1946.07.04

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 36η

Πέμπτη 4 Ἰουλίου 1946

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 7.00′ μ. μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Σ. Σγουρόγλου ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Σ. ΣΓΟΥΡΟΓΛΟΥ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τῶν πρακτικῶν. Πρόκειται περὶ μιᾶς τροπολογίας τὴν ὁποίαν ἐδέχθη ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τοῦ ἐδαφ. 1 τοῦ ἄρθρου 7, δʹ τοῦ κυρωθέντος τοῦ Ν. Δ. τῆς 30 Ἀπριλίου 1946, «περὶ ἀνασυντάξεως καὶ ἀναθεωρήσεως τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων». Τὸ λάθος εἶναι ὅτι ἐκεῖ προστίθεται μία ἀκατανόητος, δι’ ἐμὲ τοὐλάχιστον, φράσις «Διεγράφη ἢ ὅτι ἦτο μὲν ἐγγεγραμμένος, ἀλλὰ κατόπιν τῆς δηλώσεώς του ταύτης διεγράφη». Τί θὰ εἴπῃ αὐτό;

§4Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτερ.). Ἐγὼ εἶδον ὅτι παρελείφθη μία λέξις, ἐκ τῆς ὁποίας δὲν νοεῖται τὸ πρᾶγμα. Λείπει μία λέξις ἡ ὁποία θὰ συμπληρωθῇ.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως, ὡς διωρθώθησαν κατόπιν παρατηρήσεως τοῦ κ. Λ. Κουτσοπετάλου. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Ταλιαδοῦρος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς, κ.λ.π.

§6Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ κάτοικοι τῆς νήσου Καρπάθου ἀποστέλλουν πρὸς τὴν Βουλὴν τὸ κάτωθι τηλεγράφημα: Ἰωάννην Θεοτόκην. Πρόεδρον Βουλῆς. Ἀθήνας. Ἑλληνικὴ Κάρπαθος συγκεκινημένη χαιρετιστήριον τηλεγράφημα Δʹ Ἀναθεωρητικῆς Βουλῆς Ἑλλήνων ζῇ σήμερον στιγμὰς ἀλησμονήτου Ἐθνικοῦ μεγαλείου ἀνταποδίδουσα Ἑλληνικὸν χαιρετισμὸν ἀντιπροσώπους τοῦ Ἔθνους, εὔχεται ὁμοίαν τύχην λοιπῶν ὑποδούλων ἀδελφῶν. Ὁ Δήμαρχος Σύμης κ. Νικήτας Κλαδάκης ἀποστέλλει πρὸς τὴν Βουλὴν τὸ κάτωθι τηλεγράφημα: Πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Ἀθήνας Σύμπας λαὸς Σύμης ἔμπλεως χαρᾶς καὶ βαθυτάτης συγκινήσεως πανηγυρίζει μέγα ἱστορικὸν γεγονὸς ἀπελευθερώσεως, στεφάνωμα ἡρωϊκῶν ἀγώνων Δωδεκανήσου, εὐχαριστεῖ θερμῶς ἀδελφοὺς ἀντιπροσώπους Δʹ Ἀναθεωρητικῆς Βουλῆς καὶ Πρόεδρον αὐτῆς ἐπὶ ἀναγγελίᾳ χαρμοσύνου ἀγγέλματος, εὔχεται πλήρη εὐόδωσιν Ἐθνικῶν πόθων καὶ ταχίστην τὴν ἄφιξιν Ἑλληνικῶν Ἀρχῶν εἰς Ἑλληνικὴν μαρτυρικὴν Δωδεκάνησον. Ὁ κ. Γεράσιμος Δρακίδης, συγγραφεὺς—δημοσιογράφος, ἀποστέλλει τὸ κάτωθι τηλεγράφημα: Μετὰ παλμοκαρδίας καὶ δακρύων ἐξ ἱερᾶς συγκινήσεως, δι’ ἀπελευθέρωσιν Δωδεκανήσου, πέμπω πρὸς ὑμᾶς προσωπικῶς καὶ δι’ ὑμῶν ἀνὰ ἕκαστον ἀντιπρόσωπον Ἔθνους εὐχαριστίας καὶ ἐγκάρδιον χαιρετισμόν. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Σφαέλος καταθέτει ὑπόμνημα ἐφέδρων ἐκ μονίμων ὑπαξιωματικῶν ἀνακληθέντων κατὰ τὸν πόλεμον 1940–41 ζητούντων τὴν ἐπαναφοράν των εἰς τὴν ἐνεργὸν ὑπηρεσίαν καὶ μὲ βαθμὸν ὃν φέρουσι καὶ οἱ ἐν ἐνεργείᾳ συνάδελφοί των. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Δ. Σφαέλος καταθέτει ὑπόμνημα Πανελληνίου Ἑνώσεως ἰδιοκτητῶν αὐτοκινήτων Πειραιῶς ζημιωθέντων κατὰ τὴν κατοχὴν ζητούντων ἀποζημίωσιν καὶ ἀκύρωσιν τοῦ Α. Ν. 1086. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Δ. Παπανικολάου καταθέτει ὑπόμνημα τῆς Ἑνώσεως ἀποστράτων ἀξ)κῶν Ἀθηνῶν ζητούντων ταχεῖαν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν. Ὁ Γεωργικὸς Πιστωτικὸς Συνεταιρισμὸς Κομοτινῆς καὶ Κοσμίου ζητεῖ τὴν μελέτην ἀγροτικῶν ζητημάτων καὶ ἐνίσχυσιν τῶν Συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεων. Οἱ ἀνάπηροι καὶ θύματα πολέμου Ἡρακλείου, Θέρμου, Κρεσταίνων, Γυθείου, Ἰωαννίνων, Πύργου, Βόλου καὶ Τραγέας Νάξου, διαμαρτύρονται δι’ ἀπόφασιν Ὑπουργείου Στρατιωτικῶν περὶ καταργήσεως τῆς λουτροθεραπείας καὶ ἀεροθεραπείας ὡς καὶ διὰ τὴν μὴ ἐπικύρωσιν Νόμου 1266) 1944. Διάφοροι Συνεταιρισμοὶ Θεριανοῦ, Γουναριώτικων, κλπ. Κάτω Ἀχαΐας, Ἀλυσσοῦ, Βραχνέϊκων, Μποζαΐτικων, κλπ. διαμαρτύρονται διὰ δοθεῖσαν μέχρι σήμερον λύσιν σταφιδικοῦ ζητήματος καὶ ζητοῦν πραγματοποίησιν αἰτημάτων των. Ὁ βουλευτὴς Τρικκάλων κ. Δ. Θανόπουλος καταθέτει τηλεγράφημα Ἑνώσεως Ἐθνικιστῶν Καρδίτσης διαμαρτυρομένης διὰ φόνον χωροφύλακος Καρδουλάκη ὑπὸ Ἐαμοκομμουνιστῶν καὶ διὰ τρομοκρατικὴν δρᾶσιν Κομμουνιστικῶν συμμοριῶν εἰς ὀρεινὴν περιφέρειαν Καρδίτσης καὶ ζητούσης ἄμεσον λῆψιν μέτρων. Ὁ κ. Ἰωάννης Δ. Κόκκινος κάτοικος Ἀθηνῶν ἀπωλέσας τὸν τραυματίαν υἱόν του συνεπείᾳ αὐτοκινητιστικοῦ δυστυχήματος ζητεῖ, ὅπως κατὰ τὴν ρύθμισιν τοῦ Νόμου 812 ληφθῇ μέριμνα καὶ διὰ τὴν περίπτωσιν τοῦ υἱοῦ του πρὸς ἀπονομὴν συντάξεως. Ὁ Σύλλογος Μακεδονομάχων διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ Νόμου 5168)15.7.31 ἄρθρον 5. Ἡ Πανελλήνιος Ἕνωσις Ἀναπήρων καὶ τραυματιῶν τοῦ Ἐθνικοαπελευθερωτικοῦ ἀγῶνος 1941–45 ζητεῖ τὴν ἀναγνώρισίν των καὶ ἐξομοίωσίν των μετὰ τῶν ἀναπήρων 1940–41, τὴν συνταξιοδότησίν των, νοσοκομειακὴν περίθαλψιν κλπ. Οἱ φυματικοὶ δημόσιοι ὑπάλληλοι Μακεδονίας ζητοῦν τὴν ὑπαγωγήν των εἰς διαθεσιμότητα ὁμοίαν μὲ τὴν τῶν στρατιωτικῶν, αὔξησιν τοῦ χορηγουμένου ἐπιδόματος εἰς 30%, χορήγησιν δελτίων ἀπορίας κλπ. Ὁ Ἰωάννης Μουζακίτης, κάτοικος Ἀθηνῶν, ἀπολέσας τὸν υἱόν του κατὰ τὴν πολεμικὴν περίοδον (ὑπηρέτει οὗτος ὡς ἀξ)κὸς τοῦ Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ) ζητεῖ τὴν ἀπονομὴν συντάξεως. Ἀγορασταὶ ἀκινήτων περιφερείας Μυτιλήνης ζητοῦν ἄμεσον κατάργησιν 114)46 Σ.Π. Ἡ Συνομοσπονδία θυμάτων πολέμου Ἀνδριτσαίνης, Γαργαλιάνων, Ἄργους, Καλαμῶν, Λαμίας καὶ ἡ Ἕνωσις Ἀναπήρων Τραυματιῶν πολέμου Ἀττικῆς διαμαρτύρονται κατ’ ἀποφάσεως Ὑπουργείου Στρατιωτικῶν διὰ κατάργησιν ἀεροθεραπείας καὶ ἀκύρωσιν Νόμου 1224)44. Οἱ ἀντιπρόσωποι οἰνοποιητικῶν Συν)σμῶν Σάμου διαμαρτύρονται διὰ τὴν μὴ εἰσέτι σύναψιν ἐμπορικῶν συμφωνιῶν μετὰ τῶν Εὐρωπαϊκῶν χωρῶν. Οἱ Ἐθνικόφρονες ὑποδικοκατάδικοι ἐπὶ παρανόμῳ ὁπλοφορίᾳ κρατούμενοι εἰς τὰς φυλακὰς Κοζάνης, διαμαρτύρονται διὰ τὰς ὑπ’ ἀριθ. 6)41 καὶ 19)41 Σ. Π. καὶ ζητοῦν τροποποίησιν τοῦ Νόμου. Ὁ κ. Λ. Στεφανόπουλος (Ὑπ. Ἐφοδιασμοῦ) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἀπὸ 10)11.5.1946 Ν. Δ. «περὶ Ἀγορανομικοῦ Κώδικος». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Θ. Διακουμόπουλος, Χ. Κοψίδας, Λ. Μπουκουβάλας, Ν. Καράμπελλας, Κ. Μουρατίδης, καὶ Χ. Πιπιλιάγκας καταθέτουσιν πρότασιν ψηφίσματος «περὶ ἠθικῆς καὶ ὑλικῆς ἀμοιβῆς τῶν Ἀξιωματικῶν καὶ ὁπλιτῶν τῆς Ἑνώσεως Συμπολεμιστῶν Ἐθνικοῦ Ἀγῶνος «Ε. Σ. Ε. Α.» Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Θ. Μανέτας, Χ. Πίψας, Π. Κατσώτας, Θ. Οἰκονόμου καὶ Γ. Θεμελῆς καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ ὑπαγωγῆς εἰς τὰς διατάξεις τῆς παρ. 1 τοῦ ἄρθρου 18 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1119)46 Α. Ν. «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς κειμένης συνταξιοδοτικῆς Νομοθεσίας» τῶν δυνάμει τοῦ Ν. Δ. τῆς 11.5.46 ἀποστρατευθέντων Ἀνωτάτων Ἀξιωματικῶν τοῦ Στρατοῦ τῆς Ξηρᾶς». Ἡ ἐπὶ τῶν Δημοσίων Ἔργων Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. ἀπὸ 9)11.5.46 «περὶ ἐκτελέσεως τῶν ἔργων ἀνοικοδομήσεως τῆς Χώρας». Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 10 Μαΐου 1946 Ν. Δ. «περὶ ἀντικαταστάσεως τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1002)46 Α. Νόμου». 2) «περὶ προσθήκης εἰς τὸ ἄρθρον 302 τῆς Ποινικῆς Δικονομίας ἀναφερομένης εἰς τὴν προδικασίαν τῆς ἀπαιτήσεως χρηματικῆς ἱκανοποιήσεως τοῦ ἐξ ἀδικήματος παθόντος» καὶ 3) ἐπὶ τοῦ σχεδίου ψηφίσματος «περὶ τῆς ἰσχύος καὶ τῆς ἐκκαθαρίσεως τῶν Νομοθετημάτων τῆς περιόδου τῶν Κυβερνήσεων τῆς ἐχθρικῆς στρατιωτικῆς Κατοχῆς τῶν ἐτῶν 1941–1944». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Στρᾶτος, Γ. Μπάρδας, Χ. Ζολώτας, Θ. Πολεμίδης, Β. Βασιλικός, Α. Ἰατροῦ, Ν. Παναγιωτόπουλος, Λ. Βρεττάκος, Ν. Σπέντζας, Π. Σταθόπουλος, Ν. Βαρβιτσιώτης, Α. Θεοδωρόπουλος, Γ. Βορρές, Λ. Κότσικας, Κ. Σκιαδᾶς, Ν. Καράμπελλας, Φ. Σαχλός, Ι. Τσιμπούκης, Ν. Ἔξαρχος, Χ. Φουσιάνης, Γ. Πλατῆς, Κ. Κορύζος, Θ. Κονίτσας, κ. ἄ. καταθέτουν πρότασιν νόμου «περὶ ἀπονομῆς συντάξεως εἰς τοὺς διατελέσαντας Ἀνωτ. Δ. Χωροφυλακῆς Κορυτσᾶς καὶ Ἀργυροκάστρου». Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Κιζάνης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. ἀπὸ 10.5.1946 «περὶ διαδικασίας ἀπονομῆς ἠθικῶν ἀμοιβῶν εἰς τὸ στρατιωτικὸν προσωπικὸν τοῦ Λιμενικοῦ Σώματος». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Χ. Πιπιλιάγκας καὶ Π. Παπαδόπουλος καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ ἠθικῆς καὶ ὑλικῆς ἀμοιβῆς ἐθελοντῶν ἀγωνιστῶν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως».

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σήμερον ἔλαβον τηλεγράφημα ἐξ Ὀττάβας ἔχον οὕτω: «Πρὸς τὸν κ. Ι. Θεοτόκην, Πρόεδρον τῆς Δʹ Ἀναθεωρητικῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων. Ἀθήνας. Τὰ Μέλη τῆς Βουλῆς τοῦ Καναδᾶ ἐπιθυμοῦν νὰ διαδηλώσουν τὴν ὑψηλὴν ἔννοιαν τὴν ὁποίαν ἀπέδωκαν εἰς τὸ μήνυμα διὰ τοῦ ὁποίου ἡ Δʹ Ἀναθεωρητικὴ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων διεδήλωσε τὰ αἰσθήματα τῆς φιλίας καὶ τὰς εὐχὰς της πρὸς τὸν Καναδικὸν Λαὸν ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς Ἐθνικῆς ἑορτῆς του καὶ παρακαλεῖ Ὑμᾶς νὰ διαβιβάσητε εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Λαὸν τὴν διαβεβαίωσιν τοῦ αἰωνίου θαυμασμοῦ του διὰ τὰς τόσας θυσίας τὰς ὁποίας μὲ τόσην γενναιότητα καὶ τόσην προθυμίαν προσέφερε διὰ τὴν ἐπικράτησιν τῶν εὐγενῶν ἰδεωδῶν τῆς ἀνθρωπότητος.

ΓΑΣΠΑΡ ΦΩΤΕ

Πρόεδρος τῆς Βουλῆς τοῦ Καναδᾶ. (Χειροκροτήματα ἐξ ὅλης τῆς αἰθούσης). Μὲ ἐπεσκέφθη σήμερον αὐτοπροσώπως ὁ κ. Πρεσβευτὴς τοῦ Καναδᾶ καὶ μοῦ ἐπέδωσε τὸ ἑξῆς ἔγγραφον: «Ἐξοχώτατε, Ἔχω τὴν τιμὴν καὶ εὐχαρίστησιν νὰ διαβιβάσω ὑμῖν τὴν ἀπάντησιν τοῦ Πρωθυπουργοῦ τοῦ Καναδᾶ κ. Μάκενζυ Κὶγκ εἰς τὸ ἐγκάρδιον ὑμῶν μήνυμα χαιρετισμοῦ καὶ συγχαρητηρίων, ἀποσταλὲν συμφώνως πρὸς τήν, ὁμοφώνως ὑπὸ τῆς Δʹ Ἀναθεωρητικῆς Συνελεύσεως, ἐγκριθεῖσαν τὴν 28ην Ἰουνίου ἀπόφασιν. Κύριε Πρόεδρε, Εὐχαριστῶ ὑμᾶς θερμῶς καὶ μέσῳ ὑμῶν τὰ μέλη τῆς Ἀναθεωρητικῆς Συνελεύσεως Ἑλλάδος διὰ τὸ ἐπὶ τῇ 79ῃ Ἐπετείῳ τῆς Συνομοσπονδίας ἡμῶν ἀποσταλὲν τηλεγραφικῶς χαιρετιστήριον μήνυμά μας. Ὁ λαὸς τοῦ Καναδᾶ οὐχὶ ὀλιγώτερον ἐμοῦ καὶ τῶν συναδέλφων μου θέλουν μεγάλως ἐκτιμήσει τὸν ἀξιομνημόνευτον αὐτὸν φόρον τιμῆς ἐκ μέρους τῆς Συνελεύσεως τῆς Ἑλλάδος. Ἐπιθυμῶ νὰ διαβεβαιώσω ὑμᾶς ὅτι ὁ Καναδικὸς Λαὸς βαθέως ἐκτιμᾷ τὰ φιλικὰ αἰσθήματα τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, ὡς ἐκφράζονται ταῦτα ἐν τῇ Ἀποφάσει τῆς Ἑλληνικῆς Συνελεύσεως καὶ θερμῶς ἀνταποδίδει τὸ πνεῦμα καὶ τὸ αἴσθημά των. Χαιρόμεθα διότι οἱ διὰ τοῦ πυρὸς τοῦ πολέμου σφυρηλατηθέντες δεσμοὶ φιλίας μεταξὺ τῶν δύο ἡμῶν πατρίδων ὑπόσχονται διὰ μίαν περίοδον εἰρήνης ἔτι στενωτέραν συσχέτισιν πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῆς ἀνθρωπότητος.

