1946.07.22

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 48η

Δευτέρα 22 Ἰουλίου 1946.

Προεδρία Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 6.40′ μ.μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Δρόσος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΔΡΟΣΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Μ. Καροῦσος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Μ. ΚΑΡΟΥΣΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Χρ. Καραΐσκος καταθέτει ὑπόμνημα δι’ οὗ συνιστᾷ, ὅπως ληφθῶσι τὰ ἐνδεικνυόμενα νομοθετικὰ καὶ διοικητικὰ μέτρα ἵνα καταστῶσιν ἀκίνδυνοι διὰ τὸ μέλλον εἰς τὴν ἀσφάλειαν τοῦ Ἔθνους οἱ ἐγκατεστημένοι ἐν Ἑλλάδι Ἕλληνες εἰς τὴν ὑπηκοότητα ἀλλ’ ἀνήκοντες γενεαλογικῶς εἰς τὴν ἐθνικότητα τῶν κατακτησάντων τὴν Ἑλλάδα Βουλγάρων, Γερμανῶν, Ἰταλῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Ἠλίας Τσεριώνης καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν Ἐπιτροπῆς Ὑφασματεμπόρων Πύργου διαμαρτυρομένης κατὰ Νομάρχου των, δι’ ἀνάθεσιν διανομῆς ἱματισμοῦ μισθωτῶν καὶ συνταξιούχων εἰς πρόσωπα ἀρεσκείας του καὶ οὐχὶ εἰς τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ ὑφασματεμπόρους. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Β. Βογιατζῆς καταθέτει τηλεγράφημα δικαιούχων Καπνεργατῶν Σ. Π. 106 διαμαρτυρομένων δι’ ἀναγραφὴν εἰς Προϋπολογισμὸν 45 δισεκατ. δραχμῶν ὡς ἔκτακτον ἔσοδον ἐξ ἐκποιήσεως κρατικῶν καπνῶν. Ὁ αὐτὸς βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Β. Βογιατζῆς καταθέτει τηλεγράφημα Συλλόγου Ὑπαλλήλων καπνεμπορικῶν ἐπιχειρήσεων Καβάλας διαμαρτυρομένων κατὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 3601)8.2.46 κοινῆς ἀποφάσεως Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Ἐργασίας ὡς καὶ δι’ ἀναγραφὴν 45 δισεκατ. δραχμῶν ἐξ ἐκποιήσεως καπνῶν. Ἀνακοινοῦνται ἐπίσης αἱ κάτωθι ἀναφοραί, τηλεγραφήματα κλπ. ὀργανώσεων, ἰδιωτῶν κ.ἄ. Ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Ἐλασσόνος διὰ τηλεγραφήματός του ἀναφέρει ὅτι οἱ σταθμοὶ Χωροφυλακῆς Βερδικούσης–Καρυᾶς ἐπυρπολήθησαν ὑπὸ πολυμελῶν Κομμουνιστικῶν συμμοριῶν, ἐκ τῶν ἀνδρῶν πολλοὶ ἐφονεύθησαν, ἄλλοι ἀπήχθησαν καὶ ἄλλοι ἐτραυματίσθησαν σοβαρῶς καὶ ζητεῖ ἄμεσον ἐνίσχυσιν Χωροφυλακῆς καὶ λῆψιν εἰδικῶν μέτρων. Ἡ Ὁμοσπονδία Ἑλληνικῶν Νατευργατικῶν Ὀργανώσεων ζητεῖ ἀκύρωσιν Ν. Δ. «περὶ ἀπογραφῆς ναυτικῶν καὶ προστασίαν ἀνέργων ναυτικῶν». Ἡ Ἐθνικὴ Νεολαία Βορείου Ἠπείρου, διαμαρτύρεται διὰ διωγμοὺς ἀδελφῶν Βορειοηπειρωτῶν καὶ ζητεῖ λῆψιν μέτρων πρὸς κατάπαυσιν τούτων καὶ ἀπόδοσιν Β. Ἠπείρου. Ἐπιτροπὴ ἐκμισθωτῶν Λειβαδίων Ἁλμυροῦ ζητεῖ παράτασιν Νόμου 901)1946. Ὁ Σύνδεσμος πληγέντων αὐτοκινητιστῶν Ἰωαννίνων ζητεῖ ἀνάκλησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 14239)1946 ἀποφάσεως Ὑπουργοῦ Ἐφοδιασμοῦ, ἀπαγορευούσης μεταφορὰν ἐφοδίων UNRRA παρ’ αὐτῶν. Οἱ ὁδηγοὶ αὐτοκινήτων Θεσσαλονίκης ζητοῦν τροποποίησιν Ν. 1086, παραχώρησιν ἐκποιουμένων αὐτοκινήτων κλπ. Πληγέντες αὐτοκινητισταὶ Γορτυνίας καὶ Ἰωαννίνων ζητοῦν κατάργησιν τῆς Τ.Ε.Κ.Α. Ὁ λαὸς Λοκρίδος ἐπὶ τῇ ἀναγγελίᾳ ἑνώσεως Δωδεκανήσου μετὰ Μητρὸς Ἑλλάδος ὑποβάλλει συγχαρητήριον τηλεγράφημα εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Τὸ Συμβούλιον Σωματείου Καπνεργατῶν Δράμας ζητεῖ λῆψιν μέτρων δι’ ἐξασφάλισιν ἐργασίας ἐσοδείας 1945, ἐπιδότησιν ἀνέργων κλπ. Ὁ Πρόεδρος Συνεταιρισμοῦ Ἁγιᾶς Λαρίσης διαμαρτύρεται διὰ τὴν ὑποχρεωτικὴν συγκέντρωσιν σίτου καὶ τὸν καθορισμὸν τιμῆς. Ὁ Πρόεδρος Κοινότητος Καλαμακίου Ἀθηνῶν ζητεῖ μεταφορὰν τοῦ ἐν Καλαμακίῳ εὑρισκομένου Ἀγγλικοῦ Νεκροταφείου εἰς τοποθεσίαν Ἁγίου Κοσμᾶ. Οἱ κάτοικοι Ἐπανωμῆς Θεσσαλονίκης, ζητοῦν ἵδρυσιν ἡμιγυμνασίου. Ὁ Α. Κορωνάκης βομβόπληκτος ὑπάλληλος ἀγαθοεργῶν ἱδρυμάτων Κερκύρας, ζητεῖ χορήγησιν ἱματισμοῦ παρὰ τῆς ΟΥΝΡΡΑ. Τὸ Αʹ Ἐπαγγελματοβιοτεχνικὸν Συνέδριον Ἀνατολικῆς Μακεδονίας, Θράκης, Σερρῶν, Δράμας, Καβάλας, Ξάνθης, Κομοτινῆς, Ἀλεξανδρουπόλεως, Προσωτσάνης καὶ Ἐλευθερουπόλεως ζητεῖ ἄμεσον οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν, χορήγησιν πρώτων ὑλῶν ὑπὸ τῆς ΟΥΝΡΡΑ, ἱματισμοῦ κλπ. Ὁ Δικηγορικὸς Σύλλογος Καλαμῶν ζητεῖ ἐκκαθάρισιν εἰς τὴν τάξιν τῶν Δικηγόρων. Ἀντιπρόσωποι Καπνεργατικῶν Σωματείων Δράμας, Δοξάτου καὶ περιχώρων ζητοῦν ἀναγνώρισιν Σ. Π. 106, παραχώρησιν τοῦ 5% εἰς τὸ Ταμεῖον Τ.Α.Κ. κλπ. Ἡ Ἕνωσις Ξενοδόχων Ἀθηνῶν καὶ τὸ Βιοτεχνικὸν Ἐπιμελητήριον Πειραιῶς διαμαρτύρονται κατὰ τοῦ Ν. Δ. τῆς 7.5.46 «περὶ φορολογίας τῶν ξενοδοχείων καὶ ξενοδοχειακῆς πίστεως» καὶ ζητεῖ ἀναστολὴν αὐτῶν μέχρις ὅτου μελετηθῇ τοῦτο, λαμβανομένης ὑπ’ ὄψιν καὶ τῆς γνώμης των κλπ. Ὁ κ. Α. Ἀντωνόπουλος (Ὑπ. Οἰκονομικῶν) καταθέτει σχέδια νόμων 1) «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ ὁδοιπορικῶν ἐξόδων τῶν Δημοσίων πολιτικῶν ὑπαλλήλων διατάξεων» καὶ 2) «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 24 Ἀπριλίου 1946 Συμφωνίας πληρωμῶν μεταξὺ τῶν Κυβερνήσεων Ἑλλάδος καὶ Γαλλίας». Ὁ κ. Π. Χατζηπᾶνος (Ὑπ. Δικαιοσύνης) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ κωδικοποιήσεως τοῦ ἀπὸ 7 Μαΐου 1946 Νομ. Διατάγματος «περὶ κατεπειγούσης ρυθμίσεως ζητημάτων τινῶν ἀναφερομένων εἰς τὸ ἐνοικιοστάσιον καὶ τὴν διαδικασίαν τοῦ νόμου περὶ ἐξώσεως δυστροπούντων μισθωτῶν». Ὁ αὐτὸς Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης κ. Π. Χατζηπᾶνος καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ προσλήψεως ἡμερομισθίου προσωπικοῦ, πρὸς ἐκτέλεσιν ἔργων, ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Δικαιοσύνης». Ὁ κ. Π. Μαυρομιχάλης (Ὑπ. Ναυτικῶν) καταθέτει τὰ κάτωθι σχέδια νόμων: α) «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 3288)1944 «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τοὺς Ν. Δοκίμους» καὶ β) «περὶ τροποποιήσεως ἄρθρου 5 Α. Ν. 990)1946 «περὶ τροποποιήσεως τῶν ἄρθρων 7, 28 καὶ 64 τοῦ Α. Ν. 950)37 «περὶ καταστάσεως ἀξιωματικῶν Β. Ν. καὶ περὶ ὀργανικῶν ἀριθμῶν καὶ μονιμοποιήσεως ἀξιωματικῶν Χημικῶν Β. Ν.». Οἱ κ.κ. Α. Παπαδῆμος (Ὑπ. Παιδείας) καὶ Α. Ἀντωνόπουλος (Ὑπ. Οἰκονομικῶν) καταθέτουν σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ πρὸ τοῦ 1946 –47 οἰκον. ἔτη πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Θρησκευμάτων καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν οἰκεῖον προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ οἰκον. ἔτους 1946–47». Ὁ κ. Α. Παπαδῆμος (Ὑπ. τῆς Παιδείας), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ἱεροκηρύκων διατάξεων καὶ εἰς τὴν νῆσον Κρήτην καὶ περὶ τοῦ τρόπου διαθέσεως τῶν προσόδων τῆς Μοναστηριακῆς περιουσίας Κρήτης καὶ 2) «περὶ τῶν ἀποσπασμένων εἰς Β. Ἑλλάδα ὡς ἱεροκηρύκων, κληρικῶν καὶ περὶ τῶν ἐφημερίων τῶν Νεκροταφείων». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Καλλίας καταθέτει πρότασιν ψηφίσματος «περὶ βαρέων τινων παραπτωμάτων τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων κλπ. καὶ περὶ ἐκτάκτου διαδικασίας κρίσεως αὐτῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Φουσιάνης καταθέτει τὰς κάτωθι προτάσεις νόμων 1) «περὶ τῶν δικαιουμένων ἀποκλειστικῆς χρήσεως αὐτοκινήτου δαπάναις τοῦ Κράτους» καὶ 2) «Περὶ μέτρων τινῶν προστασίας τῶν θυμάτων ἐκ τῶν σφαγῶν τῶν Κομμουνιστῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Μπακόπουλος καταθέτει πρότασιν νόμου «περὶ ἀνεγέρσεως ἀνδριάντος εἰς τὸν Ἀντιστράτηγον Γεώργιον Τσόντον–Βάρδαν». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Μ. Σάπκας, Χ. Θηβαῖος, Φ. Μανουηλίδης, Π. Κανελλόπουλος, Π. Τσιμπιδᾶρος, Β. Βογιατζῆς, Δ. Χατζηγιάννης, Π. Γαρουφαλιᾶς, Θ. Τσάτσος καὶ Β. Σαγιᾶς καταθέτουν πρότασιν νόμου «περὶ ὑπολογισμοῦ τοῦ ἐφ’ ἅπαξ βοηθήματος πρὸς ἠσφαλισμένους εἰς Κλαδικὰ Ταμεῖα Αὐτασφαλείας». Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Θηβαῖος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναδιανομῆς ἀγροτικῶν κτημάτων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Κουλουμβάκης, Β. Κρίκος, Μ. Καρζῆς, Π. Λυκουρέζος, Α. Βαμβέτσος, Ξ. Ριζόπουλος, Λ. Λαμπριανίδης, Η. Λαγᾶκος, Π. Κατσώτας, Ν. Κρασαδάκης, Μ. Βολουδάκης, Θ. Τσάτσος, Η. Ζουμπουλάκης, Α. Φράγκος, Κ. Θεοφανόπουλος, Α. Μαυροειδῆς, Κ. Γουλῆς, Κ. Καλαμαρᾶς καὶ Γ. Μπακόπουλος καταθέτουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀνασυστάσεως καὶ ἀνασυγκροτήσεως τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Τύπου καὶ Πληροφοριῶν». Ἡ ἐπὶ τοῦ Ἐφοδιασμοῦ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τρόπου διαθέσεως τῶν ἐπὶ πλέον τῆς ὁριζομένης τιμῆς εἰσπραττομένων ἐκ διαθέσεως τῶν ἐφοδίων». Ἡ ἐπὶ τῶν Δημοσίων Ἔργων Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐργοληπτῶν δημοσίων ἔργων». Ἡ ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὰς κάτωθι ἐκθέσεις της 1) ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 11)11.5.46 Ν. Δ. «περὶ ἐπαναφορᾶς ἐν ἰσχύϊ διατάξεών τινων περὶ χρόνου ἀποστρατείας Ἀνωτάτων ἀξιωματικῶν ὅσον ἀφορᾷ τὸν στρατὸν ξηρᾶς» καὶ 2) ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 24.4.1946 Ν. Δ. «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ὀργάνωσιν καὶ τὰ στελέχη τοῦ στρατοῦ ξηρᾶς». Ἡ ἐπὶ τοῦ Συντάγματος Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου ψηφίσματος «περὶ ἐξυγιάνσεως τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων περὶ τελῶν δημοσίων θεαμάτων καὶ φορολογίας οἴνου».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ ἀπάντησίν μου πρὸς τὸν ἐνταῦθα ἐπιτετραμμένον τῆς Γαλλίας κ. Μ. Μερτρὰντ ντὲ λὰ Σαμολιέρ, ἔχουσαν οὕτω: «Κύριε Ἐπιτετραμμένε, Σήμερον ἀνεκοίνωσα εἰς τὴν Βουλὴν τὸ περιεχόμενον τῆς τόσον φιλικῆς ἐπιστολῆς σας τῆς 17 Ἰουλίου, τὴν ὁποίαν ἡ Βουλὴ μετ’ ἐνθουσιασμοῦ καὶ χειροκροτημάτων ἤκουσεν. Ἐλπίζει ἡ Ἑλληνικὴ Βουλή, ὅπως καὶ ὑμεῖς, ὅτι πράγματι ἡ μέλλουσα νὰ συνέλθῃ ἐν Παρισίοις Συνδιάσκεψις τῆς Εἰρήνης θὰ καταλήξῃ ἐπὶ ἀποφάσεως Γενικῆς Εἰρήνης, ἡ ὁποία θὰ ἐξασφαλίσῃ τὰς Πατρίδας μας καὶ θὰ τὰς δικαιώσῃ. Δεχθῆτε, παρακαλῶ, κ. Ἐπιτετραμμένε, τὰς εὐχαριστίας μου καὶ τὴν βεβαίωσιν τῆς ὅλως ἐξαιρέτου πρὸς Ὑμᾶς ὑπολήψεώς μου». Ὁ Πρόεδρος τῆς Δʹ Ἀναθεωρητικῆς Βουλῆς

τῶν Ἑλλήνων

Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ.

Ὁ κ. Θ. Μανέττας ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§6Θ. ΜΑΝΕΤΑΣ. Πρὸ δεκαπενθημέρου δι’ αἰτήσεώς μου ἐζήτησα τὴν κατάθεσιν ὡρισμένων ἐγγράφων ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν, τὰ ὁποῖα ὅμως μέχρι στιγμῆς δὲν κατετέθησαν. Παρακαλῶ ὅπως γίνουν αἱ δέουσαι ἐνέργειαι διὰ τὴν κατάθεσίν των.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Ὁ κ. Γ. Βασιλειάδης ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§8Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως παρακαλῶ ὅπως μοὶ ἐπιτραπῇ ν’ ἀπευθύνω πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, ὑπὸ τὴν ἰδιότητά του ὡς Ὑπουργοῦ τῶν Ναυτικῶν τὴν ἑξῆς ἐρώτησιν: Εἰς τὰς ἐφημερίδας, κατ’ αὐτὰς ἀνεγράφησαν εἰδήσεις περὶ μέτρων, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ ληφθοῦν εἰς τὸ Ναυτικὸν καὶ ἄλλαι μὲν ἐφημερίδες τὰ διαψεύδουν, ἄλλαι ὄχι. Ἤθελον νὰ σᾶς ἐρωτήσω, ἐὰν πράγματι πρόκειται νὰ ληφθοῦν τοιαῦτα μέτρα, θὰ τὰ παρουσιάσετε εἰς τὴν Βουλὴν ἐφ’ ὅσον συνεδριάζει ἢ ὅταν κλείσῃ ἡ Βουλὴ θὰ τὰ παρουσιάσετε ὡς Νομοθετικὰ Διατάγματα;

§9Π. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ (Ὑπ. Ἐνόπλων Δυν.). Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ περίπτωσις Νομοθετικῶν Διαταγμάτων, θὰ ἐμφανισθοῦν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς.

§10Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Πρὸς συζήτησιν καὶ ψήφισιν ἢ ἁπλῶς πρὸς κύρωσιν;

§11Π. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ (Ὑπ. Ἐνόπλων Δυν.). Πρὸς συζήτησιν καὶ ψήφισιν.

§12Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Ἐπειδὴ ἄλλως εἶχε συμβῆ εἰς τὸ παρελθόν.

§13Π. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ (Ὑπ. Ἐνόπλων Δυν.). Δὲν ὑπῆρχε Βουλὴ τότε, κύριε συνάδελφε.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Αἱ ὑπ’ ἀριθ. 61, 64, 65, 66, 67 καὶ 68 ἀναφοραὶ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως διαγράφονται, ὡς συγχωνευθεῖσαι μὲ τὰς συζητουμένας ἐπερωτήσεις ἐπὶ τῆς δημοσίας τάξεως καὶ τοῦ καπνικοῦ. (Συναινούσης τῆς Βουλῆς ἀναβάλλεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς τοῦ Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἐπιταλίου, λόγῳ ἀπουσίας τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ). Ὁ κ. Θ. Διακουμόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς Συλλόγου Καπνοπαραγωγῶν Ξάνθης καὶ περιφερείας ζητοῦντος παῦσιν χρηματοδοτήσεως Καπνεμπορίου, καθορισμὸν τιμῆς ἀσφαλείας εἰς ἰσοπλάσιον προπολεμικῆς κλπ.

§15Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Μετὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ Καπνικοῦ καὶ τὰς δηλώσεις τῶν κυρίων Ὑπουργῶν, νομίζω ὅτι περιττεύει ἡ συζήτησις ἀναφορᾶς, ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις διὰ τῶν ἀξιοτίμων Ὑπουργῶν υἱοθέτησε τὰς ἀπόψεις μας καὶ διὰ τὰ εὐγενῆ Καπνὰ τῆς Ξάνθης ἔθεσε πρὶμ ὅπως διὰ τὰ καπνὰ Α. Μακεδονίας καὶ Θράκης, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ συστήσῃ εἰς τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργούς, διότι ἔχει γίνει κάποια παρεξήγησις, εἶναι τοῦτο: Ἐθεωρήθη ὁ Νομὸς Ξάνθης ὡς σιτοπαραγωγικὸς Νομός, ἐνῷ εἶναι γνωστὸν ὅτι μόνον πέντε Κοινότητες τοῦ Νομοῦ εἶναι σιτοπαραγωγικαί, αἱ δὲ ἄλλαι εἴκοσι τέσσαρες ἔχουν καπνοκαλλιέργειαν. Παρακαλῶ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος ἔδειξε πάντοτε ἐνδιαφέρον διὰ τὴν περιφέρειαν Ξάνθης, νὰ συστήσῃ ὅπως τὸ ταχύτερον ληφθῶσι τὰ σχετικὰ μέτρα, διότι ὁλόκληρος ἡ περιφέρεια τοῦ Νομοῦ Ξάνθης εὑρίσκεται εἰς ἀπόγνωσιν.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Μαρσέλλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς κατοίκων Αἰγίνης, διαμαρτυρομένων δι’ ἀντικατάστασιν Δημάρχου Αἰγίνης διὰ ξένου προσώπου.

§17Δ. ΜΑΡΣΕΛΛΟΣ. Πρόκειται, κύριοι βουλευταί, περὶ τοῦ διορισθέντος δημάρχου Αἰγίνης, διὰ τὸν ὁποῖον ἐστάλησαν πλεῖστα τηλεγραφήματα ὀργανώσεων, ἀτόμων καὶ βιομηχάνων. Τὸ ζήτημα τοῦτο εἶναι συναφὲς μὲ ἕνα νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον ἐξήγειρεν ὅλην τὴν Βουλὴν καὶ τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τὸ τοπικιστικόν. Αἱ ἴδιαι διαμαρτυρίαι ὑποβάλλονται καὶ ἀπὸ τὴν Βόρειον Ἑλλάδα. Εἶναι γνωστὸν ὅτι ὁ διοριζόμενος δήμαρχος ἢ πρόεδρος κοινότητος δέον νὰ κατάγεται ἀπὸ τὴν περιφέρειαν ἐκείνην, εἰς τὴν ὁποίαν διορίζεται ἀσχέτως πολιτικοῦ φρονήματος, διότι καὶ εἰς τὴν Αἴγιναν ὑπάρχουν διάφορα κόμματα, τὰ ὁποῖα ἠμποροῦσαν νὰ ὑποδείξουν ἕνα πρόσωπον. Τὸ ἴδιον συμβαίνει καὶ εἰς τοὺς διαφόρους συνοικισμούς, ὅπου ὑπάρχουν τόσαι ἐξέχουσαι φυσιογνωμίαι. Εἰς τὴν Αἴγιναν, ἡ ὁποία ἔχει μίαν ἱστορίαν, ἠμποροῦσαν νὰ πάρουν ἕνα δημότην Αἰγίνης, ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος νὰ γνωρίζῃ τὰ πρόσωπα καὶ τὰ πράγματα, οὕτως ὥστε νὰ ἀντιπροσωπεύῃ ὁλόκληρον τὴν νῆσον, ἐνῷ ἔφεραν, ὅπως λέγεται, ἕνα ἄνθρωπον, καταγόμενον ἀπὸ τὴν Ἀλβανίαν καὶ τὸν διώρισαν Δήμαρχον. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν, διότι ἡ βάσις εἶναι νὰ διορίζεται Δήμαρχος ἢ Πρόεδρος Κοινότητος ἀπὸ τὴν περιφέρειαν, ἀσχέτως πολιτικοῦ φρονήματος, διότι οὗτος θὰ προσφέρῃ πολλὰς ὑπηρεσίας, πολὺ περισσοτέρας καὶ ἀπὸ τὸν κομματικὸν ἀκόμη παράγοντα.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Κιζάνης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§19Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Ἀτυχῶς ἀπουσιάζει ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐπειδὴ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν μετὰ στόμφου ἀξιωματικώτατα εἶπεν, ὅτι εἶναι δικαίωμα τῆς Κυβερνήσεως νὰ διορίζῃ Δημάρχους μετὰ τὰς ἐκλογὰς τῆς 31 Μαρτίου, οὐδεὶς ἀρνεῖται τὸ δικαίωμα αὐτὸ εἰς τὴν Κυβέρνησιν, μετὰ μάλιστα, τὸ κατὰ κόρον λεγόμενον ἐπιχείρημα τῆς λαοπροβλήτου. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡμεῖς διαμαρτυρόμεθα, διότι ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἐπεκάθησεν ἐπὶ τοῦ Δήμου Αἰγίνης ἑτεροδημότην, πρόσωπον δηλαδή, τὸ ὁποῖον ἐρροβόλησε ἐξ Ἀλβανίας καὶ ἦλθεν εἰς τὴν Αἴγιναν. Δὲν ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν του ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν οὔτε τὸ ψήφισμα τοῦ πανδήμου συλλαλητηρίου τῶν κατοίκων τῆς Αἰγίνης, οὔτε τὰς τηλεγραφικὰς διαμαρτυρίας πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν τῶν διαφόρων ὀργανώσεων, σωματείων κλπ. Ἡμεῖς δὲν ἔχομεν τίποτε ἄλλο νὰ εἴπωμεν. Ἀναμένομεν ὁ λαὸς τῆς Αἰγίνης νὰ πληρώσῃ τὴν Κυβέρνησιν μὲ τὸ ἴδιον τίμημα, μὲ τὸ ἴδιον νόμισμα, μὲ τὸ ὁποῖον ἐπλήρωσε καὶ ἤκουσεν ἡ Κυβέρνησις τὰς διαμαρτυρίας τοῦ λαοῦ τῆς Αἰγίνης.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Τζωρτζόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς του δι’ ἧς διαμαρτύρεται δι’ ἐνταθεῖσαν ἐν Ἠπείρῳ κομμουνιστικὴν δρᾶσιν καὶ ζητεῖ ἐνίσχυσιν Χωροφυλακῆς.

§21Γ. ΤΖΩΡΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ ἀξίωσις τῶν κατοίκων εἶναι νὰ πλαισιώσετε τὴν Χωροφυλακὴν μὲ ἱκανοὺς ἀξιωματικοὺς τῆς Χωροφυλακῆς, διότι ἡ Ἤπειρος, ἐκτὸς ὡρισμένων ἐξαιρέσεων, στερεῖται ἱκανῶν ἀξιωματικῶν καὶ συγχρόνως νὰ δώσετε τὰ μέσα εἰς τοὺς σταθμοὺς νὰ εἰδοποιοῦν πρὶν νὰ ὑποστοῦν τὰς ἐπιθέσεις.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ἀθανασίου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§23Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ. Θὰ παρεκάλουν τοὺς παραμεθορίους σταθμοὺς ἐν Ἠπείρῳ νὰ τοὺς ἐπανδρώσετε, διότι ἔχω τὴν πληροφορίαν ὅτι ὁ σταθμὸς Λεπτοκαρυᾶς, ὀλίγον ἀπέχων τῶν συνόρων, δὲν ἔχει συσταθεῖ εἰσέτι. Ἐπὶ πλέον οἱ ἄνδρες τῶν σταθμῶν Χωροφυλακῆς νὰ αὐξηθοῦν καθὼς καὶ τὰ στρατιωτικὰ φυλάκια, διότι ἀπὸ φυλάκιον εἰς φυλάκιον — βεβαίως δὲν εἶναι τῆς ἁρμοδιότητός σας, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Δημοσίας Τάξεως, ἀλλὰ ἔχει κἄποιαν σχέσιν μὲ τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν — μεσολαβεῖ ἀπόστασις τοιαύτη ὥστε νὰ δύνανται αἱ Ἀλβανικαὶ συμμορίαι νὰ εἰσέρχωνται ἐλευθέρως ἐντὸς τοῦ Ἑλληνικοῦ ἐδάφους. Ἐπὶ πλέον ὀρθὸν θὰ ἦτο νὰ ἀποκατασταθῇ τηλεφωνικὴ συγκοινωνία. Σήμερον ἀτυχῶς δὲν ὑπάρχει τηλεφωνικὴ ἐπικοινωνία οὐδεμία μὲ τὴν παραμεθόριον περιοχήν, μόλις δὲ προχθὲς ἔλαβε χώραν ἐπεισόδιον εἰς χωρίον εὑρισκόμενον κατέναντι τῆς Κερκύρας, συνελήφθησαν ἄτομα ἐπὶ ἑλληνικοῦ ἐδάφους ὑπὸ ἀλβανικῆς συμμορίας εἰσελθούσης εἰς βάθος τριῶν χιλιομέτρων ἐντὸς τοῦ ἑλληνικοῦ ἐδάφους, χωρὶς αἱ ἑλληνικαὶ ἀρχαὶ νὰ εἰδοποιηθῶσιν ἐγκαίρως. Καὶ τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὴν ἔλλειψιν τηλεφωνικῆς ἐπικοινωνίας. Ἐπίσης νὰ ἐπανδρωθοῦν ἀρκούντως οἱ ἀστυνομικοὶ σταθμοί, διὰ νὰ μὴ παρατηρῆται τὸ φαινόμενον, κατὰ τὸ ὁποῖον ἀστυνομικὸς σταθμάρχης μοῦ γράφει ὅτι ἔχει ἐπικηρυχθῆ ἀπὸ τοὺς Ἐαμίτας καὶ ζητεῖ νὰ μετατεθῇ. Εἶναι φυσικὸν ὁ ἄνθρωπος νὰ μὴ δύναται νὰ κοιμηθῇ, διότι δὲν αἰσθάνεται ἑαυτὸν ἀπολύτως ἀσφαλῆ.

§24Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Διὰ μὲν τὰ θέματα τὰ ἀφορῶντα τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίας Τάξεως παρέχω τὴν πληροφορίαν εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι τὰ σημειώνω σοβαρώτατα καὶ τὰ δύο. Ὅσον ἀφορᾷ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἀνήκουν εἰς τὴν ἁρμοδιότητα ἄλλων συναδέλφων θὰ ἐπικαλεσθῶ τὴν προσοχήν των καὶ ἔχω τὴν βεβαιότητα ὅτι θὰ θελήσουν νὰ κάμουν ὅ,τι μποροῦν.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας διὰ τὰς ἀνα-

φορὰς εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

μὲ θέμα τὴν συνέχισιν τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τὴν Δημοσίαν Ἀσφάλειαν.

§26Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν νὰ συζητήσωμεν τὴν συνέχειαν τῆς ἐπερωτήσεως τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας ἀλλὰ μὲ τὴν παράτασιν τῆς συζητήσεως αὐτῆς ὅπως καὶ μὲ τὴν παράτασιν τῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ Καπνικοῦ δὲν ἐγένετο τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ στερῆται ἡ Ἀντιπολίτευσις τοῦ δικαιώματος τοῦ ἐλέγχου, διότι κατὰ φαινόμενον πρωτοφανὲς εἰς τὴν Βουλήν, ὁμιλεῖ ὁλόκληρος ἡ Συμπολίτευσις διὰ τὴν Δημοσίαν Τάξιν. Οὕτω στερεῖται ἡ Ἀντιπολίτευσις τοῦ δικαιώματος τοῦ ἐλέγχου καὶ ἐὰν συνεχίσωμεν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον δὲν θὰ συζητηθῇ καμμία ἄλλη ἐπερώτησις. Θὰ παρεκάλουν νὰ τερματισθῇ ἀπόψε ὁπωσδήποτε ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας, ἡ ὁποία ἐξ ἄλλου ἔχει ἐκφυλισθῆ, διὰ νὰ χωρήσωμεν καὶ εἰς ἄλλας ἐπερωτήσεις πολλαὶ τῶν ὁποίων εἶναι σοβαρώταται.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατὰ τὴν προτελευταίαν συνεδρίασιν ἥτις εἶχε ἀντικείμενον Κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον ὑπεβλήθη πρότασις περὶ ὁρισμοῦ τοῦ χρόνου ἀγορεύσεως εἰς ἓν τέταρτον τῆς ὥρας, ἀλλ’ ἡ Βουλὴ δὲν ἀπεδέχθη, συνεπῶς πρέπει νὰ ὑποβληθῇ ἐκ νέου.

§28Ν. ΔΑΡΒΕΡΗΣ. Ὅπως καθήμεθα διὰ ψήφισιν νομοσχεδίων μέχρι τῆς 3ης πρωϊνῆς πρέπει νὰ καθήσωμεν καὶ διὰ ἐπερώτησιν ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν ὑπόστασιν τοῦ Κράτους μέχρι τῆς 10ης πρωϊνῆς.

§29Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Ὁπωσδήποτε νὰ τελειώσωμεν ἀπόψε τὴν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεως τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας.

§30Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Ἀπὸ μηνὸς καὶ πλέον ἔχομεν 2 ἐπερωτήσεις ἐκκρεμεῖς, μίαν τοῦ Καπνικοῦ καὶ μίαν τῆς Δημοσίας Τάξεως, αἱ ὁποῖαι ἀπασχολοῦν τὴν Βουλὴν διότι καὶ ἡ συμπολίτευσις ἀσκεῖ ἔλεγχον. Εἶναι ἀνάγκη νὰ τερματισθοῦν αἱ συζητήσεις αὐταί, νὰ τεθῇ τάξις εἰς τὰ ζητήματα αὐτὰ διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον δὲν καθίσταται ἐφικτὸς ὁ ὑπὸ τῆς ἀντιπολιτεύσεως Κοινοβουλευτικὸς ἔλεγχος κατὰ τῆς Κυβερνήσεως.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προτείνω εἰς τὴν Βουλὴν ὅπως δεχθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως ἐπὶ τῆς Δημοσίας Τάξεως συνεχισθῇ καὶ μετὰ τὴν διακοπὴν οὕτως ὥστε νὰ ἐξαντληθῇ καὶ περατωθῇ σήμερον.

§32ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Μαντούβαλος ἔχει τὸν λόγον.

§34Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐπὶ τῆς ὑποβληθείσης ἐπερωτήσεως ἐκ μέρους τοῦ στρατηγοῦ καὶ ἀρχηγοῦ τοῦ Ἐθνικοῦ Κόμματος Ἑλλάδος ἡ Βουλὴ κατηνάλωσε ἀρκετὰς συνεδριάσεις καὶ ἔπρεπε νὰ καταναλωθοῦν, διότι πρόκειται περὶ ζητήματος τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας ποὺ ἐνδιαφέρει ὁλόκληρον τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ἐνδιαφέρει τὴν ἡσυχίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ τοῦ τόπου. Τὸ ζήτημα αὐτὸ ἀνάγεται ὅπως γνωρίζομεν ὅλοι εἰς τὸ πολὺ ἀπώτερον παρελθὸν καὶ ἕλκει τὴν ἀρχήν του, ὅπως γνωρίζετε, ὑπὸ τὴν Μ. Ἀνατολήν, ἐσυνεχίσθη ὡς ἐδῶ μὲ τοὺς κατακτητάς, ἐσυνεχίσθη κατὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν, καὶ συνεχίζεται καὶ σήμερον ἐπὶ τῆς λαοπροβλήτου Κυβερνήσεως. Ἡμεῖς συζητοῦμεν μὲ λόγους ρητορικοὺς καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ κεραυνοβολοῦμεν τοὺς κομμουνιστάς, ἀλλὰ αὐτοὶ ἐπιτελοῦν τὸν προορισμόν των σύμφωνα μὲ τὰς ἐπιταγὰς τῶν ἐχθρῶν τῆς πατρίδος μας καὶ δὲν κάμουν τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ ἐξαφανίζουν ἀπὸ τὴν ζωὴν τοὺς καλοὺς καὶ τιμίους Ἕλληνας, νὰ συνεχίζουν τὸ Δεκεμβριανὸν κίνημα μὲ τὸν τρόπον ποὺ αὐτοὶ γνωρίζουν, ὠργανωμένοι μὲ ὅλα τὰ σύγχρονα μέσα. Ἤρχισαν ὅπως σᾶς εἶναι γνωστὸν μὲ τὰ κινήματα τῆς Μ. Ἀνατολῆς καὶ ἡ Ἑλλὰς μὲ τὰ κινήματα αὐτὰ ἔχασε τὴν πολεμικὴν της δόξαν καὶ αἴγλην. Ἐσυνέχισε κατόπιν ἐδῶ καὶ ἐδημιούργησαν τὸ Δεκεμβριανὸν κίνημα τὸ ὁποῖον δὲν θὰ ἐδημιουργεῖτο ἐὰν τὴν περίοδον ἐκείνην ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος ὁ ὁποῖος τότε ἦτο Πρωθυπουργός, εὐθὺς ἀμέσως ἅμα τῇ ἐκδηλώσει συνεκάλει Ὑπουργικὸν Συμβούλιον καὶ ἐντὸς τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἠχμαλώτιζε τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν κομμουνιστῶν. Εἶμαι βέβαιος ὅτι τὸ κίνημα δὲν θὰ ἐξερηγνύετο. Ἔγιναν τὰ γεγονότα ἐκεῖνα, γνωρίζετε τί ἐστοίχισαν εἰς τὴν πατρίδα μας εἰς ἀνθρώπινον ὑλικὸν καὶ εἰς καταστροφὰς ἀψύχου ὑλικοῦ. Τὸ κίνημα ἐκεῖνο εἶχε τόσας καταστροφὰς εἰς ἄψυχα καὶ ἔμψυχα, ποὺ δὲν εἶχαν οἱ τρεῖς μαζὶ κατακτηταί. Ἔρχεται κατόπιν ἡ Κυβέρνησις Πλαστήρα, καὶ ἐνῷ ἠδύνατο ὅταν ὁ ἐχθρὸς ὑπεχώρει ἀτάκτως ἀπὸ τὴν Κοκκινιά, νὰ τὸν καταδιώξῃ καὶ νὰ τὸν ἀφοπλίσῃ, περιωρίσθη νὰ διεξαγάγῃ διαπραγματεύσεις μὲ τὸν κλῆρον τῆς Κοκκινιᾶς, καὶ νὰ δώσῃ καιρὸν εἰς τοὺς ἀπαισίους ἐκείνους ἐγκληματίας νὰ συνεχίσουν ἀνενόχλητοι τὴν πορείαν των, διασχίζοντες ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα καὶ φθάνοντες εἰς ξένον ἔδαφος, καὶ ἀπὸ ἐκεῖ νὰ συνεχίσουν τὰ καταχθόνια σχέδιά των μὲ τοὺς ὑπούλους ἐχθροὺς τῆς Πατρίδος μας. Καὶ ὄχι μόνον αὐτὸ ἀλλ’ ἐπῆραν μαζί των καὶ ἀθώους ὁμήρους, ἐκ τῶν ὁποίων 6.000 εὑρίσκονται ἀκόμη εἰς τὸ Σερβικὸν ἔδαφος. Διέπραξε κατόπιν καὶ τὸ σοβαρώτερον ἐξ ὅλων, ὅπως ὅλοι γνωρίζομεν, τὴν συμφωνίαν τῆς Βάρκιζας. Ἔρχονται κατόπιν αἱ ἄλλαι Κυβερνήσεις καὶ ἐκδίδουν νόμους χαριστικοὺς διὰ νὰ μπορέσουν οἱ κύριοι αὐτοὶ μὲ τὰ αἱμοχαρῆ των στελέχη νὰ συνεχίσουν μέχρι σήμερον τὴν ἐξόντωσιν τῆς Ἑλληνικῆς φυλῆς. Ἔπρεπε νὰ τεθῇ ἕνα τέρμα, καὶ τὸ τέρμα αὐτὸ θὰ ἐτίθετο ἐὰν ὅλοι ὅσοι ἀποτελοῦν τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ἦσαν σύμφωνοι καὶ ὅπως εἶπεν ὁ στρατηγὸς Ζέρβας, ὁ ἐσωτερικὸς ἐχθρὸς δὲν καταπολεμεῖται μὲ ρητορίας καὶ δημοκοπίας. Εἶναι ἐξωπλισμένος μὲ τὰ σύγχρονα μέσα καὶ ἔχει πρωτοβουλίαν δράσεως. Κτυπᾶ ἐκεῖ ποὺ θέλει, μετακινεῖται ἐκεῖ ποὺ θέλει, ἔχει παντοῦ πληροφοριοδότας, πότε χτυπάει ἕνα σταθμὸν καὶ πότε ἕνα μεγαλύτερον σταθμόν. Καὶ ἔτσι συνεχίζονται καὶ τὰ θύματα καὶ ἡ δρᾶσις αὐτῶν τῶν ἐγκληματιῶν τῆς Πατρίδος μας. Εἶναι λοιπὸν σοβαρὸν τὸ ζήτημα τῆς ἐπερωτήσεως καὶ πρέπει ὅλοι νὰ σκεφθοῦμε — καὶ εἶμαι βέβαιος ὅταν τὸ Σῶμα εἶναι σύμφωνον καὶ δὲν ὑπάρχει ἐντὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς ὁ ὁποῖος νὰ ἐνισχύῃ ἠθικῶς τοὺς κακοὺς αὐτοὺς Ἕλληνας, ἀπὸ τῆς στιγμῆς αὐτῆς ὁ κουκουεδισμὸς θὰ χάσῃ τὰ νερὰ του. Διότι πρόκειται περὶ σπείρας δολοφόνων. Ἡ Βουλὴ ἡ σημερινὴ ἔχει ὑποχρέωσιν καὶ καθῆκον νὰ ἐνδιαφερθῇ περὶ αὐτοῦ, κύριε Ἀρχηγὲ τοῦ Δημοκρατικοῦ Συσιαλιστικοῦ Κόμματος. Ἐγὼ σᾶς ἀκούω μετὰ τῆς μεγαλυτέρας προσοχῆς ὅταν ὁμιλῆτε, ὑποθέτω δὲ ὅτι καὶ οἱ ἀρχηγοὶ ἔχουν καθῆκον νὰ ἀκούουν τοὺς βουλευτὰς ὅταν ὁμιλοῦν. Ἄλλως ἂς παραιτηθῶμεν τοῦ λόγου.

§35Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε συνάδελφε, ἔχετε δίκαιον.

§36Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, μετὰ λύπης μου βλέπω ὅτι δὲν ἔχομεν συναίσθησιν τῆς ἀποστολῆς μας καὶ λυποῦμαι διότι ἐκφράζομαι ἔτσι. Ἐγὼ κάθομαι σὰν Παναγία καὶ ἀκούω ὅλον τὸν κόσμον. Ἔχω δὲ τὴν ἀξίωσιν νὰ μὲ ἀκούουν οἱ συνάδελφοι καὶ νὰ μὲ διακόπτουν, ὅταν αὐτὰ ποὺ λέγω δὲν εἶναι εἰς τὴν πραγματικότητα. Ἐγὼ δὲν τὰ λέγω μόνον διὰ νὰ περνάῃ ἡ ὥρα, τὰ λέγω διότι ἔχω ἐντολὴν ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ἡ Κυβέρνησις, καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις, ἀλλὰ καὶ ἡ Βουλὴ ὁλόκληρος, ἔχουν ὑποχρέωσιν νὰ δώσουν τὰ χέρια καὶ νὰ σκεφθοῦν πατριωτικὰ μὲ τὸν νοῦν καὶ τὴν καρδιά τους πῶς θὰ καταπολεμήσουμε τὸν κουκουεδισμόν, ὄχι μὲ ρητορίας ἀλλὰ μὲ τὰ ἴδια μέσα. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ δώσῃ ἐντολὴν εἰς τὰ ὄργανά του, ἢ νὰ ἐπιτελέσουν τὸ καθῆκον τους ἢ νὰ παραιτηθοῦν ἀπὸ τὸ ἀξίωμα τὸ ὁποῖον ἔχουν. Ὁ Ἕλλην ἀξιωματικὸς ὁ ἔντιμος ἢ αὐτοκτονεῖ ἢ φεύγει ἀπὸ τὸ στράτευμα, ὅταν δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐπιτελέσῃ τὸ καθῆκον του.

§37Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Δὲν ἔχομε παράπονον ἀπὸ τοὺς ἀξιωματικούς.

§38Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Ὡρισμένα τῆς Ἀστυνομίας ὄχι μόνον δὲν ἐπιτελοῦν τὸ καθῆκον τους, ἀλλὰ καὶ συνεργάζονται μὲ τοὺς κομμουνιστάς. Κρατοῦν κατὰ τὸ δὴ λεγόμενον πισινή, μήπως ἔλθουν εἰς τὰ πράγματα καὶ κυττοῦν πῶς νὰ τοὺς διευκολύνουν, χωρὶς νὰ καταλαβαίνουν ὅτι συμβιβασμοὺς αὐτοὶ δὲν κάνουν μὲ κανέναν, διότι τέτοιες ἐντολὲς λαμβάνουν καὶ ἔχουν ὑποχρέωσι καὶ πληρώνονται διὰ νὰ ἐκτελοῦν τὰς ἐντολὰς αὐτάς. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δημ. Τάξεως, ὅταν τοῦ δίδεται εὐκαιρία νὰ δῇ ἢ τοῦ ἀναφέρονται περιστατικά, ὅτι ἀξιωματικοὶ διατασσόμενοι νὰ ἀναλάβουν τὴν διοίκησιν εἰς ὡρισμένην περιφέρειαν, ζητοῦν νὰ ξεφύγουν. Τότε χρειάζεται νὰ τοὺς δοθῇ ὁ χαρακτηρισμὸς ἐκεῖνος ὁ στρατιωτικὸς ποὺ δίδεται εἰς τὸν ἀξιωματικὸν ἐκεῖνον, ὅστις κατὰ τὴν κρίσιμον στιγμὴν τῆς Πατρίδος του ἀρνεῖται νὰ ἐπιτελέσῃ τὸ στρατιωτικόν του καθῆκον.

§39Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Τοιοῦτοι ἀξιωματικοὶ εἶναι μεμονωμένοι.

§40Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Ναί, ἀλλὰ ὑπάρχουν ἀξιωματικοὶ ἔστω καὶ μεμονωμένοι, οἱ ὁποῖοι ξεχνοῦν τὸ καθῆκον των. Δὲν λέγω διὰ τὴν ὁλότητα τῶν ἀξιωματικῶν τῆς Χωροφυλακῆς, οὔτε διὰ τὴν ὁλότητα τῶν ἀξιωματικῶν καὶ ὁπλιτῶν τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων. Τὰ Σώματα αὐτά, ὅπως γνωρίζομεν ὅλοι, ἔχουν τὰ θύματά των, ἀρκετά, καὶ μεταξὺ τῶν ἀξιωματικῶν καὶ τῶν ὁπλιτῶν. Ὁμιλῶ διὰ τοὺς ἀξιωματικοὺς ἐκείνους τοὺς ὡρισμένους, ἴσως ὀλίγους, ἐλαχιστοτάτους, ἀλλὰ ἐκεῖνοι οἱ ἐλαχιστότατοι εἶναι....

§41Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ὄχι ἐλαχιστότατοι, ἀλλὰ ἐλάχιστοι.

§42Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Κύριε Κουλουμβάκη, μπορεῖ νὰ εἶναι ἐλαχιστότατοι, μπορεῖ νὰ εἶναι καὶ ἐλάχιστοι. Κύριοι βουλευταί, δὲν θέλω περισσότερον νὰ σᾶς ἀπασχολήσω, ἀλλὰ σήμερον, ὅπως γνωρίζετε ὅλοι σας, παίζεται ἡ τύχη τῆς Πατρίδος μας. Καὶ ἐσωτερικῶς, ἂν ἐπικρατήσῃ ὁ Κομμουνισμὸς ἡ Ἑλλὰς θὰ μεταβληθῇ εἰς ἐρείπια, ἀλλὰ καὶ ἐξωτερικῶς εἶναι τέτοια ἡ στιγμὴ ποὺ πρέπει νὰ τὴν προσέξωμεν ὅλοι μας. Καὶ γνωρίζομεν ὅλοι, ποίαν ἐπίδρασιν καὶ ἀπήχησιν ἔχει ἡ ἀσφάλεια τῆς Χώρας, ὅταν μάλιστα δυσφημῆται ἀπὸ τοὺς κυρίους αὐτοὺς εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ποίαν ἐπίδρασιν ἔχει ἡ δυσφήμησις αὐτὴ ἐπὶ τῶν τυχῶν τῆς Πατρίδος μας ὅταν μάλιστα πρόκειται μετ’ ὀλίγας ἡμέρας, εἰς τὸ συνέδριον τῆς Εἰρήνης, νὰ κριθοῦν οἱ τύχαι τῆς Ἑλλάδος. (Χειροκροτήματα).

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι ὑπάρχει πρότασις περιορισμοῦ τῶν ὁμιλιῶν εἰς ¼ τῆς ὥρας.

§44Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον κατὰ τῆς προτάσεως. Ἀντιλέγω κατὰ τῆς προτάσεως αὐτῆς, διότι τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἀπησχόλησεν ἐπὶ ἑβδομάδας τὴν Βουλήν, δὲν εἶναι ἁπλῆ παρονυχίς, εἶναι ἕνα ζήτημα οὐσιαστικόν, εἶναι τὸ πρωταρχικὸν ζήτημα τὸ ὁποῖον ἔχει καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Βουλή. Εἶναι τὸ Α καὶ τὸ Ω καὶ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Βουλῆς. Ἂν δὲν ἔχωμεν Δημοσίαν Ἀσφάλειαν, κ. Πρόεδρε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀσχοληθῶμεν μὲ τίποτα ἄλλο. Οὔτε τὰ ζητήματα τῆς Οἰκονομικῆς ἀνασυγκροτήσεως τῆς Χώρας, οὔτε τὰ ζητήματα τῶν ἐθνικῶν μας διεκδικήσεων, οὔτε κανένα ἄλλο ζήτημα ἠμπορεῖ νὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ, ἂν δὲν ὑπάρχῃ Δημοσία Ἀσφάλεια. Λοιπόν, κ. Πρόεδρε, ἐπιμένω νὰ μὴ περιορισθῇ ὁ χρόνος, διότι ἂν περιορισθῇ ὁ χρόνος τῶν ρητόρων εἰς ἕνα τέταρτον, εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐξιστορήσουν τὰ πράγματα τὰ ὁποῖα ἔχουν νὰ εἴπουν ἐπὶ τοῦ κεφαλαιώδους αὐτοῦ, τοῦ πρωταρχικοῦ αὐτοῦ ζητήματος, τοῦ ζητήματος τῆς ὑπάρξεως τῆς Χώρας μας, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὸ ζήτημα τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὴν Βουλὴν — καὶ νομίζω ὅτι διερμηνεύω τὰ αἰσθήματά της — νὰ ἀπορρίψῃ αὐτὴν τὴν πρότασιν καὶ νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ συζήτησις, διὰ νὰ διαφωτισθῇ καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ τῆς τόσον τραγικῆς καταστάσεως, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται ἡ Δημοσία Ἀσφάλεια.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Δὲν ἠκούσθη).

§46Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁμιλοῦν οἱ ἀριθμοί. Ἔχομεν ἐγγεγραμμένους 60. Ἑξῆντα τέταρτα θὰ πῇ 15 ὧρες. Πόσες ἡμέρες πρόκειται ἡ Βουλὴ νὰ ἐξακολουθήσῃ; Θέλομεν νὰ τερματίσωμεν τὴν συζήτησιν, μὲ κάποιαν ἀξιοπρέπειαν, διὰ νὰ ὑπάρχῃ καὶ κάποιο ἀποτέλεσμα; Πρέπει νὰ συντελέσωμεν ὅλοι, εἰς τὸ νὰ τερματισθῇ ἡ συζήτησις κατὰ ἕνα τρόπον, ὥστε νὰ προκύψῃ ἕνα ἀποτέλεσμα. Δὲν θέλομεν ἡμεῖς νὰ τερματίσωμεν τὴν συζήτησιν, ἀλλὰ τὸ ζήτημα εἶναι, θέλομεν νὰ τερματισθῇ ἡ συζήτησις; Ἂν θέλωμεν νὰ τερματισθῇ ἡ συζήτησις, εἶναι 60 ὁμιληταί, ἐπὶ ἕνα τέταρτον εἶναι 15 ὧρες. Πόσες ἡμέρες ἀκόμη θὰ ἔχωμεν Κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον; Πῶς θὰ τερματισθῇ ἡ συζήτησις;

§47Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὰ λεχθέντα περὶ ἀξιοπρεπείας τοῦ Σώματος δὲν ἔχουν καμμίαν θέσιν, διότι τὸ Σῶμα ἔχει ὅλην του τὴν ἀξιοπρέπειαν καὶ κρίνει τὰ ζητήματα ὅπως πρέπει νὰ τὰ κρίνῃ. Τὸ ζήτημα τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας σᾶς εἶπον ποίαν κολοσσιαίαν σημασίαν ἔχει. Ἐγώ, ὁ ὁποῖος εἶμαι ἐγγεγραμμένος, παραιτοῦμαι νὰ ὁμιλήσω, ἀλλὰ δὲν θέλω περιορισμὸν εἰς τοὺς ρήτορας ἐπὶ ἑνὸς τοιούτου ζητήματος. Νὰ μείνουν 5 ρήτορες, 3 ρήτορες, ἀλλὰ νὰ ὁμιλήσουν ἐφ’ ὅσον θέλουν. Ὁμιλία ἀπὸ κλεψύδρας ἐπὶ ἑνὸς τοιούτου ζητήματος, αὐτὸ καὶ μόνον, μειώνει τὴν ἀξιοπρέπειαν τοῦ Σώματος.

§48Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Εἶναι 60 καὶ ὄχι 3 οἱ ρήτορες.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δι’ ἀνατάσεως, δέχεται τὴν πρότασιν; Οἱ δεχόμενοι τὴν πρότασιν, παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσι.

§50Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν νομίζω ὅτι ἡ Δημοσία Τάξις θὰ ἀποκατασταθῇ μὲ τὶς πολυλογίες εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Νομίζω ὅτι τὰ πράγματα εἶναι ξεκαθαρισμένα. Πρέπει νὰ εἴμεθα σύντομοι, ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐξαγγείλῃ τὰ μέτρα της, καὶ ἡ τάξις θὰ ἀποκατασταθῇ παρὰ τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὄχι μὲ τὰς συζητήσεις ἐδῶ.

§51Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, δύο λέξεις. Ἡ συνήθεια τῶν Κοινοβουλευτικῶν ἐργασιῶν εἶναι, ὅτι αἱ Συμπολιτεύσεις ἐπιδιώκουν συντόμευσιν τῶν λόγων καὶ τάξιν, καὶ αἱ Ἀντιπολιτεύσεις ἐπιμένουν εἰς ἀτέρμονας λόγους καὶ δημιουργοῦν συνήθως ἀταξίας. Περιέργως καὶ ἀντιθέτως πρὸς παλαιὰν παράδοσιν, ἡ Ἀντιπολίτευσις σήμερον ἐπιμένει καὶ εἰς τὴν συντόμευσιν καὶ εἰς τὴν τάξιν.

§52Σ. ΓΟΝΑΤΑΣ (Προεδρεύων Κυβερν.). Εἶναι ὀλίγον περίεργοι αἱ αἰτιάσεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, θελούσης νὰ κανονίσῃ τὰς ἐργασίας τῆς Βουλῆς διὰ τοῦ περιορισμοῦ τῆς ἐλευθερίας τοῦ λόγου. Ὁ κ. Μανουηλίδης ἕνα τέτοιο πρᾶγμα ἐπεζήτησεν. Δὲν νομίζω ὅτι οὔτε ἡ Βουλὴ θὰ ἀπεδέχετο, οὔτε τὸ Προεδρεῖον νὰ κάμῃ κἄτι ἀντίθετον πρὸς τὰ Κοινοβουλευτικὰ ἔθιμα. Ἀφ’ ἑτέρου, τὸ ὅτι ἡ Κυβέρνησις μὴ ἀποδίδουσα κομματικὴν χροιὰν εἰς ζήτημα τόσον μεγάλης σημασίας, ἔχει ἀφήσει ἐπίσης καὶ τοὺς φίλους της νὰ λάβουν μέρος εἰς τὴν συζήτησιν, ὄχι ἀπὸ πνεύματος ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλὰ ἀπὸ πνεύματος διαφωτίσεως. Ἑπομένως, δὲν βλέπω ποῦ ἔγκειται αὐτὴ ἡ δυσφορία. Δὲν ἠκούσθη καὶ οὐδεμία ἄλλη πρότασις, διὰ τῆς ὁποίας θὰ ἠμποροῦσε νὰ τερματισθῇ ἡ συζήτησις ἀμέσως.

§53Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δύο λέξεις. Ὁ κ. Παπανδρέου προέτεινεν, ὅτι θέλει νὰ βοηθήσῃ τὸ ἔργον τῆς Κυβερνήσεως, καὶ ὅτι τὸ σύνηθες εἶναι ἡ μὲν Ἀντιπολίτευσις νὰ ζητῇ παράτασιν τῶν συζητήσεων, καὶ ἡ Κυβέρνησις συντόμευσιν. Ἀλλὰ ὁ κ. Παπανδρέου, ἐπειδὴ ἀπουσίαζεν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, δὲν ἔχει πλήρη γνῶσιν τῆς τραγικότητος τῆς καταστάσεως τῆς Ἑλλάδος, ἀπὸ ἀπόψεως Δημοσίας Ἀσφαλείας. Ἄν εἶχε, ἔστω καὶ ἀμυδρὰν γνῶσιν, δὲν θὰ ἔλεγε νὰ συντομευθῇ ὁ χρόνος, ἀλλὰ νὰ παραταθῇ. Διότι τὸ ζήτημα αὐτὸ ἀνὰ πᾶσαν ἡμέραν οὔτε τὴν ἐπικαιρότητά του, οὔτε τὴν ὀξύτητά του χάνει. Ἐὰν ὁ κ. Παπανδρέου ἦτο ἐδῶ, καὶ ἤκουε τὸν Γραμματέα τῆς Βουλῆς καθ’ ἑκάστην, ὅταν ἀναγινώσκῃ τὰ τηλεγραφήματα καὶ τὰς ἀναφορὰς ὅτι δὲν ἔχουν ἄλλο περιεχόμενον παρὰ τὴν Δημοσίαν Ἀσφάλειαν τῆς Χώρας, φρονῶ, ὅτι ὁ κ. Παπανδρέου, ὁ ὁποῖος εἶχε τὸ ἀτύχημα εἰς τὰ Δεκεμβριανά, δὲν θὰ ἔλεγε σήμερον ὅτι πρέπει νὰ συντομευθῇ ὁ χρόνος. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι δὲν ζητεῖ τὴν συντόμευσιν δι’ ἄλλον τινὰ λόγον, ἀλλὰ διότι δὲν εἶναι γνώστης τῆς καταστάσεως εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται ἡ Χώρα μας. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἡ Χώρα μας εὑρίσκεται εἰς τὰς παραμονὰς τοῦ Δεκεμβρίου, ὅταν αὐτὸς ἦτο Κυβερνήτης της.

§54Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις ἡ ὁποία διευθύνει τὰς ἐργασίας τῆς πλειοψηφίας προτιμᾷ τὰς ἀτέρμονας συζητήσεις τῶν 60 ρητόρων, χωρὶς χρονικὸν περιορισμόν, οὐδεὶς δύναται νὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν. Ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ ἐναρμονίσῃ αὐτὴν τὴν ἀπόφασιν μὲ τὴν ἄλλην ἀνάγκην, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς νὰ παραταθοῦν ἐπ’ ἀόριστον, ὅτι ἐντὸς συντόμου χρόνου, μιᾶς ἑβδομάδος ἀπὸ τὴν σημερινὴν ἡμέραν, ἀρχίζουν αἱ ἐργασίαι τῆς διασκέψεως τῆς Εἰρήνης, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπικαλεῖται εἰς τὴν Ἀντιπροσωπείαν ὅλους τοὺς ἡγέτας τῶν Κομμάτων τῆς Βουλῆς καὶ ὅτι ἑπομένως ἂν εἶναι συνεπὴς πρὸς τὴν γενικήν της γραμμὴν θὰ ὤφειλε ἐντὸς αὐτῆς τῆς ἑβδομάδος νὰ δημιουργήσῃ τοιαύτην λειτουργίαν τῆς Βουλῆς, ὥστε τὸ ἔργον τοῦ ἐλέγχου κατ’ ἐξοχὴν ἐπὶ τοῦ συνόλου τῶν θεμάτων νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ εὐοδωθῇ. Κατὰ τὸν τρόπον τὸν ὁποῖον συνιστᾷ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, πρόκειται νὰ παρέλθῃ ὁλόκληρος ἡ ἑβδομὰς μὲ λόγους ὀλίγων μόνον ρητόρων ὥστε νὰ καταστῇ ἀδύνατον τὸ πέρας τῆς συζητήσεως τὸ ὁποῖον ἐν τούτοις, διὰ νὰ ἀπαντήσω εἰς τοὺς προηγουμένους ρήτορας εἶναι ἀπαραίτητον. Πιστεύω ὅτι δὲν ὑπάρχει θέμα σοβαρὸν τὸ ὁποῖον δὲν δύναται νὰ ἐξαντληθῇ ἐντὸς τοῦ τετάρτου τῆς ὥρας. Εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος ὅτι ἡ Χώρα εὑρίσκεται εἰς ὥραν κρίσιμον λόγῳ τῆς Δημοσίας Τάξεως. Μὲ τὴν εὐκαιρίαν αὐτὴν δηλῶ ὅτι ἡμεῖς εἴμεθα παραστάται τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς ἀνταρσίας. Δὲν ὑπάρχει ἀντιπολίτευσις ἐκ μέρους ἡμῶν ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως ὅταν πρόκειται ἐναντίον τῶν συμμοριῶν, ἐναντίον τῆς ἀνταρσίας, ἐναντίον τῶν ἀντεθνικῶν κινημάτων, νὰ ὑψωθῇ ὁ νόμος καὶ νὰ ἐπιβληθῇ ἡ τάξις. Ἀλλὰ ὅταν αὐτὸ εἶναι τὸ συμπέρασμα, τὸ ὁποῖον μποροῦμε προκαταβολικῶς νὰ συνοψίσωμεν, δὲν γνωρίζω εἰς τί σήμερον ὀφείλονται αἱ ἀτέρμονες συζητήσεις. Ἡμεῖς προσφέρομεν ἀνεπιφύλακτον συνδρομὴν καὶ ἡ Κυβέρνησις καλεῖται νὰ προσφέρῃ τὰ ἔργα τὰ ὁποῖα ὁδηγοῦν εἰς τὴν πλήρη ἐπιβολὴν τῆς τάξεως, εἰς τὴν προστασίαν τοῦ Ἔθνους καὶ τοῦ λαοῦ μας. Συνοψίζοντες εἰς αὐτὴν τὴν σύστασιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν τὰς ἀπόψεις μας ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς Δημοσίας Τάξεως, δὲν εὑρίσκομεν οὐδένα λόγον νὰ δοθῇ συνέχεια εἰς ἀτέρμονας συζητήσεις. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα).

§55Σ. ΓΟΝΑΤΑΣ (Προεδρεύων Κυβερν.). Εἰς τὸ ὅτι αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς δὲν θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ παραταθοῦν πέραν τῆς ἑβδομάδος, νομίζω ὅτι εἴμεθα σύμφωνοι. Ἀλλὰ κατὰ τὸ διάστημα αὐτό, τὴν Βουλὴν ἰδίως ἀφορᾶ τὸ νομοθετικὸν ἔργον τὸ ὁποῖον θὰ μπορέσῃ νὰ διεξαγάγῃ καὶ τὸ ὁποῖον θὰ ἠθέλαμεν νὰ εἶναι ὅσον τὸ δυνατὸν πλέον καρποφόρον. Αὐτὸ δὲν παρακωλύεται ἀπὸ τὰς ἡμέρας τοῦ ἐλέγχου τοῦ ὁποίου δὲν παρατεῖται ἡ Ἀντιπολίτευσις. Ἄν τὰ θέματα ἐλέγχου εἶναι σοβαρώτερα ἀπὸ τὸ θέμα τῆς Δημοσίας Τάξεως, αὐτὸ ἐναπόκειται εἰς τὴν Βουλήν. Δὲν θὰ ἤθελεν ἡ Κυβέρνησις κυριαρχικῶς νὰ ὁρίσῃ ἄλλα θέματα σοβαρώτερα.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν περιορισμοῦ τῆς ὥρας ὁμιλίας, παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ν. Καράμπελας.

§57Ν. ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπεράνω ὅλων τῶν θεμάτων εἶναι γνωστὸν εἰς ὅλους μας καὶ οὐδεὶς δύναται νὰ τὸ ἀμφισβητήσῃ, ὅτι σήμερον εὑρίσκεται τὸ ζήτημα τῆς Δημοσίας Τάξεως. Ἄνευ Δημοσίας Τάξεως δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ Κράτος, νὰ λέγεται Κράτος εὐνομούμενον. Ἄν δὲν ἐξασφαλισθῇ ἡ Δημοσία Τάξις δὲν δυνάμεθα οὔτε εἰς τὸ συνέδριον τῆς Εἰρήνης νὰ ἐμφανισθῶμεν ὡς Κράτος καὶ νὰ διεκδικήσωμεν δικαιώματα ὡς Κράτος συγκροτημένον. Καὶ ἐφ’ ὅσον αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι ὅλοι ἀνεξαρτήτως χρόνου, διότι ὁ χρόνος περιορίζεται κάπως περιέργως καὶ εἰς ὡρισμένα θέματα καὶ ἀφοῦ ὁμιλήσουν ὡρισμένοι ἄλλοι ρήτορες, νὰ ἀσχοληθῶμεν μὲ τὸ θέμα αὐτό. Ἐν τούτοις ἡμεῖς πειθαρχοῦμεν καὶ θὰ τηρήσωμεν τὴν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς. Τὸ ζήτημα τῆς Δημοσίας Τάξεως πρέπει ν’ ἀπασχολήσῃ καὶ ἡμᾶς, διότι ἀπασχολεῖ ὁλόκληρον τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ ἂν ἡμεῖς οἱ ἐκλεκτοί, οἱ ἐντολοδόχοι του δὲν αἰσθανθῶμεν τὴν πραγματικότητα ἡ ὁποία ὑπάρχει καὶ βοᾶ ἔξωθι τῆς Βουλῆς, αὐτὸ θὰ εἶναι εἰς βάρος ὄχι μόνον ἡμῶν ὡς ἀτόμων καὶ βουλευτῶν, ἀλλὰ εἰς βάρος αὐτοῦ τούτου τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ καθεστῶτος τοῦ ὁποίου ἡμεῖς εἴμεθα φρουροί. Εἶμαι ὑποχρεωμένος ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ Νομοῦ Λακωνίας, ὁ ὁποῖος σήμερον δοκιμάζεται ὅσον οὐδεὶς ἄλλος Νομὸς τῆς Πελοποννήσου, νὰ εἴπω ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ὡρισμένα πράγματα διότι ὁ Νομὸς Λακωνίας, ὡς γνωστόν, εἶναι τὸ νευραλγικὸν σημεῖον τῆς Πελοποννήσου, εἶναι τὸ ὁρμητήριον τῶν ἀναρχικῶν, ἀπὸ τὸ ὁποῖον ὁρμῶνται διὰ νὰ διαταράσσουν τὴν τάξιν καὶ νὰ κυριαρχήσουν εἰς τὴν ὕπαιθρον ὁλοκλήρου τῆς Πελοποννήσου. Τὴν τακτικὴν αὐτὴν ἡμεῖς οἱ ὁποῖοι ἠγωνίσθημεν κατὰ τῶν κομμουνιστῶν ἀπὸ τοῦ 1942, ἐγνωρίσαμεν καὶ δι’ αὐτὸ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου νὰ εἴπωμεν ὡρισμένα πράγματα τὰ ὁποῖα ἔχομεν τὴν ἀπαίτησιν νὰ προσέξῃ ἰδιαιτέρως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως, διότι ὁ Νομὸς Λακωνίας εἶναι ἡ βάσις τῆς ἀσφαλείας τῆς Πελοποννήσου.

§58ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐπερώτησιν κάνετε;

§59Ν. ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ. Κύριε συνάδελφε, ἀναπτύσσω τὰς ἀπόψεις μου διὰ τὴν κατάστασιν τοῦ Νομοῦ μας. Εἰς τὸν Νομὸν Λακωνίας δροῦν σήμερον 19 συμμορίαι κομμουνιστῶν. Ἡ σπουδαιοτέρα τούτων εἶναι ἡ ὑπὸ τὸν ἀρχηγὸν τῆς ΟΠΛΑ αἱμοσταγῆ κακοῦργον Λ. Πετροπουλάκην, ἀποτελουμένη ἐκ 17 μελῶν ἄρτια ἐξωπλισμένων. Ἕκαστος συμμορίτης ἔχει αὐτόματον ὅπλον καὶ πολυβόλον τσεχικὸν ἢ γαλλικόν. Αὐτοὶ ἐδολοφόνησαν ἕνα ἐκλεκτὸν πολίτην Τζανετουλᾶκον, ἔξωθι τοῦ Γυθείου, τρομοκρατεῖ ὁλόκληρον τὴν ὕπαιθρον καὶ πρέπει νὰ γνωρίζετε ὅτι εἰς ὁλόκληρον τὴν περιφέρειαν δὲν ὑπάρχει οὐδὲ εἷς χωροφύλαξ. Εἴς τινα χωρία ὑπάρχουν σταθμοὶ χωροφυλακῆς ἀποτελούμενοι ἀπὸ 3 χωροφύλακας οἱ ὁποῖοι διατελοῦν ὑπὸ τὸν τρόμον μήπως κατέλθουν οἱ συμμορῖται καὶ τοὺς σφάξουν. Ἄλλη συμμορία εἶναι ἡ δρῶσα εἰς τὴν περιφέρειαν μεταξὺ Γυθείου καὶ Ταράτσης ὑπὸ τὸν αἱμοσταγῆ κακοῦργον Κωνστανταρᾶκον. Αὐτὴ ἐδολοφόνησε πλείστους πολίτας καὶ πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἐκτύπησε τὸ αὐτοκίνητον τῆς Χωροφυλακῆς τὸ ὁποῖον μετέβαινε ἀπὸ τὰς Κροκέας εἰς Πέτραν. Ἐφονεύθη εἷς πολίτης Κυριακᾶκος ὀνόματι, ἐτραυματίσθησαν ἄλλοι πολῖται καὶ τρεῖς χωροφύλακες. Κατ’ οὐσίαν ἔχει διακοπῆ ἡ ἐλευθέρα συγκοινωνία ἀπὸ Γυθείου εἰς Σπάρτην, διότι οἱ κάτοικοι τρομοκρατούμενοι ἀποφεύγουν νὰ ταξιδεύουν διὰ ξηρᾶς. Ἄλλη συμμορία εἶναι ὑπὸ τὸν αἱμοσταγῆ κακοῦργον Λιάτσην, ὁ ὁποῖος δρᾷ εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ Πάρνωνος καὶ κυριαρχεῖ τῆς ὀρεινῆς περιφερείας πρὸς τὴν Κυνουρίαν. Σᾶς ἀναφέρω ὅτι ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Ἁγίου Βασιλείου ἐκλήθη νὰ δικασθῇ ἐνώπιον Λαϊκοῦ Δικαστηρίου καὶ μόλις κατώρθωσε νὰ διαφύγῃ εἰς Σπάρτην. Ἡ συμμορία αὐτὴ κατὰ τὸ διάστημα τῆς Λαοκρατίας ἔχει δολοφονήσει περὶ τὰς 2.500 ἀνθρώπων κατὰ τρόπον ἀπαίσιον. Λόγῳ ὅμως τοῦ ὀρεινοῦ τοῦ ἐδάφους δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καταδιωχθῇ διότι τὰ ἀποσπάσματα μεταβαίνουν ἀπὸ καιροῦ εἰς καιρόν, ὁπότε ἀποσύρονται καὶ μὲ τὸ σύστημα τὸ ὁποῖον ἐφαρμόζουν, ἐμφανίζονται καὶ πάλιν ὅταν περάσουν τ’ ἀποσπάσματα καὶ οἱ ἀτυχεῖς κάτοικοι διατελοῦν διαρκῶς ὑπὸ τὴν ἀγρίαν τρομοκρατίαν των. Ἄλλην συμμορία εἶναι ὑπὸ τὸν ὀνομαζόμενον Καρανίκαν, ἡ ὁποία δρᾷ ἔξωθι τῆς Σκάλας, ἐν συνεργασίᾳ μὲ ἕνα Τούνταν, ὁ ὁποῖος πρὸ ἡμερῶν ἐτόλμησε νὰ εἰσέλθῃ ἐντὸς τῆς Σκάλας καὶ νὰ ζητήσῃ νὰ ἐκτελέσῃ ἐθνικόφρονα πολίτην, ὁ ὁποῖος, πληροφορηθεὶς τοῦτο ἐγκαίρως, ἔφυγε καὶ ἐσώθη οὕτω ἀπὸ ἀγρίαν κατακρεούργησιν. Εἰς τὰς 26 Ἰουνίου εἰς τὸ χωρίον Στεφανιά, ἔξωθι τοῦ Γυθείου, ἐδολοφονήθησαν δύο ἐθνικόφρονες πολῖται, κατακρεουργηθέντες, οἱ δὲ κάτοικοι ἔλαβον τελεσίγραφον τῶν συμμοριτῶν νὰ καταθέσουν ὅ,τι ὅπλα εἶχον, ἄλλως κινδυνεύουν νὰ ἐκτελεσθοῦν. Συνέπεια τῆς πράξεως ταύτης ἦτο νὰ τρομοκρατηθοῦν οἱ περισσότεροι κάτοικοι καὶ νὰ ἐγκαταλείψουν τὸ χωρίον, νὰ παραμείνῃ δὲ ἡμιτελὴς ὁ θερισμός. Ἄλλη συμμορία εἶναι ἡ δρῶσα ἐν Μάνῃ ὑπὸ τὸν Πάτρολαν, πρώην ἀξιωματικὸν τοῦ ΕΛΑΣ, ἡ ὁποία πρὸ καιροῦ ἐκτύπησε καὶ ἐτραυμάτισεν ἕνα χωροφύλακα. Ἄλλη Συμμορία κατηρτίσθη ἐσχάτως ὑπὸ τὸν ἀπότακτον ἀξιωματικὸν Κανελλόπουλον καὶ τὸν Καπετὰν Φωτιᾶν, τὸν Γενικὸν Γραμματέα τοῦ Κομμουνιστικοῦ λεγομένου Κόμματος Λακωνίας, ἀποτελουμένη ἀπὸ ἄνω τῶν 30 συμμοριτῶν ὡπλισμένων ἀρτίως, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ πλέον φοροῦν ἄρβυλα καὶ ἄλλα εἴδη τῆς Οὔνρρα. Αὐτὸ εἶναι καταπληκτικὸν δι’ ἡμᾶς. Πόθεν προμηθεύονται οἱ συμμορῖται ὑποδήματα καὶ ἐνδύματα τῆς Οὔνρρα; Μήπως συμβαίνει νὰ ὑπάρχουν μέσα εἰς τὴν Οὔνρρα Κομμουνισταὶ πράκτορες καὶ ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι τροφοδοτοῦν τὰς συμμορίας ταύτας; Διότι, ὅπως γνωρίζετε, συνελήφθη ὑπάλληλος τῆς Οὔνρρα, δίδων ἐνδύματα καὶ ὑποδήματα εἰς τοὺς Κομμουνιστάς. Ἡ συμμορία αὕτη ἐπὶ τοῦ παρόντος δὲν ἔχει ἐμφανισθῆ ἐπὶ σκηνῆς, ἀλλὰ κατὰ τὰς ὑπαρχούσας πληροφορίας ἐπιφυλάσσεται νὰ δράσῃ κατὰ τὸν μῆνα Αὔγουστον, ἡ τρομοκρατία ὅμως ἔχει ἀρχίσει νὰ κυριεύῃ τοὺς κατοίκους ἀπὸ τώρα. Καθημερινῶς λαμβάνομεν γράμματα συγγενῶν καὶ φίλων οἱ ὁποῖοι μᾶς γράφουν: Τί κάνετε σεῖς εἰς τὰς Ἀθήνας, δὲν συλλογίζεσθε τὸ μαρτύριόν μας, ὅτι τὴν νύκτα περιμένομεν ἀπὸ ὥρας εἰς ὥραν ν’ ἀντικρύσωμεν τὸν Πετροπουλάκην ἢ τὴν συμμορίαν τοῦ Λιάτση, οἱ ὁποῖοι θὰ μᾶς κατακρεουργήσουν; Διατὶ σᾶς ἐστείλαμεν εἰς τὰς Ἀθήνας, διὰ νὰ συζητῆτε ἀτερμόνως περὶ ἄλλων ζητημάτων εἰς τὴν Βουλὴν καὶ νὰ μὴ συλλογίζεσθε τὴν ἀγωνίαν τοῦ πληθυσμοῦ τῆς ὑπαίθρου, ὁ ὁποῖος ζητεῖ πλέον νὰ λήξῃ τὸ μαρτύριον αὐτὸ καὶ ν’ ἀφοσιωθῶμεν εἰς τὸ ἔργον τῆς ἀνοικοδομήσεως τῆς ὑπαίθρου, τῆς πολυπαθοῦς ὑπαίθρου, τῆς Ἑλληνικῆς καὶ ἁγνῆς ὑπαίθρου, εἰς τὴν πραγματοποίησιν δηλαδὴ τῆς ἀνοικοδομήσεως αὐτῆς ταύτης τῆς Ἑλλάδος; Διότι Ἑλλάς, κύριοι βουλευταί, εἶναι ἡ ὕπαιθρος, ἐὰν δὲ οἱ Κομμουνισταὶ κυριαρχήσουν τῆς ὑπαίθρου, Ἑλλὰς δὲν θὰ ὑπάρχῃ πλέον. Δι’ αὐτὸ ἡμεῖς οἱ γνωρίζοντες τὴν κατάστασιν ταύτην ζητοῦμεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ὅπως αὐξήσῃ τοὺς Σταθμοὺς Χωροφυλακῆς, καταρτίση ἀποσπάσματα ἐκ στρατοῦ καὶ Χωροφυλακῆς, τὰ ὁποῖα ἰσχυρὰ καὶ πολυπληθῆ τὸν ἀριθμόν, θὰ δράσουν μὲ σχέδιον συντονισμένον εἰς τὰς ὀροσειρὰς τοῦ Ταϋγέτου καὶ τοῦ Πάρνωνος ἀπὸ Μεσσηνίας καὶ Ἀρκαδίας. Ἀλλὰ τὸ σπουδαιότερον, κύριοι βουλευταί, εἶναι ὅτι τὰ ἀποσπάσματα πρέπει νὰ μένουν μονίμως εἰς τὰ χωρία διὰ νὰ ἐμπεδώσουν τὴν τάξιν. Ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ καταρτίσῃ Σώματα Ἀγροφυλακῆς ἀπὸ ἐντοπίους ἐθνικόφρονας πολίτας, τοὺς ὁποίους νὰ ἐξοπλίσῃ, καὶ εἰς τοὺς ὁποίους θ’ ἀναθέσῃ τὴν φρούρησιν τῶν χωρίων των ὑπὸ τὴν διοίκησιν ἀξιωματικῶν ἢ ὑπαξιωματικῶν τῆς Χωροφυλακῆς ἢ τοῦ Στρατοῦ. Τότε οἱ πολῖται οὗτοι, οἱ ὁποῖοι γνωρίζουν τοὺς ἐγκληματίας, γνωρίζουν τὰς μεθόδους των, γνωρίζουν τὰ κρησφύγετα καὶ τὰ καταφύγια των, θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ συντονίσουν τὰς ἐπιθέσεις των καὶ θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ὑποδεικνύουν τὰ κρησφύγετα καὶ νὰ καθοδηγοῦν τὰ ἀποσπάσματα, οὕτως ὥστε ἐντὸς ὀλίγου νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ἐξοντώσεως τῶν κομμουνιστικῶν συμμοριῶν. Δὲν πρέπει νὰ παραγνωρίζωμεν τὸ κομμουνιστικὸν σύστημα, τὸ ὁποῖον εἶναι ἕνα λάστιχο, τὸ ὁποῖον ὅσο τεντώνομεν, τόσον αὐξάνει τὸ μῆκος του. Διότι οἱ συμμορῖται μὲ τὸ ὀργανωτικὸν σύστημα τὸ ὁποῖον κατέχουν, ἐν δεδομένη στιγμὴ μποροῦν νὰ ἐμφανισθοῦν, 20 καὶ πλέον εἰς ἕνα χωρίον, νὰ κτυπήσουν καὶ κατόπιν νὰ διαλυθοῦν χωρὶς κανεὶς νὰ πάρῃ εἴδησιν καὶ οἱ κάτοικοι νὰ νομίζουν τρομοκρατημένοι ὅτι ὄντως ὑπάρχει συμμορία εἰς τὸ πλησίον χωρίον ἀπὸ 30 συμμορίτας καὶ οὕτω καταπίπτει τὸ ἠθικὸν τῶν κατοίκων καὶ οὕτω κατώρθωσαν νὰ κυριαρχήσουν εἰς τὴν ὕπαιθρον τοῦ Νομοῦ Λακωνίας ἀπὸ τὸν Μάϊον τοῦ 1943 καὶ κατόπιν εἰς τὴν ὕπαιθρον ὁλοκλήρου τῆς Πελοποννήσου.

§60ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δυμοσίας Τάξεως ἀπουσιάζει.

