1946.12.11

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 84η

Τετάρτη 11 Δεκεμβρίου 1946

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 6.15′ μ.μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Δρόσος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΔΡΟΣΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Μ. Καροῦσος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Μ. ΚΑΡΟΥΣΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ἐμμ. Κοθρῆς, καταθέτει αἴτησιν τῶν Σπύρου, Λίζας καὶ Ἀλεξάνδρας Κόττου, Δημοσίων ὑπαλλήλων, κατοίκων Ἀθηνῶν, παραπονουμένων κατὰ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Προνοίας, διότι ἀρνεῖται νὰ διατάξῃ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ἀποφάσεως τοῦ Αʹ Ἀναθεωρητικοῦ Συμβουλίου στεγάσεως, δι’ ἧς διατάσσεται ἡ ἀποστέγασις τοῦ ἀναγκαστικῶς στεγαζομένου εἰς τὴν οἰκίαν των Δ. Γραμμένου. Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Λαδᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν ἀποστράτων ὁπλιτῶν Χωροφυλακῆς, διαμαρτυρομένων δι’ ἀναστολὴν καταβολῆς χορηγουμένων βοηθημάτων των καὶ ζητεῖ ὅπως καταβληθῶσι ταῦτα συμφώνως τῷ Α. Ν. 884)37. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Πολυζωγόπουλος καὶ Ι. Γιαννόπουλος, καταθέτουν τηλεγράφημα τοῦ Δημάρχου Κατακώλου, ἀναφέροντος τὰς μεγάλας ζημίας ἃς ὑπέστη ἡ περιφέρειά του ὑπὸ τοῦ ἐνσκήψαντος σφοδροῦ κυκλῶνος, ζητεῖ δὲ τὴν λῆψιν ἀμέσων μέτρων. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ι. Λαυρεντίδης, καταθέτει ὑπόμνημα πολεμιστῶν Κρήτης, διαμαρτυρομένων κατὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 113)1946 Σ. Π. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Λαυρεντίδης, καταθέτει ἀναφορὰν Ἐπιτροπῆς ὑπαλλήλων ἐργαζομένων εἰς γραφεῖα Ἐφοδιασμοῦ Ἐπαρχιῶν, προσληφθέντων βάσει τοῦ Α. Ν. 3121) 1945, ζητούντων νομιμοποίησιν τῶν προσλήψεών των. Ὁ Πρόεδρος τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Πειραιῶς διαμαρτύρεται διὰ τὴν ὑποβληθεῖσαν πρότασιν νόμου «περὶ χορηγήσεως ἀδειῶν ἀσκήσεως Δικηγορικοῦ λειτουργήματος εἰς πρόσωπα στερούμενα προβλεπομένων κατὰ τοὺς νόμους καὶ τὴν παράδοσιν τοῦ Δικηγορικοῦ Σώματος προσόντων». Ὁ Δήμαρχος Γυθείου, ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἐμπορικοῦ Ἐπιμελητηρίου, Ἰατρικοῦ Συλλόγου καὶ λοιπῶν συλλόγων, διαμαρτύρονται διὰ τὴν ἀσκουμένην ὑπὸ ἐνίων βουλευτῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως πολεμικὴν ἐναντίον τοῦ βουλευτοῦ Λακωνίας κ. Ν. Καράμπελα, ὡς δῆθεν συνεργασθέντος μετὰ τῶν Ἰταλῶν. Διαπιστώνουν δὲ τὴν ἄκρως πατριωτικὴν στάσιν του κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς. Ὁ Σύνδεσμος Τραπεζιτικῶν ὑπαλλήλων Θεσσαλονίκης, ζητεῖ ὅπως οἱ ὑπάλληλοι τῆς διαλυθείσης Ὀθωμανικῆς Τραπέζης, ἀπορροφηθῶσιν εἰς τὰ ἑκάστοτε παρουσιαζόμενα κενὰ ἄλλων Τραπεζῶν. Ὁ Ἐμπορικὸς Σύλλογος Πειραιῶς, ὑποβάλλει ἀπόψεις τοῦ Ἐμπορικοῦ κόσμου ἐπὶ τῆς διαμορφώσεως τοῦ εἰσαγωγικοῦ ἐμπορίου τῆς Χώρας. Ἡ Γεωργικὴ Ἕνωσις Κιλκίς, διαμαρτύρεται κατὰ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας δι’ ἀπόρριψιν αἰτήσεώς της πρὸς παραχώρησιν μηχανουργικῶν ἐγκαταστάσεων εἰσαχθεισῶν ἐξ Ἀμερικῆς καὶ μὴ διατεθεισῶν παντελῶς εἰς τὴν ὡς ἄνω Ἕνωσιν. Ἡ Ἕνωσις Εἰσαγωγέων γαιανθράκων Πειραιῶς, ζητεῖ σύστασιν Ἐπιτροπῆς πρὸς ἐξέτασιν τοῦ ζητήματος περὶ εἰσαγωγῆς γαιανθράκων ἐκ τοῦ Ἐξωτερικοῦ. Οἱ κ.κ. Δ. Χέλμης (Ὑπ. Οἰκον.) καὶ Μ. Κότσιανος (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τὴν στέγασιν τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν κλπ.». Ὁ κ. Λ. Εὐταξίας (Ὑφυπ. Οἰκον.) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ συστάσεως παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Οἰκονομικῶν Ἐπιτροπῆς Μελετῶν καὶ καταρτισμοῦ Κωδίκων». Ὁ κ. Κ. Καραμανλῆς (Ὑπ. Ἐργασίας) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ συστάσεως Κλάδου Ἀσφαλίσεως κατὰ τῆς ἀσθενείας παρὰ τῷ Ταμείῳ Συντάξεως Προσωπικοῦ Η.Ε.Α.Π. καὶ Ε.Η.Ε.». Ὁ κ. Α. Παπαδῆμος (Ὑπ. Θρησκ. καὶ Ἐθν. Παιδείας) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 30 Ἀπριλίου 1946 Ν. Δ. «περὶ καταργήσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10)1944 νόμου». Ὁ κ. Δ. Παπαδημητρίου (Ὑπ. Μεταφορῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ χορηγήσεων νέων ἀδειῶν κυκλοφορίας αὐτοκινήτων ὀχημάτων καὶ οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως αὐτοκινητιστῶν». Ὁ κ. Σ. Γονατᾶς (Ὑπ. Ἀνοικοδ.) καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παροχῆς τεχνικοῦ ἐπιδόματος εἰς τὸ προσωπικὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων». Ὁ κ. Κ. Καλκάνης (Ὑπ. Δημ. Τάξεως) καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «Περὶ προαγωγῶν Ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς» καὶ 2) «περὶ τακτοποιήσεως τῆς θέσεως τῶν Ἀνθυπομοιράρχων». Ἡ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναθεωρήσεως τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων». Ἡ ἐπὶ τῆς Δημοσίας Τάξεως Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τοῦ τρόπου παρατάσεως τοῦ ὁρίου ἡλικίας τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπιβολῆς ἀναγκαστικῆς εἰσφορᾶς τῶν ἠσφαλισμένων εἰς τὸ Ταμεῖον Συντάξεως Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Ἑλλάδος (Τ.Ε.Β.Ε.) πρὸς ἐνίσχυσιν τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας τῶν Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν τῆς Ἑλλάδος». Ἡ ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας καὶ συμπληρώσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 57)1946 «περὶ ἀποσυμφορήσεως Σώματος Ἀξιωματικῶν Β. Ν. καὶ καθορισμοῦ ὀργανικῶν θέσεων Γενικῶν Ἀξιωματικῶν καὶ μαχίμων πλοιάρχων Β. Ν.». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ συστάσεως παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Οἰκονομικῶν Ἐπιτροπῆς Μελετῶν καὶ καταρτισμοῦ Κωδίκων». 2) «Περὶ παρατάσεως προθεσμίας ἀσκήσεως δικαιωμάτων Δημοσίου καὶ κωδικοποιήσεως τῆς περὶ συγκεντρώσεως τῆς περιουσίας τοῦ Δημοσίου ἰσχυούσης νομοθεσίας». 3) «Περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ τοῦ Ἐθνικοῦ Τυπογραφείου κειμένων διατάξεων» καὶ 4) «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 10)11 Μαΐου 1946 «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1172)1946 Α. Ν. «περὶ ἐπεκτάσεως τῶν διατάξεων τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1091)1946 Α. Νόμου». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Κωστόπουλος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως προθεσμίας πρὸς ὑποβολὴν δικαιολογητικῶν καὶ τὰς διατάξεις τῶν νόμων 4506)1930 καὶ 2588)1921». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Ταλιαδοῦρος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 6 Μαΐου 1946 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Α. Ν. 588 τοῦ 1945 «περὶ ὑπαγωγῆς τῶν ὑπηρεσιῶν Τουρισμοῦ κλπ.». Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Σχινᾶς καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως προθεσμίας ἀσκήσεως δικαιωμάτων Δημοσίου καὶ κωδικοποιήσεως τῶν περὶ συγκεντρώσεως τῆς περιουσίας τοῦ Δημοσίου ἰσχυούσης Νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Μπακόπουλος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας διατάξεών τινων τοῦ Κώδικος περὶ δικηγόρων καὶ ἄλλων τινων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Κασιμάτης καὶ Α. Ὀρφανίδης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας διατάξεών τινων τοῦ Κώδικος περὶ δικηγόρων καὶ ἄλλων τινων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Λαυρεντίδης, Β. Στεφανόπουλος, Δ. Κούτσικας, Χ. Καραΐσκος καὶ Δ. Πετροπουλᾶκος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας τοῦ Κώδικος περὶ δικηγόρων καὶ ἄλλων τινων διατάξεων».

§5Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑποβάλλω μίαν ἀναφορὰν σχετικῶς μὲ τὰς ὑπερωρίας τῶν ὑπαλλήλων καὶ τοῦ τεχνικοῦ προσωπικοῦ καὶ παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτή.

§6Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Συνηγορῶ καὶ ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, καὶ παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ ἀναφορά.

§7Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Ἐπερχομένων τῶν ἑορτῶν, εἶναι ἀνάγκη νὰ δοθοῦν αἱ ὑπερωρίαι τὸ ταχύτερον.

§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σχετικῶς, ἐστάλη τὸ ἔγγραφον ἀπὸ ἡμερῶν ὑπὸ τοῦ Προεδρείου εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον, διὰ νὰ ἐγκριθῇ ἡ πίστωσις διὰ τῆς ὁποίας θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκτελεσθοῦν αἱ ὑποχρεώσεις αὐταί. Καὶ σήμερον πάλιν ὑπέμνησα, ὅτι πρέπει νὰ ἐγκριθῇ τὸ ἔγγραφον.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὑπάρχει πρότασις ὑπογεγραμμένη ὑπὸ δέκα βουλευτῶν, συμφώνως πρὸς τὸν Κανονισμόν, δι’ ἧς ζητεῖται ἡ πρόταξις τῆς ὑπ’ ἀριθ. 259 ἀναφορᾶς τῶν ἐν Ἀμερικῇ Ἑλλήνων ὁμογενῶν. Ἐρωτῶ τὴν Βουλὴν ἂν δέχεται τὴν πρόταξιν.

§10ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ὁ κ. Δ. Κούτσικας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς προτασσομένης ἀναφορᾶς.

§12Δ. ΚΟΥΤΣΙΚΑΣ. Κύριοι βουλευταί, μὲ βαθυτάτην συγκίνησιν, ὁμολογῶ ὅτι, κατέθεσα, ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, τὸ ἱστορικὸν πράγματι αὐτὸ ἔγγραφον τῶν ἐν Ἀμερικῇ Ἑλλήνων ἀδελφῶν μας, τοσούτῳ μᾶλλον, καθόσον τὸ ἔγγραφον τοῦτο ἔρχεται νὰ μᾶς πιστοποιήσῃ ὅτι εἰς τὴν Ἀμερικὴν δὲν ζοῦν μόνον οἱ ἐλάχιστοι ἐκεῖνοι πατριδοκάπηλοι, οἱ ὁποῖοι ἀφοῦ ἐπώλησαν τὴν συνείδησίν τους εἰς τὴν ξενικὴν προπαγάνδαν, πωλοῦν ἤδη καὶ τὴν πατρίδα τους εἰς τοὺς προαιωνίους ἐχθρούς της, τοὺς Βουλγάρους, ἀλλ’ ὅτι ζοῦν εἰς τὴν Ἀμερικὴν καὶ τὰ γνήσια παιδιὰ τῆς Ἑλλάδος, οἱ πραγματικοὶ Ἕλληνες, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι παρ’ ὅλον ὅτι ἀπὸ μακροῦ χρόνου ζοῦν μακρὰν τῆς Πατρώας Γῆς, ἐν τούτοις οὐδ’ ἐπ’ ἐλάχιστον ἀπέβαλαν τὸ ἐθνικόν τους φρόνημα καὶ τιμοῦν τὸ Ἑλληνικὸν ὄνομα, τὸ ὁποῖον καὶ φέρουν μεθ’ ὑπερηφανείας. Κύριοι βουλευταί, οἱ Ἕλληνες τῆς Ἀμερικῆς, κατὰ μεγίστην καὶ συντριπτικὴν πλειοψηφίαν, ὅπως ἀκριβῶς συμβαίνει καὶ εἰς τὴν Μητέρα Ἑλλάδα, δὲν παρεπλανήθησαν ἀπὸ τὰ ἀπατηλὰ κηρύγματα τῆς ξένης προπαγάνδας, καὶ δὲν παρεπείσθησαν ἀπὸ τοὺς προδότας ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι προσεπάθησαν νὰ πείσουν καὶ αὐτοὺς κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον, ποὺ προσεπάθησαν νὰ πείσουν καὶ ἡμᾶς, ὅτι ἡ μεγαλυτέρα πρᾶξις ποὺ καθιστᾶ καὶ πλέον ἄξιον ἕναν ἄνθρωπον, εἶναι τὸ νὰ προδίδῃ τὴν Πατρίδα του! Δὲν ἐλησμόνησαν οἱ Ἕλληνες τῆς Ἀμερικῆς ὅτι ἡ Ἑλλάς, ποὺ τοὺς ἐγέννησε καὶ τοὺς ἀνέθρεψεν, ἂν εἰς τὴν παλαιοτέραν ἐποχὴν ἐγέννησεν ἕναν Ἐφιάλτην καὶ εἰς τὴν σημερινὴν ἐποχήν μας ἕνα Ζαχαριάδην, εἶναι ἐν τοσούτῳ ἡ χώρα ποὺ ἐγέννησε τὸν Περικλῆν, τὸν Μιλτιάδην καὶ τὸν Θεμιστοκλῆν· δὲν ἐλησμόνησαν οὐδὲ θὰ λησμονήσουν οἱ Ἕλληνες τῆς Ἀμερικῆς ὅτι ἡ Ἑλλὰς δὲν ἔπαυσε νὰ γεννᾷ ἥρωας σἂν τὸν Κολοκοτρώνη καὶ τὸν Μιαούλη, καὶ ὅτι ἡ Ἁγία αὐτὴ χώρα ἡ Αἰωνία Ἑλλάς, ποὺ εἶναι καὶ δική τους Πατρίδα, ἐγέννησε τοὺς Θρυλικοὺς ἐκείνους ἥρωας τῆς Πίνδου καὶ τῶν Ἀλβανικῶν Βουνῶν, οἱ ὁποῖοι ἀπεδείχθησαν πανθομολογουμένως, οἱ πρωταθληταὶ τῆς νίκης τοῦ σημερινοῦ Παγκοσμίου Πολέμου, καὶ οἱ ὁποῖοι, διὰ τῆς λόγχης των, ἔγραψαν τὴν λαμπροτέραν καὶ τὴν ἐνδοξοτέραν σελίδα τῆς παγκοσμίου ἱστορίας. Ἂς στρέψωμεν, κύριοι βουλευταί, εὐγνώμονα τὴν σκέψίν μας, τὴν στιγμὴν ταύτην, πρὸς τὴν φίλην καὶ σύμμαχον χώραν τῆς ὑπερατλαντικῆς Δημοκρατίας, ὅπου, οἱ ὅμαιμοι ἀδελφοί μας, ἀγωνίζονται τὸν ἴδιον μὲ ἡμᾶς ἀγῶνα, διὰ τὴν δικαίωσιν τῶν πόθων τοῦ Ἔθνους μας καὶ τῶν θυσιῶν τοῦ Λαοῦ μας, καὶ ἂς εὐχηθῶμεν ὅπως, ὁ Πρωθυπουργὸς τῆς χώρας μας, Ἀπόστολος τοῦ Ἔθνους μας καὶ ἀντιπρόσωπος τοῦ Λαοῦ μας, ἔχῃ συμπαραστάτας καὶ βοηθούς του, εἰς τὴν ὑψίστην ταύτην Ἐθνικὴν ἀποστολήν του, τοὺς ἐν Ἀμερικῇ Ἕλληνας ἀδελφούς μας, καὶ ἂς ἐλπίσωμεν, ὅτι, εἰς τὸν φίλον καὶ σύμμαχον Λαὸν τῆς Κραταιοτάτης Ἀμερικῆς καὶ τοὺς ἡγέτας αὐτοῦ, θὰ εὕρῃ τοὺς προστάτας τοῦ δυστυχοῦντος Λαοῦ μας, καὶ τοὺς θερμοὺς ὑποστηρικτὰς τῶν δικαιοτάτων, ἄλλωστε, Ἐθνικῶν ἀπαιτήσεών μας, καὶ ἂς ἀναφωνήσωμεν: Ζήτω ἡ Ἀμερική. Ζήτω ἡ Ἑλλάς. (Χειροκροτήματα ἐξ ὅλης τῆς αἰθούσης καὶ τῶν θεωρείων).

§13Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Τὸ ἔγγραφον τὸ ὁποῖον κατετέθη ἐκ μέρους τοῦ συναδέλφου κ. Κούτσικα, εἶναι ἄξιον πάσης προσοχῆς, διότι ἀποδεικνύει τὸν ψυχικὸν πλοῦτον καὶ τὰ πατριωτικὰ αἰσθήματα τῶν Ἑλλήνων τῆς Ἀμερικῆς καὶ τὴν Ἐθνικὴν αὐτῶν ὑπερηφάνειαν. Θὰ ἐπεθύμουν κ. Πρόεδρε τὸ ἔγγραφον αὐτὸ νὰ ἀναγνωσθῇ εἰς τὴν Βουλήν, διὰ νὰ χειροκροτήσῃ ἡ Βουλὴ τὰ αἰσθήματα τῶν Ἑλλήνων τῆς Ἀμερικῆς, οἱ ὁποῖοι καίτοι εὑρίσκονται ἐπὶ πολλὰ ἔτη μακρὰν τῆς Πατρίδος δὲν ἀπέβαλον τὸ πατριωτικὸν αἴσθημα καὶ διατηροῦν ἀμείωτον τὸν Ἐθνισμόν των. (Χειροκροτήματα).

§14Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἔζησα, κύριε Πρόεδρε, δύο ἔτη μεταξὺ τῶν Ἑλλήνων τῆς Ἀμερικῆς καὶ δύναμαι νὰ πιστοποιήσω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ὅτι εἶναι ἄξια τέκνα τῆς Πατρίδος, καὶ δύναμαι ἀκόμη νὰ πιστοποιήσω ὅτι ἀκριβῶς διότι εἶναι Ἕλληνες ἔχουν γίνει ἐκεῖ δεκτοὶ μὲ ἰδιαιτέραν στοργὴν ἀπὸ τὸν κόσμον ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ τὸν λαὸν τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς. Ἡ Ἑλληνομάθεια εἰς τὴν Μεγάλην ἐκείνην Δημοκρατίαν θεωρεῖται μεγάλη ἀρετή, κύριε Πρόεδρε. Ὁ μέγας Πρύτανις τοῦ Πανεπιστημίου τῆς Κολούμβια τοῦ μεγαλυτέρου Πανεπιστημίου τοῦ κόσμου ὁ Ν. Μπότλερ εἶπεν εἰς πανηγυρικὸν λόγον εἰς τὸ Πανεπιστήμιον: «Ἡ Ἑλληνομάθεια εἶναι ἡ ὑψίστη πρόοδος τῆς ἀνθρωπότητος, ἐὰν ἡ ἀνθρωπότης ἐγκαταλείψῃ τὴν ἑλληνομάθειαν θὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὴν βαρβαρότητα». Αὐτῆς τῆς Πατρίδος τέκνα εἶναι οἱ ἄποικοι εἰς τὴν Ἀμερικὴν καὶ μόνον ἀπὸ τὴν σκέψιν πρὸς τὴν μεγάλην Πατρίδα μας ἀναφωνῶ: «Ζήτω ἡ μεγάλη Δημοκρατία τῆς Ἀμερικῆς». (Χειροκροτήματα).

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ἀθανασίου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν διάλυσιν ἢ μὴ τῆς ἀντεθνικῆς ὀργανώσεως «Ἐθνικὴ Ἀλληλεγγύη».

§16Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν ἡ Κυβέρνησις ποῖα μέτρα σκέπτεται νὰ λάβῃ κατὰ τῆς δῆθεν «Ἐθνικῆς Ἀλληλεγγύης». Λόγοι τυπικοὶ καὶ οὐσιαστικοὶ ἐπιβάλλουν τὴν ἐνέργειαν τῆς διαλύσεως εἰς τὴν Κυβέρνησιν τῆς ὀργανώσεως αὐτῆς, ἡ ὁποία κάμει ἀντεθνικὴν προπαγάνδαν, ἐπιδιώκει τὴν ἀνατροπὴν τοῦ κοινωνικοῦ συστήματος καὶ προσελκύει τοὺς ἀφελεῖς εἰς τὸν Κομμουνισμὸν κάμνει δὲ πρὸς τοῦτο σχετικοὺς ἐράνους. Θὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν νὰ μᾶς πληροφορήσῃ ἐὰν σκέπτεται καὶ ἐὰν πρέπει νὰ διαλύσῃ τὴν «Ἐθνικὴν Ἀλληλεγγύην».

§17Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Σχετικῶς ἠρωτήθη ὁ Εἰσαγγελεὺς τοῦ Ἀρείου Πάγου ὁ ὁποῖος ἔχει στείλει τὸ πόρισμά του ἤδη, θὰ μελετηθῇ καὶ θὰ ληφθοῦν τὰ ἀνάλογα μέτρα.

§18Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Διὰ νὰ σταλῇ εἰς τὸν διάβολον ὁ Ζαχαριάδης χρειάζεται καὶ γνωμοδότησις;

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ἀθανασίου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα δέον νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις ὑπὲρ τῆς Ἠπείρου καὶ εἰδικώτερον ὑπὲρ τῆς Θεσπρωτίας.

§20Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ. Κατὰ τὴν χθεσινὴν συνεδρίασιν μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ εἴπω ὅτι ἀγνοεῖται ὑπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους ἡ Θεσπρωτία. Ἡ Κυβέρνησις προκειμένου νὰ λάβῃ ὡρισμένα μέτρα ἀγνοεῖ τελείως τὴν Ἤπειρον καὶ εἰδικώτερον τὴν Θεσπρωτίαν. Τὸ παράπονόν μας εἶναι ὅτι οὐδὲν διατίθεται διὰ τὴν Ἤπειρον, ἀεροπλάνα διατίθενται διὰ τὴν Βόρειον Ἑλλάδα καὶ Κρήτην ὄχι ὅμως καὶ διὰ τὴν Ἤπειρον. Διὰ νοσοκομεῖα διατίθενται 77 ἑκατομμύρια διὰ τὴν Ἤπειρον ἐνῷ διὰ τὴν Πελοπόννησον διατίθεται 1 δισ. 300 ἑκατομμύρια. Διὰ στέγαστρα γίνεται ἐργασία τῶν 74% τῆς ὅλης ἐργασίας εἰς τὴν Πελοπόννησον ἐνῷ διὰ τὴν Ἤπειρον μόνον τὰ 20%. Διὰ τὰ σχολεῖα διατίθενται ὀλιγώτεροι διδάσκαλοι παρὰ ἀλλοῦ. Τὸ Γυμνάσιον Ἡγουμενίτσης ἔχει ἕνα καθηγητὴν καὶ μόνον τοῦ ἑτέρου τεθέντος εἰς διαθεσιμότητα. Ἡ περιφέρεια Φιλιατῶν ἔχει ἀνάγκην 42 διδασκάλων καὶ ὁ κύριος Ὑπουργὸς διέθεσε μόνον 5. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους εἴμεθα ἐγκαταλελειμμένοι. Τὸ Πρωτοδικεῖον ἔπρεπε νὰ λειτουργήσῃ τὴν 1ην Μαΐου καὶ μέχρι σήμερα δὲν ἐλειτούργησε, μαθαίνω δὲ ὅτι ὁ διορισθεὶς Πρόεδρος Πρωτοδικῶν ἀπειλεῖ παραίτησιν ἐὰν ἐπιμείνῃ ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης νὰ πάῃ εἰς τὴν θέσιν του εἰς τὴν Θεσπρωτίαν. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους παρακαλῶ τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας νὰ μὲ πληροφορήσῃ ἐὰν σκέπτεται νὰ τοποθετήσῃ καθηγητὰς εἰς τὸ γυμνάσιον Ἡγουμενίτσης ἢ ἐὰν θὰ πρέπει νὰ μείνωμεν εἰς τὸ περιθώριον.

§21Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Σᾶς τὰ εἶπον προφορικῶς ποὺ ἤλθατε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Ι. Λαμπρόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν διαβάθμισιν τῶν ἐκπαιδευτικῶν Μακεδονίας.

§23Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Πολλοὶ τῶν ἐπιθεωρητῶν Δημοτικῶν σχολείων Μακεδονίας ἔχουν βαθμὸν κατώτερον τῶν διδασκάλων καὶ διδασκαλισσῶν. Δὲν νομίζω ὅτι δύνανται νὰ ἐπιτελέσουν τὰ καθήκοντά των καὶ ἀντιβαίνει πρὸς πᾶσαν ἰδέαν τῆς ἱεραρχίας, οἱ προϊστάμενοι νὰ ἔχουν κατώτερον βαθμὸν ἀπὸ τοὺς ὑφισταμένους. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας νὰ φροντίσῃ νὰ ἀρθῇ ἡ ἀδικία αὐτή.

§24Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Θὰ ληφθῇ νομοθετικὴ μέριμνα συντόμως.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Καλλίας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὸν Μητροπολίτην Παντελεήμονα.

§26Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Ἡ ἐρώτησις ἔχασε πλέον τὴν ἐπικαιρότητά της διότι ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Παντελεήμων ἐτοποθετήθη εἰς Χίον. Πάντως ἕνα εἶναι γεγονὸς ὅτι ὁλόκληρος ἡ περιφέρεια εἰς τὴν ὁποίαν ὑπηρέτησε ἐπὶ δύο 10ετηρίδας θὰ ἐνθυμῆτε μὲ συγκίνησιν καὶ εὐγνωμοσύνην τὸν Ἱεράρχην ὁ ὁποῖος τόσας προσέφερεν ὑπηρεσίας, λυπεῖται δὲ βαθύτατα διότι ἐστερήθη τοῦ Μητροπολίτου τούτου ἔστω καὶ ἂν ἐτοποθετήθη εἰς μίαν μεγάλην Μητρόπολιν ὅπως τῆς Χίου.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Καραΐσκος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν προαγωγὴν εἰς τὸν ἀμέσως ἀνώτερον βαθμὸν τῶν ἀνδραγαθησάντων ὀργάνων τῆς Χωροφυλακῆς κατὰ τὸ κίνημα τοῦ Δεκεμβρίου.

§28Χ. ΚΑΡΑΪΣΚΟΣ. ........ (ὁμιλεῖ ἀπὸ τῆς θέσεώς του καὶ δὲν ἀκούεται).

§29Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Ἡ Χωροφυλακὴ ἐπέδειξε πράγματι μίαν δρᾶσιν ἀπαράμιλλον. Ἡ Κυβέρνησις κατανοεῖ ἀπολύτως τὰ σχετιζόμενα μὲ τὴν Χωροφυλακὴν ζητήματα καὶ θεωρεῖ ὑποχρέωσίν της νὰ παράσχῃ κάθε ἀνάλογον ἀμοιβὴν πρὸς τοὺς ἐξακολουθητικῶς δρῶντας χωροφύλακας. Πρὸς τοῦτο καὶ προαγωγὰς ἐπ’ ἀνδραγαθίᾳ ἐνεργεῖ καὶ εὐαρεσκείας δίδει καὶ μετάλλια, ἐν τῇ πεποιθήσει ὅτι ἐκπληροῖ καθῆκον ἐπιβεβλημένον. Ἐκτὸς τούτων ὅμως δίδεται ὁ βαθμὸς τοῦ ἀνθυπασπιστοῦ διὰ τοὺς φονευθέντας χωροφύλακας, ὡς καὶ ἓξ μισθοὶ εἰς τὴν σύζυγον καὶ τὰ τέκνα. Νὰ εἶναι βεβαία ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ πράξῃ τὸ καθῆκον της ἀποδίδουσα δικαιοσύνην εἰς τὴν Χωροφυλακήν.

§30Σ. ΜΠΙΝΟΠΟΥΛΟΣ. Συνιστῶ ἐκθύμως τὴν ἐρώτησιν τοῦ κυρίου συναδέλφου καὶ προσθέτω ὅτι αἱ ὑπηρεσίαι διὰ τὴν παροχὴν τῶν συντάξεων εἰς τοὺς χωροφύλακας βραδύνουν πολύ.

§31Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Συνέστησα εἰδικὴν ὑπηρεσίαν ὅπως ἐπισπευθοῦν αἱ συντάξεις. Ἐπὶ πλέον θὰ παρέξωμεν πᾶσαν ἐπὶ πλέον ἀρωγὴν ἐκ τῶν Ταμείων Ἀλληλοβοηθείας. Ταῦτα ἀποτελοῦν τὸ κυριώτατον μέλημά μου.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Καλλιγκάτσης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν καθυστέρησιν τῆς ἀπαντήσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος εἰς ἐρωτήσεις βουλευτῶν.

§33Π. ΚΑΛΛΙΓΚΑΤΣΗΣ. Ἔχω νὰ ὑποβάλω τὸ ἑξῆς παράπονον ὅτι ἡ ἐρώτησίς μου ἢ μᾶλλον ἡ παράκλησίς μου πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Βορείου Ἑλλάδος ὑπεβλήθη πρὸ 3μήνου καὶ δὲν ἦτο εὔκολον εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος δὲν εὑρίσκεται δυστυχῶς ἐδῶ διὰ νὰ ἀπαντήσῃ, νὰ μᾶς ἀπαντήσῃ ἐγγράφως διότι ἐζήτησα καὶ ὡρισμένα στοιχεῖα. Παρατηροῦμεν πλήρη ἀδιαφορίαν ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἰς τὸ νὰ ἀπαντᾷ εἰς τοὺς κυρίους βουλευτὰς οἱ ὁποῖοι ζητοῦν ὡρισμένας πληροφορίας. Παρακαλῶ νὰ διαβιβάσητε τὴν παράκλησιν νὰ ἀπαντᾷ εἰς τοὺς κυρίους βουλευτάς.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας διὰ τὰς ἀνα-

φορὰς καὶ ἐρωτήσεις, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου ψηφίσματος «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 15 τοῦ Α. Ν. 533)45».

§35Χ. ΛΑΔΑΣ. Τὸ σχέδιον ψηφίσματος περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 15 τοῦ Α. Ν. 533 τοῦ 1945 κατὰ βάσιν εἶναι ὀρθόν. Διότι δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι δὲν πρέπει νὰ ταλαιπωροῦνται τὰ ἀκροατήρια μὲ ὑποθέσεις αἱ ὁποῖαι ἐκ πρώτης ὄψεως εἶναι....

§36Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Εἶναι λανθασμένη ἡ διατύπωσις τὸ σωστὸν εἶναι: «κατ’ ἐξαίρεσιν.... ... (ἀναγινώσκει)...........».

§37Χ. ΛΑΔΑΣ. Αὐτὴ βέβαια εἶναι ἡ καλυτέρα διατύπωσις. Ἀλλὰ πάλιν παραμένει κενὸν τὸ ἑξῆς ζήτημα: Ἐπιτρέπεται ἡ ἀνακοπή. Εἰς ποῖον ὅμως; Εἰς τὸν ἐπίτροπον; Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἐπιτρέπεται καὶ εἰς τὸν ἐπίτροπον καὶ εἰς τὸν κατηγορούμενον.