ΜΑΚΕΝΖΥ ΚΙΝΚ

Πρωθυπουργός. Γνωρίζει ἤδη ἡ Ὑμετέρα Ἐξοχότης τὰ αἰσθήματά μου πρὸς τὴν Πατρίδα σας ὥστε εἶναι σχεδὸν περιττὸν νὰ προσθέσω ὅτι ἡ πρόσφατος ἀνταλλαγὴ μηνυμάτων ὡς καὶ αἱ ἄλλαι ἐπίσημοι καὶ ἰδιωτικαὶ ἐκφράσεις εὐγνωμοσύνης καὶ φιλίας πρὸς τοὺς συμπατριώτας μου ἐκ μέρους τῶν συμπατριωτῶν σας μὲ ἔχουν βαθέως συγκινήσει καὶ ὅτι θὰ ἐνθυμοῦμαι πάντοτε μετ’ ἰδιαιτέρας ἱκανοποιήσεως τὴν 1ην Ἰουλίου 1946, ὡς σημειώνουσαν ἕναν εἰσέτι δεσμὸν ἀδελφικῆς ἐκτιμήσεως μεταξὺ τῶν δύο λαῶν μας. Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ διαβεβαιώσω τὴν Ὑμετέραν Ἐξοχότητα περὶ τῆς ὑψίστης μου ὑπολήψεως.

ΛΑ ΦΛΕΣ.

(Χειροκροτήματα ἐξ ὅλης τῆς αἰθούσης καὶ ἐπευφημίαι). Κύριοι βουλευταί, σήμερον εἶναι μεγάλη ἡμέρα, εἶναι ἡμέρα τῶν ἑορτῶν τῆς Ἀνεξαρτησίας τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ αὐτῇ προτείνω ὅπως ἡ Δʹ τῶν Ἑλλήνων Ἀναθεωρητικὴ Βουλὴ ἀπευθύνει συγχαρητήριον τηλεγράφημα εἰς τὸ Κογκρέσσον καὶ τὸν Πρόεδρον τῆς Συμπολιτείας. (Ὄρθιοι ὅλοι οἱ κ. κ. βουλευταὶ χειροκροτοῦν). Ἐπὶ τῇ ἑορτῇ θὰ ὁμιλήσουν οἱ Ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων μετὰ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔχει τὸν λόγον.

§8Σ. ΓΟΝΑΤΑΣ (Προεδρεύων Κυβερν.). Ἡ πρότασις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Βουλῆς, ὅπως ἐκφράσῃ τὸν ὁμόθυμον τῆς Συνελεύσεώς μας χαιρετισμὸν ἐπὶ τῇ ἐπετείῳ τῆς Ἀνεξαρτησίας τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν ἐχειροκροτήθη παρ’ ὅλων μας. Ἡ ἑορτὴ τῆς Ἀνεξαρτησίας τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν ἀποτελεῖ ἓν γεγονὸς ἐξερχόμενον τῶν ὁρίων αὐτῶν καὶ προσλαμβάνον ἕνα χαρακτῆρα παγκόσμιον. Αἱ Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι, ἡ κοίτη αὐτὴ τῶν φιλελευθέρων θεσμῶν ἀνταποκρίνονται εἰς τὰ αἰσθήματα τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ ὁ ὁποῖος ἐπίσης ἐμπνέεται ἀπὸ αἰσθήματα φιλελεύθερα. Ἡ Ἑλλὰς δὲ ἰδιαιτέρως, ἡ ὁποία ἔτυχε πάντοτε τῆς συμπαθείας τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, ἀφ’ ἧς ἤρχισε τὸν περὶ ἀνεξαρτησίας ἀγῶνα μέχρι τῶν ἡμερῶν μας, ὁπότε δὲν ἀφῆκαν εὐκαιρίαν κατὰ τὴν ὁποίαν νὰ μὴ ἐπιδείξουν τὸ ἰδιαίτερόν των ἐνδιαφέρον, αἰσθάνεται καὶ πανηγυρίζει τὴν ἡμέραν αὐτὴν ἐξ ἴσου μὲ τὴν ἡμέραν τῆς ἰδικῆς της Ἀνεξαρτησίας. Ἐγὼ ὡς Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἀπέστειλα καὶ τηλεγράφημα εὐχητήριον καὶ συγχαρητήριον εἰς τὸν Πρόεδρον τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν διὰ τοῦ ὁποίου ἐκφράζω τὰ αἰσθήματα αὐτὰ τόσον τῆς Κυβερνήσεως ὅσον καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα).

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων κ. Θ. Σοφούλης ἔχει τὸν λόγον.

§10Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ. Μετέχομεν καὶ ἡμεῖς ὁλοψύχως εἰς τὴν ἔκφρασιν θερμοτάτου χαιρετισμοῦ καὶ εἰλικρινῶν εὐχῶν πρὸς τὸν μεγάλον Ἀμερικανικὸν Λαὸν ἐπὶ τῇ ἐπετείῳ τῆς Ἀνεξαρτησίας του. Ἡ διακήρυξις τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀνεξαρτησίας θὰ μνημονεύηται ἐσαεί, ἐφόσον θὰ ὑπάρχῃ ἱστορία, καὶ ἡ ἐπέτειος αὐτῆς θὰ τιμᾶται πάντοτε ὡς ἑορτὴ τῆς ἀνθρωπότητος ὁλοκλήρου. Ἀπὸ τὸν ἀγῶνα αὐτὸν ὑπὲρ τῆς ἀνεξαρτησίας ἐξεπορεύθη τὸ πνεῦμα τῆς ἐλευθερίας, τὸ ὁποῖον διεπαιδαγώγησε καὶ καθωδήγησεν εἰς τὴν κατάκτησιν τῆς ἐλευθερίας τοὺς λαοὺς τῆς ἐποχῆς ἐκείνης. Ἀπὸ τὸν ἀγῶνα αὐτὸν τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀνεξαρτησίας ἐπλουτίσθη ἡ ἀνθρωπότης μὲ τὸν Καταστατικὸν Χάρτην τῶν δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου διὰ τοῦ ὁποίου ἐδόθη εἰς τὸν ἐλεύθερον ἄνθρωπον ἡ θέσις καὶ ἡ αἴγλη ἡ ὁποία τοῦ ἀνήκει. Ἡ Δημοκρατία τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς δὲν εἶναι μόνον ἡ Χώρα, ἡ ὁποία ἀνέπτυξε καὶ ἔχει τὸν τελειότερον καὶ μεγαλύτερον ὑλικὸν πολιτισμόν, ἀλλὰ εἶναι καὶ ἡ Χώρα, τῆς ὁποίας ὁ Λαός, παράλληλα μὲ τὴν πρακτικήν, δημιουργικήν του ἀντίληψιν συνδυάζει καὶ ἕνα διαυγῆ ἰδεαλισμὸν παγκοσμίου πλέον ἀκτινοβολίας. Θερμαίται δὲ ὁ λαὸς αὐτὸς καὶ μὲ τὴν πίστιν εἰς τὴν δύναμιν τῶν ἠθικῶν ἀξιῶν αἱ ὁποῖαι κατευθύνουν καὶ δαμάζουν τὴν ὕλην. Ἡ ἐλευθερία καὶ ἡ ἀνθρωπίνη ἀξιοπρέπεια ὡς ἔννοιαι καὶ πραγματικότητες, εἶναι συνυφασμέναι ἀδιασπάστως μὲ αὐτὴν τὴν ζωὴν τὴν Ἀμερικανικήν. Ἐκεῖνο δὲ τὸ ὁποῖον ἰδιαιτέρως χαρακτηρίζει τὸν Ἀμερικανικὸν Λαὸν εἶναι ἡ κατανόησις τοῦ πόνου καὶ τῆς δυστυχίας τῶν ἀδυνάτων καὶ ἡ προσπάθεια πρὸς θεραπείαν αὐτῆς. Μὲ αὐτὰς τὰς ἠθικὰς ἀρχὰς σφυρηλατεῖ ὁ Ἀμερικανικὸς Λαὸς ἕνα πολιτισμὸν εἰς τὸ ὁποῖον συμβαδίζει μαζὶ μὲ τὸν ρεαλισμὸν καὶ ὁ εὐγενέστερος ἰδεαλισμός. Τὴν ἐπέτειον ὅμως αὐτῆς τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀνεξαρτησίας, ἡ Ἑλλὰς πρέπει ἰδιαιτέρως νὰ τὴν ἑορτάζῃ διότι εἶναι ἡ ἑορτὴ φίλης Χώρας μὲ τὴν ὁποίαν συνδεόμεθα διὰ πολλῶν δεσμῶν, συνδεόμεθα μὲ μακρὰν φιλίαν ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας τῆς Ἀνεξαρτησίας μας τῆς ἐθνικῆς, συνδεόμεθα μὲ εὐγνωμοσύνην δι’ ὅλα, ὅσα αἱ Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι παρέσχον κατὰ τὸν πρῶτον πόλεμον καὶ κυρίως μετὰ τὴν Μικρασιατικὴν καταστροφήν, περισσότερον δὲ μὲ βαθυτέραν εὐγνωμοσύνην ἀκόμη συνδεόμεθα δι’ ὅσα σήμερον ἡ στοργὴ καὶ ἡ μέριμνα ἡ Ἀμερικανικὴ ἐπιδαψιλεύει εἰς τὴν Ἑλλάδα πρὸς ἀνακούφισιν τῆς δυστυχίας αὐτῆς ἀπὸ τὰς συμφορὰς τοῦ πολέμου. Δεσμὸς ἀκατάλυτος ἐπίσης εἶναι ὅτι διαβιοῦν εἰς τὰ ἐδάφη τῆς Ἀμερικανικῆς Δημοκρατίας ἑκατοντάδες χιλιάδες Ἑλλήνων μὲ ἴσα δικαιώματα καὶ εὐημεροῦν ὡς Ἕλληνες Ἀμερικανοὶ πολῖται χωρὶς νὰ μειωθῇ καὶ ἡ στοργὴ καὶ ὁ ψυχικός των δεσμὸς πρὸς τὴν μητέρα Πατρίδα. Ἰσχυρότερος ὅμως ὅλων εἶναι ὁ δεσμὸς τῆς ψυχικῆς καὶ ἰδεολογικῆς συγγενείας μεταξὺ τῶν δύο Λαῶν. Εἰς τὴν Δημοκρατίαν τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν βλέπομεν σήμερον ἐνσαρκωμένον τὸ Ἑλληνικὸν Πνεῦμα, βλέπομεν πραγματοποιουμένας ὅλας τὰς ἀρετὰς τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατικῆς Πολιτείας. Βαθύτατα δὲ αἰσθανόμεθα ὅτι ἀπὸ τὸ πνεῦμα καταυγάζεται καὶ χρησιμοποιεῖται ἡ κολοσσιαία ὑλικὴ δύναμις τῆς Ἀμερικῆς διὰ τὴν πραγμάτωσιν τῶν ἰδανικῶν τῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς ἀνυψώσεως τῆς ἀνθρωπότητος εἰς ἐπίπεδον ἀνωτέρου ἐκπολιτιστικοῦ. Ἰδοὺ διατὶ οἱ χαιρετισμοὶ καὶ αἱ εὐχαί, τὰς ὁποίας ἀπευθύνομεν πρὸς τὸν Ἀμερικανικὸν Λαὸν πηγάζουν ἀπὸ αὐτὴν τὴν ψυχήν μας καὶ ἔχουν ἀκριβῶς ὅλην τὴν θέρμην τοῦ αἰσθήματός μας πρὸς αὐτόν. Σήμερον ὁ κώδων τῆς Φιλαδελφείας σημαίνει τὴν 170ην ἐπέτειον τῆς Ἀνεξαρτησίας. Ἀκούεται ἀπὸ ὅλον τὸν κόσμον ὡς τὸ σήμαντρον τὸ ὑπερκόσμιον τῆς Ἐλευθερίας, εὐημερίας καὶ προόδου καὶ δονεῖ καὶ τὰς ψυχὰς ἡμῶν τῶν Ἑλλήνων βαθύτατα. (Χειροκροτήματα).

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Πολίτης ἐκ μέρους τοῦ Κόμματος τῶν Βενιζελικῶν Φιλελευθέρων ἔχει τὸν λόγον.

§12Ι. ΠΟΛΙΤΗΣ. Ὑπεδέχθημεν καὶ ἡμεῖς, κύριοι, μὲ ἐνθουσιασμὸν τὴν πρότασιν τοῦ κ. Προέδρου ὅπως ἐκφράσῃ τὰς εὐχὰς καὶ τὰ συγχαρητήρια ἡμῶν πρὸς τὴν φίλην δημοκρατίαν τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς ἡμέρας τῆς ἀνεξαρτησίας της. Ὁ λόγος τοῦ ἐνθουσιασμοῦ, μὲ τὸν ὁποῖον ὑπεδέχθημεν τὴν πρότασιν, δὲν εἶναι μόνον ἡ σημασία, τὴν ὁποίαν ἔχει ἡ ἡμέρα αὐτὴ δι’ ὁλόκληρον τὸν κόσμον δι’ ὅσα προέκυψαν διὰ τὴν ἀνθρωπότητα ἀπὸ τὴν ἐπέτειον αὐτήν, ἀλλ’ εἶναι καὶ οἱ ἰδιαίτεροι δεσμοί, οἱ ὁποῖοι συνδέουν τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν μὲ τὸν Ἀμερικανικόν, δεσμοὶ ὄχι ἁπλῆς ἰδεολογίας, ἀλλὰ δεσμοὶ στηριζόμενοι καὶ ἀπορρέοντες ἀπὸ τὸ στοργικὸν ἐνδιαφέρον, τὸ ὁποῖον ἡ μεγάλη συμπολιτεία ἐπέδειξεν ἀπέναντι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ εἰς στιγμὰς κρισιμωτάτας διὰ τὸν ἐθνικόν του βίον, εἰς στιγμὴν μιᾶς μεγάλης πάλης, ἡ ὁποία ἐκινδύνευε νὰ καταποντίσῃ τὴν Ἑλλάδα. Νομίζομεν ὅτι μία ἐκ τῶν κυρίων ἀρετῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ εἶναι ἡ εὐγνωμοσύνη καὶ ἑπομένως δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ ἡ ἡμέρα αὐτή, ἡ ὁποία μᾶς ὑπενθυμίζει τὸν Ἀμερικανικὸν λαόν, ἀπὸ τὸν ὁποῖον τόσην ἐλάβομεν ὑποστήριξιν, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ γίνεται αἰσθητὴ εἰς τὴν Ἑλλάδα μὲ μεγάλην καὶ πάνδημον συγκίνησιν. Θέλομεν δὲ νὰ ἐλπίζωμεν καὶ θέλομεν νὰ γνωρίζῃ ὁ Ἀμερικανικὸς λαός, ὅτι τὸ στοργικὸν αὐτὸ ἐνδιαφέρον, τὸ ὁποῖον ἐπέδειξε διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν κατὰ τὰς ὥρας τῆς κρίσεως καὶ τὸ ὁποῖον ἐξακολουθεῖ νὰ ἐπιδεικνύῃ, εἶναι μία ἀπὸ τὰς κυρίας δυνάμεις αἱ ὁποῖαι ἐμψυχώνουν τὸ Ἔθνος ἡμῶν εἰς τὰς προσπαθείας του ὅπως ἀντεπεξέλθῃ κατὰ τῶν κρισίμων ὄντως συνθηκῶν, ὑπὸ τὰς ὁποίας παλεύει, διὰ νὰ ἀνακτήσῃ ἓν ἐπίπεδον ζωῆς ἐν γένει ἀνάλογον πρὸς τὴν θέσιν, τὴν ὁποίαν ὁ Ἑλληνισμὸς κατέχει ἐν τῷ κόσμῳ. Εὐχόμεθα εἰς τὸν Ἀμερικανικὸν λαὸν ὅπως ἑορτάζῃ πάντοτε τὴν ἡμέραν αὐτὴν μὲ τόσην αἴγλην, ὅσην καὶ τὴν φορὰν ταύτην, μετὰ τὸν πόλεμον, εἰς τὸν ὁποῖον τοιοῦτον ρόλον ἔπαιξεν ἡ μεγάλη συμπολιτεία καὶ ἀπὸ τὸν ὁποῖον τόση δόξα καὶ τόσαι δάφναι περιῆλθον εἰς αὐτήν. (Χειροκροτήματα).

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φ. Μανουηλίδης ἔχει τὸν λόγον ἐκ μέρους τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος.