§61Ν. ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως ἀπουσιάζῃ, αὐτὸ ἀφορᾶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δημοσίας Τάξεως, ἡμεῖς ὅμως ἔχοντες συναίσθησιν τῆς ἐντολῆς τὴν ὁποίαν ἐλάβομεν ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ γνωρίζοντες τὰ μαρτύρια καὶ τὰς θυσίας τοῦ πληθυσμοῦ τῆς ὑπαίθρου, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ βροντοφωνήσωμεν ἀπὸ τὸ βῆμα τοῦτο ὅτι ὁπωσδήποτε πρέπει νὰ ληφθοῦν μέτρα καὶ νὰ τερματισθῇ ἡ κατάστασις αὐτή, ἡ ὁποία ἐὰν χειροτερεύσῃ, θὰ συμπαρασύρῃ ὄχι μόνον τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ καὶ τὴν Βουλὴν καὶ ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα εἰς τὸ βάραθρον τὸ ὁποῖον προπαρασκευάζουν οἱ πράκτορες τῶν ἐχθρῶν τῆς Ἑλλάδος. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως εἰς τὸν ὁποῖον ἐγένετο ἔκκλησις διὰ τὰ μαρτύρια τοῦ πληθυσμοῦ τῆς ὑπαίθρου μᾶς ἀπήντησε κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε πρὸς στιγμὴν ἐνόμισαμεν ὅτι εὑρισκόμεθα εἰς φροντιστήριον καὶ ἠκούομεν μαθήματα τριγωνομετρίας. Τίποτε ἄλλο δὲν ἠκούσαμεν παρὰ τὴν συνισταμένην καὶ ἄλλας θεωρίας. Ἐκτιμῶ τὴν μόρφωσιν καὶ τὰς ἱκανότητας τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δημοσίας Τάξεως. Δὲν θέλω νὰ τὸν θίξω. Ἐν τούτοις ἐκ τῶν πραγμάτων εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐκφέρω τὴν γνώμην μου καὶ νὰ εἴπω πρὸς αὐτὸν ὅτι ἠτύχησεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τοῦτο, ἴσως νὰ ἦτο εὐτυχέστερος εἰς ἄλλο Ὑπουργεῖον. Ἡ δημοσία τάξις εἶναι ὑπεράνω καὶ τῶν Ὑπουργῶν καὶ ὅλων ἡμῶν καὶ πρέπει ὅλοι ἀνεξαρτήτως κομματικῶν ἀποχρώσεων νὰ ἐργασθῶμεν διὰ τὴν ἐμπέδωσιν αὐτῆς ἵνα ἐμφανισθῶμεν εἰς τὸ Συνέδριον τῆς Εἰρήνης ὡς Κράτος εὐνομούμενον, ἵνα ἐπετύχωμεν τὰ δίκαια, διὰ τὰ ὁποῖα τόσας θυσίας ὑπέστη ὁ πληθυσμὸς τῆς ὑπαίθρου, ὁ ἁγνὸς αὐτὸς Ἑλληνικὸς λαός.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Θεοδωρόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§63Α. ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν ἀπομένει σοβαρὰ ἀμφιβολία ὅτι ἐπανερχομένου αὔριον τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ ἡ Κυβέρνησις θὰ ὁλοκληρώσῃ τὴν προσπάθειάν της καὶ θὰ λάβῃ ὅλα τὰ ἐνδεδειγμένα μέτρα διὰ νὰ ἀπαλλαγῇ τὸ Ἔθνος μας ἀπὸ τῆς λύμης τῶν κομμουνιστικῶν συμμοριῶν. Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀντιπροσωπεύω ἕνα Ἑλληνικὸν τμῆμα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τοῦ ὑπερηφάνου καὶ ἐνδόξου Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τοῦ λαοῦ ὁ ὁποῖος κατήγαγεν νίκας αἱ ὁποῖαι ἐξέπληξαν ὁλόκληρον τὴν ἀνθρωπότητα καὶ τοῦ ὁποίου εἶναι ἀπολύτως δεδικαιολογημένη ἡ ἀξίωσις, νὰ ἀπαλλαγῇ ἐπὶ τέλους ἀπὸ αὐτὴν τὴν συμφοράν. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐκφράσω ὡρισμένας σκέψεις αἱ ὁποῖαι ἴσως ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν εἰς τὸ ἔργον τῆς Κυβερνήσεως πρὸς κάθαρσιν ἀπὸ τῆς κομμουνιστικῆς λύμης. Κύριοι βουλευταί, βασική, θεμελιώδης, προγραμματικὴ ἐπιδίωξις τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος εἶναι ἡ διὰ τῆς βίας, ἡ διὰ τῆς ἐπαναστάσεως κατάληψις τῆς ἀρχῆς. Ἡ θεμελιώδης αὐτὴ ἀρχὴ τοῦ Κομμουνισμοῦ μέχρι τοῦ ἔτους 1944 δὲν ἀπετέλει παρὰ εὐσεβῆ, παρὰ μακρυνὸν πόθον, ὁ ὁποῖος ἐκ τῶν πραγμάτων ἐνεφανίζετο ὡς ἀνέφικτος. Μετὰ τὸν πόλεμον καὶ τὴν κατοχὴν καὶ συνεπείᾳ τῶν πληγμάτων τὰ ὁποῖα ὑπέστη ἡ δυστυχὴς Πατρίς μας, ἡ ὁποία ἐστερήθη παντὸς μέσου ἀμύνης, ὁ μακρυνὸς αὐτὸς πόθος ἐφάνη εἰς τοὺς κομμουνιστὰς πραγματοποιήσιμος καὶ διὰ πρώτην φορὰν τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1944 ἠθέλησαν νὰ ἐπιβάλουν βιαίως τὰς θελήσεις των καὶ νὰ ἐγκαθιδρύσουν κομμουνιστικὸν καθεστὼς εἰς τὴν Πατρίδα μας. Εἶναι γνωστόν, κύριοι βουλευταί, ὅτι τὸ Κ. Κ., ὅπως ἐτόνισεν ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τοῦ Ε.Κ.Ε., δὲν εἶναι κόμμα πολιτικόν, δὲν εἶναι κόμμα ἐθνικόν, δὲν εἶναι πρὸ παντὸς κόμμα Ἑλληνικόν. Εἶναι πρακτορεῖον ξένης δυνάμεως καὶ ἀπεργάζεται τὴν καταστροφὴν τῆς Ἑλλάδος, ἐπ’ ὠφελείᾳ τῶν ἐχθρῶν τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Εἶναι γνωστὴ ἡ ὑπακοὴ καὶ ἡ πειθαρχία αἱ ὁποῖαι διέπουν τὸ Κ. Κ. Εἶναι γνωστόν, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἕνας ἄσκοπος πυροβολισμός, ριπτόμενος ἐκ μέρους κομμουνιστοῦ κατὰ τὴν κρίσιμον ἐποχὴν τῶν ἀγώνων ποὺ διεξήγαγεν τὸ Κ. Κ., συνεπήγετο διὰ τὸν ἀπειθαρχοῦντα κομμουνιστὴν τὴν ποινὴν τοῦ θανάτου. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηρίξῃ κανεὶς ὅτι αἱ ἐπιθέσεις ἐναντίον ἀστυνομικῶν σταθμῶν, αἱ δολοφονίαι χωροφυλάκων καὶ ἀξιωματικῶν τῆς Χωρ)κῆς, αἱ ἀθρόαι δολοφονίαι ἐναντίον φιλησύχων πολιτῶν ὅτι εἶναι συμπτώματα τῆς ἐγκληματικῆς προθέσεως καὶ ἐγκληματικῆς ψυχώσεως τῶν κομμουνιστῶν καὶ δὲν προέρχονται ἀπὸ τὴν ἡγεσίαν τοῦ Κ. Κ. Τὸ Κ. Κ. διευθύνει τὸν δολοφονικὸν στρατὸν ὁ ὁποῖος εἶναι ἐγκατεσπαρμένος εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα· δίδονται διαταγαὶ ἀπὸ ἐπιτελεῖον τὸ ὁποῖον εἶναι ἐγκαθιδρυμένον εἰς τὴν ὁδὸν Σταδίου, μέσα εἰς τὴν καρδιὰ τῆς Ἀθήνας καὶ τὸ ὁποῖον ἔχει παράρτημα εἰς ὅλας τὰς πόλεις τῆς Ἑλλάδος τὰ ὁποῖα δροῦν ὑπὸ τὴν ὀνομασίαν τῆς «Νομαρχιακῆς Ἐπιτροπῆς Ε.Α.Μ.». Καὶ διὰ τὸν λόγον τοῦτον ἐμφανίζεται ὁμοιόμορφος καὶ σύγχρονος ἡ ἐγκληματικὴ κομμουνιστικὴ ἐνέργεια εἰς τὴν Νότιον καὶ τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, εἰς ὁλόκληρον τὴν Πατρίδα μας. Δι’ ὅλα τὰ θηριώδη ἐγκλήματα εὐθύνεται ἀποκλειστικῶς ἡ ἡγεσία τοῦ Κ. Κ. Εἶναι μαθηματικῶς καὶ πλήρως ἀποδεδειγμένη ἡ ἐνοχή, δι’ ὅλα τὰ ἐγκλήματα κατὰ τῆς Ἑλλάδος, δι’ ὅλα τὰ ἐγκλήματα κατὰ τιμίων ἐθνικοφρόνων πολιτῶν, τῆς ἐγκληματικῆς αὐτῆς ἡγεσίας. Πρόσφατον παράδειγμα, κύριοι βουλευταί. Εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ὁ περίφημος Παρτσαλίδης, κατέχων ἐξέχουσαν θέσιν εἰς τὴν διοίκησιν τοῦ Κ. Κ., ἦλθεν εἰς ἐπαφὴν μὲ ἐπικηρυγμένον ληστήν, τὸν Μπαρούφαν, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἀνευρέθησαν διαταγαὶ καὶ σχέδια ἐγκληματικῆς δράσεως ἐναντίον Ἑλλήνων καὶ ἐναντίον τῆς ὑποστάσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους. Ἐπιβάλλεται λοιπόν, νὰ ληφθοῦν ἄνευ οὐδεμιᾶς ἀναβολῆς, ἄνευ οὐδενὸς δισταγμοῦ, ἄνευ δειλίας, ἄνευ οὐδεμιᾶς ἀναβολῆς τοῦ χρόνου, διότι οἱαδήποτε ἀναβολὴ εἶναι ἐπιζημία, νὰ ληφθοῦν μέτρα ὥστε νὰ παταχθῇ ριζικῶς τὸ κακόν, μέτρα ἐναντίον τῶν κυρίων ἐνόχων, ἐναντίον τῶν ὑπευθύνων, ἐναντίον τῆς κομμουνιστικῆς ἡγεσίας. Κύριοι βουλευταί, ἔρχονται ἀγγέλματα τὰς τελευταίας ἡμέρας χαροποιὰ ὅτι τὸ Κράτος τοῦ νόμου ἤρχισεν ἤδη νὰ ἐπιβάλλεται εἰς τὴν Β. Ἑλλάδα, ἡ ὁποία, περισσότερον παντὸς ἄλλου ἐδαφικοῦ διαμερίσματος, ἐδεινοπάθησε ἀπὸ τὰς κομμουνιστικὰς συμμορίας. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἐξοντωθοῦν τελείως αἱ κομμουνιστικαὶ συμμορίαι ὑποθέτω ὅτι ἡ νίκη τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δημοσίας Τάξεως θὰ εἶναι νίκη Καδμεία. Διότι ἐφ’ ὅσον παραμένει ἀνενόχλητος ἡ κομμουνιστικὴ ἡγεσία, ἡ ὁποία εἶναι γνωστὸν ποίας ἐπιχορηγήσεις, καὶ ὑλικὰς καὶ ἠθικὰς ἐνισχύσεις λαμβάνει ἔξωθεν ὥστε νὰ εἶναι εἰς θέσιν εἰς πᾶσαν στιγμὴν νὰ δημιουργῇ καὶ ἄλλας συμμορίας. Ὡς ὡμίλησεν ἄλλοτε ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως, αἱ ἐγκληματικαὶ αὐταὶ συμμορίαι, ὑπερτεροῦν τοῦ ἐπισήμου Κράτους. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, καὶ ἀπὸ μιᾶς ἄλλης ἀπόψεως πρέπει νὰ παταχθῇ ἡ κεφαλὴ τῆς συνωμοσίας αὐτῆς ἡ ἀπαρτιζομένη ἀπὸ τὰ ἀποφώλια αὐτὰ τέρατα. Πρέπει νὰ παραδεχθῇ κανεὶς ὅτι εἰς τὰς συμμορίας μετέχουν καὶ πραγματικὰ Ἑλληνόπουλα, τὰ ὁποῖα εὑρέθησαν ὑπὸ τοιούτους ψυχολογικοὺς ὅρους, ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας, ὥστε ἐτίθετο πρὸ αὐτῶν τὸ δίλημμα ἢ νὰ γίνουν πειθήνια ὄργανα τῶν κομμουνιστῶν ἢ νὰ θυσιάσουν τὴν ζωήν των ἢ ἄλλο τι πολύτιμον ἀγαθόν. Πρέπει νὰ σκεφθῶμεν ὅτι ἐπιβάλεται οἰκονομία Ἑλληνικοῦ αἵματος, διότι καὶ αὐτοὶ εἶναι Ἕλληνες. Καὶ ἐπανέρχομαι ἐπὶ τῆς προτάσεως, ὅτι πρέπει θαρραλέως ἡ Κυβέρνησις νὰ πατάξῃ τὴν κεφαλὴν τοῦ κομμουνιστικοῦ τέρατος. Ἀντιπροσωπεύω τὴν περιφέρειαν τοῦ Νομοῦ Λακωνίας καὶ φέρω εἰς γνῶσιν τῆς Βουλῆς, ὅτι κατὰ τὴν περίοδον τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τῆς ἀπελευθερώσεως μέχρι σήμερον, διεπράχθησαν τόσαι δολοφονίαι εἰς βάρος φιλησύχων πολιτῶν καὶ ὀργάνων τῆς τάξεως, ὥστε ὁ ἀριθμὸς τῶν θυμάτων νὰ ὑπερβαίνῃ τὸν ἀριθμὸν τῶν θυμάτων τὰ ὁποῖα ἡ περιφέρειά μας προσφέρει εἰς τὸν μεγάλον καὶ ἐπικὸν ἐθνικὸν ἀγῶνα εἰς τὴν Ἀλβανίαν. Δὲν θὰ ὑπάρξῃ οὔτε ἐντὸς τῆς Ἑλλάδος, οὔτε ἐκτὸς τῆς Ἑλλάδος, οὔτε φίλος οὔτε ἐχθρός, ὁ ὁποῖος θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ κατακρίνῃ τὴν Κυβέρνησιν, λαμβάνουσαν τὰ ταῦτα μέτρα, ὥστε νὰ ἀπαλλαγῇ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ νὰ ζήσῃ ἐλεύθερος ἀπὸ τὴν διηνεκῆ ἀπειλήν. Κύριοι βουλευταί, μοῦ φαίνεται ὅτι ὁ χρόνος τῶν λόγων ἔχει ἀπὸ πολλοῦ παρέλθει καὶ ἀναμένει πλέον ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς τὴν ἐκδήλωσιν αὐτὴν τῶν ἐνεργειῶν αἱ ὁποῖαι θὰ ἀγάγουν ἐν πάσῃ περιπτώσει εἰς μίαν λύσιν αὐτῆς τῆς περιέργου, τῆς τερατώδους καταστάσεως, ἡ ὁποία ἔχει δημιουργηθῆ. Εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος, ἐπαναλαμβάνω ὅτι, ἐπανερχομένου αὔριον τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ, θὰ ἀντιμετωπισθῇ σοβαρώτερον ἡ κατάστασις, καὶ ὅτι ἐὰν δὲν ληφθοῦν τοιαῦτα μέτρα τὰ ὁποῖα θὰ ἐξασφαλίσουν τὴν παγίωσιν τῆς τάξεως, δὲν συντρέχει κανεὶς λόγος οὔτε νὰ συνερχώμεθα οὔτε νὰ ὁμιλῶμεν οὔτε νὰ λέγωμεν ὅτι ἀντιπροσωπεύομεν τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, διότι οὔτε καὶ ἡμεῖς εἴμεθα ἐλεύθεροι. (Χειροκροτήματα).

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Πολυχρονόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§65Ι. ΠΟΛΥΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί. Εἰς τὴν Πατρίδα μας ἔπειτα μάλιστα ἀπὸ τόσας σφαγὰς καὶ δράματα, ἡ ζωή, ἡ τιμὴ καὶ ἡ περιουσία παντὸς εἶναι εἰς τὴν διάθεσιν τῶν κοινωνικῶν ἀποβρασμάτων. Ἀρκεῖ νὰ προγραφῇ οἱοσδήποτε διὰ νὰ ἐκτελεσθῇ μὲ μαθηματικὴν ἀκρίβειαν ἀπὸ τοὺς γκάγκστερ τοῦ Κ.Κ.Ε. Μυριάδες οἰκογενειῶν κατεσφάγησαν ὁμαδικῶς, χωρία καὶ πόλεις ἐλεηλατήθησαν, ἐδῃώθησαν καὶ ἐπυρπολήθησαν, τὴν ἰδίαν δὲ τύχην εἶχε καὶ αὐτὴ ἀκόμη ἡ Πρωτεύουσά μας. Ἀλλὰ εἶναι δυνατὸν νὰ λεγόμεθα Κράτος ἐλεύθερον καὶ πολιτισμένον, ὅταν ὅ,τι πολύτιμον ἔχομεν εἶναι εἰς τὴν διάθεσιν ἀτιμωρητὶ τῶν ἐντοπίων καὶ ξένων κομιτατζήδων; Ἤδη ὕψισται Ἐθνικαὶ ἀνάγκαι μᾶς ἐπιβάλλουν εἴτε εἴμεθα ἀντιπολιτευόμενοι, εἴτε εἴμεθα συμπολιτευόμενοι, εἴτε Βασιλόφρονες, εἴτε καὶ Δημοκρατικοί, μὲ ἐξαιρετικὸν ἐνδιαφέρον, ἀμοιβαίαν κατανόησιν καὶ σύμπνοιαν τὸ ταχύτερον, νὰ ἐπιλύσωμεν τὸ πρόβλημα τῆς ἐμπεδώσεως τῆς Δημοσίας Τάξεως καὶ Ἀσφαλείας μας. Ὅλοι εἴμεθα Ἕλληνες ἀφοῦ δὲν εἴμεθα Κομμουνισταί, καὶ εἶναι πολὺ ἀποκαρδιωτικὸν τὸ φαινόμενον ποὺ παρουσιάζομεν, νὰ κατατριβώμεθα εἰς ἀπεραντολογίας, εἰς τόσον κρισίμους περιστάσεις καὶ νὰ προσδοκοῦν οἱ ἁρμόδιοι ὅτι μὲ μερικὰς πιστὰς ἀντιγραφὰς ψηφισμάτων καὶ νόμων θὰ ἀπαλλαγῶμεν ἀπὸ τοὺς ἀναρχικοὺς ψάλλοντες τὸν Ἀκάθιστον Ὕμνον τοῦ διαχωρισμοῦ τῶν εὐθυνῶν τῆς ἡγεσίας τοῦ Κομμουνισμοῦ ἀπὸ τοὺς ἐκτελεστάς της. Δυστυχῶς, εἶναι τόσον ραγδαῖος ὁ ἐκπεσμὸς τοῦ Κρατικοῦ μας γοήτρου, ὥστε ἡ προκύψασα ἀσυδοσία νὰ ἀποθρασύνῃ τοὺς κακούργους, εἰς σημεῖον νὰ κάνουν ἐπιδρομὰς κατὰ Πόλεων, νὰ δῃώνουν τὴν ὕπαιθρον, νὰ κατασφάζουν δι’ ἐνεδρῶν ἀποσπάσματα, καὶ νὰ κατακρεουργοῦν τοὺς νομοταγεῖς πολίτας μὲ πολυαρίθμους συμμορίας. Εἴτε ἡ περιβόητος ἀποσυμφόρησις πταίει, εἴτε αἱ γνωσταὶ καὶ ἄγνωστοι καταχθόνιοι δυνάμεις ποὺ προστατεύουν τὴν μιαρὰν ζωὴν τόσων μυσαρῶν καταδίκων εἰς θάνατον, εἴτε ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως πιστεύει ἢ δὲν πιστεύει εἰς τὰς δηλώσεις του περὶ διαχωρισμοῦ τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος, ὡς Πολιτικῆς Ὀργανώσεως ἀπὸ τὰ ἐγκλήματα τῶν Ἀναρχικῶν!!!! εἴτε τὸ ἕνα εἴτε τὸ ἄλλο συμβαίνει, ἕνα γεγονὸς μένει ἀναμφισβήτητον καὶ πραγματικόν, ὁ ἐξευτελισμὸς τῆς Πατρίδος μας ἀπὸ τοὺς κατσικοκλέπτες τοῦ Καπετὰν Μπελλῆ καὶ τῶν ἄλλων κτηνανθρώπων. Εἶναι καιρὸς νὰ εἴμεθα πλέον περισσότερον εἰλικρινεῖς καὶ νὰ ἀναγνωρίσωμεν ὅλοι, ὅτι συγκρουόμεθα, ὅσοι μέσα στὸν παγκόσμιον κατακλυσμὸν ἀπεμείναμεν νομιμόφρονες καὶ τίμιοι, μὲ τὸν κόσμον τῶν Ἀναρχικῶν διεθνῶς ὅμως σήμερον συνησπισμένων. Πρὸ αὐτῆς τῆς καταστάσεως, πρέπει μὲ ἐνθουσιασμόν, νὰ ἀντιτάξωμεν εἰς τὴν ἐγκληματικὴν δρᾶσιν τῶν σφαγέων μας, ποὺ ἐξεμάνησαν ἀπὸ τὴν Ἀποστολικήν μας ἀδράνειαν, τὴν σθεναρὰν καὶ ἀκλόνητον γενναιότητα τῶν τιμίων ἀνθρώπων μὲ ἔκδηλον αὐταπάρνησιν καὶ αὐτοθυσίαν ἰδίᾳ ἀπὸ τοὺς τιμωμένους μὲ ἀξιώματα. Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Δημοσίας Τάξεως, ὑποθέτω ὅτι ἔχετε μελετήσει τὸ καταστατικὸν τοῦ Κ.Κ.Ε. καὶ ἰδιαιτέρως τὰ ἄρθρα 47 καὶ 48. Ἐὰν πράγματι τὰ ἔχετε μελετήσει, τότε θὰ πρέπει νὰ ἔχετε ὑπολογίσει τὶ ἔσοδα τεράστια ἔχει τὸ Κ.Κ.Ε. ἀπὸ τὰ Ἐργατικὰ Σωματεῖα καὶ ἀπὸ τοὺς ἄλλους ἀναριθμήτους συνδρομητὰς Ἐσωτερικοῦ καὶ Ἐξωτερικοῦ. Ἔναντι αὐτῶν τῶν πόρων καὶ ἔναντι μιᾶς συμμοριακῆς Ὀργανώσεως μὲ τυφλὴν πειθαρχίαν, μὲ ἀλληλεγγύην, καὶ μὲ φανατισμόν, μὲ ὁπλισμὸν καὶ μὲ στελεχομένον ἔμπειρον δυναμισμόν, τὶ ἀντιτάσσει ὁ Ἐθνικόφρων κόσμος ἢ τὰ Κόμματά του; Θὰ μοῦ ἀπαντήσῃ ὁ κ. Ὑπουργός, ὑπάρχει τὸ Κράτος —Ναὶ— ἀλλὰ τὸ Κράτος ἔχει ἀκαταμάχητον δύναμιν μόνον ὅταν ἐκεῖνοι ποὺ τὸ ἐκπροσωποῦν ἔχουν τὴν αὐτοθυσίαν καὶ τὴν ἱκανότητα νὰ ἐπιβάλουν τὴν Κρατικὴν ἰσχύν. Κύριοι βουλευταί. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως, μὲ τὰς δηλώσεις του δέχεται ὅτι αὐτομάτως φυτρώνουν οἱ Μπελῆδες, οἱ Χατζάρηδες καὶ ἄλλοι εἰδεχθεῖς μαχαιροβγάλται, χωρὶς καθοδήγησιν, χωρὶς ἡγεσίαν, χωρὶς ἐξάρτησιν ἀπὸ ἕνα Κέντρον, χωρὶς ὑπευθύνους. Ἀλλὰ ποῖος ἔσφαξε στὸ Περιστέρι, στὰ Διϋλιστήρια, στοῦ Μελιγαλᾶ καὶ εἰς ὅλα τὰ βουνὰ καὶ τὰς χαράδρας, καὶ τοὺς δρόμους τὰς χιλιάδας τῶν Ἐθνομαρτύρων; Ποῖος διέλυσε τὰς Ἐθνικὰς δυνάμεις εἰς τὴν Μ. Ἀνατολήν; Δὲν εἶναι νοητὸν νὰ συζητῶμεν μὲ τὰ διπλωματικὰ τεχνάσματα περὶ διαχωρισμοῦ τῶν Μπουρδήδων ἀπὸ τὴν Πολιτικὴν Ὀργάνωσιν τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος, ἀφοῦ ἐσφάγημεν καὶ σφαζόμεθα ἀπὸ τοὺς συντρόφους τῶν Ζαχαριάδηδων, Ζεύγηδων, Πορφυρογέννηδων καὶ ἄλλων Κυανοπωγώνων Καννιβάλων τοῦ Κ.Κ.Ε. Ὅπου οἱ Ἐρυθροὶ τρομοκράται ἐπικρατήσουν ἔστω καὶ γιὰ λίγες ὧρες, ἐπιβάλλουν ἐν μέσῳ γενικῆς αἱματοχυσίας τὰ ληστρικά τους ἰδεώδη καὶ ξεπερνοῦν τὰς Μεσαιωνικὰς βαρβαρότητας, καὶ ἐφαρμόζουν τοὺς εἰδεχθεῖς των νόμους μὲ μίαν θηριώδη καταδυνάστευσιν τῶν ἀντιπολιτευομένων ὁμαδικῶς ἐξολοθρεύοντες οἱουσδήποτε ἀντιφρονοῦντας. Αὐτὰ κ. κ. βουλευταί, πρεσβεύουν οἱ Δερβίσηδες τῆς Διεθνοῦς Ἀναρχίας, σύμφωνα μὲ τὰ δόγματα καὶ τὰς ἐμπνεύσεις τοῦ Κορανίου τῶν Ἐρυθρῶν Προφητῶν τοῦ μηδενισμοῦ κάθε εὐνομουμένης καὶ πειθαρχημένης κοινωνίας ἀνθρώπων. Οἱ ξενόδουλοι καθοδηγηταὶ αὐτοῦ τοῦ ὄχλου τῶν ἐγκληματιῶν οἱ νεώτεροι αὐτοὶ Κατιλῖναι, δὲν συγκροτοῦν πλέον Κόμμα, ἀλλὰ συμμορίας, καὶ μὲ τὰς αἱμοσταγεῖς πράξεις των μᾶς ὑποχρεώνουν νὰ μεταχειρισθῶμεν τὸ Κόμμα τους, τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα Ἑλλάδος, ὡς Κομιτᾶτον Κομιτατζήδων Ἑλληνοφώνων. Μᾶς ὑποχρεώνουν λοιπόν, νὰ ἐπιβάλωμεν ἀμείλικτα καὶ ἀδυσώπητα τὸ Κράτος τῶν νόμων πρὸς τὰ ἄνω καὶ πρὸς τὰ κάτω. Πρὸς τοῦτο: 1ον) Προτείνω καὶ παρακαλῶ τοὺς ὑπευθύνους χωρὶς ἐπικινδύνους χρονοτριβάς, νὰ ἐπιμεληθοῦν τῆς ἀνασυγκροτήσεως τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας. Πρέπει νὰ τεθοῦν ἐκποδὼν ὅλοι οἱ βεβαρυμένοι ἀπὸ πράξεις καὶ παραλείψεις ἀτιμωτικάς, ὅλοι οἱ κομψοεπίκομψοι ἐπιτήδειοι ποὺ κατέχουν τὰς πλέον ἐμπιστευτικὰς θέσεις. Εἰς ἄλλην συζήτησιν θὰ εἶμαι ἀναλυτικώτερος καὶ διὰ πρόσωπα καὶ διὰ πράγματα. Τοῦτο προϋποθέτει τὴν κατάργησιν τῶν Αʹ καὶ Βʹ πινάκων εἰς τὴν Χωροφυλακὴν καὶ τὴν ἐπαναφορὰν τῶν 32 Ἀστυνομικῶν Διευθυντῶν Αʹ καὶ Βʹ εἰς τὴν Ἀστυνομίαν Πόλεων, οἵτινες ἀπελύθησαν κατὰ σκανδαλώδη τρόπον διὰ προγραφῆς καὶ μόνον ἀπὸ πολιτικὰς καὶ ταπεινὰς ἐπιδιώξεις. 2ον) Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἡ Κυβέρνησις ὁλόκληρος καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως, πρέπει νὰ κατανοήσουν ὅτι τὰ Ὄργανα τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας, διεξάγουν πόλεμον πραγματικὸν καὶ μισθοδοτοῦνται μὲ τοὺς μισθοὺς τῆς πείνης καὶ τῆς ἀπογνώσεως. Ἰδοὺ ἕνας πρόχειρος λογαριασμὸς τοῦ μισθοῦ ἑνὸς Χωροφύλακος. Ὁ μισθὸς Χωροφύλακος εἶναι 101.850 δραχμαί, ἀφαιρουμένων διὰ τὴν βελτίωσιν συσσιτίου τῶν 40.000 δραχ., διὰ πλυντικὰ καὶ κουρέα ἄλλων 10.000 δραχ., λαμβάνει εἰς χεῖρας του δραχμὰς 51.850, μὲ τὰς ὁποίας θὰ πάρῃ τὰ σιγάρα του, τὸν καφέ του, καὶ τὰ λοιπὰ μικροπράγματα ποὺ τοῦ εἶναι ἀπαραίτητα. Μετὰ 10ήμερον ἀπὸ τῆς λήψεως τῆς μισθοδοσίας των καταντοῦν νὰ εἶναι ἀδέκαροι δυσφοροῦντες διὰ τὴν ἐγκληματικὴν ἐγκατάλειψιν παρὰ τοῦ Κράτους, καὶ ἐὰν συνεχισθῇ αὕτη μὲ τὰ μέσα τὰ προπαγανδιστικὰ ποὺ χρησιμοποιοῦν οἱ Κομμουνισταὶ θὰ τοὺς κάμψουν τὸ ἠθικὸν των. Οἱ ἔγγαμοι Ὑπαξιωματικοὶ καὶ Ἀξιωματικοὶ δὲν δύνανται συνήθως νὰ πάρουν τὰς οἰκογενείας των ἐκεῖ ὅπου ὑπηρετοῦν, διότι αἱ Ἐπιτροπαὶ Στεγάσεως Δημοσίων Ὑπαλλήλων ἀδιαφοροῦν διὰ τὴν ἐξεύρεσιν στέγης. Δὲν εἶναι δικαιολογία ἡ ταμειακὴ δυσχέρεια τοῦ Δημοσίου καὶ ἡ δημιουργία ἀξιώσεων καὶ ἀπὸ τοὺς ἄλλους ὑπαλλήλους τοῦ Κράτους, οἱ ὁποῖοι καὶ αὐτοὶ πράγματι κακῶς μισθοδοτοῦνται. Ὅποιος θέλει ηὐξημένον μισθὸν ἂς καταταγῇ εἰς τὰ ἀποσπάσματα, πρᾶγμα ποὺ πρέπει νὰ ἐπιτραπῇ ὅπως κατωτέρω θὰ ἀναπτύξω διὰ νὰ ὀργανωθῇ δι’ ἐπιλογῆς ἡ Κεντρικὴ Ὑπηρεσία Συντονισμοῦ Ἀσφαλείας. Ἡ ἐπιλογὴ θὰ ἐπιτρέψῃ μὲ ὀλιγοτέρους ἄνδρας νὰ συντρίψωμεν τοὺς Ἀναρχικούς. Θὰ δημιουργηθοῦν οἱ ἐπίλεκτοι ληστοφάγοι. Ἡ αὔξησις τῶν μισθῶν θὰ εἶναι ἡγεμονικὴ διότι ἀξίζουν οἱ ἥρωες πολεμισταὶ χωρὶς ἀναβολάς, ὑπεκφυγάς, καὶ περιστροφάς, ὅλην τὴν στοργὴν τοῦ Ἔθνους μας. Ἐὰν μόνον ἀπαρίθμησιν τῶν θυμάτων ἀπὸ τὰ Σώματα Ἀσφαλείας χωρὶς τοὺς τραυματίας, χωρὶς τοὺς φθισικοὺς κάμνομεν, θὰ καταναλώσωμεν ὥρας πολλάς. Ἀναλογισθῆτε ὅτι μόνον ἀπὸ τὴν Ἀστυνομίαν τῶν Πόλεων ἔχομεν ἐκτελεσθέντας ἢ φονευθέντας ἐν τῇ ἐκτελέσει τῶν καθηκόντων των 65 Ἀξιωματικοὺς καὶ 240 κατωτέρους, δηλαδὴ σύνολον θυμάτων 305. Ἀπὸ τὴν Χωροφυλακὴν ἔχομεν πολλὰς ἑκατοντάδας νεκρῶν καὶ τραυματιῶν κατὰ πολὺ περισσοτέρους ἀπὸ τὴν Ἀστυνομίαν. 3ον) Εἰς τὰ μετέχοντα εἰς ἐκκαθαριστικὰς ἐπιχειρήσεις τῶν ἀποσπασμάτων ὄργανα τῆς Χωροφυλακῆς, Ἀστυνομίας, Ἀγροφυλακῆς καὶ Στρατοῦ, πρέπει νὰ δοθῇ διπλοῦς μισθὸς καὶ ὅλα τὰ ἐφόδια ἐνδύσεως, ὑποδήσεως πλουσιοπαρόχως ὡς καὶ πᾶν ἄλλο χρειῶδες, ἰδίως ἀσυρμάτους, διότι ἡ ἀποκοπὴ τῶν γραμμῶν εἶναι ἐνίοτε καταστρεπτική. Ἐπειδὴ πρόκειται περὶ πολεμικῆς ζώνης, ἡ ὑπηρεσία νὰ προσμετρᾶται διπλῆ ὡς ἐπρότεινα καὶ εἰς προηγουμένην συζήτησιν. Ἐπειδὴ κάθε ἡρωϊσμὸς πρέπει νὰ εἶναι καὶ μία προαγωγή, προτείνω καὶ πάλιν καὶ ἐπιμένω νὰ μὴ ἀπαιτεῖται νὰ μεσολαβήσῃ ἀπὸ τὴν μίαν προαγωγὴν ἐπ’ ἀνδραγαθίᾳ εἰς τὴν ἄλλην διάστημα ἔτους, διότι τότε ἐπιβάλλεται εἰς τὰ ὄργανα εἰς τὸ μεσολαβοῦν διάστημα νὰ μὴ ἐκθέτουν τὴν ζωήν των εἰς κίνδυνον καὶ ἀδρανοῦν. Ὥταν εὑρεθοῦν ἥρωες εἰς τὸν Πόλεμον κατὰ τῶν ἀναρχικῶν, ἡ Πολιτεία ὀφείλει νὰ τοὺς τιμήσῃ μὲ ὑψηλὰ ἀξιώματα καὶ ἂς κακοφανῇ εἰς τοὺς πολεμιστὰς τῶν γραφείων, τῆς ἀλληλογραφίας καὶ τῶν φακέλλων. Θὰ θεσπισθῇ ὅτι ἡ εὐδόκιμος ἐν γένει ἐτησία ὑπηρεσία στὰ ἀποσπάσματα θὰ παρέχῃ τὸ δικαίωμα προαγωγῆς κατὰ ἕνα βαθμόν. Ἀντιθέτως οἱ ἀποφεύγοντες τὴν ἐξωτερικὴν ὑπηρεσίαν καὶ μὴ ἐκτελοῦντες ὑπηρεσίαν ἀποσπασμάτων, θὰ ἐγγράφωνται αὐτοδικαίως στάσιμοι. 4ον) Ὅλα τὰ προτεινόμενα μέτρα εἰς τίποτε δὲν θὰ ὠφελήσουν ἐὰν δὲν ὀργανώσωμεν ἀπὸ τοὺς πλέον ἐπιλέκτους καὶ γενναίους βαθμοφόρους τῆς Χωροφυλακῆς, τῆς Ἀστυνομίας, τοῦ Στρατοῦ, τοῦ Ναυτικοῦ καὶ τῆς Ἀεροπορίας, τὴν Κεντρικὴν Ὑπηρεσίαν Συντονισμοῦ Ἀσφαλείας. Παρακαλῶ ἰδιαιτέρως τὴν Ἀντιπολίτευσιν καὶ τοὺς βουλευτὰς τῶν περισσοτέρων δοκιμαζομένων ἀπὸ τὴν ἀναρχίαν περιφερειῶν, ὅπως ἐπιμείνουν διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ μέτρου τούτου καὶ καταρτισθῇ μία ἐπιτροπὴ Κοινοβουλευτικὴ ἀπὸ εἰδικοὺς κυρίως, ἡ ὁποία θὰ ἐποπτεύῃ καὶ ἐπιτοπίως τὴν πιστὴν ἐφαρμογὴν τῶν ἀποφασισθέντων μέτρων καὶ τὴν λῆψιν παντὸς ἐνδεικνυομένου κατὰ τὰς περιστάσεις, μὲ ἐπὶ κεφαλῆς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δημοσίας Τάξεως καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐσωτερικῶν. Ὅλως ἰδιαιτέρως θὰ παρακαλέσω τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων κ. Μαυρομιχάλην, ἐπειδὴ πρόκειται περὶ πραγματικοῦ πολέμου ὁ ὁποῖος θὰ χρονίσῃ διὰ πολλοὺς λόγους καὶ θὰ ἔχῃ πολλὰς καὶ ἐπικινδύνους φάσεις, νὰ υἱοθετήσῃ τὰ προτεινόμενα, διότι πολλὰ μὲ ἐδίδαξεν ἡ πεῖρα μου, κατὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἐγκληματιῶν. Ἐπιμένω ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου καὶ ἐξηγοῦμαι. Τὸ ἔγκλημα διώκεται εἰς μὲν τὴν ὕπαιθρον ἀπὸ τὴν Χωροφυλακήν, εἰς δὲ τὰς Ἀθήνας, Πειραιᾶ, Πάτρας καὶ Κέρκυραν, ἀπὸ τὴν Ἀστυνομίαν Πόλεων. Ἀμφότερα τὰ Σώματα μαζί, μὲ τὴν δίωξιν τῶν κακοποιῶν, κλεπτῶν, φονέων, λαθρεμπόρων καὶ ἄλλων κοινῶν ἐγκληματιῶν, βαρύνονται καὶ μὲ ἄλλα πολλαπλὰ καθήκοντα φρουρήσεως συνοδειῶν Ἀγορανομικῶν διατάξεων, Τροχαίας, Ἠθῶν, Λεσχῶν, Διαβατηρίων, Τουρισμοῦ, ἀντιμετωπίσεως ἀπεργιῶν κ.λ.π. Εἰς τὴν Ἑλλάδα πῶς ἀντιμετωπίζομεν συστηματικὰ καὶ συγκεντρωτικὰ τὴν πολυδύναμον καὶ πολυτάλαντον Συμμορίαν τοῦ Κ.Κ.Ε., ἀφοῦ ἡ Χωροφυλακὴ δρᾷ ὅπως μπορέσῃ εἰς τὸν τομέα της καὶ ἡ Ἀστυνομία τὸ ἴδιο, χωρὶς Κεντρικὸν Ὀργανισμὸν Συντονισμοῦ; Ὑπάρχουν ὅμως καὶ ἄλλαι ὑπηρεσίαι αἱ ὁποῖαι διὰ τοῦ Συντονισμοῦ, θὰ ἀποδώσουν ἀρκετά, ἂν ὁδηγηθοῦν ἀπὸ τὴν Κεντρικὴν Ὑπηρεσίαν Συντονισμοῦ Ἀσφαλείας. Ὑπάρχει ἡ Ἀγροφυλακὴ μὲ τὴν ἐποπτείαν τῆς Χωροφυλακῆς καὶ μὲ μίαν προσαρμογὴν εἰς τὰς σημερινὰς ἐπειγούσας ἀνάγκας τῆς ἀσφαλείας μας, μὲ ἐντοπίους ἐξωπλισμένους μαχητὰς θὰ ἔχωμεν τὰ πλέον ἀσφαλῆ καὶ ἱκανοποιητικὰ ἀποτελέσματα εἰς τὴν δίωξιν τῶν λῃστανταρτῶν. Ἡ Τελωνοφυλακή, ἡ Δασοφυλακὴ εἶναι πολὺ χρησιμοποιήσιμοι ὑπηρεσίαι, ὡς καὶ ἡ Λιμενοφυλακή, ἡ Στρατιωτικὴ Ἀστυνομία καὶ Πυροσβεστικὴ ὑπηρεσία. Δὲν ἀρκοῦν ὅμως μόνον αἱ φιλότιμοι προσπάθειαι τῶν ἡγητόρων τοῦ Στρατοῦ καὶ τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας χωρὶς ρυθμὸν συντονισμένον ἐπὶ τῇ βάσει κανονισμοῦ. Τὶ Ὀργανισμὸν καὶ τὶ μεθόδους χρησιμοποιοῦμεν διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν νόμων πρὸς ἐμπέδωσιν τῆς Τάξεως ἑνιαίως καὶ μονίμως; Δηλαδὴ ποίαν ὑπηρεσίαν διαθέτει τὸ Κράτος διὰ νὰ γνωρίζῃ ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν τὰ βυσσοδομούμενα, τὰς κινήσεις, ἐξαπολύσεις ἀπεργιῶν, στάσεων, δολοφονιῶν, τὰς ἀποστολὰς χρηματαποστολῶν εἰς τὸ Ἐσωτερικὸν καὶ Ἐξωτερικόν, τοὺς συνδέσμους, τοὺς ὀργανωτάς, τοὺς καθοδηγητάς, τοὺς κατασκόπους, τοὺς προπαγανδιστάς, τοὺς αὐτονομιστάς, καὶ ἐν γένει τὸ πῶς κινεῖται, συντηρῆται, ἀπαρτίζεται, δρᾷ, τὸ Συμμοριακὸν συγκρότημα τοῦ Κ. Κ. Ε. ποὺ ἀπειλεῖ διὰ καθολικοῦ ὀλέθρου τὴν φυλήν μας; Μαζὶ μὲ ὅλα αὐτά, κύριοι βουλευταί, παρακαλῶ τὸν ἑκάστοτε Ὑπουργὸν τῆς Δημοσίας Τάξεως μὲ τοὺς συνεργάτας του, ἐπειδὴ θὰ ἀργήσῃ πολὺ νὰ εἰρηνεύσωμεν, νὰ ταξιδεύῃ συχνότερα εἰς τὴν ὕπαιθρον διὰ πολλοὺς εὐνοήτους λόγους, καὶ ἰδίως εἰς τὰς Βορείους Ἐπαρχίας μας. Δυστυχῶς δὲν ὑπάρχει τρόπος νὰ προδιαγραφοῦν, ὅσον καὶ ἂν εἶναι κανεὶς εἰδικὸς ἢ νὰ τυποποιηθοῦν διὰ τὴν Ἀσφάλειαν τὰ μέτρα ποὺ θὰ λαμβάνωνται ἑκάστοτε καὶ εἰς κάθε περίπτωσιν. Μόνον ἡ ἐπιτόπιος παρουσία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ θὰ ἐμπνεύσῃ τὸν ἀπαιτούμενον ἐνθουσιασμὸν πρὸς αὐτοθυσίαν τῶν ὀργάνων του καὶ πολλαπλῶς θὰ τονώσῃ τὴν μάχην κατὰ τοῦ ἐγκλήματος. Τοῦτο μαζὶ μὲ ἄλλα μέτρα ποὺ θὰ λάβωμεν, θὰ συντελέσῃ εἰς τὴν ἐπιβολὴν ταχύτατα τοῦ Κράτους τοῦ νόμου κατὰ τῶν πραγματικῶν ἐγκληματιῶν, χωρὶς νὰ μᾶς χρειάζωνται τὰ καθυστερημένα καὶ παρεξηγήσιμα ψηφίσματα. Ἐφθάσαμεν εἰς τὸ κατάντημα ἡ ἄμυνά μας κατὰ τῆς ἀναρχίας ὑπὸ τὴν πλέον φρικώδη μορφήν, νὰ θεωρῆται ἀντίθεσις τῆς δῆθεν εὐνομίας καὶ ἰσοπολιτείας τοῦ Διεθνοῦς κλίματος τοῦ ψευδοφαρισαϊσμοῦ τῶν ξένων κηδεμόνων μας. Ἀλλὰ τὶ χρειάζονται τὰ πολλὰ λόγια!!! Μόνον ἔτσι οἱ κακοποιοὶ τρομοκρατοῦνται, διότι εἶναι θρασύδειλοι, καὶ μόνον τότε ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ τοὺς πάρῃ τὸν ἀέρα καὶ θὰ τοὺς ἐξοντώσωμεν. Κατὰ τὴν πολυετῆ μου Ἀστυνομικὴν ὑπηρεσίαν τοὺς ἀντιμετώπισα πολλάκις καὶ τοὺς ἐγνώρισα ἔξω ἀπὸ θεωρίας καὶ δοξασίας. Τὰς τίγρεις τὰς κλίνουν εἰς τοὺς κλωβοὺς ὑπὸ τὸ μαστίγιον τοῦ θηριοδαμαστοῦ διὰ νὰ μὴ κατασπαράξουν τοὺς ἀθώους διαβάτας. Τοὺς ἐγκληματίας τὸ Κράτος τοὺς ἐξημερώνει καὶ τοὺς καθιστᾷ ἀκάκους μόνον μὲ τὴν κρυάδα τῶν χειροπέδων καὶ τὴν ὀσμὴν τῆς πυρίτιδος. Κύριοι βουλευταί, τελειώνων τὸν λόγον μου θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐκφράσω τὴν ἔκπληξίν μου δι’ ὅσα ἐπισήμως ἐδηλώθησαν, ὅτι δηλαδὴ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως διευθύνων ὅπως διευθύνει τὸν ἀγῶνα κατὰ τῶν ἐγκληματιῶν, ἀσκεῖ καὶ ἐφαρμόζει Κυβερνητικὴν Πολιτικήν. Τὸ Κυβερνητικὸν ἔργον κατὰ κανόνα ὡς Ἐθνικόφρονες ἐνισχύσαμεν καὶ ἐνισχύομεν παντοιοτρόπως, ἀλλὰ τοῦτο δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μᾶς ἐμποδίζῃ, νὰ μὴ διαπιστώνωμεν τὴν ἀδιαφιλονίκητον ἐξαθλίωσιν τῆς Δημοσίας μας Ἀσφαλείας. Αἰσθανόμεθα ὅλοι τὴν ἀνάγκην τὸ ταχύτερον μάλιστα νὰ καταστήσωμεν τὴν Ἑλλάδα Κράτος Ἐσωτερικῶς καὶ Ἐξωτερικῶς «Σεβαστὸν εἰς τοὺς φίλους καὶ Τρομερὸν εἰς τοὺς ἐχθρούς μας» σύμφωνα μὲ τὰ ρήματα τοῦ Ἐθνομάρτυρος Βασιλέως μας Κωνσταντίνου. Μοῦ εἶναι ἐντελῶς ἀκατανόητον ἴσως διότι δὲν εἶμαι μύστης τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων τῆς ὑψηλῆς Διπλωματίας ποὺ στὴν Πατρίδα μας ἐπέτυχε, νὰ ἀσκῆται ἡ Ἀσφάλεια μὲ κηδεμόνας καὶ σύμφωνα μὲ τὴν Πολιτικήν, διὰ νὰ θρηνῶμεν σήμερον τὸ τραγικόν μας κατάντημα. Βεβαίως καταλαβαίνω πῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Τύπου καὶ τοῦ Τουρισμοῦ, ἢ καὶ ἄλλοι κ. κ. Ὑπουργοὶ πολλάκις κανονίζουν τὸ ἔργον των βάσει τῆς γενικῆς Κυβερνητικῆς Πολιτικῆς κατευθύνσεως. Ἀλλὰ ἐκεῖνος ἐκ τῶν κ. κ. Ὑπουργῶν ποὺ ἀναλαμβάνει νὰ σταματήσῃ τὴν σφαγήν, νὰ μᾶς ἀπαλλάξῃ ἀπὸ τὰ χατζάρια καὶ τὰ αὐτόματα τῶν κακούργων, δὲν ἔχει τρόπον καὶ δικαιολογίας, τὸ ὕψιστον αὐτὸ καθῆκον του νὰ ἐκτελῇ πλημμελῶς διὰ νὰ μὴ παραβῇ δῆθεν τὴν ὑψηλὴν Πολιτικὴν κατεύθυνσιν!!! Μὲ αὐτὸν τὸν ἐξωφρενισμὸν ὀφείλομεν νὰ κλείσωμεν τὸ στόμα μας καὶ νὰ μὴ ἀποτολμήσωμεν ποτὲ νὰ ζητήσωμεν μερικὰς ἀναγκαίας ἐξηγήσεις, ἐν καιρῷ, ἀπὸ διαφόρους ἀξιοτίμους κυρίους ὑπευθύνους τῶν σφαγῶν μας. Διότι, πῶς δυνάμεθα, νὰ πράξωμεν τοῦτο ἀφοῦ ἡ Πολιτικὴ κανονίζει τὴν Ἀσφάλειαν, καὶ νὰ ἐρωτήσωμεν τοὺς τότε συγκυβερνήτας τοῦ Ζεύγου, τοῦ Πορφυρογένη καὶ τῶν λοιπῶν, κ. κ. Κυβερνῆται, ἦτο μοιραῖον ἄραγε, νὰ μᾶς σφάξουν ἐν πομπῇ καὶ ἐν παρατάξει ὁμαδικῶς ὅπως τὰ πρόβατα, οἱ δραπέται τῶν φυλακῶν, καὶ ὅλοι οἱ ἐξώληδες καὶ ἀλῆται τῆς Κοινωνίας; Ὄλοι αὐτοὶ οἱ κύριοι θὰ μᾶς ἀπαντήσουν ὅπως καὶ σεῖς μὲ στόμφον: «Σούτ, δὲν ξεύρετε τὶ ὑψηλὴν Πολιτικὴν ἀσκούσαμε τὴν ἐποχὴν τοῦ Ταλαγάνη καὶ τοῦ Βελουχιώτη». Βεβαίως δὲν γνωρίζομεν τὰ ἄδυτα τῆς πανσόφου σοφίας τῶν γνωστῶν αὐτῶν πρωταγωνιστῶν τῶν συμφωνιῶν τοῦ Λιβάνου καὶ τῆς Βάρκιζας, γνωρίζομεν ὅμως ὅτι, μυριάδες τιμίων καὶ ἀθώων Ἑλλήνων, ὅτι ἑκατόμβαι συμπατριωτῶν μας ἐσφάγησαν καὶ κατεκρεουργήθησαν οἰκογενειακῶς κατὰ ἕνα ἀπερίγραπτον καὶ θηριώδη τρόπον ἀπὸ τὰ ἀνθρωπόμορφα τέρατα τὰ ὁποῖα οἱ ἀσκήσαντες τὴν ὑψηλὴν Πολιτικὴν τότε εἶχον συμπαραστάτας. Σήμερον ὅμως ὁ σφαζόμενος ἀπὸ τὸν ἠθικόν σας ρυθμὸν Λαὸς ποὺ μὲ ἑκατοντάδας χιλιάδων ψήφους σᾶς ἀνέδειξε Κυβερνήτας δὲν θὰ σᾶς τὸ συγχωρήσῃ ποτὲ ὅταν μετὰ μίαν τόσον παταγώδη καὶ ἐπικίνδυνον χρεωκοπίαν εἰς τὴν ἐπιβολὴν τοῦ Κράτους τοῦ νόμου ἐπιδιώκετε νὰ συγκαλύψητε μὲ Κυβερνητικὰς δῆθεν εὐθύνας καὶ μυστηριώδεις ἐπιρροὰς διεθνῶν παραγόντων, ἕνα γεγονὸς Πανελλήνιον, ἀξιοθρήνητον καὶ τραγικόν. Εἶναι καιρός, κύριοι βουλευταί, χωρὶς ἀμφιταλαντεύσεις καὶ δοκισισοφίας νὰ ἐπιβληθῇ τὸ Κράτος τοῦ νόμου, καὶ νὰ παύσωμεν νὰ ἀπαντῶμεν εἰς τὰς ὁμοβροντίας τῶν δολοφόνων μας μὲ ἐξορκισμοὺς ἀλλὰ μὲ ἀνάλογα σκληρότατα ἀντίποινα. Οἱ κακοῦργοι δὲν σκοτίζονται ἀπὸ τοὺς ψαλμοὺς τῆς ὑψηλῆς σας Πολιτικῆς, διότι συνηθίζουν νὰ σέβωνται μόνον ἐκείνους ποὺ φοβοῦνται καὶ τρέμουν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως δὲν καλύπτεται μὲ τὴν Κυβερνητικὴν Πολιτικὴν καὶ ἀλληλεγγύην. Εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ἀναγνωρίσῃ ἐπὶ τέλους ὅτι διὰ τὸ ἀξίωμά του ἰσχύει ὅτι ἔλεγεν ἡ Σπαρτιᾶτις μητέρα εἰς τὸν πολεμιστὴν υἱόν της παραδίδουσα τὴν ἀσπίδα

«Η ΤΑΝ Η ΕΠΙ ΤΑΣ».

Ἡ Ἑλλὰς σᾶς ἐτίμησε μὲ τὸ Ὑπουργικὸν ἀξίωμα διὰ νὰ μὴ σφάζωνται οἱ Ἕλληνες. Ἢ τὴν Ἀσφάλειαν λοιπόν, κύριε Θεοτόκη, ἢ ἐπὶ τῆς Ἀσφαλείας.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Τσιμπιδᾶρος ἔχει τὸν λόγον.

§67Π. ΤΣΙΜΠΙΔΑΡΟΣ. Ἀναμφισβήτητον εἶναι, κύριοι βουλευταί, ὅτι πᾶσα Κοινοβουλευτικὴ Κυβέρνησις, ὡς ἐκ τῆς προελεύσεως καὶ τοῦ προορισμοῦ της, εἶναι ἡ Ὑπάτη ἐξουσία τοῦ τόπου, ἡ ὁποία ἔχει καὶ τὴν ἁρμοδιότητα καὶ τὴν τιμὴν καὶ τὴν εὐθύνην νὰ ἀντιμετωπίζῃ καὶ νὰ λύῃ ὅλα τὰ μεγάλα ζητήματα τῆς Χώρας. Ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις αὐτή, ἡ Κοινοβουλευτική, ἀπορρέει ἐκ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ ἀντλεῖ ἐκεῖθεν τὸ κῦρος της καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία εἶναι ἡ ἔκφρασις τῆς λαϊκῆς θελήσεως, κατ’ ἀνάγκην καὶ μοιραίως ἐκτὸς τῆς Κυβερνήσεως ὑπάρχουν καὶ δύο ἄλλοι δικαιοῦχοι, οἱ ὁποῖοι δικαιοῦνται νὰ πληροφοροῦνται καὶ νὰ ἔχουν γνώμην ἐφ’ ὅλων τῶν μεγάλων ζητημάτων τῆς Χώρας. Καὶ οἱ δικαιοῦχοι αὐτοὶ εἶναι ἡ Βουλή, ἀφ’ ἑνός, καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἀφ’ ἑτέρου. Διὰ τοῦτο ἠμποροῦν νὰ εἶναι ἀπολύτως ἥσυχοι οἱ ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ἔφερον ἐπὶ τάπητος τὸ ζήτημα τῆς δημοσίας ἀσφαλείας ὡς ζήτημα ἡμερησίας διατάξεως ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης, ὅτι ὄχι μόνον ἤσκησαν δικαίωμα, ἀλλ’ ἐπετέλεσαν καθῆκον καὶ —κάτι πέραν τούτου— προσέφερον μίαν ἀνεκτίμητον ἀληθῶς ὑπηρεσίαν εἰς τὸν τόπον. Δὲν ἔχει καμμίαν σημασίαν τὸ γεγονός, κύριοι βουλευταί, ὅτι ὑπάρχει μία Κυβέρνησις, ἀντλοῦσα τὴν δύναμίν της καὶ τὴν ὑπόστασίν της ἀπὸ τὴν πρόσφατον λαϊκὴν ἐτυμηγορίαν. Δὲν ἔχει καμμίαν σημασίαν τὸ γεγονός, ὅτι ὑπάρχει μία Βουλή, ἡ ὁποία ἔχει ἐπίσης τὸ ἀναμφισβήτητον κῦρος της, ὅπερ ἀντλεῖ ἐκ τῆς ἰδίας πηγῆς. Δὲν ἔχει καμμίαν σημασίαν τὸ γεγονός, ὅτι ὑπάρχουν Ὑπουργοὶ καὶ Ὑπουργεῖα καὶ Ἀρχηγοὶ καὶ Ἐξουσίαι, ἐκπροσωποῦσαι τὸ Κράτος καὶ ζητοῦσαι νὰ δώσουν εἰς τὸ μεταπολεμικὸν χάος μίαν ἔκφρασιν κρατικῆς ὑποστάσεως. Ὅλα αὐτά, κύριοι βουλευταί, δὲν ἔχουν καμμίαν σημασίαν, διότι ὅλα αὐτὰ καὶ ὅλους ἡμᾶς μᾶς γράφουν εἰς τὰ «παλιά τους τὰ παπούτσια», ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι, συνομολογήσαντες πρὸς ἀλλήλους ἀμοιβαίαν συνδρομὴν καὶ ἀπὸ κοινοῦ συμφέροντος κινούμενοι, ἐξαπέλυσαν ἐναντίον τῆς Ἑλλάδος τοὺς ἀσκοὺς τοῦ Αἰόλου, ἐξαπέλυσαν ἐναντίον τῆς Ἑλλάδος μίαν θύελλαν ἄνευ προηγουμένου, ἡ ὁποία ἀπειλεῖ νὰ καταρρίψῃ τὴν Ἑλλάδα ὁλόκληρον ἐκ θεμελίων. Δὲν γνωρίζομεν, κύριοι βουλευταί, ἐὰν αὐτὸ τὸ ὁποῖον παρατηρεῖται ἐσχάτως — καὶ ἰδίως κατὰ τὸν τελευταῖον μῆνα — ὀνομάζεται στάσις ἢ ἐπανάστασις ἢ ἐξέγερσις, ἢ κίνημα, ἢ τρίτος γῦρος. Δὲν γνωρίζομεν τὶ ἐξ αὐτῶν συμβαίνει. Ἐν πάση περιπτώσει ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον γνωρίζομεν, εἶναι ὅτι πρόκειται περὶ μιᾶς συγκρούσεως γενικωτάτης μορφῆς, ἡ ὁποία ἀπειλεῖ ἐκ θεμελίων τὴν Ἑλλάδα καὶ ἡ ὁποία προσβάλλει καὶ πρόκειται νὰ πλήξῃ θανασίμως τὰ ὕψιστα καὶ ἱερώτατα συμφέροντα τοῦ τόπου. Δὲν χρειάζεται, κύριοι βουλευταί, οὔτε σοφία Σολομῶντος, οὔτε μαντικὴ δύναμις Τειρεσίου, δὲν χρειάζεται οὔτε τὸ πολιτικὸν δαιμόνιον τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου, ὁ ὁποῖος εἶχε τὴν δύναμιν νὰ βλέπῃ καὶ διὰ τεθλασμένης ἀκόμη, δὲν χρειάζεται τίποτε ἐξ αὐτῶν διὰ νὰ ἴδωμεν περὶ τίνος ἀκριβῶς πρόκειται. Εὑρισκόμεθα ἐνώπιον μιᾶς ὠργανωμένης συνωμοσίας, ἡ ὁποία ἀπειλεῖ αὐτὴν ταύτην τὴν ὑπόστασιν τῆς Ἑλλάδος, ἡ ὁποία ἀπειλεῖ τὰ ἱερώτατα καὶ τὰ μέγιστα συμφέροντα αὐτῆς. Καὶ ἐναντίον αὐτῆς τῆς ἀπειλῆς μᾶς ἐπιβάλλεται νὰ ἀγωνισθῶμεν κατὰ τὸν ἀποτελεσματικώτερον τρόπον. Τὰ ὅσα λέγομεν, κύριοι βουλευταί, δὲν ἔχουν καμμίαν ἀπολύτως κακοπροαίρετον διάθεσιν ἐναντίον τοῦ ἀξιοτίμου Ὑπουργοῦ τῆς Ἐννόμου Τάξεως, ὁ ὁποῖος, ὅπως μᾶς ἐδόθη πρὸ ἑνὸς περίπου μηνὸς ἡ εὐκαιρία νὰ εἴπωμεν, εἴμεθα ἀπολύτως βέβαιοι, ὅτι ἔχει καὶ τὴν φιλοδοξίαν, ἀλλὰ καὶ τὴν συναίσθησιν τοῦ καθήκοντος καὶ τῆς εὐθύνης του, ὅτι δηλαδὴ θέλει νὰ φανῇ ἄξιος καὶ τῆς ἐμπιστοσύνης τῆς Βουλῆς καὶ τῆς ἐμπιστοσύνης τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν ἔχει ἡ ἀγόρευσίς μας τοιαύτην αἰχμήν, διότι τοῦτο θὰ ἀπετέλει καὶ βυζαντινισμόν, εἰς τὸν ὁποῖον δὲν θέλομεν νὰ ἔχωμεν καμμίαν ἀπολύτως εἰδικότητα. Ἀλλὰ ἐὰν δὲν ἔχῃ τοιαύτην αἰχμήν, ἔχει ὅμως σκοπὸν νὰ ἐκφράσῃ τὴν ἔκπληξίν μας, διότι ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῆς Ἐννόμου Τάξεως, ὁμιλῶν πρὸ ἡμερῶν δὲν ἠθέλησεν οὔτε νὰ ἐπισημάνῃ, οὔτε νὰ δεχθῇ μίαν αἰχμήν, ἡ ὁποία στρέφεται ἐναντίον τῆς Ἑλλάδος, καὶ τῆς ὁποίας ἡ ἀφετηρία εἶναι γνωστὴ καὶ ὁ στόχος εἶναι γνωστός. Εἶναι γνωστὸν εἰς ὅλους μας ποῖος κρατεῖ τὴν αἰχμὴν ταύτην καὶ ποῖος τὴν κατευθύνει ἐναντίον τῶν πλευρῶν τῆς Ἑλλάδος. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι, παρὰ τὴν πρόθεσίν μας αὐτὴν ἀπέναντι τοῦ ἀξιοτίμου Ὑπουργοῦ τῆς Ἐννόμου Τάξεως, νὰ ὑπογραμμίσωμεν ὡρισμένα τινὰ σημεῖα, τὰ ὁποῖα ἴσως δὲν θὰ εἶναι ἐστερημένα ἑνὸς ἐνδιαφέροντος, προκειμένου νὰ ἐξετασθῇ ἡ ὅλη ὑπόθεσις αὕτη. Ὀφείλομεν νὰ πληροφορήσωμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐννόμου Τάξεως ὅτι κατὰ τὴν ταπεινὴν ἡμῶν γνώμην ἡ ὅλη στρατηγικὴ καὶ τακτικὴ τὴν ὁποίαν ἠκολούθησεν ἀπέναντι τοῦ ζητήματος τούτου τῆς δημοσίας τάξεως παρουσιάζει ἕνα ἀσθενὲς σημεῖον, τὸ σημεῖον τῆς διασπορᾶς τῶν δυνάμεων καθ’ ὅλον τὸ Κράτος. Ποία θὰ ἦτο ἡ συνέπεια τῆς τοιαύτης διασπορᾶς τῶν δυνάμεων —ἀψυχολόγητος κατὰ τὴν γνώμην μας — δὲν ἀπαιτεῖται μεγάλη σοφία νὰ τὸ κατανοήσωμεν καὶ τὰ πράγματα ἦλθαν νὰ μᾶς πληροφορήσουν περὶ αὐτοῦ. Ἡ τοιαύτη διασπορὰ τῶν δυνάμεων ἐξέθεσεν εἰς ἀδικαιολόγητον κίνδυνον μεγάλα τμήματα τῆς Ἐννόμου Τάξεως, ὡδήγησεν εἰς τὸν θάνατον μεγάλον ἀριθμὸν ὀργάνων τῆς δημοσίας τάξεως, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ προληφθῇ ἐὰν ἡ διασπορὰ τῶν δυνάμεων δὲν ἐλάμβανε χώραν. Εἶχεν ἐπίσης καὶ ἄλλο ἀποτέλεσμα ὀδυνηρόν, ὅτι ἀπεκαρδίωσε τὸν λαὸν τῆς ὑπαίθρου ὁ ὁποῖος θὰ ἔπρεπε ν’ ἀποτελῇ τὸ στήριγμα τῶν ὀργάνων τῆς δημοσίας ἀσφαλείας διότι δὲν τοῦ ἔδωσε τὴν ἀσφάλειαν ὅτι πράττων τὸ καθῆκον του ἀπέναντι τῶν ὀργάνων τῆς ἐννόμου τάξεως δὲν θὰ ἐκινδύνευε. Ἡ τοιαύτη τακτικὴ ἢ τοιαύτη στρατηγική, ὅπως θέλετε ὀνομάσατέ την, τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς ἐννόμου τάξεως, εἶχεν ἀποτέλεσμα ὀδυνηρόν. Ὀφείλομεν ἐπίσης νὰ ὑπογραμμίσωμεν, ὀφείλομεν νὰ σημειώσωμεν, ἐσημειώσαμεν—ὄχι μετ’ ὀλίγης θλίψεως— τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς ἐννόμου τάξεως ἐνόμισεν ὅτι ὀφείλει νὰ ἐπιχειρήσῃ μόνον ἓν μικρὸν ταξίδιον μέχρι τῆς Θεσσαλονίκης, χωρὶς νὰ νομίσῃ χρέος του νὰ ἐπικοινωνήσῃ μεθ’ ὅλης τῆς ὑπαίθρου ἢ τοὐλάχιστον τῶν μεγάλων κέντρων τῆς ὑπαίθρου. Ἡ παρουσία τοῦ ἀξιοτίμου κυρίου Ὑπουργοῦ τῆς ἐννόμου τάξεως μέσα εἰς τὰ μεγάλα κέντρα τῆς ὑπαίθρου δὲν ἦτο δυνατὸν παρὰ νὰ ἔχῃ ὡς ἀποτέλεσμα νὰ τονώσῃ τὸ αἴσθημα τοῦ λαοῦ, νὰ ἐπιφέρῃ ἑδραίωσιν τοῦ αἰσθήματος τῆς ἀσφαλείας καὶ γενικώτερον δὲν ἦτο δυνατὸν παρὰ νὰ ἔχει ἀποτελέσματα ἀγαθοποιά. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς ἐννόμου τάξεως δὲν ἐνόμισεν ὅτι ἔπρεπε νὰ ἀκολουθήσῃ τὴν γραμμὴν αὐτήν. Θὰ ὑπογραμμίσωμεν — τρίτον — ἕνα ἄλλο σημεῖον τὸ ὁποῖον παρακαλῶ νὰ λάβῃ ὑπὸ ἰδιαιτέραν σημασίαν ὁ ἀγαπητὸς φίλος κ. Ὑπουργὸς τῆς ἐννόμου τάξεως. Δὲν ἀμφισβητοῦμεν ὅτι εἶναι δυνατὸν τὸ πρόσωπον τὸ ὁποῖον ἐξελέγη ὡς ἀρχηγὸς τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ ὡρισμένα τινὰ εἰδικὰ προσόντα, ἀλλὰ ἀσφαλῶς δὲν εἶναι τὸ πρόσωπον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐμπνέει τὴν γενικὴν ἐμπιστοσύνην, ὅτι εἶναι ὁ κατάλληλος ἄνθρωπος εἰς τὴν κατάλληλον θέσιν, διὰ μίαν ὡρισμένην στιγμήν. Ὁ ἐν λόγῳ ἀξιωματικὸς δὲν ἐμπνέει τὴν ἐμπιστοσύνην, τὸ κῦρος, τὴν ἐπιβολήν, τὴν ὁποίαν ἔπρεπε νὰ ἐμπνέῃ ὁ ἀναλαμβάνων τὴν ἀρχηγίαν τῆς ἀσφαλείας, εἰς τοιαύτας στιγμάς. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς ἐννόμου τάξεως νομίζομεν ὅτι εἶχε εὐρύτατον περιθώριον ἐκλογῆς μεταξὺ τῶν ἀξιωματικῶν τῶν ἐνόπλων δυνάμεων, ἠμποροῦσε δηλαδὴ νὰ ἐκλέξῃ μεταξὺ ἱκανῶν ἀξιωματικῶν μεταξὺ τῶν ὁποίων θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ χρησιμοποιήσῃ τὸν ἄριστον τῶν ἀρίστων. Δὲν ἔπραξεν ὅμως τοῦτο. Πάντως νομίζομεν ὅτι ὑφίσταται ἀκόμη χρονικὸν περιθώριον διὰ νὰ ἀλλάξῃ ἀντιλήψεις. Ἐν προκειμένῳ διδασκόμενος ἀπὸ τὰ ἀποτελέσματα τὰ ὁποῖα ἔχει ἤδη ἡ χρησιμοποίησις τοῦ ἐν λόγῳ ἀξιωματικοῦ, ὁ ὁποῖος, ἐπαναλαμβάνω, ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ ὡρισμένας τινὰς ἱκανότητας δὲν εἶναι ὅμως ὁ ἐνδεδειγμένος διὰ μίαν τοιαύτην ἀποστολήν. Κύριοι βουλευταί, ὁ ἀξιότιμος κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἀνεχώρησεν πρὸ ἡμερῶν καὶ ἐπισκέπτεται καὶ περιοδεύει ἀνὰ τὰς συμμαχικὰς πρωτευούσας θέτων τὰ ζητήματα τῶν Ἑλληνικῶν ἀξιώσεων ἐπάνω εἰς τὸν ἐδαφικὸν τομέα καὶ εἰς τὸν τομέα τὸν οἰκονομικόν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἀγωνίζεται διὰ νὰ δώσῃ μίαν μορφὴν συντονιστικὴν εἰς τὸ ὅλον οἰκονομικὸν πρόβλημα τῆς Χώρας. Καὶ τὴν στιγμὴν αὐτήν, κύριοι βουλευταί, ἐξαπολύεται μία θύελλα ἐναντίον τῆς Ἑλλάδος αὐτόχρημα τρομακτική, ἡ ὁποία θέτει εἰς κίνδυνον καὶ τὴν τύχην τῶν ἐθνικῶν μας δικαίων, καὶ τὴν ἀνόρθωσιν τῆς Χώρας. Πρόκειται περὶ ἑνὸς σαλπίσματος κινδύνου, τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπε νὰ μᾶς συναγείρῃ ὅλους, διότι πρόκειται περὶ ἀληθοῦς κινδύνου τῆς χώρας. Δὲν γνωρίζω εἰς ποῖα συμπεράσματα κατέληξεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν ἐνόπλων δυνάμεων κατὰ τὴν περιοδείαν, τὴν ὁποίαν εἶχε τὴν λαμπρὰν ἔμπνευσιν νὰ κάμῃ ἀνὰ τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, εἰς ποῖα συμπεράσματα κατέληξε κατὰ τὴν ἐπικοινωνίαν του μετὰ τῶν δύο διοικητῶν τῶν δύο σωμάτων στρατοῦ τῆς Λαρίσης καὶ τῆς Θεσσαλονίκης, οὔτε εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ μᾶς ἀποκαλύψῃ τὸ ἐπιτελικόν του σχέδιον. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἡμεῖς γνωρίζομεν καὶ τὸ ὁποῖον ὀφείλομεν νὰ τονίσωμεν, εἶναι ὅτι ἡ κατάστασις αὐτή, κύριοι βουλευταί, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξακολουθήσῃ χωρὶς ἀμέσους καὶ μεγάλους κινδύνους τῶν Ἐθνικῶν συμφερόντων μας. Ὀφείλομεν ν’ ἀντιμετωπίσωμεν τὸν κίνδυνον τοῦτον μὲ τὰ ἀποτελεσματικώτερα καὶ τὰ ραγδαιότερα μέσα. Ὁ τόπος αὐτὸς ἀρκετὰ ἐδυστύχησε, ἀρκετὰς θυσίας ὑπέστη, ἀρκετὰ θύματα ἔσχεν, ὥστε νὰ μὴ ἔχῃ τὴν ἀντοχὴν νὰ ὑποστῇ καὶ ἄλλας θυσίας. Καὶ διὰ νὰ προφυλάξωμεν ἀπὸ τοιαύτας περιπτώσεις μελλοντικὰς τὸν ἀτυχῆ αὐτὸν τὸν δύσμοιρον αὐτὸν λαόν, εἴμεθα ἡμεῖς πρὸς τοῦτο ὑποχρεωμένοι καὶ πρὸ παντὸς ἡ ὑπεύθυνος Κυβέρνησις. Κύριοι βουλευταί, 40 ἡμέρας ἀπὸ σήμερον πρόκειται νὰ ἐνεργηθῇ τὸ δημοψήφισμα. Πρόκειται νὰ προσέλθῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς εἰς τὰς κάλπας, νὰ ἀποφασίσῃ, νὰ δώσῃ μίαν λύσιν εἰς τὸ γαγγραινῶδες αὐτὸ ζήτημα τὸ ὁποῖον ἀπετέλεσε καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν καὶ ἀποτελεῖ καὶ σήμερον ἕνα ἐφιάλτην ἀπὸ τὸν ὁποῖον πρέπει ν’ ἀπαλλαγῇ ἡ χώρα μίαν ὥραν πρωτίτερα. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, μέχρι τῆς ἡμέρας ἐκείνης, τοὐλάχιστον, ἀπὸ τῆς 1ης Αὐγούστου, εἶναι ὑποχρεωμένη ἡ Κυβέρνησις ν’ ἀποκαταστήσῃ μίαν τάξιν πραγμάτων, ἡ ὁποία θὰ ἐγγυᾶται μίαν γνησίαν καὶ ἀνόθευτον ἐκδήλωσιν τοῦ λαϊκοῦ φρονήματος. Ἐὰν τοῦτο δὲν συμβῇ, ὅλη αὐτὴ ἡ ὑπόθεσις θὰ εἶναι μία τραγικὴ κωμῳδία μὲ πολὺ ἔντονον τὸ δραματικὸν στοιχεῖον, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον πρέπει ν’ ἀποφύγωμεν. Ἀλλ’ ἀνεξαρτήτως τοῦ δημοψηφίσματος, ἐπαναλαμβάνω, κύριοι βουλευταί, ὅτι ὁ κίνδυνος εἶναι μεγάλος, κίνδυνος ἀπειλῶν αὐτὴν ταύτην τὴν ὑπόστασιν τῆς Ἑλλάδος. Διότι ἐμφανιζόμεθα ἐνώπιον ὅλου τοῦ κόσμου ὡς ἕνα Κράτος τὸ ὁποῖον παρουσιάζει τὴν μορφὴν διαλελυμένης μονῆς, ἕνα Κράτος εἰς τὸ ὁποῖον ὁ νόμος εἶναι ἄγνωστος, εἰς τὸ ὁποῖον ἡ στοιχειώδης ἀσφάλεια τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ προσφέρῃ τὸ Κράτος εἶναι ἄγνωστος κατάστασις εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἐναντίον αὐτοῦ τοῦ κινδύνου, κύριοι βουλευταί, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ λάβωμεν τὰ μέτρα μας. Σᾶς παρακαλῶ δὲ νὰ πιστεύσητε, ὅτι δὲν διακατέχομαι ἀπὸ καμμίαν μισαλλοδοξίαν καὶ ἀπὸ κανένα φανατισμὸν ἐναντίον ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι δὲν εὑρίσκονται ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης καὶ οἱ ὁποῖοι σκέπτονται διαφορετικὰ ἀπὸ ἡμᾶς. Ὁ ἔχων τὴν τιμὴν νὰ ὁμιλῇ πρὸς ὑμᾶς, κύριοι βουλευταί, ἐκλυδωνίσθη καὶ αὐτὸς εἰς τὸ πέλαγος τῶν φανατισμῶν καὶ τῶν ψυχικῶν ἀναταραχῶν εἰς μίαν παρωχημένην ἐποχήν, ἀλλ’ εἶχε κάθε δικαίωμα πρὸς τοῦτο. Ἐν πάσῃ περιπτώσει καὶ κατὰ τὴν στιγμὴν ἐκείνην, οὐδέποτε τοῦ διέφυγε τὸ καθῆκον τὸ ὁποῖον εἶχεν ἀπέναντι τοῦ τόπου. Ἠκολούθησε τὴν γραμμὴν τὴν ὁποίαν ἠκολούθησε γνωρίζων ὅτι ὑπηρετεῖ τὸν τόπον του. Πῶς νὰ μὴ φανατισθῇ κανείς, κύριοι βουλευταί, ὅταν 2 ἡμέρας μετὰ τὴν κατάληψιν τῆς Σμύρνης, ἐβλέπαμεν φθάνοντες ἐκεῖ μὲ τὸ ἀντιτορπιλλικὸν «Νέα Γενεὰ» μὲ τὸν μακαρίτην τὸν Ρέπουλην, τὴν Σμύρνην νὰ πλέῃ εἰς τὸ γαλανόν! Ὅταν μετ’ ὀλίγον ἠκούομεν ὁ Ἑλληνικὸς τύπος νὰ διαλαλῆται εἰς τὴν γραμμὴν Κασαμπᾶ–Σμύρνης, ὅταν μετ’ ὀλίγον ἐβλέπαμεν τὸν «Ἀβέρωφ» ἀποστελλόμενον ἀπὸ τὸν τότε Πρωθυπουργὸν Ἐλευθέριον Βενιζέλον νὰ διαπλεύσῃ τὴν Προποντίδα καὶ τὸν Κεράτιον καὶ νὰ φέρῃ τὸν χαιρετισμὸν διὰ τοῦ Βασιλέως Ἀλεξάνδρου πρὸς τοὺς ἀκραίους σταθμοὺς τῶν ἐθνικῶν μας διεκδικήσεων. Ἐφανατίσθημεν καὶ ἡμεῖς τότε. Ἀλλ’ ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα, κύριοι βουλευταί, ἀνήκουν εἰς τὴν ἱστορίαν, εἰς μίαν ἱστορίαν τὴν ὁποίαν ἐλησμονήσαμεν καὶ τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ λησμονήσωμεν. Διότι ἐδημιουργήθησαν ἄλλαι καταστάσεις, διότι ἐχαράχθησαν ἄλλαι κομματικαὶ κατευθύνσεις, εἰς τὸ τέρμα τῶν ὁποίων εὑρίσκονται ἄνθρωποι, μὲ τοὺς ὁποίους συνειργάσθημεν καὶ θὰ μείνωμεν ἐν συνεργασίᾳ καὶ μὲ τοὺς ὁποίους δὲν μᾶς χωρίζει τίποτε καὶ μᾶς συνδέουν τὰ πάντα. Δὲν πρόκειται νὰ κρίνωμεν γενικώτερον τὸν κομμουνισμὸν ὡς ἐφηρμόσθη ἐν τῇ πράξει πέραν τῶν συνόρων μας, εἴμεθα ὅμως ὑποχρεωμένοι καὶ ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ κρίνωμεν τὸν κομμουνισμὸν ὅπως ἐφηρμόσθη ἐντὸς τῶν ὁρίων μας. Καὶ ἡ ἔρευνα αὐτὴ μᾶς ὡδήγησεν εἰς ὡρισμένα συμπεράσματα. Ἀρνούμεθα τὸν κομμουνισμὸν καὶ ἐτοποθετήθημεν ἔκτοτε σαφῶς, κατηγορηματικῶς, ἀνεπιφυλάκτως καὶ ἀνενδοιάστως ἐναντίον τοῦ ἑλληνικοῦ κομμουνισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἀπετέλεσε τὴν καταστροφὴν τῆς Ἑλλάδος. Κατὰ τὸν Δεκέμβριον ἐπεχείρησε τὴν κατὰ μέτωπον ἐπίθεσιν, σήμερον ἐπιχειρεῖ μίαν πλευροκοπικὴν ἐπίθεσιν μὲ ἐπισκεπτικὰς βολάς. Ἀρνούμεθα τὸν κομμουνισμόν, κύριοι βουλευταί, διότι ἀποτελεῖ τὴν ἄρνησιν τῶν δικαιωμάτων ὅλων τῶν ἀνθρώπων καὶ τοῦ πολίτου, ἄρνησιν ὅλων τῶν ἀνθρωπίνων κατακτήσεων, ἄρνησιν καὶ τῆς ἱερᾶς ἰδέας τῆς δημοκρατίας. Ἐναντίον αὐτοῦ τοῦ κομμουνισμοῦ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἀγωνισθῶμεν. Καὶ δὲν τοποθετούμεθα σήμερον, κύριοι βουλευταί, διὰ πρώτην φοράν. Ἐτοποθετήθημεν ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ κομμουνισμὸς ἐξεδήλωσε τὰς ἀνθελληνικὰς αὐτοῦ διαθέσεις. Ὁ ἀξιότιμος κύριος Προεδρεύων τῆς Κυβερνήσεως, ὁ κύριος Γονατᾶς, θὰ ἠδύνατο νὰ βεβαιώσῃ τοῦτο, ὅπως θὰ ἠδύνατο νὰ τὸ βεβαιώσῃ καὶ ἄλλος ἀξιότιμος πολιτικὸς ἀρχηγός, ὁ ὁποῖος δυστυχῶς δὲν εὑρίσκει ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐννόμου Τάξεως ἔχει ἐνώπιόν του ἕνα ἔργον βαρύ, τὸ ὁποῖον ὀφείλει νὰ ἐπιτελέσῃ, ἔργον βαρύτατον, ἀλλὰ ἔχει ἐνώπιόν του συγχρόνως καὶ ὅλας τὰς ψυχικὰς δυνάμεις, τὸν ὡπλίσαμεν δὲ συγχρόνως μὲ ὅλα τὰ μέσα καὶ τὰ ὅπλα, μὲ τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ φθάσῃ εἰς τὴν ἐπιτυχίαν τοῦ σκοποῦ του. Εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ κινητοποιήσῃ ὁλόκληρον τὴν Χωροφυλακὴν καὶ ἐὰν ἡ Χωροφυλακὴ ἡ σημερινὴ δὲν εἶναι ἀρκετή, ὀφείλει νὰ ἐπιστρατεύσῃ καὶ νέας δυνάμεις, ὀφείλει ἐπίσης νὰ θέσῃ εἰς κίνησιν ὁλόκληρον τὸν στρατὸν τῆς Ἑλλάδος, διότι ὁ ρόλος τοῦ στρατοῦ τῆς Ἑλλάδος εἶναι γνωστός, εἶναι ρόλος ἐναντίον βεβαίως τῶν ἐξωτερικῶν ἐχθρῶν τῆς Ἑλλάδος, ἀλλ’ εἶναι συγχρόνως ὁ προορισμός του καὶ προορισμὸς ἐναντίον τῶν ἐσωτερικῶν ἐχθρῶν τῆς Ἑλλάδος, οἱ ὁποῖοι σήμερον ἐξεκίνησαν καὶ κτυποῦν τὴν Ἑλλάδα ἐκ μυρίων πλευρῶν. Ὅταν εἰς τὰ 1894 ἡ Κυβέρνησις Τρικούπη εἶδε τὴν διασάλευσιν τῆς τάξεως ἐν Μεσσηνίᾳ, ἔστειλεν ἐκεῖ ἕνα ἱστορικὸν ἄνθρωπον, τὸν περίφημον Μπαϊρακτάρην, ὁ ὁποῖος εἰς διάστημα ἑνὸς μηνὸς κατώρθωσε νὰ ἐπιβάλῃ τὴν δημοσίαν τάξιν. Ὅταν εἰς τὰ 1928 ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος, παντοδύναμος τότε, εἶδε νὰ συλλαμβάνωνται δύο βουλευταί, ὁ κ. Μυλωνᾶς καὶ ὁ κ. Μελᾶς, εἶπεν ὅτι, καὶ ἐὰν ἐπετύγχανον εἰς ὅλους τοὺς ἄλλους τομεῖς τῆς πολιτικῆς μου, θὰ θεωρήσω τὸν ἑαυτόν μου ἀποτυχόντα καὶ θὰ ἀποχωρήσω τῆς Κυβερνήσεως, ἐὰν δὲν κατορθώσω νὰ πλήξω τὴν ληστείαν. Καὶ ἐπρόκειτο τότε μόνον περὶ τῆς ληστείας, ἐνῷ σήμερον πρόκειται περὶ μιᾶς γενικωτέρας κρίσεως καὶ κρούσεως, ἡ ὁποία ἀπειλεῖ τὴν ὑπόστασιν τῆς Ἑλλάδος καὶ ἐναντίον τῆς ὁποίας ὀφείλομεν νὰ λάβωμεν τὰ μέτρα μας. Κύριοι βουλευταί, εὑρισκόμεθα ἐνώπιον μιᾶς καταστάσεως κινδυνώδους. Μία πέμπτη φάλαγξ μᾶς ἀπειλεῖ ἐκ τῶν ἔνδον, μία λερναία ὕδρα ἀπειλεῖ νὰ ἐξαπλώσῃ τοὺς πλοκάμους της καὶ νὰ θανατώσῃ τὴν Ἑλλάδα. Ἐναντίον αὐτῆς εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ λάβωμεν τὰ μέτρα μας. Ἡ Ἑλλὰς δὲν ἔχει λάβει καμμίαν ἀπόφασιν νὰ αὐτοκτονήσῃ. Ἔδειξεν ὅλην τὴν ψυχικὴν δύναμιν εἰς τὸ παρελθὸν καὶ εἰς ὅλους τοὺς ἀγῶνας, τοὺς ὁποίους ἀντιμετώπισεν, ἀπέδειξεν ὅτι πάντοτε ἐβάδισε καὶ οὐδέποτε ἠρνήθη νὰ βαδίσῃ πρὸς τὸ θυσιαστήριον, ἐπιβλητικῶς ὡραία, ὅπως ἔγραψα κἄποτε, ὡς ἡ Ἀθηνᾶ καὶ ἀδυσώπητος ὡς ἡ Νέμεσις. Δὲν ὑπάρχει λόγος ἐπὶ τοῦ πεδίου τούτου νὰ δείξῃ ποίαν δυναμικότητα ἔχει. Ἀλλὰ δὲν ἔχει καμμίαν διάθεσιν νὰ αὐτοκτονήσῃ μέσα εἰς μίαν κουταλιὰ νερό. Πρέπει καὶ θέλει νὰ ζήσῃ: Καὶ τὸ ἔργον τοῦτο τὸ ἔχει ἀναθέσει εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐννόμου Τάξεως, ὁ ὁποῖος εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ σώσῃ τὸν τόπον μας ἀπὸ τὸν κίνδυνον, ὁ ὁποῖος τὸν ἀπειλεῖ· (Χειροκροτήματα παρατεταμένα).

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Ζουμπουλάκης ἔχει τόν λόγον.

§69Η. ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ. Τὸ συζητούμενον ἐθνικὸν καὶ κατεπειγούσης φύσεως ζήτημα ἔχει ἀναπτυχθῆ καὶ ἐξονυχισθῆ τόσον λεπτομερειακῶς, ὥστε νὰ ἀρκεσθῶ νὰ εἴπω πρὸς ὑμᾶς τὰ προτεινόμενα μέτρα πρὸς ἐμπέδωσιν τῆς τάξεως καὶ οὐχὶ νὰ ἀναπτύξω πῶς ἔχει σήμερον ἡ κατάστασις. Πῶς ἔχει σήμερον ἡ κατάστασις μᾶς εἶναι ἀπολύτως γνωστή. Ἐπίσης θέλω νὰ πιστεύω ὅτι μᾶς εἶναι γνωσταὶ καὶ αἱ προϋποθέσεις τῶν ἐχθρικῶς διακειμένων πρὸς ἡμᾶς γειτονικῶν χωρῶν καὶ τῶν ἐσωτερικῶν τοιούτων. Ἔχει σαφῶς ἀποσαφηνισθῆ ὅτι αἱ προθέσεις τῶν γειτόνων μας, τῶν ἐχθρικῶς διακειμένων πρὸς ἡμᾶς, εἶναι ἡ κάθοδος πρὸς τὸν Ἰνδικὸν Ὠκεανόν, ἡ κάθοδος πρὸς τὸν Περσικὸν κόλπον καὶ ἡ κάθοδος πρὸς τὴν Μεσόγειον. Ἐὰν θέλουν τὴν Τεργέστην, τὴν Θεσσαλονίκην καὶ τὴν Βηρυττόν, εἶναι ἡ ὁλοκληρωτικὴ ἐξαφάνισις τοῦ καθεστῶτος τοῦ Φράνκο, μὲ ἀντικειμενικὸν σκοπὸν τὸ Γιβραλτάρ. Ἐπ’ αὐτοῦ εἶμαι πεπεισμένος ὅτι οὐδεὶς δύναται νὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν. Ἄλλωστε τὸ τοιοῦτον θὰ ἀποδειχθῇ λίαν σαφῶς εἰς τὸ προσεχὲς μέλλον. Αὗται εἶναι αἱ κύριαι βλέψεις τῶν μὴ διακειμένων φίλα πρὸς ἡμᾶς γειτόνων μας. Ἡ ἐσωτερικὴ ἄποψις ἔχει καὶ αὐτὴ σαφῶς ἀποσαφηνισθῆ. Ὑπάρχουν ἐσωτερικοὶ ἐχθροὶ καὶ ἄλλοι ἐχθροί, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Δεκεμβρίου καὶ ἐντεῦθεν ἔφθασαν εἰς τὴν Γιουγκοσλαβίαν καὶ ἤδη εἰσέρχονται ἐκ νέου εἰς τὴν Ἑλλάδα. Καὶ οἱ μὲν ἐχθροί, οἱ ἔξω τῆς Ἑλλάδος, εἰσέρχονται διὰ τῆς Φλωρίνης πρὸς Καστορίαν καὶ διὰ τοῦ Καρδασιλὰρ πρὸς Βέρμιον. Ἑπομένως εἶναι ἔργον ἡμῶν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὰς βλέψεις αὐτὰς τῶν ἐχθρικῶς πρὸς ἡμᾶς διακειμένων γειτόνων, εἶναι ἔργον καὶ ἐπιτακτικὸν καθῆκον ἡμῶν νὰ ἀναδιοργανώσωμεν τὸ ταχύτερον τὸν στρατόν μας καὶ νὰ λάβωμεν τὴν ἀπόφασιν ὅπως ἀδιστάκτως ἀντιμετωπίσωμεν οἱονδήποτε κίνδυνον καὶ μὲ τὴν πλήρη βεβαιότητα ὅτι, τοὺς μὲν γείτονας θὰ ἀνατρέψωμεν, ὅπως ἔγινε τὸ 1940, διότι ὁ στρατὸς ὁ Ἑλληνικὸς εἶχε, ἔχει καὶ θὰ ἔχῃ ὑπέροχον καὶ ἀκμαῖον ἠθικόν, τοὺς δὲ ἐσωτερικοὺς ἐχθροὺς ὀφείλομεν νὰ τοὺς ἀντιμετωπίσωμεν ἀδιστάκτως διὰ τῆς λήψεως τῶν ἀκολούθων μέτρων. Προτείνω, λοιπόν, τὰ κάτωθι μέτρα ἐναντίον τῶν ἐσωτερικῶν ἐχθρῶν. Πρῶτον ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν τῶν εἰσερχομένων διὰ τῶν 2 αὐτῶν ὁδεύσεων τὰς ὁποίας ἀνέφερον. Αὐτὰ εἶναι τὰ δύο δρομολόγια διὰ τῶν ὁποίων εἰσέρχονται οἱ ἀποτελοῦντες τὴν γνωστὴν ταξιαρχίαν τοῦ Ζαχαριάδη καὶ ἐκεῖνοι τοὺς ὁποίους ἐξαποστέλλουν οἱ γείτονες τῶν δύο γνωστῶν μας ἐχθρῶν. Τοὺς μὲν εἰσερχομένους καὶ ἐξερχομένους ἀπολύτως θὰ τοὺς ἀντιμετωπίσωμεν ὄχι διὰ τῆς παραμονῆς μας εἰς τὰς ἕδρας τῶν στρατιωτικῶν μας μονάδων οὔτε διὰ τῆς παραμονῆς μας εἰς τοὺς σταθμοὺς τῆς Χωροφυλακῆς, ἀλλὰ διὰ τῆς συγκροτήσεως τμημάτων ἐπαρκῶς ἐξωπλισμένων τὰ ὁποῖα θὰ καταλαμβάνουν τὰς περιοχάς, τὰ ὀρεινὰ ὑψώματα καὶ δὲν θὰ τοὺς ἐπιτρέπουν νὰ κτυποῦν ἀπὸ ἐκεῖ ποὺ κτυποῦν. Συγκεντρώνονται 50 ἕως 200 καὶ πηγαίνουν καὶ ἀφοπλίζουν τὴν μικρὰν δύναμιν καὶ ἐπιβάλλονται εἰς τοὺς ἀστυνομικοὺς σταθμοὺς πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εἶναι εὐχερὲς καὶ τὸ ἐπιτυγχάνουν σχεδὸν πάντοτε. Ἐνδείκνυται λοιπὸν νὰ καταληφθοῦν τὰ δύο σημεῖα, αἱ ὀρειναὶ ἐκεῖναι περιοχαὶ ἀπὸ ὡρισμένας δυνάμεις αἱ ὁποῖαι δὲν θὰ ἐπιτρέπουν τὴν εἰσβολὴν τῶν ἐπιδρομέων καὶ ἀκόμη θὰ ἀπαγορεύουν καὶ τὴν ἐκ νέου ἔξοδον. Ἐν ταὐτῷ ὑπάρχει καὶ ἐσωτερικὴ προπαγάνδα διὰ τὴν ὁποίαν πρέπει ἀδιστάκτως νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις τὰ μέτρα τὰ προβλεπόμενα ὑπὸ τῶν νόμων χωρὶς νὰ ὑπάρχουν ὅλαι αὐταὶ αἱ ἀμφιταλαντεύσεις καὶ δισταγμοί. Συγκεκριμένως ὑπάρχουν εἰς Θεσσαλονίκην χρηματοδόται, διευθυνταὶ Τραπεζῶν, οἱ ὁποῖοι χρηματοδοτοῦν τὰς ὁμάδας ἀντιστάσεως τῶν ἐαμοκομμουνιστῶν. Τὰ πρόσωπα αὐτὰ εἶναι γνωστὰ πρέπει νὰ συλληφθοῦν καὶ νὰ παραπεμφθοῦν εἰς τὴν δικαιοσύνην ἀδίστακτα. Ἐπίσης ὅλοι ἐκεῖνοι οἱ ὑπάλληλοι ὁπουδήποτε καὶ ἂν ὑπάρχουν οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται ὑπούλως, διότι δὲν εἶναι νοητὸν νὰ ὁμιλῶμεν σήμερον περὶ ἀριστερισμοῦ καὶ δεξιῶν, σήμερον ὑπάρχουν 2 κόσμοι συγκρουόμενοι, προπολεμικῶς ὑπῆρχον 3 κόσμοι, μετὰ τὴν ἐξαφάνισιν τοῦ Χιτλερισμοῦ ἀπέμειναν 2 κόσμοι, ὁ ἕνας κόσμος εἶναι τῆς Δημοκρατίας καὶ τῆς ἐλευθέρας ζωῆς καὶ ὁ ἄλλος εἶναι τῆς βίας, τῆς σφαγῆς καὶ τῆς δουλείας. Καὶ αὐτοὶ οἱ δύο κόσμοι πρόκειται νὰ ἀνταγωνισθοῦν καὶ πρόκειται ὁ ἕνας νὰ ἐπικρατήσῃ. Ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τὸ ἐσωτερικὸν φρονῶ ὅτι τμήματα εὑρισκόμενα εἰς τὰ ὄρη παρακωλύοντες τὴν εἴσοδον θὰ κατορθώσουν νὰ ἐμπεδώσουν τὴν δημοσίαν τάξιν. Ὁ ἀγὼν πρόκειται νὰ συνεχισθῇ καὶ θὰ συνεχισθῇ μέχρι πλήρους ἐπικρατήσεως τοῦ ἑνὸς ἐκ τῶν δύο προαναφερθέντων κόσμων. Ὡς πρὸς τὸ ἐσωτερικὸν πρόβλημα εἶναι ἁπλοῦν δὲν χρειάζονται σχέδια, χρειάζεται ὅμως κάποια πεῖρα πολεμική. Διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τοὺς ἐσωτερικοὺς ἐχθροὺς πιστεύω ἀκραδάντως ὅτι ὁ ἀρχηγὸς Χ τῆς Χωροφυλακῆς, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀπολύτως γνωστὸς κατανέμει εἰς κάθε χωρίον 2 χωροφύλακας, ἐπειδὴ ὅμως ἡ κατανομὴ τῆς δυνάμεως αὐτῆς δὲν γίνεται οὕτω πως κατὰ χωρίον ἀλλὰ γίνεται κατὰ ἐπαρχίαν καὶ οἱ 7 τὸ πολὺ σταθμοὶ εἰς ἑκάστην ἐπαρχίαν ἀποτελοῦνται ἀπὸ 7 ἕως 10 τὸ πολὺ ἄνδρας ἕκαστος, ἀποκλείεται παντελῶς ὄχι μόνον νὰ ἀμυνθῶμεν ἐνεργῶς τοὐτέστιν νὰ ἐπιβάλωμε τὰς ἀπόψεις μας ἀλλὰ ἀποκλείεται παντελῶς νὰ ἐπιβληθῶμεν ἐπὶ τῶν ἑκάστοτε ἐπερχομένων ἀνταρτικῶν ὁμάδων. Προτεινομένη λύσις εἶναι μία· ὀφείλομεν νὰ ἐξασφαλίσωμεν ἑκάστην κοινότητα μὲ μίαν δύναμιν ἐπαρκῆ νὰ μὴ ἐπιτρέπῃ τὴν εἴσοδον ἀπὸ ἄλλας κοινότητας καὶ νὰ ἐπιστρατεύσωμε κατὰ κοινότητας ἀλλοῦ μὲν 5 ἀλλοῦ δὲ 15 ἀναλόγως τῆς θέσεως τοῦ πληθυσμοῦ καὶ τοῦ κινδύνου, ποὺ ἔχει κάθε περιοχή, χωροφύλακας ἄνευ θητείας. Οἱ ἄνδρες αὐτοὶ παραμένοντες εἰς τὰ χωρία των θὰ ἀμύνωνται διὰ τὰς οἰκογενείας των καὶ τὰς περιουσίας των θὰ ἐξασφαλίσουν τὴν ἐνεργὸν ἄμυναν καὶ δὲν θὰ ἐπιτρέψουν εἰς κανένα νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὰ χωρία των, καὶ ἀφοῦ ἐπιτύχωμεν αὐτὸ μὲ μίαν δύναμιν 2 ἕως 3.000 τότε ἐπιβάλλεται νὰ κινηθοῦν ὡρισμένοι λόχοι πεζικοῦ οἱ ὁποῖοι ἐν συνεργασίᾳ μὲ τὴν δύναμιν τῆς Χωροφυλακῆς ἡ ὁποία θὰ καταρτίσῃ ἀποσπάσματα μὲ σαφεῖς ἐντολὰς θὰ ἀναλάβουν τὴν καταδίωξιν καὶ τὴν ἐξόντωσιν τῶν συμμοριῶν. Εἶναι δὲ ἀπαραίτητον ὅπως ἐπὶ κεφαλῆς αὐτῶν τεθοῦν ἱκανοὶ ἡγήτορες οἱ ὁποῖοι νὰ γνωρίζουν νὰ μάχωνται ἀποτελεσματικῶς. Τότε ἐὰν πραγματοποιηθῇ αὐτὸ βέβαια θὰ ἐπικρατήσωμε τὸ ταχύτερον δυνατὸν καὶ θὰ περισταλῶσιν αἱ κακαὶ καὶ δολοφονικαί των προθέσεις. Αὐτὰ φρονῶ ὅτι εἶναι τὰ ἐνδεδειγμένα μέτρα ἐμπεδώσεως τῆς τάξεως. Ὅλα τὰ ἄλλα πιστεύω ἀκραδάντως ὅτι δὲν θὰ φέρουν τὸ ἀποτέλεσμα ἐὰν δὲν πλαισιώσωμε τὰς ὑπηρεσίας μὲ δύναμιν στρατοῦ ἡ ὁποία δὲν θὰ ἐπιτρέπῃ τὴν εἴσοδον ἐν ταὐτῷ ἐὰν δὲν καταρτίσωμε δύο ἕως τρία τάγματα ἀπὸ ἐντοπίους, οὐδέποτε θὰ ἔχωμεν μίαν ὑπεροχὴν ὥστε νὰ ἐπιβάλωμεν τὰς θελήσεις μας εἰς τὰς συμμορίας. Ἐπίσης, ἐπαναλαμβάνω, καθίσταται ἐπιβεβλημένον νὰ ἀφήσωμε τὰ μέσα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἔχομεν χρησιμοποιήσει μέχρι τοῦδε καὶ νὰ ἐφαρμόσωμεν αὐστηρῶς καὶ ἀδιστάκτως τοὺς ὑπάρχοντας νόμους, νὰ μὴ γίνεται σχολαστικὴ ἐξέτασις ἐὰν ὁ Ζαχαριάδης ἢ ὁ Ζεῦγος ἐμπίπτουν εἰς τὴν α ἢ β διάταξιν νόμου διὰ νὰ προβῶμεν εἰς τὴν σύλληψιν αὐτῶν διότι τὸ οὐσιῶδες εἶναι ὅτι εἶναι ἐχθροὶ καὶ ἀνατροπεῖς τῆς Πατρίδος. Φρονῶ ἀδιστάκτως ὅτι μόνον δι’ αὐτῶν τῶν μέτρων θὰ ἐμπεδωθῇ ἡ τάξις καὶ καμμιὰ ἄλλη ἐνέργεια δὲν θὰ δυνηθῇ νὰ ἐπιφέρῃ ἀποτελέσματα. Εἶναι ἡ τελευταία φορὰ εἰς τὴν ὁποίαν ἔρχομαι καὶ ἐγὼ νὰ σᾶς ἐνοχλήσω καὶ νὰ σᾶς εἴπω ἐκεῖνα τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα προτείνω σαφῶς καὶ συγκεκριμένως καὶ τὰ ὁποῖα νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ληφθοῦν.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Κουσαῆς ἔχει τὸν λόγον.