§38Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Τὸ ἔχω προσθέσει. Δηλαδὴ ἐπιτρέπεται καὶ εἰς τὸν ἐπίτροπον καὶ εἰς τὸν κατηγορούμενον ἀνακοπή.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Θεοφανόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§40Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπὸ κρίσιν ψήφισμα, σκοπεῖ τὴν προσθήκην, εἰς τὸ ἄρθρον 15 τοῦ νόμου 533, τῆς διατάξεως, τὴν ὁποίαν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Λαδᾶς ἀνέγνωσεν. Εἶναι ὅμως ἀνάγκη νὰ γνωρίσω εἰς τὴν Βουλὴν τί εἶναι, ὁ νόμος 533. Εἶναι μία κωδικοποίησις τῆς γνωστῆς εἰς ὅλους Πράξεως ὑπ’ ἀριθ. 6 τοῦ Ἰανουαρίου τοῦ 1945, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν ἐπιβολὴν κυρώσεων, εἰς τοὺς συνεργασθέντας μετὰ τοῦ ἐχθροῦ. Ἐκεῖ ὑπάρχει ἓν ἄρθρον 15, τὸ ὁποῖον λέγει, ὅτι κατὰ τῶν βουλευμάτων τοῦ εἰδικοῦ Δικαστηρίου, δὲν ἐπιτρέπεται οὐδὲν ἔνδικον μέσον. Τὸ ὑπὸ κρίσιν ψήφισμα προσθέτει μίαν προσθήκην, ἡ ὁποία ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω ὅτι εἶναι ὀρθὴ ἀπολύτως, ἀλλὰ εἶναι ὑπὲρ τὸ μέτρον συνεσταλμένη. Εἶναι γνωστὸν εἰς ὅλους μας καὶ εἰς τοὺς νομικοὺς καὶ εἰς τοὺς μὴ νομικοὺς ὅτι μέρος καὶ στοιχεῖον τοῦ Ὀργανισμοῦ μας καὶ ὅλων μας, τοῦ Ἕλληνος ἰδίως, εἶναι, ὅτι ἐὰν ἐκρίθη ἀπὸ ἕνα δικαστήριον ὁ Ἕλλην, θέλει δεύτερον Δικαστήριον. Τὴν ἰδιότητα αὐτὴν τὴν φυσικὴν τοῦ Ἕλληνος, τὴν ἀνεγνώρισεν ὁ Ἕλλην νομοθέτης ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς Ἀπελευθερώσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους, ἀπὸ 140 ἐτῶν καὶ πλέον. Καὶ εἶπεν, ὅτι κατὰ παντὸς βουλεύματος τοῦ Συμβουλίου τῶν Πλημμελειοδικῶν, ἐπιτρέπεται ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου τῶν Ἐφετῶν ἀνακοπή. Ἦλθε λοιπὸν ἡ Συντακτικὴ Πρᾶξις τοῦ 1945, ἡ ὑπ’ ἀριθ. 6, ὑπὸ συνθήκας διαφόρους ἐκδοθεῖσα καὶ εἶπεν ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται ἀνακοπὴ εἰς οὐδεμίαν περίστασιν καὶ ὄχι μόνον ἀνακοπή, ἀλλὰ οὐδὲν τακτικὸν καὶ ἔκτακτον μέσον, οὔτε ἔφεσις, οὔτε ἀναίρεσις.

§41Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Εἶναι ἀνάλογον μὲ τὸ ψήφισμα τῆς ἐξυγιάνσεως καὶ τὸ ἕνα τὸ ἔκαναν αὐστηρότερον καὶ τὸ ἄλλο ἐπιεικέστερον.

§42Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ μοῦ ἐδίδετο τὸ δικαίωμα, νὰ ὑποβάλλω ὑπὸ τὴν κρίσιν ὑμῶν, κάπως ἐκτενέστερον καὶ ἀνταποκρινομένην εἰς τὴν πραγματικὴν Δικαιοσύνην, τὴν διόρθωσιν αὐτήν, καὶ τὴν βελτίωσιν, καὶ νὰ εἴπωμεν, κύριοι βουλευταί, κατὰ παντὸς βουλεύματος τοῦ εἰδικοῦ Δικαστηρίου, ἂν θέλετε νὰ τὸ περιορίσωμεν καὶ ἐδῶ, παραπεμπτικοῦ βουλεύματος, νὰ ἐπιτρέπεται ἀνακοπή, ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου τῶν Ἐφετῶν. Τοῦτο εἶναι μία διάταξις τῆς Ποινικῆς Δικονομίας, ἐν ἐνεργείᾳ ὑφισταμένη, τεθεῖσα ὅμως ἐν ἀργίᾳ καὶ νεκρωθεῖσα δι’ ὡρισμένην κατηγορίαν ἀνθρώπων. Κύριοι, ἀναγνωρίζω ὅτι ἴσως εἰς τὰς ἡμέρας εἰς τὰς ὁποίας εὑρισκόμεθα, εἶναι παραμονὴ τοῦ τέρματος τῶν ἐργασιῶν τοῦ Κοινοβουλίου, ἴσως νὰ μὴ εἶναι κατάλληλος ὁ χρόνος διὰ τοιαύτας συζητήσεις, μολογότι τροποποιήσεις τινες, τὰς ὁποίας προτείνω, δὲν εἶναι παρὰ μία σταγὼν εἰς τὸ πέλαγος τῆς ἀναρχίας, τῆς ἀνομίας καὶ τῆς Ἀντισυνταγματικότητος. Δι’ αὐτὸ θὰ ἤθελα νὰ παραιτηθῶ πάσης εἰσηγήσεως ἐπὶ μερικῶν τροποποιήσεων, τὰς ὁποίας ἔχω ἐδῶ. Ὄχι μόνον, διότι τὸν χρόνον ἴσως δὲν εὑρίσκω κατάλληλον, ἀλλὰ ὀφείλω νὰ σᾶς ὁμολογήσω, ὅτι ὁσάκις ἀνέρχομαι εἰς τὸ βῆμα αὐτό, κατέχομαι ἀπὸ μίαν συστολήν. Ἡ συστολή μου αὐτή, εἶναι μεγίστη, ἐὰν πρόκειται νὰ κάμω εἰσήγησιν τῶν τροποποιήσεων, τὰς ὁποίας ὑποβάλλω πρὸς τὴν Βουλήν. Διότι ἡ εἰσήγησις τῶν τροποποιήσεων αὐτῶν, θὰ μὲ φέρῃ εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ καταγγείλω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὅτι ἀπὸ τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1945, καθ’ ἑκάστην ἡμέραν καὶ ὥραν, πλὴν τῶν Κυριακῶν, παραβιάζονται ὄχι μία, ὄχι δύο, ἀλλὰ κατὰ τὴν ὁμολογίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης καὶ τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἐννέα Συνταγματικαὶ διατάξεις θεμελιώδεις, ἐκ τῶν ὁποίων τινὲς εἶναι ὑπερθεμελιώδεις. Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ παρακολουθῶ μεταξὺ τῶν ἄλλων βουλευτῶν, τακτικῶς, τὰς συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς, ἀντιλαμβάνομαι τὴν μεγάλην εὐθιξίαν, τὴν ὁποίαν ἔχει τὸ Σῶμα ὅταν ἀκροᾶται γενομένας παραβάσεις τῶν νόμων καὶ περισσότερον παραβάσεις τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον εἶναι σὰρξ καὶ δημιούργημα τῶν περισσοτέρων ἐξ ἡμῶν. Καὶ δι’ αὐτὸ εὑρίσκω τόσον βαθέως δικαιολογημένην πᾶσαν προσοχὴν περὶ τὴν διαφύλαξιν αὐτοῦ. Ὅταν διὰ πρώτην φορὰν ἠκροάσθημεν τῶν ἀγορεύσεων αὐτῶν, ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι ὁ σεβασμός μου, πρὸς τὸ Σῶμα ηὐξήθη περισσότερον. Ἐνθυμοῦμαι, ὅτι πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν, εἰς ἕνα νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ὑπέβαλεν ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐπρόκειτο περὶ τοῦ 14 ἄρθρου τοῦ Συντάγματος, περὶ Τύπου, κατὰ τὸ ὁποῖον νομοσχέδιον, δὲν ἐπρόκειτο τίποτε ἄλλο παρά, ὄχι νὰ καταργηθῇ διάταξις τοῦ Συντάγματος, ὄχι νὰ τροποποιηθῇ, ἀλλὰ νὰ ὑποβληθῇ, μία προσθήκη εἰς τὸ ἄρθρον 14, διὰ νὰ φιμωθοῦν τὰ στόματα τύπου κακῶς χειριζομένου τὴν πένναν εἰς τὰς περιστάσεις αὐτὰς τὰς σημερινάς, δόκιμοι, ἀξιόλογοι, σεβαστοὶ πληρεξούσιοι καὶ ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων ἀνῆλθον ἐπὶ τοῦ βήματος τούτου, διὰ νὰ ἐκφράσουν τοὺς φόβους των μήπως μία τῶν διατάξεων, ἀφορῶσα τὸν τύπον, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιφέρῃ ζημίαν, εἰς μίαν τῶν μεγαλυτέρων Ἐλευθεριῶν καὶ ἐγγυήσεων, ὡς εἶναι ὁ Τύπος. Ὅταν ἐπίσης ἡ ἐπιτροπὴ ἐξουσιοδοτήσεως συνεζήτει ἕνα νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου ἐπεβάλετο δαπάνη καὶ ἐνῷ ὑπῆρχεν ἡ ἔκθεσις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, δὲν ὑπῆρχεν ἡ ἔκθεσις τοῦ Ὑπουργοῦ, ὁ διακεκριμένος φίλος μου καὶ σεβαστὸς ἰδιαιτέρως εἰς ἐμὲ συνάδελφος κύριος Βαμβέτσος, ἐπὶ τοσοῦτον διεμαρτυρήθη, ὥστε ἐζήτησε καὶ τὸν ἠκολούθησεν ἡ Ἐπιτροπὴ Ἐξουσιοδοτήσεως, τὴν ἐμφάνισιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, διὰ νὰ δικαιολογηθῇ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ τίνα λόγον δὲν ὑπέβαλε τὸ νομοσχέδιον συμφώνως μὲ τὰς διατάξεις τοῦ Συντάγματος. Ὅταν λοιπὸν ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τόσην μεγάλην εὐθιξίαν τοῦ Σώματος, θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ θεωρήσω, ὅτι δὲν εἶναι κατάλληλος ὁ χρόνος, μίας τοιαύτης καταγγελίας ἐνώπιον τοῦ Σώματος, ὅταν παραβιάζονται 8 ἕως 9 διατάξεις τοῦ Συντάγματος καθημερινῶς ἀπὸ τοῦ 1945 καὶ ἐπεφυλάχθην νὰ κάμω τὴν εἰσήγησιν τοῦ θέματος αὐτοῦ ὄχι εἰς τὰς σημερινὰς βελτιώσεις, τὰς ὁποίας προτείνω, ἀλλὰ εἰς εἰδικὸν θέμα, τὸ ὁποῖον θὰ φέρῃ ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις διὰ ψηφίσματος, τὸ ὁποῖον ἔχει κατατεθῆ, ἀλλὰ δὲν ἔλαβεν τὴν σειράν του πρὸς συζήτησιν. Δι’ αὐτὸ μόνον θὰ σᾶς ζητήσω τὴν ἄδειαν νὰ ὑποβάλω ξηρῶς τὰς τροποποιήσεις τὰς ὁποίας ἐνόμισα ἐπιβεβλημένας. Θὰ σᾶς ἤμην ὑπόχρεως νὰ μοῦ παραχωρήσητε δύο λεπτά, ἵνα σᾶς ἀναγνώσω τὰς τροποποιήσεις αὐτάς. Δὲν διστάζω νὰ σᾶς εἴπω ὅτι εἶναι ἀντιγραφὴ τροποποιήσεων, τὰς ὁποίας ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἐπρότεινε καὶ ὑπέβαλεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Εἶναι ὅμως ἀπολύτως ὀρθαὶ καὶ τὰς υἱοθετῶ καὶ θὰ ἤμην εὐτυχὴς ἐὰν καὶ ἡ Βουλὴ υἱοθετήσῃ τὰς τροποποιήσεις αὐτάς. Ἔχουν αὗται ὡς ἑξῆς: Ἐπίσης θὰ σᾶς ζητήσω τὴν ἄδειαν νὰ ἀρχίσω ἀπὸ τὴν τελευταίαν τροποποίησιν. Κύριοι, δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ εἶσθε δικηγόροι, ἄνθρωποι εἴμεθα καὶ ὅλοι εἶναι δυνατὸν νὰ κληθῶμεν εἰς τὸ δικαστήριον, βεβαίως δὲν μπορῶ νὰ εἴπω εἰς τὸ Εἰδικόν, ἀλλὰ εἰς τὸ Δικαστήριον ὅλοι μπορεῖ νὰ πᾶμε. Τὴν ὥραν ὅμως ποὺ πηγαίνομεν εἰς τὸ δικαστήριον, μπορεῖ νὰ μᾶς συμβῇ ἓν ἀτύχημα τροχιοδρομικὸν ἢ οἱονδήποτε ἄλλο ἀτύχημα καὶ δικαζόμεθα ἐρήμην. Κανενὸς δὲν ἐπέρασεν ἡ ἰδέα ὅτι δὲν μπορεῖ νὰ κάμῃ ἀνακοπήν. Καὶ ὅταν πρόκειται περὶ ἑνὸς πλημμελήματος ἐπιβάλλοντος ποινὴν ἑνὸς ἔτους, δύο μηνῶν, τριῶν ἡμερῶν κλπ. Ἐδῶ, κύριοι, ποὺ πρόκειται περὶ παραβάσεων αἱ ὁποῖαι συνεπάγονται ποινὴν θανάτου, ποινὴν εἴκοσι ἐτῶν, δέκα πέντε ἐτῶν, δέκα ἐτῶν, δὲν ἐπιτρέπεται ἀνακοπή. Δι’ αὐτὸ λέγω τὸ ἑξῆς εἰς τὴν τροποποίησιν αὐτήν. Εἶναι τροποποίησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, ὁ ὁποῖος μὲ συγχωρεῖ ἂν τὸν ἐπρόλαβα καὶ τὸ ἔργον του τὸ οἰκειοποιοῦμαι, εἶναι ὅμως ἔργον ἰδικόν του καὶ πρὸς τιμὴν του καὶ ὄχι πρὸς ἰδικήν μου. Λέγω λοιπὸν τὸ ἑξῆς: «(ἀναγινώσκει) ἂν ὁ κατηγορούμενος κατεδικάσθη ἐρήμην» αὐτὸ εἶναι γνωστὸν εἰς ὅλην τὴν δικονομίαν δι’ οἱονδήποτε ἄνθρωπον ὁ ὁποῖος θὰ δικασθῇ, διότι ἦσο εἰς τὸ ἐξωτερικὸν κύριε καὶ εἰσήχθη ἡ δίκη σου, δικάζεσαι εἴκοσι ἔτη, διότι δὲν σοῦ ἐκοινοποιήθη τὸ χαρτὶ δικάζεσαι δέκα πέντε ἔτη. Δὲν νομίζω ὅτι ὑπάρχει κανεὶς ὁ ὁποῖος νὰ ἔχῃ ἀντίθετον γνώμην.

§43Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Ἐπιεικὴς προστασία τῶν δοσιλόγων.

§44Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἀπέφυγον μετ’ ἰδιαιτέρας προσοχῆς καὶ τὸ ὄνομα νὰ ἀναφέρω. Ἔχω ἐκπεφρασμένην γνώμην τὴν ὁποίαν δὲν διστάζω νὰ ἀναφέρω. Ἀλλ’ ἐπειδὴ μοῦ ἐδώσατε τὴν ἀφορμὴν θὰ σᾶς εἴπω ὅτι θὰ ὁμιλήσω εἰς τὴν Βουλὴν διὰ νὰ διαγραφῇ ἡ λέξις τοῦ δοσιλογισμοῦ, ἡ ὁποία εἶναι λέξις τὴν ὁποίαν μετὰ τῆς συνήθους του πανουργίας ἐνεκόλαψεν ὁ κομμουνισμός. (Χειροκροτήματα) εἰς τὸ στῆθος τῶν Ἑλλήνων καὶ ἰδιαιτέρως τῆς ἀστικῆς τάξεως, διὰ νὰ ἀμαυρώσῃ τὰς θυσίας καὶ τοὺς ἀγῶνας τῶν Ἑλλήνων καὶ τῆς Ἑλλάδος καὶ διὰ νὰ δείξῃ εἰς τὸν ἔξω κόσμον ὅτι ὁ τόπος αὐτὸς δεῖ δόξης ἐκ τῆς εὐγενοῦς ἁμίλλης, εἶναι τόπος τῆς προδοσίας καὶ τῶν προδοτῶν. Θὰ ἤμην εὐτυχὴς ἂν πείσω ὅλους τοὺς κ. κ. πληρεξουσίους εἰς τὸ νὰ διαγραφῇ ἡ λέξις αὐτὴ ἡ ὁποία ὡδήγησεν εἰς τὰς φυλακὰς ἐντίμους ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι ἐδικάσθησαν κατὰ τρόπον ἐπιτήδειον χαλκευθέντα ὑπὸ τῶν κομμουνιστῶν μὲ μηνύσεις ἀνωνύμους, ἀξιωματικοὺς παρασχόντας ὑπηρεσίας εἰς τὸν τόπον καὶ οἰκοδομήσαντας τὸ σύγχρονον οἰκοδόμημα τῆς ἑλληνικῆς δόξης. Εἶναι ἀνάγκη νὰ τονίσω, διὰ νὰ μὴ ὑποπέσω εἰς οὐδενὸς τὴν διαβολήν, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ προσώπων. Θὰ ἦτο ἄπορον νὰ ἰσχυρισθῇ κανεὶς ὅτι κατὰ τὸ διάστημα τοῦ σκότους καὶ τῆς δουλείας δὲν ὑπῆρξαν οἱ πταίσαντες, οἱ ἀδικήσαντες, οἱ ἐγκληματίσαντες. Ναί, νὰ δικασθοῦν. Νὰ δικασθοῦν αὐστηρότερον παντὸς ἄλλου, ἀλλὰ νὰ δικασθοῦν μὲ τὰ καθιερωμένα ὑπὸ τοῦ Συντάγματος δικαστήρια καὶ τὰ κατὰ τὸν νόμον ἔνδικα μέσα.

§45Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Καὶ ὅμως τὸ ψήφισμα, τὸ ὁποῖον ἔφερεν ἡ Κυβέρνησις, τὸ ἀπέσυρε.

§46Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶμαι ἐξ ἐκείνων, ὁ ὁποῖος θὰ ἔλεγε νὰ τιμωρηθοῦν ἔστω καὶ ὀλιγώτερον αὐστηρῶς, ἀλλὰ εἶμαι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ὑποστηρίζω ὅτι ἐξ οὐδενὸς λόγου ἐπιτρέπεται οἱοσδήποτε ἀδικήσας νὰ δικάζεται μὲ μειονεκτήματα, μὲ διαδικασίαν ἀπολίτιστον, ἀσυγχρόνιστον, μὲ διαδικασίαν ἀντισυνταγματικήν, καθ’ ἣν στιγμὴν οἱ δολοφόνοι καὶ οἱ ἐκδορεῖς τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ δικάζονται ἀπὸ τὰ δικαστήρια, τὰ ὑπὸ τοῦ Συντάγματος καθιερωμένα μὲ ὅλα τὰ ἔνδικα μέσα, μὲ ὅλας τὰς ἐγγυήσεις τῆς ἐλευθερίας, μὲ ὅλα τὰ συμβούλια τῶν Πλημμελειοδικῶν καὶ τῶν Ἐφετῶν καὶ ὅλα αὐτὰ τὰ μέσα. Περὶ αὐτοῦ ἀγωνίζομαι, περὶ τῆς τηρήσεως τοῦ Συντάγματος καὶ τῶν νόμων. Διότι ἔχω ὑπ’ ὄψει μου ὅτι ἀπευθύνομαι πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, τῆς ὁποίας ἡ εὐθιξία ἀμφιβάλλω ἂν εἶναι κατωτέρα παντὸς ἄλλου Κοινοβουλίου, εἶναι ἀνωτέρα. Μὲ συγχωρεῖτε διὰ τὴν παρέκβασιν, δὲν ἦτο ὁ σκοπός μου αὐτός, ἀλλὰ μία λέξις προκλητικὴ τοῦ ἀξιοτίμου κ. συναδέλφου μὲ ἠνάγκασε νὰ ἐξέλθω τοῦ θέματος.

§47Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Χθὲς ἀκόμη ἐδικάσθησαν εἰς τὸ εἰδικὸν στρατοδικεῖον δύο στρατιῶται, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐκλήθησαν, εἰς 12 ἐτῶν εἰρκτήν.

§48Χ. ΛΑΔΑΣ. Ἔπρεπε νὰ πάῃ φυλακὴ ὁ Πρόεδρος, ὁ ὁποῖος δὲν ἐδιάβασε τὰ ἐπιδοτήρια. Αὐτὰ δὲν ἔχουν καμμίαν σχέσιν.

§49Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Μὲ τὸ θάρρος, τὸ ὁποῖον μοῦ δίδετε, προχωρῶ εἰς τὴν δευτέραν τροποποίησιν. Εἰς τὸ εἰδικὸν δικαστήριον, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι δικαστήριον, διότι δὲν ἀναγνωρίζεται ἀπὸ τὸ Σύνταγμα, εἶναι μία Ἐπιτροπή, σύνολον κυρίων ἀξιοπρεπῶν, συμβαίνει τὸ ἑξῆς περίεργον καὶ πρωτότυπον. Προσάγεται ὁ κατηγορούμενος, ὁ ὁποῖος εἶναι προφυλακισμένος, προχωρεῖ τὸ δικαστήριον εἰς τὴν ἐκδίκασιν, βλέπει ὅτι τὰ στοιχεῖα δὲν εἶναι ἀρκετὰ καὶ εὑρίσκει ὅτι πρέπει νὰ ἀναβληθῇ ἡ ὑπόθεσις. Οἱ δικηγόροι ἱκετεύουν: ἀποφανθῆτε περὶ αὐτοῦ τοῦ ἀνθρώπου, τὸν ὁποῖον θέλετε νὰ ἀθωώσητε, ἀλλ’ ἐπειδὴ τὰ στοιχεῖα δὲν εἶναι ἀρκετὰ ἀναβάλλετε τὴν ἀπόφασίν σας, ἀποφανθῆτε, θὰ τὸν προφυλακίσητε ἢ θὰ διακόψητε τὴν προφυλάκισιν; Τὰ δικαστήρια, ὁσάκις παρουσιάζεται τοιαύτη περίπτωσις τοὺς παραπέμπουν εἰς τὸν εἰσαγγελέα νὰ ἀπολύσῃ τὸν κατηγορούμενον καὶ ὁ εἰσαγγελεὺς καὶ ὁ ἀνακριτὴς λέγουν ὅτι ἡ ὑπόθεσις εὑρίσκεται εἰς τὸ δικαστήριον ἐγὼ δὲν μπορῶ νὰ ἀποφανθῶ περὶ τῆς διακοπῆς τῆς προφυλακίσεως. Τὸ δικαστήριον δὲν δύναται νὰ ἀποφανθῇ καὶ ὁ κατηγορούμενος μένει εἰς τὰς φυλακάς. Καὶ πόσον καιρὸν νομίζετε; Ἐπὶ 2½ χρόνια εἶναι μέσα εἰς τὰς φυλακάς, διότι δὲν δύναται νὰ γίνῃ ἡ δίκη. Ἐπὶ τῷ λόγῳ τούτῳ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω τὴν ἑξῆς τροπολογίαν: «Τὸ Δικαστήριον ἐν περιπτώσει ἀναβολῆς τῆς ὑποθέσεως δύναται νὰ διατάξῃ τὴν προφυλάκισιν τοῦ κατηγορουμένου ἢ τὴν ἀπόλυσιν τοῦ ἐν προφυλακίσει τελοῦντος δι’ ἀποφάσεώς του ἐκδιδομένης κατὰ τὴν αὐτὴν συνεδρίασιν». Κύριοι συνάδελφοι, θὰ σᾶς λυπήσω ὀλίγον, τοὺς ἐξ ὑμῶν δὲ νομικοὺς περισσότερον, ἐὰν σᾶς ἀνακοινώσω ὅτι ὑπάρχουν διὰ διαφόρους λόγους σήμερον ἐν προφυλακίσει περὶ τὰ δυόμισυ χρόνια, διότι οἱ μάρτυρες δὲν ἔρχονται, διότι ἡ ὑπόθεσις δὲν ἐτακτοποιήθη, διότι ἡ ὑπόθεσις δὲν εἶναι ὥριμος. Καὶ κάθηνται εἰς τὰς φυλακὰς καὶ οὐδὲν μέσον θεραπείας ὑπάρχει. Ἡ Κοινὴ δικονομία δι’ ὅλους τοὺς ἄλλους ἔχει καθιερώσει ἀνώτατα ὅρια προφυλακίσεως, ἐνῷ ἓν προκειμένῳ ὁ κατηγορούμενος δύναται νὰ τελῇ ἐπ’ ἄπειρον ἐν προφυλακίσει.

§50Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Νὰ λάβῃ μόνον ἀπόφασιν ἡ Βουλὴ νὰ ψηφίσῃ τὸ ψήφισμα. Εἶναι ἐντροπὴ διὰ τὴν Βουλήν, διὰ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν νὰ ἰσχύῃ αὐτὸ τὸ νομοθέτημα τῆς Κυβερνήσεως ἐκείνης.

§51Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπιτρέψατέ μου ἐπίσης, κύριοι, νὰ ὑποβάλω ὑπὸ τὴν κρίσιν ὑμῶν τὴν ἑξῆς τροποποίησιν: «Ἐὰν τὸ κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις ἀνώτατον χρονικὸν ὅριον προφυλακίσεως συνεπληρώθη, τὸ Συμβούλιον δὲν δύναται νὰ παρατείνῃ τὴν προφυλάκισιν πλέον τῶν 100 ἡμερῶν». Εἶναι καὶ αὐτή, κύριοι, τροποποίησις περιλαμβανομένη εἰς τὸ κατατεθὲν ψήφισμα, τὸ ὁποῖον ὁ κύριος Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης κατέθεσεν καὶ θέλω νὰ πιστεύω ὅτι εἴμεθα σύμφωνοι μαζὶ καὶ θὰ κάμῃ δεκτὸν εἰς τὴν τροποποίησιν αὐτήν.

§52Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Λυποῦμαι πολύ, ἀλλ’ εἶναι τόσον πολὺ συνυφασμένον μὲ τὸ ἄλλο ψήφισμα, τὸ ὁποῖον προσεχῶς θέλω καταθέσει ὥστε νὰ μὴ δύναμαι νὰ τὸ δεχθῶ.

§53Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τώρα, κύριοι, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω καὶ τὰ ἑξῆς: Ὑπάρχει, κύριοι, μία διάταξις εἰς τὴν Συντακτικὴν Πρᾶξιν περὶ τῆς ὁποίας ἐν καιρῷ θὰ ὁμιλήσω, ἡ ὁποία ἐπιβάλλει καθ’ ἣν περίπτωσιν οὐδὲν στοιχεῖον προκύπτει ἐνοχῆς διὰ τὰ ἀδικήματα τὰ ἀναγραφόμενα ὑπὸ τῆς Συντακτικῆς Πράξεως, τότε δύναται τὸ Δικαστήριον νὰ τιμωρήσῃ καὶ πάλιν τὸν κατηγορούμενον ὡς Ἕλληνα ἀνάξιον.

§54Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Προσέξατε αὐτό, διότι ἂν ἀπαλείψητε αὐτό, θὰ ἀπολύσητε πολὺ κόσμον, ὁ ὁποῖος ὀρθῶς μένει μέσα.

§55Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ κάμω πάλιν τὴν δήλωσιν ὅτι δὲν ὁμιλῶ περὶ προσώπων, περὶ κατηγοριῶν, περὶ οἱουδήποτε ἄλλου τινός.

§56Χ. ΛΑΔΑΣ. Αὐτὸ λέγει.

§57Π. ΚΑΛΛΙΓΚΑΤΣΗΣ. Εἶναι κατηγορία τὴν ὁποίαν δὲν ἔχετε ὑπ’ ὄψιν καὶ θὰ κάμετε μεγάλο κακόν.

§58Χ. ΛΑΔΑΣ. Δὲν εἶναι μία περίπτωσις.

§59Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶπον ὅτι δὲν πρέπει νὰ τιμωρηθῇ κανείς. Πᾶς πταίσας, πᾶς ἀδικήσας, κατὰ τὴν περίοδον τοῦ σκότους καὶ τῆς δουλείας, νὰ τιμωρηθῇ, ἀλλὰ νὰ τιμωρηθῇ μὲ τοὺς νόμους. Ὅταν ἔχετε ἀδίκημα ἀναξιότητος, πρέπει νὰ καθωρίσετε τὰ στοιχεῖα.

§60Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Καθορίζονται τὰ στοιχεῖα πλήρως. Δὲν ἀφήνετε νὰ φέρῃ ἡ Κυβέρνησις τὸ σχετικὸν ψήφισμα; Διότι αὐτὸ ποὺ λέγετε, εἶναι μέσα εἰς τὸ ψήφισμα.

§61Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ἀδίκημα αὐτὸ τῆς ἀναξιότητος εἶναι ἀποκορύφωμα τῶν αἰσθημάτων τῆς καλουμένης Λαοκρατίας, τὸ ὁποῖον ἐδέχθη ἡ ἀστικὴ τάξις ἀδιαμαρτυρήτως καὶ αὐτὸ ἀποτελεῖ ἐλάττωμα εἰς βάρος της, δὲν ἀντέδρασεν ὅσο ἔπρεπε νὰ ἀντιδράσῃ καὶ δικάζονται Ἕλληνες ἀφοῦ ἠθωώθησαν ἀπὸ πᾶσαν ἄλλην κατηγορίαν καὶ ὅταν ἡ πρᾶξις ἦτο θεμιτή, εὗρον τὸ μέσον τῆς ἀναξιότητος καὶ οὐδεὶς ἀντέδρασε. Θεωρῶ καθῆκον μου καὶ εἶμαι εὐτυχὴς διότι μοῦ ἐπιτρέπει ἡ Βουλή, ἔστω καὶ ἐὰν διαφωνῶ πρὸς ἀξιοτίμους συναδέλφους, νὰ εἴπω ὅτι ἡ πρᾶξις αὐτὴ ἀποτελεῖ καταισχύνην διὰ τὰ δικαστήρια καὶ διὰ τὴν λαϊκὴν τάξιν ἡ ὁποία δὲν ἔφερεν οὐδεμίαν ἀντίδρασιν. Ὑποβάλλω ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς καὶ τὴν τροπολογίαν αὐτὴν δι’ ἧς δέον νὰ καταργηθῇ ἡ πρᾶξις περὶ ἀναξιότητος, διότι νομικῶς κατὰ τὴν ἰδικήν μου ἀντίληψιν, ἔχω μεγάλον σεβασμὸν πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. συνάδελφον, ἀλλ’ ἐκ τῆς μελέτης καὶ προκειμένου νὰ ὁμιλήσω εἰς τὴν Βουλὴν προσπαθῶ νὰ εἴπω ὀλίγας σκέψεις μελετημένας, ἐκ τῆς μελέτης τὴν ὁποίαν ἔκαμα δὲν εὗρον δεδικαιολογημένην ἀναγραφὴν ἀδικήματος χωρὶς τὰ στοιχεῖα καὶ ἑπομένως ἐξαρτᾶται ἡ τιμὴ τοῦ οἱουδήποτε Ἕλληνος, ἀφοῦ ἀθωοῦται, ἐξαρτᾶται ἀπὸ ἕνα δικαστήν, ἀναλόγως τῶν φρονημάτων του, τῶν ἐθνικιστικῶν, τῶν κομμουνιστικῶν, τῶν δημοκρατικῶν, νὰ τὸν κηρύξῃ τὸν Ἕλληνα ἀνάξιον ἢ ἄξιον. Τοῦτο εἶναι ἀπαράδεκτον εἰς ἕνα τόπον τὸν ὁποῖον ἐφώτισε τὸ φῶς τῆς δικαιοσύνης καὶ τῆς ἀληθείας, νὰ διέπεται ὑπὸ νομοθετημάτων ἀσυγχρονίστων, ἀντισυνταγματικῶν, βαρβάρων, τὰ ὁποῖα οὐδεὶς νόμος, οὐδεμία πολιτεία, ὁσονδήποτε ἀπολίτιστος καὶ ἂν εἶναι, εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῇ.

§62Χ. ΛΑΔΑΣ. Μπορεῖτε νὰ πῆτε ὅτι εἶναι βάρβαρον ἢ ὅτι δήποτε ἄλλο, ἀλλὰ δὲν δύνασθε νὰ πῆτε ὅτι εἶναι ἀσυγχρόνιστον, διότι εἶναι τελείως συγχρονισμένον, εἰς τὴν Γαλλίαν ἐφαρμόζεται, παντοῦ ἐφαρμόζεται, καὶ δικάζονται καὶ καταδικάζονται. Ἄλλο τὸ ἓν καὶ ἄλλο τὸ ἄλλο. Εἶναι σἂν νὰ πῆτε ὅτι εἶναι ἀσυγχρόνιστον τὸ νὰ δικάζωμεν τοὺς ἐγκληματίας πολέμου ἐπὶ τῇ βάσει ἐκ τῶν ὑστέρων δημιουργηθείσης καταστάσεως ἢ τοῦ Διεθνοῦς Δικαίου. Δὲν δύνασθε νὰ πῆτε ὅτι εἶναι ἀσυγχρόνιστον. Εἶναι ἀκριβῶς μέσα εἰς τὸ κλῖμα τῆς ἡμέρας.

§63Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν γνωρίζω διατὶ μὲ διακόψατε.

§64Χ. ΛΑΔΑΣ. Μόνο διὰ τὴν λέξιν, διὰ νὰ ἀποσύρετε τὴν λέξιν «ἀσυγχρόνιστον».

§65Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅταν ἕνα ἀδίκημα τὸ ὁποῖον δημιουργεῖται ἀπὸ τὸν νόμον δὲν ἔχει τὰ στοιχεῖα τοῦ ἀδικήματος......

§66Χ. ΛΑΔΑΣ. Δὲν συζητῶ δι’ αὐτό. Εἰς αὐτὸ δὲν σᾶς διέκοψα. Σᾶς διέκοψα εἰς τὸ ἄλλο.

§67Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅταν ἀναγράφεται εἰς τὸν Ποινικὸν Νόμον ὡς ἀδίκημα ἡ ἀναξιότης καὶ δὲν ἀναφέρονται τὰ στοιχεῖα, εἶναι ἱερὰ ἐξέτασις, ὅταν εἶναι εἰς τὰ χέρια τοῦ δικαστοῦ νὰ κρίνῃ.