§14Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Ὁ ἑορτασμὸς τῆς 170ῆς ἐπετείου τῆς κηρύξεως τῆς ἀνεξαρτησίας τῆς Ἀμερικανικῆς δημοκρατίας δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ ἀπηχῇ βαθύτατα εἰς τὰς ψυχὰς ὅλων τῶν Ἑλλήνων. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον μὲ ἀκράτητον ἐνθουσιασμὸν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ὑποδέχονται τὴν πρότασιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Βουλῆς, ὅπως ἀπευθυνθοῦν θερμότατα συγχαρητήρια καὶ εὐχαὶ πρὸς τοὺς πέραν τοῦ Ἀτλαντικοῦ μεγάλους φίλους καὶ συμμάχους μας. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λησμονηθῇ ἀπὸ ἡμᾶς, ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, ἡ ὁποία θεωρεῖται ὡς ἡ κοιτὶς τοῦ ἀρχαίου πολιτισμοῦ καὶ τῶν ἐλευθεριῶν, ὅτι ἡ Ἀμερικανικὴ συμπολιτεία εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία πάντοτε ἐπρωτοστάτησε εἰς τὴν προστασίαν τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἀτόμου καὶ τῶν ἠθικῶν ἐκείνων ἀρχῶν, ἐπὶ τῶν ὁποίων βασίζεται ὁ πολιτισμὸς μεγάλων φυλῶν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἐνθυμούμεθα, ὅτι καὶ εἰς τὴν Γαλλικὴν ἀκόμη ἐπανάστασιν κατὰ τὸ 1789 ὁ Λαφαγιὲτ τὰς προτάσεις του τὰς ἐβάσισε ἐπὶ τῆς προηγηθείσης ἐκδηλώσεως τῆς μεγάλης Ἀμερικανικῆς συμπολιτείας τῆς πρὸ δεκαετίας γενομένης ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας τῶν λαῶν......... Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἔχει στενωτάτους δεσμοὺς μὲ τὴν Ἀμερικανικὴν συμπολιτείαν καὶ τὸν λαὸν αὐτῆς, ἔχει δεσμοὺς ἀκαταλύτου φιλίας καὶ αἰσθήματα εὐγνωμοσύνης διότι πάντοτε ὁ φιλελεύθερος Δημοκρατικὸς αὐτὸς λαὸς ἐπροστάτευσε τὴν ἔνδοξόν μας Πατρίδα. Οἱ δεσμοί αὐτοὶ εἶναι ἀκατάλυτοι καὶ θὰ ἐνθυμούμεθα πάντοτε μετ’ εὐγνωμοσύνης ὅτι οἱ Ἀμερικανοὶ καὶ κατὰ τὴν Ἐπανάστασιν τοῦ 1821 καὶ τελευταίως κατὰ τὸν μεγάλον παγκόσμιον πόλεμον προέβησαν εἰς αὐθορμήτους ἐκδηλώσεις καὶ εἰς ἀναγνώρισιν τῶν θυσιῶν καὶ τῶν νικῶν τῆς Ἑλλάδος. Ἀπὸ τὰς ἐκδηλώσεις αὐτὰς σήμερον ὅπου ἐξήλθομεν τραυματισμένοι ἀπὸ τὸν μεγάλον πόλεμον, ἀντλοῦμεν θάρρος, εἴμεθα δὲ βέβαιοι ὅτι αἱ ἐκδηλώσεις αὐταὶ θὰ συνεχισθοῦν καὶ ὅτι ὁ μεγάλος καὶ ἔνδοξος Ἀμερικανικὸς λαὸς ὁ ὁποῖος καταυγάζει ὁλόκληρον τὸν κόσμον μὲ τὴν πίστιν καὶ προσήλωσίν του εἰς τὰς δημοκρατικὰς ἐλευθερίας δὲν θὰ παύσῃ νὰ προστατεύῃ τὴν Ἑλληνικήν μας Πατρίδα. Ἀλλὰ οἱ δεσμοὶ αὐτοὶ ἔχουν καὶ μίαν ἄλλην ἀφορμήν. Ἕνα ἑκατομμύριον ἀδελφοὶ Ἕλληνες εὑρίσκονται, ἐργάζονται, ζοῦν, πολεμοῦν σχεδόν, ἀπέκτησαν τὴν Ἀμερικανικὴν ὑπηκοότητα, διατηροῦντες τὰ Ἑλληνικά των αἰσθήματα, 1.000.000 λέγω Ἕλληνες εὑρίσκονται εἰς τὴν Ἀμερικὴν καὶ ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς τῶν ἀδελφῶν μας ἀποτελεῖ ἕνα στενώτατον σύνδεσμον μεταξὺ ἡμῶν καὶ τῆς σήμερον ἑορταζούσης Ἀμερικανικῆς συμπολιτείας. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους συμμεριζόμεθα καὶ ἡμεῖς τὰ αἰσθήματα τὰ ἐκδηλωθέντα ἐπ’ ἀφορμῇ τῆς σημερινῆς ἐπετείου καὶ τὰς ἐκδηλώσεις τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ ἀπευθύνομεν καὶ ἡμεῖς θερμότατον καὶ ἐγκάρδιον χαιρετισμὸν πρὸς τοὺς ἀγαπητοὺς ἀδελφούς μας οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὴν Ἀμερικὴν καὶ συνεορτάζουν σήμερον καὶ πρὸς τὸν ὑπερήφανον λαὸν τῆς μεγάλης Ἀμερικανικῆς συμπολιτείας. (Χειροκροτήματα).

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Βαμβέτσος ἔχει τὸν λόγον.

§16Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Δεκαεπτὰ παρῆλθον δεκαετηρίδες ἀπὸ τῆς μεγάλης ἡμέρας, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ Ἀμερικανικὸς λαὸς διεκήρυξε τὰ δικαιώματα τοῦ ἀνθρώπου καὶ τοῦ πολίτου καὶ ἐντὸς τῆς πρώτης πεντηκονταετίας ἀπὸ τῆς ἡμέρας ἐκείνης ὁ ἄνεμος τῆς ἐλευθερίας μετελαμπαδεύθη εἰς τὴν Γαλλίαν καὶ τὸ 1821 ἔδωσε τὸ ἔναυσμα διὰ τὴν Ἑλληνικὴν ἀνεξαρτησίαν. Ἀπὸ ἐκεῖ ἄρχεται ὁ πρῶτος πνευματικὸς δεσμὸς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἡνωμένων Πολιτειῶν. Ἀλλὰ αἱ Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι τῆς Ἀμερικῆς δὲν παρέμειναν στάσιμοι μόνον εἰς ἐκείνην τὴν ἐκδήλωσιν ὑπὲρ τῆς Ἐλευθερίας, παρέμειναν πισταὶ εἰς τὴν ἰδέαν αὐτὴν μέχρι τῶν τελευταίων χρόνων. Δὲν πρέπει νὰ λησμονήσωμεν ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς σημερινῆς ἡμέρας οὔτε τοὺς 14 ὅρους τοῦ Οὐΐλσωνος, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξεν ὁ ἱδρυτὴς τῆς πρώτης Κοινωνίας τῶν Ἐθνῶν οὔτε τὸν χάρτην τοῦ Ἀτλαντικοῦ, ὁ ὁποῖος ἐπίσης ὑπῆρξεν ἀπολύτου Ἀμερικανικῆς πρωτοβουλίας καὶ διὰ τοῦ ὁποίου διεκήρυξε ὁ Φραγκλῖνος Ρόζεβελτ, οὗτινος ἦτο ἔργον, τὰς τέσσαρας ἐλευθερίας ἀνὰ πᾶσαν τὴν ὑφήλιον. Τὴν ἐλευθερίαν τοῦ λόγου, τὴν ἐλευθερίαν τῆς θρησκείας, τὴν ἐλευθερίαν ἀπὸ τὸν φόβον, τὴν ἐλευθερίαν ἀπὸ τὴν ἔνδειαν. Εἶναι ἔννοιαι μεγαλειώδεις, ἀπὸ τὰς ὡραιοτέρας ἐκδηλώσεις τοῦ παρόντος πολέμου, αἱ ὁποῖαι ὅμως τόσον ταχέως ἐλησμονήθησαν. Ἀλλὰ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὴν συγκινητικωτέραν ἐκδήλωσιν τῆς Ἀμερικανικῆς ἰδεολογίας, εἶναι ἡ ὡραία ἐκείνη προσευχὴ τὴν ὁποίαν τὴν 14 Ἰουνίου 1942 ὁ τότε Πρόεδρος τῆς Ἀμερικανικῆς Συμπολιτείας ἐπρότεινεν ὡς τὴν Παγκόσμιον προσευχήν: «Θεὲ τῶν Ἐλευθέρων, ὑποθηκεύομεν σήμερον τὰς καρδίας μας καὶ τὴν ζωήν μας εἰς τὴν ὑπόθεσιν ὁλοκλήρου τῆς ἐλευθέρας ἀνθρωπότητος..... Δὸς ἡμῖν πίστιν καὶ κατανόησιν διὰ νὰ περιβάλωμεν μὲ στοργὴν ὅλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι μάχονται ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας ὡς ἐὰν εἶναι ἀδελφοί μας. Δὸς ἡμῖν ἀδελφωσύνην ἐν ἐλπίδι καὶ ἑνώσει ὄχι μόνον διὰ τὸ διάστημα τοῦ πικροῦ αὐτοῦ πολέμου, ἀλλὰ καὶ διὰ τὰς ἐπερχομένας ἡμέρας, αἱ ὁποῖαι θὰ ἑνώσουν καὶ πρέπει νὰ ἑνώσουν ὅλα τὰ τέκνα τῆς γῆς. Ἡ γῆ μας δὲν εἶναι παρὰ εἷς μικρὸς ἀστὴρ εἰς τὸ μέγα Σύμπαν, ἀλλὰ δυνάμεθα, ἐὰν θέλωμεν, νὰ τὴν κάμωμεν πλανήτην ἀλύμαντον ἀπὸ τὸν πόλεμον, ἀδιατάρακτον ἀπὸ πεῖναν ἢ φόβον, μὴ διαιρούμενον ἀπὸ ἀνοήτους διακρίσεις φυλετικῶν θεωριῶν ἢ χρώματος τῆς ἐπιδερμίδος..... Καὶ δὸς ἡμῖν ἱκανότητα καὶ ἰσχὺν ἡ ὁποία νὰ καθαρίσῃ τὸν κόσμον ἀπὸ τὴν ἐπίθεσιν καὶ τὴν παλαιὰν χυδαίαν θεωρίαν ὅτι οἱ ἰσχυροὶ δέον νὰ καταβροχθίσουν τοὺς ἀσθενεῖς διότι εἶναι ἰσχυροί. Ἀλλ’ ὑπὲρ πᾶν ἄλλο δὸς ἡμῖν ἀδελφωσύνην ὄχι μόνον διὰ τὴν σήμερον ἀλλὰ δι’ ὅλα μας τὰ ἔτη, ἀδελφωσύνην ὄχι μόνον λόγων ἀλλὰ πράξεων καὶ ἔργων. .... Ἄν οἱ ἀδελφοί μας καταπιέζωνται, τότε καταπιεζόμεθα καὶ ἡμεῖς. Ἄν πεινοῦν, πεινῶμεν καὶ ἡμεῖς. Ἄν ἀφαιρεῖται ἡ ἐλευθερία των, καὶ ἡ ἰδική μας ἐλευθερία δὲν εἶναι ἀσφαλής. Δὸς ἡμῖν τὴν κοινὴν πίστιν, ὅτι ὁ ἄνθρωπος πρέπει νὰ γνωρίσῃ ἄρτον καὶ εἰρήνην, ὅτι δέον νὰ γνωρίσῃ δικαιοσύνην, εὐθυδικίαν, ἐλευθερίαν καὶ ἀσφάλειαν, ἴσας εὐκαιρίας καὶ ἴσην τύχην νὰ πράξῃ ὅ,τι δύναται καλύτερον ὄχι μόνον εἰς τὰς χώρας μας, ἀλλὰ καθ’ ἅπαντα τὸν κόσμον. Καὶ ἐν τῇ πίστει αὐτῇ ἂς βαδίσωμεν πρὸς ἕνα καθαρὸν κόσμον, τὸν ὁποῖον δύνανται νὰ δημιουργήσουν αἱ χεῖρες μας. Ἀμήν». Αὐτὴ εἶναι ἡ ἰδεολογία τῆς Ἀμερικανικῆς Συμπολιτείας, ἡ ὁποία ὑπῆρξεν ἡ θεωρητικὴ ἐπιστέγασις τοῦ παρόντος πολέμου, ὅστις ἐχαρακτηρίσθη ὡς πόλεμος διὰ τὴν ἐλευθερίαν καὶ τὴν Δημοκρατίαν. Ἑπομένως πᾶς ἐλεύθερος ἄνθρωπος σήμερον δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ εὐγνωμόνως νὰ ἀποβλέπῃ πρὸς τὴν Μεγάλην Ἀμερικανικὴν Συμπολιτείαν πρὸς τὴν ἰδεολόγον αὐτὴν χώραν, ἥτις εἶναι ἡ μόνη ἐλπίς, ἡ ὁποία παραμένει διὰ τὸ μέλλον τῆς ἀνθρωπότητος, διότι σὺν τῇ ἰδεολογικῇ πνοῇ ἔχει ἐν ἑαυτῇ καὶ τὴν ἰσχὺν καὶ διὰ τῆς ἰσχύος αὐτῆς ὑπάρχει ἐλπὶς ὅτι θὰ ἀνατείλουν καλλίτεραι ἡμέραι διὰ τὴν ἀνθρωπότητα. Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν καὶ ὅλους τοὺς ἄλλους δεσμοὺς οἱ ὁποῖοι μᾶς συνδέουν συμμεριζόμεθα πλήρως τὴν πρότασιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀπευθύνωμεν καὶ ἡμεῖς θερμότατον καὶ ἐγκάρδιον χαιρετισμὸν ἐκ μέρους τοῦ Ἐθνικοῦ Κόμματος τῆς Ἑλλάδος πρὸς ἅπαντας τοὺς λαοὺς τῆς Συμπολιτείας τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν καὶ μεταξὺ αὐτῶν καὶ πρὸς τοὺς ὁμαίμονας ἐν Ἀμερικῇ ἀδελφούς μας.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Κανελλόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§18Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Μὲ βαθύτατα αἰσθήματα σεβασμοῦ, θαυμασμοῦ καὶ εὐγνωμοσύνης στρέφονται σήμερον οἱ ὀφθαλμοί μας πέραν τοῦ ὠκεανοῦ πρὸς τὴν Μεγάλην Δημοκρατίαν τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν. Οὐδεμία Δημοκρατία τοῦ κόσμου ἔχει τόσην συγγένειαν πρὸς τὸ μικρὸν ἐκεῖνο ἄστυ τῶν Ἀθηνῶν ὅσην ἔχει ἡ κατέχουσα σχεδὸν ὁλόκληρον Ἤπειρον Δημοκρατία τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν. Ἡ Ἑλλὰς εἶχε ἀπὸ τῆς πρώτης σχεδὸν ἡμέρας τοῦ ἀπελευθερωτικοῦ ἀγῶνος τοῦ 1821 λόγους εἰδικῆς εὐγνωμοσύνης ἔναντι τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι ὁ τότε Πρόεδρος Μονρόε, ὁ σεμνὸς καὶ τίμιος Ἀριστείδης τῆς Ἀμερικῆς, ὑπῆρξεν ὁ πρῶτος ὁ ὁποῖος, DE FACTO ἔστω, ἀνεγνώρισε ὡς Ἔθνος τὴν δράκα ἐκείνην τῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἐξηγέρθησαν κατὰ τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας. Τὸ 1823, εἰς ἕνα περίφημον λόγον του, κάμνων μνείαν τῆς Ἑλλάδος, περὶ τῆς ὁποίας δὲν ἐγίνετο ἀκόμη οὐδαμοῦ λόγος, διότι ἐξηκολούθει κρατοῦσα ἡ ἀντίληψις ὅτι ἡ ἐξέγερσις τῶν Ἑλλήνων ἦτο ἐξέγερσις ἀναρχικῶν τινων στοιχείων ἐναντίον τῆς νομίμου ἐξουσίας, εἶπεν ὁ Μονρόε ὅτι ἡ Ἑλλὰς ὑπάρχει καὶ ὅτι πρέπει νὰ ἀνακηρυχθῇ ἀνεξάρτητον Κράτος. Εἶναι γνωστὸν πόσα ἔκτοτε ὠφείλομεν εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας καὶ ὡς ἄνθρωποι καὶ ὡς Ἔθνος. Ὁ Λίγκολν εἶναι μετὰ τὸν Περικλῆ ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος καθώρισε κατὰ τὸν τελειότερον τρόπον τὴν ἔννοιαν τῆς Δημοκρατίας. Ἐὰν ὁ Περικλῆς προέβη εἰς τὸν καθορισμὸν τῆς ἐννοίας τῆς Δημοκρατίας κατὰ τρόπον ἐλεγειακόν, ὁ Λίγκολν εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος συνέλαβεν εἰς τρεῖς φράσεις, εἰς ἓν ἐπίγραμμα, τὴν ἔννοιαν τῆς Δημοκρατίας. Ὁ Οὐΐλσων εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος τὸν στωϊκὸν κοσμοπολιτισμὸν τῶν Ἀρχαίων Ἑλλήνων τὸν συνεδίασε μὲ τὴν νεωτέραν ἱστορίαν καὶ συνέλαβε κατὰ τρόπον νομικῶς θετικὸν τὴν ἰδέαν τῆς Κοινωνίας τῶν Ἐθνῶν. Καὶ ὁ Ροῦζβελτ τέλος εἶναι ὁ μέγας ἐκεῖνος ἡγέτης ὄχι μόνον τῶν Ἡν. Πολιτειῶν ἀλλὰ καὶ τῆς ἀνθρωπότητος ὁλοκλήρου, ὁ ὁποῖος μαζὶ μὲ τοὺς ἄλλους μεγάλους ἡγέτας τῆς ἀνθρωπότητος κατώρθωσε ὄχι μόνον νὰ συλλάβῃ ἐννοιολογικῶς ἀλλὰ καὶ νὰ ἐνσαρκώσῃ ὡς βούλησις τὴν ἐλευθερίαν καὶ τὴν Δημοκρατίαν. Ὑποκλινόμεθα ἐνώπιον τῆς μεγάλης σκιᾶς του. Ὑποκλινόμεθα ἐνώπιον ὅλων τῶν ἡρώων οἱ ὁποῖοι εἰς τὰς θαλάσσας καὶ εἰς ὅλα σχεδὸν τὰ ἐδάφη τοῦ κόσμου ἔπεσαν ἐν ὀνόματι τῆς ἀνθρωπότητος, ἐνδεδυμένοι τὴν στολὴν τοῦ Ἀμερικανοῦ πολεμιστοῦ. Ζοῦν εἰς τὴν αἰωνιότητα οἱ ἥρωες αὐτοὶ ἀδελφωμένοι μὲ τοὺς ἰδικούς μας ἥρωας. Ἄς ζήσωμεν καὶ ἡμεῖς εἰς τὸν χρόνον τὸν ἱστορικὸν ἀδελφωμένοι μὲ τοὺς πολίτας τῶν Ἡν. Πολιτειῶν. (Χειροκροτήματα).