§71Ε. ΚΟΥΣΑΗΣ. Κύριοι βουλευταί, αἰσθάνομαι τὴν ἀνάγκην πρὶν εἰσέλθω εἰς τὸ θέμα, νὰ διατυπώσω ἔντονον διαμαρτυρίαν κατὰ τοῦ Προεδρείου ἢ κατὰ τῆς Κυβερνήσεως ἢ καὶ κατ’ ἀμφοτέρων διὰ τὴν παρατηρουμένην παρέλκυσιν τῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς Δημοσίας ἀσφαλείας. Διότι ἂν πρόκειται περὶ ζητήματος ὑψίστης σπουδαιότητος ὡς ἐδέχθη ὁμοφώνως ἡ Βουλή, ἔδει ἡ συζήτησις νὰ συνεχισθῇ ἐπὶ ἕν, δύο καὶ τρία συνεχῆ εἰκοσιτετράωρα καὶ ὄχι νὰ ἀγορεύουν μόνον 5–8 ρήτορες καθ’ ἑκάστην καὶ νὰ διακόπτηται ἡ συζήτησις ἀπὸ Παρασκευῆς εἰς Παρασκευήν. Καὶ ἤδη ἐπὶ τοῦ θέματος: Δὲν εἶναι μόνον, κύριοι βουλευταί, τὸ ἀθῷον αἷμα τῶν ἐθνικοφρόνων πολιτῶν καὶ στρατιωτικῶν, τὸ ὁποῖον χύνεται ἀλλὰ παραλλήλως πρὸς αὐτὸ γίνεται καὶ ἕτερον κακόν, τὸ κακὸν τοὐτέστιν, ὅτι ὁ ἐθνικόφρων κόσμος, ἀπολέσας τὴν ἐμπιστοσύνην του πρὸς τὸ Κράτος ἀρχίζει νὰ τρομοκρατῆται καὶ νὰ προσεταιρίζεται τοὺς ἐαμοκομμουνιστὰς διὰ νὰ τοὺς ἐξευμενίσῃ καὶ γνωρίζομεν πάντες ποῖα σατανικὰ μέσα προσηλυτισμοῦ μετέρχονται τὰ τέρατα αὐτὰ καὶ ποίαν ζημίαν δύναται νὰ ὑποστῇ ἡ ἐθνικόφρων παράταξις καὶ συνεπῶς καὶ ἡ Πατρίς μας ἐκ τῆς ἀθρόας προσχωρήσεως τῶν φιλησύχων πολιτῶν εἰς τὰς τάξεις τῶν ἐαμοβουλγάρων δι’ ἔλλειψιν στοιχειώδους προστασίας ἐκ μέρους τοῦ Κράτους. Θὰ μοὶ ἐπιτραπῇ ν’ ἀναγνώσω μικρὰν περικοπὴν ἐξ ἐπιστολῆς σημαίνοντος ἐμπόρου ἐκ Σοφάδων ληφθείσης προσφάτως. «...... οἱ ἄνθρωποί μας λόγῳ τῆς τρομοκρατίας ἄρχισαν νὰ διπλαρώνουν τοὺς κουκουέδες. Χάσαν τὴν ἐμπιστοσύνην πρὸς τὸ Κράτος καὶ φθάνουν στὸ σημεῖον νὰ μὴ μᾶς πλησιάζουν καθόλου διότι τοὺς παρακολουθοῦν οἱ κουκουέδες καὶ τοὺς ἀπειλοῦν ὅτι ἐντὸς ὀλίγου θὰ δώσουν λόγον γιατί κάνουν παρέα μὲ μᾶς τοὺς προδότας καὶ μοναρχοφασίστας........». Ἡ ἐμφανιζομένη σήμερον, κύριοι βουλευταί, τραγικὴ κατάστασις ἀπὸ ἀπόψεως δημοσίας ἀσφαλείας ὀφείλεται καὶ εἰς ἄλλα βεβαίως αἴτια, ἀλλ’ ὅμως κατὰ κύριον λόγον, ὀφείλεται, καθ’ ἡμᾶς, εἰς τὴν περίφημον ἐκείνην ἀποσυμφόρησιν τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου, ἡ ὁποία, ἐξαπολύσασα εἰς τὰ πέρατα τῆς Ἑλλάδος τοὺς αἱμοδιψεῖς κακούργους διὰ νὰ συνεχίσουν τὸ Δεκεμβριανόν τους ἔπος, κατέβαλε πᾶσαν προσπάθειαν καὶ ἐπιμέλειαν νὰ διατηρήσῃ εἰς τὰς φυλακὰς καὶ νὰ χαρακτηρίσῃ ὡς δοσιλόγους ποίους; τοὺς ἀτυχεῖς ἐκείνους ἐθνικόφρονας πολίτας, οἱ ὁποῖοι, καταδιωκόμενοι καὶ σφαζόμενοι καὶ καιόμενοι ὑπὸ τῶν κατερχομένων ἐκ τῶν ὀρέων ἐαμοβουλγάρων μετὰ τὴν ἀποχώρησιν τῶν Γερμανῶν ἠναγκάσθησαν ἀμυνόμενοι νὰ πάρουν μερικὰ ὅπλα τὰ ὁποῖα ἔτυχε νὰ εἶναι Γερμανικὰ διότι δὲν εὑρῆκαν ἄλλης ἐθνικότητος ὅπλα. Καὶ ἐνῷ οἱ ἀθῶοι, οἱ μάρτυρες οὗτοι Ἕλληνες ἄλλος μὲ τὰ πλευρὰ σπασμένα, ἄλλος ἀκρωτηριασμένος, ὅλοι σχεδὸν σακατεμένοι σήπονται ἀκόμη εἰς τὰς φυλακὰς (π. χ. εἰς τὰς φυλακὰς Καρδίτσης εἶναι ἐγκάθειρκτοι ἀπὸ τοῦ Νοεμβρίου τοῦ 1944, περὶ τοὺς 18 τοιοῦτοι ἀτυχεῖς καὶ ἀθῶοι Ἕλληνες οἱ ὁποῖοι οὐδὲν ἄλλο πράξαντες καὶ διὰ μόνον τὸν λόγον ὅτι δὲν προσέφερον εὐχαρίστως τὸν λαιμόν των εἰς τὴν μάχαιραν τῶν ἀνατροπέων, ἀλλ’ ἀντέστησαν κατ’ αὐτῶν, συνελήφθησαν καὶ ὅσοι ἔτυχε νὰ γλυτώσουν ἐξακολουθοῦν νὰ εἶναι ἐγκάθειρκτοι, καταντήσαντες ἀνθρώπινα φαντάσματα χωρὶς κανεὶς περὶ αὐτῶν νὰ ἐνδιαφέρεται, αἱ δὲ δικογραφίαι των ἀφοῦ ἔκαμαν τὸν γῦρον τῆς Θεσσαλίας ἐναπετέθησαν εἰς τὰ χρονοντούλαπα τῶν Δικαστηρίων Καρδίτσης καὶ ἐλησμονήθησαν. Ποῖον δὲ τὸ ἔγκλημα αὐτῶν περὶ τῶν ὁποίων οὐδεὶς σχεδὸν τολμᾷ οὐδὲ κἂν νὰ τοὺς ἀναφέρῃ ἁπλῶς; οὐδέν, μὰ ἀπολύτως οὐδέν· μόνον διότι εἶχον τὸν ἡρωϊσμὸν ν’ ἀντιστῶσιν κατὰ τῶν προδοτῶν τῆς Πατρίδος, ἐνῷ ἀντιθέτως ὅλοι οἱ σφαγεῖς ἀπελευθερωθέντες ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου, ἡ ὁποία λυπούμεθα διότι δὲν ἔχει εἰσέτι παραπεμφθῆ εἰς δίκην ὡς πραγματικὴ δοσίλογος διὰ νὰ δώσῃ λόγον τῶν πράξεών της, ἀπετέλεσαν τὰς συμμορίας αἱ ὁποῖαι κατέλυσαν τὴν ἔννοιαν τοῦ Κράτους εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ δὲν γνωρίζομεν τὶ θὰ συμβῇ βραδύτερον. Ἀλλ’ ὅμως δὲν νομίζομεν ὅτι καὶ ἡ παροῦσα Κυβέρνησις εἶναι ἀπηλλαγμένη εὐθυνῶν διὰ τὴν δημιουργηθεῖσαν κατάστασιν ἀπὸ ἀπόψεως Δημοσίας ἀσφαλείας πρὸς δὲ καὶ διὰ τὴν διατήρησιν εἰσέτι τοῦ τερατώδους ἐκείνου κατασκευάσματος τὸ ὁποῖον λέγεται νόμος περὶ δοσιλόγων ὑπὸ τὸ βάρος τοῦ ὁποίου στενάζουν δεκάδες χιλιάδων ἐντίμων καὶ ἀθώων πολιτῶν φερόντων τὸ στίγμα τῆς ἐπὶ δοσιλογίᾳ κατηγορίας ἐπὶ τῇ βάσει ψευδῶν, ψευδεστάτων μηνύσεων τῆς ὠργανωμένης σπείρας τῶν ἐαμοκομμουνιστῶν, πλεῖστοι ἐκ τῶν ὁποίων (τῶν κατηγορουμένων τούτων) προσέφερον ὑψίστας ὑπηρεσίας εἰς τὴν πατρίδα ἰδίᾳ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς καὶ ἔδει νὰ ἀμειφθῶσι τοὐλάχιστον διὰ τῆς εὐγνωμοσύνης τοῦ Ἔθνους. Καὶ ἐὰν ἤθελε μᾶς ἀντιταχθῆ τὸ ὅτι ἐκ λόγων ἀνεξαρτήτων τῆς θελήσεώς μας κατέστη ἀδύνατον νὰ ἀποφευχθῇ ἡ θέσπισις τοῦ ἐν λόγῳ νόμου, ἐρωτῶμεν τόσον τὴν ἀπελθοῦσαν Κυβέρνησιν τοῦ Κέντρου ὅσον καὶ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν. Ποία προσπάθεια ὑπερτάτη κατεβλήθη, προσπάθεια ἥτις ἔδει νὰ ἐξιχθῇ μέχρις αὐτοθυσίας τόσον διὰ τὴν ἀποφυγὴν τῆς θεσπίσεως τοῦ νόμου τούτου ὅσον καὶ διὰ τὴν κατάργησιν αὐτοῦ; Φρονοῦμεν ὅτι οὐδεμία προσπάθεια σοβαρὰ κατεβλήθη, οὔτε δυνάμεθα νὰ ἐννοήσωμεν τοὺς κατὰ κόρον προβαλλομένους λόγους τῆς μυστηριώδους σκοπιμότητος διότι δὲν γνωρίζομεν ποῖον τέλος πάντων θὰ ἐξυπηρετήσῃ οἱαδήποτε σκοπιμότης ὅταν οἱ Ἕλληνες σφαγῶσι καὶ διατὶ νὰ μὴ εἶναι προτιμότερον προκειμένου νὰ σφαγῶμεν ὁπωσδήποτε, ν’ ἀποθάνωμεν ἐπὶ τέλους ἀνδρίκια καὶ παλληκαρίσια μὴ ὑποκύπτοντες εἰς οὐδεμίαν πίεσιν ὁποθενδήποτε προερχομένην. Καὶ ἐρωτῶμεν κατὰ συνέχειαν τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν. Ἔχει τέλος πάντων λάβει σοβαρῶς τὴν ἀπόφασιν νὰ ἐπιβάλῃ τὸ Κράτος τοῦ νόμου; Καὶ ἐὰν τὴν ἔχῃ λάβει διατὶ δὲν προχωρεῖ; Μήπως δι’ ἀνεπάρκειαν ἀριθμητικὴν τῶν ὀργάνων τῆς τάξεως; Ἐὰν τοῦτο συμβαίνῃ τότε τὸ κακὸν δὲν εἶναι ἀθεράπευτον. Ἔχομεν συνεχεῖς καὶ καθημερινὰς τὰς ἐκκλήσεις τῶν ἐθνικοφρόνων πολιτῶν τῆς ληστοκρατουμένης ὑπαίθρου μας, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἕτοιμοι νὰ ἐνισχύσουν τὸ Κράτος καλούμενοι, εἴτε ὑπὸ τύπον χωροφυλάκων ἄνευ θητείας, εἴτε ὑφ’ οἱονδήποτε ἄλλον τύπον. Ἠσκημένοι δὲ ὡς εἶναι οὗτοι διότι οἱ πλεῖστοι ὑπηρέτησαν εἰς τὸν Στρατὸν καὶ τὰ Σώματα ἀσφαλείας καὶ γνωρίζοντες τὰ κρησφύγετα καὶ τὰς συνηθείας τῶν συμμοριτῶν τῆς περιφερείας των θὰ ἐξεκαθάριζαν τὴν ὕπαιθρον ἐντὸς ἐλαχίστου χρονικοῦ διαστήματος. Διότι τίνα ἀσφάλειαν παρέχουν οἱ 4 χωροφύλακες οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὴν Κοινότητα Ρεντίνης τῆς Καρδίτσης, π. χ. ἡ ὁποία εἶναι γενέτειρά μου, ὅταν μάλιστα εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ φρουρήσουν καὶ ἄλλα 7–8 χωριά; Τὰ μέγιστα δὲ θὰ συντελέσῃ εἰς τὴν ἐμπέδωσιν τῆς τάξεως καὶ ἡ ἀνάκλησις εἰς τὴν ἐνεργὸν ὑπηρεσίαν τῶν Ἀξ)κῶν τῆς Χωροφυλακῆς οἵτινες ἐξῆλθον δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 29 Συντακτικῆς Πράξεως ὡς καὶ τῶν τοῦ Πίνακος Βʹ, ἐνῷ οὗτοι εἶναι ἀξιωματικοὶ ἱκανώτατοι καὶ σπουδαιοτάτας ἠδύναντο νὰ προσφέρουν ὑπηρεσίας. Καὶ ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις κακῶς, κάκιστα δὲν χρησιμοποιεῖ τοὺς ἀξιωματικοὺς τούτους φοβουμένη ἴσως τὴν δαπάνην, ὅμως ἐκ παραλλήλου ἐξακολουθεῖ μισθοδοτοῦσα εἰς τὸ ἀκέραιον περὶ τοὺς χιλίους χωροφύλακας, τελοῦντας ὑπό τινα κατηγορίαν ἐνῷ ἠδύνατο κάλλιστα ἀποπέμπουσα τούτους ἐφ’ ὅσον ἀποδεικνύονται ἔνοχοι ν’ ἀξιοποιήσῃ κατὰ τρόπον ἐπωφελῆ τὴν δαπάνην τῆς μισθοδοσίας των. Ἂν καὶ ταῦτα, δὲν γνωρίζομεν διὰ τίνα λόγον, δὲν κρίνωνται ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως σκόπιμα τότε δὲν μένει τίποτε ἄλλο παρὰ ἢ οἱ ἐθνικόφρονες πολῖται νὰ μεταλάβωμεν τῶν ἀχράντων μυστηρίων ἀναμένοντες τὸν βέβαιον ἀποκεφαλισμόν μας, ἢ ἀναλαμβάνοντες μόνοι τὴν πρωτοβουλίαν καὶ μὴ ὑπακούοντες εἰς Κυβέρνησιν καὶ Ἀρχὰς νὰ προστατεύσωμεν διὰ τῶν ἰδίων μας μέσων τὴν ζωήν μας καὶ τὴν τῶν οἰκογενειῶν μας. Διότι, κύριοι βουλευταί, τί θέλετε νὰ συμβῇ ὅταν ἡ Κυβέρνησις ἱσταμένη μεταξὺ φόβων καὶ δισταγμῶν οὐδὲν πράττει, καὶ ὅταν οὐ μόνον οὐδὲν πράττει, ἀλλὰ τοὐναντίον διὰ πράξεων θετικῶν τῶν ὀργάνων της ἐνισχύει τὸν ἀναρχοκομμουνισμόν. Ὅταν ἐπὶ παραδείγματι ὁ Νομάρχης τῆς περιφερείας μου (Καρδίτσης) ὁ διορισθεὶς ὑπὸ τῆς παρούσης λαοπροβλήτου Κυβερνήσεως, καταργεῖ Δημάρχους καὶ Συμβούλια Κοινοτικὰ καὶ ἐπιτροπὰς διανομῶν ἐπὶ τῇ βάσει σημειωμάτων διαφόρων κομματαρχίσκων διορίζει εἰς τὴν θέσιν τῶν καταργουμένων καὶ ἐξ ἐθνικοφρόνων ἀποτελουμένων ὀργάνων τῆς αὐτοδιοικήσεως κομμουνιστάς, καὶ ἔτι πλέον συγκεκριμένως: ὅταν ἀπολύῃ τὸν ἐθνικόφρονα Δήμαρχον Καρδίτσης Κουκουρῖκον καὶ ἀντ’ αὐτοῦ διορίζει τὸν ἐαμικὸν Χατζημῆτρον, ὁ ὁποῖος ὡς Πρόεδρος τοῦ κομμουνιστικοῦ Πανδημοκρατικοῦ Μετώπου κυριολεκτικῶς ὠργίασε, φθάσας μέχρι τοῦ σημείου νὰ ὑβρίζῃ μὲ τὸ χωνὶ ἐν μέσῃ πλατείᾳ Καρδίτσης τὴν Α. Μ. τὸν Βασιλέα Γεώργιον καὶ ὁλόκληρον τὸν ἐθνικόφρονα κόσμον. Ὅταν καταργῇ τὸ ἐξ ἐθνικοφρόνων πολιτῶν Συμβούλιον τῆς ἰδιαιτέρας μου πατρίδος, τῆς Κοινότητος Ρεντίνης, ἀποτελουμένης ἐκ 400 οἰκογενειῶν διορίζει ἀντ’ αὐτῶν Πρόεδρον μὲν ἕνα ἐστερημένον πολιτικῶν δικαιωμάτων ὡς καταδικασθέντα ἐπὶ αἱμομιξίᾳ μετὰ τῆς ἀδελφῆς του (φωναί: Αἶσχος! Αἶσχος!) ὑπὸ τοῦ Κακουργιοδικείου Λαρίσης, ὀνόματι Γεώργιον Κουμπούραν, ἀπελαθέντα δὲ πρό τινων ἐτῶν ἐξ Ἀμερικῆς καὶ συμβούλους τὰ εὐτελέστερα πρόσωπα τῆς Κοινότητος πρὸς δὲ καὶ ἐνεργὰ μέλη τοῦ Κ.Κ.Ε. καὶ τῆς Ε.Λ.Δ. καὶ ταῦτα παρὰ τὰς γενομένας καὶ προληπτικῶς ἐκκλήσεις τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος πρὸς τὸν κ. Νομάρχην ὁ ὁποῖος ἐδέησεν ἐσχάτως κατόπιν τηλεγραφήματος τοῦ κ. ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργοῦ συνεπείᾳ ἀλλεπαλλήλων διαμαρτυριῶν μας ἐγγράφων τε καὶ προφορικῶν ν’ ἀντικαταστήσῃ μόνον τὸν Πρόεδρον καὶ μάλιστα δι’ ἑνὸς ἀνεψιοῦ τοῦ Παναγιώτου Ντουράκη καλουμένου, κομμουνιστοῦ καὶ αὐτοῦ. Καὶ οὕτω μέχρι τῆς στιγμῆς ταύτης τὸ κομμουνιστικὸν Συμβούλιον μιᾶς σημαντικῶς μεγάλης Κοινότητος (Ρεντίνης) ν’ ἀποτελῇ ἀσφαλῶς τὸν σύνδεσμον μεταξὺ τῶν συμμοριῶν καὶ τῆς ἡγεσίας των...

§72Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ποῖος βουλευτὴς ἐζήτησε τὸν διορισμὸν αὐτόν;

§73Ε. ΚΟΥΣΑΗΣ. Ἕνας εὐτελὴς κομματαρχίσκος ἐν Καρδίτσῃ τοῦ ὁποίου μάλιστα τὸ σχετικὸν σημείωμα εἶναι καρφιτσωμένο εἰς τὴν ἀπόφασιν τοῦ Νομάρχου.

§74Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ὅπως εἶναι γνωστὸν ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἔχει μεταβιβάσει τὰ δικαιώματά του σχετικῶς μὲ τὸν διορισμὸν καὶ τὴν ἀπόλυσιν τῶν Κοινοτικῶν Συμβουλίων εἰς τοὺς κατὰ τόπους Νομάρχας. Τοῦτο βεβαίως εἶναι ὀρθὸν καὶ ἐνδεδειγμένον διότι οἱ Νομάρχαι γνωρίζουν πρόσωπα καὶ πράγματα τὰ ὁποῖα ὁ Ὑπουργὸς καὶ παντογνώστης ἀκόμη καὶ ἐὰν ἦτο δὲν θὰ ἠδύνατο νὰ γνωρίζῃ τί συμβαίνει ἀπὸ τῆς Ροδόπης μέχρι τῆς Κρήτης, καὶ ἀπὸ τῆς Γαύδου ἕως τῆς Κερκύρας. Ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι οἱ Νομάρχαι κακῶς ἀσκοῦν τὰ καθήκοντά των ἂς ὑποδειχθοῦν αἱ τυχὸν παραβάσεις καὶ τὰ ἔκτροπα εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν. Εἰς πάσας τὰς γενομένας μέχρι τοῦδε ὑποδείξεις ἐγὼ ἔλαβα τὰ προσήκοντα μέτρα. Ἐπὶ αὐτῶν ποὺ καταγγέλλονται ἤδη ἐὰν ἀποδειχθοῦν ἀληθῆ, θὰ πράξω πᾶν τὸ ἐνδεδειγμένον.

§75Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ συμπληρώσῃ τὴν δήλωσίν του καὶ διὰ τὸν Δήμαρχον Καρδίτσης, ὅστις διωρίσθη διὰ Διατάγματος.

§76Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ἐὰν ἀποδειχθοῦν τὰ καταγγελλόμενα θὰ λάβω καὶ ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα.

§77Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Καὶ κατὰ τοῦ Νομάρχου νὰ λάβετε μέτρα ἐὰν ἀληθεύουν τὰ κατ’ αὐτοῦ καταγγελόμενα.

§78Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Θὰ ἀπονείμω καθ’ ὅλην τὴν γραμμὴν τὸ δίκαιον εἰς πᾶσαν περίπτωσιν.

§79Ε. ΚΟΥΣΑΗΣ. Πρὸ 1½ μηνὸς σᾶς ὑπέβαλα ἔγγραφον ἀναφοράν. Ἐκάματε τηλεγράφημα, ἀλλ’ ὁ Νομάρχης δὲν συνεμορφώθη.

§80Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ὄχι πρὸ 1½ μηνός, ἀλλὰ πρό τινων ἡμερῶν. Ἐν πάσῃ ὅμως περιπτώσει ἐγένετο τὸ τηλεγράφημα καὶ μέχρι τῆς στιγμῆς δὲν ἤλθατε νὰ μοῦ παραπονεθῆτε. Ἤδη ὅμως αἰφνιδιαστικῶς φέρετε τὸ ζήτημα εἰς τὴν Βουλήν.

§81Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Καὶ εἰς τὴν Λευκάδα συνέβησαν παρόμοια πράγματα.

§82Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Οἱ Νομάρχαι κατὰ τὸν νόμον ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ διορίζουν καὶ ἀπολύουν τὰ Κοινοτικὰ Συμβούλια. Οὗτοι, ὡς ἐγγὺς τῶν πραγμάτων δύνανται νὰ κρίνουν καὶ νὰ ἐκτιμοῦν τὰ πράγματα. Ἐὰν τυχὸν παρανομοῦν ἐγὼ θὰ ἐπιβάλω τὸ Κράτος τοῦ νόμου.

§83Ε. ΚΟΥΣΑΗΣ. Καὶ περαιτέρω. Ὅταν ὁ Εἰσαγγελεὺς Ἐδέσσης ἀπὸ τῆς ἕδρας του τῆς Εἰσαγγελικῆς πλέκῃ τὸ ἐγκώμιον τῆς αὐτονομιστρίας καὶ κομμουνιστρίας διδασκαλίσσης Ροδίφτση ὀνόματι, ἡ ὁποία εἶχε προσφέρει ἀνθοδέσμην εἰς τὸν Κάλτσεφ, ὅταν Εἰσαγγελεὺς Ἐφετῶν Κρήτης ἀπὸ τῆς ἕδρας του μόλις πρὸ διμήνου σεμνύνεται διότι ὑπηρέτησεν εἰς τὸν στρατὸν τοῦ ΕΛΑΣ, ὅταν διατηροῦνται εἰσέτι εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῆς Χωροφυλακῆς οἱ Ἀξιωματικοὶ Κολυβάκης (ὑπομοίραρχος) καὶ Γαβριλάκης (ἀνθυπασπιστὴς) μέλη τῆς ΟΠΛΑ, ὅταν εἰς τὴν Διοίκησιν Χωροφυλακῆς Ξάνθης διατηρῆται ἀνώτερος ἀξιωματικὸς διατελέσας μέλος τῆς Νομαρχιακῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ΕΑΜ, ὅταν ἡ Κυβέρνησις δὲν προβαίνει εἰσέτι τοὐλάχιστον εἰς τὴν ἄμεσον ἀποπομπὴν τῶν ἀνωτέρω ἐκ τῶν θέσεων ἃς κατέχουσι, παρὰ τὰς διαμαρτυρίας χιλιάδων πολιτῶν γνωριζόντων καὶ παρακολουθούντων τὴν ἀντεθνικήν των δρᾶσιν, ὅταν αἱ καταδικαστικαὶ εἰς θάνατον ἀποφάσεις δὲν ἐκτελοῦνται, ὅταν τέλος οἱ ἀρχισυμμορίται δὲν συλλαμβόνονται ἀλλὰ τοὐναντίον ἀφίενται ἐλεύθεροι νὰ διευθύνωσι σχεδὸν φανερὰ τὴν κατὰ τοῦ Ἔθνους δολοφονικὴν ἐκστρατείαν των καὶ οὐ μόνον τοῦτο ἀλλὰ καὶ νὰ δίδωσι καὶ συνεντεύξεις πρὸς τὰς ἐπισήμους τοῦ Κράτους ἀρχὰς καὶ νὰ διατυπώνωσι καὶ ἀξιώσεις πρὸς δὲ καὶ ἀπειλάς, εἶναι βέβαια μοιραῖον ἀλλὰ καὶ φυσικὸν νὰ περιέλθωμεν εἰς ἣν κατάστασιν περιήλθομεν. Καὶ ἡμεῖς ἐδῶ οἱ ἐκλεκτοὶ τοῦ Λαοῦ τί πράττομεν; Κάμνομεν ἀγῶνα δρόμου ποῖος πρῶτος νὰ καταλάβῃ τὸ βῆμα νὰ ὁμιλήσῃ μὲ τὸν σκοπὸν νὰ... ὁμιλήσῃ. Κύριοι βουλευταί, μὴ λησμονῶμεν ὅτι ἡ κυρία καὶ μᾶλλον ἐπιτακτικὴ ἐντολὴ τὴν ὁποίαν ἐλάβομεν ἀπὸ τοὺς ἀτυχεῖς συμπολίτας μας οἱ ὁποῖοι μᾶς ἔστειλαν ἐδῶ ἦτο νὰ μεριμνήσωμεν διὰ τὴν ὅσον τὸ δυνατὸν ταχυτέραν ἐμπέδωσιν τῆς ἀσφαλείας. Τοῦτο δὲν τὸ ἐπετύχομεν ὡς εἶναι φανερὸν μέχρι σήμερον. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀποδείξῃ, ἐμπράκτως, καὶ μάλιστα ἐντὸς ἐλαχίστου χρονικοῦ διαστήματος ὅτι ἀρχίζει ἔστω, νὰ ἐπιβάλῃ τὸ Κράτος τοῦ νόμου, (τοῦτο δὲ κατὰ τὴν γνώμην μας, καὶ ὡς ἐτόνισε καὶ ὁ συνάδελφος κ. Ζουμπουλάκης, θὰ ἐπιτευχθῇ μόνον διὰ τῆς δημιουργίας πολιτοφυλακῆς ἐν ἑκάστῳ κατῳκημένῳ τόπῳ ἐξ ἐθνικοφρόνων πολιτῶν τελούντων ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τοῦ Κράτους καὶ φρουρούντων νυχθημερὸν καὶ ἐλεγχόντων πᾶσαν εἴσοδον καὶ ἔξοδον, παραλλήλως βεβαίως καὶ ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῶν εἰς τὴν περιφέρειαν ἑκάστου κατῳκημένου τόπου δρώντων ἀποσπασμάτων), ἐν τῇ περιπτώσει ταύτῃ θὰ ἦτο σκοπιμώτερον, κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου, ἀντὶ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ νὰ σπαταλῶμεν τὸν χρόνον μας βυζαντινολογοῦντες, νὰ ἐγκαταλείπωμεν αὐτὴν παραχρῆμα καὶ μεταβαίνοντες εἰς τὰς ἐπαρχίας μας νὰ ἐσχηματίζομεν 354 ἢ καὶ κατά τι ὀλιγωτέρας ὁμάδας ἐξ ἐθνικοφρόνων συμπολιτῶν μας —δόξα τῷ Θεῷ ὅλοι σχεδὸν ὑπηρετήσαμεν στρατιῶται καὶ πλεῖστοι ἐξ ἡμῶν διετέλεσαν Ἀξιωματικοὶ ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν — καὶ νὰ ἐτιθέμεθα εἰς καταδίωξιν τῶν συμμοριῶν, διότι οὕτω μόνον θὰ ἐπιτελοῦμεν κἄποιον προορισμὸν ἐνῷ μένοντες ἐνταῦθα καὶ ἀνεχόμενοι τὴν δημιουργηθεῖσαν ἀφόρητον κατάστασιν οὐδένα ἀπολύτως προορισμὸν ἐπιτελοῦμεν. (Χειροκροτήματα).

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Μπινόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§85Σ. ΜΠΙΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὅταν τὴν 17 Ἰουλίου συνεζητήθη τὸ σχέδιον ψηφίσματος περὶ ἐκτάκτων μέτρων κατὰ τῶν ἐπιβουλευομένων τὴν δημοσίαν τάξιν, εἶχα δηλώσει ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ δυνηθῇ νὰ ἐπιβάλῃ τὴν τάξιν ἐφ’ ὅσον δὲν εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ ἐπιβληθῶμεν εἰς τοὺς Σέρβους καὶ τοὺς Ἀλβανοὺς οἱ ὁποῖοι ἐξοπλίζουν τὰ ἀνταρτικὰ σώματα καὶ τὰ ἀποστέλλουν εἰς τὴν Πατρίδα μας. Διότι ὅλαι αἱ συμμορίαι τῶν Ὀχρανιτῶν ἐξοπλίζονται εἰς τὸ Μοναστήριον μὲ καινουργῆ ὁπλισμὸν Ρωσσικόν. Εἶχα παρακαλέσει τότε νὰ ἀποστείλωμεν μίαν εἰδικὴν ἐπιτροπὴν, ἀπὸ ἀνωτέρους δικαστικοὺς ἀξιωματικοὺς τοῦ Ἐπιτελείου καὶ ἀπὸ ὑπαλλήλους τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν ποὺ γνωρίζουν τὰ Μακεδονικὰ ζητήματα καὶ μίαν ἐπιτροπὴν Κοινοβουλευτικὴν ἐκ 4–5 ἐκ τῶν κ. βουλευτῶν διὰ νὰ μελετήσῃ τὴν ὅλην κατάστασιν καὶ νὰ λάβῃ μέτρα ἡ Κυβέρνησις. Παρὰ τὰς ὑποσχέσεις τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, δὲν ἐλήφθη οὐδὲν μέτρον. Εἶναι ἀνάγκη, κύριοι βουλευταί, νὰ μάθωμεν πῶς ἐδημιουργήθη ἡ κατάστασις αὐτὴ εἰς τὴν Μακεδονίαν, εἰς τὴν Πατρίδα μας, εἰς τὴν Δυτικήν, κυρίως, καὶ ποῖα τὰ αἴτια διὰ νὰ ἐπιβληθοῦν αὐστηραὶ κυρώσεις, ἔναντι τῶν ὑπαιτίων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἐδημιούργησαν τὴν κατάστασιν αὐτήν, καὶ δὲν ἐλήφθησαν δυστυχῶς μέτρα κυρώσεως αὐστηρὰ διὰ νὰ μὴ ἐπαναληφθῶσι καὶ εἰς τὸ μέλλον. Κύριοι βουλευταί, εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον, ὅτι κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ἀλβανικοῦ ἀγῶνος δὲν ἠδυνήθησαν αἱ Βουλγαρικαὶ συμμορίαι νὰ φέρουν δυσκολίας, ὅσας ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως.

§86Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Δηλαδὴ εἶναι χειροτέρα ἡ κατάστασις τώρα.

§87Σ. ΜΠΙΝΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα, διότι τότε αἱ Βουλγαρικαὶ συμμορίαι δὲν ἦσαν εἰς θέσιν νὰ ξεμυτίσουν διὰ νὰ πράξουν αὐτὰ ποὺ πράττουν σήμερον. Δὲν θὰ συζητήσω, κύριοι βουλευταί, ζητήματα κομματικά. Εἶναι καιρὸς νὰ συνέλθωμεν, εἶναι καιρὸς νὰ προσέξετε ἐσεῖς ἰδίως τῆς Παλαιᾶς Ἑλλάδος τὴν Πατρίδα μας τὴν Μακεδονίαν. Καὶ προχωρῶ. Ὅταν κατὰ τὸ 1945 ἐπέστρεψα ἐξ Αἰγύπτου, ἐπεκοινώνησα μὲ τοὺς φίλους μου καὶ συγγενεῖς μου τῆς Φλωρίνης καὶ ἀμέσως συνήντησα τὸν κ. Τσάτσον Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν εἰς τὸν ὁποῖον ἐξέθεσα τὴν κατάστασιν ἡ ὁποία εἶχε δημιουργηθῆ εἰς τὴν Δυτικὴν Μακεδονίαν καὶ διὰ τὰς συμμορίας αἱ ὁποῖαι ἑτοιμάζονται διὰ νὰ εἰσβάλουν εἰς τὴν Μακεδονίαν. Εἶχα παρακαλέσει νὰ μοῦ εὕρῃ ἕναν κατάλληλον Νομάρχην, διότι ἐκεῖνον τὸν ὁποῖον εἶχε στείλει ἦτο ἀνίκανος καὶ διὰ τῆς ἀνικανότητός του εἶχε δημιουργηθῆ ἀντεθνικὴ δρᾶσις. Ὁ τόπος τὸν εὐγνωμονεῖ τὸν κ. Τσάτσον διότι ἐφρόντισε νὰ μᾶς φέρῃ ὡς Νομάρχην τὸν κ. Σαραντίδην, τὸν ὁποῖον μετέφερεν ἀπὸ τὴν Μακεδονίαν εἰς τὴν Φλώριναν. Συνέστησα καὶ εἰς τὸν ἀνώτερον Γενικὸν Διοικητὴν Μακεδονίας νὰ προσέξῃ τὴν Μακεδονίαν, διότι εἰς τὰς περιοδείας τὰς ὁποίας εἶχε κάνει, ἐγένετο πρόξενος κακοῦ παρὰ ἐπέβαλε τὴν τάξιν. Ἐπῆγα εἰς τὸν ἀρχηγὸν τῆς Χωροφυλακῆς Ἀντισυνταγματάρχην Κολοκοτρώνην, ἀλλὰ δυστυχῶς ἀντεκατεστάθη μετ’ ὀλίγας ἡμέρας, διότι ὁ κ. Κολοκοτρώνης γνωρίζει πολὺ καλὰ τὰ Μακεδονικὰ ζητήματα, ἀντεκατεστάθη μὲ ἄλλον καὶ τοῦ ἐζήτησα νὰ ἀπομακρυνθοῦν ὡρισμένοι τῆς Χωροφυλακῆς. Ὁ κ. Κολοκοτρώνης καὶ ὁ κ. Μπριλάκης ἀντεκατεστάθησαν, ἀλλὰ δυστυχῶς δὲν ἐλήφθησαν μέτρα διότι ἐπεκράτησεν καὶ ἐδῶ ἡ πολιτική. Διετάχθησαν ἀνακρίσεις ἀλλὰ δυστυχῶς, ὁ τότε ἀνώτερος Διοικητὴς Δυτικῆς Μακεδονίας Ἀντισυνταγματάρχης Ἀναστασόπουλος, δὲν ἐνήργησεν τίποτε, καὶ ἔγινεν αἰτία νὰ παραμείνουν δυστυχῶς πολλοὶ ἀξιωματικοί, οἱ ὁποῖοι ἐχρηματίσθησαν καὶ ἔγιναν αἰτία νὰ φύγουν χωρικοὶ ἀθῶοι εἰς τὸ Μοναστῆρι διότι ἐξεβιάζοντο ἀπὸ διαφόρους παληανθρώπους, ἐκβιαστάς, μάρτυρας ὑπερασπίσεως κατηγορίας κ.λ.π. Ὅταν ἀπὸ τὸν κ. Δρομάζον, τότε Γενικὸν Ἀρχηγὸν τοῦ Ἐπιτελείου, ἐζήτησα νὰ μὴ στείλῃ τὸν Ταξίαρχον, Συνταγματάρχην κ. Λεκανίδη, διότι θὰ μᾶς ἔκαμε μεγάλο κακὸ εἰς τὴν περιφέρειαν, ἦτο ἀνένδοτος, καίτοι ἡ γνώμη τῶν Ἀξιωματικῶν τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου ἦτο ἀντίθετος πρὸς τὴν ἀποστολὴν τοῦ κ. Λεκανίδη. Τοῦ εἶχα δηλώσει ρητῶς ὅτι, ὁ κόσμος ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἔπρεπε νὰ φύγῃ, θὰ εὕρισκεν ἀποκοῦμπι εἰς τὸν Ταξίαρχον ἐκεῖνον, διότι ἐγνώριζα τὴν δρᾶσιν του καὶ εἰς τὴν Μέσην Ἀνατολήν. Δυστυχῶς δὲν εἰσηκούσθην, καὶ παρὰ τὰς παρακλήσεις καὶ παρὰ τὴν γνώμην, ἐπαναλαμβάνω, τῶν Ἀξιωματικῶν τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου τὸν ἔστειλε, μὲ τὸ ἀποτέλεσμα νὰ ἐνισχυθῇ καὶ μὲ Ἀξιωματικούς, οἱ ὁποῖοι στεροῦνται ἐθνικῆς συνειδήσεως, καὶ εἶναι αἶσχος νὰ φέρουν ἀκόμη τὰς ἐπωμίδας τοῦ Ἕλληνος Ἀξιωματικοῦ. Ἔστειλεν ἕναν Ταγματάρχην ὁ ὁποῖος εἶχε κατακλέψει τὸν κόσμον ἐκεῖ, συνεργαζόμενος μὲ τοὺς Γερμανούς, καὶ παρήλασεν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην μὲ τὴν γροθιὰ σηκωμένη. Ἔστειλε τὸν ὑπασπιστὴν τοῦ κ. Μπακιρτζῆ καὶ ἤρχετο εἰς ἐπαφήν, καὶ ἔμενεν ὁ δρόμος ἀνοικτὸς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Σερβίας. Εὑρέθησαν Ἀξιωματικοί, κύριοι βουλευταί, νὰ ἔρχωνται εἰς ἐπαφὴν καὶ νὰ ἀφίνουν νὰ μπαίνουν καὶ νὰ βγαίνουν Κομιτατζῆδες ἐντὸς τοῦ Ἑλληνικοῦ ἐδάφους. Ἀξιωματικοὶ οἱ ὁποῖοι συνειργάζοντο μὲ τοὺς Ὀχρανίτας καθ’ ὅλην τὴν νύκτα, Ἀξιωματικοὶ διοικηταὶ λόχων οἱ ὁποῖοι, καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τοῦ χειμῶνος, ἀπὸ τὴ μιὰ μεριὰ τοῦ χωριοῦ καθότον οἱ Ὀχρανῖται, καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη μεριὰ οἱ στρατιῶται μας. Ἀξιωματικὸς ὑπολοχαγὸς νὰ κάθεται καὶ νὰ κάμῃ καθοδήγησιν μὲ τοὺς Ὀχρανίτας. Ἔστειλαν δυστυχῶς καὶ ἕνα Τάγμα Κρήτης, ἀλλὰ εἶναι μέσα καὶ στοιχεῖα σκάρτα, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ ξεκαθαρισθῇ καὶ νὰ μείνουν μόνον οἱ καλοὶ ἐκεῖνοι πατριῶται, οἱ ὁποῖοι θὰ εἶχον ἐπιβάλλει τὴν τάξιν. Καὶ ἐνῷ τὰ ἀποσπάσματα εἶχον ὡς ἀποστολὴν νὰ βγαίνουν εἰς καταδίωξιν, προειδοποιοῦντο πρὸ 2–3 ὡρῶν, συνέτρωγον, συνέπινον καὶ ἐχόρευαν μέσα εἰς τὸ χωριό, καὶ ἐχόρευαν μὲ τὰ κορίτσια εἰς τὰ καφενεῖα. Πῶς ἠθέλατε λοιπὸν νὰ ἐπιβληθῇ ἡ τάξις, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν ἔστειλαν ἕναν Ἀνώτερον Ἀξιωματικόν, εἴτε τῆς Χωροφυλακῆς, εἴτε τοῦ Στρατοῦ διὰ νὰ τοὺς ἁρπάξῃ ἀπὸ τὸ αὐτὶ καὶ νὰ τοὺς πετάξῃ ἔξω. Ἐγένοντο καταχρήσεις τροφίμων ἀπὸ Ἀξιωματικούς, ποὺ εἶναι ἀνάξιοι νὰ φέρουν τὰς ἐπωμίδας. Οὐδεμία ἐπίβλεψις. Διάλυσις τελεία.

§88Η. ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ. Ὑπὸ τίνος διοίκησιν ἔλαβον χώραν αὐτά, κύριε συνάδελφε;

§89Σ. ΜΠΙΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀπὸ πέρυσι τὸν Μάϊον μέχρι τὸν Μάρτιον. Ἐπῆγαν ὡρισμένοι Ἀξιωματικοὶ κυνήγι καὶ συνηντῶντο μὲ τοὺς Κομιτατζῆδες. Ἐὰν ἀναγνώσετε τὴν ἐφημερίδα «Ἐθνικὸς Κῆρυξ», ποὺ γράφει τὰ αἴσχη τῆς Μέσης Ἀνατολῆς, θὰ ἴδητε ὡρισμένα ὀνόματα τῶν Ἀξιωματικῶν αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ παρελάσουν ἀπὸ τὰ ἐστενογραφημένα πρακτικὰ τῆς δίκης τοῦ Καββασὶν καὶ οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται σήμερον εἰς τὴν Μακεδονίαν. Ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως, πρέπει νὰ λάβουν ὑπ’ ὄψιν των ὅτι τὸ πρῶτον μέλημα εἶναι νὰ ἀπομακρύνουν τοὺς Ἀξιωματικοὺς αὐτούς, οἱ ὁποῖοι στεροῦνται ἐθνικῆς συνειδήσεως. Διότι τὸ αἷμα, τὸ ὁποῖον θὰ χύνεται εἰς τὴν Μακεδονίαν θὰ βαρύνῃ τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ προπαντὸς καὶ τοὺς συναδέλφους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἀντιδροῦν διὰ νὰ μετατίθενται ὡρισμένοι Ἀξιωματικοὶ καὶ ὑπάλληλοι εἰς τὰς Νέας Χώρας καὶ δὴ εἰς τὴν Μακεδονίαν. Εἶναι καιρὸς νομίζω, κύριοι βουλευταί, νὰ συνέλθωμεν καὶ νὰ προσέξωμεν τὴν Μακεδονίαν, τὴν Πατρίδα μας. Ὁ Ταξίαρχος, τὸν ὁποῖον ἀνέφερα, ὁ Μοίραρχος Κοζάνης μὲ ἕνα Ἀνθυπασπιστήν, τὴν 12 Ὀκτωβρίου 1945, ἡμέραν Παρασκευήν, εἶχον μεταβῆ εἰς Πεδινόν, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται μεταξὺ Ἀμυνταίου καὶ Ἀετοῦ. Ἐκεῖ, εἰς τὸ σπίτι τοῦ Ταγματάρχου, τὸν ὁποῖον ἀνέφερα, παρέμεναν 6–8 Κομιτατζῆδες καὶ ἐκοιμῶντο τακτικά. Ἐπῆγαν ὁ Ταξίαρχος ἐκεῖ, καὶ ὅπως καὶ εἰς ἄλλα χωρία, κατηγόρησε τὸν Νομάρχην διότι «μᾶς παρουσιάσθη ὡς νέος Δημοσθένης καὶ ἔβγανε λόγους». Καὶ ὁ Νομάρχης, ὁ ὁποῖος ἔβγαζε λόγους διὰ νὰ τονώσῃ τὸ ἐθνικὸν αἴσθημα τῶν ἐθνικοφρόνων ἐνεπαίζετο ἀπὸ τοὺς Ἀξιωματικοὺς αὐτούς, οἱ ὁποῖοι εἶχον ταχθῆ ὡς φύλακες τῆς τιμῆς, ζωῆς καὶ περιουσίας τῶν Ἑλλήνων. Ἔγιναν ἀνακρίσεις ἤδη ἀπὸ τοῦ Ὀκτωβρίου χωρὶς νὰ ἐπιβληθῇ καμμία κύρωσις καὶ ὁ κόσμος διερωτᾶται ἂν ὑπάρχῃ Κράτος ἢ ὄχι. Ὅλη αὐτὴ ἡ κατάστασις ἐδημιουργήθη, κύριοι βουλευταί, μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν. Μετὰ τὰς ἐκλογάς, μόλις ἐπληροφορήθην ἀπὸ τὸ ραδιόφωνον ὅτι ἀνέλαβεν τὴν Προεδρίαν τῆς Κυβερνήσεως ὁ ἀξιότιμος κ. Τσαλδάρης καὶ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν ὁ κ. Θεοτόκης, πρώτη μου φροντὶς ἦτο νὰ ἀποστείλω τηλεγράφημα εἰς τὸν κ. Θεοτόκην παρακαλῶν νὰ μᾶς ἀποστείλῃ τὸν κ. Ξηροτύρην Νομάρχην, ὁ ὁποῖος, λόγῳ τῆς ἰδιαζούσης θέσεώς του ἐν τῷ Νομῷ μας γνωρίζει τὴν κατάστασιν. Ἀτυχῶς δὲν ἠκούσθημεν, διότι ἡ Κυβέρνησις ἔπρεπε νὰ ἔχῃ πρῶτον τὸ πολιτικὸν συμφέρον καὶ ἔπειτα τὸ ἐθνικὸν τῆς Μακεδονίας, διότι ἔπρεπε νὰ ἐνισχυθῇ τὸ Κόμμα, ἐπαναλαμβάνω.

§90Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Τὸ ἐζητήσατε τηλεγραφικῶς;

§91Σ. ΜΠΙΝΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα. Καὶ προσέφυγα εἰς τὸν κ. Γονατᾶν — μὲ τὸν ὁποῖον μὲ συνδέουν ἀγῶνες ἀπὸ τὸ 1909, ὅτε ὁ κ. Γονατᾶς ἦτο Ὑπολοχαγὸς — καὶ τὸν παρεκάλεσα, διότι εἶναι ὁ μόνος ὁ ὁποῖος γνωρίζει τὰ Μακεδονικὰ ζητήματα, νὰ συστήσῃ εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀποσταλοῦν ἱκανοὶ ἄνθρωποι ὡς Νομάρχαι εἰς τοὺς Νομοὺς Ἐδέσσης, Φλωρίνης καὶ Καστοριᾶς, διότι αἱ συμμορίαι προητοιμάζοντο εἰς τὸ Μοναστήρι, τὸ τουφεκίδι θὰ ἄναβε καὶ θὰ ἤρχετο μεγάλο κακὸ εἰς τὴν Πατρίδα μας. Δὲν ἠξεύρω τὶ ἔκαμεν ὁ κ. Πρόεδρος ἀλλὰ τὸ ἀποτέλεσμα ἦτο, διότι ἔπρεπε ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Πολιτικοῦ Γραφείου νὰ διευθύνῃ τὰς τύχας τῆς Μακεδονίας, νὰ σταλοῦν ἄνθρωποι ποὺ δὲν ἤξευραν ποῦ πέφτει ἡ Μακεδονία καὶ ποῖαι εἶναι αἱ ὑποθέσεις της.

§92ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ποῖος ἦτο ὁ Ὑφυπουργός, κ. συνάδελφε;

§93Σ. ΜΠΙΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. Παραβάντης.

§94Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Μὲ αὐτὸ τὸ πνεῦμα κυβερνᾶται ἡ Ἑλλάς, κ. συνάδελφε, σήμερον.

§95Σ. ΜΠΙΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον, ὅτι τὴν καταστροφὴν εἰς τὴν Μακεδονίαν τὴν ἔχομεν φέρει ἡμεῖς οἱ πολιτικοί, διότι ὅταν ἔγινεν ἡ σύμβασις Καφαντάρη–Μολλὼφ δὲν ἐφροντίσαμεν νὰ διώξωμεν τοὺς στερουμένους ἐθνικῆς συνειδήσεως, οἱ ὁποῖοι ἀργότερα διῃρέθησαν καὶ ἀπὸ τὴ μιὰ παράταξη καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη καὶ ἡμεῖς ἐτρέχαμε νὰ μαζεύωμε ψήφους!

§96ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ ἐπολεμεῖτο τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, κ. συνάδελφε, ἡ ἐγκατάστασις τῶν προσφύγων διὰ τὸ χατῆρι αὐτῶν.

§97Σ. ΜΠΙΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ πρὶν ἀκόμη πολιτευθῶ εἶχα προτείνει νὰ γίνῃ μία Ἐπιτροπή, νὰ παύσῃ ὁ πολιτικὸς ἀνταγωνισμός, ἡ ὁποία Ἐπιτροπή, ἀποτελουμένη ἀπὸ ἀρίστους καὶ μὲ ἐθνικὴν συνείδησιν ὑπαλλήλους δικαστικούς, ἐκπαιδευτικοὺς καὶ ἄλλους, νὰ μελετήσῃ τοπικῶς τὴν κατάστασιν καὶ νὰ εἰσηγηθῇ κατόπιν ὅ,τι χρειάζεται νὰ γίνῃ, τὸ ὁποῖον καὶ νὰ γίνῃ χωρὶς νὰ ἐπέμβωμεν ἡμεῖς οἱ πολιτικοί, ὥστε νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ βάλωμεν κάποιαν ἡσυχίαν εἰς τὸν κόσμον καὶ νὰ φέρωμεν τὴν ἀφομοίωσιν. Πρὶν συναντηθῶ μὲ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, εἶχα ἴδει καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἀκριβῶς εἰς τὰς 30 Ἀπριλίου, εἰς τὸν ὁποῖον ἀνέφερα ποῖαι συμμορίαι καὶ ποῖαι δυνάμεις ἑτοιμάζονται ἀπὸ τὴν Σερβίαν διὰ νὰ εἰσβάλουν. Μοῦ εἶπεν ὅτι αὔριον, τὴν 1ην Μαΐου, θὰ εἶχε συνάντησιν μὲ τοὺς Ἄγγλους ὀργανωτὰς τοῦ Στρατοῦ καὶ τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας. Τοῦ ἄφησα καὶ σχετικὸν σημείωμα περὶ τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ ληφθῶσιν. Δυστυχῶς δὲν ἐλήφθησαν τὰ μέτρα ποὺ ἔπρεπε καὶ ἡ κατάστασις θὰ χειροτερεύσῃ καὶ θὰ ἔχωμεν ἀγῶνας σκληροτέρους. Εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον, κ. βουλευταί, ὅτι εἰς τὰ μέρη μας δὲν ἔγινε σφαγὴ ὅπως εἰς τὰ ἄλλα μέρη τῆς Ἑλλάδος. Οἱ Γερμανοὶ ἐξετέλεσαν καὶ ὁ Βουλγαρικὸς στρατὸς ἐπίσης ἀρκετούς, ἀλλὰ οἱ χωρικοὶ μεταξύ των ὄχι. Διότι οἱ κακοὶ δαίμονες ἐκεῖ πάνω ἦσαν ἐλάχιστοι. Ὁ κόσμος δὲν ζητεῖ τίποτε ἄλλο παρὰ χρηστὴν διοίκησιν. Εἶναι φιλήσυχος καὶ φίλεργος κόσμος καὶ ἐπεδιώκουν οἱ ἴδιοι οἱ χωρικοὶ —ἀκόμη καὶ οἱ συγγενεῖς των —νὰ ἀπομακρύνουν ἀπὸ τὰ μέρη των ὅσους στεροῦνται ἐθνικῆς συνειδήσεως, διὰ νὰ εὕρουν οἱ ἄνθρωποι τὴν ἡσυχίαν των. Ὅσοι ἐπολεμήσατε νέοι εἰς τὸν Εὐρωπαϊκὸν πόλεμον, εἰς τὸ Σκρᾶ, εἰς τὴν Μικρὰν Ἀσίαν, εἴτε τώρα εἰς τὸν Ἑλληνοϊταλικὸν πόλεμον, θὰ ἴδατε πόσον ἀφοσιωμένοι στρατιῶται καὶ μαχηταὶ ἦσαν οἱ πατριῶται μας.

§98Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Οἱ καλλίτεροι μαχηταί.

§99Σ. ΜΠΙΝΟΠΟΥΛΟΣ. Πρέπει καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀποστείλῃ ἐκεῖ ἐπάνω τοὺς καλλιτέρους ὑπαλλήλους καὶ Ἀξιωματικούς. Δυστυχῶς παρατηρεῖται καὶ κατὰ τὰς κρισίμους αὐτὰς ἡμέρας τὸ φαινόμενον, νὰ τρέχουν οἱ διάφοροι κ. βουλευταὶ διὰ νὰ ματαιώσουν μεταθέσεις καὶ μετακινήσεις ὑπαλλήλων πρὸς τὰ μέρη ἐκεῖνα. Κάμνω ἔκκλησιν πρὸς τοὺς κ.κ. Ὑπουργοὺς τῶν στρατιωτικῶν δυνάμεων, νὰ μὴ ἐνδίδουν εἰς τὰς πιέσεις τῶν κ. κ. βουλευτῶν ὡς πρὸς τὴν μετακίνησιν τῶν Ἀξιωματικῶν. Τὸ χυνόμενον αἷμα θὰ βαρύνῃ τρομερὰ αὐτοὺς ποὺ ἐπιχειροῦν νὰ ματαιώσουν τὰς μετακινήσεις ταύτας. Νὰ εἶσθε σκληροί, νὰ εὕρητε τοὺς ἱκανοὺς ὑπαλλήλους καὶ στρατιωτικούς. Ἅμα δὲν θέλουν νὰ πᾶνε ἐπάνω νὰ πᾶνε σπίτι τους.... Θὰ ἐνθυμῆται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας τὶ εἴχομεν εἴπει εἰς τὴν Μέσην Ἀνατολήν. Ὅτι ἡμεῖς οἱ Μακεδόνες τρέφομεν ἱερὰν εὐγνωμοσύνην πρὸς τὸν ἀείμνηστον Γεώργιον Θεοτόκην τὸν τότε Πρωθυπουργὸν τῆς Ἑλλάδος, διότι μᾶς ἐνίσχυσε τὸν Μακεδονικὸν ἀγῶνα ἐναντίον τῶν Βουλγάρων. Ὁ ἔγγονός του τώρα πρέπει νὰ δώσῃ τὴν προσοχήν του οὕτως ὥστε νὰ φανῇ ἀντάξιος τοῦ πάππου του. Εἰς τὴν Κυβέρνησιν, κύριοι βουλευταί, πρέπει νὰ δώσωμεν καιρόν, διότι εὑρέθη πρὸ μιᾶς ὠργανωμένης σπείρας ὑπαλλήλων καὶ στρατιωτικῶν, καὶ δὲν μποροῦσε νὰ ἐπιβάλῃ τὴν τάξιν σὲ μιὰ μέρα.

§100Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἂν δὲν ἔχωμεν ἀξίωσιν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἀπὸ ποῖον θὰ ἔχωμεν;

§101Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Εἶναι ἀνάξιος νὰ εἶναι Ἕλλην βουλευτής, αὐτὸς ποὺ ζητεῖ νὰ ἐπέμβῃ εἰς τὰς τοποθετήσεις καὶ μετακινήσεις τῶν ὀργάνων τῆς τάξεως εἰς τὴν Μακεδονίαν.

§102Σ. ΜΠΙΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εὐχαριστῶ, κ. συνάδελφε, καὶ σᾶς εὐγνωμονῶ διὰ τὴν ὑποστήριξίν σας.

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει κανένας τέτοιος βουλευτής.

§104Σ. ΜΠΙΝΟΠΟΥΛΟΣ. Πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν ὅτι εἰς τὴν Μακεδονίαν δὲν ἔχομεν Βουλγάρους, ἔχομεν κακοὺς Ἕλληνας. Τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν εἰς τὴν Μέσην Ἀνατολὴν ἔχουμε Βεδουΐνους οἱ ὁποῖοι λέγουν ὅτι εἶναι ἀπόγονοι τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου, θεωρῶ τούτους ὡς φυλὴν Μακεδονικήν, ἔχουν καὶ ἀρχηγὸν ποὺ εἶναι ἀνεγνωρισμένος ἀπὸ τὸν Βασιλέα τῆς Αἰγύπτου, καὶ φοροῦν Μακεδονικὰς στολάς. Καὶ μοῦ κάμνει κατάπληξιν εἰς τὴν Μακεδονίαν ποὺ εἴχομεν Μακεδονομάχους νὰ ἔχωμεν σήμερον ἀρκετοὺς ἀντεθνικῶς δρῶντας... Καὶ ἐξηγοῦμαι. Κατὰ τὸ 1936, 1937, εἶχε σταλῆ Ὑπουργὸς–Γενικὸς Διοικητὴς Μακεδονίας ὁ Κυρίμης καὶ Νομάρχης Τσακσῆς, ὁ ὁποῖος ἔλεγεν ὅτι δὲν ἀκούει κανένα «ἐγὼ εἶμαι πασᾶς» καὶ τὸν εἶχαν βγάλει Τσακσῆ Πασᾶ. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ διώρισαν Προέδρους Κοινοτήτων ποίους; Αὐτοὺς ποὺ εἶχαν φύγει κατὰ τὸν πρῶτον Εὐρωπαϊκὸν πόλεμον εἰς τὴν Βουλγαρίαν καὶ μόλις ἐγύρισαν πίσω τοὺς διώρισαν Προέδρους Κοινοτήτων. Καὶ αὐτοὶ ἐπιστρέφοντες ἔγιναν αἰτία νὰ σκοτωθοῦν τόσοι Ἕλληνες ἀπὸ τοὺς Ἰταλούς. Ἀντικατεστάθησαν δὲ κατόπιν ἐπεμβάσεως τοῦ Βασιλέως. Ὁ κόσμος τῆς Μακεδονίας ἐπολέμησε καὶ ἔδειξε τὸν πατριωτισμόν του, πλὴν ἐγκατελείφθη κατὰ τὴν ἐθνικὴν καταστροφήν. Ἂν ἔγιναν μερικαὶ παρεκτροπαί, ἀνάγκη νὰ σταλῇ ἐπιτροπὴ νὰ ἐξακριβώσῃ τί ἔγινε. Διότι δὲν πρέπει νὰ παρατείνεται μία κατάστασις ἐπ’ ἄπειρον. Ἂς δώσουμε μίαν προθεσμίαν ἀκόμη ὡς ποῦ νὰ ξεκαθαρισθῇ ὁ τόπος. Σᾶς ζητῶ συγνώμην, κύριοι βουλευταί, διότι ἀρκετὰ σᾶς ἐκούρασα, ἀλλὰ νομίζω ὅτι ἦτο ἀνάγκη νὰ λεχθοῦν μερικὰ πράγματα, διὰ νὰ ξεύρῃ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, τὶ ἀκριβῶς ἔχει συμβῆ ἐκεῖ ἐπάνω, καὶ ἡ Κυβέρνησις τί μέτρα πρέπει νὰ λάβῃ διὰ νὰ ξεκαθαρίσῃ τὴν κατάστασιν ἀπὸ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους καὶ στρατιωτικούς, τοὺς στερουμένους ἐθνικῆς συνειδήσεως, διὰ νὰ μπορέσῃ νὰ ἐπιβάλῃ τὴν τάξιν. (Χειροκροτήματα). (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Λεονάρδος).

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ διακόψωμεν διὰ μίαν ὥραν;

§106ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτομεν διὰ μίαν ὥραν. (Ὥρα 10.15′ μ.μ.).

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Ὥρα 11.15′ μ.μ.).

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις. Ὁ κ. Α. Παπαδόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§109Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ἀληθές, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας ἐγένοντο τόσαι συνεδριάσεις καὶ ἐλέχθησαν τόσον πολλά, ποὺ θὰ ἦτο περιττὸν νὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλήν. Ἐπειδὴ ὅμως ἔχω μίαν μακρὰν πεῖραν ἑνὸς τριετοῦς ἀγῶνος παρομοίας μορφῆς, ἐνόμισα ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἐκθέσω εἰς τὴν Βουλὴν καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὡρισμένας ἀπόψεις ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Νομίζω ὅτι τὸ ζήτημα τῆς ἀσφαλείας εἶναι τόσον σοβαρόν, ποὺ ἠμπορεῖ νὰ πῇ κανεὶς ὅτι ἀποτελεῖ τὴν ἀρχὴν καὶ τὸ τέλος τῆς παρούσης Κυβερνήσεως καὶ τῆς Βουλῆς. Ἡ κυριωτέρα ἐντολή, τὴν ὁποίαν ἐλάβομεν ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ἦτο νὰ ἐμπεδώσωμεν τὴν ἀσφάλειαν, νὰ ἀποκαταστήσωμεν τὴν τάξιν καὶ νὰ δώσωμεν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν νὰ ἀντιληφθῇ, ὅτι ἐπέρασε πλέον ὁ κίνδυνος ἀπὸ τὴν σφαγὴν τοῦ ἀναρχισμοῦ καὶ ὁ κίνδυνος νὰ ἴδῃ τὴν Ἑλλάδα μίαν ἡμέραν εἰς ἕνα πανσλαυϊκὸν μπλόκ. Διὰ νὰ προχωρήσωμεν ὅμως εἰς τὸ θέμα, θὰ ἔπρεπε νὰ ἐξετάσωμεν πῶς παρουσιάζεται ἡ κατάστασις, πῶς τὴν βλέπει ἡ Κυβέρνησις καὶ πῶς τὴν ἀντιμετωπίζει. Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ ἔχομεν δύο διαφορετικὰς δηλώσεις. Μίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας, ὁ ὁποῖος πρὸ ἡμερῶν ἐδήλωσεν ἐπισήμως, ὅτι αἱ πράξεις τῶν ἀναρχικῶν συμμοριῶν δὲν ἔχουν καμμίαν σχέσιν μὲ τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα, τὸ ὁποῖον ὡς κόμμα πολιτεύεται εἰς τὰ πλαίσια τοῦ Ἔθνους, ὅπως τὰ ἄλλα κόμματα καὶ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ σχέσιν μὲ τὰς τοιαύτας συμμορίας. Δὲν γνωρίζω ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς διατηρῇ τὰς ἀπόψεις του αὐτάς. Καὶ μίαν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, τοῦ κ. Γονατᾶ, ὅτι εὑρισκόμεθα πρὸ μιᾶς ὠργανωμένης καταστάσεως καὶ ὅτι αἱ συμμορίαι αὐταὶ ὄχι μόνον ἔχουν σχέσιν μὲ μίαν γενικωτέραν ἐσωτερικὴν κίνησιν ἀλλ’ ἔχουν καὶ ἐξωτερικὴν ἐνίσχυσιν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει εὑρέθημεν εἰς τὸ δίλημμα νὰ σκεφθῶμεν μὲ ποῖον πρέπει νὰ συμφωνήσωμεν. Συμφωνήσαμεν μὲ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ἢ μᾶλλον ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως συνεφώνησε μὲ ἡμᾶς, διότι ἀπὸ τόσα χρόνια ἐπροσέξαμεν τὴν σημερινὴν κατάστασιν, καὶ διεκηρύξαμεν ὅτι ἔπρεπε ἀπὸ τότε νὰ ληφθοῦν ὡρισμένα μέτρα, διὰ νὰ μὴ φθάσωμεν ἐκεῖ ὅπου ἐφθάσαμεν. Ὅταν τὸ 1941 ὁ Στρατηγὸς Ζέρβας ὠργάνωσε τότε μίαν ἐπανάστασιν καὶ μετ’ ὀλίγον ἐξῆλθεν εἰς τὰ βουνά, διεκήρυξεν ἀπὸ τότε, ὅτι τὸ ἐμφανιζόμενον εἰς τοὺς τοίχους τῶν Ἀθηνῶν ΕΑΜ δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο, παρὰ ἕνας κομμουνισμός, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει κανένα ἄλλον σκοπόν, παρὰ νὰ παίξῃ τὸ παιχνίδι του. Μὴ ἐξετάζετε τὰ ἐλατήρια καὶ τοὺς σκοποὺς τοῦ ΕΑΜ. Ὁ σκοπὸς τοῦ κομμουνισμοῦ εἶναι ἕνας. Ἀπὸ τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν κατώρθωσε νὰ ἐπωφεληθῇ μιᾶς μεγάλης εὐκαιρίας, ἀπὸ τότε κατώρθωσε νὰ ἐξαπλώσῃ τοὺς πλοκάμους του εἰς ὅλα τὰ Κράτη, ὅταν ὅλος ὁ κόσμος εἰσῆλθεν εἰς τὸν πόλεμον, ἐνῷ ταὐτοχρόνως ἐξεμεταλλεύθη τὴν δυστυχίαν καὶ τὴν ἐξαθλίωσιν, διὰ νὰ στρέψῃ αὐτὸν τὸν ἴδιον τὸν κόσμον ἐναντίον τοῦ ἑαυτοῦ του. Ἡμεῖς ἔτσι βλέπομεν τὴν κατάστασιν καὶ μὲ τὸ ἴδιο μάτι τὴν ἀντιμετωπίσαμεν καὶ ἀργότερα. Ὅταν ὁ κομμουνισμὸς ἀπέτυχε κατὰ τὸ Δεκεμβριανὸν κίνημα ἠναγκάσθη νὰ κάμῃ μίαν προσωρινὴν ἀνακωχήν, ἀπὸ τῆς ἑπομένης ἡμεῖς διεκηρύξαμεν, ἐφωνάξαμεν εἰς ὅλον τὸν κόσμον καὶ εἴπομεν· μὴ ὑποπέσωμεν εἰς καμμίαν πλάνην καὶ πιστεύσωμεν ὅτι ὁ κομμουνισμὸς εἴτε θελητά, εἴτε ἀθέλητα ἠναγκάσθη νὰ ὑποχωρήσῃ καὶ συνεπῶς ὅτι θὰ εἰσέλθῃ πλέον εἰς τὴν νομιμότητα καὶ θὰ παραιτηθῇ τῶν ἀντεθνικῶν του σκοπῶν. Δὲν γνωρίζω ἐὰν καὶ κατὰ πόσον αἱ προκάτοχοι Κυβερνήσεις μᾶς ἀντελήφθησαν εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο καὶ μᾶς ἐπίστευσαν ἢ ἄλλοι λόγοι τοὺς ἠνάγκασαν νὰ σκεφθοῦν ὅπως ἐσκέφθησαν καὶ νὰ ἐνεργήσουν ὅπως ἐνήργησαν. Πάντως ὅμως αἱ Κυβερνήσεις αὐταὶ δὲν εἶχον λαϊκὸν ἔρεισμα καὶ θὰ ἠμποροῦσαν νὰ δικαιολογηθοῦν ὅτι δὲν προέβησαν εἰς ὡρισμένας πράξεις, ἡ παροῦσα Κυβέρνησις ὅμως εἶχε σαφῆ ἐντολὴν ἀπὸ τὸν λαὸν νὰ ἀποκαταστήσῃ τὸ Κράτος τοῦ νόμου, τὴν Ἑλλάδα ὡς Ἔθνος καὶ οὐδεμία δικαιολογία ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ἠδύνατο νὰ εἶναι δικαιολογημένη. Ἡ σημερινὴ κατάστασις, κύριοι βουλευταί, εἶναι μία κατάστασις ἐξόχως τραγική. Μὴ βλέπετε ὡρισμένας συμμορίας αἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς ὡρισμένας περιφερείας τῆς Ἑλλάδος καὶ δροῦν ὅπως δροῦν, ὑπάρχει γενικώτερον δίκτυον τὸ ὁποῖον ἔχει ἐπὶ κεφαλῆς, καὶ τὸ ὁποῖον κατευθύνει ὅλην αὐτὴν τὴν κίνησιν, καὶ ὑπάρχει ἐξάρτησις ἐξωτερικὴ καὶ κάθε ἐνέργεια κατευθύνεται ἀπὸ ἐκεῖ, ἀλλὰ καὶ ἐλέγχεται ἀπὸ ἐκεῖ. Ὅλη ἡ ὕπαιθρος χώρα καὶ ἰδιαίτατα ἡ Μακεδονία ἐαμοκρατεῖται. Ὁ λαὸς τῆς ὑπαίθρου, ἰδιαίτατα εἰς τὴν Θεσσαλίαν καὶ τὴν Μακεδονίαν, σήμερον παριστάνει τὸν ἐαμίτην. Ὅσα ἐθνικὰ στοιχεῖα ὑπῆρχαν ἐκεῖ ἢ ἐφονεύθησαν ἢ κατέφυγον εἰς τὰς πόλεις. Διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε τὴν κατάστασιν θὰ σᾶς ἀναφέρω ἕνα παράδειγμα. Τὸ 1943 ἔτυχε νὰ εἶμαι εἰς ἕνα χωρίον παρὰ τὸν Ἀχελῶον, ἐκεῖ παρουσιάσθη ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος καὶ μᾶς εἶπε: «Θὰ γίνω ἐαμίτης, διότι ἐὰν δὲν γίνω οἱ ἄλλοι θὰ μὲ σφάξουν, ἐσεῖς δὲν θὰ μὲ σφάξετε, καὶ προτιμῶ νὰ ὑπάγω ἐκεῖ διὰ νὰ σωθῶ». Ἐκφράζω μιὰν προσωπικὴν γνώμην, ἴσως τολμηράν, βλέπω τὰ γεγονότα ἐξελισσόμενα κατὰ τοιοῦτον τρόπον ὥστε δὲν διστάζω νὰ εἴπω ὅτι ἔπειτα ἀπὸ ἕνα χρονικὸν διάστημα θὰ ἴδωμεν τὴν Μακεδονίαν μας μεταβαλλομένην εἰς Ἀζερμπαϊτζάν, τὴν κατάστασιν αὐτὴν πρέπει ἀπὸ τοῦδε νὰ ἴδωμεν πῶς θὰ τὴν ἀντιμετωπίσωμεν καὶ ἰδιαίτατα ἡ Κυβέρνησις ἡ ὁποία ἔχει ἀναλάβει τὴν εὐθύνην τῆς διακυβερνήσεως τῆς Χώρας. Ἡμεῖς τοὐλάχιστον, ἀπὸ τὴν πεῖραν τὴν ὁποίαν ἔχομεν ἀποκτήσει, βλέπομεν μιὰν ἔκβασιν οὐχὶ εὐχάριστον διὰ τὰ Ἑλληνικὰ ζητήματα. Καθ’ ἣν στιγμὴν ἡ Ἑλλὰς εἰσερχομένη εἰς τὴν σύσκεψιν τῆς Εἰρήνης μὲ τοὺς τίτλους της, θὰ ὑπάγῃ νὰ ἀναζητήσῃ δικαιώματα, τὴν ἰδίαν στιγμήν, ἀκριβῶς, εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν κίνημα αὐτονομιστικὸν εἰς τὴν Μακεδονίαν καὶ ἀντὶ νὰ εἴμεθα κατήγοροι νὰ εὑρεθῶμεν αὐτομάτως κατηγορούμενοι καὶ θὰ μᾶς εἴπουν ὅτι ὁ λαὸς ἐπανεστάτησε συνεπείᾳ τῶν πιέσεων τὰς ὁποίας ὑφίσταται. Μία παρομοία κατάστασις τῆς σημερινῆς ἦτο τὸ 1941. Ἡμεῖς ἀπὸ τότε ἐβλέπαμε καθαρὰ τὸν σκοπὸν τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος καὶ δὲν κατώρθωσαν νὰ μᾶς παραπλανήσουν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἔλεγον ὅτι ἡμεῖς δεχόμεθα καὶ δημοκρατικοὺς καὶ βασιλικοὺς διὰ νὰ κάμωμεν ἀγῶνα ἀντιστάσεως, ἡμεῖς ἀπὸ τότε προεβλέψαμε, καὶ εἴμεθα εὐτυχεῖς διὰ τοῦτο, τοὺς βαθυτέρους αὐτῶν σκοπούς. Ὑψώσαμεν τότε τὴν φωνή μας πρὸς ὅλον τὸν κόσμον καὶ ἔχομεν κάμει ἔγγραφα, εἰς τὰ ὁποῖα λέγομεν πνίξατε τὸν κομμουνισμὸν ὁ ὁποῖος βαδίζει πρὸς ὑποκατάστασιν τῆς Γερμανικῆς βίας, καὶ τὰ ἀποτελέσματα θὰ εἶναι ἴσως χειρότερα. Δυστυχῶς δὲν εἰσηκούσθημεν, δὲν κατορθώσαμε νὰ πείσωμε πολλούς. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, σφίξαμε τὴν ψυχήν μας καὶ ἀπεφασίσαμε νὰ ἀντιστῶμεν καὶ νὰ πέσωμε μέχρις ἑνός. Ἔγιναν ὅσα ἔγιναν, ἡ Ἑλλὰς ἔχυσε πολὺ αἷμα, προσεπαθήσαμε μόνοι μας νὰ κάμωμεν ὅτι μᾶς ἦτο δυνατὸν διὰ νὰ ἔχωμε τὴν εὐκαιρίαν νὰ εὑρισκώμεθα σήμερον ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Τὰ ἴδια διεκηρύξαμε καὶ ἄλλοτε, δὲν θὰ ἤθελα ἡ ἐσχάτη πλάνη νὰ εἶναι χείρων τῆς πρώτης. Δὲν θὰ ἤθελα ἡ Κυβέρνησις νὰ μᾶς λέῃ ὡς ἀπαισιοδόξους, πρέπει νὰ ἀντιληφθῆτε ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὁμιλεῖ ἡ ψυχή μας. Ἄς ἐξετάσωμεν τώρα τί μέτρα ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν κατάστασιν ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἀνέλαβε τὴν διακυβέρνησιν τῆς Χώρας. Ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς τὸ ζήτημα τῆς ἀσφαλείας τοῦ Κράτους ἀνέκυψε ἀμέσως, ἐζήτησε τότε ἡ Κυβέρνησις νὰ τὴν ἐνισχύσωμεν εἰς τὸ ζήτημα τοῦτο, νὰ ψηφίσωμεν νόμον καὶ ὅτι ἄλλο ἐχρειάζετο διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν κατάστασιν. Ἐζήτησε ἡ Κυβέρνησις αὐστηροὺς νόμους καὶ τῆς ἐδώσαμεν αὐστηροτέρους ἀκόμη, ἀλλὰ οἱ νόμοι ἀποτελοῦν καὶ τὸν ἁγιασμόν, ἐνῷ χρειάζεται γάτα. Καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐζήτησε νὰ ἐνισχύσῃ τὴν Χωροφυλακὴν καὶ ἀφοῦ τελικῶς δὲν κατώρθωσε τίποτε μὲ αὐτό, ἐκινητοποίησε τὸ στράτευμα, κατὰ τὴν γνώμην μου δὲν βλέπω τὸ προσδοκώμενον ἀποτέλεσμα ἐπιτυγχανόμενον διὰ τῆς δράσεως τοῦ στρατοῦ. Ἐπειδὴ ὅμως φοβοῦμαι ἐπακόλουθα, θὰ ἤθελα ὁ στρατός μας νὰ εὑρίσκεται ἐκεῖ ὅπου πρέπει νὰ εὑρίσκεται, διότι πιθανὸν νὰ εὑρεθῇ εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἄλλους κινδύνους. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν ἐξόντωσιν τῶν συμμοριῶν διὰ τοῦ στρατοῦ, ὁ στρατὸς θὰ διαλύσῃ τὰς συμμορίας, ἀλλὰ δὲν θὰ τὰς ἐξοντώσῃ, νὰ ὑποστῶμεν μίαν ψευδαίσθησιν ὅτι ἡ τάξις ἐπεβλήθη καὶ ἴσως ἀργότερα πάθωμεν χειρότερα. Ἔπειτα, αὐτὴ εἶναι ἡ γνώμη μου ἡ προσωπική, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ξεκινήσωμεν ἀπὸ τὰς πόλεις πρὸς τὴν ὕπαιθρον, πρῶτον θὰ ἔπρεπε νὰ ἀντιμετωπίσωμεν ἀποτελεσματικῶς τὰς συμμορίας καὶ ὕστερα νὰ στραφῶμεν πρὸς τὸ κέντρον, συλλαμβάνοντες τοὺς ἠθικοὺς αὐτουργούς. Δηλαδὴ τὴν στιγμὴν ποὺ θὰ ἀντιλαμβάνοντο οἱ κομμουνισταὶ ὅτι τὸ Κράτος ἦτο ἰσχυρὸν, τότε θὰ ἠμποροῦσε νὰ ἐπιβληθῇ αὐτό, διότι τυχὸν ἀντίθετος ἐνέργεια θὰ ὡδήγει ὅλους εἰς τὰ βουνά. Εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον ὅτι σήμερον ἡ πρωτοβουλία εὑρίσκεται εἰς χεῖρας τῶν ἀναρχικῶν, αὐτὴν πρέπει νὰ τὴν μεταβάλῃ ἡ Κυβέρνησις. Ἐπανειλημμένως ἀναγινώσκομεν ὅτι ἀπόσπασμα εἰς καταδίωξιν ἐνέπεσεν εἰς ἐνέδραν, καὶ δὲν βλέπομεν νὰ πέσῃ συμμορία εἰς ἐνέδραν, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιβληθῇ τὸ Κράτος τοῦ νόμου. Κάτι λοιπὸν συμβαίνει ἐκεῖ, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ λυθῇ. Εἶναι γεγονὸς ὅτι ἡ Χωροφυλακὴ ἀριθμητικῶς εἶναι ἀνεπαρκὴς καὶ θὰ ἐχρειάζετο ἴσως μεγαλειτέρα δύναμις διὰ ν’ ἀντιμετωπίσῃ τὴν κατάστασιν. Ἀλλὰ δὲν εἶναι πάντως δυνατὸν ἡ δύναμις τῶν σταθμῶν ἔστω αὐξανομένη εἰς οἱονδήποτε ἀριθμὸν, σταθμεύουσα εἰς χωρία ν’ ἀντιμετωπίσῃ συμμορίας. Ἀφ’ ἧς στιγμῆς ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἡ Κυβέρνησις εἶδον νὰ ἐξοντώνονται οἱ σταθμοὶ ἕνας πρὸς ἕνα, ἔπρεπε νὰ διατάξουν τὴν κινητοποίησιν τῶν σταθμῶν, διότι ἐκεῖ ποὺ τοὺς ἔχει εἶναι καταδικασμένοι εἰς τὴν σφαγήν. Ὅπως ὁ λῃστὴς ἔχει τὴν δυνατότητα νὰ κινῆται καθ’ ὅμοιον τρόπον πρέπει νὰ δύναται νὰ κινηθῇ καὶ ἡ Χωροφυλακή. Αὐτὸ νομίζω ὅτι θὰ ἦτο σκόπιμον νὰ τὸ μελετήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς διὰ νὰ μὴ εὑρεθῶμεν πρὸ προβληματικῆς ἐξοντώσεως τῶν σταθμῶν. Ἔπειτα ἕνα ἄλλο πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἴσως δὲν ἐσκέφθη ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ κ. Ὑπουργός, εἶναι τὸ ἑξῆς: Χωρὶς νὰ θέλω νὰ κατηγορήσω τὴν Χωροφυλακήν, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαπιστώσω ὅτι τὰ 80% τῶν χωροφυλάκων ἀποτελοῦνται ἀπὸ τὰς κλάσεις 1945–46–47. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ δὲν ἐπῆγαν στρατιῶται, ἐκγύμνασιν ἀρτίαν δὲν ἔχουν, ἀπὸ ἀνταρτοπόλεμον δὲν γνωρίζουν, πῶς θέλετε ν’ ἀντιμετωπίσουν τοὺς ἀντάρτας; Λέγεται ὅτι δὲν εἶχον μέχρι πρό τινος βαρὺν ὁπλισμόν. Δὲν εἶναι τόσον ἀπαραίτητος ὁ βαρὺς ὁπλισμὸς ὅσον εἶναι ἡ ἐμπειρία καὶ ἡ δυνατότης κινήσεως καὶ μάλιστα τὴν νύκτα. Καὶ ἕνα ἄλλο χειρότερον· ὑπάρχουν χωροφύλακες καὶ ὑπενωμοτάρχαι ἱκανότατοι μὲ τραύματα καὶ πεῖραν οἱ ὁποῖοι τελοῦν εἰσέτι ὑπὸ τὴν ἐπαίσχυντον κατηγορίαν τῆς λιποταξίας. Οἱ ἄνδρες αὐτοὶ εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι μὴ θέλοντες νὰ παραμείνουν εἰς τὰς πόλεις καὶ βοηθοῦν ἔστω καὶ ἀκουσίως τοὺς κατακτητάς, ἐπῆραν τὰ βουνὰ καὶ ἐπολέμησαν τὸν κατακτητήν. Αὐτοὶ ἤδη, ὄχι μόνον δὲν προήχθησαν ὅπως οἱ ἄλλοι ποὺ παρέμειναν εἰς τὰς πόλεις, ἀλλὰ εὑρίσκονται καὶ μὲ τὴν κατηγορίαν τοῦ λιποτάκτη. Ὅταν αὐτοὶ δὲν ἔχουν ἕνα ψυχικὸν ἐξοπλισμόν, ἀλλὰ βλέπουν τὸ Κράτος νὰ τοὺς χρησιμοποιῇ ὅταν τοὺς ἔχει ἀνάγκην καὶ κατόπιν νὰ τοὺς λησμονῇ, ἀπογοητεύονται. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ πολεμήσουν; Εἴχομεν ἕνα Καλομάλαιρο, ὁ ὁποῖος μόλις ξέφυγε ἀπὸ τὸν Βελουχιώτη ἀνέπτυξε ἐξαιρετικὴν δρᾶσιν. Πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἐμάθαμεν ὅτι ἐσφάγη.

