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς τὸ σημάδι. Ὅταν πρὸ μηνὸς καὶ πλέον διεξήχθησαν ἐπιχειρήσεις ὑπὸ στρατιωτικὴν ἡγεσίαν ἐν Πελοποννήσῳ, αἱ ἐπιχειρήσεις αὐταὶ διεξήχθησαν μὲ τὸν αὐτὸν στρατὸν δηλ. μὲ τὴν Χωροφυλακήν, πλὴν ἑνὸς Τάγματος Πεζικοῦ. Δὲν εἶναι ἀλλοία δύναμις σήμερον διὰ νὰ μὴ εἴπω ὅτι εἶναι ηὐξημένη περισσότερον. Ἀλλ’ ἀπὸ μηνὸς εἰς μῆνα καὶ ἀπὸ ἑβδομάδος εἰς ἑβδομάδα......

§67Ι. ΜΑΡΙΝΑΚΟΣ. Ἐπιτρέπετε; Αἱ ἐπιχειρήσεις αὐταὶ αἱ ὁποῖαι ἔγιναν ἀπέληξαν νὰ φουντώσῃ ὁ κομμουνισμὸς σὲ τέτοιο σημεῖο ποὺ εἶναι σήμερα. Αἱ ἐπιχειρήσεις αὐταὶ ἀπέδειξαν ὅτι ἡ δύναμις τῶν κομμουνιστῶν ἦτο 300 ἄνδρες ἐνῷ σήμερον εἶναι 1000.

§68Ν. ΖΕΡΒΑΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Ἔχετε κατάστασιν τῶν κομμουνιστῶν; Ἐνδιαφέρεσθε διὰ τὴν ἐπαρχίαν σας καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον σᾶς συγχαίρω, ἀλλὰ ἔτσι ἔχουν τὰ πράγματα ὅπως τὰ λέγετε;

§69Ι. ΜΑΡΙΝΑΚΟΣ. Τὰ πράγματα εἶναι πασιφανῆ. Μέχρι πρὸ 8 ἡμερῶν ἡ Κυνουρία ἦτο ἐλευθέρα καὶ σήμερον εἶναι ὑπὸ τὸ πέλμα τῶν ἀνταρτῶν. Ἡ Γορτυνία ὁμοίως.

§70Ν. ΖΕΡΒΑΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Κατὰ τὴν γνώμην σας κ. συνάδελφε, ἂν δὲν ἐγένοντο αἱ ἐπιχειρήσεις θὰ εἶσθε εὐχαριστημένος; Τὶ νὰ σᾶς κάμω, κύριε συνάδελφε, ἂν ὁ κόσμος φοβῆται ὅπως φοβεῖται. Αὐτὸ δὲν εἶναι θέμα τὸ ὁποῖον θὰ κρίνω ἐγώ. Οἱ ψυχολογικοὶ ὅροι εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι σᾶς κάνουν νὰ φοβῆσθε.

§71Ι. ΜΑΡΙΝΑΚΟΣ. Δὲν φοβοῦμαι ἐγώ, φοβεῖται ὁ πληθυσμὸς ὁλόκληρος. Ἐγὼ δὲν ἐκφράζω γνώμας προσωπικάς, ἐκφράζω τὰς γνώμας ἐκείνων οἱ ὁποῖοι εἶναι τρομοκρατημένοι δικαίως, διότι ἐσφάγησαν, διότι εἶδον τὰ σπίτια των κατεστραμμένα.....

§72Ν. ΖΕΡΒΑΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Μπορεῖτε νὰ μοῦ πῆτε πόσοι ἐσφάγησαν;

§73Ι. ΜΑΡΙΝΑΚΟΣ. Ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον μὲ ἐπληροφόρησαν ὅτι τὸ Καστρὶ εἶναι ἐλεύθερον. Σᾶς πληροφορῶ ὅτι ἀπὸ δύο τηλεφωνικὰς συνδιαλέξεις ἐβεβαιώθην ὅτι τὸ Καστρὶ κατέχεται ἀπὸ ἀντάρτας.

§74Ν. ΖΕΡΒΑΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Ὡμιλήσατε περὶ σφαγῶν καὶ καταστροφῶν χωρίων. Σᾶς προκαλῶ νὰ μοῦ πῆτε πόσοι ἐσφάγησαν καὶ ποῖαι καταστροφαὶ ἐγένοντο. (Χειροκροτήματα).

§75Δ. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἐγένοντο σφαγαὶ εἰς Κυνουρίαν, πλὴν ἑνὸς γέροντος....

§76Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπειδὴ ἦτο γέρων ἔπρεπε νὰ σφαγῇ; (Θόρυβος, φωναί, κωδωνοκρουσίαι).

§77Ν. ΖΕΡΒΑΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον, κύριοι συνάδελφοι, ἀνῆλθον ἐπὶ τοῦ βήματος νὰ τονίσω, εἶναι τὸ ἑξῆς: Ἐπειδὴ τὸ πλεῖστον τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων ἀπησχολήθη μὲ τὸ θέμα τῆς Πελοποννήσου, θέλω νὰ εἴπω ὅσα σᾶς εἶπον καὶ πρὸ ἡμερῶν, ὅτι, δηλαδή, τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίας Τάξεως ἀπὸ τῆς 17ης Ἀπριλίου ἀνέλαβεν ὑπευθύνως τὴν τήρησιν τῆς τάξεως εἰς τὴν Πελοπόννησον. Δὲν εἶναι αὐτὸς ἰσχυρισμὸς διὰ νὰ διαχωρίσω τὰς εὐθύνας μου οὔτε μὲ τὴν ὑπόλοιπον Κυβέρνησιν, οὔτε μὲ τὸν ἀξιότιμον ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν Ὑπουργόν, ἀλλ’ ἐπειδὴ βλέπω, δυστυχῶς, κατὰ ἕνα τρόπον ὁ ὁποῖος μὲ πικραίνει νὰ καταφερώμεθα διὰ τὴν ἀνεπάρκειαν τῆς Χωροφυλακῆς, διὰ τὴν ἀνικανότητά της καὶ ἐπειδὴ αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγονται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν μεταφέρονται, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸν Λαόν μας καὶ ὁ Λαὸς ὅταν ἀντιλαμβάνεται τὴν Χωροφυλακὴν ἀνίκανον νὰ τηρήσῃ τὴν τάξιν, δικαίως, κύριοι συνάδελφοι, ἀνησυχεῖ. Χαίρω πολύ, διότι λέγετε αὐτά. Ἀλλὰ δυστυχῶς τὰ πρακτικὰ τὰ ὁποῖα δημοσιεύουν καὶ εἰς τὰς ἐφημερίδας, ὁμιλοῦν εὐγλώττως. Ἀκόμη χειρότερα τὰ πρακτικὰ ὅπως μεταφέρονται εἰς τὸν ἄλλον προδοτικὸν τόπον. Καὶ παρουσιάζουν τὰ μέλη τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας νὰ χαρακτηρίζουν τὴν ἀναληφθεῖσαν προσπάθειαν εἰς τὴν Χωροφυλακὴν ὡς προσπάθειαν ἡ ὁποία ἀντὶ νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν ζωὴν τῶν πολιτῶν, ἀντιθέτως νὰ ἐξαφανίσῃ κάθε ἴχνος ἀσφαλείας. Αὐτὴν τὴν παράκλησιν ἔχω νὰ κάμω πρὸς ὑμᾶς τονίζοντας ὅτι ἀπὸ τῆς ἡμέρας καθ’ ἣν ἀνέλαβον τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίας Τάξεως, τὴν ἐμπέδωσιν τῆς τάξεως εἰς τὴν Πελοπόννησον μέχρι τῆς σήμερον ὄχι μονάχα δὲν ἠλαττώθησαν αἱ δυνάμεις τῆς Χωροφυλακῆς, ἀλλ’ ηὐξήθησαν. Ἐὰν ὅμως ὑπάρχῃ ἡ ἀντίληψις εἰς ἐνίους ἐξ ὑμῶν ὅτι τοῦτο δὲν σημαίνει τίποτε, ἐφόσον ἡ Χωροφυλακὴ εἶναι ἀνίκανος νὰ διεξαγάγῃ ἐπιχειρήσεις, τότε ἀσφαλῶς προσφέρετε κακὴν ὑπηρεσίαν καὶ εἰς σᾶς αὐτοὺς ἀλλὰ καὶ εἰς τοὺς Ἕλληνας πολίτας τῶν ὁποίων εἶσθε ἐκπρόσωποι. Τοῦτο εἶχα νὰ τονίσω. Καὶ εἰδικῶς, κύριοι, ἐπὶ ἑνὸς θέματος τὸ ὁποῖον ἦλθεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ βάσει τοῦ ὁποίου ἐπεκρίθην, περὶ τοῦ ἀτυχήματος τοῦ λόχου Χωροφυλακῆς ὑπὸ τὸν ἡρωϊκὸν ἐκεῖνον ὑπομοίραρχον, τὸν Παναγέαν, ἔχω νὰ εἴπω τοῦτο: Ὅτι ὁ λόχος αὐτὸς ὑπέστη ἀτύχημα, ἐπολέμησεν ἡρωϊκώτατα καὶ ἔπεσαν ὅλοι μαχόμενοι, μέχρι τοῦ τελευταίου. (Χειροκροτήματα καὶ φωναί: Μπράβο — μπράβο). Αἱ δὲ ἀπώλειαι τῶν ἀνταρτῶν ἦσαν ὑπερδιπλάσιαι.

§78Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἔπεσαν μέχρι τοῦ τελευταίου, ἀλλὰ καὶ ἐφόνευσαν περισσοτέρους.

§79Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Οὐδεὶς ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, καὶ σεῖς περισσότερον παντὸς ἄλλου, δὲν μπορεῖ παρὰ νὰ ἔχῃ μίαν σκέψιν: Πῶς τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς θὰ προστατευθῇ. Διότι εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον, ὅτι ἡ Χωροφυλακὴ ὄχι μόνον ἐξετέλεσεν, ἀλλὰ ἐκτελεῖ καὶ θὰ ἐκτελῇ πάντοτε, παρὰ τὴν ἀφόρητον σημερινὴν αἱμορραγίαν της, τὸ καθῆκον της. Ἔχει συνεπῶς τὴν εὐγνωμοσύνην τοῦ Ἔθνους. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν δὲν μπορεῖ νὰ ὑπάρχῃ ἄλλη σκέψις παρὰ ἡ προστασία της. Καὶ δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς ἀμφιβάλλων, ὅτι ὡς ἐξειλίχθη ὁ συμμοριακὸς ἀγὼν χρειάζεται ἡ δημιουργία ἐπαρκοῦς τακτικοῦ στρατοῦ καὶ εἰδικῶν μονάδων, εἰδικῶς ἐκπαιδευμένων, διὰ τὰς ἐπιχειρήσεις αὐτάς. Δὲν ἀποτελεῖ ποσῶς ἐπίκρισιν κατὰ τῆς ἐνδόξου Χωροφυλακῆς ἡ διαπίστωσις, ὅτι τὰ στελέχη καὶ οἱ ἄνδρες αὐτῆς μέχρι τοῦδε δὲν ἐξεπαιδεύθησαν διὰ νὰ ἐκτελοῦν ἐπιτυχῶς τὰς ἐπιβεβλημένας ἐπιχειρήσεις εὐρείας στρατιωτικῆς μορφῆς. Διότι σκοπὸς τῆς Χωροφυλακῆς εἶναι ἡ τήρησις τοῦ νόμου ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν ὁμαλαὶ συνθῆκαι. Ἑπομένως καὶ ὅταν ἐν τῇ Βουλῇ ἀκούγεται ὅτι ἡ Χωροφυλακὴ εἶναι ἀκατάλληλος, ἡ εἰδικὴ αὐτὴ ἀκαταλληλότης δὲν ἀποτελεῖ μομφήν, ἀλλ’ ἀποτελεῖ εἰσήγησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ πρὸς ὑμᾶς εἰδικῶς κ. Ὑπουργὲ τῆς Δημοσίας Τάξεως, διὰ τὴν προστασίαν αὐτῆς. Διότι θὰ ὑπάρξῃ ἀνάγκη, κύριε Ὑπουργέ, ὅταν κάποιαν ἡμέραν τελειώσῃ ὁ ἀγὼν κατὰ τῶν συμμοριτῶν, νὰ στηριχθῇ ἐκ νέου τὸ Ἔθνος εἰς τὴν σπονδυλικὴν αὐτὴν στήλην τοῦ Κράτους, ποὺ λέγεται Χωροφυλακή. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα).

§80Ν. ΖΕΡΒΑΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Θὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. συνάδελφον, ἐπεξηγῶν τὴν λέξιν «ἀκαταλληλότης». Ἀκριβῶς αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα, κύριοι συνάδελφοι. Ἔχετε τίποτε ἄλλο νὰ προστατεύσητε τὸν πληθυσμὸν ἀπὸ τὴν Χωροφυλακὴν ὅπως εἶναι καὶ εὑρίσκεται; Εἶσθε εἰς θέσιν νὰ ἐξεύρετε ἄλλας δυνάμεις; Ὅταν ἀποκαλῆτε ἀκατάλληλον τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς....

§81ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δὲν εἶπε τοιοῦτόν τι ὁ κύριος συνάδελφος. (Θόρυβος).

§82Ν. ΖΕΡΒΑΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Θέλω νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς, κύριοι συνάδελφοι. Ἡ ἀποτυχία ποὺ συνέβη εἰς τὴν Σπάρτην, δυστυχῶς δὲν εἶναι οὔτε ἡ πρώτη, οὔτε ἡ τελευταία. Ὀλίγας ἡμέρας πρὶν εἴχομεν τραγικωτέραν ἀτυχίαν εἰς ἄλλο τμῆμα, τὸ ὁποῖον διοικοῦσαν ἀξιωματικοὶ τοῦ στρατεύματος. Δηλαδὴ τμῆμα κατάλληλον, κατὰ τὴν γνώμην τὴν ἰδικήν σας. Ἡ ἀτυχία εἶναι εἰς τὸν πόλεμον σχεδὸν ἀπαραίτητος. Διότι αὐταὶ τονώνουν καὶ τροχίζουν, μπορεῖ νὰ εἴπῃ κανεὶς τὴν πίστιν καὶ τὴν ἀπόφασιν πρὸς ἀγῶνα. Συνεπῶς δὲν μποροῦμε νὰ κρίνωμεν τοῦ εἴδους αὐτοῦ τὰς ἐπιχειρήσεις. Ἐκεῖνο, ὅμως, τὸ ὁποῖον ἔχω νὰ παρατηρήσω εἶναι τὸ ὅτι, μὴ γνωρίζοντες τὰ πράγματα, θέλομεν νὰ κάμωμεν ὅλοι τὸν στρατηγόν, ὅλοι τὸν γνώστην τῆς τακτικῆς καὶ στρατηγικῆς τέχνης. Ὅλοι εἰσηγούμεθα ἐπιχειρήσεις πρὸς τὰ ἐδῶ, ἐπιχειρήσεις πρὸς τὰ ἐκεῖ, ὡσὰν νὰ ἐπρόκειτο ἀπὸ τὴν Βουλὴν μέσα νὰ γίνωμεν ὅλοι στρατηγοί. Ἀφήσατε, κύριοι, εἰς τοὺς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι.....

§83Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιτρέψατέ μου νὰ σᾶς εἴπω τὰ ἑξῆς: Ὅταν κανεὶς εἶναι ἐδῶ εἰς τὰ καθίσματα, εἶναι πολὺ ἔξυπνος, καὶ ὅταν πάῃ ἐκεῖ δὲν ξεύρει τὶ γίνεται.

§84Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Καὶ ἡμεῖς καὶ ὁ κ. Μαυρομιχάλης καὶ οἱοσδήποτε ἄλλος ἔθεσε τὸ ζήτημα, ὅτι εὑρισκόμεθα εἰς πόλεμον, πόλεμον γενικώτατον ἀπ’ ἄκρου εἰς ἄκρον τῆς Χώρας. Ὅταν τοιουτοτρόπως τίθεται τὸ ζήτημα ἔχομεν τὸ δικαίωμα, χωρὶς νὰ κάμωμεν τοὺς στρατηγούς, νὰ εἴπωμεν: Ἀπαιτεῖται γενικὴ ἐπιστράτευσις διὰ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸν πόλεμον. Τὰ ἄλλα, εἶναι λεπτομέρειαι.

§85Ν. ΖΕΡΒΑΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Εἰς αὐτὸ εἴμεθα σύμφωνοι, κύριε Κουλουμβάκη. Διὰ νὰ τερματίσω, κύριοι, τὸν λόγον μου, μίαν τελευταίαν παράκλησιν. Εὑρισκόμεθα πρὸ τῆς γενικῆς ἐξορμήσεως τοῦ ἀναρχισμοῦ ἐναντίον τοῦ Ἔθνους. Μπορεῖ νὰ εἴπῃ κανεὶς ὅτι εἴμεθα ἀκριβῶς εἰς τὴν ἀρχήν. Θὰ ἀναμένωμεν καὶ τραγικώτερα γεγονότα, ἐὰν δὲν σταθῶμεν εἰς τὸ ὕψος τῶν περιστάσεων καὶ δὲν εἴμεθα ψύχραιμοι καὶ ἀποφασισμένοι νὰ βοηθήσωμεν τὸ ἔργον τοῦ μαχομένου Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Τότε, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, μὴ νομίζετε ὅτι προσφέρετε καλὴν ὑπηρεσίαν εἰς τὸν λαὸν τὸν ὁποῖον ἐκπροσωπεῖτε, ἀλλ’ ἀντιθέτως, κατὰ τὴν ταπεινήν μου γνώμην, τὸν λαὸν αὐτὸν τὸν ἐξουθενώνετε. (Χειροκροτήματα).

§86Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Ἡ ἀμφισβήτησις εἶναι, ἐὰν εἰς τὴν Πελοπόννησον εἶναι 800 ἢ 100 ὅλοι–ὅλοι οἱ ἀντάρται. Καὶ τὸ γεγονὸς τὸ διαπιστούμενον, εἶναι ὅτι τοὺς 800 αὐτοὺς κατὰ τὴν γνώμην τῆς Κυβερνήσεως, ἡ Κυβέρνησις ὑπῆρξεν ἀνίκανος νὰ τοὺς ἀντιμετωπίσῃ καὶ ἡ κραυγὴ ὅτι χρειάζεται γενικὴ ἐπιστράτευσις, διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ κανεὶς εἰς τὴν Πελοπόννησον 800 ἀντάρτας, νομίζω ὅτι δὲν εἶναι σοβαρά. Κάποιο σφάλμα ὑπάρχει ἐδῶ. (Φωναί, διαμαρτυρίαι).

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Παπακωνσταντίνου ἔχει τὸν λόγον.

§88Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Παρετάθη τόσον ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν δηλώσεων τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὥστε ὑπὸ τὴν γενικὴν κόπωσιν παρῃτήθην τῆς ἰδέας συμμετοχῆς εἰς τὴν προκληθεῖσαν συζήτησιν. Ἐπεθύμουν, πάντως, νὰ βεβαιωθοῦν οἱ παλαιότεροι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ οἱ συχνότερον ἀπευθυνόμενοι πρὸς τὴν Βουλήν, ὅτι καὶ οἱ τὸ πρῶτον ἐλθόντες εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην, ᾐσθάνθησαν συχνὰ τὴν ἀνάγκην νὰ διατυπώσουν τὴν ἀνησυχίαν των διὰ τὴν κατάστασιν τῆς πατρίδος μας καὶ νὰ διερμηνεύσουν τὴν ἀγωνίαν, ἡ ὁποία συνέχει τὸν πληθυσμὸν τῶν πόλεων καὶ τῶν χωρίων. Ὑπάρχει ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα τῆς ἀσφαλείας. Ἐπιστρέφω σήμερον ἀπὸ τὴν Πελοπόννησον. Δὲν θὰ εἶναι ὑπερβολὴ νὰ βεβαιώσω ὅτι ἀγωνία πράγματι συνέχει τὸν λαὸν τῆς Πελοποννήσου. Τὸ αἴσθημα τῆς ἀσφαλείας σχεδὸν ἐξέλιπε καὶ οἱ κάτοικοι ἐγκαταλείπουν τὴν ὕπαιθρον καὶ συγκεντροῦνται εἰς τὰς πόλεις, ἐλπίζοντες νὰ εὕρουν ἐκεῖ σωτηρίαν καὶ νὰ ἀποφύγουν τὸ σπαθὶ τοῦ συμμορίτου, ὁ ὁποῖος ἐξαπλοῦται καθ’ ὅλην τὴν Πελοπόννησον. Αἱ πράξεις καὶ ἡ τακτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ἐπιτείνουν τὴν ἀνησυχίαν καὶ τὴν ἀποθάρρυνσιν. Δὲν ἐξετάζω ἂν καὶ διὰ ποῖον λόγον, δικαιολογημένως ἢ ὄχι, ἡ Κυβέρνησις δὲν θέλῃ, ἢ δὲν ἐσκέφθη, διστάζῃ ἢ δὲν διστάζει νὰ καταδιώξῃ τὴν γνωστὴν ἡγεσίαν τοῦ συμμοριακοῦ κινήματος. Εἶναι ὅμως ἀναμφισβήτητον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶχε τὴν ὑποχρέωσιν νὰ παρακολουθῇ τὰς κινήσεις τῶν ἡγετῶν τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος, ἐκ τοῦ ὁποίου ἀπορρέει ἡ διατάραξις τῆς τάξεως, καὶ νὰ γνωρίζῃ ποῦ ἑκάστοτε εὑρίσκονται οἱ ἀρχηγοὶ τοῦ συμμοριακοῦ κινήματος καὶ πῶς θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιβάλῃ χεῖρα ἐπ’ αὐτῶν, διὰ νὰ ἐξουδετερώσῃ τὴν προδοτικὴν προσπάθειάν των. Εἶναι τοῦτο δικαίωμα καὶ ὑποχρέωσις τῆς Πολιτείας. Παραδόξως, ἐπληροφορήθημεν ὅτι τὰ ἁρμόδια ὄργανα τοῦ Κράτους ἔχουν χάσει τὰ ἴχνη τοῦ ἀρχηγοῦ τῶν ἀναρχικῶν καὶ γίνονται ὑποθέσεις ποῦ ἆρά γε κατέφυγεν ὁ Ζαχαριάδης διὰ νὰ συνεχίσῃ τὸν ἔργον του. Καὶ ἕνα ἄλλο γεγονός. Ἡ δημοσίευσις ἀπορρήτων ἐγγράφων τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου, ἀπευθυνομένων πρὸς τὸν Πρόεδρον ἢ τὰ ἄλλα μέλη τῆς Κυβερνήσεως, ἐπίσης ἔχει ἐνσπείρει ἀνησυχίαν καὶ ἀπογοήτευσιν εἰς τοὺς πολίτας, οἱ ὁποῖοι διερωτῶνται, ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ στηριχθῇ Κράτος, εἰς τὸ ὁποῖον τόσον βαθέως ἔχει εἰσχωρήσει ἡ ἀποσύνθεσις. Ὁ λαὸς χάνει τὴν πίστιν του ἐπὶ τὴν δύναμιν τῆς ἐπιβολῆς τοῦ νόμου ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων. Καὶ ἐνῷ τοιαύτη ἐμφανίζεται ἡ θέσις μας, καὶ αὐτὰ εἶναι τὰ τελευταῖα γεγονότα καὶ ἡ ἐξέλιξις τῆς γενικῆς καταστάσεως, τὸ διάγγελμα τοῦ Τρούμαν συνετέλεσε νὰ ἀρθῇ μία παρεξήγησις, ἡ ὁποία ἐπεκράτει διὰ τὴν Ἑλλάδα, περὶ τῶν πραγματικῶν καὶ ἀληθῶν αἰτίων τῆς καταστάσεως αὐτῆς. Ἠκούσθησαν ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ διαμαρτυρίαι περὶ ὑπάρξεως παρακρατικῶν ὀργανώσεων εἰς τὸν τόπον μας. Ἠκούσθησαν διαμαρτυρίαι, ὅτι συμμορίαι τῆς δεξιᾶς καταπιέζουν δημοκρατικοὺς πολίτας. Ἀπ’ ἀρχῆς παρέχω τὴν βεβαίωσιν, ὅτι εἰς τὸν Νομὸν Ἀργολιδοκορινθίας δὲν ὑπάρχουν ὀργανώσεις ἀντιποιούμεναι τὴν κρατικὴν ἐξουσίαν. Δὲν εἶναι δυνατόν, κύριοι, νὰ κριθῇ ἡ ἐσωτερική μας κατάστασις ἀφῃρημένως. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι εὑρισκόμεθα εἰς μίαν ἐποχήν, ἡ ὁποία ἐπηκολούθησε τὸ ὄργιον τῆς κατοχῆς, τῆς δράσεως τοῦ Ἐλὰς καὶ τοῦ Δεκεμβριανοῦ κινήματος. Δὲν ὑπῆρξαν πολιτικὰ τὰ αἴτια τῆς διαιρέσεως ἐκείνης. Δὲν ὑπῆρχε διαμάχη δύο πολιτικῶν παρατάξεων εἰς τὴν Ἑλλάδα, κατὰ τὸ διάστημα τῆς κατοχῆς. Ὑπῆρχε μόνον ἡ κακοποιὸς δρᾶσις μιᾶς συμμορίας, ἡ ὁποία ἐξαπέλυσεν ἀπηνῆ διωγμὸν παντὸς ἁγνοῦ Ἕλληνος, μὲ σκοπὸν νὰ ἐξουθενώσῃ τὴν Ἑλλάδα καὶ λήγοντος τοῦ πολέμου νὰ τὴν παραδώσῃ εὔκολον λείαν εἰς τοὺς ἐχθρούς της. Καὶ στυγεροὶ κακοῦργοι ἐξαπέλυσαν εἰς βάρος τῶν τιμίων Ἑλλήνων πρωτοφανῆ εἰς τὴν ἱστορίαν μας δίωξιν καὶ μετέβαλον τὰς χαράδρας καὶ τὰ βουνὰ τῆς Ἑλλάδος εἰς ἀπέραντα νεκροταφεῖα, ὅπου εὗρε τὸν θάνατον ὅ,τι τιμιώτερον καὶ ἐκλεκτότερον ἔχει νὰ παρουσιάσῃ ἡ Ἑλλάς. Καθεστὼς βίας καὶ τρόμου ἐγκατέστησαν οἱ δαίμονες, τοὺς ὁποίους ἐξήμεσεν ὁ Ἅδης διὰ νὰ βασανίσουν τὸν ἥσυχον καὶ βασανισμένον ἀπὸ τὴν θηριωδίαν τοῦ κατακτητοῦ πληθυσμὸν τῆς ὑπαίθρου. Κάθε χωριάτης ἐμετροῦσε σιωπηλὰ τὰς καθημερινὰς συνοδείας τῶν σφαγέων, ἀναμένων μὲ ἀγωνίαν τὴν σειράν του. Καὶ ὅμως ἔπειτα ἀπὸ τὴν τραγωδίαν αὐτήν, ὡς ἀπάντησις εἰς τοὺς τάφους, οἱ ὁποῖοι ἠνοίχθησαν, εἰς ὅλην τὴν ὕπαιθρον, χῆρες καὶ ὀρφανὰ τὰ ὁποῖα εἶχον στερηθῆ τὸ δικαίωμα νὰ μαυροφορεθοῦν, ἐξεχύθησαν εἰς τὰς χαράδρας καὶ τὰ βουνὰ διὰ νὰ μαζέψουν τὰ πτώματα τῶν προσφιλῶν των καὶ ἔπειτα ἀπηυθύνθησαν εἰς τὸν Εἰσαγγελέα μὲ μίαν μήνυσιν, ζητοῦντες ἱκανοποίησιν διὰ τὸ αἷμα, ἱκανοποίησιν διὰ τὸ ὄργιον τὸ ὁποῖον ἡ διὰ τοῦ αἵματος ἐπιβληθεῖσα λαοκρατία εἶχεν ἐπιτελέσει εἰς τὸν τόπον μας. Θὰ ἠδύνατο κανεὶς μὲ ἐθνικὴν ὑπερηφάνειαν νὰ διακηρύξῃ, ὅτι τοῦτο ἀποτελεῖ ἀναμφισβήτητον ἀπόδειξιν τῆς ψυχικῆς ἀνωτερότητος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ὁμιλῶ ἰδιαιτέρως διὰ τὴν περιφέρειαν τῆς Κορινθίας. Ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως μέχρι τῆς ἐποχῆς κατὰ τὴν ὁποίαν ἠνοίχθησαν αἱ φυλακαὶ καὶ ἀπεδόθησαν καὶ πάλιν εἰς τὴν κοινωνίαν οἱ κακοῦργοι, διὰ νὰ στερηθῇ τάχα τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα δικαιολογίας εἰς τὴν ἀπόφασίν του περὶ ἀποχῆς, ὡς ἐὰν ἔχουν ἀνάγκην δικαιολογίας οἱ προδόται, συνεχίζοντες τὴν προδοσίαν, μέχρι τῆς ἡμέρας ἐκείνης εἰς τὴν Κορινθίαν δὲν εἶχε σημειωθῆ οὔτε μία περίπτωσις αὐτοδικίας. Ὁ λαός, οἱ βασανισμένοι κάτοικοι, παιδιὰ τὰ ὁποῖα ἐθρήνουν τὸν θάνατον τοῦ πατρός των, ἀδελφοὶ τῶν ὁποίων ἐσφάγησαν 3 καὶ 4 ἀδελφοί, μαζὶ δὲ ἐκρεμάσθη καὶ ὁ πατήρ των, περιωρίσθησαν εἰς τὴν ὑποβολὴν μιᾶς μηνύσεως. Καὶ αἴφνης, ἔπειτα ἀπὸ τὴν ἀποσυμφόρησιν, διεσταυροῦντο εἰς τοὺς δρόμους τοῦ χωριοῦ των μὲ τοὺς κακούργους, οἱ ὁποῖοι ἔσφαξαν τοὺς γονεῖς των καὶ ἐμόλυναν μὲ τὴν ἀπόπνοιάν των τὴν ἁγνὴν ἀτμόσφαιραν τῆς ὑπαίθρου. Καὶ οἱ κακοῦργοι, ἀντὶ μετανοοῦντες νὰ ζητήσουν τὴν συγγνώμην καὶ τὴν λήθην, ἐμυκτήρισαν καὶ ἠπείλησαν τὰ θύματά των. Δὲν ἀντελήφθησαν τὴν ἀποσυμφόρησιν καὶ τὴν ἀμνηστίαν ὡς συγκατάβασιν τῆς Πολιτείας καὶ τοῦ ἐπιβληθέντος νόμου, ἀλλ’ ὡς ἔπαθλον καὶ δικαίωσιν τοῦ ἐγκλήματός των. Ἀπὸ τοῦ Ἀπριλίου τοῦ 1946 καὶ ἐνωρίτερον ἀκόμη, ἐνεφανίσθη καὶ εἰς τὴν Κορινθίαν δειλὸν συμμοριακὸν κίνημα. Καὶ οἱ παρακολουθοῦντες τὰ ζητήματα τῆς ἐπαρχίας, γνωρίζουν ὅτι οἱ φονευθέντες ἢ συλληφθέντες ἐκ τῶν συμμοριτῶν ἦσαν ἀποσυμφορηθέντες ἐγκληματίαι, οἱ ὁποῖοι ἀπελύθησαν ἀπὸ τὰς φυλακὰς Κορίνθου καὶ Ἀκροναυπλίας, καὶ οἱ ὁποῖοι ἐνόμισαν ὅτι ἔπρεπε νὰ συνεχίσουν καὶ πάλιν τὸ ἔργον τους εἰς βάρος τοῦ λαοῦ τῆς Κορινθίας. Τὴν φορὰν ὅμως αὐτήν, κύριοι συνάδελφοι, ὁ πληθυσμὸς τῆς ὑπαίθρου δὲν εὑρέθη εἰς τὸ σκληρὸν δίλημμα, τὸ ὁποῖον προέβαλεν ἐμπρός του διαρκούσης τῆς κατοχῆς. Διότι τότε ἢ ἔπρεπε νὰ σκύψῃ τὸν τράχηλόν του διὰ νὰ τὸν σφάξῃ ὁ ἐλασίτης, ἢ ἔπρεπε νὰ ζητήσῃ ὅπλα ἀπὸ ὅπου ἦτο δυνατὸν νὰ τὰ εὕρῃ, μὲ τὸν κίνδυνον νὰ χαρακτηρισθῇ προδότης καὶ συνεργάτης τῶν κατακτητῶν. Τὴν φορὰν αὐτήν, ὁ ἀγρότης ἠδύνατο νὰ ὑψώσῃ, νὰ ὀρθώσῃ ἀποφασιστικῶς τὸ ἀνάστημά του καὶ νὰ προστατεύσῃ τὴν ζωήν του, μαχόμενος καὶ ἀγωνιζόμενος ἐναντίον ἐκείνου, ὁ ὁποῖος χωρὶς νὰ τοῦ δώσῃ καμμίαν ἀφορμήν, τὸν ἔσφαξε διαρκούσης τῆς κατοχῆς, ὁ ὁποῖος χωρὶς καμμίαν ἀφορμήν, ἀντὶ νὰ εὐγνωμονῇ διὰ τὴν ἀμνηστίαν καὶ τὴν χάριν τῆς ὁποίας ἔτυχεν ἐκ μέρους τοῦ Κράτους, ἐνόμισεν ὅτι ἔπρεπε νὰ συνεχίσῃ τὸ ἔργον του. Καὶ σήμερον παριστάμεθα μάρτυρες τῶν ὑποκριτικῶν διαμαρτυριῶν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἠθέλησαν νὰ συνεχίσουν καὶ νὰ ἐπαναλάβουν τὸ ἔργον των, διαμαρτυριῶν ὅτι δῆθεν καταπιέζονται ὑπὸ τὰς ἀνυπάρκτους παρακρατικὰς ὀργανώσεις, ἀπὸ τὰς ὀργανώσεις τῆς δεξιᾶς, αἱ ὁποῖαι τρομοκρατοῦν τοὺς δημοκρατικοὺς πολίτας! Δὲν εἶναι ὑπερβολή, κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν ὑποστηρίξω ὅτι εἰς τὸν Νομὸν Ἀργολιδοκορινθίας τοὐλάχιστον, ἀπὸ τῆς ἀποσυμφορήσεως καὶ ἐντεῦθεν, ὅτε ἤρχισε καὶ πάλιν ἡ συμμοριακὴ δρᾶσις, δὲν ἐσημειώθησαν περισσότεραι τῶν 3–4 περιπτώσεων αὐτοδικίας. Ἀλλὰ καὶ εἰς τὰς περιπτώσεις αὐτάς, οἱ ὑπαίτιοι κατεδιώχθησαν καὶ ἐκρατήθησαν εἰς τὰς φυλακὰς. Καὶ κρατοῦνται ἀκόμα εἰς τὰς φυλακὰς Κορίνθου ἐθνικόφρονες πολῖται, οἱ ὁποῖοι θρηνοῦν πολλὰ θύματα, δι’ ὑπερβασίας καὶ διὰ παράνομον κατοχὴν ὅπλων καὶ διάγουν εἰς τὰς φυλακὰς ὑπὸ παντοίας στερήσεις, ἐνῷ εἰς τὸν ἄλλον ὄροφον τῆς ἰδίας φυλακῆς ἥρωες καὶ δράσται σφαγῶν καὶ φόνων διασκεδάζουν, καλοτρώγουν καὶ καλοπίνουν, χάρις εἰς τὸ προϊὸν τῆς διαθέσεως τῶν λεηλατηθέντων καταστημάτων. Καὶ ἠπείλουν ἀπὸ μέσα ἀπὸ τὰς φυλακάς, ἀπὸ τῆς πρωΐας μέχρι τῆς νυκτός, τὸν ἐθνικόφρονα λαὸν τῆς Κορίνθου, τραγουδώντας τὸ ἀντάρτικο σπαθὶ εἰς τὸ Δικαστικὸν Μέγαρον, εἰς τὸν κέντρον τῆς πόλεως, Ἀλλ’ ἐάν, κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἀποφασιστικότης τῶν κατοίκων τῆς Κορινθίας κατώρθωσε νὰ ἐξασφαλίσῃ μέχρι σήμερον ἡσυχίαν καὶ τάξιν εἰς τὸν τόπον μας, ἀνήσυχα ἀγγέλματα καταφθάνουν ἀπὸ τὴν γειτνιάζουσαν ἐπαρχίαν μας. Ἡ Γορτυνία, ὅπως εἶναι γνωστὸν καὶ ὅπως ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἐξέθεσεν ὁ ἀξιότιμος ἐκπρόσωπος τῆς ἐπαρχίας αὐτῆς πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν, ἡ ἐπαρχία τῆς Γορτυνίας, ἔχει ἀναστατωθῆ ἀπὸ τὴν δρᾶσιν τῆς συμμορίας Πέρδικα. Καὶ ἡ συμμορία αὐτή, κύριοι συνάδελφοι, εὑρίσκεται ἐγγὺς τοῦ Φενεοῦ καὶ οἱ κάτοικοι τῆς Κορινθίας, χωρὶς νὰ τὸ θέλουν, διερωτῶνται, μὴ τυχὸν τοὺς ἐπιφυλάσσει ἡ μοῖρα, ἐπανάληψιν τῆς τραγῳδίας τοῦ Φενεοῦ. Καὶ ἐνθυμοῦνται οἱ κάτοικοι τῆς Κορίνθου, ὅτι καὶ τὸ 1943 ἡ συμμοριακὴ δρᾶσις τοῦ Ἐλὰς ἐξεχύθη ἀπὸ τὰ Καλάβρυτα καὶ τὴν Γορτυνίαν καὶ ἐκεῖθεν ἔφθασαν εἰς τὸν Φενεόν, οἱ σφαγεῖς τοῦ Πελοπίδα, διὰ νὰ κατακλύσουν κατόπιν ὁλόκληρον τὴν ἐπαρχίαν μας. Εἶναι φυσικόν, ἑπομένως, τὸ αἴσθημα τῆς ἀγωνίας, ἡ ὁποία κατέχει ὅλον τὸν λαὸν τῆς ἐπαρχίας μας. Ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτάς, αἰσθάνομαι λύπην ἐξαιρετικήν, διότι ὁ ἐπιφανὴς συμπολίτης μου καὶ σεβαστός μου κ. Ρέντης, ἐθεώρησεν ἄξιον τοῦ ὀνόματός του καὶ τῆς θέσεώς του, νὰ γίνῃ τόσον εὐπαθὴς δέκτης τῶν διαμαρτυριῶν τῶν κακούργων, διότι πιστεύσαντες εἰς τὴν ἐπιτυχίαν τοῦ τρίτου γύρου ἀντιλαμβάνονται ὅτι δὲν τοὺς παρέχεται ἡ εὐκαιρία νὰ σφάζουν καὶ πάλιν τὸν νομιμόφρονα πληθυσμόν. (Χειροκροτήματα).

