1946.11.27

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 74η

Τετάρτη 27 Νοεμβρίου 1946

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 6.10′ μ. μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Σ. Σγουρόγλου, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Σ. ΣΓΟΥΡΟΓΛΟΥ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Ταλιαδοῦρος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Α. Πέγιος, διὰ τηλεγραφήματός του ἐξ Ἐδέσσης, γνωρίζει ὅτι ἅπασαι αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Νομοῦ Πέλλης λειτουργοῦν κανονικῶς. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Δ. Σταμάτης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν καπνοπαραγωγῶν Κοινότητος Σκουρτοῦς Ξηρομέρου, ζητούντων τὴν ἐπέκτασιν τῆς χορηγήσεως πρὶμ καὶ εἰς τὰ πωληθέντα εὐγενῆ καπνὰ τῆς περιφερείας τῆς Κοινότητός των. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Σταμάτης, καταθέτει ὑπόμνημα τῶν πλημμυροπαθῶν κατοίκων τῆς Συνοικίας Καρυᾶς–Ἀγρινίου, ζητούντων τὴν ἄμεσον λῆψιν μέτρων οἰκονομικῆς ἐνισχύσεώς των, ὡς καὶ τὴν διάθεσιν εἰς τὸν Δῆμον Ἀγρινίου οἰκονομικῶν μέσων πρὸς ἐκτέλεσιν ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων. Ὁ βουλευτὴς Φθιωτιδοφωκίδος κ. Ε. Μαλαμίδας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἀκτημόνων κατοίκων τοῦ χωρίου Περιβολίου–Δομοκοῦ, ζητούντων ὅπως ἡ Ἑταιρεία ἀποξηράνσεως καὶ ἐκμεταλλεύσεως τῆς λίμνης Ξυνιάδος ὑποχρεωθῇ καὶ ἐπισπεύσῃ τὴν ἀποξήρανσιν τῆς λίμνης ταύτης, παραχωροῦσα ἅμα εἰς αὐτούς, ἐκ τῶν ἀποκαλυπτομένων ἐκτάσεων γαίας πρὸς καλλιέργειαν καὶ βοσκὴν τῶν ζώων των. Ὁ βουλευτὴς Κεφαλληνίας κ. Α. Δημητράτος, καταθέτει αἴτησιν Σωματείου Ἀγροληπτῶν Ληξουρίου, ζητούντων τὴν μεταρρύθμισιν τοῦ ὑφισταμένου ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τῆς Ἐνετοκρατίας συστήματος ἀγροληψίας εἰς τὴν Ἐπαρχίαν Πάλλης. Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Ν. Μαλλιάκας, καταθέτει ἔγγραφον τοῦ Φαρμακευτικοῦ Συλλόγου Λέσβου, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ψήφισιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 171 ἀπὸ 29.10.46 Ν. Δ. δι’ οὗ μετατρέπονται αἱ φαρμακαποθῆκαι εἰς φαρμακεῖα καὶ ἀπαλλάσσονται οἱ φαρμακαποθηκάριοι τῆς ὑποχρεωτικῆς προσλήψεως ἐπιστήμονος φαρμακοποιοῦ. Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Μαλλιάκας, καταθέτει τηλεγράφημα τῶν Προέδρων Ἐλαιοκτηματιῶν καὶ τοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἀνεμώτιας Λέσβου, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἐπιβληθεῖσαν φορολογίαν Δακοκτόνων, οὐδόλως ἐξυπηρετοῦσαν ἐλαιοπαραγωγοὺς λόγῳ τῶν κτηματολογικῶν συνθηκῶν τῆς νήσου καὶ αἰτουμένων τὴν ἄμεσον κατάργησιν ταύτης. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Γ. Λαμπρόπουλος, καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Ἐλαιουργικοῦ Συνεταιρισμοῦ Πολυγύρου, δι’ οὗ διαμαρτύρεται κατὰ τῆς προκηρύξεως τοῦ Οἰκονομικοῦ Ἐφόρου Χαλκιδικῆς, ὅπως οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ δηλώσωσι προκαταβολικῶς τὴν προβλεπομένην παραγωγὴν ἐλαίου καὶ καταβάλωσι τὸ ἥμισυ τοῦ φόρου ἐπὶ ἀσυγκομίστου προϊόντος, καὶ συνιστᾶ ὅπως δοθοῦν διαταγαὶ εἰς Ἔφορον, ἵνα καταβάλωσι τὴν φορολογίαν μετὰ τὴν συγκομιδὴν ἐλαιοκάρπου. Ὁ Ἰατρικὸς Σύλλογος Θεσσαλονίκης, δι’ ἀναφορᾶς του, κάμνει ἔκκλησιν διὰ τὴν συγκρότησιν δυναμικῆς ἐθνικῆς σωτηρίας Κυβερνήσεως, πρὸς ἀντιμετώπισιν ἐσωτερικῶν καὶ ἐξωτερικῶν κινδύνων. Ὁ Σύνδεσμος ἐπαγγελματιῶν ἰδιοκτητῶν αὐτοκινήτων Νομοῦ Λασηθίου, διὰ τηλεγραφικῆς ἀναφορᾶς του, διαμαρτύρεται διὰ τὴν μελετωμένην κατάργησιν ἀφ’ ἧς ἴσχυσε τὸ Ν. Δ. 140)1946 καὶ ζητεῖ ἀντιθέτως τὴν παράτασιν τῆς ἰσχύος αὐτοῦ. Ἡ Συντεχνία Ἀρτοποιῶν Ἰωαννίνων, διὰ τηλεγραφικῆς ἀναφορᾶς της, ζητεῖ τὴν ψήφισιν τοῦ εἰς τὴν Βουλὴν κατατεθέντος σχεδίου νόμου «περὶ ἀρτοποιῶν καὶ λειτουργίας ἀρτοποιείων». Ἡ Ἕνωσις Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Κοζάνης– Σερβίων, διὰ τηλεγραφικῆς ἀναφορᾶς της, διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἀναστολὴν τῆς ἐκτελέσεως τῆς μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Κ.Υ.Δ.Ε.Π. ὑπογραφείσης συμβάσεως, διὰ τῆς ὁποίας προβλέπεται ἡ διάθεσις εἰδῶν ἱματισμοῦ καὶ ὑποδήσεως πρὸς κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου καὶ ζητεῖ τὴν ἄμεσον ἐκτέλεσιν τῆς συμβάσεως ταύτης. Ὁ Λαὸς Ἰωαννίνων καὶ περιφερείας, οἱ ἐκπρόσωποι ἐπαρχίας Παγγαίου καὶ Λαὸς Βόλου, διαμαρτύρονται διὰ δραματικὰ γεγονότα ΣΚΡΑ καὶ ζητοῦν ἄμεσον ἐπέμβασιν Ο.Η.Ε. καὶ ὅπως τεθῇ τὸ Κ.Κ.Ε. ἐκτὸς νόμου. Ὁ Πρόεδρος πληγέντων αὐτοκινητιστῶν Ἡρακλείου Κρήτης, διαμαρτύρεται ἐντόνως διὰ μελετωμένην κατάργησιν Ν. Δ. 140)1946 καὶ ζητεῖ παράτασιν αὐτοῦ. Οἱ ἐθνικόφρονες Ζαχάρως, διαμαρτύρονται κατὰ τοῦ κατατεθέντος νομοσχεδίου «περὶ μέτρων ἐπιεικείας κλπ.» καὶ ζητοῦν καταψήφισιν τούτου. Ὁ κ. Κ. Τσαλδάρης (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ συστάσεως Βασιλικῆς Πρεσβείας ἐν Ὄσλο». Ὁ κ. Δ. Χέλμης (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καταθέτει σχέδια νόμων 1) «περὶ ἐπιβολῆς ἐφ’ ἅπαξ εἰδικοῦ φόρου ἐπὶ τῆς προκυψάσης ὠφελείας ὑπὲρ ἀγοραστῶν καπνῶν ἐκ χορηγηθεισῶν εἰς τούτους πιστώσεων ὑπὸ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος» καὶ 2) «περὶ φορολογίας τῶν κερδῶν τῶν φορτηγῶν πλοίων». Ὁ κ. Α. Κακαρᾶς (Ὑπουργὸς Ὑγιεινῆς) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τῶν πρακτικῶν ἀσκήσεων τῶν ὑποψηφίων τῆς φαρμακευτικῆς». Ὁ κ. Α. Παπαδῆμος (Ὑπουργὸς Θρησκευμάτων καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων Ἐκπαιδευτικῶν Νόμων». Ὁ κ. Κ. Καραμανλῆς (Ὑπουργὸς Ἐργασίας), ἀποσύρει τὸ κατατεθὲν σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τῶν Α. Ν. 683 καὶ 765)1945 «περὶ ρυθμίσεως τοῦ προσωπικοῦ τῶν Τραπεζῶν» καὶ διατάξεων τοῦ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3424)1927 νόμου κυρωθέντος καταστατικοῦ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ τῶν τροποποιησάντων αὐτὸ νόμων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Χ. Ρίζος καὶ Α. Τσιρώνης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐξαιρετικῶν τινων μέτρων πρὸς διευκόλυνσιν τῆς ἀνοικοδομήσεως καὶ ἐπισκευῶν τινων ἀκινήτων».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κουλουμβάκης, ἐζήτησε τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§6Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι εἶναι σύμφωνος ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ὅπως ἐκδηλώσῃ τὴν λύπην της διὰ τὸν ἀπροσδόκητον καὶ αἰφνίδιον ἐντελῶς χθὲς θάνατον διαπρεποῦς συναδέλφου μας, ἀποθανόντος εἰς τὸ στάδιον τῆς ἐκτελέσεως τῶν καθηκόντων του. Εἶναι γνωστὸν ὅτι ὁ διαπρεπὴς ἀείμνηστος συνάδελφος ἔπασχε δεινῶς εἰς τὴν ὑγείαν του. Ἐν τούτοις ἐξετέλει ἐδῶ τὰ καθήκοντά του ἐπιμελῶς, καὶ μὲ μίαν ζωηρότητα, τὴν ὁποίαν ἔχουν καὶ οἱ πολεμῶντες ὑπὲρ πατρίδος εἰς τὴν γραμμὴν τοῦ πυρός. Καὶ ἐκεῖ ἔπεσεν. Ἔπεσεν ἀγωνιζόμενος ὑπὲρ πατρίδος. Λέγω τοῦτο ἰδιαίτατα, κύριε Πρόεδρε, διότι, διατελέσας βουλευτὴς καὶ κατ’ ἄλλας περιστάσεις ἐνεργοῦ Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, εἶμαι ὑπερήφανος διότι εἶμαι μέλος τῆς σημερινῆς Βουλῆς καὶ διακηρύττω ἐγὼ ὁ σχεδὸν παλαιότερος ὅλων τῶν συναδέλφων, ὅτι ἡ παροῦσα Βουλὴ δύναται νὰ ἀντιμετωπίσῃ μὲ ὑπερηφάνειαν τὸ Ἔθνος μας, διότι ἐκτελοῦμεν ἐδῶ τὰ καθήκοντά μας μὲ ὅλην τὴν ἀφοσίωσιν εἰς τὴν πατρίδα μας καὶ τελειότατον δεῖγμα αὐτῆς τῆς ἀφοσιώσεως ἦτο ὁ χθὲς ἀποβιώσας συνάδελφος. Νομίζω ὅτι εἶναι καθῆκον μας, ὄρθιοι νὰ μείνωμεν ἐπὶ ἓν λεπτὸν τῆς ὥρας σιωπηλοί, διὰ νὰ ἀποδείξωμεν τὸν σεβασμὸν τὸν ὁποῖον ἔχομεν ἐν τῇ μνήμῃ αὐτοῦ. Παρακαλῶ, λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἐγερθῶμεν. (Ἡ Βουλὴ σύσσωμος ἐγείρεται καὶ μένει ἐν σιωπῇ ἐπὶ ἓν λεπτὸν τῆς ὥρας).

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Προεδρεῖον ἐξέφρασεν ἐξ ὀνόματος τῆς Βουλῆς, τὰ συλλυπητήριά του εἰς τὴν οἰκογένειαν τοῦ μεταστάντος, θὰ καταθέσῃ δὲ καὶ στέφανον εἰς τὴν σωρόν του, ἥτις ὡς γνωστὸν μετεφέρθη εἰς Θεσσαλονίκην.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Ν. Ἀθανασίου ἔχει τὸν λόγον.

§8Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ. Κύριοι βουλευταί, ὕστερα ἀπὸ πολλοὺς ἀγῶνας, κατέστη δυνατὸν κατὰ τὸ 1936 νὰ συσταθῇ ὁ Νομὸς Θεσπρωτίας, περιλαμβάνων τρεῖς ἐπαρχίας. Ἔκτοτε καὶ μέχρι τῶν τελευταίων ἐκλογῶν ὁ Νομὸς αὐτὸς ὑφίστατο μὲ τὰς τρεῖς αὐτὰς ἐπαρχίας. Δυστυχῶς, ὅμως, ἡ προκάτοχος Κυβέρνησις, διὰ λόγους πολιτικούς, ἀπέσπασε δέκα περίπου χωρία τῆς ἐπαρχίας Μαργαριτίου εἰς τὴν Νομαρχίαν Πρεβέζης. Τὰ χωρία αὐτὰ ταλαιπωροῦνται ἤδη κατὰ τρόπον πρωτοφανῆ, προκειμένου νὰ ἐπικοινωνήσουν μὲ τὴν Νομαρχίαν Πρεβέζης, ἀπέχοντα ὑπὲρ τὰς 15–16 ὥρας. Ἔχω τὴν γνώμην — καὶ δι’ αὐτὸ ἄλλως τε κατέθεσα τὴν ἐρώτησίν μου αὐτὴν — ὅτι ὁπωσδήποτε πρέπει νὰ ἐπανέλθουν τὰ χωριὰ αὐτὰ εἰς τὸν Νομὸν Θεσπρωτίας, μετὰ τοῦ ὁποίου ἔχουν κοινὰ συμφέροντα καὶ ἀποβλέπουν εἰς κοινὰ ἔργα ἐγγειοβελτιωτικὰ καὶ ὁδοποιΐας. Ἡ τυχὸν ἐξακολούθησις τῆς ὑπαγωγῆς των εἰς τὸν Νομὸν Πρεβέζης, ὄχι μόνον οὐδεμίαν ἐλπίδα ἀνασυγκροτήσεως παρέχει, ἀλλ’ ἐξαντλεῖ καὶ ταλαιπωρεῖ κατὰ τρόπον πρωτοφανῆ τοὺς κατοίκους. Θὰ παρεκάλουν, λοιπόν, τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, νὰ εἰσηγηθῇ τὴν ἐπαναφορὰν των διοικητικῶς εἰς τὸν Νομὸν Θεσπρωτίας.

§9Ι. ΚΥΡΟΖΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ἡ προτεινομένη ὑπὸ τοῦ κ. βουλευτοῦ λύσις, ἐξαρτᾶται καὶ ἐκ τῆς θελήσεως τῶν κατοίκων.

§10Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ. Εἶναι ἐκπεφρασμένη ἡ θέλησις τῶν κατοίκων.

§11Ι. ΚΥΡΟΖΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Προσκομίσατε περὶ τούτου στοιχεῖα καὶ θὰ ἐξετασθῇ τὸ ζήτημα ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως, ἀφορώσης τὴν ἐκκαθάρισιν τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν καὶ τὴν βελτίωσιν τῆς θέσεως τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ὁ κ. Ν. Ἀθανασίου ἔχει τὸν λόγον.

§13Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ. Κύριοι βουλευταί, ἡ ὑπ’ ἀριθ. 14 ἐρώτησις, ἔχει γενικώτερον χαρακτῆρα καὶ ἐνδεχομένως θὰ συζητηθῇ μαζὶ μὲ ἄλλας ἐρωτήσεις, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐκκαθάρισιν τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν. Εἰδικώτερον ὅμως θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν ὅπως παρασχεθῇ κάποια σοβαρὰ οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους. Δὲν ἐννοεῖται Κράτος, εἰς τὸ ὁποῖον οἱ ὑπάλληλοι δὲν ἔχουν ἐξασφαλισμένον τὸ ψωμί των. Δυστυχῶς, οἱ παρεχόμενοι μισθοί, εἶναι μισθοὶ πείνης. Ἐπειδὴ ὑπηρέτησα καὶ ἐγὼ ὑπάλληλος, ἀντιλαμβάνομαι τὸν πόνον καὶ τὴν ἀνέχειαν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι. Θὰ παρεκάλουν, λοιπόν, νὰ χορηγηθῇ ὁπωσδήποτε μία σημαντικὴ οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις διὰ νὰ ἠμπορέσουν ν’ ἀποδώσουν περισσότερα, ἀλλὰ καὶ διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ ζήσουν ὡς δημόσιοι ὑπάλληλοι.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Παπαδόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐρωτήσεως.

§15Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Πρὸ πενταμήνου εἴχομεν ὑποβάλει ἐρώτησιν εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, νὰ μᾶς πληροφορήσῃ πῶς σκέπτεται ἡ Κυβέρνησις ν’ ἀντιμετωπίσῃ τὸ ζήτημα τῆς ἐκκαθαρίσεως τοῦ κρατικοῦ μηχανισμοῦ καὶ παραλλήλως νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἐνισχύσῃ οἰκονομικῶς τοὺς ὑπαλλήλους διὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ ζήσουν καὶ νὰ ἠμπορέσουν εὐκολώτερον νὰ ἐκτελοῦν τὰ καθήκοντά των. Δυστυχῶς, αἱ δοθεῖσαι μέχρι σήμερον ἐξηγήσεις ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν της, καθ’ ἡμᾶς δὲν ἦσαν καθόλου ἱκανοποιητικαί. Εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον ὅτι ὁ κρατικὸς μηχανισμὸς δὲν λειτουργεῖ ἱκανοποιητικῶς. Ἡμεῖς οἱ βουλευταὶ δὲν κάμνομεν τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ διεκπεραιώνομεν τὴν ἀλληλογραφίαν καὶ νὰ διαβιβάζωμεν τὰ διάφορα ἔγγραφα ἀπὸ τὸν ἕνα ὑπάλληλον εἰς τὸν ἄλλον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ Κυβέρνησις ἐψήφισεν τὸν νόμον περὶ ἐξυγιάνσεως, ἀλλὰ δυστυχῶς δὲν βλέπω νὰ προχωρῇ τὸ ζήτημα αὐτό, οὔτε πρόκειται νὰ προχωρήσῃ καὶ ἡ κρίσις ὡς πρὸς τὴν ἐκκαθάρισιν, δὲν εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῆς μισθοδοσίας, αὐτὸ εἶναι εἰς ὅλους σας γνωστὸν καὶ θὰ ἔπρεπε ν’ ἀντιμετωπισθῇ ἀποτελεσματικώτερον. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις φυσικὰ φοβεῖται τὸν πληθωρισμὸν ἢ τὴν ἐπίδρασιν ἐπὶ τοῦ τιμαρίθμου, θὰ μποροῦσε νὰ βρῇ ἄλλον τρόπον νὰ ἐνισχύσῃ τοὺς ὑπαλλήλους εἰς εἴδη, εἴτε ἱματισμοῦ, εἴτε τροφίμων κλπ., διὰ νὰ μπορέσῃ νὰ λύσῃ τὸ σοβαρώτατον αὐτὸ ζήτημα, διότι, δυστυχῶς, τὸ Κράτος μας βάλλεται τόσον ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ὅσον καὶ ἐκ τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιστῇ. Τί νὰ περιμένετε, κύριοι, ἀπὸ τοὺς ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι μπορεῖ νὰ ἔχουν τὴν διάθεσιν νὰ ἐργασθοῦν, ὅταν εἶναι τὸ μὲν πνεῦμα πρόθυμον ἡ δὲ σάρξ ἀσθενής;

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ἀθανασίου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τοὺς κ.κ. Ὑπουργοὺς Ἐφοδιασμοῦ, Παιδείας καὶ Προνοίας.

§17Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ. Ὅταν κατέθεσα τὴν ἐπερώτησιν αὐτὴν, εἶχον πληροφορίαν ἐκ τῆς περιφερείας τῶν Φιλιατῶν Ἠπείρου, κατὰ τὴν ὁποίαν τὰ τρόφιμα παιδικῆς διατροφῆς ὄχι μόνον δὲν εἶχον διανεμηθῆ εἰς τὴν περιφέρειαν ἐκείνην, ἀλλὰ βραδύτερον κατόπιν τοῦ ἐγερθέντος θορύβου ἀπὸ τοὺς κατοίκους τῆς κωμοπόλεως Φιλιατῶν, διενεμήθησαν μόνον εἰς τὴν πόλιν αὐτήν, ἐξαιρεθέντων τῶν μαθητῶν ὑπερπεντήκοντα κοινοτήτων, ὑπαγομένων εἰς τὴν περιφέρειαν Φιλιατῶν. Θὰ παρεκάλουν, ἑπομένως, τὸν ἁρμόδιον κ. Ὑπουργὸν νὰ μὲ πληροφορήσῃ ἐὰν τὰ τρόφιμα παιδικῆς διατροφῆς εἶναι τὰ ἴδια δι’ ὁλόκληρον τὴν περιφέρειαν ἢ διανέμονται εἰς μερικὰς μόνον περιφερείας ἢ διανέμονται μόνον ὅταν δημιουργεῖται θόρυβος καὶ μόνον ἐκεῖ ποὺ δημιουργεῖται ὁ θόρυβος.

§18Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Διανέμονται εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα.

§19Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ. Σᾶς καταγγέλω συγκεκριμμένον γεγονὸς, ὅτι μόνον εἰς τὴν περιφέρειαν Φιλιατῶν, μόνον εἰς τοὺς μαθητὰς τῆς πόλεως διενεμήθησαν καὶ ἀπεκλείσθησαν τῆς διανομῆς 50 κοινότητες, κατεστραμέναι ἀπὸ τὸν τετραπλοῦν κατακτητήν.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Λουλακάκης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, σχετικῶς μὲ τὴν ἀγροτικὴν ἀσφάλειαν.

§21Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Ἡ δραματικότης εἰς τὴν ὁποίαν περιῆλθε, κύριοι βουλευταί, ἡ δημοσία ἀσφάλεια εἶναι πολὺ φυσικὸν νὰ ἐξασθενῇ τὸ θέμα τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας. Παρ’ ὅλα ταῦτα, εἶναι καὶ τὸ θέμα τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας ἓν τῶν σπουδαιοτέρων θεμάτων, μὲ τὰ ὁποῖα ὀφείλει νὰ ἀπασχοληθῇ ἡ Βουλὴ καὶ ἰδιαίτατα ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας, ὁ ὁποῖος, ὅμως, δὲν μὲ ἀκούει καὶ ὁ ὁποῖος ἐξακολουθεῖ νὰ ἀσχολῆται μὲ τὰ κείμενά του. Καὶ διὰ τοῦτο καὶ ἐγὼ εἰς ἔνδειξιν διαμαρτυρίας σταματῶ τὴν ἐρώτησιν.

§22Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Δὲν ἀφορᾷ ἐμὲ ἡ ἐρώτησις. Λέγετε «Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν» καὶ ἀπευθύνεσθε εἰς ἐμέ.

§23Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Κακῶς ἀνεγράφη.