§110Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Καὶ μάλιστα μὲ τὴν κατηγορίαν τοῦ λιποτάκτη.

§111Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔτσι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν ἀποτελέσματα. Θὰ σᾶς εἴπω δὲ πάρα κάτω τί κατὰ τὴν γνώμην μου πρέπει νὰ γίνῃ. Ἀλλὰ δὲν ἔχομεν μόνον τὰς παραλείψεις τῆς Κυβερνήσεως, ἔχομεν καὶ τὰς πράξεις τῶν Διοικητικῶν ὑπαλλήλων τῆς Κυβερνήσεως, αἱ ὁποῖαι δὲν νομίζομεν ὅτι εἰς κατωτέραν μοῖραν συμβάλλουν εἰς τὸ ζήτημα τοῦτο. Πρὸ τῶν ἐκλογῶν, κύριοι βουλευταί, ὁ ἐθνικιστικὸς κόσμος ἐπειδὴ δὲν εἶχε ἡγεσίαν, καὶ δὲν εἶχε οὔτε Κυβέρνησιν νὰ τὸν κατευθύνῃ, εἶχεν ὀργανωθῆ μόνος του ἀπὸ τὸ διάστημα τῆς κατοχῆς εἰς ἐθνικοὺς συνδέσμους. Ὅταν ὅμως ἔγιναν αἱ ἐκλογαί, συνέβη τὸ ἑξῆς πολὺ κακόν. Ὡρισμένα διοικητικὰ ὄργανα τῆς Κυβερνήσεως, κακῶς ἐνόμισαν ὅτι εἶναι ὥρα νὰ ἐξυπηρετήσουν κομματικοὺς φίλους καὶ ἐν τῇ προσπαθείᾳ των αὐτῇ διῄρεσαν τοὺς ἐθνικόφρονας καὶ ἤρχισαν ἀντικαταστάσεις τῶν κοινοτικῶν συμβουλίων. Θὰ σᾶς ἀναφέρω 1–2 παραδείγματα ἀντικαταστάσεως παλαιῶν συμβουλίων εἰς τὴν περιφέρειάν μου. Εἰς πολλὰ χωρία μάλιστα ὑπέπεσαν εἰς πλάνην καὶ διώρισαν καὶ κομμουνιστάς. Πάντως ἀναμένομεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ λάβῃ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἐπιβάλλεται ταχύτατα. Ἄς κρατήσῃ ὑπὸ σημείωσιν αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἴπομεν διότι διαφορετικά, κύριοι, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι ἀναμένοντες ἐπὶ τρίμηνον, ἔστω καὶ ἂν ἀναμείνωμεν ἐπὶ 10–15 ἡμέρας ἀκόμη, νὰ ἀναχωρήσωμεν διὰ τὰς ἐπαρχίας μας διότι δὲν μποροῦμε νὰ ἀφίσωμεν τοὺς ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι καθ’ ὅλον τὸ διάστημα τῆς θυέλλης προσέφερον ὁτιδήποτε εἶχον εἰς περιουσίαν καὶ αἷμα καὶ σήμερον ἀφοῦ κατέθεσαν τὰ τιμημένα, των ὅπλα εἰς τὴν Πατρίδα, εἶναι ἐγκαταλελειμμένοι, ἄοπλοι εἰς τὴν διάθεσιν τῆς ἐγκληματικῆς μανίας τῶν ἀναρχικῶν. (Χειροκροτήματα).

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Θανόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§113Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶμαι δικηγόρος, κύριοι βουλευταί, καὶ ὡς ἐκ τῆς ἰδιότητός μου δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ συστήσω μέτρα ἀστυνομικὰ διὰ τὸ συζητούμενον θέμα. Ἔχω ἐξ ἄλλου ὑπ’ ὄψει μου ὅτι ἐπερώτησις ἔγινε πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ θὰ ἐλέγξω ἑπομένως τὴν Κυβέρνησιν, διότι τὴν θεωρῶ ὑπεύθυνον ὅτι πολιτευομένη ἐπὶ τετράμηνον, περιήγαγεν τὴν ἀσφάλειαν τοῦ τόπου εἰς ὃ σημεῖον ἔφθασεν σήμερον αὕτη. Ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Ἐθνικοῦ Κόμματος καὶ σεβαστός μου ἀρχηγὸς Στρατηγὸς Ζέρβας, ὁμιλῶν πρὸ ἡμερῶν ἐξ ἀφορμῆς τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τὴν Δημοσίαν Ἀσφάλειαν, διεκήρυξεν ἀπὸ τοῦ ἐπισήμου τούτου βήματος μίαν ἀλήθειαν. Καὶ ἡ ἀλήθεια αὕτη ἐκπορευομένη ἀπὸ στόματος ἑνὸς ἀρχηγοῦ ὁ ὁποῖος ἐγκατέλειπε πρὸς στιγμὴν τὴν γλῶσσαν τῆς διπλωματίας, εἶχε τὴν σημασίαν της, εἶχεν ἄμεσον τὸ ἀποτέλεσμά της, διότι φρονοῦμεν ὅτι ἡ διακήρυξις αὐτῆς τῆς ἀληθείας ἀκριβῶς, ἡ γενομένη συζήτησις καὶ ὁ προκληθεὶς θόρυβος ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ἔλυσαν πρὸς στιγμὴν κἄπως τὴν γλῶσσαν τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἐδέησεν ἐπὶ τέλους νὰ ἀπευθύνῃ καὶ ἔκκλησιν πρὸς τοὺς τέσσαρας ἰσχυροὺς διὰ νὰ διαπιστωθῇ ἐπισήμως ὅτι σήμερον εὑρισκόμεθα ἐν ἀκηρύκτῳ πολέμῳ ἀπέναντι ἐκείνων οἱ ὁποῖοι εἰσάγουν ὅπλα καὶ τὰ παραδίδουν εἰς τὸ ΕΑΜ, τὸ ὁποῖον πολεμᾷ τὸ ἐπίσημον Κράτος. Εἶναι λοιπὸν τοῦτο πρὸς τιμήν του καὶ πρέπει νὰ σημειωθῇ εἰς τὸ ἐνεργητικὸν τοῦ ἀξιοτίμου καὶ σεβαστοῦ ἀρχηγοῦ μου. Ἀλλὰ ἡ τοποθέτησις τοῦ ζητήματος τῆς ἀσφαλείας ἐντὸς τῶν γενικωτέρων διεθνῶν πλαισίων, κύριοι βουλευταί, δὲν δύναται κατὰ τὴν γνώμην μου νὰ ἀπαλλάξῃ τὴν Κυβέρνησιν τῆς εὐθύνης, τὴν ὁποίαν φέρει. Εἶναι γεγονὸς ὅτι ἡ Κυβέρνησις παρέλαβεν ἀπὸ τὴν προκάτοχόν της τοῦ Κέντρου, μίαν βεβαρυμένην κατάστασιν, ἀπὸ μίαν πρωτάκουστον συμφωνίαν, τῆς Βάρκιζας, καὶ ἀπὸ ἕνα ἐγκληματικὸν ἐπίσης νόμον τῆς ἀποσυμφορήσεως. Ἀλλὰ καὶ τὸ γεγονὸς τοῦτο δὲν δύναται νὰ ἀπαλλάξῃ τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν τῆς εὐθύνης διότι ὅπως πολὺ ἐπιτυχῶς, ὁ ὁμιλῶν προχθὲς ἀξιότιμος καὶ σεβαστός μου κ. Δαρβέρης ἀνέφερεν μίαν περικοπὴν τοῦ ἀειμνήστου Τρικούπη, δὲν δύναται ἡ Κυβέρνησις ἡ ὁποία χειρίζεται ὑπευθύνως τὸ ζήτημα, ἀναμιγνύουσα εὐθύνας προηγουμένων Κυβερνήσεων, νὰ ζητήσῃ ἀπαλλαγὴν εὐθυνῶν τὰς ὁποίας αὐτὴ πρέπει νὰ φέρῃ. Ὁ κόσμος, κύριοι, βλέπει ἕνα πρᾶγμα χονδρικῶς σήμερον. Ὅτι ἡ Κυβέρνησις πρὸ τετραμήνου παρέλαβε μίαν ὄχι καλὴν κατάστασιν καὶ σήμερον εὑρισκόμεθα πρὸ τραγικῆς πράγματι καταστάσεως. Κύριοι δὲν θὰ ἀσχοληθῶ μὲ γεγονότα, ἐπειδὴ εἶμαι ἀναγκασμένος νὰ σεβασθῶ τὴν σύστασιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τῆς Βουλῆς, τὴν ὁρισθεῖσαν κλεψύδραν. Δὲν θὰ ἐμφανίσω γεγονότα. Διότι πολλὰ μέχρι τῆς στιγμῆς ἀνεφέρθησαν ἀπὸ προλαλήσαντας συναδέλφους. Ἀρκεῖ μόνον νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι τὴν παρελθοῦσαν ἑβδομάδα Τρίτην, Τετάρτην, Πέμπτην, ἡ ἰδιαιτέρα μου πόλις ἡ Καρδίτσα, ἔζησεν πραγματικῶς στιγμὰς ἀγωνίας ἀναμένουσα ἀπὸ στιγμῆς εἰς στιγμὴν ὁμαδικὴν ἐπίθεσιν τῶν συμμοριῶν ἐναντίον αὐτῆς ταύτης τῆς πόλεως. Καταλαβαίνετε πολὺ καλὰ ποὺ ἔχομεν φθάσει. Κατηγορῶ λοιπόν, τὴν Κυβέρνησιν, διότι ἂν μή τι ἄλλο, δὲν ἔχει ὑπ’ ὄψιν της τὶ προγραμματιζομένη ἔλεγεν, ὥστε νὰ προσπαθήσῃ νὰ ἐκτελέσῃ σήμερον ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ὑπεσχέθη εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Λαόν. Διότι ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὶ εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὰς προγραμματικάς του δηλώσεις. «Ἔχει πλήρη συνείδησιν, ἡ Κυβέρνησις ὅτι ἀποτελεῖ βασικὸν αἴτημα τοῦ λαοῦ νὰ ἀποκτήσῃ τὸ συναίσθημα τῆς ἀσφαλείας του. Ὁ Κομμουνισμὸς ὡς πολιτικὸν κόμμα εἶναι ἐλεύθερον νὰ δράσῃ, ἀλλὰ πάντως ἐντὸς τοῦ πλαισίου τῆς νομιμότητος. Οἱοσδήποτε ἤθελε προκρίνει ἄλλην ὁδὸν καὶ θὰ ἀπέβλεπε διὰ μεθόδων τρομοκρατίας ἢ ὡς εἴθισται νὰ λέγεται αὐτοαμύνης, νὰ ἐπικρατήσῃ θὰ ἀντιμετωπισθῇ ὡς ἐπαναστάτης καὶ θὰ ὑποστῇ ὅτι θὰ ὑφίστατο ἀκριβῶς εἰς εὐνομούμενον Κράτος ἐπαναστάτης». Αὐτὸ ἀκριβῶς ζητοῦμεν καὶ ἡμεῖς: Νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν σημερινὴν κατάστασιν ὡς ἐπανάστασιν, ὅπως πράγματι εἶναι, διότι μετὰ τὴν αὐτοάμυναν ἤρχισεν νὰ θέτῃ εἰς ἐνέργειαν καὶ μεθόδους τρομοκρατικὰς πλέον τὸ Κ.Κ.Ε. ἐναντίον τοῦ ἐπισήμου Κράτους. Καὶ τὶ κάμει ἡ Κυβέρνησις; Ἔχομεν δηλώσεις ἐπισήμους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Δημοσίας Τάξεως, ὅτι τὸ Κ.Κ.Ε., εἶναι ἀνεύθυνον δι’ αὐτὴν τὴν κατάστασιν καὶ δὲν ἔχει σχέσιν μὲ τὰς συμμορίας. Θὰ σᾶς ἀποδείξω ἐγὼ ὅτι εἶναι ἀπολύτως ὑπεύθυνον καὶ θὰ σᾶς ἀπαλλάξω τοῦ κόπου νὰ στείλετε τηλεγραφήματα εἰς τὸν Εἰσαγγελέα Θεσσαλονίκης διὰ νὰ εὕρητε ἕνα ἔρεισμα πρὸς δίωξιν τοῦ συντρόφου Παρτσαλίδη, ὕστερα ἀπὸ τὸν γενόμενον θόρυβον, καίτοι ἐγὼ πιστεύω ὅτι δὲν ἐκάματε τὴν ἐνέργειαν ταύτην ἀπὸ πίστιν καὶ ἐξ ὑποχρεώσεως ἀλλὰ λόγῳ τοῦ γενομένου θορύβου διὰ νὰ δικαιολογήσετε τὴν ἀδιαφορίαν σας πρὸς τὴν κοινὴν γνώμην.

§114Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Ἐγὼ δὲν ἔστειλα κανένα τηλεγράφημα.

§115Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Μὲ συγχωρεῖτε. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης τὸ ἔστειλε. Ἰδοὺ πῶς τὸ Κ.Κ.Ε., ὀργανώνει ἐπισήμως τὴν ἐπανάστασίν του τὴν ὁποίαν σεῖς δὲν ἀντιμετωπίζετε ὡς τοιαύτην. Ἀναγνώσατε τὸν «Ριζοσπάστην» τῆς 7ης Μαΐου 1946. Θὰ ἰδῆτε ἀνταποκρίσεις «κάπου στὸ Βουνό». Δέχεται δηλαδὴ ἀνταποκρίσεις ἀπὸ τὸ βουνὸ τὸ ἐπίσημον ὄργανον τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος ὁ «Ριζοσπάστης», κύριε Ὑπουργέ, οἱ ὁποῖες λέγουν: «Τώρα ἀναπνέομεν ἐλεύθερα. Βρήκαμε ὅπλα καὶ συγκροτήσαμε τὴν ὁμάδα μας. Νοιώθουμε τοὺς ἑαυτούς μας ἱκανοὺς καὶ ἄξιους νὰ μὴ ἀφήσουν νὰ ντροπιασθῇ ἡ νικηφόρα παράδοση τῆς ἐθνικῆς μας ἀντιστάσεως. Εἴμαστε ἀποφασισμένοι νὰ κρατήσουμε παλληκαρίσια τὸ ντουφέκι ποὺ μᾶς ἐμπιστεύτηκε ἡ ἱστορία τοῦ λαοῦ μας». Εἰς τὴν ἰδίαν δὲ σελίδα ὑπάρχει ἐπίσημος ἀνακοίνωσις τῆς Κεντρικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος. Παροτρύνει καθαρὰ τὸν λαὸν νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν βίαν, τὴν ὁποίαν μεταχειρίζεται δῆθεν ἡ δεξιά, ἐνόπλως. Διαβάσατε ἐπίσης τὸν «Ριζοσπάστην» τῆς 8ης καὶ θὰ ἰδῆτε: «πήραμε ὅπλα καὶ ἀνεβήκαμε στὰ βουνά. Τὰ πήραμε ὄχι μονάχα γιὰ νὰ σώσουμε τοὺς ἑαυτούς μας, μὰ καὶ γιὰ νὰ σώσουμε τὴν τιμὴ τῶν ἀδελφῶν μας, τὴν ἱστορία τῆς Ἑλλάδος, τὴ Λευτεριά, τὴ Δημοκρατία καὶ τὴν Ἀνεξαρτησία... Κηρύττουν, κύριοι, ἐπισήμως ἐπανάστασιν ἐναντίον τοῦ ἐπισήμου Κράτους καὶ λένε ὅτι ἀγωνίζονται διὰ νὰ διατηρήσουν τὴν δημοκρατίαν, ποίαν ὅμως δημοκρατίαν γνωρίζομεν ὅλοι. Τὴν λαοκρατίαν τους. «Καὶ ὅσο περνᾶνε, λέγουν παρακάτω, οἱ μέρες τόσο περισσότερο ἑδραιώνεται ἡ πεποίθησις στὴν ὁμάδα μας ὅτι αὐτὸς ἦταν ὁ δρόμος τῆς σωτηρίας καὶ τῆς τιμῆς. Αὐτὸ τὸ δρόμο θὰ τραβήξουμε καὶ εἴμαστε βέβαιοι ὅτι θὰ μᾶς ἀκολουθήσουν χιλιάδες.....» Προτρέπουν καθαρὰ τὸν λαὸν νὰ πάρῃ τὰ βουνά, κύριοι. Νὰ κάμῃ δηλαδὴ ἐπανάστασιν «ἂν δέν, ὅπως λένε, μπῇ τελεία καὶ παύλα στὸ δολοφονικὸ ξεφάντωμα καὶ ἂν δὲν λυθοῦν τὰ ἄμεσα αἰτήματα τοῦ λαοῦ μας»......... ..... (ἀναγινώσκει)...............». Αὐτὰ λέγονται καὶ δημοσιεύονται εἰς τὸν «Ριζοσπάστην» τῆς 7ης καὶ 28ης Μαΐου τοῦ 1946. Μὴ πᾶμε λοιπὸν μακρυὰ διὰ νὰ ἀνακαλύψετε τὴν ἐνοχὴν τῆς ἡγεσίας τοῦ Κ.Κ.Ε. Εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπωμεν κατόπιν αὐτῶν ὅτι τὸ Κ.Κ.Ε. δὲν ἔχει ἀνάμιξιν εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν; ὅπως δηλώνει ἐπισήμως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως; Καὶ ἐρωτῶ, κύριοι. Ἡ ἐπανάστασις πῶς θὰ ἀντιμετωπισθῇ; «Ἡ βία ἐναντίον τῆς βίας», λέγουν οἱ ἴδιοι οἱ κομμουνισταὶ σὲ κάποιο τους ὕμνο. Χρειάζονται μέτρα σκληρά, τὰ ὁποῖα δὲν τολμᾶτε νὰ λάβητε καὶ δὲν τολμᾶτε διότι ἐγὼ πιστεύω ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπεν βουλευτὴς αὐτῆς τῆς παρατάξεως, (δεικνύει τὸ Κέντρον), ὅτι ἐπειδὴ ἔχει κατηγορηθῆ ἡ παράταξίς σας ὡς ἀντιδραστική, δὲν ἔχετε τὴν τόλμην νὰ λάβετε τὰ ἀπαιτούμενα μέτρα, μήπως κατηγορηθῆτε ὡς ἀντιδραστικοί. Οἱοσδήποτε ἄλλος ὅμως εἰς τὴν θέσιν σας θὰ διέτασσε τὴν σύλληψιν τῶν ἀρχηγῶν αὐτῆς τῆς ἐπαναστάσεως. Διὰ νὰ καταστείλετε τὴν βίαν ὀφείλετε νὰ μεταχειρισθῆτε βίαν διότι εἶναι ἄνισος ἄλλως ὁ ἀγών. Ἀφήνοντες τοὺς Ἀρχηγοὺς ἐλευθέρους καὶ συλλαμβάνοντες τοὺς ὀπαδοὺς δὲν ἐπιτυγχάνετε παρὰ νὰ δημιουργῆτε καθημερινῶς καὶ νέους ἥρωας ἐνῷ ἐὰν συνελαμβάνατε ὡρισμένα πρόσωπα, σᾶς διαβεβαιῶ, ὅτι ἡ ὑπόθεσις θὰ ἐτελείωνε. Δὲν δυνάμεθα, κύριοι, νὰ λέγωμεν πλέον δικαιολογίας εἰς τὸν λαόν, ὅτι δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἐνεργήσωμεν, λόγῳ τοῦ διεθνοῦς κλίματος. Δὲν μᾶς ἐπιτρέπει λοιπὸν τὸ διεθνὲς κλῖμα νὰ ζήσωμεν ἐλεύθεροι καὶ δημοκρατικὰ ὅπως ἀξιοῖ τοῦτο, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἐξακολουθήσωμεν ζῶντες κάτω ἀπὸ τὸν ἐφιάλτην μιᾶς κομμουνιστικῆς ἐπαναστάσεως; Οὔτε δύνασθε νὰ ὁμιλῆτε σεῖς ὅπως ὁμιλοῦν οἱ ἀντιπρόσωποι τῆς παρατάξεως ἐκείνης, (δεικνύει τὸ Κέντρον), διότι ἐκεῖνοι, ἦσαν διωρισμένοι ἐνῷ σεῖς ἔχετε ρητὴν ἐντολὴν ἀπὸ τὸν λαὸν νὰ ἀποκαταστήσετε τὴν τάξιν. Δὲν δύνασθε νὰ ρίπτετε τὰ βάρη εἰς τὴν πτέρυγα ἐκείνην διαρκῶς, διότι ἐπὶ τέλους ἡ πτέρυξ ἐκείνη ἐλογοδότησεν εἰς τὸν λαὸν καὶ ἐτιμωρήθη ἀπὸ αὐτόν, ὁ ὁποῖος σᾶς ἔδωσε μίαν συντριπτικὴν πλειοψηφίαν. Ἀπὸ τὰς ἐκλογὰς προῆλθεν ἕνα ἀποτέλεσμα εὐνοϊκὸν διὰ τὴν ἐθνικόφρονα παράταξιν, ἐφοβεῖτο τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα τὸ ἑξῆς πρᾶγμα: ὅτι ὁ ἐθνικόφρων κόσμος εἶχε συναιτισθῆ τοὐλάχιστον ἀπὸ τὴν τελευταίαν ἐαμικὴν κρίσιν, τὴν ὁποίαν πέρασε καὶ θὰ ἐνεφανίζετο ἔναντι τοῦ κομμουνισμοῦ ἡνωμένος. Δὲν ἔχομεν, κύριοι, σήμερον πολιτικοὺς ἢ κομματικοὺς ἀγῶνας. Κατὰ τὴν γνώμην μου σήμερον καὶ μέχρι τῆς ὑπογραφῆς τῶν συνθηκῶν τῆς εἰρήνης ἔχομεν ἐθνικὸν ἀγῶνα. Σήμερον ἀγωνίζεται ἡ Ἑλλάς, ἐναντίον ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι δὲν πιστεύουν εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ εἶναι μόνον ὄργανα ξένων. Ἀλλὰ μετὰ τὰς ἐκλογὰς δυστυχῶς ἐκεῖ ὅπου ὅλοι ἀνεμένομεν τὴν ἕνωσιν τοῦ ἐθνικόφρονος κόσμου, εὑρέθημεν διῃρημένοι καὶ ἀλληλομισούμενοι. Δὲν εἶναι κουτὸς ὁ κομμουνισμός, κύριοι. Ἔχει μεθόδους καὶ παρακολουθεῖ ἀγρύπνως τὸν ἀντίπαλον διὰ νὰ ρυθμίσῃ τὴν ἰδικήν του στάσιν καὶ κανονίσῃ τὴν ἰδικήν του τακτικήν. Κατέληξεν εἰς τὸ συμπέρασμα: Ἡ ἐθνικόφρων παράταξις χωρίζεται, καιρὸς εἶναι νὰ ἐπιτεθῶ. Καὶ αὐτὸ ἐγένετο. Διὰ τὴν διαίρεσιν τῆς ἐθνικόφρονος παρατάξεως, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀποδώσω τὴν εὐθύνην εἰς τὴν κυβερνῶσαν παράταξιν, διότι εἰς αὐτὴν ἀνῆκεν ἡ πρωτοβουλία διὰ τὴν ἕνωσιν. Δὲν ἠξεύρω τὶ συνέβη ὥστε νὰ ἀπομακρυνθῇ ἡ Ε.Π.Ε. ἀλλὰ ἔχω τοῦτο τὸ δεδομένον, ὅτι ἡ Κυβερνῶσα παράταξις, ἀφ’ ἧς στιγμῆς παρέλαβε τὴν ἐξουσίαν, ἐκήρυξε τὸν κομματικόν της πόλεμον. Δὲν ἀντιμάχεται τὴν παράταξιν μόνον ἐκείνην, ἀλλὰ καὶ τὴν παράταξιν αὐτήν, τῆς ὁποίας ἡγεῖται ὁ Στρατηγὸς Ζέρβας. Δύναμαι δὲ νὰ εἴπω, ὅτι ὁ ἀγὼν γίνεται μὲ τόσον φανατισμὸν ἐναντίον τῆς παρατάξεως τῆς ἰδικῆς μας, μὲ ὅσον δὲν γίνεται ἐναντίον οὐδεμιᾶς ἄλλης παρατάξεως. Ζερβικὸς εἶσαι, εἶσαι ἐχθρὸς διὰ τοὺς Κυβερνητικούς. Δὲν δέχονται οὐδεμίαν συνεννόησιν ἐπὶ ζημίᾳ τῆς ἐθνικῆς παρατάξεως. Σᾶς ἀνέφερεν ὁ κ. Κουσαῆς, κύριοι, τὸ ζήτημα τοῦ Δημάρχου Καρδίτσης. Οὐδεμίαν συνεννόησιν ἐδέχθησαν. Καὶ διωρίσθη Δήμαρχος Καρδίτσης, ὁ Πρόεδρος τοῦ Πανδημοκρατικοῦ Μετώπου. Διεμαρτυρήθημεν καὶ εἰς τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τοῦ Πολιτικοῦ Γραφείου καὶ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ σχεδὸν εἰς ὅλους τοὺς Ὑπουργοὺς διὰ τὴν ἄστοχον καὶ ἀσυνεπῆ μὲ τὴν ἐντολὴν τοῦ λαοῦ ἐνέργειάν τους. Ἡ παράταξις ἡ ἰδική μας, ἐτονίσαμεν δὲν ζητᾷ νὰ τοποθετήσῃ Δήμαρχον ἰδικόν της, Ζερβικόν, διωρίσατε σεῖς ἀλλὰ βάλτε ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος νὰ ἐμπνεύῃ ἐμπιστοσύνην εἰς τὴν ἐθνικόφρονα παράταξιν. Μᾶς ἀπήντησαν ἀδιαφοροῦντες ὄχι. Ξεύρετε τί ἔπαθεν τὸ Λαϊκὸν Κόμμα; Κατὰ περίεργον τρόπον, κατὰ τὸ διάστημα τῆς κατοχῆς ἔπαθε μίαν τρομερὰν διαρροήν. Ἄλλοι μὲν τῶν ὀπαδῶν του ἐπῆγαν καὶ ἔγιναν ὄργανα τοῦ κατακτητοῦ, ἄλλοι δέ, κατὰ μεγάλην πλειοψηφίαν, ἐπῆγαν καὶ ἔγιναν ἐαμῖται. Τί προσπαθεῖ δὲ τώρα τὸ Λαϊκὸν Κόμμα; Νὰ ἐπαναφέρῃ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἐπῆγαν καὶ ἔσφαξαν καὶ ἐπρόδωσαν καὶ ἐλεηλάτησαν εἰς τὴν παράταξιν τοῦ περιφρονῶν ἡρωϊκοὺς ἀγωνιστὰς τοῦ ἐθνικόφρονος κόσμου. Καὶ βλέπομεν τὸ παράξενον τοῦτο εἰς τὴν ἐπαρχίαν Καρδίτσης......

§116ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὸ πιστεύετε ὅτι τὸ Λαϊκὸν Κόμμα διέρευσεν, καὶ οἱ ὀπαδοί του συνειργάσθησαν μὲ τὸν κατακτητήν, καὶ ἄλλοι μὲ τὸ Ἐάμ;

§117Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι γεγονός. Ἀπολύεται ὁ ἀδελφὸς τοῦ συναδέλφου, βουλευτοῦ τοῦ Ἐθνικοῦ Κόμματος κ. Μπαλτᾶ εἰς τὸ χωρίον Ἴσαρι καὶ διορίζεται Πρόεδρος κομμουνιστής, παλαιὸς λαϊκός, δράσας μὲ τὸ ΕΑΜ καὶ τὸν ΕΛΑΣ. Ἀπολύεται εἰς τὸ χωρίον Πιτσαρὶ ὁ Χρ. Ψαρρῆς, ὁ ὁποῖος εἶχε μίαν δρᾶσιν ἐθνικὴν κατὰ τὸ διάστημα τῆς κατοχῆς, παρέχων καὶ σήμερον ὅλα τὰ ἐχέγγυα ἀνθρώπου δυναμένου νὰ ἀγωνισθῇ ἐθνικῶς εἰς τὰς σημερινὰς κρισίμους στιγμὰς τῆς Χώρας, καὶ διορίζεται ἐκεῖ κομμουνιστής, διότι αὐτὸς ὁ κομμουνιστὴς ἦτο πρώην λαϊκὸς —ὑπάρχουν πολλὰ τέτοια παραδείγματα. Καὶ εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν διὰ νὰ δικαιολογήσῃ τὴν ἀσυνέπειαν τῆς παρατάξεώς του ὅτι αὐτὰ συμβαίνουν, καὶ θὰ ζητήσωμεν εὐθύνας ἀπὸ τοὺς Νομάρχας. Διατί, κύριοι, νὰ δημιουργήσετε καὶ ἄλλα θύματα ἀφοῦ ξεύρετε ποῦ εὑρίσκεται ἡ εὐθύνη; Τὶ πταίει ὁ Νομάρχης, ὁ ὁποῖος ἀγνοεῖ πρόσωπα καὶ πράγματα; Σεῖς συνεστήσατε νὰ γίνουν αὐτοὶ οἱ διορισμοί.

§118Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Οἱ Νομάρχαι ἐκτελοῦν σημειώματα τῶν βουλευτῶν.

§119ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ τῶν κομματαρχίσκων.

§120Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς βεβαιῶ, εἶμαι πολὺ ἁγνὸς διότι πρώτην φορὰν πολιτεύομαι καὶ ὁμολογῶ ὅτι δὲν ἔχω πολιτικὴν καὶ Κοινοβουλευτικὴν πεῖραν. Πρέπει νὰ μὲ πιστεύσητε ὅτι ὁμιλῶ μὲ ἁγνότητα ψυχῆς. Τὰ πράγματα αὐτὰ τὰ θεωρῶ ἐπικίνδυνα. Προκαλῶ τὴν πλειοψηφοῦσαν μερίδα νὰ ἀναλογισθῇ τὰς εὐθύνας της καὶ νὰ προσέξῃ διότι ἀποτέλεσμα τῆς τοιαύτης κομματικῆς της τακτικῆς ὑπῆρξεν ὅτι σφάζονται σήμερον αἱ κεφαλαὶ τῆς ἐθνικόφρονος παρατάξεως. Διότι οἱ ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι καθημερινῶς σφάζονται, καὶ τῶν ὁποίων διαβάζομεν τὰ ὀνόματα εἰς τὰς ἐφημερίδας εἶναι ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι ἠγωνίσθησαν καὶ ἔδωσαν τὴν νίκην διὰ νὰ γίνουν θύματα σήμερον τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνώσης μερίδος. Καὶ δὲν εἶναι μόνον αὐτό, κύριοι, ὅτι χάνονται οἱ ἄνθρωποι τοὺς ὁποίους εἴχομεν τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ὑπερασπίσωμεν, διότι τοὺς ἐδώσαμεν τὴν ὑπόσχεσιν καὶ τὴν ἐγγύησιν νὰ τοὺς ὑπερασπίσωμεν. Ἔχομεν μειώσει μὲ τὴν περιφρόνησιν τῶν ἐθνικιστῶν καὶ τὴν παράλογον εὔνοιαν πρὸς τοὺς κομμουνιστὰς ἐπὶ τοσοῦτον τὸ αἴσθημα ἀντιστάσεως τῆς ἐθνικόφρονος παρατάξεως, ὥστε αἱ πληροφορίαι αἱ τελευταῖαι, τὰς ὁποίας ἔχομεν ἀπὸ τὰς ἐπαρχίας εἶναι ὅτι, εἰς πολλὰ χωρία οἱ ἐθνικόφρονες δέχονται εὐχαρίστως τὴν πρότασιν περὶ συμφιλιώσεως τῶν κομμουνιστῶν. Αὐτὸ εἶναι μία ἀλήθεια τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ προσέξωμεν, διότι τὰ ἀποτελέσματα θὰ εἶναι τραγικὰ ὀλίγον ἀργότερον.

§121Κ. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Καὶ δίδουν καὶ τὸ 5% τῆς παραγωγῆς των ὑπὲρ τῆς Ἀλληλεγγύης.

§122Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐφ’ ὅσον δέχονται τὴν συμφιλίωσιν, βεβαίως γίνονται ὄργανα τῶν κομμουνιστῶν. Ἐφ’ ὅσον λοιπὸν εὑρισκόμεθα πρὸ μιᾶς τοιαύτης καταστάσεως, πρέπει νὰ ἀλλάξωμεν τακτικήν. Νὰ προσέχωμεν περισσότερον τοὺς ἐθνικόφρονας καὶ νὰ μὴ θεωροῦμεν τοὺς κομμουνιστὰς ὡς φίλους. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ ἕνα ἄλλο μέσον ἐκτὸς τῆς βίας τὸ ὁποῖον μεταχειρίζεται ὁ κομμουνισμός, τὴν προπαγάνδαν. Πρέπει νὰ τὸν μιμηθῶμεν, δὲν εἴδομεν νὰ κινῆται, μέχρι τῆς στιγμῆς, οὔτε τὸ Σχολεῖον, οὔτε ἡ Ἐκκλησία, οὔτε αἱ διάφοροι ὀργανώσεις, τὰς ὁποίας ἔχομεν εἰς τὴν διάθεσίν μας, ἀλλὰ ἐγὼ ἀξιῶ περισσότερον ὄχι τὴν διὰ λόγων προπαγάνδαν. Ὄχι μόνον ἐγώ, ἀλλ’ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς γενικῶς. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἀξιοῖ μίαν ἔμπρακτον προπαγάνδαν, καὶ αὐτὴ θὰ ἦτο ἡ περισσότερον ἀποτελεσματική. Καὶ ἡ προπαγάνδα αὐτὴ συνίσταται, κύριοι, εἰς ἓν πρᾶγμα: Εἰς τὴν λύσιν τῶν προβλημάτων, τὰ ὁποῖα ἀπασχολοῦν τὸν λαὸν τὸν ἐργαζόμενον καὶ τὰς λαϊκὰς μάζας. Νὰ προσπαθήσετε, ἀντὶ νὰ φέρητε νομοσχέδια ἐδῶ πέρα, περὶ συγκροτήσεως μουσικῆς τῆς Βασιλικῆς Ἀεροπορίας, νὰ μᾶς φέρητε νομοσχέδια τὰ ὁποῖα ἀπασχολοῦν καὶ ἐνδιαφέρουν τὸν λαόν, καὶ ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἀναμένει νὰ ἴδῃ τὴν σωτηρίαν του. Μόνον ἔτσι θὰ ἠμπορέσετε νὰ πλήξετε τὸν κομμουνισμὸν θετικῶς καὶ ἀποτελεσματικῶς. Ἀγωνιᾷ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ἀγωνιᾷ ἡ Ἐπαρχία, ἤρχισε νὰ ἀγωνιᾷ καὶ ἡ Πρωτεύουσα, ὕστερα δὲ ἀπὸ ὀλίγας ἡμέρας θὰ ἀρχίσητε νὰ ἀνησυχῆτε καὶ σεῖς προσωπικῶς, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Δημοσίας Τάξεως, διότι θὰ εἶναι ζήτημα ἐὰν θὰ μπορῆτε χωρὶς συνοδείαν καὶ χωρὶς κουστωδίαν νὰ πᾶτε εἰς τὸ σπίτι σας. Διότι, ἀφ’ οὗ κατέκλυσαν τὴν ὕπαιθρον αἱ κομμουνιστικαὶ συμμορίαι, ἤρχισαν νὰ εἰσέρχωνται καὶ εἰς τὴν πρωτεύουσαν καὶ εἴχομεν ἤδη τὰ πρῶτα θύματα. Ἀπόδειξις τῆς ἀνησυχίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ εἶναι ὅτι πλεῖστοι ὅσοι ἐκ τῶν συναδέλφων τῆς Συμπολιτεύσεως ἔλαβον τὸν λόγον ἐναντίον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δημοσίας Τάξεως. Δι’ ἐμέ, ὁ ὁποῖος, δὲν ἔχω βέβαια Κοινοβουλευτικὴν πεῖραν, τὸ γεγονὸς τοῦτο εἶναι σοβαρὸν διὰ τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἀπάντησιν δύναται νὰ δώσῃ μόνον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως παραιτούμενος. Τὴν ἀπάντησιν αὐτὴν δυστυχῶς δὲν τὴν δίδει. Ἐνῷ θὰ ἠθέλαμεν νὰ μιμηθῇ τὸ παράδειγμα πολλῶν ἄλλων συναδέλφων του, διὰ τοὺς ὁποίους ἤρκεσεν ἄλλοτε εἰς ἄλλην ἐποχὴν μία καὶ μόνη λέξις ἢ μία καὶ μόνη ἀγόρευσις συμπολιτευομένου βουλευτοῦ, διὰ νὰ θεωρήσουν τοὺς ἑαυτούς των θιγομένους καὶ νὰ παραιτηθῶσι τῆς θέσεώς των διὰ νὰ τὴν παραδώσουν εἰς ἄλλον ἱκανώτερον. Αὐτὸ περιμένομεν καὶ ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δημοσίας Τάξεως, ἔστω καὶ τώρα, τὸν ὁποῖον ἐκτιμῶ ἰδιαιτέρως, διότι τὸν θεωρῶ κατὰ τὰ ἄλλα ἄξιον, ἀλλὰ τὸν βλέπω εἰς ἀκατάλληλον θέσιν. (Χειροκροτήματα).

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Σ. Πολυζωγόπουλος.

§124Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπὸ πολλῶν βουλευτῶν, κύριοι συνάδελφοι, ὑπεστηρίχθη ἡ ἐπερώτησις ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας. Πολλοὶ ἐκ τῶν συναδέλφων ἀπεικόνισαν τὸ τραγικὸν καὶ σοβαρὸν τῆς καταστάσεως, εἰς τὸ ὁποῖον περιήλθομεν, οἱ περισσότεροι δὲ τῶν ὁμιλησάντων, ἀπέδωσαν τοῦτο εἰς τὴν ἔλλειψιν ἐπαρκείας καὶ ἱκανότητος τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς Δημοσίας Τάξεως. Πιστεύσατε, κύριοι βουλευταί, ὅτι δὲν μὲ ἔφερεν εἰς τὸ βῆμα ἀντιπολιτευτικὴ διάθεσις, ἐπειδὴ ἀνήκω εἰς παράταξιν, ἔργον καὶ ὑποχρέωσις τῆς ὁποίας εἶναι ὁ ἔλεγχος καὶ κριτικὴ τῶν Κυβερνητικῶν πράξεων. Ἀντιθέτως τόσον εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ὅσον καὶ διὰ τῆς ψήφου μου, ὑπεστήριξα τὰς Κυβερνητικὰς ἀπόψεις μετὰ φανατισμοῦ, μὲ τὴν ἀντίληψιν ὅτι ἐπὶ ἑνὸς τοιούτου σοβαροῦ ζητήματος, ὑπερβαίνοντος τὰ ὅρια τὰ κομματικά, θὰ πρέπει ὅλοι ἐν τῇ Βουλῇ, ἀσχέτως ἀποχρώσεως πολιτικῆς, νὰ ταχθῶμεν ὑπερασπισταὶ καὶ βοηθοὶ τῆς Κυβερνήσεως. Δικαιοῦμαι, ὡς ἐκ τούτου ν’ ἀποσείσω καὶ νὰ προλάβω κάθε ὑπόνοιαν ὅτι ἀντιπολιτευτικὴ ὁρμὴ μὲ παρέσυρεν εἰς τὸ βῆμα, προκειμένου κι’ ἐγὼ μεταξὺ τόσων ἄλλων συναδέλφων νὰ κατηγορήσω καὶ νὰ μεμφθῶ τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὸ κατάντημα εἰς τὸ ὁποῖον περιῆλθεν τὸ ζήτημα τῆς Ἀσφαλείας, αἰτίᾳ καὶ ὑπαιτιότητι, ἐπαναλαμβάνω, αὐτῆς τῆς Κυβερνήσεως καὶ δὴ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δημοσίας Τάξεως. Τὸ Λαϊκὸν Κόμμα, κύριοι βουλευταί, καὶ τὰ δορυφόρα Κυβερνητικὰ Κόμματα, κατῆλθον εἰς τὰς τελευταίας ἐκλογὰς μὲ πλῆρες πρόγραμμα, μὲ μεγάλας καὶ ὡραίας ἐπαγγελίας, μὲ σαγηνευτικὰς ὑποσχέσεις. Ὁ λαὸς ἀπεφάνθη· ἡ ἑρμηνεία τῶν ἐκλογῶν εἶναι σαφής, εἶναι ρητή, εἶναι ἀνεπίδεκτος πάσης ἀμφιβολίας, πάσης ἀμφισβητήσεως, πάσης παρερμηνείας. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἠξίωσε καὶ ἀξιοῖ παρ’ ἡμῶν ν’ ἀπαλλάξωμεν τὸν ἑλληνικὸν ὀργανισμὸν ἀπὸ τὴν ἐπικίνδυνον αὔξησιν τοῦ κομμουνισμοῦ, νὰ τὸν βοηθήσωμεν νὰ εὕρῃ τὸν δρόμον τῆς ἀνασυγκροτήσεώς του, ἀλλὰ καὶ τὴν δύναμιν τῆς ἀνορθώσεώς του. Ἔτυχε λοιπὸν τῆς ἐμπιστοσύνης τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἡ Κυβέρνησις. Ἀναλαβοῦσα ἡ Κυβέρνησις τὴν εὐθύνην τί ἔπραξε; ἐσεβάσθη τὴν ἀξίωσιν ταύτην τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀνταπεκρίθη πρὸς τὰς ἀπαιτήσεις καὶ ἀξιώσεις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ; Κάθε κόμμα, κύριοι βουλευταί, ἀγωνίζεται καὶ ἐργάζεται διὰ νὰ ἐπικρατήσῃ, διὰ νὰ καταλάβῃ τὴν ἀρχὴν διὰ νὰ ἐφαρμόσῃ, ἐμπιστοσύνῃ τοῦ λαοῦ, τὰς ἀρχὰς τοῦ προγράμματός του. Ἀναμφισβητήτως κάθε κόμμα τὸ ὁποῖον ἐργάζεται διὰ τὸν σκοπὸν αὐτόν, ἔχει στοιχειώδη τὴν ὑποχρέωσιν νὰ εἶναι ἕτοιμον, νὰ εἶναι προπαρασκευασμένον εἰς τὴν ἐπίλυσιν τῶν ζητημάτων ἐκείνων τὰ ὁποῖα πρόκειται ν’ ἀντιμετωπίσῃ. Τὸ Λαϊκὸν Κόμμα, ἰδίως Κόμμα μὲ ἀρχὰς καὶ παραδόσεις ἐνεφανίσθη ἐνώπιον τοῦ λαοῦ μὲ τὴν διαβεβαίωσιν ὅτι ἔχει καὶ τὴν δύναμιν καὶ τὴν θέλησιν νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ σοβαρὸν πράγματι ζήτημα τῆς ἀσφαλείας. Ἐγνώριζε δὲ τὸ Λαϊκὸν κόμμα ὅτι μετ’ οὐ πολὺ θὰ ἀνελάμβανε τὴν ἐξουσίαν καὶ ὅτι θὰ ἔπρεπε μεταξὺ τῶν ἄλλων ζητημάτων ποὺ θὰ ἀντιμετώπιζε ὅτι θὰ ἦτο καὶ τὸ ζήτημα τῆς ἀσφαλείας. Ζήτημα τὸ ὁποῖον εἶχεν ἀναφανῆ, ὑπὸ τὴν τραγικωτέραν του μορφὴν πρὸ τόσου καὶ τόσου χρόνου πρὶν τὸ Λαϊκὸν Κόμμα ἀναλάβει τὴν ἐξουσίαν. Πῶς λοιπὸν ἡ Κυβέρνησις ἀντιμετώπισε τὸ ζήτημα τοῦτο; Ἡ λύσις τοῦ ζητήματος τῆς ἀσφαλείας, κύριοι βουλευταί, εἶχεν ἀνάγκην προγράμματος, εἶχεν ἀνάγκην μεθόδου, εἶχεν ἀνάγκην συστήματος, ἀλλὰ ἐπὶ πλέον εἶχεν ἀνάγκην ψυχῆς, πνοῆς καὶ ἱκανότητος καὶ ἐμπειρίας ἐκείνου, εἰς τὸν ὁποῖον θὰ ἀνετίθετο τὸ βαρὺ φορτίον τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἀσφαλείας. Ἀντ’ αὐτοῦ τί ἔπραξεν ἡ Κυβέρνησις; Ἀνέθεσε τὸ Ὑπουργεῖον Ἀσφαλείας εἰς ἄνδρα διὰ τὴν μόρφωσιν καὶ τὸ ἦθος τοῦ ὁποίου σοβαρῶς οὐδεὶς δύναται νὰ ἀντείπῃ, ἀλλὰ τὴν ἱκανότητά του ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς ἀσφαλείας οὐδεὶς νὰ μὴ δύναται νὰ ἀμφισβητήσῃ. Ἐὰν ἡ ἐξουσία παρεβλήθη μὲ σπάθην ἡ λαβὴ τῆς ὁποίας ἀποτελεῖ τὴν εὐθύνην καὶ ἡ αἰχμὴ τὴν ἰσχὺν πάντως ὁ χειρισμὸς ἀπαιτεῖ εἰδικότητα, ἀπαιτεῖ ἱκανότητα τῆς ὁποίας ἐγνώριζεν ἡ Κυβέρνησις ὅτι ἐστερεῖτο ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῆς ἀσφαλείας Ὑπουργός. Ἐγνώριζεν ἡ Κυβέρνησις ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας ἀναλαμβάνων τὸ Ὑπουργεῖον τοῦτο θὰ ἐνήργει ἐπὶ τῇ βάσει συλλογισμῶν καὶ ὄχι ἐπὶ τῇ βάσει πείρας. Εἰς αὐτὸ ἐγὼ τοὐλάχιστον ἀποδίδω τὴν ἐξέλιξιν τὴν τραγικὴν τὴν ὁποίαν ἔλαβε τὸ ζήτημα τῆς ἀσφαλείας. Καὶ γι’ αὐτὸ ἐμὲ τοὐλάχιστον δὲν μὲ ἐξέπληξε τὸ ζήτημα τοῦτο διότι ἀνέμενον ἀκριβῶς τὴν τροπὴν τὴν ἐπικίνδυνον καὶ κρίσιμον τὴν ὁποίαν ἔλαβε τὸ ζήτημα τῆς ἀσφαλείας. Τοῦτο ἠνάγκασε πολλοὺς βουλευτὰς τῆς παρατάξεως τῆς Κυβερνητικῆς ν’ ἀνέλθουν εἰς τὸ βῆμα καὶ νὰ κακίσουν τὴν Κυβέρνησιν καὶ ν’ ἀποδώσουν εὐθύνας εἰς τὸν ἀξιότιμον ἐπὶ τῆς Ἀσφαλείας Ὑπουργόν. Εἰς τὰ ὄμματα καὶ τὴν κρίσιν παντὸς προσεκτικοῦ παρατηρητοῦ, τὴν κρίσιν παντὸς ἀμερολήπτου κριτοῦ, ἀσφαλῶς ἐμφανίζεται ὡς αἰτία μεγαλοπρεπὴς ἡ ἔλλειψις τῆς ἱκανότητος τοῦ ἀξιοτίμου Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς Ἀσφαλείας ἀλλὰ καὶ ἡ ἀδράνεια, ἡ ἀδιαφορία τὴν ὁποίαν ἐπέδειξεν ἡ Κυβέρνησις. Δὲν προτίθεμαι, κύριοι βουλευταί, νὰ ἀσκήσω εὔκολον κριτικὴν καὶ νὰ ὑποστηρίξω ὅτι τὸ ζήτημα τῆς ἀσφαλείας ἦτο ζήτημα εὔκολον. Ἀντιθέτως ἐπίστευσα καὶ πιστεύω ὅτι τὸ ζήτημα τοῦτο παρουσιάζει σοβαρὰς δυσκολίας, διότι ἐπρόκειτο νὰ ἀντιμετωπίσωμεν μίαν ὠργανωμένην καὶ καλῶς πειθαρχουμένην σπεῖραν ἐγκληματιῶν, μὲ διεθνῆ πολλῶν ἐτῶν πεῖραν, μὲ μηχανισμὸν συνωμοτικῆς ἐργασίας ἄριστα συγκεκροτημένον, μὲ ἄφθονα τὰ μέσα, μὲ βοήθειαν ἐξωτερικὴν ἴσως καὶ μὲ διάφορα ἄλλα μέσα. Ὅσον λοιπὸν τὸ ζήτημα τοῦτο εἶναι σοβαρόν, τόσον καὶ δύσκολον. Θὰ ἔπρεπε δὲ ἡ Κυβέρνησις ἐφ’ ὅσον μάλιστα ὑπελόγιζεν, ὅτι ἐρχομένη εἰς τὴν ἀρχὴν θὰ τὸ ἀντιμετώπιζε νὰ δώσῃ μεγαλυτέραν σοβαρότητα ἀπὸ ὅτι ἔδωσε. Τοῦτο ἠνάγκασε πολλοὺς βουλευτὰς νὰ κατηγορήσωσι τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ καὶ νὰ ἐκφράσωσι τὴν δυσπιστίαν των πρὸς τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τῆς Ἀσφαλείας, μερικοὶ δὲ ἔφθασαν μέχρι τοῦ σημείου νὰ τὸν κατηγορήσουν καὶ δι’ ἔλλειψιν στοιχειώδους εὐθιξίας. Ἐμνήσθη ἀξιότιμος συνάδελφος ἐκ Τρικάλων τὴν περίπτωσιν τοῦ Παπαστασινοῦ τοῦ συμπολίτου μου ὁ ὁποῖος ἐτέθη ἐπὶ κεφαλῆς ὡρισμένων παλληκαριῶν καὶ συνεκρότησε ἔνοπλον συλλαλητήριον χωρὶς νὰ ἔχῃ κανὲν θῦμα, ἐπὶ τῆς Κυβερνήσεως τοῦ πάππου τοῦ ἀξιοτίμου Ὑπουργοῦ τῆς Ἀσφαλείας. Καὶ ὁ Γ. Θεοτόκης τότε ὑπέβαλε τὴν παραίτησιν ὁλοκλήρου τῆς Κυβερνήσεως. Οἱ νόμοι ἀτυχῶς τοῦ ἀτταβισμοῦ δὲν εἶχον ἐπίδρασιν ἐπὶ τοῦ ἀξιοτίμου ἐγγονοῦ του. Ἐμνήσθη ἄλλος συνάδελφος ὁ κ. Δαρβέρης τὴν περίπτωσιν τῆς παραιτήσεως τοῦ κ. Γιαννοπούλου ἐκλεκτοῦ συναδέλφου διὰ λόγους οἵτινες ἀσφαλῶς δὲν ἔπρεπε νὰ τὸν φέρουν εἰς τὴν ἀπόφασιν τῆς παραιτήσεως, καὶ ἡ περίπτωσις ἀφεώρα τὸ Λαϊκὸν Κόμμα εἰς τὰ νάματα τὰ πολιτικὰ τοῦ ὁποίου ἐνόμιζον ἐγὼ τοὐλάχιστον ὅτι θὰ εἶχε γαλουχηθῆ ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῆς Ἀσφαλείας. Ἐν τούτοις ἐπιμένει καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ κρατῇ αὐτὸν ἐνσφηνωμένον εἰς τὸν Ὑπουργικὸν θῶκον καὶ ἐπιμένῃ νὰ κατέχῃ τὸ Ὑπουργικὸν ἀξίωμα καὶ νὰ προβαίνῃ εἰς δηλώσεις αἱ ὁποῖαι δηλοῦν ἢ ὅτι δὲν ἔχει ἐπίγνωσιν τῆς καταστάσεως ἢ ὅτι δὲν ἔχει ἐπίγνωσιν τῶν εὐθυνῶν τὰς ὁποίας ὑπέχει συνεπείᾳ τῶν δηλώσεων τὰς ὁποίας κάμνει. Δὲν θὰ σᾶς ἀπασχολήσω ἐπὶ πολὺ διότι τόσοι ἄλλοι σᾶς ἀπησχόλησαν ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου. Θὰ σᾶς ἀναφέρω ἕνα γεγονὸς διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε πόσον ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας Ὑπουργὸς δὲν ἔχει ἀπολύτως ἐπίγνωσιν τῆς θέσεως καὶ τῆς εὐθύνης του. Ἐνθυμοῦμαι εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν τῆς Δικαιοσύνης, τῆς ὁποίας ἤμην μέλος, ἐνεφανίσθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας ὅτε ἐπρόκειτο νὰ συζητηθῇ ἡ 8 ἢ 9 διάταξις τοῦ σχεδίου νόμου περὶ οἰκογενειακοῦ ἀσύλου, ἀπαγορεύσεως κυκλοφορίας κλπ. Ἠθέλησε καὶ ἐζήτησε τὴν τροποποίησιν αὐτῆς. Καὶ ἐνῷ ἡ διάταξις αὕτη ἔδιδε ἀπ’ εὐθείας τὸ δικαίωμα τοῦτο εἰς τὴν ἀστυνομικὴν ἀρχὴν ὁ κύριος Ὑπουργὸς ἠθέλησεν, ἐζήτησε καὶ ἐπέτυχε τὸ δικαίωμα τοῦτο νὰ τὸ ἀσκῇ ἡ Ἀστυνομία κατόπιν Βασιλικοῦ Διατάγματος ἐκδιδομένου παρὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας. Ἠρώτησα δειλὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν διατί; Ἀφοῦ ἡ κατάστασις ἐπιβάλλει νὰ δώσωμεν τὸ δικαίωμα λόγῳ τοῦ ἐπείγοντος εἰς τὴν ἀστυνομικὴν ἀρχὴν ἀπ’ εὐθείας, διατὶ ζητεῖ τὴν μεταβολὴν εἰς τὴν διὰ Β. Διατάγματος χορήγησιν τοῦ δικαιώματος τούτου εἰς τὴν ἀστυνομικὴν ἀρχήν; Διατὶ δὲν ἄφηνε ἀκριβῶς τὸ σχέδιον ὅπως ἦτο τὸ ὁποῖον ἔδιδε τὸ δικαίωμα ἀπ’ εὐθείας εἰς τὴν ἀστυνομίαν; Μοῦ ἀπήντησεν ὁ ἀξιότιμος κ. ἐπὶ τῆς Ἀσφαλείας Ὑπουργός: «Σᾶς βεβαιῶ, κύριε βουλευτά, ὅτι τὸ κέντρον εὑρίσκεται ἐν γνώσει λεπτομερῶς καὶ μανθάνει τὰ καθέκαστα πρωτίτερα ἀπὸ τὰς κατὰ τόπους ἀστυνομικὰς ἀρχάς». Ἐκτιμήσατε, κύριοι βουλευταί, πόσον ἦτο ξένος πρὸς τὴν πραγματικότητα! Ἀλλὰ ἐφ’ ὅσον, ἐπαναλαμβάνω, ὁ κύριος ἐξακολουθεῖ νὰ κρατῇ ἑαυτὸν ἐνσφηνωμένον εἰς τὸν Ὑπουργικὸν θῶκον, τὶ ἔπραξε καὶ τὶ πράττει καὶ τὶ ὤφειλε νὰ πράξῃ ἡ Κυβέρνησις; Ἡ Κυβέρνησις ἠθέλησε —καὶ θέλει— νὰ καλύψῃ τὸν Ὑπουργὸν τῆς ἀσφαλείας. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, κύριοι, νὰ ἔχω ἀντιρρήσεις ὡς πρὸς αὐτό, διότι πιστεύω, ὅτι ἡ ἐμπιστοσύνη περὶ τὸ πρόσωπον τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἀσφαλείας ἐτραυματίσθη, διεσαλεύθη φοβερά. Προσπαθεῖ τώρα ἡ Κυβέρνησις νὰ καλύψῃ τὸν Ὑπουργὸν καὶ ἐπανακτήσῃ τὴν ἐμπιστοσύνην, τὴν ὁποίαν ἔχασεν ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς ἀσφαλείας; Βεβαίως ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς λόγῳ τῆς μορφώσεως καὶ τοῦ ἤθους του θὰ ἦτο ἱκανώτατος δι’ ἕνα ἄλλον Ὑπουργικὸν θῶκον, ἀλλ’ ὄχι διὰ τὸν τοῦ Ὑπουργείου Ἀσφαλείας. Αἱ ψυχικαὶ ἰδιότητες, αἱ ὁποῖαι κοσμοῦν τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργόν, εἶναι ἀντίθετοι πρὸς τὸ στυγνὸν καὶ ἄχαρι ἔργον τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας. Θέλει, λοιπόν, ἡ Κυβέρνησις νὰ ὑποστηρίξῃ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἀσφαλείας καὶ νὰ ἐπανακτήσῃ τὴν ἐμπιστοσύνην, τὴν σαλευθεῖσαν σοβαρῶς, καθὼς εἶχον τὴν τιμὴν νὰ σᾶς εἴπω; Πρέπει νὰ γνωρίζῃ καὶ ἡ Κυβέρνησις, ὅπως γνωρίζει πᾶς τις, ὅτι ἡ ἐμπιστοσύνη ἀποκτᾶται μὲ σειρὰν καλῶν καὶ ἐπιτυχῶν πράξεων, χάνεται ὅμως εὐκόλως μὲ μίαν καὶ μόνην, καὶ ὅτι, ἅμα χαθῇ, ἡ ἐπανάκτησίς της εἶναι ἀπολύτως δύσκολος. Ἡ ἀπώλεια δὲ τῆς ἐμπιστοσύνης ἐπὶ τοιούτων ζητημάτων γνωρίζετε, κύριοι βουλευταί, τὶ ψυχολογικὸν ρόλον καὶ ἐπίδρασιν ἀσκεῖ. Ἑπομένως, νομίζω, ὅτι ἡ προσπάθεια αὐτὴ τῆς Κυβερνήσεως, νὰ θελήσῃ νὰ ἀναστηλώσῃ τὴν διασαλευθεῖσαν ἐμπιστοσύνην πρὸς τὸ πρόσωπον τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἀσφαλείας εἶναι ματαία, ἀλλὰ καὶ πολὺ ἐπιβλαβὴς καὶ ἐπιζημία διὰ τὴν ὑπόθεσιν τῆς ἀσφαλείας. Ἀντί, λοιπόν, ἡ Κυβέρνησις, ὅταν ἀντιμετώπισε πλέον τὴν κατάστασιν ἐξελισσομένην ἐπὶ τὸ τραγικώτερον, νὰ χωρήσῃ πρὸς τὰ ἐμπρὸς καὶ νὰ ἀναζητήσῃ μεταξὺ τῶν μελῶν της, ὑπάρχουν δέ, καθὼς γνωρίζω, πολλοὶ εἰδικοὶ — τὸν ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος νὰ ἔχῃ τὴν πεῖραν καὶ τὴν εἰδικότητα καὶ νὰ γνωρίζῃ τὸ μυστικὸν ἀντιμετωπίσεως τῆς καταστάσεως, ἐπιμένει καὶ προβαίνει μάλιστα καὶ εἰς δηλώσεις, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ὡς ἀποτέλεσμα τὴν ἀποθράσυνσιν τῶν κομμουνιστῶν, ἀλλὰ καὶ τὴν ἀποθάρρυνσιν τῶν ἐθνικιστῶν. Ἡ κατάστασις, λέγω, ἐξακολουθεῖ ἐν τῷ μεταξὺ νὰ ἐπιδεινοῦται. Τὸ κομμουνιστικὸν θηρίον μυκᾶται, ἀπειλεῖ νὰ κατασπαράξῃ μὲ τοὺς γαμψούς του ὄνυχας τὸ πᾶν καὶ μόνον τὴν Κυβερνητικὴν ἀπάθειαν εἶμαι βέβαιος ὅτι δὲν θὰ δυνηθῇ νὰ ταράξῃ. Λέγω δὲ ταῦτα, κύριοι βουλευταί, διότι μοῦ ἔκαμεν ἰδιαιτέραν ἐντύπωσιν ἡ κυβερνητικὴ στάσις. Διότι, ἐνῷ εἰς οὐδενὸς ἀποτελεσματικοῦ μέτρου τὴν λῆψιν ἀπέβλεψαν, ἀρκοῦνται εἰς δηλώσεις, ἀλλὰ ποίας δηλώσεις; Διὰ νὰ μὴ σᾶς ἀπασχολήσω, ἐφ’ ὅσον καὶ ἄλλοι συνάδελφοι ἐχειρίσθησαν τὸ ζήτημα τοῦτο, σᾶς ὑπενθυμίζω καὶ κάμνω χρῆσιν μόνον τῆς τελευταίας δηλώσεως τοῦ ἀξιοτίμου Προεδρεύοντος τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος ἐμφανίζεται μίαν ἡμέραν καὶ λέγει εἰς τὰς ἐφημερίδας, ὅτι, κύριοι, δὲν δύναμαι νὰ προβῶ εἰς τὴν λῆψιν προληπτικῶν μέτρων, ἀλλὰ μόνον κατασταλτικῶν. Ἀλλά, κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, δὲν ἐφοβήθητε, προβαίνοντες εἰς αὐτὰς τὰς δηλώσεις, ὅτι ἐμπίπτετε εἰς σοβαρὰν εὐθύνην, ἐφ’ ὅσον κατὰ νόμον αἱ εὐθῦναι τοῦ Ὑπουργοῦ δὲν περιορίζονται εἰς ἐνέργειαν, ἀλλὰ καὶ εἰς παράλειψιν; Καὶ δὲν νομίζετε, ὅτι, οὕτω πράττοντες, οὕτω λέγοντες, παραβαίνετε ὄχι μόνον τὰς ὑποχρεώσεις σας ἀλλὰ καὶ τὸν νόμον; Ἡ πρόληψις, κύριοι βουλευταί, εἶναι καθῆκον τῆς Ἀστυνομίας. Ἡ διάκρισις, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, μεταξὺ γενομένου καὶ ἐπικειμένου, ἀποτελεῖ τὴν διάκρισιν τῆς Ἀστυνομίας ἀσφαλείας καὶ τῆς Ἀστυνομίας τῆς δικαστικῆς. Τῆς πρώτης ἔργον εἶναι ἀκριβῶς ἡ πρόληψις. Μὴ πράττοντες τοῦτο ἀσφαλῶς καὶ τὸν νόμον παραβαίνετε, ἀλλὰ καὶ τὸ ζήτημα τῆς ἀσφαλείας τὸ καταδικάζετε. Ἀλλὰ καλά, κύριοι βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις ἐξακολουθεῖ νὰ δεικνύῃ τὴν ἀπάθειαν, τὴν ὁποίαν δεικνύει. Ἡ Βουλή;

§125Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Καὶ ἡ Συμπολίτευσις;

§126Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐρωτῶ ἐγώ: Ἡ Βουλὴ καὶ ἡ Συμπολίτευσις καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις;

§127ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἡ Ἀντιπολίτευσις δὲν εἶπε τίποτε.

§128Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ σᾶς ἀπαντήσω ἐγὼ ἀφοῦ ὁλοκληρώσω τὸν συλλογισμόν μου. Ἡ Βουλή, λέγω, τὶ ἔκαμεν; Ἠρώτησεν ὁ ἀξιότιμος ἐκ Θεσσαλονίκης συνάδελφος: Θὰ μεταβῶμεν, κύριοι, μετ’ οὐ πολὺ εἰς τὰς ἐπαρχίας μας καὶ θὰ ἐρωτηθῶμεν: Τὶ ἐπράξατε; Τὶ θὰ τοὺς ἀπαντήσωμεν; Θὰ διευκολύνω τὸν κ. συνάδελφον εἰς τὴν ἀπάντησιν καὶ ὑποθέτω, κ. Σίδερη, θὰ εἶναι ἀπάντησις καὶ εἰς τὴν διακοπὴν τὴν ὁποίαν μοῦ ἐκάματε. Θὰ ἀπαντήσωμεν, κύριε συνάδελφε, τὰ ἑξῆς: Διεπίστωσεν ἡ Βουλὴ τὸ τραγικὸν σημεῖον τῆς καταστάσεως, τὸ ὁποῖον ἐμπνέει τρόμον καὶ ἀνησυχίαν· παρήλασαν ἀπὸ τοῦ βήματος πολλοὶ βουλευταί, οἱ ὁποῖοι κατέκριναν τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἐπεβεβαίωσαν τὴν ἔλλειψιν ἱκανότητος τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἀσφαλείας. Αὐτὰ πρέπει νὰ ἀπαντήσωμεν ἐὰν θέλωμεν νὰ εἴμεθα σύμφωνοι πρὸς τὰ πράγματα καὶ τὴν ἀλήθειαν. Ἀλλὰ ἐκεῖνο ποὺ πρέπει νὰ φοβηθῆτε, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι τὸ τὶ θὰ σᾶς ἀπαντήσῃ ὁ λαὸς μετὰ τοῦτο. Θὰ τοῦ προσθέσητε δ’ ἀκόμη: Μετὰ τὴν παρέλασιν τόσων ρητόρων, εἰς τὸ τέλος τὸ ἀποτέλεσμα ἦτο νὰ χειροκροτήσωμεν τὴν Κυβέρνησιν καὶ νὰ ἐκφράσωμεν ἀπόλυτον τὴν ἐμπιστοσύνην μας εἰς τὸν Ὑπουργόν της καὶ αὐτήν! Ἴσως τοῦτο ἔχει ὑπ’ ὄψει της ἡ Κυβέρνησις καὶ ἀδιαφορεῖ καὶ μετ’ ἀπαθείας ἀντιμετωπίζει τὸ ζήτημα. Τὶ θὰ κάμῃ ἡ Βουλή; Ἂν τυχὸν τὸ ζήτημα τεθῇ εἰς ἐμπιστοσύνην ἀσφαλῶς θὰ ἐκβιασθῇ ἡ Βουλὴ καὶ θὰ μοῦ δώσῃ ψῆφον. Ἀλλ’ ἐρωτῶ τὴν Κυβέρνησιν: ὑπὸ τοιούτους ὅρους καὶ μὲ τοιαύτας νίκας θὰ εἶναι ὑπερήφανος; Ἀλλ’ ἐρωτῶ πάλιν τὴν Κυβέρνησιν: δὲν φοβεῖται, μὲ τὴν προσπάθειαν αὐτὴν νὰ ἀναστηλώσῃ καὶ ἐπαναφέρῃ τὴν ἐμπιστοσύνην τῆς Βουλῆς καὶ τοῦ λαοῦ πρὸς τὸ πρόσωπον τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἀσφαλείας, δὲν φοβεῖται, λέγω, μήπως ὑποστῇ γενικήν, συνολικήν, καθολικὴν κυβερνητικὴν καθίζησιν, ἡ ὁποία θὰ ἔχῃ φοβερὰς συνεπείας καὶ τὰς εὐθύνας θὰ φέρῃ ἀκεραίας ἡ Κυβέρνησις; Ἀλλὰ ὁ λαός; Ὁ λαὸς πρέπει νὰ εἶναι νομιμόφρων, ὁ λαὸς πρέπει νὰ ὑπομείνῃ, τοῦ ἀπαγορεύονται καὶ τὰ μέσα τῆς ἀμύνης, τῆς ὑπερασπίσεως; Μὰ διατί; Ἡ ἄμυνα εἶναι ἕνα δικαίωμα, τὸ ὁποῖον δὲν παίρνει ἐπιταγὰς καὶ διαταγάς. Δὲν ἠμποροῦμεν, κύριοι, ἐπὶ πολὺ νὰ τοῦ λέγωμεν ὅτι δὲν πρέπει νὰ ὁπλίζεσαι διὰ νὰ ὑπερασπίσῃς τὸν ἑαυτόν σου κατὰ τῆς ἀτίμου ἐπικειμένης ἐπιθέσεως. Διότι, κύριοι, τὸ δικαίωμα τῆς ἀμύνης, ὡς γνωρίζετε ὅλοι σας, εἶναι δικαίωμα τὸ ὁποῖον ἔχει τὰς ρίζας του εἰς αὐτὴν τὴν ὕπαρξιν τοῦ δικαίου εἰς τὴν προάσπισιν τοῦ δικαίου κατὰ τοῦ ἀδίκου. Ἑπομένως τὸ νὰ ζητῶμεν καὶ νὰ ἐξακολουθῶμεν νὰ ἐπιμένωμεν νὰ ἀφαιροῦμεν ἀπὸ τὸν λαὸν τὰ μέσα τῆς ἀμύνης, ὅταν ἡ Πολιτεία δὲν δύναται νὰ φανῇ βοηθός, ζητοῦμεν κάτι τὸ ἀδύνατον. Ἐκεῖ εἶναι ὁ μεγάλος φόβος, ὁ μεγάλος κίνδυνος, τὸν ὁποῖον πολὺ φοβοῦμαι ὅτι πρόκειται νὰ ἀντιμετωπίσητε μετ’ ὀλίγον. Εἶναι κίνδυνος σοβαρός, τὸν ὁποῖον πρέπει νὰ φοβηθῆτε. (Χειροκροτήματα).

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Ἰωάννου ἔχει τὸν λόγον.

§130Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Εἶναι ἀληθές, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου πολλοὶ συνάδελφοι παρήλασαν καὶ ὡμίλησαν διὰ τὸ ζήτημα τῆς δημοσίας τάξεως καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἴσως δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἀσχοληθῶμεν ἐπὶ τόσας ἡμέρας, ἀλλὰ θὰ ἔπρεπε νὰ ἀσχοληθῶμεν μὲ ἄλλα ζητήματα πιὸ ἐπείγοντα, τὸ ζήτημα δὲ αὐτὸ ἔπρεπε ἡ Κυβέρνησις νὰ τὸ εἶχε λύσει πρὸ πολλοῦ. Θεωρῶ καὶ ἐγὼ ἐπιβεβλημένον καθῆκον μου, ἕνας ἁπλοῦς ἀγωνιστὴς τῆς ἐθνικῆς ἀντιστάσεως, νὰ ἐκφέρω τὴν γνώμην μου ἐλευθέρως ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου καὶ νὰ προσθέσω ἐλάχιστα ἀπὸ τὰ ὅσα οἱ προηγούμενοι συνάδελφοι εἶπον εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Εἶναι μία ἀπὸ τὰς πλέον ἱστορικὰς στιγμὰς τῆς ζωῆς μου, κύριοι βουλευταί, ἡ στιγμὴ αὕτη. Λίγα χρόνια εὑρέθην εἰς τὰ βουνὰ τῆς Ἠπείρου ἡμέρας πονηράς, ἡμέρας, ποὺ ὁ κατακτητὴς ἐκτυποῦσεν ἀπὸ ὅλα τὰ σημεῖα τὴν Ἑλλάδα, κοντὰ δὲ μὲ αὐτὸν ἀδελφωμένος ἐκτυποῦσε καὶ ὁ κομμουνισμός. Ἦλθον ὡρισμένες ἡμέρες εἰς τὴν κατάντια νὰ νομίζωμεν ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἐτελείωσε. Τολμῶ νὰ εἴπω ὅτι ἡ στιγμὴ ἐκείνη ἴσως παραβάλεται μὲ τὴν σημερινήν. Τολμῶ νὰ εἴπω ὅτι εὑρισκόμεθα πρὸ ἑνὸς τραγικοῦ γεγονότος καὶ ἴσως μετὰ παρέλευσιν ὡρισμένων ἡμερῶν, δὲν θέλω νὰ γίνω κακὸς προφήτης, ἀλλὰ πιστεύω ὅτι θὰ εὑρεθῶμεν εἰς τὴν ἀνάγκην καὶ πάλιν νὰ γίνωμεν ὑπερασπισταὶ τοῦ Ἔθνους. Πολὺ σοφὰ καὶ ὀρθὰ ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Ἐθνικοῦ Κόμματος καὶ σεβαστὸς Ἀρχηγός μου Ναπολέων Ζέρβας ἐτόνισε πρὸ ἡμερῶν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ὅτι τὸ ζήτημα τῆς δημοσίας τάξεως δὲν εἶναι ἁπλοῦν, ἁπλούστατον, ὅπως ἴσως θὰ ἦτο ἄλλοτε τὸ ζήτημα τῆς δημοσίας τάξεως. Σήμερον, κύριοι βουλευταί, τὸ ζήτημα αὐτὸ εἶναι πολὺ διαφορετικόν. Εἶπεν ὅτι εὑρισκόμεθα πρὸ ἀκηρύκτου πολέμου, εἶναι γεγονὸς ἀναντίρρητον, ὅτι αἱ συμμορίαι αὐταί, αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται τὴν στιγμὴν ταύτην καὶ ἴσως τὶς οἶδε πόσοι ὅμηροι ἐθνικισταὶ γογγύζουν κάτω ἀπὸ τὸ μαχαῖρι τοῦ κομμουνισμοῦ. Ὁ κομμουνισμός, κύριοι βουλευταί, ἢ μᾶλλον τὸ Κ.Κ.Ε., ὅπως ὅλοι οἱ προλαλήσαντες ἐτόνισαν, δὲν εἶναι πολιτικὸν κόμμα, εἶναι ἕνας εὔσχημος τρόπος, διὰ νὰ σχηματίσουν οἱ σλαῦοι ἐντὸς τῆς Ἑλλάδος στρατόν, εἶναι τὰ προκεχωρημένα φυλάκια τοῦ σλαυϊσμοῦ. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν δὲν ἔχει κανὲν δικαίωμα ἡ Κυβέρνησις νὰ μᾶς δικαιολογηθῇ καὶ νὰ μᾶς εἴπῃ ὅτι δῆθεν οἱ σύμμαχοι, ἢ μᾶλλον δὲν μᾶς τὸ εἶπεν, ἀλλὰ τὸ ἄφησε νὰ ὑπονοηθῇ, ὅτι δὲν δυνάμεθα νὰ λάβωμεν τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα, ἵνα καταστείλωμεν τὸ κομμουνιστικὸν αὐτὸ κίνημα, ἢ μᾶλλον τὴν προδοσίαν αὐτὴν τὴν ἐθνικήν, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς, ποὺ ἀνέλαβε μὲ τόσην μεγάλην πλειοψηφίαν τὴν διακυβέρνησιν τῆς χώρας, θὰ ἔπρεπε, λέγω, νὰ ἀναλάβῃ ἀκεραίαν τὴν εὐθύνην, ἀφοῦ μάλιστα ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς τῆς ἔδωσεν ἀπόλυτα τὸ δικαίωμα εἰς ὅλας τὰς προεκλογικὰς διαδηλώσεις καὶ περιτράνως διεκήρυξεν, ὅτι ἡ πρώτη σας ἐντολὴ εἶναι νὰ σώσετε τὸν ἑαυτόν του καὶ τὴν ὕπαρξιν τῆς Ἑλλάδος. Αὐτὸ καὶ μόνον ἦτο ἀρκετὸν νὰ δώσῃ τὸ δικαίωμα εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀναλάβῃ τὴν εὐθύνην καὶ νὰ ἀρχίσῃ ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς τὴν ἐξόντωσιν τοῦ κομμουνισμοῦ. Ἀλλὰ πῶς εἶναι δυνατὸν ἕνας ἰατρὸς νὰ ἰατρέψῃ ἕνα ἀσθενῆ, ὅταν δὲν κατορθώσῃ πρῶτον νὰ κάμῃ τὴν διάγνωσιν τῆς ἀσθενείας; Διότι ἐγώ, κύριοι βουλευταί, κατὰ τὴν πτωχὴν καὶ ταπεινήν μου ἀντίληψιν αὐτὸ πιστεύω, πιστεύω ὅτι ἡ Σεβαστὴ Κυβέρνησις ἢ ἴσως ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως, ἐγὼ τοὐλάχιστον τὰ συνταυτίζω αὐτὰ τὰ δύο, διότι ἐπάνω ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δημοσίας Τάξεως ὑπάρχει ὁ σεβαστὸς κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος φέρει ἐξ ἴσου τὴν εὐθύνην καὶ ὀφείλει νὰ συμβουλεύσῃ τὸν Ὑπουργόν του, ὅταν ἐκεῖνος δὲν εἶναι ἀπόλυτα εἰς θέσιν νὰ κάμῃ τὸ καθῆκον του. Λοιπὸν πιστεύω πὼς ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔννοιωσε καλὰ τὶ ἐστὶ κομμουνισμὸς καὶ μὲ ποῖα μέσα ὁ κομμουνισμὸς σήμερον πολεμᾷ τὸ Ἔθνος μας. Διότι ἐὰν τὸ ἔννοιωθε δὲν θὰ ἔπραττε ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔπραξε. Κατὰ τὴν ταπεινήν μου γνώμην ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς τῆς ἀναλήψεως τῶν καθηκόντων της θὰ ἔπρεπε νὰ σαλπίσῃ τὸ ἐθνικὸν σάλπισμα πρὸς ὁλόκληρον τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, δημοκρατικὸν καὶ βασιλικὸν καὶ ἔπρεπε νὰ νοιώσῃ ξεκάθαρα, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πολεμηθῇ ὁ κομμουνισμὸς ὡς κόμμα, ἐγνώριζε καλὰ καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ γνωρίζῃ ὅτι ὁ κομμουνισμὸς εἶναι ὀργάνωσις, δὲν εἶναι κόμμα καὶ ἑπομένως θὰ ἔπρεπε σύσσωμον τὸ Ἔθνος νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ τέρας αὐτό. Θὰ ἔπρεπε, λέγω, ἀπὸ τὴν πρώτην της στιγμὴν ἡ Κυβέρνησις νὰ καλέσῃ τοὺς Νομάρχας, τοὺς ὁποίους, προτοῦ νὰ στείλῃ εἰς τοὺς Νομούς, νὰ τοὺς κάμῃ καθοδήγησιν — θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω τὴν λέξιν — καὶ νὰ καταλάβουν οἱ νομάρχαι ὅτι, ἀφ’ ἧς στιγμῆς πᾶνε εἰς τοὺς νομούς των, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀγκαλιάσουν ὅλον τὸν ἐθνικόφρονα κόσμον.

§131Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Καὶ ἔκαμαν ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετον, αὐτὴ εἶναι ἡ καθοδήγησίς των.

§132Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Θὰ ἔπρεπε ἡ πρώτη τους ἐργασία, ὅταν μετέβαινον εἰς τὸν νομόν, νὰ κάμουν τὴν δήλωσιν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ξεχωρίζει καθόλου οὔτε δημοκρατικούς, οὔτε λαϊκούς. Ἴσως θὰ μοῦ πῆτε ὅτι αὐτὸ τὸ ἔπραξαν ὡρισμένοι διὰ λόγων, δι’ ἔργων ὅμως ὄχι. Δὲν προβαίνω εἰς καμμίαν ἀποκάλυψιν, δὲν ἀναφέρω κανένα παράδειγμα, διότι τοῦτο εἶναι ἀνωφελὲς καὶ διότι οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι ἔφεραν διάφορα παραδείγματα, ὥστε ἀσφαλῶς καὶ τοὺς βουλευτὰς ἔπεισαν ἀπολύτως ἀλλὰ καὶ τὴν Κυβέρνησιν. Τὸ δεύτερον πρᾶγμα, ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ κάμῃ ἡ Κυβέρνησις, εἶναι νὰ ἀρχίσῃ ἀμέσως νὰ κάμῃ ἐκκαθάρισιν ὅλων τῶν ὑπηρεσιῶν, διότι μὴ πιστεύσετε ποτὲ ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ Κράτος ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας, ποὺ λειτουργεῖ σήμερον. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ δημοσία τάξις καὶ νὰ λειτουργοῦν οἱ νόμοι, ὅταν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι χειρίζονται τοὺς νόμους εἶναι ἄνομοι, ὅταν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ὑπεύθυνα χειρίζονται τοὺς νόμους τοὺς παραβαίνουν; Καὶ σᾶς φέρω ἕνα ἁπλούστατον παράδειγμα ἀπὸ τὴν περιφέρειάν μου. Εἰς τὰς παραμεθορίους περιοχὰς τῆς Ἠπείρου, ὑπῆρχον, ἀλλὰ καὶ ἐξακολουθοῦν νὰ ὑπάρχουν διδάσκαλοι, οἱ ὁποῖοι ἡγοῦντο ταγμάτων τοῦ ΕΛΑΣ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, χωρὶς νὰ θέλω νὰ τὸν κατηγορήσω, δὲν κατώρθωσε μέχρι τῆς στιγμῆς τοὐλάχιστον νὰ ἀποσύρῃ αὐτοὺς τοὺς διδασκάλους. Καὶ ἤδη αὐτοὶ ὑπηρετοῦν εἰς χωρία τῆς Ἠπείρου, τὰ ὁποῖα ἀπέχουν μίαν ὥραν ἀπὸ τὰ ἀλβανικὰ φυλάκια καὶ ἔρχονται εἰς ἐπαφὴν μὲ ἄλλους καὶ ἀνταλλάσσουν τὰς σκέψεις των, πότε θὰ κάμουν τὸ κίνημα καὶ πῶς θὰ κάμουν περισσοτέρους ἀλβανούς. Ἐπὶ πλέον καὶ δικασταί τινες καὶ ἄλλοι ὑπάλληλοι ὅλων τῶν κλάδων εἶναι τοιοῦτοι. Θὰ ἔπρεπε λοιπὸν ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς ἂν ὄχι νὰ τοὺς ἀπολύσῃ ἀλλὰ νὰ τοὺς ἀποσύρῃ ἀπὸ τὰ εὐαίσθητα αὐτὰ σημεῖα τῆς Ἑλλάδος καὶ ἐν συνεχείᾳ ὅταν τὸ ἀντίστοιχον ψήφισμα θὰ ἤρχετο θὰ τοὺς ἔθετε εἰς διαθεσιμότητα ἢ εἰς ἀπόλυσιν. Τρίτον σφάλμα τῆς Κυβερνήσεως τὸ ὁποῖον μάλιστα εἶναι ἀπολύτως συνδεδεμένον μὲ τὸ προηγούμενον τὸ ὁποῖον ἀνέφερα εἶναι τοῦτο ὅτι δὲν κατώρθωσε νὰ ἑνώσῃ ψυχικῶς τὸν ἐθνικόφρονα κόσμον, ἀλλὰ καὶ παραλλήλως δὲν ἔδωσε τὰ ἀπαιτούμενα μέσα εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν τὸν ἐθνικόφρονα, ὁ ὁποῖος πονᾷ πράγματι τὴν Ἑλλάδα νὰ ἀμυνθῇ αὐτὸς τοὐλάχιστον ἀφοῦ ἡ Κυβέρνησις τοῦ λαοῦ δὲν κατώρθωσε νὰ ἀμυνθῇ τοῦ λαοῦ της καὶ τῆς Ἑλλάδος. Καὶ τὶ θὰ ἔπρεπε νὰ κάμῃ; Ἴσως δὲν εἶμαι ἐγὼ ὁ ἁρμόδιος διότι ἡ πεῖρα μου εἶναι τόσον ἐλαχίστη ὥστε δὲν εἶμαι ἱκανὸς ἐγὼ τοὐλάχιστον νὰ εἴπω τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Παρὰ ταῦτα λέγω τὴν γνώμην μου. Ὁ κομμουνισμὸς δὲν δρᾶ μεμονωμένως, ἀλλὰ συνταυτίζει ὅλας του τὰς προσπαθείας, ἀκούσατε τὶ λένε, αὐτοάμυνα τοῦ λαοῦ δηλαδὴ ὅλοι οἱ κομμουνισταὶ ἡνωμένοι νὰ κτυποῦν τοὺς ἐθνικόφρονας. Καὶ ἡμεῖς τί κάμνομεν; Ἀφήσαμεν εἰς 5 Ἀστυνόμους καὶ μερικοὺς στρατιώτας νὰ μᾶς σώσουν, ὄχι δὲν εἶναι δυνατόν. Ἡ Κυβέρνησις εἶχε ὑποχρέωσιν ἂν ὄχι νὰ ὁπλίσῃ μὲ ὅπλα τοὐλάχιστον μὲ τὸ θάρρος νὰ ὁπλίσῃ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ ξεύρει αὐτὸς ὅταν τοῦ δίδει τὸ δικαίωμα ἡ Κυβέρνησις οἱανδήποτε στιγμὴν νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ κομμουνιστικὸν κίνημα. Ἔπρεπε εἰς κάθε χωρίον καὶ κάθε περιφέρειαν ὁ σταθμάρχης νὰ μὴ στηρίζεται εἰς τὰς δυνάμεις του, τὰ 5 ἄτομα τὰ ὁποῖα ἔχει ἀλλὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ παράπλευρα ὅλους τοὺς ἐθνικόφρονας μὲ ὅπλα μὲ ξύλα μὲ κάθε μέσον νὰ ἀντιμετωπίζουν τὸν κομμουνισμόν. Δὲν ἠξεύρω ἐὰν κατώρθωσα νὰ διερμηνεύσω ἀπολύτως τὴν γνώμην μου, ἐκεῖνο ὅμως τὸ ὁποῖον θέλω νὰ εἴπω ἐγὼ εἶναι ὅτι ἐὰν ἐξακολουθήσῃ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ θέλῃ νὰ καταπολεμήσῃ ἡ Κυβέρνησις τὸν Κομμουνισμόν, δηλώνω ἐγὼ ὁ μικρὸς ὅτι θὰ εἶναι ἀδύνατον νὰ τὸν καταπολεμήσῃ. Ἡ μὲν λοιπὸν χωροφυλακή, ἐὰν μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν ἡ Κυβέρνησις ἐξακολουθήσῃ νὰ πολεμᾷ τὸν κομμουνισμόν, ἡ μὲν χωροφυλακὴ θὰ ἀποσυρθῇ ἀπὸ τὰ ὀρεινὰ συγκροτήματα, ὁ δὲ στρατὸς θὰ ταλαιπωρηθῇ καὶ τὸ ἠθικόν του θὰ καταπέσῃ. Ἴσως κάποιος νὰ μοῦ εἴπῃ, τὶ εἶναι αὐτὰ ποὺ λέγεις, δὲν εἶναι ἐπικίνδυνα, δὲν εἶναι ἐπιζήμια. Ὄχι, κύριοι, εἶναι κάποια πραγματικότης τὴν ὁποίαν ὀφείλομε καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς νὰ τὴν διακηρύξωμεν. Ἔχει ὑποχρέωσιν ἡ Κυβέρνησις νὰ ὀργανώσῃ τὸν ἐθνικόφρονα κόσμον, μὲ ὅποιον τρόπον αὐτὴ γνωρίζει, διότι ἐὰν ποτὲ μᾶς ζητηθῇ ἡ γνώμη ἂν ὄχι ἐμοῦ ἀλλὰ ἄλλων περισσοτέρων καταλλήλων θὰ τὴν δεχθῇ, διότι ἂν αὐτὰ κάμῃ πολὺ σύντομα καὶ ταχέως ὁ κομμουνισμὸς θὰ ἐξαφανισθῇ. Περαίνων τὸν λόγον μου, ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, ἐκφράζω τὴν εὐχὴν ὅπως ἡ Κυβέρνησις κατορθώσει νὰ πείσῃ ὅλους μας, Δημοκρατικούς, Σοσιαλδημοκρατικούς, Βενιζελικούς, Ζερβικούς, Κυβερνητικοὺς ὅπως ὅλοι μαζὶ καὶ οἱ ἐντὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, ἀλλὰ καὶ οἱ ἔξω ταύτης, ἡνωμένοι, ἀφοῦ πολεμήσωμεν τὸν κομμουνισμὸν καὶ καθαρίσωμεν τὸν τόπον ἀπὸ τὸ ἄγος τοῦτο, μεταβῶμεν πλέον ἀδελφωμένοι καὶ ἀγκαλιασμένοι καὶ ζητήσωμεν ἀπὸ τοὺς μεγάλους μας Συμμάχους τὴν δικαίωσιν τῶν Ἑλληνικῶν μας διεκδικήσεων. (Χειροκροτήματα).