§89Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Πῶς, κύριε συνάδελφε, ἔγινα ὑποστηρικτὴς τῶν ἀνταρτῶν, διὰ νὰ σᾶς σφάξουν;

§90Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Δὲν εἶπον, ὅτι ἐγίνατε ὑποστηρικτὴς τῶν ἀνταρτῶν. Εἶπον ὅτι ἐγίνατε εὐπαθὴς δέκτης τῶν διαμαρτυριῶν τῶν συμμοριτῶν, διότι δὲν κύπτομεν προθύμως τὸ κεφάλι, διὰ νὰ μᾶς ξανασφάξουν. (Χειροκροτήματα).

§91Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Ὄχι, κύριε συνάδελφε. Κατηγόρησα τὸ ἑξῆς: Ὅτι γίνονται στρατολόγοι τῶν ἀνταρτῶν, ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι κακοποιοῦν ἀνθώπους οἱ ὁποῖοι εἶναι ἥσυχοι εἰς τὰ σπίτια τους. Γίνονται στρατολόγοι τῶν ἀνταρτῶν. Ἡ κακοποίησις φιλησύχων πολιτῶν, δὲν συντελεῖ εἰς τὴν ἡσυχίαν. Αὐτὸ εἶπον.

§92Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Εὑρίσκομαι εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν καὶ ἔχω τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀποδείξω ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶπον. Ἀγορεύων καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου εἰς προγενεστέραν συνεδρίασιν, εἴχατε εἴπει κάποτε εἰς τὴν Βουλήν, κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 17 Ἰουνίου 1946, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τότε, τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος καὶ τῆς συνεργαζομένης ἐθνικῆς παρατάξεως, ἔπεσεν εἰς τὴν μπλόφαν, ποὺ τῆς ἔστησε τὸ Κ. Κ., διὰ νὰ τὴν παρασύρῃ εἰς τὴν λῆψιν περιοριστικῶν μέτρων τῶν ἐλευθεριῶν τοῦ λαοῦ. Διότι ἡ ἄμυνα τοῦ Κράτους καὶ τῶν πολιτῶν κατήντησε νὰ λέγεται περιορισμὸς τῶν δημοκρατικῶν ἐλευθεριῶν καὶ τρομοκρατία τῆς δεξιᾶς. Καὶ εἴπατε ἀκόμη. «Τὰ προληπτικὰ μέτρα ὁμοιάζουν πρὸς προληπτικὸν πόλεμον», τὸν ὁποῖον καταδικάζει βέβαια ἡ ἱστορία καὶ ὁ πολιτισμός. Καὶ εἴπατε ἐν συνεχείᾳ· «Θὰ πρέπει νὰ ἀφήσωμεν νὰ φανῇ καθαρὰ ἡ εὐθύνη τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος, ὅτι τοῦτο θίγει, τὴν πολιτικὴν τῆς εἰρηνεύσεως. Ὀφείλομεν δηλαδὴ νὰ ἀφήσωμεν νὰ ἐκδηλωθῇ πρῶτον ἐπαναστατικῶς καὶ εἶτα νὰ καταστείλωμεν τὰς ἐπαναστατικὰς ἐνεργείας του». Ὀφείλομεν δηλαδὴ νὰ τὸ ἀφήσωμεν νὰ μᾶς σφάξῃ καὶ ὕστερα νὰ προσφύγωμεν εἰς τὸν Εἰσαγγελέα. (Χειροκροτήματα).

§93Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Τὴν ἐξήγησιν αὐτήν, τὴν δίδετε σεῖς. Ἢ λαμβάνετε μέτρα καὶ δημιουργεῖτε ἀνωμαλίας εἰς τὸν τόπον προληπτικῶς ἢ ἀφήνετε νὰ ἐκδηλωθῇ καὶ λαμβάνετε τὰ μέτρα, διὰ νὰ τὰς καταστείλετε. Ὅταν λοιπὸν πᾶτε καὶ δέρνετε κάποιον, ὁ ὁποῖος εἶναι εἰς τὸ σπίτι του, λέγοντας ὅτι τὸν δέρνω, διότι θέλω νὰ προλάβω νὰ μὴ πάῃ εἰς τὸ βουνό, σεῖς νομίζετε ὅτι ἡμεῖς, εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν, θέλομεν νὰ τὸν προστατεύσωμεν. Ἐγὼ σᾶς λέγω, ὅτι τὸν δέρνετε καὶ τὸν στέλλετε εἰς τὸ βουνό, καὶ ὅτι μὲ τὰ προληπτικὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα λαμβάνετε ὀγκώνετε τὴν δύναμιν τῶν ἀνταρτῶν καὶ δὲν τὴν περιστέλλετε.

§94Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Κύριε Ρέντη, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι αἱ πληροφορίαι τὰς ὁποίας ἔχετε καὶ εἰς τὰς ὁποίας δυστυχῶς δίδετε πίστιν, παρὰ τὸν πατριωτισμόν σας τὸν ἀναμφισβήτητον, τὸν ὑψηλὸν πατριωτισμόν σας, δὲν εἶναι ἀκριβεῖς. Σᾶς ἐπαναλαμβάνω ὅτι οἱ πληροφοριοδόται σᾶς κάμνουν νὰ λέγετε ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἴπατε εἰς τὴν συνεδρίασιν τῆς 23ης Ἰανουαρίου τοῦ τρέχοντος ἔτους. «Πλεῖστοι ὅσοι δημοκρατικοὶ πολῖται ἐκτοπίζονται. Μέτρα σκληρὰ λαμβάνονται ἐναντίον των. Καὶ ἐγέμισαν τὰ βουνὰ ἀπὸ ἀντάρτας, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι κομμουνισταί... Εἰς τὴν ἐπαρχίαν μου ὑπάρχουν περὶ τοὺς 500 πολῖται, οἵτινες εὑρίσκονται εἰς τὰ βουνὰ καὶ δὲν δύνανται νὰ κατέλθουν, καίτοι δὲν καταδιώκονται». Εἶναι ἀντιγραφὴ ἐπὶ λέξει τῶν ἐπισήμων πρακτικῶν.

§95Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Τότε παρεποιήθησαν. Εἶπον, ὅτι ὑπῆρχον 500 ἐκ τοῦ Νομοῦ μας οἱ ὁποῖοι εἶχον καταφύγει εἰς τὸ ἀντάρτικο καὶ εἰς ἄλλας πόλεις, ἀλλὰ δὲν δύνανται νὰ ἐπιστρέψωσιν εἰς τὸν τόπον τους, μολονότι δὲν καταδιώκονται.

§96Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Εἰς τὴν σελίδα 954 λέγετε τὰ ἑξῆς: «......... (ἀναγινώσκει) ......».

§97Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Εἶναι παραποιημένα.

§98Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Δὲν τὸ συζητῶ. Ἄλλως τε δὲν ἔχω εὐθύνην διὰ τὴν τήρησιν τῶν πρακτικῶν. Δύναμαι ὅμως νὰ σᾶς δώσω τὴν διαβεβαίωσιν, ὅτι σήμερον, μετὰ τὴν διάλυσιν τῶν συμμοριῶν, αἱ ὁποῖαι ἐνεφανίσθησαν εἰς τὴν Πελλήνην καὶ εἰς τὴν Στυμφαλίαν, οὐδεὶς συμμορίτης ὑπάρχει εἰς τὰ βουνὰ τῆς Κορινθίας καὶ οὐδεὶς «δημοκρατικὸς πολίτης» ἐζήτησε προστασίαν τῶν καταπιεζομένων δημοκρατικῶν ἐλευθεριῶν εἰς τὰ βουνὰ τῆς Κορινθίας.

§99Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ὅλος ὁ συλλογισμὸς στηρίζεται εἰς τοῦτο, ὅτι ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι δὲν καταδιώκονται δικαστικῶς δὲν δύνανται νὰ γυρίσουν εἰς τὰ χωριά τους.

§100Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Συγχρόνως, κύριε συνάδελφε, κατηγγείλατε τὴν Κυβέρνησιν: «Ἐστείλατε ἱερεῖς καὶ γέροντας καὶ γυναῖκας καὶ βρέφη εἰς τὴν ἐξορίαν!» Δὲν γνωρίζω ποῖοι γέροντες καὶ ποῖον βρέφος καὶ γυναῖκα, σεβομένη ἢ μὴ σεβομένη τὸν νόμον ἐστάλη εἰς τὴν ἐξορίαν, ἀπὸ τὴν ἐπαρχίαν Κορινθίας.

§101Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Ὄχι ἀπὸ τὴν Κορινθίαν, ἀπὸ ὅλην τὴν Ἑλλάδα. Αὐτὸ τὸ ἀνεγνώρισεν ἡ Κυβέρνησις ἡ ἰδία, διὰ τῆς διαταγῆς τῆς ἐπαναφορᾶς τῶν γερόντων, γυναικῶν καὶ παίδων ἐξορίστων.

§102Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Ὁ ἀξιότιμος καὶ σεβαστός μου συμπολίτης, ἐνῷ εἶναι τόσον εὐπαθὴς εἰς τὰς διαμαρτυρίας τῆς λεγομένης ἀριστερᾶς, ἀπορῶ πῶς δὲν ἔλαβε γνῶσιν, ὅτι τὸν Ἀπρίλιον ἢ Μάϊον τοῦ 1946 στρατιώτης εὑρισκόμενος ἐπ’ ἀδείᾳ εἰς τὸ χωρίον του καὶ μεταβαίνων διὰ νὰ καλλιεργήσῃ τὰ κτήματά του, ἐβλήθη ὑπὸ ἐνεδρεύοντα συμμορίτην, ἀπὸ δημοκρατικοὺς πολίτας, καὶ ἐτραυματίσθη ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς σοβαρώτατα, διότι ἐτόλμησε νὰ φέρῃ χακὶ καὶ νὰ μεταβῇ εἰς τὸ χωράφι του.

§103Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Εἶσθε βέβαιος ὅτι ἐβλήθη ἀπὸ ἀντάρτην;

§104Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος.

§105Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἐβλήθη, ἀλλὰ ἐπῆγεν εἰς ἕνα ἀμπέλι νὰ κλέψῃ σταφύλια καὶ ἐβλήθη ἀπὸ Χίτην. Ἐβλήθη ἀπὸ συμμορίτην τῆς δεξιᾶς.

§106Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἀπάντησις, τὴν ὁποίαν ἔδωσεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ρέντης, ἐνισχύει τὴν ἀντίληψιν ὅτι αἱ πληροφορίαι του ὀφείλονται εἰς πηγάς, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διεκδικοῦν ὑπὲρ αὐτῶν τὴν ἀλήθειαν. Διότι τὴν ἐποχήν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐτραυματίσθη ὁ στρατιώτης αὐτὸς εἰς τὸ Μάρκασι μέρα μεσημέρι δὲν ὑπῆρχον σταφύλια. (Χειροκροτήματα). Καὶ ἐνῷ ὁμιλοῦμεν περὶ τρομοκρατίας τῆς δεξιᾶς, ὁ περίφημος Φρούραρχος τοῦ ΕΛΑΣ Στυμφαλίας, ὁ ὁποῖος ἔστειλε δεκάδας ἀθώων καὶ τιμίων συμπολιτῶν μου εἰς τὸ σφαγεῖον τοῦ Φενεοῦ, πολιτῶν οἱ ὁποῖοι δὲν ἔδωσαν οὐδὲ τὴν ἐλαχίστην ποτὲ ἀφορμὴν διὰ νὰ θεωρηθοῦν προδόται ἢ συνεργάται τῶν κατακτητῶν εἰς τὴν Στυμφαλίαν, ὅπου δὲν ἐνεφανίζετο Γερμανὸς ἢ Ἰταλὸς στρατιώτης διὰ νὰ γεννηθῇ ἀφορμὴ παρεξηγήσεως, ὁ Φρούραρχος αὐτὸς διάγει ἡσύχως εἰς τὴν πόλιν τῆς Κορίνθου καὶ προβαίνει καὶ εἰς δωρεὰς μάλιστα πρὸς τὴν ὑπὸ σύστασιν Βιβλιοθήκην τῆς Κορίνθου, ἀπὸ ληστευθέντα βιβλία καὶ ἀπὸ τὴν ἰδικήν μου βιβλιοθήκην εἰς τὸ Πατρικό μου σπίτι καὶ ἀπὸ ἄλλα σπίτια τῆς περιφερείας ἐκεῖ. Καὶ ὁ ἀγωνιστὴς αὐτὸς τῆς ἐλευθερίας δωρίζει σήμερον τὰ ληστευθέντα βιβλία εἰς τὴν Βιβλιοθήκην τῆς Κορίνθου καὶ αὐτὸς ὁ δημοκρατικὸς πολίτης καταδιώκεται καὶ στερεῖται τῆς ἐλευθερίας του!!! Δὲν γνωρίζω, κύριοι, ἂν ὁ πτωχὸς καὶ ἄσημος Μελέτης καταδιώκεται μὲ ἔνταλμα διὰ τὸν φόνον τοῦ Τομαρᾶ ἢ οἱουδήποτε ἄλλου. Γνωρίζω ὅτι κάποιος Τομαρᾶς καταδιώκεται ἢ κατεδιώκετο ὡς ὑπεύθυνος πολλῶν φόνων εἰς τὴν ἐπαρχίαν Κορινθίας, ὡς ὑπεύθυνος καὶ διὰ τὸν φόνον τοῦ ἰατροῦ Δήμου, ἀπὸ τὸ Μάτσανι τῆς Σικυῶνος, ὁ ὁποῖος ἐξεπλήρωσε τὸ καθῆκον του εἰς τὰ βουνὰ τῆς Ἀλβανίας. Γνωρίζω ὅμως ὅτι ὁ Μελέτης ἔχει τιμηθῆ μὲ τὸ ἀριστεῖον ἀνδρείας ὡς ὑπαξιωματικὸς τοῦ Ἀλβανικοῦ Μετώπου. Γνωρίζω ὅτι αὐτὸς συνειργάσθη μὲ τὴν ἐθνικὴν ὁμάδα Φαρμακᾶ κατὰ τὸ 1943 καὶ ἀκριβῶς ἐξ ἀφορμῆς τῆς ἀναμίξεώς του εἰς τὸν ἐθνικὸν ἀγῶνα ἐδιώχθη ἐν συνεχείᾳ ἀπὸ τοὺς κομμουνιστάς, συνελήφθη ἀπὸ τὴν Ο.Π.Λ.Α. καὶ διέφυγεν ὑπὸ μυθιστορηματικὰς συνθήκας τὸν φόνον, ἐνῷ πρὸς ἐκδίκησιν οἱ κακοποιοὶ παρέδιδον εἰς τὰς φλόγας τὸ πτωχικό του σπίτι. Αὐτὸς εἶναι ὁ Μελέτης, ὁ ὁποῖος εἶναι πιθανὸν νὰ κατηγορῆται δι’ ἕνα ἔγκλημα, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ὅμως δὲν ἀπήντησεν ἀκόμη ἡ Δικαιοσύνη. Ἀλλ’ ἐνῷ ὁμιλοῦμεν περὶ Μελέτη, δὲν θὰ ἔπρεπεν ἰδίως οἱ προερχόμενοι ἀπὸ τὴν ἐπαρχίαν Κορινθίας νὰ λησμονοῦμεν ὅτι αὐτὸς προσφέρει τώρα ὑπηρεσίας εἰς τοὺς συμπολίτας μας. Λυποῦμαι διότι ἀντὶ ἀναγνωρίσεως ἐπικρίνονται οἱ ἀγωνισταί. Εἰς τὰς ὑπὸ κρατικὸν ἔλεγχον ὁμάδας προστασίας τῆς ὑπαίθρου μετέχουν εὐϋπόληπτοι πολῖται. Παρὰ τὸν Μελέτην, ἀνθυπολοχαγὸς τῶν ὁμάδων τῶν κυνηγῶν, προστάτης τῆς τάξεως καὶ τῆς ἡσυχίας τοῦ πληθυσμοῦ, εὑρίσκεται καὶ ὁ κύριος Ἀσκητόπουλος ἀπὸ τὸ Κιᾶτον, ὁ ὁποῖος ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, εἶναι ἐκ τῶν πλέον στενῶν φίλων τοῦ κυρίου Ρέντη· καὶ αὐτὸς εἶναι συνεργάτης τοῦ Μελέτη εἰς τὴν αὐτὴν ὀργάνωσιν. Καὶ ἐὰν ἤθελον νὰ προχωρήσω περαιτέρω, θὰ ὑπενθύμιζον ὅτι, οἱ στενώτεροι καὶ πολυτιμότεροι φίλοι τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, εἰς τὴν ἐπαρχίαν, ὅπως εἰς τὸ Σοῦλι ἡ οἰκογένεια Στεργιοπούλου, ὄχι μόνον μετέχουν εἰς τὰς κρατικὰς ὀργανώσεις, ἀλλὰ καὶ πρωτοστατοῦν εἰς τὴν προσπάθειαν διατηρήσεως τῆς τάξεως καὶ τῆς ἡσυχίας εἰς τὴν ἐπαρχίαν μας. Διότι πραγματικῶς οἱ φίλοι τοῦ κ. Ρέντη, εἰς τὴν ἐπαρχίαν μας, ζηλοτύπως ἔχονται τῶν πραγματικῶν ἐλευθεριῶν τοῦ τόπου μας καὶ εἶναι ἀποφασισμένοι νὰ ὑπεραμυνθοῦν αὐτὴν τὴν φορὰν τοῦ τραχήλου των.

§107Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Δὲν ἔχουν διαπράξει κανένα φόνον οἱ φίλοι μου ὅπως ὁ Μελέτης.

§108Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Ἀλλὰ μοῦ προξενεῖ ἐντύπωσιν κυρίως, πῶς, ἐνῷ εἴμεθα τόσον εὐπαθεῖς δέκται τῶν διαμαρτυριῶν καὶ τῶν φωνῶν τῆς καταπιεζομένης ἀριστερᾶς, δὲν κατορθώνομεν μέχρι σήμερον νὰ συλλάβωμεν τὸν πόνον καὶ τὴν ἀγωνίαν τοῦ πληθυσμοῦ αὐτοῦ, ὁ ὁποῖος αἰσθάνεται ἀπειλούμενος μὲ νέον Φενεὸν καὶ δὲν κατορθώνομεν μέχρι σήμερον νὰ συλλάβωμεν τὴν φωνὴν τῆς διαμαρτυρίας καὶ τῆς ἀπογνώσεως τῶν θυμάτων τῆς Ἐλασοκρατίας. Χῆραι καὶ ὀρφανὰ περιμένουν ξυπόλητα καὶ ρακένδυτα εἰς τὴν ἐπαρχίαν μας. Ἐδόθησαν συντάξεις εἰς πάντα ζητοῦντα, οὐδεὶς ὅμως ἐσκέφθη ποτὲ αὐτά. Ἐστερήθησαν τοῦ προστάτου των κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς ἀπὸ τὴν δρᾶσιν τῶν καταπιεζομένων σήμερον δημοκρατικῶν πολιτῶν. Δὲν ἀξίζει, κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ν’ ἀναφέρωνται παραδείγματα καὶ ὀνόματα, ἤθελον ὅμως νὰ ὑπενθυμίσω, ὅτι ὁ ἰατρὸς Γεωργόπουλος, ἀπὸ τὸ Κεφαλάρι τῆς Κορινθίας, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε πάντοτε φίλος τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων καὶ πολεμιστὴς τῆς Ἀλβανίας, ἐσφάγη εἰς τὸν Φενεὸν καὶ ἡ γυναῖκα τοῦ ἰατροῦ, δὲν γνωρίζω ἂν ἔλαβεν ἀφορμὴν νὰ τὸ μάθῃ ὁ κύριος Ρέντης, ἐπαιτεῖ εἰς τὰς Ἀθήνας διὰ νὰ ζήσῃ αὐτὴ καὶ τὰ τρία ὀρφανά, τὰ ὁποῖα σέρνει κοντά της, ἄστεγος. Καὶ μία ἄλλη σύζυγος, τοῦ ἰατροῦ Ρεμπόκου, κόρη παλαιοῦ πολιτευομένου καὶ βουλευτοῦ τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, καὶ ἐκείνη περιφέρεται ἄστεγος. Ἐσφάγη ὁ σύζυγος καὶ ἄστεγος πλανᾶται μὲ τρία ὀρφανὰ εἰς τὰς Ἀθήνας ἐνῷ ἡ Ἐλασικρατία τῆς ἔκαψε καὶ τὸ σπίτι ἐν συνεχείᾳ. Ἄλλα τι νὰ πρωτοενθυμηθῇ κανείς; Ἀπὸ τὸ Χέλι, τὴν Νεμέαν καὶ τὴν Στιμάγκαν μέχρι τοῦ Φενεοῦ ἡ φρίκη μαρτυρεῖ τὴν διέλευσιν τῶν κακούργων.

§109Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Ἐλπίζω ὅτι δὲν θὰ θελήσωμεν νὰ ἐπαναλάβωμεν ἡμεῖς, ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἔκαμον αὐτοί.

§110Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον συμβαίνει σήμερον εἰς τὴν ἐπαρχίαν μας εἶναι τοῦτο: Οἱ κάτοικοι εἶναι ἀποφασισμένοι αὐτὴν τὴν φορὰν νὰ προστατεύσουν τὴν ζωήν των καὶ εἰς τὴν προσπάθειαν αὐτήν, τὴν μεγίστην ἐνθάρρυνσιν καὶ ἐγγύησιν εἰς τοὺς κατοίκους παρέχουν ἀκριβῶς τὰ κρατικὰ ὄργανα καὶ οἱ πολῖται, οἱ ὁποῖοι ἐπιστρατευόμενοι εἰς τὰς κρατικὰς ὀργανώσεις, προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των. Ἐλέχθη ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ ὅτι διεδόθησαν ψευδῶς φῆμαι ὅτι εἰσέβαλον συμμορῖται εἰς τὴν ὀρεινὴν Κορινθίαν, διὰ νὰ δοθῇ ἡ εὐκαιρία ἐπιβολῆς φορολογιῶν καὶ κατατυραννήσεως τοῦ λαοῦ. Εἶναι γεγονὸς ὅτι, τρεῖς ἢ τέσσαρες κινητοποιήσεις ἔχουν ἕως σήμερον σημειωθῆ εἰς τὴν Κορινθίαν καὶ ὁ λαὸς τῆς παραλιακῆς καὶ τῆς πεδινῆς Κορινθίας, ἐν ἀλληλεγγύῃ με τὴν ὀρεινὴν περιφέρειαν, ἔσπευσεν εἰς Φενεὸν καὶ Στυμφαλίαν, μόλις διεδόθησαν αἱ πληροφορίαι αὐταὶ διεισδύσεως τῆς συμμορίας τοῦ Πέρδικα ἢ οιουδήποτε ἄλλου, ἀπὸ τὴν Γορτυνίαν καὶ τὰ Καλάβρυτα καὶ ἡ ἐμφάνισις ἀκριβῶς τῶν Κρατικῶν ὀργάνων εἰς τὴν ὀρεινὴν περιφέρειαν συνετέλεσεν εἰς τὸ νὰ τονωθῇ ὁ πληθυσμὸς αὐτός, ὁ ὁποῖος εἶχε καταληφθῆ ἀπὸ πανικὸν καὶ ἀπόγνωσιν. Τὴν πρώτην φορὰν τῆς κινητοποιήσεως αὐτῆς, κατὰ Ἰανουάριον τοῦ 1946, εὑρέθην καὶ ἐγὼ εἰς τὴν Φενεὸν καὶ ἐξ ἰδίας ἀντιλήψεως δύναμαι νὰ διαπιστώσω, ποίαν σημασίαν εἶχε διὰ τὴν τόνωσιν τοῦ φρονήματος τοῦ λαοῦ ἡ πρόθυμος συνδρομὴ τῶν συμπολιτῶν μας καὶ πόσον τοὺς ἐνεψύχωσεν ἡ συναίσθησις ὅτι δὲν θὰ ἐγκαταλειφθοῦν μόνοι εἰς τὸν κίνδυνον καὶ ταύτην κατηγόρησαν ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ ὡς δώσασαν ἀφορμὴν εἰς ἐπιβολὴν φορολογίας καὶ ληστείας.

§111Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Ἔγιναν συνεισφοραὶ διὰ τὴν κινητοποίησιν τῶν Σωμάτων αὐτῶν;

§112Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Δὲν ἔγινεν οὐδεμία εἰσφορά. Οἱ κάτοικοι, οἱ ὁποῖοι τὴν φορὰν αὐτήν, ὅπως εἶπον, εἶναι ἀποφασισμένοι νὰ προστατεύσουν τὴν ζωήν τους, ἠθέλησαν μὲ κάθε τρόπον νὰ βοηθήσουν τοὺς ἀνθρώπους ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐγκατέλειψαν τὸ σπίτι τους καὶ ἔσπευσαν ἀνυπόδητοι, διότι τὸ Κράτος δὲν τοὺς δίδει οὔτε ἄρβυλα, διὰ νὰ προστατεύσουν τὴν τάξιν εἰς τὴν ἐπαρχίαν των. Καὶ ἀντὶ νὰ τοὺς ἀναγνωρίσωμεν εὐγνωμοσύνην διὰ τὰς ὑπηρεσίας, τὰς ὁποίας παρέχουν, ἀντὶ νὰ τοὺς εὐχαριστοῦμεν, διότι μόνον οἱ πολιτευόμενοι τῆς Κορίνθου σήμερον καὶ τοῦ Νομοῦ Ἀργολιδοκορινθίας γενικῶς ἔχομεν τὸ προνόμιον νὰ διατρέχωμεν τὸν Νομόν μας ἀπ’ ἄκρου εἰς ἄκρον, χάρις εἰς τὴν δρᾶσιν τῶν κρατικῶν αὐτῶν ὀργανώσεων, ἀντὶ εὐγνωμοσύνης, ἐρχόμεθα ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ νὰ τοὺς κατηγορήσωμεν καὶ νὰ εἴπωμεν ὅτι ἐξασκοῦν τρομοκρατίαν, καταπιέζοντες τὸν πληθυσμόν. Δὲν πρόκειται, κύριοι, νὰ ἐξετάσω τὰ αἴτια εἰς τὰ ὁποῖα ὀφείλεται ἡ ἔντασις τῆς συμμοριακῆς δράσεως, νομίζω ὅμως ὅτι, οὐδεὶς δὲν δύναται ν’ ἀμφισβητήσῃ ὅτι ἡ ὑπόσχεσις, ἡ ἁπλῆ ἀκόμη συζήτησις, περὶ παροχῆς ἀμνηστίας, εἶναι ἀκριβῶς εἷς ἐκ τῶν κυρίων λόγων τῆς ἐνθαρρύνσεως τῶν ἀναρχικῶν εἰς τὴν δρᾶσιν των. Διότι ὅταν ὁμιλῶμεν περὶ ἀμνηστίας εἶναι ὡς νὰ λέγωμεν πρὸς τοὺς συμμορίτας. Κάψτε καὶ σφάξτε. Ἐὰν ἐπιτύχετε χαλάλι σας. Καὶ ἂν δὲν ἐπιτύχητε, θὰ ἔχετε πάντως φθείρει τὸ Κράτος καὶ ὅταν πάρωμε τὴν Κυβέρνησιν ἡμεῖς θὰ σᾶς δώσωμεν τὴν ἀμνηστίαν. (Χειροκροτήματα). Καὶ ἐνῷ οὕτω τὸ πρᾶγμα τίθεται ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῶν συμμοριτῶν, εἰς τὴν ψυχὴν τοῦ ἐθνικόφρονος πληθυσμοῦ ἐνσταλάζεται ἡ ἀποκαρδίωσις. Ἡ τακτική μας τοὺς ἀναγκάζει νὰ σκεφθοῦν. Ἀξίζει ἆρά γε νὰ ἐξακολουθήσωμεν ἀντιτιθέμενοι πρὸς τοὺς συμμορίτας, πρὸς τοὺς ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι προσπαθοῦν νὰ ὑποδουλώσουν καὶ νὰ διαλύσουν τὴν Ἑλλάδα; Ἐὰν ἐπιβληθῇ τὸ Κράτος θὰ ζήσωμεν καὶ ἡμεῖς· ἐὰν ὅμως τὸ Κράτος δὲν κατορθώσῃ νὰ ἐπιβληθῇ, διατὶ νὰ μὴ ὑποκριθῶμεν φιλίαν πρὸς τοὺς συμμορίτας διὰ νὰ μᾶς χαρίσουν τὰ κεφάλια μας καὶ νὰ μὴ μείνουν τὰ παιδιά μας εἰς τοὺς δρόμους, ὅπως ἔμειναν τὰ παιδιὰ τῶν γειτόνων μας.

§113Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Ἡ συζήτησις περὶ ἀμνηστίας ἤνοιξεν ὅταν αἱ συμμορίαι ἀνασυγκροτήθηκαν. Ἡ πρότασις ἡ ἰδική μας περὶ ἀμνηστίας ἐγένετο ὅταν αἱ συμμορίαι εἶχον συγκροτηθῆ. Ἠμπορεῖτε νὰ μᾶς πῆτε ὅμως πῶς συγκροτήθηκαν καὶ πόσαι ἦσαν τότε καὶ πόσαι ἦσαν πέρυσι καὶ πόσαι εἶναι ἐφέτος;

§114Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Ἐὰν εἴχατε ἀκούσει τὰς ἀνακοινώσεις τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος θὰ ἐπληροφορῆσθε ὅτι ἀπὸ τοῦ Δεκεμβρίου τοῦ 1945 καὶ τοῦ Ἰανουαρίου τοῦ 1946 οἱ διοικηταὶ τῶν μεγάλων Στρατιωτικῶν Μονάδων καὶ οἱ ἀνώτεροι διοικηταὶ Χωροφυλακῆς, ἐπεσήμανον τὸν κίνδυνον. Δι’ ἀναφορᾶς του, μεταξὺ τῶν ἄλλων, διοικητὴς Σώματος Στρατοῦ, ὁ στρατηγὸς Μπιτζάνης ἂν ἐνθυμοῦμαι ἀνέφερεν ὅτι ἔξω τῆς πόλεως Λαρίσης οἱ συμμορῖται ἠσκοῦντο εἰς τὴν τοποθέτησιν ναρκῶν.

§115Γ. ΤΖΩΡΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Τὰ ἤξευρεν αὐτὰ ὁ κ. συνάδελφος διότι τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἦτο Γενικὸς Γραμματεὺς τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν, εἰς τὸ ὁποῖον τότε ὑπήγετο εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίας Τάξεως.

§116Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Καὶ ἕνα ἄλλο πρᾶγμα δημιουργεῖται εἰς τὴν ψυχὴν τῶν ἐθνικοφρόνων πολιτῶν. Διαρκούσης τῆς λαοκρατίας ὁ λαὸς οὗτος ἐσφάγη ὑπὸ τὴν καθοδήγησιν διαφόρων διδασκάλων καὶ γεωπόνων καὶ ἄλλων κρατικῶν ὀργάνων, οἱ ὁποῖοι ἦσαν διαφωτισταί, καθοδηγηταὶ καὶ προπαγανδισταὶ τῆς λαοκρατίας. Καὶ βλέπει σήμερον ὅτι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι καθωδήγησαν εἰς τὰς σφαγὰς τοὺς συμμορίτας ἐξακολουθοῦν νὰ εὑρίσκωνται εἰς τὰς θέσεις των καὶ ἐξακολουθοῦν νὰ ἀποτελοῦν ἀκόμη τὴν ἐκδήλωσιν τῆς Κρατικῆς θελήσεως. Καὶ πληροφορεῖται μὲν ὁ πληθυσμὸς ὅτι συζητοῦμεν ἐπὶ μῆνας διὰ τὴν ἐξυγίανσιν, ἀλλὰ ἡ ἐξυγίανσις δὲν γίνεται. Ἀκούει συζητήσεις καὶ ὑποσχέσεις περὶ ἐπιβολῆς κυρώσεων, αὐταὶ ὅμως δὲν ἐπιβάλλονται καὶ οἱ συμμορῖται ἐξακολουθοῦν νὰ κατέχουν τὰς θέσεις των. Καὶ ὅταν γίνῃ λόγος περὶ κλήσεως εἰς ἀπολογίαν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, οἱ βουλευταὶ ἀνεβοκατεβαίνουν τὰς κλίμακας τῶν Ὑπουργείων παρέχοντες σημειώματα καὶ διαμαρτυρόμενοι διότι καταπιέζονται οἱ δημοκρατικοὶ πολῖται, οἱ ὁποῖοι εἶχον τὴν πονηρίαν νὰ δηλώσουν φιλίαν εἰς τὰς τελευταίας ἐκλογάς, ὅταν ἀπεῖχε τὸ Κόμμα. (Χειροκροτήματα).

§117ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Οἱ βουλευταὶ αὐτοὶ δὲν προέρχονται ἀπὸ τὴν ἀντιπολίτευσιν.

§118Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Αὐτὸ ἔχει κάποιαν ἱστορίαν καὶ ἔχει δοθῆ ἀφορμή. Ὁμιλῶ βάσει στοιχείων. Εἶναι καιρός, κύριοι βουλευταί, νὰ συνέλθωμεν ὅλοι. Καὶ ἡμεῖς καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ λαὸς καὶ μὲ ἀποφασιστικότητα νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὴν τραγικὴν κατάστασιν. Νὰ τὴν ἀντιμετωπίσωμεν μὲ πεῖσμα καὶ ἀποφασιστικότητα εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς κοινωνικῆς καὶ πολιτικῆς ζωῆς. Διὰ νὰ μὴ ἐπιτύχῃ ὁ ἐχθρὸς ὅ,τι ἐπιδιώκει εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, διὰ νὰ μὴ ἐπιτευχθῇ, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀπειλεῖ τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα εἰς βάρος τῆς Ἑλληνικῆς Πατρίδος. (Χειροκροτήματα).