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μπακόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§20Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπεικονισθῇ διὰ λόγων ἡ παγκόσμιος σημασία τῆς 4ης Ἰουλίου. Νομίζω καὶ πιστεύω ὅτι θὰ ἔλθῃ ἡ ἡμέρα κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ 4η Ἰουλίου θὰ καθιερωθῇ ὡς διεθνὴς ἑορτή. Ἡμεῖς οἱ Ἕλληνες ἔχομεν ἰδιαιτέρους λόγους νὰ συνεορτάζωμεν μετὰ τῶν Ἀμερικανῶν τὴν ἱστορικὴν αὐτὴν ἡμέραν. Ἡ Ἑλληνικὴ ἱστορία ὑπῆρξε πολὺ ἐλλιπὴς ὅσον ἀφορᾷ τὴν εἰλικρινῆ φιλίαν καὶ τὴν μεγάλην συμβολὴν τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν εἰς τὴν Ἀναγέννησιν τῆς Ἑλλάδος. Τὸ 1821 αἱ Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι κατῳκοῦντο ἀπὸ ἑπτὰ ἑκατομμύρια ἀνθρώπων. Δὲν ὑπῆρξεν οὐδείς, ὁ ὁποῖος νὰ μὴ συνεκινήθη ἅμα τὸ ἀγγέλματι τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως. Τότε εἰς τὸ Κογκρέσσον ὑπῆρχον διάσημοι ἄνδρες ἐμπνευσμένοι μὲ τὸ πνεῦμα καὶ τὸν πολιτισμὸν τῶν Ἀρχαίων Ἑλλήνων, τὸ ὁποῖον πνεῦμα, θὰ ἠδύνατό τις νὰ εἴπῃ ὅτι εὗρε καταφύγιον εἰς τὰ Πανεπιστήμια τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν. Ἐκεῖ εἰς τὸ Κογκρέσσον ὁ μέγας ρήτωρ καὶ πολιτικὸς Δανιὴλ Γουέπστερ, ἅμα τὸ ἀγγέλματι τῆς πτώσεως τοῦ Μεσολογγίου, ἐξεφώνησεν ἐνθουσιώδη λόγον, οὗτινος ἤρξατο ὡς ἑξῆς: Στρέφων τὰ βλέμματά μου πέριξ τῆς αἰθούσης αὐτῆς δὲν βλέπω παρὰ Ἑλλάδα καὶ μόνον Ἑλλάδα». (Χειροκροτήματα). Διότι ἡ αἴθουσα αὐτὴ εἶχε κατασκευασθῆ μὲ Ἑλληνικὸν ρυθμόν. Καὶ ἐπρότεινεν ὁ ρήτωρ ὅπως σταλῇ πάραυτα Ἐπιτροπὴ εἰς Ἑλλάδα ἵνα μελετήσῃ τὴν κατάστασιν καὶ ὅπως αἱ Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι ἔλθουν ἀποτελεσματικώτερον καὶ ἐμπράκτως ἀρωγοὶ εἰς τὴν μαχομένην Ἑλλάδα. Καὶ παρὰ τὸ δόγμα τοῦ Μονρόε, τὸ ὁποῖον ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τοῦ Ἑνωτικοῦ Κόμματος ἀνέφερε κατὰ τὴν ἀγόρευσίν του καὶ κατὰ τὸ ὁποῖον ἀπηγορεύετο ἡ ἀνάμιξις τῆς Ἀμερικῆς εἰς τὰ πράγματα τῆς Εὐρώπης, καθιερωθείσης δι’ αὐτοῦ τῆς ἀρχῆς «ἡ Ἀμερικὴ διὰ τοὺς Ἀμερικανοὺς καὶ ἡ Εὐρώπη διὰ τοὺς Εὐρωπαίους», ἡ πρότασις συνεζητήθη εὐμενῶς καὶ ἐγένετο ἀφορμὴ μεγάλων φιλελληνικῶν ἐκδηλώσεων. Ἐξ ἀφορμῆς ἐλαχίστων ἀντιρρήσεων, ἀπὸ ἀντιζηλίαν πρὸς τὸν Δανιὴλ Γουέπστερ ὅστις διὰ τῆς προτάσεώς του θὰ ἀπέκτα μεγαλειτέραν δημοτικότητα παρὰ τῷ λαῷ ὁ ὁποῖος ἐδονεῖτο ἀπὸ ἄκρου εἰς ἄκρον ἀπὸ φιλελληνισμόν, ἔλαβε τὸν λόγον ἕνας ἄλλος διακεκριμένος ρήτωρ καὶ πολιτικός, ὁ Χένρυ Κλέϋ, ἀντιπρόσωπος τῆς Βιργινίας καὶ εἶπεν «καὶ κατηντήσαμε μέχρις ἐκεῖ», περιήλθομεν μέχρι τοιούτου σημείου ἐξουθενώσεως καὶ καταπτώσεως ὥστε δὲν τολμῶμεν νὰ ἐκφράσωμεν τὴν συμπάθειάν μας πρὸς τὴν πάσχουσαν Ἑλλάδα καὶ τὴν βδελυγμίαν μας ἐναντίον τῶν σκληροτήτων, αἵτινες διαπράττονται εἰς βάρος της ἀπὸ μίαν βάρβαρον φυλήν; Μήπως πτοούμεθα μὴ τυχὸν δυσαρεστήσωμεν τοὺς ἱδρυτὰς τῆς Ἱερᾶς Συμμαχίας τοῦ Λέϊμπαχ; Ἢ μήπως πτοούμεθα μὴ τυχὸν ζημιωθοῦν τὰ ἐμπορικά μας συμφέροντα». Καὶ ἐξηκολούθησε τὸν μνημειώδη λόγον του μὲ ἔνθεον ἐνθουσιασμόν. Ἐκ τῶν λόγων αὐτῶν καὶ ἐκ τῶν Ἑλληνικῶν κατορθωμάτων πολλοὶ Ἀμερικανοὶ παρεκινήθησαν καὶ ἦλθον εἰς Ἑλλάδα κατὰ τὴν Ἐπανάστασιν. Ἡ Ἑλληνικὴ ἱστορία οὐδὲν ἢ ἐλάχιστα ἀναγράφει περὶ αὐτῶν. Πρῶτος ὁ Σαμουὴλ Χάου, ἰατρὸς ἐν Βοστώνῃ καὶ ἱδρυτὴς τοῦ πρώτου ἐν τῷ κόσμῳ Ἰνστιτούτου διὰ τοὺς κωφαλάλους, εὑρέθη ἀπὸ τὰ πρῶτα ἔτη τῆς ἐπαναστάσεως εἰς τὰ βουνὰ τῆς Ἀρκαδίας, ἐφόρεσε τὴν κάπα τοῦ Ἀρκάδος καὶ παρέσχε πολλὰς ὑπηρεσίας εἰς τοὺς ἀσθενεῖς καὶ τραυματίας. Μετέβη πάλιν εἰς Ἀμερικὴν διὰ νὰ ἐπανέλθῃ μετά τινας μῆνας συναποκομίζων φάρμακα καὶ ἄλλα χρειώδη διὰ τὸν ἀγῶνα. Ἔφυγε μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τῆς Ἑλλάδος. Ἀξίζει νὰ ἀναφέρω καὶ ἄλλας φιλελληνικὰς ἐνεργείας τοῦ ἰατροῦ Σαμουὴλ Χάου, ἀλλὰ φοβοῦμαι μήπως κάμνω κατάχρησιν τῆς καλωσύνης σας καὶ μήπως θεωρεῖται αὐτὸ περιττόν. (Φωναὶ ἐκ τῆς αἰθούσης: Ὄχι! Ὄχι!). Ὁ ἀκαταπόνητος αὐτὸς φιλέλλην ἐπέστρεψεν εἰς Ἑλλάδα τὸ 1867 κατὰ τὴν Κρητικὴν Ἐπανάστασιν κομίζων διάφορα εἴδη ρουχισμοῦ, τροφῶν καὶ παντὸς εἴδους ἐφόδια διὰ τὸν ἡρωϊκὸν λαὸν τῆς Κρήτης, ἅτινα ἠγόρασεν ἐξ ἐράνου, τὸν ὁποῖον αὐτὸς ἐνήργησεν ἐν Ἀμερικῇ. Ἐδῶ, τὴν φορὰν αὐτήν, ἐγνώρισε τὸν ἐκ τοῦ Παπίγκο τῆς Ἠπείρου νεαρὸν ἰατρὸν Μιχαὴλ Ἀναγνωστόπουλον, τὸν ὁποῖον προσέλαβε γραμματέα του. Τοῦ ἐπρότεινε μισθόν, καὶ ὁ Ἀναγνωστόπουλος τοῦ ἀπήντησε: «Σεῖς ἤλθατε ἀπὸ τὰς ἐσχατιὰς τῆς γῆς διὰ ν’ ἀγωνισθῆτε διὰ τὴν Πατρίδα μου, καὶ ἐγὼ νὰ δεχθῶ μισθόν; Αὐτὸ δὲν ἁρμόζει εἰς ἕνα Ἕλληνα». (Χειροκροτήματα). Ἐπὶ τοσοῦτον ἐξετίμησε τὸν νέον αὐτὸν ὥστε νὰ τὸν συμπαραλάβῃ μαζί του εἰς Βοστώνην ὅπου τὸν ἐβοήθησε δι’ εὐρυτέρας σπουδὰς καὶ τὸν ἔκανε γαμβρὸν ἐπὶ θυγατρί, τῆς περιφήμου κόρης του Ἰουλίας Γουάρντ Χάου, συγγραφέως καὶ ποιητρίας. Μετὰ τὸν θάνατον τοῦ Χάου ἀνέλαβε τὴν διεύθυνσιν τοῦ Ἱδρύματος τῶν Κωφαλάλων καὶ ἐγένετο γνωστὸς μὲ τὸ περίφημον καταστὰν ὄνομα Μιχαὴλ Ἀνάγνος. Παρευρέθην εἰς πολιτικὸν μνημόσυνον τοῦ Μιχαὴλ Ἀνάγνου, τὸ ὁποῖον ἐτελέσθη ὑπὸ τῶν Ἀμερικανῶν ἐν Βοστώνῃ καὶ κατὰ τὸ ὁποῖον ἐξυμνήθησαν ἐν τῷ προσώπῳ τοῦ μεγάλου Ἕλληνος τὸ Ἑλληνικὸν πνεῦμα καὶ ὁ Ἑλληνικὸς πολιτισμός. Ἀλλὰ δὲν εἶναι ὁ ἀείμνηστος Ἀναγνωστόπουλος ὁ πρῶτος Ἕλλην ὁ ὁποῖος ἔφθασεν εἰς Ἀμερικήν, ὅπου τόσοι Ἕλληνες τώρα εὐδοκιμοῦν. Οἱ πρῶτοι Ἕλληνες μετανάσται ἔφθασαν εἰς Ἀμερικὴν κατὰ τὸ ἔτος 1848· ἕνας ἀπὸ τὴν Σμύρνην καὶ ἕνας ἀπὸ τὴν Λακωνίαν. Ἀλλὰ τὸ θέμα μας δὲν εἶναι αὐτό. Δύναται ὅμως νὰ λεχθῇ ὅτι κατὰ τὴν Ἑλληνικὴν Ἐπανάστασιν Ἀμερικανικὰ πλοῖα περιπλέοντα τὴν Χίον, κατὰ τὸν χρόνον τῆς καταστροφῆς της, παρέλαβον πολλὰ ὀρφανὰ καὶ τὰ μετέφερον εἰς Ἀμερικήν. Μεταξὺ αὐτῶν ἦτο καὶ ὁ Μύλλερ, ἑλληνόπαις λαβὼν τὸ ὄνομα τοῦ προστάτου του, καὶ ὁ ὁποῖος ἀνῆλθεν εἰς ἀνωτέρας βαθμίδας τοῦ Ἀμερικανικοῦ Στρατοῦ. Ὁ Καλβοκορέσης, ὁ ὁποῖος καὶ αὐτὸς ὡς καὶ ἄλλοι κατέλαβον ὑψηλὰς θέσεις. Ὁ δὲ Καλβοκορέσης ἔγινε καὶ Ναύαρχος τοῦ Ἀμερικανικοῦ Ναυτικοῦ. Ἡ Ἀμερικανικὴ φιλία πρὸς τὴν Ἑλλάδα παρέμεινεν ἀναλλοίωτος ἀπὸ τοῦ ἔτους 1821 μέχρι σήμερον. Ἐκεῖ, εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας, εὑρίσκονται τώρα ὑπὲρ τὰς 600 χιλιάδας Ἑλλήνων. Μετηνάστευσαν ἐκεῖ στερούμενοι παντὸς ἐφοδίου ὅπως ἀντιμετωπίσουν τὴν βιοπάλην καὶ τὸν ἐμπορικὸν συναγωνισμόν, ὁ ὁποῖος ἔχει ἀναγάγει εἰς περιωπὴν ἐπιστήμης πᾶσαν ἐργασίαν καὶ πᾶσαν ἐπιχείρησιν, μικρὰν ἢ μεγάλην, καὶ ἐν τούτοις κατώρθωσαν ὑπὸ τὴν σκέπην τοῦ Ἀμερικανικοῦ νόμου καὶ τοῦ Ἀμερικανικοῦ πολιτισμοῦ νὰ σταδιοδρομήσουν καὶ νὰ ἐξελιχθοῦν κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ ἀποτελέσουν ἀξιόλογον οἰκονομικὸν παράγοντα καὶ μέγα τοιοῦτον διὰ τὴν Ἑλλάδα. Σήμερον εἶναι ὁ μόνος Ἑλληνισμὸς ἐκτὸς τῆς Ἑλλάδος ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ μέγα κεφάλαιον δι’ αὐτήν. Τυγχάνει δὲ τῆς εἰλικρινοῦς ἀγάπης καὶ στοργῆς τοῦ Ἀμερικανικοῦ λαοῦ. Ὁ Ἀμερικανικὸς λαὸς εἶναι ὁ μόνος λαός, ὁ ὁποῖος, κατ’ ἀντίθεσιν πρὸς ἄλλους λαούς, πιστεύει ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ παιδεία καὶ ἡ σύγχρονος Ἑλλὰς ἐχρησίμευσαν ὡς γέφυρα ὑπεράνω τῆς ὁποίας διῆλθεν ὁ Χριστιανικὸς πολιτισμὸς εἰς ὅλα τὰ Ἔθνη. Εἴμεθα καὶ πρέπει νὰ εἴμεθα ἀπείρως εὐγνώμονες πρὸς τὴν Ἀμερικανικὴν Συμπολιτείαν. Οἱ λόγοι τῆς τοιαύτης εὐγνωμοσύνης πρέπει νὰ γίνουν εὐρύτερον γνωστοί, δι’ αὐτὸ ἀποτολμῶ νὰ προτείνω ὅπως ὁρισθῇ εἰδικὴ συνεδρίασις τοῦ Σώματος καθ’ ἣν νὰ ἐκτεθοῦν ὅλα τὰ γεγονότα, τὰ ὁποῖα εἶναι τόσον χαρακτηριστικὰ τῆς ἀγάπης τοῦ Ἀμερικανικοῦ λαοῦ πρὸς τὴν Ἑλλάδα. Ἕνα ἀπ’ αὐτὰ εἶναι καὶ τὸ ὅτι διαρκούσης τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως Ἀμερικανικαὶ πόλεις ἔλαβον τὰ ὀνόματα τῶν ἡρώων αὐτῆς, ὅπως ἡ πόλις Ὑψηλάντη. Εἰς τὸν Μπότσαρην ἀφιερώθησαν ποιήματα καὶ μνημόσυνα. Διαβιώσας ἐκεῖ ἐπὶ πολλὰ ἔτη, ὡς σπουδαστὴς εἰς Πανεπιστήμια καὶ μελετήσας τὸ Ἀμερικανικὸν πνεῦμα καὶ τὸν Ἀμερικανικὸν πολιτισμόν, εὔχομαι ὅπως, ἐφ’ ὅσον τὸ Ἑλληνικὸν πνεῦμα δὲν δύναται νὰ ἐπικρατήσῃ καθ’ ἅπασαν τὴν ἀνθρωπότητα, νὰ ἐπικρατήσῃ τὸ Ἀμερικανικὸν πνεῦμα, νὰ ἐπικρατήσουν αἱ ἀντιλήψεις αἱ ἐκπολιτιστικαὶ καὶ ἀνθρωπιστικαὶ τοῦ Λαοῦ τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, ἡ ἐπικράτησις τῶν ὁποίων θὰ εἶναι πάντοτε ἐπ’ ἀγαθῷ τῶν ἀνθρώπων. (Χειροκροτήματα).

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προτείνω ὅπως ἀποσταλῇ τὸ ἀκόλουθον συγχαρητήριον τηλεγράφημα πρὸς τὸ Κογκρέσσον καὶ τὸν Πρόεδρον τῆς Συμπολιτείας: «Ἡ Δʹ Ἀναθεωρητικὴ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων δι’ ὁμοφώνου ἀποφάσεως τῶν μελῶν αὐτῆς χαιρετᾷ δι’ ἡμῶν τὸν γενναῖον καὶ φίλον Λαὸν τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν ἐπὶ τῇ σημερινῇ ἑκατοστῇ ἑβδομηκοστῇ ἐπετείῳ τῆς Ἀνεξαρτησίας της. Παρακαλεῖ ὅπως δεχθῆτε νὰ γίνετε διερμηνεὺς τῶν αἰσθημάτων εὐγνωμοσύνης, τὴν ὁποίαν ἐσαεὶ θὰ αἰσθάνεται ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς πρὸς τὸν Μέγαν Σύμμαχόν του τὸν λαὸν τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, εἰς τοῦ ὁποίου τὴν δρᾶσιν ὀφείλει ἡ ἀνθρωπότης τὴν ἐλπίδα μονίμου εἰρήνης καὶ δικαιώσεως τῶν μικρῶν λαῶν, οἱ ὁποῖοι παρὰ τὸ πλευρὸν του ἐπολέμησαν διὰ τὴν δικαιοσύνην καὶ τὴν ἐλευθερίαν. Ὁ Πρόεδρος τῆς Δʹ Ἀναθεωρητικῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων

Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ».

(Φωναί: Μάλιστα, μάλιστα καὶ χειροκροτήματα ἐξ ὅλης τῆς αἰθούσης).