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Ψαρρὸς ἔχει τὸν λόγον.

§134Χ. ΨΑΡΡΟΣ. Εἶμαι ἐξ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἐπίστευσαν εἰλικρινῶς ὅτι ἡ ἐνέργεια ἐκλογῶν καὶ ἡ ἀνάληψις τῆς Κυβερνήσεως ὑπὸ λαοπροβλήτων ἐκλεκτῶν τοῦ λαοῦ, θὰ ἐπέφερε τὴν ἕναρξιν καὶ τὴν λύσιν ὅλων τῶν φοβερῶν ζητημάτων τὰ ὁποῖα μαστίζουν τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Κύριοι, ἐπίστευσα ὅτι ἡ Δημοσία Τάξις καὶ ἡ Δημοσία Ἀσφάλεια θὰ ἀποκαθίστατο εἰς τὸν δυστυχῆ αὐτὸν τόπον, ὄχι διότι ἀνέμενον ὅτι οἱ ἀναρχικοὶ καὶ οἱ κομμουνισταὶ θὰ ἀνεγνώριζον τὰ σφάλματά των πρὸς τὴν Πατρίδα μας καὶ θὰ κατέθετον τὰ ὅπλα ἢ θὰ ἤθελον νὰ ἔθετον ἕνα τέρμα εἰς τὴν φοβερὰν καὶ φθοροποιὸν αὐτὴν ἀναρχίαν ἀλλὰ διότι ἐπίστευα ὅτι μία λαοπρόβλητος Κυβέρνησις θὰ ἦτο εἰς θέσιν διὰ τῶν ἰδίων της δυνάμεων, στηριζομένη εἰς τὴν θέλησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, νὰ δώσῃ αὐτὸ τὸ ἀγαθὸν εἰς τὸν ταλαίπωρον Ἑλληνικὸν λαόν. Δυστυχῶς ὅμως αἱ προβλέψεις μας καὶ εἰς πολλὰ ἄλλα ζητήματα, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἀποκαταστάσεως τῆς Δημοσίας Τάξεως, δὲν ἱκανοποιήθησαν. Βέβαια ἀναγνωρίζω ὅτι οἱ κομμουνισταὶ εἶναι οἱ συνειδητοὶ νεκροθάπται τῶν ἐθνικῶν ἰδεωδῶν καὶ ὄχι μόνον δὲν περιώρισαν τὰς ἐνεργείας των κατὰ τοῦ Κράτους, ἀλλὰ πραγματικὰ ἐκήρυξαν ἐπανάστασιν κατ’ αὐτοῦ. Ἀλλ’ ἡ Κυβέρνησις, ἡ λαοπρόβλητος Κυβέρνησις, δὲν ἀντιμετώπισε τὴν κατάστασιν αὐτὴν τιμίως, εὐθαρσῶς, εἰλικρινῶς. Εὑρέθη εἰς μίαν κατάστασιν παθητικῆς ἀμύνης· ἕνα πνεῦμα δισταγμοῦ χαρακτηρίζει ὅλας τὰς ἐνεργείας τῆς Κυβερνήσεως. Ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως ἐδήλωσε πρῶτον ὅτι δὲν ἔχει ἀνάγκην νόμων διὰ νὰ ἐπιβάλῃ τὴν τάξιν, ἤρκουν οἱ ὑπάρχοντες νόμοι. Μετά τινας ἡμέρας εἰσήγαγε εἰς τὴν Βουλὴν καὶ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν τὸ σχέδιον περὶ λήψεως ἐξαιρετικῶν μέτρων διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς τάξεως. Εἴπομεν τότε ὅτι ἂν ἡ Κυβέρνησις ἐπιθυμεῖ νὰ ἐπιβάλῃ τὴν τάξιν, δὲν ἔχει ἀνάγκην τοῦ καταπλάσματος αὐτοῦ τοῦ ψηφίσματος, ἔχει ἤδη γνώριμον μέτρον, τὸν στρατιωτικὸν νόμον, τὸν ὁποῖον ἠδύνατο νὰ ἐφαρμόσῃ κατὰ βούλησιν ὅπου ἐνόμιζε ὅτι ἔπρεπε.

§135Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Καὶ τῆς εἴπομεν ὅτι συμφωνοῦμεν νὰ τὸν ἐφαρμόσῃ.

§136Χ. ΨΑΡΡΟΣ. Τῆς ἐπροτείναμεν νὰ τὸν ἐφαρμόσῃ. Καὶ ἐφ’ ὅσον τὸ μέτρον αὐτὸ τὸ ἐπρότεινεν ἡ ἀντιπολίτευσις, ἦτο μέτρον ἀδιάβλητον, ἦτο γνώριμον μέτρον. Ἐπὶ 30 καὶ πλέον ἔτη ἐφηρμόσθη τὸ μέτρον αὐτὸ καὶ ἐπέφερε πάντοτε ἀγαθὰ ἀποτελέσματα, διότι αὐτὸ καθ’ ἑαυτὸ τὸ μέτρον ἦτο τοιοῦτον ὥστε νὰ ἐμπνεύσῃ εἰς τοὺς κακοποιοὺς σεβασμὸν καὶ εἰς τοὺς πολίτας θάρρος. Ἐπροτάθη ὅμως τὸ μέτρον τὸ ἐξαιρετικὸν καὶ ἐπεριμέναμεν τὰ ἀποτελέσματά του. Καθ’ ἡμέραν τὰ βλέπομεν τὰ ἀποτελέσματα. Εἴπομεν λοιπὸν ὅτι δισταγμοὶ καὶ ἀμφιβολίαι πλανῶνται ὑπὲρ τὴν Κυβέρνησιν. Δισταγμοὶ ὅσον ἀφορᾷ τὰς κυρώσεις. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐδήλωσεν ὅτι ἀποδίδει τὴν ἔλλειψιν ἀσφαλείας εἰς τὸ ὅτι δὲν ὑπεβλήθησαν κυρώσεις. Ἴσως νὰ εἶναι ὀρθόν. Ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις ἡ ὁποία ἔχει εὐθύνην τῶν πράξεών της δὲν δύναται νὰ ἐπιρρίπτῃ τὰς εὐθύνας εἰς τὴν ἀντιπολίτευσιν καὶ εἰς τὰς προηγουμένας Κυβερνήσεις, ἠρνήθη νὰ ἐπιβάλῃ τὰς κυρώσεις αὐτάς. Καὶ ἠκούσαμεν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν τὴν δικαιολογίαν ὅτι δὲν δικαιοῦται νὰ ἐλέγξῃ τὴν Κυβέρνησιν περὶ αὐτοῦ· δὲν εἶναι δικαιολογία σοβαρὰ διὰ μίαν Κυβέρνησιν λαοπρόβλητον.

§137ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὄχι μόνον αὐτὸ εἶπεν ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ἀλλ’ ὅτι ὑπῆρχον τόσον διὰ τὴν Βάρκιζαν ὅσον καὶ διὰ τὰς ἀποφάσεις τῶν Δικαστηρίων εἰδικοὶ λόγοι.

§138Χ. ΨΑΡΡΟΣ. Θὰ φθάσω αὐτοῦ. Αὐτὴν τὴν δήλωσιν ἔκαμεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, δήλωσιν καταπληκτικὴν καὶ ἐντελῶς ἀντικοινοβουλευτικήν. Ἡ Κυβέρνησις εἰς τὰς ἰδίας της δυνάμεις θὰ στηριχθῇ καὶ ἐκ τῶν ἰδίων της πράξεων θὰ κριθῇ. Ἐδήλωσε λοιπὸν ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκτελεσθοῦν αἱ ἐπιβληθεῖσαι ποιναί. Καὶ ἐρωτῶ. Μεταξὺ τῶν καταδίκων ὑπάρχουν καὶ 53 Ὀχρανῖται, ὑπάρχει καὶ δι’ αὐτοὺς ἐμπόδιον νὰ ἐκτελεσθοῦν; Ἂν δὲν ἀπατῶμαι, πέρυσι κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον, ἐξετελέσθησαν εἰς Θεσσαλονίκην, ἐπὶ Κυβερνήσεως Βούλγαρη, 8 Ὀχρανῖται. Ὑπάρχουν τὰ αὐτὰ ἐμπόδια καὶ διὰ τοὺς Ὀχρανίτας; Δὲν ὑπάρχει, κύριοι βουλευταί, καμμία δικαιολογία διὰ τοὺς δισταγμοὺς τῆς Κυβερνήσεως. Οἱ δισταγμοὶ αὐτοὶ τῆς Κυβερνήσεως καὶ αἱ ἀμφιβολίαι ἔχουν ἐπιφέρει μίαν πλήρη χαλάρωσιν καὶ πλήρη ἀπογοήτευσιν εἰς ὅλας τὰς ἐξουσίας. Ἂς ἴδωμεν τὰ Κακουργιοδικεῖα· ἔπαυσαν πλέον νὰ ἐπιβάλουν τὰς ποινὰς τοῦ θανάτου, εἰμὴ εἰς σπανίας περιπτώσεις, διότι ἀποτελεῖ μίαν κωμῳδίαν νὰ ἐπιβάλουν τὰ Δικαστήρια ποινὰς αἱ ὁποῖαι δὲν ἐκτελοῦνται. Εἴδομεν καὶ μίαν περίφημον δίκην τῶν ἐγκληματιῶν πολέμου καὶ ἀφοῦ διήρκησε ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ ἐπὶ τρεῖς μῆνας, καὶ ἀφοῦ μετεβλήθη ἡ αἴθουσα τοῦ Δικαστηρίου τῆς παλαιᾶς Βουλῆς εἰς κοσμικὴν αἴθουσαν καὶ ἀφοῦ τὰ ραδιόφωνα ἀπησχολήθησαν ἐπὶ μακρόν, κατελήξαμεν εἰς τὴν φάρσαν νὰ ἐπιβληθοῦν ποιναὶ ἰσοβίων δεσμῶν εἰς τὸν ἐγκληματίαν Κάλτσεφ καὶ τὸν σύντροφόν του Ἰταλόν, διότι δῆθεν τὴν τελευταίαν στιγμὴν ἦλθον ἔγγραφα ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν τῆς Ἰταλίας, περὶ τοῦ ὅτι δὲν ἦσαν αὐτοὶ τὰ κύρια ὄργανα. Καὶ θέλω νὰ ἐρωτήσω ἂν παρομοία δίκη ἐλάμβανε χώραν εἰς Ἰταλίαν ἢ εἰς Βουλγαρίαν, δὲν θὰ ἐκρέμαντο τὰ πτώματα τῶν κατηγορουμένων εἰς τὴν ἀγχόνην μετὰ διήμερον; Καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, κύριοι, ἀλλὰ καὶ ὁ Κύριος Ἐπίτροπος, ὁ ὁποῖος τόσον ἐχρησιμοποίησε τὸ ραδιόφωνον, καθὼς μανθάνω, θὰ προαχθῇ κατ’ ἀπόλυτον ἐκλογὴν εἰς Ἀντιστράτηγον. Βλέπετε ὅτι τὰ αἴτια δὲν εἶναι αὐτὰ τὰ ὁποῖα συνήθως ἐπικαλούμεθα. Ἡ Κυβέρνησις ἡ λαοπρόβλητος, παρίσταται ἐν πλήρει ἀμφιβολίᾳ πρὸ τῶν δραματικῶν γεγονότων τὰ ὁποῖα λαμβάνουν χώραν εἰς τὸ Ἔθνος. Σᾶς βεβαιῶ ὅτι ἐδῶ δὲν μὲ φέρει καμμία διάθεσις ἀντιπολιτεύσεως, διότι ὅπως ὁ ἀξιότιμος κύριος Ἀρχηγὸς τοῦ Ἐθνικοῦ Κόμματος εἶναι παθολογικῶς αἰσιόδοξος, εἶμαι καὶ ἐγὼ ἀθεράπευτος ὀπαδὸς τῆς ἐθνικῆς ἑνότητος. Καὶ εἶμαι καὶ ἐγὼ ἕνας μικρὸς συντελεστὴς τῆς πράξεως ἐκείνης τοῦ «Παναθηναϊκοῦ» ἡ ὁποία τόσον ἐχαροποίησε τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ὁ ὁποῖος πράγματι ἀποβλέπει εἰς τὴν ἐθνικὴν ἑνότητα. Καὶ σᾶς βεβαιῶ ὅτι θλίβομαι ὅταν ἀκούω τὰς βαρείας φράσεις αἱ ὁποῖαι ἀνταλλάσσονται κατὰ τὰς συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς, καὶ κυρίως ἐκ μέρους τῶν ὀπαδῶν τῆς συμπολιτεύσεως, διότι, κύριοι, ἡ ἐλπὶς τοῦ Ἔθνους εἶναι μόνον ἡ ἕνωσις τῶν ἐθνικοφρόνων. Καὶ τὸ βάρος ὅλων αὐτῶν τῶν γεγονότων δὲν τὸ φέρουν οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ φέρουν μόνον τὰ μέλη τῆς συμπολιτεύσεως. Μόνον ὁλόκληρον τὸ Ἔθνος, μόνον ὅλοι οἱ ἐθνικόφρονες εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὴν φρίκην τὴν ὁποίαν διέρχεται σήμερον τὸ γένος μας. Γνωρίζω πολὺ καλὰ ὅτι σήμερον ἡ θέσις ἐκείνων δὲν εἶναι εὐχάριστος, εἶναι γεμάτη εὐθῦνες καὶ φροντίδες, δὲν ἔχει καμμίαν εὐτυχίαν σήμερον, ἀλλ’ οὔτε ἡ προσδοκία ἡ ἰδική μας εἶναι νὰ μετάσχωμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλ’ ἡ σωτηρία τῆς Πατρίδος δὲν ἐξαρτᾶται παρ’ ἀπὸ αὐτὸ καὶ μόνον τὸ γεγονός. Καὶ ὅπως πολλοὶ ἀπὸ ἡμᾶς γνωρίζομεν πόσον καταχθόνια εἶναι τὰ σχέδια τῶν κομμουνιστῶν, καὶ πολλοὶ διερωτώμεθα ἂν ἡ ἀποχή των δὲν ἦτο ἠθελημένη· διότι οἱ κομμουνισταὶ γνωρίζουν πολὺ καλὰ τὴν ψυχολογίαν τῶν Ἑλλήνων καὶ μᾶς ἄφησαν ἐδῶ διὰ νὰ τρωγώμεθα, διὰ νὰ χαίρωνται αὐτοί. Διότι ἂν θὰ ἦσαν εἰς τὴν Βουλὴν αὐτοί, ὅλοι οἱ ἄλλοι ἡμεῖς θὰ εἴμεθα ἡνωμένοι καὶ θὰ ἠδυνάμεθα νὰ ἀντιμετωπίσωμεν ἐπιτυχέστερον αὐτὰ τὰ δεινά. Ἐντὸς τῆς Βουλῆς, δὲν ὑπάρχει ἀντιπολίτευσις, ἡ ἀληθὴς ἀντιπολίτευσις εἶναι ἐκτὸς τῆς Βουλῆς. Κύριοι, τὸ ζήτημα τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας δὲν εἶναι ζήτημα ἁπλοῦν, εἶναι ζήτημα πολυσύνθετον. Πάντοτε αὐτὸ καθ’ ἑαυτὸ τὸ ζήτημα τῆς Ἀσφαλείας εἶναι ὁ πρωταρχικὸς ὅρος τῆς ὑπάρξεως ἑνὸς Κράτους, ἀλλ’ ὅταν τὸ ζήτημα τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας συνδυάζεται μὲ τὴν ἀκεραιότητα τῆς Χώρας. Ἀλλὰ σήμερον ἡ Δημοσία Ἀσφάλεια συνδυάζεται μὲ τὴν ἀκεραιότητα τῆς χώρας μὴ λησμονῆτε, κύριοι, ὅτι σήμερον ἀπειλεῖται ἡ ἀκεραιότης τῆς Χώρας. Ὅταν λοιπὸν ἠπειλήθη ἡ ἀκεραιότης τῆς Χώρας, ὅλοι μας εὑρισκόμεθα ἐπὶ ποδὸς πολέμου. Σήμερον ἡ Μακεδονία εὑρίσκεται εἰς μίαν κατάστασιν χαώδη. Τὸ Κράτος κινδυνεύει νὰ παύσῃ ἀσκοῦν τὸν ἔλεγχόν του ἐπὶ τοῦ τόπου αὐτοῦ. Καὶ γνωρίζομεν πολὺ καλὰ ἐκ τῆς Ἱστορίας ὅτι ὅταν παύσῃ ἐπὶ μακρὸν ὁ ἔλεγχος τῆς Διοικήσεως πολὺ συντόμως ἡ ἀκεραιότης τῆς Χώρας θὰ ἐξαφανισθῇ. Αὐτὴ αὕτη ἡ Μακεδονία δίδει τὸ παράδειγμα. Ὅταν ἔπαυσε νὰ διατελῇ ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τῆς Τουρκικῆς Διοικήσεως ἦτο πλέον φανερὸν ὅτι ἦτο ὥριμος καρπὸς ὁ ὁποῖος θὰ ἔπιπτεν εἰς τοὺς γείτονας. Καὶ ἦλθε τὸ 1912. Ἄλλος, κύριος συνάδελφος, ἐπεκαλέσθη τὴν περίπτωσιν τοῦ Ἀζερμπαϊτζάν. Καὶ ἐμεῖς ἐδῶ οἱ ἀνόητοι ἀστοὶ δὲν ἐμάθαμε τίποτε ἀπὸ τὸ δρᾶμα τῶν τελευταίων ἐτῶν. Δὲν ἐμάθαμε τίποτε καὶ περιμένουμε ἀτυχῶς ἀπὸ χωροφύλακας τῶν 100 χιλ. δραχμῶν, οἱ ὁποῖοι πεινοῦν καὶ γυμνητεύουν διὰ νὰ μᾶς σώσουν. Δὲν θὰ σωθοῦμε, κύριοι, ἐὰν δὲν πιστεύσωμεν, ἐὰν δὲν θελήσωμεν νὰ σωθῶμεν. Διότι, κύριοι, ἡ πολιτικὴ ἡ ὁποία ἐφαρμόζεται ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως δὲν εἶναι παρὰ ἕνα ἔμπλαστρον, μία ἐμπειρικὴ ἐφαρμογή. Τί κάνουμε; Στέλνουμε τοὺς χωροφύλακας, σκοτώνονται μερικοὶ ἀπὸ αὐτούς, σκοτώνουν καὶ μερικοὺς κομμουνιστὰς συμμορίτας· ἐλύθη τὸ ζήτημα; Εἶναι ἁπλῶς ἐμπειρικὴ ἐφαρμογὴ ἡ δυναμικὴ ἐπιβολὴ τῆς τάξεως. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ληφθοῦν καὶ ἄλλα μέτρα. Πρῶτον καὶ κύριον: Ἐφ’ ὅσον ὁ ἐγκέφαλος μένει ἐλεύθερος, ἐφ’ ὅσον τὰ μέσα εἶναι εἰς τὴν διάθεσιν τῶν ἐγκληματιῶν, ἐφ’ ὅσον σεβόμεθα ὅλους αὐτοὺς τοὺς γνωστοὺς Ἀρχηγοὺς τῆς ἐπαναστατικῆς αὐτῆς κινήσεως τί κάνουμε; Γεμίζομεν τὸν πίθον τῶν Δαναΐδων. 5 σκοτώνομεν; 10 θὰ ἐμφανισθοῦν. Διότι οἱ κομμουνισταὶ οἱ ἀνήκοντες εἰς τὴν ὀργάνωσιν αὐτὴν περισσότερον φοβοῦνται τὴν κομμουνιστικὴν ἡγεσίαν παρὰ τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος. Μὴ πλανώμεθα. Ἐὰν δὲν κτυπηθῇ τὸ κεφάλι τῆς λερναίας ὕδρας ἀποτέλεσμα δὲν θὰ ἐπιτύχωμεν. Δὲν εἶναι μόνον αὐτό. Τὸ πρόβλημα ἔχει καὶ τὴν πολιτικὴν ὄψιν. Μία Κυβέρνησις σεβομένη τὸν ἑαυτόν της δὲν προβαίνει εἰς ἐμπειρισμοὺς προσπαθῶντας νὰ θεραπεύσῃ τὴν νόσον. Εἴτε θέλουμε εἴτε δὲν θέλουμε ἕν μέγα ποσοστὸν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἔχει παρασυρθῆ ἀπὸ τὴν λέπραν αὐτήν. Τί ἐκάναμε διὰ νὰ τὸ ἐπαναφέρωμεν εἰς τὴν ἐθνικὴν ἑνότητα. Ἠμποροῦμεν 1, 10, 20% νὰ τὸ ἐξαφανίσωμεν; Μόνον τοὺς ἀρχηγούς των, μόνον τὸν ἐγκέφαλον θὰ πλήξωμεν καὶ θὰ καταβάλωμεν πᾶσαν προσπάθειαν εἴτε μὲ Διδασκαλίαν, εἴτε μὲ γενικὴν ἐξόρμησιν, ὅλων μας, νὰ φροντίσωμεν ἵνα ἐπαναφέρωμεν εἰς τοὺς κόλπους τοῦ ἐθνικισμοῦ ὅσους εἶναι δυνατόν. Μὴ πλανώμεθα, διὰ τὴν φοβερὰν αὐτὴν νόσον ἀπαιτοῦνται φάρμακα ἡρωϊκὰ καὶ ἠθικά. Θὰ προσπαθήσωμεν νὰ λησμονήσωμεν, νὰ ξεχάσωμεν, νὰ συγχωρήσωμεν διὰ νὰ σώσωμεν τὸ Ἔθνος μας. Θὰ ἔπρεπε νὰ τιμωρήσωμεν ἀμέσως, ἀμειλίκτως ὅλους καὶ μόνον τοὺς προδότας. Ἡ ὑπόθεσις τῆς Ἑλλάδος εἶναι ὑπόθεσις ἱερά. Ἑκατοντάδες γενεῶν ἔχυσαν τὸ πολύτιμον αἷμα των εἰς τὰ ἐδάφη τῆς πτωχῆς αὐτῆς καὶ ἐνδόξου Χώρας καὶ δὲν πρέπει νὰ τὸ ἔχυσαν ἐπὶ ματαίῳ. Μία Κυβέρνησις, ἕνας λαὸς σεβόμενος τὸν ἑαυτόν του, πρέπει νὰ ἀνεύρῃ τὸ φάρμακον, ὁσονδήποτε πικρὸν καὶ ἂν εἶναι· πρέπει νὰ τὸ ἀνεύρῃ. Ἑπομένως, κύριοι, ἡ ὑπόθεσις δὲν εἶναι ὑπόθεσις ἁπλῶς κατασταλτικὴ ἢ προληπτικὴ ἢ πολιτική. Μὴ πλανώμεθα, εἶναι ὑπόθεσις ἡ ὁποία ἐξέρχεται τῶν ὁρίων τῆς Ἑλλάδος. Εἶναι ὑπόθεσις διπλωματική, εἶναι ὑπόθεσις διεθνής. Δὲν γνωρίζομεν ποῖα μέτρα μετῆλθεν ἡ Κυβέρνησις· ἀλλὰ κυρίως καὶ πρὸ παντὸς ἐκεῖ πρέπει νὰ στρέψῃ τὴν προσπάθειάν της. Εἶναι γνωστὸν πόθεν προέρχεται ὁ κίνδυνος καὶ κατὰ πᾶσαν πιθανότητα πολὺ συντόμως, ὅταν ἡμεῖς ἀσχολούμεθα διὰ πολιτειακὰ ζητήματα θὰ ἐμφανισθῇ ὁ ἐχθρός. Ἔπρεπε νὰ τὸ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν μας ὅτι ὁ ἐχθρὸς εἶναι «ἐπὶ θύραις». Πῶς θὰ τὸν ἀντιμετωπίσωμεν; Μὲ τοὺς χωροφύλακας; Αὐτὸ εἶναι τὸ ἔργον τῆς Κυβερνήσεως, ὅλου τοῦ πολιτικοῦ κόσμου; Πῶς θὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸν διεθνῆ κίνδυνον; Διότι δὲν εἶναι ἁπλοῦν σύμπτωμα· μὴ ἀπατώμεθα. Εἶναι γεγονότα τὰ ὁποῖα ἔχουν ἀφορμὰς καὶ τὰς ἀφορμὰς μᾶς τὰς ἐγνωστοποίησαν οἱ γείτονές μας. Τὸ Αἰγαῖον τοὺς σαγηνεύει. Δὲν εἶναι ὀρθὸν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ὕστερα ἀπὸ τὰ περίλαμπρα κατορθώματα τὰ ὁποῖα ἔκαμε, νὰ ἐμφανισθῇ μετὰ τινας μῆνας εἰς τὴν θλιβερὰν κατάστασιν τὴν ὁποίαν οὐδεὶς ἀνέμενε. Καὶ θὰ κτυπῶμεν τὰς κεφαλάς μας καὶ θὰ κλαύσωμεν πικρῶς ὅπως τὸ Ἔθνος τοῦ Ἰσραὴλ ἐπὶ τὸν ποταμὸν τῆς Βαβυλῶνος, διὰ τὴν θλιβερὰν τύχην τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους. Κύριοι συνάδελφοι, εἴπομεν ὅτι ἡ ὑπόθεσις δὲν εἶναι τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι τῆς Ἑλλάδος, εἶναι ὑπόθεσις ὅλου τοῦ πολιτικοῦ κόσμου. Σήμερον εὑρισκόμεθα εἰς μίαν περίοδον ἀνάλογον τῆς ὁποίας νομίζω ὅτι δὲν ἔχει νὰ ἐπιδείξῃ ἡ Ἑλληνικὴ Ἱστορία. Μίαν ἁπλῆν ἴσως ἀναλογίαν παρουσιάζει πρὸς τὴν ἐποχὴν τῆς ἐμφανίσεως τοῦ Δράκοντος διὰ νὰ σώσῃ τὴν τύχην τῆς Χώρας αὐτῆς ἀπὸ τὴν ἀναρχίαν. Καὶ ὁ μὲν Δράκων ἐπέτυχε. Δὲν ἐπέτυχε ὅμως διότι ἐφήρμοσε τοὺς δρακοντείους νόμους, ἐπέτυχε διότι εἶχε τὴν ψυχὴν καὶ τὸ πνεῦμα τοῦ Δράκοντος, καὶ ἂς μοῦ ἐπιτρέψητε, κύριοι συνάδελφοι, νὰ Σᾶς ὑπομνήσω ὅτι οὔτε τὸ πνεῦμα οὔτε τὴν ψυχὴν τοῦ Δράκοντος βλέπω περιπλανώμενα ἄνωθέν μας. (Χειροκροτήματα).

§139ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Ἀριστείδου ἔχει τὸν λόγον.

§140Γ. ΑΡΙΣΤΕΙΔΟΥ. Ἀνέρχομαι τὸ βῆμα, κύριοι βουλευταί, ἵνα ἐλευθέρα ἀκουσθῇ καὶ ἡ φωνὴ τῶν βορειοτάτων τμημάτων τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπικρατείας καὶ ἰδίᾳ τοῦ τμήματος τοῦ Νομοῦ Φλωρίνης καὶ Καστορίας, τοῦ τόσον εὐπαθοῦς καταστάντος, εὐπαθοῦς δυστυχῶς, τοῦ τμήματος ἐκείνου τὸ ὁποῖον κατὰ τὸ 1940–41 ὑπῆρξε τὸ σταθερώτερον τμῆμα κατὰ τὴν περίοδον ἐκείνην. Ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ πρὸς στιγμήν, τόσον ἐγὼ ὅσον καὶ ὑμεῖς, νὰ στρέψωμεν τὴν σκέψιν μας πρὸς τὴν ἱστορικὴν καὶ τὴν ἔνδοξον ἐκείνην ἡμέραν τῆς 28ης Ὀκτωβρίου 1940, ὅτε μία ἄδικος ἐπίθεσις ἐναντίον τῆς Ἑλληνικῆς Πατρίδος στραφεῖσα, ἐνῷ ἐκάμπτοντο τὰ Νότια Τμήματα, τὸ Βόρειον τμῆμα ὑπῆρξεν, ὡς προηγουμένως ἀνέφερον, τὸ σταθερώτερον. Ὁ ἐχθρὸς οὔτε σπιθαμὴν ἐδάφους κατώρθωσε νὰ καταλάβῃ καὶ ἐκεῖθεν τὰ ἡρωϊκὰ Ἑλληνικὰ στρατεύματα ὁρμῶντα ἔθραυον τὰ γραμμὰς τοῦ ἐχθροῦ καὶ κατόπιν μαχῶν ἡρωϊκῶν κατελάμβανον τὸ Ἰβὰν καὶ τὴν Μοράβαν καὶ ἔδιδον τὴν πρώτην νίκην εἰς τὸν συμμαχικὸν ἀγῶνα διὰ τῆς ἀπελευθερώσεως τῆς πόλεως Κορυτσᾶς. Ἐν συνεχείᾳ καὶ μὲ μίαν γραμμὴν ὁλόκληρον ὁ Ἑλληνικὸς Στρατὸς μὲ τὴν ἀθάνατον ἰαχὴν τοῦ ΑΕΡΑ κατελάμβανε τὴν μίαν μετὰ τὴν ἄλλην τὰς πόλεις τῆς Βορείου Ἠπείρου, τὴν ὁποίαν περιεπτύσσετο ἡ κυανόλευκος Ἑλληνικὴ Σημαία καὶ τὸ τμῆμα ἐκεῖνο, κύριοι βουλευταί, τὸ τόσον σταθερὸν κατέστη ἤδη τὸ εὐπαθέστερον τμῆμα τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπικρατείας. Ἡ κατάστασις εἶναι κρισιμωτάτη. Ἡμεῖς οἱ ὁποῖοι ἔχομεν συνεχῆ ἐπικοινωνίαν μετὰ τοῦ λαοῦ ἐκείνου, γνωρίζομεν ἴσως καὶ καλύτερον ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τὶ συμβαίνει. Δυστυχῶς τὸ τμῆμα ἐκεῖνο κατὰ τὸν ἄλλον Παγκόσμιον πόλεμον, ἠνοίχθη ἵνα τὰ συμμαχικὰ στρατεύματα καὶ ὁ Σερβικὸς στρατὸς εἰσέλθῃ εἰς τὸ Ἑλληνικὸς ἔδαφος. Οἱ Ἕλληνες τοὺς ἐδέχθημεν μὲ ἀγάπην καὶ στοργὴν καὶ ὁμοῦ Ἑλληνικὸς Στρατός, Συμμαχικὸς καὶ Σερβικὸς μὲ θυσίας καὶ μὲ αἷμα ἠλευθερώσαμεν τὴν Γιουγκοσλαυΐαν καὶ ἐστήθη τὸ μνημεῖον τοῦ Πιρότ. Ἀντὶ ὅμως εὐγνωμοσύνης εἰς τὴν Ἑλλάδα τὰ τμήματα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἀπεκαλούσαμεν αὐτόνομον τμῆμα τῆς Σερβίας, κατέστησαν ἤδη τὸ ὁρμητήριον κατὰ τῆς Ἑλληνικῆς Πατρίδος. Ἐκεῖθεν εἰσέρχονται οἱ ἐγκληματίαι τόσον τοῦ ΕΛΑΣ ὅσον καὶ οἱ ἐγκληματίαι τοῦ Πανσλαυϊσμοῦ. Ἡ ἱστορία δὲν μᾶς ἀπατᾷ. Εἶναι τὸ σύστημα τὸ Πανσλαυϊστικόν, τὸ γνωστὸν εἰς ἡμᾶς τοὺς διαβιώσαντας καὶ μεγαλώσαντας εἰς τὴν ὑπόδουλον τότε Μακεδονίαν καὶ δημιουργήσαντας κατόπιν θυσιῶν μὲ αἷμα ἀγῶνα Ἑλληνικόν. Νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι, ὄχι διότι ἀνήκω εἰς τὴν παράταξιν ἐκείνην (δεικνύει τὴν Δεξιὰν), ἀλλὰ εἶναι πολὺ ἄδικον νὰ στρεφώμεθα κατὰ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας, δι’ ὅσα ἔλαβον χώραν διὰ τὸν τόπον μας. Οἱ Βούλγαροι τὸ ἔχουν σύστημα αὐτό. Παρουσιάσθησαν κατὰ τὸ 1901–1908 ὡς Πανσλαυϊσταί, ὡς ὑπερασπισταὶ τῆς ὀρθοδοξίας, συγκροτοῦντες Σῶμα Κομιτατζήδων. Ἔγινεν ἡ ἐπανάστασις κατὰ τὸ 1901–1903 καὶ καταλύονται αἱ ἀρχαὶ τῶν Πρεσπῶν καὶ Κοριστένων, τμήματα τῶν Νομῶν Φλωρίνης καὶ Καστορίας. Δῆθεν ὅτι ἤρχοντο προστάται τῆς ὀρθοδοξίας μὲ μοναδικὸν ὅμως σκοπὸν νὰ κατασφαγιάσουν πᾶν Ἑλληνικὸν στοιχεῖον. Ἐνθυμοῦμαι ὅτι ἐσφαγίασαν ἐντὸς τοῦ νεροῦ τὸν Παπαλάζαρον ἀπὸ τὰ Ἅλωνα, χωρίον κείμενον πρὸς δυσμὰς τῆς Φλωρίνης ἐπὶ μίαν ὥραν. Ἐδολοφονήθη ὁ Κωνσταντῖνος Σταμούλης τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν εἰσῆλθεν εἰς τὸ Ἱερόν· οἱ σκοποὶ διέτρησαν τὸ μέτωπόν του καὶ κατόπιν τὸν ἔθεσαν εἰς τὸν νάρθηκα καὶ τοῦ ἀφήρεσαν ὅλην τὴν γενειάδα. Ἐσφαγίασαν τὸν Παπαπέτρον τοῦ Ξυνοῦ Νεροῦ ἐπὶ τῆς Ἁγίας Τραπέζης, πατέρα τοῦ σφαγιασθέντος Συνταγματάρχου Παπαπέτρου καὶ τοῦ ἡρωϊκοῦ Συνταγματάρχου Ἀὀδελᾶ. Εἶναι συστήματα παλαιὰ μὲ τὰ ὁποῖα προσπαθεῖ ὁ Πανσλαυϊσμὸς νὰ ἐπικρατήσῃ διὰ τοῦ δογματισμοῦ καὶ ὅταν οἱ Ἕλληνες δογματίζωνται, λησμονοῦν καὶ πίστιν καὶ οἰκογένειαν καὶ Πατρίδα καὶ ἐθνισμόν. Ἀτυχῶς εἰς τὴν Χώραν αὐτὴν εἰς τὴν ὁποίαν ἔλαμψεν ὁ πολιτισμὸς, τὴν Χώραν ἡ ὁποία ἔδωσε τόσας θυσίας καὶ τόσα διδάγματα εἰς τὴν ἀνθρωπότητα καὶ τὰς ἐλευθερίας τῶν Λαῶν, εἰς τὴν Χώραν αὐτὴν, ἀτυχῶς, λέγω, εὑρίσκονται Ἕλληνες δυστυχῶς, ἀλλὰ μὲ ψυχὴν ὄχι Ἑλληνικήν, δογματισθέντες ἔχουν κάνει χειρότερα ἀπὸ τοὺς Πανσλαυϊστὰς συμμαχήσαντες μὲ αὐτοὺς καὶ κατασφαγιάσαντες κάθε ὡραῖον καὶ Ἑλληνικόν. Ἄς ἀρθῶμεν, κύριοι βουλευταί, εἰς τὸ ὕψος τῶν περιστάσεων καὶ ἄς συσπειρωθῶμεν περὶ τὴν Πατρίδα, τὴν ἔνδοξον Ἑλλάδα. Μᾶς καλεῖ ἡ φωνή της, μᾶς καλοῦν οἱ νεκροί της, μᾶς καλοῦν αἱ θυσίαι τῶν παιδιῶν μας, τὰ ὁποῖα τόσον ἡρωϊκῶς ἐδόξασαν τὴν Πατρίδα μας καὶ ἐπότισαν τὴν δούλην Βόρειον Ἤπειρον μὲ τὸ ἀθάνατον ἐκεῖνο Ἑλληνικὸν αἷμα καὶ ἐμύραναν τὰ Ἑλληνικὰ αὐτὰ χώματα. Νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι πρέπει νὰ ληφθοῦν μέτρα. Μεταξὺ τῶν μέτρων, τούτων πρέπει νὰ εἶναι καὶ τὸ νὰ ἐνισχυθοῦν οἱ ἐθνικόφρονες μὲ ὅπλα. Τὴν 13–15 Μαΐου ἔλαβον ἕν τηλεγράφημα ἐκ Φλωρίνης, τὸ ὁποῖον ἔλεγε μεταξὺ ἄλλων τὰ ἑξῆς: «Σύμπας ...... (ἀναγινώσκει) ......». Κύριοι βουλευταί, εἶμαι ὑπερήφανος διότι κατάγομαι ἀπὸ τὴν Φλώριναν. Τόσον κατὰ τὴν κατοχὴν ὅσον καὶ τώρα ἡ πόλις αὕτη ἐστάθη εἰς τὸ ὕψος τῆς ἐθνικῆς της ἀποστολῆς. Εὐγνωμονοῦμεν καὶ πάντας τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους τοὺς ἐκ παλαιᾶς Ἑλλάδος, οἱ ὁποῖοι ἐστάθησαν ἀκοίμητοι φρουροὶ εἰς τὰς ἐπάλξεις τοῦ ἐθνικοῦ ἀγῶνος. Ἀτυχῶς τὸ τμῆμα ἐκεῖνο ἔχει μίαν ἰδιάζουσαν θέσιν. Ἔχουν δογματισθῆ κατὰ τοιοῦτον τρόπον οἱ ὁμιλοῦντες τὴν ἐπάρατον ἐκείνην γλῶσσαν, τὴν ὁποίαν δὲν θέλω νὰ ἀναφέρω, διὰ νὰ μὴ ἀναγραφῇ εἰς τὰ Πρακτικά, ὥστε ἔχουν γίνει ἡ γέφυρα τῆς εὐχεροῦς διελεύσεως τῶν ἐπικινδύνων αὐτῶν τμημάτων τὰ ὁποῖα εἰσέρχονται καὶ κατασφαγιάζουν τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μὲ ἀκούσητε ἐπὶ μιᾶς προτάσεως τὴν ὁποίαν θὰ ὑποβάλω πρὸς ὑμᾶς καὶ πρὸς τὸ Σῶμα. Ἐπιτακτικὴ καὶ ἄμεσος ἀνάγκη ἐπιβάλεται νὰ στερηθοῦν ὡρισμένοι τούτων τῆς Ἑλληνικῆς ἰθαγενείας. Δὲν εἶναι δυνατὸν Ἕλληνες ὑπήκοοι οἱ ὁποῖοι ἐκ λόγων ἰδεολογικῶν ἢ ἐξ ἄλλων λόγων ἔστησαν ἀψῖδας κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς, ὅταν εἰσήρχοντο τὰ ἐχθρικὰ στρατεύματα εἰς τὸν Νομὸν Φλωρίνης καὶ ἀνήρτιον σημαίας ἐθνικὰς ξένων Κρατῶν, νὰ εἶναι Ἕλληνες καὶ νὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ ψηφίζουν. Ἄν ὄχι ὅλοι, ἀλλὰ οἱ πρωταίτιοι πρέπει νὰ στερηθοῦν τῆς τιμῆς τοῦ νὰ λέγωνται Ἕλληνες πολῖται. Καὶ νὰ εἶσθε βέβαιος, κ. Ὑπουργέ, ὅτι τὸ τμῆμα ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχει καταστῆ διῶρυξ διὰ τὴν εἴσοδον τῶν τμημάτων τὰ ὁποῖα δροῦν ἐντὸς τοῦ Ἑλληνικοῦ ἐδάφους, θὰ ἡσυχάσῃ καὶ θὰ συνετισθοῦν οἱ ἄλλοι οἱ ὁποῖοι παρασύρονται εἴτε βίᾳ εἴτε ἐξ ἄλλων μέσων, εἴτε ἐξ ἀνάγκης.

§141Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτερ.). Ὀφείλω νὰ σᾶς κάμω μίαν δήλωσιν. Καὶ ἐγὼ ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου νὰ εἰσαγάγω εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον μίαν τοιαύτην πρότασιν, τὴν ὁποίαν προσωπικῶς τὴν θεωρῶ ὡς ἀπολύτως σκόπιμον καὶ ἀπολύτως ἐπιβεβλημένην, διότι ἐκεῖνοι τοὺς ὁποίους πλήττει δὲν εἶναι Ἕλληνες καὶ ἑπομένως πρέπει νὰ στερηθοῦν τῆς Ἑλληνικῆς ἰθαγενείας, διὰ νὰ μὴ ἀπολαμβάνουν τῶν πλεονεκτημάτων τοῦ Ἕλληνος πολίτου.

§142Ν. ΔΑΡΒΕΡΗΣ. Ἂν ἐπλανήθησαν τινὲς καὶ παρεσύρθησαν εἰς τὸν κομμουνισμόν, δὲν ἕπεται ἐκ τούτου ὅτι εἶναι καὶ μή. Διότι ὅλοι οἱ ἡγήτορες τοῦ κομμουνισμοῦ, ἂν ἐξετάσωμεν ἀντικειμενικῶς τὰ πράγματα εἶναι ἐντεῦθεν. Κανεὶς δὲν εἶναι ἀπὸ τὴν Βόρειον Ἑλλάδα. Ὅλοι γνωρίζουν, ξεύρουν ὅτι οἱ Μακεδόνες ἐπολέμησαν καλλίτερον ἀπὸ κάθε ἄλλον καὶ ἐκεῖνοι ἀκόμη οἱ ὁποῖοι δὲν ὁμιλοῦν Ἑλληνικά. Δὲν ἐπερίμενα λοιπὸν νὰ......

§143Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτερ.). Ὑφίστασθε μίαν τραγικὴν πλάνην καὶ τραγικὴν παρεξήγησιν, διότι δὲν ἐπροσέξατε τί εἶπε ὁ ὁμιλῶν ἀπὸ τοῦ βήματος ἐκείνου καὶ δὲν ἐπροσέξατε ποίαν ἔννοιαν εἶχε ἡ πρότασις τὴν ὁποίαν εἶχα τὴν τιμὴν νὰ κάνω τὴν στιγμὴν αὐτήν. Πρόκειται περὶ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἀποδεδειγμένως εἶναι οἱ κατευθύνοντες τὰς ἐνεργείας πρὸς τὸν σκοπὸν τὸν ὁποῖον ἀνέπτυξε ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τοῦ βήματος συνάδελφος.

§144Χ. ΚΑΡΑΪΣΚΟΣ. Ἔχω ὑποβάλει ὑπόμνημα δι’ ὅλους τοὺς ξένους ὑπηκόους ποὺ συνειργάσθησαν μὲ τοὺς κατακτητάς.

§145Σ. ΜΠΙΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δυνατὸν νὰ ὁμιλοῦν τὴν Ἀλβανικὴν καὶ τὴν παρεφθαρμένην τὴν Βουλγαρικήν, ἀλλὰ εἶναι οἱ καλλίτεροι Ἕλληνες. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ βρίζῃ, ὁ κ. συνάδελφος, ὁ ὁποῖος κατὰ τὰς ἐκλογὰς ἀκόμη ἔλεγεν ὅτι θὰ δώσουν ἀμνηστίαν διὰ νὰ ἐπιτύχῃ ψήφους.

§146Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτερ.). Ἐγὼ ὡμίλησα περὶ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἀποδεδειγμένως δὲν ἔχουν Ἑλληνικὴν συνείδησιν.

§147Γ. ΑΡΙΣΤΕΙΔΟΥ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς δηλώσω τὴν εὐγνωμοσύνην μου, κ. Ὑπουργέ, διότι ἐλάβατε τοιαύτην ἀπόφασιν. Λυποῦμαι πάρα πολὺ διότι ὁ κύριος, ἐτόλμησε νὰ ὁμιλήσῃ ἐναντίον ἐμοῦ. Ὑπῆρξα ἀπὸ ἐθνικοτάτην οἰκογένειαν ἡ ὁποία πολλὰς προσέφερεν ὑπηρεσίας εἰς τὴν πατρίδα. Καὶ τὸ τραῦμα αὐτὸ τὸ ὁποῖον φέρω μοῦ τὸ ἐπροξένησαν Βούλγαροι καὶ παρέμεινα κλινήρης, στερηθεὶς ἐπὶ διετίαν τὸ φῶς τοῦ ἡλίου. Μέσα εἰς τὰ στήθη μου πάλλει ὁ πατριωτισμὸς καὶ οὐδέποτε ἐζήτησα ψῆφον παρὰ μόνον ἀπὸ ἁγνοὺς Ἕλληνας. Κύριοι βουλευταί, μὲ διακρίνει ἡ εὐπρέπεια καὶ ὁ σεβασμὸς καὶ μὲ τὰς ἀρχὰς αὐτὰς καὶ τὰς πεποιθήσεις, ποιοῦμαι ἔκκλησιν πρὸς τὸ Σῶμα: Ἂς ἀρθῶμεν εἰς τὸ ὕψος τῶν περιστάσεων, διὰ νὰ σώσωμεν τὰ τμήματα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἐλευθερώθησαν μὲ αἷμα ἁγνὸ Ἑλληνικόν. Ἡμεῖς οἱ Μακεδόνες δὲν λησμονοῦμεν ὅτι οἱ ἐντεῦθεν τῆς Βορείου Ἑλλάδος ἐθυσίασαν πᾶν ὅτι πολύτιμον εἶχον εἰς αἷμα καὶ εἰς χρῆμα διὰ νὰ δώσουν τὴν ἐλευθερίαν εἰς ἡμᾶς τοὺς Μακεδόνας. Ἡμεῖς ὅταν διερχώμεθα τὰ πεδία τῶν μαχῶν μένομεν σιωπηλοὶ καὶ ἀσκεπεῖς ἀποτίοντες ἐλάχιστον φόρον τιμῆς εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι μᾶς ἔδωσαν τὴν ἐλευθερίαν. (Χειροκροτήματα καὶ ἐπευφημίαι).

§148ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Δερδεμέζης ἔχει τὸν λόγον.

§149Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Ὅταν πρὸ τριῶν ἑβδομάδων, κύριοι βουλευταί, ἤρχιζεν ἡ συζήτησις εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην διὰ τὸ ζήτημα τῆς Δημοσίας Τάξεως, νομίζω ὅτι θὰ ἐνθυμῆσθε ὅλοι σας ὅτι εἰς τὸ βόρειον τμῆμα τῆς Ἑλλάδος μας, καὶ συγκεκριμένως εἰς τὸ Κιλκίς, ἐγένετο ἐπίθεσις, ὅπως τὴν ἔφερον αἱ εἰδήσεις, ἐναντίον ἑνὸς Λόχου Πεζικοῦ ἀπὸ 150 ἄνδρας. Ἡ παρακολούθησις αὐτῶν τῶν εἰδήσεων μᾶς ἔφερεν εἰς φῶς ὅτι, ὁ Λόχος αὐτὸς ἐξωντώθη πλήρως, ὅτι ἡ συμμορία κατεδιώχθη, χωρὶς ὅμως τὸ ἀποτέλεσμα νὰ ἦτο ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπε, δηλαδὴ ἡ ἐξόντωσις τῆς συμμορίας. Ἀκόμη θὰ ἐνθυμῆσθε ὅτι, ὅταν ἐλαμβάνομεν τὰ μέτρα τάξεως, ἐψηφίζαμεν δηλαδὴ τὸν σχετικὸν νόμον εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην, ἐδῶ πλησίον, εἰς τὴν πλατεῖαν τοῦ Συντάγματος, μία ὁμὰς κομμουνιστῶν ἔκαμε μίαν διαδήλωσιν μὲ ὅλμους, μὲ χειροβομβίδας καὶ μὲ ὅπλα. Τελευταίως πάλιν, ἀνεγνώσαμεν εἰς τὰς ἐφημερίδας ὅτι 200 ἱππεῖς καὶ πεζοὶ ἐπετέθησαν ἐναντίον ἀστυνομικῶν σταθμῶν, πολλοὺς τῶν ὁποίων κατέλαβον, καὶ ἐλεηλάτησαν, φονεύσαντες τὰ ὄργανα τῆς τάξεως, καὶ ἀσφαλῶς καὶ ἐθνικόφρονας πολίτας. Ἡ κατάστασις βέβαια αὐτὴ ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, δὲν εἶναι μεμονωμένη. Ὅλοι οἱ ἀγαπητοὶ συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ὡμίλησαν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, στιγμάτισαν μὲ τὰ μελανώτερα χρώματα ὅλα τὰ ἐγκλήματα τὰ ὁποῖα ἔγιναν εἰς τὰς περιφερείας των. Τοιαῦτα ἐγκλήματα ἔχομεν καὶ ἡμεῖς, ἀπὸ τὸ μέρος τῆς Ἠπείρου, νὰ κατονομάσωμεν οὐκ ὀλίγα. Θὰ περιορισθῶμεν ὅμως εἰς ἐλάχιστα, διότι καὶ τὸ προκεχωρημένον τῆς ὥρας δὲν μᾶς ἐπιτρέπῃ νὰ ἀσχοληθῶμεν ἐπὶ πολύ. Πρὸ μηνός, κατὰ τὸν Ἰούλιον, εἰς τὰ Δολιανὰ τῆς Ἠπείρου, ἐδολοφονεῖτο ὁ Ἐπιλοχίας τοῦ Λόχου, μέσα εἰς ὁλόκληρον δύναμιν Τάγματος. Εἰς τοὺς Νιγράδες, 20 χιλιόμετρα ἔξωθι τῶν Ἰωαννίνων, ἐδολοφονήθησαν δύο χωροφύλακες οἱ ὁποῖοι ἐξῆλθον δι’ ὑπηρεσίαν. Εἰς τὴν Κόνιτσαν ἐδολοφονεῖτο ἕνας ἄλλος ἐθνικόφρων πολίτης, ὀνόματι Χοῦσος, λόγῳ τῆς ἐθνικῆς του δράσεως. Πρὸ ἡμερῶν, ἔξωθι τῶν Ἰωαννίνων 5 χιλιόμετρα, ἀνεκαλύπτοντο εἰς κομμουνιστικὴν κρύπτην ὅπλα, τρεῖς ὅλμοι βαρεῖς, ἓξ βαρέα πολυβόλα καὶ πέντε ὁπλοπολυβόλα, ἀνάλογα αὐτόματα ὅπλα καὶ πολεμικὸν ὑλικόν, δηλαδὴ σφαῖρες, κιβώτια πυρομαχικῶν κτλ. Εἷς ὀνόματι Πανταζῆς, ὅστις εἶναι φοβερὸς κομμουνιστὴς καὶ ἐτρομοκράτει ὁλόκληρον τὴν περιφέρειαν Μπισδουνίου, συνελήφθη ἀπὸ τὰς ἀρχάς, καὶ κατεδικάσθη ἀπὸ τὸ Στρατοδικεῖον εἰς θάνατον. Καίτοι ἀνεμένομεν, ὅπως καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης εἶχεν ἐξαγγείλει ὅτι θὰ ἐξετελοῦντο αἱ ἀποφάσεις, ἐν τούτοις τίποτε δὲν ἐγένετο, κύριοι συνάδελφοι. Πρὸ 10 ἡμερῶν ὅπου συνέβησαν αὐτὰ καίτοι, σύμφωνα μὲ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, ἀνεμένομεν ὅτι θὰ ἐκτελεσθοῦν τοὐλάχιστον αἱ ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι ἐμπίπτουν εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου τὸν ὁποῖον ἐψηφίσαμεν, ἐν τούτοις, μετ’ ἀγωνίας ἀναμένομεν τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ἀποφάσεως, καὶ πολὺ φοβοῦμαι ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ τὴν παραμελήσῃ, καὶ οἱ ἐγκληματίαι αὐτοὶ δὲν θὰ πληρώσουν τὸν φόρον ἐκεῖνον τὸν ὁποῖον ὀφείλουν ἀπέναντι τῶν ἐθνικοφρόνων πολιτῶν. Βεβαίως, ὅλοι ὅσοι ὡμιλήσαμεν ἀπὸ τῆς θέσεως ταύτης, διεπιστώσαμεν ὅτι, ἡ διασάλευσις τῆς Δημοσίας Τάξεως, δὲν εἶναι κἄτι τι τὸ ἁπλοῦν καὶ τὸ πρόσφατον. Ἡ διασάλευσις τῆς Δημοσίας Τάξεως ἀνάγεται εἰς παλαιότερον χρόνον, ἴσως ἀπὸ τὴν κατοχήν, περισσότερον ὅμως ἀπὸ τῆς ἐποχῆς καθ’ ἣν τὸ ἐπίσημον Κράτος ἤρχετο νὰ βάλῃ τὴν ὑπογραφήν του πλησίον τῆς ὑπογραφῆς τῶν δολοφόνων. Ἐπίσης ἡ κατάστασις εἶχε χειροτερεύσει καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἀνέμενεν ὅτι ἀσφαλῶς θὰ ὑφίστατο καὶ ἄλλας δοκιμασίας, ὅταν ἐξεδόθη ὁ νόμος περὶ ἀποσυμφορήσεως, καὶ ἐξῆλθον πάλιν οἱ ἐγκληματίαι καὶ οἱ δολοφόνοι εἰς τὰς ὁδοὺς καὶ εἰς τὰς πλατείας καὶ εἰς τὰς πόλεις. Ἀλλά, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον, τοὐλάχιστον, ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἀνέμενεν ὅτι θὰ διορθώσῃ κἄπως τὴν κατάστασιν, καὶ τὸ ἀνέμενεν ὡς σανίδα σωτηρίας, ἦσαν αἱ ἐκλογαί, ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τῶν ὁποίων ἀνέμενεν, ὅτι θὰ εἰσέλθῃ εἰς μίαν ὁμαλότητα, ὅτι τὴν διακυβέρνησιν τῆς Χώρας θὰ τὴν ἀνελάμβανον οἱ ἐκπρόσωποί του, καὶ ὅτι οἱ ἐγκληματίαι δὲν θὰ ἦσαν, ὅπως προηγουμένως, ἀσύδοτοι καὶ ἐλεύθεροι νὰ μὴ δίδουν λόγον τῶν πράξεών των. Δυστυχῶς, τὸ κακὸν τὸ ὁποῖον ἔχει συντελεσθῆ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τὴν λαοπρόβλητον εἶναι ὅτι, ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἤδη ἔχει χάσει τὴν ἐλπίδα, καὶ δὲν περιμένει καλλιτέρευσιν. Οὐδεὶς θεωρεῖται ὅτι εἶναι ἀσφαλής, ὄχι μόνον εἰς τὴν ὕπαιθρον χώραν — καὶ μάλιστα οἱ ἰδιῶται οἱ ὁποῖοι εἶναι ἄοπλοι — ἀλλὰ νομίζω ὅτι καὶ τὰ ὄργανα τῆς Ἀσφαλείας, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται ἐδῶ, εἰς τοὺς συνοικισμοὺς καὶ εἰς τὰ Κέντρα, καὶ ὁ ἴδιος ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας δὲν νομίζω ὅτι ἔχει περισσοτέραν πεποίθησιν καὶ ἐμπιστοσύνην ὅτι εἶναι ἀσφαλής. Ἡ θεραπεία βέβαια αὐτοῦ τοῦ κακοῦ θὰ δύναται νὰ ἐπιτευχθῇ μόνον διὰ δραστικῶν μέτρων. Νομίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἐπὶ τοῦ προκειμένου, δὲν εἶναι ἡ κατάλληλος, ἥτις θὰ θελήσῃ νὰ ἐφαρμόσῃ τὰ μέτρα αὐτά. Βεβαίως ἐλέχθη ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Κυβερνήσεως ὅτι, δεσμεύεται αὕτη, ἂν θέλετε νὰ τὸ πῶ, ἀπὸ Συμμαχικὰς χεῖρας.

§150ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Οὐδεμία δέσμευσις χειρῶν ὑφίσταται ἐν προκειμένῳ.

§151Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Τουλάχιστον, διὰ νὰ μετριάσω τὴν φράσιν, δὲν τὴν κατονομάζω ἀλλὰ τὴν ἀφίνω νὰ ὑπονοηθῇ, καὶ ἂν δὲν τὴν εἴπατε σεῖς ἂς τὴν πῶ ἐγώ, βεβαίως, ἡ μὴ λῆψις τῶν δραστικῶν μέτρων θὰ ὀφείλεται ἴσως εἰς κάτι τὸ ἐξωτερικόν, οὐχὶ τὸ ἐσωτερικόν. Καὶ ἐδῶ ὅμως ἤθελον τὴν Κυβέρνησιν νὰ φανῇ ἀξία τοῦ προορισμοῦ της καὶ τῶν περιστάσεων. Ἔπρεπε, ἄνευ φόβου, νὰ εἴπῃ εἰς τοὺς Συμμάχους ὅτι, ἡ Ἑλλὰς ἀρκετὰ ἔγινε Χώρα πειραματισμῶν, ἀρκετὰ ὑπέστη ὅ,τι ὑπέστη, ἀρκετὸν αἷμα προσέφερεν εἰς τὸν κοινὸν ἀγῶνα, καὶ ἀπὸ ἐδῶ καὶ εἰς τὸ ἑξῆς δὲν θὰ ἐπιτρέψωμεν, ἐφ’ ὅσον ἡμεῖς κυβερνῶμεν τὴν Χώραν, νὰ ὑφίσταται ἀκόμη περισσότερα μαρτύρια. Διότι, ἀσφαλῶς, πειραματισμοὺς εἶναι δυνατὸν νὰ τοὺς ὀνομάσωμεν. Κύριοι συνάδελφοι, οἱ Σύμμαχοι, θέλοντες νὰ δείξουν τὰς δημοκρατικάς των ἀρχάς, ἐξέλεξαν τὴν μικρὰν καὶ πτωχὴν Χώραν μας, διὰ νὰ δείξουν πῶς εἶναι αἱ ἐλευθερίαι. Δυστυχῶς ὅμως ὁ ἄλλος ἀντίπαλος, ὁ κομμουνισμός, δὲν μετέρχεται τὸ ἴδιον μέτρον. Ἔχει τὴν ἰδικήν του ἀντίληψιν, ὡς πρὸς τὸν ὅρον τῆς Δημοκρατίας καὶ τῶν ἐλευθεριῶν. Νομίζω ὅτι, λόγῳ τοῦ γεγονότος αὐτοῦ θὰ ἔπρεπε καὶ ἡμεῖς, διὰ τῆς ἰδίας τακτικῆς νὰ μπορέσωμεν νὰ ἀμυνθῶμεν. Ὁ κομμουνισμὸς εἶναι ὁ ὑπ’ ἀριθ. 1 κίνδυνος, βεβαίως δὲν εἶναι μόνον τῆς Ἑλλάδος, εἶναι καὶ τῶν ἄλλων χωρῶν, ἀλλὰ ἡμεῖς διὰ τὴν Ἑλλάδα ἐνδιαφερόμεθα, διὰ τὴν Ἑλλάδα πονοῦμεν, καὶ διὰ τὴν Ἑλλάδα ἐπολεμήσαμεν, καὶ διὰ τὴν Ἑλλάδα, ἑπομένως, ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ ὁμιλήσωμεν. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον θὰ ἔπρεπε, βέβαια, ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐλάμβανε τὰ μέτρα ἐκεῖνα τὰ κατάλληλα τὰ ὁποῖα θὰ ἔφερον τὸν κομμουνισμὸν εἰς ἀδυναμίαν νὰ ἐφαρμόσῃ τὸ προδοτικὸν σχέδιον, τὸ ὁποῖον, βεβαίως, τὸ ὑπαγορεύουν ξέναι Δυνάμεις. Ἡ Κυβέρνησις, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τὸ εἴπω, ὅτι ἔλαβε μέτρα, ἀλλὰ τὰ μέτρα αὐτὰ νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ ἀμφιβάλλω ἐὰν θὰ εἶναι τελεσφόρα καὶ ἂν θὰ φέρουν κανὲν ἀποτέλεσμα. Βλέπομεν ὅτι οἱ κομμουνισταί, ὅταν ἡμεῖς συζητῶμεν περὶ Δημοσίας Τάξεως, αὐτοὶ εἰς τοὺς τοίχους ἀναγράφουν ἀπατηλὰ κηρύγματα, εἰς τὰς ὁδούς, ἐκτὸς τῶν λαοκρατικῶν τραγουδιῶν, ἐπιτίθενται κατὰ ἐθνικοφρόνων πολιτῶν, εἰς τὰ δημοσιογραφικά των ὄργανα καταφέρονται ἐναντίον ὅλων, δηλαδή, μὲ μίαν λέξιν, δὲν λαμβάνουν ὑπ’ ὄψιν των ὅτι εὑρίσκονται εἰς Κράτος. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπαιτήσωμεν ἀπὸ τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν νὰ ἔχῃ τὸ αἴσθημα τῆς ἀσφαλείας; Ἀλλά, νομίζω, ὅ,τι ἔγινεν, ἔγινε, δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπανέλθωμεν. Θὰ ἠμπορούσαμεν νὰ δώσωμεν λήθην εἰς τὸ παρελθόν, ἀλλὰ πρέπει νὰ λάβωμεν τὰ μέτρα τουλάχιστον διὰ τὸ μέλλον. Ἔχομεν τὴν δύναμιν, βέβαια, νὰ τὰ λάβωμεν καὶ ἂν ἔχωμεν ὀλίγην θέλησιν, ἠμποροῦμεν βεβαίως νὰ τὰ ἐφαρμόσωμεν, καὶ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐψηφίσαμεν τελευταίως, ἀλλὰ καὶ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ὑπῆρχον προηγουμένως, πρὶν φθάσωμεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ λάβωμεν ἔκτακτα μέτρα, διὰ τὰ ὁποῖα μάλιστα μᾶς δυσφημίζουν οἱ κομμουνισταί. Ὑπῆρχε, βέβαια, καὶ ὁ Ποινικὸς Νόμος καὶ ὁ Νόμος ΔΞΘʹ «περὶ καταστάσεως πολιορκίας» διὰ τῶν ὁποίων κάλλιστα θὰ ἠμπορούσαμεν αὐτὴν τὴν δράκα τῶν ἀναρχικῶν νὰ τὴν περιορίσωμεν καὶ τὴν ἐξουδετερώσωμεν. Σήμερον ὅμως, ὅπως προβάλλουν τὰ πράγματα, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι, ἐφ’ ὅσον μετεχειρίσθημεν τὰ ὅσα μέτρα μετεχειρίσθημεν — καὶ τὰ ὁποῖα βλέπομεν ὅτι δὲν εἶναι λυσιτελῆ — νὰ προστρέξωμεν καὶ εἰς ἄλλα μέσα, τὰ ὁποῖα, κατὰ τὴν γνώμην μας, νομίζομεν ὅτι θὰ εἶναι πολὺ κατάλληλα διὰ νὰ ἐπιφέρουν τοὐλάχιστον τὴν βελτίωσιν ἐντὸς συντομωτέρου χρόνου. Ὅπως εἶπον καὶ ἄλλοι, σήμερον ἡ Χωροφυλακὴ καὶ τὰ Τάγματα, ποὺ ἔχουν διατεθῆ διὰ τὴν καταδίωξιν αὐτῶν τῶν συμμοριῶν, ἀποτελοῦνται ἀπὸ ἀρχάρια παιδιά, τὰ ὁποῖα τὸ πρῶτον εἰσέρχονται εἰς τὸν πόλεμον — ἐνῷ, ὅπως θὰ ξεύρουν ὅσοι εἶχον τὴν εὐτυχίαν νὰ πολεμήσουν εἰς τὴν Ἀλβανίαν, ὁ πόλεμος δὲν εἶναι ἕνα πρᾶγμα εἰς τὸ ὁποῖον εὔκολα ἠμπορεῖ νὰ πάῃ κανείς, ἀλλὰ εἶναι ζήτημα τόλμης καὶ μεγάλης ψυχῆς. Διότι εἴδομεν καὶ εἰς τὸ μέτωπον ἐκεῖ πολλὲς φορές, κατὰ τὰς πρώτας τοὐλάχιστον ἡμέρας, ἐπειδὴ ἦτο ἀπειροπόλεμος ὁ στρατιώτης μας, νὰ μὴ ἔχῃ τὰ ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα ἐσημείωσε κατόπιν τὰ νικηφόρα. Δι’ αὐτὸ οἱ νέοι, ποὺ ἀποτελοῦν σήμερον τὰ καταδιωκτικὰ Τάγματα, νομίζομεν ὅτι δὲν εἶναι κατάλληλοι, ἄλλως τε δὲν εἶναι καὶ εἰς ἀριθμὸν τόσον πολλοί, ὥστε νὰ ἠμποροῦν νὰ ἐπαρκοῦν. Ἐὰν θὰ σᾶς εἴπω, ὅτι εἰς τὸν Νομὸν Ἄρτης μόνον 180 χωροφύλακες εἶναι διὰ νὰ τηροῦν τὴν ἀσφάλειαν, σκεφθῆτε ἐὰν εἶναι τοῦτο δυνατὸν διὰ μίαν ὁλόκληρον περιφέρειαν. Εἶναι καταδικασμένοι εἰς τοὺς Σταθμοὺς ποὺ εὑρίσκονται νὰ δολοφονοῦνται καὶ νὰ εἶναι τὰ θύματα τοῦ κομμουνισμοῦ. Διὰ νὰ μὴ μακρηγορῶμεν, ἐκεῖνο ποὺ ἔχομεν νὰ προτείνωμεν εἶναι, ὅτι ἐπιβάλεται ἡ στρατολογία δι’ εἰδικῶν προσκλήσεων ἐμπειροπολέμων ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι νὰ εἶναι ὁπωσδήποτε ἐθνικισταί, νὰ ἀγαποῦν τὴν πατρίδα των καὶ νὰ μὴ εἶναι ὕποπτων προελεύσεων καὶ φρονημάτων. Κατόπιν προέχει ἡ ἐπάνδρωσις τῶν ἀπομεμακρυσμένων καὶ ἰδίως τῶν παραμεθορίων Σταθμῶν, διότι, ὅπως βλέπομεν, δὲν εἶναι μόνον οἱ ἐντὸς τῆς Ἑλλάδος κομμουνισταί, ἀλλὰ καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν καταφύγει εἰς τὰς ἐχθρικάς μας Χώρας καὶ οἱ ὁποῖοι ἔχουν πάντοτε ἐλεύθερον τὸ ἔδαφος νὰ εἰσέρχωνται κατὰ βούλησιν ὅποτε τοὺς ἀρέσει. Ἔρχονται, κάμουν ἐπιδρομάς, σφάζουν, δῃώνουν καὶ κατόπιν ἀποσύρονται εἰς τὸ ὁρμητήριόν των. Δι’ αὐτὸ τὰ παραμεθόρια μέρη πρέπει νὰ ἐπανδρωθοῦν μὲ περισσοτέρους ἄνδρας τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας καὶ νὰ ἔρχεται μέσα, πρὸς τὸ ἐσωτερικόν, μικροτέρα ἡ δύναμις. Ἐπίσης τὰ φυλάκια δὲν ἔχουν σύνδεσμον μεταξύ των καὶ συμβαίνει ἔτσι, ὅταν γίνεται ἐπίθεσις κατὰ ἑνὸς Σταθμοῦ ἢ ἑνὸς φυλακίου, ὁ ἄλλος Σταθμὸς νὰ μὴ ἔχῃ ἰδέαν. Πρέπει, ἑπομένως, καὶ ὡς πρὸς τὸ σημεῖον αὐτὸ νὰ γίνῃ ὁ κατάλληλος ἐφοδιασμὸς τῶν διαφόρων Σταθμῶν διὰ μέσων ἐπικοινωνίας μεταξὺ των. Καὶ διὰ νὰ τελειώνω, κύριοι βουλευταί, ὡς πρὸς τὸ πρόσωπον τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δημοσίας Τάξεως, χωρὶς νὰ θέλωμεν βέβαια νὰ θίξωμεν τὸ πρόσωπον τοῦ ἐκλεκτοῦ Ὑπουργοῦ, νομίζομεν ὅτι — καὶ μόνον διότι ἔγινεν αὐτὴ ἡ συζήτησις εἰς τὴν Βουλὴν, θὰ πρέπῃ νὰ παραχωρήσῃ τὴν θέσιν του καὶ ἡ Κυβέρνησις γενικῶς νὰ ὑποχωρήσῃ ὡς πρὸς αὐτὸ τὸ σημεῖον — ὄχι διὰ νὰ ὑπακούσῃ εἰς τὰς ὑποδείξεις μας, διότι δὲν θέλομεν τοιοῦτόν τι, ἀλλὰ διότι θὰ πρέπει νὰ πιστεύσῃ ὅτι τοιουτοτρόπως θὰ ἐπιτελέσῃ τὸ μεγαλύτερον ἐθνικὸν καλόν, τὸ ὁποῖον εἶναι δυνατὸν νὰ δώσῃ εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Νομίζομεν ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως, λόγῳ τῆς προελεύσεώς του, λόγῳ τῆς εὐγενικῆς του καταγωγῆς καὶ λόγῳ τῆς ἀνωτέρας παιδεύσεώς του, ὅτι δὲν εἶναι ὁ κατάλληλος, ὥστε νὰ ἐπιφέρῃ τὰ ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα ἀναμένει ἀπὸ αὐτὸν καὶ ἀπὸ ὁλόκληρον τὴν Κυβέρνησιν, ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Νομίζω, ὅτι δὲν θὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ συνδυάσῃ καὶ νὰ συνταυτίσῃ τὴν τύχην της διὰ νὰ περιφρουρήσῃ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δημοσίας Τάξεως. Νομίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τελικῶς δὲν θὰ ἐπιμείνῃ, διότι ἠμπορεῖ νὰ ἐκλέξῃ ἄλλο Ὑπουργεῖον, εἰς τὸ ὁποῖον ἀσφαλῶς θὰ ἐπιτύχῃ καλύτερα ἀποτελέσματα. (Χειροκροτήματα).

§152ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Μπάτζιος ἔχει τὸν λόγον.

§153Η. ΜΠΑΤΖΙΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ὥρα παρῆλθεν ὁ κάματος κατέλαβε τοὺς ἐναπομείναντας συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἕτοιμοι νὰ παραδοθοῦν εἰς τὰς ἀγκάλας τοῦ Μορφέως. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν οἱ ἀντιπρόσωποι τῆς Βορείου Ἑλλάδος νὰ ὁμιλήσουν, ἐπὶ ἑνὸς τοιούτου θέματος, πρὸ κενῶν ἑδωλίων.

§154Σ. ΓΟΝΑΤΑΣ (Προεδρεύων Κυβερν.). Ἡ Κυβέρνησις ὑπείκουσεν εἰς τὴν παρόρμησιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἐπιζητούσης νὰ ἐπισπεύσῃ τὸν τερματισμὸν τῆς συζητήσεως αὐτῆς, διὰ νὰ μείνῃ ἡ Βουλὴ ἐλευθέρα νὰ ἀσκήσῃ τὸν ἔλεγχον καὶ ἐπὶ ἄλλων θεμάτων. Ἑπομένως ἂν ἡ Ἀντιπολίτευσις θέλῃ νὰ διακόψωμεν, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει καμμίαν ἀντίρρησιν.

§155Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ γίνῃ συζήτησις πρὸ κενῶν ἑδωλίων;

§156Κ. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ κάμῃ συστάσεις εἰς τοὺς φίλους της βουλευτὰς νὰ παρίστανται ἐνταῦθα, ὥστε νὰ μὴ εὑρισκώμεθα πρὸ τοῦ φαινομένου Ἀντιπολιτεύσεως πλειοτέρας εἰς ἀριθμὸν τῆς Συμπολιτεύσεως.

§157Α. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ. Δὲν δύναται νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις, ἐφ’ ὅσον ἡ Συμπολίτευσις ἀπουσιάζει, καὶ παρακαλῶ νὰ διακόψωμεν.

§158Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ Ἀντιπολίτευσις δὲν θὰ εἶχεν ἀντίρρησιν νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις. Ὑποβάλλομεν τὴν παράκλησιν νὰ εἰδοποιηθοῦν οἱ Βουλευταὶ τῆς Συμπολιτεύσεως νὰ ἔλθουν εἰς τὴν Βουλήν.

§159Η. ΜΠΑΤΖΙΟΣ. Δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν νὰ ὁμιλήσωμεν, ἀλλ’ ἔχομεν τὴν ἀξίωσιν νὰ ἀκουσθῶμεν.

§160ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κανονισμὸς δὲν λέγει τέτοιο πρᾶγμα.

§161Σ. ΓΟΝΑΤΑΣ (Προεδρεύων Κυβερν.). Ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐδήλωσεν ὅτι θέλει νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις.

§162Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ γίνῃ σήμερον ἡ ψηφοφορία.

§163ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Μπάτζιος ἔχει τὸν λόγον.

§164Η. ΜΠΑΤΖΙΟΣ. Κύριοι βουλευταί. Ὕστερα ἀπὸ ἕνα ὁρμαθὸν 40 καὶ πλέον ἐκλεκτῶν ἀγορητῶν ποὺ παρῆλθον ἀπὸ τὸ βῆμα τοῦτο καὶ διεξετραγώδησαν ὄντως μὲ χρώματα μελανὰ τὴν ἀθλίαν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν περιῆλθεν ἐσχάτως ἡ ὕπαιθρος, ἐξ αἰτίας τῆς δράσεως τῶν ἀναρχοκομμουνιστικῶν συμμοριῶν, θὰ ἦτο ἴσως περιττολογία ἐὰν συνεχίζετο ἡ συζήτησις. Πλὴν ἡ προέλευσίς μας ἐκ τῶν Βορείων τμημάτων τῆς χώρας, τῶν τμημάτων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ἰδιαίτατα ἐδοκιμάσθησαν καὶ δοκιμάζονται, τῶν τμημάτων ἐκείνων, τῶν Μακεδονικῶν, εἰς τὰ ὁποῖα δίδεται ἡ πραγματικὴ μάχη τῆς Ἑλλάδος, μᾶς ἀναγκάζει νὰ λάβωμεν καὶ ἡμεῖς τὸν λόγον ἔστω καὶ ἂν τὸ θέαμα τῶν μεμετρημένων βουλευτῶν, τὸ ὁποῖον ἔχομεν ἐνώπιόν μας εἶναι κάπως ἀποκαρδιωτικόν, δεδομένου ὅτι τὸ θέμα τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν πρόκειται νὰ κρίνῃ αὐτὴν ταύτην τὴν ὑπόστασίν μας ὡς Ἔθνους καὶ ὡς Κράτους, καὶ ἔπρεπε ν’ ἀναπτυχθῇ ἐνώπιον τῆς ὁλομελείας τῆς Βουλῆς. Ὁμολογουμένως δέ, γλαῦκα εἰς Ἀθήνας θὰ ἐκόμιζον καὶ ἐγὼ εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἠσχολούμην εἰς τὸ νὰ διεκτραγωδήσω τὴν ὄντως τραγικὴν κατάστασιν ἡ ὁποία ἐσχάτως εἰς τὴν Μακεδονικὴν ὕπαιθρον προσέλαβε τὴν μορφὴν ἀληθοῦς τραγωδίας. Ἐσχάτως μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ ἐπιχειρήσω μίαν περιοδείαν ἐκτὸς τῆς Θεσσαλονίκης καὶ διὰ τοῦ ἀπὸ 26 Ἰουλίου ἐ. ἔ. ὑπομνήματός μου τὸ ὁποῖον ὑπέβαλα τόσον εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς ὅσον καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἐξέθετον τὴν κατάστασιν τὴν ἔκρυθμον, τὴν ὁποίαν ἰδίοις ὄμμασιν ἀντελήφθην, καὶ ὑπέδειξα τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ συντελέσουν εἰς τὴν ἐμπέδωσιν τῆς τάξεως, ἐκεῖ γίνεται λόγος τόσον περὶ δράσεως τῶν ἡρωϊκῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας ὅσον καὶ περὶ τοῦ τρόπου τῆς καταρτίσεως καὶ λειτουργίας τῆς Πολιτοφυλακῆς, θεσμοῦ ἀπαραιτήτου καὶ μόνου καθ’ ἡμᾶς ἱκανοῦ νὰ συντελέσῃ εἰς τὴν ἐξολόθρευσιν τῶν ληστοσυμμοριῶν, ὡς λεπτομερῶς εἰς τὸ ὑπόμνημά μου ἐκεῖνο ἀναπτύσσω. Εἶναι δὲ παρήγορον τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ θεσμὸς τῆς Πολιτοφυλακῆς τὴν ὁποίαν ἀρχικῶς ἡμεῖς κατὰ τὴν ἐπὶ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως ἀγόρευσίν μας ὑπεδείξαμεν καὶ διὰ τοῦ ὡς ἄνω ὑπομνήματός μας ἐπανελάβαμεν υἱοθετήθη ἀπὸ πολλοὺς διακεκριμένους συναδέλφους προπαρελάσαντας ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου. Τὸ γεγονὸς δὲ ἐν γενικαῖς γραμμαῖς, τὸ ὁποῖον διεπιστώθη ἐκ μέρους μας κατὰ τὴν περιοδείαν ἐκείνην, εἶναι ὅτι ἦτο τοιαύτη ἡ κατάστασις, τοιαύτη ἡ ἔλλειψις Κρατικῆς ἐξουσίας, τέτοιο τὸ ξεχαρβάλωμα τὸ Κρατικόν, τέτοια ἡ ἔλλειψις καὶ σκιᾶς ἀκόμη διοικήσεως, ὥστε ἀπὸ μακρυὰ νὰ ἀκούεται ὁ κρότος ὁ χαρακτηριστικὸς τῶν ἐξηρθρωμένων Κρατικῶν ἁρμῶν. Ὀλίγα χιλιόμετρα ἔνθεν καὶ κεῖθεν τῶν σιδηροδρομικῶν καὶ ὁδικῶν γραμμῶν, ἀρχίζουν νὰ ἀναθάλουν τὰ παλαιὰ καπετανᾶτα τοῦ ΕΛΑΣ, ἀναβιοῖ ἡ μαύρη ἐποχὴ τοῦ 43–44, ἰδίᾳ εἰς τὰς ὀρεινὰς περιφερείας αἱ ὁποῖαι μαστίζονται κυριολεκτικῶς ἀπὸ τοὺς λησταντάρτας καὶ ληστοσυμμορίτας ἐκείνους ἐαμοκομμουνιστάς, οἱ ὁποῖοι οὐδέποτε ἐπίστευσαν εἰς τὴν Ἑλλάδα, καὶ οἱ ὁποῖοι ἐνόμισαν ὅτι εὑρῆκαν τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐπανιδρύσουν τὸ Κράτος ἐν Κράτει. Ποῦ κεῖται ὅμως τὸ κακόν; Ποῦ εἶναι ἡ ρίζα τοῦ κακοῦ; Τὸ κακὸν ἔχει βαθυτέραν τὴν ρίζαν του. Ἀτυχῶς τὸ Κόμμα αὐτὸ τὸ κομμουνιστικὸν ἢ μᾶλλον τὸ καρκίνωμα αὐτὸ τὸ πολιτικόν, εἶναι ἡ αἰτία ὅλων αὐτῶν τῶν κακῶν, εἶναι αἰτία τοῦ καταντήματος τοῦ Ἐθνικοῦ, εἶναι αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἀφήρεσε ἀπὸ τὴν κεφαλὴν τῆς Ἑλλάδος τὸν φωτοστέφανον τῆς Δόξης καὶ τῆς ἐφόρεσε τὸ στεφάνι τοῦ μαρτυρίου, διὰ νὰ ἐξακολουθῇ ἡ Ἑλλὰς νὰ ἀνεβαίνῃ τὸν γολγοθᾶν. Εἶναι οἱ κακοὶ αὐτοὶ Ἕλληνες, οἱ ὁποῖοι ἔρριψαν τὰ ἅγια τοῖς κυσίν, οἱ ὁποῖοι παρέδωκαν καὶ παραδίδουν τὰ ὅσια καὶ τὰ ἱερὰ τῆς Πατρίδος μας εἰς τοὺς προαιωνίους ἐχθροὺς τῆς Ἑλλάδος, εἰς τοὺς ἀπογόνους τοῦ Κρούμου. Καὶ ὑποκινούμενα ἔξωθεν καὶ ἐντεῦθεν λαμβάνοντες ἐντολὰς τὰ μίσθαρνα αὐτὰ ὄργανα τοῦ δῆθεν ὁμοσπόνδου ψευτομακεδονικοῦ Κράτους, γεγονὸς τὸ ὁποῖον περιτράνως διεπιστώθη ἀπὸ τὰ ἐν Ἐδέσσῃ κατασχεθέντα ἀρχεῖα τῆς Σλαυϊκῆς ὀργανώσεως ΝΟΦ, ἐξέλεξαν ὡς πεδίον δράσεως τὴν Μακεδονίαν τοῦ Αἰγαίου, ὅπως θέλουν νὰ τὴν ἀποκαλοῦν, τὴν ὁποίαν ἐπιδιώκουν δῆθεν νὰ ἀπελευθερώσουν. Ἔρχονται, λέγω, οἱ ἐσωτερικοὶ καὶ ἐξωτερικοὶ ἐχθροὶ τῆς Ἑλλάδος, νὰ στηριχθοῦν εἰς μίαν, ὅπως λέγουν αὐτοὶ μειονότητα σλαυϊκήν, καὶ τοῦτο διότι ἕν τμῆμα τῆς παραμεθορίου ὄντως, ὁμιλεῖ μίαν ἰδιάζουσαν διάλεκτον μακεδονικὴν λεγομένην, τὴν ὁποίαν αὐτοὶ θέλουν νὰ ἀποκαλέσουν ὡς διάλεκτον σλαυϊκὴν καὶ ὅτι αὐτὸ δίδει εἰς τοὺς ἐχθρούς μας καὶ εἰς μερικοὺς ἄλλους, οἱ ὁποῖοι ἐλησμόνησαν τὴν φίλην μας τὴν παλαιάν, τοὺς δίδει τὸ δικαίωμα νὰ λέγουν, ὅτι ἔχουν μίαν σλαυϊκὴν μειονότητα, καὶ αὐτὴν τὴν μειονότητα δῆθεν ἔρχονται καὶ θέλουν νὰ ἀπελευθερώσουν. Καὶ εὑρίσκουν τὰ ἀντεθνικὰ αὐτὰ Ἐλασσιτικὰ ὄργανα, τὰ ὁποῖα ἐξοπλίζουν ἐκεῖνοι, εἰς τὸ ἔδαφός των διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ ἐπικρατήσουν. Εἶναι λυπηρόν, κύριοι, διότι ὀφείλομε νὰ ὁμιλῶμεν ἀπερίφραστα......