§119Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω νὰ διατάξητε, κύριε Πρόεδρε, μίαν παραβολὴν τῶν ἐστενογραφημένων πρακτικῶν μὲ τὰ ἄλλα τὰ ὁποῖα ἀνέγνωσεν ὁ κύριος συνάδελφος. Ἰδίᾳ δὲ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν 500 τοὺς ὁποίους εἶχον εἴπει ὅταν κατέφυγον εἰς τὰς Ἀθήνας, φοβοῦμαι ὅτι εἶναι ἠθελημένον τὸ σφάλμα τὸ ὁποῖον ἔχει παρεισφρύσει.

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Χ. Ἀλετρᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§121Χ. ΑΛΕΤΡΑΣ. Πρέπει νὰ ὁμολογήσωμεν, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἡ δεκαπενθήμερος αὐτὴ συνεχὴς συζήτησις ἐπὶ τῶν ἀπολογιστικῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως, δὲν ἀπέβη ἐπὶ ματαίῳ. Ἀντιθέτως δυνάμεθα νὰ διαπιστώσωμεν ὅτι ὑπῆρξεν ἀπολύτως καρποφόρος. Καὶ ἐὰν μέχρι τῆς χθὲς ὑπῆρχον πολλοὶ συνάδελφοι ὅλων τῶν κομματικῶν ἀποχρώσεων οἱ ὁποῖοι κατὰ διάφορον τρόπον ἐνεφάνισαν τὴν ἀπογοήτευσίν των καὶ τὴν ἀνίαν των, καὶ τὴν στενοχωρίαν των διότι παρατείνεται ἡ ἄχαρις αὐτὴ συζήτησις, ἡ ὁποία, ἐνεφάνιζε βουλευτὰς ἐπικαλουμένους τὰ ἴδια λόγια καὶ τὰ ἴδια κελαδήματα, ὅπως κάποιος εἶπεν, ἀντιθέτως ἡ σημερινὴ συνεδρίασις διέψευσεν ἀπολύτως τὴν ἐντύπωσιν αὐτήν. Ὑπῆρξε μάλιστα καὶ συνάδελφος, ὁ ὁποῖος ἰσχυρίσθη ὅτι ἡ συνεδρίασις τῆς Βουλῆς ἀπολύτως κἀνένα λόγον δὲν θὰ εἶχε καὶ θὰ ἦτο προτιμότερον ἡ Βουλὴ νὰ κλείσῃ τὰς θύρας της καὶ οἱ βουλευταὶ νὰ ἀπέλθουν εἰς τὰς ἐπαρχίας των διὰ νὰ συνενώσουν τὰς προσπαθείας των μὲ τὰς ἐνόπλους δυνάμεις. Κύριοι βουλευταί, περισσότερον τραγικὰς ἡμέρας τὸ Ἔθνος δὲν διῆλθεν ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς 28ης Ὀκτωβρίου τοῦ 1940, ὅταν μᾶς ἐπετέθησαν οἱ ξένοι. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ μοῖρα ἠθέλησε νὰ ἀποθέσῃ τὰ βάρη καὶ τὰς εὐθύνας τῆς χώρας μας ἐπὶ τῶν ὤμων μας καὶ νὰ ἔλθωμεν νὰ δώσωμεν κατευθύνσεις εἰς τὰς πολιτικὰς καὶ τὰς ἠθικάς, δυνάμεις τοῦ Ἔθνους. Καὶ τὰς ἡμέρας αὐτὰς ἠκούσθη ἡ φωνὴ νὰ κλεισθῇ τὸ Κοινοβούλιον, ἕνα Κοινοβούλιον τὸ ὁποῖον ἀπὸ 13 μηνῶν ἐκλήθη νὰ παρέχῃ τὰς ὑπηρεσίας του εἰς τὸ Ἔθνος καὶ τὸ ὁποῖον δὲν ἐλειτούργησε παρὰ μόνον ἐπὶ 5½ μῆνας τοὺς δὲ ἄλλους 7½ δὲν ἐλειτούργησεν, ἡμεῖς δὲ παρεμείναμεν εἰς τὴν ἐπαρχίαν καὶ τὰ γραφεῖα μας. Αὐτὰς τὰς ὑπηρεσίας κατεβάλαμε μέχρι σήμερον. Κύριοι βουλευταί, ἀμφιβάλλω ἐὰν κανεὶς ἐξ ἡμῶν θὰ ἦτο εἰς θέσιν.........

§122Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Ὑπάρχει τοιαύτη γνώμη; Διότι αὐτὸ τὸ κέφι δὲν θὰ γίνῃ σὲ κανένα.

§123Χ. ΑΛΕΤΡΑΣ. Δὲν θὰ γίνῃ, ἀλλὰ τὸ λέγω διότι κατεχειροκροτήθη ἡ πρότασις ἐκείνη. Ἀλλ’ ἐπὶ πλέον, ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι ὑπῆρχον πολλοὶ βουλευταί, καὶ περὶ τοὺς 70 εἶναι ἐγγεγραμμένοι διὰ νὰ ὁμιλήσουν, ποῖος πταίει; Μόνον 15 ὑπῆρχον ἀντιπολιτευόμενοι καὶ οἱ ἄλλοι ὑπῆρξαν ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Συμπολιτεύσεως.

§124Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Μόνον δύο ὡμίλησαν ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως.

§125Χ. ΑΛΕΤΡΑΣ. Συνεπῶς, ἀνήκει εἰς τὴν ἡγεσίαν τὴν πολιτικὴν τὸ χρέος καὶ ἡ ὑποχρέωσις, εἰς τὴν Κυβερνῶσαν δηλαδὴ παράταξιν, νὰ συστήσῃ εἰς τοὺς φίλους της νὰ παύσουν τὸ ἄγονον αὐτὸ ἔργον. Ἀλλὰ ἐὰν ὑποτεθῇ, κύριοι συνάδελφοι, καὶ οἱ ἀξιότιμοι κύριοι βουλευταὶ τῆς Συμπολιτεύσεως εἶχον μίαν ὑποχρέωσιν νὰ δώσουν τὰς συμβουλάς των καὶ τὰς κατευθύνσεις των πρὸς τὴν μερίδα ἡ ὁποία σήμερον ἀντιπροσωπεύεται εἰς τὴν Κυβέρνησιν, θὰ ἠδύναντο καὶ αὐτοὶ πρῶτοι νὰ δώσουν τὸ παράδειγμα. Ἐὰν ὁ ἀξιότιμος κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἤ τις κύριος Ἀντιπρόεδρος ἤθελε συστήσει ὅτι πρέπει νὰ παύσῃ ἡ συζήτησις, ἐγὼ περαίνω τὸν λόγον μου καὶ κατέρχομαι τοῦ βήματος. Ἀλλὰ δὲν ἠκούσθη οὐδεμία φωνὴ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν καὶ οὐδεμία σύστασις.

§126Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Τὶ ζητεῖτε δηλαδὴ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν; Νὰ ζητήσῃ νὰ σταματήσῃ ὁ ἔλεγχος αὐτὸς τὸν ὁποῖον θὰ ἀσκήσῃ ἡ Βουλὴ ἐπὶ τῶν δηλώσεών της; Τὶ ἄλλο ζητεῖτε; Ἐδῶ πρόκειται περὶ Κυβερνητικῶν δηλώσεων ἐπὶ τῶν ὁποίων γίνεται συζήτησις. Ζητεῖται δηλαδὴ νὰ ὑποδείξῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ μειωθῇ ὁ ἔλεγχος;

§127Χ. ΑΛΕΤΡΑΣ. Τὸ ἐζήτησαν αὐτὸ καὶ ἄλλοι, τέως Ὑπουργοί, οἱ ὁποῖοι ἀνήκουν εἰς τὸ Λαϊκὸν Κόμμα καὶ οἱ ὁποῖοι εἶναι ἄνθρωποι κύρους, τῶν ὁποίων ἡ γνώμη ἀκούεται.

§128ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὴν ἀτομικήν των γνώμην εἶπον, κύριε συνάδελφε.

§129Χ. ΑΛΕΤΡΑΣ. Ὁπωσδήποτε γνωρίζω καλῶς πόσον ἔχεται στερρῶς τῶν ἀντιλήψεών του ὅσον ἀφορᾷ τὴν τάξιν τὴν Κοινοβουλευτικὴν ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος.

§130Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Εἴπατε, ἂν δὲν ἀπατῶμαι καὶ ὑπενοήσατε ἐμέ, ὅτι ὑπεστήριξα νὰ διακοποῦν αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς καὶ νὰ μεταβῶμεν εἰς τὰς ἐπαρχίας μας. Αὐτὸ ὑπεστήριξα ἐγώ; Ἐγώ, κύριοι συνάδελφοι εἶπον......

§131Χ. ΑΛΕΤΡΑΣ. Πιθανὸν νὰ μὴ ἀντελήφθην καλῶς.

§132Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Ἐγὼ εἶπα ὅτι ἡ κοινὴ γνώμη καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι μᾶς ἐτίμησαν διὰ τῆς ψήφου των καὶ ἐξακολουθοῦν νὰ ἔχουν πρὸς ἡμᾶς τὴν ἐμπιστοσύνην των, ἀσχάλλουν ἐκ τῆς παρατάσεως τῶν ἀσκόπων συζητήσεων καὶ θὰ ἦτο προτιμότερον νὰ μεταβῶμεν πλησίον τῶν μαχομένων ἐνόπλων δυνάμεων νὰ διακινδυνεύσωμεν μετ’ αὐτῶν καὶ νὰ χρησιμεύσωμεν ὡς σύνδεσμοι μεταξὺ Κυβερνήσεως καὶ μαχομένων δυνάμεων, διὰ νὰ ἐπέλθῃ κάποιο ἀποτέλεσμα. (Χειροκροτήματα).

§133Χ. ΑΛΕΤΡΑΣ. Μὲ τὴν ἑξῆς διαφοράν. Ὅτι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἔχει τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ὁμιλῇ αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἐπὶ 1½ ἔτος, κύριοι συνάδελφοι, ἔφερε τὸ ὅπλον εἰς τὸν ὦμον ἐπάνω εἰς τὰς Ἠπειρωτικὰς κορυφὰς πολεμῶν τοὺς Ἐαμίτας καὶ τοὺς κατακτητὰς εἰς τὰ κατσάβραχα τῆς Ἠπείρου. Ἐγὼ εἶμαι διατεθειμένος νὰ ξαναπάω πάλιν ἐκεῖ.

§134Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Σεῖς ἐξελέγητε ὡς Λαϊκὸς βουλευτὴς καὶ ἤδη εἶσθε εἰς τὴν ἀντιπολίτευσιν.

§135Χ. ΑΛΕΤΡΑΣ. Αὐτὸ εἶναι ἄλλο ζήτημα. Ἂς μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κύριος Πρόεδρος νὰ παραβιάσω τὸ ¼ καὶ θὰ σᾶς δώσω τὴν ἀπάντησιν. Καὶ σᾶς ἀπαντῶ. Κύριε συνάδελφε, θέλετε νὰ θεωρηθῇ ὅτι εἶναι ἐντιμοτέρα πολιτικὴ νὰ ἀσκῆται ἔλεγχος κατὰ τῆς Κυβερνήσεως καὶ κατερχόμενοι τοῦ βήματος οἱ βουλευταὶ νὰ ζητοῦν συγγνώμην ἢ εἶναι προτιμότερον νὰ πράξουν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπράξαμεν ἡμεῖς, διαφωνοῦντες πρὸς τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀναλαβόντες τὴν εὐθύνην ἡμεῖς οἱ ἴδιοι; Αὐτὴν τὴν ἀπάντησιν σᾶς δίδω. Σεῖς οἱ ὁποῖοι δὲν ἐτολμήσατε νὰ ἀναλάβετε τὰς εὐθύνας ἢ ἐγὼ ὁ ὁποῖος ἀνέλαβα τὰς εὐθύνας, ἔπραξα καλύτερον; Ἠκολούθησα ἕνα ἀρχηγὸν καὶ ἕνα πρόγραμμα ποὺ ἐλπίζομεν ὅτι ἐὰν μίαν ἡμέραν—καὶ δὲν εὐχόμεθα ποτὲ νὰ πέσῃ ἡ Κυβέρνησις, ὁ Θεὸς ἂς εἶναι μάρτυς μας, μὲ ὅλη μας τὴν ψυχὴν θὰ τὴν ὑποστηρίξωμεν καὶ θὰ εἴμεθα παρὰ τὸ πλευρόν της—ἀλλὰ θὰ ἔλθῃ μία ἡμέρα, ἡ ἡμέρα τῆς μοι☐ ☐βαιοι ὅτι ἂν ἀναλάβωμεν τὴν Κυβέρνησιν ἡμεῖς νὰ εἶσθε βέβαιοι ὅτι ἡ κεφαλή σας θὰ σταθῇ ἐπὶ τῶν ὤμων σας. Σᾶς προσφέρομεν ὑπηρεσίαν, λοιπόν.

§136Δ. ΚΟΥΤΣΙΚΑΣ. Ἐπειδὴ γενικεύεται τὸ ζήτημα καὶ ἐπειδὴ καὶ ἡμεῖς ὡμιλήσαμε καὶ ἀνήκομεν εἰς τὴν Κυβερνητικὴν παράταξιν....

§137Χ. ΑΛΕΤΡΑΣ. Καὶ ὅταν κατήλθατε τοῦ βήματος, ἐζητήσατε συγγνώμην.

§138Δ. ΚΟΥΤΣΙΚΑΣ. Νομίζετε ὅτι εἶναι προτιμότερον αὐτὸ ποὺ ἐκάματε σεῖς, οἱ ὁποῖοι ἐξελέγητε ὑπὸ τὴν σημαίαν τοῦ Λαϊκοῦ Κάμματος καὶ ἀπεχωρήσατε χωρὶς λόγον ἀπὸ τὸ Κόμμα;

§139ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐγὼ θὰ συμπληρώσω τὴν σκέψιν τὴν ἰδικήν σας. Ἐὰν ἐτίθετο ζήτημα ἐμπιστοσύνης, ὅλοι σεῖς οἱ μετέχοντες τῆς Κυβερνήσεως τὶ θὰ κάμετε;

§140Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Καθεὶς ἔχει τὴν γνώμην του καὶ ἡ γνώμη ἡ ἰδική μας εἶναι ἐπικρατεστέρα τῆς ἰδικῆς σας καὶ εἶναι πλησιεστέρα πρὸς τὴν λαϊκὴν θέλησιν. Σᾶς προκαλῶ σᾶς καὶ οἱονδήποτε ἄλλον, νὰ παραιτηθῶμεν τοῦ βουλευτικοῦ ἀξιώματος καὶ νὰ βάλωμεν νέαν κάλπην καὶ νὰ δοῦμε ποῖος θὰ ἐκλεγῇ. Σεῖς ἢ ἐγώ;

§141Χ. ΑΛΕΤΡΑΣ. Ὑπῆρξε, λοιπόν πράγματι καρποφόρος, κύριοι συνάδελφοι, ἡ συνέχισις τῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ. Ἀλλὰ σήμερον παρ’ ὅλον ὅτι τρεῖς ὑπεύθυνοι πολιτευταί, τρεῖς ὑπεύθυνοι παράγοντες τῆς καταστάσεως, ἔλαβον τὸν λόγον, μεταξὺ τῶν ὁποίων δύο καὶ σήμερον εἶναι ὑπεύθυνοι, ὁ εἷς δὲ ἐξ αὐτῶν κατὰ τὸ παρελθόν, ἡ Ἐθνοσυνέλευσις δὲν κατώρθωσε νὰ ἀποκομίσῃ μίαν πλήρη καὶ σαφῆ ἀντίληψιν περὶ τῆς νῦν ὑφισταμένης καταστάσεως. Ἐνθυμοῦμαι ὅτι, πρὸ 10 ἡμερῶν περίπου, ὁ ἀξιότιμος κύριος Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἀπαντῶν εἰς ἕνα συνάδελφον, τὸν κ. Ζαλοκώσταν, ἀπεδέχθη ὅτι τοὐλάχιστον 40 χιλιάδες ἄνδρες ἀπαιτοῦνται διὰ τὴν καταστολὴν τῆς σημερινῆς ἀνταρσίας. Ὁ ἀξιότιμος κύριος τέως ὑφυπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, ὁμιλῶν πρὸ ὀλίγων στιγμῶν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, εἶπεν: Οἱ 180.000 ἄνδρες, τοὺς ὁποίους εἶχα ζητήσει πρὸ μηνῶν, σήμερον εἶναι ἀνεπαρκεῖς διὰ νὰ ἐμπεδώσουν τὴν τάξιν. Ὁ ἀξιότιμος κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἰσχυρίζεται, ὅτι μὲ 1200 χωροφύλακας, τοὺς ὁποίους θὰ καλέσωμεν, ἐλπίζει νὰ καταστείλωμεν τὴν ἀνταρσίαν εἰς τὴν Πελοπόννησον. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας, τοῦ ὁποίου ἡ δρᾶσις δὲν ἐπεκτείνεται πέραν τοῦ Ἰσθμοῦ τῆς Κορίνθου καὶ δὲν γνωρίζω ἐὰν φθάνῃ ἕως τὴν Κρήτην, δὲν παρέχει ἀπολύτως καμμίαν ἐξήγησιν. Ἁπλῶς ἠρκέσθη σήμερον εἰς τὸ νὰ ἐξυμνήσῃ τὸ ἔργον τῆς Χωροφυλακῆς. Κύριοι συνάδελφοι, καὶ οἱ χωροφύλακες εἶναι Ἕλληνες. Μόνον ἡ στολή των τοὺς κάμνει νὰ λέγωνται χωροφύλακες. Ὅσοι φοροῦν σήμερον τὴν στολήν, εἴτε χωροφύλακες, εἴτε ἁπλοῖ ὁπλῖται λέγονται, ὅλοι φέρουν καὶ βαστάζουν ἐπὶ τῶν ὤμων των τὸ τεράστιον βάρος τῆς εὐθύνης, νὰ διασώσουν τὴν Πατρίδα ἀπὸ τὸν τεράστιον κίνδυνον, τὸν ὁποῖον διατρέχει. Τιμή, λοιπόν, καὶ δόξα εἰς ὅλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι σήμερον φέρουν τὸ ὅπλον ἐπὶ τῶν ὤμων των. Διὰ ποῖον λόγον, λοιπόν, νὰ κάμωμεν τὴν διάκρισιν αὐτὴν τοῦ χωροφύλακος, ὁ ὁποῖος ὅλοι ἡμεῖς γνωρίζομεν τὰς τεραστίας ὑπηρεσίας τὰς ὁποίας προσέφερε καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν καὶ κατὰ τὸ παρόν; Δὲν ἦτο ἄξιον τὸ σῶμα αὐτὸ νὰ ὑφίσταται τὰς τρομερὰς αὐτὰς ἀφαιμάξεις καὶ τὰς τρομερὰς αὐτὰς θυσίας, τὰς ὁποίας τοῦ ἐπιφυλάσσει ὁ ἀξιότιμος κύριος Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας. Διότι δὲν καταλαβαίνω, ὅταν 2.000 ἄνδρες, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν εἰς τὴν Τρίπολιν σήμερον, δὲν εἶναι ἱκανοὶ νὰ ἀντιμετωπίσουν τὸν σημερινὸν πόλεμον, μετὰ ὁλόκληρον πολύμηνον ὑπηρεσίαν, πὼς θὰ εἶναι οἱ 1200, οἱ ὁποῖοι θὰ κληθοῦν αὔριον τὸ πρωΐ, εἰς θέσιν νὰ ἀντιμετωπίσουν τὸν κίνδυνον.

§142ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἶναι γυμνασμένοι.

§143Χ. ΑΛΕΤΡΑΣ. Αὐτὴ εἶναι ἡ δικαιολογία; Ἐδῶ ὁμιλοῦμεν περὶ νέων ὅπλων, περὶ νέας τακτικῆς, οἱ συμμορῖται εἶναι βαρέως ὡπλισμένοι. Πῶς εἶναι δυνατόν, ἀγύμναστοι αὐτοὶ εἰς τὰ νέα ὅπλα, νὰ ἀντιμετωπίσουν ἕνα τόσον καλὰ ὡπλισμένον στρατόν; Καὶ ἀντί, κύριοι συνάδελφοι, νὰ βαίνωμεν πρὸς τὴν ἐκκαθάρισιν τῆς καταστάσεως, ἠκούσαμεν σήμερον ἀπὸ ὑπευθύνους παράγοντας, ὅτι ἡ κατάστασις βαίνει ἐπὶ τὰ χείρω. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ὁμιλοῦμεν εἰλικρινῶς, λέγει ὁ ἀξιότιμος κ. Μαυρομιχάλης ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, νὰ ὁμιλήσωμεν πρὸς τὸ Ἔθνος μὲ εἰλικρίνειαν. Αὐτὸ δὲν ἔπρεπε νὰ ἀκουσθῇ σήμερον μόνον, ἀλλ’ ἀπὸ δύο καὶ πλέον ἐτῶν ἤ, τοὐλάχιστον ἀπὸ ἑνὸς ἔτους, ἔπρεπε νὰ κατατοπίσωμεν ἀπολύτως τὸν λαὸν καὶ νὰ τοῦ δώσωμεν νὰ ἐννοήσῃ ποῖοι κίνδυνοι ἐπικρέμανται ἐπὶ τῆς κεφαλῆς του καὶ μὲ ποῖα μέσα θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποφευχθοῦν. Ἀντ’ αὐτοῦ ἀφήσαμεν τὸν λαὸν ἄοπλον, τὸν ἀφήσαμεν ἀπροστάτευτον. Ὡμίλησεν ὁ ἀξιότιμος κύριος Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν περὶ ἐπιστρατεύσεως τῶν ἠθικῶν, τῶν ὑλικῶν καὶ τῶν πνευματικῶν δυνάμεων τοῦ Ἔθνους. Ποῦ εἶναι ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ καὶ ποῖος τὴν ἀνέλαβε; Τὶ ἔγινε; Ποῖος ἀνέλαβε τὴν σάλπιγγα, μὲ τὴν ὁποίαν κατέπεσαν κάποτε τὰ τείχη τῆς Ἱεριχοῦς;

§144Δ. ΖΗΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀπὸ τὰ τηλεγραφήματα τῶν Νεμαρχῶν ἀποδεικνύεται τὶ ποσὰ συνελέγησαν.

§145Χ. ΑΛΕΤΡΑΣ. Ποταπά, ἄθλια, ἄξια πάσης περιφρονήσεως εἶναι τὰ προσφερόμενα. Αὐτὴν τὴν ἐντύπωσιν ἔχω. Καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἀεροπορίας ἐὰν θελήσῃ νὰ τὴν διαψεύσῃ, θὰ διαψεύσῃ τὰς ἰδικάς του προχθεσινὰς δηλώσεις, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν αὐτοὶ νὰ μάχωνται μὲ αὐτὰς τὰς στερήσεις καὶ οἱ κηφῆνες τῶν Ἀθηνῶν νὰ μένουν ἀδιάφοροι. (Χειροκροτήματα)

§146Η. ΜΠΑΤΖΙΟΣ. Ἡ παντελὴς ἔλλειψις κατανοήσεως τῆς ἀγωνίας τῆς δοκιμαζομένης ὑπαίθρου εἶναι τοιαύτη, ὥστε δὲν πρέπει νὰ θεωρῆται ὑπερβολή, ὅτι ὅλοι ἡμεῖς, οἱ βουλευταὶ τῶν ἐπαρχιῶν, ὁσάκις ἐρχόμεθα εἰς τὸ Κέντρον, νομίζομεν ὅτι εἰσερχόμεθα εἰς ἄλλο Κράτος, εἰς τὸ Κράτος τῆς χλιδῆς καὶ τοῦ εὐδαιμονισμοῦ, εἰς τὰ ἀμέριμνον Κράτος τῶν Ἀθηνῶν.

§147Χ. ΑΛΕΤΡΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ τελειώσω, ἀφοῦ, μάλιστα, ἀγορεύω μίαν ὥραν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ αἴθουσα εἶναι περίπου κενή. Ἐπισπεύδω, λοιπόν, τὴν ἀγόρευσίν μου. Ἀλλ’ ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ θὰ ἤθελα νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις δι’ ἕνα ἡρωϊκὸν συνάδελφον, ὁ ὁποῖος ὑπηρετεῖ τώρα εἰς τὴν Κρήτην καὶ εἰς τοὺς ὤμους τοῦ ὁποίου ἔπεσεν ἡ εὐθύνη τῆς διατηρήσεως ἐκεῖ τῆς τάξεως. Πρόκειται διὰ τὸν Γύπαρην. Ἄς τὸν ἐνθυμηθῶμεν καὶ ἄς τοῦ ἀποδώσωμεν τιμὴν διὰ τὸ τεράστιον ἔργον ποὺ ἀνέλαβε, τῆς εἰρηνεύσεως τῆς Πατρίδος του. Θὰ ἦτο, ἀσφαλῶς, παράλειψις νὰ μὴ ἀναμνησθῶμεν τὴν στιγμὴν αὐτὴν τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ ἀνδρός. Μίαν ὑστάτην ἔκκλησιν ἔχω νὰ ἀπευθύνω πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, κύριοι συνάδελφοι. Αἱ εὐθῦναι τὰς ὁποίας ἐπωμίζεται σήμερον, μὲ τὴν σύνθεσίν της ὡς Κυβέρνησις τῶν 7 Κομμάτων, εἶναι μεγάλαι. Ἄς ἔχῃ ὑπ’ ὄψει της, ὅτι, ἐὰν ἀποτύχῃ εἰς τὸ ἔργον της, θὰ εἶναι πολὺ ἀργὰ καὶ δὲν θὰ ὑπάρξῃ ἴσως διαδοχὴ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς ἑξῆς, κύριοι συνάδελφοι. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαός, βλέπων σήμερον 7 ἀρχηγοὺς Κομμάτων συνηνωμένους καὶ συνεργαζομένους, εἶναι φυσικόν, εἶναι εὐνόητον νὰ στηρίξῃ ἐπ’ αὐτῶν τὰς ἐλπίδας του περισσότερον παρὰ εἰς τὸ ἕνα κόμμα καὶ τὸν ἕνα ἀρχηγόν, ὁσονδήποτε καὶ ἂν αὐτὸς εἶναι ἱκανὸς καὶ ἄξιος. Θὰ κλονισθῇ ἡ ἐμπιστοσύνη του αὐτὴ καί ὁ κλονισμὸς τῆς ἐμπιστοσύνης του αὐτῆς θὰ εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἐπιφέρῃ τεραστίαν κατάπτωσιν τοῦ ἠθικοῦ του εἰς σημεῖον ὥστε ἐὰν σήμερον παρατηρῆται ἀπροθυμία νὰ καλύψετε τὰς 1200 θέσεις τῶν χωροφυλάκων, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν Πελοπόννησον, ὅπως ἠκούσατε πρὸ ὀλίγου, αὔριον δὲν θὰ ἔχετε τὴν εὐχέρειαν οὔτε ἕνα κἂν στρατιώτην νὰ ἐπιστρατεύσετε διὰ νὰ ἐπιτελέσῃ τὸ καθῆκον του πρὸς τὴν πατρίδα. Ὁ κλονισμὸς τοῦ ἠθικοῦ ἤρξατο. Δι’ ὄνομα τοῦ Θεοῦ. Νὰ μὴ παραταθῇ ἡ κατάστασις αὐτή. Εἶναι ἀπαραίτητος ἀνάγκη ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ μέτρα σύντομα, συντομώτατα. Ἡ Κυβέρνησις νὰ σκεφθῇ ὅτι κάνει πόλεμον, νὰ σκεφθῇ ὅτι πρέπει νὰ στραφῇ ὄχι μόνον ἐναντίον ἐκείνων οἱ ὁποῖοι εἶναι εἰς τὸ βουνὸ ἀλλὰ καὶ ἐναντίον τῆς ἡγεσίας των, τῆς πνευματικῆς των ἡγεσίας. Νὰ στραφῇ ἐναντίον ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ὑποβοηθοῦν τοὺς ἀντάρτας, οἱ ὁποῖοι τοὺς καλύπτουν, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἡ βάσις τῆς ἐξορμήσεώς των. Ἠκούσαμεν ὅτι γίνεται πόλεμος καὶ στὸ Παγκράτι· ἀκοῦμε τὰ χωνιά. Ἠκούσαμεν ὅτι κάμνομεν πόλεμον καὶ οἱ στρατολόγοι κινοῦνται ἐλευθέρως εἰς τὴν χώραν, ἠκούσαμεν ὅτι κάμνομεν πόλεμον καὶ οἱ ἔρανοι τῆς ἀλληλεγγύης γίνονται καὶ τὰ ταμεῖα ὅλων τῶν ἀσφαλιστικῶν ταμείων εἶναι ἀνοικτὰ διὰ νὰ δέχωνται τὸ χρῆμα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ὑπὲρ τῶν θυμάτων καὶ τῶν πολεμούντων ἀνταρτῶν. Κάμνομεν πόλεμον καὶ ὅλα τὰ βλέπομεν πλὴν μιᾶς ἀγχόνης εἰς τὴν πλατεῖαν τοῦ Συντάγματος. Αὐτὴ εἶναι ἡ κατάστασις. Ἔκαναν πόλεμον καὶ ἄλλοτε καὶ ἡ Ἑλλὰς καὶ ἄλλα Ἔθνη, ἀλλὰ τὸν πόλεμον τὸν ἔκαμαν ἀμείλικτον. Δὲν χρειάζεται συμβιβασμός. Ἡ Πατρὶς κινδυνεύει! HANIBAL ANDE PORTAS! Μὴ βλέπωμεν τίποτε ἄλλο, παρὰ τὴν σωτηρίαν τῆς πατρίδος. Ἐγὼ θὰ ἤμουν ἀπολύτως ἱκανοποιημένος, ἂν μέσα εἰς τὰ θύματα, τὰ ὁποῖα θὰ ἐδημιούργει μία τοιαύτη δίωξις ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως ἐναντίον τῶν ἀνταρτῶν καὶ τῶν οἰκογενειῶν των, πέσουν καὶ μερικοὶ ἀκόμη κατὰ λάθος ἐθνικόφρονες, ἀλλὰ εἶναι ἀνάγκη ἀπόλυτος νὰ ἡσυχάσῃ ὁ τόπος, νὰ ἡσυχάσῃ ἐντὸς τοῦ 1947, διότι ἄλλως θὰ στηθοῦν ἀγχόναι, ἀλλὰ δὲν ξεύρω ἐὰν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ κρεμασθοῦν θὰ λέγωνται ἀντάρται ἢ θὰ εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι σήμερον κυβερνοῦν καὶ πολεμοῦν τὴν ἀνταρσίαν. Κύριοι, ὁ Θεὸς ἂς σώζοι τὴν Ἑλλάδα! (Χειροκροτήματα).

§148ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Γαλενιανὸς ἔχει τὸν λόγον.