§68Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Μέτρον ἀνάλογον πρὸς τὴν ἀτιμίαν τῶν κατηγορουμένων. Νὰ βγάλωμεν τώρα ὅλους τοὺς οἰκονομικοὺς δοσιλόγους; Διότι μόνον βάσει τῆς διατάξεως αὐτῆς τιμωροῦνται ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἤπιαν τὸ αἷμα τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ.

§69Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶμαι σύμφωνος καὶ ὄχι μόνον εἶμαι σύμφωνος, ἀλλὰ πρέπει νὰ τιμωρηθοῦν κατὰ τὸν πλέον αὐστηρότερον τρόπον, ἀλλ’ ὄχι δι’ ἐπαναστάσεως νομοθετικῆς. Μπορεῖτε νὰ ἐμμείνετε εἰς τὴν ἰδέαν σας, ἀλλ’ ἐμὲ θὰ μὲ εὕρετε ἀντίθετον. Εἶναι σύμφωνος ὁ κύριος Ὑπουργὸς περὶ τῆς καταργήσεως τῆς ἀναξιότητος;

§70Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Ἔχω ἤδη περιλάβει εἰς τὸ ψήφισμα, τὸ ὁποῖον ἔχω καταθέσει ἀπὸ πολλοῦ, τὴν διάταξιν αὐτὴν τῆς καταργήσεως τῆς λεγομένης ἀναξιότητος ἡ ὁποία πραγματικῶς, κατὰ τὴν γνώμην μου, εἶναι κάτι ποὺ εἰς τὰ Δικαστήρια ἀπέδειξεν ὅτι, ὅταν δὲν δύνανται νὰ καταδικάσουν, καταδικάζουν δι’ αὐτὸν τὸν λόγον. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ λεχθὲν ὑπὸ τοῦ κυρίου Κουτσοπετάλου, σχετικῶς μὲ τοὺς οἰκονομικοὺς δοσιλόγους, ἔχω νὰ εἴπω, ὅτι ὑπάρχει ἡ ὑπ’ ἀριθ. 117 Συντακτικὴ Πρᾶξις, ἡ ὁποία προβλέπει περὶ αὐτῶν καὶ ἔχει λύσει τὸ ζήτημα κατὰ τρόπον ἀπολύτως δίκαιον. Συνεπῶς, νομίζω ὅτι ἡ Ἐθνικὴ ἀναξιότης εἶναι κάτι ποὺ εἶναι ἐντελῶς περιττὸν καὶ ἀνάξιον τῶν Ἑλλήνων. (Χειροκροτήματα).

§71Π. ΚΑΛΛΙΓΚΑΤΣΗΣ. Θὰ δεχθῆτε αὐτὴν τὴν τροπολογίαν εἰς τὸ σήμερον ψηφιζόμενον ψήφισμα;

§72Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Ἐγὼ εἶπον ὅτι τὸ ἐζήτησα διὰ τοῦ ψηφίσματος τοῦ κατατεθέντος.

§73Π. ΚΑΛΛΙΓΚΑΤΣΗΣ. Ἤθελα νὰ διαμαρτυρηθῶ διότι, ἐνῷ ὁ κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἀγωνίζεται διὰ τὰ ἐθνικὰ ζητήματα, προκαλεῖ ἡ Συμπολίτευσις τοιαῦτα ζητήματα.

§74Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Περὶ ποίων ζητημάτων ὁμιλεῖτε;

§75Π. ΚΑΛΛΙΓΚΑΤΣΗΣ. Ὅταν συζητοῦμεν περὶ οἰκονομικῶν δοσιλόγων, καθ’ ἣν στιγμὴν ὁ κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εὑρίσκεται εἰς τὴν Ἀμερικὴν καὶ ἀγωνίζεται διὰ τὰ ἐθνικὰ ζητήματα, ἔρχεται ἡ συμπολίτευσις καὶ δημιουργεῖ τοιαῦτα ζητήματα τὰ ὁποῖα δὲν τὸν ὑποβοηθοῦν, ἐργαζόμενον εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§76Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε πληρεξούσιε, σᾶς σέβομαι πάρα πολύ, ἀλλὰ μοῦ ἀποδίδετε πράξεις καὶ σκέψεις ποὺ δὲν ἔχω.

§77Π. ΚΑΛΛΙΓΚΑΤΣΗΣ. Ἐγὼ προστατεύω τὸν κύριον Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως κατὰ τῶν τάσεων τῆς Συμπολιτεύσεως.

§78Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἔχει ἀνάγκην ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Ἐὰν ὁ κύριος Ὑπουργὸς δέχεται, ἂς ἀποφανθῇ ἡ Βουλή. Ἐγὼ οὐδένα λόγον ἔχω νὰ ἐπιμένω. Ἐγὼ πράττω ἓν καθῆκον. Ἐὰν δὲν τὸ δεχθῆτε τὸ ἴδιον μοῦ κάμνει. Ἐὰν τὸ κάμετε δεκτόν, ἐπίσης τὸ ἴδιον μοῦ κάμνει. Ἐγὼ ἔπραξα τὸ καθῆκον μου ἀπέναντι τῆς Βουλῆς καὶ ἡ Βουλὴ ἂς πράξῃ τὸ ἰδικόν της. Διότι νομίζω ὅτι ἀπὸ ἐμὲ δὲν θὰ περιμένετε νὰ σᾶς εἴπω οἰκονομολογικὰ ζητήματα, δὲν θὰ περιμένετε νὰ σᾶς εἴπω γεωργικὰ πράγματα, ἀπὸ ἐμὲ δὲν θὰ περιμένῃ ἡ Βουλὴ νὰ τῆς εἴπω ἐξωτερικὰ ζητήματα. Ἀλλ’ ἔχω τὴν ἰδέαν ὅτι ὁ Λαὸς καὶ ἡ Βουλὴ ἀπὸ ἐμὲ περιμένουν δύο λέξεις ἐπὶ τῶν νομικῶν ζητημάτων. Ἐὰν ἔπραττον ἀντιθέτως, δὲν θὰ ἐξετέλουν τὸ καθῆκον μου ἀπέναντι τοῦ λαοῦ. Μὲ ἔστειλεν ἐδῶ ὁ νομικὸς κόσμος τῆς πρωτευούσης καὶ τὸ μεγαλύτερον μέρος τοῦ Ἀθηναϊκοῦ λαοῦ διὰ νὰ λέγω εἰς τὴν Βουλὴν ὅσα δύναμαι νὰ λέγω ὡς ἐκ τοῦ ἐπαγγέλματος καὶ τῆς θέσεως, τὴν ὁποίαν κατέχω. Ἀλλὰ συμβαίνει, κύριοι, καὶ τοῦτο, τὸ ἀκόμη σπουδαιότερον: Κατηγορεῖται ὁ οἱοσδήποτε διὰ μίαν πρᾶξιν, ἡ ὁποία σκεπάζεται 20 χρόνια. Γίνεται ἀνάκρισις καὶ ὁ Εἰσαγγελεὺς μὲ μία «πεννίτσα» τοῦ γράφει: εἰς τὸ ἀκροατήριον!

§79Χ. ΛΑΔΑΣ. Ἔτσι τοὺς ἐστέλνατε κάποτε καὶ σεῖς. Μὲ μία «πεννίτσα»!

§80Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀκροατήριον σημαίνει, κύριοι, καὶ 5 καὶ 10 καὶ 20 χρόνια. Καὶ παραπονεῖται δικαίως ὁ ἄνθρωπος αὐτός: Διατὶ νὰ μὴ ὑπάρχῃ ἓν Συμβούλιον ἀπὸ τρεῖς ἀνθρώπους, τὸ ὁποῖον νὰ μὲ παραπέμψῃ, ὅπως γίνεται δι’ ὅλον τὸν κόσμον, ὅπως γίνεται ἀκόμη καὶ διὰ τὸν Μπουρδῆν καὶ τὸν Μονέδαν; Δι’ αὐτό, κύριοι — καὶ χωρὶς μὲ τοῦτο νὰ θέλω νὰ στενοχωρήσω κανένα, πολλῷ δὲ μᾶλλον τοὺς κυρίους συναδέλφους τῆς ἀντιπολιτεύσεως. Ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι ἔχουν ἀντίθετον γνώμην, μοῦ εἶναι ἀπολύτως σεβαστή· ἐγὼ καθῆκον νομίζω ὅτι ἐπιτελῶ, ἠμπορεῖ καὶ νὰ πλανῶμαι, δὲν πιστεύω ὅμως — δι’ αὐτό, λέγω, ὑποβάλλω τὴν ἑξῆς τροπολογίαν: «Ὁ ἀσκῶν τὴν ποινικὴν ἀγωγήν... ..... (ἀναγινώσκει).......». Ἐάν, κύριοι, εἶσθε ἱκανοποιημένοι οἱ κακοὶ ἄνθρωποι, οἱ πταίσαντες, νὰ παραπέμπωνται εἰς τὸ δικαστήριον μὲ τὴν ὑπογραφὴν ἑνὸς παιδιοῦ, ποὺ θὰ ἔλθῃ ἀπὸ τὴν ἐπαρχίαν χωρὶς νὰ γνωρίζῃ τίποτε, οὔτε πρόσωπα, οὔτε πράγματα, παρὰ θὰ ἔχῃ διαβάσει τρεῖς καταθέσεις καὶ θὰ εἴπῃ: αὐτὸς εἶναι τέτοιος καὶ τέτοιος καὶ τὸν στέλω εἰς τὸ ἀκροατήριον, εἶναι σεβαστὴ ἡ ἀπόφασίς σας.

§81Χ. ΛΑΔΑΣ. Ἕνα τέτοιο παιδὶ ὅμως ἠμπορεῖ νὰ σὲ ἐκτοπίζῃ ἕνα χρόνο.

§82Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ νομίζω ὅτι ὁ ἐρχόμενος νὰ δικασθῇ ἐνώπιον τοῦ δικαστηρίου πρέπει νὰ ἔρχεται ἐπὶ τῇ βάσει βουλεύματος, ὅπως ἔρχονται ὅλοι οἱ ἄνθρωποι, ἀκόμη καὶ ὁ γνωστὸς ἐκεῖνος ὑπόκοσμος. Ἂν κάμωμεν τὴν ἐξαίρεσιν αὐτήν, δὲν παραβιάζομεν τὴν διάταξιν τοῦ Συντάγματος, κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ Ἕλληνες εἶναι ἴσοι ἐνώπιον τῶν νόμων; Θὰ σᾶς ζητήσω, κύριοι, νὰ μὴ μοῦ ἀποδώσετε καμμίαν πρόθεσιν. Οὐδένα γνωρίζω. Μὲ συγκινοῦν μόνον τὰ τηλεγραφήματα καὶ αἱ ἐπιστολαὶ τῶν βασανισμένων ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν εἰς τὴν ψυχήν των τὸ βάρος, ὅτι δὲν ἐδικάσθησαν ὅπως οἱ νόμοι ὁρίζουν καὶ ἐπιτάσσουν. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ μοῦ εἴπῃ ὁ κ. Τσάτσος ὅτι ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα πρὸς δημοκοπίαν, ὅπως εἶπε προχθές. Ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ ὑπερασπίσω κατηγορουμένους ἀξιωματικοὺς τῆς Χωροφυλακῆς, οἱ ὁποῖοι ἔχυσαν τὸ αἷμα των εἰς τοῦ Μακρυγιάννη καὶ εἰς τὰς Πάτρας. Ἐὰν αἱ Πάτραι εἶναι ἐλεύθεραι, εἶναι ἀπὸ τὸν Κουρκουλᾶκον. Καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι, ὅταν μίαν ἡμέραν θὰ αἰθριάσῃ ὁ οὐρανὸς τῆς Ἑλλάδος καὶ θὰ γαληνεύσουν αἱ ψυχαὶ τῶν Ἑλλήνων, θὰ ἀποδοθῶσιν εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς αἱ προσήκουσαι ἐπιθανάτιοι τιμαί. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς δεξιᾶς). Τώρα, θὰ ἠκούσατε προχθές, ὅταν συνεζητεῖτο τὸ ψήφισμα τῆς ἐξυγιάνσεως, πολλοὺς βουλευτάς: π.χ. τὸν κ. Βασιλειάδην, τὸν ὁποῖον ἰδιαιτέρως συμπαθῶ, ὁ ὁποῖος εἶπε: τῶς νὰ ἀπολύσωμεν τοὺς κομμουνιστάς; καὶ τὸν κ. Λαδᾶν: πῶς νὰ τιμωρήσωμεν τοὺς κομμουνιστὰς ἄνευ ἀπολογίας; Ἐπίσης τὸν κ. Βαμβέτσον, ὅστις μάλιστα, ἐπροχώρησε καὶ εἶπε καὶ ἓν ἄλλο: πηγαίνουν καὶ εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας.

§83Χ. ΛΑΔΑΣ. Καὶ ἐγὼ τὸ λέγω.

§84Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τότε χαίρω ἰδιαιτέρως, διότι δὲν ἠμπορεῖτε νὰ διαφωνήσετε μαζί μου ὅταν κατηγορούμενος δι’ ἐγκλήματα παραπέμπεται καὶ δικάζεται ἄνευ ἀπολογίας εἰς ποινὴν 20 ἐτῶν. Καὶ τοῦτο γίνεται ἀπὸ τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1945 μέχρι σήμερον καθ’ ἑκάστην ἡμέραν καὶ ὥραν, πλὴν τῶν Κυριακῶν. Διὰ τοῦτο ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἐπικαλεσθῶ τὴν ὑμετέραν συγκατάθεσιν, διὰ νὰ σᾶς ὑποβάλω τὴν ἑξῆς τροπολογίαν: «Ἡ προανάκρισις δὲν θεωρεῖται περαιωμένη....... (ἀναγινώσκει) ..........».

§85Χ. ΛΑΔΑΣ. Αὐτὸ εἶναι ὀρθότατον. Δηλαδὴ ὅμως, κύριε συνάδελφε,— διὰ νὰ σᾶς παρακολουθήσωμεν — ἐννοεῖτε νὰ καταργηθοῦν αἱ διατάξεις περὶ κατασχετηρίου; Δηλαδὴ θέλετε νὰ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸν κατηγορούμενον ἂν θὰ περαιωθῇ ἢ ὄχι ἡ δικογραφία;

§86Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Λαδᾶ, δὲν ἀνέγνωσα ὁλόκληρον τὴν τροπολογίαν. «Ἡ προανάκρισις θεωρεῖται........... (ἀναγινώσκει) ............».

§87Χ. ΛΑΔΑΣ. Ἐν τάξει τότε.

§88Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς εὐχαριστῶ. Εἶμαι βαθύτατα ὑποχρεωμένος διότι τὸ Σῶμα μοῦ ἐπέτρεψε νὰ τὸ ἀπασχολήσω διὰ μερικὰς τροπολογίας αἱ ὁποῖαι θὰ φέρουν κάποιαν ἀνακούφισιν εἴτε εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἰσήχθησαν ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων καὶ ἠθωώθησαν, εἴτε εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι κατεδικάσθησαν. Ἔχω τὴν γνώμην ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ ἀκούσῃ τὰ δίκαια αὐτὰ παράπονα, ἐπιφυλασσόμενος, ὅπως καὶ πολλοὶ ἐκ τῶν κυρίων πληρεξουσίων, νὰ ὁμιλήσω ὅτε θὰ ἔλθῃ τὸ ψήφισμα ἐκεῖνο. Διὰ νὰ μάθῃ ἡ Βουλὴ ὅτι Ἕλληνες, δὲν ξεύρουν ἀθῷοι ἢ ἔνοχοι, ἂν ἐδικάσθησαν καὶ δικάζονται ἀπὸ ἐπιτροπὰς μὴ ἀναγνωριζομένας ἀπὸ τὸ Σύνταγμα, Μεσαιωνικοῦ τύπου καὶ χαρακτῆρος, ἀγνώστους εἰς τὴν χώραν μας καὶ εἰς τὴν μακρὰν πολιτικὴν καὶ κοινωνικὴν ζωήν μας. Νὰ μάθῃ ἡ Βουλὴ ὅτι αἱ ἐπιτροπαὶ αὐταὶ ἐξέδωσαν ἀποφάσεις καὶ ἐπέβαλον ποινὰς διὰ πράξεις, τὰς ὁποίας ὁ νόμος δὲν καθώριζεν ὡς ἀξιοποίνους, ἀλλὰ τοὐναντίον ἐθεώρει νομίμους καὶ θεμιτάς. Νὰ μάθῃ ἡ Βουλὴ ὅτι χιλιάδες Ἑλλήνων διεσύρθησαν καὶ ἰδιαιτέρως ἀξιωματικοὶ ὅλων τῶν ὅπλων καὶ ἰδιαίτατα ἀξιωματικοὶ τῆς Χωροφυλακῆς, οἱ ὁποῖοι ἔσπευσαν καὶ αὐτοὶ καὶ συνετέλεσαν εἰς τὸ οἰκοδόμημα τῆς νίκης, εἰς τὸν νεώτερον αὐτὸν Παρθενῶνα, τῆς δόξης. Εἶναι ἀνάγκη νὰ μάθῃ ἐπίσης ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ὅτι αἱ ἐπιτροπαὶ αὐταὶ ἐχρησίμευσαν ὡς μέσον εὐχεροῦς κατασυκοφαντήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ὅτι δῆθεν συνειργάσθη μετὰ τοῦ ἐχθροῦ καὶ μάλιστα ὅταν ὁ λαὸς αὐτὸς ἐδικάσθη κατὰ μίαν διαδικασίαν βάρβαρον καὶ ἀπολίτιστον, τὴν ὁποίαν δὲν γνωρίζουν οὔτε οἱ πλέον ἀπολίτιστοι λαοί. Οὔτε συμβούλια Πλημμελειοδικῶν, οὔτε συμβούλια Ἐφετῶν, οὔτε ἀναίρεσις. Οὐδεμία ἐξ αὐτῶν τῶν ἐγγυήσεων πρὸς ἀπονομὴν τῆς δικαιοσύνης. Διότι ἐθεωρήθησαν ὅλα αὐτὰ ὡς μία πολυτέλεια διαδικαστικὴ διὰ τὰς συγκεχυμένας ἀντιλήψεις προσώπων καὶ πραγμάτων τοῦ προϊσταμένου τότε τῶν δικαστηρίων, τοῦ συντάκτου τῆς πράξεως αὐτῆς. Ὅταν θὰ ἔλθῃ ὁ καιρὸς εἶμαι βέβαιος ὅτι ὁμοψήφως ἡ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων θὰ καταργήσῃ ἓν ψήφισμα ἀντισυνταγματικόν, τὸ ὁποῖον ἐγκαθίδρυσεν δικαστήρια εἰς ὅλην τὴν χώραν διὰ νὰ δικασθοῦν οἱ Ἕλληνες οἱ ὁποῖοι ὑπῆρξαν θύματα καὶ ὁλοκαύτωμα, νὰ δικασθοῦν ὡς προδόται. Καὶ πρόκειται, κύριοι περὶ ἑκατοντάδων χιλιάδων Ἑλλήνων. Δὲν εἶναι εἷς καὶ δύο. Ἡ Ἑλλὰς δὲν ἔχει προδότας (χειροκροτήματα ἐκ τῆς δεξιᾶς). Οἱ Ἕλληνες, κύριοι, διεξήγαγον καὶ ἄλλον πόλεμον Εὐρωπαϊκὸν καὶ ἄλλον πόλεμον νικηφόρον καὶ αὐτόν. Ἀλλὰ τότε οὐδεὶς παρουσιάσθη δοσίλογος καὶ οὐδεὶς κατηγγέλθη ὡς δοσίλογος. Διατὶ ἄραγε καταγγέλλονται σήμερον; Ἡ ἀπάντησις εἶναι εὔκολος. Διότι τότε δὲν ὑπῆρχε εἰς τὴν καρδίαν τῆς Ἑλλάδος ὁ κομμουνισμός. Δὲν εἶχεν εἰς τὰ στήθη της ἡ Ἑλλὰς τὸ μαχαῖρι τοῦ κομμουνισμοῦ. Σήμερον τὸ ἔχει. Καὶ δι’ αὐτὸ εὑρέθησαν προδόται.

§89Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Ξεχάσατε ὅτι τότε δὲν ὑπῆρχε κατοχὴ ἐκ μέρους τῶν Γερμανῶν, τῶν Ἰταλῶν καὶ τῶν Βουλγάρων. Ξεχάσατε τὴν ἱστορίαν τὴν πρόσφατον καὶ τὰ βάσανα ποὺ πέρασαν οἱ Ἕλληνες. Ξεχάσατε καὶ αὐτοὺς οἱ ὁποῖοι συνειργάσθησαν μὲ τοὺς κατακτητὰς καὶ ἔγιναν πλούσιοι καὶ γυρίζουν μὲ λιμουζῖνες καὶ ἔρχεσθε σήμερον καὶ προτείνετε αὐτὰ τὰ μέτρα εἰς αὐτὴν τὴν ἐποχήν.

§90Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εὑρίσκεσθε ἐν τῷ δικαίῳ κύριε συνάδελφε, λαμβάνοντες ὑπ’ ὄψει ὅτι ὁμιλῶ διὰ τὸν Α ἢ Β. Μὴ τὸ ἐπαναλάβετε αὐτὸ διότι ἀδικεῖτε καὶ ὑμᾶς καὶ ἐμέ, διότι ἐγὼ ὁμιλῶ περὶ τῶν διατάξεων τοῦ Συντάγματος. Ἐὰν τυχόν, κύριοι, αἱ τροποποιήσεις τὰς ὁποίας ὑπέβαλον ἤθελον φέρει εἰς δυσφορίαν τινὰ τὴν Βουλὴν παραιτοῦμαι τῶν τροποποιήσεων αὐτῶν. (Φωναί: Ὂχι, ὄχι).

§91ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὄχι, κύριε Πρόεδρε ἐφ’ ὅσον εἶναι λογικαί.

§92Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Γνωρίζομεν ὅλοι πῶς ἔγιναν αἱ συκοφαντίαι αὐταὶ καὶ γνωρίζομεν πῶς ὁ κόσμος αὐτὸς σήπεται εἰς τὰς φυλακάς. Ὅσους δὲν μπόρεσαν νὰ τοὺς ἐκτελέσουν μὲ τὸ κίνημα τοὺς ἐξετέλεσαν μὲ τὴν πέννα καὶ τοὺς ἔχουν εἰς τὰς φυλακὰς τὰ καθάρματα!

§93Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ τὸ καθῆκον μου ἐξεπλήρωσα, εἰς ὑμᾶς ἐναπόκειται νὰ λάβετε ἀπόφασιν. (Φωναί: Ὂχι, ὄχι, καὶ χειροκροτήματα).

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Μ. Βαρβιτσιώτης ἔχει τὸν λόγον.

§95Μ. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Ἡ πρώτη ἀπελευθερωτικὴ Κυβέρνησις ἅμα τῇ ἐγκαταστάσει της ἐν Ἀθήναις ὑπήκουσα εἰς τὸ λεγόμενον διεθνὲς κλῖμα, ἢ καὶ εἰς τὴν διάχυτον τότε ὡς ἰσχυρίζετο κοινὴν γνώμην προέβη εἰς τὴν ἔκδοσιν ἢ μᾶλλον τὴν δημοσίευσιν κατ’ ἀρχὰς μὲν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1 Συντακτικὴν Πρᾶξιν, μετέπειτα δὲ εἰς τὴν δημοσίευσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 6 Συντακτικῆς Πράξεως διὰ τῶν ὁποίων ἐσκοπεῖτο ἡ τιμωρία τῶν λεγομένων ἐν τῇ εὐρείᾳ ἐννοίᾳ δοσιλόγων. Ὡς ἐξάγεται ἐκ τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως τῶν Συντακτικῶν τούτων πράξεων ἡ ἐκδίκασις τῶν ἀδικημάτων ἀνατίθεται εἰς ἐπιτροπὰς ὑπὸ μορφὴν δικαστηρίου ἀναγνωριζομένων ὑπ’ αὐτῶν τούτων τῶν εἰσηγητικῶν ἐκθέσεων ὡς ἀντισυνταγματικῶν. Παρ’ ὅλα ταῦτα ἡ λειτουργία αὐτῶν τῶν ἀντισυνταγματικῶν ἐπιτροπῶν ὑπὸ τὴν μορφὴν δικαστηρίων ἐπεξετάθη καὶ ἐθεωρήθησαν ἔνοχοι ἓν μέγα μέρος τῶν Ἑλλήνων. Ἐπιπροσθέτως δὲ ἐστέρησε τοὺς κατηγορουμένους, τοὺς δῆθεν κατηγορουμένους ἢ καὶ τοὺς πράγματι ἐγκληματίας, ὅλων τῶν μέσων ἐκείνων τὰ ὁποῖα παρεῖχον μέχρι τοῦδε ὅλαι αἱ ἐπαναστάσεις καὶ ὅλα τὰ πολιτεύματα: τῆς ἀπολογίας καὶ ὅλης τῆς προστασίας τοῦ κατηγορουμένου ἐν τῇ δίκῃ διὰ σκληρῶν ἀγώνων ἀναβληθείσης. Ἡ στέρησις αὕτη διὰ τοὺς δικαστὰς σημαίνει ὅτι οἱοσδήποτε ἀντεπίτροπος, ὁ ὁποῖος ἦτο δυνατὸν νὰ εἶναι ἀντεισαγγελεὺς νεαρὸς ἠδύνατο ἐπὶ τῇ ἁπλῇ μηνύσει νὰ γράψῃ μίαν λέξιν «ἀκροατήριον», ἀπὸ τῆς στιγμῆς δὲ ἐκείνης ἐπήρχοντο αἱ συνέπειαι ἀσχέτως ἐὰν ἐπήρχοντο αἱ καταδίκαι. Ἐδεσμεύετο ἡ περιουσία του, δὲν ἠδύνατο ἐλευθέρως νὰ μετακινηθῇ, ἐπήρχοντο δηλαδὴ ὅλαι αἱ τεράστιαι συνέπειαι ἐν ἀναμονῇ τῆς ἐκδικάσεως τῆς ὑποθέσεως ἡ ὁποία ἦτο ἄγνωστον καὶ πότε θὰ γίνῃ. Ἐστερήθησαν οἱ φερόμενοι κατηγορούμενοι ὅλων τῶν δικαιωμάτων ἐκείνων τὰ ὁποῖα λέγω ἀπὸ ἑκατονταετίας καὶ πλέον παρείχοντο εἰς τὸν ἐγκληματίαν κατηγορούμενον, εἰς τοὺς κοινοὺς ἐγκληματίας τοῦ ποινικοῦ δικαίου, τὰ ὁποῖα δικαιώματα ἦσαν ἀπαύγασμα ὅλων τῶν ἐπαναστάσεων διὰ τὴν ἐλευθερίαν τοῦ ἀτόμου. Ἐλειτούργησαν τὰ δικαστήρια, προέβησαν εἰς τὴν ἐκδίκασιν ὑποθέσεων καὶ τὰ δικαστήρια αὐτὰ ἐθεωρήθησαν ὅτι εἶναι ἀντισυνταγματικὰ καὶ ἐκ τῆς αἰτιολογικῆς ἐκθέσεως τῶν Συντακτικῶν Πράξεων καὶ ἐκ τοῦ σκεπτικοῦ τῶν ἀποφάσεων διὰ τῶν ὁποίων ἀπερρίπτοντο αἱ ὑποβαλλόμεναι ἐνστάσεις ἐπὶ τῆς ἀντισυνταγματικότητος τῶν Δικαστηρίων, προεβάλετο δὲ ἡ δικαιολογία ὅτι «ἡμεῖς ἐκπροσωποῦμεν τὴν διάχυτον κοινὴν γνώμην ἡ ὁποία ἀξιοῖ τὴν τιμωρίαν αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων» καὶ ἐγένοντο φορεῖς ὁ εἰσαγγελεὺς καὶ αὐταὶ αἱ ἐπιτροπαὶ τῆς διαχύτου αὐτῆς κοινῆς γνώμης. Ποῖον ἦτο τὸ κριτήριον καὶ διατὶ ἦτο διάχυτος ἡ γνώμη ἡ ὑπὲρ τῆς ἀντισυνταγματικῆς ἐκδικάσεως τῶν ἀδικημάτων αὐτῶν εἶναι ἓν ζήτημα τὸ ὁποῖον ἄλλοτε θὰ κριθῇ. Ἡ ἐξέλιξις τῶν πραγμάτων καὶ ἡ ἐκδίκασις τῶν ὑποθέσεων, ἀπέδειξεν ὅτι αἱ πλεῖσται τῶν ὑποθέσεων, αἱ ὁποῖαι εἰσάγονται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον μετὰ ταλαιπωρίαν τῶν κατηγορουμένων, ἦσαν ἀπαλλακτικαὶ διὰ τοὺς κατηγορουμένους. Αἱ κακαὶ ὅμως συνέπειαι, εἶχον ἐπέλθει, διότι ἀπὸ τῆς εἰσαγωγῆς εἰς τὸ δικαστήριον μέχρι τῆς ἐκδόσεως τῆς ἀποφάσεως ἡ περιουσία τοῦ κατηγορουμένου ἦτο δεσμευμένη, αὐτὸς ἐστερεῖτο παντὸς μέσου κινήσεως, ἐστερεῖτο πάσης ἐλευθερίας. Ἀλλὰ ἐπροχώρησαν ἔτι περαιτέρω. Ἐπρότεινε τότε ὁ ἐπίτροπος τὴν ἀπαλλαγὴν τοῦ κατηγορουμένου, εἰσήγετο ἡ ὑπόθεσις εἰς τὸ συμβούλιον, τὸ ὁποῖον τὸν παρέπεμπεν εἰς τὸ δικαστήριον. Ποῖαι εἶναι αἱ συνέπειαι τῆς δίκης αὐτῆς; Ἦτο ἀδιάφορον, πάντως ὁ κατηγορούμενος συνελαμβάνετο, ἐφυλακίζετο καὶ εἰσήγετο πρὸς ἐκδίκασιν ἐνώπιον τοῦ δικαστηρίου. Τὰς τοιαύτας ἀδικίας αἴρει τὸ ὑπὸ τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ κατατεθὲν ψήφισμα, τὸ ὁποῖον λέγει ὅτι, ὅταν ὁ ἐπίτροπος προτείνει τὴν ἀπαλλαγὴν τοῦ κατηγορουμένου, τὸ δὲ συμβούλιον τὸν παραπέμπει χορηγεῖται τὸ δικαίωμα τῆς ἀνακοπῆς καὶ κατὰ μίαν ρητὴν διασάφησιν τοῦ κ. Λαδᾶ ἔχει δικαίωμα καὶ ὁ κατηγορούμενος νὰ ζητήσῃ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ σχετικοῦ ἄρθρου τῆς δικονομίας. Ἔχω τὴν γνώμην ἐκ τῆς πείρας μου ὅτι οὐδεμία ὑπόθεσις, ἡ ὁποία ἔχει τοιαύτας καὶ τοσαύτας σοβαρὰς συνεπείας δύναται νὰ εἰσάγεται καὶ νὰ ἐκδικάζεται δι’ ἀπ’ εὐθείας κλήσεως. Ἔχω τὴν γνώμην ὅτι ὅλαι αὐταὶ αἱ ὑποθέσεις χάριν ἀκριβῶς τῆς τιμωρίας, χάριν τῆς ἀπαραιτήτου προϋποθέσεως περὶ τῆς ὁποίας εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος, τῆς τιμωρίας τῶν πράγματι δοσιλόγων εἶναι δυνατὸν νὰ εἰσάγηται εἰς τὸ δικαστήριον ἄνευ βουλεύματος, διότι τοῦτο σημαίνει τὴν κατὰ μέγα ποσοστὸν καταδίκην τοῦ κατηγορουμένου. Ἔχω τὴν γνώμην ὅτι αἱ τροπολογίαι, αἱ ὁποῖαι εἰσάγονται ἀπὸ τὸν προλαλήσαντα ἀξιότιμον συνάδελφον, ἀφορῶσι δικονομικὰς διατάξεις καὶ ἐφ’ ὅσον εἶναι ἐντὸς τοῦ πνεύματος τῆς προστασίας τοῦ κατηγορουμένου, χωρὶς νὰ παραβλάπτεται τὸ παράπαν ἡ οὐσία, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ γίνουν δεκταί, διότι μόνον διὰ τῆς παραδοχῆς τῶν ἀπαραιτήτων ἐγγυήσεων δύναται νὰ ἀσφαλισθῇ τὸ ἀπρόσβλητον τῶν δικαστικῶν ἀποφάσεων. Χωρὶς νὰ εἰσέλθω εἰς τὰς λεπτομερείας τῶν καθ’ ἕκαστα τροπολογιῶν τοῦ προλαλήσαντος, τὰς ὁποίας τόσον καλῶς ἀνέπτυξε, προτείνω τὴν παραδοχὴν αὐτῶν. (Χειροκροτήματα).

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Κ. Σταμούλης ἔχει τὸν λόγον.