§165Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Ποῦ καταλήγετε;

§166Η. ΜΠΑΤΖΙΟΣ. Ἁπλούστατα θέλω νὰ τοποθετήσω εἰς τὴν πραγματικὴν θέσιν του τὸ Σλαυϊκὸν ζήτημα, τὸ ὁποῖον θέλουν νὰ δημιουργήσουν εἰς βάρος τῆς Ἑλληνικωτάτης Μακεδονίας μας, καὶ τὸ ζήτημα τοῦτο πρέπει νὰ τὸ προσέξετε ἰδιαιτέρως, διότι εἶναι ζήτημα οὐσιωδέστατον καὶ αὐτὰ ποὺ λέγω τὴν στιγμὴν αὐτὴν ἀποβλέπουν κυρίως ὄχι τόσον διὰ νὰ ἀκουσθῶ ἐδῶ μέσα καὶ δὴ πρὸς Ὑμᾶς ποὺ ἐνδεχομένως νὰ βαρύνεσθε καὶ νὰ μὲ ἀκούετε, ὅπως φαίνεται ἀπὸ τὴν διακοπὴν ποὺ μοῦ ἐκάματε ὅσον διὰ νὰ ἀκουσθοῦν ἐκτὸς τῶν ὁρίων τῆς Ἑλλάδος. Λυπούμεθα, λέγω ἰδιαιτέρως ἡμεῖς οἱ Ἕλληνες, ἡμεῖς οἱ σύντροφοι τοῦ κοινοῦ ἀγῶνος μὲ τοὺς παλαιοὺς Συμμάχους Σέρβους, λυπούμεθα διότι ἡ Γιουγκοσλαυΐα τοῦ Τίτο ἐλησμόνησε τὴν παλαιὰν φίλην Σερβίαν τοῦ Βασιλέως Ἀλεξάνδρου καὶ τοῦ Πάσιτς, ἐλησμόνησε τοὺς κοινοὺς ἀγῶνας μας, ἐλησμόνησεν ὅτι τὸ 1914–15 ὅταν ὁ Γερμανικὸς χείμαρρος κατήρχετο καὶ ἐσάρωνε τὸ πᾶν αὐτοὶ ὡς Πρόσφυγες ἐτύγχανον ὅλων τῶν περιποιήσεων τῶν ἀδελφικῶν, ἐκ μέρους τῶν Ἑλλήνων ὅπου κατέφυγον. Ἤμην τότε μαθητὴς εἰς τὰ Γιάννενα, ὅταν κατήρχοντο οἱ Σέρβοι Πρόσφυγες κατὰ Καραβάνια καὶ μὲ δάκρυα στὰ μάτια ἀντίκρυζαν τὴν περίθαλψιν καὶ τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Ἑλλάδος. Ἀλλ’ ἐλησμόνησε καὶ ἕνα ἄλλο ἡ Γιουγκοσλαυΐα ἡ σημερινή, ἐλησμόνησεν ὅτι ἡ Ἑλλὰς τοῦ 1914 καὶ 1915, ὅταν ὁ Γερμανὸς Πρέσβυς μετέβαινεν εἰς τὸν τότε Πρωθυπουργὸν Ἐλευθέριον Βενιζέλον, καὶ τοῦ ἐζήτησε νὰ καταγγείλῃ τὴν συνθήκην συμμαχίας μὲ τὴν Σερβίαν, ὁ μέγας ἐκεῖνος Πρωθυπουργὸς τῆς Ἑλλάδος, τοῦ εἶπε: «Μὴ λησμονῆτε ὅτι τὴν Ἑλλάδα τὴν διευθύνω ἐγὼ καὶ ὅτι ἡ Ἑλλὰς εἶναι πολὺ μικρά, διὰ νὰ διαπράξῃ μίαν τοιαύτην μεγάλην ἀτιμίαν καὶ νὰ καταπροδώσῃ τὸ σύμφωνον φιλίας μὲ τὴν φίλην Σερβίαν». Ὅλα αὐτὰ ἐτέθησαν ἀτυχῶς εἰς τὸ περιθώριον καὶ εὑρισκόμεθα σήμερον πρὸ μιᾶς καταστάσεως, ποὺ ἡ Γιουγκοσλαυΐα νὰ διατελῇ τὸ ὁρμητήριον, τὴν ἐξόρμησιν, τὸν τόπον, ὅπου ἐξοπλίζονται ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἐχθροὶ τῆς Ἑλλάδος, διὰ νὰ εἰσέλθουν καὶ μεταβάλουν εἰς Σόδομα καὶ Γόμορα τὴν Ἑλλάδα μας, καὶ νὰ μᾶς δημιουργῇ νέας νύκτας τοῦ Ἁγίου Βαρθολομαίου. Αὐτὴ εἶναι ἡ κατάστασις, αὐτὰ εἶναι τὰ βαθύτερα αἴτια καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ παράπονον τῆς Ἑλλάδος, τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπε νὰ διατυπωθῇ καὶ ἀπὸ τῆς θέσεως ταύτης διὰ νὰ ἀκουσθῇ καὶ πέραν τῶν ὁρίων τῆς Ἑλλάδος. Λόγος ὅμως γίνεται ἐσχάτως, κύριοι βουλευταί, καὶ περὶ Σλαυϊκῆς δῆθεν μειονότητος ἐν Μακεδονίᾳ, καὶ ἐρωτᾶται: Τὶ εἶναι τέλος πάντων αὐτοὶ οἱ Σλαῦοι, δὲν πρόκειται, κύριοι περὶ σλαυοφρόνων, ἀλλὰ περὶ σλαυοφώνων ἢ σλαυογλώσσων. Ἡ γλῶσσα δὲ δὲν ἀποτελεῖ πάντοτε τὸ ἀπαραίτητον ἢ τὸ μοναδικὸν κριτήριον μιᾶς ἐθνότητος. Ἔχομεν ὡς παράδειγμα τὴν Γαλλίαν καὶ τὸ Βέλγιον ὅπου λαὸς μιᾶς καὶ τῆς αὐτῆς γλώσσης, ἐν τούτοις ἀποτελοῦν δύο κεχωρισμένας ἐθνότητας. Τοὐναντίον ἔχομεν τὴν Ἑλβετίαν, λαὸν διαφόρων γλωσσῶν, ποὺ ἀποτελοῦν μίαν καὶ τὴν αὐτὴν ἐθνότητα, ὥστε δὲν δύνανται νὰ μᾶς εἴπουν ὅτι, ἐπειδὴ ὁμιλοῦν ὀλίγαι δεκάδες χιλιάδων πληθυσμοῦ τῆς μεθορίου τὴν Σλαυϊκὴν γλῶσσαν ἢ μᾶλλον τὴν ἰδιάζουσαν Μακεδονικὴν αὐτὴν διάλεκτον ὅτι εἶναι καὶ Σλαυόφρονες, διότι ἡ συνθήκη τοῦ Νεϊγὺ τοῦ 1924 ἔλυσε τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ ὅσοι ἦσαν Σλαυόφρονες ἔφυγαν. Βεβαίως ὑπάρχουν καὶ μερικὰ ὄργανα, τὰ ὁποῖα εἴτε ἀπὸ συμφέρον, εἴτε ἀπὸ μῖσος, καταπροδίδουν τὴν Ἑλλάδα, καὶ αὐτῶν ζητοῦμεν τὴν κεφαλὴν ἐπὶ πίνακι καὶ κατ’ αὐτῶν λαμβάνονται καὶ θὰ ληφθοῦν τὰ δέοντα μέτρα. Ἔπειτα δὲ θὰ ἠμπορούσαμεν νὰ εἴπωμεν εἰς τοὺς Σλαύους τῆς Γιουγκοσλαυΐας καὶ Βουλγαρίας. Μήπως τὸ Μπούκοβο καὶ τὸ δόλιο τὸ Μορίχοβο δὲν εἶναι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα καὶ σήμερον καὶ τότε ὡμίλουν τὴν Μακεδονικὴν γλῶσσαν καὶ εἰς τὰ ὁποῖα ὅμως ἠνδρώθησαν τὰ καπετανάτα τοῦ Καπετὰν Βάρδα καὶ Καταλείβανου; Μήπως δὲν ἔχομεν καὶ κουτσοβλάχους, ἀκόμη ἀκραιφνεστάτους Ἕλληνας, ὅπως ὁ Σίνας, ὁ Μέγας εὐεργέτης, ὁ ὁποῖος εἶπε κάποτε, ὅτι «λυποῦμαι πολὺ ποὺ δὲν μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ δώσω τουλάχιστον εἰς τὸν υἱόν μου Ἑλληνοπρεπῆ ἀνατροφὴν διὰ νὰ διακρίνεται οὗτος ὄχι μόνον διὰ τὸν πλοῦτον του, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν Ἑλληνοπρεπῆ του παίδευσιν». Ὥστε πλανῶνται πλάνην οἰκτρὰν οἱ νομίζοντες ὅτι μποροῦν νὰ δημιουργήσουν ζήτημα αὐτονομιστικὸ εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Μακεδονίαν μας ἐξ αἰτίας τοῦ γεγονότος ὅτι ἔνια παραμεθόρια τμήματα αὐτῆς ὁμιλοῦν τὴν Μακεδονικὴν αὐτὴν διάλεκτον τελείως ἄλλως τε διαφέρουσαν τῆς τε Γιουγκοσλαυϊκῆς καὶ τῆς Βουλγαρικῆς γλώσσης. Ταῦτα ὡς πρὸς τὸ ζήτημα αὐτό. Καὶ δὲν θὰ ἤθελα βεβαίως νὰ ἐξακολουθήσω, δεδομένου ὅτι διαβλέπω τὸν κάματον τῶν κυρίων συναδέλφων. Ἀλλὰ ἐρωτᾶται ποία εἶναι ἡ θέσις τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἡ θέσις ἡμῶν ἔναντι τοῦ ζητήματος τῆς ἐμπεδώσεως τῆς δημοσίας τάξεως; Εἶμαι ὑποχρεωμένος, κύριοι, νὰ δηλώσω ὅτι δὲν δύναμαι νὰ ἐπιδοκιμάσω ὡς ἀποτελεσματικὰ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως μᾶς ἐξήγγειλε καὶ ἐξαγγέλλει, διότι παραλλήλως πρὸς τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἡμεῖς θεωροῦμεν ἡμίμετρα καὶ μέτρα ἀνίκανα νὰ ἀποδώσουν χρειάζεται καὶ κάτι ἄλλο, χρειάζεται ἡ δημιουργικὴ πνοή, χρειάζεται ἡ πυγμή. Ἔχομεν ἀνάγκην, κύριε Ὑπουργέ, σήμερον ἀπὸ παλαιστὰς καὶ ὄχι ἀπὸ φιλοσόφους καὶ παρατηρητάς. Δὲν θέλω νὰ ὑποτιμήσω τὴν ἀξίαν σας, πολὺ δὲ περισσότερον τὴν καταγωγήν σας, τὴν μόρφωσίν σας καὶ τὴν ἱκανότητά σας. Πλὴν ὅμως, θὰ ἔπρεπε νὰ ὁμολογήσετε καὶ σεῖς, ὅτι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον αὐτὸ ἠστοχήσατε, διότι τὸ Ὑπουργεῖον αὐτὸ ἀπαιτεῖ ἀτσαλένια ψυχὴ καὶ γερὰ μπράτσα, προσόντα καὶ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα δὲν παρατηρῶ ἀτυχῶς στὸ πρόσωπό σας. Καὶ ἐφ’ ὅσον ἀπετύχατε εἰς τὴν προσπάθειάν σας θὰ ἔπρεπε νὰ βγάλετε ἀπὸ τὸ ἀδιέξοδον τόσον τὴν Κυβέρνησιν, ὅσον καὶ τὴν πτέρυγα αὐτήν, ἡ ὁποία τὴν περιέβαλε μέχρι σήμερον διὰ τῆς ἐμπιστοσύνης της. Θὰ ἔπρεπε, κύριε Ὑπουργέ, νὰ προβῆτε εἰς τὴν χειρονομίαν ἐκείνην, μὲ τὴν ὁποίαν μᾶς ἔχει συνηθίσει ἡ ἀρχοντικὴ οἰκογένειά σας θέτοντες τὴν παραίτησίν σας εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Κυβερνήσεως, διὰ νὰ μὴ φέρετε εἰς δύσκολον θέσιν καὶ ἡμᾶς, εἰς τὴν περίπτωσιν καθ’ ἣν ἡ Σεβαστὴ Κυβέρνησις θελήσει νὰ σᾶς καλύψῃ, διότι θὰ εὑρεθῶμεν τότε εἰς τὴν ἀνάγκην ἐὰν δὲν ἀρνηθῶμεν τὴν ψῆφον ἐμπιστοσύνης νὰ δηλώσωμεν ὅτι ἡ ψῆφος τὴν ὁποίαν θὰ δώσωμεν, θὰ εἶναι πλέον ὄχι ψῆφος ἐμπιστοσύνης, ἀλλὰ ψῆφος ἀνοχῆς. Εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον θὰ ἤθελα νὰ ἔχωμεν ἐκ μέρους τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ μίαν δήλωσιν. Ἀπερίφραστα λέγω τὴν γνώμην μου καὶ δὲν θέλω νὰ παραδεχθῶ ὅτι τὸν καλύπτει, διότι ἐὰν τὸ ἐκάλυπτεν ἡ Κυβέρνησις θὰ παρεδεχόμεθα ὅτι καταλογίζει αὕτη ἀνεπάρκειαν εἰς τὸν Ὑπουργὸν τὸν ὁποῖον θέτει ὑπὸ τὴν προστασίαν της. Εἰς τὴν περίπτωσιν ὅμως αὐτὴν κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ παραδεχθῶμεν μίαν τοιαύτην ἀνεπάρκειαν θὰ ἠρωτούσαμεν ποία εἶναι ἡ θέσις τὴν ὁποίαν μπορεῖ νὰ ἔχῃ εἰς ἕνα δυναμικὸν Ὑπουργεῖον ἕνας ἀνεπαρκὴς Ὑπουργός; Θέλω ὅμως νὰ ἐλπίζω ὅτι ἡ ἀρχοντικὴ προέλευσις τοῦ Ὑπουργοῦ κ. Σπ. Θεοτόκη θὰ τὸν ἀναγκάσῃ νὰ μιμηθῇ τὸ ἱπποτικὸν καὶ κοινοβουλευτικὸν παράδειγμα τοῦ ἀειμνήστου πάππου του. (Χειροκροτήματα).

§167ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Κωνσταντινίδης ἔχει τὸν λόγον.

§168Α. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ. Τὸ θέμα τῆς δημοσίας τάξεως εἶναι τόσον σοβαρὸν ὥστε νομίζω ὅτι θὰ προέχῃ καὶ αὐτοῦ τοῦ θέματος τῶν ἐθνικῶν διεκδικήσεων. Διότι διασαλευομένης τῆς τάξεως καὶ καταργουμένης τῆς ἐννοίας τοῦ Κράτους δὲν νομίζω ὅτι ἀπομένει τίποτε πρὸς διεκδίκησιν πλέον. Ἐνθυμοῦμαι τὸν ἀείμνηστον Ἐλευθέριον Βενιζέλον ὁμιλοῦντα πρὸς τὸν Ἠπειρωτικὸν λαὸν τὸ 1928 εἰς περίπτωσιν οὐχὶ βεβαίως ἀνάλογον πρὸς τὴν σημερινήν, ἀλλὰ περίπτωσιν ἀπείρως μικροτέρας ταύτης, ἔλεγεν ὅτι καὶ ἂν εἰς ἅπαντα τὰ κεφάλαια τοῦ προγράμματός της ἡ Κυβέρνησίς μου ἐπιτύχῃ, ἀποτύχῃ δὲ εἰς τὴν ἐμπέδωσιν τῆς τάξεως καὶ τῆς ἀσφαλείας, θὰ θεωρήσω τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν ἑαυτόν μου ἀποτυχόντα καὶ θὰ παραιτηθῶ. Τοιαύτη ἦτο ἡ ἀντίληψίς του περὶ τῆς δημοσίας τάξεως καὶ ἀσφαλείας. Καὶ δὲν ἦτο παρομοία τότε ἡ κατάστασις μὲ τὴν σημερινὴν ὅτε ἐσαλεύοντο τὰ θεμέλια τοῦ Ἔθνους, διότι εἶναι ἀληθὲς ὅτι διερχόμεθα ἐπίθεσιν ἐκ τοῦ κομμουνισμοῦ προερχομένην ἐκ δύο πλευρῶν, ἐκ πλευρᾶς ἐσωτερικῆς, ἀλλὰ δυστυχῶς καὶ ἐξ ὁρμητηρίων ἐξωτερικῶν. Ἀλλὰ ποῖον εἶναι τὸ νόσημα ἐκ τοῦ ὁποίου πάσχει σήμερον ἡ χώρα μας; Τὸ νόσημα, κύριοι βουλευταί εἶναι γενικώτερον καὶ προῆλθε καὶ ἐπεδεινώθη, ἴσως, καὶ ἐκ τοῦ πολέμου καὶ τῆς κατοχῆς, ἀλλὰ τὰ αἴτια τὰ ὁποῖα τὸ προεκάλεσαν εἶναι αἴτια γενικώτερα τὰ ὁποῖα δὲν πρέπει ταύτην τὴν στιγμὴν τοὐλάχιστον νὰ ἀνακληθοῦν καὶ νὰ ἐλεγχθοῦν, ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ προσέξωμεν τὴν ἐκδήλωσιν τοῦ νοσήματος. Εἶναι μόνον μία μορφὴ ἕνα μέσον τακτικῆς καὶ στρατηγικῆς τὴν ὁποίαν ταύτην τὴν στιγμὴν ὁ κομμουνισμὸς ἀκολουθεῖ πρὸς ἐπιτυχίαν τοῦ σκοποῦ του. Γενικὴν ἐξόρμησιν ἔκαμε πρὸ ὀλίγου χρόνου εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα μὲ κύριον σημεῖον μάχης τὰς Βορείους Ἐπαρχίας καὶ τμήματα τῆς Θεσσαλίας καὶ μὲ σκοπὸν ἀνασχέσεως διὰ τὴν ὑπόλοιπον Ἑλλάδα. Τὸ κύριον σημεῖον εἰς τὸ ὁποῖον δρᾷ εἶναι ὄντως τὰ τμήματα τῆς Θεσσαλίας, Ὀλύμπου καὶ ἴσως καὶ τὰ τμήματα τῶν Τεμπῶν. Εἰς τὴν ὑπόλοιπον Ἑλλάδα εἶναι περιωρισμένος εἰς ἀνασχετικὴν δρᾶσιν μὲ τὸν σκοπὸν νὰ κρατήσῃ τὰς κυρίας δυνάμεις τοῦ Κράτους μακρὰν τοῦ κυρίου σημείου τῆς μάχης. Καὶ ἐρχόμεθα τώρα νὰ ἴδωμεν ποῖοι εἶναι οἱ σκοποὶ τοὺς ὁποίους ἐπιδιώκει διὰ τῆς ἐπιθέσεώς του ταύτης; Φρονῶ ὅτι ἐπιδιώκει κατ’ ἀρχὴν νὰ διατηρήσῃ τὴν ἐξαθλίωσιν τῶν μαζῶν ἡ ὁποία προῆλθεν ἐκ τοῦ πολέμου καὶ τῆς κατοχῆς εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, δεύτερον ἐπιδιώκει νὰ τρομοκρατήσῃ τὴν Ἑλληνικὴν μᾶζαν καὶ νὰ τὴν διατηρῇ ἕρμαιον τῶν θελήσεων τῶν ἑκάστοτε προθέσεών του καὶ φαίνεται δυστυχῶς ὅτι μέχρι τινὸς ἐπιτυγχάνει τοῦτο διότι διὰ τῆς κατατρομοκρατήσεως τῶν ὀργάνων τῆς διοικήσεως θὰ ἐπέλθῃ ἡ στιγμὴ ὅπου θὰ ἐνεργήσῃ τὴν ἐπίθεσίν του καὶ δὲν θὰ εὕρῃ ἄμυναν. Αὐτοί, κατὰ τὴν κρίσιν μου εἶναι οἱ σκοποὶ τοὺς ὁποίους ἐπιδιώκει διὰ τῆς ἐπιθέσεως τὴν ὁποίαν σήμερον κάμνει κατὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους. Καὶ ἂν τὸ ἐξετάσωμεν ὡς φαινόμενον πλέον τὴν ἐπίθεσιν αὐτὴν καὶ ἂν τὴν συγκρίνωμεν πρὸς φαινόμενα τὰ ὁποῖα παρουσιάζοντο εἰς τὸ παρελθὸν τότε θὰ ἴδωμεν ὅτι ὁ τρόπος τῆς ἐνεργείας των εἶναι ὅμοιος πρὸς τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ἐνήργησαν ἄλλοτε κατὰ τῆς Μακεδονίας. Καὶ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα θὰ λάβῃ τὸ Κράτος πρέπει νὰ εἶναι περίπου ἀνάλογα μὲ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἔλαβε κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, διότι τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα τότε ἐλήφθησαν ἀναμφισβητήτως ἦσαν τὰ καλύτερα. Θὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις ὡς πρὸς τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ληφθοῦν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως—διότι ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου δὲν κάμνομεν ἀντιπολίτευσιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν — καὶ τὰ ὁποῖα θὰ ἦσαν κυρίως τὰ ἑξῆς: Πλήρης ἀποκλεισμὸς τῶν βορείων συνόρων μας ἐκ τῶν ὁμόρων Κρατῶν. Ἄλλοτε εἶχαν σχηματισθῆ τὰ τάγματα προκαλύψεως διὰ τὰς περιπτώσεις αὐτάς, τάγματα ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὸν ὑπόλοιπον στρατὸν καὶ τὰ ὁποῖα λόγῳ τῆς μακρᾶς παραμονῆς των εἰς ἐκεῖνα τὰ ἐδάφη ἠδύναντο νὰ γνωρίζωσι τὰ ἐδάφη καὶ νὰ δρῶσι καλύτερον εἰς ἐκεῖνα τὰ μέρη. Νομίζω ὅτι θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ τὸ αὐτὸ μέτρον, δεύτερον θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποστέλλωνται εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα ὡς Διοικητικὰ ὄργανα πρόσωπα μεγάλης δυνάμεως, ἄνθρωποι ἐμπιστοσύνης τοῦ λαοῦ καὶ ὄχι νὰ ἐξοικονομοῦνται εἰς τὰς θέσεις αὐτὰς οἱοιδήποτε φίλοι τῆς πλειοψηφίας. Ἔχω δύο περιπτώσεις νὰ σᾶς κάμω παραλληλισμὸν διὰ νὰ ἰδῆτε ποίαν σημασίαν ἔχει ἡ ὕπαρξις ὀργάνων μεγάλης ἐμπιστοσύνης. Ὑπάρχουν δύο ἐπαρχίαι, ἡ Ἤπειρος καὶ ἡ Αἰτωλοακαρνανία, καὶ εἰς τὰς δύο αὐτὰς περιοχὰς ἐπεχείρησε νὰ δράσῃ ὁ κομμουνισμὸς ἀλλὰ δὲν κατώρθωσε τίποτε καὶ μόνος ἐξηφανίσθη. Δὲν κατώρθωσεν οὔτε τὴν συμμορίαν ἐκείνην, ἡ ὁποία ἐφόνευσε τοὺς 2 χωροφύλακας νὰ ἐπεκτείνῃ, διότι ἐξωντώθη ἐξ ὁλοκλήρου καὶ διοικητικῶς ἀπὸ ἀνώτερον ταχυδρομικὸν ὑπάλληλον τὸν Πρίφτην, ὁ ὁποῖος καὶ ἐφονεύθη. Ἀπέχει δὲ τὸ σημεῖον τῆς συγκεντρώσεως μόλις 30 χιλιόμετρα ἀπὸ τῶν συνόρων. Ἡ συμμορία μετεχειρίζετο τὸ ἔδαφος τῆς Ἀλβανίας. Ἐν τούτοις ἡ συμμορία δὲν ἠδυνήθη νὰ ἐπιζήσῃ πλέον τῶν 20 ἡμερῶν καὶ ἐξωντώθη. Φαίνεται ὅτι εἰς τὰς ἐπαρχίας αὐτὰς ὑπάρχουν ἐθνικόφρονες συμπαγεῖς, ἀλλὰ καὶ ὄργανα τῆς τάξεως, τὰ ὁποῖα κτυποῦν τὸν ἐχθρὸν ὅπου πρέπει, εἰς τὴν κεφαλὴν ἐξοντώνοντα τὴν Λερναίαν Ὕδραν. Ὁ ἐχθρὸς δὲν εὑρίσκεται εἰς τὰ βουνά, ἀλλ’ εἰς τὰς πόλεις ὅπου καὶ δρᾷ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τραφοῦν συμμορίαι 20–30 ἀνδρῶν εἰς τὰ βουνά, ἐκεῖ ὑπάρχουν μόνον τὰ στελέχη, τὰ ὁποῖα ἐπιστρατεύουν ἐν δεδομένῃ στιγμῇ τὰ ἐφεδρικὰ στελέχη τῶν χωρίων καὶ τῶν περιφερειῶν. Συνεπῶς, θὰ πρέπει νὰ στραφῶμεν πρὸς τοὺς λεγομένους ὑπευθύνους οἱ ὁποῖοι κατοικοῦντες εἰς τὰ χωρία δέχονται τὰς ἐντολὰς καὶ κατευθύνουν τὰ στελέχη τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται εἰς τὰ βουνὰ καὶ ἐπανδρώνουν ταῦτα ὥστε νὰ διενεργοῦν ἐπιθέσεις. Τὰ ὄργανα τῆς Ἀσφαλείας μας, δυστυχῶς δὲν εἶναι ἐπαρκῶς ἐκγυμνασμένα καὶ συνεπῶς δὲν δύνανται νὰ ἀποδώσουν ὅσα θὰ ἔπρεπε συμπλεκόμενα πρὸς τοὺς ἀναρχικούς, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἤδη τριῶν ἐτῶν πεῖραν κλεφτοπολέμου καὶ εἶναι γνῶσται αὐτοῦ. Θὰ πρέπει ἐπὶ πλέον νὰ ἐπιχειρήσωμεν νὰ ἀποκτήσωμεν πλῆρες δίκτυον συνδέσμων, τὸ ὁποῖον δυστυχῶς δὲν ἔχομεν καθὼς καὶ δίκτυον πληροφοριῶν, ἴσως καὶ πέραν τῆς Ἑλλάδος. Εἰς τοῦτο πρέπει νὰ δοθῇ ἰδιαιτέρα προσοχὴ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Ἐπὶ πλέον αἱ καταδικαστικαὶ ἀποφάσεις πρέπει νὰ ἐκτελοῦνται. Πληροφοροῦμαι ὅτι δύο καταδικαστικαὶ ἀποφάσεις δὲν ἐξετελέσθησαν εἰς τὴν Ἤπειρον καίτοι παρῆλθον 10 ἡμέραι.

§169Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Δὲν εἶναι ἀκριβὲς ὡς πρὸς τὸν χρόνον. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ὡς μὲ διεβεβαίωσεν ἔλαβε σήμερον τὴν αἴτησιν τῆς χάριτος, ἡ ὁποία ὑπεβλήθη ἐντὸς τῶν προβλεπομένων προθεσμιῶν.

§170Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Τὸ ψήφισμα δὲν λέγει ἐντὸς πόσων ἡμερῶν. Συνεπῶς καὶ σήμερον ἐὰν ὑπεβλήθη ἡ αἴτησις χάριτος ἐμπροθέσμως ὑπεβλήθη.

§171Α. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ. Ἀρκούμεθα εἰς τὴν διαπίστωσιν. Ὡς πρὸς τὴν πρότασιν τοῦ κυρίου Κατσώτα περὶ συμμετοχῆς τοῦ δράστου, ὑπενθυμίζω ὅτι κατὰ τὸ παρελθὸν παρετηρήθη ὅτι ἄνδρες στρατολογηθέντες ἐκ τῆς συγκεκριμένης περιοχῆς σπανίως στρέφονται κατὰ τῶν ἀναρχικῶν τῆς περιοχῆς αὐτῆς. Ὑπάρχει δὲ καὶ ὁ κίνδυνος εἰς περιοχὰς ὅπου οἱ ἐθνικόφρονες ἔχουν πάθει πολλὰ ἀπὸ τοὺς ἀναρχικούς, νὰ ἔχωμεν πολλὲς βεντέτες. Πέραν τούτων, ἔχω νὰ κάμω τὴν ἑξῆς διαπίστωσιν: Ὁ κομμουνισμὸς ἔκαμε μίαν ἐξόρμησιν κατὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους γενικὴν τελευταίως. Ἐν τῇ ἐξορμήσει του ταύτῃ ἀπέτυχε καὶ εὑρίσκεται εἰς δυσχερῆ θέσιν. Εἶναι τοῦτο ἀλήθεια, ἡ ὁποία ἐξάγεται ἐξ αὐτῶν τούτων τῶν πράξεων τοῦ κομμουνισμοῦ. Ὁ κομμουνισμὸς προβλέπει ὅτι θὰ ἐγκαταλειφθῇ ἀπὸ τὴν μᾶζαν καὶ καταβάλλει προσπάθειαν πρὸς συμφιλίωσιν. Δι’ αὐτῆς θέλει ἀφ’ ἑνὸς νὰ δημιουργήσῃ τὴν ἠθικὴν βάσιν τῆς ἐξορμήσεως καὶ ἀφ’ ἑτέρου θέλει νὰ συγκαλύψῃ τὴν ἀδυναμίαν του. Ὁ κομμουνισμὸς ὅταν ἀκολουθῇ ἕνα σχέδιον, ἀποβλέπει πάντοτε εἰς διπλοῦς σκοπούς. Ἀποβλέπει λοιπὸν ἐν προκειμένῳ εἰς τὸ νὰ ἀμβλύνῃ τὴν καταδίωξιν καὶ νὰ δικαιολογηθῇ πρὸς τὰ μέλη του ὅτι καίτοι ἐπεχείρησε τὸ πᾶν δὲν μπόρεσε νὰ κάμῃ τίποτε. Δὲν πρέπει βέβαια μὲ τοῦτο νὰ ὀλιγοστεύσουν τὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως. Πρέπει νὰ συνεχισθοῦν ἐντονώτατα, μέχρις ὅτου ἐπέλθῃ ἡ τάξις καὶ ἡ ἠρεμία εἰς τὸν τόπον μας. (Χειροκροτήματα).

§172ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Φωτόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§173Ι. ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἤθελον νὰ λάβω τὸν λόγον, κύριοι βουλευταί, διὰ νὰ μὴ σᾶς κουράσω. Ἀλλ’ ἐπειδὴ νομίζω ὅτι ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ φέρω μερικὰ πράγματα ἐνώπιόν σας, δι’ αὐτὸ θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ σᾶς κουράσω μόνον 5 λεπτά. Εἰς τὴν Λευκάδα, κύριοι βουλευταί, ἀπὸ τῶν ἐκλογῶν καὶ ἐντεῦθεν ἔχομεν κάτι περίεργα φαινόμενα. Ὑπάρχουν δύο παρατάξεις, οἱ Λαϊκοκομμουνισταὶ καὶ ἡ παράταξις τοῦ Ἐθνικοῦ Κόμματος Ἑλλάδος. Εἰς τὴν Λευκάδα ὁ στρατὸς τοῦ ΕΛΑΣ μετεβλήθη ἀπὸ τοῦ 1944 εἰς συμμορίας καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ ὑφίσταται ὑπ’ αὐτὴν τὴν μορφήν. Μέχρι πρό τινος αἱ συμμορίαι αὐταὶ ἀντιμετωπίζοντο ἀπὸ τοὺς ἐθνικιστὰς παλαιοὺς ἀντάρτας τοῦ Ἐθνικοῦ Κόμματος Ἑλλάδος, οἵτινες συγκεκροτημένοι ὅπως ἦσαν εἶχον ἐνταχθῆ εἰς τὰς στρατιωτικὰς μονάδας καὶ ἔδρων ἀπὸ κοινοῦ μετὰ τούτων. Ἀπὸ τῶν ἐκλογῶν ὅμως τὰ πράγματα ἤλλαξαν. Ἐπιτρέψατέ μοι νὰ σᾶς ἀναγνώσω ἀναφοράς, ἐπιστολὰς διαφόρους, καὶ ἀποσπάσματα ἐκ τῆς Ἐφημερίδος «Ἐθνικὸς Φρουρὸς» τῆς Λευκάδος, ἐξ ὧν διαπιστοῦται ὅτι οἱ Λαϊκοὶ συνεργαζόμενοι μὲ τοὺς κομμουνιστὰς ἐπετέθησαν κατὰ τῶν Ζερβικῶν καὶ ἐπιδιώκουν τὴν ἐξόντωσίν των καὶ ὅτι οἱ διορισθέντες εἰς τὰς διαφόρους θέσεις παρὰ τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ὅλοι κομμουνισταί:...... (ἀναγινώσκει)........». Ὁ Δήμαρχος Λευκάδος καὶ διάφοροι Πρόεδροι Κοινοτήτων, οἱ ὁποῖοι διωρίσθησαν ἤδη ὑπὸ τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος ἦσαν Πρόεδροι λαϊκῶν δικαστηρίων καὶ ἀξιωματικοὶ τοῦ ΕΛΑΣ. Ἐξ ἀναγνώσεως ἐφημερίδων τῆς Λευκάδος, ἀποδεικνύεται ὅτι ἡ κατάστασις, ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη ἐκεῖ ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν μὲ τὴν ἀντικατάστασιν τῶν Κοινοτικῶν Ἀρχῶν εἶναι ὁμολογουμένως οἰκτρά. Αὐτὴ εἶναι ἡ κατάστασις ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς τὴν Λευκάδα, καὶ τὴν ὁποίαν ἐδημιούργησεν ἀτυχῶς ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, διότι εἶναι ἡ ἰδιαιτέρα του Πατρίς. Ἡ μὲν Κυβέρνησις τὸ κάμνει διότι θέλει νὰ ἀσκήσῃ ὑψηλὴν πολιτικήν, ἀλλ’ ὅπως λέγουν μερικοί, οἱ Κομμουνισταὶ ἀσκοῦν πραγματικὴν πολιτικήν, κύριοι βουλευταί. Ξεύρετε γιατί; Ἔχουν κάποιον σκοπόν. Ἐὰν δὲ μένουν εἰς ὅλας τὰς ἐπιτροπάς, εἰς τὰς ὁποίας ἐπολέμησαν τεχνηέντως διὰ νὰ μποῦν καὶ κατέβαλον κόπους διὰ νὰ πείσουν ὅτι εἶναι Λαϊκοὶ — ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ πιστέψετε σεῖς ὅτι μπορεῖ, ποτέ, νὰ φύγουν ἀπὸ τὸ κομμουνιστικὸν Κόμμα καὶ νὰ ψηφίσουν Λαϊκοὺς — τὸ ἔκαμαν ἐπίτηδες καὶ ξεύρετε γιατί; Διότι ἐὰν δὲν ὑπῆρχον αὐτοὶ δὲν θὰ διετηροῦντο αἱ συμμορίαι εἰς τὰ βουνὰ ποὺ ὑπάρχουν. Διότι βλέπετε ὅλαι αἱ ἐπιτροπαὶ καὶ τὰ κοινοτικὰ Συμβούλια, ἀντικατεστάθησαν ἀπὸ κομμουνιστὰς διὰ νὰ μποροῦν νὰ διοχετεύωνται ὅλα τὰ εἴδη καὶ τὰ τρόφιμα καὶ τὰ εἴδη ὑποδήσεως πρὸς τὰ ἐκεῖ. Καὶ τὶ συμβαίνει; Οἱ ἄνδρες οἱ ὁποῖοι ἐπολέμησαν καθ’ ὅλον τὸ διάστημα τῆς κατοχῆς εἰς τὰ βουνά, ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐξηκολούθησαν ἀπὸ τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1944 μέχρι σήμερον νὰ τηροῦν τὴν τάξιν καὶ τὴν ἀσφάλειαν τῆς νήσου Λευκάδος, νὰ βγαίνουν περίπολος καὶ νὰ βγαίνουν εἰς καταδίωξιν μὲ τοὺς χωροφύλακας μαζί, ξυπόλυτοι ἐντελῶς, ἐνῷ οἱ κομμουνισταὶ εἰς τὰ βουνά, οἱ συμμορῖται φοροῦν τὰ παπούτσια τὰ ὁποῖα δίδει ἡ ὑπηρεσία διὰ νὰ διανεμηθοῦν εἰς τὸν Λαόν. Οὐδεὶς ἀπὸ τοὺς δικούς μας πῆρε ὑπόδησιν ἢ ἔνδυμα.

§174ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Νὰ παραπονεθῆτε εἰς τὸν κ. Μέημπεη ὅτι ἡ Λευκὰς μεροληπτεῖ εἰς τὰς διανομάς.

§175Ι. ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κάθε μέρα τὰ λέμε, ἀλλὰ τίποτε δὲν ἀκούεται. Αὐτὴ εἶναι ἡ κατάστασις, κύριοι βουλευταί.

§176Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Δυστυχῶς αὐτὰ καταγγέλλονται εἰς τὰς 3.30′ τῆς νυκτός, ἀπούσης τῆς Βουλῆς καὶ ἀπόντος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν.

§177Ι. ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ περιμένομεν ἡμεῖς, κύριοι βουλευταί, νὰ ληφθοῦν μέτρα διὰ νὰ διωχθοῦν οἱ κομμουνισταί, καθ’ ἣν στιγμὴν διώκονται οἱ ἐθνικισταὶ καὶ τοὺς περιβάλλομεν μὲ τόσην ἐμπιστοσύνην. Εἶναι δυνατὸν λοιπὸν νὰ λέμε ὅτι μποροῦν νὰ ληφθοῦν μέτρα ἐναντίον τῶν κομμουνιστῶν ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας; Ὅλα αὐτὰ ποὺ σᾶς ἀνέφερα εἶναι πραγματικότης. Σᾶς τὰ ἀνέφερα διὰ νὰ κρίνετε σεῖς πλέον περὶ τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις λαμβάνει ἐναντίον τῶν κομμουνιστῶν. Δὲν θέλω ἐγὼ νὰ χαρακτηρίσω τὰ γεγονότα αὐτά· χαρακτηρίσατέ τα σεῖς. Ἐκεῖνο ὅμως τὸ ὁποῖον ἐγὼ ἔχω νὰ συστήσω εἶναι νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως ὁ ὁποῖος εἶναι καὶ αὐτὸς ἀπών, νὰ συστήσῃ τέλος πάντων, εἰς τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ ἐγκαταλείψῃ, νὰ ἀφήσῃ τὰ μέτρα αὐτά, τὰ ὁποῖα λαμβάνει, νὰ ἀφήσῃ πλέον τὴν μικροκομματικὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν μεταχειρίζεται, νὰ ἀρθῇ εἰς τὸ ὕψος τῶν περιστάσεων τὰς ὁποίας διατρέχομεν ἵνα μπορέσωμεν νὰ συνεννοηθῶμεν ὅλος ὁ ἐθνικιστικὸς κόσμος διὰ νὰ μπορέσωμεν οὕτω νὰ ἐπιβάλωμεν κάποιαν τάξιν. (Χειροκροτήματα).

§178ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Σταμούλης ἔχει τὸν λόγον.

§179Κ. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Τὴν στιγμὴν αὐτήν, κύριοι βουλευταί, τὴν ὁποίαν θεωρῶ τὴν κρισιμωτέραν καὶ ἄνευ προηγουμένου διὰ τὴν Πατρίδα μας, ὅλοι, μὰ γενικῶς ὅλοι οἱ ἐθνικόφρονες Ἕλληνες πολῖται οἱ νομιμοφρόνως σκεπτόμενοι, οἱ ἐθνικοὶ Ἕλληνες μὲ ἀγωνίαν ἀλλὰ καὶ μὲ αἱμάσσουσαν τὴν καρδίαν ἀτενίζουν πρὸς τὸ σημεῖον τοῦτο, ἀτενίζουν πρὸ παντός, πρὸς τὴν ἐκ τοῦ Σώματος τούτου προελθοῦσαν λαοπρόβλητον Κυβέρνησιν, διὰ νὰ ἀκούσουν, διὰ νὰ μάθουν τὶ πράττει, πῶς σκέπτεται καὶ πῶς ἀντιμετωπίζει τὴν ἐξαπολυθεῖσαν λαίλαπα. Δὲν ἀποτελεῖ ἀντικείμενον σκέψεως τοῦ λαοῦ μόνον, ἡ βιοτικὴ ἀνάγκη, δὲν ἀντικρύζουν τὴν ζωήν, τὶ θὰ φᾶνε, ποῦ θὰ στεγασθοῦν καὶ πῶς θὰ στεγασθοῦν, δὲν ἀντικρύζουν, ἐπαναλαμβάνω, τὰς βιοτικὰς ἀνάγκας. Ἡ κυριαρχοῦσα σκέψις παρὰ τῷ λαῷ εἶναι: Θὰ ζήσουν ἢ θὰ σφαγοῦν; Θὰ ζήσῃ ἡ Ἑλλάς; Εἶναι ἀληθὲς ὅτι ὑπεράνω ὅλων εἰς τὴν σκέψιν τῶν Ἑλλήνων αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν εὑρίσκεται παρὰ ὁ φόβος καὶ ὁ τρόμος τοῦ Μπελῆ καὶ τῶν συνομοίων του, ὁ φόβος καὶ ὁ τρόμος τῶν ἐξωπλισμένων ἀρτίως κατὰ τὴν δήλωσιν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὰς πληροφορίας τοῦ τύπου καὶ τὴν ἰδίαν ἡμῶν ἀντίληψιν, ὁ φόβος καὶ ὁ τρόμος τῶν συμμοριῶν τῶν ἀρτίως ἐξωπλισμένων. Κύριοι βουλευταί, δὲν ὑποτιμῶ τὸν πατριωτισμὸν οὐδενὸς ἐκ τῶν ἐνταῦθα, οὐδὲ τὴν νοημοσύνην τῆς Κυβερνήσεως, οὐδὲ καὶ τὸν πατριωτισμόν της, ἀλλ’ ὀφείλω νὰ διαπιστώσω μετά τινος πικρίας ὅτι δὲν ὑφίσταται θετικὴ καὶ πλήρης κατανόησις τῆς πραγματικότητος τῆς καταστάσεως, τοὐλάχιστον τὸ αἴσθημα τοῦτο δὲν ὑφίσταται εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι δὲν ζοῦν εἰς τὰς συγχρονισμένας περιφερείας τῆς Ἑλληνικῆς Πατρίδος, διότι οἱ Ἕλληνες ἀγρόται ἐγκατέλειψαν ἀσυγκόμιστα τὰ προϊόντα αὐτῶν καὶ κατέφυγον εἰς τὰς πόλεις ἢ τοὐλάχιστον εἰς τὰ κέντρα ὅπου νομίζουν ὅτι ἵσταται κάποια νόμιμος σκιὰ Κράτους. Ἀστυνομικοὶ σταθμοὶ προσβάλλονται, στρατὸς ὠργανωμένος προσβάλλεται, ἀξιωματικοὶ καὶ στρατιῶται ἀπάγονται καὶ κατακρεουργοῦνται, οἰκίαι πυρπολοῦνται, τὸ πᾶν προσβάλλεται καὶ ἡμεῖς ἐδῶ, ξένοι πρὸς τὴν πραγματικότητα συζητοῦμεν νὰ ἀνεύρωμεν — μή μου τοὺς κύκλους τάραττε — ποῖος εἶναι ὁ ὑπεύθυνος; Εἶναι οἱ Ἄγγλοι, εἶναι ὁ Σοφούλης, εἶναι ὁ Πλαστήρας, εἶναι ὁ κ. Ρέντης, ποὺ ἔκαμε τὸν νόμον τῆς ἀποσυμφορήσεως, ἢ εἶναι κανένας ἄλλος ποὺ ἔκαμε τὴν συμφωνίαν τῆς Βάρκιζας; Εἶναι ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωσις, ἢ εἶναι ὁ Παρτσαλίδης; Ζητᾶμε τὸν ὑπεύθυνο καὶ δὲν γνωρίζομε ποῖος εἶναι. Κύριοι βουλευταί, δὲν ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα εἰς τοιαύτην ὥραν, παρὰ διὰ νὰ ξεχωρίσω τὰς εὐθύνας τὰς ἰδικάς μου, ἀπὸ τὰς εὐθύνας ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν πλήρη καὶ σαφῆ ἀντίληψιν τῆς καταστάσεως, ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη ἀπέναντι ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι τοὐλάχιστον δὲν ἐκδηλώνουν ὅτι καὶ ἐὰν ἀλλάξουν γνώμην, δὲν ἀλλάζουν ψῆφον, οὐδὲ ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ διεκτραγῳδήσω τὴν ἐξάρθρωσιν τῆς Κρατικῆς μηχανῆς, οὔτε ἀνῆλθον ἐπὶ τὸ βῆμα διὰ νὰ ὑποδείξω ἐγὼ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ὀφείλει νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις. Τὶ ἔχει ἡ Κυβέρνησις ὄπισθέν της; Ἔχει μίαν ἐμπιστοσύνην λαϊκὴν ἐσχάτως ἐκδηλωθεῖσαν πρὸς αὐτήν. Ἔχει καὶ μίαν ἀκλόνητον ἐμπιστοσύνην τῆς Βουλῆς, διότι ὅ,τι ἐζήτησεν ἀπὸ τὴν συνέλευσιν τῆς ἐδόθη. Ἐζήτησεν εὐχέρειαν διαδικασιῶν διὰ τὴν παγίωσιν τῆς τάξεως, τῆς ἐδόθη καὶ τὸ ἔξω τοῦ Συντάγματος δικαίωμα τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα ἐζήτησεν ἀπὸ τὴν συνέλευσιν αὐτήν. Τὶ τῆς λείπει; Τῆς λείπει τὸ σύστημα, τῆς λείπει ἡ πίστις, τῆς λείπει ἡ πυγμή, τῆς λείπει ἡ πεῖρα, δὲν ἠξεύρω τὶ τῆς λείπει, πάντως εἶναι ὑπεύθυνος τῆς καταστάσεως αὐτῆς. Εἶναι πλάνη νὰ νομίζωμεν ὅτι ἡ συμφωνία τῆς Βάρκιζας καὶ ἡ ἀποσυμφόρησις εἶναι τὰ αἴτια τῆς ἐκδηλωθείσης ἐπαναστατικῆς στάσεως τῶν κακῶν αὐτῶν Ἑλλήνων. Δὲν ὀφείλεται εἰς τὰ ζητήματα αὐτά. Ἐγνώριζεν ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ Κυβέρνησις ὅτι ὅταν ἔδιδε τὰς ὑποσχέσεις πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὅτι θὰ παγιώσῃ τὴν τάξιν καὶ θὰ ἐπιβάλῃ τὸ Κράτος τοῦ νόμου, θὰ ἐπιβάλῃ τὴν δύναμιν τῆς πυγμῆς της, ἐγνώριζε ὅτι ὑπάρχουν τὰ ἐμπόδια αὐτὰ καὶ ἐν γνώσει αὐτῶν προέβη εἰς τὰς δηλώσεις καὶ προεκλογικῶς ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ εἰς τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις. Εἶναι ἀκόμη, κύριοι βουλευταί, ἔναυλα εἰς τὰ αὐτιά σας, ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶπε κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων. Ὅταν ἀνεγίνωσκεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως τὰς δηλώσεις αὐτὰς καὶ ὡμίλει περὶ τῆς ἐμπεδώσεως τῆς τάξεως, διὰ νὰ ἔλθῃ κατόπιν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως νὰ ὁμολογήσῃ ὅτι δὲν ἔχει τὴν δυνατότητα νὰ ἐπιβάλῃ τὸ Κράτος τοῦ νόμου, εἶπον τότε, ἡ Κυβέρνησις ἐμφανίζει ἑαυτὴν ἀνεπαρκῆ, δὲν δυνάμεθα νὰ παράσχωμεν τὴν ἐμπιστοσύνην εἰς Κυβέρνησιν ἀνίκανον νὰ ἐπιβάλῃ τὴν τάξιν, ἀπαραίτητον διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς Χώρας. Δυστυχῶς οὔτε ἡ Κυβέρνησις συνεκινήθη τότε οὔτε ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός, καὶ ἐρχόμεθα 2½ μῆνες μετὰ εἰς μίαν κατάστασιν τελείας ἀπαθλιώσεως. Ἡ Κυβέρνησις νομίζει ὅτι ἠμποροῦσε νὰ ἀποκαταστήσῃ τὰ πράγματα προβαίνουσα ἑκάστοτε εἰς δηλώσεις ὅτι θὰ ἀσφαλίσῃ τὸ Κράτος τοῦ νόμου, ὅτι θὰ ἐπιβάλῃ τὸ κῦρος του. Κάποτε οἱ βουλευταί, ἐνόμισαν ὅτι ἔπρεπε νὰ δείξουν τὴν δυσφορίαν αὐτῶν καὶ ὑπεδέχθησαν μετὰ παγερότητος τὸν κ. ἐπὶ τῆς δημοσίας τάξεως Ὑπουργόν. Ἐνομίσθη τότε ὅτι ἡ χώρα εὑρῆκε τὸν δρόμον της, ὅτι θὰ ἀπηλλάσσετο τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ ἐντίμου αὐτοῦ Ὑπουργοῦ. Δυστυχῶς διεψεύσθη καὶ διαψευδόμεθα καὶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ποὺ νομίζομεν ὅτι ὁ ἀπολέσας τὸ κῦρος Ὑπουργός, ὄχι διὰ νὰ δείξῃ τὴν εὐθιξίαν του ἀλλὰ διὰ νὰ σώσῃ τὴν γαλήνην τῆς Χώρας, ἔπρεπε νὰ ἐγκαταλείψῃ πρὸ πολλοῦ τὴν θέσιν του καὶ νὰ τὴν ἀναθέσῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς ἄλλον. Δὲν ἔπραξε τοῦτο ἡ Κυβέρνησις. Ποῖος πταίει τώρα; Πταίει μόνον ἡ Κυβέρνησις; Δὲν νομίζω ὅτι πταίει μόνον ἡ Κυβέρνησις, ἀλλὰ πταίει καὶ ἡ πτέρυξ ἡ ὁποία παρέχει ἀπόλυτον τὴν ἐμπιστοσύνην της πρὸς οἱανδήποτε παρεκτροπὴν καὶ πρὸς οἱανδήποτε ἀποτυχίαν καὶ δι’ αὐτὸ χωρίζομεν τὰς εὐθύνας μας, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς ταύτης. Καὶ αἱ εὐθῦναι τῆς πλειοψηφίας εἶναι πολὺ μεγάλαι. Αἱ ἐθνικαὶ στιγμαὶ εἶναι κρίσιμοι. Ἡ κατάστασις τῆς Χώρας ἀνώμαλος, οἱ πολῖται σφάζονται, ἐγκαταλείπεται τὸ πᾶν καὶ συγκεντροῦνται ὅλοι εἰς τὰς πόλεις. Διατρέχει ὁλόκληρος ἡ Ἑλλὰς ἕνα κίνδυνον ἄνευ προηγουμένου. Καὶ πρέπει ἐφ’ ὅσον δὲν ἀνανήπτει ἡ πλευρὰ ἐκείνη, ἡ ὁποία δὲν εἶναι ἀρκετὸν μόνον ν’ ἀλλάξῃ γνώμην, ἀλλὰ καὶ ν’ ἀλλάξῃ ψῆφον. Διότι μὴ νομίζουν ὅτι πρόκειται περὶ παρωνυχίδος, πρόκειται περὶ καταστάσεως πράγματι τοιαύτης ἡ ὁποία θὰ καταλογίσῃ ἐν τῇ ἱστορίᾳ τὴν εὐθύνην εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι πράγματι τὴν φέρουν. Νομίζω ὅτι εἶναι ἐπιβεβλημένον καὶ καθῆκον τῆς Κυβερνήσεως νὰ δώσῃ τὴν γενναίαν ὤθησιν πρὸς τὸν Ὑπουργὸν τὸν μὴ ἔχοντα τὴν εὐθιξίαν νὰ ἀποχωρήσῃ καὶ νὰ ἀφεθῇ ἀπερίσπαστος πλέον διὰ νέας ζωῆς νὰ παγιώσῃ τὴν διασαλευθεῖσαν τάξιν, ἀλλὰ καὶ νὰ ἐπαναφέρῃ τὸ κῦρος τοῦ νόμου ἢ τοὐλάχιστον τὴν ἐλπίδα ὅτι δύναται νὰ ἐπαναφέρῃ τὸ κῦρος τοῦ νόμου. (Χειροκροτήματα).

§180ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μπαλτᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§181Κ. ΜΠΑΛΤΑΣ. Τὸ ζήτημα τῆς δημοσίας τάξεως, κύριοι βουλευταί, παρὰ τὰ τελευταίως ψηφισθέντα ὑπὸ τῆς Βουλῆς ἔκτακτα μέτρα ἀσφαλείας, ὄχι μόνον δὲν παρουσίασε ποιάν τινα βελτίωσιν, ἀλλὰ τοὐναντίον εἰσῆλθεν εἰς κρίσιμον σημεῖον καὶ ἔλαβε τοιαύτην ἔκτασιν καὶ τοσαύτην ἔντασιν ὥστε νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω ὅτι κατήντησεν ἀληθὴς μάστιξ εἰς τὸν τόπον μας. Καὶ αὐτὸ δὲν τὸ λέγω ἐγώ, τὸ λέγουν τὰ καθημερινὰ ἀνακοινωθέντα τοῦ Ὑπουργείου τῆς Δημοσίας Τάξεως ἀπὸ τὰ διάφορα μέτωπα τοῦ ἐσωτερικοῦ, εἰς τὰ ὁποῖα ἀνακοινωθέντα, οὔτε ὀλίγον, οὔτε πολὺ πληροφορεῖται ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς τὸν φόνον ἀθρόων πολιτῶν, λεηλασίας καὶ ληστείας. Καθ’ ἑκάστην τόσον τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς, ὅσον καὶ ἡμεῖς κατακλυζόμεθα ἀπὸ σωρείαν ἐπιστολῶν καὶ τηλεγραφημάτων ἐκ τῶν ἐπαρχιῶν διὰ τῶν ὁποίων, οἱ ἄνθρωποι ἐκεῖνοι μᾶς ζητοῦν σανίδα σωτηρίας. Δὲν γνωρίζω πῶς σκέπτεται καὶ τὶ ἄλλα μέτρα σκέπτεται νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ εἰδικώτερον ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας διὰ τὴν ἐμπέδωσιν τῆς οὕτω πως διασαλευθείσης τάξεως καὶ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς γαλήνης τοῦ τόπου. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐγὼ γνωρίζω εἶναι ὅτι ὕστερα ἀπὸ τὴν ἀπελευθέρωσιν τῆς χώρας μας ἀπὸ ἕνα στυγνὸν καὶ δόλιον κατακτητήν, ὕστερα ἀπὸ τὴν καταστολὴν τοῦ Δεκεμβριανοῦ κινήματος, ὕστερα ἀπὸ τὴν ἀποκατάστασιν τοῦ Κοινοβουλίου, ἀντὶ νὰ εἴμεθα ὑπερήφανοι οἱ Ἕλληνες ἐλπίζοντες εἰς μίαν καλυτέραν αὔριον, ἀντὶ ὅλοι μαζὶ καὶ ἕνας ἕνας χωριστὰ νὰ σκεφθῶμεν πῶς θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ ἀνοικοδομήσωμεν τὴν κατερειπωμένην πατρίδα καὶ πῶς νὰ ἐξυψώσωμεν τὸ ἐπίπεδον τοῦ λαοῦ μας, ἡμᾶς ὅλους ἐδῶ μέσα, ἐν μέσαις Ἀθήναις, μᾶς συνέχει ὁ φόβος καὶ ἡ ἀγωνία ἂν θὰ φθάσωμεν καὶ πῶς θὰ φθάσωμεν σῶοι καὶ ἀβλαβεῖς εἰς τὰ σπίτια μας. Ἐλᾶτε τώρα εἰς τὰς δυστυχισμένας ἐπαρχίας. Ἡ περιφέρεια ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ κατάγωμαι, ἡ περιοχὴ τῆς Καρδίτσης τοῦ νομοῦ Τρικκάλων, ἡ ὁποία ὑπέφερε τόσα καὶ εἰς αἷμα καὶ εἰς χρῆμα, διὰ τὸ μεγαλεῖον τῆς Πατρίδος, ἐξακολουθεῖ ἀκόμη καὶ τώρα νὰ χειμάζεται ἀπὸ τὴν σπεῖραν αὐτὴν τῶν ἀναρχοκομμουνιστῶν. Ὁ κόσμος ἐκεῖνος ἐκεῖ κάτω δὲν γνωρίζει ἀκόμη τὶ θὰ πῇ αὐτὸ τὸ πολύτιμον ἀγαθὸν ἡ ἐλευθερία. Δὲν μπορεῖ νὰ σκέπτεται καὶ νὰ ὁμιλῇ καὶ νὰ κινῆται ὅπως θέλει νὰ κινῆται. Παντοῦ ἡ παρακολούθησις, τὰ παιδιὰ τοῦ λαοῦ καὶ τὸ φάσμα τοῦ τρίτου γύρου. Καὶ ἐρωτᾶται, δὲν εἶναι ἐγκληματικὴ ἡ ἐγκατάλειψις τῆς ἀγροτικῆς ἐκείνης μάζης ἐκ μέρους τοῦ ἐπισήμου Κράτους. Καὶ ἐρωτᾶται ἡ λαοπρόβλητος Κυβέρνησις καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως, ποῦ θὰ φθάσωμεν; Δὲν εἶναι ἀρκετὸν τὸ αἷμα, τὸ ὁποῖον ἔδωσαν χιλιάδες ὁλόκληροι ἐθνικοφρόνων πολιτῶν εἰς τὰ ὑποκείμενα αὐτὰ τῆς ἀναρχοκομμουνιστικῆς μαφίας; Δὲν εἶναι ἀρκετὸν τὸ αἷμα τὸ ὁποῖον ἔδωσαν οἱ δοξασμένοι μας χωροφύλακες; Φθάνει πιά· εἶναι καιρὸς νὰ συνέλθωμεν. Πρέπει ν’ ἀποδείξωμεν ὅτι εἴμεθα Κράτος. Καὶ ἀποτείνομαι πρὸς ὑμᾶς, κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ ὁποίου ἐγὼ τοὐλάχιστον ἔχω ἀπεριόριστον ἐμπιστοσύνην, ν’ ἀποδείξητε, ὅτι εἶσθε ὁ παλαιὸς καὶ δυναμικὸς Γονατᾶς». Αὐτὰ τὰ ὀλίγα εἶχον νὰ εἴπω καὶ μὲ αὐτὴν τὴν ἐντολὴν μὲ ἔστειλαν ἐδῶ οἱ ἁγνοὶ καὶ ἄδολοι ἐκεῖνοι Καραγκούνηδες.

§182ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Α. Λαδᾶς.

§183Α. ΛΑΔΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, προέρχομαι ἀπὸ τὰ διαμερίσματα ἐκεῖνα τῆς Ἑλλάδος καὶ συγκεκριμένως τῆς Μακεδονίας, τὰ ὁποῖα ἀνέκαθεν εἶχον δοκιμάσει τὰ ἐγκλήματα τῶν συμμοριῶν καὶ τῶν ἀναρχικῶν στοιχείων. Παλαιότερον, ὅταν ἀκόμη ἡ κατάστασις ἦτο καὶ εἰς εἰρηνικὴν περίοδον κάπως ὁμαλωτέρα, ὑπῆρχον, ὅπως θὰ ἐνθυμῆσθε, αἱ συμμορίαι τοῦ Γιαγκούλα, τοῦ Μπαμπάνη καὶ λοιπῶν, αἱ ὁποῖαι μὲ τὴν δρᾶσιν τὴν ἀναρχικήν, τὴν ὁποίαν εἶχον, ἐτρομοκράτουν εἰς ἀφάνταστον σημεῖον τὴν ὕπαιθρον. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι καὶ τότε ὁ κόσμος περνοῦσε πολὺ δύσκολες ὧρες καὶ στιγμές. Σᾶς βεβαιῶ ὅτι σήμερον ποὺ ζοῦμε τὴν κατάστασιν τῆς τρομοκρατίας, τῶν ἀναρχικῶν στοιχείων, ἐπανέρχονται εἰς τὴν μνήμην μου αἱ δύσκολοι στιγμαί, ποὺ ἐπερνούσαμεν κάτω ἀπὸ τὴν τρομοκρατίαν καὶ αἱ καθημεριναὶ ἀπώλειαι, τὰς ὁποίας εἴχομεν ἀπὸ τοὺς συμμορίτας αὐτούς, τοὺς ὁποίους ἀνέφερα.

§184ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν ὑπάρχει σύγκρισις.

§185Α. ΛΑΔΑΣ. Εἶναι περίεργον ὅτι κάμνω μιὰν σύγκρισιν καὶ εὑρίσκω ὅτι ἀπὸ μιᾶς πλευρᾶς αἱ συγκρίσεις καὶ ἡ ἀγωνία τῆς ἐποχῆς ἐκείνης παρομοιάζουν κάπως μὲ τὰς συγκινήσεις καὶ τὴν ἀγωνίαν, τὴν ὁποίαν δοκιμάζομεν σήμερον. Ἀλλ’ εἶναι ἀναμφισβήτητον καὶ θὰ συμφωνήσω μαζί σας ὅτι σύγκρισις κατ’ ἀρχὴν δὲν μπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ, δεδομένου ὅτι αἱ περιστάσεις σήμερον εἶναι τελείως διαφορετικαί. Τότε ὑπῆρχον συμμορίαι.......

§186Π. ΓΥΠΑΡΗΣ. Τότε ἐμετρῶντο εἰς τὰ δάκτυλα. Τώρα εἶναι ἀμέτρητοι.

§187Α. ΛΑΔΑΣ. Ἐκτὸς αὐτοῦ ἦσαν συμμορίαι ἐναντίον τῶν ὁποίων ἔβαλεν ὅλος ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Καὶ ἡ Ἀστυνομία ὑπῆρχεν ὡς καταδιωκτικὴ ἀρχή, ἀλλὰ καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἦτο σύμμαχος εἰς τὴν προσπάθειαν αὐτήν. Σήμερον τὰ πράγματα εἶναι διαφορετικά. Σήμερον ὑπάρχει δυστυχῶς ἓν μέρος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ....

§188Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Μιὰ μικρὰ μερίς.

§189Α. ΛΑΔΑΣ. ... ἡ ὁποία δρᾶ, συνωμοτεῖ καὶ κινεῖται κατὰ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον κινοῦνται οἱ συμμορῖται, οἱ ὁποῖοι δὲν κάμνουν τὴν ἐμφάνισίν των μέσα εἰς τὰς πόλεις καὶ τὰ χωρία. Εἶναι πάρα πολὺ διαφορετικαὶ αἱ περιστάσεις καὶ αἱ συνθῆκαι σήμερον. Δὲν χωρεῖ λοιπὸν ἀμφιβολία, ὕστερα ἀπὸ τὴν παραβολὴν τὴν ὁποίαν σᾶς ἔκαμα, ὅτι ἐφ’ ὅσον τὰ κακοποιὰ στοιχεῖα ἐνισχύονται σήμερον ἀπὸ παράγοντας, οἱ ὁποῖοι ὑπάρχουν μέσα εἰς τὰ χωρία καὶ εἰς τὰς πόλεις, ὅτι ἡ κατάστασις εἰς τὴν ὕπαιθρον εἶναι σοβαρὰ καὶ ὅτι ἐὰν τότε ἐλαμβάνοντο ὡρισμένα μέτρα διὰ νὰ ἐκδιωχθοῦν αἱ συμμορίαι αὐταί, σήμερον τὰ μέτρα αὐτὰ πρέπει νὰ εἶναι πολὺ σοβαρώτερα, πολὺ δραστικώτερα ἵνα ἐπιτύχουν τὴν ἐμπέδωσιν τῆς τάξεως καὶ τῆς ἀσφαλείας. Εἰδικώτερον εἰς τὴν Μακεδονίαν, ἡ κατάστασις παρουσιάζεται ἀκόμη τραγικωτέρα καὶ περισσότερον εἰς τὸ διαμέρισμα τὸ ὁποῖον σᾶς ἀνέφερα, τῆς Δυτικῆς Μακεδονίας, ὅπου δὲν εἶναι μόνον τὰ κομμουνιστικὰ καὶ ἀναρχικὰ στοιχεῖα, ἀλλὰ εἶναι καὶ ξένοι παράγοντες καὶ ξένα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα δροῦν μετὰ τῶν κομμουνιστικῶν στοιχείων, εἰς τρόπον ὥστε τὸ αἴσθημα τῆς ἀσφαλείας τῶν πολιτῶν νὰ εἶναι σχεδὸν ἀνύπαρκτον, διότι ὑπάρχουν Βουλγαρόφωνοι, ὑπάρχουν καὶ οἱ Ρουμᾶνοι λεγεωνάριοι, οἱ ὁποῖοι διὰ τῆς ἀντεθνικῆς των δράσεως ἔβλαψαν σοβαρῶς τὸν τόπον καὶ ἰδίως τὸ διαμέρισμα τῆς Δυτικῆς Μακεδονίας. Κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς Κατοχῆς ὑπῆρχον τὰ ἀναρχικὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα προήρχοντο ἐκ Γιουγκοσλαβίας καὶ Ρουμανίας, ὑπῆρχον καὶ τὰ ἐσωτερικὰ στοιχεῖα τοῦ Ε.Α.Μ. καὶ οἱ κομμουνισταὶ ἐν συνεργασίᾳ μὲ κάθε κακοποιὸν στοιχεῖον, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται εἰς τὸν τόπον μας. Καὶ σκεφθῆτε ὅτι ὅλα αὐτὰ σήμερον, ὅπως εὑρίσκουν κατεστραμμένην τὴν Ἑλλάδα καὶ ἰδίως τὴν Μακεδονίαν καὶ διαλελυμένη, χωρὶς τὴν ὀργάνωσιν καὶ τὴν συστηματοποίησιν ἑνὸς ὠργανωμένου Κράτους, φυσικὰ δροῦν τόσον κακῶς, ὥστε νὰ διαταράσσεται ἀπολύτως τὸ αἴσθημα τῆς ἀσφαλείας τῶν πολιτῶν. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον περισσότερον μὲ ἀπησχόλησε, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἀπεφάσισα νὰ ὁμιλήσω ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς, διὰ τὸ ζήτημα τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας, δὲν σᾶς ἀποκρύπτω ὅτι ἐκτὸς τοῦ ὅτι αἰσθάνομαι ὡς ἀντιπρόσωπος τοῦ Ἔθνους καὶ ἀντιπρόσωπος τῆς περιοχῆς αὐτῆς τὸν βαθὺν πόνον καὶ τὴν βαθεῖαν συγκίνησιν ἀπὸ τὴν ἔλλειψιν τοῦ αἰσθήματος τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας εἰς τὸν λαὸν τῆς ὑπαίθρου τοῦ τμήματος αὐτοῦ, εἶναι καὶ ἡ ἐξέλιξις τὴν ὁποίαν εἶχεν ἡ κατάστασις καὶ ἡ σοβαρότης τὴν ὁποίαν προσέλαβε, τὴν ὁποίαν καθημερινῶς γνωρίζομεν καὶ παρακολουθοῦμεν, καίτοι μὴ εὑρισκόμενοι εἰς τὶς ἀκραῖες αὐτὲς γωνιὲς τῆς Μακεδονίας καὶ κατοικοῦντες προσωρινῶς, λόγῳ τῆς ἰδιότητός μας, ἐδῶ. Λέγω ὅτι λαμβάνομεν γνῶσιν ὅλων αὐτῶν ἀπὸ τὰς ἐπιστολὰς καὶ τὰ τηλεγραφήματα, τὰ ὁποῖα ἀποστέλλονται εἰς ἡμᾶς, καὶ τὰ ὁποῖα διεκτραγωδοῦν μὲ τὰ μελανώτερα χρώματα τὴν κατάστασιν. Περνᾶ ὁ πληθυσμὸς τῆς Μακεδονίας μιὰν ἀφάνταστον ἀγωνίαν. Αἰσθάνεται ὅτι τὸ αἴσθημα τῆς ἀσφαλείας λείπει τόσον πολὺ ἀπὸ αὐτόν, ὥστε νὰ μὴ πιστεύῃ ποτὲ ὅτι ἡ ἔννοια τῆς ὑπάρξεως, ἡ ἔννοια τῆς ζωῆς του εἶναι ἐξασφαλισμένη. Μία ἐπιστολὴ χαρακτηριστική, τὴν ὁποίαν ἐκράτησα καὶ ἀπὸ τὴν ὁποίαν θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀναγνώσω μερικὰ σημεῖα, εἶναι αὐτή, ἡ ὁποία στέλεται ἀπὸ τὴν ἐπαρχίαν Γρεβενῶν καί, συγκεκριμένως, ἀπὸ τὴν περιοχὴν τῶν Χασίων — μίαν δασώδη περιοχήν, ἡ ὁποία ἐφάπτεται, ὅπως γνωρίζετε, τῆς ἐπαρχίας Γρεβενῶν καὶ Τρικάλων πρὸς Καλαμπάκαν. Ἰδοὺ τί λέγει: «Ὅλοι οἱ ἐθνικόφρονες τῆς περιφερείας μας κινδυνεύουν ......... (ἀναγινώσκει) .........». Ὡς ἀντιλαμβάνεσθε, κύριοι συνάδελφοι, ἡ κατάστασις εἶναι τραγικὴ καὶ ἀπὸ τὸ περιεχόμενον τῆς ἐπιστολῆς ἀντιλαμβάνετε κανεὶς τὴν τραγικότητά της. Βλέπω εἰς τὴν ἐπιστολὴν αὐτὴν ὡρισμένα περίεργα πράγματα, καταγγέλλεται δηλαδὴ ὅτι — οὔτε ὀλίγον, οὔτε πολὺ — καὶ χωροφύλακες ἀκόμη....

§190Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Αὐτὰ θὰ εἶναι μεμονωμένα.

§191Α. ΛΑΔΑΣ. Ναί, ἀλλὰ δεικνύει ὅτι ἡ ἔλλειψις αἰσθήματος ἀσφαλείας εἶναι τόσον ἰσχυρά, ὥστε ἀναγκάζει πολλοὺς νὰ φθάνουν μέχρι τοῦ σημείου νὰ συμμαχοῦν μὲ τὰ ἀναρχικὰ στοιχεῖα διὰ νὰ σώσουν τὴν ζωήν των. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς ἐξετάζω τὸ πρᾶγμα καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον τὸ εὑρίσκω ὅτι εἶναι σοβαρόν. Τί θὰ πρέπει, λοιπόν, ἀπὸ αὐτῆς τῆς ἀπόψεως, νὰ γίνῃ, διὰ νὰ ἀποφύγωμεν αὐτὴν τὴν κατάστασιν, ἡ ὁποία ὁδηγεῖ εἰς ἀπόγνωσιν καὶ ἀπογοήτευσιν καὶ ἔχει αὐτὰς τὰς ἐκδηλώσεις τῶν κρουσμάτων, τὰ ὁποῖα διαβάζομεν καθημερινῶς; Εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἀφ’ ἧς ἀνέλαβεν ἡ παροῦσα Κυβέρνησις τὴν διακυβέρνησιν τῆς Χώραν ἓν ἐκ τῶν μελημάτων καὶ μία τῶν φροντίδων της ἦτο ἀσφαλῶς ἡ ἐμπέδωσις τῆς δημοσίας ἀσφαλείας. Νομίζω ὅτι εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον δὲν θὰ πρέπει νὰ κατηγορηθῇ, ὅτι ὑπῆρξεν ὅλη ἡ διάθεσις ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἀνταποκριθῇ καὶ εἰς τὰς ὑποσχέσεις, τὰς ὁποίας ἔδωσε πρὸς τὸν ἑλληνικὸν λαόν, καὶ εἰς τὰς διακηρύξεις διὰ τῶν προγραμματικῶν της δηλώσεων, ὅτι θὰ φροντίσῃ διὰ παντὸς μέσου νὰ ἐμπεδώσῃ τὴν τάξιν. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, ὀφείλομεν νὰ εἴμεθα εἰλικρινεῖς καὶ νὰ μὴ ἀντιμετωπίζωμεν τὸ ζήτημα ἀπὸ πνεύματος ἀντιπολιτεύσεως καὶ μόνον. Διότι ναὶ μὲν εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἀφ’ ἧς ἀνέλαβεν ἡ Κυβέρνησις τὴν διακυβέρνησιν τῆς Χώρας ἡ κατάστασις ἐχειροτέρευσε καὶ τὰ κρούσματα, τὰ ὁποῖα παρατηροῦνται εἰς τὴν ὕπαιθρον χώραν ἔχουν πληθυνθῆ εἰς τοιοῦτον σημεῖον, ὥστε νὰ ἀνησυχοῦμεν ὅλοι σοβαρῶς διὰ τὴν κατάστασιν τῶν πολιτῶν τῆς ὑπαίθρου χώρας καὶ νὰ παρατηρῆται τὸ ἑξῆς περίεργον φαινόμενον· καθημερινῶς, ὅταν παίρνωμεν τὴν ἐφημερίδα καὶ ἐνῷ ἄλλες φορὲς ἐπροσέχαμεν ὡρισμένα κοσμικὰ γεγονότα, τὰ ὁποῖα μᾶς εὐχαριστοῦσαν, ἢ ὡρισμένας ἄλλας εἰδήσεις, αἱ ὁποῖαι ἐθεωροῦντο ὡς καθημερινὴ τροφὴ τῶν ἀναγνωστῶν τῶν ἐφημερίδων, σήμερον, δυστυχῶς, νὰ μᾶς ἀπασχολοῦν περισσότερον, εἰς πολλὰς στήλας, τὰ θύματα ποὺ ἔχομεν ἀπὸ μέρους τῶν συμμοριτῶν καὶ ἀπὸ μέρους τῆς δράσεως τῶν ἀναρχικῶν στοιχείων. Θέλω, λοιπόν, νὰ εἴπω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠμπορεῖ νὰ κατηγορηθῇ ἀπολύτως διὰ τὴν δυσάρεστον τροπήν, τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ἡ δημοσία ἀσφάλεια ἀπὸ τοῦ χρόνου κατὰ τὸν ὁποῖον ἀνέλαβε τὴν διακυβέρνησιν τῆς Χώρας, διότι πολλοὶ παράγοντες, πρὸς τοὺς ὁποίους δὲν πρέπει κανεὶς νὰ ἀποδώσῃ εὐθύνην προσωπικὴν τῆς Κυβερνήσεως, ἐπέδρασαν, ὥστε νὰ ἔχωμεν αὐτὴν τὴν χειροτέρευσιν τῆς καταστάσεως. Ἐλέχθη ἀπὸ τὸ βῆμα τῆς Βουλῆς — καὶ δὲν νομίζω ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἀναπτυχθῇ περισσότερον — ὅτι ὁ νόμος τῆς ἀποσυμφορήσεως ὑπῆρξεν ἕνας λόγος καὶ μία ἀφορμὴ σοβαρά, ὥστε νὰ συντελέσῃ κατὰ ἕνα μεγάλον βαθμὸν εἰς τὴν αὔξησιν τῶν κακοποιῶν στοιχείων καὶ εἰς τὴν αὔξησιν τῶν συμμοριῶν, αἱ ὁποῖαι δὲν πράττουν τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ προσβάλλουν διαρκῶς τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν τοῦ τόπου. Ἔπειτα, μία ἄλλη αἰτία τῆς σημερινῆς καταστάσεως εἶναι καὶ τὸ σύμφωνον τῆς Βάρκιζας, διὰ τὸ ὁποῖον καὶ ἄλλοι ὡμίλησαν. Αὐτὰ ὅμως ὅλα ἀνάγονται εἰς μίαν κληρονομίαν, τὴν ὁποίαν εἶχεν ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τὸ παρελθόν. Ἀλλὰ δὲν θὰ πρέπει νὰ λησμονῶμεν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἐδῶ δὲν πρόκειται περὶ μιᾶς ἁπλῆς δράσεως ἀναρχικῆς, ἡ ὁποία γίνεται ἀπὸ μέρους αὐτῶν εἰκῇ καὶ ὡς ἔτυχεν, ἀλλὰ πρόκειται περὶ μιᾶς ὠργανωμένης κινήσεως, τῆς ὁποίας τὸ κέντρον εὑρίσκεται εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ ἡ ὁποία ἐνισχύεται πιθανῶς — ὄχι πιθανῶς, ἀλλὰ βεβαίως — ἀπ’ ἔξω. Συνεπῶς, ὅταν ἔχωμεν μίαν τοιαύτην ἐμφάνισιν ἀναρχικῶν συμμοριῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ πιστεύσῃ κανείς, ὅτι εἶναι εὔκολος ὁ ἔλεγχος καὶ ἡ ἐπίκρισις τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι εἰς ἀδράνειαν αὐτῆς ὀφείλεται ἡ χειροτέρευσις τῆς καταστάσεως. Θὰ πρέπει νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς, ἐὰν ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον τὴν Κυβέρνησιν ἀπασχολεῖ τὸ ζήτημα τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας ἀφ’ ἧς ἀνέλαβε τὴν διακυβέρνησιν τοῦ τόπου, βεβαίως θὰ ἔπρεπε νὰ ζητῇ κανεὶς μεγαλυτέρας εὐθύνας ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν διότι τὸ μοναδικὸν ζήτημα αὐτὸ θὰ ἦτο καὶ μὲ αὐτό, θὰ ἔπρεπε ν’ ἀπασχοληθῇ. Ἀλλὰ μὴ λησμονῶμεν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἀφ’ ἧς ἀνέλαβε ἡ Κυβέρνησις τὴν διακυβέρνησιν τοῦ τόπου, τὴν ἀπασχολοῦν ἕνα σωρὸ ζητήματα καὶ ἄλλα ἐξ ἴσου σοβαρά, τὴν ἀπασχολεῖ τὸ ζήτημα τῶν ἐθνικῶν διεκδικήσεων, τὸ ζήτημα τῆς οἰκονομικῆς ἀνασυγκροτήσεως τοῦ τόπου, τὸ ζήτημα τῆς ἀνοικοδομήσεως τῆς Χώρας ἡμῶν. Ἕνα ἄλλο ζήτημα πρὸς τὸ ὁποῖον ἐπάλαιε καὶ παλαίει πραγματικὰ καὶ τὴν ἀπασχολεῖ σοβαρὰ εἶναι τὸ ζήτημα τὸ οἰκονομικόν. Ὅταν ἐλέγχωμεν καὶ ἐπικρίνωμεν τὴν Κυβέρνησιν ὅτι δὲν ἔλαβε τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἀπητοῦντο διὰ τὴν ἐμπέδωσιν τῆς τάξεως θὰ ἔπρεπε νὰ σκεφθῶμεν ἀμέσως ὅτι ἐκτὸς τῶν ἀπασχολήσεων τῶν σοβαρῶν τὰς ὁποίας εἶχε δι’ ἄλλα ζητήματα ἐθνικῆς καὶ κοινωνικῆς πολιτικῆς ἦτο καὶ τὸ ζήτημα τὸ οἰκονομικὸν τὸ ὁποῖον δὲν ἐπέτρεψε καὶ ἐπαρκῆ ἀριθμὸν χωροφυλάκων νὰ ἐξασφαλίσωμεν, ἀλλὰ καὶ ὁπλισμὸν καὶ ἐπίσης τὴν ἐπένδυσιν τῶν ἀνδρῶν τῆς χωροφυλακῆς καὶ τοῦ στρατοῦ. Ζητήματα τὰ ὁποῖα εἶναι τόσον σοβαρὰ ὥστε δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ παραβλεφθοῦν ἀπὸ μέρους μας καὶ πρέπει νὰ ἐπιρρίπτωμεν ἀκεραίαν τὴν εὐθύνην ἐκεῖ ὅπου πρέπει. Συνεπῶς ὅταν εὐκόλως αὐτοὺς τοὺς παράγοντας λάβῃ κανεὶς ὑπ’ ὄψιν θὰ πρέπει νὰ παραδεχθῶμεν ὅτι ἀσφαλῶς ἡ θέσις τῆς Κυβερνήσεως ἦτο δύσκολος ὅλον αὐτὸ τὸ διάστημα ὅταν ἀντιμετώπιζε μὲ κάθε δυνατὴν προσπάθειαν τὸ ζήτημα τῆς ἀσφαλείας καὶ ὅταν καὶ σήμερον ἀσφαλῶς ἐργάζεται μὲ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἔλαβε, ὥστε νὰ πιστεύωμεν καὶ νὰ ἐλπίζω... ὁποῖαι ἐγένοντο καὶ διότι ἔλιπε παντελῶς τὸ αἴσθημα τῆς ἀσφαλείας εἰς τὴν ὕπαιθρον. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχω ἴσως νὰ παρατηρήσω εἶναι τὸ ἑξῆς, ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας ἴσως δὲν ἐπῆρε τὸ ζήτημα ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς μὲ περισσοτέραν θαρραλεότητα καὶ μὲ περισσότερον ἐνθουσιασμὸν καὶ θὰ εἶχον νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας ὅτι θὰ ἔπρεπε πρὸ πολλοῦ ἤδη νὰ εἶχε κινηθῆ εἰς τὴν ὕπαιθρον ὥστε νὰ ἐμπνεύσῃ τὰ ὄργανα τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας, νὰ τὰ τονώσῃ εἰς τὴν προσπάθειάν των διὰ νὰ μὴ φαίνωνται τελείως μόνα καὶ ξένα πρὸς τὴν Κυβερνητικὴν στοργὴν καὶ πρὸς τὴν Κυβερνητικὴν προσπάθειαν εἰς τὸ δυσχερὲς ἔργον τὸ ὁποῖον ἀνέλαβον καὶ τὸ ὁποῖον συνεχίζουν μὲ κίνδυνον τῆς ζωῆς των. Ἐπίσης ὀφείλω νὰ παρατηρήσω ὅτι δὲν ἐλήφθησαν ἐγκαίρως ὡρισμένα μέτρα τὰ ὁποῖα ἐκ τῶν ὑστέρων ἀπεδείχθησαν ὅτι θὰ ὑπεβοήθουν τὸ ἔργον τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας καὶ θὰ ἐπετύγχανον ὥστε νὰ μετριασθῇ ὁ κίνδυνος πολλῶν πολιτῶν οἱ ὁποῖοι κινδυνεύουν ἐκ μέρους τῶν ἀναρχικῶν στοιχείων καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ ἠμπορέσουν νὰ ἐπιτελέσουν μὲ σοβαρώτατα ἀποτελέσματα τὴν δίωξιν τῶν ἀναρχικῶν στοιχείων. Καὶ συγκεκριμμένως σᾶς ἀναφέρω τὴν ἑξῆς περίπτωσιν. Εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Δεσκάτης, κατόπιν πολλῶν προσπαθειῶν, πολλῶν ἐνεργειῶν αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο καὶ διότι ἔλλιπε παντελῶς τὸ αἴσθημα τῆς ἀσφαλείας ἀπεστάλη τελευταίως εἷς λόχος στρατοῦ. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ φαντασθῆτε πῶς ἐτονώθη τὸ αἴσθημα ἀσφαλείας τῶν πολιτῶν τῆς περιοχῆς Δεσκάτης. Δὲν ἠξεύρω πῶς ἀντιμετωπίσθη ἡ περίπτωσις τῆς ἀποχωρήσεως τοῦ λόχου ἐκ Δεσκάτης. Συγχρόνως μὲ τὴν ἀποχώρησιν ἡτοιμάσθη τὸ ½ τῶν κατοίκων νὰ ἀποχωρήσῃ τῆς Δεσκάτης, διότι δὲν ἔβλεπον νὰ ὑπάρχῃ κανένα αἴσθημα ἀσφαλείας. Τί θὰ νομίζατε εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ὅτι θὰ ἠμποροῦσε νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν Δημοσίαν Τάξιν; Νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἐνισχυθοῦν καὶ τὰ μικρότερα χωριὰ ὄχι μόνον αἱ πόλεις ἀπὸ τμήματα στρατοῦ, διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ ἦτο βέβαιον ὅτι θὰ ἐξησφαλίζετο ἀπολύτως τὸ αἴσθημα τῆς ἀσφαλείας τῶν πολιτῶν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐνόπλου Δυνάμεως βλέπω ὅτι διαμαρτύρεται δυσανασχετῶν ἢ πιθανῶς συμφωνεῖ μὲ τὴν ἄποψίν μου, ὅτι ἔρχομαι καθυστερημένος καὶ ὁμιλῶ περὶ αὐτοῦ τοῦ ζητήματος ἢ πιθανῶς ὅτι δὲν συμφωνεῖ ἀπολύτως πρὸς τὴν πρότασίν μου διότι εὑρίσκει ὅτι ἀπασχολεῖται ἢ δὲν πρόκειται νὰ ἀπασχοληθῇ μεγάλη δύναμις στρατοῦ ἢ διότι δὲν εὑρίσκει συμφέρουσαν τὴν τοιαύτην ἀπασχόλησιν. Νομίζω ἐπίσης ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν τὸ αἴσθημα τῆς ἀσφαλείας νὰ ἐξασφαλισθῇ ἐὰν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνεται ἡ πρόσκλησις χωρικῶν ἢ χωροφυλάκων τῶν ἄνευ θητείας, ἡ σύστασις σωμάτων πολιτοφυλακῆς. Θὰ ἦτο βέβαιον ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ ἠδύνατο νὰ ἦτο βεβαία ἡ ἐξασφάλισις τοῦ αἰσθήματος τῆς ἀσφαλείας εἰς τοὺς πολίτας, διότι οἱ ἴδιοι οἱ ὁπλῖται θὰ ἀνελάμβανον τὴν φρούρησιν τῆς ζωῆς των. Τόσον ἀληθὲς εἶναι αὐτὸ καὶ πόσον εἶναι ἀνάγκη νὰ γίνῃ διότι εἰς τὴν Κρανιὰν Δεσκάτης παρατηρεῖται τὸ ἑξῆς φαινόμενον. Ἐπειδὴ ἡ δύναμις τῆς χωροφυλακῆς εἶναι μικρὰ οἱ κάτοικοι τοῦ χωριοῦ, περίπου 50–60 συγκεντροῦνται ὅλοι εἰς τὸν Ἀστυνομικὸν Σταθμὸν καὶ ἐκεῖ κοιμοῦνται ὅλο τὸ βράδυ. Αὐτὸ γίνεται ἀπὸ πολλοῦ καιροῦ τώρα. Τὸ δὲ χειρότερον εἶναι ὅτι δὲν ἔχουν ἐπάρκειαν ὁπλισμοῦ. Τὰ ὅπλα τῶν χωροφυλάκων καὶ ὡρισμένα ὅπλα ἀκόμη εἶναι 10–15. Συνεπῶς δὲν εἶναι ὡπλισμένοι. Εἰς τὸν ὁπλισμὸν θὰ ἔπρεπε νὰ τοὺς ἐνισχύσωμεν καὶ συγχρόνως θὰ ἔπρεπε νὰ τοὺς ὀργανώσωμεν κατὰ τοιοῦτον τρόπον ὥστε νὰ εἶναι πρόσωπα τὰ ὁποῖα νὰ ὑπηρετοῦν εἰς τὴν προσπάθειαν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ Κράτους καὶ νὰ μὴ αὐθαιρετοῦν εἰς σημεῖον ὥστε νὰ κινῶνται κατὰ τρόπον προσωπικὸν καὶ αὐθαίρετον. Ἐπίσης, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι καὶ τὸ ἑξῆς ζήτημα, τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπε ἐπίσης νὰ σκεφθῶμεν σοβαρῶς, ὅτι ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν κάμνομεν μίαν προσπάθειαν καὶ λέγομεν, ὅτι ὅλη αὐτὴ ἡ κίνησις, ἡ ὁποία γίνεται, ἔχει ὡς βάσιν της τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα, ἀλλὰ καὶ προσπαθοῦμεν ὅσον εἶναι δυνατὸν καὶ ὅσον ἠμποροῦμεν νὰ κτυπήσωμεν τὸν κομμουνισμὸν καὶ τὴν προπαγάνδαν του. Ἀλλὰ ὅλα αὐτὰ δὲν θὰ ἔχουν ἀποτέλεσμα σοβαρὸν εἰς περίπτωσιν, καθ’ ἣν δὲν φροντίζομεν συγχρόνως νὰ ἐξυγιάνωμεν ὅλους τοὺς κλάδους τῆς δημοσίας ζωῆς μας, οἱ ὁποῖοι ἐνισχύουν τοὺς κομμουνιστὰς εἰς τὸ ἔργον των. Ἀλλὰ συγχρόνως χρειάζεται νὰ τὸ καταλάβωμεν καλά, ὅτι δὲν θὰ ἐπιτύχωμεν εἰς τὴν προσπάθειάν μας αὐτήν, ἐὰν δὲν κάμωμεν καὶ μίαν κοινωνικὴν πολιτικήν, μίαν προπαγάνδαν ἀντικομμουνιστικήν. Θὰ πρέπει, λοιπόν, νὰ πείσωμεν τὸν λαόν, ὅτι ἡ κοινωνικὴ πολιτικὴ τοῦ Κράτους καὶ ὅλων μας εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ πιστεύῃ εἰς αὐτὴν καὶ νὰ μὴ πιστεύῃ ἀντιθέτως εἰς τὸν παράδεισον τὸν ὁποῖον ὑπόσχονται οἱ κομμουνισταί.

§192ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Πιπιλιάγκας ἔχει τὸν λόγον.