§24Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Ἐὰν κακῶς ἀνεγράφη, διατὶ ἀπευθύνεσθε πρὸς ἐμέ;

§25Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Πάντως πρέπει νὰ προσέξετε, διότι εἶσθε ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός. Εἶναι γνωστὸν τὸ σύστημα τὸ ὁποῖον διέπει τὴν ἀγροτικὴν ἀσφάλειαν. Οἱ ἀγροφύλακες ἀμοίβονται ἀπὸ τοπικὰς εἰσφορὰς αἱ ὁποῖαι δὲν ἐπαρκοῦν διὰ νὰ δώσουν ὡς μισθὸν εἰς τοὺς ἀγροφύλακας ποσὸν 20–30.000 δραχμῶν. Ἐξεπονήθη ἕνα σχέδιον νόμου πρὸ 6μήνου, ἄρτιον, προβλέπον μισθοδοσίαν τῶν ἀγροφυλάκων ἐκ τοῦ Κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν γνωρίζομεν διὰ ποῖον λόγον καὶ εἰς ποῖον σημεῖον ἐσταμάτησε καὶ μολονότι παρῆλθον 6 μῆνες δὲν ἐνεφανίσθη ἐνώπιον τῆς Βουλῆς πρὸς συζήτησιν καὶ ψήφισιν. Διὰ τοῦτο ἐρωτῶμεν τὴν Κυβέρνησιν νὰ μᾶς ἀπαντήσῃ τί σκέπτεται νὰ πράξῃ, δι’ ὅτι ἀφορᾷ τὴν βελτίωσιν τῆς Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας, διότι εἶναι γνωστὸν ὅτι ἔχει χαλαρώσει ὁ ζῆλος τοῦ γεωργικοῦ πληθυσμοῦ, γνωρίζοντος ὅτι ἓν μόνον ποσοστὸν τοῦ μόχθου του θὰ συγκομίσῃ, λόγῳ τῶν ἀγροζημιῶν καὶ τῶν κλοπῶν αἱ ὁποῖαι γίνονται εἰς τὰ προϊόντα του.

§26Ι. ΚΥΡΟΖΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Δὲν ἀφορᾷ ἐμέ, κύριε Λουλακάκη, ἀλλὰ τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίας Τάξεως.

§27Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Ἑνὸς ἀτόπου δοθέντος, μύρια ἕπονται. Ἐκάματε τὸ λάθος καὶ ἀνεγράψατε τὴν ἐρώτησιν, ἡ ὁποία εἶναι ἄλλης ἁρμοδιότητος, εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν.

§28Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Τὸ ἀντικείμενον καθορίζει τὴν ἁρμοδιότητα καὶ ἀρκεῖ ἡ ἀνάπτυξις τοῦ ἀντικειμένου διὰ νὰ ἐνδιαφερθῇ ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός.

§29Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Ἀναγράφεται «Διὰ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν». Ἐγὼ ὡς Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως, λόγῳ τῶν πολλῶν μου ἀσχολιῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διαβάζω ὁλοκλήρους τὰς ἐρωτήσεις, διὰ νὰ ἴδω ποῖος εἶναι ὁ ἁρμόδιος, ἀλλὰ διαβάζω μόνον ἐκείνας αἱ ὁποῖαι ἀπευθύνονται πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίας Τάξεως. Τὴν ἐρώτησιν περὶ ἧς πρόκειται, δὲν τὴν εἶδον, διότι ἀπευθύνεται πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν. Δὲν εἶχον, λοιπόν, καμμίαν ὑποχρέωσιν νὰ μελετήσω ὁλόκληρον τὸ περιεχόμενον τῆς ἡμερησίας διατάξεως τῶν ἐρωτήσεων, τὸ ὁποῖον ἄλλως τε εἶναι καὶ πολυσέλιλον. Ἐφ’ ὅσον λοιπόν, ἀπευθύνετε τὴν ἐρώτησιν ἀναρμοδίως, τί πταίω ἐγώ;

§30Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Ἐὰν ἡ Γραμματεία ἀνέγραψεν Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν, εἶναι λάθος τῆς Γραμματείας, ἀλλ’ εἶπον ὅτι τὸ ἀντικείμενον καθορίζει τὴν ἁρμοδιότητα καὶ ἑπομένως ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς ὀφείλει νὰ ἀπαντήσῃ.

§31Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Καθορίσατε τὴν ἁρμοδιότητα, διὰ νὰ σᾶς δοθῇ ἡ ἀπάντησις.

§32Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Τότε, κύριοι, εἶναι περιτταὶ αἱ ἐρωτήσεις, ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις παρουσιάζεται ἀπαράσκευος.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Πολίτης ἔχει τὸν λόγον.

§34Ι. ΠΟΛΙΤΗΣ. Κύριοι βουλευταί, λυποῦμαι, διότι ἀναγκάζομαι νὰ ἀπασχολήσω ὑμᾶς καὶ πάλιν δι’ ὀλίγων μὲ τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἀπετέλεσε τὸ ἀντικείμενον τῆς χθεσινῆς συζητήσεως. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ἀνήκει εἰς ἐμέ, ὡς προκαλέσαντα τὰς Κυβερνητικὰς δηλώσεις, νὰ ἀπαντήσω ἐπὶ ὡρισμένων σημείων τούτων, ὅπως καὶ ἐπισκέψεων τινῶν, αἱ ὁποῖαι διετυπώθησαν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου. Ἐν πρώτοις ἐπιθυμῶ νὰ εἴπω, ὅτι σκοπός μου δὲν ἦτο ποσῶς νὰ εἰσέλθω εἰς τὴν ἐξέτασιν τῶν ἀτομικῶν προσόντων τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς προσωπικῆς του ἱκανότητος, πρὸς ὑποστήριξιν ταύτης ἢ ἐκείνης τῆς ἐθνικῆς ὑποθέσεως. Τὸ θέμα εἶναι πολὺ εὐρύτερον καὶ ἀφορᾷ τὴν ἀντιμετώπισιν μιᾶς κρίσεως ἀπὸ τὰς σοβαροτέρας τὰς ὁποίας διῆλθεν ἡ Χώρα μας μέχρι τοῦδε, κρίσεως ἡ ὁποία δύναται νὰ ἔχῃ σοβαρωτάτην ἐπίδρασιν ἐπ’ αὐτῶν τούτων τῶν τυχῶν μας. Δὲν εἶπα, ἐπίσης, ὅτι δὲν θεωρῶ χρήσιμον τὴν διὰ τοῦ ἐγκυροτέρου διερμηνέως τῆς Κυβερνητικῆς θελήσεως, ἐκπροσώπησιν τῆς Ἑλλάδος εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὅταν ὑποθέσεις σοβαραὶ συζητοῦνται ὑπὸ ὁμαλὰς περιστάσεις. Ἀλλ’ εἶπον ὅτι ἐνώπιον τῆς κρισιμότητος τῶν σημερινῶν περιστάσεων ἐπιβάλλεται μία διαστολὴ μεταξὺ τῶν ὑποθέσεων ἐκείνων ἔναντι τῶν ὁποίων ἡ ἀνάγκη τῆς ἐν τῇ Χώρᾳ παρουσίας τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ, δέον νὰ θεωρηθῇ ἐπικρατεστέρα καὶ ἄλλων τινῶν ὑποθέσεων, μείζονος κατὰ πολὺ σοβαρότητος, αἱ ὁποῖαι ἀπαιτοῦν ἐπιβλητικὴν ὄντως τὴν ἐκπροσώπησιν τῆς Ἑλλάδος εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ὑπεστήριξα ὅτι διὰ τὴν περίπτωσιν αὐτὴν χρειάζεται ἐκπροσώπησις διαφορετικὴ ἀπὸ ἐκείνην τὴν ὁποίαν μελετᾷ ἡ Κυβέρνησις. Τὴν ἔννοιαν τῶν λόγων μου κατ’ ἀνάγκην μεμετρημένων, ἀνέπτυξαν μετὰ περισσῆς σαφηνείας οἱ ἀρχηγοὶ τοῦ Ἑνωτικοῦ Κόμματος καὶ τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Δημοκρατικοῦ. Ὁ κ. Πρωθυπουργὸς ἀπαντῶν εἰς τὴν ἐρώτησιν, δὲν διευκρίνησεν ἕν σημεῖον, τὸ σπουδαιότερον ἴσως ἐξ ἐκείνων τὰ ὁποῖα περιλαμβάνουν αἱ δημοσιογραφικαὶ πληροφορίαι, εἰς τὰς ὁποίας ἀναφέρεται ἡ ἐρώτησις, ἐὰν δηλαδὴ καὶ κατὰ πόσον ἡ Κυβέρνησις προτίθεται πράγματι ἢ ἀπεφάσισε νὰ ἐγείρῃ ἐνώπιον τοῦ Ὀργανισμοῦ τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν, τὸ ζήτημα τῆς ἀνταρσίας, τῆς ἔξωθεν ὑποβοηθουμένης, καὶ ἂν ἡ ἀναχώρησις τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ σχετίζεται πρὸς τὴν ἀπόφασιν ταύτην. Εἶναι, βεβαίως, δικαίωμα τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ καὶ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν νὰ μὴ ἀπαντήσῃ ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου ἐὰν δὲν θεωρῇ τοῦτο ἐνδεδειγμένον. Ἀλλὰ τοῦτο δὲν ἐμποδίζει ἡμᾶς νὰ εἴπωμεν ὅτι ἐὰν τοιαύτη εἶναι ἡ πρόθεσις ἢ ἡ ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως, τότε ἡ Κυβέρνησις ἔχει καθῆκον ὑπέρτατον νὰ δημιουργήσῃ τὰς προϋποθέσεις ἐκείνας ὑπὸ τὰς ὁποίας ἡ κρίσις τῶν ἁρμοδίων ἐπὶ τοῦ σοβαροτάτου τούτου θέματος, θὰ λάβουν χώραν ὑπὸ τὰς εὐνοϊκωτέρας διὰ τὴν Ἑλλάδα συνθήκας. Σπουδαιοτέρα δὲ πασῶν τῶν προϋποθέσεων τούτων εἶναι ἡ ὕπαρξις κοινῆς θελήσεως ὁλοκλήρου τοῦ ἐθνικῶς σκεπτομένου Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Καὶ γνωρίζει μὲν ἕκαστος ἐξ ἡμῶν τῶν ἰδίων, ὅτι ἡ ἑνιαία αὕτη θέλησις ὑπάρχει ὅσον ἀφορᾷ τὸν σκοπόν, ἀλλὰ τοῦτο δὲν ἀρκεῖ. Πρέπει ἡ ἑνιαία αὕτη θέλησις τῶν ἐθνικῶς σκεπτομένων Ἑλλήνων, νὰ λάβῃ μίαν συγκεκριμένην καὶ πανηγυρικὴν μορφὴν διὰ τῆς ἑνώσεως ὅλων τῶν πολιτικῶν μερίδων εἰς τὴν ἐνεργὸν ἀντιμετώπισιν τῆς κρίσεως ἡ ὁποία μαστίζει τὴν χώραν. Ἄνευ τῆς ἑνώσεως αὐτῆς ὅλων τῶν πολιτικῶν μερίδων, θὰ παραμείνῃ πάντοτε ἀνοικτὴ ἡ θύρα εἰς παρανοήσεις καὶ παρεξηγήσεις ἠθελημένας ἢ μὴ τόσον ἐν τῷ ἐσωτερικῷ, ὅσον καὶ ἐν τῷ ἐξωτερικῷ. Μόνον ἡ ἕνωσις ὅλων τῶν πολιτικῶν κομμάτων, εἰς μίαν Κυβέρνησιν ἐθνικῆς ἀμύνης, κατὰ πάσης ἐπιβολῆς, εἴτε ἔσωθεν, εἴτε ἔξωθεν προερχομένην ἔναντι τοῦ Κράτους καὶ τῶν θεσμῶν, μόνον αὐτὴ εἶναι ἱκανὴ νὰ ἄρῃ καὶ ἐντὸς τῆς Ἑλλάδος καὶ ἐκτὸς αὐτῆς καὶ τὴν τελευταίαν ἀκόμη ὑπόνοιαν, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ εἰς τοῦτο ἢ ἐκεῖνο τὸ σημεῖον ἐπιφύλαξις ἐκ μέρους οἱουδήποτε. Εἶναι δὲ τοῦτο τόσον μᾶλλον ἀπαραίτητον, καθ’ ὅσον ἐκ προηγουμένων ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ συζητήσεων, κατέστη δῆλον ὅτι ἐπιφύλαξις ὑπάρχει ὅσον ἀφορᾷ τὰ μέσα καὶ τὰς μεθόδους τὰς ὁποίας ἀκολουθεῖ ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς καταστάσεως. Ὁ ἀξιότιμος ἐκ Κορινθίας πολιτευτής, ὑπέμνησεν ὡρισμένους κοινοβουλευτικοὺς κανόνας, διὰ νὰ ἐξαγάγῃ τὸ συμπέρασμα ὅτι πρέπει νὰ ἀφεθῇ εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ δὴ εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως ὡς ὑπεύθυνον διαχειριστὴν τῶν ἐξωτερικῶν ὑποθέσεων, ἡ κρίσις περὶ τοῦ κατὰ τίνα τρόπον καταλληλότερον θὰ ἐκπροσωπηθῇ ἡ Ἑλλὰς εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Νομίζω ὅτι ἡ σοβαρότης τῆς καταστάσεως εἶναι τοιαύτη, ὥστε δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ περιορισθῶμεν ἐντὸς τόσων στενῶν πλαισίων. Νομίζω πρὸς τούτοις ὅτι ἐνώπιον τοῦ κινδύνου, ὁ ὁποῖος ἀπειλεῖ τὴν Χώραν καὶ ὑπογραμμίζω καὶ πάλιν ὅτι, κατ’ ἐμὴν γνώμην, ὁ κίνδυνος εἶναι μέγας, ἐνώπιον τοῦ κινδύνου τούτου, πᾶς ὁ διὰ τῆς ἐμπιστοσύνης τοῦ λαοῦ ὁπουδήποτε τεταγμένος, μετέχει τῶν εὐθυνῶν διὰ τὰς τύχας τῆς Χώρας. Καὶ ἔχει καθῆκον ὑπέρτατον νὰ καταβάλῃ πᾶσαν προσπάθειαν, ὅπως ἐπιτύχει ἵνα ἐγκαίρως υἱοθετηθοῦν τὰ μέσα καὶ αἱ μέθοδοι, τὰς ὁποίας κρίνει καταλληλοτέρας διὰ τὴν ἀποτελεσματικὴν ἀντιμετώπισιν τῆς κρίσεως. Δὲν συμμερίζομαι, ἐπίσης τὴν ἀντίληψιν, ἡ ὁποία διετυπώθη ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ὅτι ἡ ἀνάγκη μιᾶς ριζικῆς λύσεως δὲν ἔχει εἰσέτι ὡριμάσει εἰς τὸν νοῦν τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὅτι, διὰ τοῦτο, πρέπει μὲ ἐσταυρωμένας τὰς χεῖρας νὰ ἀναμένωμεν τὴν ἡμέραν, ὁπότε θὰ ἔχει ὡριμάσει εἰς τὸν νοῦν τῆς Κυβερνήσεως ἡ ἀντίληψις, ὅτι κάτι ἐντονώτερον, κάτι ριζικώτερον πρέπει νὰ γίνῃ διὰ νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἡ κατάστασις. Θὰ ἤθελον, πρὶν κατέλθω τοῦ βήματος τούτου, νὰ ἐρωτήσω, ἐὰν ἔχωμεν συνείδησιν τοῦ γεγονότος, ὅτι, ἀναμένοντες τυχὸν νὰ ὡριμάσῃ ὡρισμένη σκέψις εἰς τὸν νοῦν τῆς Κυβερνήσεως, ἀφίνομεν ἴσως νὰ ὡριμάσῃ ἐκ παραλλήλου καὶ ἡ συντριβὴ τῆς Ἑλλάδος. (Χειροκροτήματα).

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βασιλειάδης ἔχει τὸν λόγον.

§36Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, μία ἐρώτησις, ἡ ὁποία ἐγένετο ἐκ μέρους τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ Ἀθηνῶν, τοῦ κ. Πολίτη, πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, σχετικῶς μὲ τὰς πληροφορίας, τὰς ὁποίας εἶχον ἀναγράψει αἱ ἐφημερίδες, περὶ προσεχοῦς ἀναχωρήσεώς του εἰς Ἀμερικήν, ὡς ἦτο φυσικόν, ἔφερεν ἐπὶ τοῦ βήματος τοὺς πλείστους, σχεδὸν ὅλους τοὺς Ἀρχηγοὺς Κομμάτων, οἱ ὁποῖοι ἐξέθεσαν τὰς ἀπόψεις καὶ τὰς ἀντιλήψεις των ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ τονίσω εἰς ὑμᾶς, ὅτι ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς Ἀθηνῶν, ἀποτελῶν μέχρι τέλους μέλος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας εἰς τὴν Διάσκεψιν τῶν Παρισίων, ἀσφαλῶς ἔχει πλήρη ἐπίγνωσιν καὶ σαφῆ γνῶσιν τῆς θέσεως εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται τὰ ἐθνικά μας ζητήματα καὶ τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ συζητηθοῦν ἐκ νέου ἢ καὶ νὰ ἐπανεξετασθοῦν κατὰ τὴν διάσκεψιν, τώρα, ἐν Ἀμερικῇ. Ἑπομένως, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ δώσωμεν ἰδιαιτέραν σημασίαν εἰς τὸ ὅτι ἡ ἐρώτησις αὐτὴ τίθεται εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως ἐκ μέρους τοῦ κ. βουλευτοῦ Ἀθηνῶν, ὁ ὁποῖος διετέλει μέλος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, γνωρίζει ποῦ εὑρίσκονται τὰ ζητήματά μας καὶ ποίαν ὑποστήριξιν αὐτῶν δύναται νὰ παράσχῃ καὶ τί θὰ ἐπιτύχῃ προσωπικῶς ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἐν συγκρίσει μὲ τοὺς κινδύνους, τοὺς ὁποίους παρουσιάζει τὸ ἐσωτερικόν μας ζήτημα, καὶ τὸ ὁποῖον, ὁμολογῶ, ὅτι μετὰ τὴν σημερινὴν συζήτησιν μὲ ἔχει ἐμβάλει εἰς ἐξαιρετικὰ μεγάλην ἀνησυχίαν, τὴν ὁποίαν, εἶμαι βέβαιος, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ συμμερίζεται ὁλόκληρος ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία. Ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς ἐξ Ἀθηνῶν καὶ ἀγαπητός μου φίλος κ. Κουλουμβάκης, ἡ πρὸς τὸν ὁποῖον ἀγάπη μου, νομίζω ὅτι θὰ εἶναι βέβαιος, ὅτι ἴσως εἶναι μεγαλυτέρα ἀπὸ οἱονδήποτε ἄλλον ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ (γέλωτες), ὁμιλῶν χθὲς.....

§37Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Τὸ νομίζετε, δὲν τὸ πιστεύετε;

§38Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Τὸ γνωρίζετε. Ὁμιλῶν, λέγω, χθὲς ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, προτοῦ ἀναγγελθῇ τὸ λυπηρὸν συμβὰν τοῦ θανάτου τοῦ ἀειμνήστου συναδέλφου Δαρβέρη, εἶπεν, ὅτι ἡ συζήτησις ἀπόψε ὑπῆρξεν ἄκρως ἀντικοινοβουλευτική....

§39Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Δὲν εἶπον ἄκρως.

§40Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. ...... διότι συνήθως ὁ κοινοβουλευτικὸς ἔλεγχος ἀσκεῖται ἐπὶ τῶν πράξεων τῆς Κυβερνήσεως καὶ οὐχὶ ἐπὶ τῶν σκέψεων αὐτῆς. Νομίζω ὅμως, κύριοι, ὅτι αἱ στιγμαὶ εἶναι τοιαῦται, ὥστε νὰ ἐπιτρέπεται καὶ ἡ Βουλὴ ἐν τῷ συνόλῳ της νὰ ἐκφράσῃ τὴν γνώμην της, τὴν ὁποίαν ἂν θέλῃ ἀποδέχεται ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, καὶ ἂν ὄχι νὰ τοῦ ὑποδείξωμεν τοὐλάχιστον, νὰ ἐπισημάνωμεν ποῦ ἔγκειται ἀφ’ ἑνὸς ὁ κίνδυνος καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἡ ἑτέρα ἐπιδίωξις τῆς ὑποστηρίξεως τῶν ἐθνικῶν μας δικαίων, ὥστε αὐτὸς πλέον, ὡς ὑπεύθυνος κυβερνήτης νὰ σταθμίσῃ καὶ νὰ καθορίσῃ τὶ τὸ προτιμητέον: νὰ παραμείνῃ ἐνταῦθα ἢ νὰ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν; Ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν παρουσιάζονται ἐλπίδες μόνον νὰ ἐπιτύχωμεν κάτι, ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρὰν παρουσιάζονται φόβοι σοβαρωτάτων ἐσωτερικῶν ἀνωμαλιῶν, τὰς ὁποίας εὔχομαι νὰ ἀποπέμψωμεν νὰ τὰς ἴδωμεν ὀγκουμένας καὶ ἐλπίζω ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ἐν τῇ ὁλότητι κατανοῶν ποῖον εἶναι τὸ ἐθνικόν μας συμφέρον, θὰ θελήσῃ εἰς δεδομένην στιγμὴν νὰ θέσῃ τέρμα εἰς αὐτὸν τὸν ἐμφύλιον σπαραγμόν, ὁ ὁποῖος δὲν κάμνει τίποτε ἄλλο παρὰ ὑποσκάπτει τὰ θεμέλια τῆς πατρίδος μας, τὴν τιμήν μας καὶ τὴν ἐλευθερίαν μας. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι θὰ εἶναι ἀργά, ἀγαπητοὶ κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν τὴν γνώμην μας ταύτην ἐκ τῶν ὑστέρων τὴν ἐκφράσωμεν πρὸς τὸν ἀξιότιμον κύριον Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, καὶ διὰ τοῦτο δὲν θεωρῶ ἀντικοινοβουλευτικὴν τὴν συζήτησιν. Ὁμολογῶ, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι οἱ λόγοι, ἢ μᾶλλον ἡ πολὺ πτωχὴ δικαιολογία τῶν σκέψεων τοῦ ἀξιοτίμου Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν μετάβασίν του — καὶ δὴ εἰς Ἀμερικὴν — ἀρκετὰ μακρὰν τῆς Πατρίδος, δὲν μὲ ἔπεισαν περὶ τῆς ἀπολύτου ἀναγκαιότητος τοῦ ταξειδίου αὐτοῦ, λαμβανομένου δὲ ὑπ’ ὄψει ὅτι ἠκούσθη ἐκ μέρους σοβαρῶν ὁμιλητῶν, καλῶς ἢ κακῶς ὅτι, ἔχει δημιουργηθῆ μία ὄχι τόσον εὐμενής, ἂς εἴπωμεν ἀτμόσφαιρα περὶ τὸ πρόσωπόν του. Ἐγὼ πιστεύω μᾶλλον ὅτι ἔχει δημιουργηθῆ μία ἀτμόσφαιρα ἐλαφρᾶς δυσπιστίας πρὸς τὸ πρόσωπόν του, ἐὰν πράγματι ἡ πολιτική, τὴν ὁποίαν ἀσκεῖ, εἶναι μία πολιτικὴ ἴσης φιλίας. Αὐτὴ ἡ φήμη, ἡ ὁποία ἔχει διαδοθῆ, ἴσως βαρύνει τὸ ἐνεργητικὸν τοῦ ἀξιοτίμου κυρίου Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ διατὶ νὰ μὴ τὸ ἀποφύγωμεν καὶ αὐτό, ἐὰν εἶναι δυνατόν; Ὁ ἀξιότιμος κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, κύριοι συνάδελφοι, περιωρίσθη νὰ ἀναφέρῃ δύο σοβαροὺς λόγους, διὰ τὴν πιθανὴν ἀναχώρησίν του — διότι ἀκόμη δὲν τὸ ἔχει ἀποφασίσει — διὰ τὴν Ἀμερικήν. Ὁ πρῶτος εἶπεν ὅτι εἶναι ἡ ὑποστήριξις τῶν ἐθνικῶν δικαίων, παραλλήλως δὲ εἶπεν ὅτι εἶναι καὶ τὰ οἰκονομικὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἀσφαλῶς εἶναι ἐξαιρετικῶς ἐπείγοντα καὶ εἰς τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ δοθῇ μία εὐμενὴς λύσις. Νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ ἀξιότιμος κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως παρὰ τὴν ἄπειρον ἐκτίμησιν, τὴν ὁποίαν τρέφω πρὸς τὸ πρόσωπόν του, νὰ τοῦ εἴπω ὅτι φοβοῦμαι, ὅτι διὰ μὲν τὰ οἰκονομικὰ ζητήματα ἴσως δὲν εἶναι ὁ κατάλληλος ἄνθρωπος, ἡ Κυβέρνησίς του ἔχει μᾶλλον τὴν φήμην μιᾶς σπατάλου Κυβερνήσεως. Ἂν δὲν ἀπατῶμαι μάλιστα ὑπάρχουν καὶ σημερινὰ τηλεγραφήματα, κατὰ τὰ ὁποῖα ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν τῆς Ἀγγλίας ὁ κύριος Μπέβιν φέρεται νὰ εἶπεν, ὅτι δυστυχῶς τὰ οἰκονομικὰ τῆς Ἑλλάδος δὲν διοικοῦνται μετὰ σωφροσύνης καὶ ὅτι γίνονται ἄσκοποι δαπάναι. Ἐγὼ ὁμολογῶ ὅτι δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ κρίνω καθ’ ὅλην τὴν γραμμὴν τοῦτο, διότι πιθανὸν νὰ γίνωνται καὶ δαπάναι, τῶν ὁποίων ἴσως νὰ μὴ λαμβάνωμεν καὶ γνῶσιν, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει ἀπὸ σωρείαν νομοθετημάτων, τὰ ὁποῖα ὑπεβλήθησαν καὶ ἐψηφίσθησαν παρὰ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, οὐδεὶς εἶναι ὁ ἀμφιβάλων ὅτι τὰ πλεῖστα ἐγέννων μεγάλας δαπάνας, καὶ πολλάκις ἐτονίσαμεν, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Δημοσίων Ἔργων, νὰ μὴ δαπανῶμεν τὰ χρήματα εἰς ἀσκόπους προορισμούς, δὲν θέλω νὰ εἴπω εἰς προσωπικούς, διότι δὲν θὰ παραμείνῃ οὔτε μία δραχμὴ διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τῆς χώρας.