§97Κ. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Θὰ παρακαλέσω νὰ μοῦ ἐπιτραπῇ ἀπὸ τῆς θέσεώς μου νὰ ἐκθέσω μερικὰς ἀντιλήψεις ἐπὶ τῆς ὑποβληθείσης προτάσεως ψηφίσματος. Ἀρχὴ τοῦ δικαίου, κύριοι βουλευταί, εἶναι ὅτι οὐδεὶς δύναται νὰ δικασθῇ ἀναπολόγητος. Ἐν τούτοις ἡ περίφημος ὑπ’ ἀριθ. 6 Συντακτικὴ Πρᾶξις ὄχι μόνον εἰσάγει δι’ ἀπ’ εὐθείας κλήσεως κατηγορουμένους, ἀλλὰ καὶ ἄνευ ἀπολογίας καὶ ἐν βραχυτάτῳ χρόνῳ καὶ ὑπὸ τὴν περίπτωσιν τῆς πιέσεως, ἡ ὁποία ἔλαβε χώραν κατὰ τὴν σύνταξιν αὐτῆς τῆς συντακτικῆς πράξεως, οὐδεμίαν ἀρχὴν δικαιοσύνης ἀπὸ ἐκείνας, ποὺ παρεδέχθησαν αἰῶνες ὁλόκληροι, δὲν ἐσεβάσθησαν. Καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἐρωτᾶται: Μετὰ μίαν ψύχραιμον ἀνασκόπησιν τῆς δημιουργηθείσης καταστάσεως ἐπιτρέπεται σήμερον νὰ θέσωμεν καὶ πάλιν θύματα τῆς πιέσεως ἐκείνης, ἡ ὁποία ὑπηγόρευσεν αὐτὴν τὴν περιώνυμον συντακτικὴν πρᾶξιν καὶ ὄχι ἁπλῶς ἡ ἀντίληψις τῆς ἀπονομῆς δικαίου καὶ δικαιοσύνης εἰς τοὺς παραβιάσαντας τὴν ἠθικήν; Ὅταν αὐτοὶ ἦλθον διὰ νὰ παραστήσουν ὅλους τοὺς Ἕλληνας, οἱ ὁποῖοι δὲν ἠκολούθησαν τὰς ἀρχάς των, ὡς δοσιλόγους καὶ μόνον αὐτοὶ ἦσαν Ἕλληνες, δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον εἰς ἡμᾶς νὰ μείνωμεν εἰς τὴν ἰδίαν ἀντίληψιν ἡ ὁποία ἐπεκράτησε κατὰ τὴν λῆψιν τοῦ μέτρου αὐτῆς τῆς συντακτικῆς πράξεως (χειροκροτήματα). Παρουσιάσθησαν περιπτώσεις, ποὺ ἐνεφανίσθησαν κατηγορούμενοι καταδικασθέντες δι’ ἐρήμην ἀποφάσεων εἰς θάνατον, ἐπανέφερεν ὁ ἐπίτροπος τὰς ὑποθέσεις εἰς δίκην καὶ οἱ καταδικασθέντες εἰς θάνατον εἰς διάστημα ἡμισείας ὥρας ἀπηλλάγησαν καὶ ἐταλαιπωρήθησαν οὐκ ὀλίγον. Διατὶ νὰ μὴ δεχθῶμεν τὴν τροπολογίαν, ἡ ὁποία δὲν πρόκειται νὰ ἀπαλλάξῃ κατηγορουμένους, ἀλλὰ νὰ δώσῃ δικαίωμα εἰς τόσους ἀνθρώπους νὰ ὑπερασπίσουν τὸν ἑαυτόν των, νὰ δώσῃ τὸ ἔνδικον μέσον τῆς ἀνακοπῆς κατὰ τῆς καταδίκης εἰς θάνατον; Εἶναι ἐπιτετραμμένον εἰς τὴν ἐποχὴν αὐτὴν τῆς ἠρεμίας πλέον, ἀλλὰ καὶ τῆς καταστάσεως, ποὺ ἀντιμετωπίζομεν, νὰ παραδεχθῶμεν τὰ μέτρα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἰσηγήθησαν αὐτοὶ εἰς τὰς περιόδους ἐκείνας, μέτρα ἄδικα, μέτρα ἐναντίον τῆς ἀρχῆς τῆς δικαιοσύνης, μέτρα ἐντελῶς ἀνελεύθερα; Φρονῶ ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ ἔχῃ ὄχι ἁπλῶς καθῆκον, ἀλλ’ ὑποχρέωσιν ἐπιβεβλημένην νὰ ἐπιτρέψῃ αὐτὴν τὴν διαδικασίαν καὶ νὰ παραδεχθῇ τὰς τροπολογίας, τὰς ὁποίας ὑπεστήριξεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος μὲ τὸν δικαιότατον τρόπον καὶ μὲ τὴν καθαρὰν ἀντίληψιν διὰ τὴν ἀπονομὴν τῆς δικαιοσύνης εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖον δὲν ζητοῦν νὰ μὴ δώσουν λόγον, ἀλλὰ νὰ δώσουν λόγον ἀκουόμενοι καὶ ὄχι μὴ ἀκουόμενοι. Διὰ τοῦτο προτείνω νὰ γίνουν δεκταὶ αἱ τροπολογίαι αἱ ὑποβληθεῖσαι ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς. (Χειροκροτήματα).

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Σ. Τρίαντος ἔχει τὸν λόγον.

§99Σ. ΤΡΙΑΝΤΟΣ. Κύριοι βουλευταί, πρέπει ἐν πρώτοις νὰ δηλώσω τοῦτο, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν πᾶς τις, ὅστις ὑποστηρίζει οἱανδήποτε τροπολογίαν ἢ συμπλήρωσιν τοῦ Α. Ν. 533)45, ὅτι εὐνοεῖ ὁπωσδήποτε τοὺς δοσιλόγους. Τοὐναντίον τὸ κατ’ ἐμὲ ἔχω πάντα λόγον νὰ ὑποστηρίζω ὅτι οἱ πραγματικοὶ δοσίλογοι πρέπει νὰ τιμωρηθοῦν ἀμειλίκτως, τὰ δὲ δικαστήρια, ὅταν διαγιγνώσκουν πραγματικὴν εὐθύνην δοσιλογισμοῦ, πρέπει νὰ εἶναι ἀμείλικτα, πρέπει νὰ πίπτῃ ὁ πέλεκυς ἀμειλίκτως ἐπὶ τῶν τοιούτων κατηγορουμένων. (Χειροκροτήματα). Ἔχω ὅμως ὡρισμένα παραδείγματα, ἐκ τῶν ὁποίων ἐμφαίνεται ὅτι ὑπάρχουν ὡρισμέναι σκευωρίαι, διὰ τῶν ὁποίων ἐδημιουργήθησαν δικογραφίαι εἰς βάρος ἀθώων θυμάτων. Συγκεκριμένως γνωρίζω ἐξ ἰδίας ἀντιλήψεως ὅτι ἐπὶ 450 δικογραφιῶν αἱ ὁποῖαι ἦσαν ἐκκρεμεῖς ἐνώπιον τοῦ ἐπιτρόπου τοῦ εἰδικοῦ δικαστηρίου Κερκύρας, 180 εἶχον τοὺς αὐτοὺς μάρτυρας, οἱ δὲ μάρτυρες αὐτοὶ ἦσαν ὁ ἀρχηγὸς τῆς πολιτοφυλακῆς Κερκύρας, ὁ ἀρχηγὸς τῆς ΟΠΛΑ καὶ ὁ γενικὸς γραμματεὺς τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος Κερκύρας. Αὐτοὶ οἱ τρεῖς ἦσαν οἱ μάρτυρες οἱ συνήθεις ἐπὶ 180 δικογραφιῶν, οἱ ὁποῖοι ἅμα τῇ ἀπελευθερώσει σχηματίσαντες συνεργεῖον ἑδρεῦον εἰς τὸ γραφεῖον τοῦ εἰδικοῦ ἐπιτρόπου—κομμουνιστοῦ καὶ ἐκεῖ ἐγένοντο αἱ δικογραφίαι εἰς βάρος ἀθώων πολιτῶν.

§100Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Ἐξακολουθεῖ ὁ ἴδιος ἐπίτροπος τώρα;

§101Σ. ΤΡΙΑΝΤΟΣ. Ὁ ἐπίτροπος αὐτὸς ἐδάρη ἀπὸ τοὺς ἐθνικιστὰς πρὸς τιμὴν τῶν ἐθνικιστῶν, διότι τοιοῦτοι δικασταὶ δὲν ἔπρεπε νὰ ἐξυπηρετοῦν τὴν δικαιοσύνην καὶ νὰ χαλκεύουν μηνύσεις μέσα εἰς τὰ γραφεῖα των, διότι ἐχαλκεύοντο 180 μηνύσεις, τοὺς ὁποίους ὅλους ἠθώωσε τὸ εἰδικὸν δικαστήριον Κερκύρας. Μὲ αὐτήν, λοιπόν, τὴν δικαιολογίαν καὶ ἀκριβῶς δι’ αὐτὴν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἀνέλθω εἰς τὸ βῆμα καὶ νὰ ὑποστηρίξω ἀπολύτως τὰς τροπολογίας, τὰς ὁποίας ὁ ἀξιότιμος κ. Θεοφανόπουλος εἶχε τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Καὶ ἐπὶ τῆς τροπολογίας τῆς ἀφορώσης τὸ ὅτι ἐπιτρέπεται ἡ ἀνακοπὴ τοῦ βουλεύματος ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου Ἐφετῶν, ἔχω μίαν παρατήρησιν καθαρῶς πρακτικήν. Εἰς τὰ ἐπαρχιακὰ Ἐφετεῖα τὴν πρότασιν τοῦ εἰδικοῦ ἐπιτρόπου ἐλέγχει καὶ ἐπ’ αὐτῆς ἀποφασίζει τὸ Συμβούλιον δοσιλόγων, τὸ ὁποῖον ἀπαρτίζεται ἀπὸ Ἐφέτας, ὅπου δὲ — εἰδικῶς εἰς τὸ Ἐφετεῖον Κερκύρας — λειτουργοῦν ἐφετεῖα μὲ τρεῖς ἐφέτας, αὐτοὶ εἶναι καὶ οἱ μόνοι εἰς τοὺς ὁποίους παραπέμπεται ἡ πρότασις τοῦ εἰσαγγελέως διὰ τὴν ἔκδοσιν τοῦ βουλεύματος. Καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ὅταν ἀσκηθῇ ἀνακοπὴ ἐκ μέρους τοῦ κατηγορουμένου ἐνώπιον τοῦ συμβουλίου Ἐφετῶν ἡ ἀνακοπὴ αὐτὴ θὰ ἐξετασθῇ ἀπὸ τοὺς αὐτοὺς Ἐφέτας, οἱ ὁποῖοι ἀπεφάνθησαν ἐναντίον τῆς προτάσεως τοῦ εἰδικοῦ ἐπιτρόπου. Πρακτικῶς συνεπῶς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουν οὐδεμίαν εὐχέρειαν οἱ κατηγορούμενοι, ἐφ’ ὅσον καὶ διὰ τῆς ἀνακοπῆς πάλιν θὰ κριθοῦν ἀπὸ τοὺς αὐτοὺς δικαστάς, ἀπὸ τοὺς ὁποίους ἐκρίθη καὶ ἡ πρότασις τοῦ εἰδικοῦ ἐπιτρόπου; Διὰ τοῦτο νομίζω, ὅτι ὀρθὸν εἶναι τὰ εἰδικὰ Ἐφετεῖα νὰ εἶναι πενταμελῆ. Ἐπιπροσθέτως, κύριοι βουλευταί, ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Ὑπουργὸς κρίνῃ ὅτι ἔχουν δικαίωμα οἱ κατηγορούμενοι νὰ ἀσκοῦν ἀνακοπὴν ἐναντίον τῶν βουλευμάτων τοῦ συμβουλίου, τοῦ εἰδικοῦ δικαστηρίου, ἐφ’ ὅσον κρίνει ὅτι οἱ δικασταὶ αὐτοὶ πιθανὸν νὰ σφάλλωνται κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ κριθῇ ὅτι δυνατὸν νὰ σφάλλωνται τὰ δικαστήρια καὶ δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι παραπέμπονται, καὶ πρέπει νὰ ἐπιτρέψῃ ὁμοίως τὴν ἄσκησιν τῆς ἀνακοπῆς καὶ εἰς τοὺς κατηγορουμένους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι διὰ τοῦ βουλεύματος τοῦ δικαστηρίου τῶν δοσιλόγων παρεπέμφθησαν εἰς τὸ ἀκροατήριον. Διότι, ὅπως τυχὸν σφάλλονται τὰ συμβούλια, ὅταν ἀπορρίπτουν τὴν πρότασιν τοῦ εἰδικοῦ ἐπιτρόπου, κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον πιθανὸν νὰ σφάλλωνται καὶ ὅταν τὴν υἱοθετοῦν, καὶ ὅταν παραπέμπουν τὸν κατηγορούμενον εἰς τὸ ἀκροατήριον, καὶ κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον πρέπει νὰ χορηγήσωμεν τὸ δικαίωμα εἰς τὸν κατηγορούμενον, τὸν παραπεμπόμενον, νὰ ἀσκήσῃ τὸ ἔνδικον μέσον τῆς ἀνακοπῆς ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου τῶν Ἐφετῶν. Ὡς πρὸς τὰς ἄλλας τροποποιήσεις, τὰς ὁποίας ὑπέβαλεν ὁ κ. Θεοφανόπουλος, διὰ τοὺς λόγους τοὺς ὁποίους ἀνέπτυξεν τόσον εὐχερῶς, ἐνώπιον ὑμῶν, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ γίνουν ἀποδεκταὶ ἅπασαι. (Χειροκροτήματα).

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Τσάτσος ἔχει τὸν λόγον.

§103Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ψήφισμα περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ Ἀναγκαστικοῦ Νόμου 533, προεκάλεσεν ὡρισμένας γενικεύσεις, κατὰ τὴν παροῦσαν συζήτησιν, αἱ ὁποῖαι μὲ ἀναγκάζουν πρὸ παντὸς νὰ λάβω τὸν λόγον, δοθέντος, ὅτι φέρω τὴν πολιτικὴν εὐθύνην τῆς συντάξεως τῶν ἄρθρων 1 καὶ 2 τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1 Συντακτικῆς Πράξεως. Δὲν νομίζω, ὅτι ἁρμόζει ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης νὰ διστάζῃ ν’ ἀναλαμβάνῃ καθεὶς τὰς εὐθύνας, τὰς ὁποίας φέρει. Ἐθίγησαν πολλὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα δύνανται νὰ διακριθοῦν εἰς ζητήματα ἠθικῆς τάξεως, εἰς ζητήματα πολιτικῆς σκοπιμότητος καὶ εἰς νομικὰ ζητήματα. Τὸ ζήτημα τῆς ἠθικῆς τάξεως, τὸ ὁποῖον ὀφείλει νὰ διευκρινισθῇ ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης καὶ ἐπὶ τοῦ ὁποίου θέλω νὰ ἐλπίζω, ὅτι δὲν θὰ ὑπάρξουν σοβαραὶ ἀντιρρήσεις, εἶναι ὅτι, ὅταν ἕνα Ἔθνος, ἐν τῷ συνόλῳ του ὑπῆρξεν τόσον ἄξιον, ὅσον ὑπῆρξε τὸ Ἑλληνικὸν Ἔθνος, τοσούτῳ μᾶλλον ἐπιβάλλεται νὰ εἶναι αὐστηρόν, ἀμειλίκτως αὐστηρόν, ἐναντίον τῶν ὀλίγων ἀναξίων. Ὑπάρχει καὶ ἕνα ζήτημα πολιτικῆς σκοπιμότητος. Ὁ ἀγὼν τὸν ὁποῖον διεξήγαγεν ἡ Ἑλλάς, ὁ ἐχθρὸς τὸν ὁποῖον ἀντιμετώπισεν, ὑπῆρξεν ὄχι τυπικὸν φαινόμενον τῆς Ἑλληνικῆς ἱστορίας. Ἡ ἀνθρωπότης ὁλόκληρος διέτρεξε μέγα κίνδυνον καὶ ἠγωνίσθησαν τὰ Ἡνωμένα Ἔθνη διὰ τὴν ἐλευθερίαν ὁλοκλήρου τῆς ἀνθρωπότητος μὲ πλήρη συνείδησιν τῆς ἱστορικῆς σημασίας τῆς προσπαθείας τὴν ὁποίαν κατέβαλον. Συνεπῶς ἐδημιουργήθη, δι’ ὅ,τι ἀφορᾷ τὸν ἀγῶνα, τὸν ὁποῖον διεξήγαγον τὰ Ἡνωμένα Ἔθνη, ἕνα ἐντατικὸν παγκόσμιον ἐνδιαφέρον, καὶ μία παγκοσμία συνείδησις, καὶ ὑπῆρξε παγκόσμιον τὸ συναίσθημα τῆς βαρείας περιφρονήσεως καὶ τῆς ἀγανακτήσεως κατ’ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι συνηργάσθησαν μὲ τὸν ἐχθρόν, παραγνωρίζοντες καὶ τὰ συμφέροντα τῆς ἰδίας αὐτῶν Πατρίδος καὶ τὰ συμφέροντα τῆς ἀνθρωπότητος. Σήμερον δὲ ὁπόταν ἡ Ἑλλὰς διεξάγει ἕναν ἄλλον ἀγῶνα, ὁ ὁποῖος πιστεύω ὅτι καὶ αὐτὸς δὲν εἶναι ἐστερημένος γενικωτέρας σημασίας, ὀφείλει ἡ Ἑλλὰς νὰ εἶναι κατ’ ἐξοχὴν προσεκτική.

§104Χ. ΛΑΔΑΣ. Ἐκεῖ εἶναι ἡ θέσις τοῦ ζητήματος.

§105Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Διότι δὲν εἶναι ἀνεκτὸν νὰ ἐμφανίζῃ καμμίαν Ἀχίλλειον πτέρναν. Ὀφείλει νὰ διατηρήσῃ τοὺς ἠθικοὺς τίτλους, τοὺς ὁποίους ἀπέκτησεν. (Χειροκροτήματα). Πολὺ φοβοῦμαι, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι πολλὰ ἐκ τῶν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ λεχθέντων, καίτοι δὲν ἐλέχθησαν προφανῶς μὲ κακὴν πρόθεσιν, ἐλέχθησαν κατὰ τρόπον ἀτυχῆ, δυνάμενον νὰ δώσῃ λαβὴν εἰς παρεξηγήσεις. Ἂς διευκρινίσωμεν συνεπῶς τὸ πρᾶγμα. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι θὰ προσφέρωμεν ὅλοι ὁμοῦ μίαν πραγματικὴν ἐθνικὴν ὑπηρεσίαν, ἐὰν διακηρύξωμεν ὅτι ἐπὶ τῆς ἀρχῆς αὐτῆς εἴμεθα σύμφωνοι. Κύριοι, ἐγγυήσεις ὑπὲρ τῶν κατηγορουμένων, ὑπὲρ τῶν ἐν προφυλακίσει τελούντων, ὑπὲρ τῶν δικαζομένων, εἶναι νοητὸν νὰ ζητοῦνται. Δὲν ἀποτελεῖ αὐτὸ πρᾶξιν συμπαθείας, δὲν ἀποτελεῖ αὐτὸ πρᾶξιν εὐνοίας, δὲν ἀποτελεῖ αὐτὸ πρᾶξιν ἐνδιαφέροντος ὑπὲρ αὐτῶν. Τοιαύτη πρᾶξις θὰ ἦτο ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης ἀπολύτως ἀπαράδεκτος. Ἀποτελεῖ ἁπλῶς πρᾶξιν σεβασμοῦ πρὸς τὴν ἀρχὴν ἐκείνην τοῦ δικαίου, ἡ ὁποία ἐπιβάλλει ταὐτοχρόνως καὶ ἐξ ἴσου τὴν τιμωρίαν τοῦ συνόλου, ἀλλὰ καὶ τὴν παροχὴν τῶν ἀναγκαίων ἐγγυήσεων, πρὸς διαπίστωσιν τῆς ἐνοχῆς, συνεπῶς πιστεύω, ἐλπίζω, νὰ εἴμεθα ὅλοι σύμφωνοι ὅτι ὁτιδήποτε καὶ ἂν ἐλέχθη ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης, εἴτε ἐγένετο καλῶς, εἴτε ἐγένετο κακῶς νοητόν, εἴτε καλῶς εἴτε κακῶς διετυπώθη, διέπεται ἀπὸ τὴν θεμελιώδη αὐτὴν ἀρχὴν ὅτι τὸ Ἔθνος ἔχει τὸ δικαίωμα καὶ ἔχει καὶ τὸ καθῆκον νὰ εἶναι ἀμειλίκτως αὐστηρὸν ἀπέναντι ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἔπταισαν διαρκούσης τῆς κατοχῆς, ἔχει ὅμως καὶ τὸ καθῆκον νὰ παράσχῃ ἐγγυήσεις, ἐγγυήσεις δικαιοσύνης. Ἔρχομαι εἰς τὴν τρίτην πλευρὰν τοῦ ζητήματος, τὴν νομικὴν πλευράν. Ἐλέχθη, ἐπίσης, ἀπὸ νομικῆς πρὸ παντὸς πλευρᾶς, ὅτι παραβιάζονται ἀρχαὶ καθιερωθεῖσαι καὶ ἐν Ἑλλάδι καὶ αἵτινες παρέμειναν σεβασταὶ εἰς ὅλον τὸν κόσμον καὶ ἐν Ἑλλάδι ἐπὶ 120 συναπτὰ ἔτη, τὸ νὰ μὴ τιμωροῦνται, δηλαδή, πρόσωπα διὰ πράξεις αἱ ὁποῖαι κατὰ τὴν στιγμὴν τῆς τελέσεως αὐτῶν, δὲν προεβλέποντο ἀπὸ τὸν Ποινικὸν νόμον. Ἐλέχθη δηλαδὴ ὅτι παραβιάζεται ἡ πασίγνωστος θεμελιώδης ἀρχὴ τοῦ Ποινικοῦ Δικαίου, διὰ τὴν ὁποίαν πράγματι ἐχύθησαν ποταμοὶ αἱμάτων, καθ’ ἣν «οὐδεὶς τιμωρεῖται ἄνευ νόμου προηγουμένως ὁρίζοντος τὸ ἀξιόποινον τῆς τιμωρουμένης πράξεως. Ἀλλά, κύριοι, νομίζω ὅτι οἱ κανόνες τοῦ Δικαίου εἶναι πάντοτε προϊὸν πείρας καὶ ἐγκλείουν καθ’ ὃ προϊὸν πεπερασμένης χώρας πάντοτε τὸ ἐνδεχόμενον νὰ μὴ ἔχουν δυνηθῆ νὰ προβλέψουν ὅλας τὰς δυνατὰς περιπτώσεις. Καὶ ὑπὸ τὰς κανονικὰς περιστάσεις, τὰς ὁποίας προέβλεψε τὸ Δίκαιον τὸ μέχρι τοῦδε ἰσχῦον, θὰ ἦτο προτιμότερον νὰ παραμείνῃ σεβαστὴ ἡ ἀρχή, τὴν ὁποίαν ἀνέφερα, θὰ ἦτο προτιμότερον νὰ παραμείνῃ κάποιος ἀτιμώρητος, ὁ ὁποῖος ἐξετέλεσε πράξεις τὰς ὁποίας καταδικάζει ἡ κοινὴ συνείδησις, ἀλλὰ δὲν συνέπεσε νὰ προβλέπῃ ὁ κείμενος Ποινικὸς νόμος. Ἀλλ’ ὅταν συμβαίνουν ἀπροσδόκητα γεγονότα, τὰ ὁποῖα συνταράσσουν τὴν παγκόσμιον ἱστορίαν, ὅταν συμβαίνουν γεγονότα τὰ ὁποῖα δὲν προέβλεψε οὐδὲ ἠδύνατο νὰ προβλέψῃ ὁ Π. Ν. δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπικαλῆται κανεὶς τὴν ἀρχὴν αὐτήν. Θὰ ἤθελα, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἀναφέρω πρὸς τὴν Βουλὴν ὅτι ὡς Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἐν τῇ ξένῃ τῆς ἐλευθέρας Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, εἰσηγήθην πρὸς τὴν Κυβέρνησιν τὸν περὶ οὗ πρόκειται νόμον, ἐξετάσας τὸ ζήτημα μὲ ὅλην τὴν ἀνησυχίαν τὴν ὁποίαν μοῦ ἐπέβαλε μία νομικῶς διαπαιδαγωγηθεῖσα συνείδησις, καὶ ὑπεστήριξα τότε, ὅτι δὲν εἶναι κἂν δυνατὸν νὰ ἐπικαλεσθῶμεν τὸν κανόνα ὅτι «οὐδεμία ποινὴ ἐπιβάλεται ἄνευ νόμου ὁρίζοντος προηγουμένως αὐτήν», εἰς τὴν παροῦσαν περίπτωσιν, διότι τὸ Ἔθνος ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς τῆς δουλείας διεμόρφωσε σύσσωμον δικαιολογητικὴν συνείδησιν καταδικάζουσαν ἀνεπιφυλάκτως καὶ χωρὶς ἐξαίρεσιν, ὅλας ἐκείνας τὰς πράξεις, αἱ ὁποῖαι θεωροῦνται πράξεις συνεργασίας μετὰ τοῦ ἐχθροῦ. Καὶ κατὰ τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν ὑπῆρχε πολιτικὴ ἐξουσία διὰ νὰ θεσπίζῃ νόμους εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἡ ἑνιαία δικαιολογητικὴ συνείδησις τοῦ Ἔθνους ἐθέσπισεν ἀδιστάκτως τὸν νόμον ἐκεῖνον. Αὐτά, κύριοι, ἀπὸ ἀπόψεως γενικῆς καὶ συνεπὴς πρὸς τὰς ἀρχάς, τὰς ὁποίας ἀνέφερα, θὰ ἤθελα νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης ὅτι ὡς πρὸς μὲν τὸ σημεῖον τοῦ ψηφίσματος, τὸ ὁποῖον ὑπέβαλε ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, εἶμαι σύμφωνος, διότι νομίζω ὅτι πράγματι ἀποτελεῖ καθῆκον τοῦ νομοθέτου τοιαύτη συμπλήρωσις, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἀρχῶν τὰς ὁποίας σᾶς ἀνέφερα. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς τροπολογίας, τὰς ὁποίας ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐξ Ἀθηνῶν κ. Θεοφανόπουλος ἐπρότεινε, ὡς πρὸς ἄλλας συμφωνῶ, ὡς πρὸς ἄλλας διαφωνῶ. Θὰ ἀναφέρω τὰς δύο μόνον ὡς πρὸς τὰς ὁποίας διαφωνῶ. Μία εἶναι εἰς τὸ βʹ ἐδάφιον τοῦ ἄρθρου 23, διὰ τὸ ὁποῖον ὁ κ. Θεοφανόπουλος προτείνει: «...... (ἀναγινώσκει) .....».

§106Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Ἐγὼ δὲν τὴν ἐδέχθην αὐτὴν τὴν τροπολογίαν.

§107Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Τὸ γνωρίζω, καὶ ὀφείλω νὰ εἴπω ὅτι ἐπίστευα πάντοτε ὅτι θὰ συμπέσῃ ἡ γνώμη σας μὲ τὴν ἰδικήν μου ἐπ’ αὐτοῦ, διότι καὶ σεῖς ὑπογράψατε τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1 Συντακτικὴν Πρᾶξιν, συντάκτης τῶν περισσοτέρων δικονομικῶν διατάξεων τῆς ὁποίας ἦτο ὁ κ. Ἀβραάμ, ὁ ὁποῖος ἐπίσης μετέχει τῆς Κυβερνήσεως. Τώρα, κύριοι, ὑπάρχει ἐπίσης ἡ τροποποίησις εἰς τὸ ἄρθρον 28. Λέγει ὁ προτείνων κ. συνάδελφος, ἐὰν ὁ κατηγορούμενος κατεδικάσθη ἐρήμην ὑπὸ τοῦ εἰδικοῦ δικαστηρίου ὡς ἀγνώστου διαμονῆς.......

§108Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Διεγράφη ἡ ἐρημοδικία.

§109Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Παραδέχομαι ὅτι ὑπάρχουν περιπτώσεις καθ’ ἃς ἡ ἐρημοδικία δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιφέρῃ ἀποτέλεσμα δυσμενὲς καὶ τοῦτο εἰς τὰς περιπτώσεις ὅπου ἡ ἐρημοδικία προεκλήθη πράγματι λόγῳ ἀνωτέρας βίας. Ἀλλ’ εἰς τὰς περιπτώσεις ἐκείνας ὅπου ἡ ἐρημοδικία ὑπῆρξε ἁπλοῦν τέχνασμα τοῦ ὑποδίκου, ἐγὼ τοὐλάχιστον, δὲν ἠμπορῶ νὰ συμφωνήσω. Ἐπίσης πρέπει νὰ γίνῃ διάκρισις μεταξὺ τῶν ἐμφανιζομένων αὐτοπροαιρέτως καὶ τῶν συλλαμβανομένων. Τοῦτο εἶναι τὸ δεύτερον σημεῖον ἐπὶ τοῦ ὁποίου διαφωνῶ, ὅσον ἀφορᾷ τὰς τροπολογίας. Ὁσάκις ἐμφανίζεται αὐτοπροαιρέτως, ἔχει καλῶς, ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἰσχύσῃ τὸ αὐτὸ καὶ διὰ τοὺς συλλαμβανομένους.

§110Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Ὑπάρχει μία παρεξήγησις, ὁ κ. Θεοφανόπουλος τὴν τροπολογίαν αὐτήν, τὴν διετύπωσε ἀλλέως, ὁπότε δὲν περιλαμβάνονται αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγετε. Λέγει εἰς τὴν τροπολογίαν του: «Ἐὰν ὁ κατηγορούμενος ...... (ἀναγινώσκει) ......».

§111Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα.

§112Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Θὰ παρακαλέσω νὰ σημειωθῇ ἡ δήλωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ τοῦ κ. Θεοφανοπούλου εἰς τὰ πρακτικά. Ὅσα εἶχα νὰ εἴπω εἰς τὴν συγκεκριμένην ὑπόθεσιν, ἔληξαν. Ἐπιθυμῶ νὰ ἐπιστήσω τὴν ἰδιαιτέραν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ ἑνὸς ἄλλου ζητήματος, εἰς τὸ ὁποῖον ἔδωσε ἀφορμὴν πρὸς συζήτησιν ἡ πρότασις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, καὶ αἱ τροπολογίαι τοῦ ἐξ Ἀθηνῶν συναδέλφου. Εἶναι ἀνάγκη διὰ λόγους ἐθνικοὺς καὶ ἠθικῆς τάξεως, νὰ καταβληθῇ πᾶσα δυνατὴ προσπάθεια, ὥστε τὸ ταχύτερον νὰ λήξουν αἱ ὑποθέσεις τῶν δοσιλόγων. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραμένουν αἱ ὑποθέσεις αὐταὶ ἐπ’ ἄπειρον ἐκκρεμεῖς, διὰ λόγους ὄχι ἀφορῶντας τοὺς δικαζομένους, ἀλλὰ διὰ λόγους ἀφορῶντας τὸ σύνολον. Εἶναι πρέπον, ἄλλωστε, κάποτε νὰ λογοδοτήσῃ τὸ Κράτος ἐνώπιον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἐνώπιον τῆς διεθνοῦς κοινῆς γνώμης καὶ διαδηλωθῇ ποία ὑπῆρξε ἡ νομοθεσία, ποῖος ὑπῆρξε ὁ τρόπος τῆς ἐφαρμογῆς τῶν ἀποφάσεων καὶ νὰ δοθῇ εἰς τὸ τέλος ἡ στατιστικὴ τῶν ἐκδοθεισῶν ἀποφάσεων ἀπὸ τὰς ὁποίας θὰ διαπιστωθῇ ὅτι ἐν συγκρίσει πρὸς ὅλους τοὺς ἄλλους λαοὺς ἐν Ἑλλάδι ὁ δοσιλογισμὸς ὑπῆρξεν ἐλάχιστος, ἀλλὰ καὶ ἐκεῖ ὅπου ὑπῆρξε ἐτιμωρήθη. Εἶναι ἀνάγκη ἐθνικὴ νὰ συμβῇ αὐτὸ καὶ νομίζω ὅτι θὰ ἦτο ἐπίσης χρήσιμον συμπέρασμα τῆς σημερινῆς συζητήσεως, ἐὰν ἐδίδετο ἡ σύστασις πρὸς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης καὶ τὴν Κυβέρνησιν, νὰ λάβῃ πᾶσαν δυνατὴν μέριμναν διὰ νὰ ἐπιταχυνθῇ ὁ ὁριστικὸς τερματισμὸς τοῦ ζητήματος τῶν δοσιλόγων. (Χειροκροτήματα).

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Παπαδημητρίου ἔχει τὸν λόγον.