§193Χ. ΠΙΠΙΛΙΑΓΚΑΣ. Κύριοι βουλευταί, δύο σοβαρὰ γεγονότα μὲ ἠνάγκασαν νὰ διερωτῶμαι, ἐὰν πρέπει νὰ εἰσέλθω εἰς τὸ κύριον θέμα τῆς συζητήσεως. Τὸ ἕνα εἶναι τὸ ὅτι νομίζω, ὅτι θὰ παραβῶ ρητῶς τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 21 τοῦ Κανονισμοῦ, ὁ ὁποῖος μοῦ ἐπιβάλλει νὰ ἀπευθύνωμαι, ὅταν ἀνέρχωμαι ἐπὶ τοῦ βήματος τούτου, πρὸς τὴν Βουλήν. Ἀλλὰ Βουλὴ δὲν ὑπάρχει, διὰ νὰ ἀπευθυνθῶ τὴν στιγμὴν ταύτην. Τὸ δεύτερον, τὸ τραγικώτερον ὅλων, εἶναι ὅτι, τὸ τόσον σοβαρὸν αὐτὸ θέμα διὰ τὴν Χώραν, προσέλαβε κατὰ τὰς τελευταίας ἡμέρας τῶν συνεδριάσεων καὶ δὴ κατὰ τὰς νυκτερινὰς ὥρας κωμικὸν τινὰ τρόπον. Πάντως ὅμως, ἵνα ἀκουσθῇ ἡ φωνὴ καὶ μιᾶς μακρυνῆς ἐπαρχίας, τῆς Δυτικῆς Μακεδονίας, εἰς τὴν ὁποίαν πολιτεύομαι, ἐθεώρησα τὸν ἑαυτόν μου ὑποχρεωμένον νὰ εἴπω ὀλίγα τινὰ ἐπὶ τῆς πραγματικῆς καταστάσεως ἀπὸ ἀπόψεως δημοσίας τάξεως καὶ ἀσφαλείας. Πανηγυρίζει, κύριοι βουλευταί, ἡ Βουλή, πανηγυρίζει ὁ λαὸς τῶν Ἀθηνῶν καὶ τῶν διαφόρων πόλεων τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν 100.000 Δωδεκανησίων, ἐγὼ ὅμως ὁ βουλευτὴς, καταγόμενος ἀπὸ μίαν ἀκριτικὴν περιφέρειαν, διερωτῶμαι: Τί πρέπει νὰ γίνῃ μὲ τὰς ἑκατοντάδας χιλιάδας λαοῦ τῆς Μακεδονίας καὶ τῆς Θεσσαλίας, οἱ ὁποῖοι στενάζουν ὑπὸ τὸ πέλμα μιᾶς νέας κυριαρχίας, τῆς κυριαρχίας τοῦ σλαυοκομμουνισμοῦ; Καὶ διερωτῶμαι: Ὁποίαν ἐλευθερίαν θὰ δώσωμεν εἰς τὸν λαὸν τῆς ὑπαίθρου τῆς Δυτικῆς Μακεδονίας καὶ Θεσσαλίας καὶ εἰδικῶς εἰς ὡρισμένους Νομούς, τοὺς ὁποίους θὰ ἀναφέρω προχωρῶν; Εἰς τὸν λαὸν αὐτόν, ὁ ὁποῖος πάσχει καὶ ὑποφέρει ὑπὸ τὸ πέλμα ζυγοῦ, τὸν ὁποῖον οὐδέποτε μέχρι σήμερον ἡ Ἑλληνικὴ ἱστορία ἠσθάνθη; Κύριοι συνάδελφοι, ἡ κατάστασις, ἡ ὁποία ὑφίσταται σήμερον εἰς τὴν Δυτικὴν Μακεδονίαν, δηλαδὴ εἰς τοὺς Νομοὺς Ἐδέσσης, Κοζάνης, Φλωρίνης καὶ Καστορίας, καὶ εἰς τοὺς Νομοὺς Λαρίσης, Καρδίτσης καὶ Τρικάλων ἐν Θεσσαλίᾳ, εἶναι τοιαύτη ὥστε πᾶς Ἕλλην πολίτης ἀναλογιζόμενος τὸν τρόπον, ὑπὸ τὸν ὁποῖον ζῶσιν ἑκατοντάδες χιλιάδων Ἑλλήνων, νὰ ἀνατριχιάσῃ. Καὶ ἐνῷ ὅλοι οἱ προλαλήσαντες κ. συνάδελφοι, παρουσίασαν τὴν κατάστασιν ἀπὸ ἀπόψεως ἀσφαλείας καὶ ἐπέρριψαν τὴν εὐθύνην τῆς τοιαύτης δράσεως εἰς τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα, ἐγὼ θὰ διαφωνήσω πρὸς τοῦτο, ὄχι διότι δὲν θεωρῶ ἔνοχον τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα, ἀλλὰ διότι θεωρῶ ἔνοχον μὲν τοῦτο, ἀλλὰ τυπικῶς. Οὐσιαστικῶς δὲν ὑπάρχει κομμουνιστικὸν κόμμα, τὸ ὁποῖον νὰ δρᾷ, καθ’ ὃν τρόπον δρᾷ εἰς βάρος τῆς ὑπαίθρου χώρας. Αὐτοί, οἱ ὁποῖοι δροῦν, δὲν ἀποτελοῦν τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα τῆς Ἑλλάδος, παρουσιάζονται καμουφλαρισμένοι ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος τῆς Ἑλλάδος. Αὐτοί, οἱ ὁποῖοι δροῦν σήμερον εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ εἶναι 500–1000 ἀργυρώνητοι Ἕλληνες, οἱ ὁποῖοι δὲν τολμοῦν νὰ ἐμφανισθοῦν ἐνώπιον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ νὰ εἴπουν ποῖοι εἶναι, δὲν τολμοῦν νὰ εἴπουν ὅτι παίρνουν λίρες ἀπὸ τὸν Τίτο καὶ τὸν Γεωργκῆεφ, δὲν τολμοῦν νὰ εἴπουν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον συνεφώνησαν μὲ τὸν Δασκάλωφ εἰς τὸ Νέον Πετρίτσιον, ἀλλ’ ἐπειδὴ δὲν τολμοῦν νὰ παρουσιάσουν τοῦτο εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, παρουσιάζουν τὴν λέξιν κομμουνιστικὸν κόμμα. Ἀλλ’ ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι τοὺς γνωρίζομεν ἐκ τοῦ σύνεγγυς, γνωρίζομεν ποῖοι πραγματικὰ εἶναι. Αὐτοὶ πράττουν ὅπως τὸ πειρατικὸν σκάφος ὅταν εὑρίσκεται εἰς τὴν θάλασσαν καὶ καταδιώκεται ἀπὸ τὰ πλοῖα τῆς Δικαιοσύνης, διὰ νὰ ἀποφύγῃ τὴν δίωξιν καὶ τὴν Δικαιοσύνην ἐξαπολύει ἕνα νέφος καπνοῦ, ὥστε νὰ κρυφθῇ καὶ νὰ ἀποφύγῃ τὴν σύλληψιν. Οὕτω πως καὶ αὐτοὶ οἱ ἀναρχικοί, διὰ νὰ ἀποφύγουν τὴν δίωξιν καὶ νὰ μὴ μπλέξουν μὲ τὴν Ἑλληνικὴν Δικαιοσύνην, καμουφλάρονται καὶ παρουσιάζονται ὡς κομμουνιστικὸν κόμμα. Αὐτοὶ τυπικῶς παρουσιάζονται ὡς κομμουνιστικὸν κόμμα, οὐσιαστικῶς ὅμως ἀποτελοῦσι μίαν ὁμάδα Ἑλλήνων ἀργυρωνήτων, οἱ ὁποῖοι δρῶσιν ἐν στενῇ συνεργασίᾳ μὲ τὴν ὁμάδα τῶν Ὀχρανιτῶν καὶ τῶν Νοφιστῶν. Κύριοι βουλευταί, ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δρῶσιν εἰς τὴν Δυτικὴν Μακεδονίαν, δὲν εἶναι μόνον οἱ Ἐλασίται. Ἐκ τῶν 1000 συμμοριτῶν, οἱ ὁποῖοι δροῦν σήμερον εἰς τὴν Δυτικὴν Μακεδονίαν, οἱ 300 εἶναι Ἕλληνες κομμουνισταί, οἱ ἄλλοι εἶναι ὀπαδοὶ τοῦ Γκότζεφ, τοῦ περιφήμου ἡγέτου τῆς αὐτονομιστικῆς κινήσεως ὁ ὁποῖος κατώρθωσε νὰ ἔχῃ συμμορίας 700 ἀνδρῶν δρώσας ἐντὸς τοῦ Ἑλληνικοῦ ἐδάφους. Ἡ συμμορία αὕτη εὗρεν ἱκανὸν ἀριθμὸν ὀπαδῶν τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος, ἐπὶ τῶν ὁποίων καὶ στηρίζεται. Τὸ δυστύχημα ὅμως, τὸ ὁποῖον εἶναι καὶ σπουδαιότερον καὶ τὸ ὁποῖον θὰ ὁμολογήσω, ἀνεξαρτήτως τοῦ ἐὰν εἶναι κατὰ ἢ ὑπὲρ ἡμῶν, εἶναι ὅτι αὐτοὶ οἱ 700 ὀπαδοὶ τοῦ Γκότζεφ εὗρον ἐν τῇ Δυτικῇ Μακεδονίᾳ Ἕλληνας, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν Ἑλληνικὴν συνείδησιν καὶ οἱ ὁποῖοι τοὺς ὑποθάλπουν καὶ τοὺς κρατοῦν κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ εἶναι ἀδύνατον καὶ εἰς τὴν χωροφυλακὴν καὶ τὸν στρατὸν νὰ τοὺς ἀνακαλύψῃ. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἔπεσεν εἰς τὴν πλεκτάνην ἡ Ἑλληνικὴ Δικαιοσύνη καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως, ὁ ὁποῖος νομίζει ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα, ἢ ὡρισμένοι ὀπαδοί του νὰ δροῦν ὡς συμμορίται. Κατώρθωσε τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα νὰ μᾶς πείσῃ, ὅτι τὸν ἀγῶνα τὸν διεξάγει ὡς κομμουνιστικὸν κόμμα, καὶ κατώρθωσε νὰ μᾶς βάλῃ εἰς ἕνα ἀλληλοφάγωμα, ὥστε νὰ κτυπᾷ ὁ ἀστικὸς τύπος τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα καὶ νὰ μὴ κάμῃ καμμία ἐφημερὶς ἐπισήμως τὴν ἀποκάλυψιν, ὅτι, κύριοι, δὲν πρόκειται περὶ κομμουνιστικοῦ κόμματος, ἀλλὰ περὶ συμμορίας 1000 ἀνδρῶν ὑπὸ τὴν ἡγεσίαν τοῦ Ζαχαριάδη, ἡ ὁποία, γεμίσασα τὰ βαλιτσάκια της μὲ λίρες καὶ μὲ ρούβλια, κατῆλθεν εἰς τὴν Μακεδονίαν, διὰ νὰ πωλήσῃ ταύτην εἰς τὸν Τίτο. Κύριοι βουλευταί, ἐγὼ τοὐλάχιστον εἶμαι ὑποχρεωμένος ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου νὰ καταγγείλω ἐπισήμως, καὶ τὰ πρακτικὰ αὐτὰ πρέπει διὰ τὴν Δικαιοσύνην νὰ ἀποτελέσουν μήνυσιν, τοὺς Ζαχαριάδη, Σιάντον, Ζεῦγον, Πορφυρογένην, Παρτσαλίδην, Σαράφην κλπ., ὅτι εἶναι ἔνοχοι ἐσχάτης προδοσίας καὶ ὅτι δέον ταχέως νὰ ὁδηγηθῶσιν ἐνώπιον τῶν Δικαστηρίων. Νομίζω δὲ ὅτι ὅλαι αἱ ἀγορεύσεις τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων θὰ ἀποτελέσωσι τεκμήριον ἀλάθητον ἐνώπιον τοῦ Εἰσαγγελέως διὰ νὰ προβῇ εἰς τὴν ἄμεσον δίωξιν αὐτῶν, οὕτως ὥστε νὰ ὑπάρχῃ ἀποδεδειγμένως πλέον ἡ ἐνοχὴ τὴν ὁποίαν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐζήτησε διὰ τὰ ὑποκείμενα αὐτά. Ὁμιλῶ μὲ τοιοῦτον πόνον, κύριοι βουλευταί, διότι δὲν δύνασθε νὰ φαντασθῆτε εἰς ποίαν ψυχικὴν κατάστασιν εὑρέθην πρὸ ὀλίγου χρόνου ὅταν μετέβην εἰς τὴν Μακεδονίαν καὶ τρὶς ἀπεπειράθην νὰ μεταβῶ εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα, ἀλλὰ καὶ τὰς τρεῖς φορὰς ἐκτυπήθην ἀπὸ τοὺς Ὀχρανίτας. Δὲν δύναμαι, λοιπόν, νὰ μὴ αἰσθανθῶ ἐγὼ τὸν πόνον αὐτὸν, ὁ ὁποῖος εἶναι πόνος ὁ ὁποῖος ζωηρεύει ὑπὸ τὸ φάσμα τῆς τρομοκρατίας. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον νομίζω ὅτι πρώτιστον μέτρον εἶναι νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία. Τὸ παρελθὸν ἀποδεικνύει ὅτι ἄνευ τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας οὐδὲν ἐπιτυγχάνεται εἰς τοιούτου εἴδους ὑποθέσεις. Ὅταν τὸ 1924 εἰς τὴν Μακεδονίαν καὶ τὴν Θεσσαλίαν κατεδιώκοντο οἱ λησταί, παρ’ ὅλον ὅτι ἐκινήθη σωρεία ἀποσπασμάτων, ἐν τούτοις τότε μόνον ἐπέτυχον ὅταν ἐζήτησαν τὴν ἐνίσχυσιν τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας, τότε μόνον κατώρθωσε ὁ συνταγματάρχης Παπακώστας νὰ ἐπιβάλῃ τὸ Κράτος τοῦ νόμου, ὅταν ἐζήτησε τὴν ἰδιωτικὴν ἐνίσχυσιν. Βεβαίως οὐδεὶς ἀρνεῖται ὅτι ἡ Χωροφυλακὴ θὰ κάμῃ τὸ καθῆκον της, ὅτι θὰ ἐκκαθαρίσῃ τὴν ὕπαιθρον, ἀλλὰ προσωρινῶς, μετὰ τὴν ἀποχώρησιν τοῦ στρατοῦ νὰ εἶσθε βέβαιοι ὅτι αἱ συμμορίαι θὰ ἐπανέλθουν καὶ πάλιν νὰ κτυπήσουν τὰ χωρία, κατὰ συνέπειαν ἀπαιτεῖται ἡ παρουσία μονίμου δυνάμεως ἡ ὁποία νὰ κατορθώσῃ νὰ ἐπιβάλῃ τὴν τάξιν καὶ νὰ ἐκκαθαρίσῃ ἅπαξ διὰ παντὸς τὴν κόπρον αὐτήν. Κύριοι βουλευταί, ἔχω μίαν ἐπιστολὴν τῆς ὁποίας θὰ σᾶς ἀναγνώσω μίαν μόνον παράγραφον. Ἡ ἐπιστολὴ ἐστάλη ἀπὸ τὴν Λάρισαν προσφάτως καὶ λέγει: «Μοῦ φαίνεται ὅτι .... (ἀναγινώσκει) ....». Κύριοι βουλευταί, διὰ νὰ τελειώσω ἔχω νὰ εἴπω τοῦτο μόνον· 1.125.000 ψηφοφόροι μᾶς ἐψήφισαν, εἴτε ἀπὸ τὴν μιὰ πλευρὰν εἴτε ἀπὸ τὴν ἄλλην, ἀλλὰ μᾶς ἔδωσαν μίαν κοινὴν ἐντολήν. Κύριοι, μεταβῆτε εἰς τὴν Βουλήν, καὶ κτυπήσατε κατακέφαλα τὰ ἑρπετὰ αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγονται κομμουνισταί, ἐνῷ κατ’ οὐσίαν εἶναι πράκτορες τοῦ Σλαυϊσμοῦ, διὰ νὰ σωθῇ ἡ Ἑλλάς. Οἱ 1.125.000 γνήσιοι δημοκρατικοὶ πολῖται μίαν μόνην ἐπιταγὴν μᾶς ἔδωσαν καὶ τοὺς 354 καὶ οἱ ὁποῖοι ἀπὸ μακρὰν βροντοφωνοῦν καὶ λέγουν, πρέπει πλέον νὰ σταματήσουν τὰ θύματα, τραβήξατε ἐμπρὸς ὡς βουλευταὶ καὶ ἡγήτορες μὲ τὰ σπαθιὰ εἰς τὰ χέρια διὰ νὰ ἀποκόψετε τὰς κεφαλὰς τῆς Λερναίας Ὕδρας, ὁ δὲ λαὸς θὰ σᾶς ἀκολουθήσῃ, καυτηριάζων ταύτας διὰ νὰ μὴ ἀναγεννῶνται νέαι. Ἐγώ, κύριοι βουλευταί, ἐὰν μέχρι τῶν ἀρχῶν Αὐγούστου δὲν ἐπιβληθῇ τὸ Κράτος τοῦ νόμου, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐγκαταλείψω τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ νὰ μεταβῶ πλησίον τῶν ἐκλογέων μου, διὰ νὰ τεθῶ ἐπὶ κεφαλῆς τῶν ἐθνικοφρόνων πολιτῶν ἐναντίον τῶν ἀναρχικῶν. Καίτοι γνωρίζω ὅτι οὕτω θὰ τεθῶ ἀντιμέτωπος τοῦ Κράτους, δὲν δύναμαι νὰ πράξω ἄλλως διότι θὰ προτιμήσω νὰ ἐφαρμοσθῇ τὸ ρητόν: «Κάλλιο νὰ κλάψῃ ἡ μάννα τοῦ φονηᾶ παρὰ τοῦ σκοτωμένου».

§194ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Καραΐσκος ἔχει τὸν λόγον.

§195Χ. ΚΑΡΑΪΣΚΟΣ. Κύριοι βουλευταί, εὐτυχῶς εἰς τὴν περιφέρειάν μου, χάριν εἰς τοὺς δεξιοὺς ὅπως ἠθέλησαν μερικοὶ συνάδελφοι ἐκ τοῦ Κέντρου νὰ προσδώσουν ἓν τοιοῦτον χαρακτηρισμὸν εἰς τοὺς Ἕλληνας δεξιοὺς καὶ ἀριστερούς, εὐτυχῶς εἰς αὐτὴν δὲν διεσαλεύθη ποσῶς ἡ τάξις καίτοι ἡ περιφέρειά μου ὑπέστη τὸν μεγαλύτερον κλονισμὸν ἀπὸ οἱανδήποτε περιφέρειαν κατὰ τὴν ἐποχὴν τοῦ κινήματος τοῦ Δεκεμβρίου καὶ ἐνωρίτερον ἅμα τῇ ἀπελευθερώσει. Ἐν τούτοις, δὲν ἔπρεπε νὰ ὁμιλήσω καθόλου, ἀλλ’ ἐπειδὴ ὡς ἀντιπρόσωπος τοῦ Ἔθνους, ἐπειδὴ γνωρίζω καλλίτερον ἀπὸ πολλοὺς τὴν πραγματικὴν ὄψιν καὶ τὸν πραγματικὸν χαρακτῆρα τοῦ κινήματος ἐνόμισα ὅτι εἶχα ὑποχρέωσιν νὰ διαφωτίσω ἐπ’ αὐτοῦ τοὺς κυρίους συναδέλφους καὶ δι’ αὐτὸ ἔλαβα τὸν λόγον. Τὸ ζήτημα τῆς δημοσίας ἀσφαλείας καὶ τάξεως ἔχει γεννηθῆ ἀπὸ τοῦ 1942 ἀφ’ ἧς διελύθη ἡ Γʹ Διεθνὴς καὶ ἀντεκατεστάθη ὑπὸ διαφόρων ΕΠΟΝ, ΕΛΑΣ, ΕΑΜ καὶ διαφόρων ἄλλων συνθημάτων. Τὸ ζήτημα τοῦτο ἐγεννήθη τότε καὶ ἔλαβε ζωηροτέραν μορφὴν κατὰ τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1944 καὶ ἐνωρίτερον, ὑπέστη μίαν ὕφεσιν κατὰ τὴν συνθήκην τῆς Βάρκιζας καὶ παρουσιάζεται ἤδη ζωηρότερον παρὰ ποτὲ καὶ ἴσως παρουσιασθῇ ἔτι ζωηρότερον. Εὐτυχῶς, κύριοι βουλευταί, ὡρισμένοι συνάδελφοι ἐκ Παλαιᾶς Ἑλλάδος, καίτοι δὲν ζοῦν εἰς τὴν περιοχὴν εἰς τὴν ὁποίαν ζῶμεν ἡμεῖς καὶ ὅπου ἐγνωρίσαμεν καλλίτερον τὸν σκοπὸν καὶ τὸν χαρακτῆρα τοῦ κινήματος τὸ ὁποῖον ἤδη βλέπωμεν ὅλοι ἐν ὄψει, ἐν τούτοις ἀντελήφθησαν τὸν χαρακτῆρα αὐτοῦ καὶ ἐτόνισαν τὸ ἐνδιαφέρον τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἐπιδείξῃ ὅλον τὸ Ἔθνος καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ προσδώσῃ τὸν πρέποντα χαρακτῆρα εἰς τὸ κίνημα δηλαδὴ τὸν χαρακτῆρα ὄχι τῆς διασαλεύσεως τῆς δημοσίας τάξεως, ἀλλὰ τὸν χαρακτῆρα τοῦ κινδύνου τῆς ἀκεραιότητος τῆς Χώρας, τοῦ κινδύνου τῆς ὑποδουλώσεως τῆς ἀτομικῆς καὶ πολιτικῆς μας ἐλευθερίας. Τοῦτο τὸ ἀντελήφθημεν ἡμεῖς οἱ ὁποῖοι ζῶμεν εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Μακεδονίας καὶ ἐζήσαμεν τὰς στιγμὰς ἐκείνας κατὰ τὰς ὁποίας ἐξεδηλώθη ζωηρότερον ἡ κίνησις αὕτη. Εἴδομεν τοὺς πολιτικοὺς καὶ στρατιωτικοὺς ἀρχηγοὺς τοῦ ΕΑΜ–ΕΛΑΣ νὰ συναδελφώνωνται μὲ τὸν τακτικὸν Βουλγαρικὸν στρατὸν καὶ νὰ κτυποῦν τοὺς καλλιτέρους Ἕλληνας, διότι οἱ Ἕλληνες αὐτοὶ ἦσαν ἐμπόδιον εἰς τὰ αὐτονομιστικὰ σχέδια. Ἠκούσαμεν νὰ διαλαλοῦν τὴν συναδέλφωσιν τῶν Ἑλλήνων καὶ Βουλγάρων, τῶν Βουλγάρων αὐτῶν οἱ ὁποῖοι πρὸ ὀλίγου εἶχον σφάξῃ χιλιάδας Ἑλλήνων καὶ νὰ συνεργάζωνται μὲ αὐτὸν τὸν Γεωργκίεφ κατελθόντα ἐπὶ τούτῳ, καὶ ἐν γένει νὰ ἐργάζωνται ὄχι διὰ τὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ διὰ μίαν αὐτόνομον Μακεδονίαν καὶ νὰ προσπαθοῦν τὴν ἰδέαν αὐτὴν νὰ τὴν ἐμφυσήσουν εἰς τοὺς πραγματικοὺς Ἕλληνας. Κύριοι, οἱ Βούλγαροι δὲν εἶχον κανένα σκοπόν, μετὰ τὴν ἀνακωχὴν μὲ τοὺς συμμάχους νὰ ἐγκαταλείψουν τὰ ἐδάφη τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης, διότι εἶχον βοηθοὺς εἰς τοῦτο τοὺς Ἐαμίτας καὶ δὲν ὑπῆρχε συγκεκροτημένη δύναμις διὰ νὰ τοὺς ἐξαναγκάσουν πρὸς τοῦτο, βοηθοῦντο ἄλλωστε ἀπὸ τὴν Ρωσσίαν. Ἐν τούτοις χάρις εἰς τὴν ὕπαρξιν ὡρισμένων ἐθνικῶν ἀνταρτικῶν σωμάτων ὑπαγομένων ὑπὸ τὰς διαταγὰς τοῦ στρατοῦ τῆς Μέσης Ἀνατολῆς, ἠναγκάσθησαν νὰ ἀποχωρήσουν. Ἀλλ’ ἂν δὲν ἔφευγον θὰ ἦτο ἄλλη ἡ κατάστασις, διότι ἐν τῷ μεταξὺ ἐπηκολούθησε τὸ κίνημα τοῦ 1944 τοῦ ὁποίου σκοπὸς ἦτο καὶ ἡ αὐτονόμησις τῆς Μακεδονίας. Ἐπ’ αὐτῶν ἐνόμισα ὑποχρέωσίν μου νὰ λάβω τὸν λόγον διὰ νὰ φωτίσω τὴν Βουλήν. Τὸ ἔργον του ὁ Βουλγαρικὸς στρατὸς ἄφησε νὰ τὸ συνεχίσῃ τὸ ΕΑΜ–ΕΛΑΣ, καὶ τὸ συνεχίζει. Ἐν τῇ προσπαθείᾳ συνεχίσεως τοῦ ἔργου αὐτοῦ, ἔχει κηρυχθῇ ὁ ἀγὼν τῆς αὐτονομήσεως τῆς Μακεδονίας, καὶ τῆς ἐνσωματώσεώς της εἰς τὸ αὐτόνομον Μακεδονικὸν Κράτος. Ἄν εἰς τὴν Πελοπόννησον ἢ τὴν Στερεὰν Ἑλλάδα δὲν βλέπομεν Βουλγάρους, ἀλλὰ κομμουνιστὰς διαταράσσοντας τὴν δημοσίαν τάξιν, τοῦτο εἶναι σχέδιον, διότι τὸ ἀντίθετον θὰ προεκάλει τὴν ἐξέγερσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Ἐθνικοῦ Κόμματος, ὁ ἀξιότιμος κ. Ζέρβας, πολὺ ὀρθῶς ἔθεσε τὸ ζήτημα. Τὸ ζήτημα, δὲν εἶναι ζήτημα κομμουνιστικόν, τὸ ὁποῖον μπορεῖ νὰ λύσῃ μόνον ἡ πρωτοβουλία τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δημοσίας Τάξεως ἢ τῆς Κυβερνήσεως. Σᾶς ἐτόνισε ὅτι ἐκηρύχθη ἀκήρυκτος πόλεμος, κατὰ τῆς Ἑλλάδος, ἀπὸ τὰς ἐχθρικὰς βορείους Χώρας καὶ ἑπομένως μόνον ἑνωμένοι θὰ μπορέσωμεν νὰ τὸν ἐξουδετερώσωμεν. Λέγεται ὅτι τὴν τρομοκρατίαν τὴν ἀσκοῦν καὶ οἱ ἀριστεροὶ καὶ οἱ δεξιοί. Αὐτὰ τὰ λέγει τὸ Κέντρον, ἀλλ’ αὐτὸ δὲν συντελεῖ εἰς τὴν εὐόδωσιν τοῦ ζητήματος. Θὰ ἤθελον νὰ μᾶς κατονομάσουν ποῖοι εἶναι οἱ δεξιοί; Μήπως εἶναι οἱ ἀντάρται τοῦ Ζέρβα καὶ τοῦ Τσαοὺς Ἀντών, οἱ ὁποῖοι ἐπολέμησαν ὅταν αὐτοὶ ἐφησύχαζον; Οἱ ἀντάρται τοῦ Στρατηγοῦ Ζέρβα καὶ τοῦ Τσαοὺς Ἀντὼν δὲν ἀποτελοῦν τὴν ἄκραν δεξιάν, ἀλλὰ κατέχονται ἀπὸ περισσότερον ἐθνικὰ αἰσθήματα, διότι ἐπολέμησαν καὶ ἀντιμετώπισαν τὸν κομμουνισμὸν καὶ ἔχουν συναίσθησιν τοῦ κινδύνου τὸν ὁποῖον διατρέχει τὸ Ἔθνος. Ἀλλ’ ἐκεῖ ὅπου πρέπει κυρίως νὰ στραφῇ ἡ προσοχὴ μας, εἶναι εἰς τὸ ζήτημα τῶν σλαυοφώνων Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι βοηθοῦν τοὺς αὐτονομιστάς, ἐκείνους δηλαδὴ οἵτινες ἐπιδιώκουν τὴν αὐτονόμησιν τῆς Ἑλληνικῆς Μακεδονίας καὶ τῆς Ἑλληνικῆς Θράκης. Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, ἔχομεν ἀπέναντί μας ἕνα πλήρη καὶ ὠργανωμένον στρατόν, πρέπει καὶ ἡμεῖς νὰ δράσωμεν κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον. Νὰ σχηματίσωμεν δηλαδὴ ἕνα εἰδικὸν στρατόν, ὁ ὁποῖος νὰ ἔχῃ τὸ Ἐπιτελεῖον του, καὶ νὰ χωρισθῇ εἰς στρατιάς, ὥστε ν’ ἀποτελέσῃ ἀντίρροπον κατὰ τῶν αὐτονομιστῶν.

§196ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μαλλιάκας ἔχει τὸν λόγον.

§197Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Πενήντα καὶ πλέον βουλευταὶ μὲ πόνον ψυχῆς ἐξέθεσαν τὴν τραγικὴν κατάστασιν εἰς ἣν εὑρίσκεται ἡ ὕπαιθρος χώρα ἀπὸ ἀπόψεως Δημοσίας Ἀσφαλείας. Τὰ μέτρα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δημοσίας Τάξεως ἀπεδείχθησαν τελικῶς ἀνεπαρκῆ. Τὸ ζήτημα εἶναι καθαρῶς πολιτικόν. Καὶ εἶναι γεγονὸς ὅτι καθ’ ἑκάστην ἔχομεν φόνους, τραυματισμούς, πλεκτάνας κατὰ τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας, ὅλα δὲ αὐτὰ εἶναι ἀρκετὰ διὰ νὰ ἐξαναγκάσουν τὸν Ὑπουργὸν τῆς Δημοσίας Τάξεως εἰς παραίτησιν. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἢ θὰ ἔλθῃ διάδοχος αὐτοῦ εὐτυχέστερος ἐπ’ ἀγαθῷ τοῦ Ἔθνους ὁπότε θὰ ἐπιβάλῃ τὴν Δημοσίαν Τάξιν οὗτος, ἢ θὰ ἔλθῃ ἀτυχέστερος, ὁπότε θὰ δικαιωθῇ ὁ σημερινὸς Ὑπουργός. Διότι τὸ ζήτημα τῆς ἀσφαλείας εἶναι σπουδαιότερον καὶ τῶν ἐθνικῶν ἀκόμη διεκδικήσεων αἱ ὁποῖαι προϋποθέτουν ὅτι ὑπάρχει Κράτος ἐντὸς ὡρισμένων ὁρίων τὸ ὁποῖον ζητεῖ τὴν ἐπέκτασίν του. Εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα, τὴν Λέσβον, συνέβησαν μετὰ τὰς ἐκλογὰς ἀρκετὰ ἔκτροπα ἐξ αἰτίας τῶν κομμουνιστῶν καὶ ἐλήφθησαν μετὰ μερικὰ μέτρα τὰ ὁποῖα προεκάλεσαν ὡρισμένας διαμαρτυρίας. Αὐτὴ ἦτο μία δικαία πρᾶξις τῆς Κυβερνήσεως. Δικαία ὅμως πρᾶξις τῆς Κυβερνήσεως δὲν δύναται νὰ λεχθῇ ἡ πρὸ ἡμερῶν διενεργηθεῖσα, διότι ἔκτοτε ἡ Λέσβος, οὐδὲν παρουσίασεν κροῦσμα, ἐνῷ ἀντιθέτως ἔσπευσεν ἡ Κυβέρνησις νὰ συλλάβῃ δεκάδας ὁλοκλήρους πολιτῶν, βεβαίως κομμουνιστῶν, οἱ ὁποῖοι ὅμως δὲν εἶχον ἐκδηλωθῆ. Δὲν πρόκειται νὰ γίνω συνήγορος τῶν κομμουνιστῶν. Εἰς τὴν Μυτιλήνην ὑπάρχει μία ἰδιάζουσα κατάστασις. Ἐκεῖ δὲν ἐξεδηλώθη κίνημα ὅπως εἰς τὰς λοιπὰς ἐπαρχίας τῆς Ἑλλάδος, δὲν ἐφονεύθη οὐδὲ εἷς Ἕλλην πολίτης, πλὴν ἑνός, ὁ ὁποῖος ἐφονεύθη ὑπὸ κομμουνιστῶν καὶ ἐθνικοφρόνων, ὁ ὁποῖος εἶχε συνεργασθῆ μετὰ τῶν Γερμανῶν. Ἐν τούτοις ἐκεῖ ὑπάρχει ὅπως γνωρίζετε ὅλοι τὸ μεγαλύτερον ποσοστὸν τῶν κομμουνιστῶν ἀπὸ ὅλας τὰς περιφερείας τοῦ Κράτους. Ἡ Κυβέρνησις μέχρι τοῦδε δὲν ἔλαβε μέτρα διοικητικὰ διὰ τὴν ἐμπέδωσιν τῆς τάξεως. Ἤσκησεν ἁπλῶς μέτρα ἀστυνομικά. Ἀλλ’ ἐκεῖ δὲν ἔπρεπε, νὰ ὑπάρχῃ Κράτος ἀστυνομικόν, ἀλλ’ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ Κράτος ἀνωτέρας πνοῆς καὶ ἀντιλήψεως τὸ ὁποῖον νὰ καθοδηγήσῃ καὶ νὰ διαφωτίσῃ τὸν κόσμον καὶ νὰ δώσῃ εἰς αὐτοὺς τὴν ἔννοιαν τοῦ καλῶς διοικουμένου Κράτους. Ἀντιθέτως τὸ Ε.Α.Μ. ἐκεῖ ἔχει ὑπὲρ αὐτοῦ τὸ ὅτι διοίκησεν ἐπὶ ἓν μακρὸν χρονικὸν διάστημα τὴν Λέσβον, χωρὶς αἱματοχυσίαν καὶ ἀφῆκε καλὰς ἐντυπώσεις καὶ ὅπως γνωρίζετε διὰ τοὺς λόγους αὐτοὺς εἶναι δύσκολος ὁ ἀγὼν ἡμῶν εἰς τὴν Λέσβον. Θὰ ἔπρεπε, λοιπόν, ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐκλέγῃ καὶ νὰ στέλῃ ἐκεῖ τοὺς καλυτέρους τῶν ὑπαλλήλων καὶ ἡμεῖς βλέπομεν νὰ μὴ στέλωνται ἱκανοὶ καὶ ἄριστοι ὑπάλληλοι, ἀλλ’ ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι θεωροῦν ὅτι εὑρίσκονται εἰς τὴν Λέσβον ὡς εἰς τόπον ἐξορίας. Καὶ αὐτὸς ὁ Γενικὸς Διοικητὴς μόλις εἶχε τὴν καλωσύνη νὰ πεταχθῇ ὡς ἐκεῖ ἕνα 24ωρον καὶ ἀμέσως ἐπέστρεψε καὶ εὑρίσκει ὅτι ἡ ἐργασία του εἶναι ἐντελῶς ξένη πρὸς τὴν εἰδικότητά του ὡς Γενικοῦ Διοικητοῦ. Παραλλήλως ὅμως πρὸς τὴν πνοὴν αὐτὴν, ἡ ὁποία ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ, ἔπρεπε νὰ δοθῇ καὶ μεγαλυτέρα προσοχὴ εἰς μέτρα ἀστυνομικῆς φύσεως, διότι πράγματι παρετηρήθη ὅτι κατὰ τὴν διάρκειαν ἰδίως τῶν ἐκλογῶν, ὅτι ὁλόκληραι περιφέρειαι δὲν προσῆλθον νὰ ψηφίσουν ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν κομμουνιστῶν, διότι ὑπάρχουν ὁλόκληρα χωρία διὰ τὰ ὁποῖα ὑπάρχει ἕνας ἀστυνομικὸς σταθμὸς μὲ δύο χωροφύλακας. Αὐτὸ δὲ ἰσχύει εἰς πλεῖστα ὅσα χωρία. Νομίζω ὅτι γενικώτερον ἡ Κυβέρνησις ὑπεσχέθη προεκλογικῶς κατὰ πρῶτον λόγον τὴν ἐμπέδωσιν τῆς τάξεως, ἐζήτησε δὲ ἀπὸ τὴν Βουλὴν νὰ τῆς δοθοῦν τὰ μέσα. Τῆς ἐδόθησαν. Ἀπομένει εἰς αὐτὴν νὰ ἐκτελέσῃ πράγματι αὐτὰ τὰ ὁποῖα ὑπεσχέθη, ἐὰν δὲ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως, ὁ ὁποῖος ἐνετείλατο τὴν ἐμπέδωσιν τῆς τάξεως δὲν κατώρθωσεν νὰ τὴν φέρῃ εἰς πέρας, στοιχειώδης ὑποχρέωσις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ τὸν ἀντικαταστήσῃ.

§198ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Γύπαρης ἔχει τὸν λόγον.

§199Π. ΓΥΠΑΡΗΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ πρῶτον μέλημα ἑκάστης καλῶς συντεταγμένης Κοινωνίας εἶναι ἡ Δημοσία Ἀσφάλεια. Δὲν δύναται νὰ ὀνομασθῇ Κράτος πολιτισμένον καὶ ἐλεύθερον, τὸ Κράτος ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον δὲν κατορθώνει νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν ζωήν, τιμήν, ἐλευθερίαν καὶ περιουσίαν τοῦ πολίτου. Δυστυχῶς ὁ τὰ πάντα ἀνατρέψας Εὐρωπαϊκὸς πόλεμος, ὁ αἴτιος τῆς ἐκριζώσεως διαφόρων πληθυσμῶν ἀπὸ τὸ ἕνα μέρος καὶ μεταφυτεύσεως αὐτῶν εἰς ἄλλο, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἡ ἀκρίβεια τῆς ζωῆς, ἡ καταστήσασα αὐτὴν προβληματικήν, ἐκ τρίτου δὲ ἡ Τιτικὴ βοήθεια εἰς τοὺς ἀναρχικοὺς καὶ κυρίως ἡ διαφθορὰ τῶν χαρακτήρων ἀπὸ τὴν προπαγάνδαν τοῦ ἐχθροῦ, ηὔξησαν καὶ ἐδῶ τὴν ἐγκληματικότητα εἰς τοιοῦτον βαθμόν, ὥστε νὰ καθίσταται ἀναπόφευκτος ἀνάγκη νὰ στρέψουν οἱ ἁρμόδιοι τὴν προσοχήν των πρὸς τὸ καθ’ ἑκάστην λαμβάνον μεγαλυτέρας διαστάσεις κακόν. Ἀσυνείδητα ὄργανα τῶν καταχθονίων σχεδίων τοῦ ἐχθροῦ ἠθέλησαν νὰ βυθίσουν ἄσπλαχνα τὸ δολοφονικὸ μαχαῖρι των εἰς τὰ στήθη τῆς πατρίδος μας. Καὶ ἡ Μήδεια, ὅταν ἔπνιγε τὰ παιδιά της, ἔκανε μικρότερο ἔγκλημα, διότι οἱ σύγχρονοι αὐτοὶ ἐφιάλται κατασπαράζουν τὴν μητέρα των, ἡ ὁποία ἐμπιστεύεται τὴν ζωήν της, τὴν τιμήν της καὶ τὰ παιδιά της εἰς αὐτούς. Διὰ τοῦτο ἕνας ἦτο καὶ εἶναι ὁ τρομερώτερος ἐχθρὸς τῆς νεωτέρας Ἑλλάδος. Μία καὶ μόνη εἶναι ἡ αἰτία τῆς Ἐθνικῆς συμφορᾶς μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τῆς Πατρίδος μας. Ἡ κομμουνιστικὴ ἀναρχία, ἡ ὁποία ἔκαμε βάθρον της τὸ Ἑλληνικὸν αἷμα καὶ ἀνῆλθεν ἐπ’ αὐτοῦ. Χωρὶς ἠθικὸν φρόνημα καὶ χαρακτῆρα μὲ ἠθικὴν κατάπτωσιν οἱ κομμουνισταὶ ἐδολοφόνησαν τὴν Πατρίδα μας. Μὴ φοβεῖσθε νὰ ἐπαναλαμβάνετε τὴν ἀλήθειαν αὐτὴν καὶ πρὸς τὸν ἑαυτόν σας καὶ πρὸς τοὺς ἄλλους. Ἐὰν ἐπιθυμοῦμεν νὰ ἰδοῦμε μίαν ἡμέραν καὶ σύντομα ἀνορθωμένην τὴν Πατρίδα μας, ἂς μάθωμεν νὰ εἴμεθα αὐστηροὶ πρὸς τὸν ἑαυτόν μας πρὶν ἢ γίνωμεν αὐστηροὶ πρὸς τοὺς ἄλλους. Ἡ ἀσάλευτη σταθερότης εἰς κάθε περίστασιν καὶ εἰς τοὺς λόγους καὶ εἰς τὰ ἔργα μας, ἂς εἶναι ὁ φάρος τῶν πράξεων καὶ τῶν λογισμῶν μας. Πρέπει νὰ γνωρίζωμεν ὅτι ἡ ἀναρχία εἶναι γέννημα τοῦ Κομμουνισμοῦ. Τὸν φθόνον καὶ τὸ μῖσος εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ ὅλην τὴν κακοδαιμονίαν της, τὴν ἔφεραν οἱ καθηγηταὶ τοὺς ὁποίους μᾶς ἐσέρβιρεν ἡ Σόφια μὲ τὰ πανσλαυϊκά της ὄνειρα. Τὴν ἡμέραν ποὺ θὰ κατανοηθῇ ἀπὸ ὅλους μας τὶ ὀλέθριον πρᾶγμα εἶναι ὁ Κομμουνισμὸς θὰ ἀποκτηθῇ τὸ πραγματικὸν ἑλληνικὸν φρόνημα ἀπὸ τὸν λαόν μας καὶ θὰ σωθῇ ἡ Ἑλλάς. Ἀλλὰ δυστυχῶς μόλις ἕνα πέντε τοῖς ἑκατὸν εὑρίσκει κανεὶς ἱκανοὺς ἀνθρώπους νὰ μεταβάλουν σύστημα, ὅταν ἀποδειχθῇ τὸ σφαλερὸν μιᾶς διδακτικῆς μεθόδου, ὅπως εἶναι ἡ κομμουνιστικὴ τοῦ Ζαχαριάδη μέθοδος. Καὶ παρουσιάζονται οἱ κομμουνισταί, ὑπὸ τὸ προσωπεῖον τοῦ Χριστιανοῦ, ὡς προστάται τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ. Ἀλλὰ εἶναι δυνατὸν νὰ λέγωνται Χριστιανοί, ἐκεῖνοι ποὺ ἐξολοθρεύουν διὰ τῆς σφαγῆς τοὺς ἄλλους χριστιανοὺς καὶ μεταβάλλουν τοὺς ἀγροὺς τοῦ Θεοῦ εἰς Νεκροταφεῖα; Ὄχι, οἱ κομμουνισταὶ δὲν ἔχουν καμμίαν θρησκείαν καὶ ἡ ἀγάπη πρὸς ἀλλήλους ποὺ ἐδίδαξεν ὁ Χριστός, δὲν μπορεῖ νὰ περάσῃ τὸ παχύ των δέρμα, διότι εἶναι βουλγαρικόν. Ἀλλ’ ἐπὶ τόσα χρόνια ποὺ ἐστέναζεν ἡ Μακεδονία ὑπὸ τὸ πέλμα τῆς σκλαβιᾶς, ποῦ ἦσαν οἱ κομμουνισταί; Ἀπὸ τὸ 1900 ἕως τὸ 1909 ποῦ ἐφάνησαν οἱ κομμουνισταί, εἴτε ὡς ἁρματωλοί, εἴτε ὡς κλέφται, εἴτε ὡς πολεμισταί; Πότε διεμαρτυρήθησαν αὐτοὶ μὲ τὸ τουφέκι γιὰ τὴ χώρα αὐτὴ καὶ πότε ἔπεσαν μάρτυρες γιὰ τὴν ἐλευθερία της; Ἐνῷ οἱ ἐθνικὲς ἀνταρτικὲς ὁμάδες ἐθυσιάζονταν ὅλο αὐτὸ τὸ διάστημα. Ὁ Ἐθνικισμὸς λοιπὸν θὰ λάμψῃ καὶ πάλι σὰν φωτεινὸ ἄστρο καὶ θὰ ὁδηγήσῃ τὴν πολυπαθῆ αὐτὴ χώρα στὴν Ἐθνική της ἀποκατάστασι. Διανύσας τὸ πλεῖστον τῆς ζωῆς μου εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῆς πατρίδος εἰς ἐθελοντικοὺς ἀγῶνας κλπ. φρονῶ ὅτι εἶμαι εἰς θέσιν, ἐν τῷ μέτρῳ τῶν δυνάμεών μου, νὰ συντελέσω εἰς τὴν ὑπόδειξιν τῶν μέσων ἐκείνων δι’ ὧν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ δημοσία Ἀσφάλεια διὰ τῆς δημιουργίας καταλλήλων Ἀρχηγῶν τῶν ὁμάδων τῆς διώξεως. Μὲ τὴν ὁμιλίαν μου ταύτην δὲν ἐννοῶ νὰ ὑποτιμήσω τὰς πρὸς τοῦτο καταβαλλομένας φιλοτίμους προσπαθείας καὶ ἐνεργείας τῆς Χωροφυλακῆς. Ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις ἴσως πιστεύει ὅτι μὲ ἐπιβολὴν στρατιωτικήν, ὅπλα, λόγχας, περίστροφα, βούρδουλα κλπ. θὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ Δημοσία Ἀσφάλεια. Εἶναι λάθος. Ἐγὼ θέλω περιορισθῆ νὰ ἐκφράσω τὴν ἀτομικήν μου ἐπὶ τοῦ φλέγοντος τούτου ζητήματος γνώμην, ἥτις εἶναι συμπέρασμα τῆς μεγάλης μου πείρας. Διὰ νὰ δυνηθῶμεν νὰ ἔχωμεν Ἀστυνομικοὺς ἢ μᾶλλον ἀρχηγοὺς διώξεως καὶ νὰ φθάσωσιν εἰς τὸ ὕψος τῆς μετ’ ἐπιτυχίας ἐκτελέσεως τῶν ὑπὸ τῆς Πολιτείας ἐμπεπιστευμένων αὐτοῖς καθηκόντων, τῶν ἀφορώντων τὸ τιμαλφέστερον ἑκάστου πολίτου, ἤτοι τὴν ἀσφάλειαν ζωῆς, τιμῆς, ἐλευθερίας καὶ περιουσίας αὐτοῦ, τοὺς ἀρχηγοὺς αὐτοὺς δὲν πρέπει νὰ τοὺς ἀναζητοῦμε μόνον εἰς τὴν Χωροφυλακὴν καὶ εἰς τὸν ἐν ἐνεργείᾳ στρατόν, ἀλλὰ καὶ εἰς τοὺς ἐφέδρους ἀξιωματικοὺς καὶ ὁπλαρχηγοὺς τῆς ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως καὶ ἐν γένει εἰς τοὺς Ἀγωνιστὰς ὅλων τῶν ἐθελοντικῶν Ἀγώνων κλπ. Διὰ νὰ γίνεται ἅμιλλα μεταξὺ τῶν παλληκαριῶν ἐκείνων εἰς τὰς ψυχὰς τῶν ὁποίων εὑρίσκεται θρονιασμένη ὅλη ἡ ὀμορφιὰ καὶ ἡ ἀλήθεια τοῦ ἑλληνικοῦ πατριωτισμοῦ καὶ τοῦ ὑψηλοῦ φρονήματος τῆς ἀγάπης πρὸς τὴν ἑλληνικὴν πατρίδα ποὺ καταυγάζει τὴν ἀνθρωπότητα μὲ τὸ φῶς της. Ἡ δίωξις θέλει σκληραγωγημένους καὶ ὄχι ἀσυνηθίστους εἰς μεγάλας ταλαιπωρίας. Δι’ αὐτοὺς εἶναι πολὺ σκληρόν, ἐνῷ διὰ μερικοὺς ὁπλαρχηγοὺς ἢ καὶ ἀξιωματικοὺς δοκιμασμένους, ἐφέδρους καὶ μονίμους, εἶναι ἁπλῆ ὑπόθεσις πᾶσα δοκιμασία. Τώρα εἶναι καλοκαῖρι, ἀλλὰ θὰ ἔλθῃ καὶ ὁ χειμῶνας. Νὰ διατὶ χρειάζεται ἡ πεῖρα, τὴν ὁποίαν ὅμως μερικοὶ ἐκ τῶν Ἀρχηγῶν τῶν ὅπου λαμβάνουν μέρος εἰς τὸν ἀγῶνα τῆς διώξεως δὲν ἔχουν. Μὲ τὸ χειμῶνα θὰ ἀντιμετωπίσουν μέσα στὰ χιονισμένα βουνὰ τῆς Μακεδονίας εἰς τ’ ἄγνωστα μονοπάτια ὅπου ἀπρόβλεπτοι κίνδυνοι παραμονεύουν παντοῦ, μεγαλυτέρας δυσκολίας. Χρειαζόμεθα εἰς τὴν προκάλυψιν ὠργανωμένους λόχους ὑπὸ ἀρχηγοὺς μὲ πεῖρα καὶ μὲ ἀπόφασιν νὰ ἐργασθοῦν. Ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν οἱ ἀρχηγοὶ διώξεως πρέπει νὰ εἶναι ἐκλεκτοί. Εἶχα τὴν τύχη νὰ παρατηρήσω ὁ ἴδιος ὡρισμένα περιστατικὰ εἰς κρίσιμες ὧρες καὶ μεγάλους κινδύνους εἰς ὅλους τοὺς ἐθνικοὺς ἐθελοντικοὺς ἀγῶνας καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ περιορίσωμεν τοὺς κομιτατζῆδες καὶ τοὺς συνεργαζομένους μὲ αὐτοὺς λεγομένους Ἕλληνας, ἂν ἀναθέσωμεν τὴν δίωξιν εἰς ἄνδρας, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὰ προσόντα νὰ διοικήσουν. Δὲν εἶναι ἄξιος νὰ ζῇ ὅποιος ἀπὸ φόβον ἢ κίνδυνον θανάτου δειλιάζει νὰ ὑπηρετήσῃ τὴν πατρίδα του καὶ τὴν τιμήν του. Διὰ λόγους σκοπιμότητος πᾶν κίνημα καὶ πᾶσα ἐπιχείρησις πρέπει νὰ φέρῃ χαρακτῆρα γνησίως Μακεδονικόν. Δέον νὰ γίνῃ ἐργασία πρὸς συγκρότησιν, ἐντὸς ἑνὸς μηνός, ὁμάδων ἀποτελουμένων κατὰ τὰ δύο τρίτα ἐκ Μακεδόνων. Εἰς τὸν κύκλον τῆς στρατολογίας ταύτης πρέπει νὰ περιληφθῶσιν ἀπὸ τοῦδε πᾶσαι αἱ ἀναρχοκρατούμεναι ἐπαρχίαι. Νὰ διαταχθῇ ἕκαστος προσερχόμενος τὸ πρῶτον εἰς τὴν ὑπηρεσίαν, νὰ δίδῃ ὅρκον περὶ τῆς πιστῆς ἐκπληρώσεως τοῦ καθήκοντος. Ἐννοῶ τοὺς Ἀρχηγοὺς διώξεως. Ἀλλ’ οἱοσδήποτε ἐκ τῶν ἀποτελούντων τὰς ὁμάδας ἐὰν παραβῇ τὴν αὐστηρὰν ἀρχὴν τοῦ σεβασμοῦ τῆς τιμῆς καὶ τῆς περιουσίας τῶν κατοίκων, νὰ ἀποπέμπεται καὶ νὰ τιμωρῆται αὐστηρῶς. Ἐξαιρετικῶς δέον τὰ σώματα διώξεως νὰ περιποιοῦνται τοὺς κατοίκους, ὅπως καταστῇ δυνατὴ μεγαλυτέρα μεταβολὴ τῶν φρονημάτων αὐτῶν ὑπὲρ τῆς κοινῆς πατρίδος. Ἄλλως, ἡ Κυβέρνησις ἀναλαμβάνει εὐθύνας. Διὰ τοῦτο αἱ ἐπιχειρήσεις τῶν ὁμάδων τῆς διώξεως δέον ν’ ἀποβλέπωσιν εἰς τὴν τιμωρίαν τῶν ἐπικινδύνων ἐχθρῶν τῆς πατρίδος μας. Ἡ Κυβέρνησις ἂς ἀναμετρήσῃ τὰς δυνάμεις της καὶ ἂν βλέπῃ ὅτι ἔχει ἀδυναμίαν νὰ ἐπιβληθῇ νὰ φύγῃ τὸ ταχύτερον, νὰ ἔλθῃ ἄλλη δυναμένη νὰ σώσῃ τὴν κατάστασιν, ἡ ὁποία εἶναι σοβαρωτάτη. Διότι τώρα ὅπου ἡ τύχη καὶ ὁ Θεὸς θέλησαν νὰ ἀπαλλαγοῦμε ἀπὸ τοὺς ἐξωτερικοὺς ἐχθρούς, ἂς φροντίσωμεν νὰ δώσωμεν τὸ αἴσθημα τῆς ἀσφαλείας εἰς τὸν τόπον μας, εἰς τὴν Πατρίδα μας, εἰς τὸν Λαόν μας. Καὶ μὲ μιὰ φωνὴ βγαλμένη μέσα ἀπὸ τὰ φυλλοκάρδια ἂς φωνάξωμεν ὅλοι μαζί: Φύγετε κακοῦργοι! φύγετε δολοφόνοι, ἀπὸ τὴν Πατρίδα μας! Φύγετε! Μὰ ἡ νίκη δὲν χαιρετᾷ ποτὲ τοὺς ἀνάνδρους, οὔτε ἡ δόξα στεφανώνει θηρία ἄγρια. (Χειροκροτήματα).

§200Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὁ λόγος τοῦ κ. συναδέλφου πρέπει νὰ ἐφελκύσῃ ἰδιαιτέρως τὴν προσοχήν σας διότι περιέχει ὑποδείξεις λίαν ὠφελίμους.

§201ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Ἀντωνίου ἔχει τὸν λόγον.

§202Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Κύριοι βουλευταί, ἡ δημοσία ἀσφάλεια καὶ τάξις εὑρίσκεται ἀναμφιβόλως εἰς ἀξιοθρήνητον κατάστασιν. Πρόκειται περὶ προβλήματος τὸ ὁποῖον ἔχει τεραστίαν σημασίαν διὰ τὴν χώραν μας, ὅπως ὀρθῶς ἐλέχθη κατὰ τὴν ἀποψινὴν συνεδρίασιν, πρέπει ν’ ἀντιμετωπισθῇ ὡς πρόβλημα ὑπερκομματικὸν καὶ ὅλοι μας πρέπει νὰ ἔλθωμεν συμπαραστάται τοῦ νομίμου Κράτους, εἰς τὴν προσπάθειαν ἐμπεδώσεως τῆς τάξεως καὶ ἀσφαλείας. Δὲν πρόκειται, κύριοι βουλευταί, περὶ τῆς ἐμφανίσεώς μας ἁπλῶς ὡς Κράτους πολιτισμένου, δὲν πρόκειται περὶ τῆς στοιχειώδους ὑποχρεώσεως τὴν ὁποίαν ἔχει καλῶς συγκροτημένη ἡ πολιτεία, πρὸς ἐξασφάλισιν τῆς ζωῆς καὶ τῆς περιουσίας τῶν πολιτῶν. Πρόκειται ἐπίσης περὶ ἑνὸς προβλήματος, τὸ ὁποῖον ἔχει στενὴν συνάφειαν πρὸς τὸ τόσον μεγάλης σημασίας σήμερον, πρόβλημα τῆς οἰκονομικῆς ἀνασυγκροτήσεως καὶ πρόκειται ἐπίσης περὶ προβλήματος, τὸ ὁποῖον ἔχει τεραστίαν ἐθνικὴν σημασίαν, διότι προφανὲς εἶναι ἡ παροῦσα ἀναρχικὴ κατάστασις ἀφαντάστως ἐξασθενίζει τὰς ἐθνικάς μας δυνάμεις. Εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι ἡ κατάστασις, ἀπὸ ἀπόψεως δημοσίας ἀσφαλείας καὶ τάξεως, ἐπεδεινώθη ἀφ’ ἧς ἀνέλαβε τὴν ἀρχὴν ἡ παροῦσα Κυβέρνησις. Εἶναι θλιβερόν, ὅτι ἓν πρόβλημα πολύπλοκον, δυσεπίλυτον καὶ πολύπλευρον, δὲν ἀντιμετωπίσθη ὑπὸ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως μετὰ τῆς δεούσης σοβαρότητος. Ἐλέχθη ἀπὸ τοὺς ὑπευθύνους καὶ ἁρμοδίους Ὑπουργούς, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ ἀναρχικῆς κινήσεως οἱασδήποτε σοβαρᾶς σημασίας, ἀλλὰ πρόκειται περὶ ροπῆς ὡρισμένων πρὸς ἀναρχίαν, τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις συντόμως θὰ πατάξῃ. Ἐλέχθη ἐπίσης ὅτι δὲν πρόκειται παρὰ περὶ ἑνὸς ἀσημάντου ἀριθμοῦ συμμοριτῶν, οἱ ὁποῖοι εὐκόλως θὰ ἠδύναντο νὰ ἐξοντωθοῦν. Μετὰ λύπης μας, κύριοι βουλευταί, ἔχομεν νὰ παρατηρήσωμεν ἀνεπάρκειαν παντελῆ ἔλλειψιν σχεδίου, συντονισμοῦ ἐνεργειῶν καὶ στέρησιν προγράμματος, ὅσον ἀφορᾷ τὸ πρόβλημα τῆς ἀποκαταστάσεως τῆς δημοσίας τάξεως καὶ ἀσφαλείας. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως, ὁμιλῶν πρὸ καιροῦ ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ἔκαμε λόγον περὶ μέτρων προληπτικῶν καὶ περὶ μέτρων κατασταλτικῶν. Δὲν γνωρίζομεν βέβαια ποῖα τὰ προληπτικὰ μέτρα, διότι αὐτὰ ἀφορῶσιν ἀσφαλῶς μυστικά, τὰ ὁποῖα δὲν ἠθέλησε νὰ μᾶς ἀποκαλύψῃ ὁ κ. Ὑπουργός. Ἐκ τῶν ὑστέρων ὅμως εἰς ὀλίγον χρονικὸν διάστημα ἀφ’ ἧς ἀνεκοινώθη τοῦτο, παρετηρήθη ἐπιδείνωσις τῆς καταστάσεως καὶ αὐτὸ ἀποδεικνύει, ὅτι τὰ μέτρα τὰ προληπτικὰ δὲν ὑπῆρξαν ἀποτελεσματικὰ πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς κρίσεως. Ἐξ ἄλλου ἀνηγγέλθησαν κατασταλτικὰ μέτρα. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι ἐξ ἴσου παταγωδῶς ἀπέτυχον καὶ αὐτά. Ἀφοροῦν προφανῶς ταῦτα τὴν στρατιωτικὴν ὀργάνωσιν πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς κρίσεως, τὸν ἐξοπλισμὸν εἰς αὐστηροτέρους νόμους, διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἡ κατάστασις. Ἰδιαιτέρα σημασία ἀπεδόθη εἰς τὸ ψήφισμα περὶ ἐκτάκτων μέτρων, εἰς τὰς Ἐπιτροπὰς Ἀσφαλείας κλπ. Καὶ διερωτῶμαι: Ἐὰν τοιαύτην πράγματι εἶχον σημασίαν τὰ μέτρα ταῦτα, τὰ νομοθετικά, πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς τάξεως καὶ τῆς ἀσφαλείας, διατὶ ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἐρρύθμισε διὰ Ν. Διαταγμάτων ζητήματα ἐντελῶς ἐπουσιώδους σημασίας, δὲν ἔσπευσε νὰ ρυθμίσῃ καὶ τὰ ζητήματα ταῦτα διὰ Ν. Διαταγμάτων πρὸ τῆς συγκλήσεως τῆς Βουλῆς; Ἀσφαλῶς κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ ἐξοικονομεῖτο πολύτιμος χρόνος. Ἀτυχῶς, ὅμως, κύριοι βουλευταί, καὶ τὰ μέτρα ταῦτα δὲν ἀπεδείχθησαν τελεσφόρα. Ἡ κατάστασις ἐν τῷ μεταξὺ ἐπεδεινώθη καὶ προσέλαβε τὴν μορφὴν ἐμφυλίου πολέμου. Πληθώρα εἰδήσεων ὑπάρχει εἰς τὰς ἐφημερίδας, ἐκ τῶν ὁποίων ἀποδεικνύεται ὅτι μεγάλαι περιοχαὶ τῆς χώρας ἀναρχοῦνται κυριολεκτικῶς, ἐνῷ, ἐξ ἄλλου, καὶ εἰς αὐτὰς τὰς Ἀθήνας, συμβαίνουν θλιβερὰ ἐπεισόδια, τὰ ὁποῖα μᾶς ὑπενθυμίζουν τὰς πλέον στυγνὰς ἡμέρας τῆς κατοχῆς. Πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος ἐγένετο πρότασις ἐξοπλισμοῦ τῶν χωρικῶν. Ἡ πρότασις αὕτη ἐγένετο καὶ ἐκ μέρους βουλευτῶν τῆς δημοκρατικῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ στραφῶ ἐναντίον τῆς προτάσεως αὐτῆς, διότι ἐξοπλισμὸς χωρικῶν, ὑπὸ τὰς παρούσας συνθήκας, θὰ ἔδιδεν ἀσφαλῶς μεγαλυτέραν ἔντασιν εἰς τὴν ἀλληλοεξόντωσιν μεταξὺ τῶν Ἑλλήνων καὶ ὅτι θὰ καθιέρωνε οὕτω ὁριστικῶς τὸ μονόπλευρον Κράτος. Διότι εἰς ποίους θὰ ἐδίδοντο τὰ ὅπλα, κύριοι βουλευταί; Θὰ ἔπρεπεν ἀσφαλῶς νὰ γίνῃ ἐπιλογὴ τῶν πολιτῶν. Ἀλλ’ εἶναι γνωστὸν ὅτι τὰ ὅπλα δὲν περιέρχονται τελικῶς εἰς τοὺς καλοὺς νοικοκυραίους, τοὺς φιλησύχους πολίτας, ἀλλὰ περιέρχονται εἰς χεῖρας ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι προβαίνουν εἰς διαφόρους ἀτασθαλίας καὶ διαφόρους παρεκτροπὰς μὲ συνέπειαν πάντοτε νὰ ἐνισχύεται ἡ ἀναρχία. Διὰ τοὺς ἰδίους λόγους εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ μὴ δεχθῶ τὴν πρότασιν περὶ ἐπιστρατεύσεως τῶν χωρικῶν, διότι θεωρῶ καὶ τὴν δευτέραν αὐτὴν λύσιν ἐξαιρετικῶς ἐπικίνδυνον. Ἐξ ἄλλου ἐπροτάθη ἡ ἐφαρμογὴ σθεναρᾶς πολιτικῆς. Δὲν γνωρίζω ποία θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι αὐτὴ ἡ σθεναρὰ πολιτική. Ἐγένετο πρότασις περὶ ἀποκεφαλισμοῦ κατ’ ἄλλους μὲν 100 μόνον κομμουνιστῶν, κατ’ ἄλλους 500, κατ’ ἄλλους 100.000 ἢ καὶ ὅλων τῶν κομμουνιστῶν! Νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι αἱ ἀκρότητες καὶ αἱ ὑπερβασίαι τῶν κομμουνιστῶν εἰς τὴν Πελοπόννησον θὰ ἔπρεπε νὰ μᾶς συναιτίσουν ἐπὶ τοῦ προκειμένου καὶ νὰ ἐπιβάλουν εἰς ὅλους μας νὰ ἀκολουθήσωμεν τὴν ὀρθὴν πολιτικὴν καὶ νομίζω ὅτι ἡ ὀρθὴ πολιτική, ὅπως ἐξειλίχθησαν σήμερον τὰ πράγματα, εἶναι μία πολιτικὴ κατευνασμοῦ. Ἐξ ἄλλου ὑπῆρξαν καὶ μερικοί, οἱ ὁποῖοι ἐνοστάλγησαν τὰς θλιβερὰς ἡμέρας τῆς 4ης Αὐγούστου καὶ μίαν ἀνάλογον πολιτικήν. Εἶναι λυπηρὸν ὅτι δὲν ἐγένετο ἀντιληπτὸν ὅτι ὁ κομμουνισμὸς ἐτονώθη εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀφ’ ἧς, ἀκριβῶς, ἐποχῆς καθιερώθη τὸ δικτατορικὸν καθεστὼς τῆς 4ης Αὐγούστου. Φοβοῦμαι, ὅτι δὲν κατενοήθη ἐπαρκῶς ἡ φύσις τοῦ προβλήματος, δὲν κατενοήθησαν τὰ βαθύτερα αἴτια αὐτοῦ, δὲν ἔγινεν ἡ δέουσα διάγνωσις τῆς ἀσθενείας, ὥστε νὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ κατάλληλος θεραπεία. Νομίζω ὅτι ἡ ὑφισταμένη σήμερον εἰς τὴν χώραν ἀνωμαλία δὲν εἶναι ἄσχετος καὶ πρὸς τὸ ὑφιστάμενον κοινωνικὸν πρόβλημα. Φοβοῦμαι ὅτι συνεπείᾳ τοῦ πολέμου ἀπωλέσαμεν τὴν κοινωνικήν μας ἰσορροπίαν. Ἡ ἀγροτικὴ τάξις, ἡ ὁποία ἦτο στοιχεῖον κατ’ ἐξοχὴν συντηρητικόν, εἶναι βέβαιον ὅτι ὑπέστη συνεπείᾳ τοῦ πολέμου καίρια πλήγματα. Κατεστράφη ἐντελῶς. Εἶναι λυπηρόν, ὅτι ἔναντι καὶ αὐτῆς τῆς τάξεως τὸ Κράτος δὲν ἐπέδειξε τὴν στοργήν, τὴν ὁποίαν ἔπρεπε νὰ ἐπιδείξῃ, ὑπὸ τὰς σημερινὰς ἰδίως συνθήκας, διότι ἀσφαλῶς καλύτερον συμπαραστάτην εἰς τὸ ἔργον τῆς ἐπιβολῆς τῆς τάξεως, δὲν ἦτο δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἔχῃ ἄλλον, παρὰ τὴν Ἀγροτικὴν Τάξιν. Εἶναι ἐξ ἴσου βέβαιον ὅτι ἐκ τοῦ πολέμου αὐτοῦ ἐπῆλθεν ὁ ἀφανισμὸς τῆς μεσαίας τάξεως. Ἐξ ἄλλου ἡ κατανομὴ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος εἶναι ἐντελῶς ἄνισος. Ἐνῷ τὰ 95% τῶν Ἑλλήνων πένονται κυριολεκτικῶς, ὑπάρχει μία ἐλαχίστη μειοψηφία — ἡ μειοψηφία τῶν αὐτῶν προσώπων, τὰ ὁποῖα ἐπλούτιζον διαρκούσης τῆς κατοχῆς, τὰ ὁποῖα καὶ σήμερον ἐξακολουθοῦν νὰ πλουτίζουν εἰς βάρος τοῦ λαοῦ. Ἡ κοινωνικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, δυστυχῶς, ἐπὶ ὅλων αὐτῶν τῶν σημείων, κ. βουλευταί, ὑπῆρξεν ἀπογοητευτική. Οὐδὲν μέτρον ἐλήφθη ὑπὲρ τῆς Ἀγροτικῆς Τάξεως, οὐδὲν πρόβλημα κοινωνικόν, ἐξ ἐκείνων τὰ ὁποῖα προέκυψαν ἐκ τοῦ πολέμου, ἀπησχόλησε τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν. Τεράστια κοινωνικὰ προβλήματα δὲν ἐθίγησαν κἂν ὑπ’ αὐτῆς, ὅπως τὸ πρόβλημα τῆς ὑγείας καὶ πλεῖστα ἄλλα. Οὐδὲν μέτρον ἐλήφθη διὰ τὴν μετατόπισιν τοῦ πλούτου, ὁ ὁποῖος συνεπείᾳ τοῦ πολέμου περιῆλθεν εἰς χεῖρας ὀλίγων παληανθρώπων. Νομίζω, ὅτι καὶ αὐτὰ τὰ ζητήματα δὲν εἶναι ἄσχετα πρὸς τὴν παρατηρουμένην σήμερον ἀνωμαλίαν καὶ ὅτι τὸ Κράτος θὰ διηυκολύνετο πολύ, ἐὰν ἐλάμβανε μέτρα ἐπὶ τοῦ κοινωνικοῦ ἐπιπέδου. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον οἱ ἀναρχικοὶ δὲν θὰ εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐκμεταλλευθοῦν πλεῖστα ὅσα προβλήματα καὶ νὰ αὐξήσουν καταπληκτικῶς τὴν δύναμίν των. Νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι τὸ Κράτος πρέπει νὰ ἀκολουθήσῃ πολιτικὴν ἰσονομίας καὶ ἰσοπολιτείας. Ἔνοπλοι ὁμάδες δεξιῶν φρονημάτων δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ τυγχάνωσι τῆς εὐνοίας τῶν κρατικῶν ὀργάνων. Δυστυχῶς τὸ καταγγελθὲν ὑπὸ τοῦ κ. Μαλαμίδα κατὰ τὴν παρελθοῦσαν συνεδρίασιν, διεπιστώθη τὰς τελευταίας ἡμέρας ὅτι ἐπεξετάθη καὶ εἰς τὴν περιφέρειαν Καρδίτσης. Ὁ αὐτὸς Βουρλάκης, μὲ τὴν γνωστὴν δρᾶσιν εἰς Λαμίαν, ἐπῆγεν εἰς τὴν Ρεντίναν τῆς Καρδίτσης ὅπου ἐξετέλεσε δύο πολίτας, κατὰ τὰς πληροφορίας, ποὺ εἶχον ἀπόψε, ἐκεῖθεν μετέβη εἰς τὸ χωρίον Βαβύλακον ὅπου ἐξετέλεσεν ἄλλους τέσσαρας καὶ ἀπὸ ἐκεῖ εἰς τὸ Καλλιφῶνι καὶ πλεῖστα ἄλλα χωρία ὅπου ἐσυνέχισε τὰς ἐκτελέσεις.

§203Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ Βουρλάκης εἶναι ποὺ διαταράσσει τὴν τάξιν; Ἔπρεπε νὰ πῆτε διὰ τὸν Νικηταρᾶν, διὰ τὸν Καρανταόν, διὰ τὸν Λέοντα. Ὁ Βουρλάκης ἀμύνεται.

§204Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Εἶναι γνωστὴ ἡ δρᾶσις μου ἐναντίον ὅλων αὐτῶν τῶν ὁμάδων....

§205Χ. ΠΙΠΙΛΙΑΓΚΑΣ. Ἄν μάθῃ ὁ κόσμος ποὺ σᾶς ἐψήφισε τὴν ἀποψινήν σας ὁμιλίαν, νὰ εἶσθε βέβαιος ὅτι θὰ σᾶς ἀποδοκιμάσῃ.

§206Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Φρονῶ, κύριοι βουλευταί, ὅτι μεγάλως θὰ συμβάλωμεν πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς ὁμαλότητος καὶ τῆς τάξεως, ἐὰν ἡ δίωξις τοῦ Κράτους περιορισθῇ μόνον ἐναντίον τῶν πραγματικῶν ἐγκληματιῶν καὶ μὴ γίνεται δίωξις οἱουδήποτε λόγῳ τῶν φρονημάτων του.

§207Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἠκούσατε πρὸ ὀλίγου ἐδῶ, ὅτι εἰς τοὺς Νομοὺς Βερροίας καὶ Καστορίας καὶ Δυτικῆς Μακεδονίας ἔχουν εἰσβάλει Σέρβοι, Ἀλβανοί, Βούλγαροι καὶ τοὺς ὑποθάλπουσιν οἱ ἐντόπιοι. Τὶ θὰ τοὺς κάμετε ὅταν ὑπάρχουν 700 ἄνθρωποι καὶ κρύπτονται μέσα εἰς τὰ σπίτια ἂν δὲν ληφθοῦν μέτρα σκληρά; Εἶναι λυπηρὸν νὰ ἐρχόμεθα βουλευταὶ ἀπὸ τοῦ ἱεροῦ αὐτοῦ βήματος καὶ νὰ λέγωμεν ὅτι πρέπει νὰ τοὺς χαϊδεύωμεν. Εἶναι λυπηρὸν καὶ θέλομεν κρέμασμα.

§208Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Ἐγὼ δὲν εἶπα νὰ τοὺς χαϊδεύωμεν.

§209Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Ὅπως εἶπεν ὁ κ. Γύπαρης, χρειάζεται οἱ ἐντόπιοι νὰ τοὺς καθαρίζουν μέσα εἰς τὰ σπίτια. Αὐτὸ θὰ πῇ κυνήγημα.

§210Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Νομίζω ἐπίσης, κύριοι βουλευταί, ὅτι δὲν ἐχρησιμοποιήθησαν ἐπαρκῶς τὰ ψυχολογικὰ μέσα διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἐπατάσσετο ἡ ἀναρχία. Καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς τεραστίαν σημασίαν θὰ εἶχε πρὸς κατευνασμὸν τῆς κοινῆς γνώμης ἡ τιμωρία τῶν δοσιλόγων καὶ ὅλων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι κατεδικάσθησαν διὰ τὰ γνωστὰ ἐγκλήματα διαρκούσης τῆς Δεκεμβριανῆς ἐπαναστάσεως. Νομίζω ἐπίσης, ὅτι δέν ἐχρησιμοποιήθησαν ἐπαρκῶς τὰ μέσα τῆς προπαγάνδας καὶ τῆς διαφωτίσεως, ὥστε νὰ ἀποσπασθοῦν τεράστιαι μᾶζαι, αἱ ὁποῖαι ἀκολουθοῦν σήμερον τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα εἰς τὴν σφαλερὰν πολιτικήν του, εἰς τὴν ἐγκληματικήν, ἐὰν θέλετε, πολιτικήν του.

§211Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Προδοτικὴν πολιτικήν.

§212Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Νομίζω, ὅτι ἐπιβάλλεται νὰ ἀναθεωρηθῇ ριζικῶς ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, διότι ὅλα τὰ κατασταλτικὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν, δὲν ἀπεδείχθησαν ἀποτελεσματικά. Ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι ὁ ἐμφύλιος πόλεμος θὰ λάβῃ τεραστίας διαστάσεις. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀποφευχθῇ μία νέα αἱματοχυσία. Καὶ εἶναι λυπηρόν, ὅτι τὸ αἷμα, τὸ ὁποῖον ἀφθόνως ἔρρευσε κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς Κατοχῆς, ἐξακολουθεῖ ἐπίσης καὶ σήμερον νὰ χύνεται, ἐπίσης ἀφθόνως.

§213ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐκ μέρους τῶν κομμουνιστῶν.

§214Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι, πρωτίστως, ἐναντίον αὐτῶν πρέπει νὰ στραφῇ ἡ πολιτικὴ τοῦ Κράτους, ἐναντίον τῶν κομμουνιστικῶν συμμοριῶν, διότι αὐταὶ εἶναι κυρίως ὑπεύθυνοι τῆς σημερινῆς καταστάσεως. Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω ὀλίγα τινὰ σχετικῶς καὶ πρὸς τὴν ἀποσυμφόρησιν. Εἰς τὸν νόμον τῆς ἀποσυμφορήσεως τῶν φυλακῶν, κύριοι βουλευταί, ἀπεδόθη ἡ αἰτία τῆς παρούσης ἀνωμαλίας. Ἐὰν τοῦτο ἦτο ἀληθές, διερωτῶμαι: διατὶ ἡ Κυβέρνησις δὲν κατήργησε τὸν νόμον αὐτὸν ἀφ’ ἧς ἀνέλαβε τὴν ἐξουσίαν, ἀλλά, τοὐναντίον, τὸν συνεπλήρωσε διὰ νομοθ. διατάγματος καί, δεύτερον, διατὶ τὸν πρῶτον μῆνα ἀπὸ τῆς ἀναλήψεως τῆς ἐξουσίας ἀπέλυσεν 700 ἐκ τῶν κρατουμένων εἰς τὰς φυλακὰς τοιούτων ἐγκληματιῶν; Ἐγὼ πιστεύω, ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς δὲν εἶναι ἡ αἰτία τῆς σημερινῆς ἀνωμαλίας. Καὶ ἀπόδειξιν τούτου ἀποτελεῖ καὶ τὸ γεγονός, ὅτι εἰς τὴν περιφέρειαν Καρδίτσης καὶ Τρικάλων, οὐδεὶς ἐκ τῶν δρώντων ἀρχισυμμοριτῶν, οὔτε ὁ Νικηταρᾶς, οὔτε ὁ Μπελῆς, οὔτε ὁ Ζαραλῆς προέρχονται ἐκ τῆς ἀποσυμφορήσεως. Βέβαιον εἶναι ὅτι ἀλλαχοῦ δέον ὅπως ἀναζητηθοῦν τὰ αἴτια τῆς παρούσης ἀνωμαλίας.

§215ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὰ ἄλλα «τσιράκια» ὅμως ποὺ ἔχουν μαζί τους;

§216Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, νομίζω ὅτι ἡ παρατηρουμένη σήμερον ἀνωμαλία, δὲν εἶναι δυνατὸν ν’ ἀποδοθῇ μόνον εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας. Ἡ ἐπικρατοῦσα σήμερον ἀναρχία εἶναι συνέπεια τῆς Κυβερνητικῆς πολιτικῆς ἐν τῷ συνόλῳ της. Ἡ Κυβέρνησις πρὸ τοῦ αἱματοκυλίσματος τὸ ὁποῖον συντελεῖται εἰς τὴν χώραν σήμερον ἔχει τεραστίας εὐθύνας ἔναντι τῆς χώρας καὶ πρέπει ν’ ἀρθῇ εἰς τὸ ὕψος τῶν περιστάσεων, νὰ συναισθανθῇ τὴν μεγίστην ἱστορικὴν εὐθύνην τὴν ὁποίαν φέρει ἀπέναντι τοῦ Ἔθνους, καὶ ἐὰν δὲν αἰσθάνεται ἑαυτὴν ἱκανὴν νὰ ἐπιβάλῃ τὸ Κράτος τοῦ νόμου καὶ ν’ ἀποκαταστήσῃ τὴν τάξιν, ἂς παραχωρήσῃ τὴν θέσιν της εἰς ἄλλην Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία θὰ ἀποκαταστήσῃ τὴν ἀσφάλειαν καὶ τὴν τάξιν καὶ ἀποτελεσματικώτερον θ’ ἀντιμετωπίσῃ τὴν παροῦσαν κρίσιν.

§217ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Βλιάμος ἔχει τὸν λόγον.

§218Ν. ΒΛΙΑΜΟΣ. Κύριοι βουλευταί, μετὰ τοσοῦτον κάματον καὶ τοσαύτην ἐξαντλητικὴν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεως περὶ τῆς Δημοσίας Τάξεως θὰ παρῃρχόμην νὰ ὁμιλήσω, ἐὰν ἡ φωνὴ περὶ τοῦ κινδύνου τοῦ μεγάλου, διασαλεύσεως τῆς τάξεως, δὲν μοῦ ἐπέβαλε τὸ ἐπιτακτικὸν καθῆκον ἀπέναντι τοῦ Νομοῦ τὸν ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀντιπροσωπεύω, ἂν μὴ νὰ διαμαρτυρηθῶ διὰ τὴν τραγικὴν διασάλευσιν τῆς Δημοσίας Τάξεως, τουλάχιστον νὰ ἐνθαρρύνω τὴν Κυβέρνησιν ὅπως παντὶ τρόπῳ καὶ πάσῃ θυσίᾳ ἀποσοβήσῃ τὸν ἐπικρεμάμενον κατὰ τῆς Πατρίδος κίνδυνον. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ περιγράψω ἐγὼ τὸν κίνδυνον τοῦτον τὸν ὁποῖον πολλοὶ δεξιοὶ ἀγορηταὶ ἐζωγράφησαν διὰ τῶν σκιερωτάτων χρωμάτων. Δὲν εἶναι ἀνάγκη ν’ ἀπαριθμήσω τὰ διάφορα μέτρα τὰ ὁποῖα ὑπέδειξαν διάφοροι ὁμιλήσαντες ἐνταῦθα, διότι δὲν εἶναι δυνατόν, ὁ Ὑπουργὸς τῆς ἐννόμου τάξεως νὰ μὴ ἔχει λάβει ταῦτα ὑπ’ ὄψιν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι εὔελπι, σωτήριον, εἶναι τὸ γεγονὸς ὅτι ὑπάρχουν ἄνδρες εἰς τὴν Πατρίδα ἡμῶν, οἱ ὁποῖοι δύνανται ν’ ἀποτελέσωσι τὸ ἀντίπαλον δέος κατὰ τῶν ἀλαστόρων προδοτῶν καὶ μητραλοιῶν τῆς Πατρίδος. Τοὺς πολυτίμους αὐτοὺς παράγοντας ὀφείλει νὰ χρησιμοποιήσῃ ἡ Κυβέρνησις, ὀφείλει νὰ ἐνισχύσῃ τὴν γενναίαν μας ἀλλ’ ἀνεπαρκῆ Χωροφυλακήν. Εἶναι ἐθνικὴ ἐπιταγή, ἡ ὁποία δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ εἰσακουσθῇ, διότι ὁ κίνδυνος εἶναι τόσον μέγας, ὁ ἐσωτερικὸς ἐχθρὸς εἶναι τόσον ἐπίφοβος, ὥστε νὰ εἶναι ἀνάγκη νὰ ληφθῶσι μέτρα σοβαρώτατα. Καταφεύγει οὗτος εἰς μέσα τοιαῦτα πρὸ τῶν ὁποίων κανεὶς ἰλιγγιᾷ. Ἔχω ἀκριβεστάτας πληροφορίας, ὅτι καθ’ ἑκάστην ἐμβάζονται εἰς Σάμιον τρία ἑκατομμύρια εἰς γνωστὸν κομμουνιστήν. Τὰ ποσὰ αὐτὰ εἶναι πολλὰ διὰ τὸν κομμουνισμὸν τῆς Σάμου, ἀλλ’ ὑποθέτω ὅτι διοχετεύονται πρὸς τὴν Δωδεκάνησον. Βλέπετε ὅτι πρὶν ἢ ἐπέλθῃ ἡ ἐνσωμάτωσις τῆς Δωδεκανήσου αὐτοὶ φροντίζουν ὑπὲρ τοῦ κομμουνισμοῦ. Ἡ Σάμος δὲν εἶχε κομμουνισμόν. Δυστυχῶς οἱ νεαροὶ στρατιῶται ἐνεκλείσθησαν εἰς συρματοπλέγματα, ἐνεβολιάσθησαν ὑπὸ τοῦ κομμουνιστικοῦ ἰοῦ καὶ ἐπανέκαμψαν εἰς τὸν τόπον, καὶ σήμερον τόσον ἡ Σάμος ὅσον καὶ ἡ Ἰκαρία βρίθουν κομμουνιστῶν. Δυστυχῶς αἱ περιστάσεις δὲν ἐπέτρεψαν εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ λάβῃ τὰ ἐνδεδειγμένα μέτρα ἐναντίον τῶν κομμουνιστῶν ἐκείνων. Ἀλλὰ τὰ στόματα πάντων λέγουν ὅτι μελετᾶται κίνημα. Ἐγένετο μάλιστα καὶ μικρὸν κίνημα εἰς μίαν κοινότητα, ὅπου καὶ αἱ γυναῖκες ἐπετέθησαν καὶ ἐφόνευσαν ἕνα στρατιώτην, συντρίψασαι τὸ κρανίον του. Οἱ κακοῦργοι αὐτοὶ ἐτράπησαν πρὸς τὰ ὄρη καὶ ἐκ τῶν κρυσφυγέτων ἀπειλοῦσαν ὅτι θὰ κατέλθουν νὰ θύσουν καὶ νὰ ἀπωλέσουν. Ἐν τούτοις ὑπάρχουν καὶ ἀξιωματικοὶ τῆς Χωροφυλακῆς οἱ ὁποῖοι τίθενται ἐπὶ κεφαλῆς τῆς ΕΠΟΝ, καὶ ᾄδουσιν ἐαμοκομμουνιστικὰ ᾄσματα.

§219Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἐν ἐνεργείᾳ ἀξιωματικοί;

§220Ν. ΒΛΙΑΜΟΣ. Μάλιστα. Ὁ Παπαπάνου, ὁ ὁποῖος λέγει ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ παρὸν κίνημα νὰ μὴ ἐπιτύχῃ ἐφ’ ὅσον ἐπὶ κεφαλῆς εἶναι ὁ Ὀθωναῖος.

§221Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Καὶ διατηρεῖται εἰς τὴν ὑπηρεσίαν αὐτός;

§222Ν. ΒΛΙΑΜΟΣ. Βεβαίως. Δὲν πταίει ὅμως ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως, ἀλλ’ ἡ ὀργανωτικὴ ἀποστολὴ ἡ ὁποία εἶναι ἡ τροχοπέδη διὰ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐννόμου Τάξεως.

§223Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Μὰ τὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς αὐτῆς ἔχουν συμβουλευτικὸν μόνον χαρακτῆρα.

§224Ν. ΒΛΙΑΜΟΣ. Δὲν ἔχετε φαίνεται συνεργασθῆ μὲ τοὺς Ἄγγλους διὰ νὰ ἐξηγήσετε τὶ σημαίνει αὐτὸ τὸ «συμβουλευτικόν». Εἶδον ἐρωτηματολόγια Ἀγγλιστὶ καὶ Ἑλληνιστί, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ πληρωθοῦν ὅλα διὰ νὰ γίνῃ ἴσως καμμία μετάθεσις τοῦ αἰτοῦντος. Οἱ καθηγηταὶ τῆς Ἰκαρίας γράφουν ἐκεῖθεν «πρὸς Θεοῦ ἀπαλλάξατέ μας ἀπ’ αὐτὸν τὸν ἄνθρωπον ἢ προσπαθήσατε νὰ μᾶς μεταθέσετε, διότι αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος θὰ μᾶς δείρῃ ἐν μέσῃ πλατείᾳ». Ἐγένοντο ἀνακρίσεις αἱ ὁποῖαι ἐξακολουθοῦν εἰσέτι.

§225Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Φρονεῖτε ὅτι, ἂν ὁ Ὑπουργὸς ἠπείλει παραίτησιν, θὰ ἐπέμενεν ἡ ἀποστολὴ αὐτὴ εἰς τὴν τροχοπεδητικήν της δρᾶσιν;

§226Ν. ΒΛΙΑΜΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶναι προικισμένος διὰ πλουσίων προσόντων φυσικῶν καὶ ποικίλων. Βεβαίως ἡ θέσις του σήμερον μὲ τὴν ὀργανωτικὴν ἀποστολὴν δὲν τοῦ ἐπιτρέπει νὰ κάμῃ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐπιθυμεῖ, ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον συμφέρει.

§227Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἐπὶ ζημίᾳ τῆς Ἀσφαλείας τοῦ Κράτους.

§228Ν. ΒΛΙΑΜΟΣ. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον λείπει ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐννόμου Τάξεως, εἶναι ὁ ψυχολογικὸς παράγων. Θὰ συνεβούλευον τὸ ἀγαπητὸν καὶ ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τῆς Ἐννόμου Τάξεως νὰ μιμηθῇ κατὰ τοῦτο τὸν ἄξιον συνάδελφόν του τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων. (Χειροκροτήματα).

§229ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§230Π. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ (Ὑπ. Στρατ.). Κύριοι βουλευταί, κατόπιν τῆς ἐπισκέψεώς μου εἰς τὴν Μακεδονίαν, ἐθεώρησα ὅτι ἔπρεπε νὰ σᾶς εἴπω ὀλίγα τινὰ σχετικῶς καί, πρὶν σᾶς ἐκθέσω τὰ τῆς περιοδείας μου, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω ὀλίγα διὰ τὴν δρᾶσιν τῆς Κυβερνήσεως σχετικῶς πρὸς τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον μᾶς ἐνδιαφέρει αὐτὴν τὴν στιγμήν. Ἐκλήθην ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δημοσίας Τάξεως πρὸ μηνὸς καὶ πλέον νὰ λάβω μέρος εἰς μίαν σύσκεψιν, εἰς τὴν ὁποίαν παρίσταντο μάλιστα καὶ διάφοροι σύμβουλοί του καὶ ἐζητήθη ἀπὸ ἐμὲ νὰ θέσω εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Χωροφυλακῆς, ἀκριβῶς πρὸς αὔξησιν αὐτῆς ταύτης τῆς Χωροφυλακῆς, τὰ σχετικὰ ἐφόδια, τὰ ὁποῖα ἠδύναντο νὰ χρησιμοποιηθοῦν πρὸς τοῦτο. Ἐζητήθη καὶ ἀνθρώπινον ὑλικόν, ἀλλὰ ἐκεῖ εὑρέθημεν εἰς κάποιαν δυσχέρειαν καὶ ἠναγκάσθημεν μόνον νὰ διαθέσωμεν ὁπλισμὸν κλπ. Αὐτὸ βεβαίως τὸ διέθεσα, ἀλλ’ ἐπειδὴ ἐν τῷ μεταξὺ τὰ πράγματα ἐπεδεινοῦντο, ἀπεφάσισα νὰ καλέσω τοὺς δύο σωματάρχας, τὸν κ. Βεντήρην καὶ τὸν κ. Γεωργούλην, καὶ νὰ συνεννοηθῶ μαζί τους πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς διαθέσεως τοῦ στρατοῦ εἰς τὴν Μακεδονίαν καὶ τὴν Θεσσαλίαν πρὸς ἐνίσχυσιν τῆς Χωροφυλακῆς. Ὁ στρατὸς βεβαίως δὲν ἦτο προπαρεσκευασμένος νὰ παίξῃ τὸν ρόλον αὐτόν, διότι πρῶτον ὁ στρατὸς δὲν δύναται νὰ ἐκτελέσῃ ἀστυνομικὰ καθήκοντα, ἀλλὰ καὶ δεύτερον, διότι, ὅπως εἶχα ἐξηγήσει ὅταν ὡμίλησα σχετικῶς μὲ τὸ στρατιωτικὸν ζήτημα, ὑπῆρχε μία μετάστασις, ἡ ὁποία ἐδημιούργει κάποιαν ἀναστάτωσιν.