§41Μ. ΑΙΛΙΑΝΟΣ (Ὑφυπ. Συντον.). Σᾶς ὑπενθυμίζω ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ Κράτους καὶ πᾶσα δαπάνη κατεστρώθη ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν ἐν συνεργασίᾳ μὲ τὴν Ἀγγλικὴν Οἰκονομικὴν Ἀποστολὴν καὶ δὲν ἐγένετο καμμία παρέμβασις ἀπὸ τὴν ἀποστολὴν αὐτήν.

§42Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Σᾶς εὐχαριστῶ, κύριε ὑπουργέ, διὰ τὴν πληροφορίαν, τὴν ὁποίαν μοῦ ἐδώσατε, ἀλλὰ θὰ ἤθελα νὰ σᾶς κάμω μίαν σύστασιν ἐντελῶς φιλικήν, ὅτι καιρὸς εἶναι νὰ παύσωμεν νὰ θέτωμεν πάντοτε πρὸς κάλυψιν τῶν ἐνεργειῶν μας, πότε τὴν Ἀγγλικὴν Οἰκονομικὴν Ἀποστολήν, πότε τὴν ἀγγλικὴν ναυτικὴν ἀποστολὴν ἢ τὴν στρατιωτικὴν τοιαύτην.

§43ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Σεῖς τὴν ἀναφέρετε.

§44Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Παρακαλῶ, ἁπλῶς, ἀνέφερα τηλεγραφήματα, τὰ ὁποῖα ἐστάλησαν ἐξ Ἀγγλίας, καὶ εἶπον ὅτι ἡ Κυβέρνησις τοῦ ἀξιοτίμου ἀρχηγοῦ τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος θεωρεῖται μᾶλλον Κυβέρνησις σπάταλος, καὶ δὲν νομίζω ὅτι ὁ ἀξιότιμος κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως θὰ εἶναι τὸ κατάλληλον πρόσωπον, διὰ νὰ διαχειρισθῇ οἰκονομικὰ ζητήματα. Δὲν θὰ εἶχα καμμίαν ἀντίρρησιν ἐὰν ὁ κύριος ὑπουργὸς τοῦ συντονισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἐπὶ 8μηνον διαχειρίζεται τὰ οἰκονομικὰ ζητήματα καὶ γνωρίζει τὸ οἰκονομικὸν πρόβλημα, μετέβαινεν εἰς Ἀμερικήν, πιθανὸν νὰ εἶχε μεγαλυτέρας ἐπιτυχίας εἰς τὰ ζητήματα ταῦτα. Ἀλλά, θὰ μοῦ εἴπητε, ἠμποροῦν νὰ μεταβοῦν ὅλοι, νομίζω ὅτι καιρὸς εἶναι νὰ παύσωμεν, κύριοι, τὰς πλουσίας αὐτὰς ἀποστολὰς εἰς τὸ ἐξωτερικόν, αἱ ὁποῖαι τείνουν νὰ ἐξαντλήσουν ὁλόκληρον τὸ συναλλαγματικόν μας ἀπόθεμα. Ὑπάρχει σήμερον σωρεία προσώπων εἰς ἀποστολὰς μὲ παχυλὰ ἐπιδόματα, ἀκόμη ὑπάρχουν ὑπουργοί, ποὺ εὑρίσκονται ἀπὸ μηνῶν ἔξω μετὰ τῆς ἀκολουθίας των, οἱ ὁποῖοι ἀπολαμβάνουν παχυλοτάτας ἀποζημιώσεις, καθ’ ἣν στιγμὴν ξεύρετε πολὺ καλά, ὅτι τὸ εἰσαγωγικόν μας ἐμπόριον κινδυνεύει νὰ σταματήσῃ λόγῳ ἐξαντλήσεως τοῦ συναλλαγματικοῦ ἀποθέματός μας.

§45Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐπειδὴ ἀγαπώμεθα, ὅπως εἴπατε, σᾶς ἐρωτῶ· ἔχει καμμίαν σχέσιν ἡ ὁμιλία σας μὲ τὴν σύστασιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ κύριος Πολίτης;

§46Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Ἀπολύτως, καὶ νὰ σᾶς ἐξηγήσω. Ὁ κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶπεν ὅτι, δύο εἶναι οἱ λόγοι, διὰ τοὺς ὁποίους νομίζει ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ ἀναχώρησίς του εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Εἶπεν ὅτι εἶναι τὸ ζήτημα τῆς ὑποστηρίξεως τῶν ἐθνικῶν δικαίων καὶ ζητήματα οἰκονομικά. Ἐγὼ ἤρχισα ἀναλύων τὸ ζήτημα ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς οἰκονομικῆς, ὅσον ἀφορᾷ τώρα τὸ ζήτημα τῆς μεταβάσεώς του διὰ τὴν ὑποστήριξιν τῶν ἐθνικῶν δικαίων, τοῦτο ἔρχεται δεύτερον πρὸς ἐξέτασιν. Καθὼς εἶναι γνωστόν, ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν πράγματι πρωτεύουσαν θέσιν εἰς τὴν ψυχὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀναμφισβητήτως κατέχουν ἡ ἐπιτυχία καὶ ἡ ἱκανοποίησις τῶν ἐθνικῶν μας διεκδικήσεων, διὰ τὰς ὁποίας ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἔχυσε τὸ αἷμα του, ἀλλὰ τοῦτο δὲν εἶναι ἀκόμη ἀποφασιστικόν, σήμερον εὑρισκόμεθα εἰς ἕνα ἕτερον στάδιον, τοῦτο εἶναι τὸ τῆς ἀποκτήσεως τῆς ἐσωτερικῆς μας ἀσφαλείας, καὶ τῆς οἰκονομικῆς μας ἀναρρώσεως. Ἑπομένως καὶ τὸ οἰκονομικὸν ζήτημα ἔρχεται εἰς τὴν πρώτην γραμμὴν ἐρεύνης εἰς τὴν πρώτην γραμμὴν ἐνεργείας. Καὶ εἶπον, κύριοι, ὅτι διὰ τὰ οἰκονομικὰ ζητήματα νομίζω ὅτι πλέον ἐνδεδειγμένος θὰ ἦτο νὰ ἀποσταλῇ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὁ ὁποῖος γνωρίζει τὰ οἰκονομικὰ πράγματα καὶ ὁ ὁποῖος τέλος πάντων, ἐὰν ἡ φορὰ τῶν πραγμάτων καλέσῃ καὶ γίνῃ μετασχηματισμὸς τῆς Κυβερνήσεως, θὰ εὑρίσκεται εἰς τὴν Ἀμερικὴν διαχειριζόμενος τὰ οἰκονομικὰ ζητήματα, μὲ τὰς εὐχὰς ὅλων μας. Ὁ κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὅμως θὰ εὑρίσκεται ἐνταῦθα ὡς ἀπαραίτητος. Ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἁπλούστατα δύναται νὰ συμμετέχῃ οἱασδήποτε Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία θὰ πρόκειται νὰ σχηματισθῇ, ἐὰν ἡ ἀνάγκη ἐπιβάλῃ τοῦτο, καὶ ἐὰν ὁ ὕψιστος εὐδοκήσῃ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῆς καλῆς διαχειρίσεως τῶν ἐξωτερικῶν ζητημάτων δὲν ἐπιθυμῶ νὰ εἴπω ὅτι ὁ ἀξιότιμος κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως δὲν εἶναι ὁ κατάλληλος, διὰ νὰ διαχειρισθῇ ταῦτα. Ἀσχέτως τῶν ὑφισταμένων παρεξηγήσεων τοὐναντίον νομίζω ὅτι εἶναι ὁ ἐνδεδειγμένος νὰ διαχειρισθῇ ταῦτα προσωπικῶς ὡς ὑπεύθυνος Κυβερνήτης. Ἀλλὰ σᾶς ἐρωτῶ, κύριοι· πρέπει νὰ ὑποτιμήσωμεν τὸ ἐσωτερικὸν ζήτημα; Οὕτω τίθεται τὸ ζήτημα. Ἐὰν δηλαδὴ νομίζετε ὅτι ἡ κατάστασίς μας ἡ ἐσωτερικὴ εἶναι τοιαύτη, ἡ ὁποία νὰ ἐπιτρέψῃ εἰς τὸν ἀξιότιμον ἀρχηγὸν τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἀπουσιάσῃ ἐπὶ μακρόν, καὶ κατὰ τὴν γνώμην μου ὄχι ὀλιγώτερον τῶν τριῶν ἑβδομάδων, νομίζετε, ὅτι εἶναι ἐπιτρεπτὸν ὑπὸ τὰς συνθήκας τὰς ἐσωτερικάς, ὑπὸ τὰς ὁποίας εὑρισκόμεθα, δύναται νὰ ἀπουσιάσῃ ἐκ τῆς χώρας; Κύριοι, εἰλικρινῶς νομίζω ὅτι ἡ παρουσία τοῦ ἀξιοτίμου ἀρχηγοῦ τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν πρωτεύουσαν, καὶ ὄχι μόνον εἰς τὴν πρωτεύουσαν, ἀλλὰ καὶ εἰς ἄλλα μέρη τῆς Ἐπικρατείας, θὰ εἶναι ἀπαραίτητος. Ἐδῶ εἶναι ἡ θέσις του εἰς τὰς κρισίμους στιγμάς. Καὶ πάλιν θὰ ἐπικαλεσθῶ, κύριε Κουλουμβάκη, τοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους εἴπατε πρὸ ὀλίγου διὰ τὸν ἀείμνηστον Δαρβέρην, ὅτι ἔπεσεν ἐπὶ τῶν ἐπάλξεων ἐκτελῶν τὸ καθῆκον του πρὸς τὴν πατρίδα. Νομίζω ὅτι ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως πρέπει νὰ εἶναι ἐδῶ καί, ἐὰν εἶναι ἀνάγκη, νὰ πέσῃ ἐπὶ τῶν ἐπάλξεων τῆς Ἑλληνικῆς πατρίδος χάριν τῆς ἐλευθερίας αὐτῆς. (Χειροκροτήματα).

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Ε. Κουλουμβάκης ἔχει τὸν λόγον.

§48Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἔλεγον χθές, ἐπαναλαμβάνω σήμερον, ὅτι ἀποδέχομαι τὴν ἐκφρασθεῖσαν γνώμην περὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι εἶναι ἀναξία τοῦ ὀνόματος, ἐὰν δὲν αἰσθάνεται εὐθύνας, ἐὰν δὲν αἰσθάνεται εὐθύνας βαρυτάτας. Ἀλλ’ ἐπίσης εἶπον, ὅτι ἀποδέχομαι κατ’ ἀρχήν, οὐχὶ ἐν συνόλῳ, τὴν ὑπὸ τοῦ αὐτοῦ πολιτευομένου ἐκφρασθεῖσαν γνώμην, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, κυβερνᾷ καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐλέγχει. Δὲν τὴν ἀποδέχομαι ὁλοκλήρως τὴν γνώμην αὐτήν, εἶπον, διότι πολλάκις καὶ ἡ πλειοψηφία ἐλέγχει, ὅπως πολλάκις καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις ψηφίζει νομοσχέδια, ὁμοφρονοῦσα πρὸς τὴν Συμπολίτευσιν, συμπληροῦσα καὶ αὐτὴ τὸ ἔργον τὸ Κυβερνητικόν. Διότι, κατὰ τὸ Κοινοβουλευτικὸν Πολίτευμα, ψηφίζει ἡ Βουλὴ τὰ νομοθετήματα, ἀλλὰ τὴν πρωτοβουλίαν ἔχει ἡ ἡγουμένη τῆς Πλειονοψηφίας Κυβέρνησις. Ἐλέγχει ἡ Ἀντιπολίτευσις καὶ ἐν τῷ ἐλέγχῳ αὐτῷ αἰσθάνεται τὰς εὐθύνας της. Ἐλέγχει ὅμως φυσικὰ τὰς πράξεις τῆς Κυβερνήσεως καὶ οὐχὶ τὰς προθέσεις αὐτῆς, οὐχὶ μάλιστα τὰς μὴ ὁριστικῶς καὶ ἀνεκκλήτως ἀποφασισθείσας σκέψεις αὐτῆς. Διότι, ἂν συνέβαινε τὸ ἀντίθετον, τότε ἡ Ἀντιπολίτευσις θὰ ἤλεγχε τὴν Κυβέρνησιν διότι θέλει νὰ πράξῃ τι καὶ θὰ ἔλεγεν εἰς αὐτὴν νὰ πράξῃ τὸ ἀντίθετον. Καὶ ἐνῷ θὰ ἔπραττε τὸ ἀντίθετον ἡ Κυβέρνησις πάλιν ἡ Ἀντιπολίτευσις θὰ ἤλεγχεν αὐτήν. Τὸ πρᾶγμα θὰ ἦτο ἄνω ποταμῶν κατὰ τὸ δὴ λεγόμενον. Ἐν τούτοις, κ. κ. συνάδελφοι, ἕτερον ἑκάτερον. Θὰ ἀπεδεχόμην ὁλοκληρωτικῶς, ὅτι παρουσιάσαμεν μίαν στιγμὴν σωφροσύνης καὶ συνέσεως εἰς τὴν Βουλήν, ἐὰν ἡ συζήτησις ἐσταμάτα μετὰ τὴν ἀπάντησιν τοῦ κυρίου Πρωθυπουργοῦ εἰς τὴν ἄριστα διατυπωθεῖσαν σύστασιν τοῦ ἀξιοτίμου ἐξ Ἀθηνῶν βουλευτοῦ, κυρίου Πολίτου, ἂν καὶ δὲν ἀποδέχομαι τὴν σύστασιν αὐτήν. Τὴν διατύπωσιν ὅμως, λέγω, αὐτῆς εὑρίσκω καὶ δικαιολογημένην καὶ γενομένην μάλιστα μετ’ εὐπρεπείας καὶ λίαν ἐπιτυχῶς. Διότι ὁ κύριος Πολίτης εἶπεν, ὅτι νομίζει, ὅτι τὰ ἐσωτερικὰ γεγονότα, τὰ συμβαίνοντα ἔκτροπα εἰς τὸν Τόπον μας ἐσωτερικῶς θὰ ἔπρεπε νὰ ἀγάγουν εἰς τὴν σκέψιν, ὅτι προτιμότερον θὰ ἦτο νὰ μείνῃ ἐντὸς τῆς Χώρας ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Κυβερνήσεως καὶ οὐχὶ νὰ μεταβῇ εἰς Ἀμερικήν. Καὶ ἐτελείωσεν εἰς τὸ ὅριον αὐτὸ ἡ σύστασίς του αὐτή, ἡ μετὰ τόσης σωφροσύνης, ἐπαναλαμβάνω, διατυπωθεῖσα. Μετὰ ταῦτα ὅμως, τὶ παρουσιάσθη; Παρουσιάσθη πάλιν τὸ πνεῦμα μιᾶς ὑπερβολικῆς ἀντιπολιτευτικῆς ἐπιθέσεως. Παρουσιάσθη ἔλεγχος σφοδρότατος εἰς ὅλα τὰ στάδια τῆς Κυβερνητικῆς δράσεως. Καὶ παρουσιάσθη καὶ ἄλλο φαινόμενον, ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις δὲν ἐνεφανίσθη ὁμοφρονοῦσα, διότι εἰς ὡραίαν ἐπίσης ἀγόρευσιν, ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἀργολιδοκορινθίας συνάδελφος, ὁ κύριος Ρέντης, εἶπεν, ὅτι ἡ Ἀντιπροσωπεία ἡμῶν, ἡ μεταβάσα εἰς Παρισίους, ἔκαμεν ὡραίαν ἐντύπωσιν καὶ ἐξετέλεσε σοβαρῶς τὸ ἔργον της, τὸ καθῆκον της. Μετὰ ταῦτα ἀνῆλθον ἐπὶ τοῦ βήματος, ἄλλοι, ἐπίσης διαπρεπεῖς συνάδελφοι. Ἀνήκων εἰς τὸ αὐτὸ Κόμμα εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκει καὶ ὁ κύριος Ρέντης, ὁ κύριος Σίδερης καὶ εἶπεν: Ἡ ἀντιπροσωπεία ἐκείνη ἦτο διακοσμητική! Καὶ ἄλλος συνάδελφος ἤλεγξεν αὐστηρότερα τὴν Ἀντιπροσωπείαν ἐκείνην. Ἑπομένως ἡ Ἀντιπολίτευσις δὲν εὑρέθη ὁμοφρονοῦσα καὶ ὅταν ἀκόμη ἐξήρχετο τοῦ τεθέντος θέματος, ὡς ἔθεσεν αὐτό, ὁ κύριος Πολίτης. Νὰ προσέχωμεν, κύριοι, νὰ προσέχωμεν καὶ εἰς τὰ θέματα, ὡς θέτομεν αὐτά, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν διατύπωσιν αὐτῶν. Διότι ἐνθυμεῖσθε, βέβαια, ἄλλος κύριος βουλευτὴς τὶ εἶπεν χθές; εἶπε: «Τὴν στιγμὴν ταύτην δὲν εἶμαι ἀντιπολιτευόμενος, τὴν στιγμὴν ταύτην εἶμαι Ἕλλην». Καὶ ἄφινε κατὰ τρόπον τινὰ νὰ ὑποτεθῇ ὅτι, ὅταν τις εἶναι ἀντιπολιτευόμενος δὲν εἶναι Ἕλλην! (γέλωτες ἐκ τῆς Δεξιᾶς). Διατὶ τάχα, ὡς ἀντιπολιτευόμενος ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἐξέρχεται μερικῶν ὁρίων, νὰ ἐξέρχεται τοῦ «μηδὲν ἄγαν» καὶ νὰ φθάνῃ, ὥστε νὰ μὴ εἶναι Ἕλλην; Νὰ προσέχωμεν, κύριοι. Νὰ προσέχωμεν καὶ εἰς ἄλλας διατυπώσεις. Εἰς τὸ τὶ εἶναι καὶ ἡ «Ἐθνικὴ Ἕνωσις». Ἡ «Ἐθνικὴ Ἕνωσις» δὲν εἶναι τὸ νὰ προτείνῃ ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς μίαν Κυβέρνησιν. Ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς προτείνει ὁλόκληρον μίαν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, μίαν Βουλήν, συνέδριον Βασιλέων, συνέδριον ἀνωτέρων προσωπικοτήτων, αἱ ὁποῖαι ἔχουν διαφορὰς ὅσον ἀφορᾷ τὰς γνώμας αὐτῶν, ἀλλὰ ἔχουν ἕνα σκοπόν, μίαν Πατρίδα, ἓν καθῆκον, ὑπὸ ἓν καὶ μόνον Πολίτευμα. Συμπολίτευσις καὶ Ἀντιπολίτευσις ἀποτελοῦν ἑνιαῖον ὅλον (χειροκροτήματα). Ἀπεδεχόμην χθὲς καὶ ἀποδέχομαι καὶ σήμερον τὴν σύστασιν τοῦ κυρίου Πολίτη, ὡς μίαν σύστασιν. Μάλιστα ὡς διετυπώθη, ἐπαναλαμβάνω καὶ τονίζω, ἀλλὰ ὑπενθυμίζω εἰς αὐτόν, ὅτι εἰς τοιαύτας περιστάσεις, ὡς αἱ σημεριναί, διὰ τὴν Πατρίδα μας, ὁ μέγας εἰς τὸν Τόπον μας Πολιτικὸς ἀνὴρ καὶ εἰδικώτερον ὁ μέγας διπλωμάτης, ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος, αὐτοπροσώπως μετέβαινεν εἰς τὰς διασκέψεις τῆς Εἰρήνης. Πάντοτε ἐκεῖνο προΐστατο καὶ οὐδέποτε τὸ ἔργον αὐτὸ ἀνέθετεν εἰς ἄλλους.

§49Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Τὶ ἔπαθεν ὁ μέγας ἐκεῖνος ἀνήρ!

§50Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Τὶ ἔπαθεν ὁ μέγας ἐκεῖνος ἀνήρ; Ἔπαθεν εἰς τὸ τέλος μίαν ἀδυναμίαν καὶ ὡς δύναμαι ἂν θέλετε νὰ σᾶς φέρω ἰδιογράφους καὶ ἐνυπογράφους ἐπιστολάς του, ἀπεδέχθη τὴν σύστασίν μου νὰ μὴ γίνῃ τὸ Κίνημα τῆς 1 Μαρτίου τοῦ 1935. Ἀλλὰ τὸν παρέσυραν ὁ Α καὶ ὁ Β καὶ ὁ Γ, οἱ ὁποῖοι ὡμίλουν τότε ὅπως ὁμιλοῦν σήμερον μερικοί. Τὸν παρέσυραν εἰς τὸ Κίνημα ἐκεῖνο. Αὐτὸ ἔπαθε. Δὲν διετήρησε τότε τὴν ἀπόλυτον πρωτοβουλίαν. Δὲν εἶπεν πρὸς αὐτούς: «Πηγαίνετε ἀπ’ ἐδῶ».