§114Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. (Ἀργολίδος). Ἔλεγε κάποιος, ὅτι δὲν ἤθελε ποτὲ νὰ ἦτο κριτὴς ἀνθρώπων, καθ’ ὅσον ἡ σκέψις του μήπως τυχὸν ἤθελε διαπράξει τὸ σφάλμα ν’ ἀδικήσῃ συνανθρώπους του, θὰ τοῦ ἀφήρει τὸ δικαίωμα τοῦ ὕπνου τῆς εἰρήνης, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ζητᾶ ὁ ἄνθρωπος. Καὶ ἔλεγεν ἕνας Καρρέρ, ὅτι θὰ ἦτο προτιμητέον ἐὰν διέφευγον τῆς δικαιοσύνης 99 ἔνοχοι παρὰ νὰ δικασθῇ εἷς ἀθῶος. Τὸ δικαίωμα, τὸ ὁποῖον ἔχει κάθε πολίτης, τοῦ νὰ ζητῇ δικαιοσύνην, νὰ ζητῇ νὰ τὸν κρίνουν δικαίως, εἶναι δικαίωμα τὸ ὁποῖον δίδει εἰς τὸν πολίτην ὑπερηφάνειαν. Ἡ πεῖρα μου, ἡ δικηγορική, κατὰ τὰς δίκας ταύτας, μὲ ἔπεισε ὅτι ὁ χρόνος κατὰ τὸν ὁποῖον ἐνομοθετήθη ὁ νόμος περὶ τοῦ ὁποίου ὁμιλοῦμεν ἤδη, ἦτο χρόνος τρικυμίας, ἦτο χρόνος θυέλλης, τώρα ὅμως ποὺ συνεκροτήθη ἤδη, ἡ ὁποία ὑπεσχέθη εἰς τὸν λαὸν νὰ εἶναι δικαία, νομίζω ὅτι ἔχει ὑποχρέωσιν, βάσει τῶν κανόνων τοῦ δικαίου καὶ ὄχι τοῦ κλίματος, ποὺ λένε τινές, διότι τὸ διεθνὲς τοῦτο κλῖμα εἶναι ξένον πρὸς τὴν συνείδησιν περὶ δικαίου τῶν Ἑλλήνων, ἔχει ὑποχρέωσιν, λέγω, νὰ φροντίσῃ διὰ τὴν ἀπόδοσιν πραγματικῆς δικαιοσύνης. Τί ζητοῦν οἱ κατηγορούμενοι; Τὴν παραπομπήν των ἐνώπιον τῶν συμβουλίων καὶ αὐτὰ τὰ συμβούλια νὰ τοὺς παραπέμπουν εἰς τὰ δικαστήρια καὶ νὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα τὸ ἱερὸν τῆς ἀνακοπῆς, διότι, κύριοι, τὰ σφάλματα εἶναι ἀνθρώπινα, τὸ δὲ ὁμολογεῖν τὴν πλάνην εἶναι ἴδιον ἀνωτέρων ἀνθρώπων, ἴδιον ἀνωτέρου πολιτισμοῦ. Ὅστις εἶναι ἔνοχος, θὰ πρέπει, ὡς ἄλλοτε ἔκαμαν οἱ Λάκωνες, νὰ ρίπτωνται εἰς τὸν Καιάδα. Ἀλλὰ ἐδῶ ἔγιναν ἕνα σωρὸ ἀσύστατες μηνύσεις. Καὶ σᾶς φέρω παράδειγμα, ἐπῆγαν καὶ κατέθεσαν ψευδῶς τὴν προτεραίαν τῆς ἐκπνοῆς τῆς ὑπὸ τοῦ νόμου ταχθείσης προθεσμίας, χίλιες διακόσιες μηνύσεις εἰς τὸ δικαστήριον τοῦ Ναυπλίου. Διεξήχθησαν πολλαὶ δίκαι καὶ εἷς μόνον κατεδικάσθη, διότι οὐδὲν ἀνέκυψεν ἐκ τῆς διαδικασίας, καὶ ὅμως πολλοὶ τῶν συμπολιτῶν μου ἐκάθησαν εἰς τὰς φυλακάς, καὶ ὅμως πολλοὶ τῶν Ἑλλήνων αὐτῶν ἐγνώσθησαν εἰς τὸν κόσμον ὡς προδόται, ἐνῷ δὲν εἶναι προδόται. Εἶναι ἐπάναγκες καὶ ἐβραδύναμεν νὰ τὸ ἀναγνωρίσωμεν τὸ δικαίωμα τῆς ἀπολογίας. Εἶναι ἐπάναγκες νὰ θεσμοθετήσωμεν τὸ δικαίωμα τῆς ἀνακοπῆς καὶ ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται ἡ διὰ ἀπ’ εὐθείας κλήσεως παραπομπὴ εἰς τὴν δίκην, ἀλλὰ ἐπιβάλλεται ἡ παραπομπὴ διὰ βουλεύματος. Ταῦτα πάντα πρέπει νὰ θεσμοθετήσωμεν, διὰ νὰ εἴμεθα κράτος δικαίου καὶ πολιτισμοῦ καὶ νὰ ἱστάμεθα εἰς τὸ ὕψος μας καὶ νὰ λεγώμεθα ἀπόγονοι ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἔφτιαξαν τὸν Παρθενῶνα, ἀπόγονοι ἐκείνων ποὺ ἔφτιαξαν τὸ δίκαιον.

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μπακόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§116Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν ἤκουσα ἐξ ἀρχῆς ὅλους τοὺς ρήτορας καὶ τὰς τυχὸν προταθείσας ὑπ’ αὐτῶν τροπολογίας, τοῦ ὑπὸ κρίσιν ψηφίσματος, καὶ φοβοῦμαι πολὺ μήπως ἐπαναλάβω τινὰ ἐξ ὅσων ἐλέχθησαν. Ἄν τοῦτο συμβῇ, σᾶς παρακαλῶ νὰ μοῦ τὸ συγχωρήσετε. Εἶναι προφανὲς ὅτι εὑρισκόμεθα ὑπὸ τὴν ἐπίδρασιν συγχύσεως, ἐντέχνως δημιουργηθείσης ὑπὸ παραγόντων εὑρισκομένων ἐκτὸς τῆς αἰθούσης ταύτης, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῶν δοσιλόγων. Καὶ κατὰ τὴν σύγχυσιν αὐτήν, ὅταν συμβαίνῃ νὰ ὑπεραμύνεταί τις τῆς ὀρθῆς ἐφαρμογῆς τῶν νόμων καὶ τῶν δικονομικῶν διατάξεων, ἀμέσως ἐξαπολύεται κατ’ αὐτοῦ ἡ κατηγορία ὅτι συνηγορεῖ ὑπὲρ τῶν δοσιλόγων. Ὄχι, κύριοι, οὐδεὶς συνηγορεῖ ὑπὲρ τῶν ἐνόχων δοσιλόγων. Πρέπει νὰ τονισθῇ καὶ νὰ γίνῃ πιστευτὸν ὅτι ἡ ἐπιμονή μας ὅπως ἐφαρμοσθοῦν οἱ νόμοι μας καὶ αἱ στοιχειώδεις ἀρχαὶ τοῦ δικαίου, δὲν σημαίνει ὅτι συνηγοροῦμεν ὑπὲρ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐκ δόλου καὶ ἐκ προθέσεως συνειργάσθησαν κατὰ τὸν χρόνον τῆς κατοχῆς μετὰ τοῦ ἐχθροῦ, ὅπως ὠφελήσουν αὐτὸν καὶ βλάψουν τὴν Πατρίδα. Οἱ τ’ ἀντίθετον ὑπαινισσόμενοι ἢ ὑποστηρίζοντες, εἶναι κακόπιστοι. Αἱ δικονομικαὶ διατάξεις, ὑπὲρ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν ὁποίων ἡμεῖς ἀγωνιζόμεθα, εἶναι ἀπόρροια πνευματικῆς ἐπαναστάσεως, δυναμένης νὰ ἀναχθῇ εἰς τὴν ἐποχὴν τοῦ Μεσαίωνος. Κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, πᾶς προσαγόμενος ἐνώπιον τῆς δικαιοσύνης, ἔπρεπε νὰ τιμωρηθῇ, ἀσχέτως ἂν ὑπῆρχε νόμος προβλέπων ἢ μὴ ἀδίκημα ἢ ποινήν, πρὸς ἱκανοποίησιν τοῦ ἡγεμόνος ἢ φεουδάρχου τινὸς ἢ διότι πεπλανημένως ἡ κοινὴ γνώμη ἐπέβαλε τὴν τιμωρίαν. Τότε ὅμως, προηγμένα πνεύματα ἐξηγέρθησαν καὶ ἐκάλεσαν τοὺς διανοουμένους εἰς ἀγῶνας ἐναντίον τῆς τοιαύτης δικαστικῆς ἀντιλήψεως, οἱ ὁποῖοι ἀγῶνες ἤγαγον εἰς τὰς σημερινὰς δικονομικὰς διατάξεις, αἵτινες ἀποτελοῦν τὸ σύνταγμα τῶν δικαιωμάτων τοῦ ἀτόμου. Ἡ καταστρατήγησις τῶν διατάξεων αὐτῶν, θ’ ἀπετέλει ἐπάνοδον εἰς τὴν ἐποχὴν ἐκείνην. Ἐλέχθη ἀπὸ διακεκριμένον νομομαθῆ, τὸν ἀξιότιμον κ. Θεμ. Τσάτσον, ὅτι εἶναι ζήτημα ἠθικῆς τάξεως, ἡ δίωξις τῶν δοσιλόγων. Ἐγὼ φρονῶ ὅτι ζήτημα ἠθικῆς τάξεως εἶναι νὰ μὴ ἐκπέσῃ ἡ Ἑλλὰς πρὸ τῶν ὀμμάτων τῶν πεπολιτισμένων Λαῶν, εἰς τὸ ἐπίπεδον τῶν μὴ ἀσκούντων δικαιοσύνην κατὰ τὰς ἀρχὰς τοῦ δικαίου, (χειροκροτήματα), καὶ κατὰ τὰς ὑποδείξεις ξένων παραγόντων, ἐὰν ὑπάρχουν τοιοῦτοι. Μήπως ἆραγε ὑπάρχει κανένας ἄλλος Φεουδάρχης ἢ ἄλλος κυρίαρχος ἢ ἄλλός τις ἰσχυρὸς παράγων, τὸν ὁποῖον θέλομεν νὰ ἱκανοποιήσωμεν διὰ τῆς διώξεως ἐπὶ δοσιλογίᾳ τόσων Ἑλλήνων; Τοὐναντίον μάλιστα. Ἐξ ὅσων γνωρίζω τὸ ἀντίθετον μᾶς ὑπεδείχθη ἀπὸ ἰσχυρὸν φίλον, τὸν ὁποῖον διαρκῶς ὑπαινίσσονται οἱ ὑπὲρ τῆς ἀθρόας δημιουργίας καὶ διώξεως δοσιλόγων. Εἶναι γνωστόν, ὅτι πρό τινος χρόνου ἦλθεν εἰς Ἑλλάδα ἐκ Λονδίνου Δικαστικὴ Ἐπιτροπή, ὅπως ἐρευνήσῃ σὺν τοῖς ἄλλοις καὶ αὐτὸ τὸ περὶ δοσιλογίας ζήτημα. Ἡ ἐπιτροπὴ αὕτη ἀπεφάνθη, μελετήσασα λεπτομερῶς τὰς προσγενομένας ἀδικίας, ὅτι εἶναι ζήτημα στοιχειώδους δικαιοσύνης, ὅπως αἱ καταδικαστικαὶ ἀποφάσεις τῶν δοσιλόγων ἀναθεωρηθοῦν δι’ Ἐπιτροπῶν ἢ διὰ Συμβουλίων. Ἡ ἔκθεσις αὕτη ἔφθασεν ἀσφαλῶς καὶ εἰς τὸ Φόρεϊν Ὄφφις.

§117Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Κύριοι συνάδελφοι σᾶς πληροφορῶ ὅτι τὸ Φόρεϊν Ὄφφις, δὲν ἀνεμίχθη εἰς αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν. Πρόκειται ἁπλῶς περὶ μιᾶς δικαστικῆς ἀποστολῆς Ἀγγλικῆς, ἡ ὁποία ἐστάλη ὑπὸ τὸν Ντόνοβαν, καὶ ἡ ὁποία ἦλθε νὰ ἐξετάσῃ τὰ δικαστικὰ πράγματα ἐν Ἑλλάδι. Παρέμεινε 2–3 μῆνας καὶ ἔκαμε μίαν ἔκθεσιν. Εἰς τὴν ἔκθεσιν αὐτήν, μεταξὺ πολλῶν ἄλλων, συνιστᾶ καὶ τοῦτο, ὅτι θὰ ἦτο καλόν, ὅπως, σχετικῶς μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 6 Συντακτικὴν Πρᾶξιν, ληφθῇ μέριμνα ἵνα ἀναθεωρηθοῦν αἱ ἀποφάσεις, ἀκριβῶς ὅπως εἶπεν ὁ κ. Μπακόπουλος, διὰ Συμβουλίων ἢ Ἐπιτροπῶν. Δὲν εἶναι ἐπίσημος αὐτὴ ἡ ἔκθεσις, εἶναι μία σύστασις.

§118Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἡ ἀποστολὴ ἦτο ἐπίσημος; Ὑπὸ ποίαν ἰδιότητα ἦλθε;

§119Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Ὄχι, ἦτο δικαστικὴ ἀποστολὴ σταλεῖσα ἀπὸ τὴν Ἀγγλικὴν Κυβέρνησιν διὰ νὰ ἐξετάσῃ τὰ δικαστικὰ πράγματα τῆς Ἑλλάδος.

§120Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Μένω κατάπληκτος, διότι ἐγένετο δεκτὴ τοιαύτη ἀποστολή.

§121Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Δὲν ἔπρεπε νὰ γίνῃ δεκτὴ τοιαύτη ἀποστολή· προσβάλλει τὴν Πατρίδα μας.

§122Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Εἶχε κληθῆ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν Βούλγαρη, ἡ Ἐπιτροπὴ ἐκείνη.

§123Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Πολὺ κακῶς.

§124Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ὑπὸ κηδαιμονίαν εἴμεθα;

§125Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν γνωρίζω, ἂν καλῶς ἢ κακῶς ἦλθεν ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτή. Ἴσως ὁ Κυβερνήτης τῶν ἡμερῶν ἐκείνων, ἔχων ὑπ’ ὄψει του τὴν συκοφαντίαν ἥτις ὠργίαζε καθ’ ἅπασαν τὴν Εὐρώπην εἰς βάρος τῆς Ἑλληνικῆς Δικαιοσύνης, καὶ ἰδίως ἐν Ἀγγλίᾳ, εἶπε «στείλατε μίαν Ἐπιτροπὴν νὰ ἐρευνήσῃ, διὰ νὰ μάθετε ὅτι συκοφαντούμεθα καὶ ὅτι ἡμεῖς ἐδῶ ἀσκοῦμεν πραγματικὴν Δικαιοσύνην». Καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ ἐκείνη εὗρεν ὡς παράπτωμα τὸ ὅτι κατεδικάσθησαν ὡς δοσίλογοι ἑκατοντάδες ἀνθρώπων δυνάμει τοῦ νομοθετικοῦ ἐκείνου ἐκτρώματος, τῆς ὑπ’ ἀριθ. 6 Συντακτικῆς Πράξεως, οἱ ὁποῖοι ἦσαν ἀθῶοι καὶ δι’ αὐτὸ συνέστησε τὴν ἀναθεώρησιν τῶν σχετικῶν ἀποφάσεων. Καὶ τὸ προέχον ζήτημα εἶναι αὐτό, καὶ ὄχι ἂν ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἢ νὰ μὴ γίνῃ δεκτὴ ἡ Ἐπιτροπή. Κύριοι βουλευταί, εἶμαι πεπεισμένος, ὅτι ἐὰν ἐρωτηθοῦν οἱ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ νομομαθεῖς ἀμφοτέρων τῶν πτερύγων, καὶ δὴ ἂν ἐρωτηθοῦν κατ’ ἰδίαν, πάντες θὰ ὁμολογήσουν ὅτι ἡ Συντακτικὴ αὐτὴ Πρᾶξις ἀποτελεῖ ἀναχρονισμὸν ἀσυμβίβαστον πρὸς τὸν καλῶς ἐννοούμενον πολιτισμόν. Καὶ θὰ ὁμολογήσουν τοῦτο, τόσον μᾶλλον, καθόσον ἔχομεν κειμένους νόμους, προβλέποντας περὶ τῶν περιπτώσεων τῆς πράξεως αὐτῆς. Ἐὰν ἀναγνώσητε τὰ ἄρθρα 123 καὶ 126 τοῦ Ποινικοῦ Νόμου, θὰ ἴδητε ὅτι ὅλα τὰ ἀδικήματα τῆς πράξεως αὐτῆς προβλέπονται ὑπὸ τῶν ἄρθρων αὐτῶν. Εἶμαι βέβαιος ὅτι ἀπὸ δισταγμὸν δὲν ἐγείρεσθε ὅλοι, καὶ σύσσωμοι νὰ ζητήσητε τὴν κατάργησιν αὐτῆς. Νομίζω ὅτι ὄχι μόνον αἱ ὑπὸ τοῦ κ. Θεοφανοπούλου καὶ ἄλλων συναδέλφων ὑποβληθεῖσαι τροπολογίαι πρέπει νὰ γίνουν δεκταί, ἀλλὰ πρέπει καὶ νόμος νὰ ψηφισθῇ διὰ τοῦ ὁποίου ριζικῶς νὰ τροποποιῆται ἢ ἐντελῶς νὰ καταργῆται ἡ Συντακτικὴ αὐτὴ Πρᾶξις. Δὲν τολμᾶτε ὅμως, ὅπως δὲν τολμᾶ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, διότι φοβεῖσθε καὶ τὰς ἀβασίμους ἔτι παρεξηγήσεις. Λέγω ὅμως πρὸς τοὺς διστάζοντας, ὡς καὶ εἰς τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ὅτι οἱ φιλοδοξοῦντες νὰ ἀνέλθουν εἰς τὰ ὕπατα ἀξιώματα τῆς Πολιτείας, πρέπει νὰ εἶναι παρεσκευασμένοι ὅπως ὑφίστανται καὶ τὰς ἀδίκους ἐπικρίσεις. Δὲν τολμᾶτε, κύριοι, νὰ διακηρύξητε ὅ,τι πιστεύετε. Καὶ πιστεύετε ὅτι ἡ Συντακτικὴ αὐτὴ πρᾶξις προσκρούει εἰς στοιχειώδεις ἀρχὰς τῆς ποινικῆς ἐπιστήμης καὶ εἰς τὰ δικαιώματα τοῦ πολίτου, τὰ ὁποῖα ἀπεκτήθησαν, ὡς εἶπον, διὰ πνευματικῶν ἐπαναστάσεων. Οἱ ἀσχοληθέντες μὲ τὸ δίκαιον θὰ γνωρίζουν, βεβαίως, ὅτι ὑπῆρξεν ἐποχὴ καθ’ ἣν ἡ κατηγορία ἐναντίον ἑνὸς προσώπου καὶ ὄχι ἡ ἐνοχὴ αὐτοῦ ἀπετέλει βάσιν καταδικαστικῆς ἀποφάσεως. Ἐτιμωρεῖτο τὸ ἀδίκημα καὶ δὲν ἐκρίνετο ὁ κατηγορούμενος. Ἐναντίον τῆς τοιαύτης καταστάσεως ἐξανέστησαν οἱ προηγμένοι ἄνθρωποι, ὅπως ὁ Μπεκαρία καὶ ὁ Βολταῖρος, οἱ ὁποῖοι μετ’ ἀγῶνας ἐπέβαλον τὴν ὀρθὴν ἀρχήν, καθ’ ἣν πρέπει νὰ τιμωρῆται μόνον ὁ ἔνοχος καὶ οὐχὶ πᾶς κατηγορούμενος. Πρέπει νὰ τιμωροῦνται οἱ πραγματικοὶ ἐγκληματίαι, οἱ παραβαίνοντες ὑφισταμένους καὶ ἰσχύοντας νόμους. Σήμερον ἡ ἀρχὴ αὐτὴ κατοχυροῦται διὰ Συνταγματικῶν διατάξεων, αἱ ὁποῖαι ὁρίζουν ὅτι δὲν δύναται νὰ ἐπιβληθῇ ποινὴ ἄνευ νόμου ὁρίζοντος προηγουμένως αὐτήν. Φωνασκοῦμεν πάντοτε ὑπὲρ τῆς τηρήσεως τοῦ Συντάγματος. Ἀλλὰ τὸ Σύνταγμα, πρέπει νὰ τηρῆται καὶ νὰ ἐφαρμόζεται εἰς πάσας τὰς περιπτώσεις. Νὰ ἐφαρμόζεται κατὰ τὴν ἀληθῆ ἔννοιαν αὐτοῦ καὶ ὄχι ὅπως συμφέρει εἰς τοὺς ἐπικαλουμένους αὐτό, διότι ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει τὸ μεταβάλλομεν εἰς φοῦρνον τοῦ Ναστρεδὶν Χότζα. Καὶ εἶναι ἠθικὴ τάξις ἡ καταπάτησις τοῦ Συντάγματός μας, ἡ καταστρατήγησις τῶν νόμων καὶ ἡ καταδίκη χιλιάδων Ἑλλήνων ὡς δοσιλόγων, πρὸς ἐξυπηρέτησιν ἀνοήτου σκοπιμότητος; Σᾶς λέγω καὶ ἐγὼ ὅτι ἡ ἠθικὴ τάξις ἐπιβάλλει, καὶ ἡ ἐθνικὴ σκοπιμότης ἐπιτάσσει νὰ τηρήσωμεν τοὺς νόμους καὶ τὸ Σύνταγμα καὶ νὰ διακηρύξωμεν εἰς τὰ πέρατα τοῦ κόσμου ὅτι δὲν ὑπάρχουν προδόται εἰς τὴν Χώραν αὐτήν. (Χειροκροτήματα). Ἢ μήπως συνάδει πρὸς τὴν ἠθικὴν τάξιν τὸ ὅτι εὑρίσκονται σήμερον εἰς τὰς φυλακὰς ὡς ἔσχατοι προδόται ἄνθρωποι τῶν ὁποίων αἱ πράξεις ἀπετέλεσαν τὴν ἀρχὴν τῆς ἀπαρχῆς τῆς πρώτης νίκης τοῦ μεγάλου συμμαχικοῦ ἀγῶνος, ἁπλῶς διότι ἐχρημάτισαν Ὑπουργοὶ κατὰ τὸν χρόνον τῆς κατοχῆς ἐπὶ 29 ἡμέρας καὶ ὑπέγραψαν νόμους, τῶν ὁποίων τὸ περιεχόμενον ἐξυπηρέτει τὸν Ἑλληνικὸν Λαόν; Εἶναι ἠθικὴ τάξις νὰ εὑρίσκεται εἰς τὰς φυλακὰς ὡς δοσίλογος ὁ ἥρως τοῦ Καλαμᾶ, Στρατηγὸς Κατσιμῆτρος, καὶ ὁ εἰς ὄγδοον οὐρανὸν ἀνθρωπισμοῦ, πατριωτισμοῦ καὶ φιλοσοφίας εὑρισκόμενος καθηγητὴς Λούβαρης, ὁ ὁποῖος παρωτρύνθη ἐπιμόνως ὑπὸ τοῦ μετέπειτα Ἀντιβασιλέως ὅπως ὁρκισθῇ, παρὰ τὴν θέλησίν του, ὡς Ὑπουργὸς κατὰ τὸν χρόνον τῆς Κατοχῆς; Εἰργάσθησαν ὁ Κατσιμῆτρος καὶ ὁ Λούβαρης ἀντεθνικῶς καὶ συνειργάσθησαν μετὰ τοῦ ἐχθροῦ ὅπως βλάψουν τὴν Πατρίδα; Εἶναι ἠθικὴ τάξις νὰ μὴ ἐπιτρέπεται τὸ ἔνδικον μέσον τῆς ἀνακοπῆς εἰς τοὺς ἐρήμην καταδικασθέντας, ἢ ἀποτελεῖ πρωτόγονον ἀνηθικότητα; Καὶ πρὸς κατανόησιν τῆς ἀνηθικότητος αὐτῆς, ἐπιτρέψατέ μοι νὰ σᾶς ἀναφέρω μίαν περίπτωσιν ἀπὸ πλείστας ὅσας, τὰς ὁποίας θὰ ἠδύνατό τις νὰ ἀναφέρῃ. Ἦλθεν ἐκ Γερμανίας, ὅπου εἶχεν ἀπαχθῆ ὡς ὅμηρος, Ἕλλην τις. Ὅταν ἔφθασεν ἐδῶ, εὗρεν ὅτι εἶχε καταδικασθῆ εἰς ἰσόβια δεσμὰ ὡς δοσίλογος. Ὁ Εἰδικὸς Ἐπίτροπος τῶν δοσιλόγων, ὅστις καὶ μοὶ διηγήθη τὸ γεγονὸς αὐτό, μετὰ μεγάλης του λύπης, εὑρέθη εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἀποστείλῃ τὸν καταδικασθέντα εἰς τὰς φυλακὰς Αἰγίνης, ὅπου καὶ ἐκτίει τὴν ποινήν του τώρα, μὴ δυνάμενος νὰ ἀσκήσῃ τὸ ἔνδικον μέσον τῆς ἀνακοπῆς. Ἀλλὰ καὶ ἄλλος διακεκριμένος Ἕλλην, τιμῶν τὴν Ἑλληνικὴν καὶ Διεθνῆ Ἐπιστήμην, κατεδικάσθη ἀναπολόγητος, διότι εὑρισκόμενος εἰς τὸ ἐξωτερικόν, δὲν ἠδυνήθη νὰ προσέλθῃ ἐνώπιον τῆς Δικαιοσύνης. Αὐτὸς δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἀσκήσῃ τὰ ὑπὸ τῆς δικονομίας μας προβλεπόμενα ἔνδικα μέσα, ὅπως ἔχουν οἱ κοινοὶ ἐγκληματίαι. Ἀπεκαλύφθη πλέον καὶ κατέστη πασίγνωστον, πῶς καὶ διὰ τίνα λόγον ἐδημιουργήθησαν αἱ χιλιάδες δοσιλόγων. Κατέστη γνωστὴ εἰς πάντας ἡ πηγὴ ἐκ τῆς ὁποίας ἐξεπέμφθη καθ’ ἅπασαν τὴν Εὐρώπην τὸ σύνθημα τῆς δημιουργίας δοσιλόγων. Ὁμοιομόρφως ἐνεργοῦν τὰ ὄργανα τοῦ γνωστοῦ ἐκείνου Κέντρου εἰς ὅλας τὰς Χώρας. Δημιουργοῦν δοσιλόγους μετὰ ψυχολογημένης σατανικότητος καὶ κόπτονται δῆθεν ἐναντίον των διὰ νὰ ἐμφανίζωνται εἰς τοὺς ἀφελεῖς ὀπαδούς των ὡς ἀγωνιζόμενοι ἐπὶ τῶν ἐθνικῶν ἐπάλξεων καὶ διὰ νὰ θέτουν ἡμᾶς εἰς μειονεκτικὴν θέσιν, ὅταν ἐπικαλούμεθα τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου. Θὰ ἦτο ὡραῖον καὶ ἀποτελεσματικώτερον εἰς τὸ νὰ διαφημίσωμεν τὸν πολιτισμόν μας, ἐὰν σύσσωμος ἡ Βουλὴ παραδεχθῇ ὄχι μόνον τὰς ὑποβληθείσας τροπολογίας, ἀλλὰ καὶ τὴν κατάργησιν τῆς Συντακτικῆς αὐτῆς Πράξεως, ἡ ὁποία διευκολύνει τὰς σατανικὰς ἐνεργείας τῶν ὑπούλων ἐχθρῶν τῆς Ἑλληνικῆς Πολιτείας, καὶ νὰ διακηρύξωμεν ὅτι ἐν Ἑλλάδι ὑπῆρχε καὶ ὑπάρχει δικαιοσύνη, εἰς τὴν ὁποίαν καὶ Θεοὶ ἀκόμη ἐνεπιστεύθησαν τὴν τύχην των. Μὴ φοβῆσθε τὰς ἀβασίμους παρεξηγήσεις καὶ ἀδίκους ἐπικρίσεις. Μὴ πτοῆσθε ἀπὸ τὸ κακοποιὸν ἐκεῖνο πνεῦμα, τὸ ὁποῖον ἐνέπνευσε τὴν περίπτωσιν τῶν ἀθώων «δοσιλόγων», καὶ τὸ ὁποῖον κατὰ περίεργον τρόπον ἐπιδρᾷ ἐπὶ τῶν σκέψεών μας ὁσάκις συζητοῦμεν ζητήματα ἀφορῶντα τὴν ἐθνικιστικὴν Ἑλλάδα. Ἂν ἐνθαρρύνωμεν τὸν διστάζοντα Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ φέρῃ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας σχέδιον ψηφίσματος, διὰ τοῦ ὁποίου νὰ καταργοῦνται τὰ νομοθετήματα αὐτά, τὰ ὁποῖα ἀντίκεινται εἰς θεμελιώδη ἀρχὴν τοῦ Συντάγματός μας. Ἡ ἀρχὴ κατὰ τὴν ὁποίαν «Ὁ γὰρ νόμος πέφυκε προλέγειν ἃ μὴ δεῖ πράττειν» ἕλκει τὴν καταγωγὴν ἀπὸ τοὺς προγόνους μας. Ἀπ’ ἐκείνους ἔλαβον αὐτὴν οἱ Ρωμαῖοι καὶ ὥρισαν «NULLA POENE, SINE LEGE». Τὴν καθιέρωσεν ὁ Σόλων κατὰ τὸ ἔτος 594 π.Χ. Τὴν ἐκληρονομήσαμεν ἡμεῖς καὶ τὴν διετυπώσαμεν σαφῶς εἰς τὸ ἄρθρον 7 τοῦ ἰσχύοντος Συντάγματός μας, κατὰ τὸ ὁποῖον ποινὴ δὲν ἐπιβάλλεται ἄνευ νόμου ὁρίζοντος προηγουμένως αὐτήν. Εἶναι ἀρχὴ ἰδική μας. Ἀπέρρευσεν ἀπὸ τὸ Ἑλληνικὸν πνεῦμα καὶ ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν πολιτισμόν. Καὶ τώρα ἐρχόμεθα ἡμεῖς, γλοιωδῶς ἕρποντες καὶ ὑπὸ τὴν ἐπήρειαν τοῦ ἐπαράτου ἐκείνου πνεύματος, τὸ ὁποῖον περιΐσταται εἰς πᾶσαν αἴθουσαν ὅταν συζητοῦνται παρόμοια ζητήματα, νὰ καταστρατηγήσωμεν καὶ νὰ ἀπαρνηθῶμεν τὴν ὑψηλὴν αὐτὴν ἀρχήν. Κύριοι, εἰς Λαοὺς μὲ πολιτισμὸν καὶ παραδόσεις, ὅπως εἶναι ὁ Ἑλληνικός, ἐμπρέπει ὁ ρόλος τοῦ ἀετοῦ καὶ οὐχὶ τοῦ ἑρπετοῦ. Εἰκόνα ἑρπετοῦ παρουσιάζουν ἐκεῖνοι, καὶ κακίστην ὑπηρεσίαν προσφέρουν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν πολιτισμόν, οἱ ὁποῖοι νομίζουν σκοπιμώτερον νὰ κολακεύουν τοὺς ἰσχυροὺς ἀπὸ τοῦ νὰ σέβωνται τὰς ἀρχὰς αὐτάς, αἱ ὁποῖαι ἔχουν τὴν πηγήν των εἰς τὸ ἀθάνατον Ἑλληνικὸν πνεῦμα. Οἱ Λαοὶ λαμβάνουν τὴν θέσιν των εἰς τὴν βαθμίδα τοῦ πολιτισμοῦ ἀναλόγως μὲ τὰς ἐκδηλώσεις των, καὶ δὴ ἀναλόγως μὲ τὴν ἐνάσκησιν τῆς δικαιοσύνης των. Καὶ ἡ καταστρατήγησις τῆς ἀρχῆς αὐτῆς δὲν μᾶς παρέχει τὸ δικαίωμα νὰ κατατασσώμεθα εἰς ὑψηλὴν βαθμίδα ἐν τῷ πολιτισμῷ. Εἶναι ἀνάγκη νὰ διαλύσωμεν τὴν ἀχλὺν αὐτήν, ἡ ὁποία εὑρίσκεται πρὸ τῶν ὀμμάτων μας καὶ νὰ παραδεχθῶμεν ἀπολύτως ὅτι ἡ δοσιλογία ἐδημιουργήθη εἰς τὴν παροῦσαν ἔκτασίν της ἀπὸ τὰς ἀντεθνικὰς ἐνεργείας τοῦ ἐν Ἑλλάδι κομμουνισμοῦ. Ἀνέγνωσα καὶ ἄλλοτε ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ ἐμπιστευτικὸν ἔγγραφον τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος πρὸς τὰ ὄργανά του, διὰ τοῦ ὁποίου συνίστα εἰς αὐτὰ ὅπως ὑποβάλουν μηνύσεις ἐναντίον παντὸς ἐθνικόφρονος. Ἡ ἐφαρμογὴ τῆς ἀρχῆς τὴν ὁποίαν ἔθεσεν ὁ Σόλων, εἶναι ὑπόθεσις ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων. Πρέπει ὅλοι νὰ θέλωμεν νὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ ἀρχὴ αὐτή, ἡ ὁποία, ὁμοῦ μὲ τόσας ἄλλας ἐκδηλώσεις κατέστησαν ἀθάνατον τὸ Ἑλληνικὸν πνεῦμα. Ἡ θεμελιώδης ἀρχὴ τοῦ «Ποινὴ δὲν ἐπιβάλλεται ἄνευ νόμου, ὁρίζοντος προηγουμένως αὐτήν». (Παρατεταμένα χειροκροτήματα).

§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κουλουμβάκης ἔχει τὸν λόγον.