§149Ε. ΓΑΛΕΝΙΑΝΟΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν θὰ ἀσχοληθῶ ἐφ’ ὅλων τῶν σημείων τῶν ἀνακοινώσεων τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, διότι τὸ θέμα εἶναι ἀρκετὰ ἐξηντλημένον ἐκ μέρους ἀξιοτίμων προλαλησάντων συναδέλφων. Τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον μὲ ἔφερε καὶ ἐμένα ἐπὶ τοῦ βήματος τούτου, εἶναι τὸ ζήτημα τῆς δημοσίας τάξεως, τὸ ὁποῖον ἀπὸ 10ημέρου συζητεῖται ἐνταῦθα καὶ τοῦτο, διότι ἐσχάτως παρὰ τὴν μεγάλην αἰσιοδοξίαν, ἡ ὁποία μᾶς κατέλαβε μετὰ τὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν ἡ μεγάλη ὑπερατλαντικὴ Δημοκρατία διεκήρυξε τόσον σαφῶς καὶ παρὰ τὸ αἴσθημα τῆς ἀσφαλείας τὴν ὁποίαν ἐγέννησεν ἡ στροφὴ αὐτὴ τῆς Ἀμερικανικῆς διπλωματίας, ἐν τούτοις βλέπομεν ὅτι τὸ ζήτημα αὐτὸ τῆς δημοσίας τάξεως ἢ μᾶλλον ὁ συμμοριακὸς ἀγὼν, ὁ πόλεμος καθαυτό, ὅπως πολὺ ὀρθῶς ἐλέχθη καὶ λέγεται, ὁ πόλεμος τῶν κομμουνιστῶν ἐναντίον τῆς Ἑλληνικῆς πατρίδος, ὄχι μόνον ὑπεστάλη, ἀλλ’ ἐξαπλώνεται καὶ ἐξαπλώνεται ἀκόμη καὶ εἰς περιοχὰς αἱ ὁποῖαι μέχρι τῆς στιγμῆς αὐτῆς δὲν εἶχον δοκιμασθῆ ἐκ τούτου καὶ δὲν εἶχον βαφῆ μὲ τὸ αἷμα τῶν Ἑλλήνων. Καὶ λέγω τοῦτο, ἐννοῶν τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα Κρήτην. Ἔχει ἤδη πληροφορηθῆ ἡ Βουλὴ ὅτι ἀπὸ τοῦ τελευταίου δεκαημέρου τοῦ παρελθόντος μηνός ἤρξατο εἰς τὴν Κρήτην μία ἐντατικὴ προσπάθεια τῶν κομμουνιστῶν νὰ μεταφέρουν καὶ ἐκεῖ τὸν πόλεμον τὸν ὁποῖον κάνουν ἐναντίον τῆς Πατρίδος μας. Καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε, ἀντὶ κάθε ἄλλης ἀγορεύσεως, νὰ σᾶς ἀναφέρω, χρονογραφικῶς καὶ ἐν συντομίᾳ, τὰ γεγονότα, τὰ ὁποῖα ἔλαβον χώραν. Καὶ τοῦτο τὸ κάμνω διότι ἔχω τὴν ἐντύπωσιν ὅτι δὲν τελεῖ ἡ Βουλὴ καὶ ἡ κοινὴ γνώμη, ἀλλὰ καὶ αὐτὴ ἡ Κυβέρνησις, ἐν πλήρῃ γνώσει τῶν κινδύνων, οἱ ὁποῖοι ὑφίστανται εἰς τὴν περιφέρειαν ἐκείνην. Κατὰ τὴν ἐξιστόρησιν, τὴν ὁποίαν κάμνει ἡ ἐφημερὶς «Ριζοσπάστης», ἡ ἔναρξις τοῦ νέου ἀγῶνος τὸν ὁποῖον ἐξαπέλυσαν οἱ κομμουνισταὶ εἰς τὴν Κρήτην, ἔγινε τὴν 19 Ἀπριλίου ἐ. ἔ. καὶ λέγει διὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην ὅτι: «Παιδιὰ τῆς ΕΠΟΝ τραγουδοῦσαν δημοκρατικὰ τραγούδια, προεκλήθησαν παρὰ ἐθνικοφρόνων πολιτῶν καὶ ἐπηκολούθησε μία συμπλοκή. Αὐτὸ τὸ γεγονὸς εἶναι ἓν ἐλάχιστον, ἐλαχιστότατον ἐπεισόδιον, τὸ ὁποῖον ὅμως τὸ ἀναφέρει, διότι οἱ κομμουνισταὶ θέλουν νὰ διηγοῦνται τὰ πράγματα κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ὥστε νὰ ἐπιρρίπτεται ἡ ἔναρξις τρόπον τινὰ τοῦ ἀγῶνος εἰς ἓν ἐπεισόδιον, τὸ ὁποῖον νὰ προέρχεται ἐκ μέρους ἐθνικοφρόνων πολιτῶν, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι εἰς τὴν συμπλοκὴν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐτραυματίσθησαν καὶ ὑπέστησαν κακὸ εἶναι δύο ἐθνικόφρονες πολῖται καὶ οὐδεὶς ἐκ τῶν κομμουνιστῶν. Ἀλλὰ τὸ ἀσήμαντον αὐτὸ περιστατικόν, ἐπηκολούθησαν τὰ ἑξῆς γεγονότα: Τὴν 19ην τραυματίζεται ὁ Ἀνθυπασπιστὴς Χωροφυλακῆς Ἱερωνυμάκης, καθ’ ἣν στιγμὴν ἐξετέλει περιπολίαν, καθ’ ἣν στιγμὴν ἐξετέλει τὸ καθῆκον του. Ἐτραυματίσθη δολοφονικῶς εἰς μίαν περιπολίαν, τὴν ὁποίαν ἔκαμε μετὰ δύο ἄλλων χωροφυλάκων. Τὴν 21 τοῦ μηνός, εἰς τὸ χωρίον Τζιβάρα Ἀποκορώνου, οἱ ἀντάρτες κάνουν τὴν πρώτην αὐτῶν ἐμφάνισιν. Ἐπακολουθεῖ ἐμφάνισίς των εἰς τὸ χωρίον Καλύβια Καλαμῶν, διακόπτεται ἡ τηλεφωνικὴ ἐπικοινωνία Κρήτης– Ἀθηνῶν καὶ μεταξὺ Χανίων καὶ τοῦ ἐσωτερικοῦ τῆς νήσου. Ἀφοπλίζονται οἱ χωροφύλακες τῶν Σταθμῶν Χωροφυλακῆς Φρέ, Πλακαλώνων, Τοπολίων, Δελιανῶν, Θερίσσου. Διακόπτεται ἡ τηλεφωνικὴ ἐπικοινωνία Κρήτης–Ἀθηνῶν καὶ Χανίων—ἐσωτερικοῦ καὶ τέλος ἐμφανίζεται μία ὁμὰς πολυπληθὴς ὑπὸ τὸν Πισσαδάκην, καπετάνιον τοῦ ΕΛΑΣ. Οἱ Σταθμοὶ Χωροφυλακῆς ἀποσύρονται ἀπὸ τὰ ὀρεινὰ μέρη καὶ στὶς 24 τοῦ μηνὸς ἐντὸς διαστήματος 5 ἡμερῶν, ἡ κατάστασις παρουσιάζει πλήρη τὰ σημεῖα τῆς ἀναρχίας εἰς τὸν Νομὸν Χανίων. Εἰς τὰς 25, γίνεται ἡ πρώτη συμπλοκὴ εἰς τὸ χωρίον Ἀνώσκελη Κισσάμου, ὅπου σκοτώνεται ὁ ἡρωϊκὸς ἐνωμοτάρχης Κουτσάκης, καὶ οἱ συμμορῖται φθάνουν σχεδὸν μέχρι τοῦ Μαλαμὲ ὅπου εἰς τὴν γέφυραν Ταυρωνίτη, φονεύεται ὁ γενναῖος Μοίραρχος Σαφιδάκης. Αὐτὰ εἶναι τὰ γεγονότα τῶν Χανίων. Ἔκτοτε ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον συνέβη εἰς τὴν περιφέρειαν ἐκείνην, εἶναι νὰ παγιωθῇ μία ἢ δύο συμμορίαι ἢ ἴσως καὶ περισσότεραι, νὰ παγιωθῇ μία ἰσχυρὰ δύναμις κομμουνιστῶν, ἡ ὁποία νὰ συνέχιζε τὸν ἀγῶνα τους, ὅπως ἀκριβῶς ἔχει ἐμφανισθῆ καὶ εἰς ἄλλα σημεῖα τῆς Ἑλλάδος. Τὰ ἴδια ἔγιναν ἀρχικῶς καὶ εἰς τοὺς ἄλλους Νομούς. Κατὰ τὸ αὐτὸ χρονικὸν διάστημα, εἰς τὸν ἀνατολικώτερον Νομόν, εἰς τὸν Νομὸν Λασηθίου, ἐκεῖ εὑρίσκεται ἕνα τάγμα μηχανικοῦ, ἀποτελούμενον ἐκ τῶν στρατιωτῶν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι δὲν κρίνονται ἱκανοὶ διὰ νὰ λάβουν μέρος εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις καὶ εὑρίσκεται ἐκεῖ πρὸς ἐκτέλεσιν ἐργασίας. Πεντήκοντα ἐκ τῶν ἀνδρῶν αὐτῶν, ὁμαδικῶς φεύγουν ἀπὸ τὸ στρατόπεδον αὐτὸ καὶ διευθύνονται πρὸς ἄγνωστον διεύθυνσιν. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τῆς ἀφηγήσεώς μου, νὰ ἐκθέσω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν συγχρόνως, τί ἀκριβῶς ἔλαβε χώραν, ἅμα τῇ ἐμφανίσει τῆς ἀνταρσίας εἰς τὴν Κρήτην, ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς κυβερνητικῆς πλευρᾶς. Εἰς μὲν τὸν Νομὸν Χανίων γενικῶς ἀνετέθη ἡ στρατιωτικὴ διοίκησις εἰς τὸν ἡρωϊκὸν συνάδελφόν μας τὸν ἀξιότιμον κ. Γύπαρην, ὁ ὁποῖος ὡς στρατιωτικὸς διοικητής, μὲ μίαν δύναμιν στρατοῦ ἐπιλέκτου, προσπαθεῖ νὰ ἐπιβάλῃ τὴν τάξιν, εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τῆς Κρήτης. Τί ὅμως ἀπέγινεν εἰς τὸν Νομὸν Λασηθίου; Τὸ φυσικώτερον θὰ ἦτο διὰ τοὺς στρατιώτας, οἱ ὁποῖοι ἐλιποτάκτησαν, νὰ σταλῇ μία δύναμις ἐναντίον των πρὸς καταδίωξίν των. Ἐνόμισαν ὅμως, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ λάβουν τὸ μέτρον αὐτό, ἀλλ’ ἀντιθέτως ἐπεστράτευσαν τὸν κ. Κούνδουρον, τὸν υἱὸν τοῦ ἀειμνήστου πολιτευτοῦ, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐκ τῶν δρώντων κομμουνιστῶν, τὸν κ. Σερκάκην, ὁ ὁποῖος εἶναι εἷς ἐκ τῶν φίλων τοῦ κ. Σβώλου, καὶ ἐπίσης ἕνα ἄλλον ἐκ τῶν ἀρχηγῶν τῆς κομμουνιστικῆς παρατάξεως, νομίζω ἀποτελοῦντες τὴν Νομαρχιακὴν Ἐπιτροπὴν ΕΑΜ, μαζὶ δὲ μὲ αὐτοὺς καὶ τὸν Εἰσαγγελέα Γεωργιάδην, ἐκεῖνον διὰ τὸν ὁποῖον ἄλλοτε ἀπησχολήθη ἡ Βουλή, τὸν ἐκ Δράμας μετατεθέντα. Αὐτοὶ οἱ τέσσαρες, τρεῖς ἰδιῶται μὲ τὸν Εἰσαγγελέα, ἐστάλησαν πρὸς ἀνεύρεσιν τῶν συμμοριτῶν, διὰ νὰ τοὺς εἴπουν, ὅτι δῆθεν πρέπει νὰ παύσῃ ὁ δῆθεν ἐμφύλιος πόλεμος, νὰ παύσουν τὸν πόλεμον, καὶ ὅτι εἰς αὐτούς, θὰ δώσουν πλήρη ἀμνηστίαν. Ἐνῷ δὲ αὐτοὶ περιώδευον ἐπὶ ἡμέρας τὰ διάφορα χωρία ἐκεῖ, τὶ λέγουν αἱ πληροφορίαι περὶ τῆς καταστάσεως αὐτῆς; Ὅτι ἀπὸ πεντήκοντα ποὺ ἦσαν ἀρχικῶς ἄοπλοι, ἔγιναν μία συμμορία πλέον τῶν ἑκατόν, ὡπλισμένοι δὲ μὲ ὅπλα βαρύτατα, τὰ ὁποῖα δὲν διαθέτει ὁ στρατὸς ὁ ἰδικός μας καὶ ἡ δύναμις τῆς Χωροφυλακῆς, ἡ ὁποία εὑρίσκεται ἐκεῖ. Κατὰ τὸν χρόνον δὲ τοῦτον, φαίνεται αὐτοὶ κατώρθωσαν νὰ σταθεροποιήσουν τὰς θέσεις των εἰς τὸ ὄρος Καθαρόν, ὥστε νὰ ἀποτελέσουν ἀπὸ τὸ ἓν ἄκρον τῆς Κρήτης ἕως τὸ ἄλλο δύο στύλους, δύο σοβαροὺς πυρῆνας, διὰ τὴν συνέχισιν τῶν ἐπιδιώξεων τῶν κομμουνιστῶν. Ἐν τῷ μεταξὺ ὅμως, εἰς ὅλην τὴν ἄλλην περιφέρειαν, ὅπως ἦτο φυσικόν, αὐτὰ τὰ λίαν χαρακτηριστικὰ γεγονότα ἐπέδρασαν ψυχικῶς ἐπὶ τοῦ λαοῦ, κατὰ τρόπον ἀντίστροφον ἀπ’ ὅ,τι ἐπέδρασαν εἰς ἄλλας περιοχάς. Ἐκεῖ ὁ λαὸς ἐξηγέρθη καὶ ἐν τῇ ἀγωνίᾳ του, ὅπως μὴ ἐπεκταθῇ ἡ πυρκαϊὰ αὐτὴ καὶ εἰς τοὺς Νομούς του, ἐξηγέρθη καὶ ἤρξατο νὰ ὁπλίζεται καὶ αὐτὸς καὶ ἤρξατο, εἰς διαφόρους συγκεντρώσεις, νὰ δηλοῖ ἀμετάτρεπτον τὴν ἀπόφασίν του, ὅπως ἔλθῃ αὐτὸς ἀρωγὸς τοῦ Κράτους, ἐὰν τοῦτο δὲν ἠμπορέσῃ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸν ἀγῶνα ἐναντίον τῶν ἀνταρτῶν. Ἀλλὰ ἐνῷ αὐτὰ ἔγιναν, συνεκεντρώθησαν εἰς διάφορα χωρία ἐθνικόφρονες καθαρῶς πολῖται, οἱ ὁποῖοι διεδήλουν, ὅτι θὰ ἀγωνισθῶσιν ἐναντίον τῶν ἀνταρτῶν· ἐν Ἡρακλείῳ ἔγινε καὶ κάποια ἄλλη κίνησις, ἡ ὁποία εὑρίσκει ἀτυχῶς σήμερον ἔδαφος καὶ ἡ κίνησις αὐτὴ ἔγινεν, ἀτυχῶς, μὲ συναδέλφους βουλευτάς, ὡς ἑξῆς: Συνῆλθον βουλευταὶ καὶ ἄλλα ἐπίλεκτα μέλη τῆς κοινωνίας Ἡρακλείου καὶ ἐκάλεσαν τοὺς Ἀρχηγοὺς τῶν κομμουνιστῶν ἐκεῖ νὰ κάμουν μίαν ἐπιτροπὴν συμφιλιώσεως, ὅπως τὴν ὠνόμασαν, καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ ἐξέδωσε κοινὸν ἀνακοινωθέν, τὸ ὁποῖον ἔλεγεν, ὅτι ὑπόσχονται ἀμοιβαίως τρόπον τινά, ὅτι δὲν θὰ ἄφηναν νὰ ἐπεκταθῇ ἡ πυρκαϊὰ αὐτὴ εἰς τὸν Νομὸν Ἡρακλείου. Ἐνῷ δὲ θὰ ἦτο τὸ ἁπλούστερον τῶν πραγμάτων νὰ σκεφθῇ κανείς, ὅτι ὁ κίνδυνος αὐτὸς τῆς ἐπεκτάσεως, ὅτι τοὐτέστιν ὁ πόλεμος, δὲν γίνεται ἀπὸ τὸ Κράτος ἐναντίον τῶν κομμουνιστῶν, ἀλλὰ οἱ κομμουνισταὶ εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐπιτίθενται καὶ τὸ Κράτος ἀμύνεται καὶ εἶναι ἁπλούστατον τὸ πρᾶγμα αὐτό, ἔρχονται ἀντιπρόσωποι τοῦ λαοῦ, βουλευταί, διὰ κοινῶν ὑπογραφῶν μετὰ τῶν κομμουνιστῶν νὰ δεσμευθοῦν ἀμοιβαίως, σὰν νὰ ἤτανε ἡ πρώτη φορὰ καὶ νὰ μὴ ἐγνώριζον, ὅτι καὶ εἰς τὸ παρελθὸν καὶ κατὰ τὸ διάστημα τῆς δουλείας, πολλάκις αἱ ἐθνικαὶ ὀργανώσεις ἤρχοντο εἰς συμφωνίας μετὰ τῶν κομμουνιστικῶν ὀργανώσεων, οὐδέποτε δὲ αἱ κομμουνιστικαὶ ὀργανώσεις ἐπεκύρωνον διὰ τῶν πράξεών των τὰ σύμφωνα, τὰ ὁποῖα ὑπέγραφον. Ἀλλ’ ἐδῶ ἐμένα, μὲ εὑρίσκει ἀντίθετον τὸ πρᾶγμα αὐτό, καὶ μὲ εὑρίσκει ἀντίθετον τοσούτῳ μᾶλλον, καθ’ ὅσον ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ ἤκουσα, ὑποψιάσθην καὶ ἐξηκολούθησα νὰ ἔχω τὸν φόβον, ὅτι αἱ διάφοροι αὐταὶ Ἐπιτροπαὶ τῆς συμφιλιώσεως, αἱ ὁποῖαι ἐκτὸς τοῦ Ἡρακλείου καὶ εἰς τὰ διάφορα ἄλλα χωρία ἔχουν δημιουργηθῆ, εἶναι δημιούργημα κομμουνιστικῆς κακοποιοῦ ἐπινοήσεως, σκοπὸς τῆς ὁποίας εἶναι ἡ παραπλάνησις τοῦ λαοῦ ἐπὶ τῶν προθέσεων καὶ ἐπιδιώξεων τῶν κομμουνιστῶν. Ἐνῷ, λοιπόν, ἡ καλυτέρα σκέψις θὰ ἦτο νὰ κτυπηθοῦν αὐτοί, ἀμέσως καὶ ἀποτελεσματικῶς, βλέπομεν ἐπεμβάσεις ἀπαραδέκτους.

§150Χ. ΚΑΡΑΪΣΚΟΣ. Ὁ Εἰσαγγελεὺς αὐτὸς ἔφυγεν ἀπὸ τὴν Δράμαν, διότι ἐπροστάτευε φανερὰ τοὺς κομμουνιστὰς καὶ τοὺς Ἐλασίτας. Ὑπάρχουν ἀγορεύσεις αὐτοῦ κατὰ τὴν δίκην Ἐλασιτῶν, κατὰ τὰς ὁποίας ἐκρατήθησαν καὶ πρακτικὰ ἐπὶ τούτῳ καὶ ἀπεστάλησαν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης.

§151Ε. ΓΑΛΕΝΙΑΝΟΣ. Δυστυχῶς ἔγινε μία δυσμενὴς μετάθεσις διὰ τὸν Εἰσαγγελέα αὐτὸν καὶ ἔπρεπε νὰ τὸ πληρώσῃ ἡ περιφέρεια ἐκείνη. Ἐνῷ, λοιπόν, ὁ κόσμος ἀγωνιᾶ διὰ τὴν ἐπέκτασιν τῆς ἀνταρσίας καὶ εἰς τὴν Κρήτην, ἐνῷ ὁ κόσμος ἐπερίμενε μέτρα δραστικὰ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ἵνα μὴ δυνηθοῦν αὐτοί, ὅπως ἔγινε καὶ εἰς ἄλλας περιφερείας, νὰ ἑδραιώσουν τὴν θέσιν των, διὰ νὰ παρενοχλοῦν τὸν φιλήσυχον πληθυσμόν, καὶ ὄχι μόνον εἶναι παρενόχλησις, ἀλλ’ εἶναι μία διαρκὴς πηγὴ ἐκτρόπων καὶ ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις ἐγνώριζεν ἐκ τῆς πείρας τοῦ συμμοριακοῦ αὐτοῦ ἀγῶνος ὅτι αὐτὸ ἀκριβῶς ἐγένετο καὶ εἰς ἄλλας περιφερείας, τὸ νὰ κατορθωθῇ δηλαδὴ σήμερον νὰ σχηματισθῇ μία συμμορία εἰς τὰ Χανιὰ καὶ μία ἄλλη εἰς τὸ ἕτερον ἄκρον, εἰς τὸ Λασῆθι, εἶναι κάτι, τὸ ὁποῖον οἱ κομμουνισταὶ ἐπιδιώκουν ὡς πρῶτον στάδιον τῆς ἐπιτυχίας των καὶ ὅτι, ἐνῷ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον εἶχε γίνει καὶ εἰς ἄλλας περιφερείας, ἔπρεπε νὰ προσελκύσῃ τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως, ὥστε τώρα ποὺ εἶναι ἐν τῇ γενέσει του τὸ κακὸν νὰ κτυπηθῇ, ἐνῷ αὐτὸ λέγει ἡ στοιχειώδης λογική, βλέπομεν ἀντιθέτως προσπαθείας ἄλλας, αἱ ὁποῖαι προσπάθειαι δὲν τείνουν εἰς τὸ νὰ κατασβήσουν τὸ κακόν, ἀλλὰ εἰς τὸ νὰ ἐνθαρρύνουν τοὺς κομμουνιστάς, εἰς τὸ νὰ τοὺς κάμουν νὰ κερδίσουν χρόνον, διὰ νὰ προπαρασκευάσουν ὅπως καὶ ὅπου αὐτοὶ θέλουν τὸ τελειωτικὸν πλῆγμα ἐναντίον τῆς πατρίδος μας. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ νὰ εἴπω τοῦτο διότι, κύριοι βουλευταί, ἔχει λεχθῆ κατὰ κόρον ὅτι δὲν συμβαίνει τίποτε, καὶ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματος τῶν Ἐθνικῶν Φιλελευθέρων, ὁ ὁποῖος μετέδωσε τὴν πληροφορίαν εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἰς ἐμέ, εἶπεν ὅτι παρεστάθησαν ζωηρῶς τὰ πράγματα, ὅτι δὲν ἔχουν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὰ πράγματα, καὶ ἔκτοτε, ἀπὸ τῆς ἡμέρας ἐκείνης, ἐξακολουθεῖ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἔχῃ τὴν ἀντίληψιν ὅτι δὲν εἶναι τίποτε, ὅτι δὲν συμβαίνει τίποτε. Ὑπάρχει καὶ μία ἄλλη ἐκδοχὴ καὶ μάλιστα ἐπιλέκτων συμπολιτῶν μου, οἱ ὁποῖοι λέγουν ὅτι δὲν πρέπει νὰ λεχθοῦν αὐτὰ τὰ πράγματα, ὅπως ἔχουν, διὰ νὰ μὴ φαινώμεθα καὶ ἡμεῖς ἐκεῖ κάτω ὅτι ἀλληλοσπαραζόμεθα, ὅτι καὶ ἡμεῖς ἔχομεν τὴν συμμοριακὴν δρᾶσιν τῶν ἄλλων μερῶν, ἀλλὰ πρέπει νὰ λέγεται ἡ ἀλήθεια καὶ πρέπει νὰ βροντοφωνῆται ἡ ἀλήθεια, διότι μόνον δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου θὰ δύναται νὰ προληφθῇ τὸ κακόν. Θὰ μοῦ ἐπιτραπῆ, λοιπόν, νὰ ἀναγνώσω μερικὰ σημεῖα ὑπὸ ἐπιστολήν, διὰ νὰ ἴδητε μὲ πόσην ἀγωνίαν παρακολουθεῖ ὁ κόσμος τὴν κατάστασιν αὐτήν: «Φαίνεται ὅτι σποραδικαὶ ἐνισχύσεις γίνονται πρὸς τοὺς συμμορίτας. Οὕτω ἐλέχθη ὅτι ἀπὸ τὴν κατεύθυνσιν Ἁγίου Σύλλα διέβησαν πρὸς Σταυράκια 6 ἔνοπλοι. Ἐκ Μυλοποτάμου πρὸς Ἅγιον Ἰωάννην διέβησαν 40 ἔνοπλοι. Ὑπερβολικὴ πληροφορία, ὅτι καὶ ἐξ Ἀρκαδίου διῆλθον 200 ἔνοπλοι ...... (ἀναγινώσκει) ...........». Ὅσον καὶ ἄν εἶναι ὑπερβολικὴ ἡ πληροφορία, εἶναι χαρακτηριστικὰ αὐτὰ τὰ σημεῖα καὶ ἀποδεικνύουν, κύριοι βουλευταί, ὅτι οἱ συμμορῖται ἐνισχύουν τὰς βάσεις, τὰς ὁποίας ἔχουν ἐγκαθιδρύσει εἰς τὴν Κρήτην. Τώρα ποία εἶναι ἡ στάσις τῶν ἀρχῶν. Τὴν παραμονὴν τῆς πρωτομαγιᾶς, εἴχομεν εἰς τὸ Ἡράκλειον τὰς ἑξῆς ἐκδηλώσεις. Ἕνας σταθμὸς χωροφυλακῆς, ὁ ὁποῖος δὲν ἀπέχει πλέον ἀπὸ δέκα λεπτὰ ἀπὸ τὸ Ἡράκλειον, ἀφοπλίζεται ὑπὸ συμμοριτῶν ἀριστερῶν, τὴν ἰδίαν δὲ ἡμέραν εἰς τὸ χωρίον Μοῖρες δέχεται ἐπίθεσιν ὁ σταθμάρχης, σκοτώνεται ὁ σκοπὸς χωροφύλαξ καὶ τραυματίζεται ἕνας ὑπαξιωματικὸς καὶ ἕνας χωροφύλαξ. Ἐνῶ δὲ αὐτὰ γίνονται τὴν παραμονὴν τῆς πρωτομαγιᾶς καὶ ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις εἶχε διατάξει ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἑορτασθῇ ἡ ἐργατικὴ πρωτομαγιὰ καὶ ὁ Νομάρχης Ἡρακλείου εἶχεν ἐκδώσει διαταγήν, διὰ τῆς ὁποίας ἀπαγορεύει τὴν συγκέντρωσιν τῶν κομμουνιστῶν, ἐν τούτοις ἡ συμφιλιωτικὴ αὐτὴ ἐπιτροπή, περὶ ἧς ἀνωτέρω εἶπον, ἐπεμβαίνει παρὰ τῷ κ. Νομάρχῃ καὶ μὲ τὴν ἐπιρροήν της αὐτὴν πείθει τὸν Νομάρχην καὶ χορηγεῖ ἄδειαν συγκεντρώσεως εἰς τοὺς ἐργάτας· σημειωθήτω δὲ ὅτι τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Ἡρακλείου εὑρίσκεται ἀπολύτως εἰς χεῖρας τῶν κομμουνιστῶν. Καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλὰ πηγαίνει καὶ εἰς τὴν συγκέντρωσίν των τὴν ἐπαύριον ὁ Νομάρχης Ἡρακλείου, καθ’ ἥν στιγμὴν αἱ πληροφορίαι φέρουν διαρκῶς περὶ συνεχῶν συγκεντρώσεων καὶ ἐνάρξεως πλέον τῆς αἱμορραγίας εἰς τὸν Νομὸν Ἡρακλείου. Νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἡ κατάστασις δὲν ἀντιμετωπίζεται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον.

§152Σ. ΣΑΒΒΙΔΗΣ. Εἰς τὸ Ἡράκλειον, συνέβη κανένα ἐπεισόδιον;

§153Ε. ΓΑΛΕΝΙΑΝΟΣ. Τὴν παραμονὴν τῆς πρωτομαγιᾶς συνέβησαν ὅσα σᾶς εἶπον, τὴν ἡμέραν τῆς πρωτομαγιᾶς ὄχι. Νομίζω, λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ κατάστασις δὲν ἀντιμετωπίζεται ὅπως πρέπει εἰς τὴν Κρήτην καὶ κρούω τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου εἰς τὴν Κυβέρνησιν, καὶ παρακαλῶ νὰ προλάβῃ, ὥστε νὰ κτυπηθῇ ἡ σήμερον ὑπάρχουσα ἐκεῖ συμμοριακὴ κατάστασις, τώρα ποὺ εὑρίσκεται ἐν τῇ γενέσει της. Ἄς μὴ ἐπαναπαυθῇ ἡ Κυβέρνησις μὲ τὸ ὄντως ὑγιὲς ἐθνικὸν φρόνημα τῶν Κρητῶν, μὲ τὴν ἰδέαν ὅτι δὲν συνέβη τίποτε, ὅτι εἶναι ἐλάχιστα τὰ ὅσα ἔγιναν, διότι παντοῦ ἦσαν ἐλάχιστα τὰ πράγματα καὶ τὸ κακὸν ἐμεγάλωνε ἀπὸ μικρόν. Ἔχομεν τὴν πεῖραν ἀπὸ ἄλλας περιφερείας καὶ ἡ πεῖρα αὐτὴ πρέπει νὰ μᾶς γίνῃ μάθημα. Ἐπίσης διὰ τοὺς δυναμένους νὰ ἐπηρεάσουν τὰς συμφιλιωτικὰς αὐτὰς ἐπιτροπὰς καλὸν θὰ ἦτο νὰ ξεκαθαρίσωμεν, τέλος πάντων, τὸ ζήτημα αὐτό, διότι, ἐπαναλαμβάνω, αἱ συμφιλιωτικαὶ αὐταὶ ἐπιτροπαί, ὅταν γενικευθοῦν εἰς ὅλα τὰ χωριά, ἔρχονται νὰ ὑποκαταστήσουν τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὴν πολιτικὴν ἀκριβῶς ἐκείνην, τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἔχῃ ἡ Κυβέρνησις, καὶ μόνον ἡ Κυβέρνησις. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις νομίζῃ ὅτι διὰ τῶν συμφιλιωτικῶν αὐτῶν ἐπιτροπῶν ἠμπορεῖ νὰ ἀσκήσῃ ἕνα εἶδος κατευνασμοῦ, ὥστε νὰ μὴ γίνῃ τὸ κακὸν καὶ νὰ μὴ μεγαλώσῃ ἡ ἀνταρσία καὶ εἰς τὴν Κρήτην, ἐγὼ θὰ ἤμην εὐτυχὴς νὰ ἀποδεχθῶ τὴν λύσιν αὐτήν. Ἀλλὰ πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει αὐτὴν τὴν ἀντίληψιν καὶ ὅτι γίνεται αὐτὸ παρ’ ἀνευθύνων παραγόντων. Δὲν θὰ ἤθελον ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ νὰ δοθῇ πρωτεύουσα θέσις εἰς ἀνευθύνους παράγοντας εἰς τὴν Κρήτην, διότι τοῦτο θὰ γεννήσῃ πολὺ μεγαλύτερον κακὸν καὶ μετὰ τὴν καταστολὴν πλήρως τῆς ἀνταρσίας. Δὲν ἀμφιβάλλω, κύριοι, ὅτι θὰ εἶσθε σύμφωνοι μαζί μου, ὅτι ἐγὼ ἐζήτησα ἀπὸ τὸ Κράτος νὰ φανῇ οἷον εἶναι, νὰ φανῇ ὅτι εἶναι Κράτος ἰσχυρὸν νὰ ἐπιβάλλῃ τὴν πυγμήν του ἐκεῖ ποὺ ἐπιβάλλεται, καὶ νὰ παύσουν τὰ ἐγκλήματα καὶ νὰ παύσῃ αὐτὴ ἡ ἐκμετάλλευσις τοῦ ἀγῶνος, ἡ ὁποία γίνεται εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον.

§154Σ. ΜΠΙΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι εὐτύχημα, ὅτι σεῖς εἰς τὸ νησὶ εἶσθε ὅλοι ἐξωπλισμένοι. Ὅλος ὁ κόσμος ἐκεῖ ἔχει ὅπλα καὶ μποροῦν ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν νὰ τοὺς πατάξουν καὶ νὰ τοὺς ἐξοντώσουν. Ἡμεῖς εἰς τὴν ὑπόλοιπον πατρίδα, τί κάμνομεν;

§155Ε. ΓΑΛΕΝΙΑΝΟΣ. Διότι σήμερον ἔχω μίαν πληροφορίαν, ὅτι οὐδεὶς δύναται νὰ κυκλοφορῇ ἄοπλος ἰδία δὲ εἰς τὰ χωρία καὶ δὴ εἰς τὰ ὀρεινά. Ἐπίσης δύναμαι νὰ σᾶς διαβεβαιώσω, ὅτι τὸ φρόνημα τῶν ἐθνικοφρόνων πολιτῶν εἶναι ὑπὲρ τὸ δέον ὑψηλόν. Ἀλλὰ δὲν θὰ ἤθελον ἡ ἀγανάκτησις τῶν πολιτῶν, τὴν ὁποίαν μόλις συγκρατοῦν, νὰ τοὺς ὁδηγήσῃ εἰς πράξεις τὰς ὁποίας χαρακτηρίζουν ὡς πράξεις τῆς δεξιᾶς. Θὰ ἤθελον νὰ ἐπιβληθῇ τὸ Κράτος ὡς Κράτος, καὶ δὲν θέλω νὰ ἐπεκταθῶ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, διότι σκοπὸς τῆς παρούσης μου εἶναι ὄχι νὰ κάμω ἀντιπολίτευσιν εἰς ἐκείνους ποὺ ἔχουν τὴν εὐθύνην τῆς τάξεως, ἀλλὰ νὰ ὑποδείξω τὸν τρόπον τῆς ταχείας λύσεως διὰ τοῦ Κράτους τοῦ νόμου καὶ τῆς ἰσχύος, διότι πολὺ φοβοῦμαι ὅτι δὲν θὰ σταματήσῃ τὸ κακὸν μὲ τὰ ἡμίμετρα ποὺ λαμβάνονται, καὶ θέλω νὰ διαστείλω τὰς εὐθύνας μου ἀπὸ τοὺς ἄλλους συναδέλφους, καὶ νὰ κρούσω, κυρίως, τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Εἰς τὴν οὐσίαν δέ, εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος ὅτι θὰ ἐπιβληθῇ ταχέως καὶ ἀπολύτως τὸ Κράτος τοῦ νόμου, διότι τὰ γεγονότα τὰ ὁποῖα εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἐκθέσω πρὸς ὑμᾶς, μοῦ κάνουν τὴν ἐντύπωσιν τῶν τελευταίων σφαδασμῶν τοῦ θηρίου. Ἡ ἀπόπειρα αὐτὴ τῆς μολύνσεως τῆς ἡρωϊκῆς Μεγαλονήσου Κρήτης διὰ τῆς κομμουνιστικῆς αὐτῆς δράσεως, ἡ ὁποία οὐδεμίαν ἀπήχησιν εὗρεν εἰς τὴν ψυχὴν τοῦ γενναίου λαοῦ της, εἶναι βεβαίως ἀπόπειρα καταδικασμένη ἐκ τῶν προτέρων εἰς ἀποτυχίαν, ἰδίᾳ λόγῳ τοῦ ἀκραιφνοῦς ἐθνικοῦ φρονήματος τῶν Κρητῶν, οὗτινος ἡ ἀγανάκτησις μόλις συγκρατεῖται. Καὶ θὰ ἤθελα πρὶν ἢ ἡ ἀγανάκτησις αὕτη ἐκσπάσῃ, νὰ σπεύσῃ τὸ Κράτος νὰ ἐπιβάλῃ ταχέως τὴν τάξιν, τὸν νόμον καὶ ν’ ἀποδώσῃ τὴν γαλήνην εἰς τὸν ἡρωϊκὸν λαόν, ὅστις πολλὰ ἔχει ὑποφέρει κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη τῆς δουλείας καὶ ζητεῖ ἤδη τὴν ἡσυχίαν καὶ τὴν ἠρεμίαν καὶ διὰ νὰ ἀποδοθῇ εἰς τὰ εἰρηνικά του ἔργα.

§156ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Δημάδης ἔχει τὸν λόγον.