§51Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Ἄλλοι τὸ ἔκαμαν καὶ εὑρέθηκεν ὁ ἄνθρωπος ἐκτεθειμένος.

§52Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ὄχι, κύριοι, διότι, ἂν κομίσω τὰς ἰδιογράφους καὶ ἐνυπογράφους του ἐπιστολάς, θὰ ἀποδειχθῇ, ὅτι ἔχετε ἄδικον. Λοιπὸν εἶναι ὑπὸ μίαν κρίσιν, ὑπὸ μίαν ἀντίληψιν ἡ σύστασις τοῦ ἀξιοτίμου κυρίου Πολίτη ἐὰν δηλαδὴ συμφέρῃ περισσότερον νὰ μεταβῇ εἰς Οὐασιγκτῶνα ὁ ἀξιότιμος κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἢ ἐὰν πρέπει νὰ μείνῃ ἐδῶ. Ἐγένετο μία σύστασις, τὴν ἤκουσεν ἡ Βουλὴ καὶ ὁ κύριος Πρωθυπουργός, ἀλλ’ ἡ πρωτοβουλία ἀναμφιβόλως κατὰ τὸ Πολίτευμά μας ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐὰν δηλαδὴ πρέπει νὰ μεταβῇ ἐκεῖ ὁ κύριος Πρωθυπουργὸς ἢ ὄχι, ἀνήκει εἰς αὐτὸν καὶ ὑμεῖς, ἡ Ἀντιπολίτευσις θὰ ἔχετε ὅλον τὸ δικαίωμα αὔριον, κατόπιν τῶν ἀποτελεσμάτων, ἐὰν ἀποτύχῃ, νὰ ἀσκήσητε ἔλεγχον. Ὄχι ἀπὸ τώρα νὰ δημιουργῆτε συζήτησιν εὐρυτέραν τῆς συστάσεως τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ κύριος Πολίτης καὶ νὰ ἐλέγχητε ὅλην τὴν δρᾶσιν τῆς Κυβερνήσεως. Διότι, μεταξὺ τῶν ἄλλων ὁ ἀξιότιμος κύριος Ρέντης εἰς τὴν ὡραίαν ἀγόρευσίν του, ὡς εἶπα προηγουμένως, εἶπεν, ὅτι, δὲν πρέπει νὰ παρουσιαζώμεθα ὡς ἐντελῶς ἀντικομμουνιστικὴ χώρα, καθ’ ὅσον εἶναι μία τάσις πρὸς τὰ ἐκεῖ, πρὸς μίαν τινὰ κομμουνιστικὴν τάσιν. Δὲν ἠξεύρω ἐὰν τοῦτο εἶναι ὀρθόν, ὁμολογῶ ὅμως, ὅτι πολλάκις τὸν ἐμιμήθην ἐγὼ εἰς τὴν πολιτικήν του ταύτην εἰς τὸ παρελθόν. Καὶ ἐγώ, κ. κ. συνάδελφοι, δὲν θὰ εἶχον καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ ὑπάρχῃ εἰς τὴν χώραν μας Κομμουνιστικὸν Ἑλληνικὸν Κόμμα καὶ νὰ συζητῇ καὶ νὰ ἐκδίδῃ ἐφημερίδας καὶ νὰ ἐκδίδῃ βιβλία καὶ νὰ γίνωνται διαλέξεις ἐκ μέρους τῶν ὀπαδῶν του, ἀλλὰ σᾶς ἐρωτῶ καὶ ὑμᾶς, ἐρωτῶ καὶ ὅλους τοὺς Ἕλληνας, ὑπάρχει τοιοῦτον κόμμα, Ἑλληνικὸν Κόμμα, Κομμουνιστικὸν Κόμμα; Οὐδόλως, κύριοι. Καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ εὐθύνη, καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ μέγα σφάλμα, τὸ ὁποῖον ὑπέχουν ἀπέναντι τοῦ Ἔθνους οἱ κυβερνήσαντες τὴν χώραν αὐτὴν τὴν τελευταίαν διετίαν, διότι δὲν εἶχον κατωρθώσει νὰ πείσουν τοὺς Μεγάλους Συμμάχους μας, ὅτι τοιοῦτο Κόμμα δὲν ὑπάρχει εἰς τὴν Πατρίδα μας. Καὶ εἴμεθα ὑπερήφανοι ὅσοι ἔχομεν συντελέσει εἰς τὴν κατανόησιν ταύτην, διότι μόλις τώρα ἀρχίζουν νὰ ἀντιλαμβάνωνται οἱ Μεγάλοι μας φίλοι, ὅτι τοιοῦτο Κόμμα δὲν ὑπάρχει εἰς τὴν Ἑλλάδα. Λυποῦμαι δὲ ἰδιαιτέρως βαθύτατα ὁμιλῶν ὡς ἀντιπρόσωπος τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους καὶ ἐγώ, διότι δὲν ἔχουν πεισθῆ περὶ τούτου καὶ οἱ ἐνταῦθα ἀντιπρόσωποι καὶ οἱ ἐκεῖ Κυβερνῆται τῆς Μεγάλης Χώρας, ἡ ὁποία ὑπῆρξε καὶ ἐκείνη Προστάτις τῆς Πατρίδος μας, συντελέσασα καὶ ἐκείνη διὰ τὴν ἐλευθερίαν μας ἡ ὁποία ἐδημιούργησε τὸ σημερινὸν Ἑλληνικὸν Κράτος, ἡ Μεγάλη Ρωσία. Ἔπρεπε καὶ ἐκεῖνοι ἀκόμη νὰ ἔχουν πεισθῆ ὅτι ἐδῶ δὲν ὑπάρχει Κομμουνιστικὸν Ἑλληνικὸν Κόμμα, ὑπάρχει μία ὀλιγάριθμος συμμορία κακούργων τῆς τελευταίας ὑποστάθμης, ἀρχηγευομένη ὑπὸ καθαρμάτων, τὰ ὁποῖα εἶναι ἐπιστημονικῶς ἀκατάρτιστα, κατώτερα κοινωνικῶς, εἰδεχθεῖς ἐγκληματίαι καὶ κατάδικοι ἄλλοι διὰ δολοφονίας καὶ ἄλλοι δι’ ἄλλας ποινικῶς κολασίμους πράξεις. Δὲν ἔπρεπε νὰ ἐπιτρέπεται νὰ γίνεται κἂν συζήτησις περὶ τοιούτου Κόμματος. Ἡ σημερινὴ ἐφημερὶς αὐτῶν ἔπρεπεν ἤδη νὰ κρίνεται καθημερινῶς εἰς τὸ γραφεῖον τοῦ ἁρμοδίου εἰσαγγελέως. Ὁ σημερινὸς «Ριζοσπάστης» παραβαίνει τὸν Ποινικὸν Νόμον αἰσχρότατα, βρωμερότατα. Ἐπιτίθεται κατὰ τοῦ Ἀγγλικοῦ Στρατοῦ κατὰ ἕνα τρόπον κυριολεκτικῶς προδοτικόν. Ἡ Ἑλλὰς εἰσῆλθεν εἰς τὸν πόλεμον ὅταν ἠπειλήθη ἀπὸ τοὺς ἀπειλοῦντας τὰς ἐλευθερίας τοῦ κόσμου τυχοδιώκτας Κυβερνήτας τῆς Γερμανίας καὶ τῆς Ἰταλίας. Ἡ Ἑλλὰς ὑπῆρξε Σύμμαχος τῶν Μεγάλων νικητῶν καὶ ὅταν μετὰ τὴν ἡρωϊκὴν ἀντίστασίν της καὶ τὴν ἐχθρικὴν Κατοχὴν ἐστερήθη ἐντελῶς τοῦ ὁπλισμοῦ της, καὶ εὑρίσκεται σήμερον ἄοπλος, ἡ Ἑλλάς, διατὶ δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ζητήσῃ ἐνίσχυσιν ἀπὸ τοὺς Συμμάχους της, διατὶ δὲν εἶναι δικαίωμά της νὰ ἔχῃ Συμμαχικὸν Στρατὸν ἐντὸς τῆς Χώρας ἀφοῦ ἠπειλήθη καὶ ἀπειλεῖται διὰ πολέμου. Καὶ διατὶ δὲν ἔχουν καθῆκον, ὑποχρέωσιν ἱεράν, οἱ Μεγάλοι μας Σύμμαχοι ὄχι μόνον νὰ ἔχουν ἐδῶ ἕνα στρατόν, προστατεύοντα τὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ προστατεύοντα ἀκόμη καὶ δι’ αὐτῆς τὴν παγκόσμιον εἰρήνην; Διότι ἡ ὕπαρξις ἐνταῦθα τοῦ Ἀγγλικοῦ Στρατοῦ δὲν εἶναι μόνον πρὸς προστασίαν τῶν Ἑλλήνων, ἀλλὰ καὶ διὰ νὰ προστατευθοῦν οἱ μεγάλοι σκοποὶ τῆς Ἐλευθερίας καὶ τῆς Εἰρήνης διὰ τοὺς ὁποίους ἐγένετο ὁ μέγας παγκόσμιος πόλεμος. Καὶ ἐν τούτοις αὐτὴ ἡ ἐφημερὶς χλευάζουσα πάντα ταῦτα καὶ ἐξυφαίνουσα τὴν διάλυσιν τῆς Ἑλλάδος δὲν ἔχει διὰ τοῦτο κατηγορηθῆ ἐπὶ ἐσχάτῃ προδοσίᾳ καὶ νὰ ἐμποδισθῇ ἡ ἔκδοσίς της ὁριστικῶς. Διατὶ λοιπὸν δὲν εἶναι ἐπιβεβλημένον νὰ μεταβῇ ὁ κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν Ἀμερικήν, μὲ τὴν γνώμην ἢ τὴν συγκατάθεσιν ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς, διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰ ζητήματα τῆς Πατρίδος μας ὥστε ἀπὸ ἐκεῖ ἀσφαλέστερον νὰ ἀποκρουσθῇ καὶ ἡ ἐσωτερικὴ διαταραχὴ τῆς Δημοσίας Τάξεως καὶ νὰ ἐπιτύχῃ ἐνίσχυσιν τῶν Συμμάχων, ἥτις θὰ βοηθήσῃ τὴν Ἑλλάδα νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἐν γένει καὶ τὸ ἐσωτερικόν της πρόβλημα καὶ νὰ ἀποκρουσθῇ ἀσφαλέστερον καὶ ὁ ἀκήρυκτος πόλεμος ὁ ὁποῖος καταστρέφει σήμερον τὴν Βόρειον Ἑλλάδα καὶ ἀπειλεῖ καὶ τὴν Νότιον τὸ σύνολον τοὐτ’ ἔστι τῆς Πατρίδος μας; Διὰ τοῦτο νομίζω ὅτι οἱ κ. κ. βουλευταὶ τῆς πλειοψηφίας, ἐὰν ἐτίθετο ζήτημα ἐμπιστοσύνης ἀναφορικῶς μὲ τὴν μετάβασιν εἰς Οὐασιγκτῶνα τοῦ κυρίου Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως θὰ ἐψήφιζον ὑπὲρ τῆς μελετωμένης ἀποφάσεως τοῦ κυρίου Πρωθυπουργοῦ, πιστεύοντες, ὅτι αὕτη θὰ ὠφελήσῃ τὴν Ἑλλάδα. Ἀλλὰ τολμῶ, νὰ παρακαλέσω καὶ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ἐὰν σοβαρῶς καὶ ἀληθῶς καὶ εἰλικρινῶς καὶ μὲ ὅλην μας τὴν ψυχὴν δηλώσαμεν ἐδῶ ὅλοι, ὅτι, προκειμένου περὶ τῶν μεγάλων τῆς Πατρίδος ζητημάτων, εἴμεθα ὅλοι σύμφωνοι, ὅτι ἄρα πρέπει ν’ ἀποδεχθῇ, ὅτι πρέπει νὰ συμφωνήσωμεν καὶ ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ζητήματος καὶ νὰ εἴπωμεν: «Ἀρχηγὲ τῆς Κυβερνήσεως, μὲ τὴν βοήθειαν τοῦ Θεοῦ πήγαινε ἐκεῖ νὰ δηλώσῃς πρὸς τοὺς Μεγάλους Συμμάχους μας, ποῖαι εἶναι αἱ ἀνάγκαι τῆς Πατρίδος μας, ποῖα εἶναι τὰ δικαιώματά μας». Καὶ τότε νὰ εἶσθε βέβαιοι, ὅτι, καὶ ὁ Θεὸς θὰ μᾶς ἀκούσῃ καὶ οἱ Μεγάλοι θὰ συγκινηθοῦν καὶ θὰ πεισθοῦν καὶ ἡ Ἑλλάς, ἡ ἔνδοξος Πατρίς μας θὰ σωθῇ. (Χειροκροτήματα).

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Ὑφυπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἔχει τὸν λόγον.

§54Μ. ΑΙΛΙΑΝΟΣ (Ὑφυπ. Συντον.). Κύριοι βουλευταί, ἐξ ἀφορμῆς μιᾶς διακοπῆς τὴν ὁποίαν ἠναγκάσθην νὰ κάμω εἰς τὸν φίλον βουλευτὴν Λοκρίδος καὶ ἐπειδὴ δὲν ἠθέλησα νὰ ἀνταπαντήσω μετὰ τὴν παρατήρησιν ποὺ ἔκαμε ἐπὶ τῆς διακοπῆς μου εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀνέλθω εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ διασκεδάσω μίαν ἐντύπωσιν ἡ ὁποία ἠμποροῦσε νὰ παραμείνῃ, ὄχι μόνον εἰς τὴν Βουλὴν ἀλλὰ καὶ ἔξω αὐτῆς καὶ ἡ ὁποία ἐντύπωσις ἀσφαλῶς δὲν θὰ ἦτο ἐξυπηρετικὴ τῶν γενικωτέρων συμφερόντων τῆς χώρας κατὰ τὴν στιγμὴν ταύτην. Εἶμαι βέβαιος ὅτι ὁ κύριος βουλευτὴς Λοκρίδος ἀσφαλῶς εἰπὼν ὅσα εἶπε κάθε ἄλλο παρὰ ἀπέβλεπε νὰ ἀφήσῃ τὸν σχηματισμὸν αὐτῆς τῆς ἐντυπώσεως. Ὅταν τὸν διέκοψα εἶπον ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς τῆς χώρας κατεστρώθη ἀπὸ κοινοῦ καὶ ἐκ συμφώνου μὲ τοὺς Ἄγγλους ἐμπειρογνώμονας οἱ ὁποῖοι δὲν ἀσκοῦν ἐξουσίαν ἐπὶ τῆς χώρας ἀλλὰ ἁπλῶς ἐκφέρουν τὰς πολυτίμους συμβουλάς των, καλούμενοι, ὥστε νὰ βοηθηθῇ ἡ Χώρα εἰς τὴν ἀνεύρεσιν τῆς καλυτέρας οἰκονομικῆς κατευθύνσεως. Εἶπον ἤδη καὶ ἐπαναλαμβάνω ρητῶς ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς κατηρτίσθη ἐν συνεργασίᾳ μὲ αὐτοὺς καὶ ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ τούτου εὑρέθημεν ὅλοι σύμφωνοι καὶ οὐδεμία γίνεται παρέκκλισις ἀλλὰ τηροῦνται κατὰ γράμμα τὰ ὅσα κατεστρώθησαν. Ὅ,τι εἰσέρχεται καὶ ὅ,τι ἐξέρχεται ἀπὸ τὸν προϋπολογισμὸν εἰσέρχεται καὶ ἐξέρχεται ἐπισήμως καὶ εὑρίσκεται ἐντὸς τοῦ πλαισίου τῶν ἀριθμῶν καὶ τῶν κεφαλαίων του καὶ συνεπῶς δὲν ὑπάρχει περίπτωσις νὰ θεωρηθῇ ὅτι γίνεται οἱαδήποτε σπατάλη. Ἡ χώρα μας εἶναι πολὺ πτωχή, ὁ προϋπολογισμός της πολὺ χαμηλὸς καὶ αἱ συμφοραί της τεράστιαι, ὥστε νὰ μὴ δύναται νὰ γίνῃ λόγος περὶ σπατάλης. Σπατάλη χρήματος δὲν ὑπάρχει διότι τὰ μέσα μας εἶναι ἀπεριγράπτως περιωρισμένα. Ὑπάρχει σπατάλη ἐνδεχομένως ἐκδηλώσεως συμπαθειῶν πρὸς ὑμᾶς αἱ ὁποῖαι δὲν ὑλοποιήθησαν εἰς ὃ σημεῖον θὰ ἔπρεπε νὰ ὑλοποιηθοῦν. Ἀλλὰ ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου θὰ ἤθελα νὰ τονίσω ὅτι δὲν ἀξίζει ὁ εἷς νὰ κατηγορῇ τὸν ἄλλον ἐδῶ ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, ἀλλὰ ἐὰν εἴχομεν νὰ εἴπωμεν κάτι θὰ ἦτο φρόνιμον νὰ τὸ στηρίξωμεν εἰς θετικὰ στοιχεῖα καὶ ἀριθμούς. Νὰ ἐλέγξωμεν ὁ εἷς τὸν ἄλλον ἐν κοινῇ ὅμως προσπαθείᾳ νὰ ὑποβοηθήσωμεν τὰ Ἑλληνικὰ οἰκονομικά. Δὲν ἁρμόζει αὐτὴ ἡ αὐτοκατηγορία, ἐὰν ληφθῇ ὑπ’ ὄψει ὅτι εἴμεθα μία τῶν πτωχοτέρων χωρῶν καὶ ἐὰν ὑπολογίσωμεν ὅτι τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τοῦ λαοῦ μας εὑρίσκεται ἀτυχῶς πολὺ κάτω ἀπὸ τὸ ἐπίπεδον ἐκείνων ὅλων οἱ ὁποῖοι δὲν ἐδίστασαν νὰ μᾶς ἐπιτεθοῦν καθ’ ὃν τρόπον μᾶς ἐπετέθησαν. Δὲν ἀξίζουν αἱ αὐτοκατηγορίαι. Θὰ ἔπρεπε νὰ ἀναζητηθῇ μήπως καὶ ἀλλαχοῦ ὑπάρχουν εὐθῦναι, καὶ τὰς εὐθύνας ἐκείνας θὰ ἔπρεπε νὰ τὰς σταθμίσωμεν διότι καὶ αἱ εὐθῦναι αὐταὶ δὲν βαρύνουν ἐξ ὁλοκλήρου τὰς προσπαθείας οὐδὲ αὐτῶν τῶν μεγάλων μας συμμάχων. Δὲν πρέπει νὰ λησμονῶμεν ὅτι ὁ πόλεμος αὐτὸς ὑπῆρξε πράγματι πόλεμος ὁλοκληρωτικός. Δὲν πρέπει νὰ λησμονῶμεν ὅτι ἄλλοτε ἦτο κανὼν ὁ νικητὴς νὰ ἐπιβάλῃ τὰς δαπάνας τοῦ πολέμου εἰς τὸν ἡττημένον. Ἀλλὰ αὐτὴν τὴν φορὰν ἐξ αἰτίας τοῦ πράγματι ὁλοκληρωτικοῦ πολέμου, ὁλοκληρωτικαὶ ὑπῆρξαν καὶ ἡ συμφορὰ καὶ ἡ καταστροφὴ τοῦ μεγαλυτέρου ἐκ τῶν ἡττημένων εἰς τρόπον ὥστε αὐτὴν τὴν στιγμὴν καὶ οἱ ἰδικοί μας σύμμαχοι ἀντὶ νὰ λαμβάνουν εἶναι ἠναγκασμένοι νὰ πληρώνουν. Οἱ Ἄγγλοι διὰ τὴν συντήρησιν τῶν ἡττημένων ἐξοδεύουν ἐτησίως 80 ἑκατομμύρια λίρας. Ὅλα αὐτὰ ὁμολογῶ, καὶ ἄλλα τὰ ὁποῖα γνωρίζει ἡ Βουλὴ ἐδημιούργησαν σκέψεις καὶ προσανατολισμοὺς νέους εἰς τὴν παγκόσμιον πολιτικήν. Καὶ μέσα εἰς τοὺς προσανατολισμοὺς αὐτοὺς ἔπεσε ἕνα θάμβος κατὰ τὴν δίκην τῶν λαῶν οἱ ὁποῖοι ἠγνοήθησαν καθ’ ὃν τρόπον ἠγνοήθη ὁ ἰδικός μας, μὲ ἀποτέλεσμα ὅτι ἐκρίθησαν μὲ τὸ μέτρον μὲ τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ κριθοῦν. Τοῦτο προκαλέσαν διὰ τὴν χώραν μας, τὸν τόσον ζωηρὸν χαρακτηρισμὸν τοῦ ἀξιοτίμου ἀρχηγοῦ τοῦ Σοσιαλιστικοῦ καὶ Δημοκρατικοῦ Κόμματος κ. Παπανδρέου ὁ ὁποῖος εἶπεν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου μετὰ τὴν ἐπάνοδόν του ἐκ Παρισίων «ὅτι ἐνομίζαμεν ὅλοι ὅταν θὰ εἰσήρχετο ἡ Ἑλλὰς εἰς τὸ Συνέδριον τῆς Εἰρήνης θὰ ἵσταντο ὄρθιοι ὅλοι οἱ ἄλλοι». Δυστυχῶς ἡ παγκόσμιος κρίσις πλήξασα τοὺς πάντας ἔπληξεν εἰδικῶς περισσότερον τὴν χώραν μας. Μέχρι πρό τινος ὑπῆρχε μία πρόχειρος κατηγορία ὁσάκις ἐνεφανίζετο ἡ ἀξίωσις τῆς Ἑλλάδος διὰ νὰ τύχῃ οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως. Ἡ κατηγορία ἦτο πρόχειρος καὶ συνίστατο εἰς τὸ ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἀρνεῖται νὰ ἐργασθῇ καὶ ὅτι πρέπει νὰ μάθῃ νὰ ἐργάζεται καὶ μετὰ νὰ ζητῇ βοήθειαν. Συνήντησα καὶ ἐγὼ τὴν μομφὴν αὐτὴν κατὰ τὴν μετάβασίν μου εἰς τὸ ἐξωτερικὸν μετὰ τοῦ ἀξιοτίμου κυρίου Βενιζέλου καὶ ὁμολογῶ ὅτι ἐθεώρησα ὑποχρέωσίν μου, ἀνεξαρτήτως τῆς παρατάξεως εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκω ἐν τῇ Βουλῇ νὰ ἀντιπαλαίσω ἐναντίον τῆς κατηγορίας αὐτῆς καὶ ἀπήντησα τονίζων ὅτι δὲν ἔχω παρὰ νὰ ἀναφέρω ὅτι οἱ ἀγροτικοί μας πληθυσμοί, ποὺ ἐκπροσωποῦν περίπου τὰ 68% τοῦ ὅλου πληθυσμοῦ μας εἰργάσθησαν χωρὶς τὰ στοιχειώδη μέσα, ἀνυπόδητοι, ρακένδυτοι, ἀληθεῖς γυμνῆται εἰργάσθησαν καὶ ἀπέδωκαν εἰς τὸν τόπον αὐτὸν ἐφέτος τὰ 80% τοῦ ἀνωτάτου τῆς προπολεμικῆς παραγωγῆς μας (χειροκροτήματα). Ἐτόνιζα ἀκόμη, ὅτι ὁσάκις μᾶς κατηγοροῦν ὅτι ἔχομεν ἀποσυντεθειμένην τὴν διοικητικήν μας μηχανήν, ὁσάκις μᾶς μέμφονται ὅτι τόσον αἱ προηγούμεναι Κυβερνήσεις ὅσον καὶ ἡ ἰδική μας — διότι κοινὴ εἶναι ἡ ὑπόθεσις εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο — δὲν ἐξηντλήσαμεν ταχέως τὰ περίφημα 25 ἑκατομμύρια δολλάρια τῆς IMPORT–EXPORT BANQUE καὶ αὐτὸ ἀποτελεῖ μίαν μομφὴν ἐναντίον ὅλων μας, ἐτόνιζα λέγω, καὶ ἐθεώρησα καθῆκον μου νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὴν Ἀμερικὴν συνεπικουρούμενος καὶ ἀπὸ τὸν κύριον Βενιζέλον ὅτι κανεὶς δὲν πρέπει νὰ λησμονῇ ὅτι ὁ ἐχθρὸς ὅταν κατέβαλε τὴν χώραν μας ἐπεδίωξε νὰ συντρίψῃ τὸ ἠθικὸν τοῦ λαοῦ, δὲν τὸ κατώρθωσε, τότε ἐπεδίωξε κάτι ἄλλο, νὰ μᾶς συντρίψῃ οἰκονομικῶς τὸ ἐπέτυχε δὲ διὰ τοῦ πληθωρισμοῦ ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ ὁλόκληρον παρελθὸν διὰ τὴν χώραν μας. Ἀλλὰ ὁ ἐχθρὸς ἐπεδίωξε καὶ κάτι ἄλλο, νὰ συντρίψῃ τὴν διοικητικὴν μηχανὴν τῆς χώρας μας καὶ ὅταν ἐπῆλθεν ἡ ἀπελευθέρωσις αἱ διοικητικαὶ ὑπηρεσίαι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ συνέλθουν εἰς τόσον βραχὺ χρονικὸν διάστημα καὶ νὰ ἀποδώσουν τὸ ἔργον τὸ ὁποῖον ἐζητεῖτο ἀπὸ ἡμᾶς. Ἐναντίον λοιπὸν τῶν προαναφερθεισῶν κατηγοριῶν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἐθεώρησα καθῆκον μου καὶ ὑποχρέωσίν μου νὰ ἐκθέσω σαφῶς πῶς ἔχει ἡ θέσις τοῦ ἐργαζομένου Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἐπέτυχα τὴν ἀπάλειψιν περικοπῆς καθαπτομένης τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ ἔγγραφον ξένης συμμάχου χώρας. Θὰ ἤθελα λοιπόν, κύριοι, νὰ πιστεύω ὅτι ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς ἐκ Λοκρίδος δὲν θὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ἴσως ἐλαφρᾷ τῇ καρδίᾳ ἐκτεθεῖσαν ἄποψιν τοῦ περὶ σπαταλῶν τοῦ δημοσίου χρήματος μετὰ τὰ ὅσα ἀνέφερα εἰς τὴν Βουλὴν καὶ νομίζω ὅτι θὰ ἀνακαλέσῃ ἵνα μὴ μείνῃ οὐδεμία ἀντίληψις περὶ σπατάλης εἰς τὴν Βουλήν. Πιστεύω δὲ ὅτι θὰ ἀποσύρῃ τὴν φράσιν του διότι εἶμαι βέβαιος ὅτι δὲν ἀσπάζεται τὴν ρῆσιν τῶν παλαιῶν Σκώτων βαρώνων οἱ ὁποῖοι ἔλεγον «ἁμαρτάνουν μετὰ θάρρους καὶ δὲν μετανοοῦν ποτέ!». (Χειροκροτήματα).