§231Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Τί ἐννοεῖτε μετάστασιν;

§232Π. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ (Ὑπ. Στρατ.). Ἀπὸ τὴν ἐθνοφυλακὴν εἰς τὸν τακτικὸν στρατόν. Ἐπίσης συνέβαινε καὶ τὸ ἄλλο, ὅτι πολλοὶ ἐκ τῶν στρατιωτῶν ἦσαν νεοσύλλεκτοι καὶ ἑπομένως ἐντελῶς ἀπαράσκευοι νὰ ἀναλάβουν τὸ ἔργον αὐτό. Ἐν τούτοις ὅμως, ἐπειδὴ ἡ κατάστασις ἐπεδεινοῦτο, ἀπεφασίσθη ὅτι ἔπρεπε νὰ διαθέσωμεν τὸν στρατὸν εἰς τὸ ἔργον τῆς ἐνισχύσεως τῆς Χωροφυλακῆς. Καὶ ἀρχικῶς μὲν ἐσκέφθημεν ὅτι, μόνον ὅταν ἐζητεῖτο ἡ βοήθεια τοῦ στρατοῦ, θὰ ἔπρεπε νὰ διατεθῇ οὗτος, ἀλλὰ κατόπιν ἀπεφασίσθη νὰ γίνῃ μία εὐρυτέρα μελέτη καὶ ὁ στρατὸς νὰ ἀναλάβῃ πληρέστερον τὴν διεύθυνσιν τοῦ ζητήματος αὐτοῦ ἐνισχυόμενος ἀπὸ τὴν Χωροφυλακήν. Ὅταν ἐπεσκέφθην τὴν Λάρισαν ὁ κ. Γεωργούλης μοῦ ἀνέπτυξε τὴν ἐκεῖ κατάστασιν, ἡ ὁποία δὲν ἦτο καὶ τόσον κακή, μόνον εἰς τὴν περιφέρειαν Ἐλασσῶνος καὶ εἴς τινας ὀρεινὰς περιοχὰς ἐφαίνετο ὅτι εἶχε διασαλευθῆ ἡ τάξις. Κατόπιν ὅταν ἔφυγα ἐγὼ νομίζω ὅτι ἐχειροτέρευσεν ὀλίγον, ἐν πάσῃ περιπτώσει ὅμως ἐλαμβάνοντο ὅλα τὰ μέτρα τὰ σχετικά. Ἐν τῷ μεταξὺ ἔγινεν ἡ ἐπίθεσις εἰς τὴν Ἤπειρον καὶ γνωρίζετε καὶ τὰ ἀποτελέσματα τῆς ἐπιθέσεως αὐτῆς. Κατόπιν αὐτοῦ μετέβην εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, ὅπου συνήντησα τὸν κ. Βεντήρην, μὲ τὸν ὁποῖον εἶχα μακροτάτας συσκέψεις καὶ ἤλθομεν μάλιστα εἰς ἐπαφὴν μὲ τοὺς ἐπὶ κεφαλῆς τῆς Χωροφυλακῆς ἐκεῖ, μὲ τοὺς ὁποίους ἀντηλλάξαμεν τὰς γνώμας μας, ἀπεφάσισα δὲ νὰ προχωρήσω καὶ νὰ ἐπισκεφθῶ λεπτομερῶς ὁλόκληρον τὴν Μακεδονίαν. Ὁμολογῶ ὅτι ἦτο δι’ ἐμὲ ἐξαιρετικῶς ἐνδιαφέρουσα ἡ περιοδεία αὐτή, διότι ἀπὸ τῆς ἐποχῆς κατὰ τὴν ὁποίαν ἤμην πολεμιστὴς εἰς τὴν Μακεδονίαν, δὲν εἶχα ἐπισκεφθῆ λεπτομερῶς τὰ μέρη αὐτά. Ἔφθασα μέχρι Σιδηροκάστρου καὶ ἀπὸ ἐκεῖ ἐπῆγα εἰς τὸ Νέον Πετρίτσι, ἐπισκεφθεὶς διαδοχικῶς ὅλα τὰ φυλάκια τῆς μεθορίου. Ἐκτὸς τούτων ἐπεσκέφθην ὅλα τὰ χωρία, τὰ ὁποῖα εὑρίσκοντο ἐπὶ τῆς ὁδοῦ, ἦλθον εἰς ἐπαφὴν μὲ ὅλους τοὺς κατοίκους, ἐδέχθην ὅλας τὰς ἐπιτροπάς, ὡμίλησα πρὸς αὐτούς, μοῦ εἶπον τὰ παράπονά των καὶ ὁμολογῶ ὅτι ἐκ τῆς ἐπισκέψεώς μου αὐτῆς, ἡ ὁποία ἐκτὸς τῶν χωρίων ἔγινε καὶ εἰς τὰς πόλεις Σερρῶν καὶ Βερροίας, ἀπεκόμισα ἀρίστας ἐντυπώσεις, σᾶς διαβεβαιῶ δὲ ὅτι, ἐνῷ διὰ τηλεγραφημάτων μοῦ εἶχον καταγγελθῆ ἀπὸ βουλευτάς, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκοντο ἐκεῖ, ὅτι οἱ χωρικοὶ εἶχον ἐγκαταλείψει τὰ χωρία των καὶ εἶχον ἔλθει εἰς τὴν πρωτεύουσαν τοῦ νομοῦ των καὶ ὅτι εἶχον ἐγκαταλείψει καὶ τὴν συγκομιδήν, σᾶς διαβεβαιῶ ὅτι, ὄχι μόνον συγκομιδὴ ὑπῆρχεν, ὄχι μόνον οἱ ἄνθρωποι εἰργάζοντο, ὄχι μόνον οἱ χωρικοὶ ἠσχολοῦντο μὲ τὰ εἰρηνικά των ἔργα, ἀλλὰ καὶ οὐδὲν χωρίον εἶχεν ἐγκαταλειφθῆ, ἐκτὸς ἐὰν ἐγκατελείφθησαν ὀρεινὰ χωρία. Βεβαίως οἱ ἄνθρωποι εἶχον τρομοκρατηθῆ καὶ ἐζήτουν κάτι τὸ ὁποῖον φυσικὰ δι’ ἐμὲ ἦτο δυσχερέστατον. Ἐζήτησαν δηλαδὴ νὰ διατεθῇ εἰς κάθε χωρίον, εἰς κάθε πόλιν, εἰς κάθε περιφέρειαν, νὰ διατεθῇ ἕνας λόχος, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἦτο ἀδύνατον. Πρέπει νὰ λάβετε ὑπ’ ὄψιν σας ὅτι ὑπέστημεν καὶ ἕνα ἀρκετὰ σοβαρὸν πλῆγμα καὶ ὑπέστημεν τὸ πλῆγμα διότι ἕνας λόχος ὁ ὁποῖος παραμένει εἰς τὸ αὐτὸ σημεῖον φυσικὰ ἔρχεται εἰς ἐπαφὴν μὲ τοὺς κατοίκους καὶ ὑπάρχουν ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι προπαγανδίζουν ἐκεῖ......

§233Π. ΓΥΠΑΡΗΣ. Θὰ ἔπρεπε, κύριε Ὑπουργέ, νὰ γίνουν ἀποσπάσματα κινητά, διότι ὅταν γνωρίζουν αὐτοὶ ποῦ εἶναι οἱ σταθμοὶ ἀποφεύγουν τοὺς σταθμούς, μόνον ὅταν εἶναι ἀποσπάσματα κινητὰ πάντοτε θὰ ἔχουν ἕνα φόβον.

§234Π. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ (Ὑπ. Στρατ.). Δὲν ἠδυνάμην νὰ τὸ κάμω διότι αὐτὴ ἡ διασπορὰ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ. Ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει νομίζω ὅτι ὁ στρατὸς δύναται νὰ διατεθῇ εἰς ἐπιχειρήσεις ἐναντίον τῶν στασιαστῶν ἀλλὰ μόνον μὲ τὴν σύνθεσιν ἑνὸς τάγματος, κάτω τοῦ τάγματος ὄχι καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον δὲν θὰ διασπείρωμε καθόλου τὸν στρατὸν καὶ θὰ διατηρήσωμε μόνον τάγματα καὶ ἂν πρόκειται νὰ κάμωμε καμμίαν ἐπιχείρησιν θὰ στείλωμε τάγμα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἤκουσα ἕνα συνάδελφον ἐδῶ ὁ ὁποῖος ἰσχυρίσθη ὅτι γίνεται διείσδυσις διὰ τῶν συνόρων. Εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι διεισδύσεις διὰ τῶν συνόρων γίνονται καὶ τοῦτο ὡς δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία ἡ φύλαξις τῶν συνόρων εἶναι δυσχερής. Ὑπάρχουν μερικὰ χωρία τὰ ὁποῖα εἶναι ὄπισθεν τῆς γραμμῆς μας τὰ ὁποῖα εἶναι διατεθειμένα νὰ κρύψουν τοὺς ἐρχομένους ἀπὸ ἐκεῖ. Τὸ ἔργον μας λοιπὸν εἶναι δύσκολον κάμωμεν ὅμως μίαν προσπάθειαν ὅσον τὸ δυνατὸν ὀλιγώτεροι νὰ ἔρχωνται ἀπὸ τὰ σύνορα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡμεῖς ἐπράξαμεν ὅσον τὸ δυνατὸν τὸ καθῆκον μας, ἀλλὰ πρέπει νὰ σᾶς εἴπω ὅτι τὸ πρᾶγμα παρουσιάζει καὶ δυσκολίας. Τὸ ἀντελήφθην καὶ ἐγὼ ὁ ἴδιος ὅταν εἶχα πάει κάποτε εἰς τὴν Φιλιππούπολιν, ὁπότε ὅταν περιφερόμην εἰς τὰς ὁδοὺς τῆς Φιλιππουπόλεως εὑρέθην πρὸ τοῦ θεάματος ὅτι ὅλοι οἱ ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι εἰργάζοντο ἐκεῖ ἤξευραν Ἑλληνικὰ καὶ ὡμίλουν Ἑλληνικὰ ὅπως ὁμιλῶ καὶ ἐγώ. Ἑπομένως εἶναι πολὺ δύσκολος ἡ ἀνακάλυψις τῶν Κομιτατζήδων, Ἐν πάσῃ περιπτώσει εἰς τὴν Ἀνατολικὴν Μακεδονίαν παρετήρησα ὅτι δὲν ὑπάρχει καμμία ἀνησυχία. Εἰς τὴν Δράμαν καὶ τὴν Καβάλαν ὑπάρχει ἀπόλυτος ἡσυχία, ἐκεῖ συνέβη ἓν μικρὸν ἐπεισόδιον τὸ ὁποῖον ἀμέσως κατεπνίγη. Καταλήγων, κύριοι βουλευταί, βεβαίως τώρα ποὺ ἐξετέθησαν ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα ἀπὸ τὸ βῆμα τῆς Βουλῆς καὶ ἔγιναν γνωστὰ καὶ θὰ δημοσιευθοῦν εἰς τὰς ἐφημερίδας δὲν σᾶς ἀποκρύπτω ὅτι ἐγὼ εὑρίσκω ὅτι εἶναι πολὺ δυσάρεστον διότι θὰ ἔπρεπε νὰ μὴ ὑποκινήσωμεν τὸ ζήτημα αὐτό, νὰ μὴ ὑποκινήσωμεν τὴν συζήτησιν αὐτήν, διότι ὅπως καταλαβαίνετε πολὺ καλὰ τὰ πράγματα θὰ δημοσιευθοῦν εἰς τὰς ξένας ἐφημερίδας, ὅτι δῆθεν ὑπάρχει πλήρης ἀναρχία εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὅτι ὑπάρχει ἕνα κίνημα αὐτονομιστικὸν εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ τὰ πράγματα θὰ δημοσιευθοῦν κατ’ ἄλλον τρόπον ἐνῷ θὰ ἦτο καλὸν νὰ κρύψωμεν αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὡρισμένα ἐξ αὐτῶν.

§235Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Αὐτά, κύριε Ὑπουργέ, θὰ δημοσιευθοῦν ὡς εἰδήσεις εἰς τὰς ἐφημερίδας.

§236Π. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ (Ὑπ. Στρατ.). Ἐγὼ ἔχω γνώμην ἐναντίαν, ἐγὼ ἔζησα 17 ἔτη εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ γνωρίζω τὴν ψυχολογίαν τῶν ἀνθρώπων ἐκεῖ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει νομίζω ὅτι ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἐλάμβανον αὐτὴν τὴν μορφήν, καὶ ἂν ἐλάμβανον μίαν μορφὴν ἔπρεπε μόνον νὰ ἐλάμβανον τὴν μορφὴν τὴν συμβουλευτικὴν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ ὄχι τὴν ἀντιπολιτευτικήν.

§237Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Καθῆκον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εἶναι ὁ ἔλεγχος.

§238ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως ἔχει τὸν λόγον.

§239Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Κύριοι βουλευταί, ἡ Βουλὴ ἀπησχολήθη ἐπὶ πολλὰς συνεδριάσεις Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου μὲ τὸ θέμα τῆς Δημοσίας Τάξεως καὶ ἀποδεικνύεται ὡς ἐκ τῶν παρατεταμένων αὐτῶν συζητήσεων ὅτι ὄντως ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἀποδίδει ἐξαιρετικὴν σημασίαν εἰς τὴν ἀποκατάστασιν τῆς Δημοσίας Τάξεως. Πράγματι ἐπιτακτικὸν εἶναι τὸ καθῆκον οἱασδήποτε ποτε Κυβερνήσεως καὶ εἰς οἱανδήποτε χώραν καὶ ὑπὸ οἱασδήποτε συνθήκας νὰ καταβάλῃ πᾶσαν προσπάθειαν πρὸς ἐπίτευξιν τοῦ πρωταρχικοῦ τούτου σκοποῦ της. Ἐφ’ ὅσον κατετέθη καὶ συνεζητήθη μία ἐπερώτησις ἡ ὁποία στρέφεται κατὰ τῆς Κυβερνήσεως γενικώτερον καὶ εἰδικώτερα κατὰ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δημοσίας Τάξεως, εἶναι φυσικὸν ὅτι ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς αἰσθάνεται τὴν ἀνάγκην νὰ δώσῃ εἰς τὴν Βουλὴν πλήρη ἀπολογισμὸν τῆς ὑπ’ αὐτοῦ ἀσκηθείσης πολιτικῆς διότι αὐτὸ ἐπιβάλλουν καὶ τὰ Κοινοβουλευτικὰ ἔθιμα καὶ ὁ σεβασμὸς πρὸς τὸ Σῶμα καὶ ἡ ὑποχρέωσις πρὸς τὸν λαόν. Ἀλλὰ διὰ νὰ γίνῃ ἀντιληπτὴ ἡ ἀσκηθεῖσα πολιτικὴ θὰ πρέπει πρῶτον νὰ ἀνατρέξωμεν δι’ ὀλίγων εἰς τὴν κατάστασιν τὴν ὁποίαν παρελάβομεν ὅταν τὸ πρῶτον ἐσχηματίσθη ἡ Κυβέρνησις. Εἰς μίαν ἀγόρευσίν μου ἐνώπιον τοῦ Σώματος εἰς τὰς ἀρχὰς τῶν Κοινοβουλευτικῶν ἐργασιῶν, εἶπον τότε καὶ μάλιστα ἠσκήθη κριτικὴ κατὰ τῆς ἐκφράσεώς μου ἐκείνης ὅτι εἰσήλθομεν εἰς μίαν νέαν φάσιν ἀφορῶσαν τὴν Δημοσίαν τάξιν. Καὶ πράγματι, αὐτή, κύριοι βουλευταί, εἶναι ἡ ἀναμφισβήτητος πραγματικότης. Δὲν πρόκειται αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ ἐξετάσωμεν, πῶς διὰ τῆς πολιτικῆς τῆς ἀσκηθείσης ὑπὸ τῶν προκατόχων Κυβερνήσεων τὶ διευκολύνσεις ἐδόθησαν. Εἰς τὰ ἀπὸ τῆς Κατοχῆς καὶ ἐντεῦθεν δρῶντα ἐν Ἑλλάδι ἀνατρεπτικὰ στοιχεῖα διὰ νὰ κατορθώσουν νὰ προετοιμάσουν δυναμικῶς τὴν φάσιν τὴν ὁποίαν διερχόμεθα τὴν στιγμὴν αὐτήν. Ἀλλὰ τὸ πρακτικὸν συμπέρασμα τῆς διαπιστώσεως τὸ ὁποῖον ἐπηρεάζει ὁλόκληρον τὴν ἀσκηθεῖσαν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως πολιτικήν, εἶναι ὅτι ἐνῷ ἐδόθη διὰ τοῦ διαδραμόντος ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐντεῦθεν χρόνου, ἡ εὐχέρεια τῆς προπαρασκευῆς τῆς νέας τροπῆς τῶν πραγμάτων, ἀφ’ ἑτέρου τὸ Κράτος εὑρέθη παντελῶς ἀνέτοιμον καὶ ἀπαράσκευον, διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν νέαν τῶν πραγμάτων τροπήν. Ἑπομένως, κύριοι βουλευταί, ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς, μετὰ μάλιστα τὸ παράδειγμα τῆς συγκρούσεως τοῦ Λιτοχωρίου, δὲν ἀπέμενε καμμία ἀμφιβολία εἰς τοὺς κόλπους τῆς Κυβερνήσεως ὅτι πρωταρχικὴ ὑποχρέωσις ἐκ μέρους της ἦτο νὰ ἐνισχύσῃ κατὰ πάντα δυνατὸν τρόπον καὶ τὸν προληπτικὸν ἀλλὰ καὶ τὸν κατασταλτικὸν ἐξοπλισμὸν τῆς πολιτείας. Καὶ ὅσον ἀφορᾷ μὲν τὸν προληπτικὸν ἐξοπλισμὸν ἤρχισεν εἴτε ὑπὸ τύπον διαταγμάτων προτοῦ συνέλθῃ ἡ Βουλή, εἴτε ὑπὸ τύπον νομοθετημάτων καὶ ψηφισμάτων, νὰ συγκροτῆται αὐτὸ τὸ σύνολον τῶν ἐπηυξημένων δικαιωμάτων τοῦ Κράτους πρὸς προώθησιν τοῦ ζητήματος τῆς Δημοσίας Τάξεως. Καὶ νομίζω ὅτι ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς δὲν ὑπῆρξεν ἐν τῷ σημείῳ τούτῳ τῶν διαφόρων ἀγορητῶν ἀντικειμενικὴ κρίσις. Διότι νομίζω ὅτι προώρως ἠλέγχθη ἡ Κυβέρνησις ὅτι διστάζει νὰ ἐφαρμόσῃ ἐν τῇ ὁλότητί των τὰ μέτρα τῶν ὁποίων ἐζήτησε παρὰ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὴν ἐπιψήφισιν. Καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι τὴν στιγμὴν αὐτὴν ἔχει σαφεῖς ἀποδείξεις ἡ ἐθνικὴ ἀντιπροσωπεία ὅτι ἡ Κυβέρνησις στερρῶς ἐμμένει εἰς τὴν δήλωσιν τὴν ὁποίαν ὁ ἀξιότιμος καὶ πολύτιμος συνάδελφός μου ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Ὑπουργός, προέβη εἰς ἄλλην τινὰ συνεδρίασιν κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἀποφασισμένη νὰ ἐφαρμόσῃ καθ’ ὅλην τὴν γραμμὴν τὰς ἀποφάσεις τὰς προερχομένας ἐκ τῆς διαδικασίας τοῦ ψηφίσματος περὶ ἐκτάκτων μέτρων. Ἄς ἔλθωμεν ἤδη εἰς τὸ πρόβλημα τοῦ κατασταλτικοῦ δυναμικοῦ ἐξοπλισμοῦ τοῦ Κράτους, διότι εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον ἔχω τὴν γνώμην, κύριοι βουλευταί, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἐρευνηθῇ κατὰ πόσον ὑφίσταται ἢ δὲν ὑφίσταται προσωπικὴ ἀδυναμία τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ καὶ ἑπομένως κατὰ πόσον εὐσταθεῖ ἢ δὲν εὐσταθεῖ ἡ ἐναντίον του προσωπικὴ μομφή. Καὶ λέγω ὅτι ἐν τῷ σημείῳ τούτῳ, θὰ ἐρευνηθῇ ἡ ὅλη οὐσία τῆς ἐπερωτήσεως, διότι θὰ ἠδυνάμην ἐὰν δὲν ἤθελον νὰ κουράσω τὴν Βουλὴν νὰ ἐξετάσω τὰς παρεκκλίσεις τὰς ὁποίας ἔλαβεν ἡ ἐπερώτησις ἐπεκταθεῖσα καὶ εἰς ζητήματα ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Τύπου, τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν, Δικαιοσύνης, καὶ δὲν ξεύρω τίνος ἄλλου ἀκόμη. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ὑφίσταται γενικὴ ἐπερώτησις τῆς Κυβερνήσεως. Ἐπειδὴ ὅμως ἐνεφανίσθη ὡς μομφὴ κατὰ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δημοσίας Τάξεως δικαιοῦμαι ἐν τῷ ἀπολογισμῷ, ἐν τῇ λογοδοσίᾳ πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, νὰ περιορίσω τὴν ἀπάντησιν εἰς τὰ ζητήματα τὰ ἀφορῶντα τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δημοσίας Τάξεως. Δι’ αὐτὸ καὶ θὰ ὁμιλήσω περὶ τοῦ δυναμικοῦ ἐξοπλισμοῦ τοῦ Κράτους, δηλαδὴ τί ἐγένετο καὶ ποία εἶναι ἡ προοπτικὴ ἐπὶ τοῦ θέματος. Κύριοι βουλευταί, ὅταν τὸ πρῶτον ἀνέλαβον τὰ καθήκοντά μου, ἠρεύνησα τὶ δυνάμεις εἶχον διαθεσίμους καὶ τὶ καθήκοντα ἔπρεπε νὰ ἐκπληρώσουν αἱ διαθέσιμοι δυνάμεις. Εὗρον λοιπὸν ὅτι αἱ δυνάμεις αἱ ἀναλογοῦσαι εἰς τοὺς σταθμοὺς τῆς Χωροφυλακῆς ἦσαν ἐντελῶς περιωρισμέναι ἐν σχέσει μὲ τὸ ὑπὸ ἀντιμετώπισιν πρόβλημα. Ἦτο φυσικὸν ὡς πρώτην Κυβερνητικήν μου μέριμναν νὰ ἐξετάσω ὑπὸ ποίας προϋποθέσεις θὰ ἦτο δυνατὸν ἡ ἄποψις αὐτὴ νὰ βελτιωθῇ. Καὶ δύναμαι νὰ εἴπω εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι ἐπέτυχον ἤδη ἀπὸ τότε μὲ τὴν ἀναμφισβήτητον συνδρομὴν τοῦ συναδέλφου μου Ὑπουργοῦ τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, τὴν ἐνίσχυσιν τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων εἰς ἀριθμὸν ἀρκούντως ἱκανόν. Τὸ θέμα αὐτὸ ἀπετέλεσε ἀντικείμενον πολλῆς ἐργασίας καὶ εὐτυχῶς ἐστέφθη ὑπὸ ἐπιτυχίας.

§240Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἀπὸ πότε ἤρχισεν ἡ συνδρομὴ τῶν ἐθνικῶν δυνάμεων;

§241Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Ἀπὸ τὰς πρώτας ἡμέρας τοῦ Μαΐου 1946.

§242Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς εἶπεν πρὸ μηνός.

§243Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Αὐτὸ εἶναι ἄλλο θέμα, θὰ τὸ ἀκούσητε ἐντὸς ὀλίγου. Ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον δὲν ἦτο δυνατὸν διὰ λόγους διαφόρους νὰ φθάσωμεν ἀμέσως εἰς ἐπαύξησιν τῶν δυνάμεων, τὴν ὁποίαν ἡ προοπτικὴ τῶν πραγμάτων ἐπέβαλλε διὰ νὰ ἐφαρμοσθῇ καὶ ἡ δοθεῖσα τακτικὴ τοῦ ὅλου προβλήματος, ἔπρεπε πρωτίστως νὰ ἴδωμεν κατὰ πόσον γνωρίζοντες τὸν τρόπον τῆς ἐνεργείας τῶν συμμοριῶν καὶ τὸν ὁπλισμὸν αὐτῶν, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν μεταβολὴν τοῦ ἐξοπλισμοῦ τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποκρύψω ἀπὸ τὴν Βουλὴν ὅτι ὅταν ἀνέλαβον τὸ ἔργον τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δημ. Τάξεως, τὰ Σώματα Ἀσφαλείας ἐστεροῦντο παντελῶς αὐτομάτων ὅπλων καὶ ὅταν λέγω αὐτομάτων ὅπλων ἐννοῶ πολυβόλων καὶ ὁπλοπολυβόλων. Καὶ κατορθώσαμεν, κύριοι βουλευταί, εἰς τὸ διάστημα τῶν 60 πρώτων ἡμερῶν νὰ κάμωμεν μίαν γενναίαν, γενναιοτάτην, δύναμαι νὰ εἴπω, χωρὶς νὰ θέλω νὰ εἴπω συγκεκριμένον ἀριθμόν, ἐνίσχυσιν εἰς αὐτόματα ὅπλα ὑψίστης ἀξίας πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ ὅλου προβλήματος τῆς Δημοσίας Τάξεως. Ἀπὸ αὐτὰ τὰ δύο στοιχεῖα τὰ ὁποῖα παρέθεσα εἰς τὴν Βουλὴν, ὑποθέτω ὅτι παρέχεται ἀνάγλυφος ἡ εἰκὼν ὅτι ἐπρόκειτο περὶ ἀγῶνος δρόμου, εἰς τὸν ὁποῖον ἀγῶνα τὸ Κράτος εὑρίσκετο εἰς μεγάλην ἀπόστασιν ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἀναρχίαν. Ἡ ἀναρχία ἦτο ἐμπρὸς ἔναντι τοῦ ἐπιδιωκομένου ὑπ’ αὐτῆς σκοποῦ· τὸ Κράτος εἵπετο εἰς ἀρκετὴν ἀπόστασιν μάλιστα. Καὶ εἰς τὸν ἀγῶνα αὐτὸν τοῦ δρόμου, μέχρις ὅτου φθάσωμεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ δύναται τὸ Κράτος νὰ ἀναλάβῃ τὴν πρωτοβουλίαν, δὲν ὑπῆρχεν ἄλλη λύσις παρὰ νὰ ζητηθῇ ἡ ἀπεριόριστος ἀρωγὴ τῶν λοιπῶν ἐνόπλων δυνάμεων τῆς Χώρας. Καὶ ἔρχεται πλέον ἡ παρέμβασις περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων καὶ ὄχι μόνον αὐτὸ ἀλλὰ ἐπήγαμεν, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, περαιτέρω εἰς ἀπόφασιν τῆς ἐνισχύσεως ἑκάστοτε, ὅταν παρίσταται ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη τῶν δυνάμεων τῆς Χωροφυλακῆς ἀπὸ τὸν στρατὸν καὶ ἐφθάσαμεν εἰς ἕνα σημεῖον ζηλευτῆς συνεργασίας καὶ ἀξιοθαυμάστου συντονισμοῦ μεταξὺ τῶν Στρατιωτικῶν Δυνάμεων καὶ τῶν Δυνάμεων τῆς Χωροφυλακῆς. Καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ εἴπω αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὅτι εἰς τὸν συντονισμὸν αὐτὸν ἐβοήθησεν ἄνευ ἀμφιβολίας σπουδαίως ἡ ἐπέμβασις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν. Ἡ δευτέρα, λοιπόν, φάσις, ὅσον ἀφορᾷ τὴν Κυβερνητικὴν πολιτικήν, ἦτο ὁ συντονισμὸς τῶν προσπαθειῶν ὅλων τῶν ἐνόπλων δυνάμεων.

§244Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Δὲν ἠδύνατο αὐτὴ ἡ δευτέρα φάσις νὰ γίνῃ ἐνωρίτερον;

§245Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Ἐγένετο ἀπὸ τοῦ Ἀπριλίου ὑπὸ τὴν πρώτην της μορφήν.

§246Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἡ δευτέρα φάσις;

§247Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Ἐγένετο 10 ἡμέρας μετὰ τὸν σχηματισμὸν τῆς Κυβερνήσεως, τέλη τοῦ μηνὸς Ἀπριλίου ὑπὸ τὴν πρώτην της μορφὴν τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, δηλαδὴ ἡ δυνατότης τῶν δυνάμεων τῆς Χωροφυλακῆς νὰ ἐπικαλεσθοῦν τὴν συνδρομὴν τῶν δυνάμεων τοῦ στρατοῦ, προκειμένου περὶ μιᾶς τακτικῆς ἐπεμβάσεως εἰς μίαν ἀνώμαλον περίπτωσιν. Καὶ ἐπηκολούθησεν, ἵνα ἐξασφαλισθῇ ὁ ἀπαιτούμενος χρόνος διὰ τὸν πληρέστερον ἐξοπλισμὸν τῶν δυνάμεων τῆς ἀσφαλείας μείζων συντονισμὸς τὸν ὁποῖον ἐγὼ ἐνήργησα καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ὡλοκλήρωσε διὰ τῶν ἐνεργειῶν του.

§248Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Διατὶ δὲν ἐγένετο ἐνωρίτερον ὁ συντονισμός;

§249Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Τοῦτο σημαίνει ὅτι ἐλησμονήσατε ὅσα εἶπεν ὁ Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ὁ ὁποῖος ἀνέφερεν ὅτι ἐμεσολάβησεν ἕνα χρονικὸν διάστημα μεταβολῶν, διότι τότε ἤρχετο ἡ νέα κληρουχία ἡ ὁποία δὲν ἦτο ἐκπαιδευμένη καὶ συνεπῶς ἔπρεπε νὰ ὁλοκληρωθοῦν καὶ ὅλα αὐτὰ τὰ στάδια τὰ ἀφορῶντα τὸν στρατὸν διὰ νὰ δύναται νὰ ἐφαρμοσθῇ, ἡ νέα πλέον ὁλοκληρωμένη καὶ συντονισμένη συνεργασία. Κι’ ἔρχομαι, κύριοι, εἰς τὴν νέαν προσπάθειαν, διότι πρέπει νὰ εἴπω εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι ἀνεξαρτήτως τῶν μέτρων τῶν ἀφορώντων, βέβαια, τὴν Κυβέρνησιν, τῶν ἐχόντων σχέσιν μὲ ἁρμοδιότητας ἄλλων Ὑπουργείων, δὲν νομίζω ὅτι ὅσον ἀφορᾷ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δημοσίας Τάξεως ἡ συζήτησις προσέθεσε νέον τι στοιχεῖον, τὸ ὁποῖον ἤδη δὲν ἦτο ὄχι μόνον ὑπὸ μελέτην, ἀλλὰ εἰς τὸ στάδιον τῆς ἐφαρμογῆς. Εὑρίσκομαι, κύριοι βουλευταί, εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν ν’ ἀναγγείλω εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐξησφάλισε ὅλα τὰ ἀπαιτούμενα μέσα ὥστε νὰ δύναται νομίμως νὰ γίνεται ἡ κατάταξις χωροφυλάκων ἄνευ θητείας. Καὶ εἶμαι ἀπὸ τοῦδε πεπεισμένος, ὅτι συνδιαζόμενον τὸ γεγονὸς τοῦτο, μὲ μίαν ἐφαρμογὴν εἰδικῆς τακτικῆς περὶ τὴν καταστολὴν τῆς κινήσεως τῶν συμμοριῶν, ἡ ὁποία δὲν θὰ ἀπεῖχε τῶν ὅσων συγκεκριμένων συμβουλῶν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου πρὸ μερικῶν ὡρῶν ἐνεφάνισεν ὁ ἀπουσιάζων, δυστυχῶς, τὴν στιγμὴν ταύτην, συνάδελφος ἐξ Ἰωαννίνων κ. Παπαδόπουλος, τὸ πιστεύει ἡ Κυβέρνησις, καὶ τὸ πιστεύει αὐτὸ στηριζομένη εἰς συγκεκριμένα γεγονότα τῶν τελευταίων ἡμερῶν, ὅτι θὰ εἶναι συντομώτατα δυνατὸν τὸ φαινόμενον τῶν συμμοριῶν νὰ περιορισθῇ σημαντικῶς. Ἐάν, κύριοι βουλευταί, μετὰ τὴν περιληπτικὴν αὐτὴν ἀνάπτυξιν — διότι δὲν ἐπιτρέπει καὶ ἡ προκεχωρημένη ὥρα ἀναλυτικωτέραν — πιστεύουν οἱ ἐπερωτήσαντες ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως δὲν ἔπραξεν ὁλοκληρωτικῶς τὸ καθῆκον καὶ δὲν εἶχε σαφῆ ἀντίληψιν τῆς ἐξελίξεως τῶν πραγμάτων καὶ ὅτι ἐὰν συχνάκις ἐδέχθη ἄνευ οὐδεμιᾶς διαμαρτυρίας τὴν δεδικαιολογημένην ἐκ τῶν φαινομένων ἀγανάκτησιν πολυτίμων συναδέλφων ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι δὲν ἔπρεπε ἴσως διὰ τὴν προώθησιν τοῦ ζητήματος τῆς Δημοσίας Τάξεως νὰ προβῇ εἰς τὴν ὁμολογίαν ὅτι τὸ Κράτος εἵπετο καὶ ὅτι ἡ ἀναρχία προηγεῖτο. Τὴν στιγμὴν ὅμως κατὰ τὴν ὁποίαν σήμερον, ἡ Κυβέρνησις ὁλόκληρος αἰσθάνεται ὅτι ἔχει ἐνισχυθῆ ὑλικῶς καὶ ὀργανωτικῶς, νομίζω ὅτι θὰ ἐκτιμήσῃ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία τὴν εἰς ὡρισμένας ὀξείας μάλιστα φάσεις συζητήσεις ψυχραιμίαν καὶ σιωπὴν τοῦ Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς Δημοσίας Τάξεως, μὴ ὀφειλομένην εἰς τὸ ὅτι ὁ Ὑπουργὸς δὲν εἶχε συνείδησιν τῶν πραγμάτων ἢ ὅτι δὲν ἐτόλμα, ἀλλ’ ὀφειλομένην εἰς τὴν πραγματικὴν συνείδησιν τῆς Κυβερνητικῆς εὐθύνης.

§250Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Νομίζω, ὅτι κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 31 Μαΐου ἐξεδηλώσατε αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε σήμερον.

§251Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Καὶ τώρα, κύριοι βουλευταί, ἐπειδὴ θὰ ἐπεθύμουν νὰ σταματήσω πράγματι ἐδῶ καὶ νὰ εἴπω πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ὅτι ἐλπίζω πράγματι οἱ κ.κ. συνάδελφοι νὰ ἐξετίμησαν καὶ τὴν εὐθύτητα καὶ τὴν πληρότητα τῶν ὅσων εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἀναπτύξω. Ὑπάρχει ὅμως καὶ ἓν ἄλλο θέμα τὸ ὁποῖον θὰ ἤθελα νὰ ἀποσαφηνίσω. Κύριοι συνάδελφοι, ἔχω τὴν γνώμην ὅτι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δηλώσω εἰς τὴν Βουλὴν ἢ μᾶλλον νὰ ἐπαναλάβω, τὰ ὅσα ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶπεν· ὅτι δηλαδὴ μὴ νομίσητε ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις εἰς οἱανδήποτε περίστασιν ὑφίσταται πίεσιν διὰ νὰ ἀσκήσῃ τὴν Α ἢ τὴν Β πολιτικήν, ἀλλ’ ὅπως εἶχον τὴν τιμὴν εἰς μίαν διακοπὴν περιληπτικῶς νὰ εἴπω πρὸς τὸν κ. βουλευτὴν Τρικάλων ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς συζητήσεως ἑνὸς νομοσχεδίου τὰς τελευταίας αὐτὰς ἡμέρας, νομίζω ὅτι πᾶσα Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, καὶ πᾶς Ὑπουργός, αἰσθανόμενος τὰς εὐθύνας τὰς ὁποίας αἱ ἁρμοδιότητές του ἐπιβάλλουν, εἶναι ὑποχρεωμένος ὄχι ὑπὸ τὸν τύπον ὑποδείξεως ἢ ὑπὸ τύπον πιέσεως — διότι τοιοῦτόν τι φαινόμενον δὲν ὑφίσταται — ἀλλὰ ἐν τῇ πραγματικῇ ἐκτιμήσει τοῦ ἐθνικοῦ συμφέροντος νὰ σταθμίζῃ τελείως ἐλευθέρως καὶ ὡρισμένα γεγονότα τῶν ὁποίων τὴν ἐπίλυσιν τὴν ταχείαν ἔχει ἀνάγκην προκειμένου νὰ προωθήσῃ ὡρισμένα ζητήματα πρωταρχικῆς σημασίας διὰ τὴν Χώραν. Διότι ἄλλη τις πολιτικὴ δὲν ἔχω καμμίαν ἀμφιβολίαν ὅτι δύναται νὰ ὁδηγήσῃ εἰς μίαν περίεργον μόνωσιν, ἡ ὁποία περίεργος μόνωσις ἐξερχομένη τῶν σημερινῶν πραγματικῶν γεγονότων, δὲν νομίζω ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ συντελεστικὴ τῆς προστασίας τοῦ ἐθνικοῦ συμφέροντος.

§252Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Εὐτυχῶς δὲν ἀκολουθεῖτε τὴν πολιτικὴν τῆς αὐτοτελείας.

§253Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Ἐπεβραβεύθησαν ἀπὸ τοὺς ἀγορητὰς οἱ πράγματι ἡρωϊκοὶ ἀγωνισταὶ τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας. Εἶμαι ὑποχρεωμένος, καὶ ἐγὼ κ. βουλευταί, καὶ διὰ τὴν ἀπονομὴν Δικαιοσύνης καὶ ἀκόμη διότι τὸ αἰσθάνομαι βαθύτατα, νὰ ἐξάρω τὸν ἡρωϊσμὸν τῶν ἀνθρώπων, τῶν ἀγωνιστῶν, τῶν πατριωτῶν αὐτῶν, διότι ἐὰν ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας διὰ λόγους Κυβερνητικῆς εὐθύνης καὶ ὀρθῆς πολιτικῆς δὲν ἠθέλησε, ἔστω καὶ προκαλούμενος νὰ εἴπῃ εἰς τὴν Βουλὴν τὰς δυσχερείας τὰς ὁποίας ἀντιμετώπιζεν — μὴ πλανᾶσθε, κύριοι βουλευταί, — ἀγογγύστως καὶ μὲ παροιμιώδη αὐταπάρνησιν τὰ ὄργανα τῆς Δημοσίας Τάξεως καὶ εἰδικῶς τῆς Χωροφυλακῆς, ἐγνώριζον τὰς δυσχερείας καὶ ἐν τούτοις ἐπήγαιναν μὲ μειωμένας τὰς δυνάμεις, μὲ περιωρισμένην τὴν δυνατότητα τῆς ἀντιμετωπίσεως τῶν περιστάσεων, ἐπήγαιναν καὶ ἐξετέλουν μετ’ αὐταπαρνήσεως πρωτοφανοῦς τὸ ἱερόν των πρὸς τὸ Ἔθνος καθῆκον. (Χειροκροτήματα). Καὶ ἠρωτήθην κατὰ τὸ διάστημα τῆς ἀναπτύξεως τῆς ἐπερωτήσεως· Πῶς ἆραγε, κ. Ὑπουργέ, ἀφίσατε σταθμοὺς μὲ τρεῖς, τέσσαρας, πέντε ἀνθρώπους, καὶ πῶς θὰ ἔπρεπε οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ ἀντιμετωπίσουν τὰς ἐπιδρομὰς συμμοριῶν τῶν ὁποίων ὁ ἀριθμὸς ἦτο τόσον σοβαρός, ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν, λογικῶς νὰ συζητηθῇ ἡ δυνατότης τῆς ἐπιτυχοῦς ἀντιστάσεως; Καὶ ἐν τούτοις δύναμαι, νὰ διαβεβαιώσω τὴν Βουλὴν ὅτι καὶ ἐπιτυχὴς ἀντίστασις ἐγένετο καὶ ὅτι ἐσκεμμένως δὲν συνεπτύχθησαν οἱ σταθμοί, διότι ἦτο ἀνάγκη νὰ κρατηθῇ τὸ ἠθικὸν ὑψηλὰ καὶ δὲν ἦτο δυνατόν, οὐδὲ ἀνεκτὸν νὰ γίνῃ σύμπτυξις σταθμῶν, ἡ ὁποία σύμπτυξις κατὰ τὸ διάστημα τῆς ἀνασυγκροτήσεως καὶ ἐνισχύσεως τῶν δυνάμεων αὐτῶν, θὰ ἄφινεν ὁλοκλήρους περιφερείας ἐκτεθειμένας εἰς τὰς ἐπιδρομὰς τῶν ἀναρχικῶν.

§254Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἐκρατεῖτο τὸ ἠθικὸν τοῦ λαοῦ ὅταν ἐσφαγιάζοντο οἱ ἄνδρες τῶν τμημάτων αὐτῶν;

§255Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Ἦτο ὀλιγωτέρα ἡ πτῶσις τοῦ ἠθικοῦ τοῦ λαοῦ παρὰ ὅταν ἔβλεπε ὅτι συνεπτύσσοντο ἄνευ ἐπιθέσεως τὰ τμήματα αὐτά. Διότι ἠκούσατε ἀπὸ τὸν κ. βουλευτὴν Κοζάνης, τί ἐγένετο κατὰ τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐσκέφθησαν νὰ συμπτύξουν ἕνα λόχον εἰς τὴν περιφέρειαν Γρεβενῶν.

§256Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ὁ Λόχος ἔχει διαφοράν.

§257Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Κατὰ μείζονα λόγον ὅταν ἡ μόνη δύναμις προστασίας εἶναι μία δύναμις ἀπὸ 8 ἄνδρας, συνεπτύσσετο καὶ ἄφινε τὴν περιοχὴν ὁλόκληρον ἐκτεθειμένην. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω ὅτι ἐγὼ αἰσθάνομαι βαθυτάτην συγκίνησιν διότι ἡ Χωροφυλακὴ ἐξεπλήρωσεν ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας τὸ πρὸς τὸ Ἔθνος καθῆκον της.

§258Ν. ΔΑΡΒΕΡΗΣ. Οἱ περισσότεροι σταθμοὶ κατεκρεουργήθησαν.

§259Π. ΓΥΠΑΡΗΣ. Μπορούσατε, κ. Ὑπουργέ, νὰ διατάξετε νὰ καλέσουν ἀπὸ τὰ χωριὰ τοὺς ἐθνικόφρονας πολίτας, ἐφ’ ὅσον εἶχον ὅπλα, νὰ τοὺς ἐνισχύσουν. Ἡ κατάστασις τότε θὰ ἦτο διαφορετική.

§260Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Ἐξετοξεύθη καὶ κάποτε ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ καὶ εἷς χλευασμὸς κατὰ τοῦ Ὑπουργοῦ Δημοσίας Τάξεως, διότι ἐτόλμησεν, κατὰ τὴν ἀντίληψιν τοῦ ἐπικριτοῦ, ἐτόλμησε νὰ ὁμιλήσῃ περὶ τακτικῆς πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος τῶν συμμοριῶν. Ἐν τούτοις, κύριοι βουλευταί, πράγματι δέον νὰ ἐφαρμοσθῇ μία συγκεκριμένη τακτική.

§261Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἡ εἰρωνεία δὲν ἀφεώρα αὐτὸ τὸ σημεῖον.

§262Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Ἐγὼ δὲν ἀνέφερα πρόσωπον.

§263Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἐγὼ τὸ εἶπον, ἀλλὰ δὲν ἀφεώρα αὐτὸ τὸ σημεῖον.

§264Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Θὰ ἐπαναλάβω τὴν ἄποψιν αὐτήν. Καὶ ἐπειδὴ δὲν θέλω νὰ νομισθῇ ὑπὸ τοῦ Σώματος ὅτι δὲν ἐπιθυμῶ νὰ δώσω τὴν ἀποσαφήνισιν ὡρισμένων Κυβερνητικῶν σκέψεων, ὅτι δὲν συντρέχει ἀποχρῶσα αἰτία, νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι μπορῶ νὰ περιορισθῶ, διὰ νὰ ἔχετε μίαν εἰκόνα, εἰς τὸ νὰ σᾶς εἴπω ὅτι συμφωνῶ πληρέστατα μὲ τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον ἐκ Κρήτης, κ. Γύπαρην, ἡ κατάστασις ὡς ἐδημιουργήθη, δὲν ἀντιμετωπίζεται ἄλλως παρὰ διὰ τοῦ συστήματος τὸ ὁποῖον ἐφαρμόζουν αὐταὶ αἱ συμμορίαι, δηλαδὴ διὰ τῆς δημιουργίας ἀντισυμμοριῶν, δηλαδὴ τῆς χρησιμοποιήσεως τῶν νομίμων μέσων τοῦ Κράτους κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον μὲ κινητὰ ἀποσπάσματα, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ὑπάρχῃ διαρκὴς ἐπαφή, διαρκὴς ἔλεγχος τῶν ἀτραπῶν, τῶν συγκοινωνιῶν, τῶν τοποθεσιῶν ὅπου θὰ πᾶνε διὰ νὰ πιοῦνε νερό, διότι ἄνευ ὕδατος δὲν ἠμποροῦν νὰ ζήσουν καὶ αὐτὸ ὄχι μόνον θὰ ἐπιτρέψῃ τὸν πλήρη ἔλεγχον, ἀλλὰ θὰ ἐπιτρέψῃ καὶ τὴν δυνατότητα τῆς ἐπεμβάσεως ἐν εὐθέτῳ χρόνῳ τοῦ Κράτους, μὲ μείζονας καὶ συμπληρωμένας δυνάμεις. Ὑποθέτω ὅτι αὐτὴ ἡ ἐμφάνισις εἶναι ἀρκετὰ σαφὴς διὰ νὰ μὴ εἶναι ἀνάγκη νὰ προχωρήσωμεν εἰς περισσότερας λεπτομερείας.

§265Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Ὄχι ἀτάκτους συμμορίας.

§266Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Εἶπα ὠργανωμένας δυνάμεις αἱ ὁποῖαι τακτικῶς θὰ δροῦν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον.

§267Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Ἄν ἐνθυμεῖσθε, κύριε Ὑπουργέ, μίαν ἡμέραν ποὺ ἕνας κύριος τῆς Βορείου Ἑλλάδος, ἠθέλησε νὰ χωρίσῃ τὴν Βόρειον Ἑλλάδα ἀπὸ τὴν Νότιον καὶ εἶπε ὅτι ἂν εἰς τὴν Μάνην, ἔμπαιναν ξένα στοιχεῖα ἀπὸ ἄλλο Ἔθνος, θὰ εἶχαν κάνει μίαν τοπικὴν ὀργάνωσιν καὶ θὰ τοὺς κτυπούσανε καὶ θὰ τοὺς ἐκτελοῦσαν ἐπὶ τόπου...

§268Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Δὲν ὁμιλῶ ἐγὼ περὶ αὐτοῦ, κ. συνάδελφε, ὡμίλησα περὶ τακτικῶν δυνάμεων τοῦ Κράτους, χρησιμοποιουμένων τακτικῶς κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον.

§269Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Οἱ ἐθνικόφρονες πολῖται θὰ ἠμποροῦσαν νὰ ἐξυπηρετήσουν ἐξαιρετικὰ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν. Αὐτὴ εἶναι ἡ καλλιτέρα μέθοδος.

§270Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Κύριοι βουλευταί, νομίζω ὅτι ὁ ἀπολογισμός μου, ἐπαναλαμβάνω, μὲ πλῆρες τὸ συναίσθημα τῆς Κυβερνητικῆς εὐθύνης, δὲν ἦτο δυνατὸν περιοριζόμενος εἰς τὰ ζητήματα τοῦ Ὑπουργείου τῆς Δημοσίας Τάξεως νὰ εἶναι πληρέστερος. Ἡ προσωπικὴ ἐναντίον μου ἐπίθεσις, ἀποβλέπουσα εἰς τὴν διατύπωσιν συγκεκριμένης προτάσεως μομφῆς, συνωδεύετο καὶ μέ τινας παρατηρήσεις ἀξιοτίμων συναδέλφων, αἱ ὁποῖαι σχέσιν ἔχουν καὶ πρὸς πολιτικὴν παράδοσιν καὶ ἄλλα τινά, ἡμᾶς δὲν δύναμαι νὰ εἴπω, ὅτι μᾶς ἀφίνει ἀδιαφόρους, οὔτε ἀσυγκινήτους. Ἀπεδείξαμεν, κύριοι βουλευταί, εἰς ἄλλην περίστασιν ὅτι ἀνήκομεν εἰς τὴν χορείαν τῶν πολιτικῶν, εἰς τὴν χορείαν τῶν ἀνδρῶν οἱ ὁποῖοι ἀσχολοῦνται μὲ τὰ δημόσια πράγματα, οἱ ὁποῖοι γνωρίζουν καὶ νὰ συμμετέχουν Κυβερνητικῶν εὐθυνῶν καὶ νὰ παύουν νὰ συμμετέχουν Κυβερνητικῶν εὐθυνῶν, ὅταν πιστεύουν ὅτι αὐτὸ τοὺς ἐπιβάλλει ἡ ἀντίληψίς των περὶ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς πατρίδος. Ἄν ἐμμένωμεν καὶ ἂν νομίζωμεν ὅτι δικαιούμεθα νὰ ζητήσωμεν ἀπὸ τὴν πλευρὰν τῆς Βουλῆς, ἡ ὁποία παρέχει πρὸς τὴν Κυβέρνησιν τὴν ἐμπιστοσύνην της, νὰ μᾶς ἀποδώσῃ τὸ δίκαιον, νὰ μᾶς ἀναγνωρίσῃ τὸν κόπον, τὴν ἀγωνίαν, τὸν πόνον καὶ τὴν ἀποτελεσματικότητα, μὲ τὴν ὁποίαν ἐχειρίσθημεν μέχρι τοῦδε, τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, καὶ ἂν ἐμμένωμεν εἰς τὴν διατήρησιν τῶν ὑπουργικῶν μας καθηκόντων, τοῦτο ὀφείλεται εἰς ἕνα καὶ μόνον πρᾶγμα εἰς τὴν βαθυτάτην πεποίθησιν, ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον πράγματι ἐξυπηρετοῦμεν τὴν Πατρίδα. (Χειροκροτήματα).

§271ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Βαμβέτσος ἔχει τὸν λόγον.

§272Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κύριοι βουλευταί, περὶ τὸ τέλος τῆς ἀγορεύσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἀνεύρομεν ἓν σημεῖον, τὸ μόνον, ἐπὶ τοῦ ὁποίου θὰ συμφωνήσωμεν μετ’ αὐτοῦ. Εἶναι ὁ ὕμνος πρὸς τὴν Ἑλληνικὴν Χωροφυλακὴν καὶ τὸν Ἑλληνικὸν Στρατόν. Ἀναμφισβητήτως ὁλόκληρον τὸ Σῶμα αἰσθάνεται θαυμασμὸν πρὸς τοὺς γενναίους αὐτοὺς ἄνδρας, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται ὑπὸ τόσον σκληρὰς συνθήκας καὶ οἱ ὁποῖοι προσφέρουν τὴν ζωήν των ὑπὲρ τῆς Πατρίδος, ἀγωνιζόμενοι ὅσον τοὺς εἶναι δυνατόν. Ἀλλὰ πέραν τοῦ σημείου αὐτοῦ, ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι δὲν μᾶς ἔπεισεν ἡ ἀγόρευσις τοῦ ἀξιοτίμου ἐπὶ τῆς Δημοσίας Τάξεως Ὑπουργοῦ κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ μὴ δυνάμεθα τὸ παράπαν νὰ ἀνακαλέσωμεν, ὅ,τι εἰς τὴν ἐπερώτησίν μας ἐξεθέσαμεν. Ἠλέγξαμεν τότε τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἐπράξαμεν τοῦτο ὄχι ἐκ διαθέσεως ἀντιπολιτευτικῆς, ἀλλὰ ἐκ βαθυτάτης ἐπιγνώσεως τοῦ καθήκοντος, τὸ ὁποῖον ἔχομεν πρὸς τὴν Χώραν, ὅταν ἀκούωμεν καθημερινῶς καὶ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ καὶ λαμβάνωμεν γνῶσιν, δι’ ἀλλεπαλλήλων πρὸς ἡμᾶς ἐπιστολῶν καὶ τηλεγραφημάτων ἀπὸ ὅλα τὰ σημεῖα τῆς Χώρας, τοῦ πόνου καὶ τῆς ὀδύνης τοῦ ἐθνικόφρονος Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος μετὰ τὴν 31ην Μαρτίου ἀνέμενε τὴν τάξιν καὶ τὴν ἀσφάλειαν καὶ ὁ ὁποῖος, ἀντὶ τούτου, εὑρίσκει τὸν θάνατον ἀπὸ χεῖρας ἀναρχικῶν. Δὲν μᾶς ὤθησεν εἰς τὴν ἐπερώτησιν οὔτε τὸ ταπεινὸν ἐκεῖνο ἐλατήριον, τὸ ὁποῖον δημοσιογραφικὰ ὄργανα, δὲν γνωρίζω ἐὰν ἐμπνεόμενα ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ἀλλὰ πάντως ἐκπροσωποῦντα τὰς γνώμας τῆς Κυβερνήσεως καὶ φιλικῶς πρὸς αὐτὴν προσκείμενα μᾶς ἀπέδωσαν, οὐδὲ πολιτικὴ ἰδιοτέλεια καὶ οὐδεμία ἐπιδίωξις, νὰ ζηλεύσωμεν τὴν θέσιν τοῦ κ. ἐπὶ τῆς Δημοσίας Τάξεως Ὑπουργοῦ. Ἡμεῖς εἴμεθα ξένοι πρὸς τοιούτου εἴδους ἐπιδιώξεις, ἡμεῖς κάμνομεν μόνον τὸ καθῆκόν μας καὶ τοῦτο τὸ ἐπιτελοῦμεν πάντοτε, ἀδιαφοροῦντες πρὸς οἱανδήποτε συκοφαντίαν, ὁποθενδήποτε προερχομένην. Μόνον ἡ ἐπίγνωσις τοῦ καθήκοντος, αὐτὴ μᾶς ὤθησεν εἰς τὴν ἐπερώτησιν αὐτήν. Καὶ τὴν ἐπεβραδύναμεν ἐπ’ ἀρκετόν, ἀφοῦ προηγουμένως προσεπαθήσαμεν δι’ ἁπλῶν ἐρωτήσεων νὰ ἐπιστήσωμεν τὴν προσοχὴν τοῦ κ. ἐπὶ τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας Ὑπουργοῦ, ἐπὶ τῆς ἐκρύθμου καταστάσεως, ἡ ὁποία ἐβασίλευεν εἰς τὴν Χώραν. Δυστυχῶς αἱ ἐρωτήσεις μας δὲν ἐλήφθησαν ὑπ’ ὄψιν, παρειλκύετο δὲ ἡ συζήτησις αὐτῶν καὶ τὴν 31 Μαΐου, ὅταν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Δημοσίας Τάξεως ἔδωσεν ὡρισμένας ἐξηγήσεις εἰς τὴν Βουλήν, εὕρομεν ταύτας τόσον ἀνεπαρκεῖς ὥστε ἠναγκάσθημεν τὴν ἑσπέραν ἐκείνην καὶ μόνον νὰ καταθέσωμεν τὴν ἐπερώτησιν. Ἡ κατάστασις εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα ἐχειροτέρευσεν ἀναμφισβητήτως εὐθὺς ἀμέσως μετὰ τὰς ἐκλογάς. Εἶχε διέλθει ἡ Χώρα μίαν περίοδον ἡσυχίας πρὸ τῶν ἐκλογῶν καὶ κατὰ τὰς ἐκλογὰς καὶ ὀλίγας ἡμέρας μετὰ τὰς ἐκλογάς. Ἑπομένως τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν βαρύνει ἐξ ὁλοκλήρου ἡ εὐθύνη τῆς χειροτερεύσεως αὐτῆς. Ἀλλὰ τὴν βαρύνει καὶ πέραν τούτου καὶ τὸ ἑξῆς. Ὅτι ἡ κατάστασις δὲν ἐχειροτέρευσεν ἀποτόμως, ὥστε νὰ λάβῃ τὴν ἔκτασιν, τὴν ὁποίαν ἔλαβε σήμερον. Ἡ χειροτέρευσις ἐγένετο βαθμιαίως καὶ ὑπῆρξεν ἐποχή, τῆς ὁποίας δὲν ἐμνήσθη ἀπόψε ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ ἀριθμὸς τῶν συμμοριῶν ἦτο ἀσήμαντος. Καὶ ἐρωτῶ, τί ἐκάματε τότε, τί ἔκαμε κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως, διὰ νὰ καταστείλῃ αὐτὴν τὴν ἀσήμαντον πράγματι ἐμφάνισιν τῶν συμμοριῶν τῶν 500 τόσων συμμοριτῶν; Ἐὰν τότε ἐλαμβάνατε μετὰ σθένους μέτρα, ἐὰν τότε ἐπεδεικνύετο ἡ πυγμὴ τοῦ Κράτους, δὲν θὰ εἴχωμεν φθάσει εἰς τὴν κατάστασιν, εἰς τὴν ὁποίαν ἔχομεν φθάσει σήμερον. Καὶ δὲν εἶναι καμμία παρηγορία δι’ ἡμᾶς ἡ ὑπόσχεσις, τὴν ὁποίαν μᾶς ἔδωσαν οἱ κύριοι Ὑπουργοί, ὅτι περὶ τὰ μέσα Αὐγούστου θὰ ἔχῃ ἀποκατασταθῇ ἡ γαλήνη εἰς τὴν Χώραν καὶ ὅτι θὰ ἔχωμεν ἐπανέλθει εἰς τὸν ρυθμὸν τῆς ζωῆς τὸν κανονικόν, διότι, κύριοι, ἕως τότε θὰ σφάζωνται Ἕλληνες πολῖται καὶ θὰ φονεύωνται γενναῖοι χωροφύλακες καὶ γενναῖοι ἀξιωματικοὶ τῆς Χωροφυλακῆς. Καὶ σᾶς ἐρωτῶμεν· αὐτὰ τὰ θύματα δὲν εἶναι θύματα τῆς ἰδικῆς σας ἀδρανείας, τῆς ἰδικῆς σας ἀνεπαρκείας; Τί χρεωστοῦν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι νὰ σκοτώνωνται σήμερον, οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ ἐσκοτώνωντο ἐὰν ἐξ ἀρχῆς εἶχον ληφθῆ τὰ ἐπιβαλλόμενα μέτρα; Παρ’ ὅλα ὅσα ἐλέχθησαν, ἐξακολουθῶ νὰ φρονῶ, ὅτι οἱ ψυχολογικοὶ λόγοι εἶναι σπουδαιότατοι διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς Δημοσίας Τάξεως. Καὶ τὰ δύο σημεῖα, δηλαδὴ τῆς συμφωνίας τῆς Βάρκιζας καὶ τοῦ νόμου τῆς ἀποσυμφορήσεως, τὰ ὁποῖα δὲν θέλετε νὰ θίξητε ἢ δὲν δύνασθε νὰ θίξετε, εἶναι κατ’ ἐμὲ σοβαρώτατος λόγος ἐνισχύοντες τοὺς ἀναρχικούς. Ἐπειδὴ δέ, εἰς μίαν διακοπὴν, ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ὡμίλησεν ὄχι περὶ τοῦ χρόνου τῶν ἐκδιδομένων καταδικαστικῶν ἀποφάσεων, ἀλλὰ περὶ τοῦ χρόνου τῆς ἐκτελέσεως τῶν πράξεων, δι’ ἃς ἐκδίδονται αἱ θανατικαὶ καταδίκαι, θὰ ἐπεθύμουν νὰ τοῦ ὑπομνήσω ὅτι πρὸ δύο ἡμερῶν, εἰς γειτονικὴν Χώραν, ἔλαβε χώραν καὶ ἐξετελέσθη ἐντὸς 24 ὡρῶν μία εἰς θάνατον καταδίκη ἑνὸς μεγάλου πατριώτου καὶ ἠδιαφόρησεν ἡ Χώρα αὐτὴ πρὸς πάντα ἔλεγχον ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλ’ ὅταν εἰς ξένην Βουλὴν ἐγένετο λόγος περὶ αὐτῆς τῆς ἐκτελέσεως, ἐδόθη ἡ ἀπάντησις ὅτι ἡ ξένη αὐτὴ δύναμις δὲν δύναται νὰ ἀναμιχθῇ εἰς τὰ ἐσωτερικὰ τῆς Χώρας, ἡ ὁποία ἐξετέλεσε τὴν ποινὴν αὐτήν.

§273Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Ὑπὸ ποῖον καθεστώς;

§274Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Δὲν ἔχει σημασίαν τὸ καθεστώς. Σημασίαν ἔχει ὅτι ὑπῆρξεν μία Κυβέρνησις ἀνδρική, ἀντιμετωπίσασα τὰ ἐσωτερικὰ ζητήματα μετὰ θάρρους καὶ σθένους ἀπέναντι τοῦ ἐξωτερικοῦ. Τὸ σθένος ὅμως τοῦτο δὲν τὸ εὑρίσκομεν παρ’ ὑμῖν.

§275Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Εἶναι ὑποτεταγμένη εἰς μίαν καὶ μόνην Δύναμιν.

§276Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Δὲν γνωρίζω ἂν καὶ ἡμεῖς εἴμεθα ἀπολύτως ἐλεύθεροι. Ὅπως κατηντήσαμεν, τὰ μικρὰ Κράτη, σήμερον, ὑπάρχουν Κυβερνήσεις ἐπηρεαζόμεναι ἀπὸ τὴν μίαν ἢ τὴν ἄλλην δύναμιν καὶ ὑπάρχουν ἐντὸς τῶν Κρατῶν ὁμάδες ἐπηρεαζόμεναι ἀπὸ τὴν ἀντίθετον δύναμιν. Ἑπομένως δὲν θὰ μᾶς πείσητε ὅτι καὶ ἐν τῇ γειτονικῇ Χώρᾳ δὲν ὑπάρχουν ὁμάδες ἐπηρεαζόμεναι ἀπὸ ἄλλην δύναμιν πλὴν ἐκείνης, ἡ ὁποία ἐπηρεάζει τὴν Κυβέρνησίν της καὶ ἑπομένως καὶ ἐκεῖ δὲν ὑπάρχει ἀντίπαλον δέος. Ἐν τούτοις ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη ἠδιαφόρησεν διὰ τὰς ἔξωθεν καὶ ἔσωθεν ἀντιδράσεις. Διότι δὲν φαντάζομαι, ὅτι οἱ ὀπαδοὶ τοῦ Ντεράγκα Μιχαήλοβιτς ἐξηφανίσθησαν ἐντὸς μιᾶς νυκτὸς καὶ μόνης. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον αὐτό. Λέγετε ὅτι δὲν ὑφίστανται ἔξωθεν ἐπιρροαί, ἀλλ’ ὅτι ἐν τῇ ἐλευθέρᾳ ἐκτιμήσει τῆς καταστάσεως, νομίζετε, ὅτι δὲν πρέπει νὰ προβῆτε εἰς τοιαύτας ἢ τοιαύτας ἐνεργείας. Θὰ σᾶς ἔλεγον ὅτι εἶναι συγχωρητέον τὸ ἁμάρτημα, ἐὰν ἔβλεπον ἐν τῇ διαχειρίσει τῶν ἐξωτερικῶν τῆς Χώρας ὑποθέσεων τοιαύτας ἐπιτυχίας ἐκ τῆς ἀκολουθουμένης παρ’ ὑμῶν πολιτικῆς, ὥστε νὰ κάμωμεν μίαν συγκατάβασιν διὰ τοὺς φόνους τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν ἐν τῷ ἐσωτερικῷ τῆς Χώρας. Ἀτυχῶς οὔτε περὶ τούτου εἴμεθα πεπεισμένοι μέχρι τοὐλάχιστον τῆς στιγμῆς αὐτῆς. Δὲν βλέπω τί κερδίζετε ἢ τί ἐκερδίσατε ἐκ τῆς τοιαύτης ὑμῶν στάσεως καὶ φρονῶ, ὅτι κακῶς ἐξετιμήσατε τὴν κατάστασιν καὶ δὲν ἐδημιουργήσατε διὰ τῶν ἐνεργειῶν σας τῶν διπλωματικῶν τὴν ἀτμόσφαιραν ἐκείνην, ἡ ὁποία θὰ σᾶς ἐπέτρεπεν, ὑπὸ ἀλλοίαν ἐκτίμησιν τῶν ἐξωτερικῶν συνθηκῶν, νὰ προβῆτε ἐλευθεριώτερον εἰς τὰς κατὰ τὴν κρίσιν σας ἐπιβαλλομένας ἐν τῷ ἐσωτερικῷ πράξεις. Δὲν ἐπείσθημεν, ὅτι ἐπράξατε ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀνέμενεν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἀπὸ τὴν λαοπρόβλητον Κυβέρνησίν σας καὶ δὲν τὸ ἐπράξατε ἐκδήλως, διότι δὲν ἐνδιεφέρθητε ἐπαρκῶς. Καὶ ἔχω τὴν ἀπόδειξιν περὶ τούτου. Διότι ἐπὶ ἑνὸς σημείου, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐνδιεφέρθητε, εἴχατε ἄμεσον ἐπιτυχίαν. Ἐκεῖ, δηλαδή, ὅπου ἠθελήσατε νὰ ἐπιτύχητε, τὴν ἐπίσπευσιν τοῦ δημοψηφίσματος τὸ ὁποῖον εἶχεν ὁρισθῆ διὰ τὸ 1948, ἐκεῖ, ἀντιθέτως, αἱ ἐνέργειαί σας ἐστέφθησαν ὑπὸ πλήρους ἐπιτυχίας. Ἐνῷ δὲν ἐνεργήσατε μετὰ τῆς αὐτῆς σπουδῆς προκειμένου νὰ ἐξασφαλίσητε εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν τὴν τάξιν καὶ τὴν ἀσφάλειαν. Ποία θὰ εἶναι ἡ δικαιολογία ἐπὶ τῆς διαφορᾶς αὐτῆς τῆς ἐνεργείας ἐπὶ τῶν δύο αὐτῶν σημείων; Ἐὰν καὶ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ ἐνεργεῖτε καταλλήλως, τότε δὲν θὰ ὑπῆρχον ἐκεῖνοι οἱ ἀόριστοι φόβοι σας, ὅτι θὰ ἦτο ἐνδεχόμενον νὰ παρεξηγηθῇ ἡ τοιαύτη ἢ τοιαύτη ἐν τῷ ἐσωτερικῷ τῆς Χώρας ἐνέργειά σας. Ἑπομένως ἀπὸ πάσης ἀπόψεως ἡ πολιτικὴ ὑμῶν ὑπῆρξεν ἐσφαλμένη καί, ὅπως εἶπον καὶ εἰς τὴν ἀρχικήν μου ἐπερώτησιν, τὰ σφάλματα βαρύνουν ἐν τῷ συνόλῳ ὅλην τὴν Κυβέρνησιν καί, ἂν ἀλλοία ἦτο ἡ κατάστασις, βεβαίως ἀλλοία θὰ ἦτο ἡ διατύπωσις τῆς ἐπερωτήσεως. Ἐὰν τὴν περιωρίσαμεν εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δημοσίας Τάξεως, δὲν εἶναι τοῦτο προσωπικὴ ἐπίθεσις, ὑφ’ ἣν ἔννοιαν γίνεται συνήθως χρῆσις τοῦ ὅρου «προσωπικὴ ἐπίθεσις», διότι οὐδένα προσωπικὸν λόγον ἔχομεν κατὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δημοσίας Τάξεως, ἡ πρὸς τὸ πρόσωπον τοῦ ὁποίου ἐκτίμησίς μας εἶναι πλήρης. Ἡ διαφωνία μας εἶναι ἐπὶ τοῦ τρόπου, κατὰ τὸν ὁποῖον ἀντελήφθη τὴν ἄσκησιν τῶν ὑπουργικῶν του καθηκόντων.

§277ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰδοποιῶ τὸν ρήτορα, ὅτι ἡ ἀγόρευσίς του ὑπερέβη τὸ καθιερωθὲν τέταρτον τῆς ὥρας.

§278Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ὁ ἐπερωτῶν καὶ δὲν δεσμεύομαι ἀπὸ τὴν ἀπόφασιν τοῦ τετάρτου, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τοὺς λαμβάνοντας τὸν λόγον μετὰ τὴν γενίκευσιν τῆς συζητήσεως.

§279ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατὰ τὸν Κανονισμὸν δὲν γίνεται ἐξαίρεσις. Ἡ ἀπόφασις ἰσχύει δι’ ὅλους.

§280Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ὑπάρχουν ὅμως τὰ κοινοβουλευτικὰ ἔθιμα. Καὶ ἔχω νὰ ἀναφέρω, ὅτι εἰς τὸ Σύνταγμα τοῦ 1911 δὲν ὑπῆρχεν οὐδεμία διάταξις ἀφορῶσα εἰς τὴν ψῆφον ἐμπιστοσύνης, ἐν τούτοις ὅμως ἐγένοντο ἐπερωτήσεις καὶ ἔπιπτον Κυβερνήσεις καὶ ἤρχοντο νέαι, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ ρητὴ διάταξις οὔτε εἰς τὸ Σύνταγμα, οὔτε εἰς τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς, πάντοτε ὅμως συμφώνως πρὸς τὸ κρατοῦν κοινοβουλευτικὸν ἔθιμον. Ἐπανέρχομαι εἰς τὸ θέμα, διὰ νὰ συζητήσωμεν καὶ πάλιν τὴν εὐθύνην τοῦ κ. ἐπὶ τῆς Δημοσίας Τάξεως Ὑπουργοῦ, συνισταμένην εἰς τὸ ὅτι δὲν ἔλαβεν ἐγκαίρως τὰ προσήκοντα μέτρα διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν τάξιν εἰς τὴν Χώραν, ὅτι τὰ ληφθέντα μέτρα δὲν ἐτελεσφόρησαν ἐντὸς τοῦ εὐλόγου χρονικοῦ διαστήματος, τὸ ὁποῖον εἴχομεν πάντα λόγον νὰ ἀξιοῦμεν. Καί, ἑπομένως, τοῦτο ἀποτελεῖ εὐθύνην αὐτοῦ. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ μία ἔτι βαρυτέρα εὐθύνη. Εἰς τοιαύτας στιγμάς, κύριοι, ὅταν πληθυσμοὶ ὁλόκληροι ἐκφράζουν τὴν ἀγωνίαν των, ὅταν σωματεῖα ἐπιστημονικά, Κοινότητες καὶ Κοινοτικὰ Συμβούλια στέλλουν ἀπέλπιδα τηλεγραφήματα πρὸς τὴν Βουλήν, ἐρωτῶ: Δὲν ἦτο καθῆκον τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δημοσίας Τάξεως νὰ ἀφίσῃ τὰς Ἀθήνας καὶ μεταβῇ ἐπὶ τόπου, νὰ κάμῃ μεγάλην περιοδείαν εἰς τὰς περιφερείας ἐκείνας καὶ νὰ ἐμπνεύσῃ τὸ θάρρος εἰς τοὺς πληθυσμοὺς καὶ τὰς βεβαίως ἀγρίως μαχομένας ἐνόπλους δυνάμεις; Τὸ ἔπραξεν αὐτὸ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως; Πολὺ ὀρθῶς εἷς τῶν συναδέλφων εἶπε πρὸ ὀλίγου: Συνιστῶ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μιμηθῇ τὸν ἐπὶ τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων συνάδελφόν του, εἰς τὴν ἀνάγκην δηλαδὴ τῆς ἐπιτοπίου μεταβάσεώς του καὶ τῆς ἐκεῖθεν παρακολουθήσεως τῆς δράσεως τῶν ἀνθρώπων, τοὺς ὁποίους στέλλομεν νὰ ἀντιμετωπίσουν τὸν θάνατον.

§281Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Λυποῦμαι, κ. βουλευτά, ὅτι θὰ ἀναγκασθῶ νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι φαίνεται προφανῶς ὅτι ἔχετε βραχεῖαν τὴν μνήμην. Διότι θὰ ἔπρεπε νὰ ἐνθυμεῖσθε μέχρι ποίου σημείου ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως, ἀπὸ τὴν ἀρχὴν ποὺ ἤρχισαν αἱ κοινοβουλευτικαὶ ἐργασίαι, ἦτο ὑποχρεωμένος νὰ παρευρίσκεται εἰς κάθε συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς καὶ διὰ νομοθετικὴν ἐργασίαν, ἀλλὰ καὶ διὰ ζητήματα ἐπερωτήσεων καὶ ἐρωτήσεων. Καὶ εἶμαι ὑπερβέβαιος, ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ κατέκρινε σφοδρότατα ἐπὶ ἀδιαφορίᾳ καὶ ἐπὶ παραγνωρίσει τῶν καθηκόντων του τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν ἐὰν δὲν παρίστατο κατὰ τὰς συζητήσεις αὐτάς. Δὲν ἐνόμιζα, κ. βουλευτὰ ἐκ Τρικάλων, ὅτι, ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν ὅτι ὑπῆρξα ὁ πρῶτος Ὑπουργὸς τῆς Κυβερνήσεως, ὁ μεταβὰς εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, ὅτι θὰ ἐξετοξεύατε ἐναντίον μου αὐτὴν τὴν μὴ ἀντικειμενικήν, δύναμαι νὰ εἴπω, κατηγορίαν.

§282Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, φοβοῦμαι ὅτι πλανᾶσθε, ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἀντίληψιν τῆς Βουλῆς. Ἐν πρώτοις οὐδεμία ἄλλη ἐπερώτησις συνεζητήθη ὅσον ἀφορᾶ ὑμᾶς, πλὴν τῆς παρούσης κατὰ τὰς δύο τελευταίας ἑβδομάδας. Ὡς πρὸς τὰς ἐρωτήσεις, νομίζω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι οὐδεὶς βουλευτὴς θὰ ἐτόλμα ποτὲ νὰ κατακρίνῃ ἐπὶ ἀπουσίᾳ κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν ἐρωτήσεων τὸν ἐπὶ τῆς Δημοσίας Τάξεως Ὑπουργόν, ἐὰν οὗτος εὑρίσκετο μαχόμενος ἐπὶ τῶν ἐπάλξεων, ἀκριβῶς πρὸς ὑποστήριξιν τῆς δημοσίας τάξεως. Θὰ ἦτο ἀσυνείδητος ὁ βουλευτής, ὁ ὁποῖος θὰ ἐτόλμα νὰ σᾶς ἐπικρίνῃ διότι δὲν θὰ σᾶς εὕρισκεν ἐδῶ, ἐνῷ σεῖς θὰ ἐκάμνατε τὸ καθῆκον σας ἐκεῖ. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν νομοθετικὴν ἐργασίαν, νομίζω, ὅτι ἡ μόνη τοιαύτη ἐργασία ἦτο τὸ νομοθέτημα «περὶ ἐκτάκτων μέτρων», τὸ ὁποῖον ὅμως ὑπεβλήθη παρ’ ὑμῶν ἀπὸ κοινοῦ μετὰ τοῦ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης συναδέλφου σας, ὁ ὁποῖος, διακεκριμένος τυγχάνων νομικός, θὰ ἦτο πλήρως ἐπαρκὴς διὰ νὰ ὑποστηρίξῃ τὰς ἀπόψεις τῆς Κυβερνήσεως ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ἄνευ τῆς ὑμετέρας οὐχὶ καὶ τόσον πολυτίμου συμβολῆς, ὡς κατεδείχθη ἐν τῇ συζητήσει. Συνεπῶς οὐδεμία ἀμφιβολία ὑπάρχει περὶ τοῦ ὅτι ὑπέχετε εὐθύνην, διότι παρεμείνατε ἐν Ἀθήναις καὶ σᾶς ἀνέπτυξα τὴν γνώμην τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἀκριβῶς ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου ἐλέγχοντος ὑμᾶς, διότι δηλαδὴ εὑρίσκεσθε ἐδῶ ἀντὶ νὰ εὑρίσκεσθε ἐκεῖ. Ἑπομένως ἀπὸ πάσης ἀπόψεως δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ πεισθῶμεν, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως ἔπραξεν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἀνέμενον ἀπὸ αὐτόν. Καὶ ἄν, ὅπως εἶπον, ἐξωτερικαὶ συνθῆκαι μᾶς ὑποχρεώνουν νὰ μὴ ἐκτείνωμεν τὸν ἔλεγχόν μας ἐπὶ τοῦ συνόλου τῆς Κυβερνήσεως, διὰ νὰ μὴ δυσχεράνωμεν τὴν θέσιν αὐτῆς — τὴν ἐπαρκῶς ἤδη, ὡς πληροφορούμεθα, δυσχερῆ — περιοριζόμεθα μόνον εἰς τὸν ἔλεγχον τοῦ ἐπὶ τῆς Δημοσίας Τάξεως ἀξιοτίμου Ὑπουργοῦ. Καὶ ὡς ἐκ τούτου, καταλήγων τὸν λόγον μου, εἶμαι ὑποχρεωμένος καὶ πάλιν νὰ δηλώσω, ὅτι τόσον τὸ Ἐθνικὸν Κόμμα Ἑλλάδος, ὅσον καὶ ὡρισμένος ἀριθμὸς βουλευτῶν, τὸν ὁποῖον προβλέπει ὁ Κανονισμός, λυποῦνται ὅτι εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ ἀρνηθοῦν τὴν ἐμπιστοσύνην των πρὸς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Δημοσίας Τάξεως καὶ προτείνουν, ὅπως ἡ Βουλή, ἀρνουμένη τὴν ἐμπιστοσύνην της πρὸς αὐτόν, εἰσέλθῃ εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς Νομοθετικῆς Ἐργασίας. (Χειροκροτήματα).

§283Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ (Προεδρεύων Αʹ Ἀντιπρόεδρος). Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δώσω μίαν ἐξήγησιν εἰς τὴν Βουλὴν διὰ τὰς αἰτιάσεις τοῦ ἄρτι κατελθόντος τοῦ βήματος κατὰ τοῦ Προεδρείου. Τὸ Προεδρεῖον, ἐπιμένον εἰς τὸν περιορισμὸν τοῦ τετάρτου ἐν τῇ δευτερολογίᾳ τοῦ κ. βουλευτοῦ, ἐφήρμοσε τὸν Κανονισμόν. Ἐπίσης τὸ Προεδρεῖον ζητεῖ ἀπὸ τὸν κ. βουλευτὴν τὴν ὑποβολὴν προτάσεως ὑπογεγραμμένης ὑπὸ δέκα βουλευτῶν καὶ οὐχὶ μόνον ὑπὸ τοῦ ἰδίου συνεμορφοῦτο πρὸς τὸ ἄρθρον 35, τελευταία παράγραφος, ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὸ ἄρθρον 36 τοῦ Κανονισμοῦ. Τόσον δ’ ἦτο ὀρθὴ ἡ ἀντίληψις τοῦ Προεδρείου, ὥστε ἀνεγνώρισε ταύτην ὁ κ. βουλευτής, ὅστις μοὶ παρέδωσε πρότασιν ὑπογεγραμμένην ἀπὸ ὑπὲρ τοὺς δέκα βουλευτάς.

§284Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Νομίζω ὅτι οὔτε ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος διετέλεσεν ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν Πρόεδρος τῆς Γερουσίας, εἶναι σύμφωνος μεθ’ ὑμῶν ὅσον ἀφορᾶ τὸ ζήτημα τοῦ τετάρτου.

§285Σ. ΓΟΝΑΤΑΣ (Προεδρεύων Κυβερν.). Τὸ γράμμα τοῦ Κανονισμοῦ, αὐστηρῶς ἐφαρμοζόμενον, εἶναι σύμφωνον μὲ τὴν γνώμην τοῦ κ. Προέδρου. Ὑπάρχουν ὅμως τὰ κοινοβουλευτικὰ ἔθιμα...

§286Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Περὶ αὐτῶν ὁμιλοῦμεν, ὅτι τροποποιοῦν τὸν Κανονισμόν.

§287ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Χατζηγιάννης ἔχει τὸν λόγον.

§288Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, μετέχομεν καὶ ἡμεῖς τοῦ θαυμασμοῦ πρὸς τὸν Στρατόν μας καὶ τὴν Χωροφυλακήν, ποὺ ἀμύνονται ὑπὲρ τῆς τάξεως, ὑπὲρ τοῦ νόμου, ὑπὲρ τοῦ Κράτους. Λυποῦμαι, ὅτι τὸν θαυμασμὸν αὐτὸν δὲν ἠμπορῶ νὰ ἀποδώσω καὶ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Δημοσίας Τάξεως. Κύριοι, ὅταν, ἀναπτύσσων τὴν ἐπερώτησίν μου, εἶχον μνημονεύσει εἰς τὴν Βουλὴν τὸ παράδειγμα τοῦ Θησέως, δὲν τὸ ἔκαμα διὰ νὰ ἐπιδείξω γνώσεις ἱστορικάς, ἀλλὰ διὰ νὰ τονίσω ὅτι οἱ ἀσκοῦντες τὴν ἀρχήν, τὴν θυσιάζουν ὑπὲρ τοῦ λαοῦ. Ὁ Θησεύς, καίτοι δὲν ἦτο ὑπόχρεος διὰ τὸν φόρον τοῦ αἵματος, τὸν ὁποῖον ἐπλήρωνεν ἡ πόλις τῶν Ἀθηνῶν εἰς τὸν Μινώταυρον τῆς Κρήτης, ὅμως ὡς υἱὸς τοῦ βασιλέως, δηλαδὴ ἄρχων τοῦ τόπου αὐτοῦ, ἐνόμισεν ὅτι ἔπρεπε νὰ προσφέρῃ ἑαυτὸν αὐθορμήτως θυσίαν ὑπὲρ τοῦ λαοῦ. Καὶ ἐνῷ ἐκληρώθησαν οἱ ἕξ νέοι καὶ αἱ ἑπτὰ παρθένοι, αὐτὸς ἐπήγαινε ἀκλήρωτος μαζὶ μὲ τοὺς 14ας. Οἱ ἄρχοντες, κύριοι, γίνονται θυσία ὑπὲρ τῶν λαῶν. Ὅταν, λοιπόν, κύριοι βουλευταὶ καὶ κ. Ὑπουργέ, ὄχι ἐπὶ 9 ἔτη 14 ψυχάς, ἀλλὰ κάθε ἡμέραν δίδει ὁ τόπος αὐτός, ὁ ἐξαντλημένος εἰς αἷμα, 20 καὶ 30 θύματα ὡς βορὰν τῆς ἀναρχίας, νομίζει ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι δύναται νὰ εἶναι ἀνεύθυνος, ὄχι ποινικῶς, ἀλλ’ ὑπὸ ἔποψιν πολιτικῆς εὐθύνης, ἀνεύθυνος μιᾶς πολιτικῆς εὐθιξίας; Καὶ ἐὰν συμβαίνει ὁ λαὸς μὲ τὴν διαίσθησίν του νὰ ἀξιοῖ τὴν παραίτησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, καὶ ἐὰν σᾶς λέγωμεν ὅτι ἔχομεν καὶ γράμματα ποὺ ἀξιοῦν καὶ τὴν πτῶσιν τῆς Κυβερνήσεως, ἐὰν ἡ διαίσθησις τοῦ λαοῦ εἶναι τοιαύτη ὥστε νὰ πιστεύῃ ὅτι μὲ τὴν ἀλλαγὴν τοῦ ὑπευθύνου τῆς ἐννόμου τάξεως Ὑπουργοῦ, θὰ ἐπήρχετο εἴτε διὰ λόγους ψυχολογικούς, εἴτε λόγῳ δυναμικότητος τοῦ προσώπου τοῦ νέου Ὑπουργοῦ, νομίζετε ὅτι αὐτὸ τὸ κέρδος πρέπει νὰ τὸ θυσιάσῃ ὁ τόπος εἰς τὴν αἰσιοδοξίαν τοῦ Ὑπουργοῦ, ὅτι κάποτε θὰ ἐπέλθῃ ἡ τάξις εἰς τὸν τόπον αὐτόν; Ἂν ἀντιθέτως τὰ πράγματα, παρὰ τὴν ἀλλαγὴν τοῦ Ὑπουργοῦ, μείνουν ὅπως ἔχουν, ὅπερ ἀπευχόμεθα, τότε θὰ ἀποδειχθῇ ὅτι δὲν εὑρέθη τὸ πρόσωπον τὸ κατάλληλον. Κύριοι βουλευταί, ἐχύθη αἷμα πολὺ εἰς τὸν τόπον αὐτὸν καὶ φοβοῦμαι ὅτι θὰ χυθῇ καὶ ἄλλο. Εἶπον καὶ εἰς τὴν ἐπερώτησίν μου, ὅτι ἡ Δημοκρατία δὲν εἶναι ξέφραχτο ἀμπέλι, ἔχει δικαίωμα νὰ ἀμυνθῇ, καὶ ἔχω τὴν ἀντίληψιν ὅτι ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐννόμου Τάξεως καὶ ἡ Κυβέρνησις μακρὰν ἀπὸ οἱανδήποτε ἄλλην προκατάληψιν ἦσαν ὡς ἔπρεπε νὰ εἶναι προστάται καὶ ἐπιβολεῖς τοῦ Κράτους τοῦ νόμου καὶ τοῦ δικαίου, θὰ εἶχαν μαζί τους ὄχι μόνον τὴν δύναμιν τοῦ Κράτους, ὄχι μόνον τὴν ἀπέραντον ἠθικὴν δύναμιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀλλὰ καὶ τὴν ἄπειρον ἠθικὴν δύναμιν τῆς Εὐρώπης καὶ Ἀμερικῆς.

§289Ν. ΔΑΡΒΕΡΗΣ. Ἐδῶ ἔχομεν μίαν Κυβέρνησιν τὴν ὁποίαν ἐξέλεξεν ὁ λαός. Ἂν ἡ Κυβέρνησις αὐτὴ παραιτηθῇ, θὰ πρέπει νὰ ἐκλεγῇ ἄλλη, ἡ ὁποία πάλιν θὰ πρέπει νὰ ἀπολαμβάνῃ τῆς ἐμπιστοσύνης τῆς πλειοψηφίας. Δὲν μπορεῖ νὰ ἔλθῃ ἄλλη Κυβέρνησις μὴ προερχομένη ἐκ τῆς πλειοψηφίας. Κατὰ συνέπειαν θὰ περιορισθῆτε εἰς τὴν εὐθύνην τῆς Κυβερνήσεως, τῆς ἀπορρεούσης ἐκ τῆς πλειοψηφίας, ὄχι νὰ λέτε ἂν ἤτανε ἄλλη Κυβέρνησις, πῶς θὰ ἦταν τὰ πράγματα.

§290Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Λυποῦμαι ὅτι ὁ συνάδελφος κ. Δαρβέρης ἢ δὲν μὲ παρηκολούθησε ἢ δὲν μὲ ἠννόησε. Ἐγὼ εἶπον ὅτι λαμβάνω γράμματα τὰ ὁποῖα καταλογίζουν εὐθύνας εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Πιστεύω δὲ ὅτι τέτοια γράμματα θὰ λαμβάνῃ καὶ ὁ ἐκ Θεσσαλονίκης βουλευτής.

§291Ν. ΔΑΡΒΕΡΗΣ. Ἔλαβον καὶ ἐγὼ μάλιστα.

§292Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Θέλω δὲ νὰ πιστεύω πρὸς τιμὴν τῶν Ἑλλήνων βουλευτῶν καὶ τῶν βουλευτῶν τῆς Συμπολιτεύσεως, ὅτι ἂν ἡ Κυβέρνησις ἡ προελθοῦσα ἀπὸ τὰς ἐκλογὰς τῆς 31 Μαρτίου, ἐάν, ὃ μὴ γένοιτο, διέψευδε τὰς ἐλπίδας τοῦ Ἔθνους καὶ τῆς Βουλῆς, δὲν θὰ ἦσαν αὐτοὶ ἐκεῖνοι εἰς τὴν θέσιν αὐτήν, διὰ νὰ στηρίζουν μίαν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία θὰ ἐξέπιπτεν εἰς τὴν κοινὴν ἐκτίμησιν. Ἑπομένως ὅταν ὁμιλοῦν, ὁμιλοῦν πάντοτε περὶ λύσεων κοινοβουλευτικῶν.