§157Δ. ΔΗΜΑΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, θλιβερὰ καὶ συνταρακτικὰ γεγονότα, λαβόντα χώραν ὄχι μόνον εἰς τὴν ὕπαιθρον χώραν, ἥτις ἀπὸ μακροῦ σφαδάζει ὑπὸ τὴν πτέρναν τῆς ἀναρχίας, ἀλλὰ καὶ εἰς αὐτὰς πλέον τὰς πόλεις τῆς Κεντρικῆς Μακεδονίας καὶ εἰς τὰς πρωτευούσας τῶν Νομῶν καὶ ἐπαρχιῶν, μὲ ἀναγκάζουν νὰ λάβω τὸν λόγον, μόνον ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς δημοσίας ἀσφαλείας. Μετὰ τὴν Βέρροιαν, τὰ Γιαννιτσά, τὴν Θεσσαλονίκην, προσβάλεται ἡ πόλις τῆς Αἰκατερίνης καὶ ἐπὶ δύο ὥρας ἀνταρτοκρατεῖται, φονεύονται σημαίνοντα πρόσωπα, ἀποπειρῶνται ἀνατινάξεις ἠλεκτρικῶν ἐγκαταστάσεων, πυρπολοῦνται 57 οἰκίαι εἰς συνοικισμὸν μόλις ἀπέχοντα ἡμίσειαν ὥραν ἀπὸ τὴν πόλιν. Ἀνατινάσονται ἠλεκτρικαὶ ἐγκαταστάσεις Λιτοχώρου καὶ τελικῶς ἀποσύρονται εἰς Ὄλυμπον καὶ Πιέρια, χιλιόμετρα ἀπὸ τὴν πόλιν ὁλόκληρα. Ἡ κατάστασις εἶναι θλιβερά, διότι τὸ κακὸν δὲν περιορίζεται πλέον μόνον εἰς τὴν ὕπαιθρον, ἥτις εἶναι γνωστὸν ὅτι ὁλόκληρος, τοὐλάχιστον τῆς ἰδικῆς μου ἐπαρχίας, ἀνταρτοκρατεῖται, ἀλλ’ ἐπεκτείνεται εἰς αὐτὰ τὰ κέντρα τὰ ἐπαρχιακά. Ἡ ἰθύνουσα τάξις, κύριοι βουλευταί, δεσμία τοῦ παρελθόντος, δεσμία τῶν κομματικῶν διαμαχῶν, τῶν κομματικῶν ἀνταγωνισμῶν, οὔτε μὲ τὰ δεινοπαθήματα τοῦ παρελθόντος, οὔτε μὲ τὰς συμφορὰς τῆς κατοχῆς κατώρθωσε νὰ ἀποδεσμεύσῃ ἑαυτὴν τοῦ θλιβεροῦ αὐτοῦ παρελθόντος καὶ οὕτω ἐγένετο πρόξενος τότε μέν, μία μειοψηφία νὰ κατορθώσῃ νὰ ὑπαγάγῃ ὑπὸ τὴν ἡγεσίαν αὐτῆς ἕνα καθολικὸν ἀγῶνα ἀντιστάσεως, σήμερον δέ, δύο ἔτη ὀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἕνα ἔτος καὶ πλέον ἀπὸ τῶν ἐκλογῶν, παραπαίομεν. Ἡ ἀδέκαστος ἱστορία θὰ κρίνῃ αὐστηρῶς τὴν ἰθύνουσαν τάξιν, ἀλλ’ ἔτι αὐστηρότερον μᾶς κρίνει σήμερον ὁ δεινοπαθῶν λαὸς τῆς ὑπαίθρου, ὁ λαὸς αὐτός, ὁ ὁποῖος σφαδάζει, ὑπὸ τὸ πέλμα τῆς τυραννίας καὶ τῶν πιέσεων, ὁ ὁποῖος σφάζεται ἐπὶ μίαν ἐπταετίαν, ὁ λαὸς ὁ μᾶλλον παραγωγικός, ὁ μᾶλλον ἀποδοτικός, διὰ τὸν ὁποῖον ἡ μέριμνα τοῦ Κράτους ὤφειλε νὰ εἶνι ὅλως ἰδιαιτέρα. Ὁ λαὸς τῆς ὑπαίθρου χώρας, παρὰ τὰ μέχρι σήμερον ληφθέντα μέτρα παρὰ τὰς ἐπιχειρήσεις, τελεῖ ἐν ἀπογνώσει, καθ’ ὃν χρόνον ἡ πρωτεύουσα ἐν ἀνέσει ἀσκεῖ ὑψηλὴν πολιτικὴν καὶ ἡ Κυβέρησις ἐπαγγέλλεται ἀπὸ ἔτους, ταχίστην ἡσυχίαν καὶ ἠρεμίαν. Ἀντὶ τούτου ὅμως, παριστάμεθα μάρτυρες ἐπεκτάσεως τῆς ἀνταρσίας καὶ εἰς τὰ ἀστικὰ κέντρα. Δὲν παρέρχεται δὲ ἡμέρα χωρὶς νὰ θρηνοῦμεν 100ντάδας θυμάτων, 100δας πυρπολήσεων οἰκιῶν εἰς ὅλους τοὺς συνοικισμούς, εἰς ὅλα τὰ χωριὰ τῆς Μακεδονίας. Ἐξαντλεῖται οὕτως ἡ ἐθνικὴ οἰκονομία, κάμπτεται τὸ ἠθικὸν τοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος ἐπὶ τέλους δὲν εἶναι δυνατὸν ἐπὶ μίαν ἑπταετίαν νὰ ἀνθέξῃ εἰς αὐτὴν τὴν τραγικὴν κατάστασιν, διότι δὲν ἔχει οὔτε πόρους τοιούτους, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ζήσῃ. Ἀλλὰ καὶ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἐπιβάλλονται ἐκ λόγων ἀποστερήσεως τῶν ἀνταρτῶν τροφίμων, τὸν ἀναγκάζουν εἰς τὸν ἐκ πείνης θάνατον. Διότι γνωρίζετε, κύριοι, ὅσοι ἔχετε στρατιωτικὰς δυνάμεις εἰς τὰ κέντρα τῶν ἐπαρχιῶν σας, γνωρίζετε ποία τακτικὴ κρατεῖ. Δὲν ἐπιτρέπεται εἰς τὰ ἀνταρτοκρατούμενα μέρη, οὔτε μία ὀκᾶ σιταριοῦ, οὔτε μία ὀκᾶ καλαμποκιοῦ. Καὶ ἐρωτῶ: Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλῶμεν περὶ ταχείας εἰρηνεύσεως, ἐφ’ ὅσον πρὸ ὀλίγου ἠκούσθησαν διὰ πρώτην φορὰν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ἀπόψεις ἀπὸ ὑπευθύνους, ἀπὸ κυβερνητικοὺς καὶ μὴ κυβερνητικοὺς παράγοντας, ὅτι ὁ ἀγὼν αὐτὸς θὰ εἶναι μακρὸν καὶ ὅτι πρέπει νὰ ὁπλισθῶμεν μὲ ὑπομονὴν καὶ καρτερίαν; Πῶς συμβιβάζονται ταῦτα μὲ τὰς μέχρι σήμερον ἐπαγγελίας τῆς Κυβερνήσεως; Ἡ προκάτοχος Κυβέρνησις, κύριοι βουλευταί, παραλαβοῦσα μίαν κατάστασιν ὑφέσεως, ἀντὶ νὰ τὴν προαγάγῃ, τὴν ἐπεδείνωσε καὶ τὴν ἐπεδείνωσε διότι ἐτέλει ὑπὸ τὸ κράτος τῆς νίκης, τῆς μεγάλης πλειοψηφίας ποὺ τῆς ἔδωσεν ὁ λαός, ἐτέλει ἐκτὸς τόπου καὶ χρόνου. Διότι δὲν ἠθέλησε νὰ προσγειωθῇ τότε ποὺ ὑπῆρχε μία ὕφεσις καὶ νὰ λάβῃ μέτρα τοιαῦτα, ὥστε διὰ μιᾶς καλῆς διοικήσεως νὰ κατορθώσῃ νὰ ἐμπεδώσῃ τὴν τάξιν καὶ νὰ ἐμψυχώσῃ τὸν πληθυσμόν. Δὲν ἠθέλησε νὰ δημιουργήσῃ Κράτος Ἑνώσεως ὅλων τῶν ἐθνικῶν δυνάμεων καὶ δι’ αὐτὸ ἐδημιούργησε κράτος κομματικόν. Καὶ ὄχι μόνον τοῦτο. Δὲν ἐπελέξατο, τοὐλάχιστον, τὰ καλλίτερα κομματικὰ στελέχη διὰ τὴν ἐπάνδρωσιν τῶν ἐπαρχιῶν. Εἶναι γνωστόν, κύριοι βουλευταί, ὅτι τὸ συγκεντρωτικὸν σύστημα, τὸ ὁποῖον μᾶς διέπει, καταθλίβει τὴν ἐπαρχίαν καὶ τὴν μαραίνει πάντοτε. Πῶς ἡ Κυβέρνησις διενοήθη ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀσκήσῃ χρηστὴν διοίκησιν, νὰ ἐμπεδώσῃ τὴν τάξιν καὶ τὴν ἀσφάλειαν καὶ νὰ ἀνασυγκροτήσῃ τὴν χώραν εἰς μίαν ἐποχὴν παθῶν, μίσους, σφαγῶν καὶ ἐξεγέρσεων διὰ τοιούτων ὀργάνων; Δὲν ἐφρόντισε νὰ στείλῃ εἰς ὅλας τὰς ἐπαρχιακὰς πόλεις, εἰς ὅλας τὰς ἐπαρχίας κυβερνητικοὺς ἀντιπροσώπους κύρους. Δὲν φαντάζομαι ὅτι τὸ Λαϊκὸν Κόμμα δὲν ἔχει μίαν 100δα ἀνδρῶν σοβαρῶν οἱ ὁποῖοι ἀντὶ νὰ ἀσκοῦν ὑψηλὴν πολιτικὴν ἐν Ἀθήναις, δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιστρατευθοῦν καὶ νὰ μεταβοῦν εἰς τὰς ἐπαρχίας διὰ νὰ ἀσκοῦν ἔλεγχον ἐπὶ ὅλων τῶν ὀργάνων τῶν κρατικῶν καὶ νὰ ἀποτελέσουν τὸν κυματοθραύστην τῆς λαϊκῆς δυσφορίας, ἡ ὁποία εἶναι φυσικὸν νὰ δημιουργῆται, ὅταν εὑρισκώμεθα πρὸ μιᾶς τοιαύτης καταστάσεως, πρὸ μιᾶς ἐπαναστάσεως, ἄνευ προηγουμένου, εἶναι φυσικὸν ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας ἡ ἐκλογὴ τῶν ὀργάνων εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ πλημμελῶς καὶ ὁ καθένας ἠμπορεῖ νὰ παρανομῇ, πρὸ παντὸς τὰ ἄνευ ἐκπαιδεύσεως κατώτερα ὄργανα. Ἐκαλέσατε ὁπλίτας δι’ ἐθελουσίας κατατάξεως. Ἐκαλέσατε ὑπὸ τὰ ὅπλα πολίτας δι’ ἀτομικῶν προσκλήσεων, πολίτας οἱ ὁποῖοι οὔτε κὰν τὴν μόρφωσιν τοῦ χωροφύλακος ἦτο δυνατὸν νὰ ἔχουν, ὁ ὁποῖος περνᾷ ἀπὸ κάποιαν σχολὴν διὰ νὰ γνωρίζῃ πῶς νὰ συμπεριφέρηται. Θὰ ἠθέλατε αὐτὸν τὸν κόσμον, ὁ ὁποῖος ἔπαθε, πολλῶν ἐξ αὐτῶν αἱ οἰκογένειαι ἐσφάγησαν, θὰ ἠθέλαμεν νὰ ἀσκήσουν πολιτικὴν νομιμοφροσύνης, ἄνευ ἐλέγχου, ἄνευ ἐπιτηρήσεως, ἄνευ παρακολουθήσεως; Ὁ πρῶτος τυχαῖος, ὁ ὁποῖος θὰ εἰσηγηθῇ εἰς ἕνα τοιοῦτον ὄργανον ὅτι ὁ τάδε πολίτης εἶναι κομμουνιστὴς γίνεται πιστευτός, ὁ πολίτης συλλαμβάνεται καὶ ἐγκλείεται εἰς τὰ κρατητήρια, ὁ ὄγκος τοῦ φακέλλου, ὁ ὁποῖος ὑπάρχει εἰς τὰς κατὰ τόπους Διοικήσεις Χωροφυλακῆς εἶναι τεράστιος, μέχρις ὅτου ἔλθῃ ἡ ἡμέρα τῆς ἀνακρίσεως, ὁ πολίτης θὰ σήπεται εἰς τὰ κρατητήρια μὲ πᾶσαν νομιμοφάνειαν. Καὶ παρέστημεν μάρτυρες, κύριοι βουλευταί, 300 πολιτῶν, συλληφθέντων κακῶς, ἀλλ’ οἱ ὁποῖοι παρέμειναν εἰς τὰ κρατητήρια τῆς ἐπαρχίας ἐπὶ 3μηνον, διότι δὲν ἦτο δυνατὸν ἡ ἀστυνομικὴ ἀρχὴ νὰ ἐξελέγξῃ ὅλους αὐτοὺς τοὺς φακέλλους καὶ νὰ ἀποδείξῃ ἐὰν εἶναι ἔνοχοι ἢ ὄχι. Ἐνεπλάκημεν, λοιπόν, εἰς ἕνα ἀγῶνα ἀπελπιστικόν, ὁ ὁποῖος χρήζει πρῶτον ἀποκεντρώσεως διοικητικῆς. Καὶ αὐτό, κατὰ τὴν ταπεινήν μου γνώμην, εἶναι τὸ πρῶτον σκέλος ἐπὶ τοῦ ὁποίου δὲν ἠθέλησε νὰ στηριχθῇ ἡ Κυβέρνησις. Τὸ δεύτερον σκέλος εἶναι ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἠθέλησε νὰ ἐφαρμόσῃ πολιτικὴν δυναμικήν. Ἀλλ’ ἔτος ὁλόκληρον παρῆλθε καὶ ἡ δυναμικὴ αὐτὴ πολιτικὴ ἀπεδείχθη ὅτι εἶναι πολιτικὴ ἀδυναμική. Διότι, κύριοι βουλευταί, πολιτικὴ δυναμικὴ ἄνευ ἐπαρκείας στρατιωτικῶν δυνάμεων, ἄνευ ἐπαρκείας ἐξοπλισμοῦ ἄνευ εἰδικῆς προπαιδεύσεως, εἰδικῶν ἀκόμη ὅπλων, ἄνευ πολυαρίθμων δυνάμεων πρὸς κατάληψιν τῶν ὀρεινῶν ὄγκων, διότι σήμερον ὅλοι οἱ ὀρεινοὶ ὄγκοι τῆς Ἑλλάδος εἶναι ἀνταρτοκρατούμενοι, εἶναι δυνατὸν νὰ λέγεται δυναμικὴ πολιτική; Ἔχομεν, λοιπόν, ὅλους τοὺς ὀρεινοὺς ὄγκους κατειλημμένους ἀπὸ τοὺς ἀντάρτας· ἡμεῖς κρατοῦμεν τὰ κέντρα. Κάμνομεν ἐπιχειρήσεις, τοὺς ἐκδιώκομεν προσωρινῶς, ἐπανέρχονται, σφάζουν 50, 100 κάθε φορὰ καὶ οὕτω καθ’ ἑξῆς.

§158ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἤρχισαν νὰ μπαίνουν καὶ εἰς τὰ κέντρα.

§159Δ. ΔΗΜΑΔΗΣ. Μετέπειτα πηγαίνουν τὰ ἀποσπάσματα, ἀρχίζουν αἱ ἀνακρίσεις καὶ αἱ συλλήψεις, διότι ἔδωσαν ψωμὶ κλπ. καὶ ἀντιλαμβάνεσθε εἰς ποῖον λαβύρινθον ταλανίζεται ὁ λαὸς τῆς ὑπαίθρου. Ἐάν, κύριοι βουλευταί, θὰ ἦτο δυνατὸν οἱ ἀξιότιμοι κύριοι Ὑπουργοὶ νὰ μεταβοῦν εἰς τὰς ἐπαρχίας, ὄχι ὑπὸ τὴν ἐπίσημον αὐτῶν ἰδιότητα, ἀλλ’ ὡς ἰδιῶται, θὰ ἀντελαμβάνοντο τὴν θύελλαν, ἡ ὁποία ὑποβόσκει εἰς τὰς λαϊκὰς μάζας καὶ θλίβομαι εἰλικρινῶς, λέγων ὅτι ἡ ἀνταρσία καλλίτερον σύμμαχον ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν δὲν χρειάζεται ἄλλον. Ὁπωσδήποτε, κύριοι βουλευταί, πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀντιληφθῇ ὅτι ἡ παράτασις τῆς καταστάσεως αὐτῆς, ἐγκυμονεῖ κινδύνους ἐθνικοὺς καὶ κοινωνικούς. Ἡ παράτασις εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι εὐχάριστος διὰ τοὺς ἐπιθυμοῦντας τὰς ἀναστατώσεις ἐκ λόγων γενικῶν καὶ εἰδικῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν ὅμως, νὰ εἶναι ἐπωφελὴς οὔτε εὐχάριστος διὰ τὸ Κράτος, διὰ τὴν ὁλότητα. Δὲν γνωρίζω, βεβαίως, πότε θὰ ροδίσῃ ἡ χαραυγὴ τῆς διεθνοῦς ὑφέσεως, ἀλλὰ ἡμεῖς ἔχομεν ὑποχρέωσιν ὡς Κράτος μικρὸν νὰ φροντίσωμεν καὶ ἑνώσωμεν τὰς ἐθνικάς μας δυνάμεις καὶ ἀνασυγκροτηθῶμεν, διὰ νὰ εἴμεθα ἕτοιμοι εἰς τὰς ἐπάλξεις δι’ οἱανδήποτε περίπτωσιν. Ἐὰν ὁ σπαραγμὸς αὐτὸς συνεχισθῇ, δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι κάποτε τὸ Κράτος θὰ ἐπιβληθῇ, ἀλλὰ ὅταν θὰ ἐπιβληθῇ τίποτα δὲν θὰ εἶναι ὄρθιον, πέραν τοῦ πένθους, τῆς ὀδύνης καὶ τῆς ἀπογνώσεως. Καταλήγων, κύριοι βουλευταί, θὰ εἶχον νὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν ἐπὶ ἑνὸς θέματος, διὰ τὸ ὁποῖον ἀπὸ ἔτους, ἀποστέλλονται ἐκκλήσεις ἀπὸ τὴν ἐπαρχίαν Αἰκατερίνης, διὰ τὴν σύστασιν Νομαρχίας ἐν Αἰκατερίνῃ. Παρὰ τὰς ἐκδηλώσεις ταύτας καὶ τὴν δικαίαν ταύτην ἀξίωσιν τῆς ἐπαρχίας, ἡ Κυβέρνησις δὲν θέλει νὰ προέλθῃ εἰς τὴν σύστασίν της, ζήτημα τὸ ὁποῖον, ὡς προεῖπον, κατὰ τὴν ταπεινήν μου γνώμην, θὰ ἔπρεπεν ὄχι μόνον διὰ τὴν ἐπαρχίαν Αἰκατερίνης, ἀλλὰ καὶ δι’ ὅλας τὰς ἐπαρχίας νὰ εἶχε συντελεσθῇ καὶ ὄχι μὲ Νομάρχας κομματικούς, ἀλλὰ μὲ πρόσωπα κύρους καὶ ἀξίας ἰδιαιτέρας, τὰ ὁποῖα θὰ εἶναι δυνατόν, ὄχι μόνον νὰ τηροῦν ἐνήμερον τὴν Κυβέρνησιν ἐπὶ τῆς πραγματικῆς καταστάσεως, ἀλλὰ καὶ νὰ λαμβάνουν μέτρα ἀναλόγως τῶν ἑκάστοτε ἀναγκῶν καὶ τῆς καταστάσεως. (Χειροκροτήματα).

§160ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Κρῖκος ἔχει τὸν λόγον.

§161Β. ΚΡΙΚΟΣ. Κύριοι βουλευταί, γνωρίζω τὸν κάματον ἀπὸ τὸν ὁποῖον κατέχεται ἡ Βουλή, καὶ θὰ προσπαθήσω νὰ μὴ σᾶς κουράσω. Ἀλλὰ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀναπτύξω ὀλίγα διὰ τὰ γεγονότα, τὰ ὁποῖα διαδραματίζονται εἰς τὴν ἡρωϊκὴν Ρούμελην. Κύριοι βουλευταί, κυρίως τὸ ζήτημα τῆς δημοσίας τάξεως εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα, ἰδίως δὲ τὴν περιφέρειαν Δωρίδος, τὴν ὁποίαν ἔχω τὴν τιμὴν καὶ νὰ ἐκπροσωπῶ. Ἀπό τινος μηνὸς καὶ πλέον διαδραματίζονται τοιαῦτα γεγονότα, ἴσης ἀξίας τοὐλάχιστον πρὸς τὰ τῆς Πελοποννήσου καὶ τῆς Κρήτης, διὰ τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις τοσαύτας ἀπασχολήσεις κατέβαλε. Πολιτικὰ Συμβούλια, Ὑπουργικὰ Συμβούλια συνεκροτήθησαν, διότι εἰς τὴν Πελοπόννησον συνέβησαν διάφορα γεγονότα, ἐνῷ οὐδεμία συγκίνησις προεκλήθη καὶ οὐδὲν ἐνδιαφέρον ἐπεδείχθη ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὰ γεγονότα τὰ ὁποῖα διαδραματίζονται εἰς τὸν Νομὸν Φθιώτιδος καὶ Φωκίδος. Πρέπει, κύριοι βουλευταί, τὰ μέτρα νὰ λαμβάνωνται γενικῶς καὶ νὰ μὴ χωρίζωνται αἱ περιφέρειαι εἰς προνομιούχους καὶ μή.

§162Α. ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ στρατὸς τῆς Πελοποννήσου, κύριοι, ἐκτὸς αὐτοῦ εἶναι κατεσπαρμένος παντοῦ.

§163Β. ΚΡΙΚΟΣ. Ἐγώ, κύριοι συνάδελφοι, πρὸ 15 ἡμερῶν ἐπανῆλθον ἀπὸ τὴν περιφέρειάν μου καὶ στρατὸν δὲν εἶδα πουθενά, δὲν ξεύρω δὲ ποῦ εὑρίσκεται ὁ στρατός. Κύριοι βουλευταί, περὶ τὰ τέλη τοῦ Μαρτίου διεξήχθησαν διάφοροι ἐπιχειρήσεις εἰς τὰ Βαρδούσια, κατὰ συμμοριακοῦ συγκροτήματος. Τὸ συγκρότημα αὐτὸ ἀπηρτίζετο ἀπὸ τοὺς ἀρχηγοὺς Παπαϊωάννου, Διαμαντῆν, Μπελῆν, Χουλιάραν καὶ λοιπούς. Μέγα τμῆμα τοῦ συγκροτήματος ἐκ 300 περίπου, διέφυγε πρὸς τὴν ὀρεινὴν Ναυπακτίαν. Ἐκεῖ εὑρεθὲν ἀντιμέτωπον τμήματος χωροφυλακῆς, ἐπέστρεψεν εἰς τὴν Δωρίδα, ὅπου εἰδοποιηθεὶς ὁ Λόχος Ἀρτοτίνης μὲ τὸν μακαρίτην Δεδούσην, ἔσπευσαν πρὸς συνάντησιν, ἀλλ’ ἀτυχῶς ὁ Δεδούσης ἐφονεύθη. Καλῶς, κακῶς, ἐφονεύθη. Ξεύρετε τί συνέβη, κύριοι βουλευταί, ὅταν ἐφονεύθη ὁ μακαρίτης Δεδούσης; Πελαγωμένα ὅλα τὰ τμήματα, κάθησαν καὶ ἔκλαιγαν τὸν Δεδούση, οἱ δὲ ἀντάρται κατελθόντες διὰ τῆς δημοσίας ὁδοῦ, πέρασαν διὰ τῆς ξυλίνης γεφύρας πρὸς τὴν πεδινὴν Δωρίδα, οἱ δὲ ἐθνικόφρονες ὑπὸ τὸν ὑπομοίραρχον Εὐπαλίου, καταλαβόντες τὴν γέφυραν τῆς Ρερέσης, ἐθεῶντο τοὺς ἀντάρτας καὶ δὲν ἔκαμναν τίποτα. Οἱ ἀντάρτες κατέβηκαν εἰς τὸ Παλαιοξάριον καὶ διὰ τῆς Στύλιας ἔφθασαν εἰς τὸ Αἰγίτιον. Ἐκεῖ, ὅπως ἀνεγνώσατε κ. Ὑπουργὲ τῆς Δημοσίας Τάξεως, συνήφθη μεγάλη μάχη καὶ ἐμετρήθησαν 103 πτώματα καὶ συνελήφθησαν 160 αἰχμάλωτοι. Οὐδεμία ὅμως μάχη συνήφθη καὶ οὔτε πτώματα ἐμετρήθησαν καὶ οὔτε αἰχμάλωτοι συνελήφθησαν. Οἱ χωρικοὶ εἰδοποίησαν τὴν χωροφυλακὴν Λιδωρικίου ἀμέσως, ὅτι εἶναι εἰς τὸ Αἰγίτιον ἀντάρτες. Ξεύρετε πότε κατέφθασεν ἐκεῖ ἡ χωροφυλακή; Τὴν ἑπομένην. Εἶναι ἀληθές, ὅτι ἐστάλη ἕνας ἡρωϊκὸς μοίραρχος ὀνόματι Κατσίρης, ὁ ὁποῖος ἐξεδίωξε τοὺς ἀντάτρας ἀπὸ τὸ Αἰγίτιον, ἀλλὰ πέραν τούτου οὐδέν. Τότε ὁ ἀντισυνταγματάρχης Παπαβασιλείου, εὑρισκόμενος εἰς Ἐρατεινὴν καὶ μαθὼν τὰ γενόμενα, ζήτησε ἀπὸ τὸν Διοικητὴν Χωροφυλακῆς Σωτόπουλον νὰ τοῦ στείλῃ 30 χωροφύλακες, ἵνα μὲ τοὺς 7 ἄνδρας (πολίτας) ποὺ εἶχε καὶ μὲ τοὺς χωροφύλακες νὰ κρατήσουν τὴν διάβασιν ποὺ θὰ διήρχοντο οἱ ἀντάρται. Ὁ Διοικητὴς Χωροφυλακῆς εἶπεν ὅτι δὲν διαθέτει ἄνδρας καὶ μετὰ ὁ Παπαβασιλείου ζήτησε 10 ἄνδρας διὰ νὰ πιάσῃ τὸ Ἀνάθεμα, ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ ἔφθασαν ἀργὰ καὶ τὴν πρωΐαν ἀπεσύρθησαν εἰς Ἄμφισσαν διότι τοιαύτην εἶχον διαταγήν· ὡς ἦτο φυσικὸν ἀπεχώρησε καὶ ὁ Παπαβασιλείου. Γνωρίζετε τί συνέβη μετ’ ὀλίγας ὥρας, κύριοι βουλευταί; Οἱ ἀντάρται ἐνειρίζοντο εἰς τὴν ἐνέδραν τὴν ὁποίαν εἶχε στήσει ὁ Παπαβασιλείου καὶ τὴν ὁποίαν ἐγκατέλειψαν. Μετὰ ἄλλοι διέφυγον διὰ τῆς δημοσίας ὁδοῦ πρὸς Βαρδούσια μολονότι ἦσαν εἰς ἀθλίαν κατάστασιν. Φίλος μου δὲ πολιτικὸς τὸν ὁποῖον εἶχον συλλάβει οἱ ἀντάρτες καὶ θὰ τὸν ἐξετέλουν ἂν δὲν κατώρθωνε νὰ τοὺς διαφύγῃ, ἤκουσεν ὅτι συνεζήτουν μεταξύ των ὅτι θὰ παρεδίδοντο εἰς τὴν πρώτην ἀντίστασιν. Ὁ δὲ καπετάνιος τοῦ τμήματος αὐτοῦ τοὺς εἶπε: Θέλετε νὰ πᾶμε νὰ παραδοθοῦμε; Καὶ δὲν εὑρέθη οὐδὲ εἷς νὰ εἰπῇ «ψηλὰ τὰ χέρια» —πρὸς ἀντιπερισπασμὸν τῆς ἐπιχειρήσεως αὐτῆς ὁ Διαμαντῆς— ἔκαμε ἐπιχείρησιν κατὰ τῶν Δελφῶν. Αὐτοὶ ἐπῆγαν πρὸς τὰ ἐκεῖ γιὰ νὰ συλλάβουν πρὸ παντὸς τὸν Δήμαρχον, ὁ ὁποῖος, εὐτυχῶς διέφυγε νύκτα καὶ ἦλθεν εἰς τὰς Ἀθήνας. Καὶ ἔρχεται ὁ ὑπομοίραρχος Μπέης, ὁ ὁποῖος ἦτο ὑποδιοικητὴς τῆς ὑποδιοικήσεως Δελφῶν—καὶ θὰ ἤθελον νὰ ἦτο παρὼν ὁ κ. Ζέρβας διὰ νὰ μοῦ εἰπῇ ποῖα μέτρα ἐλήφθησαν κατὰ τοῦ ὑπομοιράρχου—καὶ πηγαίνουν εἰς τὴν ὑποδιοίκησιν καὶ τοῦ λένε «ψηλὰ τὰ χέρια» καὶ σηκώνει τὰ χέρια καὶ τὸν παίρνουν καὶ τὸν ὁδηγοῦν στὸν Παρνασσὸ μαζὶ μὲ τοὺς χωροφύλακας. Καὶ τὸ χειρότερο, ὁ ὑπομοίραρχος καὶ τρεῖς χωροφύλακες ἀπολύονται, οἱ δὲ τρεῖς χωροφύλακες ἄνευ θητείας ἐκτελοῦνται. Καὶ δὲν εἶναι μόνον κύριοι βουλευταί, αὐτὰ τὰ γεγονότα τὰ ὁποῖα διαδραματίζονται εἰς τὴν ἡρωϊκὴν αὐτὴν περιφέρειαν. Ἐπίθεσις κατὰ τῆς Στιλίδος, τέσσαρα χιλιόμετρα ἔξωθεν τῆς Λαμίας. Ἐπίθεσις κατὰ τῆς Σπερχειάδος καὶ ξανὰ ἐπίθεσις κατὰ τῆς Σπερχειάδος. Ἐπίθεσις κατὰ τῆς Ὑπάτης καὶ ξανὰ ἐπίθεσις κατὰ τῆς Ὑπάτης. Ἐπίθεσις κατὰ τῆς Σουβάλας. Ἐπίθεσις κατὰ τῆς Τοπόλιας καὶ ξανὰ κατὰ τῆς Τοπόλιας, μισὸ χιλιόμετρο ἔξωθεν τῆς Ἀμφίσσης. Καὶ τὴν 24 Ἀποιλίου ἐπίθεσις κατὰ τῆς ἡρωϊκῆς Ἀρτωτίνας, τῆς Πατρίδος τοῦ Διάκου. Τὴν 24 ἔχοντας ὑπ’ ὄψει οἱ συμμορῖται νὰ ἐπιτεθοῦν κατὰ τῆς Ἀρτωτίνας, ἐπενόησαν τὸ ἑξῆς τέχνασμα. Ἔστειλαν 60 ἀντάρτες στὸ Δάφνον καὶ ἀφοῦ αἱ ἀρχαὶ ἀντιληφθεῖσαι ὅτι οἱ ἀντάρται ἐπῆγαν εἰς Δάφνον καὶ ἔφθασαν ὅλαι αἱ δυνάμεις καὶ ἐπετέθησαν κατ’ αὐτοῦ ἀπέμεινεν ἡ Ἀρτωτίνα μὲ 23 χωροφύλακες. Καὶ εἰς τὸν Δάφνον ποὺ ἐπῆγαν καὶ ἐκεῖ οἱ 60 ἀντάρτες ὅταν ἔπεσαν ἐπάνω εἰς ἕνα τμῆμα ξεύρετε τὶ ἔκαμεν ὁ ἀξιωματικὸς τοῦ τμήματος αὐτοῦ; Ἔβγαλε καὶ ἄναψε μιὰ φωτοβολίδα. Φυσικὰ οἱ ἀντάρτες ἔκοψαν κατὰ τὴ ρεματιὰ καὶ ἔφυγαν. Στὴν Ἀρτωτίνα ἔφθασαν κατ’ ἄλλους 200 κατ’ ἄλλους 400 κατ’ ἄλλους 800. Οἱ 23 χωροφύλακες ὑπὸ τὸν ἀνθυπομοίραρχον Κουφασῖμον, ἐπολέμησαν γενναίως. Ἐτραυματίσθησαν οἱ 8 χωροφύλακες οἱ ὁποῖοι κατώρθωσαν νὰ διαφύγουν. Ἕξ ἐκ τῶν τραυματισθέντων συνελήφθησαν καὶ ἐξετελέσθησαν. Ὁ ἀνθυπομοίραρχος τραυματισθεὶς ἐχώθη κάπου καὶ διέφυγεν εἰς Πενταγιοὺς καὶ ἐκεῖθεν εἰς Ἀθήνας. Ὁ δὲ χωροφύλαξ, κύριοι βουλευταί, ὁ ὁποῖος ὑπερίσπιζε τὴν Ἀρτωτίναν ὑπῆρξε πραγματικὸς ἥρως. Ἀφοῦ ἐπολέμησε μὲ τὸ πολυβόλο του ἡρωϊκώτατα ἀπὸ τὸ καμπαναριὸ τῆς ἐκκλησίας μέχρι τελευταίου φυσιγγίου, ἀφοῦ, καθ’ ἃς ἔχω ἀνεπισήμους πληροφορίας, ἐπέφερε βαρείας ἀπωλείας εἰς τοὺς ἀντάρτες, κρατῶν δύο χειρομβοβίδας κατῆλθεν ἔρριψε καὶ αὐτὰς καὶ ἔπεσε πρὸς τὸ κάτω μέρος τῆς ἐκκλησίας καὶ διεσώθη. Καὶ ἐρωτῶ, κύριοι βουλευταί, ὅταν τοιαῦτα γεγονότα διαδραματίζονται εἰς τὴν Ρούμελην ἡ ὁποία πάντοτε προσέφερεν εἰς τοὺς ἐθνικοὺς ἀγῶνας, ποίαν συγκίνησιν ἠσθάνθη ἡ Κυβέρνησις καὶ ποῖα μέτρα ἔλαβεν; Ὅταν ἕνα γεγονὸς μοναδικὸν εἰς τὴν Λακωνίαν συνέβη τρεῖς Ὑπουργοὶ μετέβησαν εἰς Σπάρτην, ἑπτὰ πολιτικὰ συμβούλια ἐγένοντο εἰς τὰς Ἀθήνας. Ποῖα μέτρα ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν Δωρίδα ἡ ὁποία πάντοτε προσέφερε; Καὶ ἐρωτηθεὶς ὁ κ. Μαρινᾶκος, ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δημοσίας Τάξεως νὰ τοῦ ἀναφέρῃ καὶ ἕνα ὁ ὁποῖος ἐξετελέσθη, ὁ κ. Μαρινᾶκος δὲν ἀπήντησε. Λυποῦμαι ποὺ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως δὲν εἶναι παρών, διὰ νὰ ἀκούσῃ τὰ ὀνόματα τῶν ἐκτελεσθέντων τῆς περιφερείας αὐτῆς. Ἀκούσατε λοιπὸν τοὺς ἐκτελεσθέντας. «Γ. Παπαγεωργίου...... (ἀναγινώσκει).....». Ἐπίσης ἐξετελέσθησαν 3 χωροφύλακες ἄνευ θητείας καὶ ἀγνοεῖται ἡ τύχη τῶν πολιτῶν οἱ ὁποῖοι συνελήφθησαν καὶ παρελήφθησαν ὡς ὅμηροι. Καὶ ἐρωτῶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ πάλιν, ποῖα μέτρα ἔλαβε μετὰ τὰ γεγονότα τὰ ὁποῖα διαδραματίζονται εἰς τὴν ἡρωϊκὴν αὐτὴν περιφέρειαν; Οὐδὲν κύριοι βουλευταί, οὐδὲν ἀπολύτως. Σᾶς τὸ βεβαιώνω αὐτό, διότι μόλις πρὸ δέκα ἡμερῶν ἐπανῆλθον ἐκ τῆς περιφερείας. Καὶ ὅταν κύριοι βουλευταί, τοιαῦτα γεγονότα διαδραματίζωνται εἰς τὴν ἡρωϊκὴν αὐτὴν περιφέρειαν, λυποῦμαι ποὺ δὲν εἶναι παρὼν ὁ ἀγαπητὸς κ. Μαλαμίδας, ὅστις ἔρχεται νὰ μᾶς ὁμιλήσῃ περὶ παρακρατικῶν ὀργανώσεων εἰς τὸν Νομὸν Φθιωτιδοφωκίδος. Κύριοι βουλευταί, ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, δηλῶ ἐπισήμως ὅτι εἰς τὸν Νομὸν τῆς Φθιώτιδος οὐδεμία ἀπολύτως οὐδεμία παρακρατικὴ ὀργάνωσις ὑπῆρχεν. Οὐδεὶς μὰ οὐδεὶς δημοκρατικὸς πολίτης ἐθίγη. Ἂν ὑπῆρχε εἰς τὸν Νομὸν Φωκίδος, ὑπῆρχε ἕνας παλαιὸς πολεμιστὴς ὀνόματι Νικόλαος Κεφαλᾶς, ὁ ὁποῖος μὲ 150 παλληκάρια Ἀμφίσσης, ἐντεταγμένος εἰς τὰς κρατικὰς δυνάμεις ἐκράτησε, κρατεῖ καὶ ἐφόσον ὑπάρχει θὰ κρατήσῃ ἐλευθέραν τὴν πόλιν τῆς Ἀμφίσσης. (Χειροκροτήματα). Κύριοι βουλευταί, πρὶν κατέλθω τοῦ βήματος, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω καὶ τοῦτο πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, τὴν ἀποῦσαν τὴν στιγμὴν ταύτην. Ἐὰν ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα, ἀνῆλθον ἵνα, διαπιστώνων ὡρισμένα γεγονότα τὰ ὁποῖα διαδραματίζονται εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς ἡρωϊκῆς Δωρίδος, κάμω ἔκκλησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἰδίᾳ πρὸς τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργούς, ὅπως σπεύσωσι τὸ ταχύτερον καὶ ἀπαλλάξωσι τὴν μικρὰν μὲν ἀλλὰ ἡρωϊκὴν αὐτὴν περιφέρειαν, ἡ ὁποία δικαιοῦται ἂν μή τι ἄλλο, ἴσης τοὐλάχιστον προσοχῆς πρὸς ἄλλας περιφερείας, δεδομένου ὅτι προσέφερε ἕνα Ψαρρόν, ἕνα Δεδούσην καὶ 200 παλληκάρια εἰς τὸν βωμὸν τῆς Ἐθνικῆς μας ὑποστάσεως. (Χειροκροτήματα).

§164ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ λόγον ἔχει ὁ κ. Α. Βαχλιώτης.

§165Α. ΒΑΧΛΙΩΤΗΣ. Ἐνώπιον ποίων νὰ ὁμιλήσω κ. Πρόεδρε, ἐνώπιον κενῶν καθισμάτων;

§166ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τότε παραιτηθῆτε τοῦ λόγου.

§167Α. ΒΑΧΛΙΩΤΗΣ. Τοποθετῶ τὸ ζήτημα ὅτι μοῦ ἀφαιρεῖτε τὸν λόγον.

§168Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ἀντ. Κυβ.). Οἱ ὁμιλοῦντες ἐνταῦθα κ. συνάδελφε, ὁμιλοῦν ἐνώπιον ὁλοκλήρου τοῦ Ἔθνους καὶ ἡ φωνή των ἀκούεται καὶ πέραν τῆς Βουλῆς πρὸς ὅλας τὰς κατευθύνσεις.

§169ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Παπαδημητρίου ἔχει τὸν λόγον.