§55Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁμολογῶ ὅτι ἐκφράζω τὴν ἱκανοποίησίν μου διὰ τὰ ὅσα μᾶς ἐξέθεσεν ὁ ἀξιότιμος κύριος Ὑφυπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἐπὶ τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τῆς χώρας καὶ ὄχι μόνον τοῦτο ἀλλὰ ἐκφράζω καὶ τὰ συγχαρητήριά μου διότι ἐπωφεληθεὶς τῆς εἰς Ἀμερικὴν ἀποστολῆς του ἐπεδίωξεν νὰ θέσῃ ὡρισμένα ζητήματα ἐπὶ τῆς ὀρθῆς αὐτῶν βάσεως. Ἀλλὰ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐγὼ εἶπον δὲν ἦτο βεβαίως ἡ σκέψις νὰ ὑπονομεύσω κατά τι τὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν τῆς χώρας. Ἀλλὰ πρέπει νὰ συνομολογήσετε μετ’ ἐμοῦ, κύριε Πρόεδρε, ὅτι, δυστυχῶς, παρετηρήθη εἰς τὸ παρελθὸν πολλάκις νομοσχέδια νὰ ὑποβάλωνται εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν καὶ νὰ μὴ ὑπάρχῃ ἡ σχετικὴ ἔκθεσις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, ὥστε νὰ εἶναι ἐν γνώσει ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ποῦ πηγαίνουν τὰ οἰκονομικά μας. Αὐτὴν ἀκριβῶς τὴν παρατήρησιν ἤθελον νὰ τονίσω καὶ ὁμολογῶ ὅτι ἱκανοποιοῦμαι διότι ἀπὸ τοῦδε καὶ εἰς τὸ ἑξῆς ὁ Προϋπολογισμὸς τοῦ Κράτους θὰ καταρτίζεται ἐν στενῇ συνεργασίᾳ τοῦ Ὑπουργείου τοῦ Συντονισμοῦ καὶ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν ὥστε νὰ τεθοῦν στερεαὶ βάσεις τῶν οἰκονομικῶν τῆς Χώρας. (Χειροκροτήματα).

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Δ. Μπέης–Ἀντωνόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§57Δ. ΜΠΕΗΣ–ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ σοβαρότης τοῦ θέματος, κύριοι βουλευταί, ὡς τοῦτο ἐτέθη ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ ἐξ Ἀθηνῶν κ. Πολίτη, δὲν διαφεύγει ἀσφαλῶς τὴν ἀντίληψιν οὐδενός. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ περιορισθῶ νὰ τονίσω καὶ περὶ τοῦ ὁποίου δὲν εἶμαι βέβαιος ἂν ὑπάρχῃ μέχρι στιγμῆς ἡ πρέπουσα κατανόησις, εἶναι ἡ στενὴ ἐξάρτησις ἡ ὁποία ὑπάρχει μεταξὺ τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ προβλήματος. Ἐκεῖνο δηλαδὴ τὸ ὁποῖον ὀνομάζομεν θέμα ἐσωτερικῆς τάξεως καὶ τὸ ὁποῖον ἐγὼ ὅταν πρὸ 6 μηνῶν περίπου ἔχων τὴν τιμὴν νὰ ὁμιλῶ ἀπὸ ἐδῶ τὸ ὠνόμασα θέμα κομμουνιστικῆς ἐπαναστάσεως, καὶ τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ὀνομάζομεν θέμα ἐθνικῶν διεκδικήσεων, κατὰ τὴν ἰδικήν μας τοὐλάχιστον ἀντίληψιν εὑρίσκονται εἰς πλέον ἢ στενὴν ἐξάρτησιν. Ἐὰν μάλιστα θὰ ἤθελε κανεὶς νὰ προβῇ εἰς μίαν κατάταξιν προτεραιότητος τῶν θεμάτων, θὰ ἠδυνάμην νὰ εἴπω ὅτι πρωτεύει ἡ τακτοποίησις τοῦ ἐσωτερικοῦ, διότι ἂν εἰς τὸν τόπον ἐξακολουθῇ νὰ μαίνεται ἡ κομμουνιστικὴ ἐπανάστασις, ἂν ὁ τόπος ἐσωτερικῶς ἐξακολουθῇ νὰ συκοφαντῆται καὶ νὰ ἀπειλῆται ἀπὸ στιγμῆς εἰς στιγμὴν μὲ ἐπικράτησιν τοῦ κομμουνισμοῦ, δὲν εἶναι βεβαίως δυνατὸν νὰ ἐπιλυθῇ ἐπιτυχῶς οὔτε τὸ θέμα τῶν ἐθνικῶν διεκδικήσεων οὔτε τὸ θέμα τῶν οἰκονομικῶν διεκδικήσεων. Δεύτερον σημεῖον εἰς τὸν ὁποῖον θὰ ἤθελα νὰ διατυπώσω μίαν διάφορον ἀντίληψιν εἶναι ἐκεῖνο κατὰ τὸ ὁποῖον ἀνεπτύχθη ἐδῶ ἡ θεωρία κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ πλειοψηφία κυβερνᾷ καὶ ἡ μειοψηφία ἐλέγχει. Εἶναι ἀναμφιβόλως μία θεωρία ὀρθὴ κοινοβουλευτικῶς, ἰσχύουσα ὅμως διὰ τὰς ὁμαλὰς κοινοβουλευτικὰς περιόδους, διὰ τὰς περιόδους ὁμαλῆς ζωῆς τοῦ Ἔθνους. Ὅταν ὅμως, κύριοι βουλευταί, αἱ στιγμαὶ εἶναι ὅπως αἱ σημεριναὶ καὶ οἱ κίνδυνοι οἱ ὁποῖοι ἀπειλοῦν τὴν χώραν εἶναι τόσον ἄμεσοι, σοβαροὶ καὶ ἐπικείμενοι, τότε δὲν νομίζω ὅτι ἡ θεωρία αὐτὴ τῆς κυβερνώσης πλειοψηφίας καὶ τῆς ἐλεγχούσης μειοψηφίας δύναται νὰ ἔχῃ ἐφαρμογήν. Ἐκεῖνος ὅμως ὁ ὁποῖος θ’ ἀποφασίσῃ περὶ τοῦ ἂν θέλῃ νὰ ἐφαρμόζηται ἐξακολουθητικῶς ἡ θεωρία αὐτὴ ἢ ὄχι εἶναι ἡ πλειοψηφία εἶναι ἀκριβῶς ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι βαρύνονται καὶ μὲ τὰς μείζονας εὐθύνας. Νομίζω δὲ ὅτι δὲν εἶναι νοητὸν ὅταν ὁ τόπος ὁδηγεῖται κατὰ κρημνῶν ὅτι δύναται ἡ πλειοψηφία νὰ ὀχυροῦται ὄπισθεν τῆς θεωρίας αὐτῆς καὶ νὰ ἔχῃ ἐλαφρὰν τὴν συνείδησιν ἀναμένουσα νὰ δώσῃ λόγον τῶν εὐθυνῶν της ὅταν ποτὲ ἐπιστῇ ὁ χρόνος τῆς λογοδοσίας. Ἄλλωστε τὸ Ἔθνος ἄν, ὃ μὴ γένοιτο ἤγετο εἰς συμφορὰς μεγάλας καὶ ἀνεπανορθώτους οὐδὲν θὰ ὠφελεῖτο οὔτε ἀπὸ τὴν λογοδοσίαν τὴν ὁποίαν θὰ ἔδιδεν ἡ Κυβέρνησις, ἀλλ’ οὔτε ἀπὸ οἱανδήποτε κύρωσιν ἐπὶ τῶν εὐθυνῶν αὐτῶν. Τὸ Ἔθνος δὲν ζητεῖ σήμερον εὐθύνας, δὲν παρασκευάζεται διὰ νὰ ζητήσῃ εὐθύνας. Τὸ Ἔθνος ζητεῖ σωτηρίαν. Ἐκεῖνο ὅμως τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφεθῇ ἀπαρατήρητον εἶναι τοῦτο. Ἐπὶ μὲν τοῦ ἐσωτερικοῦ θέματος ἡ ἀγανάκτησις τοῦ Ἔθνους διὰ τὴν ἀποτυχίαν τῆς Κυβερνήσεως ὑπῆρξε καὶ εἶναι ἔκδηλος. Τὴν ἀγανάκτησιν καὶ τὴν ἀποδοκιμασίαν αὐτὴν διὰ τὸ κατάντημα εἰς τὸ ὁποῖον περιήχθη ἡ ἐσωτερικὴ κατάστασις τῆς χώρας, τὴν μεταφέρουν καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ ὄχι βουλευταὶ τῆς ἀντιπολιτεύσεως, τὴν μεταφέρουν ὅλοι ἀνεξαιρέτως οἱ βουλευταὶ τῆς συμπολιτεύσεως οἱ ὁποῖοι ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς δημοσίας τάξεως πλὴν 1 ἢ 2 ἐξαιρέσεων. Ὅταν λοιπὸν εἰς ἕνα κοινοβούλιον παρουσιάζεται τὸ θέαμα, πλειὰς βουλευτῶν τῆς συμπολιτεύσεως ἀνερχομένη ἐπὶ τοῦ βήματος νὰ ἐλέγχῃ τὴν Κυβέρνησιν ἐπὶ ἀποτυχίᾳ ἐπὶ τοῦ κεφαλαιώδους αὐτοῦ θέματος, δὲν νομίζω ὅτι καλοπίστως πλέον δυνάμεθα νὰ ἐπικαλούμεθα τὴν θεωρίαν περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησα προηγουμένως. Ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ θέματος, κύριοι βουλευταί, εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι ὁλόκληρος ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία μετὰ τῆς ἡγεσίας τῶν κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εἶναι παράπλευρος εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Ἐμφανίζεται ἡνωμένη προκειμένου νὰ διεκδικήσῃ τὰ δίκαια τῆς Ἑλλάδος. Εἶναι ὅμως ἐξ ἴσου ἀληθὲς ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ἡ εὑρισκομένη ἐκτὸς τῶν κυβερνητικῶν πτερύγων, ἔχει οὐσιώδεις καὶ βασικὰς διαφωνίας ὡς πρὸς τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ἐχειρίσθη μέχρι τοῦδε ἡ Κυβέρνησις τὸ θέμα τὸ ἐθνικόν. Καὶ δὲν μοῦ κάμει, κύριοι βουλευταί, καμμίαν ἐντύπωσιν ἂν καθ’ ὃν χρόνον ἀνέρχονται εἰς τὸ βῆμα οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ λαοῦ διὰ νὰ ὁμιλήσουν, ἡ Κυβέρνησις τοὺς ὑποδέχεται καὶ οἵαν βλέπετε ἐξακολουθητικὴν περιφρόνησιν. Αἰσθάνομαι ὅμως τὴν ὑποχρέωσιν καὶ ὡς βουλευτὴς καὶ ὡς ἄνθρωπος σεβόμενος τὴν προσωπικήν μου ἀξιοπρέπειαν νὰ διαμαρτυρηθῶ ἐντόνως καὶ νὰ ζητήσω νὰ ἀναγραφῇ ἡ διαμαρτυρία μου αὕτη εἰς τὰ πρακτικά. Δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ κατὰ τὴν ὁποίαν διεπιστώσαμεν ὅτι εἰς μάτην ἀνήλθομεν τὸ βῆμα. Ἐὰν συνεχίζωμεν πράττοντες τοῦτο τὸ κάμνωμεν περισσότερον διὰ νὰ τακτοποιήσωμεν ἑαυτοὺς ἔναντι τῆς συνειδήσεώς μας καὶ ἔναντι τῆς ἐντολῆς τοῦ λαοῦ τὴν ὁποίαν ἐλάβομεν καὶ ὄχι διὰ νὰ ἀντιμετωπίζωμεν ἐξακολουθητικῶς τὴν περιφρόνησιν αὐτὴν εἰς τὴν ὁποίαν ἔχομεν τὸ θάρρος νὰ ἀπαντήσωμεν μὲ τὸν ἴδιον τρόπον καὶ τὴν ἰδίαν περιφρόνησιν, ἀλλὰ πρὸ παντὸς μὲ μείζονα ἀηδίαν.

§58Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ὁ κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως συνδιαλέγεται καθ’ ἣν στιγμὴν ὁ κύριος βουλευτὴς ὁμιλεῖ.

§59Δ. ΜΠΕΗΣ–ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ τελευταῖον, κύριοι βουλευταί, στοιχεῖον, τὸ ὁποῖον θὰ ἤθελα νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας εἶναι ἡ νέα κλασσικὴ ὁμολογία ἡ ὁποία παρεσχέθη πρὸ ὀλίγων ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ ἐκ μέρους τοῦ ἀξιοτίμου Ὑφυπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ. Ἤκουσα μὲ κατάπληξιν, ἤκουσα μὲ ὀδύνην τὸν Ὑφυπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, εὐαβρυνόμενον καὶ περίπου κορδακιζόμενον νὰ λέγῃ ὅτι ἀπήντησεν εἰς τὰς κατηγορίας τὰς ὁποίας ἀπηύθυναν ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως οἱ Ἀμερικανοί.

§60ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐναντίον τῆς Ἑλλάδος, κύριε συνάδελφε.

§61Δ. ΜΠΕΗΣ–ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐναντίον τῆς Ἑλλάδος, κύριε συνάδελφε. Καὶ ἐρωτῶ: Τίς ἐσυκοφάντησε τὴν Ἑλλάδα εἰς τὴν Ἀμερικήν; Καὶ κατηγορῶ ἐγὼ τὴν Κυβέρνησιν ὅτι δὲν ἐφρόντισεν ἐγκαίρως νὰ ἀντιληφθῇ ὅτι τελεῖ ὑπὸ συκοφαντίαν. Καὶ κατηγορῶ ἐγὼ τὴν Κυβέρνησιν ὅτι δὲν κατώρθωσε μετὰ ὀκτάμηνον κυβερνητικὸν βίον νὰ διαφωτίσῃ τὴν δημοσίαν γνώμην ἐκεῖ ὅπου ἔπρεπε καὶ νὰ ἀποσείσῃ τὰς συκοφαντίας καὶ τὰς κατηγορίας. Καὶ τὴν κατηγορῶ διότι ἀνέμενε συμπτωματικῶς νὰ λάβῃ γνῶσιν τῆς συκοφαντίας αὐτῆς, ὅταν ἡ ἀντιπροσωπεία δι’ ἄλλους σκοποὺς καὶ δι’ ἄλλους λόγους μετέβη εἰς τὴν Ἀμερικήν. Καὶ τόση εἶναι ἡ στρέβλωσις τῶν ἀντιλήψεων καὶ τόσον ἐλαφρὰ ἡ συνείδησις τῶν ὑποχρεώσεων, ὥστε ἠκούσαμεν πρὸ ὀλίγου τὸν ἀξιότιμον κύριον Ὑφυπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ νὰ εὐαβρύνεται περίπου διότι ἀπήντησεν εἰς τὰς κατηγορίας καὶ τὰς συκοφαντίας τὰς ὁποίας ἤκουσε λεγομένας ἐκεῖ, ὡσεὶ νὰ μὴ εἶχεν ὑποχρέωσιν νὰ ἀπαντήσῃ, ὡσεὶ νὰ ἀνέμενε κότινον διότι ἔδωσε τὴν ἀπάντησιν.

§62Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ (Ὑπ. Μεταφ.). Τὶ ἔπρεπε περισσότερον νὰ κάμῃ ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ; Μήπως ἔπρεπε νὰ πάῃ μὲ τὸ πιστόλι στὸ χέρι;

§63Δ. ΜΠΕΗΣ–ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶμαι βέβαιος ὅτι δὲν μοῦ ἐκάματε τὴν τιμὴν νὰ μὲ παρακολουθήσετε. Εἶπον ὅτι ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως συνίσταται εἰς τὸ ὅτι δὲν ἐπεμελήθη ἐγκαίρως νὰ πληροφορηθῇ ὅτι συκοφαντεῖται, δὲν ἐπεμελήθη ἐγκαίρως νὰ ἀπαντήσῃ εἰς τὰς συκοφαντίας καὶ δὲν ἐπεμελήθη ἐγκαίρως νὰ διαφωτίσῃ τὴν δημοσίαν γνώμην καὶ τὰς ὑπευθύνους Κυβερνήσεις τῶν συμμάχων Κρατῶν ἐκεῖ ποὺ ἔπρεπε καὶ ὅταν ἔπρεπε.

§64Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ (Ὑπ. Μεταφ.). Ἡ φράσις αὐτὴ ἀπηλείφθη. Δὲν ἀποτελεῖ τίτλον τιμῆς ὅτι ἡ ἀπάντησις τοῦ Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ ἔπεισε τοὺς συμμάχους τῆς Ἀμερικῆς καὶ ἀπήλειψεν τὴν φράσιν αὐτήν:

§65Δ. ΜΠΕΗΣ–ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶπον τὶ διάφορον. Φαίνεται ὅτι ἀπὸ συμφώνου Κυβέρνησις καὶ Συμπολίτευσις δὲν θέλουν νὰ ἀκούουν ἄλλους ἐκτὸς ἐκείνων οἱ ὁποῖοι προέρχονται ἀπὸ τὰ ἐδώλιά των. Δικαίωμά σας, κύριοι. Δὲν πρόκειται νὰ σᾶς τὸ ἀρνηθῇ κανένας.

§66Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Διότι σᾶς ἀπαντοῦν ἀποδεικνύουν ὅτι σᾶς ἀκούουν, κύριε συνάδελφε.

§67Δ. ΜΠΕΗΣ–ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅταν ἐπὶ τοῦ ἐσωτερικοῦ θέματος ἡ ἀγανάκτησις καὶ ἡ ἀποδοκιμασία τοῦ Ἔθνους ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἀναμφισβήτητος, ὅταν ἐπὶ τοῦ ἐθνικοῦ θέματος μέχρι τοῦδε ἡ ἀποτυχία, ἀνεξαρτήτως αἰτίων, εἶναι ἐπίσης ἀναμφισβήτητος καὶ ὅταν ἐπὶ τοῦ ἐθνικοῦ θέματος αἱ ἐπιφυλάξεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ὡς πρὸς τὸν τρόπον καὶ τὴν μέθοδον χειρισμοῦ τοῦ ζητήματος ὑπάρχουν, δὲν δύναμαι νὰ ἐννοήσω κατὰ ποῖον τρόπον δύναται ἡ Κυβέρνησις μὲ ἐλαφρὰν τὴν συνείδησιν, νὰ συνεχίζῃ τὸν δρόμον αὐτὸν ὁ ὁποῖος, ἀσφαλῶς, θὰ ὁδηγήσῃ εἰς καταστροφήν, καλυπτομένην ὄπισθεν τοῦ περιφήμου δόγματος καὶ τῆς θεωρίας νὰ ἀναμένῃ ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ στιγμὴ νὰ λογοδοτήσῃ. Ἄς περιμένωμεν λοιπὸν νὰ λογοδοτήσῃ, ἀλλ’ ἂς εἶναι βεβαία ὅτι καὶ θὰ λογοδοτήσῃ καὶ τὰς εὐθύνας θὰ ὑποστῇ. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Μεταφορῶν κύριος Δ. Παπαδημητρίου ἔχει τὸν λόγον.