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 28 Ἀπριλίου 1946 Ν. Δ. «περὶ ἱδρύσεως μονίμου ἑλληνικῆς ἀντιπροσωπείας παρὰ τῷ Ὀργανισμῷ Ἡνωμένων Ἐθνῶν». Ὁ κ. Χ. Ζαλοκώστας, ὡς εἰσηγητὴς ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, ἔχει τὸν λόγον.

§22Χ. ΖΑΛΟΚΩΣΤΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἀπὸ τὴν συζήτησιν ἡ ὁποία ἔγινε εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, δύο συμπεράσματα ἐξήχθησαν: 1) ὅτι εἶναι νομοσχέδιον ἐπείγοντος καὶ ὑπηρεσιακοῦ χαρακτῆρος καὶ ἑπομένως προτείνεται ἡ ἐπιψήφισίς του εἰς μίαν καὶ μόνην ἀνάγνωσιν. 2) εἶναι ὅτι κατὰ τὴν ἀντίληψιν τῆς Ἐπιτροπῆς, ὁλόκληρον τὸ ἄρθρον 2 καθὼς καὶ ἡ παράγραφος ἡ προστεθεῖσα, ἡ τετάρτη, ὑπὸ τύπον τροπολογίας, ὅτι πρέπει νὰ ἀπαλειφθοῦν. Ἡ Κυβέρνησις ἔχει τὴν αὐτὴν γνώμην καὶ ἑπομένως τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ πρόκειται νὰ ψηφισθῇ μὲ τὸ πρῶτον ἄρθρον ὡς ἔχει καὶ τὸ τρίτον ἄρθρον ὡς ἔχει, τὸ ὁποῖον θὰ λάβῃ ἀριθμὸν 2, τοῦ ἄρθρου 2 μετὰ τῆς 4ης παραγράφου ἀπαλειφομένου.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Πολίτης ἔχει τὸν λόγον.

§24Ι. ΠΟΛΙΤΗΣ. Ἐπρόκειτο ἀκριβῶς νὰ ἐκθέσω τὰς παρατηρήσεις τὰς ὁποίας εἴχομεν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2. Ἐφ’ ὅσον τοῦτο ἀποσύρεται δὲν ὑπάρχει λόγος ν’ ἀπασχολήσω τὴν Βουλήν.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μελᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§26Γ. ΜΕΛΑΣ. Τὴν ἰδίαν παρατήρησιν εἶχον νὰ κάνω καὶ ἐγώ, ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις, αὐτεπαγγέλτως τὸ εἰσηγεῖται δὲν ἔχω νὰ προσθέσω τίποτε.

§27Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐζήτησα τὸν λόγον, κυρίως ὄχι διὰ νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, ὅσον διὰ νὰ ὁμιλήσω ἐπ’ αὐτοῦ τούτου τοῦ Ὀργανισμοῦ τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν. Νομίζω ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ἐκφράσῃ τὴν γνώμην της ἐπὶ μιᾶς διεθνοῦς πράξεως, ἡ ὁποία δὲν ἤχθη ἐνώπιον αὐτῆς, διότι ἐκυρώθη διὰ Νομοθετικοῦ Διατάγματος ἐν ἀπουσίᾳ τῆς Βουλῆς. Ἐὰν τυχὸν ἐπρόκειτο τὸ Νομοθετικὸν τοῦτο Διάταγμα νὰ εἰσαχθῇ πρὸς κύρωσιν, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ παραιτούμεθα τοῦ λόγου. Ἐὰν ὅμως δὲν πρόκειται τὸ διάταγμα νὰ εἰσαχθῇ πρὸς κύρωσιν, δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ παρέλθῃ ἄπρακτος ἡ εὐκαιρία αὐτή, ἀπὸ τοῦ νὰ ἐκφράσωμεν ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Ἑλληνικῆς Βουλῆς, ὡρισμένας ἀπόψεις περὶ τοῦ Ὀργανισμοῦ τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν.

§28Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐξωτερ.). Ὁ Ὀργανισμὸς τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν ἔχει κυρωθῆ διὰ Νομοθετικοῦ Διατάγματος. Βέβαια τὸ Νομοθετικὸν αὐτὸ Διάταγμα ἔχει γίνει πρὸ πολλοῦ. Ἐὰν θὰ ἀχθῇ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, βέβαια δὲν εἶμαι ἐγὼ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ σᾶς τὸ εἴπω. Ἐὰν ὅμως ὁ κ. συνάδελφος νομίζει ὅτι πρέπει νὰ ἐκφράσῃ ὡρισμένας ἀπόψεις ἐπὶ τοῦ Ὀργανισμοῦ αὐτοῦ, φυσικὰ θὰ τὸν ἀκούσωμεν εὐχαρίστως.

§29Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ σπουδαιοτέρα τῶν διεθνῶν πράξεων τῆς τελευταίας 100ετηρίδος ἔλαβε χώραν πέρυσι εἰς τὸν Ἅγιον Φραγκῖσκον τῆς Ἀμερικῆς. Ἡ Ἑλλὰς ἐξεπροσωπήθη τότε ἀπὸ Κυβέρνησιν Ὑπηρεσιακήν. Ἑπομένως ἡ φωνὴ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ δὲν ἠκούσθη οὔτε τότε, οὔτε κατὰ τὴν ἡμέραν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ συνθήκη αὐτὴ ἐκυρώθη. Νομίζω ἑπομένως ὅτι θὰ ἦτο βαρεῖα παράλειψις ἄν, διδομένης τῆς παρούσης εὐκαιρίας, δὲν ἠκούετο ἡ φωνὴ τῆς Ἑλλάδος ἐν σχέσει πρὸς τὸν Ὀργανισμὸν τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν. Θὰ ἦτο ἡ μόνη χώρα, ἡ ὁποία δὲν θὰ εἶχε ἐκφράσει τὴν ἄποψιν τοῦ λαοῦ της, ἐπὶ μιᾶς τόσον σπουδαίας διεθνοῦς πράξεως ἡ ὁποία πρόκειται νὰ ρυθμίσῃ τὰς τύχας τῆς ἀνθρωπότητος, ἄγνωστον ἐπὶ πόσην σειρὰν ἐτῶν. Ὁ Ὀργανισμὸς Ἡνωμένων Ἐθνῶν ἀποτελεῖ συνέχειαν τῆς Κοινωνίας τῶν Ἐθνῶν. Ἡ Κοινωνία τῶν Ἐθνῶν ἀπέτυχε καὶ τὰ σφάλματα, τὰ ὁποῖα τότε διεπράχθησαν, ἐθεωρήθη ὅτι ἔπρεπε νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν κατὰ τὴν σύστασιν τῆς νέας Κοινωνίας τῶν Ἐθνῶν. Κατηγορήθη ἡ Κοινωνία τῶν Ἐθνῶν τότε, πρῶτα διὰ λόγους τυπικούς, καὶ δεύτερον διὰ λόγους οὐσιαστικούς. Κατηγορήθη διότι τὸ σύμφωνον τῆς Κοινωνίας τῶν Ἐθνῶν περιείχετο εἰς τὴν συνθήκην τῶν Βερσαλλιῶν καὶ ἐδίδετο κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἡ ἐντύπωσις ὅτι ἐπρόκειτο περὶ ἐπιβολῆς ὅρων νικητῶν πρὸς ἡττημένους. Ἀλλ’ ἐπεκρίθη καὶ διὰ λόγους οὐσιαστικοὺς ὅτι τ’ ἀποτελέσματα τῆς ἱδρύσεως αὐτῆς, δὲν ὑπῆρξαν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἀνέμενον οἱ νικηταί. Ἡ Κ.Τ.Ε. ἀπέτυχε κυρίως διότι ἐβασίσθη εἰς ἀνυπαρξίαν δυνάμεως, ἡ ὁποία ἔπρεπε νὰ ἵσταται ὄπισθεν πάσης Ὀργανώσεως ἐχούσης τὴν φιλοδοξίαν νὰ διατηρήσῃ τὴν εἰρήνην εἰς τὸν κόσμον. Ἀπέτυχε περαιτέρω διότι ἐβασίσθη εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς παμψηφίας. Ἐδόθη κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἡ δυνατότης εἰς τοὺς ἀδικοῦντας διὰ τῆς ψήφου αὐτῶν νὰ καθιστοῦν ἀδύνατον πᾶσαν ἐνέργειαν τοῦ Ὀργανισμοῦ. Αὐτὰ τὰ δύο ἄτοπα ἦσαν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψει κατὰ τὴν σύστασιν τῆς νέας Παγκοσμίου Ὀργανώσεως καὶ ὅταν κατὰ τὰ τελευταῖα πρὸ τοῦ πολέμου ἔτη ἤρχισαν νὰ συζητοῦν διάφορα σχέδια ἡ τάσις ἐφέρετο πρὸς τὰ ἐκεῖ· ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ ἡ πλήρης ἰσότης πάντων τῶν μετεχόντων Κρατῶν, νὰ μὴ ὑπάρχῃ διάκρισις μεταξὺ Μεγάλων καὶ Μικρῶν, αἱ δὲ ἀποφάσεις νὰ λαμβάνωνται κατὰ πλειοψηφίαν, ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν ὁ ἀδικῶν νὰ καθιστᾷ ἀδύνατον τὴν ἐφαρμογὴν αὐτῶν. Ἀτυχῶς, αἱ ὡραῖαι αὐταὶ ἀρχαί, αἱ ὁποῖαι κατ’ ἐπανάληψιν εἶχον τότε ἐκδηλωθῆ, δὲν εὗρον ἔδαφος εἰς τὸ Σύμφωνον, ὡς τοῦτο προέκυψεν κατὰ τὰς συζητήσεις εἰς τὸν Ἅγιον Φραγκῖσκον καὶ ὡς διετυπώθη κατὰ τὴν ὑπογραφήν του. Ἀντὶ τῆς ἰσότητος πάντων τῶν λαῶν, ἔχομεν πράγματι μίαν κυριαρχίαν τῶν Μεγάλων Δυνάμεων. Ἀλλὰ τὸ γεγονὸς τοῦτο εἶναι ἡ ἀπαρχὴ μελλόντων πολέμων διότι αἱ Μεγάλαι Δυνάμεις εἶναι φυσικὸν νὰ ἔχουν ἐν ἑαυταῖς τὴν τάσιν τῆς Παγκοσμίου Κυριαρχίας, εἴτε ἐν ὅλῳ, εἴτε ἐν μέρει. Ἑπομένως αἱ μεταξὺ αὐτῶν ἀντιζηλίαι δύνανται νὰ εἶναι ἀφορμὴ μελλόντων πολέμων. Τὰ μικρὰ Κράτη εἶναι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν σκοποὺς ἐδαφικῶν κατακτήσεων, διότι ἄλλως τε εἶναι τόσον μικρὰ ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουν ἰμπεριαλιστικοὺς σκοπούς, ἀλλ’ ἐπὶ πλέον εἶναι καὶ τὰ εὐκολώτερον ὑποτασσόμενα εἰς τὰς ἀποφάσεις τῶν Μεγάλων, ὅταν οὗτοι δὲν τὰ ὑποκινοῦν παρασκηνιακῶς εἰς ἀπείθειαν. Ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δύνανται νὰ θέσουν εἰς κίνδυνον τὴν εἰρήνην τοῦ κόσμου εἶναι οἱ Μεγάλοι, οἱ ὁποῖοι ἐκτὸς τῶν φιλοδοξιῶν των, ἔχουν καὶ τὴν δύναμιν νὰ ἀρνοῦνται τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἀποφάσεων. Καὶ θὰ ἐνθυμῆσθε τὶ ἐγένετο ὅταν ἡ Ἰαπωνία ἐκήρυξεν τὸν πόλεμον κατὰ τῆς Κίνας. Συνήρχετο διαρκῶς ἡ Κ.Τ.Ε. καὶ δὲν κατώρθωνε νὰ λάβῃ ἀπόφασιν διὰ τὸν τερματισμὸν τοῦ πολέμου, ὁ ὁποῖος εἶδεν τὸ τέλος του μὲ τὸ τέλος τοῦ τελευταίου Παγκοσμίου πολέμου τοῦ ὁποίου ὑπῆρξε πρόδρομος. Ἡ ἐπιρροὴ τῶν Μεγάλων ἐπὶ τῆς Διεθνοῦς Κοινωνίας βεβαίως εἶναι γεγονὸς ἀναπόφευκτον, ἀλλὰ δὲν πρέπει νὰ εἶναι τοιαύτη ὥστε νὰ καθιστᾷ ἀδύνατον τὴν συμφιλιωτικὴν δρᾶσιν τῶν Μικρῶν, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὸ μεγαλύτερον συμφέρον διὰ τὴν διατήρησιν τῆς εἰρήνης. Καὶ δὲν εἶχεν ἄδικον ὁ σημερινὸς Πρωθυπουργὸς τῆς Μεγάλης Βρεταννίας, ὁ ὁποῖος εἶπεν τὰ ἑξῆς, ὀλίγον μετὰ τὴν ἔκρηξιν τοῦ πολέμου ὅτε τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἦτο ἀκόμη ἀρχηγὸς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. «Ἐὰν ἐπιθυμοῦμεν νὰ οἰκοδομήσωμεν ἕνα νέον κόσμον, τὰ θεμέλιά του δέον νὰ τεθοῦν ὄχι μόνον ἐπὶ τῶν Μεγάλων καὶ Ἰσχυρῶν, ἀλλ’ ἐπὶ τῶν Μικρῶν καὶ ὀλιγώτερον δυνατῶν. Ἡ ἀποστολὴ τοῦ κόσμου εἶναι νὰ ἀπαγορεύῃ εἰς τὸν Ἰσχυρὸν νὰ καταχρᾶται τὴν ἰσχύν του ἐπὶ βλάβῃ τοῦ ἀσθενοῦς. Τὰ μικρότερα Ἔθνη, ἀκριβῶς διότι δὲν εἶναι ἐπιθετικά, φέρουν εἰς τὰ συμβούλια τῶν Ἐθνῶν ἓν λίαν πολύτιμον στοιχεῖον... Ἕνας κόσμος ἢ μία Εὐρώπη ὑπὸ τὰς διαταγὰς τεσσάρων ἢ πέντε μεγάλων Κρατῶν δὲν θὰ ἦτο ἐλευθέρα, θὰ ἦτο ἁπλῶς ἰμπεριαλισμὸς κατ’ ἐκτροπήν. Ἡμεῖς ὡς πιστεύοντες εἰς τὴν Δημοκρατίαν ὑποστηρίζομεν ὅτι τὰ μικρὰ Ἔθνη τὰ ὁποῖα καὶ εἰς τὸ παρελθὸν συνεισέφερον καὶ ἀκόμη σήμερον συνεισφέρουν τινὰς ἀξίας εἰς τὸν κόσμον θὰ πρέπει νὰ λάβουν πλήρη συμμετοχὴν εἰς μίαν διεθνῆ ἐξουσίαν (ἀρχήν).....». Ποῖος ὅμως εἶναι ὁ ρόλος ὁ ὁποῖος ἐδόθη εἰς τὰ Μικρὰ Ἔθνη ἐν τῷ Ὀργανισμῷ τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν; Εἶναι ἀληθές, ὅτι εἰς τὴν Γενικὴν Συνέλευσιν τοῦ Ὀργανισμοῦ ἕκαστον Κράτος ἔχει μίαν ψῆφον ἀλλὰ ἡ Γενικὴ Συνέλευσις τοῦ Ὀργανισμοῦ εἶναι καθαρῶς γνωμοδοτικὸν Σῶμα. Δὲν δύναται νὰ λάβῃ καμμίαν ἀπόφασιν, ἐκτὸς ἐὰν τὸ Συμβούλιον Ἀσφαλείας, δὲν προηγήθη εἰς τὴν λῆψιν ἀποφάσεως. Ἀλλὰ εἶναι εὐνόητον, ὅτι τὰ γεγονότα ἐπέρχονται συνήθως τόσον ραγδαίως, ὥστε τὸ Συμβούλιον Ἀσφαλείας ἐπιλαμβάνεται ἀμέσως τῶν ζητημάτων καὶ δὲν ἀφήνει θέσιν εἰς τὸ βραδυκίνητον ὄργανον, τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως. Τοιουτοτρόπως τὸ κύριον Σῶμα ἐν τῷ Ὀργανισμῷ τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν εἶναι τὸ Συμβούλιον Ἀσφαλείας. Εἰς τὸ Συμβούλιον ὅμως αὐτὸ Ἀσφαλείας, τὰ Μικρὰ Κράτη μετέχουν δι’ 6 μόνον ψήφων ἐπὶ τῶν 11, διότι αἱ 5 θέσεις ἀνήκουν ὑποχρεωτικῶς εἰς τοὺς 5 Μεγάλους ἀλλ’ οὐδεμία ἀπόφασις δύναται ἐκεῖ νὰ ληφθῇ ἐφ’ ὅσον εἷς τῶν Μεγάλων διαφωνεῖ. Εἶναι τὸ λεγόμενον «Βέτο».... Ἡ διάταξις αὕτη, κύριοι, καθιστᾷ ἐπικίνδυνον τὴν δρᾶσιν τοῦ νέου Ὀργανισμοῦ ἤ, διὰ νὰ εἶμαι ἀκριβέστερος, δὲν αἴρει τοὺς κινδύνους τῆς εἰρήνης τοὺς ὁποίους ἠλπίζαμεν ὅτι θὰ ἦρεν ὁ Ὀργανισμὸς τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν. Ἀπὸ τῆς στιγμῆς, κατὰ τὴν ὁποίαν ἓν Κράτος δύναται νὰ σταματᾷ τὰς λαμβανομένας ἀποφάσεις, εἶναι εὐνόητον ὅτι καθίσταται ἀναγκαία ἡ συνεννόησις, καθίσταται ἀναγκαῖος ὁ συμβιβασμὸς τῶν διαφόρων ἀπόψεων καὶ αἱ νόθοι λύσεις, ἐκεῖναι, τὰς ὁποίας ἀκριβῶς ἐφεῦρεν ἡ Κ.Τ.Ε. Ἑπομένως, ὅπως παρουσιάζεται σήμερον ὁ Ὀργανισμός, εἶναι καὶ αὐτὸς βεβαρημένος μὲ ὁμοίας ἁμαρτίας, ὡς ἐκεῖναι, τὰς ὁποίας εἶχεν ἡ παλαιὰ Κ.Τ.Ε. Δι’ αὐτὸ νομίζω ὅτι δι’ ἐμὲ εἶναι ὑποχρέωσις νὰ ἐκφράσω, ἐκ μέρους τῆς Μικρᾶς Ἑλλάδος, τὴν διαμαρτυρίαν τῶν Μικρῶν Κρατῶν διὰ τὸν ἀσθενέστατον ρόλον ὁ ὁποῖος ἀνετέθη εἰς αὐτὰ ἐν τῷ νέῳ αὐτῷ Ὀργανισμῷ. Τὰ Μικρὰ Κράτη θὰ ἦσαν ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θὰ ἠμπόδιζον κάθε πολεμικὴν δρᾶσιν, διότι αὐτὰ εἶναι κυρίως ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ὑποφέρουν ἀπὸ τοὺς πολέμους καὶ αὐτὰ εἶναι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶναι πάντοτε ἡττημένα, ἔστω καὶ ὅταν εἶναι νικηταί. Ἐὰν ἑπομένως δὲν δοθῇ ἡ προσήκουσα θέσις εἰς τὰ Μικρὰ Κράτη, δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Κ.Τ.Ε., ἡ νέα, νὰ ἐπιτύχῃ. Ἡμεῖς ὡς χώρα ἡ ὁποία ὑπέστη τόσας θυσίας κατὰ τὸν πόλεμον, ἐὰν ἐξεπροσωπούμεθα εἰς τὸν Ὀργανισμὸν τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν ἢ μᾶλλον εἰς τὴν Συνδιάσκεψιν τοῦ Ἁγίου Φραγκίσκου ἀπὸ Κυβέρνησιν πολιτικήν, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ παίξωμεν ἕνα σπουδαιότατον ρόλον εἰς τὴν Συνδιάσκεψιν ἐκείνην. Θὰ ἦτο δυνατὸν ἡ Ἑλλὰς ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἱστορίας της καὶ τῆς τελευταίας της δράσεως νὰ ἀποτελέσῃ τὸν σημαιοφόρον μιᾶς κινήσεως τῶν Μικρῶν Κρατῶν περὶ ἑαυτήν, ἥτις νὰ ἐπιβάλῃ ἐκείνην τὴν λύσιν, ἡ ὁποία καὶ μόνη θὰ εἶναι ἱκανὴ διὰ νὰ ἄρῃ ἀπὸ τὸν κόσμον τὸν φόβον, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον ἦτο μία ἐκ τῶν ὑποσχέσεων, ὅπως εἶπον πρὸ ὀλίγου ἐξ ἀφορμῆς τοῦ πανηγυρισμοῦ τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀνεξαρτησίας, τοῦ Μεγάλου Προέδρου τῆς Ἀμερικανικῆς Δημοκρατίας. Ἑπομένως, ἐφ’ ὅσον ὁ Ὀργανισμὸς τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν παραμένει μὲ αὐτὴν τὴν βάσιν, θὰ εἶναι πάντοτε ἐνώπιον ἡμῶν ἀπειλητικὸν τὸ φάσμα τοῦ πολέμου. Τὸ ἕτερον ἐλάττωμα τοῦ Ὀργανισμοῦ εἶναι, ὅτι δὲν ἔχει ἰδίαν ἀστυνομικὴν δύναμιν. Ἡ ἀστυνομικὴ δύναμις τοῦ Ὀργανισμοῦ εἶναι οἱ Στρατοὶ τῶν καθ’ ἕκαστον Κρατῶν. Ἀλλ’ ἐννοεῖτε πολὺ καλὰ ὅτι εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐπιβάλλωνται αἱ ἀποφάσεις τοῦ Ὀργανισμοῦ, ὅταν αὗται παραβιάζωνται εἰς μέρος τι τοῦ κόσμου, ὅταν ἔχετε νὰ παραγγέλλετε εἰς μίαν χώραν νὰ διαθέσῃ τὸν Στρατόν της πρὸς ἐπιβολὴν τῆς τάξεως, διότι θὰ δύναται ἡ χώρα αὕτη, ἀρνουμένη τὴν ἀποστολὴν τοῦ Στρατοῦ της, νὰ καθιστᾷ ἀδύνατον τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἀποφάσεων. Τοῦτο χωρὶς ν’ ἀναφέρω τὴν περίπτωσιν τῆς ἐκ μέρους μιᾶς Μεγάλης Δυνάμεως διαθετούσης ἰσχυρὰν στρατιωτικὴν δύναμιν ἀπειλῆς τῆς παγκοσμίου εἰρήνης. Ὑπὸ μίαν μόνον προϋπόθεσιν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ διατηρηθῇ ἡ εἰρήνη εἰς τὸν κόσμον, ἐὰν ὑπῆρχε Στρατιωτικὴ ἢ Ἀστυνομικὴ δύναμις ὠργανωμένη ὑπ’ αὐτοῦ τούτου τοῦ Ὀργανισμοῦ, ὑπ’ αὐτοῦ διευθυνομένη καὶ προερχομένη μὲν ἀπὸ τὰς καθ’ ἕκαστον Δυνάμεις, ἀλλ’ οὐχὶ ἀνήκουσα εἰς τὰς χώρας ἐκ τῶν ὁποίων θὰ προέρχεται, ἀλλ’ ἀνήκουσα εἰς αὐτὸν τοῦτον τὸν Ὀργανισμόν, ἐξ αὐτοῦ ἐξαρτωμένη καὶ ὑπ’ αὐτοῦ διοικουμένη. Λόγῳ τῶν ἀδυναμιῶν τούτων προσβλέπομεν μετὰ δυσπιστίας εἰς τὸν Ὀργανισμὸν τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν. Εὐχόμεθα οἱ φόβοι μας νὰ μὴ εἶναι βάσιμοι καὶ εὐχόμεθα ἀκόμη ὁ Ὀργανισμὸς τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν νὰ ἔχῃ καλυτέραν τύχην ἀπὸ τὴν Κ.Τ.Ε., ἀλλὰ φοβούμεθα, ὅτι, ἐὰν δὲν ληφθῇ πρωτοβουλία ἐκ μέρους τῶν Μικρῶν Κρατῶν, ὥστε νὰ ἐπιβάλλουν διόρθωσιν τοῦ Συμφώνου, τότε ὅλον τὸ αἷμα τὸ ὁποῖον ἐχύθη διὰ τὴν εἰρήνην τοῦ κόσμου θὰ ἀποβῇ ἐπὶ ματαίῳ.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ σχέδιον νόμου εἰς μόνην συζήτησιν, ἀποδεχομένη τὴν πρότασιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς περὶ διαγραφῆς τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ κυρουμένου Ν. Διατάγματος καὶ ἀπορρίπτουσα πάσας τὰς ἄλλας τροπολογίας;