§170Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριοι βουλευταί, καὶ ἡ Θράκη καὶ ἡ Μακεδονία καὶ ἡ Ἤπειρος καὶ ἡ Θεσσαλία καὶ αἱ Νῆσοι καὶ ἡ Πελοπόννησος, ὅλα ἀποτελοῦν τὴν Ἑλλάδα μας. Συνεπῶς ὁπουδήποτε συμβαίνουν γεγονότα κατὰ τοῦ νόμου ἡ λύπη τῶν Ἑλλήνων εἶναι ὁμοία. Δὲν ὑπάρχει Ἕλλην, κ. βουλευταί, ὁ ὁποῖος νὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν ὅτι ἡ Χωροφυλακὴ ἐπετέλεσε τὸ καθῆκον της. Ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει καὶ κανεὶς ὁ ὁποῖος νὰ μὴ ἔχῃ τὴν γνώμην ὅτι πολλαὶ ἀτυχίαι, αἵτινες συνέβησαν εἰς τὸ ἀνδρεῖον καὶ ἡρωϊκὸν ἐκεῖνο Σῶμα ὀφείλονται ἀτυχῶς, ἂς τὸ ὁμολογήσωμεν, εἰς τὴν ἔλλειψιν ἐμπνεύσεως περὶ τὴν χρῆσιν τῶν ὅπλων καὶ τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ ἐδάφους. Εἶναι ἀναντίρρητον γεγονὸς ὅτι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον συνέβη προχθὲς εἰς τὸν Πάρνωνα, ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι τοῦ τμήματος ἐκείνου ἡγεῖτο ἡγήτωρ στρατιωτικός, ἐὰν ἦσαν στρατιῶται, ἀναμφισβητήτως δὲν θὰ συνέβαινε. Τοῦτο τὸ λέγω διότι τὸ εἶπον ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι γνωρίζουν καλῶς τὰ πράγματα καὶ καλῶς ἐπληροφορήθησαν. Καὶ ἄλλοτε, κ. βουλευταί, εἶχον τὴν τιμὴν νὰ τονίσω ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ληφθῇ ἰδιαιτέρα μέριμνα διὰ τὴν Πελοπόννησον, διότι ἡ περιοχὴ ἐκείνη θὰ ἔπρεπε νὰ ἦτο ἐλευθέρα καὶ νὰ μὴ ἀπησχολοῦντο ἐκεῖ δυνάμεις τοῦ Ἔθνους αἵτινες θὰ ἔπρεπε νὰ ἀπασχολοῦνται εἰς τὴν Δωρίδα, τὴν Θεσσαλίαν, τὴν Ἤπειρον ἵνα μὴ τροφοδοτοῦμεν ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ὑποστηρίζουν ὅτι τὰ αἴτια ὀφείλονται εἰς ἐσωεθνικοὺς λόγους. Εἶπον, ἂν ἐνθυμοῦμαι καλῶς, κατὰ μῆνα Σεπτέμβριον ὅτι εἰς τὸ χωρίον Ἅγιος Βασίλειος τῆς Κυνουρίας, τὸ Ἔθνος μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν δὲν ἐνεφανίσθη κἄν. Δὲν ἠλευθερώθη ἡ περιφέρεια ἐκείνη. Ἕνας συμμορίτης ὀνόματι ........................ ἐκεῖ παρέμεινε μὲ ὀλίγους συντρόφους του συμμορίτας. Εἶπον τότε ὅτι θὰ ἔπρεπε ὁπωσδήποτε τὸ Κράτος τὴν δράκα ἐκείνην τῶν συμμοριτῶν νὰ τὴν ἐξοντώσῃ. Καὶ ἡ δρὰξ ἐκείνη δὲν ἐδημιούργει πράγματα εἰς τὸν Νομόν, ἀλλ’ ἀνέμενε τὸν κατάλληλον χρόνον, τὸν χρόνον τὸν ὁποῖον σήμερον ζῶμεν διὰ νὰ δημιουργήσῃ ὅλην αὐτὴν τὴν ἱστορίαν. Μοῦ ἔγραφε προχθὲς μαχητὴς τοῦ Πάρνωνος, ὅτι οἱ συμμορῖται ἀνέρχονται εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν 600, ὅτι τὸ ἠθικόν των εἶναι πεσμένον, ὅτι εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν γίνουν ἐνέργειαι συντονισμέναι ὑπὸ ἡγήτορας καλῶς γνωρίζοντας τόπους καὶ πράγματα, μοῦ ἔλεγε λέγω ὁ μαχητὴς αὐτός, τοῦ ὁποίου ἔχουν σφάξει δύο ἀδελφάς, ὁ ὁποῖος ἔχει πολεμήσει, ὁ ὁποῖος ἔχει αἰχμαλωτισθῆ καὶ τὴν ἐπιστολὴν τούτου ἔχω εἰς χεῖρας μου, κ. βουλευταί, ὅτι ἐντὸς ἐλαχίστου χρονικοῦ διαστήματος εἶναι δυνατὸν ἡ ὑπόθεσις νὰ τελειώσῃ. Ἀλλὰ τὶ συνέβη κ. βουλευταί; Λέγω, χωρὶς νὰ θέλω νὰ θίξω τὸ ἀνδρεῖον Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς. Ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας, ἀπωρφάνισε κυριολεκτικῶς τὸ ἀστυνομικὸν τμῆμα. Εἰς τὴν Βυτίναν ἄφησε ἕνα ἀνθυπασπιστὴν καὶ δύο χωροφύλακας. Μήπως γνωρίζετε πῶς εἰσῆλθον εἰς τὴν Βυτίναν; Τρία χιλιόμετρα πρὸ τῆς Βυτίνας καὶ ἐπὶ τῆς ὁδοῦ .......... κατέβηκαν οἱ συμμορῖται, ἐπέβησαν τῶν λεωφορείων αὐτοκινήτων καὶ ἐν πλήρει μεσημβρίᾳ εἰσῆλθον εἰς τὴν Βυτίναν καὶ κατέσφαξαν τοὺς ἄλλους. Ἐν πλήρει μεσημβρίᾳ κ. Ὑπουργὲ τῆς Ἀσφαλείας εἰσῆλθον εἰς τὸ χωρίον Βαλτεσινῖκον καὶ τὸν ἕνα χωροφύλακα τὸν ὁποῖον ἄφησες ἐκεῖ ὡς ἐκπρόσωπον καὶ φύλακα τοῦ Ἔθνους, διὰ νὰ δείξῃς ὅτι ἐμπεδώνεις τὴν ἀσφάλειαν τὸν ἐφόνευσαν. Λέγω ταῦτα χωρὶς οὐδὲ πόρρωθεν νὰ θέλω νὰ θίξω τὴν Χωροφυλακήν, ἀλλὰ νὰ τὴν προστατεύσω διότι ἔχουν δίκαιον νὰ λέγουν εἰς ἡμᾶς ὅτι ὀφείλομεν νὰ τὴν προστατεύσωμεν, διότι ἐπιτέλους αἱμορραγεῖ, ὅτι δὲν θέλομεν νὰ προσατενίζωμεν τὴν ἀλήθειαν. Γνώστης τῶν πραγμάτων μᾶς ἔλεγε προχθὲς ἀπὸ τὸ Ἄργος, ὅτι τρεῖς ἡμέρας προτοῦ εἰσέλθουν οἱ συμμορῖται εἰς τὸ Ἄργος, ὁ ἡρωϊκὸς καὶ εὐφυὴς ἐκεῖ ἀνθυπομοίραρχος εἰδοποίησε τὰς στρατιωτικὰς ἐν Τριπόλει δυνάμεις ὅτι θὰ ὑποστῇ ἐπίθεσιν. Τῷ ἀπήντησαν ἐπειγόντως ὅτι ἐκ τῶν ἐνόντων νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν κατάστασιν, δηλαδὴ μὲ 7 χωροφύλακας. Οὐδὲν ἄλλο δὲν μπόρεσε νὰ κάμῃ παρὰ τὰ 80 ὅπλα τὰ ὁποῖα ὑπῆρχον εἰς τὸν σταθμὸν τὰ ἀπέστειλε τὴν προτεραίαν τῆς ἐπιθέσεως εἰς τὸ Ναύπλιον. Οἱ εἰσελθόντες συμμορῖται ἐφόνευσαν ἕνα ἀτυχῆ γέροντα, ἐλεηλάτησαν τὰ πάντα, ἔκαυσαν τὸ Ταμεῖον καὶ τὴν Ἐφορείαν, τὸ Ταχυδρομεῖον καὶ ἐπέταξαν τρία πλοῖα μὲ ἀντικειμενικὸν σκοπὸν νὰ κάμουν ἀπόβασιν εἰς τὸ Ναύπλιον. Δὶς προφορικῶς ἀπησχόλησα τὸν Ὑπουργὸν τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας καὶ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν καὶ ὅταν εἶδον ὅτι δὲν ἔλαβον μέτρα δι’ ὑπόθεσιν σοβαρωτάτην διὰ τὸ Ναύπλιον — διότι, κύριοι βουλευταί, κρατοῦνται 595 εἰς τὰς φυλακὰς Ἀκροναυπλίας καὶ 295 εἰς τὰς φυλακὰς Τίρυνθος, εἰς ἀπόστασιν 6 χιλμ. ἀπὸ τοῦ Ναυπλίου — ὅταν εἶδον ὅτι οὐδεμία φροντὶς καὶ οὐδεμία μέριμνα ἐλήφθη, ἔκαμα αἴτησιν, κύριοι βουλευταί, πρὸς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν ἐπὶ χαρτοσήμου, διὰ τῆς ὁποίας ἔλεγον ποῖα μέτρα ἔπρεπε νὰ λάβῃ διὰ τὴν φρούρησιν τῶν φυλακῶν καὶ ἐπὶ πλέον ἔλεγον ὅτι διὰ δικαστικοῦ κλητῆρος θὰ κοινοποιῶ τὰ ἔγγραφα, διότι δὲν εἶναι νοητὸν νὰ ἀφήνωνται φυλακαὶ ἀφρούρητοι, εἰς τὰς ὁποίας κρατοῦνται στυγεροὶ ἐγκληματίαι ὑπέρτεροι τοῦ Μονέδα καὶ τοῦ Αὐγέρη καὶ εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔσφαξαν εἰς τὸν Φενεὸν 3½ χιλιάδες κόσμο. Κρατοῦνται ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔσφαξαν τὴν Λακωνίαν. Συνήντησα καὶ τὸν Διοικητὴν τοῦ Συντάγματος, ὁ ὁποῖος στερεῖται, κύριοι, ἀσυρμάτου. Ὑπέβαλα ἀναφορὰν καὶ εἶπον θὰ συμβῇ ἐκεῖνο καὶ τοῦτο εἰς τὴν Σπάρτην. Ἠρώτησα τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, ποῖα μέτρα ἔλαβεν ἐναντίον ἐκείνων, ἐναντίον τῶν ὁποίων θὰ ὤφειλε νὰ λάβῃ, προκειμένου νὰ συμβῇ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον συνέβη εἰς τὴν Σπάρτην, τὸ ὁποῖον συντέλεσεν εἰς τὸ νὰ φθάσῃ ὁ ἀριθμὸς τῶν συμμοριτῶν, εἰς ἐκεῖνον περὶ τοῦ ὁποίου ὡμίλησεν ὁ κ. Μαρινᾶκος, ὁ ὁποῖος ἠμφισβήτησε τὴν ἀνδρείαν καὶ τὸν ἡρωϊσμὸν τῶν χωροφυλάκων καὶ ὁ ὁποῖος εἶναι πανθομολογούμενος, καὶ ἐὰν ζῇ ἡ Ἑλλὰς τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὴν ἀνδρείαν τοῦ ἡρωϊκοῦ Σώματος τῆς Χωροφυλακῆς.

§171Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Πῶς εἶσθε βέβαιος, ὅτι δὲν θὰ συνέβαινον ὅλα αὐτά, ἐὰν εἴχατε ἀπὸ τὴν ἀρχὴν κοινοποιήσει διὰ δικαστικοῦ κλητῆρος ὅλα αὐτά;

§172Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Εἶπον ὅτι μοῦ λείπει ἡ ἐμπιστοσύνη, διότι, ὅταν εἶπον, κύριοι βουλευταί, καὶ ἔλεγον, ὅτι συμβαίνει τοῦτο καὶ ἐκεῖνο, καὶ ἔβλεπον νὰ μὴ λαμβάνεται οὐδὲν μέτρον, φοβοῦμαι μήπως συμβῇ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον συνέβη, διότι σᾶς εἶπον προηγουμένως ὅτι ἐπετάχθησαν τρία πλοῖα καὶ πρέπει νὰ ληφθοῦν μέτρα σύντονα.

§173Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἔπρεπε νὰ εἶναι ἐδῶ ἡ ἀναφορὰ τοῦ στρατηγοῦ Κετσέα, διὰ νὰ τραβήξωμεν ὅλοι τὰ μαλλιά μας.

§174Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἐζήτησε νὰ τοῦ δοθοῦν δύο τάνκς διὰ νὰ συνοδεύουν τὰς φάλαγγας ἀπὸ Τριπόλεως πρὸς Σπάρτην, ἅτινα δὲν τοῦ ἐδό☐ Μονοδένδρι. Ἐρωτῶ, λοιπόν, θὰ λειτουργήσουν οἱ νόμοι; Ὅταν θὰ λειτουργήσουν οἱ νόμοι, θὰ ὡδηγηθοῦν εἰς τὸ δικαστήριον ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι εἶναι περισσότερον προδόται τῶν συμμοριτῶν, οἱ ὁποῖοι σκοτώνουν τὸν κόσμον; Ἀλλὰ καὶ ἕνα ἄλλο: Μοῦ γράφει κάποιος ἀπὸ τὸν Ὄλυμπον, ὅτι τὸ βράδυ, ὅταν σταματᾶ ἡ μάχη, οἱ συμμορῖται βάζουν τὰ χωνιὰ καὶ φωνάζουν: «Διατὶ πολεμᾶτε;». Τὰ παιδιὰ τοῦ τάδε καὶ τοῦ τάδε ποῦ εὑρίσκονται; Κύριοι, ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς διὰ νὰ πολεμήσῃ, ζητεῖ δικαιοσύνην, πρέπει οἱ ἄρχοντες νὰ σέβωνται τὴν δικαιοσύνην. Νομίζω, ὅτι ἐὰν συνεγείρωμεν τὸ Ἔθνος, ἐὰν ἐκτιμήσωμεν τὴν φιλοπατρίαν τοῦ λαοῦ μας, εἶμαι ὑπὲρ βέβαιος, μὲ χωρὶς καμμίαν διάκρισιν, διότι ὅλοι μας ἐνδιαφερόμεθα διὰ τὴν τάξιν, διότι ἐὰν πᾶτε εἰς τὴν Κορινθίαν θὰ ἰδῆτε ὅτι δὲν διακρίνονται φίλοι κομμάτων, ἀλλὰ ὅλοι προσπαθοῦν ὑπὸ τὸν ἔντιμον, τὸν ἡρωϊκὸν Ἀθανάσιον Μελέτην, τὸν ὁποῖον ἀπεκάλεσε φονέα ὁ κ. Ρέντης νὰ ἐπιβάλουν τὴν τάξιν. Καὶ εἶπεν ὁ κ. Ρέντης, ὅτι ὁ Μελέτης ἐφόνευσε τὸν Γομαρᾶν. Ὁ Τομαρᾶς εἶναι ἕνας κοινὸς δολοφόνος. Ἐλέχθη ὅτι εἶναι φίλος τοῦ κ. Ρέντη, τὸν πληροφορῶ ὅτι δὲν ἦτο φίλος, ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἦτο, ἔπρεπε νὰ ἀναθεματίσῃ τοιούτους φίλους, διότι, φίλοι εἶναι μόνον ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἀγαποῦν τὴν Ἑλλάδα. Θὰ πρέπει νὰ εἴπω καὶ τοῦτο: Ὅτι ὅταν τὴν 6 Ἰανουαρίου διεδόθη ὅτι εἰς τὸν Φενεὸν ἐνεφανίσθη συμμορία ἐξ 100 Ἐλασιτῶν, 3500 Κορίνθιοι ἀνέβησαν ὅλοι εἰς τὸν Φενεόν. Μήπως τάχα αὐτοὶ ἐδῶ εἶναι φασίσται, μήπως ἀποτελοῦν παρακρατικὴν ὀργάνωσιν, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν ὑπάρχει τοιαύτη; Ἀλλ’ ὅλος αὐτὸς ὁ κόσμος τῆς Ἀργολιδοκορινθίας, Ἀρκαδίας καὶ Πελοποννήσου, ζητεῖ ἕνα Κύκλωπα, κύριοι βουλευταί, ἕνα ἄνθρωπον ὁ ὁποῖος νὰ κινηθῇ καὶ μέσα εἰς διάστημα 15 ἡμερῶν νὰ ἐπιβάλῃ τὴν τάξιν. Μοῦ γράφει ἕνας γενναῖος μαχητὴς ἀπὸ τὸν Πάρνωνα, ἕνας ἄνθρωπος τοῦ ὁποίου ἔχουν σφάξει δύο ἀδελφούς, μοῦ γράφει τὰ ἑξῆς: «..... (ἀναγινώσκει) .....». Ζητεῖ ὁ κόσμος, κύριοι, νὰ εἴμεθα ὑπεράνω τῶν κομμάτων, διότι δὲν εἶναι νοητὸν νὰ ζῇ ἡ πατρὶς μὲ κόμματα. Ζητεῖ τὸν ἄνθρωπον ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος θὰ τεθῇ κοντὰ στὸν κόσμο καὶ ὁ ὁποῖος θὰ ἐπιβάλῃ τὴν τάξιν. Ἐὰν δηλαδὴ κινηθῶμεν ὅλοι, ὅπως κινοῦνται οἱ χωρικοί, προκειμένου νὰ κυνηγήσουν τοὺς λύκους, πρᾶγμα ποὺ λέγεται «παγάνα», εἰς τὴν δημώδη, εἶμαι ὑπερβέβαιος ὅτι, οἱ δειλοὶ αὐτοὶ ἐγκληματίαι, διότι ὅλοι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἀγωνίζονται τὸν προδοτικὸν αὐτὸν ἀγῶνα εἶναι δειλότατοι, διότι τοὺς κυνηγᾶ ὁ νόμος, εἶμαι ὑπερβέβαιος ὅτι θὰ παραδοθοῦν. Καὶ ὅταν δώσωμεν τὴν ἐλευθερίαν εἰς τὴν Πελοπόννησον, τότε θὰ δυνηθῶμεν νὰ τροφοδοτήσωμεν τὸ Ἔθνος μὲ δυνάμεις ἐθνικάς, διὰ νὰ ζήσῃ ἡ ἡρωϊκὴ Σπάρτη, ἡ Μακεδονία, ἡ Θεσσαλία, ἡ Ἄμφισσα, διὰ νὰ ζήσῃ ἡ πατρίς, ἵνα μὴ ὁδηγηθῶμεν ἡμεῖς εἰς ἐκτελεστικὰ ἀποσπάσματα ἐπὶ ἐσχάτῃ προδοσίᾳ. (Χειροκροτήματα).

§175ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Παπαδόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§176Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἀπὸ τοῦ ἱεροῦ τούτου βήματος πολλοὶ συνάδελφοί μου παρήλασαν καὶ ὁ καθένας εἶπε τὸν πόνον τῆς ἐπαρχίας του. Καταγόμενος καὶ ἐγὼ ἀπὸ τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, ὁ ὁποῖος ἡγήθην, κατὰ τὸ χρονικὸν διάστημα τῆς στυγνῆς κατοχῆς, τοῦ λαοῦ τῆς Κεντρικῆς καὶ Δυτικῆς Μακεδονίας, διεπίστωσα ἕνα πρᾶγμα. Ὅτι ὁ πόλεμος τῆς ἀτιμίας, δηλαδὴ ὁ κομμουνισμός, διότι κομμουνισμὸς σημαίνει μίαν διαρκῆ ἐπανάστασιν, τὴν ὁποίαν δυστυχῶς μέχρι σήμερον δὲν κατάλαβαν, οἱ κύριοι οἱ ὁποῖοι διευθύνουν, ὅτι ἡ ἀτιμία κτυπᾶται μὲ ἄτιμα μέσα, ἀλλὰ κάθηνται καὶ ἀπασχολοῦνται 800 ἀξιωματικοὶ εἰς τὸ Γενικὸν Ἐπιτελεῖον Στρατοῦ, διότι ἔτσι ἐπιβάλλουν τὰ διεθνῆ χρώματα καὶ αἱ συνθῆκαι καὶ ὅτι πρέπει νὰ ἀπασχολοῦνται 800 ἀξιωματικοὶ διὰ νὰ κατορθώσουν σχέδια, διὰ νὰ σκοτώσουν τὸ παιδὶ τοῦ λαοῦ τὸν στρατὸν καὶ τὴν τιμὴν τῆς Ἑλλάδος, τὴν Χωροφυλακήν. Μέχρι σήμερον, κύριοι συνάδελφοι, ὅλοι ἐπαινούσαμε τὴν Χωροφυλακήν. Σήμερον ἀρχίσαμε σιγὰ–σιγά, μὲ τὴν πάροδον τοῦ χρόνου, νὰ λέγωμεν, ὅτι ἡ Χωροφυλακὴ δὲν κάμνει τὸ καθῆκον της, ἡ Χωροφυλακὴ ἤρχισε νὰ δειλιάζῃ. Καὶ ὅμως, κύριοι, δὲν συμβαίνει αὐτό. Ἡμεῖς ἐδειλιάσαμεν, ἡμεῖς δὲν εἴμεθα μέσα εἰς τὴν πραγματικότητα, ἡ πραγματικότης εἶναι ἄλλη, διότι ἡ Ἑλλὰς ἔχει διαιρεθῇ εἰς δύο στρατόπεδα, εἰς τὸ στρατόπεδον τῶν μαχομένων, εἰς τὸ στρατόπεδον ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἐθυσίασαν τὴν περιουσίαν καὶ τὴν ζωήν τους καὶ εἰς τὸ στρατόπεδον ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι κάθηνται εἰς τοῦ «Ζαχαράτου», εἰς τὴν πλατεῖαν Συντάγματος, καὶ ἀπασχολοῦνται εἰς τὸ νὰ λέγουν: «Πάει καὶ αὐτὸς ὁ φουκαρᾶς, κάηκε καὶ αὐτὸ τὸ χωριὸ ἐκεῖ, αἰωνία τους ἡ μνήμη», ἂν λέγεται καὶ αὐτό. (Χειροκροτήματα). Ὁ κομμουνισμός, δηλαδὴ ἡ διαρκὴς αὐτὴ ἐπανάστασις, δὲν κτυπιέται μὲ τὴν μέθοδον τὴν ὁποίαν μέχρι σήμερον ἀκολουθεῖτε. Κτυπιέται μὲ τὰ ἴδια μέσα καὶ μὲ τὴν ἴδια τακτική. Ὄχι Σώματα Στρατοῦ καὶ Γενικὰ Ἐπιτελεῖα, ἀλλὰ πρέπει νὰ ὑπάρχουν σταθμοὶ διοικήσεως, διὰ νὰ μὴ ξεύρουν οἱ συμμορῖται εἰς ποῖον σημεῖον εἶσαι, τὶ δύναμιν ἔχεις καὶ ἀναλόγως νὰ ἔλθῃ νὰ σὲ κτυπήσῃ. Ἔχω ἕνα τηλεγράφημα, κύριοι συνάδελφοι, ποὺ ἀπευθύνεται πρὸς ὅλους τοὺς βουλευτὰς τοῦ Νομοῦ Σερρῶν, τὸ ὁποῖον λέγει: «Ὑπερχίλιοι συμμορῖται ......... (ἀναγινώσκει) .......». Κύριοι συνάδελφοι, τὸ χωρίον αὐτὸ εὑρίσκεται εἰς τοὺς πρόποδας τοῦ Μπέλες, δηλαδὴ ἀκριβῶς ἀπέναντι ἀπὸ τὸ στρατηγικὸν σημεῖον ποὺ λέγεται ...... Ὁ σταθμὸς Μουριῶν ἀπέχει ἀπὸ τὸ χωρίον αὐτὸ μίαν ὥραν, ὅπου ἑδρεύουν δύο τάγματα, τὸ ἕνα εἰς τὸν σταθμὸν αὐτὸν καὶ τὸ ἄλλο ἑδρεύει εἴς τις Μουριές, πρὸς τὴν λίμνην τῆς Δοϊράνης καὶ μιὰ διμοιρία εἰς τὰ Κάτω Σούρμενα. Ἀπὸ πάνω δὲ ἀπὸ τὸ Μπέλες καὶ συγκεκριμένως εἰς τὴν ὁροθετικὴν γραμμήν, ὑπάρχουν 1500 συμμορίτες, οἱ ὁποῖοι ἐπέρασαν κατ’ ἐπανάληψιν εἰς τὰ Κρούσια ὄρη. Ἔκαμαν μόνον μίαν ἐπιχείρησιν ἐδῶ καὶ 10 ἡμέρες, ἀλλὰ ἡ ἐπιχείρησις ἔγινε ἀπὸ τοῦ Λαχανᾶ πρὸς τὸ Μπέλες, ἐνῷ ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἀπὸ τὸ Μπέλες πρὸς τὸν Λαχανᾶν. Μία ὥρα μακρότερον τῆς Καστανούσης εὑρίσκονται τὰ Πλατανάκια, ὅπου ἑδρεύει λόχος. Ἐπὶ 2 ὥρας οἱ 80 αὐτοὶ ἄνδρες τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως ποὺ ἀπὸ τὸ 1942 μέχρι σήμερον ἀγωνίζονται καὶ ἔσωσαν τὴν Μακεδονίαν ἀπὸ τὴν Βουλγαρίαν ἠμύνοντο εἰς τὴν Καστανοῦσαν, ἡ ὅποια προσεβάλλετο ὑπὸ τῶν συμμοριτῶν. Οἱ ἄνδρες τῶν Μ.Α.Τ. ἠγωνίζοντο ἐπὶ 10 ὥρας, διότι δὲν ἠδύναντο νὰ ἔχουν περισσότερας σφαίρας. Κάμπτεται ἡ πρώτη ἀντίστασις πρὸς τὸ Μπέλες, σκοτώνεται ὁ ἀρχηγὸς αὐτῶν Καπετὰν Ἰωσὴφ Καριπίδης καὶ εἰσέρχονται οἱ συμμορῖται καὶ σφάζουν 20 ὁπλίτας καὶ γυναῖκας καὶ παιδία καὶ ἕνα παιδάκι 6 μηνῶν, τὸ ὁποῖον ἔσφαξαν καὶ τὸ πέταξαν, ἀλλὰ δὲν ξεψύχησε καὶ τὴν ἑπομένην ζωντανεύει καὶ τὸ πῆραν, καὶ τώρα εὑρίσκεται καὶ νοσηλεύεται εἰς τὸ στρατιωτικὸν νοσοκομεῖον Θεσσαλονίκης. Αὐτὸ μοῦ τὸ γράφει ὁ ἐξάδελφός μου ἀπὸ ἐκεῖ «μεταξὺ τῶν ....... (ἀναγινώσκει) ......». Εἰσέρχονται καὶ ἀρχίζουν τὴν σφαγήν, διότι ἦτο τὸ μόνον χωρίον τὸ ὁποῖον ἐκράτησε εἰς τὴν παραμεθόριον, διότι ἀριστερὰ ἀπὸ τὸ χωρίον, ἐδῶ καὶ 4 μῆνας, ἐγκατέλειψαν οἱ κάτοικοι τὴν περιοχὴν καὶ ἦλθον εἰς τὴν Θεσσαλονίκην καὶ τὸ Κιλκὶς καὶ δεξιώτερα ἀπὸ ἐκεῖ ὑπάρχουν τὰ Πλατανάκια καὶ ἄλλα χωρία, τὰ ὁποῖα θὰ ἐγκαταλειφθοῦν πολὺ σύντομα, ἐνῷ ὑπάρχουν οἱ ἀκρῖται ποὺ ἔσωσαν τὴν Μακεδονίαν κατὰ τὴν κατοχὴν καὶ σήμερον. (Χειροκροτήματα). Ἀπουσιάζει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν διὰ νὰ τοῦ εἴπω ποίαν στρατηγικὴν ἀξίαν ἔχει τὸ χωρίον αὐτό, διότι φυλάττει τὴν στρατιωτικὴν διάβασιν. Τώρα, ζήτημα εἶναι ἐὰν θὰ ἠμποροῦν νὰ ταξιδεύσουν αἱ ἁμαξοστοιχίαι ἀπὸ Θεσσαλονίκης εἰς Ἀλεξανδρούπολιν, διότι ὅλοι αὐτοὶ περὶ τὰς 2.000 εὑρίσκονται ἐπάνω εἰς τὸ Μπέλες. Διότι, κύριοι, ὁ στρατὸς εἶναι περιμανδρωμένος μέσα εἰς συρματοπλέγματα καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι εἶναι στρατιωτικοί, γνωρίζουν ὅτι ὅταν εἴμεθα γύρω, γύρω, περιτριγυρισμένοι μὲ συρματοπλέγματα καὶ μὲ χαρακώματα, δύναται μὲ μίαν διμοιρίαν ὁ ἀντίπαλος νὰ ἐξουδετερώσῃ τὴν δύναμιν αὐτῶν. Τοὺς ἀπησχόλουν, καὶ τὸν λόχον καὶ τὸ τάγμα, μὲ μίαν μικρὰν δύναμιν διὰ νὰ μὴ στείλουν ἐνισχύσεις, ὁ λόχος δὲ τῆς Καστανούσης ἀντὶ νὰ τοὺς κτυπήσῃ ἀπὸ τὴν ἄλλη μεριά, ἐπῆγε ἀπὸ τὸν δημόσιον δρόμον καὶ ἔπεσε ἐπάνω εἰς τὰς ἐνέδρας καὶ ἐπέστρεψε πίσω καὶ κατόπιν εἰσῆλθον οἱ συμμορῖται καὶ ἔκαμον αὐτὴν τὴν σφαγήν. Ζητοῦμεν διαρκῶς, κύριοι βουλευταί, νὰ γίνῃ ἐπιστράτευσις. Διὰ τοῦτο νομίζω ὅτι ζοῦμε εἰς ἕνα χαμένον ὁρίζοντα, ἐνῷ οἱ ἄλλοι ἐδῶ ζοῦν σὲ ἄλλον ὁρίζοντα καὶ δὲν γνωρίζουν τί γίνεται εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ τὴν Μακεδονίαν. Καὶ δὲν γνωρίζουν ὅτι ὑπάρχουν 3 ὅμορα Κράτη, Ἀλβανία, Σερβία, Βουλγαρία, ἀπὸ τὰ ὁποῖα τροφοδοτοῦνται καὶ εἰσέρχονται εἰς τὸ Ἑλληνικὸν ἔδαφος καὶ κάμνουν συνεχεῖς μάχας καὶ δὲν τελειώνουν ποτὲ τὰ πυρομαχικά των καὶ ὅταν ὑποχωροῦν εἰσέρχονται εἰς τὸ ἔδαφος τῶν τριῶν αὐτῶν Κρατῶν. Ἀπὸ ἡλικίας 16 ἕως 70 ἐτῶν εἶναι ἐπιστρατευμένη ἡ ὕπαιθρος. Πᾶτε εἰς ἕνα λόχον καὶ θὰ ἀκούσητε ὅτι εἶναι ἀπὸ τὸ χωρίον τάδε, καὶ οἱ ἄλλοι εἶναι ἐργάται, διότι τὰ παιδιὰ τῶν πλουσίων ὅταν ἐπιστρατεύονται κατορθώνουν καὶ μένουν εἴτε εἰς τὰ γραφεῖα εἴτε πηγαίνουν καὶ ἐργάζονται εἰς τὰ καταστήματά των.

§177ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πέφτουν καὶ λίρες διὰ νὰ ἀποφύγουν.

§178Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ἁρμόδιοι νὰ τὸ ἐξετάσουν ἄλλοι αὐτό, κύριε συνάδελφε. Ἡ ἐπιστράτευσις ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, δὲν πρέπει νὰ γίνῃ, ὅπως ἔγινε μέχρι σήμερον. Δι’ ἀτομικῶν προσκλήσεων, ἀλλὰ νὰ καλῆται ὅμως καὶ τοῦ Παπαστράτου ὁ γυιός, ἢ τῶν ἄλλων βιομηχάνων, νὰ πάῃ κι’ αὐτὸς εἰς τὴν πρώτην γραμμήν, νὰ γράψῃ γράμμα εἰς τὴν μαμά του καὶ νὰ τῆς λέῃ μέσα τί τραβάει ἐκεῖ ὁ λαὸς τῆς ὑπαίθρου, ὥστε νὰ συνετισθοῦν καὶ αὐτοί. Διότι αὐτοὶ ὡς τώρα τρῶνε καὶ πίνουν καὶ τὴν Ἄρτα φοβερίζουν.

§179Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Διὰ τοὺς βιομηχάνους ἔχω τὴν πληροφορίαν, ὅτι δίδουν — καὶ πολλὰ λεπτά, μάλιστα — εἰς τὸ κίνημα. Ὡρισμένοι δίδουν 500 δραχ. ἀπὸ κάθε πακέτο καπνό.

§180ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἰς ποίους τὰ δίδουν;

§181Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Εἰς τὴν «Ἀλληλεγγύην», διὰ τὸν ἀγῶνα.

§182Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ λαὸς τῆς ὑπαίθρου, κύριοι συνάδελφοι, ἔχει καμφθῆ. Ζητοῦμεν διαρκῶς θυσίες ἀπὸ τὸν λαὸν αὐτόν. Ἔδωσε καὶ τὴν περιουσίαν του καὶ τὸ αἷμα του. Σήμερα δὲν ἔχει τίποτε ἄλλο νὰ δώσῃ. Ἠναγκάσθη νὰ ζητήσῃ καταφύγιον καὶ ἔφθασεν εἰς τὰ μεγάλα κέντρα, τὰ ὁποῖα δυσιυχῶς, καὶ ἐκεῖνα χτυπιοῦνται. Διότι, ὅπως σᾶς εἶπε προηγουμένως ὁ συνάδελφος κ. Δημάδης, ἐμπῆκαν εἰς τὴν Κατερίνην καὶ ἀνετίναξαν τὸ ἐργοστάσιον ἠλεκτροφωτισμοῦ, ὅπως ἔγινε καὶ εἰς τὴν Βέρροιαν. Ὁ Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως κ. Τσαλδάρης, ὡς Πρωθυπουργός, μᾶς εἶπεν, ὅτι ἡ ἀντίστασις ἦτο καθολική. Ἀλλ’ ὡς ἀπεδείχθη σήμερον, καὶ τότε τὰ ἴδια ἦσαν. Ἐὰν εἶναι σήμερα καθολική, καὶ τότε ἦτο καθολική. Δυστυχῶς καὶ τότε ὁ λαὸς τῆς ὑπαίθρου ἐμάχετο, καὶ τότε ὁ λαὸς τῆς ὑπαίθρου ἔσωσε τὴν Μακεδονίαν, ἔσωσε τὴν Κρήτην, τὴν Ρούμελην, τὴν Θράκην, τὴν Ἀνατολικὴν Μακεδονίαν. Καὶ σήμερον κάμνει ὁ λαὸς τῆς ὑπαίθρου ὅ,τι μποροῦσε νὰ κάμῃ μὲ τὸ παραπάνω. Ἔχει θυσιασθῆ. Δὲν ἔχει τίποτε ἄλλο διὰ νὰ προσφέρῃ. Ἔρχονται οἱ συμμορῖται τῆς ΝΟΦ μαζὶ μὲ τὸ «Δημοκρατικὸ» λεγόμενο στρατὸ — ἄλλαξε ὄνομα τώρα. Δὲν σφάζουν κανένα Βούλγαρο. Διότι ὅσοι εἶναι ἐκεῖ, εἶναι Βούλγαροι οἱ ἴδιοι. Σφάζουν μόνον τοὺς πρόσφυγας καὶ κανένα ἄλλον. Κανεὶς δὲν ἦλθεν ἐπάνω νὰ περιοδεύσῃ, νὰ δῇ τί γίνεται. Περιώδευσα ἀπὸ τὸ Σιδηρόκαστρο ἕως τὸ Τσοτύλι καὶ τί διεπίστωσα, κύριοι; Γυμνοί, ρακένδυτοι, νηστικοί, κρατᾶνε τὸ τουφέκι, μὲ σκόρδο καὶ κρομμύδι, καὶ τὸ βράδυ φιλᾶνε σκοποί. Καὶ περιμένομεν ἀπὸ τὸν λαὸν ἐκεῖνον, πάλιν νὰ σώσῃ τὴν Μακεδονίαν. Δουλέψετε νὰ φᾶμε σκοτωθῆτε νὰ δοξασθοῦμε! Ἐλέχθησαν πολλὰ περὶ παρακρατικῶν ὀργανώσεων. Καὶ εὑρέθησαν συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ὡμίλησαν περὶ παρακρατικῶν ὀργανώσεων. Κατ’ ἐμέ, κύριοι συνάδελφοι, παρακρατικαὶ ὀργανώσεις δὲν ὑπάρχουν. Εἶναι παρακρατικὸς ἐκεῖνος καὶ δὲν εἶναι ἐκεῖνος, εἴτε συνάδελφος, εἴτε ἰδιώτης, ὁ ὁποῖος βγαίνει εἰς τὸ ἱερὸν αὐτὸ βῆμα ἢ εἰς τὸ καφενεῖον καὶ λέγει ὅτι ὑπάρχουν παρακρατικαὶ ὀργανώσεις;

§183Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἀντικρατικαί. Ἐγὼ ἤμην ὁ πρῶτος, ὁ ὁποῖος ὡμίλησα ἐναντίον αὐτῶν τῶν ὀργανώσεων, τῶν ἐκτὸς τοῦ νόμου. Ἀλλ’ ἀνάγκῃ καὶ θεοὶ πείθεσθαι. Ἐδῶ εἶναι ἄμυνα, κατὰ τὸ ἄρθρον 99 τοῦ Ποινικοῦ Νόμου.