§69Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ (Ὑπ. Μεταφορ.). Διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς ἀληθείας, κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ λάβω τὸν λόγον καὶ νὰ δώσω μερικὰς ἐξηγήσεις εἰς τὴν Βουλήν, διότι δὲν θὰ ἦτο ἐπιτετραμμένον νὰ συνεχίζεται μία κατηγορία καὶ μία ἐπίθεσις ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως ἐκεῖ ὅπου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εὐσταθήσῃ αὕτη. Κατηγορεῖται δηλαδὴ ἡ Κυβέρνησις ὅτι δὲν ἔσπευσε νὰ ἐξαγγείλῃ πρὸς τὰ πέρατα τῆς ἀνθρωπότητος ὅτι ἡ ἀπὸ μέρους τῶν Συμμάχων μας ἰδίᾳ ἀποδοθεῖσα εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ κατηγορία ὅτι δὲν ἐργάζεται οὗτος ἢ δὲν ἐργάζεται ἐπαρκῶς διὰ τὴν ἀνασυγκρότησίν του, ἀλλ’ ἀναμένει νὰ ἔλθουν οἱ Ἄγγλοι καὶ οἱ Ἀμερικανοὶ νὰ τὸν ἀνασυγκροτήσουν, ὅτι εἶναι ψευδὴς καὶ ἀβάσιμος. Κατηγορεῖται δηλαδὴ ἡ Κυβέρνησις ὅτι ἐν γνώσει τελοῦσα τῆς τοιαύτης κατηγορίας δὲν ἔσπευσε νὰ τὴν διαλύσῃ καὶ τὴν ἐξαφανίσῃ. Ἀλλὰ πῶς θὰ ἦτο δυνατόν, κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις οὐσιαστικῶς νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ἐξαφάνισιν τῆς κατηγορίας ἡ ὁποία τῆς ἀπεδίδετο ἐὰν δὲν κατώρθωνε προηγουμένως διὰ τῶν πραγμάτων νὰ ἐπιτύχῃ ἀποτελέσματα τὰ ὁποῖα θὰ ἦσαν ἱκανὰ νὰ ἀποσείσουν τὴν κατηγορίαν ταύτην; Πῶς ἦτο δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις εὐθὺς ὡς ἀνέλαβε τὴν ἐξουσίαν νὰ εἴπῃ εἰς τοὺς Συμμάχους: Ἰδοὺ ἡμεῖς ἐργαζόμεθα καὶ ἀποδίδομεν θετικὰ ἀποτελέσματα καὶ συνεπῶς ἡ κατηγορία, ἡ ὁποία μᾶς ἀπευθύνεται, εἶναι ἀσταθὴς καὶ ἀβάσιμος; Ἔπρεπε νὰ διαρρεύσῃ συνεπῶς ἕνα χρονικὸν διάστημα, ἐντὸς τοῦ ὁποίου νὰ ἐπιτελεσθῇ ἕνα ἔργον, ἔργον σοβαρᾶς ἀνασυγκροτήσεως, τὸ ὁποῖον ἐπετελέσθη ἤδη καὶ διὰ τὸ ὁποῖον εἴμεθα πρόθυμοι νὰ λογοδοτήσωμεν πρὸ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Σᾶς ἀνέφερε προηγουμένως ὁ ἀξιότιμος Ὑφυπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὁποία ἦτο ἡ ἔκτασις τῆς προσπαθείας καὶ τῆς ἐργασίας, ἡ ὁποία συνετελέσθη εἰς τὴν προσπάθειαν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου διὰ τὴν καλλιέργειαν τὴν ὁποίαν ἐπέτυχε καὶ τὴν ἀπόδοσιν τὴν ὁποίαν ἐξησφάλισε κατὰ τὸ διαρρεῦσαν χρονικὸν διάστημα. Θὰ ἠθέλατε αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ σᾶς ἐκθέσω καὶ ἐγώ, ἐν τῇ ἁρμοδιότητί μου ὡς Ὑπουργοῦ τῶν Μεταφορῶν, ὁποῖον τὸ ἔργον τὸ ὁποῖον ἐπετελέσθη, κυρίως ἐπὶ τῆς ἀνασυγκροτήσεως τῶν σιδηροδρόμων μας; Εἶμαι ἐξαιρετικὰ εὐτυχὴς νὰ σᾶς ἀνακοινώσω ἐπιγραμματικῶς, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὸ ἔργον τὸ ὁποῖον ἐπετέλεσεν ἡ Ἑλληνικὴ προσπάθεια ἐν τῇ ἀνασυγκροτήσει τῶν σιδηροδρομικῶν δικτύων, εἰς κανὲν ἄλλο μέρος τοῦ κόσμου ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιτελεσθῇ ὑπὸ τὰς δυσμενεῖς συνθήκας, ὑπὸ τὰς ὁποίας εἰργάσθημεν. (Χειροκροτήματα). Πρέπει νὰ πιστεύσητε, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἐκ τῶν 2.850 χιλιομέτρων ποὺ ἐκτείνονται τὰ δίκτυα τῶν σιδηροδρόμων ὅλης τῆς Χώρας, αὐτὴν τὴν στιγμὴν 2.300 χιλιόμετρα ἔχουν ἔλθει εἰς πέρας τὰ πλεῖστα τῶν ὁποίων εὑρίσκονται ἐν ἐκμεταλλεύσει. Ἀλλὰ θὰ ἠθέλατε νὰ μάθετε κατὰ τίνα τρόπον συνετελέσθησαν αὐτὰ τὰ πράγματα; Αἱ μελέται αἱ ὁποῖαι εἶχον γίνει σχετικῶς διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν τοῦ δικτύου τῶν Σιδηροδρόμων τῆς Πελοποννήσου, καθώριζον ὅτι τὸ δίκτυον αὐτὸ θὰ συντελεσθῇ κατὰ τὸν Μάρτιον ἢ Ἀπρίλιον τοῦ 1947. Ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἀνέλαβε εἰς τὰς 18 Ἀπριλίου τρέχοντος ἔτους, ἐτάξαμεν προθεσμίαν καὶ ἠξιώσαμεν ὅπως ἡ ἐργασία ἡ ὁποία θὰ ἔπρεπε νὰ καταβληθῇ διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν τοῦ δικτύου τῶν σιδηροδρόμων Πελοποννήσου, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ προηγούμενον. Εἰργάσθησαν, κύριοι, 19 ὥρας τὸ ἡμερονύκτιον τὰ συνεργεῖα τῶν σιδηροδρόμων Πελοποννήσου. Βάσει τῆς ἐργασίας ταύτης, τὸ δίκτυον τῆς μὲν Δυτικῆς Πελοποννήσου ἐλειτούργησεν ἀπὸ τὴν 14ην Ἰουλίου τρέχοντος ἔτους, τὸ δὲ τῆς ἑτέρας πλευρᾶς, Ἀθηνῶν–Τριπόλεως–Καλαμῶν ἀπὸ τοῦ Ὀκτωβρίου τρέχοντος ἔτους. (Χειροκροτήματα). Ὅσον ἀφορᾷ τὸ δίκτυον τῶν σιδηροδρόμων τῶν Σ.Ε.Κ., τὸ μέχρι Γραβιᾶς δίκτυον, τὸ ἀπ’ Ἀθηνῶν, εἶναι μήκους 200 περίπου χιλιομέτρων. Εὑρισκόμεθα πρὸ τῶν δυσχερειῶν τοῦ Μπράλου, ὁ ὁποῖος ἀπαιτεῖ μίαν τεραστίαν δαπάνην τὴν ὁποίαν δὲν εἶναι εὔκολον νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἐν τῷ συνόλῳ του ὁ προϋπολογισμὸς τῆς τρεχούσης χρήσεως. Ἐκτὸς ὅμως αὐτοῦ, ἔχομεν τὸ δίκτυον Θεσσαλονίκης–Ἀλεξανδρουπόλεως καὶ Ἀλεξανδρουπόλεως–Σβίλεγκραντ, 450 περίπου χιλιομέτρων μήκους, ἐπισκευασθὲν ἐν τῷ συνόλῳ του, εἶναι ἤδη ἐν ἐκμεταλλεύσει. Ἔχομεν τὸ δίκτυον τῶν σιδηροδρόμων Φλωρίνης–Ἄγρας, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται ἐπίσης ἐν ἐκμεταλλεύσει. Ἡ συγκοινωνία ἀπὸ Ἄγρας μέχρι Θεσσαλονίκης, συντελεῖται ἤδη διὰ λεωφορείων αὐτοκινήτων. Ἐκτὸς δὲ αὐτοῦ, ἓν μέγα τμῆμα ἐντεῦθεν καὶ ἐκεῖθεν τῆς Λαρίσης ἔχει συντελεσθῆ, πλησιάζει δὲ σχεδὸν πρὸς τὸ Πλατύ. Ἕνα τεράστιο δηλαδὴ μέρος τοῦ δικτύου Ἀθηνῶν — Θεσσαλονίκης ἐντὸς ὀλίγου θὰ παραδοθῇ εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει μὲ τὰ ἀτελέστατα μέσα τὰ ὁποῖα διετέθησαν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Μεταφορῶν, ἔχομεν αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἓν ἔργον ἀνασυγκροτήσεως διὰ τὸ ὁποῖον δικαιούμεθα νὰ εἴμεθα ἀπολύτως ὑπερήφανοι. Δὲν κάμνω μάλιστα διάκρισιν, ὅτι δικαιοῦται νὰ εἶναι ὑπερήφανος ἡ πλευρὰ μόνον αὐτὴ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἀλλ’ ὅλοι δικαιούμεθα νὰ εἴμεθα ὑπερήφανοι, διότι ὡς Ἕλληνες ἐπετελέσαμεν ἕνα ἔργον μνημειῶδες. Ὅταν δὲ πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἠξίωσα μίαν νέαν πίστωσιν διὰ τὴν συνέχισιν τῶν ἔργων τῶν σιδηροδρόμων τῶν Σ.Ε.Κ. καὶ μοῦ προεβλήθησαν δυσκολίαι, ἐδήλωσα κατηγορηματικῶς ὅτι τὰ χρήματα αὐτὰ θὰ ἔπρεπε ἀπαραιτήτως νὰ μοῦ δοθοῦν ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει θὰ ἔπρεπε νὰ μοῦ δηλωθῇ ἐγγράφως ὅτι οἱ Συμμαχικοὶ κύκλοι δὲν θέλουν νὰ ἐργαζώμεθα ἡμεῖς οἱ Ἕλληνες. Ἐδήλωσα δὲ αὐτό, ἀκριβῶς διὰ νὰ κλείσῃ τὸ στόμα ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται ἐκτὸς τῶν ὁρίων τῆς Ἑλλάδος, καὶ ἀμελετήτως ἰσχυρίζονται ὅτι δὲν ἐργαζόμεθα. Θὰ παρακαλέσω, συνεπῶς, ὅπως γίνῃ δεκτὸν ὅτι ἡ ἐργασία τὴν ὁποίαν ἐκάμαμε ἡμεῖς οἱ Ἕλληνες εἶναι ἀνωτέρα πάσης ἄλλης ἐργασίας ἀνασυγκροτήσεως, τὴν ὁποίαν ἔκανεν οἱοσδήποτε ἄλλος λαὸς τοῦ κόσμου, ἐκτιμωμένων βεβαίως τῶν συνθηκῶν ὑπὸ τὰς ὁποίας ἐξετελέσθη ἑκατέρα τῶν ἐργασιῶν τούτων.

§70Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Δύνασθε νὰ μᾶς διαβεβαιώσητε, ὅτι ὅλοι οἱ συνάδελφοί σας τηροῦν τὴν ἰδίαν ἀνδρικὴν στάσιν, τὴν ὁποίαν, ὅπως εἴπομεν, τηρεῖτε σεῖς;

§71Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ (Ὑπ. Μεταφ.). Δὲν δύναμαι νὰ γνωρίζω ὁποία ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἡ στάσις ἑνὸς ἑκάστου συναδέλφου, ὅταν εὑρίσκεται ἀντιμέτωπος πρὸς ξένους ἄλλους κύκλους. Ἐγὼ ἐδήλωσα, κατὰ τίνα τρόπον διεχειρίσθην ἐγὼ τὸ ζήτημα, ἀπέναντι τῶν Συμμάχων, ὅταν εὑρέθην πρὸ μιᾶς δυσκολίας εἰς τὴν χορήγησιν πιστώσεων. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἤθελον νὰ καταστήσω σαφὲς εἶναι τοῦτο, ὄχι μόνον ὡς Ὑπουργὸς τῶν Μεταφορῶν, ὁ ὁποῖος κατώρθωσε εἰς τὸ βραχύτατον χρονικὸν διάστημα τῶν 7 μηνῶν νὰ παρουσιάσῃ ἓν τεράστιον ἔργον, ἀλλὰ ὡς Ἕλλην αἰσθάνομαι ὑπερηφάνειαν διὰ τὸ συντελεσθὲν ἔργον.

§72ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἔγινεν ἐπὶ τῶν ἡμερῶν σας ἡ γραμμὴ Ἀλεξανδρουπόλεως–Θεσσαλονίκης, ἢ εἶχε ἐγκαινιασθῆ ἐπὶ τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου;

§73Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ (Ὑπ. Μεταφ.). Γνωρίζετε ἐὰν ἔγιναν ἐπισκευαὶ ἄλλαι ἢ διαρρυθμίσεις εἰς τὴν γραμμὴν αὐτήν, ἡ ὁποία λέγετε ὅτι ἐπετελέσθη κατὰ τὸ παρελθόν; Παρέλειψα ἐπίσης νὰ σᾶς ἀναφέρω ὅτι ἓν μέγα τμῆμα τοῦ δικτύου Θεσσαλονίκης–Εἰδομένης εὑρίσκεται εἰς τὸ τέρμα του, καὶ θὰ εἶχε τελειώσει, ἐὰν εἶχον τὰς ἀναλόγους πιστώσεις, καὶ ἐὰν δὲν ἐπήγαινον οἱ ληστοσυμμορῖται νὰ μοῦ διαλύουν τὰ συνεργεῖα καὶ νὰ μοῦ σκοτώνουν τοὺς ἐργάτας. Ἐκτὸς ὅμως αὐτοῦ, κατηγορήθημεν ὅτι δὲν εἰργάσθημεν διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς Χώρας. Πρέπει νὰ εἴπω καὶ τοῦτο. Ὅτι εἰς τοὺς ἄλλους κύκλους τῆς ἁρμοδιότητός μου, εἰς τὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς βιομηχανίας τοῦ ἠλεκτρισμοῦ, ἐπετελέσαμε κατὰ τὸ βραχὺ χρονικὸν διάστημα τῶν 7 μηνῶν τῆς διακυβερνήσεώς μας, ἐπετελέσαμε τόσα, ὅσα ἀσφαλῶς δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ συντελεσθοῦν εἰς τὴν διάρκειαν 10 ἐτῶν. Ἐνισχύσαμεν τὰς κυριωτέρας πόλεις τῆς Ἑλλάδος δι’ ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας, ὥστε ἐντὸς ὀλίγου, ὅταν θὰ ἔλθουν ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν καὶ τὰ ἐξαρτήματα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θὰ θέσουν εἰς κίνησιν ὅλους τοὺς τεραστίους αὐτοὺς μηχανισμούς, ἡ ἐπαρχία θὰ πλέῃ εἰς τὸ ἄπλετον φῶς. Καὶ ἠλέγχθημεν πρὸ ἡμερῶν κατὰ μίαν διακοπὴν ὅτι δὲν ἐμεριμνήσαμεν διὰ τὸν φωτισμὸν τῆς Θεσσαλονίκης. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δηλώσω ὅτι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς παρούσης Κυβερνήσεως διετέθησαν 800 ἑκατ. διὰ τὴν βελτίωσιν τῶν ἠλεκτρικῶν ἐγκαταστάσεων τῆς πόλεως Θεσσαλονίκης. Ἀλλὰ πῶς ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπέλθῃ ἄμεσος βελτίωσις, ἀφοῦ αἱ μηχανολογικαὶ ἐγκαταστάσεις τοῦ ἠλεκτροφωτισμοῦ Θεσσαλονίκης εἶναι πεπαλαιωμέναι καὶ δυσθεράπευτοι. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐλπίζω ὅτι μέχρι τῆς αὔριον θὰ εἶμαι εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν νὰ ἀνακοινώσω ἕνα πρόσθετον ἀποτέλεσμα ποὺ ἐπιδιώκεται διὰ τὴν βελτίωσιν τοῦ ἠλεκτροφωτισμοῦ Θεσσαλονίκης.

§74Γ. ΜΕΛΑΣ. Τώρα ἀναταράσσεται ὅλη ἡ Βόρειος χώρα μας καὶ ἐσεῖς καυχησιολογεῖτε; Εἶναι ὥρα διὰ κομπασμούς;

§75Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ (Ὑπ. Μεταφ.). Δὲν εἶναι κομπασμοί. Δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἐλέγχητε τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τῆς ἀνασυγκροτήσεως.

§76Γ. ΜΕΛΑΣ. Καίεται ἡ Μακεδονία καὶ ἐσεῖς κάμετε κομπασμοὺς αὐτὴν τὴν ὥραν. Ἐξήλθατε ἀπὸ τὸ θέμα.

§77Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ (Ὑπ. Μεταφ.). Δὲν ἐξήλθομεν ἀπὸ τὸ θέμα. Τοὐναντίον, ἐξῆλθον ἄλλοι ἀπὸ τὸ θέμα. Ἐὰν θέλετε νὰ περιορισθῆτε εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἀσφαλείας, τότε ἔπρεπε νὰ περιορισθῆτε ἐκεῖ καὶ ὄχι νὰ θέλετε νὰ ἐλέγξετε τὴν Κυβέρνησιν ἐκεῖ ὅπου δικαιοῦται συγχαρητηρίων. (Χειροκροτήματα).

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Χατζηγιάννης ἔχει τὸν λόγον.

§79Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπέστρεψα ἀπὸ τὴν ἐπαρχίαν μου καὶ εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀκούσῃ ἡ Βουλή. Ἄς βεβαιωθῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Μεταφορῶν, ὅτι ἡ ἀγόρευσίς του, ἐὰν αὔριον δημοσιευθῇ διὰ τῶν ἐφημερίδων, θὰ προξενήσῃ αἴσθημα ἀθλιεστάτης ἀπελπισίας, ἂν μὴ ἀγανακτήσεως. Δὲν εἶναι ὥρα, κ. Ὑπουργὲ καὶ κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, νὰ ὁμιλῶμεν, ὅταν κινδυνεύῃ μέσα εἰς τὸν Ὠκεανὸν νὰ καταποντισθῇ ὅλο τὸ καράβι, νὰ ὁμιλῶμεν, ἐὰν οἱ καμπῖνες εἶναι καινούργιες, ἂν ἔχουν ἠλεκτρικὸ ἢ δὲν ἔχουν. Τὸ ζήτημα εἶναι ἐὰν τὸ καράβι θὰ σωθῇ. Κύριοι, δὲν νομίζω ὅτι ἠμποροῦν νὰ λεχθοῦν ὅλα δημοσίᾳ. Ἀλλὰ ἐκεῖνο ποὺ ἔχω νὰ εἰπῶ, εἶναι ὅτι οἱ πληθυσμοὶ τῆς ὑπαίθρου ζοῦν κάτω ἀπὸ ἕναν ἐφιάλτην καὶ κάτω ἀπὸ μίαν κόλασιν. Τὴν προΐδομεν καὶ τὴν προείπομεν πρὸ 4 μηνῶν. Ὁ μὲν κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἀσφαλείας, μᾶς ἔδιδε μαθήματα καλῆς συμπεριφορᾶς, ὅτι δὲν ὑπάρχουν, δικαστικῶς βεβαιομένον, ποῖα εἶναι τὰ κίνητρα τοῦ κινήματος ἐκείνου, καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως τὸν ἐκάλυπτε διὰ τῆς ψήφου ἐμπιστοσύνης. Δὲν ἠξεύρω, ἐὰν ὑπάρχουν ἀκόμα περιθώρια. Κύριε Πρόεδρε, εἴπατε χθὲς ἐσεῖς, ὅτι ἐξηντλήθησαν ὅλα τὰ περιθώριά σας. Καὶ ἡ ἐξάντλησις τῶν κυβερνητικῶν περιθωρίων εἶναι κόλασις διὰ τὴν ὕπαιθρον χώραν. Δὲν ὁμιλῶ διὰ τὰ μέρη ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἄλλοι ἐλέγχουν. Ὁμιλῶ διὰ τὰ μέρη ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ὑμεῖς ἐλέγχετε. Κανένα βράδυ οἱ χωρικοί, καὶ ἐὰν ἀκόμη ὑπάρχῃ ἀστυνομία εἰς τὸ χωριό, δὲν κοιμοῦνται εἰς τὰ σπίτια των. Ἐνῷ ὀργώνουν τὴν γῆν τὴν ἡμέραν, τὴν νύκτα διανυκτερεύουν εἰς τὴν ὕπαιθρον, ἀκάλυπτοι ἀπὸ στέγην, ὄρθιοι στεγνώνουν στὰ πόδια των. Δὲν ἠξεύρουν ἀπὸ ποῦ θὰ ἔλθῃ ὁ κίνδυνος ποὺ ἐνεδρεύει. Νομίζετε, λοιπόν, κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ὅταν τοιαύτη ἡ κατάστασις εἰς τὴν ὕπαιθρον χώραν, ὅταν ἑκατοντάδες χιλιάδων δὲν ἔχουν τὸ αἴσθημα τῆς ἀσφαλείας, τῆς ἠρεμίας εἰς τὰ σπίτια των, νομίζετε ὅτι ἠμποροῦμεν νὰ καυχώμεθα, ἐὰν κάνωμεν 15 χιλιόμετρα δρόμον ἢ 5 γεφύρια; Θὰ ἠμπορούσαμεν καὶ εἰς αὐτὸ νὰ ἀπαντήσωμεν ὅτι δὲν ὑπάρχει στέγασις, δὲν ὑπάρχει διανομὴ ρουχισμοῦ τῆς ΟΥΝΡΡΑ, ἀλλὰ τὰ ἀφήνωμεν. Ὅτι ζητεῖ ἡ Χώρα σήμερον, εἶναι μόνον τάξις καὶ μόνον τάξις καὶ τίποτε ἄλλο. Κύριοι, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ φαντασθῆτε μὲ ποῖον αἴσθημα καταπλήξεως καὶ ὀδύνης ἀκούουν οἱ ἀτυχεῖς αὐτοὶ χωρικοὶ εἴτε ὅταν ὑπὸ τῶν τοπικῶν ἀρχῶν, εἴτε ὅταν καὶ ἀπὸ τὸ ἐπίσημον βῆμα αὐτὸ ὁμολογεῖται ἡ ἀδυναμία τοῦ Κράτους. «Ἐξηντλήσαμεν τὰ περιθώρια». Καὶ τώρα τί θὰ γίνῃ; Ποῖον τὸ πρόγραμμά μας; Ποῦ πᾶμε; Πέστε μας, πότε θὰ λήξῃ; Πῶς; Καὶ ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐξήντλησε τὰ περιθώρια πρὸς τὴν ἔννομον τάξιν, μὲ λύπην τὸ διαπιστώνω, ὅτι τὰ ἐξήντλησε καὶ ὁ λαὸς τὰ περιθώρια αὐτοῦ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Κύριοι, μὴ σᾶς κάνῃ ἐντύπωσιν. Πᾶτε μίαν ἐπίσκεψιν εἰς τὰς ἐπαρχίας σας καὶ ἐλᾶτε νὰ μὲ διαδεχθῆτε. Φόβος ὑπάρχει, εἶναι εἰς τὸ μεταίχμιον, μήπως ἐξαντληθοῦν τὰ περιθώρια τοῦ πληθυσμοῦ καὶ πρὸς τὸ Κράτος. Ἀλλοίμονον, τὸ πᾶν ἐχάθη. Εἴμεθα εἰς τὰ περιθώρια. Ἐλπίζω, ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν ἔπαυσεν ἀκόμη νὰ ἔχῃ τὸ ἐνδιαφέρον τῆς κοινῆς γνώμης. Ἔχασε μέγα μέρος τοῦ κύρους της, ἀλλὰ κάτι ἀκόμη διατηρεῖ, κάτι ἀκόμη διατηρεῖ ὡς ἐκπροσώπησις τῆς ἐθνικόφρονος Ἑλλάδος καὶ πιστεύει ὁ λαὸς ἀκόμη, ὅτι ἡ Βουλὴ αὐτὴ ἔχει ἀκόμη ἕνα περιθώριον, τὸ περιθώριον νὰ τοῦ δώσῃ Κυβέρνησιν μὲ πνοήν, Κυβέρνησιν μὲ παλμόν, Κυβέρνησιν. Ἐὰν ἀφήσητε, κύριοι καὶ ἓν δεκαπενθήμερον νὰ διαρρεύσῃ, χωρὶς νὰ κατορθώσητε ἀπὸ οἱανδήποτε δυσχέρειαν, δυσχέρειαν σκοπιμότητος νὰ δώσετε εἰς τὸν κόσμον αὐτὸν τὸ αἴσθημα, ὅτι ὑπάρχει Κυβέρνησις μὲ παλμὸν καὶ μὲ κῦρος, κῦρος ἐσωτερικὸν καὶ ἐξωτερικόν, θὰ χαθοῦν καὶ τὰ περιθώρια καὶ πρὸς τὴν Βουλὴν αὐτήν. Δὲν ἠξεύρω, ἀνήκει εἰς τὸν κ. Πρόεδρον, νὰ κρίνῃ, ἐὰν ἡ θέσις του εἶναι εἰς τὴν Ἀμερικὴν ἢ εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἐγὼ λέγω τοῦτο, ὅτι εἰς τὴν θέσιν ἐκείνου χρειάζεται Κυβέρνησις τοῦ Ἔθνους καὶ ὄχι κόμματος, Κυβέρνησις κύρους, Κυβέρνησις πυγμῆς, Κυβέρνησις παλμοῦ ἐθνικοῦ. (Χειροκροτήματα).