§127Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἤκουσα μετὰ πολλῆς προσοχῆς τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου μας κ. Θ. Τσάτσου, διότι πιστεύω καὶ εἰς τὴν νομομάθειαν αὐτοῦ καὶ εἰς τὴν ἀρετήν του. Ἀλλὰ νομίζω ὅτι ἀπόψε — καὶ πικραίνομαι διότι δὲν εἶναι παρὼν — ἐλησμόνησε τὴν νομομάθειαν αὐτοῦ. Εἶπεν ὅτι ἐχύθησαν ποταμοὶ αἱμάτων διὰ νὰ τεθῇ ἡ διάταξις αὐτὴ εἰς τὰ Συντάγματα τῶν πεπολιτισμένων Κρατῶν, ὅτι δὲν ἐπιβάλλεται ποινὴ τὴν ὁποίαν δὲν ἀναγράφει νόμος κείμενος. Δὲν ξεύρω πόσοι ἐχύθησαν ποταμοὶ αἱμάτων. Γνωρίζω ὅμως, ὅτι ἐγράφησαν πολλὰ συγγράμματα δικαιολογοῦντα τὴν διάταξιν αὐτήν. Καὶ ἡ συνείδησις τῆς πεπολιτισμένης ἀνθρωπότητος ἀπὸ τῶν ἀρχαίων Ἀθηνῶν, αἱ ὁποῖαι πρῶται ἐδίδαξαν τὸ δόγμα τοῦτο, ἡ συνείδησις ὅλης τῆς πεπολιτισμένης ἀνθρωπότητος εἶπεν ὅτι εἶναι ἀπαραίτητος ἡ ἀνάγκη νὰ ὑπάρχῃ καὶ νὰ ἐφαρμόζεται τοιαύτη διάταξις. Ἀλλὰ κατὰ τὸν ἀξιότιμον κ. συνάδελφον, δυνάμεθα νὰ εὕρωμεν μερικὰ ἐπιχειρηματίδια καὶ νὰ ἀνατρέψωμεν τὴν θεμελιώδη διάταξιν. Καὶ λέγω, κύριοι βουλευταί, περὶ ἐπιχειρηματιδίων, διότι ὑπάρχει, ὑπῆρχεν ἀνάγκη νὰ τεθῇ ἡ διάταξις αὐτή, ἡ ὑπ’ ἀριθμὸν 6 ἀνοσία, ἐγκληματική, τερατώδης συντακτικὴ πρᾶξις; Ποία ὑπῆρχεν ἀνάγκη; Ποῖος Ἕλλην ὑπῆρχεν, ὅστις δὲν ἐβδελύσσετο τοὺς συνεργασθέντας μετὰ τῶν Γερμανῶν, μετὰ τῶν ἐχθρῶν ἐκείνων, τοὺς ὁποίους, ἐὰν δὲν πλανᾶται ὁ ἔχων τὴν τιμὴν νὰ ὁμιλῇ πρὸς ὑμᾶς, ἔγραψεν εἰς τὴν δημοσιότητα καὶ τοὺς ὠνόμασεν Οὔννους; Ποῖος Ἕλλην ὑπῆρξεν ὁ ὁποῖος δὲν αἰσθάνεται ἀκόμη ἔχθραν ἐν τῇ ψυχῇ του ἐναντίον τῶν συνεργασθέντων μετὰ τοῦ ἐχθροῦ; Καὶ ἐρωτῶ τὸν ἀξιότιμον κ. συνάδελφον, τοῦ ὁποίου τιμῶ, ἐπαναλαμβάνω, τὴν νομομάθειαν καὶ τὴν ἀρετήν· ἀληθῶς δὲν ὑπῆρχε διάταξις τιμωροῦσα τοὺς συνεργασθέντας μετὰ τοῦ ἐχθροῦ; Τὸ ἰσχυρίζεται αὐτὸ ὁ κ. συνάδελφος; Ἐὰν τὸ ἰσχυρίσθη νομικὸς Ἕλλην αὐτό, ἐγὼ θὰ ὑποβάλω πρότασιν νόμου νὰ στερηθῇ τοῦ πτυχίου. (Γέλωτες). Κύριοι συνάδελφοι, αὐταὶ αἱ διατάξεις τῶν Συνταγμάτων, «οὐδεὶς τιμωρεῖται χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ νόμος διὰ τὴν πρᾶξιν του», οὐδεὶς στερεῖται τοῦ φυσικοῦ του δικαστοῦ, «ὁ τύπος εἶναι ἐλεύθερος τηρῶν τοὺς νόμους τοῦ Κράτους,—οἱ Ἕλληνες ἔχουν τὸ δικαίωμα τοῦ συνεταιρίζεσθαι τηροῦντες τοὺς νόμους τοῦ Κράτους,— οὐδεὶς συλλαμβάνεται ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ κατ’ αὐτοῦ ἔνταλμα κλπ.». Αἱ διατάξεις αὐταὶ ἐδιδάχθησαν ἀληθῶς καὶ αὐταὶ ὑπὸ τῶν ἡμετέρων προγόνων. Ὁ σοφώτατος ὅλων τῶν Ἑλλήνων καὶ ὅλων τῶν ἀνθρώπων, ὅλων τῶν γενεῶν, ὅλων τῶν αἰώνων, ὅλων τῶν Χωρῶν, ὁ Σωκράτης, ἐδίδαξεν ὅτι ὅ,τι δὲν εἶναι νόμιμον, εἶναι ἄδικον καὶ πρέπει νὰ πειθώμεθα εἰς τοὺς κειμένους νόμους. Ἀλλὰ εἶπεν ἀκολούθως ὅτι ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι νόμοι ἄγραφοι, νόμοι τοὺς ὁποίους δὲν ἔθεσαν ἄνθρωποι καὶ πρέπει νὰ παραδεχθῶμεν ὅτι ἔθεσαν αὐτοὺς ὁ Θεός. Ἡ προοδεύουσα ἀνθρωπότης, ἡ πολιτισμένη ἀνθρωπότης, ἔθεσεν αὐτοὺς τοὺς νόμους εἰς τὰ Συντάγματα τῶν πολιτισμένων Κρατῶν καὶ ἑπομένως ἡ ἀναίρεσις αὐτῶν τῶν νόμων, εἶναι ἀναίρεσις τῆς ἰδέας τοῦ Δικαίου, ἡ ἀναίρεσις αὐτῶν τῶν νόμων εἶναι ἀναίρεσις τοῦ πολιτισμοῦ, εἶναι ἀσέβεια πρὸς τὴν ἀνθρωπίνην θέσιν. Δὲν εἶναι ἑπομένως ἐπιτετραμμένον νὰ ἔρχωνται νομικοὶ ἄνδρες διαπρεπεῖς, ἀληθῶς διαπρεπεῖς, τὸ ἐπαναλαμβάνω καὶ τὸ τονίζω διὰ μυριοστὴν φοράν, ἀλλὰ πλανώμενοι καὶ αὐτοί, στιγμιαίως παρεκτρεπόμενοι καὶ νὰ λέγουν πρὸς ἡμᾶς ὅτι θεμελιώδεις νόμοι τῆς ἀνθρωπότητος, οἱ ἐκπηγάζοντες ἀπὸ τῆς θείας καταγωγῆς τῆς ἀνθρωπίνης ψυχῆς, οἱ νόμοι αὐτοὶ δύνανται νὰ ἀνατραποῦν ἐπὶ καιρὸν εὐχερῶς δυνάμει ἐπιχειρηματιδίων. Διότι ἐπρόκειτο διὰ τοῦ νόμου αὐτοῦ, τῆς 6ης Συντακτικῆς Πράξεως, νὰ ἐξυπηρετηθῇ ἡ συνείδησις τοῦ Δικαίου; Καὶ σᾶς ἐρωτῶ: Ἐξυπηρετήθη ἡ συνείδησις τοῦ Δικαίου διὰ τῆς συμφωνίας τῆς Βάρκιζας; Ἐξυπηρετήθη ἡ συνείδησις τοῦ Δικαίου διὰ τοῦ νόμου τῆς «ἀποσυμφόρησης»;

§128ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Τῆς «ἀποσυμφορήσεως».....

§129Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Τῆς «ἀποσυμφόρησης ἢ τῆς συνοδοιπορίας»; (Γέλωτες). Ἐκινδύνευσεν εἶπεν ὁ κ. Τσάτσος, ἡ ἐλευθερία τοῦ πεπολιτισμένου κόσμου, ἐκινδύνευσεν ἡ Δικαιοσύνη ἐν μέσῳ τῆς ἀνθρωπότητος. Καὶ ἀληθῶς ἐκινδύνευσε καὶ ἡ Ἐλευθερία καὶ ἡ Δικαιοσύνη ἐκ μέρους τοῦ Χίτλερ καὶ τοῦ Μουσσολίνι, ἐκ μέρους δύο τυχοδιωκτῶν, οἱ ὁποῖοι, κακῇ τῇ μοίρᾳ τῆς ἀνθρωπότητος, εὑρέθησαν ἐπὶ κεφαλῆς 2 μεγάλων Ἐθνῶν. Ἀληθῶς ἐκινδύνευσεν καὶ ἡ ἐλευθερία καὶ ἡ δικαιοσύνη τῶν ἀνθρώπων. Καὶ εἰς τὴν Ἑλληνικὴν χερσόνησον παρ’ ὀλίγον νὰ ἔχουν καὶ ἄλλους συμμάχους. Ἠμύνθησαν δύο ἔθνη ἐδῶ, ἔχοντα ἐπὶ κεφαλῆς δύο Βασιλεῖς καὶ τότε ἄλλος μέγας Ἄρχων, συνῆψε σύμφωνον μετὰ τοῦ Χίτλερ. Καὶ ἀναμφισβητήτως ἠμύνθησαν ἐπὶ κεφαλῆς τῶν Ἐθνῶν δύο Βασιλεῖς εἰς τὴν Ἑλληνικὴν χερσόνησον, τὴν κάκιστα καὶ ἀνιστορήτως φέρουσαν ἄλλην ἐπωνυμίαν. Ὁ εἷς Βασιλεὺς ἔχει ἤδη καθαιρεθῆ ἐν ὀνόματι τῆς «ἐλευθερίας καὶ τοῦ Δικαίου» καὶ ὁ ἕτερος παρ’ ὀλίγον νὰ μείνῃ καὶ ἐκεῖνος εἰς αἰωνίαν ἐξορίαν. Κύριοι! Ἐδήλωσα πολλάκις ὅτι ἀνήκω εἰς ἕνα Κόμμα καὶ ἐμπιστεύομαι τὴν ὑπάρχουσαν Κυβέρνησιν. Ἀλλὰ ἐδήλωσα ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν, ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ὅτι ὅταν εἶμαι ἐδῶ ἀντιπρόσωπος τοῦ Ἔθνους, δὲν ἔχω καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν πειθαρχίαν τῶν ὑποδεκανέων. Νομίζω ὅτι ὁ ἀντιπρόσωπος τοῦ Ἔθνους ἔχει δικαίωμα, ἔχει ὑποχρέωσιν, ἔχει καθῆκον νὰ ἐκφράζῃ τὰς γνώμας του ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου καὶ ὅταν πρόκειται περὶ ζητημάτων σπουδαίων, τὰ ὁποῖα ἐνδεχομένως ἡ Κυβέρνησις θὰ θέσῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ὡς ζητήματα ἐμπιστοσύνης. Τὰ ζητήματα αὐτὰ αἱ Κυβερνήσεις, αἱ Κοινοβουλευτικαὶ Κυβερνήσεις, πρέπει νὰ τὰ ἐκθέτουν πρῶτον εἰς τὴν συνέλευσιν τοῦ πλειοψηφοῦντος Κόμματος. Ὥστε ὅταν ἔρχωνται ἐδῶ νὰ γνωρίζουν, νὰ συμφωνοῦν μὲ τὸ Κόμμα των, ἢ νὰ διαφωνοῦν πρὸς αὐτό. Καὶ ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ἐὰν μία Κυβέρνησις καὶ ἡ παροῦσα, πρὶν ἀπὸ οἱονδήποτε ἄλλο νομοσχέδιον, ἔφερεν εἰς τὴν Συνέλευσιν τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος τὸ θέμα τοῦ δοσιλογισμοῦ, δὲ θὰ ὑπῆρχεν ἀνάγκη νὰ διεξάγωμεν τὰς συζητήσεις, τὰς ὁποίας διεξάγομεν, διότι, κύριοι, πῶς δικαιολογεῖται, ἐν ὀνόματι ποίου δικαίου, ποίου προσχηματικοῦ δικαίου δικαιολογεῖται, νὰ εἶναι φυλακισμένος ὁ Στρατηγὸς Κατσιμῆτρος καὶ νὰ εἶναι ἐλεύθερος ὁ δολοφόνος Ζαχαριάδης, ὁ Σαράφης καὶ τὰ ὅμοια ἄλλα ἐγκληματικὰ καὶ δολοφονικὰ καθάρματα; Πῶς εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ εἶναι δοσίλογος ὁ Στρατηγὸς Ζέρβας, ἐνεργεῖται καὶ κατ’ αὐτοῦ ἀνάκρισις καὶ νὰ εἶναι .......

§130Χ. ΛΑΔΑΣ. Τὸν προστατεύει ἡ ἀσυλία.

§131Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Δὲν τὸν προστατεύει, κύριε συνάδελφε, ἡ ἀσυλία, τὸν προστατεύουν οἱ ἡρωϊκοί του ἀγῶνες ὑπὲρ Πατρίδος. (Χειροκροτήματα). Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ δίωξις, νὰ ἐνεργῆται ἀνάκρισις, κατὰ τοῦ ἐνδόξου καὶ ἡρωϊκοῦ Στρατηγοῦ Ζέρβα, νὰ μὴ ἐνεργῆται δὲ οὐδεμία ἀνάκρισις διὰ τοὺς δολοφόνους 31 πολιτῶν τῆς κωμοπόλεως Μολάων, ἰατρῶν, ἐμπόρων καὶ ἄλλων νοικοκυραίων, οἱ ὁποῖοι συνελήφθησαν καὶ ἐκρεουργήθησαν, κατὰ τρόπον ἀνήκουστον;

§132ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὅλους τοὺς Ἕλληνας.

§133Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Διατὶ δὲν εὑρέθησαν Ἕλληνες ἐθνικοὶ Κυβερνῆται νὰ ἀπαντήσουν πρὸς τὴν Ἀγγλικὴν Κυβέρνησιν; (Χειροκροτήματα). Διατὶ καὶ σεῖς ἀκόμη σιωπᾶτε καὶ δὲν ἐνεργεῖτε οὐδεμίαν ἀνάκρισιν κατὰ τῶν δολοφονησάντων 30 Ἄγγλους ἀξιωματικοὺς εἰς τὴν Λακωνίαν; Διατί, κύριοι, ἐδολοφονήθησαν 30 ἀκριβῶς ἀξιωματικοὶ Ἄγγλοι, μόνον εἰς τὸν Νομὸν Λακωνίας ὅπου, ὅπως σᾶς εἶπον, πρὸ ἡμερῶν ἐφονεύθησαν εἰς μάχας 2 Βούλγαροι ἀξιωματικοί, διευθύνοντες κακούργους, προδότας, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι ἐδῶ σήμερον. Αὐτὴ εἶναι Δικαιοσύνη; Ἐὰν αὐτὸ εἶναι Δικαιοσύνη, ἐγὼ εἶπον προηγουμένως, ὅτι πρέπει νὰ μοῦ ἀφαιρεθῇ τὸ πτυχίον Νομικῆς. Ἐὰν μοῦ ἀπαντήσετε ὅτι αὐτὸ εἶναι Δικαιοσύνη, δίδω τὸν λόγον τῆς τιμῆς μου, ὅτι θὰ σχίσω τὸ ἰδικόν μου πτυχίον. Δὲν ἐζήτησα καὶ δὲν ζητῶ νὰ ἀθωωθῇ, νὰ μείνῃ ἀτιμώρητος καὶ ἕνας ἀκόμη δοσίλογος, δὲν τὸ ἐζήτησα αὐτὸ ποτέ. Ἀλλὰ κατὰ ποῖον δικαίωμα, κατὰ ποίαν ἔννοιαν δικαίου, κατὰ ποίαν ἔννοιαν ἀμεροληψίας δικάζονται, ἀνακρίνονται, φυλακίζονται, ὅπως φυλακίζονται, δικάζονται, ἀνακρίνονται, οἱ καλούμενοι δοσίλογοι, ἐνῷ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι συνέπραττον μετὰ τῶν Γερμανῶν, τῶν ὁποίων ἀξιωματικὸς εὐόεθη εἰς τὸ Πολυτεχνεῖον, διευθύνων τὸν ἀγῶνα κατὰ τῆς Γενικῆς Ἀσφαλείας......

§134ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὁ Φρούραρχος Ναυπλίου.

§135Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἀνεκρίθησαν; Αὐτοὶ οὔτε κἂν ἀνεκρίθησαν. Ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει, καὶ ἐὰν πρόκειται, νὰ ἀνακριθοῦν, θὰ ἀνακριθοῦν καὶ θὰ δικασθοῦν κατὰ τοὺς ἤδη κειμένους νόμους. Διατὶ κατὰ τοὺς νέους νόμους, ἀντικειμένους εἰς τὰς γενικὰς περὶ δικαίου ἀρχάς, δικάζονται οἱ συμπράξαντες μετὰ τῶν Γερμανῶν καὶ ἄλλοι ἐπίσης συμπράξαντες μετὰ τῶν Γερμανῶν δικάζονται μὲ ἄλλους νόμους; Καὶ ἔγραψα πλέον ἢ δεκάκις, εἰς τὸ τύπον, ὅτι τὴν 17ην Σεπτεμβρίου εἰς τὸ 8ον χιλιόμετρον ἀπὸ Ἀθηνῶν εἰς Βουλιαγμένην, οἱ κουκουέδες παρέλαβον ἀπὸ τοὺς Γερμανοὺς ὅπλα καὶ πυρομαχικά. Οὐδεὶς ἐτόλμησεν νὰ μὲ διαψεύσῃ. Εἰς τὴν Πεντέλην κατὰ τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1944, ὑπῆρχε Συνταγματάρχης Βούλγαρος, διευθύνων ἀπὸ περιωπῆς τὸν ἀγῶνα τῶν προδοτῶν, κατὰ τῆς Πατρίδος των. Αὐτοί, κατὰ τοὺς κειμένους νόμους, οἱ δῆθεν δοσίλογοι, ἐν πολλοῖς δῆθεν, διότι βεβαίως ὑπῆρξαν καὶ δοσίλογοι, νὰ δικασθοῦν κατὰ τοὺς νέους νόμους. Νὰ δικασθοῦν κατὰ τὰς σκευωρίας τῶν προδοτῶν. Διατί, κύριοι, παρέβησαν τὸ δίκαιον οἱ μέν, περισσότερον ἀπὸ τοὺς δέ; Διατὶ νὰ μὴ δικασθοῦν καὶ ἐκεῖνοι, ἐπὶ τέλους, κατὰ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 6 Συντακτικὴν Πρᾶξιν; Διότι ἔχομεν καὶ τὴν συμφωνίαν τῆς Βαρκίζης καὶ τὸν νόμον «τῆς ἀποσυμφόρησης!... Δὲν νομίζω, ὅτι ὑπάρχει ἀνάγκη νὰ εἴπω περισσότερα, ἔπειτα ἀπὸ τὴν ἐξαιρετικῶς ἐπιτυχῆ ἀγόρευσιν τοῦ κ. Μπακοπούλου. Ἡ ἀποψινὴ ἀγόρευσις τοῦ κ. Μπακοπούλου, ἦτο μία κραυγὴ πεπολιτισμένου ἀνθρώπου, ἀληθοῦς Ἕλληνος, ὑπερηφάνου διὰ τὴν καταγωγήν του. Δὲν ὑπάρχει λόγος, νὰ ἐκταθῶ ἑπομένως περισσότερον. Ἐγώ, κύριοι, πιστεύω, ὅτι πρέπει νὰ καταργηθῇ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 6 Συντακτικὴ Πρᾶξις καὶ νὰ δικασθοῦν ὅλοι, κατὰ τοὺς κειμένους νόμους, τοὺς Ἑλληνικοὺς νόμους, οἱ ὁποῖοι εἶναι αὐστηροί, αὐστηρότατοι καὶ νὰ κριθοῦν ὑπὸ τῶν νομίμων Δικαστηρίων. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον καὶ μόνον, θὰ ἐξυπηρετήσωμεν τὸ δίκαιον, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον καὶ μόνον θὰ ἀποδείξωμεν, ὅτι εἴμεθα ἄξιοι καὶ ὑπερήφανοι διότι εἴμεθα ἀπόγονοι τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων. (Χειροκροτήματα).

§136ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Τσάτσος ἔχει τὸν λόγον.

§137Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν πρόκειται νὰ σᾶς ἀπασχολήσω παρὰ μὲ ὀλίγας μόνον λέξεις. Ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος, τὸν ὁποῖον εὐχαριστῶ δι’ ὅσα εἶπε δι’ ἐμέ, μοῦ ἀπηύθυνε τὸ ἐρώτημα ἐὰν ὑπάρχῃ ἐν προκειμένῳ ἀνάγκη εἰδικοῦ νόμου, νεωτέρου νόμου, καὶ ἐὰν πᾶσα πρᾶξις τὴν ὁποίαν ὁ νεώτερος καὶ εἰδικὸς οὗτος νόμος ὁρίζει, δὲν προεβλέπετο, ἀπὸ τὸν κείμενον Ποινικὸν Νόμον. Πληροφορῶ τὴν Βουλήν, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο ἀπετέλεσεν ἐν Καΐρῳ δι’ ὅσας Νομικὰς δυνάμεις διέθετεν ἐκεῖ ἡ Κυβέρνησις, ἀντικείμενον μακρῶν συζητήσεων καὶ ὅτι ἐπεκράτησεν ἡ ἄποψις, τηρηθέντων καὶ σχετικῶν πρακτικῶν, ὅτι ὁ κείμενος ποινικὸς νόμος δὲν ἐκάλυπτεν ὅλας τὰς ἀξιοποίνους περιπτώσεις. Δι’ ὅσους ἔχουν ἐνδιαφέρον, διὰ τὸ εἰδικὸν αὐτὸ νομικὸν ζήτημα ἐπισημειῶ τὴν σημασίαν, τὴν ὁποίαν ἔχει, διὰ τὴν ὕπαρξιν τῶν ἀντικειμενικῶν στοιχείων τοῦ ἐγκλήματος τῆς ἐσχάτης προδοσίας, τὸ γεγονὸς τῆς καθολικῆς κατοχῆς τῆς Χώρας καὶ τῆς ἐγκαταστάσεως Κυβερνήσεως κατ’ ἐπίφασιν Ἑλληνικῆς. Τὸ θέμα ἄλλωστε ἀπὸ νομικῆς ἀπόψεως, εἶναι γενικώτερον γνωστὸν καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ προκαλέσῃ συζήτησιν, τὴν ὁποίαν εὐχαρίστως ἀποδέχομαι. Πέραν ὅμως τούτου θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε διότι εἶμαι νομικὸς καὶ ἀρέσκομαι εἰς τὰς νομικὰς συζητήσεις, νὰ εἴπω ὅτι, ἐὰν ὑποτεθῇ ἀκριβὲς ὅτι δὲν προσέθεσε ἀξιόποινον πρᾶξιν ὁ νεώτερος νόμος, δὲν παρεβιάσθη ὁ κανὼν ὅτι «οὐδεμία ποινὴ ἐπιβάλλεται ἄνευ νόμου προηγουμένως ὁρίζοντος αὐτήν». Ἐὰν εἶναι ἀληθὲς τὸ ἐπιχείρημα δὲν πλήττει τὴν ἄποψίν μου διότι μὴ ὁρισθείσης οὐδεμιᾶς ἀξιοποίνου πράξεως ἐκ τῶν ὑστέρων παύει ὑφιστάμενον τὸ ὅλον ἀρχικὸν ἐπιχείρημα. Καὶ αὐτὸ σᾶς τὸ ἀναφέρω, καίτοι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἰσχυρισθῇ κανείς, καὶ τὸ λέγω διὰ νὰ εἴπω ὅτι γνωρίζω ἐπαρκῶς τὰς δυνατὰς ἐν προκειμένῳ ἀπόψεις, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ προκληθῇ συζήτησις μόνον καὶ μόνον διὰ τὴν παράβασιν πλέον τῆς ἀρχῆς ὅτι οὐδεὶς ἀφαιρεῖται ἀπὸ τὸν φυσικόν του δικαστήν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τοῦτο, νομίζω, ὅτι τὸ δικαστήριον τὸ ὁποῖον ἔχει συσταθῆ, εἶναι εὐνοϊκώτερον διὰ τὸν κατηγορούμενον. Διότι ὁ φυσικὸς δικαστὴς διὰ τὰ ἐγκλήματα αὐτά, ἰσχύοντος τοῦ Στρατιωτικοῦ νόμου, ἦτο τὸ Στρατοδικεῖον· καὶ αὐτὸ δὲν πρέπει οὐδεὶς νὰ τὸ λησμονῇ. Ἐὰν δὲ ἐνδιαφέρεσθε νὰ μάθετε τὴν προσωπικήν μου γνώμην, σᾶς πληροφορῶ ὅτι ἐγὼ ἐπέμενα εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τῆς κειμένης δικονομικῆς διατάξεως, τὴν παραπομπήν, δηλαδὴ εἰς τὰ Στρατοδικεῖα, ἐφαρμοζομένης καὶ τῆς συνήθους Στρατιωτικῆς Ποινικῆς Δικονομίας. Ἐκρίθη ὅμως προτιμοτέρα ἐπιεικεστέρα σύνθεσις.

§138Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Καὶ διὰ τοὺς μέν, καὶ διὰ τοὺς δέ, ὄχι ἄλλα δικαστήρια διὰ τοὺς μέν, καὶ ἄλλα διὰ τοὺς δέ, συμπράξαντας μετὰ τῶν Γερμανῶν.

§139Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Αὐτὸ εἶναι ἄλλο θέμα· θὰ σᾶς εἴπω καὶ ἐπ’ αὐτοῦ. Θὰ εἶχον ἐπίσης νὰ παρατηρήσω ὅτι ἐχαρακτηρίσθη μονολεκτικῶς ὡς ἐπιχειρηματίδιον τὸ γεγονὸς ἑνὸς παγκοσμίου πολέμου, ὁ ὁποῖος συνεκλόνισε τὴν ἱστορίαν. Νομίζω, ὅτι ἡ κατάληξις αὐτὴ «ἴδιον» καὶ δὲν ἔχει ἄλλην ἔννοιαν ἀπὸ ἐκείνην τὴν ὁποίαν γνωρίζομεν εἶναι ἀτυχής. Ἄς προσθέσω ἕνα παγκόσμιον παράδειγμα ἐφαρμογῆς τῆς ἀρχῆς, τὴν ὁποίαν ἐπεκαλέσθην, καὶ περὶ τοῦ ὁποίου παραδείγματος δὲν ἤκουσα νὰ λέγεται τίποτε. Τὸ παράδειγμα τῆς δίκης τῆς Νυρεμβέργης, οὐδεὶς νόμος, οὐδεμία δικονομία εἶχε προβλέψει τὸ ἀδίκημα καὶ τὴν διαδικασίαν.

§140Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Εἶμαι ἀπολύτως πεπεισμένος ὅτι καὶ ἡ ἐπιστήμη καὶ ἡ πεφωτισμένη ἀνθρωπότης, θὰ ἐπικρίνῃ, θὰ κατακρίνῃ, θὰ καυτηριάσῃ τὴν δίκην ἐκείνην.

§141Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Νομίζω, κύριοι, ὅτι ἡ δήλωσις τοῦ κ. συναδέλφου, καθιστᾶ ἔκδηλον τὸ ποῦ ὁδηγεῖ ἡ ἀντίθεσις τῶν ἀπόψεών μας. Ἐγὼ μὲν ἐπιμένω ὅτι καλῶς ἐγένετο ἡ δίκη τῆς Νυρεμβέργης, ὁ ἀξιότιμος κύριος συνάδελφος, συνεπὴς πρὸς τὰς ἀπόψεις του, ἐπιμένει ὅτι δὲν ἐγένετο καλῶς. Ἔχω, λοιπόν, ἐγὼ σύμφωνον τὴν διεθνῆ κοινὴν γνώμην καὶ ὁ κ. Κουλουμβάκης, διαφωνεῖ. Τώρα, ὅσον ἀφορᾷ τὸ τελευταῖον ζήτημα τῆς ἐφαρμογῆς ἀναλόγου διατάξεως καὶ ἀναλόγου διαδικαστικῆς ἀντιμετωπίσεως καὶ προκειμένου περὶ τῶν δοσιλόγων, καὶ προκειμένου περὶ τῶν ἐγκληματησάντων κατὰ τῆς πατρίδος κομμουνιστῶν, ἐγὼ βεβαίως δὲν ἀνήκω εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ζητοῦν οἱανδήποτε ἐπιείκειαν ἔναντι τῶν ἐγκληματιῶν αὐτῶν. Ἀλλὰ συμψηφισμὸς τῶν δύο πραγμάτων εἶναι ἀπαράδεκτος. Δὲν σημαίνει ὅτι ἡ κακή, ἡ ἄδικος, ἡ ἀνήθικος αὐτὴ ἐπιείκεια πρὸς τοὺς κομμουνιστάς, πρέπει νὰ δικαιολογήσῃ συμψηφιστικῶς ἐπιείκειαν πρὸς τὸ ἀδίκημα τῶν δοσιλόγων.

§142Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Δὲν εἶπον τοιοῦτον πρᾶγμα.

§143Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Δὲν ἀναφέρομαι εἰς σᾶς. Ἐπιτρέψατέ μου νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ. Συμψηφισμὸς εἶναι ἀπαράδεκτος, ὑπέκυψε τὸ Ἐθνικὸν Κράτος εἰς μίαν ἀνάγκην, καλῶς ἢ κακῶς, ἀδιάφορον.

§144Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ὄχι, εἰς μίαν φιλοδοξίαν ἀσυγχώρητον διὰ νὰ μείνουν Ὑπουργοὶ μαζὶ μὲ τὸν Ζεῦγον καὶ τὸν Πορφυρογένην.

§145Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Νομίζω, ὅτι ὑπάρχει παρεξήγησις. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν μὴ ἐκδίκασιν τῶν ἐγκλημάτων τοῦ Δεκεμβρίου καὶ τῶν ἄλλων ἐγκλημάτων τῶν πρὸ τοῦ Δεκεμβρίου, ὑπέκυψε ἐδῶ τὸ Ἐθνικὸν Κράτος εἰς μίαν ἀνάγκην, καὶ αὐτὸ ἔγινε μετὰ τὸν Δεκέμβριον καὶ ὄχι ἀπὸ τοὺς Ὑπουργοὺς τῆς Κυβερνήσεως, εἰς τὴν ὁποίαν μετεῖχον ὁ Ζεῦγος καὶ ὁ Πορφυρογένης.

§146Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Πρωτίτερα, ὅταν ἐγένετο ὁ νόμος εἰς τὸ Κάϊρον.

§147Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Ὀφείλω νὰ σᾶς δώσω τὴν ἑξῆς πληροφορίαν. Ἡ εἰσήγησίς μου ἐγένετο πρὸς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, πρὶν ἔλθουν εἰς τὸ Κάϊρον οἱ ἐν λόγῳ Ὑπουργοί, καὶ ἄνευ προβλέψεως κἄν ὅτι θὰ ἐσχηματίζετο ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη.

§148Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Δυστυχῶς ἠγνοεῖτε καὶ τότε, ἀγνοεῖτε καὶ τώρα, ὅτι οἱ κατὰ τὸ φαινόμενον διϊστάμενοι εἰς τὸ συνέδριον τοῦ Λιβάνου συνηντῶντο εἰς τὴν Κλινικὴν τοῦ Σμπαρούνη καὶ ἐκεῖ συνῆψαν σύμφωνον ἐθνικῆς προδοσίας. Τὸ ἀγνοεῖτε ἀκόμη, δυστυχῶς.

§149Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κύριον συνάδελφον νὰ δώσῃ μίαν ἐξήγησιν, διότι τὸ λεχθὲν εἶναι τόσον ἀσαφές, ὥστε νὰ μὴ εἶναι δεκτικὸν ἀπαντήσεως.

§150ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Χ. Λαδᾶς.