§184Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ ἐκ μέρους ὅλων τῶν ἀκριτῶν, αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ἔσωσαν τὴν Μακεδονίαν, ὅπως εἰσηγηθῆτε εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον καὶ γίνῃ ἐπιστράτευσις πραγματική. Διότι ἐκεῖ ἐπάνω ὁ λαὸς δὲν γνωρίζει τί γίνεται, δὲν βλέπει ἐφημερίδες, δὲν πηγαίνει κανεὶς νὰ τοῦ πῇ τίποτε, ἀλλ’ ἀφίνονται οἱ διάφοροι καθοδηγηταί, οἱ ὁποῖοι περιέρχονται ὅλα τὰ χωρία καὶ τοὺς λέγουν τὰ ἀντίθετα ἀπ’ ὅ,τι συμβαίνει. Πρέπει νὰ φύγωμεν ὅλοι ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι ἠμποροῦμε νὰ κρατήσωμε τουφέκι, νὰ τεθῶμεν ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ λαοῦ τῆς ὑπαίθρου καὶ νὰ σώσωμεν τὴν Ἑλλάδα. Διότι ἡμεῖς ὅ,τι εἴχαμε νὰ δώσωμε, τὸ ἐδώσαμε. Δὲν ἔμεινε τίποτε ἄλλο παρὰ ἡ θέλησίς μας, ἡ ὁποία εἶναι πάντοτε εἰς τὴν διάθεσιν τῆς πατρίδος. Διότι ἡ Ἑλλὰς δὲν πεθαίνει. Εἶναι πνεῦμα καὶ θὰ τὴν σώσωμεν. (Χειροκροτήματα).

§185ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Ἠλιάδης ἔχει τὸν λόγον.

§186Π. ΗΛΙΑΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐν πρώτοις θὰ ἐκφράσω τὴν λύπην μου διὰ τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον παρουσιάζει ἡ Βουλή, καθ’ ἣν στιγμὴν συζητοῦνται θέματα σοβαρώτατα. Καὶ ἐὰν διὰ τοὺς ἀπουσιάζοντας κυρίους συναδέλφους θὰ ἐκφράσω τὴν γνώμην μου, ἀσφαλῶς διὰ τὰ ἀπουσιάζοντα μέλη τῆς Κυβερνήσεως θὰ ἐκφράσω τὴν λύπην μου δριμύτερον καὶ βαθύτερον. Πρὸς τιμὴν τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι παρακολουθεῖ πάντοτε τὰς συζητήσεις πρῶτος ἐρχόμενος, τελευταῖος φεύγων. Τὸ παράδειγμα ὅμως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως δὲν τὸ μιμοῦνται, δυστυχῶς, οἱ ἄλλοι κ. Ὑπουργοὶ καὶ συνάδελφοί του. Καὶ ἔτσι καταντᾶ νὰ ὁμιλῶμεν πρὸ κενῶν ἑδωλίων καὶ ἡ φωνή μας νὰ ἀντανακλᾶ πάλιν εἰς τὰ ἰδικά μας αὐτιά. Μᾶς μένει μόνον ἡ ἐσωτερικὴ ἱκανοποίησις, ὅτι κάμνομεν τὸ καθῆκον μας, ἔστω καὶ ὁμιλοῦντες πρὸς ὦτα μὴ ἀκούοντα! Ἀπόψε, ὅλη ἡ συζήτησις περιεστράφη σχεδὸν εἰς τὴν ἐν Πελοποννήσῳ κατάστασιν. Βεβαίως ἕκαστος τῶν συναδέλφων, ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ μεριμνᾷ διὰ τὸν τόπον τὸν ἰδικόν του. Δὲν θέλω νὰ εἴπω, ὅτι ἡ κατάστασις εἰς τὴν Πελοπόννησον εἶναι ρόδινος, οὔτε θέλω νὰ κατακρίνω τὸ γεγονὸς ὅτι τόσοι πολλοὶ ρήτορες διεξετραγώδησαν τὴν κατάστασιν, ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ ἐκεῖ κάτω καὶ τὴν διεκτραγωδοῦν ὁμαδὸν ἀνὰ πᾶσαν ἀφορμήν. Ἀλλὰ ἐὰν ἐξαιρέσωμεν τὸν προλαλήσαντα συνάδελφον κ. Παπαδόπουλον, οὐδεὶς ἄλλος εἶπε δύο λόγια διὰ τὴν Μακεδονίαν καὶ ἰδίως διὰ τὴν Δυτικὴν Μακεδονίαν, ἐνῷ εἶναι τὸ νευραλγικώτερον σημεῖον τῆς Χώρας καὶ δὲν θὰ μπορέσῃ νὰ σωθῇ κανένα ἄλλο τμῆμα τῆς Ἑλλάδος, οὔτε καὶ αὐτὴ ἡ Πελοπόννησος, ἐὰν χαθῇ ἡ Μακεδονία. Ἡ κατάστασις ἐκεῖ, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἀσφαλῶς τραγικωτέρα ἀπὸ τὴν τῆς Πελοποννήσου, διότι τὸ κάτω–κάτω τῆς γραφῆς, ἡ Πελοπόννησος δὲν συνορεύει καὶ μὲ ἐχθρικὰ Κράτη, ὅπως συνορεύομεν ἡμεῖς οἱ ἀκρῖται. Πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν εἰσῆλθεν ἀπὸ τὸ Ἀλβανικὸν ἔδαφος εἰς τὸν Νομόν μας ἡ συμμορία τοῦ Ἀχιλλέως Παπαϊωάννου, ὁ ὁποῖος εἶναι Σλαυομακεδών, τελειόφοιτος Ἑλληνικοῦ Γυμνασίου, ἔφεδρος ἀξιωματικὸς τοῦ Ἑλληνικοῦ στρατοῦ ἄλλοτε, υἱὸς ἱερέως ἐν ἐνεργείᾳ καὶ ἀδελφὸς δασκάλου ἐν ἐνεργείᾳ. Μπῆκε ἀπὸ τὴν Ἀλβανίαν, εἰς τὸ συνορεῦον μὲ αὐτὴν προσφυγικὸν χωρίον Διποταμία καὶ ἡ πρώτη του δουλειὰ ἦτο νὰ ἀπαγάγῃ καὶ σφάξῃ τὸν ἱερέα Ἰωάννην Τοτσνίδην, ἕνα ἅγιον ἄνθρωπον, ἕνα ἄκακον ἀρνίον, μαζὶ μὲ 5–6 ἄλλους ἐθνικόφρονας. Ἀπερχόμενος διῆλθεν ὁ σλαυομακεδὼν αὐτὸς λῃστὴς διὰ τοῦ χωρίου του, ὁπόθεν παρέλαβε καὶ τὸν ἱερέα πατέρα του, διὰ νὰ μὴ πάθῃ τίποτα, καὶ εἰσῆλθε πάλιν στὴν Ἀλβανίαν ἀνενόχλητος! Χθὲς πῆρα ἐπιστολὴν ἀπὸ τὴν γυναῖκά μου, ἡ ὁποία μοῦ γράφει: «Ἀναστατώθηκα μὲ τὰς σκέψεις σου, ποὺ θέλεις νὰ ἔλθῃς ........ κλπ. Πρὸς Θεοῦ, μὴ κουνηθῇς διόλου διὰ τὴν περιφέρειάν μας, διότι εἴμεθα «μὴ χειρότερα!». Καὶ στὶς φάλαγγες ἐπιτίθενται καὶ μηχανοκίνητα μὲ νάρκες ἀνατινάσσονται. Σήμερα Δευτέρα, δὲν ὑπῆρχε «παζάρι» παρὰ μοιρολόγια! Ἀπὸ χθὲς βράδυ καίεται ἡ Κορησσὸς καὶ ἡ Βασιλειάς. Ἐπίσης ἐλεηλάτησαν καὶ ἔκαυσαν σπίτια ἐθνικοφρόνων καὶ εἰς τὸ Μαῦροβον!». Ἡ Κορησσὸς καὶ ἡ Βασιλειάς, εἶναι χωριὰ μικτά, κατοικούμενα ὑπὸ Ἑλλήνων καὶ σλαυοφώνων, ἀπέχουν ὀλίγα χιλιόμετρα τῆς Καστοριᾶς, δηλαδὴ τῆς πρωτευούσης τοῦ Νομοῦ, ἡ ὁποία μόνη ἔμεινεν ἐλεύθερα καὶ μὲ τὴν ἐπιδρομὴν τῶν ἐαμόσλαυων καὶ καθαρμάτων τοῦ Κ. Κ. ἀσφαλῶς μόνον οἱ Ἕλληνες κάτοικοι καὶ ἰδίως οἱ ἐθνικόφρονας ἐπλήρωσαν τὰ «σπασμένα». Τὸ δὲ Μαῦροβον, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι στὴν ἄλλη πλευρὰ τῆς λίμνης τῆς Καστοριᾶς. Χωριὸ ἡρωϊκώτατο, ἀποκλειστικῶς ἑλληνικώτατο, μὲ ἱστορίαν προπολεμικὴν ἐπὶ Τουρκοκρατίας λαμπράν, ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ γραφῇ μὲ χρυσᾶ γράμματα, κατοικεῖται κατὰ 95% ἀπὸ ἐθνικόφρονας καὶ ἀπέχει μόνον 20 λεπτὰ ἀπὸ τὴν πόλιν τῆς Καστοριᾶς. Ἠκούσατε καὶ τὶ μοῦ γράφει ἡ γυναῖκα μου, καθ’ ἣν στιγμὴν ἔχω ὀκτὼ μῆνες ποὺ ἀπουσιάζω ἀπὸ τὸ σπίτι μου. Τὸ Κράτος στὴ Δυτικὴ Μακεδονία, περιωρίσθη, δυστυχῶς, μόνον εἰς τὰς πόλεις Γρεβενῶν, Κοζάνης, Καστορίας καὶ Φλωρίνης. Ὅλη ἡ ὕπαιθρος εὑρίσκεται εἰς χεῖρας ἢ ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τῶν σλαυοκομμουνιστῶν. Αὐτὰ συμβαίνουν εἰς τὴν Δυτικὴ Μακεδονίαν, ἡ ὁποία συνορεύει μὲ τὴν Σερβίαν καὶ τὴν Ἀλβανίαν καὶ ἐδῶ συζητοῦμεν καὶ κοπτόμεθα διὰ τὴν Πελοπόννησον, ἡ ὁποία τοὐλάχιστον πολλὰ ἀπέχει χιλιόμετρα ἀπὸ τὴν κόλασιν αὐτήν, διότι εἰς ἡμᾶς μπαίνουν ἀνενόχλητοι ἀπὸ παντοῦ, κάμνουν τὸ κακὸ καὶ φεύγουν, ἐνῷ ἐκεῖ εἰς τὴν Πελοπόννησον ὑπάρχει ἐλπὶς καὶ νὰ συλληφθοῦν. Καὶ ἔτσι, ἰδίως ἡμεῖς οἱ πρόσφυγες, ἐὰν τὸ 1922 μετὰ τὴν Μικρασιατικὴν καταστροφήν, εὑρήκαμε κάποιαν ἄκρη Ἑλληνικὴ στὴν Μακεδονία μας διὰ νὰ ἀκουμπήσουμε, ἡμεῖς θὰ πάρωμε πάλι πρῶτοι τὰ σακκίδια στοὺς ὤμους, ἀλλὰ δὲν θὰ εὕρωμεν πουθενὰ νὰ σταθοῦμε, διότι δὲν θὰ ὑπάρχῃ πλέον Ἑλλάς, ὅταν χαθῇ ἡ Μακεδονία! Ἑπομένως ἡ ρίζα τοῦ κακοῦ δὲν εἶναι στὴν Πελοπόννησον, ἀλλὰ στὴν Μακεδονίαν. Ἀλλὰ ἐὰν ἀνέβηκα στὸ βῆμα, δὲν ἦτο σκοπός μου ἡ ἔκθεσις αὐτῶν μόνον. Σκοπός μου ἐπίσης εἶναι νὰ ἀναιρέσω μερικὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα συνάδελφος εἶπε πρὸ ἡμερῶν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ἐν ἀπουσίᾳ μου, κατόπιν τῆς τελευταίας μου ἀγορεύσεως, κατὰ τὴν 30 Ἀπριλίου, ἴσως διὰ νὰ ἐκθέσῃ τὰς ἰδικάς του πολιτικὰς ἀντιλήψεις, τὰς ὁποίας βέβαια σέβομαι, ὅπως ἔχω τὴν ἀξίωσιν νὰ σέβωνται καὶ οἱ ἄλλοι τὰς ἰδικάς μου. Καὶ λέγει ὁ κύριος συνάδελφος, ὅπως μαρτυροῦν τὰ ἐστενογραφημένα πρακτικὰ....

§187ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ποῖος συνάδελφος;

§188Π. ΗΛΙΑΔΗΣ. Ὁ κ. Γ. Ἀριστείδου. «Ἐλέχθη κατὰ τὴν προχθεσινὴν συζήτησιν, ὅτι οἱ εἰς Μακεδονίαν ὁμιλοῦντες τὴν ἰδιάζουσαν αὐτὴν διάλεκτον εἶναι σλαυομακεδόνες καὶ ὅτι ὑπάρχει μειονότης. Διαμαρτύρομαι διὰ τὸ λεχθέν. Οὐδεμία ὑπάρχει μειονότης. Ὅλοι εἶναι Ἕλληνες σλαυόφωνοι, ὅπως ἐδῶ εἶναι Ἕλληνες Ἀλβανόφωνοι, ὅπως εἶναι Ἕλληνες οἱ Κουτσόβλαχοι». Καὶ παρακάτω λέγει ὁ κ. Ἀριστείδου: «Εἰς τὴν Μακεδονίαν δὲν ὑπάρχουν σλαῦοι, ὑπάρχουν μερικοὶ κακοὶ σλαυόφωνοι Ἕλληνες, οἱ ὁποῖοι παρασύρονται ἀπὸ τοὺς πανσλαυιστάς». Μὲ τὴν σειράν μου, κύριοι συνάδελφοι, θὰ διαμαρτυρηθῶ καὶ ἐγώ, διότι περὶ μειονότητος οὔτε κἂν λέξιν ἀνέφερα! Οὔτε ἐλέχθη, οὔτε ἀνεγνώσθη, οὔτε ἐκηρύχθη, τοιοῦτόν τι, οὔτε κατὰ φαντασίαν!

§189Χ. ΛΑΔΑΣ. Οὔτε πρέπει νὰ ὁμιλῶμεν περὶ αὐτῆς, διότι ὅταν ὑπάρχῃ μειονότης, δίδομεν τὴν εὐκαιρίαν νὰ συζητῆται ἢ νὰ ἀλλάξῃ τὸ προσωπικὸν ἢ νὰ ἀλλάξῃ τὸ ἔδαφος. Οὔτε ὑπῆρχε, οὔτε ὑπάρχει, οὔτε μποροῦμε νὰ συζητοῦμε, καὶ σεῖς δὲν ὡμιλήσατε περὶ αὐτῆς, διότι ἄλλως θὰ σᾶς τὸ ἔλεγον ἀπὸ τότε.

§190Π. ΗΛΙΑΔΗΣ. Μειονότητα δὲν ἀνέφερον, οὔτε δέχομαι, οὔτε ἀναγνωρίζω, οὔτε ὑπῆρξε ποτέ!

§191Γ. ΑΡΙΣΤΕΙΔΟΥ. Καὶ τί εἶπον ἐγώ;

§192Π. ΗΛΙΑΔΗΣ. Αὐτὰ τὰ ὁποῖα σᾶς ἀνέγνωσα ἀπὸ τὰ πρακτικά. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, ὀφείλω νὰ διαμαρτυρηθῶ καὶ διὰ τὸν ἄλλον χαρακτηρισμόν, ὅτι αὐτοὶ εἶναι σλαυόφωνοι Ἕλληνες, ὅπως εἶναι Ἀλβανόφωνοι, ὅπως εἶναι Τουρκόφωνοι. Ἀλλὰ οἱ Ἕλληνες Ἀλβανόφωνοι, κύριοι συνάδελφοι, καὶ οἱ Ἕλληνες Τουρκόφωνοι, ἔχουν κάποιαν ἱστορίαν νὰ ἐπιδείξουν. Οἱ Ἀλβανόφωνοι Ἕλληνες, ἔχουν νὰ ἐπιδείξουν ἕνα Κουντουριώτη, τὸν ὁποῖον προχείρως ἐνθυμοῦμαι, καὶ οἱ Τουρκόφωνοι ἔχουν νὰ ἐπιδείξουν τὰ 2.500.000 προσφύγων, ποὺ ἐγκατέλειψαν ἐκεῖ ὅλα τὰ ἀγαθά των χάριν τῆς πατρίδος καὶ ἦλθον ἐδῶ γυμνοί. Αὐτοὶ εἶναι οἱ Ἀλβανόφωνοι καὶ οἱ Τουρκόφωνοι. Ἀλλὰ αὐτὰ τὰ καθάρματα οἱ σλαυόφωνοι, τί ἔχουν νὰ ἐπιδείξουν;

§193ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν εἶναι ὅλοι.

§194Π. ΗΛΙΑΔΗΣ. Εἶπον ὅτι ἐξαιρῶ ἕνα ποσοστὸν 10– 20%, ὁμιλῶν πρὸ ἡμερῶν.

§195Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Οἱ Ἕλληνες ἐκεῖ στὸν Πόντον, πιεζόμενοι ἀπὸ τοὺς Τούρκους δὲν ἄλλαξαν τὴν πίστιν των, ἀλλὰ μόνον τὴν γλῶσσαν των διὰ νὰ σωθοῦν.

§196Π. ΗΛΙΑΔΗΣ. Μάλιστα. Αὐτὸ λέγω καὶ ἐγώ. Λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, καὶ οἱ Ἀλβανόφωνοι καὶ οἱ Τουρκόφωνοι, ἔχουν νὰ ἐπιδείξουν ἱστορίαν μακρὰν εὔφημον, ἔχουν νὰ ἐπιδείξουν ἀνδραγαθήματα πολλὰ καὶ διάφορα ἱστορίαν μεγάλην, δρᾶσιν ἐθνικὴν περιφανῆ καὶ ἱδρύματα εὐαγῆ. Αὐτοὶ οἱ σλαυόφωνοι, μπορεῖτε νὰ μοῦ εἰπῆτε τί ἔχουν νὰ ἐπιδείξουν ἐπὶ τέλους;

§197ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὴν προδοσίαν.

§198Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Ὄχι γενικῶς.

§199Π. ΗΛΙΑΔΗΣ. Εἶπον πρὸ ὀλίγου, ὅτι ἐξαιρῶ ἕνα ποσοστὸν 10–20%. Ἑπομένως ὅταν αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους τοὺς κατατάξωμεν εἰς τὴν μοῖραν τῶν Ἀλβανοφώνων καὶ τῶν Τουρκοφώνων, θὰ ἦτο σὰν νὰ ὑβρίζωμεν τοὺς τελευταίους! Ἐγὼ τοὐλάχιστον, δὲν θὰ ἐδεχόμην νὰ ὀνομάζωμαι Ἕλλην, μαζὶ μὲ τὰ τέρατα αὐτά.

§200Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γενικεύσωμεν τὸν χαρακτηρισμὸν τῶν Σλαυοφώνων. Πράγματι καὶ κατὰ τὴν Ἑλληνικὴν ἐπανάστασιν καὶ τὸν Μακεδονικὸν ἀγῶνα σλαυόφωνοι Ἕλληνες προσέφερον μεγίστας ὑπηρεσίας εἰς τὸ Ἔθνος. Δὲν μποροῦμε νὰ ποῦμε ὅτι τὸ γλωσσικὸν ἰδίωμα ἀποτελεῖ γνώρισμα. Ἔχομεν καὶ ἀξιωματικοὺς εἰς τὸ στράτευμα, προερχομένους ἀπὸ σλαυοφώνους οἰκογενείας. Κατὰ τὸν Μακεδονικὸν ἀγῶνα, γνώρισμα τῆς συνειδήσεως τῶν σλαυοφώνων πληθυσμῶν, ἦτο ἡ πίστις εἰς τὸ Πατριαρχεῖον. Ὅσοι ἐξ αὐτῶν ἠκολούθησαν τὴν Βουλγαρικὴν Ἐξαρχίαν ἐθεωροῦντο μὴ ἔχοντες ἑλληνικὴν συνείδησιν, ὅσοι ἠκολούθουν τὸ Πατριαρχεῖον ἐθεωροῦντο Ἕλληνες. Καὶ πράγματι μετέσχον εἰς τὸν Μακεδονικὸν ἀγῶνα καὶ ἔχομεν θύματα ἀπειράριθμα σλαυοφώνων, οἱ ὁποῖοι ἠγωνίσθησαν διὰ τὴν Ἑλληνικὴν ἰδέαν. Βραδύτερον, μετὰ τοὺς πολέμους τοῦ 1912–13, συμφωνία μεταξὺ ἡμῶν καὶ τῶν Σέρβων ὑπῆρξεν, ὅτι ὅσοι κατοικοῦν νοτίως τῶν συνόρων, εἶναι Ἕλληνες καὶ ὅσοι βορείως τῶν συνόρων μὲ τὴν Σερβίαν εἶναι Σέρβοι. Καὶ αὐτὸ ἦτο τὸ γνώρισμα τῶν ἀλλογλώσσων πληθυσμῶν. Ὁ τελευταῖος πόλεμος ἐδημιούργησε νέα κριτήρια. Ὑπῆρξαν εἴτε βουλγαρόφωνοι, εἴτε σλαυόφωνοι, εἴτε ἑλληνόφωνοι, οἱ ὁποῖοι ἠκολούθησαν ἰδεολογίαν ξένην καὶ συστήματα ξένα πρὸς τὸ Ἑλληνικὸν Ἔθνος. Συνεπῶς ἔχομεν καινούργια κριτήρια ἀπὸ τῆς ἐχθοικῆς κατοχῆς, ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ βασισθῶμεν. Οὔτε αὐτὸ τὸ κριτήριον δυνάμεθα νὰ τὸ γενικεύσωμεν, ὅτι κάθε σλαυόφωνος εἶναι ἐχθρὸς τῆς Ἑλλάδος. Θὰ καθορίσωμεν ὡς τοιαῦτα τὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ἠθέλησαν νὰ ἀγωνισθοῦν διὰ τὴν ἐπικράτησιν προθέσεων κατακτητικῶν ἐπὶ τῆς Ἑλλάδος. Τοὺς ἄλλους θὰ τοὺς θεωρήσωμεν Ἕλληνας ἐπὶ τῇ βάσει τῶν νέων κριτηρίων, τὰ ὁποῖα ἐδημιουργήθησαν. Αὐτὰ εἶχα νὰ παρατηρήσω, ἐν σχέσει μὲ ὅσα εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος.

§201Π. ΗΛΙΑΔΗΣ. Κύριε Ρέντη, σὰν νὰ εἴμεθα συνεννοημένοι. Πρὸ μηνὸς ἔγραφα σὲ ἕνα ἄρθρον μου (ἀναγινώσκει): «Καὶ γι’ αὐτὰ ὅλα δὲν νομίζω, ὅτι ὅσοι ἐπὶ Τουρκοκρατίας ἀκολουθοῦσαν τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον ἦσαν Ἕλληνες καὶ ὅσοι τὸν Βούλγαρο Ἔξαρχο Βούλγαροι, ὅπως ἰσχυρίζεται ὁ κ. Δραγούμης, διότι τὸ ἐναντίον μοῦ φαίνεται σωστότερο. Ὅτι δηλαδὴ οἱ μὲν ἔχοντες συνείδησι Ἑλληνική, ἀνεξαρτήτως γλώσσης ἀκολουθοῦσαν τὸ Πατριαρχεῖον μας, οἱ δὲ ἔχοντες συνείδησι Βουλγαρικὴ τὴν Βουλγαρικὴ Ἐξαρχία καὶ τὶς Βουλγάρικες ἐπιδιώξεις, διότι Σέρβοι ἢ Γιουγκοσλαῦοι, ὡς χτὲς ἦσαν ἄγνωστοι καὶ ἀνύπαρκτοι στὴν Ἑλληνικὴ τοὐλάχιστο Μακεδονία!». Λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα ἔχει ὅπως ἀκριβῶς τὸ θέτω, τὸ μελετῶ ἀπὸ δεκάδων ἐτῶν τὸ ζήτημα. Ἑπομένως δὲν μπορῶ αὐτοὺς νὰ τοὺς ὀνομάσω Ἕλληνας. Δὲν τοὺς δέχομαι ὡς Ἕλληνας. Πρώτη τους δουλειὰ μὲ τὴν κατάρρευσή μας, ἦτο νὰ ἀποτελέσουν κομιτᾶτα καὶ νὰ τὰ ὀνομάσουν «ἀξονομακεδονοβουλγαρικά». Κανεὶς δὲν εἶπεν ἀπ’ αὐτοὺς Σερβικὸν ἢ Γιουγκοσλαυϊκὸν κομιτᾶτον, οὔτε ἐνδιεφέρθη ποτὲ διὰ τὴν Γιουγκοσλαυΐαν. Ἀλλὰ καὶ μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσίν μας ἔδειξαν ποτὲ αἰσθήματα φιλογιουγκοσλαυϊκά; Ποτέ. Αὐτοὶ ὑπῆρξαν πάντοτε Βούλγαροι καὶ εἰς τὴν ψυχὴν ὀπαδοὶ τῆς μεγάλης Βουλγαρίας τοῦ Ἁγίου Στεφάνου. Μόνον ὅταν εἶδον, ὅτι κατέρρευσεν ὁ Ἄξων, μαζὶ καὶ ἡ Βουλγαρία, διὰ νὰ ἀποφύγουν τὰς συνεπείας τῆς διαγωγῆς των, πῆγαν καὶ ἀγκάλιασαν τὸν Σατράπην τῆς Σερβίας διὰ νὰ τοὺς σώσῃ, ἀπὸ τὴν δικαίαν ὀργήν, ὄχι πλέον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀλλὰ τοῦ κοινοῦ Ποινικοῦ Νόμου.

§202Δ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Εἶσθε ἐκτὸς τοῦ θέματος.

§203Π. ΗΛΙΑΔΗΣ. Δὲν εἶσθε σεῖς ὁ ἁρμόδιος, κύριε συνάδελφε. Λοιπὸν αὐτοί, μὲ τὸ ποσοστὸν τὸ ὁποῖον καθώρισα, δὲν εἶναι Ἕλληνες. Τὸ ὅτι εὑρέθησαν κάτοικοι τῆς Μακεδονίας, δὲν τοὺς δίδει τὸ δικαίωμα νὰ θέλουν νὰ δημιουργήσουν ἴδιον Ἔθνος «Μακεδονικόν». Ἀλλὰ καὶ ἂν ἀκόμη θὰ ἰσχυρίζετο κανείς, ὅτι πρόκειται περὶ μειονότητος, διατί, κύριοι συνάδελφοι νὰ στηριζώμεθα καὶ νὰ ἱδρύσωμεν ἐπὶ τῆς σκοπιμότητος καὶ νὰ κάμωμεν πολιτικὴν στρουθοκαμήλου; Διατί, κύριοι συνάδελφοι, νὰ δεχθῶμεν, ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εἶναι Ἕλληνες καὶ ὄχι ξένοι πρὸς τὴν Ἑλλάδα, ὅπως ἀπεδείχθησαν; Αὐτοὶ δὲν πρέπει νὰ μείνουν ἐντὸς τῆς Ἑλλάδος. Διατί νὰ τοὺς δεχθῶμεν ὡς Ἕλληνας, ἔστω καὶ ξενοφώνους; Διότι τότε πολὺ εὐκόλως θὰ ἠδύναντο νὰ μᾶς εἴπουν: «Ἐφ’ ὅσον σεῖς οἱ ἴδιοι τοὺς δέχεσθε ὡς Ἕλληνας, πῶς ζητεῖτε τὴν ἀνταλλαγὴν καὶ ἀπομάκρυνσίν των;». Καὶ τότε, κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἦτο ἡ ἐσχάτη πλάνη χείρων τῆς πρώτης. Δὲν θὰ μπορέσωμεν νὰ ἀπαλλαγοῦμε ποτὲ ἀπὸ τὸ καρκίνωμα αὐτό, ἐνῷ πρέπει ὅλοι νὰ ἑνώσωμε καὶ νὰ ἐντείνωμεν τὰς προσπαθείας μας διὰ νὰ ἀπαλλαγοῦμε ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, πλὴν τοῦ ποσοστοῦ τῶν 10–20%, ὅπως εἶπον. Νὰ ἀπαλλαγοῦμε, λέγω, μὲ ἕνα οἱονδήποτε τρόπον, γιὰ νὰ ἡσυχάσωμεν ἐπὶ τέλους καὶ ἡμεῖς καὶ αὐτοὶ καὶ οἱ κακοὶ γείτονές μας. (Χειροκροτήματα).

§204Γ. ΑΡΙΣΤΕΙΔΟΥ. Μὲ τὰ πρακτικά, παρουσιάζει ἐμέ, ὁ κ. Ἠλιάδης, νὰ λέγω τὰ ἀντίθετα ἀπὸ ὅ,τι εἶπον, καὶ δι’ αὐτό, κύριε Πρόεδρε, ζητῶ τὸν λόγον, θεωρῶν τὸ ζήτημα προσωπικόν.

§205Π. ΗΛΙΑΔΗΣ. Ἡ ἀνάγνωσις τῶν πρακτικῶν, δὲν ἀνάγει εἰς προσωπικὸν ζήτημα.

§206Γ. ΑΡΙΣΤΕΙΔΟΥ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δώσω ἐξηγήσεις. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κύριε Πρόεδρε, σᾶς παρακαλῶ πολὺ νὰ μοῦ δοθῇ ὁ λόγος, διὰ νὰ ἀπαντήσω, νὰ δώσω διασάφησιν, διότι αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. Ἠλιάδης μὲ θίγουν.

§207Π. ΗΛΙΑΔΗΣ. Δὲν εἶχον οὐδεμίαν πρόθεσιν νὰ σᾶς θίξω.

§208Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Θὰ παρεκάλουν καὶ ἐγὼ νὰ ἐπιτρέψητε εἰς τὸν κ. Ἀριστείδου νὰ ὁμιλήσῃ ἐπὶ τοῦ θέματος, διότι ἔχει σχέσιν μὲ μίαν γενικωτέραν πολιτικὴν τοῦ Κράτους, διὰ νὰ διευκρινίσωμεν τὰς ἀπόψεις καὶ ἀπέναντι τοῦ σλαυοφώνου πληθυσμοῦ τῆς Μακεδονίας.

§209ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀριστείδου θὰ ὁμιλήσῃ μετὰ τὸν κ. Ἰακώβου. Ὁ κ. Π. Ἰακώβου ἔχει τὸν λόγον.