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Περατωθείσης τῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς Δημοσίας Τάξεως, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἔχει τὸν λόγον.

§81Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὴν Βουλήν, ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ προταχθῇ ἕνα ἐξαιρετικῶς ἐπεῖγον σχέδιον νόμου. Εἶναι τὸ σχετικὸν μὲ τὴν παράτασιν τοῦ ἐνοικιοστασίου, διότι, κύριοι βουλευταί, ἡ Ἐπιτροπὴ δὲν ἔχει προφθάσει νὰ περατώσῃ τὸ ἔργον της. Ἐλπίζομεν, ὅτι ἡ Βουλὴ νὰ τὸ ἐγκρίνῃ ἄνευ συζητήσεως.

§82Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Δεκτόν, ἄνευ τροποποιήσεων.

§83Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Μάλιστα.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως τῆς ἰσχύος τῶν παρ. 1 καὶ 2 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 114)1946 Ν. Δ. καὶ ἀναστολῆς ἐκτελέσεως δικαστικῶν τινων περὶ ἐξώσεως καὶ ἀποβολῆς ἀποφάσεων».

§85ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ παρατάσεως τῆς ἰσχύος τῶν διατάξεων τῶν παραγράφων 1 καὶ 2 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 114 τοῦ 1946 Ν. Δ. καὶ ἀναστολῆς ἐκτελέσεως δικαστικῶν τινων περὶ ἐξώσεως καὶ ἀποβολῆς ἀποφάσεων». Αʹ συζήτησις κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱδρύσεως Πρωτοδικείου Κατερίνης».

§87ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἱδρύσεως Πρωτοδικείου Κατερίνης». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τοῦ σχεδίου ψηφίσματος «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπὸ στοιχεῖον Θʹ ψηφίσματος «περὶ ἐξυγιάνσεως τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν κλπ.» καὶ τῶν σχεδίων νόμων «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπὸ ΙΓʹ ψηφίσματος» καὶ «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Θʹ ψηφίσματος». Ὁ κ. Χ. Θηβαῖος ἔχει τὸν λόγον ὡς εἰσηγητής.

§89Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. Ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, ὅταν τὴν 31ην Μαρτίου τὸ Λαϊκὸν Κόμμα ἀνελάμβανε τὴν διακυβέρνησιν τῆς Χώρας, πολλαπλᾶ προβλήματα ἀπησχόλουν τότε τὸ Ἔθνος, τὸ οἰκονομικόν, τὸ τῶν διεθνῶν σχέσεων, τῶν ἐθνικῶν διεκδικήσεων καὶ τῆς δημοσίας ἀσφαλείας. Τὸ σύνολον ὅμως τῶν προβλημάτων αὐτῶν προϋποθέτει πρωτίστως τὴν δημιουργίαν Κράτους. Τὸ Κράτος τότε, ἕνεκα τοῦ ἐκκρεμοῦντος πολιτειακοῦ προβλήματος, ἦτο ἀκέφαλον, ἀλλὰ καὶ παρέπαιεν ὡς ἐκ τῆς ἀποσυνθέσεως αὐτοῦ, ἕνεκα τῆς μακρᾶς δουλείας καὶ τῆς ἐξαρθρώσεως τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν. Ἐν τῇ μελέτῃ τῶν προβλημάτων αὐτῶν ἦτο προφανές, ὅτι προεῖχεν ἡ λύσις τοῦ πολιτειακοῦ καί, κατὰ δεύτερον λόγον, ἡ δημιουργία Κράτους, τὸ ὁποῖον θὰ ἀπετέλει τὸ μέσον διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἐπετυγχάνετο ἡ λύσις ὅλων τῶν ἄλλων σοβούντων τότε ζητημάτων. Ἡ σημασία τοῦ ὑπαλληλικοῦ κόσμου εἶναι κατάδηλος εἰς ὅλους μας. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ Κράτος λειτουργοῦν εὐρύθμως, χωρὶς τὰ ὄργανα αὐτοῦ νὰ ἔχουν συνείδησιν τῶν ὑποχρεώσεων τῆς πειθαρχίας καί, γενικώτερον, τῶν ὑποχρεώσεών των ἀπέναντι τοῦ Ἔθνους. Ἡ ὑπαλληλία εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία ἀσκεῖ τὴν ὑπηρεσιακὴν πολιτικὴν καὶ ἡ ὁποία συγκροτεῖ τὸ σῶμα τοῦ Κράτους. Διότι αὐτὴ μένει, αἱ Κυβερνήσεις παρέρχονται. Ἐὰν ἡ ὑπαλληλία ὑπακούῃ καὶ ἐκτελῇ εὐρύθμως τὰ καθήκοντα αὐτῆς, αἱ διαταγαὶ τῆς Κυβερνήσεως ἐκτελοῦνται. Ἐάν, ἀντιθέτως, ἡ ὑπαλληλία συνωμοτῇ κατὰ τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἡ πλέον σοφὴ Κυβέρνησις, εἶναι καταδικασμένη εἰς ἀποτυχίαν. Ποία ὅμως ἦτο ἡ κατάστασις, ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, τὴν 31ην Μαρτίου; Ἔχομεν προσωπικὴν ἐμπειρίαν πάντες, ὅτι λόγῳ τῆς μακρᾶς κατοχῆς καὶ τῆς ὑποδουλώσεως τοῦ Ἔθνους, ἡ ὑπαλληλία διετέλει εἰς κατάστασιν ἐξαρθρώσεως καὶ πλήρους ἐλλείψεως τῆς ἐννοίας τῆς πειθαρχίας. Ὁ κομματισμὸς τῶν ὑπαλλήλων δὲν ἀπέλιπε, βέβαια, καὶ εἰς τὸ παρελθόν, ἀλλ’ εἶχεν ἐπιταθῆ ἔτι περισσότερον κατὰ τὸ διάστημα τῆς κατοχῆς καὶ τῆς διαλύσεως τῶν ὑπηρεσιῶν. Βεβαίως, δὲν ἀρνούμεθα εἰς τοὺς ὑπαλλήλους νὰ ἔχουν πολιτικὰ φρονήματα. Ἀρνούμεθα ὅμως εἰς αὐτοὺς τὸ δικαίωμα νὰ διαθέτουν τὴν ὑπηρεσίαν των καὶ νὰ ρυθμίζουν αὐτὴν ἐπὶ τῇ βάσει τῶν πολιτικῶν των συμπαθειῶν. Ἀλλὰ ὁ μέγιστος τῶν κινδύνων, δὲν εἶναι οὗτος. Ὁ κίνδυνος εἶναι ὅτι μεταξὺ τῶν ὑπαλλήλων ὑπῆρχον — καὶ ὑπάρχουν — ὑπάλληλοι ἀνατρεπτικὰς πιστεύοντες ἰδέας, τοὺς ὁποίους οὐδεὶς δεσμὸς ἐθνικὸς συνδέει πρὸς τὴν ἔννοιαν τοῦ Κράτους.

§90Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Ὅπως εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας.

§91Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. Ἀκριβῶς. Τάξις ὁλόκληρος δὲν πιστεύει τὰς ἰδέας, τὰς ὁποίας ἡμεῖς ἐκ παραδόσεως πιστεύομεν. Διὰ τοῦτο παρουσιάζονται συμπτώματα θλιβερὰ — προδοσία μυστικῶν τοῦ Κράτους, συχνότατα μυστικὰ πολύτιμα τοῦ Κράτους περιέρχονται εἰς τοὺς ἐχθροὺς τῆς Πατρίδος, κατασκοπεία διεξάγεται, πλαστογραφία διαταγῶν, ἐξαφάνισις ἐγγράφων. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου Ὑπουργούς, οἱ ὁποῖοι φέρουν μεθ’ ἑαυτῶν τὰ ἐπίσημα ἔγγραφα τῆς ὑπηρεσίας των, μὴ δυνάμενοι νὰ τὰ ἀφίσουν ἐντὸς τῶν Ὑπουργείων των! Αἱ διαταγαὶ δὲν φθάνουσι πολλάκις μέχρι τοῦ πρωτοκόλλου, ἐξαφανιζόμεναι καθ’ ὁδόν. Ἀντιλαμβάνεσθε, κύριοι, ὅτι δὲν δύναται τὸ Κράτος νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν σκοπῶν αὐτοῦ ἄνευ ἐξυγιάνσεως καὶ δημιουργίας ὑπαλληλικοῦ κόσμου ὑπακούοντος καὶ πιστεύοντος εἰς κοινὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη, ἀνεξαρτήτως πολιτικῶν διαφορῶν. Διὰ τὴν θεραπείαν τοῦ κακοῦ αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον ἅπαντες διαπιστοῦμεν ἡ Κυβέρνησις κατὰ τὸ θέρος εἶχε καταθέσει ἕν ψήφισμα, ἐπικαλούμενον «περὶ ἐξυγιάνσεως τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν». Οὐσιῶδες διὰ τὴν κρίσιν μας ἐπὶ τοῦ ψηφίσματος αὐτοῦ εἶναι ἡ διασάφησις· ποῖα εἶναι τὰ κριτήρια τῆς ἐξυγιάνσεως καὶ ποῖον τὸ ὄργανον, τὸ ὁποῖον θὰ προβῇ εἰς τὴν ἐξυγίανσιν. Ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ἄρθρου 2 κριτήρια τῆς ἐξυγιάνσεως ἦσαν οἱ ἑξῆς τέσσαρες λόγοι: 1) διαγωγὴ ἀσυμβίβαστος πρὸς τὴν ἰδιότητά των, ὑφισταμένη κατὰ τὸν χρόνον τῆς ἀναστολῆς τοῦ κοινοβουλευτικοῦ πολιτεύματος, 2) ἑκουσία καὶ συνειδητὴ συνεργασία μετὰ τῶν κατακτητῶν, 3) οἱαδήποτε συμμετοχὴ εἰς τὸ Δεκεμβριανὸν κίνημα καὶ 4) ποιοτικὴ ἀνεπάρκεια. Εἶναι φανερὸν ὅτι οἱ τέσσαρες αὐτοὶ λόγοι ἐμφανίζουν οὐσιώδη διαφοράν, ἀπορρέουσαν ἐκ τῆς φύσεως αὐτῶν. Διότι οἱ λόγοι 1 καὶ 4 εἶναι λόγοι, οἱ ὁποῖοι θίγουν τὴν ἐσωτερικὴν διαγωγὴν τῶν ὑπαλλήλων εἰς τὰς μεταξύ μας διαφοράς. Οἱ λόγοι 2 καὶ 3, τῆς συνεργασίας μετὰ τοῦ ἐχθροῦ καὶ τῆς συμμετοχῆς εἰς τὸ ἐπαναστατικὸν κίνημα τοῦ Δεκεμβρίου, εἶναι λόγοι, οἱ ὁποῖοι θέτουν τοὺς ὑπαλλήλους ἐκτὸς τοῦ Ἔθνους. Ἡ συνεργασία μετὰ τῆς δικτατορίας, ἐὰν ὑπῆρξε καὶ ὅπου ὑπῆρξεν, εἶναι μεμπτή, ἀλλὰ δὲν ἦτο ἀσύνηθες πρᾶγμα ἐν τῇ Χώρᾳ. Δὲν ἦτο αὕτη ἡ πρώτη δικτατορία. Σειρὰ ἐκτροπῶν ἀπὸ τοῦ Πολιτεύματος ἐσημειώθη κατὰ τὸ παρελθόν. Δὲν συντρέχει κανεὶς λόγος, ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτησαν μίαν τῶν ἐκτροπῶν αὐτῶν, τὴν ὁποίαν — χωρὶς νὰ τὴν ἐγκρίνωμεν — ἐπὶ τέλους καταυγάζει τὸ φῶς μιᾶς νίκης καὶ μιᾶς δόξης, νὰ τοὺς ἐξομοιώσωμεν πρὸς τοὺς προδότας τῆς Πατρίδος. Ἐπίσης, ὁ 4ος λόγος, τῆς ἐπιστημονικῆς ἀνεπαρκείας καὶ τοῦ ἤθους, εἶναι λόγος, ὁ ὁποῖος ἀναφέρεται εἰς ἐλαττώματα μὲν τῶν ὑπαλλήλων, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν κατ’ οὐδένα τρόπον νὰ ταχθοῦν καὶ αὐτοὶ εἰς τὴν αὐτὴν σειρὰν μὲ τοὺς προδότας τῆς Πατρίδος. Διὰ τοῦτο ἡ Συνταγματικὴ Ἐπιτροπή, ἐπεξεργασθεῖσα τὸ ψήφισμα, κρίνει ὅτι οἱ λόγοι 1 καὶ 4 πρέπει νὰ διαγραφοῦν, διότι ἡ βάσει αὐτῶν ἀποπομπὴ ὑπαλλήλων θὰ ἀπετέλει ἄδικον διασυρμὸν Ἑλλήνων ἀναμφισβητήτων μετὰ τῶν προδοτῶν τῆς Πατρίδος. Ἡ ἐμπειρία, τὴν ὁποίαν ἀπεκτήσαμεν κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ψηφίσματος, μᾶς ἀπέδωσε λυπηρὰ ἀποτελέσματα. Εἴδομεν ἀνωτάτους δικαστικοὺς ὑπαλλήλους νὰ ἀποβάλωνται τοῦ Σώματος, λόγῳ ὑγείας βάσει τοῦ ψηφίσματος, ἀλλὰ νὰ μένῃ ἀναμφιβόλως ἡ ἐντύπωσις εἰς τὴν κοινὴν γνώμην, ἐφ’ ὅσον ἀπεμακρύνθησαν βάσει τοῦ ψηφίσματος τῆς ἐξυγιάνσεως, ὅτι εἶναι ἐθνικῶς ἀπόβλητοι. Δὲν ἦσαν ἄξιοι, ἀσφαλῶς, τοιαύτης ἀτιμωτικῆς ἀποβολῆς. Ἀλλ’ εἶναι ἐνδεχόμενον ἀκόμη ὁ 4ος λόγος νὰ δημιουργήσῃ τὴν ὑποψίαν εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θέλει, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ λόγου τούτου, νὰ ἀποβάλῃ τοὺς πολιτικῶς πρὸς αὐτὴν ἀντιφρονοῦντας ὑπαλλήλους, ἐφ’ ὅσον οἱ ἐμπίπτοντες εἰς τὴν κατηγορίαν ταύτην ὑπάλληλοι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀπολυθοῦν βάσει τῶν κειμένων ὀργανικῶν νόμων. Ἐπιδιώκομεν, κύριοι, νὰ ἐπιβάλωμεν τὸν ἐθνικὸν καθαρμόν. Ὁ ἐθνικὸς καθαρμὸς δέον νὰ περιορισθῇ εἰς τὸν 2ον καὶ 3ον λόγον. Ἡ δικτατορία ἀνήκει εἰς τὴν Ἱστορίαν. Ἡ ἀνεπάρκεια τῶν προσόντων ἂς ἀφεθῇ νὰ κριθῇ σύμφωνα μὲ τοὺς ὀργανικοὺς νόμους. Ἄς καταστήσωμεν ἀνεπίληπτον τὴν ἐκκαθάρισιν ἀφ’ ἑνὸς καί, ἀφ’ ἑτέρου, ἂς θεμελιώσωμεν αὐτὴν ἐπὶ γεγονότων ἀντικειμενικῶς εὐκόλως ἐξελεγξίμων. Διότι εἶναι εὔκολος ὁ ἔλεγχος ἐὰν συνειργάσθητε μὲ τὸν κατακτητήν, εἶναι εὔκολος ὁ ἔλεγχος ἐὰν συνεπράξατε εἰς τὸ κίνημα, ἀλλ’ εἶναι δυσχερὲς τὸ κριτήριον ἐὰν ὁ ὑπάλληλος αὐτὸς εἶναι ἀνεπαρκὴς ἢ μὴ τυχὸν ὄπισθεν τῆς φημολογουμένης αὐτῆς ἀνεπαρκείας κρύπτεται πολιτική τις διαφορά. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐπιληφθεῖσα καὶ πάλιν τοῦ ψηφίσματος τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3 τῆς ἡμερησίας διατάξεως, ἐνέμεινε εἰς τὴν ἄποψιν αὐτὴν καὶ συνιστᾶ εἰς τὴν Βουλὴν νὰ διαγραφῇ ὁ πρῶτος καὶ τέταρτος λόγος. Δὲν συντρέχει κανεὶς λόγος νὰ δώσωμεν λαβὴν εἰς κατηγορίας ἀστόχους. Ἀφοῦ ἡ Κυβέρνησις μέχρι τοῦδε, ἄλλως τε, δὲν ἐνεφάνισεν ὅτι ἐφήρμοσε οὐδένα τῶν τεσσάρων λόγων, ἂς ἀρκεσθῶμεν εἰς τοὺς δύο καὶ θὰ ἔχωμεν ἐπιτύχει τοῦ μεγάλου αὐτοῦ ἔργου. Ἀλλ’ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον, κύριοι συνάδελφοι, ἴσως προκαλεῖ μίαν ἀντίρρησιν ἢ μᾶλλον μίαν ἀντιγνωμίαν, εἶναι τὸ ἑξῆς: Εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποβάλωμεν τοῦ ὑπαλληλικοῦ σώματος κομμουνίζοντας ὑπαλλήλους; Διότι αὐτὴ θὰ εἶναι ἡ βεβαία κατηγορία. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀξιώσωμεν τὴν ἀπομάκρυνσιν ἀπὸ τοῦ ὑπαλληλικοῦ σώματος τῶν ἐχόντων κομμουνιστικὰς ἰδέας ὑπαλλήλων, ὅταν δὲν θέτωμεν ἐκτὸς νόμου τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα; Ὁ λόγος τῆς ἀπομακρύνσεως ἑνὸς ὑπαλλήλου, δὲν στηρίζεται ἐπὶ τῶν ἰδεῶν του, ἀλλὰ ἐπὶ τῶν ἐνεργειῶν του, τῶν ἀνατρεπτικῶν, ἐπὶ τῶν πράξεων αὐτοῦ. Ἀλλὰ εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο θὰ ἔπρεπε κανεὶς νὰ σκεφθῇ. Ὁ κομμουνιστὴς ὡς ὑπάλληλος εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκπληρώσῃ τὸ πρὸς τὴν Πατρίδα καθῆκον; Διότι κυρίως τὴν ἔννοιαν τοῦ Κρατικοῦ ἰδεώδους ὁ ὑπάλληλος εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ τὴν ἐκπληρώσῃ. Βεβαίως ἡμεῖς οἱ ἀστοὶ πιστεύομεν, ὅτι οἱ ἄνθρωποι οὐδεμίαν εὐθύνην φέρουν, διοικητικὴν ἢ ποινικὴν, διὰ τὰς σκέψεις αὐτῶν. Ἡ ἰδέα αὐτὴ ἀποτελεῖ κτῆμα τοῦ συγχρόνου πολιτισμοῦ, ἀλλὰ τὸ σύνολον τῶν ἠθικῶν καὶ τῶν νομικῶν ἰδεῶν τοῦ ἀστικοῦ κόσμου, κατηγορεῖται ἀπὸ τοὺς κομμουνιστὰς ὡς ὅπλον ἢ ἀπάτη τῆς κεφαλαιοκρατίας. Ὁ ἴδιος ὁ Μὰρξ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ λέγει τὰ ἑξῆς: «Αὐταὶ αἱ ἰδέες σας εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα τοῦ ἀστικοῦ συστήματος τῆς παραγωγῆς καὶ τῆς ἰδιοκτησίας καθὼς καὶ τὸ δίκαιόν σας, δὲν εἶναι παρὰ ἡ θέλησις ποὺ τὸ περιεχόμενόν της εἶναι προσδιωρισμένο ἀπὸ τοὺς ὑλικοὺς ὅρους τῆς ὑπάρξεως τῆς τάξεώς σας». Συνεπῶς αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἡμεῖς πιστεύομεν ὡς ἀπαρασάλευτον δόγμα τοῦ συγχρόνου πολιτισμοῦ, ὁ κομμουνιστὴς τὸ θεωρεῖ ὡς εὐτελὲς προϊόν τῆς συγχρόνου ὀργανώσεως τῆς παραγωγῆς. Ἀλλὰ πρέπει νὰ προχωρήσωμεν περαιτέρω, διὰ νὰ ἀντιληφθῶμεν τὸ βάθος τοῦ προβλήματος. Μᾶς χωρίζει, κύριοι συνάδελφοι, χάος ἀβυσσαλέον ἰδεῶν καὶ πεποιθήσεων μὲ τὸν κόσμον τῶν πιστευόντων εἰς τὰς πεποιθήσεις αὐτάς. Οἱ κομμουνισταὶ ἔχουν ὡς βάσιν τοῦ ὅλου αὐτῶν συστήματος τὴν διδασκαλίαν, ὅτι ὁ κόσμος εἶναι ἀπότοκος τῆς κρατούσης ὁλοκρατίας καὶ ὅτι ἄνωθεν αὐτῆς δὲν ὑπάρχει καμμία πνευματικὴ ἀρχή. Ὑπὸ τὴν σκληρὰν πειθαρχίαν τοῦ νόμου τοῦ αἰτίου καὶ τοῦ ἀποτελέσματος δημιουργεῖται ὁ κόσμος, μέσα δὲ εἰς τὴν σκληρὰν αὐτὴν αἰτιοκρατίαν ὁ ἄνθρωπος δὲν εἶναι παρὰ ἓν ἁπλοῦν ἐργαλεῖον εἰς τὸν μηχανισμὸν τῆς κοινωνικῆς παραγωγῆς. Ἡμεῖς, ἀντιθέτως, πιστεύομεν ὅτι ὑπὲρ τὸν κόσμον αὐτὸν κινεῖται μία πνευματικὴ ἀρχή, ἥτις κατευθύνει τὰς σκέψεις, κατευθύνει τὸν ἀγῶνα, κατευθύνει τὸν κόσμον αὐτὸν πρὸς ἕνα ὡρισμένον σκοπόν, καὶ ὁ ἄνθρωπος δὲν εἶναι ἁπλοῦν μηχάνημα ἀλλ’ ἀξία κοινωνικὴ, ἀνεξαρτήτως τῆς συμβολῆς αὐτῆς εἰς τὴν παραγωγήν. Ὁ κομμουνιστὴς πιστεύει ὅτι ὁ σύγχρονος κόσμος ὡς εἶναι συγκροτημένος, εἶναι ἀποτέλεσμα τῶν ὅρων, ὑπὸ τοὺς ὁποίους ἐργάζεται ἡ παραγωγὴ αὐτοῦ. Αἱ ἰδέαι μας αἱ νομικαί, αἱ ἠθικαί, δὲν ἔχουν αὐτοαξίαν. Εἶναι ἀπόρροια τοῦ τρόπου κατὰ τὸν ὁποῖον εἶναι ὠργανωμένη ἡ παραγωγή. Ἡμεῖς, ἀντιθέτως, πιστεύομεν ὅτι αἱ ἰδέαι αὐταὶ ἔχουν ἀπόλυτον ἀξίαν. Ἀποτέλεσμα τοῦ χάους αὐτοῦ, εἶναι ὅτι ὁ κομμουνιστὴς πιστεύει ὅτι ἡ σύγχρονος κοινωνία εἶναι ἡ αἰτία πάσης ἀδικίας καὶ πάσης δυστυχίας τῆς ἀνθρωπότητος, καὶ εἶναι καταδικαστέα. Ὁμοίως ἐπιβάλλεται ἡ καταστροφὴ τοῦ Κράτους, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο, κατὰ τὴν κομμουνιστικὴν ἀντίληψιν, παρὰ τὸ ὄργανον τῆς ἐπιβολῆς τῆς πλουτοκρατίας ἐπὶ τῶν πτωχῶν. Ἐνῷ δι’ ἡμᾶς, τοὺς πιστεύοντα εἰς ἄλλας ἰδέας, τὸ Κράτος εἶναι ὁ φορεὺς τῆς ἠθικῆς καὶ τοῦ νόμου, ὁ προστάτης ὅλων τῶν τάξεων καὶ ὁ ἑρμηνευτὴς τῆς συνθέσεως καὶ ἐξελίξεως τῆς κοινωνίας. Συνεπῶς, ὁ κομμουνισμὸς κινεῖται πρὸς τὴν καταστροφὴν τοῦ Κράτους. Καὶ τὰ μέσα; Ἀπεργίαι, στάσεις, ἐκμεταλλεύσεις τῆς δυστυχίας, πολλαπλασιασμὸς τῆς δυστυχίας, ἐπανάστασις, φόνοι, καταστροφὴ τοῦ παντός. Αὐτὸς εἶναι ὁ πνευματικὸς ὁπλισμὸς τοῦ κομμουνιστοῦ ὑπαλλήλου. Πιστεύων εἰς τὰς ἰδέας αὐτάς, δυστυχῶς δὲν τὰς πιστεύει μόνον θεωρητικῶς, ἀλλὰ μὲ φανατισμόν, διότι ἀγωνιζόμενος δι’ αὐτὰς τὰς πεπλανημένας ἰδέας νομίζει ὅτι ἀγωνίζεται ὑπὲρ τῆς ἰσότητος καὶ τοῦ δικαίου καὶ ἡ ἰδέα αὐτὴ τὸν κάνει τόσον φανατικόν, ὥστε νὰ ἀποβάλῃ πᾶν ἴχνος ἀτομικῆς εὐθύνης καὶ ἀτομικῆς ἐλευθερίας καὶ εἶναι ἱκανὸς ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἰδεῶν νὰ προβῇ εἰς πᾶσαν ἐνέργειαν. Λέγει ὁ Λεβόν: «Δὲν δυνάμεθα ν’ ἀντιληφθῶμεν καλῶς τὴν δύναμιν τοῦ σοσιαλισμοῦ καὶ τοῦ κομμουνισμοῦ, παρὰ θεωρῶντας αὐτὰ ὡς μίαν νέαν θρησκείαν, ἐμπνέουσαν τὴν αὐτὴν μυστικὴν πίστιν τὴν ὁποίαν ἐνέπνευσαν καὶ αἱ προγενέστεραι θρησκεῖαι». Οὕτω πῶς ἐξηγεῖται ὁ φανατισμὸς καὶ ἡ πίστις τῶν κομμουνιστῶν. Ἐάν, λοιπόν, ἕναν κομμουνιστὴν τὸν τοποθετήσωμεν εἰς τὸν ἀστικὸν ὑπαλληλικὸν ὀργανισμόν, εἶναι ἱκανὸς νὰ ἐκπληρώσῃ τὸ καθῆκον του; Καὶ ποῖον εἶναι τὸ κίνητρον, τὸ ὁποῖον εἶναι δυνατὸν νὰ πείσῃ αὐτὸν νὰ σεβασθῇ τοὺς κειμένους νόμους καὶ νὰ συμβάλῃ εἰς τὴν ἐπιτυχίαν τοῦ ἀστικοῦ Κράτους, τὸ ὁποῖον πιστεύει ὅτι εἶναι ὁ ἐχθρὸς τῆς ἀνθρωπίνης κοινωνίας;