§151Χ. ΛΑΔΑΣ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, κύριοι βουλευταί, νὰ ριψοκινδυνεύσω νὰ δεχθῶ τὸ σχίσιμο τοῦ διπλώματός μου, ὅπως εἶπε ὁ κ. Κουλουμβάκης. Ὁ τρόπος, ὅμως, κατὰ τὸν ὁποῖον ὑπερησπίσθη δικαίαν, ἴσως, ὑπόθεσιν, ἔδωσε τὸ COUP DE GRACE ἐναντίον ὅλων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ἔφερεν ὑπ’ ὄψιν ἡμῶν. Διότι, κύριοι βουλευταί, εἶναι ἀτυχὴς ὁ τόπος αὐτός. Εἰς τὰς κρισιμωτάτας αὐτὰς στιγμάς, κατὰ τὰς ὁποίας ὀφείλομεν νὰ ἀποδίδωμεν προσοχὴν καὶ εἰς τὸ τελευταῖον κόμμα, καὶ εἰς τὴν τελευταίαν σελίδα, καὶ εἰς τὴν τελευταίαν λέξιν, τὴν ὁποίαν λέγομεν, ἐμφανιζόμεθα πάντοτε δίδοντες ἐπιχειρήματα τοιαῦτα, ὥστε νὰ παρέχωμεν προσκόμματα, εἰς ὅλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὸ δικαίωμα καὶ τὸ καθῆκον νὰ μᾶς ὑποστηρίζουν εἰς ὅλας τὰς δικαίας ἀξιώσεις τῆς Χώρας αὐτῆς. Εἶναι θλιβερόν, διότι ἡ συζήτησις αὐτή, ἐπεκταθεῖσα ἐπὶ τῇ βάσει ἑνὸς τυπικοῦ σχεδίου ψηφίσματος, διὰ τὸ ὁποῖον καὶ δὲν ὑπῆρχε ἀπὸ κανένα καμμία ἀντίρρησις, ἔφθασε νὰ ἐξελιχθῇ εἰς συζήτησιν περὶ τῆς Συντακτικῆς Πράξεως τῶν δοσιλόγων, ἐν ἀπουσίᾳ μάλιστα τοῦ Πρωθυπουργοῦ, ὁ ὁποῖος, αὐτὴν τὴν ὥραν, ἴσως αὐτὸ τὸ λεπτόν, ἀντιμετωπίζει ὅλων τῶν εἰδῶν τὰς συκοφαντίας ἐναντίον τῆς Ἑλλάδος. Καὶ καθ’ ἣν στιγμὴν ἡμεῖς βλέπομεν νὰ γλυστροῦν τὰ πάντα ἀπὸ τὰ χέρια μας, ἀσχολούμεθα ἂν θὰ μείνῃ ὁ Α ἢ ὁ Β εἰς τὴν φυλακήν. Συμφέρει, ὅμως, ἕνα, δέκα, ἑκατὸν ἀπολέσθαι ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος. (Χειροκροτήματα). Ἀλλὰ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι, κύριοι, καταπληκτικόν, εἶναι ὅτι, εἰς κάθε ζήτημα ἐμφανίζεται πάλιν καὶ ἕνα MYSTIQUE, μία πρόληψις. Ὁμιλοῦμεν διὰ τὴν Δημοσίαν ἀσφάλειαν καὶ τελειώνομεν μὲ τὴν ἱστορίαν τῆς ἐθνικῆς ἑνώσεως. Ὁμιλοῦμεν δι’ ἄλλα ζητήματα καὶ δι’ ὅλα τὰ ζητήματα πταίει ὁ κομμουνισμός, καὶ ἀνακατεύομεν τὰ πάντα διὰ νὰ χάνωμεν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ὑποστηρίζομεν. Διότι τὸ γεγονὸς ὅτι, ἕνας ἄνθρωπος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κρίνεται καὶ νὰ καταδικάζεται ἀναπολόγητος, τί σχέσιν ἔχει μὲ τὸ ζήτημα ἂν τὴν μήνυσιν τὴν ὑπέβαλεν κομμουνιστής, ἢ δὲν τὴν ὑπέβαλε κομμουνιστής; Διατὶ νὰ προκαλοῦμεν τὴν συζήτησιν αὐτήν, διὰ νὰ ἀνατρέπωμεν ἀκριβῶς ἐκεῖνα τὰ σημεῖα ἐπὶ τῶν ὁποίων δὲν ὑπάρχει οὐδεμία ἀντίρρησις; Διότι, κύριοι βουλευταί, ἕνα εἶναι τὸ βέβαιον, ὅτι πρέπει νὰ τελειώσῃ ἡ ἱστορία αὐτὴ καὶ ἡ ἱστορία τῶν δικῶν τῶν κινημάτων καὶ ἡ ἱστορία τῶν δικῶν τῶν δοσιλόγων, διότι πρέπει ἐπὶ τέλους νὰ ἴδωμεν τὸ παρὸν καὶ τὸ μέλλον, διότι ἐξεχάσαμεν ἕνα, ὅτι εἴμεθα Ἐθνικὴ Συνέλευσις. Ἄλλοτε συνεζητούσαμε διὰ τὴν σταφίδα, διὰ τὸν οἶνον καὶ διὰ τὶς κατσίκες, ἐπὶ ὁλοκλήρους μῆνας εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἐδῶ τώρα, καταντήσαμε νὰ ἀρχίζωμεν μὲ τὴν Δημοσίαν ἀσφάλειαν καὶ νὰ καταλήγωμεν εἰς τὸν κομμουνισμόν. Καθ’ ἣν στιγμήν, κύριοι, δικαζόμεθα, ὁμιλοῦμεν ὑπὲρ τῶν δοσιλόγων, διὰ νὰ δίδωμεν ἐπιχειρήματα εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἀντιπαλαίουν μὲ τὸν ἀντιπρόσωπον τῆς Ἑλλάδος, ἐναντίον τῆς Ἑλλάδος. (Χειροκροτήματα). Κύριοι, εἶναι βέβαιον, ὅτι πρέπει νὰ λήξουν αὐταὶ αἱ διενέξεις. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται ἡ διαρκὴς αὐτὴ ἀναμόχλευσις τοῦ παρελθόντος. Ἐὰν ἦτο δυνατόν, νὰ τελειώσουν ὅλαι ἐντὸς 2 μηνῶν, νὰ γίνουν ὅλοι Δικασταὶ νὰ δικάζουν, νὰ τελειώνωμεν μὲ αὐτὸ τὸ ζήτημα. Ἀλλὰ τί σχέσι ἔχει αὐτὸ μὲ τὴν συζήτησιν ποὺ ἀρχίσαμεν ἀπὸ τὸν κακομοίρη τὸν Σόλωνα καὶ μὲ τὸν Δράκοντα ποὺ ἔλεγεν: Τί προσέχετε νὰ βάλετε ποινὰς μεγάλας ἢ μικράς; Ἐγὼ ξεύρω, δι’ ὅλας τὰς πράξεις, αἱ ὁποῖαι προσβάλλουν ἰδίως τὴν Πατρίδα, τὴν ποινὴν τοῦ θανάτου. Δι’ ἐκεῖνα ποὺ λέγετε ἐσεῖς εὐτελῆ ἀδικήματα ἐγὼ θέλω νὰ δικάζωνται μὲ θάνατον, δι’ ἐκεῖνα ποὺ λέγετε σοβαρὰ ἀδικήματα δὲν δύναμαι νὰ εὕρω ποινὴν φοβερωτέραν καὶ διὰ τοῦτο ἐπιβάλλω πάλιν θάνατον. Οὕτω ὡμίλει ὁ Δράκων. Ἀλλὰ διατὶ καταφεύγομεν εἰς συζητήσεις δι’ ἁπλᾶ πράγματα; Τί συζητοῦμεν, δηλαδὴ ἐὰν ὑπάρχῃ νόμος προηγουμένως τῆς πράξεως, χαρακτηρίζων τὸ ἀδίκημα αὐτὸ ὡς ἀδίκημα. Ἡμεῖς ἐφθάσαμεν, μὲ τὸ νὰ λέγωμεν αὐτό, νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἡμεῖς εὑρισκόμεθα εἰς ἐρημόνησον μακρὰν ἀπ’ ὅλον τὸν ἄλλον κόσμον καὶ ὅταν ὅλος ὁ κόσμος χειροκροτῇ τὴν δίκην τῆς Νυρεμβέργης, αὐτὴν τὴν ὥραν κατὰ τὴν ὁποίαν συζητοῦνται τὰ ὑπέρτατα τῶν Ἑλλήνων δικαιώματα καὶ αἱ θυσίαι των, ἡμεῖς νὰ ὁμιλῶμεν μετὰ περιφρονήσεως διὰ τὴν δίκην τῆς Νυρεμβέργης, ἀντί, στοιχειωδῶς, σὰν τὸν μικρότερον τῶν σκεπτομένων ἀνθρώπων, νὰ μὴ λησμονῶμεν ὅτι ἐὰν ὑπάρχῃ δίκη, εἰς τὴν ὁποίαν αἱ δικονομικαὶ διατάξεις ἐτηρήθησαν μὲ μαθηματικὴν ἀκρίβειαν, εἰς τὴν ὁποίαν παρεσχέθη κάθε ἐγγύησις, ὡς καὶ νὰ φέρουν καὶ δικηγόρους πατριώτας τῶν κατηγορουμένων, αὐτὴ ἦτο ἡ δίκη, ἡ ὁποία ἔλαβε χώραν εἰς τὴν Νυρεμβέργην. Ἀντὶ νὰ παρακολουθήσωμεν ὅλην τὴν ὑφήλιον εἰς τὸν θαυμασμόν της διὰ τὴν δίκην τῆς Νυρεμβέργης, λέγομεν, Ὄχι, κάτω ἡ Νυρεμβέργη, διότι παραβιάζῃ τὸ Σύνταγμα. Γιατί; Διότι τότε, τὸν καιρὸν ἐκεῖνον, ποὺ ζοῦσαν ὅλοι οἱ ἄνθρωποι ἴσοι καὶ ἥσυχοι καὶ ἔμπαιναν εἰς τὸ καφενεῖον καὶ ἔβγαζαν μίαν ἐφιμερίδα καὶ τὴν ἐδιάβαζαν σχολιάζοντες τὰ νέα μὲ τὰς διατάξεις τοῦ Συντάγματος ἐκείνου καὶ μὲ τὰς θεωρίας ἐκείνου τοῦ καιροῦ, θέλομεν ἐμεῖς νὰ κρίνωμεν καὶ τὰ ἀδικήματα αὐτά. Ὅταν δύο Χῶραι ἢ μᾶλλον μία Χώρα, διότι αἱ ἄλλαι ἦσαν κομπάρσοι, ὅταν μία Χώρα ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν κατελάμβανεν τὸ Βέλγιον καὶ τὴν Γαλλίαν καὶ τὴν Ὁλλανδίαν, θέλομεν ἡμεῖς, αὐτὴν τὴν περίπτωσιν νὰ τὴν κρίνωμεν ἐπὶ τῇ βάσει τῶν Συνταγμάτων, τὰ ὁποῖα ἐγένοντο διὰ τὰς ὁμαλὰς περιστάσεις καὶ εἰς ὁμαλὰς περιστάσεις καὶ προσπαθοῦμεν νὰ εὕρωμεν τὶ ἔγινε τὸ 852 μὲ τὸν Σόλωνα, ὁ ὁποῖος ἀπὸ τότε ἐνομοθέτησε «οὐδεμία ποινὴ ἄνευ νόμου προηγουμένως ὁρίζοντος αὐτήν». Ἐλησμονήσατε ὅτι πολὺ περισσότερον παλαιότερον ἀκόμη ὑπῆρχον τὰ γνωστὰ περὶ τοῦ ἀγράφου Δικαίου τῆς ἠθικῆς, ὅσα δὲν εἶναι γεγραμμένα εἰς Κώδικας, περὶ ὧν ἐλέχθη «οὐ γάρ τι νῦν γε κἀχθές, ἀλλ’ ἀείποτε ζῇ τοῦτο κοὐδεὶς εἶδεν ἐξ’ ὅτου φάνη». Ἐλησμονήσαμεν τὸ SALUS NIPULFICAE SUPREMA LES. Διότι πράγματι ἡ σωτηρία τοῦ τόπου, εἶναι ἐπάνω ἀπὸ κάθε Σύνταγμα καὶ μὲ τὴν προοπτικὴν τῆς σωτηρίας τοῦ τόπου, ἑρμηνεύονται αἱ διατάξεις τῶν Συνταγμάτων καὶ μὲ αὐτὰς τὰς διατάξεις ἔγιναν εἰς ὅλα τὰ Κράτη αὐτοὶ οἱ νόμοι, οἱ ὁποῖοι τιμωροῦν τὰς κατὰ τὸ διάστημα τῆς κατοχῆς ἐγκληματικὰς πράξεις. Καὶ ἐὰν θέλετε, ἀκόμη καὶ τυπικῶς. Ἦτο τὸ Διεθνὲς Δίκαιον, τὸ ὁποῖον ἔθεσε μίαν βάσιν, τὸ Διεθνὲς δίκαιον ποὺ μὲ τὸ ραδιόφωνον ἀπὸ τὸ πρωΐ ἕως τὸ βράδυ, ἔλεγε: προσέξατε ἐσεῖς οἱ Κουΐσλιγκς, ἐσεῖς οἱ ὁποῖοι γίνεσθε Ὑπουργοί, ἐσεῖς οἱ ὁποῖοι παρέχετε κάθε εἴδους ἐξυπηρέτησιν εἰς τὸν κατακτητήν, διὰ νὰ στραπατσάρετε τὰς ἐλευθερίας τῶν λαῶν, διὰ νὰ πολεμήσετε τοὺς συμπατριώτας σας, διὰ νὰ τοὺς καταδίδετε, προσέξατε, διότι ὅταν θὰ γίνῃ ἐλευθερία εἰς τὸν κόσμον, θὰ λογοδοτήσετε. Αὐτὸ ἐλέγετο ἀπὸ τὴν πρώτην στιγμὴν καὶ αὐτὸ ἦτο μία ἠθικὴ πρᾶξις, διότι ἦτο ἀνάγκη ἀπαραίτητος διὰ τὴν σωτηρίαν τῶν λαῶν καὶ πάνω ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἀνάγκην, δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη μεγαλυτέρα.

§152ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ ποῖος εἶπε τὸ ἀντίθετον, νὰ μὴ τιμωρηθοῦν;

§153Χ. ΛΑΔΑΣ. Ἐσεῖς ὄχι. Δι’ αὐτὸ ἡ ἀκριβὴς θέσις τοῦ ζητήματος, ἡ ὁποία θὰ ἐπροκάλει μίαν σοβαρὰν συζήτησιν, ἦτο ἡ θέσις τὴν ὁποίαν ὁ ἀξιότιμος νεαρὸς βουλευτὴς ἐκ Κερκύρας ἔθεσε. Ὑπάρχουν δοσίλογοι, ἄνθρωποι λησμονήσαντες τὰς ὑποχρεώσεις τὰς ὁποίας εἶχον ἀπέναντι τοῦ τόπου καὶ οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ καταδικασθοῦν. Αὐτὴ εἶναι ἡ βάσις. Ὑπάρχει ὅμως ἐπίσης βέβαιον ὅτι ἔγινε καὶ ἐκμετάλλευσις αὐτοῦ καὶ ὑπάρχουν καὶ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ὄχι τόσον διότι τὸ διέταξαν ὡρισμένοι ἄλλοι, ἀλλὰ διότι ἠθέλησαν νὰ λύσουν ὅλα τὰ προσωπικά των ζητήματα, ἀπὸ ἐξώσεων μέχρι διαζυγίων, ἐπεχείρησαν διὰ τῆς μεθόδου τῶν μηνύσεων ἐπὶ δοσιλογίᾳ. Καὶ ἐτέθη εἰς ἐφαρμογὴν ὅλων τῶν εἰδῶν ἡ ἐφευρετικότης τῶν κακῶν αὐτῶν ἀνθρώπων, διὰ νὰ θίξουν καὶ μερικοὺς ἀθώους, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι ἡ Ἑλλὰς πρέπει νὰ ἀποτελέσῃ ἐξαίρεσιν ἀπὸ τὸν κανόνα τῶν πεπολιτισμένων Ἐθνῶν καὶ νὰ ἀφίσῃ ἀπὸ τὸ βῆμα τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, νὰ ἀκούεται, ὅτι εἰς τὸν τόπον αὐτὸν πρέπει νὰ μείνῃ ἀτιμώρητος ἐκεῖνος, διότι μένει ἀτιμώρητος ὁ ἄλλος, ὁ ὁποῖος ἔσφαξε 5 Ἕλληνας τὸν Δεκέμβριον. (Θόρυβος καὶ διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως).

§154ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Αὐτὸ δὲν τὸ εἶπε κανείς. Δι’ ἐντύπωσιν τὰ λέγετε;

§155Χ. ΛΑΔΑΣ. Πρέπει, λοιπόν, νὰ τεθῇ τὸ ζήτημα, ὅπως τὸ ἔθεσε ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐκ Κερκύρας, πρέπει νὰ τεθῇ, ὅτι ἐὰν εἶναι εἷς ἔνοχος θὰ δικασθῇ καὶ θὰ πληγῇ. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κριθῇ κανεὶς ἔνοχος, παρὰ μόνον ἐὰν τοῦ παρασχεθοῦν ὅλαι αἱ ἀπαιτούμεναι ἐγγυήσεις. Ἔτσι τίθεται τὸ ζήτημα. Καὶ τότε δὲν θὰ ὑπῆρχεν ἀπὸ καμμίαν πλευρὰν ἀντίρρησις, διότι πρῶτοι ἡμεῖς εἰς κάθε στιγμὴν ἔχομεν δηλώσει, ὅτι δὲν ἐννοοῦμεν ποτὲ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν νόμων νὰ τὴν ἔχωμεν ἔρμαιον τυχαίων γεγονότων. Ἔτσι ἦτο ἡ ἀκριβὴς θέσις τοῦ ζητήματος. Ὅλα τὰ ἄλλα ἦσαν ζητήματα ἄσχετα μὲ τὴν συζήτησιν καὶ μόνον ἀποτέλεσμα εἶχον νὰ προκαλέσουν ἀκόμη καὶ τὴν ἑσπέραν ταύτην ἐν τῇ αἰθούσῃ αὐτῇ φράσεις, αἱ ὁποῖαι νὰ εἶσθε βέβαιοι ὅτι θὰ γίνουν ἀντικείμενον ἐκμεταλλεύσεως ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐλλοχεύουν διὰ νὰ πνίξουν τὴν Ἑλλάδα.

§156Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. ....... (δὲν ἠκούσθη).

§157Χ. ΛΑΔΑΣ. Δὲν ὑπολογίζω ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα λέγετε, διότι πολλάκις, ὅταν ἀκούω ὡρισμένα πράγματα, δὲν ἀπαντῶ, διότι εἰς αὐτὰ ἀπαντᾶ ἡ ἱστορία τοῦ τόπου.

§158Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ἡ ἱστορία τοῦ τόπου ἀποδεικνύει, ὅτι μόνον ἡ Ἑλλὰς ἔχει τοὺς ὀλιγωτέρους δοσιλόγους, τὸ δὲ Λαϊκὸν Κόμμα ζητεῖ τὴν καταδίκην τῶν δοσιλόγων, ἀλλὰ μόνον τῶν πραγματικῶν καὶ ὄχι ἐκείνων, τοὺς ὁποίους κατήγγειλαν ὡς τοιούτους οἱ κομμουνισταὶ διὰ νὰ ἀποδείξουν ὅτι μόνον αὐτοὶ εἶναι πατριῶται καὶ ὅλοι οἱ ἄλλοι Ἕλληνες προδόται. Τὸ Λαϊκὸν Κόμμα ζητεῖ νὰ καταδικασθοῦν οἱ πραγματικοὶ δοσίλογοι, οἱ ἔνοχοι, διότι πιστεύει ὅτι ἐκ τῆς ὀρθῆς διαδικασίας θὰ ἀποδειχθῇ, ὅτι ἐξ ὅλων τῶν Ἐθνῶν μόνη ἡ Ἑλλὰς εἶχε τοὺς ὀλιγωτέρους δοσιλόγους.

§159Χ. ΛΑΔΑΣ. Εὐχαριστῶ τὸν ἀξιότιμον κ. συνάδελφον ἐκ Λαρίσης, διότι μὲ ἀπήλλαξε τοῦ κόπου νὰ ἐπαναλάβω ἄλλην μίαν φορὰν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶπον καὶ ἐγώ. Καὶ διὰ νὰ εἰσέλθω τώρα εἰς τὰς τροπολογίας, ποῖος εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ ἀρνηθῇ τὴν τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν τροπολογίαν τοῦ κατηγορουμένου; Ἔχω, μάλιστα, τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι, ὅταν λέγωμεν εἰς τὴν κοινὴν Ποινικὴν Δικονομίαν «προεισαγωγικὴ ἀνάκρισις», ὅτι αὐτή, λέγει ἡ Δικονομία, δὲν περατοῦται πρὸ τῆς ἀπολογίας τοῦ κατηγορουμένου. Ὑπῆρξε διάταξις, ἡ ὁποία κατήργησε τὴν ἀπολογίαν τοῦ κατηγορουμένου; Ἡ κατάργησις αὐτῆς θὰ ἀποτελέσῃ ὄχι ἀπαλλαγὴν τῶν δοσιλόγων, ἀλλ’ ἀπαλλαγὴν τῆς Ἑλληνικῆς δικαιοσύνης ἀπὸ τὴν μομφὴν ὅτι δικάζει ἀνθρώπους ἄνευ ἀπολογίας. Ἢ ποῖος θὰ εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ ἔχῃ νὰ παρατηρήσῃ τι περὶ τοῦ ζητήματος, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ἄλλη τροπολογία, ὅταν δηλαδὴ τὸ δικαστήριον ἐξετάσῃ τὴν ὑπόθεσιν, φθάσῃ εἰς τὸ τέρμα καὶ διατάξῃ τότε κρείσσονας ἀποδείξεις νὰ δικαιοῦνται νὰ διακόψῃ τὴν προφυλάκισιν. Ἡ ἀρχικὴ Πρᾶξις, ποὺ ἔγινεν εἰς τὸ Κάϊρον καὶ ἡ ἄλλη ποὺ φέρει τὴν ὑπογραφὴν Ἀβραάμ, ἔδιδε τὸ δικαίωμα νὰ διακόπτεται ἡ προφυλάκισις κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ δικαστηρίου. Διότι, ἐὰν τὸ δικαστήριον εὕρῃ, ὅτι δὲν ὑπάρχει κανὲν στοιχεῖον ἢ κρίνει ὅτι ἐκ τῶν ὑστέρων δὲν θὰ ἀποδειχθῇ ὅτι ὑπάρχουν τὰ στοιχεῖα ποὺ ζητεῖ ὁ νόμος, τότε διακόπτει τὴν προφυλάκισιν ἢ θὰ διατάξῃ τὴν ἀπόλυσιν ἐπὶ ἐγγυήσει. Ἐγὼ παρέστην εἰς τὴν δίκην ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος παρεπέμπετο δι’ ἄλλου οὗτινος εἶχε συνεπωνυμίαν καὶ τοῦ ὁποίου δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ διακοπῇ ἡ προφυλάκισις, διότι ἐζητεῖτο νὰ ἔλθῃ ἀπὸ τὸν τόπον του νέον Ποινικὸν μητρῶον, ἐπειδὴ εἰς τὸ προσκομισθὲν ἔγραφον τὸν πατέρα του Χ καὶ ἐγεννᾶτο ζήτημα ἂν ἦτο Χαρίλαος ἢ Χρῆστος. Αὐτὸς ἔπρεπε νὰ μείνῃ μέσα, καὶ ἔμεινε μέσα. Ἡ νέα τροπολογία εἶναι μία τροποποίησις τῆς ἀρχικῆς Συντακτικῆς Πράξεως, εἰς τὴν ὁποίαν δὲν ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν, διότι ὅλοι εἴμεθα τίμιοι ἄνθρωποι καί, πιστεύοντες ὅτι πρέπει νὰ τιμωροῦνται μόνον οἱ πραγματικοὶ ἔνοχοι, πρέπει νὰ δώσωμεν εἰς τοὺς δικαστὰς τὸ δικαίωμα νὰ κρίνουν κατὰ τέτοιον τρόπον, ὥστε καὶ ὁ κατηγορούμενος νὰ λέγῃ ὅτι εἶναι ἄξιος τῆς ποινῆς, ἡ ὁποία τοῦ ἐπιβάλεται, καὶ τὸ ἀκροατήριον, ποὺ παρακολουθεῖ τὴν δίκην, νὰ λέγῃ: μάλιστα, τὸ δικαστήριον ἔπραξε τὸ καθῆκον του. Τώρα μένουν δύο ἄλλαι τροπολογίαι, διὰ τὰς ὁποίας ἔχω ζωηρὰς ἀντιρρήσεις. Ἡ πρώτη εἶναι ἡ ἀφορῶσα τὴν κατάργησιν τῆς λεγομένης «ἀναξιότητος». Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ λογικὴ ἀντίρρησις ἀπὸ κανένα, οὔτε, ἐλπίζω, ἀπὸ ἐκείνους ποὺ ζητοῦν τὴν κατάργησιν τῆς ἀναξιότητος, ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ μεγαλυτέρα καὶ ἡ τυπικωτέρα ποινή, ποὺ ἔπρεπε νὰ ἐπιβάλλεται εἰς τὸ ἀδίκημα, ἰδίως τῆς οἰκονομικῆς δοσιλογίας. Ὁ κ. Κουλουμβάκης ὑπεστήριξε μετὰ δυνάμεως, εἶπε, μάλιστα, ὅτι θὰ σχίσῃ καὶ διπλώματα· ὅλ’ αὐτά, ἐννοεῖται, μὲ τὸ ἀζημίωτον, διότι, ὅταν σχίσῃς τὸ δίπλωμά σου, ἠμπορεῖς νὰ πάρῃς ἀντίγραφον, ὑπεστήριξεν ὅτι ὅλα αὐτὰ εἶναι γραμμένα εἰς τὸν Ποινικὸν νόμον. Ὅπως διετυποῦτο ἡ οἰκονομικὴ δοσιλογία εἰς τὴν πρώτην Πρᾶξιν, πρὸ τῶν στοιχείων τὰ ὁποῖα τροποποιηθείσης τῆς Πράξεως παρενεβλήθησαν, δηλαδὴ τῆς οὐσιώδους ὠφελείας τῆς πολεμικῆς προσπαθείας τοῦ ἐχθροῦ, ὅπως ἦτο, λοιπόν, ἡ Πρᾶξις αὐτή, ἐὰν ἐμάζευες ὅλα τὰ σταφύλια τῆς Ἑλλάδος διὰ νὰ τὰ κάμῃς κρασὶ νὰ πάῃ εἰς τὴν Γερμανίαν ἤ, διὰ τὸν ἴδιον σκοπόν, ἔπαιρνες ὅλα τὰ λάδια τῆς Μυτιλήνης, αὐτὰ δὲν τὰ ἀνέγραφεν ὁ Ποινικὸς Νόμος ὡς ἀδίκημα. Εἶναι ἀδίκημα, τὸ ὁποῖον ἐγεννήθη ἀπὸ τὴν ἰδιάζουσαν αὐτὴν κατάστασιν τοῦ πολέμου καὶ τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ τιμωρῆται δυνάμει αὐτῶν τῶν εἰδικῶν διατάξεων. Ἐδῶ μποροῦσε νὰ συζητηθῇ τὸ NULLA POENA SINE LEGE. Διότι μποροῦσε νὰ σοῦ πῇ κανείς: μοῦ εἶπες ἐμένα, ὅτι δὲν ἠμποροῦσα νὰ φτιάνω δρόμους γιὰ τοὺς Γερμανούς; Ἢ ὅτι δὲν ἐπετρέπετο νὰ μαζεύσω ὅλα τὰ λάδια τῆς Ἑλλάδος γιὰ νὰ βγάλω 7 ἑκατομμύρια λίρες; Ἐὰν τὸ ἤξευρα, δὲν θὰ τὸ ἔκαμνα. Τότε θὰ τοῦ ἔλεγα καὶ ἐγώ, ὅτι ἡ μόνη δικαία οὐσιαστικὴ διάταξις εἶναι αὐτή, τῆς ἀναξιότητος. Ὑπάρχει ὅμως καὶ μία ἀντίρρησις λογική, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ὡρμήθη ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἀθηνῶν συνάδελφος κ. Θεοφανόπουλος διὰ νὰ ζητήσῃ τὴν ἀπάλειψιν ἐξ ὁλοκλήρου τῆς διατάξεως αὐτῆς. Ἡ ἀντίρρησις ὅτι, ὡς εἶναι διατυπωμένη ἡ διάταξις, εἶναι ἐντελῶς ἀόριστος καὶ ἑπομένως, δίδει δικαίωμα εἰς τὸ δικαστήριον, ἐν ᾗ περιπτώσει ἀθωώσῃ τινα διὰ τὴν οἰκονομικὴν συνεργασίαν μετὰ τοῦ ἐχθροῦ, νὰ τὸν δικάσῃ ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἀναξιότητος. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι, ἐὰν νομίζετε ὅτι προστατεύεται μ’ αὐτὴν τὴν κατάργησιν κανένα, εὑρίσκεσθε ἐν πλάνῃ. Ἔχω κάποιαν πεῖραν εἰς αὐτὰ τὰ πράγματα, ὥστε νὰ ἠμπορῶ νὰ σᾶς πῶ, ὅτι πρέπει νὰ εἶσθε χίλια τοῖς ἑκατὸν βέβαιοι, ὅτι, ἂν ὑπάρχουν γιὰ κάποιον τὰ στοιχεῖα καὶ ὑπάρχει σύνθεσις δικαστηρίου τέτοια ποὺ νὰ καταλήξῃ εἰς καταδίκην, θὰ τὸν δικάσουν εἰς εἱρκτήν. Εἶναι δίκοπο μαχαῖρι, κύριοι, ἂν καταργηθῇ αὐτὴ ἡ διάταξις, ἡ ὁποία ὁμιλεῖ περὶ ἀναξιότητος. Ἐνοχλεῖ βέβαια ἡ λέξις ἀναξιότης ἀλλὰ ἐὰν ὁ δικαστὴς θέλῃ νὰ καταδικάσῃ, θὰ καταδικάσῃ εἰς ἀνωτέραν ποινὴν ἐφαρμόζων σοβαρωτέραν διάταξιν ὅταν δὲν εὕρῃ τὴν διέξοδον αὐτήν. Πρέπει δὲ νὰ γνωρίζετε διότι ἴσως δὲν ἔτυχε νὰ τὸ σκεφθῆτε, ὅτι κακῶς ἐφαρμόζεται ἡ διάταξις αὐτή. Διότι ὅπως ἐτροποποιήθη ἡ σχετικὴ διάταξις περὶ οἰκονομικῶν δοσιλόγων, δηλαδὴ ὅτι δὲν ἀρκεῖ, ὅπως ἔλεγεν ἀρχικῶς ἡ ὑπ’ ἀριθ. 6. Συντακτικὴ Πρᾶξις, ἁπλῶς νὰ ἔκανες οἰκονομικὴν συνεργασίαν μετὰ τοῦ ἐχθροῦ, ἀλλὰ πρέπει καὶ νὰ ἐβοήθησες οὐσιωδῶς τὴν πολεμικὴν προσπάθειαν τοῦ ἐχθροῦ. Ἐγὼ ἰσχυρίζομαι ὡς νομικὸς — καὶ ἐδῶ κινδυνεύω νὰ χάσω τὸ δίπλωμά μου — (γέλωτες) ὅτι ὅταν κηρύσσεταί τις ἀθῷος τῆς οἰκονομικῆς συνεργασίας διότι συνεργασθεὶς μὲ τοὺς Γερμανοὺς ἔδωσες εἰς αὐτοὺς 300 ὀκάδες λάδι, δὲν μπορεῖς μὲ τὸ στοιχεῖον ἐκεῖνο διὰ τὸ ὁποῖον μὲ ἐκήρυξες ἀθῷον νὰ μοῦ εἴπῃς ὅτι αὐτὸ ἀποτελεῖ τὸ ἀδίκημα τῆς ἀναξιότητος. Λοιπὸν ἐγὼ ἰσχυρίζομαι ὅτι κακῶς ἐφαρμόζεται ἡ πρᾶξις αὐτὴ διότι αὐτὸ εἶναι μία κλασσικῆς μορφῆς, παρερμηνεία τῆς διατάξεως. Ἀλλὰ μὲ τὸ νὰ ζητῆτε, κύριοι βουλευταί, νὰ καταργηθῇ ἡ διάταξις αὐτὴ κινδυνεύετε νὰ πάρετε κόσμο στὸ λαιμό σας διότι, ὅπως προεῖπον, ὅταν ὁ δικαστὴς θέλει νὰ δικάσῃ, ἂν δὲν εὕρῃ ἐπιεικεστέραν διάταξιν θὰ ἐφαρμόσῃ ὁποίαν συναντήσῃ βαρυτέραν. Καὶ τότε δὲν μένει παρὰ στὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης, ὅπου ὅταν διαβάζεται ἡ αἴτησις χάριτος καὶ παίρνουν τὴν δικογραφίαν τραβᾶνε τὰ μαλλιά τους καὶ διερωτῶνται πῶς ὁ δικαστὴς κατεδίκασε μὲ τοιαῦτα στοιχεῖα. Λοιπὸν τὸ μόνον εὔλογον εἶναι νὰ προταθῇ λεπτομερέστερος καθορισμὸς τῆς διατάξεως αὐτῆς.

§160Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Αὐτὸ ἀκριβῶς εἶναι.

§161Χ. ΛΑΔΑΣ. Βεβαίως ἀφοῦ συζητοῦμε νομικὰ θὰ συμφωνήσωμεν ἐνῷ ὅταν παίρνωμε τὰ ζητήματα πολιτικὰ τὰ ζυμώνουμε ὅπως μᾶς ἀρέσει. Ἐὰν λοιπὸν ἐφέρνατε τροποποίησιν ἡ ὁποία νὰ κάνῃ εἰδικώτερον χαρακτηρισμὸν μὲ τὰ στοιχεῖα τῆς ἀναξιότητος θὰ ἔλεγον ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν κανεὶς νὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν διότι θὰ ἐγένετο τυποποίησις.

§162Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ὅπου ὑπάρχει καταδίκη νὰ ὑπάρχῃ καὶ ἐθνικὴ ἀναξιότης.

§163Χ. ΛΑΔΑΣ. Ἐὰν ὅμως ζητῆτε νὰ καταργηθῇ ἐντελῶς ἡ ἀναξιότης, αὐτὸ ὄχι μόνον δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον διὰ λόγους ἂς τὸ εἴπωμεν διεθνοῦς κλίματος, ἀλλὰ καὶ διὰ λόγους ἀκόμη ἑλληνικωτάτους. Καὶ τώρα παραμένει τὸ τελευταῖον ζήτημα. Εἶναι τὸ ζήτημα, κύριοι τῆς ἀνακοπῆς.

§164Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Δὲν πιστεύω, νὰ ἀρνῆσθε ὅτι χρειάζεται ἡ ἀνακοπή.