§31ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 29 Ἀπριλίου 1946 Νομοθετικοῦ Διατάγματος «περὶ ἱδρύσεως Μονίμου Ἑλληνικῆς Ἀντιπροσωπείας παρὰ τῷ Ὀργανισμῷ Ἡνωμένων Ἐθνῶν», ὡς ἐτροπολογήθη. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 6 Μαΐου 1946 Νομοθετικοῦ Διατάγματος «περὶ καταργήσεως τοῦ Α.

Ν. 3174)43».

§33Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Συντον.). Τὸ νομοσχέδιον εἶναι καθαρῶς ὑπηρεσιακόν.

§34Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Εἰς αὐτὸν τὸν νόμον ὑπῆρχον καὶ δύο διατάξεις, αἱ ὁποῖαι παρεῖχον εὐεργετήματα, ἐλαφρυντικὰ τῶν φορολογιῶν, καὶ αὐτὰς τὰς καταργεῖτε;

§35Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Συντον.). Ἐπανερχόμεθα εἰς τὸ παλαιὸν καθεστώς.

§36Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Μήπως σᾶς χρησιμεύῃ μήπως κατὰ λάθος αὐταὶ κατηργήθησαν μαζὶ μὲ τὰς ἄλλας;

§37Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Συντον.). Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐπανερχόμεθα εἰς τὸ παλαιὸν καθεστώς.

§38Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει, μόνον φοβοῦμαι ὅτι καταργεῖτε καὶ χρησίμους διατάξεις.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ εἰς μόνην συζήτησιν τὸ σχέδιον νόμου;

§40ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 6 Μαΐου 1946 Ν. Δ. «περὶ καταργήσεως τοῦ Α. Ν. 3174)43». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 9)11.5.46 Νομοθετικοῦ Διατάγματος «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 718 Α. Ν. «περὶ συστάσεως Ὑπουργείου Συντονισμοῦ». Ὁ κ. Π. Κάντζιας, ὡς εἰσηγητής, ἔχει τὸν λόγον.

§42Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον πρόκειται νὰ κυρώσῃ τὸ Ν. Δ. τὸ ὁποῖον ἐξεδόθη πρὸς συμπλήρωσιν τοῦ νόμου 718 «περὶ συστάσεως Ὑπουργείου Συντονισμοῦ». Τὸ ἐν λόγῳ Ν. Δ. συνεζητήθη, ἡ ἐπεξεργασία ἐγένετο ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, διωρθώθησαν ὡρισμέναι διατάξεις καὶ συνεπληρώθησαν καὶ προτείνεται ὅπως γίνῃ δεκτὸν μὲ τὰς τροπολογίας τὰς ὁποίας ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ εἰσηγεῖται. Καὶ συγκεκριμένως εἰς τὸ ἄρθρον 1 ζητοῦμεν νὰ διαγραφῇ ἡ λέξις «ἀντιπρόεδρος» «Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ» καὶ νὰ γίνῃ Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ. Ἄλλως τε αὐτὸ εἶχε τακτοποιηθῆ δι’ ἑνὸς Ν. Δ. τὸ ὁποῖον ἐξεδόθη ἅμα τῇ ὁρκομωσίᾳ τῆς Κυβερνήσεως, κατὰ τὸ ὁποῖον ὅλαι αἱ ἁρμοδιότητες τοῦ Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, περιέρχονται εἰς τὸν Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ. Ἀλλὰ διὰ λόγους τυπικοὺς πρέπει νὰ διαγραφῇ ἡ λέξις «ἀντιπρόεδρος». Δευτέρα τροποποίησις τὴν ὁποίαν ἐζήτησεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ εἶναι ἡ διαγραφὴ τῆς λέξεως «ἐκτελεστική», εἰς τὸ ἄρθρον 31 ἡ ἀντικατάστασις διὰ τῆς λέξεως, «προπαρασκευαστική», δεδομένου ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ τὴν ὁποίαν προβλέπει τὸ νομοσχέδιον δὲν εἶναι ἐπιτροπὴ ἀποτελουμένη ἀπὸ τὰ μέλη τοῦ συμβουλίου, πρόκειται περὶ ἐπιτροπῆς ἀποτελουμένης ἀπὸ δημοσίους ὑπαλλήλους ἡ ὁποία δὲν ἔχει ἄλλον σκοπὸν ἀπὸ τοῦ νὰ προπαρασκευάζῃ τὰ διάφορα θέματα καὶ νὰ τὰ φέρῃ ὥριμα εἰς τὸ συμβούλιον πρὸς συζήτησιν. Δι’ αὐτὸ ἡ ἐπιτροπὴ προτείνει νὰ διαγραφῇ ἡ λέξις «ἐκτελεστικὴ» καὶ ν’ ἀντικατασταθῇ διὰ τῆς λέξεως «προπαρασκευαστική». Ἐπῆλθεν ὅμως μία διαφωνία ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3ου. Ἡ διαφωνία ἔχει ὡς ἑξῆς. Αὐτὸ τὸ ἄρθρον προβλέπει τὴν σύστασιν τοῦ Ὑπουργείου τοῦ Συντονισμοῦ καὶ τὴν κατάργησιν ἐν γένει καὶ τὴν σύνθεσιν τῶν ὑπηρεσιῶν: «Ὀργανικαὶ θέσεις.....(ἀναγινώσκει).....». Ἡ μειοψηφία τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἐζήτησεν ὅπως αἱ θέσεις αἱ ὁποῖαι πρόκειται νὰ ἀπαρτίσουν τὴν ὑπηρεσίαν νὰ ἀναγραφοῦν εἰς τὸν νόμον καὶ νὰ μὴ δοθῇ ἐξουσιοδότησις εἰς τὸν Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ διὰ τὴν τακτοποίησιν τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, διατυποῦται δὲ ὡς ἑξῆς ἡ γνώμη τῆς μειοψηφίας: «Ἐπὶ τῆς παραγράφου αʹ καὶ βʹ τοῦ ἄρθρου 2...(ἀναγινώσκει).....». Ὅπως εἶναι γνωστὸν τὴν ἀρχὴν αὐτὴν τῆς δι’ ἐξουσιοδοτήσεώς της διορισμοῦ ὑπαλλήλων ἡ πρακτικὴ τὴν ἐφήρμοσεν καὶ ἀνεγνώρισεν καὶ αὐτὸ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας τὸ ὁποῖον ἐνέκρινε Διάταγμα τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, περὶ συστάσεως, συγκροτήσεως καὶ διαιρέσεως τῶν ὑπηρεσιῶν Γενικῆς Γραμματείας Τουρισμοῦ. Ἡ πλειοψηφία τῆς Ἐπιτροπῆς ὅμως ἠθέλησε νὰ ἐξετάσῃ τὸ ζήτημα ἀπὸ ἀπόψεως οὐσιαστικῆς περισσότερον παρὰ ἀπὸ ἀπόψεως τυπικῆς. Ἐξητάσθη δηλαδὴ περισσότερον ἡ οὐσία τῆς ὑποθέσεως. Τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ εἶναι ἕνα Ὑπουργεῖον τὸ ὁποῖον μόλις τώρα ὀργανοῦται, εἶναι φυσικὸν λοιπὸν νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ προβλεφθοῦν αἱ ἀνάγκαι τῶν ὑπαλλήλων καὶ ἐν γένει ἡ ἐξέλιξις καὶ ἀνάπτυξις τοῦ Ὑπουργείου τούτου. Ἕνας λόγος ἐπὶ πλέον ποὺ ἠνάγκασε τὴν παραδοχὴν τοῦ τρόπου αὐτοῦ τῆς συνθέσεως τῶν ὑπηρεσιῶν, εἶναι ὅτι ἂν αἱ θέσεις ἐκανονίζοντο διὰ τοῦ νόμου ἀσφαλῶς τότε δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποφευχθῇ ἡ πλήρωσις ὅλων τῶν θέσεων. Ἐλπίζεται ὅτι διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ θὰ γίνῃ περισσοτέρα οἰκονομία διορισμῶν, ἐλπίζεται ὅτι διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ ὁ Ὑπουργὸς καὶ ἡ Κυβέρνησις θὰ ἀποφύγῃ ὡρισμένας πιέσεις αἱ ὁποῖαι ἀσφαλῶς θὰ ἐκδηλωθοῦν εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν αἱ θέσεις αὐταὶ δὲν εἶναι νομοθετημέναι. Ἀπόδειξις αὐτοῦ εἶναι ὅτι πρὸ τριμήνου ποὺ ἡ Κυβέρνησις ἀνέλαβε τὴν Κυβέρνησιν, οὐδεὶς διορισμὸς κατὰ πληροφορίας μας ἔχει πραγματοποιηθῆ. Ἐλπίζομεν διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ νὰ ἀποφευχθοῦν διορισμοὶ πολλῶν νέων ὑπαλλήλων καὶ νὰ τακτοποιηθοῦν αἱ ὑπηρεσίαι ἰδίως δι’ ἀποσπάσεων καὶ εἰς ἐξαιρετικὰς περιπτώσεις καὶ ἂν θὰ ἀπαιτηθῇ μία εἰδικότης ἢ εἰς περίπτωσιν δευτερευουσῶν θέσεων, κλητήρων ἢ δακτυλογράφων, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ νέος διορισμός. Αὐτὰ ἐσκέφθη ἡ Ἐπιτροπὴ καὶ μὲ αὐτὸ τὸ πνεῦμα ἠθέλησε νὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὸ νὰ παραμείνῃ ἡ διάταξις αὐτὴ τοῦ νομοσχεδίου ὡς ἔχει, ὅσον ἀφορᾷ τὸν διορισμόν. Τρίτην τροποποίησιν ἡ Ἐπιτροπὴ προτείνει εἰς τὸ ἐδάφιον βʹ τοῦ ἄρθρου 3, διὰ τοῦ ὁποίου συνιστᾶται θέσις Γενικοῦ Γραμματέως τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ: Ἡ Ἐπιτροπὴ ἔκρινεν σκόπιμον ὅπως «διὰ τήν........ (ἀναγινώσκει)........».

§43Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐφ’ ὅσον ὁ ἐνδιαφερόμενος Ὑπουργὸς προσδιορίζει στενώτερον τὸν κύκλον τῶν Συνεργατῶν του, ἀφήσατέ τον νὰ κανονίσῃ ὅπως θέλῃ.

§44Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ ἐπιμείνωμεν ἡμεῖς νὰ μείνῃ αὐτὸς ὁ περιορισμός, ὁ ἀνώτατος Δημόσιος λειτουργὸς νὰ εἶναι οἰκονομικός. Ἄς μὴ εἶναι οἰκονομικός, ἂς εἶναι τῆς ἀπολύτου ἐκλογῆς του. Μᾶς εἶπον ὅτι πρόκειται περὶ φωτογραφίας, ἐνῷ δὲν πρόκειται περὶ φωτογραφίας. Ἀνωτέρους Οἰκονομικοὺς λειτουργοὺς ἔχομεν πολλοὺς εἰς τὸ Κράτος. Αὐτὰς τὰς τροποποιήσεις προτείνομεν μὲ τὴν σύστασιν, ὅπως τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον γίνῃ δεκτόν, ὡς καὶ ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐν τῇ εἰσηγητικῇ της ἐκθέσει προτείνει.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Φ. Ζαΐμης.