§92Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Ὅταν μάλιστα εἶναι Λαϊκόν.

§93Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. Εἴτε Λαϊκὸν εἶναι, εἴτε Φιλελεύθερον, τὸ ἀποτέλεσμα θὰ εἶναι τὸ ἴδιον, διότι κατὰ τὴν ἀντίληψιν τῶν κομμουνιστῶν, θὰ εἶναι ἐχθρικόν. Εἶναι μοιραῖον, λοιπόν, ὁ κομμουνιστὴς νὰ ρέπῃ εἰς ἀνατροπὴν τοῦ Κράτους. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐμπιστευθῆτε, π. χ., εἰς κομμουνιστὴν διδάσκαλον τὴν ἐκπαίδευσιν τῆς Ἑλληνικῆς νεολαίας; Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐμπιστευθῆτε εἰς κομμουνιστὴν δικαστὴν τὴν ἐφαρμογὴν νόμων, οἱ ὁποῖοι κατ’ αὐτὸν ποὺ πιστεύει εἰς τὸν Μαρξισμὸν ἀντιπροσωπεύουν οὐχὶ τὸ δίκαιον καὶ τὸ ὀρθόν, ἀλλὰ τὰς ἀπόψεις τῆς πλουτοκρατίας; Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναθέσῃ εἰς τὸν ὑπάλληλον τὴν ὑπεράσπισιν τῆς Πατρίδος, ὅταν ἡ ἔννοια Πατρὶς καὶ Θρησκεία, δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο δι’ αὐτοὺς παρὰ ἐφεύρεσις ἀπατηλὴ τῆς πλουτοκρατίας;

§94Χ. ΛΑΔΑΣ. Ἐξαιροῦνται οἱ Ρῶσοι. Ἐκεῖ ὑπάρχει Πατρίς.

§95Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. Χαίρω παρὰ πολύ, διότι ἐκβιάζει τὴν συζήτησιν ὁ ἀξιότιμος κ. Λαδᾶς, λέγων ὅτι ἐξαιροῦνται οἱ Ρῶσοι. Εἰς τὴν Ρωσίαν, ὅμως, κύριοι, ἔγινε τὸ πείραμα αὐτὸ ἀπὸ τοῦ 1917 μέχρι τοῦ 1923 καὶ ἀπέτυχεν. Ἀπὸ τοῦ 1923 πλέον ἔχομεν μίαν ἀπομάκρυνσιν ἀπὸ τὰ Μαρξιστικὰ πειράματα διὰ τῆς λεγομένης νέας οἰκονομικῆς πολιτικῆς, ἀσχέτου πρὸς τὸν Μαρξισμόν. Καὶ ὅταν ἐφθάσαμεν εἰς τὸν πόλεμον, τὸν τελευταῖον νικηφόρον πόλεμον, ὁ πόλεμος αὐτὸς δὲν ἐγένετο ἐν ὀνόματι τῶν ἐπαναστατικῶν ἰδεωδῶν, ἀλλ’ ἐγένετο ἐν ὀνόματι τῆς πίστεως καὶ τῆς πατρίδος, ἐν ὀνόματι τῆς ἁγίας Ρωσίας. Αὐτὰ ἦσαν τὰ ἰδεώδη τὰ ὁποῖα ἐνέπνευσαν τὸν Ρωσικὸν λαὸν καὶ οὕτω ἡ Ρωσία ἐνίκησεν ἕνα τῶν σπουδαιοτέρων πολέμων, ἀλλ’ ἐπανῆλθε εἰς τὰ ἰδεώδη τῆς παλαιᾶς Ρωσίας καὶ πάλιν ἐπανέφερε τὴν θρησκείαν, καὶ πάλιν ἐπανέφερε τὴν πατρίδα. Παραμένει ὅμως ἐκτὸς τῆς Ρωσίας ἡ πίστις εἰς τὰς πεπλανημένας αὐτὰς ἰδέας, χρησιμοποιουμένας πρὸς ἱκανοποίησιν ξένων ἐθνικῶν βλέψεων καὶ οὕτω οἱ Ἕλληνες κομμουνισταὶ ὑπάλληλοι εἶναι ὄργανα ἕτοιμα νὰ θυσιάσουν τὴν Ἑλλάδα, τὴν ὁποίαν δὲν πιστεύουν ὅτι ἔχει ἀξίαν τινὰ, διὰ νὰ δημιουργήσουν τὰς πατρίδας τῶν ἐχθρῶν αὐτῆς. Συνεπῶς καὶ ἐὰν ἐφθάναμεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ θέσωμεν ἐκτὸς ὑπηρεσίας ἕναν κομμουνιστὴν ἐμφορούμενον ἀπὸ ἀνατρεπτικὰς ἰδέας, θὰ ἐκάμαμε πρᾶξιν ἀμύνης ὑπὲρ τοῦ Ἔθνους. Ἀλλὰ ὁ σκοπὸς τοῦ νομοθέτου δὲν εἶναι νὰ καθιερώσῃ τὰ κριτήρια αὐτά, ἀλλὰ νὰ πλήξῃ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι μὲ τὸν φανατισμόν των καὶ τὴν πίστιν των εἰς τὰς ἰδέας των, προέβησαν εἰς ἐγκλήματα κατ’ αὐτοῦ τοῦ Ἔθνους, ἐδίδασκον τὰς ὑπονομευτικὰς ἰδέας, ἐπαναστάτησαν κατὰ τῆς ἀρχῆς καὶ προέβησαν εἰς καταστροφάς, ἐξορίας καὶ ἐκβιασμοὺς καὶ ἐφθάσαμεν οὕτω εἰς τὸ τραγικὸν ἀποτέλεσμα, ἐν ὀνόματι τῆς κοινωνικῆς δικαιοσύνης νὰ καταστρέφωμεν, ἐν ὀνόματι τῆς ἰσότητος νὰ φονεύωμεν καὶ νὰ προβάλωμεν ὡς παρηγορίαν ὑπὲρ τῶν φόνων καὶ ἐγκλημάτων τὴν ἐλπίδα τῆς δημιουργίας ἑνὸς παραδείσου ἐπὶ τῶν ἐρειπίων τῆς ἀνθρωπότητος. Ἤδη δὲν γεννᾶται καμμία ἀμφιβολία ὅτι ἡ ἐκκαθάρισις ἐπὶ τῇ βάσει τῶν δύο λόγων εἶναι ἀπολύτως δεδικαιολογημένη. Τώρα ἔρχομαι εἰς τὸ ὄργανον βάσει τοῦ ὁποίου πρέπει νὰ γίνῃ ἡ ἐκκαθάρισις. Ἡ Κυβέρνησις βάσει τοῦ σχεδίου αὐτῆς, εἶχεν ἀξιώσει διὰ τοὺς κατωτέρους ὑπαλλήλους τὴν προηγουμένην σύμφωνον γνώμην ὑπαλληλικῶν συμβουλίων. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἔγκειται καθ’ αὐτὸ ἡ ἀποτυχία τοῦ ἔργου. Ἡ ἐπιτροπὴ ἐξετάζουσα τότε τὸ σχέδιον εἶχε προβλέψει τὴν πλήρη ἀποτυχίαν τοῦ σχεδίου αὐτοῦ, ἐφ’ ὅσον θὰ ἐνέμενεν εἰς τὸ σύστημα τῆς ἐκκαθαρίσεως τῶν ὑπαλλήλων δι’ ὑποχρεωτικῆς γνωμοδοτήσεως τῶν ὑπαλληλικῶν συμβουλίων. Τὰ ὑπαλληλικὰ συμβούλια εἶναι ἀφ’ ἑαυτοῦ φανερὸν ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀναλάβουν τὸ βάρος αὐτό, διότι δὲν διαθέτουν οἱ ὑπάλληλοι τὴν ψυχικὴν πεῖραν καὶ τὴν ψυχολογικὴν ἀντοχὴν διὰ ν’ ἀναλάβουν τέτοιο τεράστιον ἔργον. Ἀφ’ ἑτέρου συλλογικῶς δρῶντες δὲν ἔχουν τὸ αἴσθημα τῆς εὐθύνης καὶ τέλος εἶναι δυνατὸν νὰ προβοῦν εἰς καταχρήσεις. Ἡ μεσολαβήσασα ἐμπειρία, μᾶς ἐδίδαξεν ὅτι οἱ ὑπάλληλοι συστηματικῶς ἀποφεύγουν μέχρι τοῦδε νὰ συντάξουν τὰς ἐκθέσεις των, διότι φοβοῦνται. Ἑπομένως, ἀπετέλεσε σφαλερὰν γραμμὴν τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος δὲν ἀπεδέχθη τὴν ἄποψιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ἠξίωσε τὴν διαγραφὴν τῆς ὑποχρεωτικῆς γνωμοδοτήσεως τῶν ὑπαλληλικῶν συμβουλίων, διότι ἐνόμισεν ἡ Ἐπιτροπὴ τότε ὅτι τὸ βάρος καὶ τὴν εὐθύνην τῆς ἐκκαθαρίσεως δέον νὰ φέρουν οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοί. Θέλω νὰ πιστεύω ὅτι ἡ ἐκ τῶν πραγμάτων δικαιωθεῖσα ἀντίληψίς μου αὕτη, δὲν ὀφείλεται εἰς τὴν δειλίαν τῶν Ὑπουργῶν, ὀφείλεται μόνον εἰς πλάνην τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ. Διέτρεξαν ἤδη τέσσαρες μῆνες καὶ ἐκκαθάρισις δὲν ἔγινεν. Οἱ ὑπάλληλοι οἱ ἀριστεροὶ ὀργανοῦνται, συνωμοτοῦν, πιέζουν τοὺς ἄλλους ὑπαλλήλους, καὶ ἡ κατάστασις εἰσέρχεται εἰς περισσότερον χαώδη φάσιν, ἀπὸ ἐκείνην, τὴν ὁποίαν παρέλαβεν ἡ Κυβέρνησις. Καὶ εὑρισκόμεθα εἰς τὰς ἀρχὰς τοῦ πέμπτου μηνὸς καὶ τὸ ἔργον τοῦτο ἔπρεπε νὰ εἶχε συντελεσθῆ ταχύτατα, καὶ ἴσως ἡ κατάστασις δὲν θὰ εἶχε φθάσει εἰς τὸ σημεῖον αὐτό. Διότι ἔχομεν δεδομένα ὅτι ἐγκληματίαι εἰδοποιοῦνται ἀπὸ μέσα ἀπὸ τὰς ὑπηρεσίας διὰ νὰ μὴ συλλαμβάνωνται. Ἐνῷ τὸ Κράτος ἔπρεπε ἀσφαλῶς νὰ εἶχε περισσότεραν δύναμιν διὰ νὰ ἐπιβάλῃ τὸ Κράτος τοῦ νόμου, ἐὰν ὑπῆρχε Κράτος. Ἑπομένως διὰ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ δι’ ἐμὲ προσωπικῶς, ἡ διατύπωσις εἶναι αὕτη, νὰ περιορισθῇ εἰς τοὺς δύο λόγους, εἰς τὴν συνεργασίαν μετὰ τῶν δοσιλόγων καὶ εἰς τὴν πρόκλησιν τοῦ κινήματος, νὰ διεξαχθῇ δὲ ἡ ἐκκαθάρισις ὑπ’ εὐθύνην τῶν κυρίων Ὑπουργῶν. Ἐὰν κανεὶς ἐκ τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν δειλιᾷ, δὲν δικαιολογεῖται. Δὲν εἶναι δυνατόν, δὲν εἶναι πολιτικῶς τίμιον νὰ μετακινήσωμεν τὸ βάρος τῆς πράξεως αὐτῆς ἐπὶ τῶν ὤμων τῶν ὑπαλλήλων. Τὸ βάρος τῆς εὐθύνης ἀνήκει εἰς τοὺς πολιτευομένους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἀγωνισθοῦν διὰ νὰ θεραπεύσουν τὴν κατάστασιν. Διὰ τοῦτο ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ εἰς τὴν τελευταίαν αὐτὴν ἐπεξεργασίαν τοῦ ψηφίσματος, ἐδέξατο προσθήκην κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ ἐκκαθάρισις θὰ γίνῃ μετὰ προηγουμένην ἁπλῶς γνωμοδότησιν τῆς Ἐπιτροπῆς τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Παρουσιάζεται ὅμως καὶ ἓν ἄλλο ἀκόμη κακόν. Κατὰ τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 7, ἂν δὲν ἀπατῶμαι τοῦ ψηφίσματος, οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ ἀπαντήσουν εἰς τεθὲν εἰς αὐτοὺς ἐρώτημα, νομίζω ἐντὸς 15 ἡμερῶν. Ἡ ὑπηρεσία στέλλει καὶ ἐρωτᾷ περὶ τῆς ὑποθέσεως τοῦ Α ἢ τοῦ Β ὑπαλλήλου, τὸ συμβούλιον εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ ἀπαντήσῃ ἐντὸς δέκα πέντε ἡμερῶν. Εἶναι ὅμως βέβαιον, ὅτι κανὲν ἐξ αὐτῶν τῶν συμβουλίων δὲν ἀπαντᾷ.

§96Χ. ΛΑΔΑΣ. Δὲν ἔγιναν ἀκόμη αἱ Ἐπιτροπαί.

§97Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. Ὑποθέτω ὅτι ἔγιναν.

§98Χ. ΛΑΔΑΣ. Δὲν ἔγιναν.

§99Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. Ἐνομίσαμεν, λοιπόν, σκόπιμον, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἐστάλη ἐρώτημα καὶ δὲν ἀπαντᾷ τὸ συμβούλιον, τότε ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς δέον νὰ προβαίνῃ καὶ ἄνευ γνωμοδοτήσεως εἰς τὴν κρίσιν, διότι ἐὰν ἐξαρτήσωμεν τὴν ἔκδοσιν τοῦ περὶ ἀπολύσεως διατάγματος ἐκ τῆς ἀπαντήσεως τῶν Συμβουλίων, εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι οὐδέποτε τὰ συμβούλια αὐτὰ θὰ ἀπαντήσουν. Καὶ τὸ ἔργον τῆς ἐκκαθαρίσεως καὶ πάλιν θὰ ματαιωθῇ, διότι ὅπως εἶπε καὶ ὁ κ. Λαδᾶς, οἱ ὑπάλληλοι κρατοῦν ἀσφαλῶς πισινὴν καὶ ἑπομένως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαρτήσωμεν τὸ ἐθνικὸν αὐτὸ ἔργον, τὸ ὁποῖον θὰ ἀποτελέσῃ ἔργον χρήσιμον δι’ οἱονδήποτε κόμμα, νὰ τὸ ἐξαρτήσωμεν, λέγω, ἀπὸ τὸ θάρρος τῶν πτωχῶν αὐτῶν ὑπαλλήλων. Κύριοι, περαίνων τὸν λόγον, ἤθελον νὰ ἐξάρω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ὅτι τὸ ἔργον τῆς ἐκκαθαρίσεως, εἶναι ἔργον ὑπερκομματικόν, εἶναι ἔργον ἐθνικόν, τὸ ὁποῖον θὰ καταστήσῃ δυνατὸν νὰ παύσουν αἱ δυνατότητες τῆς ἐκμεταλλεύσεως ἐκ μέρους τῶν κομμουνιστῶν, θὰ δώσῃ τὴν εὐκαιρίαν εἰς τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν, καὶ τὴν τιμήν, νὰ δημιουργήσῃ Κράτος ἐθνικόν, Κράτος εἰς τὸ ὁποῖον θὰ παραδώσῃ τὰ ὕψιστα ἐθνικὰ συμφέροντα, εἰς χεῖρας ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι πιστεύουν εἰς τὴν νέαν πνοήν, εἰς ἐκείνους ἐκ τῶν νέων οἱ ὁποῖοι ἔχυσαν τὸ αἷμα των, εἰς τοὺς ὁποίους ἀνήκει ὡς βραβεῖον ἡ κτῆσις τοῦ ὑπαλληλικοῦ ἀξιώματος. Εἶναι ἔργον ἐθνικὸν νὰ δημιουργήσῃ Κράτος, καὶ νὰ παραδώσῃ τὴν παραφυλακὴν τοῦ Κράτους αὐτοῦ εἰς ἐκείνους καὶ μόνον, οἱ ὁποῖοι πιστεύουν εἰς αὐτό.

§100ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἄς διακόψωμεν, κύριε Πρόεδρε, διὰ νὰ συνεχίσωμεν αὔριον.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ τὴν Βουλήν, νὰ ψηφισθοῦν τὰ ὑπ’ ἀριθ. 8 καὶ 9 νομοσχέδια, ἂν δὲν ὑπάρχῃ ἐπ’ αὐτῶν ἀντίρρησις, καὶ κατόπιν νὰ διακόψωμεν.

§102ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συνέχεια τῆς μόνης συζητήσεως ἐπὶ τοῦ σχεδίου ψηφίσματος «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπὸ στοιχεῖον Θʹ ψηφίσματος «περὶ ἐξυγιάνσεως τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν κλπ.». καὶ τῶν σχεδίων νόμων «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπὸ στοιχεῖον ΙΓʹ ψηφίσματος» καὶ «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Θʹ ψηφίσματος», ἀναβάλλεται. Αʹ συζήτησις κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τῶν ἁρμοδιοτήτων τοῦ Ὑφυπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν».

§104ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τῶν ἁρμοδιοτήτων τοῦ Ὑφυπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 28 Φεβρουαρίου 1946 ὑπ’ ἀριθ. 1028 Α. Ν. «περὶ καταργήσεως χωριστῶν δικαιωμάτων χορτονομῆς καὶ τροποποιήσεως αὐτοῦ».

§106ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 28 Φεβρουρίου 1946 ὑπ’ ἀριθ. 1028 Α. Ν. «περὶ καταργήσεως χωριστῶν δικαιωμάτων χορτονομῆς καὶ τροποποιήσεως αὐτοῦ». Κύριοι βουλευταί παρακαλῶ τὴν Βουλήν ὅπως μὲ ἐξουσιοδοτήσῃ καὶ ἐπικυρώσω ὑπ’ εὐθύνη μου τὰ πρακτικὰ τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως.

§108ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§110ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 5.30′ μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 9.30′ μ. μ.).