§165Χ. ΛΑΔΑΣ. Θὰ τὸ συζητήσωμεν. Ἀσφαλῶς ἐνθυμοῦνται οἱ παλαιότεροι ὅτι τὸ ζήτημα τῆς ἀνακοπῆς ἔγινε ἀφορμὴ μακροτάτης ἐπὶ ἡμέρας συζητήσεως εἰς τὴν Βουλήν, τὸ 1912 νομίζω μεταξὺ νομικῶν τοὺς ὁποίους δὲν μποροῦμε ἡμεῖς νὰ ἀτενίσωμεν, τοῦ Ρακτιβάν, τοῦ Ἀραβαντινοῦ, τοῦ Δημητρακοπούλου καὶ ἄλλων ὅταν ὁ ἀείμνηστος Δημητρακόπουλος εἰσηγήθη τὸν νόμον περὶ περιορισμῶν τῆς ἀνακοπῆς. Καὶ ὥριζεν ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται ἀνακοπὴ παρὰ εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις. Ἔγινε λοιπὸν τότε μία μακροτάτη συζήτησις τῆς ὁποίας τὰ πρακτικὰ ἀξίζει τὸν κόπον νὰ τὰ διαβάσῃ κανεὶς καὶ σήμερον. Διότι ὅταν τὰ διαβάσῃ καταλαβαίνει ὅτι μία ἀπὸ τὰς κακοδαιμονίας τῆς δικαιοσύνης εἶναι καὶ αὐτό. Διότι κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην μὲ Ὑπουργὸν τὸν ἀναντικατάστατον Ν. Δημητρακόπουλον ὑπῆρχε τὸ ἐλεύθερον τῆς ἀνακοπῆς καὶ μόνον ὁ περιορισμὸς ἔφερε τοὺς χρυσοῦς χρόνους τῆς Δικαιοσύνης. Διότι ὅταν εἴπῃς ὅτι κάθε φορὰ ἐπιτρέπεται καὶ ἀνακοπή, κατὰ ὡρισμένης ἀποφάσεως εἶναι σὰν νὰ λὲς εἰς τὸν κατηγορούμενο «Μὴ προσέλθῃς νὰ δικασθῇς ποτέ».

§166Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ὁ Δημητρακόπουλος εἶπε τὸ ἑξῆς.......

§167Χ. ΛΑΔΑΣ. Θὰ σᾶς προλάβω, κύριε συνάδελφε.

§168Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Εἶπε τότε εἰσηγούμενος, ἐπειδὴ ἐγένετο κατάχρησις τοῦ ἐνδίκου μέσου τῆς ἀνακοπῆς, ὅτι ἡ ἀνακοπὴ ἐπιτρέπεται εἰς ὅλα ἀλλὰ πρέπει νὰ δικαιολογῆται.

§169Χ. ΛΑΔΑΣ. Δι’ αὐτὸ εἶπον ὅτι θὰ σᾶς προλάβω.

§170Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Γενικῶς ἡ ἀνακοπὴ δὲν κατηργήθη.

§171Χ. ΛΑΔΑΣ. Ἐὰν εἰπῆτε ὅτι ἐπιτρέπεται ἡ ἀνακοπὴ εἰς κάθε περίπτωσιν εἶναι σὰν νὰ κάνετε τὸ ἐναντίον. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον πιστεύω ὅτι ἀποτελεῖ τὴν ὁμόθυμον σκέψιν τῆς Βουλῆς δηλαδὴ «νὰ τελειώνωμεν». Λοιπὸν δὲν θὰ τελειώσουμε ποτὲ διότι κάθε κατηγορούμενος θὰ πηγαίνῃ στὸν δικηγόρο καὶ ὁ δικηγόρος θὰ τοῦ λέγῃ πᾶμε νὰ δικασθῇς» καὶ αὐτὸς θὰ λέγῃ «ἄς ἀφήσωμεν ἄλλοτε. Δὲν μοῦ ἀρέσει ὁ Πρόεδρος! Δικάζομαι ἐρήμην». Δὲν μπορεῖτε λοιπὸν νὰ ἀφήσετε εἰς τὴν κρίσιν τοῦ κατηγορουμένου πότε θὰ γίνῃ ἡ δίκη. Σήμερον τί γίνεται εἰς τὴν κοινὴν Ποινικὴν Δικονομίαν; Πρέπει νὰ ὑπάρχουν λόγοι σοβαροὶ ἢ ἀσθένεια προσηκόντως βεβαιωμένη ἢ ἀκυρότης κλητεύσεως κλπ. ἵνα δικαιολογηθῇ λόγος ἀνακοπῆς. Καὶ τώρα θὰ σᾶς εἴπω ἓν παράδειγμα. Συνέβη νὰ δικάζεται κάποιος ὁ ὁποῖος μάλιστα κατὰ λάθος ἐφέρετο κατηγορούμενος δυνάμει τῆς διατάξεως ἐκείνης κατὰ τὴν ὁποίαν παραπέμπεται ἄνευ βουλεύματος, δηλαδή, ὄχι διότι ὁ νόμος τὸ ἀπαγορεύει ἀλλὰ ἐπειδὴ δὲν ἔχουν τὸν καιρὸν νὰ βγάλουν βούλευμα καὶ ἐπειδὴ τοὺς λείπει καὶ τὸ χαρτὶ καὶ οἱ Γραμματικοί, γράφουν ἐπάνω «ἀκροατήριον». Ἀλλὰ τὸ «ἀκροατήριον» σημαίνει, κύριοι βουλευταί, νὰ μὴ παραπέμπωνται μόνον ἐκεῖνοι διὰ τοὺς ὁποίους ὑπάρχουν ἐνδείξεις ἀλλὰ καὶ ἐκεῖνοι διὰ τοὺς ὁποίους ὑπάρχουν ἀντιθέτως ἀποδείξεις ὅτι εἶναι ἀθῷοι. Ἅμα γραφῇ «ἀκροατήριον» θὰ πᾶνε στὸ ἀκροατήριον. Ἕνας λοιπὸν ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ ρωτᾶνε διατὶ κατηγοροῦνται, πήγαινε στὸ δικαστήριον νὰ δικασθῇ· τὸ δικαστήριον ἦτο εἰς τὴν αἴθουσαν τῆς Ἑταιρείας τῶν Φίλων τοῦ Λαοῦ. Ἀπ’ ἔξω εἶναι πολλὰ αὐτοκίνητα, τὸν ἐπάτησε ἕνα καὶ δὲν μπόρεσε νὰ ὑπάγῃ· ἐδικάσθη ἐρήμην καὶ ἐπειδὴ δὲν ἐπρόσεξαν τὸν ἐτιμώρησαν κατὰ λάθος. Πῆγε νὰ κάνῃ ἀνακοπή, ἀδύνατον νὰ κάνῃ. Ἐν τούτοις ἦτο ἀποδεδειγμένον ὅτι δὲν ἦτο αὐτὸς ὁ ἔνοχος, ἁπλῶς διότι δὲν ἦτο αὐτὸς ὁ κατηγορούμενος. Διότι ὅπως εἶναι διατυπωμένος ὁ νόμος εἶναι πολὺ τυπικός. Διότι λέγει: «Πρέπει νὰ εἶσαι ἄρρωστος πρὸ τῆς Πράξεως καὶ νὰ εἰδοποιήσῃς νὰ στείλουν τὸν ἰατροδικαστὴν νὰ γνωματεύσῃ καὶ τότε τὸ δικαστήριον θὰ κρίνῃ. Ἐὰν σοῦ ἔλθῃ μία σκοτοδίνη εἰς τὸν δρόμον ἢ σὲ πιάσουν διὰ ταὐτότητα σὲ μπλόκο διότι ἀστυνομικοὶ μαθητευόμενοι εἰς τὴν ὁδὸν Ἀκαδημίας ἐδιδάσκοντο πῶς πιάνουν τοὺς πολίτας καὶ πῶς νὰ τοὺς ζητοῦν τὶς ταὐτότητες, καὶ χάσῃς 10 λεπτὰ πᾶς χαμένος. Ὁ Δικαστὴς μπορεῖ νὰ ἀργήσῃ καὶ 2 καὶ 3 ὧρες, ἀλλὰ ὁ κατηγορούμενος πρέπει νὰ εἶναι στὴν ὥρα του. Σήμερα, ὅπως εἶναι διατυπωμένος ὁ νόμος, ὁ κατηγορούμενος ὁ ὁποῖος θέλει ἐπίτηδες νὰ μὴ προσέλθῃ εἰς τὸ Δικαστήριον νὰ δικασθῇ μόνον αὐτὸς συνήθως δύναται νὰ ἐφαρμόσῃ τὴν διαδικασίαν. Ἐκεῖνος ἀντιθέτως ὁ ὁποῖος κινδυνεύει νὰ ὑποστῇ ἐξ ἀνωτέρας βίας τὸ ἐμπόδιον αὐτό, δὲν εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ τὸ ξεύρῃ ἐκ τῶν προτέρων. Ἐὰν πρόκειται λοιπὸν νὰ εἰσαγάγωμεν ἀνακοπὴν πρέπει νὰ γίνεται δεκτὴ διὰ περιωρισμένους λόγους καὶ ἐπειδὴ εἶναι δικονομικὴ διάταξις, τείνουσα εἰς τὴν ἀπόδειξιν τῆς ἀληθείας τῆς κατηγορίας ἢ ὄχι, δὲν μπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ ἀντίρρησις. Ἀλλὰ νομίζω, κύριοι βουλευταί, παρ’ ὅσα ἐλέχθησαν ἐδῶ, ὅτι ἀπὸ τὴν διάταξιν αὐτὴν τῆς ἀνακοπῆς πρέπει νὰ ἐξαιρέσουμε τοὺς καταδικασθέντας διότι μετεῖχον τῶν Κυβερνήσεων τῆς Κατοχῆς. Δὲν θέλω νὰ προκαλέσω καμμίαν ἀντίρρησιν, θὰ σᾶς ὁμιλήσω εἰλικρινῶς καὶ τιμίως. Ἐφ’ ὅσον ἔβλεπον ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι ἐδέχοντο νὰ γίνουν κυβερνῆται ὑπὸ τὰς κατοχικὰς ἀρχάς, πολλοὶ παρεσύροντο εἰς συνεργασίαν. Ἀλλ’ ἰδιαιτέρως τώρα νὰ εἴπωμεν ὅτι εἰς αὐτοὺς ποὺ ἦσαν δῆθεν Κυβέρνησις εἰς τὴν Γερμανίαν, ὅτι τοὺς ἐπιτρέπομεν νὰ κάνουν ἀνακοπήν, διὰ νὰ ξαναδικασθοῦν ἕ! αὐτὸ ὄχι. Καὶ ἀθῷοι ἂν ἦσαν συμφέρει ἕνα ἀπωλέσθαι ὑπὲρ τῶν πολλῶν. Αὐτοί, κύριοι βουλευταί, πρέπει καὶ χάριν τῆς Ἑλλάδος καὶ χάριν τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ πολιτισμοῦ νὰ στερηθοῦν τοῦ δικαιώματος τῆς ἀνακοπῆς. Διότι αὐτοὶ δὲν ἦτο ἀνάγκη κἂν νὰ καταδικασθοῦν ἀπὸ δικαστήρια, ἔπρεπε νὰ δικασθοῦν ἐδῶ μέσα, καὶ νὰ καταδικασθοῦν, καὶ τότε θὰ ἐβλέπαμε τὸν κύριον Κουλουμβάκην ποῖον τόνον φωνῆς θὰ εἶχε καὶ ποίους μύθους θὰ ἐξετόξευεν κατ’ αὐτῶν. Λοιπὸν ἂν θέλετε νὰ εἰσαγάγητε τὸ δικαίωμα τῆς ἀνακοπῆς, νὰ τὸ εἰσαγάγητε δι’ ὡρισμένους λόγους καὶ πάντως ἐξαιροῦντες ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι μετέσχον εἰς Κυβερνήσεις κατοχῆς. Κύριοι, εἰς τὴν Γαλλίαν ὑπῆρξεν ἄνθρωπος, μὲ τὸ ὄνομα τοῦ ὁποίου ἠλεκτρίζοντο αἱ καρδίαι τῶν Γάλλων, ὑπῆρξεν ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος ἔγραψεν ἱστορίαν μὲ τὸ αἷμα του καὶ τὰ ἀνδραγαθήματά του, καὶ ἐν τούτοις κανεὶς δὲν ἐδίστασε ἀπὸ τὸ νὰ δικάσῃ τὸν ἄνθρωπον αὐτὸν γέροντα εἰς θάνατον. Καὶ ὅταν ἡ κορυφὴ τῆς Πολιτείας τότε ἔδωσεν εἰς αὐτὸν τὸ δικαίωμα νὰ ἀποθάνῃ ἐγκάθειρκτος, κανεὶς δὲν διεμαρτυρήθη. Καὶ ἐὰν παρακολουθῆτε τὰ συμβαίνοντα ἐν Γαλλίᾳ, τὴν μόνην φωτογραφίαν τὴν ὁποίαν ἔχει ὁ στρατηγὸς Πεταὶν εἰς τὸ κελλίον του, εἶναι ἡ φωτογραφία τοῦ στρατηγοῦ Ντὲ Γκώλλ. Καὶ ὅταν τοῦ λέγουν διατί; Ἀπαντᾷ: Διότι αὐτὸς ἔσωσε τὴν Γαλλίαν. Κύριοι, δὲν πρέπει ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς τὴν αἴθουσαν τῆς ἐθνικῆς ἀντιπροσωπείας νὰ ψηφισθῇ διάταξις ποὺ νὰ δίνῃ τὸ δικαίωμα νὰ ξαναγίνῃ αὐτὴ ἡ δίκη, ὅταν πρόκειται ἀπὸ τὴν δίκην αὐτὴν νὰ κριθοῦν ἄλλην μίαν φορὰν ἐκεῖνοι τῶν ὁποίων ἡ ἐνοχὴ ὑπῆρξεν αὐταπόδεικτος. Εἰς τὰς δικονομικὰς διατάξεις δύνασθε νὰ πράξητε ὅτι θέλετε. Ὡς πρὸς τὰς οὐσιαστικὰς ὅμως διατάξεις εἶναι καθῆκον νὰ μὴ προβῶμεν εἰς οὐδεμίαν τροποποίησιν, ὅταν πρόκειται δι’ αὐτῆς νὰ τρωθῇ τῆς Ἑλλάδος ἡ ὑπόληψις. (Χειροκροτήματα).

§172ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ διακόψωμεν.

§173ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ ψηφίσωμεν τὰ νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν ἀντίρρησιν.

§174Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Κύριε Πρόεδρε, πρέπει νὰ ἀποφασίσωμεν διὰ τὸ ὑπὸ κρίσιν ψήφισμα.

§175ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἀκόμη νὰ ὁμιλήσουν ἀρκετοὶ βουλευταί.

§176ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Παραιτοῦνται τοῦ λόγου οἱ ἐγγεγραμμένοι.

§177Π. ΚΑΛΛΙΓΚΑΤΣΗΣ. Ἐὰν ὁ κύριος Ὑπουργὸς δηλώσῃ ὅτι δὲν πρόκειται νὰ συμπεριλάβῃ τὴν τροπολογίαν περὶ τῶν κηρυχθέντων ἀναξίων, διότι πρόκειται περὶ οὐσιωδεστάτου ζητήματος, παραιτοῦμαι τοῦ λόγου.

§178ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἔχει τὸν λόγον.

§179Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ζήτημα τὸ ὁποῖον ἐτέθη ἐνώπιον τῆς Βουλῆς δὲν εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶχε τεθῆ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Ἡ Κυβέρνησις εἶχε ζητήσει ἁπλῶς μίαν δικονομικὴν τροποποίησιν, τὴν ὁποίαν ἐθεώρει, καὶ ἐκρίθη ἀπὸ ὅλην τὴν Βουλήν, ὅτι ἦτο ἀπαραίτητος. Πέραν τούτου ὅμως ἐζητήθησαν τροπολογίαι δικονομικαί, καὶ μία οὐσιαστική. Ἐπὶ τῶν δικονομικῶν τροπολογιῶν ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει καμμίαν ἀντίρρησιν, διότι νομίζει ὅτι πράγματι εἶναι ἀπολύτως δίκαιαι καὶ ἐκ τῆς ὅλης συζητήσεως κατεφάνη ὅτι πραγματικῶς αἱ τροπολογίαι αὐταὶ πρέπει νὰ γίνουν δεκταί. Λοιπὸν ἂν δέχεσθε κατ’ ἀρχὴν τὰς δικονομικὰς τροποποιήσεις, χωρὶς τὴν οὐσιαστικὴν διὰ τὴν ὁποίαν νομίζω ὅτι οὔτε ὁ εὔθετος χρόνος εἶναι, οὔτε τὸ ψήφισμα τὸ ὁποῖον περιέχει καθαρῶς δικονομικὰς διατάξεις, ἠμπορεῖ νὰ περιλάβῃ μίαν οὐσιαστικὴν διάταξιν, ἂν νομίζετε ὅτι ἠμποροῦμεν οὕτω νὰ προχωρήσωμεν θεωροῦντες ὡς κατ’ ἀρχὴν περαιωθεῖσαν τὴν συζήτησιν, θὰ ἠμπορούσαμε νὰ μποῦμε εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον ἀνάγνωσιν τῶν τροποποιήσεων, τὰς ὁποίας δύναται νὰ δεχθῇ ἡ Κυβέρνησις. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι εἰς μίαν διακοπὴν ἔκαμα τὴν ἑξῆς δήλωσιν. Ὄτι ἡ ἀναξιότης, κατὰ τὴν γνώμην τὴν προσωπικὴν τὴν ἰδικήν μου, εἶναι πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν ἔπρεπε νὰ ἔχῃ τεθῆ εἰς τὴν συντακτικὴν αὐτὴν πρᾶξιν. Αὐτὸ ὅμως εἶναι πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἔχει ἤδη προβλέψει τὸ κατατεθὲν ψήφισμα, τὸ ὁποῖον θὰ τεθῇ ὑπὸ τὴν κρίσιν ὑμῶν ἐν εὐθέτῳ χρόνῳ. Εἰς αὐτὸ τὸ ψήφισμα ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι οὐσιαστικαὶ διατάξεις. Μὲ τὰς οὐσιαστικὰς αὐτὰς διατάξεις ἐνόμισα ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ συζητήσωμεν τὸ ὅλον ζήτημα καὶ λυποῦμαι εἰλικρινῶς διότι αὐτὸ τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον δὲν ἐφανταζόμην ποτὲ ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ κριθῇ ἀπόψε ἐν τῷ συνόλῳ του, ἦλθεν εἰς τὴν Βουλὴν ὡς ζήτημα ψηφίσματος δοσιλόγων, ἐνῷ δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ, ἀλλὰ περὶ καθαρῶς δικονομικῶν διατάξεων, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἄσχετοι μὲ τὴν οὐσίαν τοῦ νομοθετήματος καὶ ἑπομένως θὰ ἔπρεπε νὰ κριθῶσιν ὡς τοιαῦται. Δι’ αὐτὸ ἐάν, ἐπαναλαμβάνω, συμφωνῆτε εἰς τὸ ὅτι εἶναι περαιωμένη κατ’ ἀρχὴν ἡ συζήτησις, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς διαβάσω τὰ ἄρθρα ὅπως τὰ δέχεται ἡ Κυβέρνησις.

§180ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§181Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Τὸ κατατεθὲν παρ’ ἐμοῦ ψήφισμα εἶχε μόνην διάταξιν, τὴν ἑξῆς: «Κατ’ ἐξαίρεσιν ἐν περιπτώσει......... (ἀναγινώσκει) .... .......». Δέκα ἡμέρας ἔβαλα, τώρα τὸ τροποποιῶ καὶ βάζω 20 ἡμέρας.

§182ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα δὲν θὰ φθάσῃ τὸ κείμενον τοῦ ψηφίσματος οὔτε ἐντὸς 20 ἡμερῶν.

§183Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ θέσω μηνιαίαν προθεσμίαν. Ἐκ τῶν τροπολογιῶν δέχομαι ἐκείνην, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὸ ἄρθρον 14 κατὰ τὰ ἐδάφια 4 καὶ 5. Πρέπει νὰ σημειώσητε ὅτι αὐτὰ ὡς δικονομικαὶ διατάξεις ἔχουν μπῆ εἰς τὸ κατατεθὲν ψήφισμα,

§184Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Καὶ τὸ ὁποῖον ψήφισμα δὲν τὸ ἐφέρατε πρὸς συζήτησιν, κύριε Ὑπουργέ.

§185Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Ἡ τροπολογία ἡ ἀφορῶσα τὸ ἄρθρον 14 εἶναι ἡ ἑξῆς: «Ὁ ἀσκῶν τὴν ποινικὴν ἀγωγήν....... (ἀναγινώσκει) .......».

§186Χ. ΛΑΔΑΣ. Εἶναι ἡ παλαιὰ διάταξις τῆς Πολιτικῆς Δικονομίας ποὺ λέγει ὅτι ἡ ἀνάκρισις δὲν τερματίζεται ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ ἀπολογία.

§187Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Μάλιστα. Ἐπίσης ὑπάρχει ἡ ἑξῆς τροπολογία: «Τὸ ἄρθρον 15 τοῦ αὐτοῦ ὡς ἄνω νόμου τροποποιεῖται........... (ἀναγινώσκει) ............».

§188Χ. ΛΑΔΑΣ. Θὰ βάλετε κατὰ τὰς περὶ ἐφέσεων διατάξεις τῆς δικονομίας.

§189Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Τὸ ἔχω πάρα κάτω. Τὸ ἄρθρον 23 συμπληροῦται ὡς ἑξῆς: «Τὸ εἰδικὸν δικαστήριον ἐν περιπτώσει ἀναβολῆς τῆς ὑποθέσεως...... (ἀναγινώσκει) ..........». Ἕως ἐδῶ συμφωνεῖτε ὅλοι;

§190ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§191Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Τώρα ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἄρθρον 28 αἱ παράγραφοι 2 καὶ 3 τοῦ ἐδαφίου 1, προκειμένου περὶ ἐρήμην ἀποφάσεων, τροποποιοῦνται ὡς ἑξῆς: «Ἐὰν ὁ κατηγορούμενος κατεδικάσθη...... (ἀναγινώσκει) ..........».

§192Χ. ΛΑΔΑΣ. Περιλαμβάνονται καὶ οἱ Ὑπουργοὶ τῆς Κατοχῆς;

§193Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Ὄχι λέγω ἐὰν ὁ κατηγορούμενος κατεδικάσθη ἐρήμην ὑπὸ τοῦ εἰδικοῦ δικαστηρίου ὡς ἀγνώστου διαμονῆς ἢ ἕνεκα ἄλλων λόγων. Παρὰ κάτω λέγω: «Διὰ τὰς ἐκδοθείσας ἤδη ἀποφάσεις ἡ ἀνακοπὴ ἀσκεῖται ἐντὸς ἑνὸς μηνὸς ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος».

§194Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Ἄρα ἐπιτρέπεται παντοῦ ἀνακοπή.

§195Χ. ΛΑΔΑΣ. Θὰ ἀνοίξωμεν ἕνα σάλον, ὁ ὁποῖος δὲν πρέπει νὰ ἀνοιγῇ. Δι’ αὐτὸ νὰ βάλετε ὅτι ἐξαιροῦνται τοῦ δικαιώματος αὐτοῦ οἱ διατελέσαντες Ὑπουργοὶ τῆς Κατοχῆς.

§196Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Ἐνθυμεῖσθε ὅτι αἱ διατάξεις τῶν μελῶν τῶν Κυβερνήσεων τῆς κατοχῆς ὑπάγονται εἰς ἐντελῶς εἰδικὴν διαδικασίαν, τόσον ἀπὸ ἀπόψεως δικονομικῆς, ὅσον καὶ ἀπὸ ἀπόψεως συνθέσεως δικαστηρίων. Ἐπομένως θὰ ἀναχθῶμεν εἰς τὰς διατάξεις αὐτάς.

§197Χ. ΛΑΔΑΣ. Νὰ τεθῇ ἡ ἐξαίρεσις.

§198Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Λοιπὸν συμφωνοῦμε ὅτι θὰ τεθῇ ἐξαίρεσις ἐπὶ τῶν ἐδαφίων 1 καὶ 2;

§199ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§200ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ ψήφισμα ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§201ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§202ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον ψηφίσματος «περὶ τροποποιήσεως τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 15 τοῦ Α. Ν. 533)45 ὡς ἐτροπολογήθη, τροποπαιουμένου τοῦ τίτλου τοῦ ψηφίσματος ὡς ἀκολούθως: «περὶ τροποποιήσεως καὶ ἀντικαταστάσεως διατάξεών τινων τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 533)1945 Α. Νόμου «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ κωδικοποιήσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 6)1945 Συντακτικῆς Πράξεως κλπ».

§203ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 10 Μαΐου 1946 «περὶ ἀνασυστάσεως θέσεως Προέδρου Ἑλληνικοῦ Προξενικοῦ Δικαστηρίου Ἀλεξανδρείας».

§204Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἀποτελεῖ βαρύτατον διπλωματικὸν σφάλμα ἡ ψήφισις ὑπὸ τὰς παρούσας συνθήκας τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ καὶ ἡ μὴ ἐφαρμογὴ ἄλλης πολιτικῆς ὅσον ἀφορᾷ τὴν Αἴγυπτον καὶ παρακαλῶ τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ ἀναφέρῃ αὐτὰ εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν.

§205Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Ἐγέντο μακρὰ συζήτησις καὶ τὸ θέμα ἐξηντλήθη ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ.

§206ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπόν, τὸ νομοσχέδιον δεκτόν;

§207ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§208ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 10 Μαΐου 1946 «περὶ ἀνασυστάσεως θέσεως Προέδρου Ἑλληνικοῦ Προξενικοῦ Δικαστηρίου Ἀλεξανδρείας». Μόνη συζήτησις κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων Ἐκπαιδευτικῶν νόμων».

§209Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ὑπάρχει ἐπεῖγον ζήτημα ἀφορὸν τοὺς φοιτητὰς παρελθόντων ἐτῶν. Δεκτὴ ἡ τροπολογία;

§210ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτή.

§211ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, ὡς ἐτροποποιήθη, γενομένης δεκτῆς τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Βαμβέτσου ἵνα προστεθῇ ὡς ἄρθρον 4, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων Ἐκπαιδευτικῶν νόμων».

§212Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Ἐν σχέσει μὲ τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 4 παράγραφος 2, ἡ περὶ ἧς πρόκειται ἀπόφασις θὰ ἐκδοθῇ ἅπαξ. (Τὴν δήλωσιν ταύτην ὡς ἑρμηνευτικὴν ἀποδέχεται ἡ Βουλή). Μόνη συζήτησις κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καθορισμοῦ τῶν ἁρμοδιοτήτων τοῦ Ὑπουργοῦ Γενικοῦ Διοικητοῦ Βορείου Ἑλλάδος».

§213ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§214ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ καθορισμοῦ τῶν ἁρμοδιοτήτων τοῦ Ὑπουργοῦ Γενικοῦ Διοικητοῦ Βορείου Ἑλλάδος». Βʹ συζήτησις κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰς πρὸ τοῦ 1946–47 οἰκον. ἔτη πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου, οἰκονομικοῦ ἔτους 1946 –47».

§215ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§216ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ πρὸ τοῦ 1946–47 οἰκονομικὰ ἔτη πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου, οἰκον. ἔτους 1946–47». Βʹ συζήτησις κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 24 Ἀπριλίου 1946 συμφωνίας πληρωμῶν μεταξὺ τῶν Κυβερνήσεων Ἑλλάδος καὶ Γαλλίας».

§217ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§218ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 24 Ἀπριλίου 1946 Συμφωνίας Πληρωμῶν μεταξὺ τῶν Κυβερνήσεων Ἑλλάδος καὶ Γαλλίας». Μόνη συζήτησις κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τῶν πρακτικῶν ἀσκήσεων τῶν ὑποψηφίων τῆς Φαρμακευτικῆς».

§219ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§220ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τῶν πρακτικῶν ἀσκήσεων τῶν ὑποψηφίων τῆς Φαρμακευτικῆς». Μόνη συζήτησις κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱδρύσεως παρὰ τῷ Ἀναγκαστικῷ Συνεταιρισμῷ Ἀμπελοκτημόνων Χαλκίδος (Α.Σ.Α.Χ.) Εἰδικοῦ Ταμείου Καλαποδίου καὶ ἀρδεύσεως ἐν γένει Ληλαντίου Πεδίου».

§221Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Δεκτὸν μὲ τὰς τροπολογίας τὰς γενομένας ὑπὸ τοῦ κ. Καλλία.

§222Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Εἶναι χρησιμώτατον νομοθέτημα καὶ θὰ προσφέρῃ ὑπηρεσίας. Καὶ ὅσοι παραγωγοὶ δὲν ἐξυπηρετοῦνται ἀπὸ τοῦδε ὑπ’ αὐτοῦ, θὰ ἐξυπηρετηθοῦν εἰς τὸ μέλλον, ὅταν διὰ τῶν ἔργων αὐξηθῇ ἡ ποσότης τοῦ ὕδατος.

§223ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ σχέδιον νόμου ὡς ἐτροπολογήθη;

§224ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§225ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἱδρύσεως παρὰ τῷ Ἀναγκαστικῷ Συνεταιρισμῷ Ἀμπελοκτημόνων Χαλκίδος (Α.Σ.Α.Χ.) Εἰδικοῦ Ταμείου Καλαποδίου καὶ ἀρδεύσεως ἐν γένει Ληλαντίου Πεδίου», ὡς ἐτροπολογήθη. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων, τῆς προτάσεως νόμου «περὶ προσαυξήσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν εἰσακτέων εἰς τὴν Ἀρχιτεκτονικὴν Σχολὴν Ε. Μ. Πολυτεχνείου».

§226Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Δεκτὸν μὲ τὰς τροπολογίας πλὴν τῶν ἑξῆς σημείων. Πρῶτον, γίνεται δεκτὸν ὅτι εἶναι ὑποχρεωτικὸς ὁ νόμος 132 ὡς ἐψηφίσθη ὑπὸ τῆς Βουλῆς καὶ ἐτροπολογήθη. Δεύτερον, δεκτὸν μὲ τὴν τροπολογίαν τῶν κ.κ. Α. Νικολαΐδη καὶ Α. Βαμβέτσου, δηλαδὴ ὁ νόμος εἶναι ὑποχρεωτικῆς ἰσχύος καὶ δεύτερον ὅτι ἅπαντες οἱ ἐπιτυχόντες φοιτηταὶ εἰς τὰ Πανεπιστήμια Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης, τὸ Πολυτεχνεῖον καὶ τὰς λοιπὰς Ἀνωτάτας Σχολὰς θὰ γίνουν δεκτοί, (χειροκροτήματα ἐκ τῆς αἰθούσης καὶ τῶν θεωρείων) πρόκειται ὅμως περὶ τῶν ἐπιτυχόντων οἱ ὁποῖοι ἔλαβον τὴν βάσιν, τὸ Πολυτεχνεῖον βάσιν ἔχει τὸν ἀριθμὸν 6, κατὰ συνέπειαν εἰς τὸ Πολυτεχνεῖον ἅπαντες οἱ ἐπιτυχόντες εἰσῆλθον. Εἰς τὴν Ἀρχιτεκτονικὴν Σχολὴν ἐπέτυχον ἀντὶ 25, μόνον 22.

§227ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πρέπει νὰ ληφθῇ μέριμνα....

§228Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Πάντα ταῦτα ἀποτελοῦν τροπολογίας αἵτινες θὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν.

§229ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὴν πρότασιν νόμου, ὡς ἐτροπολογήθη;

§230ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτή.

§231ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὴ εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων, ἡ πρότασις νόμου «περὶ προσαυξήσεως τοῦ ἀριθ. τῶν εἰσακτέων εἰς τὴν Ἀρχιτεκτονικὴν Σχολὴν Ε. Μ. Πολυτεχνείου». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ πρὸ τοῦ 1946–47 οἰκον. ἔτη πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Θρησκευμάτων καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν Εἰδικὸν Προϋπολογισμὸν ἐξόδων τοῦ οἰκον. ἔτους 1946– 1947».

§232ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§233ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ πρὸ τοῦ 1946–47 οἰκον, ἔτη πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Θρησκευμάτων καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν Εἰδικὸν Προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1946–1947. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τῶν ἀποσπωμένων εἰς Βόρειον Ἑλλάδα ὡς Ἱεροκηρύκων κληρικῶν καὶ περὶ τῶν Ἐφημερίων τῶν Νεκροταφείων», ὡς ἐτροπολογήθη.

§234ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§235ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τῶν Ἱεροκηρύκων κληρικῶν καὶ περὶ τῶν ἀποσπωμένων εἰς Βόρειον Ἑλλάδα ὡς Ἐφημερίων τῶν Νεκροταφείων», ὡς ἐτροπολογήθη. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἡνωμένων Πολιτειῶν Β. Ἀμερικῆς Συμφωνίας διὰ τὴν ἀποδέσμευσιν τῶν ἐν ταῖς Ἡνωμέναις Πολιτείαις Ἑλληνικῶν περιουσιακῶν στοιχείων».

§236ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§237ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἡνωμένων Πολιτειῶν Β. Ἀμερικῆς Συμφωνίας διὰ τὴν ἀποδέσμευσιν τῶν ἐν ταῖς Ἡνωμέναις Πολιτείαις Ἑλληνικῶν περιουσιακῶν στοιχείων». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῆς νομοθεσίας «περὶ Ὑπηρεσίας Ἐκμεταλλεύσεως Κρατικῶν Αὐτοκινήτων (Τ.Ε.Κ. Α.) καὶ Ὑπηρεσίας Συγκεντρώσεως καὶ Διανομῆς Αὐτοκινήτων (Υ.Σ.Δ.Α.)».

§238ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§239ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῆς νομοθεσίας «περὶ Ὑπηρεσίας Ἐκμεταλλεύσεως Κρατικῶν Αὐτοκινήτων (Υ.Ε.Κ.Α.) καὶ Ὑπηρεσίας Συγκεντρώσεως καὶ Διανομῆς Αὐτοκινήτων (Υ.Σ.Δ.Α.)». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 645)45 «περὶ ἀποκαταστάσεως τῶν ἐκ τοῦ πολέμου ζημιῶν τῶν σιδηροδρόμων».

§240ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§241ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 645)45 «περὶ ἀποκαταστάσεως τῶν ἐκ τοῦ πολέμου ζημιῶν τῶν σιδηροδρόμων». Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§242ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§243ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 5.30′ μ. μ. (Ὥρα 10.30′ μ. μ.).