§46Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Κύριοι βουλευταί, τὰ μέτρα τὰ ἀναγκαιοῦντα ἐκ τῶν περιστάσεων ἐπιβάλλονται, ὅταν λέγω δὲ ἐπιβάλλονται, ἐννοῶ θεσπίζονται καὶ κατόπιν ἑδραιοῦνται, ἀναγνωρίζονται καὶ διαπλατύνονται. Τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Συντονισμοῦ, τὸ ὁποῖον ἱδρύθη διὰ τοῦ Νόμου 718 κατὰ Δεκέμβριον ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου, ὅταν ἱδρύθη ἔτυχεν ὀξυτάτης ἐπιθέσεως, τόσον ἀπὸ τὸ κοινόν, ὅσον καὶ ἀπὸ τὸν ἀντιπολιτευόμενον τὴν Κυβέρνησιν τύπον. Ἐδημιουργεῖτο, κατ’ αὐτούς, διὰ νὰ ἐξοικονομηθῇ ἕνας ἐπὶ πλέον Ὑπουργός, ὅπως τὸ ἴδιον ἐλέγετο καὶ διὰ τὸ Ὑφυπουργεῖον Ἀνοικοδομήσεως. Σήμερον τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ εὑρίσκει τὴν πανηγυρικήν του δικαίωσιν ἀπὸ μίαν Κυβέρνησιν προελθοῦσαν ἐκ τοῦ λαοῦ, ἡ ὁποία, σταθμίσασα τὰ πράγματα ἦλθεν, ὄχι μόνον νὰ ἐπικυρώσῃ τὴν ἵδρυσιν τοῦ Ὑπουργείου, ἀλλὰ νὰ τὸ εὐρύνῃ, ἐννοῶ νὰ εὐρύνῃ τὰς ὑπηρεσίας αὐτοῦ ἀρκετά. Ἐν τῷ καλπασμῷ τῆς διευρύνσεως τοῦ Ὑπουργείου, θὰ ἤθελον ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ νὰ προσέξῃ νὰ μὴ μεταβάλῃ τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ εἰς ἕνα ὑδροκέφαλον ὁ ὁποῖος θὰ μαράνῃ τὸν ζῆλον καὶ τὴν πρωτοβουλίαν τῶν ἄλλων Ὑπουργείων. Νὰ τὸ κρατήσῃ ὡς Ὑπουργεῖον μόνον Συντονισμοῦ. Τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ εἶναι Ὑπουργεῖον ἐγκεφάλων, δὲν εἶναι Ὑπουργεῖον ὑπαλλήλων μικρῶν καὶ ὑπηρετῶν, καὶ δι’ αὐτό, ἐνῷ οὐδεμίαν ἀντίρρησιν φέρομεν εἰς τὴν προσθήκην τοῦ δευτέρου Ὑπουργοῦ, δηλαδὴ ἑνὸς Ὑφυπουργοῦ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, ὅπως καὶ εἰς τὴν προσθήκην Γενικοῦ Γραμματέως, εἴμεθα ἀπολύτως σύμφωνοι, ἰδιαιτέρως δὲ ἂν τὸ πρόσωπον διὰ τὸ τελευταῖον αὐτὸ ἀξίωμα εἶναι ἔμπειρος οἰκονομικὸς ἀνώτερος, μὲ ἐξαίρετον ἦθος καὶ ὑπόληψιν ὑπάλληλος, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν ἵδρυσιν μιᾶς ἐπιτροπῆς προπαρασκευαστικῆς, καὶ εἰς αὐτὸ εἴμεθα ἀπολύτως σύμφωνοι, διότι, ἐπαναλαμβάνω, τὸ Ὑπουργεῖον αὐτὸ πρέπει νὰ εἶναι Ὑπουργεῖον ἐγκειράλων καὶ ὄχι γραφειοκρατικόν. Αὐτὸ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸν Ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος σήμερον διευθύνει τὰς ὑπηρεσίας νὰ κατορθώσῃ νὰ τὸ συγκρατήσῃ καὶ νὰ μὴ τὸ ἀφίσῃ νὰ ἐπεμβαίνῃ εἰς τὰ ἄλλα Ὑπουργεῖα. Ἔχει ὅμως τὸ Νομοθέτημα αὐτὸ ὡρισμένας διατάξεις τὰς ὁποίας δὲν ἠμποροῦμεν νὰ μὴ ἐπικρίνωμεν. Ἡ πρώτη εἶναι ἡ διάταξις καθ’ ἣν οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου, οἱ ἀπεσπασμένοι λαμβάνουν ἐπιμίσθιον κατ’ ἐπέκτασιν τῶν διατάξεων αἱ ὁποῖαι ἐφαρμόζονται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ. Αὐτὴ ἡ διάταξις τοῦ Νομοθετήματος αὐτοῦ, ἀποτελεῖ ἕνα σαμποτάρισμα μιᾶς ἄλλης ἀξιεπαίνου προσπαθείας τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον τῆς σημερινῆς ἡμερησίας διατάξεως, τὸ ὁποῖον καταργεῖ ὅλα τὰ ἐπιμίσθια ὅλων τῶν ὑπουργείων. Καὶ λέγει: Ἄρθρον μόνον. «Ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως...... (ἀναγινώσκει)....». Ἐδῶ ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω παρουσιάζεται τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ μὴ συντονίζον τὰς ἐνεργείας τῆς Κυβερνήσεως, γρονθοκοπεῖται δὲ μὲ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, τὸ ὁποῖον κάμνει μίαν ὄντως ἀξιέπαινον προσπάθειαν, ἡμεῖς μάλιστα θὰ συνιστούσαμεν τὴν προσπάθειαν αὐτὴν νὰ τὴν ἐντείνῃ, ὄχι μόνον εἰς τὸ ζήτημα τῶν ἐπιμισθίων, λόγῳ ἀποσπάσεως ἀλλὰ καὶ εἰς τὰ ζητήματα τῶν ὑπερωριῶν αἱ ὁποῖαι καταβάλλονται εἰς ὑπαλλήλους μὴ ἐργαζομένους, ἢ εἰς ὑπαλλήλους οἱ ὁποῖοι κατ’ ἐξαίρεσιν, λόγῳ τῆς θέσεως τὴν ὁποίαν κατέχουν, μετέχουν εἰς πάντα τὰ Συμβούλια, δηλαδὴ θὰ ἤθελον, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν τὴν κατάργησιν αὐτὴν νὰ τὴν ὁλοκληρώσῃ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει παρουσιάζεται σήμερον τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ ἀγνοοῦν τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ἀγνοοῦν τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Συντονισμοῦ.

§47Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Δὲν ὑπάρχει τοιαύτη διάταξις.

§48Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Ὑπάρχει. Καὶ ὄχι μόνον ὑπάρχει, ἀλλὰ ἡ ἔκθεσις τοῦ Λογιστηρίου μᾶς καθιστᾷ προσεκτικοὺς εἰς τὸ σημεῖον αὐτό. Ἐγὼ μάλιστα ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω τὸ ἑξῆς: ὅτι, ἐπειδὴ τὸ νομοσχέδιον ἀνετυπώθη τρίς, κάθε φορὰ ποὺ μᾶς διενέμετο ἀνατυπωμένον, εἶχον τὴν ἐλπίδα ὅτι θὰ εἶχε διορθωθῆ, διὰ νὰ μὴ παρουσιάζεται αὐτὸ τὸ φαινόμενον! Ἡ ἔκθεσις τοῦ Λογιστηρίου λέγει τὰ ἑξῆς: «Δι’ ἀποφάσεων...... (ἀναγινώσκει)....».

§49Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Αὐτὸ εἶναι στὸ 428.

§50Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Μοῦ φαίνεται ὅτι εἶναι ἀρκετὰ σαφὴς ἡ ἔκθεσις διὰ πάντα γνωρίζοντα ἁπλῆν ἀνάγνωσιν. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μὴν ἀποτελέσῃ ἐξαίρεσιν οὔτε τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ, οὔτε τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ, καὶ θὰ ἤθελα νὰ διαγράψῃ τὴν διάταξιν αὐτήν. Δευτέρα παρατήρησις τὴν ὁποίαν ἔχω νὰ κάμω εἶναι ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 παράγραφος 2 ἐδάφιον 3: «...... (ἀναγινώσκει).......». Ἐγὼ νομίζω ὅτι ὅταν ἐπρόκειτο περὶ ἐξαιρετικῶν περιπτώσεων, δηλαδὴ ὅταν δὲν ὑπῆρχε Νομοθετικὸν Σῶμα, ὅταν εὑρισκόμεθα ἀκόμη εἰς ἀνωμαλίαν, ἦτο δικαιολογημένη μία τοιαύτη διάταξις, ἀλλὰ σήμερον ὁπότε ἐπανήλθομεν εἰς ἕνα Κοινοβουλευτικὸν βίον δὲν θὰ ἦτο δὲ ὀρθὸν ἡ Βουλὴ νὰ παράσχῃ τόσον εὐρέα δικαιώματα εἰς τὸν Ὑπουργόν, νὰ ὁρίζῃ τουτέστιν ὅτι, ὁ Ὑπουργὸς κανονίζει τὴν σύνθεσιν τοῦ Ὑπουργείου, καθὼς καὶ ἅπαντα τὰ ἀφορῶντα τὴν κατάστασιν τῶν ὑπαλλήλων! Εἶναι μία εὐρυτάτη διάταξις, ἡ ὁποία καὶ αὐτὴ ἔρχεται εἰς μίαν ἀντίκρουσιν μιᾶς προσπαθείας τῆς Κυβερνήσεως, νὰ συντάξῃ ἕνα ἑνιαῖον ὑπαλληλικὸν Κώδικα, συνέχεια μιᾶς παλαιᾶς προσπαθείας τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων χάριν τῶν ὑπαλλήλων. Ἐδῶ δὲ ἐπὶ πλέον δίδεται ἕνα δικαίωμα εἰς τὸν Ὑπουργὸν νὰ κανονίζῃ ὅπως θέλει, ἂν οἱ ὑπάλληλοι θὰ εἶναι μόνιμοι, ἂν οἱ ὑπάλληλοι θὰ εἶναι ἔκτακτοι.

§51Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ὄχι εἰς τὸν Ὑπουργόν, εἰς Κυβερνητικὸν Οἰκονομικὸν Συμβούλιον, προτάσει τοῦ Ὑπουργοῦ.

§52Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Νομίζω ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται εἰς ἕνα Ὑπουργὸν νὰ νομοθετῇ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, χωρὶς νὰ γνωρίζωμεν ποῖοι καὶ πόσοι θὰ εἶναι οἱ ὑπάλληλοι, ποῖα προσόντα θὰ ἔχουν, πῶς θὰ παύωνται αὐτοὶ οἱ ὑπάλληλοι. Ἐπίσης, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐκτελεστικὴν Ἐπιτροπήν, περὶ τίνος πρόκειται; Πρόκειται περὶ ὑπαλλήλων οἱ ὁποῖοι θὰ εἶναι μόνιμοι ἢ δὲν θὰ εἶναι μόνιμοι; αὐταὶ αἱ ἐξηγήσεις θὰ πρέπῃ νὰ μᾶς δοθοῦν, ὥστε νὰ ὑπάρχῃ τοὐλάχιστον μία δήλωσις, ἑρμηνευτική. Παρακαλῶ, κ. Ὑπουργέ, μόνον εἰς τὸ τέλος, νὰ μοῦ ἀπαντήσετε εἰς ὅλα μου τὰ ἐρωτήματα. Ἐπίσης, ἡ παρατήρησις τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν ἡ Ἐπιτροπὴ εἶναι ὀρθοτάτη διότι ἡ πλήρωσις τῶν θέσεων γίνεται καὶ δι’ ἀποσπάσεων. Ἐδῶ πρόκειται περὶ ἑνὸς ἀριθμοῦ, ἄγνωστον πόσου, ὑπαλλήλων τῶν ὁποίων ἡ τύχη θὰ κανονισθῇ δι’ ἑνὸς Δ)τος. Πῶς θὰ προάγονται, πῶς θὰ παύωνται; Ἐγὼ ὁμολογῶ ὅτι δὲν δύναμαι νὰ τὸν κατανοήσω αὐτὸν τὸν τρόπον. Ἐπίσης τὸ ἀνεξάρτητον γραφεῖον ὑπαλλήλων «διέπεται ἀπὸ .......(ἀναγινώσκει).......». Ὅσον ἀφορᾷ τὴν οὐσίαν, δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν, ἀλλ’ ὅταν νομοθετοῦμεν πρέπει νὰ νομοθετοῦμεν θετικῶς καὶ νὰ λέγομεν ὅτι τὸ γραφεῖον αὐτὸ ἀποτελεῖται ἀπὸ τάδε καὶ τάδε, διότι ἂν αὔριον ὁ κ. Ὑπουργὸς μᾶς φέρῃ τροποποιήσεις αὐτοῦ τοῦ γραφείου ἡμεῖς δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ μαντεύσωμεν πόσα ἄλλα Ὑπουργεῖα θίγονται ἀπὸ αὐτό. Ἐπίσης, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως, προτιμῶμεν τὴν διάταξιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ ὄχι τῆς Ἐπιτροπῆς διότι προτιμῶμεν νὰ εἶναι τοῦ οἰκονομικοῦ κλάδου. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι δυνατὸν ὁ Γεν. Γραμματεὺς νὰ προέρχεται ἀπὸ ἄλλην ὑπηρεσίαν. Τέλος, εἰς τὸ ἄρθρον 5, ὁ κ. Ὑπουργὸς καταργεῖ τὴν διάταξιν ἡ ὁποία ὑπῆρχεν εἰς τὸν προηγούμενον νόμον 718 καὶ διὰ τῆς ὁποίας τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Συντονισμοῦ ἱδρύετο δι’ ἓν ἔτος. Σήμερον τὸ Ὑπουργεῖον αὐτὸ γίνεται Ὑπουργεῖον μόνιμον. Ἀλλὰ μὲ τὴν κατάργησιν τῆς διατάξεως αὐτῆς, ἔπρεπε νὰ καταργηθῇ συγχρόνως καὶ ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου ἡ ὁποία εἶχε τὸν λόγον τῆς ἐφ’ ὅσον ὑπῆρχε τὸ ἐνιαύσιον. Ἡ διάταξις αὐτὴ δὲν ἔχει σήμερον πλέον κανένα λόγον ὑπάρξεως διότι δὲν εἶναι δυνατὸν οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ νὰ ἔχουν ἄλλην τύχην ἀπὸ τὴν τύχην ποὺ θὰ εἶχον οἱ ὑπάλληλοι ἄλλων Ὑπουργείων τυχὸν καταργουμένων. Θὰ σᾶς παρακαλέσω πολύ, τὰς παρατηρήσεις αὐτὰς νὰ τὰς λάβετε ὑπ’ ὄψει καὶ ἂν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιφέρετε τροποποιήσεις τὰς ὁποίας ἡμεῖς νὰ ψηφίσωμεν καὶ νὰ ἀναβάλετε δι’ αὔριον ἢ μεθαύριον τὸ σύνολον, ὥστε νὰ ἴδωμεν καὶ τὶ τροποποιήσεις θὰ ἐπιφέρετε.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Σιδέρης ἔχει τὸν λόγον.

§54Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Κύριοι, Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ, σημαίνει καθοδήγησιν τῶν ἄλλων Ὑπουργείων καὶ τρόπον τινὰ ὄχι μόνον χάραξιν προγράμματος ἀλλά, καὶ πέραν τῆς καθοδηγήσεως αὐτῆς, ἐπιβολὴν τοῦ προγράμματος αὐτοῦ. Διότι, ἂν τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ προορισμὸν ἔχῃ νὰ κάμνῃ μόνον μελέτας καὶ ἐπὶ τῶν μελετῶν νὰ προκαλῇ τὴν γνωμάτευσιν τῶν ἄλλων Ὑπουργείων καὶ ἐπὶ τῶν γνωματεύσεων αὐτῶν νὰ προκαλῶνται αἱ συζητήσεις καὶ ἀποφάσεις τοῦ Κυβερνητικοῦ Συμβουλίου, τότε αἴρεται ὁ σκοπὸς διὰ τὸν ὁποῖον ἱδρύεται τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Συντονισμοῦ. Ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ πρέπει νὰ ἔχῃ μίαν ἰδιαιτέραν θέσιν ἀπέναντι τῶν συναδέλφων του καὶ δι’ αὐτό, ὅταν ἱδρύθη τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Συντονισμοῦ πέρυσιν κατὰ μῆνα Δεκέμβριον, ὅπως καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ τὸ ὁποῖον ἱδρύθη ἐπὶ τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Ναυάρχου Βούλγαρη, συνέδεσε τὴν προσωπικότητα τοῦ Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ δι’ αὐτὸ ἔδωσε εἰς τὸν Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ τὴν θέσιν τοῦ Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Βεβαίως, δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία ὅτι ἡ προσωπικότης ἑνὸς Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ δύναται νὰ εἶναι τοιαύτη, οὕτως ὥστε νὰ ἐπιβληθῇ ἐπὶ τῶν συναδέλφων του. Ἀλλ’ ἐνδέχεται ἡ προσωπικότης νὰ εἶναι τοιαύτη ἀλλὰ καὶ ἡ ἀντίδρασις νὰ εἶναι τόσον ἰσχυρὰ ὥστε ἡ ἀποστολὴ τοῦ Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ νὰ ματαιωθῇ. Δι’ αὐτό, ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ πρέπει νὰ εἶναι ἢ ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἢ ὁ Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Ἂν δὲν δοθῇ μία ἐξαιρετικὴ θέσις εἰς τὸν Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, θεωρῶ βέβαιον ὅτι αἱ προσπάθειαί του θὰ ἀποτύχουν. Αὐτὴν τὴν παρατήρησιν εἶχον νὰ κάμω, νὰ τονώσω δηλ. τὴν θέσιν τοῦ Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, ἂν πράγματι διὰ τῆς ἱδρύσεως τοῦ Ὑπουργείου τοῦ Συντονισμοῦ δὲν ἐπιδιώκεται ὁ καταρτισμὸς μελετῶν, ἀλλ’ ἡ χάραξις, ἡ παρακολούθησις καί, συνεπῶς, ἡ καθοδήγησις καὶ ἂν τελικὸς σκοπὸς εἶναι ἡ ἀναβολὴ τοῦ προγράμματος εἰς τὰ ἄλλα Ὑπουργεῖα. Ἂν δὲν συμβῇ τοιοῦτον τι, θὰ δημιουργηθοῦν ἐνδοκυβερνητικὰ ζητήματα τὰ ὁποῖα θὰ ἀναστείλουν τὴν παρασκευὴν τοῦ προγράμματος καὶ τὴν ἐκτέλεσίν του. Αὐτὰς τὰς ὀλίγας παρατηρήσεις εἶχον νὰ κάμω ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ σχεδίου τούτου νόμου.