§210Π. ΙΑΚΩΒΟΥ. Κύριοι βουλευταί, θὰ ὤφειλον πρὸ πολλοῦ καὶ θεωρῶ βαρεῖαν παράλειψίν μου, μὴ λαβὼν ἄχρι τοῦδε τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ συμμοριακοῦ καὶ τοῦ στρατιωτικοῦ εἰδικῶς θέματος, καὶ εἰδικώτερον τοῦ φραγμοῦ τῆς μεθορίου μας διὰ τῆς ἔστω διὰ Ταξιαρχῶν ἀποκαταστάσεως τῶν δέκα προπολεμικῶν συνοριακῶν τομέων καὶ τῆς ἐπανιδρύσεως τῶν δέκα τεσσάρων ἐν εἰρήνῃ Μεραρχιῶν μας. Ἐξ ἀφορμῆς ὅμως ἑνὸς τηλεγραφήματος, ὅπερ ἡ Βουλὴ ἔχει ἐν ὄψει, προερχόμενον παρ’ ἑπτὰ Προέδρων τῆς παραμεθορίου περιοχῆς Καστανούσης, τοῦ ὀχυροῦ τούτου καὶ προπυργίου τῆς πρὸς τὴν Σερβίαν μεθορίου μας, δυτικῶς Πορροΐων, αἰσθάνομαι ὑποχρέωσιν ὅπως διακόψω τὸ νῆμα τῶν κατευθύνσεών μου, καὶ τῆς ἐν σχέσει μὲ τὴν διαταραχὴν τῆς τάξεως σιωπῆς μου. Σημασίαν ἔχει ἀπὸ ἀπόψεως στρατιωτικῆς ὁ ἀριθμὸς τῶν συμμοριτῶν τῶν ἐπιδραμόντων ἐκ τῶν κορυφογραμμῶν τοῦ Μπέλλες, τοῦτ’ ἔστιν ἐκ τῆς κατευθύνσεως τῆς Σερβικῆς μεθορίου, ὁ ὁποῖος κατὰ τὰς τηλεγραφικὰς εἰδήσεις ὑπερέβαινε τοὺς χιλίους. Διότι ἐκ τοῦ γεγονότος τούτου, διαπιστοῦται ὅτι, αἱ ἐφεδρεῖαι τῶν εἰς τὰς γείτονας χώρας ἠσκημένων ἡγετικῶν στελεχῶν τῶν συμμοριτῶν εἶναι μεγάλαι, ὑπερβαίνουσαι τοὺς 9.000 ἄνδρας, καὶ εἶναι ἀμφίβολον ὅτι φθαρεῖσαι ἐμειώθησαν εἰς 7.000! Τούτους χρησιμοποιεῖ ἡ συμμοριακὴ ἡγεσία πρὸς ἀναπλήρωσιν τῶν δημιουργουμένων, ὡς ἐκ τῆς φθορᾶς, κενῶν. Ἀνακύπτει συνεπῶς ἐκ νέου, καὶ ἐν τῇ ὁλότητί του, τὸ στρατιωτικὸν θέμα, ὅπερ συνίσταται εἰς τὸ νὰ προκαλυφθῇ καὶ φραχθῇ ἡ μεθόριός μας, καὶ ἔχω δι’ ἐλπίδος ὅτι, ἀναγκαίως ἡ Κυβέρνησις μετὰ τῆς ἡγεσίας τοῦ Βασιλικοῦ στρατοῦ, θ’ ἀντιμετωπίσῃ καὶ θ’ ἀποφασίσῃ νὰ λύσῃ τὸ ζήτημα τῆς διὰ Ταξιαρχιῶν ἀνασυστάσεως τῶν δέκα προπολεμικῶν συνοριακῶν τομέων, ἄνευ ὧν δὲν νοεῖται ὅτι ἡ μεθόριός μας δύναται νὰ ἔχῃ ἀσφάλειαν καὶ φραγμὸν τῶν προσβάσεων τῆς γραμμῆς ὁρίων μας. Ἐκ παραλλήλου θὰ ἐνεδείκνυτο πρὸ πολλοῦ ἡ ἐπανίδρυσις τῶν δέκα τεσσάρων προπολεμικῶν Μεραρχιῶν μας. Ρητέον ὅτι οὐδόλως ὑποτιμῶ τὰς δυσχερείας τοῦ μετασχηματισμοῦ τῶν μονάδων εἰς προπολεμικῆς συνθέσεως τοιαύτας! Διότι ἔχω ὑπ’ ὄψιν, ὅτι αὗται εἶναι σήμερον συγχρόνου πολεμικῆς συνθέσεως μονάδες. Ἀνεξαρτήτως δὲ τοῦ ὅτι ὁ χρόνος τῆς ἀντιμετωπίσεως καὶ ἐπιλύσεως τῶν θεμάτων τούτων στρατιωτικῶς, ἔσεται ἐκ τῆς φύσεώς του μακρὸς καὶ θὰ καταναλωθῶσιν ἴσως ὅλοι οἱ ἐπιόντες μῆνες τοῦ τρέχοντος ἔτους, ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τοῦ ἁρμοδίου ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν Ὑπουργοῦ, διότι τὸ θέμα εἶναι φλέγον καὶ ἐπεῖγον. Τὸ θέμα θὰ ἠδύνατο νὰ λυθῇ μόνον διὰ μονάδων τακτικῶς στρατευτέων. Διότι εἶναι μὲν ἀληθὲς ὅτι διὰ τοῦ ἐνώπιον τῆς Ἀμερικανικῆς Γερουσίας ἀπὸ 12ης Μαρτίου 1947 διαγγέλματος τοῦ Προέδρου τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν κ. Τρούμαν, κατέστη ἀτομικοβομβόλος καὶ δι’ ἀμετρήτους αἰῶνας ἀσφαλὴς ἡ μεθόριός μας. Ἀπὸ πρακτικῆς ὅμως ἀπόψεως δὲν σημαίνει ὅτι δὲν ἐπείγουσι τὰ ληπτέα μέτρα, πρὸς φραγμὸν τῆς μεθορίου μας. Κατ’ ἐμὲ εἶναι κατορθωτὴ ἡ ἑρμητική, θὰ ἔλεγον, προκάλυψις τῶν διαβάσεων, διὰ δημιουργίας πυκνῶν ναρκοπεδίων, ἀπὸ τοῦ σημείου συναντήσεως τῆς Ἑλληνοτουρκοβουλγαρικῆς μεθορίου ἐν Θράκῃ μέχρι καὶ τῆς Ἀδριατικῆς, ὁπότε τὰ ὑπερχίλια χιλιόμετρα τῆς γραμμῆς ὁρίων συντέμνονται εἰς ἐλαχίστας ἑκατοντάδας χιλιομέτρων πρός, διὰ πυκνῶν ἐνόπλων μονάδων, φρούρησίν των. Παρεμφερῶς δὲν θεωρῶ ἄσκοπον ν’ ἀναφέρω εἰς τὸν διὰ ναρκοπεδίων καὶ συρματοπλεγμάτων φραγμόν, ὑπὸ τῆς Σερβίας, τῆς Σερβοβουλγαρικῆς, ἀπὸ τοῦ Δουνάβεως μέχρι καὶ τοῦ Τριεθνοῦς τοῦ Μπέλες μεθορίου ἐν ἔτεσι 1923–24, ὅτε ἡ Σερβία ἐμαστίζετο ὑπὸ τῶν Βουλγαρικῶν συμμοριῶν, ὡς ἐκ τῆς μεταξὺ Βουλγαρίας καὶ Σερβίας παλαιᾶς ἀπὸ τοῦ 1912 ἐχθρότητος ἐξ αἰτίας τῆς ὑπὸ τῆς δευτέρας ἀθετήσεως τῆς συνθήκης δι’ ἧς τὸ Κασσυφοπέδιον καὶ τὸ Μοναστήριον θὰ περιήρχετο κατὰ τοὺς Βαλκανικοὺς πολέμους εἰς τὴν Βουλγαρίαν τῷ 1912. Κατὰ τὰ λοιπά, εἶναι πρὸς χάρμα τῆς Ἑλλάδος τὸ γεγονὸς ὅτι αἱ περὶ ἰδεολογικῆς γραμμῆς δηλώσεις ἐν Θεσσαλονίκῃ κατ’ Αὔγουστον τοῦ 1946, τοῦ τότε Πρωθυπουργοῦ καὶ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν κ. Τσαλδάρη, ἐπεκροτήθησαν ὑπὸ τοῦ διαγγέλματος τοῦ κ. Τρούμαν αἱ δηλώσεις ἐκεῖναι, ὡς κατοχυρωτικαὶ τῆς ἀσφαλείας τῆς Χώρας μας. Ἡ εἶτα δὲ κατὰ μῆνα Νοέμβριον 1946 ὑπὸ τοῦ ἐπανακάμψαντος εἰς τὴν γενέτειράν του Βασιλέως Γεωργίου Βʹ ἀποστολὴ τοῦ κ. Τσαλδάρη εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας ἀπεκάλυψε τὸ ὀρθόδοξον τῶν κατευθύνσεών μας ἀπὸ ἀπόψεως ἐξωτερικῆς πολιτικῆς. Ἀπότοκος τῶν κατευθύνσεών μας τούτων ὑπῆρξεν, ὡς εἰκός, καὶ ἡ ρηθεῖσα κατὰ Μάρτιον ἐ. ἔ. διακήρυξις τοῦ Προέδρου κ. Τρούμαν καὶ ὀφείλεται αἰωνία τοῦ Ἔθνους εὐγνωμοσύνη Τῷ ἀειμνήστῳ Βασιλεῖ μας Γεωργίῳ ὅστις, ἱστορικῶς, ἀνεδείχθη Μέγας Διπλωμάτης Βασιλεύς. Ὅ,τι ὅμως προέχει, τονίζω καὶ αὖθις εἶναι ἡ λῆψις μέτρων πρὸς κατοχύρωσιν τῆς ἐσωτερικῆς ἀσφαλείας τῶν πληθυσμῶν τῆς ὑπαίθρου, ὧν ἡ ζωὴ καὶ ἡ τιμὴ εἶναι ἔκθετος, ἀλλὰ καὶ αἱ περιουσίαι καὶ ἡ παραγωγὴ ἐκτεθειμένη εἰς τὰς δῃώσεις τῶν συμμοριτῶν, ἐπὶ ἀνυπολογίστῳ βλάβῃ τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας. Ἡ βιαία στρατολογία ὑπὸ τῶν συμμοριτῶν ἀρρένων καὶ θηλέων, ἀπειλεῖ τὴν ἐξάρθρωσιν καὶ τὸν ἀφανισμὸν τῆς φυλῆς μας ἀπὸ ἀπόψεως οἰκογενειακῶν παραδόσεων. Εὐλόγως, κατὰ τ’ ἀνωτέρω, θ’ ἀνεφέρετό τις ἀπευθυνόμενος πρὸς τοὺς τεταγμένους τῆς ἐκτελεστικῆς ἐξουσίας εἰς τὸ Ρωμαϊκὸν «CAVEANT CONSULES», ἃς προσέξωσιν οἱ Ὕπατοι. Ὡς πρὸς τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ ἀξιότιμος ἐκ Φλωρίνης βουλευτὴς κ. Ἠλιάδης, λυποῦμαι, διότι ἀντιδοξῶν καὶ παρὰ τὸ ὅτι μετέχω τοῦ πόνου του διὰ τὴν σφαγὴν τῆς θυγατρός του ὑπὸ τῶν συμμοριτῶν καὶ συμπαθῶ τοῦτον, ὀφείλω νὰ διακηρύξω ἀπὸ τοῦ ἐπισήμου τούτου βήματος ὅτι εἶναι ἀσύστατοι οἱ ἰσχυρισμοὶ περὶ ὑπάρξεως Ἐθνικοῦ θέματος ἐν Βορείῳ Ἑλλάδι. Διότι οὐ μόνον ἡ Ἐλευθέρα Βόρειος Ἑλλὰς εἶναι ἀμιγῶς Ἑλληνική, ἀλλὰ καὶ πέραν τῆς μεθορίου μας, μέχρι καὶ τοῦ Δουνάβεως καὶ πέραν τούτου καὶ αὐτοῦ τοῦ Προύθου, οἱ πληθυσμοὶ κατ’ ἀπόλυτον πλειοψηφίαν ὑπῆρξαν καθαρῶς Ἑλληνικοὶ μέχρι καὶ τῶν τελευταίων χρόνων, ἐκσλαβισθέντες ἢ ἐκρουμανισθέντες κατὰ τούς, μετὰ τὸ 1878, προσφάτους χρόνους, ἅτε κύψαντες εἰς τὴν βίαν τῶν κατακτητῶν. Ἡ ἱστορία τῶν Βυζαντινῶν χρόνων γέμει σελίδων περὶ τῆς κατὰ τῶν ἐπιδρομέων Οὔννων, Βουλγάρων, Βησιγότθων καὶ Ὀστρογότθων, ἀντιστάσεως καὶ ἀντιθέσεως, κατὰ τοὺς μέσους αἰῶνας, τῶν ἀρχαίων Ἑλληνικῶν πληθυσμῶν τῆς Βαλκανικῆς Χερσονήσου, ἥτις ὑπὸ τοῦ συγχρόνου γεωγράφου Κύπερ, τοῦ γνωστοῦ χαρτογράφου λέγεται Ἑλληνικὴ χερσόνησος, τῆς ἀντιθέσεως, ἐπαναλαμβάνω, τῶν Ἀλβανῶν Ἰλλυριῶν, Μοισῶν, Τριβαλλῶν, Δακῶν, Θρακῶν καὶ Μακεδόνων. Μόνον ἀδαεῖς περὶ τὴν ἱστορίαν καὶ τὸ ἐθνικόν μας θέμα ἢ ἐχθροὶ τῆς Ἑλληνικῆς Φυλῆς θὰ ἠδύναντο νὰ ὑποστηρίξωσι τ’ ἀντίθετα, ἐπ’ ὠφελείᾳ τῶν ἐπιδιώξεων τῆς Μόσχας καὶ τοῦ ἐν γένει Σλαυϊκοῦ συγκροτήματος. Αὐστηρότερον κρίνων τοὺς ἀντιδοξοῦντας, θὰ ἠδύνατό τις νὰ κηρύξῃ τούτους ἐχθροὺς τῆς Πατρίδος. Ἀλλ’ ἐπαναλαμβάνω, προκειμένου περὶ Ἑλλήνων, ἡ ἀντιδοξία τούτων ὀφείλεται καὶ τυγχάνει ἀποδοτέα μόνον εἰς τὴν χονδροειδῆ — GROTESQUE — ἀδαημοσύνην των ἐπὶ τοῦ Ἐθνικοῦ θέματος. Καὶ ἄλλοτε ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, διὰ μακρῶν ἀνηνέχθην εἰς τὸ θέμα καὶ τονίζω αὖθις, ὅτι τὸ ἀμιγὲς τῶν Ἑλληνικῶν πληθυσμῶν τῆς Βαλκανικῆς Ἑλληνικῆς Χερσονήσου διαπιστοῦσιν ὀνομαστοὶ λόγιοι καὶ συγγραφεῖς τοῦ παρελθόντος καὶ τρέχοντος αἰῶνος, τόσον Εὐρωπαῖοι, ὅσον Ἕλληνες, οἷοι οἱ Οὐΐλιαμ, Μίλλερ, Ἄγγλος, Παγιάρες, Γάλλος, Μπιανκόνι, Ἰταλός, ὡς καὶ οὗτος ὁ Μέγας Ἐθνάρχης Πατριάρχης Φώτιος.

§211Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἂν ὑποστηρίζων ὅτι δὲν ὑπάρχει ἐθνικὸν θέμα ἐν Βορείῳ Ἑλλάδι, ἀναφέρεσθε εἰς τοὺς Πατριαρχικοὺς σλαυοφώνους καὶ τοὺς Ἐξαρχικοὺς τοιούτους, κατὰ τὴν περίοδον τοῦ Μακεδονικοῦ ἀγῶνος, καὶ οἱ ὁποῖοι τελευταῖοι μετηνάστευσαν εἰς Βουλγαρίαν, εἶναι ὀρθὴ ἡ θεωρία σας.

§212Π. ΙΑΚΩΒΟΥ. Εἶμαι εὐτυχής, ἀκούων ἐπὶ τοῦ Ἐθνικοῦ θέματος, διαπίστωσιν τῶν παρ’ ἐμοῦ ὑποστηριζομένων παρ’ ἐνταλμένου ἐκπροσώπου τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων καὶ δὴ πρώην μονίμου διπλωματικοῦ μας λειτουργοῦ. Ἐγὼ ὅμως, ὑποστηρίζω ὡς ἀπόλυτον καὶ ἀποκλείω πᾶσαν ἐναντίαν γνώμην ὅτι, δηλονότι, ἐν Μακεδονίᾳ δὲν ὑπῆρξε ποτὲ θέμα Σλαυοφώνων Ἑλλήνων, ἀλλ’ ἁπλῶς σλαυοφρόνων, ἀσημάντου ἀριθμοῦ, στοιχείων ἢ καὶ ρουμανοφρόνων, ἅτινα ἀπὸ δεκαετηρίδων καὶ μετηνάστευσαν εἰς Βουλγαρίαν καὶ Ρουμανίαν. Ἂς μοὶ ἐπιτρέψωσι δὲ οἱ ἀντιδοξοῦντες συνάδελφοι, νὰ τοῖς τονίσω ὅτι εἶναι ἀνυπολόγιστος ἡ βλάβη τοῦ Ἐθνικοῦ θέματος, ὡς ἐκ τῆς διεξαγομένης συζητήσεως, δι’ ὅπερ ἔργον θὰ τοῖς ἦτο εὐγνώμων ἡ Μόσχα. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ, κύριοι βουλευταί, ὀφείλω νὰ τονίσω καὶ νὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως σπεύσῃ καὶ προσέλθῃ ἀρωγὸς εἰς τοὺς συμμοριοπλήκτους πληθυσμούς, ἐνισχύουσα δαψιλῶς τούτους, ἀπὸ οἰκονομικῆς ἀπόψεως, διότι εἶναι συντριπτικὴ ἡ οἰκονομικὴ αὐτῶν καταστροφή. Ὁ θάνατος τοῦ ἡρωϊκοῦ ὁπλαρχηγοῦ Ἰωσήφ, αὐτόθι ὑπῆρξε μέγα πλῆγμα διὰ τὴν ἄμυναν τοῦ συνόλου τῶν πληθυσμῶν κατὰ τὸν τομέα τοῦτον. Ἐνδείκνυται ὅθεν ἡ λῆψις, παραλλήλως, ἐπειγόντων στρατιωτικῶν μέτρων, εἰς τὴν περιοχὴν Πορροΐων–Ροδοπόλεως–Δοβᾶ Τεπέ. Ὡς πρὸς τὸ ἐνοικιοστάσιον, ἔχω νὰ εἴπω τοῦτο, ὅτι εἰς τὰς συμμοριοπλήκτους ἐπαρχίας εἶναι ὑπέρμετροι οἱ ἐπιδιωκόμενοι φορολογικοὶ ἀντικειμενικοὶ σκοποί. Ἀλλ’ ὅ,τι εἶναι ἀσύγγνωστον, ἡ ἀμέλεια τῆς Κυβερνήσεως ὡς πρὸς τὴν ἐπίλυσιν τοῦ καπνικοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον εἶναι φλέγον καὶ τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχε λυθῆ πρὸ πολλῶν μηνῶν, ἔστω διὰ τῆς μεθόδου τοῦ ηὐξημένου ποσοστοῦ τοῦ καπνικοῦ συναλλάγματος. Δὲν ἀναφέρομαι, καίτοι θὰ ἔπρεπε ν’ ἀπασχοληθῇ καὶ ἡ προκάτοχος καὶ νῦν Κυβέρνησις εἰς τὸ θέμα τοῦ ἀναγκαστικοῦ ἀνοίγματος τῆς Γερμανικῆς ἀγορᾶς, τόσον τῆς Ρωσσικῆς, ὅσον καὶ τῆς Ἀγγλοσαξωνικῆς ζώνης. Τοῦτο μόνον τονίζω. Ὅτι δὲν πρέπει νὰ μᾶς διαφεύγῃ ὅτι βάσις τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Κράτους ὑπῆρξαν πάντοτε αἱ πρόσοδοι ἐκ τοῦ καπνικοῦ συναλλάγματος, εἰδικώτερον ἀνατολικῶς τοῦ Στρυμῶνος. Διότι διεπιστώθη ἐκ στατιστικῆς τοῦ Ἀπριλίου τοῦ 1941, ὅτι ἐξαιρουμένου τοῦ ἐκ τῆς Ναυτιλίας συναλλάγματος τῶν 2 δισεκατομμυρίων, τὸ συνάλλαγμα τὸ ἀνατολικῶς τοῦ Στρυμῶνος ἀνήρχετο εἰς 3 δισεκατομμύρια πεντακόσια ἑβδομήκοντα ἑκατομμύρια, ἐνῷ τὸ συνάλλαγμα ὁλοκλήρου τῆς ὑπολοίπου Ἑλλάδος ἀνήρχετο εἰς 3 διεσακτομμύρια 430 ἑκατομμύρια, ἤτοι τὸ προϊὸν συναλλάγματος ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ὑπερέβαινε τὸ λοιπὸν συνάλλαγμα τῆς Ἑλλάδος καὶ ἀνήρχετο εἰς πλέον τοῦ ἡμίσεος. Κύριοι βουλευταί, ἐπανέρχομαι ἐπὶ τοῦ στρατιωτικοῦ καὶ συμμοριακοῦ θέματος, διὰ νὰ σᾶς τονίσω τὰ ἑξῆς: Πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ἐμφιλοχωρεῖ κάποια πλάνη. Ἐπικρατεῖ δηλονότι μεταξὺ τῶν συναδέλφων ἡ γνώμη ὅτι βαίνομεν συντόμως πρὸς τὸν τρίτον παγκόσμιον πόλεμον, καὶ ὅτι, συνεπῶς, θὰ ἐπέλθῃ αὐτομάτως καὶ ἐκκαθάρισις τῆς ἐσωτερικῆς μας καταστάσεως. Οὐδὲν φαντασιώτερον τούτου. Δι’ ἐμὲ καὶ κατ’ ἐμὲ θὰ εἶναι εὐλογία Θεοῦ ὁ νέος παγκόσμιος πόλεμος. Διότι μόνον οὕτω καὶ μόνον τότε θὰ ἐξεπληροῦτο τὸ γνωστὸν τῇ Βουλῇ ὅραμά μου, ἡ δημιουργία, δηλονότι, μιᾶς Μείζονος Ἑλλάδος, μέχρι καὶ τοῦ Δουνάβεως καὶ πέραν ἴσως τοῦ Δουνάβεως, ἄχρι καὶ τοῦ ροῦ τοῦ Προύθου, δι’ ἀναγκαστικῆς τῶν ἐκσλαυϊσθέντων καὶ ἐκρουμανισθέντων Ἑλληνικῶν πληθυσμῶν τῆς Βαλκανικῆς μετακινήσεως εἰς τὰ ἀχανῆ, πλὴν εὔφορα ἐδάφη τῆς Ρωσίας. Δυστυχῶς ὅμως, ὁ τρίτος παγκόσμιος πόλεμος, διὰ λόγους περὶ ὧν οὐ τοῦ παρόντος, δὲν πρόκειται, κατ’ ἐμὴν ἔμμονον ἀντίληψιν, νὰ ἐκραγῇ πρὸ τοῦ 1955 καὶ ἐπέκεινα ἴσως. Ἀλλ’ ἐρωτᾶται θὰ χορεύῃ, λοιπόν, ἡ Ἑλλάς, ὥσπερ βαλβὶς ἡφαιστείου τὸν χορὸν τῶν δαιμόνων ἐπὶ δεκαετίαν καὶ πλέον; Ὄχι, κύριοι βουλευταί. Ὄχι! Πρέπει νὰ τεθῇ τέρμα καὶ τοῦτο ἤρτηται ἐκ μόνης τῆς θελήσεώς μας. Ἔχω δι’ ἐλπίδος, ὅτι οἱ πάντες θὰ συμφωνήσητε μαζί μου, καὶ θὰ πράξητε τὸ καθ’ ὑμᾶς! (Παρατεταμένα χειροκροτήματα).

§213ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Θεοδωρόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§214Α. ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κατὰ τὴν ἔναρξιν τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως, ἐζήτησα τὸν λόγον, κύριοι συνάδελφοι, ὄχι διὰ νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τῶν Κυβερνητικῶν ἀνακοινώσεων, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἡ ἰδική μου συμβολὴ θὰ ἦτο τουλάχιστον περιττή, ἀλλὰ διὰ νὰ ἐπιστήσω ἰδιαιτέρως τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῶν γεγονότων τῆς Πελοποννήσου. Ὁ κ. Μαρινάκος διεξετραγώδησε τὴν κατάστασιν εἰς τὸν Νομὸν Ἀρκαδίας. Ἡ κατάστασις εἰς τὸν Νομὸν Λακωνίας, εἶναι πολὺ τραγικωτέρα. Ἤθελα ἰδιαιτέρως νὰ ἐπισύρω τὴν προσοχὴν τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν ἐπὶ τῆς ἀνάγκης ὅτι ἐπιβάλλεται ἐπειγόντως καὶ ἄνευ οὐδεμιᾶς ἀναβολῆς νὰ ληφθοῦν ἐκεῖνα τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ ληφθοῦν οὕτως ἢ ἄλλως ἀργότερον ὑπὸ τὴν πίεσιν τῆς ἀνάγκης. Ἀντὶ νὰ ληφθοῦν μετὰ πάροδον μηνῶν, εὐκταῖον θὰ ἦτο νὰ ἐλαμβάνοντο τώρα. Ἡ μέχρι σήμερον κτηθεῖσα πικρὰ πεῖρα, μᾶς ἔπεισεν, ὅτι οἱ ἐντεταλμένοι διὰ τὴν τάξιν καὶ τὴν ἀσφάλειαν τῆς ὑπαίθρου χώρας δὲν ἔχουν συλλάβει τὸ νόημα καὶ τὴν ἀληθῆ ἔννοιαν τῆς τραγικῆς καταστάσεως, εἰς τὴν ὁποίαν ἔχει περιέλθει ἡ Πελοπόννησος. Ἡ κατάστασις ἡ ὁποία, ὡς μὴ ὤφειλεν, ἐπικρατεῖ εἰς τὴν Πελοπόννησον, ὀφείλεται εἰς τὴν ἔλλειψιν σοβαρᾶς Κρατικῆς παραστάσεως, ἡ ἔλλειψις δὲ οἱασδήποτε κρατικῆς παραστάσεως εἶναι ἰδιαιτέρως χαρακτηριστικὴ εἰς τὴν ἐπαρχίαν Λακεδαίμονος, τὴν ὁποίαν ἐξέλεξε καὶ χρησιμοποιεῖ ὁ κομμουνισμὸς ὡς βάσιν ἐξορμήσεως διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τῶν ἀνομολογήτων σκοπῶν του. Ὁλόκληρος ἡ κομμουνιστικὴ προσπάθεια ἀποτελεῖται ἀπὸ μίαν ἅλυσιν ἐπαλλήλων ἐνεργειῶν τεινουσῶν εἰς τὴν δι’ ἐπαναστατικῶν μέσων ἐπιτυχίαν τῆς καταλήψεως τῆς ἀρχῆς. Τοῦτο φαίνεται δὲν εἶχον ἀντιληφθῆ οἱ μέχρι πρό τινος ἀκόμη χρόνου διευθύνοντες τὰς ἐνόπλους δυνάμεις τοῦ Κράτους καὶ διὰ τοῦτο κατέληξεν οἱ συμμορῖται — καὶ δὲν ἔχει καμμίαν ἀπολύτως σημασίαν ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀνταρτῶν καὶ τῶν κομμουνιστῶν, οἱ ὁποῖοι τοὺς ὑποβοηθοῦν εἰς τὰ χωρία — νὰ κρατοῦν ὑπὸ τὴν ἀπειλητικὴν ἐπιρροήν των ὁλόκληρα διαμερίσματα κατοικούμενα ἀπὸ ἀκραιφνῆ ἐθνικόφρονα πληθυσμόν, ὁ ὁποῖος λόγῳ τῆς ἐλλείψεως οἱασδήποτε κρατικῆς παραστάσεως, εἶναι ἐκ τῶν πραγμάτων ὑποχρεωμένος, ὄχι μόνον νὰ μὴ ἀντιδρᾷ, ὄχι μόνον νὰ τηρῇ παθητικὴν στάσιν, ἀλλ’ ἀκόμη κατεπτοημένος ἐκ τῆς ἀσκουμένης τρομοκρατίας καὶ νὰ προσφέρῃ τὰς ὑπηρεσίας του εἰς τοὺς συμμορίτας. Πρέπει συντόμως νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἡ κομμουνιστικὴ ἀνταρσία εἰς τὴν Πελοπόννησον, τελεσφόρος δὲ θὰ εἶναι ἡ καταδίωξις τῆς ἀνταρσίας διὰ μόνης τῆς καθολικῆς ἐπιστρατεύσεως. Τὰ καταρτιζόμενα Τάγματα Χωροφυλακῆς δι’ ἐθελοντῶν, εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐκκαθαρίσουν σήμερον τὴν κατάστασιν. Οἱ κάτοικοι τῆς ὑπαίθρου, οἱ ὁποῖοι δὲν εὑρίσκουν σήμερον καμμίαν προστασίαν ἀπὸ τὸ Κράτος, καλούμενοι εἰς μίαν καθολικὴν ἐπιστράτευσιν, ἐν ἰσότητι ὑποχρεώσεων, θὰ προσφέρουν πολυτίμους ὑπηρεσίας, διότι θὰ γνωρίζουν, ὅτι καλοῦνται νὰ δράσουν ἐντὸς τοῦ πειθαρχημένου πλαισίου στρατιωτικῶν μονάδων ἀρτίως συγκεκροτημένων, γνωρίζοντες δὲ ἐν πάσῃ λεπτομερείᾳ τὰς ἐδαφικὰς συνηθείας, τὰ λημέρια καὶ τὸν τρόπον τῆς ἐνεργείας τῶν συμμοριτῶν, θὰ συντελέσουν μεγάλως εἰς τὴν ἐπιτυχίαν τοῦ κοινοῦ σκοποῦ, ἀγωνιζόμενοι διὰ τὴν ἐκκαθάρισιν τῶν ἰδίων των περιφερειῶν. Διότι παρ’ ὅλην τὴν ἑκάστοτε μέχρις ὑπερόχου αὐτοθυσίας ἐπιδεικνυομένην γενναιότητα τῆς Χωροφυλακῆς, τὰ ἀποτελέσματα τῆς πλήρους αὐτοθυσίας δράσεως αὐτῆς, δὲν πρόκειται καὶ εἰς τὸ μέλλον νὰ εἶναι ἀπολύτως ἱκανοποιητικά, διότι ἡ πλήρης ἐκκαθάρισις μόνον διὰ στρατοῦ, ἐκ καθολικῆς ἐπιστρατεύσεως προερχομένου, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπέλθῃ. Ἀντιμετωπίζομεν σήμερον σοβαρώτατον κίνδυνον ἐκ τῆς ἐν Λακωνίᾳ ἑστίας τοῦ κομμουνισμοῦ, ὄχι μόνον ἐκ τῆς μεταδόσεως τῆς μολυσματικῆς νόσου καὶ εἰς τὰς γειτονικὰς περιφερείας, ἀλλὰ καὶ ἐξ ἄλλων λόγων γενικωτέρων κινδύνων ποὺ ἀνακύπτουν. Καθ’ ἑκάστην λαμβάνομεν ἐπιστολὰς διαφόρων στρατιωτῶν ἐκ Πελοποννήσου, ὑπηρετούντων εἰς τὸν ἀγῶνα τοῦ Κράτους κατὰ τῶν συμμοριτῶν ἐν Θεσσαλίᾳ καὶ Μακεδονίᾳ, εἰς τὰς ὁποίας γράφουσιν «διατὶ μᾶς ἀφίνετε ἐδῶ, ἐνῷ αἱ οἰκογένειαί μας εὑρίσκονται ὑπὸ τὴν διάθεσιν, τὴν ἀπειλὴν καὶ τὴν βίαν τῶν ἐαμοβουλγάρων;». Λυποῦμαι, κύριοι βουλευταί, διότι δὲν παρευρίσκεται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, διὰ νὰ ἀκούσῃ μίαν ἔκκλησιν τοῦ λαοῦ τῆς Λακωνίας, ὁ ὁποῖος συνεχῶς ἀπὸ τοῦ 1942 δοκιμάζεται ἀπὸ ὅλας τὰς ἐπιδρομὰς ὅλων τῶν ἐχθρῶν τῆς πατρίδος μας καὶ περισσότερον ἀπὸ τὰς ἐπιδρομὰς τῶν ἐνόπλων ἐαμοβουλγάρων. Ἡ κατάστασις αὐτὴ μόνον διὰ ταχείας καθολικῆς ἐπιστρατεύσεως εἶναι δυνατὸν νὰ βελτιωθῇ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως τελευταίως εἶχε τεθῆ ἐπὶ κεφαλῆς κρατικῶν δυνάμεων, τῶν Μ.Α.Υ., καὶ εἶναι ἀπολύτως πρὸς τιμήν του, ὅτι ἔφθασε μέχρι τῶν κρησφυγέτων τῶν συμμοριτῶν καὶ τοὺς ἐξεδίωξεν, ἀλλὰ δυστυχῶς ἐγκατέλειψε τὸ ἔργον ἡμιτελές. Ὑποβάλλω ἔκκλησιν πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Δημοσίας Τάξεως, ἐφ’ ὅσον δὲν θὰ ἦτο δυνατὴ ἡ ἄμεσος ἀποστολὴ στρατιωτικῶν δυνάμεων, ἐπειδὴ τὸ ζήτημα δὲν ἐπιδέχεται ἀναβολὴν νὰ μεταβῇ καὶ πάλιν ἐκεῖ καὶ νὰ τεθῇ ἐπὶ κεφαλῆς τῶν ὑπαρχόντων κρατικῶν ὀργάνων καὶ τῶν ὁμάδων ἀσφαλείας ὑπαίθρου, διότι ὡς ἐλέχθη, καὶ διὰ μόνης τῆς ἐμφανίσεως τοῦ κρατικοῦ ὄγκου εἶναι πολλοὶ ἐκ τῶν συμμοριτῶν ποὺ θέλουν νὰ τοὺς δοθῇ ἡ εὐκαιρία διὰ νὰ παραδοθοῦν. Ἡ ἀνεγνωρισμένη πολιτικὴ καὶ στρατιωτικὴ ἱκανότης καὶ ἐμπειρία τοῦ στρατηγοῦ Ζέρβα ἐγγυῶνται, ὅτι ἂν θελήσῃ νὰ ἀφιερώσῃ ἐλάχιστον χρόνον διὰ τὴν ἡρωϊκὴν αὐτὴν περιφέρειαν, ἀσφαλῶς θὰ ἀπαλλάξῃ αὐτὴν τῶν ἀνταρτῶν καὶ θὰ προσφέρῃ ὑπηρεσίας ὄχι μόνον πρὸς τοὺς κατοίκους της ἀλλὰ καὶ εἰς ὁλόκληρον τὴν Πατρίδα. (Χειροκροτήματα).

§215ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔχει τὸν λόγον.

§216Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Ἀντ. Κυβερν.). Κύριοι βουλευταί, θὰ ἤθελον νὰ εἴπω ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἤκουσε μετὰ μεγάλης προσοχῆς τὰς ἀγορεύσεις τῶν διαφόρων ὁμιλητῶν, καὶ ὑπόσχεται ὅτι θὰ λάβῃ σοβαρῶς ὑπ’ ὄψιν, τὰς ἐκτεθείσας ἀπόψεις. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Λεονάρδος).

§217ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων θεωρεῖται περαιωμένη. Ὁ κ. Γ. Ἀριστείδου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§218Γ. ΑΡΙΣΤΕΙΔΟΥ. Κατὰ τὴν προχθεσινήν μου ἀγόρευσιν εἶπον ὅτι εἰς τὴν Μακεδονίαν δὲν ὑπάρχουν Σλαῦοι ἀλλὰ κακοὶ Ἕλληνες καὶ ἀνέφερα ὡρισμένα γεγονότα «....... (ἀναγινώσκει) .......». Οἱ παλαιότεροι βουλευταί, θὰ ἔχουν ἀσφαλῶς ἀναγνώσει καὶ θὰ γνωρίζουν αὐτὸ ποὺ θὰ εἴπω. Ὅταν κατελαμβάνετο ἡ Πλέβνα ἀπὸ τοὺς Ρώσους τότε εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἀθήνα χαρμόσυνα ἐσήμαιναν ὅλα τὰ σήμαντρα διότι ἡ Ὀρθοδοξία εἶχε φέρει τὴν νίκην. Εἷς δὲ ἐκ τῶν βουλευτῶν Κερκύρας ὁ Ἰακωβᾶτος ἀνῆλθεν εἰς τὸ βῆμα τῆς Βουλῆς καὶ εἶπεν «αἰωνία ἡ μνήμη τῶν εἰς Πλέβνα πεσόντων ἀδελφῶν ἡμῶν Μουσουλμάνων» πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἔκαμε τοὺς τότε βουλευτὰς νὰ διαμαρτυρηθοῦν. Βλέπομεν σήμερον πόσον ἀληθὴς ὑπῆρξεν ἡ πρόβλεψις ἐκείνη περὶ τοῦ κινδύνου τῆς χώρας ἐκ τοῦ Πανσλαυϊσμοῦ. Εἶπον λοιπόν, κύριοι βουλευταί, ὅτι Σλαῦοι δὲν ὑπάρχουν εἰς τὴν Μακεδονίαν καὶ ἀνέφερα καὶ τὸ γεγονὸς πὼς ὁ ἀείμνηστος διάδοχος Κωνσταντῖνος ἐπεσκέφθη τὴν Φλώρινα καὶ δὲν ἠμπόρεσε νὰ τοῦ ὁμιλήσῃ μία Παπαδιά, οὔτε λέξιν ἑλληνικά, ἡ ὁποία ὅμως ἦτο Ἑλληνὶς εἰς τὴν ψυχήν. Εἰς τὸν Μακεδονικὸν ἀγῶνα ἔχομεν πολλοὺς Μακεδονομάχους ὅπως τὸν Τσίτσο ἀπὸ τὸ Μακρύχωρο καὶ ἄλλους οἱ ὁποῖοι δὲν ἤξευραν λέξιν Ἑλληνικήν, ἀλλὰ ἦσαν Ἕλληνες. Τώρα πῶς ἡ ἀξιοπάθεια τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν ἐστράφη πρὸς τὸν Σλαυϊσμὸν δὲν γνωρίζω, δὲν ἕπεται ὅμως ἐκ τούτου ὅτι θὰ τοὺς χαρακτηρίσωμεν ὡς Σλαύους διότι ἔτσι θὰ δοθῇ τὸ δικαίωμα εἰς τοὺς Πανσλαυϊστὰς νὰ λέγουν ὅτι ἡ Μακεδονία κατοικεῖται ἀπὸ Σλαύους. Δυστυχῶς ὁ κύριος Ἠλιάδης παρεποίησε τὰ ὑπ’ ἐμοῦ λεχθέντα καὶ ἔδωσεν ὅπλα εἰς τοὺς Σλαύους.

§219Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Κάμνετε μίαν συζήτησιν ἡ ὁποία εἶναι ἐπιβλαβής. Ὁ κύριος Ἠλιάδης εἶπεν ὅτι ὑπάρχει μία μικρὰ μειονότης. Δὲν ὑπάρχει περαιτέρω συζήτησις ἐπὶ τοῦ θέματος τὸ ὁποῖον, ὅπως εἶπεν ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, εἶναι ἐξηντλημένη.

§220Γ. ΑΡΙΣΤΕΙΔΟΥ. Εἰς τὴν ὁμιλίαν μου τῆς 20 Ἰουλίου 1946 εἶπον ὅτι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ὕψωσαν ξένας σημαίας καὶ ἔστησαν ἁψῖδας διὰ νὰ ὑποδεχθοῦν τοὺς εἰσβολεῖς, αὐτοὶ εἶναι ἀνάξιοι Ἕλληνες καὶ πρέπει νὰ στερηθοῦν τῆς Ἑλληνικῆς ἰθαγενείας. Ὁ κύριος Καλλιγκάτσης τότε μοῦ εἶπε.......

§221Π. ΗΛΙΑΔΗΣ. ........ (δὲν ἠκούσθη).

§222Γ. ΑΡΙΣΤΕΙΔΟΥ. Εἰς τὴν Φλώριναν ὑπάρχουν 60 οἰκογένειαι αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ φύγουν ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα.

§223ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη μία πρότασις ἐκ μέρους βουλευτῶν διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖται συγκρότησις Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς πρὸς ἐξέτασιν τῶν ζητημάτων τῆς δημοσίας τάξεως. Ἐπειδὴ ὅμως οἱ ὑπογράψαντες τὴν πρότασιν κατὰ τὸ μεγαλύτερον αὐτῶν μέρος ἀπουσιάζουν, ἡ πρότασις θεωρεῖται κατὰ τὸν Κανονισμόν, ὡς μὴ ὑποβληθεῖσα. Ἐρωτῶ τὴν Βουλήν: δέχεται νὰ λυθῇ ἡ συνεδρίασις;

§224ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα.

§225ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις. Εἰς τὴν σημερινὴν συνεδρίασιν θὰ διεξαχθῇ ἔλεγχος. (Ὥρα 0.30′ π. μ.)