§55Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ κύριος Ὑπουργὸς νὰ κάμῃ μίαν ἑρμηνευτικὴν δήλωσιν, ὥστε νὰ μὴ λάβω τὸν λόγον.

§56Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Συντον.). Κύριοι, τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Συντονισμοῦ ὅταν ἱδρύθη περιωρίζετο μόνον εἰς τὸν θεσμὸν τοῦ Ὑπουργοῦ, δὲν εἶναι δὲ τόσον ἡ θέσις τοῦ Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἐκείνη ἡ ὁποία ἐκδηλώνει τὴν ἔννοιαν καὶ τῆς ἐπιβολῆς καὶ τοῦ συντονισμοῦ, ὅσον εἶναι ἡ Προεδρία του εἰς τὸ Κυβερνητικὸν Συμβούλιον. Εἰς τὸ Κυβερνητικὸν Οἰκονομικὸν Συμβούλιον, ὅπου μετέχουν οἱ Ὑπουργοὶ οἱ ἐνδιαφερόμενοι διὰ τὰ οἰκονομικὰ ζητήματα καὶ ἐκ τῶν ἄλλων Ὑπουργείων ὅσοι ἐνδιαφέρονται διὰ τὰ.... (δὲν ἠκούσθη).... ἐκεῖ λαμβάνονται ἀποφάσεις ἀπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ.

§57ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δὲν σᾶς ἀκούομεν, κύριε Ὑπουργέ. Περισσότερον, δυνατά.

§58Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Συντον.). Ἡ προέχουσα θέσις καθορίζεται ἐκ τῆς Προεδρίας τοῦ Κυβερνητικοῦ Οἰκονομικοῦ Συμβουλίου. Κατὰ συνέπειαν, ἡ ὕπαρξις ἢ ὄχι τῆς θέσεως τοῦ Ἀντιπροέδρου ταὐτοχρόνως μὲ τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Συντονισμοῦ εἶναι ἓν ἔργον δευτερεῦον καὶ διὰ τοῦτο δι’ ἑνὸς Διατάγματος Νομοθετικοῦ, τὸ ὁποῖον ἐξεδόθη κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς ὁρκωμοσίας μας, κατηργήθη ἡ διάταξις αὐτὴ καὶ ὡρίσθη ὅτι.... (δὲν ἠκούσθη)..... ἀναγράφεται Ἀντιπρόεδρος, νοεῖται ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ. Κατὰ συνέπειαν, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς, νομίζω ὅτι λύεται τὸ ὅλον ζήτημα. Ἀλλὰ καθ’ ὃν τρόπον εἶχε καθορισθῆ αὐτοῦ τοῦ εἴδους ὁ Συντονισμός, ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι περιωρίζετο μόνον ὡς πρὸς τὰς κατευθύνσεις.....

§59ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν σᾶς ἀκούομεν, κύριε Ὑπουργέ.

§60Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Συντον.)..... διὰ τοῦ Κυβερνητικοῦ Οἰκονομικοῦ Συμβουλίου, λαμβάνονται ἀποφάσεις καὶ δίδονται ἀναγκαῖαι κατευθύνσεις καὶ ὁ συντονισμὸς εἰς τὰ διάφορα συναφῆ οἰκονομικὰ Ὑπουργεῖα. Δὲν θὰ ἦτο ὅμως, κύριοι, τοῦτο ἐπαρκές, διότι δὲν ἐπρόκειτο μόνον περὶ κατευθύνσεων, ἀλλὰ καὶ περὶ παρακολουθήσεως τῆς ἐκτελέσεως τῶν διδομένων κατευθύνσεων, ἐὰν δηλαδὴ αὗται θὰ ἐλάμβανον σάρκα καὶ ὀστᾶ. Βέβαια, καὶ ὁ προκάτοχός μου εἶχεν ὑπ’ ὄψιν καὶ ἀντελαμβάνετο, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ δὲν θὰ καθίστατο ἁπλῶς ἓν Ὑπουργεῖον, τὸ ὁποῖον θὰ ἔδιδε φραστικὰς κατευθύνσεις, χωρὶς νὰ εἶναι καὶ εἰς θέσιν νὰ παρακολουθῇ τὴν ἐκτέλεσιν αὐτῶν. Ἡ ἔλλειψις αὐτή, ἡ ὁποία παρετηρήθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ ἀφ’ ἧς ἀνέλαβα αὐτό, εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία μὲ ἠνάγκασε νὰ σπεύσω εἰς μίαν διεύρυνσιν τῶν ὑπηρεσιῶν, αἱ ὁποῖαι ἀκριβῶς θὰ ἐφρόντιζαν διὰ τὴν παρακολούθησιν τῆς ἐκτελέσεως τῶν διδομένων κατευθύνσεων καὶ τῶν λαμβανομένων ἀποφάσεων. Τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ, βέβαια, δὲν εἶναι παρὰ ἕνα ἐπιτελικὸν συγκρότημα, δὲν ἀφαιρεῖ καμμίαν ἁρμοδιότητα ἀπὸ κανὲν Ὑπουργεῖον. Δι’ αὐτὸ δὲν ἔρχεται εἰς τὴν οὐσίαν τῶν ὑποθέσεων, ἀλλὰ περιορίζεται εἰς τὴν κατάστρωσιν τῶν σχεδίων. Ἀλλ’ αὐτὸ θὰ ἦτο ἐπαρκές. Διότι τότε ἐλάχιστοι θὰ ἦσαν αἱ ἀποφάσεις καὶ αἱ κατευθύνσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπραγματοποιοῦντο. Ἀπόδειξις ὅτι, μὴ ὑπάρχοντος ἀρχείου εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, ὁ Ὑπουργὸς παρέμενεν ἐν ἀγνοίᾳ τῶν διαφόρων ἐγγράφων καὶ τῶν ἀποφάσεων, ὥστε νὰ μὴ γνωρίζῃ τί ἐπιτελέσθη καὶ τί ἐπραγματοποιήθη. Αὐτὴν δ’ ἀκριβῶς τὴν ἀνάγκην ἐρχόμεθα νὰ θεραπεύσωμεν ἐν προκειμένῳ.

§61Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Πῶς θὰ παρακολουθήσετε τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ προγράμματος εἰς τὰ ἄλλα Ὑπουργεῖα;

§62Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Συντον.). Διότι τὸ Κυβερνητικὸν Οἰκονομικὸν Συμβούλιον εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον χαράσσει τὴν πολιτικήν. Ἐὰν εἰς αὐτὸ δὲν συμφωνήσῃ ὁ Πρόεδρος μετὰ τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ, ἔρχεται τότε τὸ ζήτημα ἐνώπιον τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ἀκριβῶς ἐκεῖ εἶναι ἡ προέχουσα θέσις τοῦ Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ καί, νομίζω, ὅτι εἶναι ἐπαρκὲς τοῦτο διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν διδομένων κατευθύνσεων. Ἕως τὴν στιγμὴν αὐτὴν ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς νομίζω, ὅτι τὰ πράγματα δὲν πηγαίνουν κακά. Ἡ Ἀντιπροεδρία τῆς Κυβερνήσεως, περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησεν ὁ κ. Σίδερης, εἶναι ἕνας τίτλος ἐπὶ πλέον, ὁ ὁποῖος δὲν νομίζω ὅτι θὰ καθίστατο δυνατὸν νὰ ἔχῃ κανὲν ἐπὶ πλέον ἀποτέλεσμα. Τὸ Κ.Ο.Σ., ἐπαναλαμβάνω, καθορίζει τὰς γραμμὰς καὶ δίδει τὰς κατευθύνσεις. Αἱ ἀποφάσεις τοῦ Κ.Ο.Σ. ἐκτελοῦνται ἀπαρεγκλίτως. Ἐὰν ὑπάρξῃ διαφωνία τοῦ Προέδρου τοῦ Συμβουλίου μὲ τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργόν, τότε τὸ ζήτημα ἄγεται ἐνώπιον τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ἐκεῖνο, συνεπῶς, ποὺ ἐχρειάζετο, ἦτο ἡ συμπλήρωσις ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς παρακολουθήσεως τῆς ἐκτελέσεως καὶ πραγματοποιήσεως καὶ αὐτὸ τὸ ζητοῦμεν διὰ τῶν Ὑπηρεσιῶν αὐτῶν. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν ἔχει καμμίαν ἄλλην φιλοδοξίαν παρὰ νὰ χαράσσῃ γενικὰς κατευθυντηρίους γραμμὰς καὶ νὰ παρακολουθῇ τὴν πραγματοποίησιν αὐτῶν. Ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῶν ἐπιδομάτων, περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος, αὐτά, ὑφίστανται δυνάμει παλαιοτέρων νόμων. Ἐὰν ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν διὰ νεωτέρου νόμου θελήσῃ νὰ τὰ τροποποιήσῃ, ἀναμφιβόλως οὗτος θὰ ἔχῃ τὰ ἀποτελέσματά του καὶ ὡς πρὸς τὸ σημεῖον αὐτό. Ὀφείλετε ὅμως νὰ μὴ ἀγνοῆτε, ὅτι οἱ ἐξ ἀποσπάσεως ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου τούτου καταβάλλουν μίαν ἐργασίαν φιλόπονον καὶ ἐξαντλητικὴν ἀπὸ πρωΐας μέχρι βαθείας ἑσπέρας. Τώρα, ἐπειδὴ τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ ἠθέλησα νὰ εἶναι ἕνα εἶδος Ἐπιτελικοῦ Γραφείου, Γραφεῖον ἐγκεφάλων ἤ, μᾶλλον, ἐπειδὴ αὐτὸ θὰ ἦτο μεγάλη φιλοδοξία, ἓν ἐπιτελικὸν συγκρότημα, δι’ αὐτὸ συνεκροτήθη μέχρι τοῦδε ἐξ ἀποσπάσεων. Ἤθελα νὰ κάμω τὴν διασάφησιν, ὅτι, ὅταν λέγωμεν, ὅτι ἡ πλήρωσις τῶν θέσεων γίνεται καὶ δι’ ἀποσπάσεων, αὐτὸ ἀφορᾷ μόνον τοὺς ἀνωτέρους τοὺς ὑπαλλήλους, ἐνῷ αἱ θέσεις τοῦ δευτερεύοντος προσωπικοῦ, δακτυλογράφων, γραφέων κ.λ.π., ἐπειδὴ ὅλοι σας γνωρίζετε ὅτι οὔτε αἱ Τράπεζαι, οὔτε τὰ Ὑπουργεῖα ἔχουν πλέον ὑπαλλήλους, λέγομεν: «Κατ’ ἐξαίρεσιν αἱ θέσεις γραφέων, δακτυλογράφων,..... (ἀναγινώσκει)..... δύνανται νὰ πληροῦνται διὰ διορισμοῦ ἐκτάκτων».

§63Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ καταχωρηθῇ εἰς τὰ πρακτικὰ ἡ δήλωσις αὐτὴ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§64Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Συντον.). Συνεπῶς νομίζω, ὅτι ἀπεσαφηνίσθη καὶ τὸ ζήτημα αὐτό. Ἡ ἀπόσπασις ἀφορᾷ ἀνωτέρους ὑπαλλήλους, διὰ κατώτερον προσωπικὸν δὲν ὑπάρχει δυνατότης. Αὐτὸ δὲν πρέπει νὰ σᾶς ἀνησυχῇ: δὲν πρόκειται περὶ δαπάνης, ἀλλὰ ἱκανοποιεῖ μίαν πραγματικὴν ἀνάγκην καὶ μίαν ἔλλειψιν τῆς οἰκονομικῆς μας ζωῆς. Διότι πῶς θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ παρασκευάζωνται αἱ εἰσηγήσεις εἰς τὸ Κ.Ο.Σ. καὶ νὰ παρακολουθῆται ἡ ἐκτέλεσις αὐτῶν ἂν δὲν πρόκειται περὶ μελῶν τοῦ Συμβουλίου, οἱ ὁποῖοι προέρχονται ἀπὸ αὐτὸ τοῦτο τὸ Ὑπουργεῖον; Ἐλπίζω, ὅτι, διὰ τῶν μέτρων αὐτῶν, θὰ κατορθώσω νὰ ἀνταποκριθῶ πρὸς τὰς φιλοδοξίας καὶ ἐκείνου, ὁ ὁποῖος πρῶτος ἐδημιούργησε τὸ Ὑπουργεῖον τοῦτο, ἀλλὰ καὶ ἡμῶν οἱ ὁποῖοι ἐρχόμεθα νὰ τὸ συμπληρώσωμεν.

§65ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ σχέδιον νόμου ὡς ἐτροποποιήθη ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ.

§67ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§68Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω ὅτι δὲν μὲ ἱκανοποίησαν ἀπολύτως αἱ δηλώσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἀπὸ 9)11.5.46 Ν. Δ. «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 718 Α. Ν. περὶ συστάσεως Ὑπουργείου Συντονισμοῦ». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 27)30 Ἀπριλίου 1946 Ν. Δ. «περὶ συστάσεως παρὰ τῇ Γενικῇ Δ)σει Ὑγιεινῆς τοῦ Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς Κρατικῶν Μονοπωλίων Κινίνης καὶ Ναρκωτικῶν».

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Ὀρφανίδης ἔχει τὸν λόγον.

§71Α. ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, πρόκειται περὶ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀρκετὰ σοβαρόν, διότι ἐνθυμεῖσθε ὅλοι σας ὅταν πρὸ 15ετίας ἐγένετο ἡ θλιβερὰ ἐκείνη ἱστορία τῆς νοθείας τῆς κινίνης, ἡ ὁποία ἱστορία τόσον ἐτάραξε τὴν πολιτείαν καὶ τὴν κοινωνίαν ἐν γένει. Τότε τὸ Κράτος ἀπεφάσισε νὰ ἱδρύσῃ εἰδικὸν τμῆμα Μονοπωλίου Κινίνης καὶ νὰ πάρῃ τὴν ὑπηρεσίαν αὐτὴν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν καὶ νὰ τὴν ὑπαγάγῃ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ὑγιεινῆς. Πράγματι τὸ τμῆμα τοῦτο ἀπέδωσεν ἄριστα ἀποτελέσματα καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ποιότητος τῆς παρασκευαζομένης κινίνης καὶ ἀπὸ ἀπόψεως τιμῆς αὐτῆς, διότι καὶ ἡ ποιότης τῆς κινίνης ἦτο καλυτέρα καὶ οὕτως ἔδωσε πίστιν ὁ κόσμος εἰς τὰ ληφθέντα τότε μέτρα καὶ ἡ τιμὴ τῆς κινίνης ἦτο χαμηλοτέρα. Βραδύτερον ἡ Κυβέρνησις ὑπήγαγεν εἰς τὸ τμῆμα τοῦτο καὶ τὴν ὑπόθεσιν τοῦ Μονοπωλίου τῶν Ναρκωτικῶν. Ἡ ὑπηρεσία αὐτὴ ἀπέδωσεν ἐπίσης θαυμάσια ἀποτελέσματα, διότι ὁμολογῶ ὅτι ἦσαν λίαν κολακευτικαὶ καὶ αἱ σχετικαὶ ἐκθέσεις τῆς ἁρμοδίας ἐπιτροπῆς τῆς Κ.Τ.Ε. διὰ τῶν ὁποίων ἡ Ἑλλὰς ἐθεωρεῖτο μεταξὺ τῶν πρώτων ἐκείνων χωρῶν, αἱ ὁποῖαι ἔλαβον μέτρα ἐναντίον τῶν ναρκωτικῶν. Ἐγένετο δὲ καὶ εἰδικὴ εὔφημος μνεία τῆς Ἑλλάδος παρὰ τῆς Κ.Τ.Ε. διὰ τὰ ληφθέντα παρὰ τῆς Ἑλλάδος μέτρα νομοθετικὰ διὰ τὴν δίωξιν λαθρεμπορίου ναρκωτικῶν, καὶ ἐναντίον τῆς τοξικομανίας. Βραδύτερον, ὅταν ἡ UNRRA ἔφερε καὶ ἄλλα ἀνθελονοσιακὰ φάρμακα πρὸς καταπολέμησιν τῆς ἑλονοσίας, ἐνόμισεν τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς, ὅτι ἡ ὑπηρεσία αὐτὴ ἔπρεπε νὰ ἐνισχυθῇ καὶ διὰ νὰ δώσῃ τὴν εὐχέρειαν εἰς τὸ τμῆμα αὐτὸ νὰ παρακολουθήσῃ ὅλα τὰ φάρμακα, ἐνόμισε, λέγω, ὅτι ἔπρεπε τὸ τμῆμα αὐτὸ νὰ γίνῃ διεύθυνσις, ἵνα ἑνοποιηθῇ ἡ ὑπηρεσία καὶ ἐπεκταθῇ ἡ δρᾶσις της. Νομίζω ὅθεν, ὅτι ὀρθῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς ὑποβάλλει τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον προτείνω ὅτι πρέπει νὰ ψηφισθῇ ὡς ἔχει.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ σχέδιον νόμου;

§73ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 27)30 Ἀπριλίου 1946 Ν. Δ. «περὶ συστάσεως παρὰ τῇ Γενικῇ Διευθύνσει Ὑγιεινῆς τοῦ Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς Κρατικῶν Μονοπωλίων Κινίνης καὶ Ναρκωτικῶν». Συμφωνεῖ ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν δι’ αὔριον μὲ θέμα τὴν συνέχισιν τῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ καπνικοῦ;

§75ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως τὴν συνέχισιν τῆς ἐπερωτήσεως ἐπὶ τοῦ καπνικοῦ καί, ἐὰν ὑπάρξῃ καιρός, τὴν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεως ἐπὶ τῶν μέτρων τάξεως. (Ὥρα 9.30′ μ.μ.).