1946.06.18

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 23η

Τρίτη 18 Ἰουνίου 1946

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 7.15′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Δρόσος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς, κ.λ.π.

§2Γ. ΔΡΟΣΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Τρικάλων κ. Ἀλέξ. Βαμβέτσος δηλοῖ, ὅτι ἐπιλέγεται τὸ βουλευτικὸν ἀξίωμα καὶ παραιτεῖται τῆς θέσεως τοῦ Νομικοῦ Συμβούλου τῆς Ἑλληνικῆς Ἠλεκτρικῆς Ἑταιρείας Α.Ε. Οἱ βουλευταὶ Πέλης κ. κ. Ἰωάννης Παπαδόπουλος καὶ Βασίλειος Μουράτογλου καταθέτουν ἐπιστολὴν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Ἀρδέας, ζητοῦντος ὅπως ἀποσπασθῇ ἡ περιφέρεια Ἀρδέας ἐκ τῆς Φλωρίνης καὶ ὑπαχθῇ ἐκκλησιαστικῶς εἰς τὴν Ἔδεσσαν. Οἱ κάτοικοι Αἰγίνης διαμαρτύρονται διὰ μελετωμένην ἀντικατάστασιν Δημάρχου των διὰ προσώπου ξένου. Ἡ Ὀργάνωσις Μακεδονομάχων «Παῦλος Μελᾶς» Θεσσαλονίκης ζητεῖ, ὅπως ἐξαιρεθῶσι τὰ τέκνα των ἐκ τῶν ἀπολύσεων καὶ ὑποβιβασμῶν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 59 Σ. Π. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Στ. Κωστόπουλος καταθέτει ὑπόμνημα θυμάτων Ἐθνικοῦ Συνδέσμου ἐκτελεσθέντων ἀξιωματικῶν 1942–45 ζητούντων τροποποίησιν τῆς συνταξιοδοτικῆς νομοθεσίας τοῦ Α. Ν. ὑπ’ ἀριθ. 1119. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Ν. Δαρβέρης καταθέτει αἴτησιν Συλλόγου ἀπωλεσάντων ραδιόφωνα Θεσσαλονίκης κατὰ περίοδον Κατοχῆς καὶ ζητοῦντος ὅπως ἀναγνωρισθῇ τὸ δικαίωμα εἰσαγωγῆς ραδιοφώνων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Ἰωάννης Γιαννόπουλος καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν ἀγροτῶν Καβασίλων–Ἠλείας διαμαρτυρομένων διὰ μελετωμένην περικοπὴν ἀλεύρων. Ἡ Γεωργικὴ Ὀργάνωσις Βερροίας διαμαρτύρεται δι’ ἀντισυνεταιριστικὴν δρᾶσιν ἐμπόρων καὶ βιομηχάνων καὶ ζητεῖ ἐνίσχυσιν συνεταιρισμῶν. Τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Ἄρτης διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ χορήγησιν ἀδείας συγκεντρώσεως ἐργατῶν Ἄρτης. Τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Ἡρακλείου διαμαρτύρεται διὰ τὴν μελετωμένην λειτουργίαν Ἀγγλοελληνικοῦ Ἐμπορικοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ ζητεῖ ὅπως ἀρχίσῃ ἡ λειτουργία ἐργασιῶν διαφόρων, πρὸς ἀπορρόφησιν δυστυχούντων ἐργατῶν. Διάφοροι ἐπιτροπαὶ Κοινοτήτων Ἀρκαδοχωρίου, ζητοῦν τὴν διάλυσιν τῆς Υ.Ε.Κ.Α. καὶ τὴν πλήρη ἐφαρμογὴν νόμου 1086. Οἱ κάτοικοι τῶν Δήμων Ἀγραίων, Ἀγράφων καὶ Ἀπεραντίων διαμαρτύρονται διὰ κατάργησιν Ταμείου Κερασοχωρίου καὶ ζητοῦν τὴν ἐπαναλειτουργίαν του. Ὁ Σύλλογος Προσωπικοῦ Τ.Τ.Τ. Νομοῦ Ἡρακλείου διαμαρτύρεται διὰ μελετωμένην ἄρσιν μονιμότητος δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ συνδικαλιστικῶν ἐλευθεριῶν. Οἱ Ἐθνικόφρονες Κρεσταίνων διαμαρτύρονται δι’ ὑποστηριζομένην κατάργησιν Συντ. Πράξεως Δοσιλόγων. Ὁ Σύνδεσμος Συνταξιούχων τροχιοδρομικῶν αὐτοκινητιστῶν Η.Ε.Μ. διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ ἐφαρμογὴν τῆς ὑπ’ ἀρ. 56 Συντακτικῆς Πράξεως τοῦ Οἰκονομικοῦ Συμβουλίου καὶ ζητεῖ τὴν ἐφαρμογὴν αὐτῆς ὡς ἔχει ἵνα δυνηθοῦν καὶ οἱ συνταξιοῦχοι νὰ λάβωσιν ἱματισμόν. Ἡ Ἕνωσις Ἠλεκτροτεχνιτῶν καὶ Ἐργατοτεχνικῶν Ἀθηνῶν ζητεῖ τὴν αὔξησιν τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων κατὰ 50%, τὴν συμπληρωματικὴν μερίδα ἄρτου 70 δραμίων, τὴν καθιέρωσιν μεσημβρινοῦ συσσιτίου κλπ. Ἡ Ἕνωσις Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Κοζάνης–Σερβίων, ζητεῖ, τὴν ψήφισιν νόμου πληρωμῆς συγκεντρωθησομένων γεωργικῶν προϊόντων ἔτους 1944. Οἱ Σύνδεσμοι Βιομηχάνων Βυρσοδεψῶν Χίου διαμαρτύρονται διὰ ἐπιβληθέντας φόρους, ἐξαγωγικῶν καὶ διαπυλίων τελῶν. Ὁ Ἐμπορικὸς Σύλλογος Τρικάλων καὶ ὁ Σύλλογος Ἐκτελωνιστῶν Λέσβου, διαμαρτύρεται διὰ μελετωμένην ἵδρυσιν ἐμπορικοῦ Ὀργανισμοῦ. Ἡ Ἕνωσις Ἀσφαλιστῶν Θεσσαλίας ζητεῖ, ὅπως ἀπαγορευθῇ διὰ νόμου μὲ κυρώσεις φυλακίσεως καὶ προστίμων πᾶσα ἀνάμιξις τῶν Τραπεζῶν καὶ ὑπαλλήλων των εἰς ἀσφαλιστικὰς ἐργασίας κλπ. Ἡ Ἐθνικὴ Ρεφορμιστικὴ Ἐργατοϋπαλληλικὴ παράταξις, ἡ Κλαδικὴ Ἐπιτροπὴ τεχνιτῶν οἰκοδόμων καὶ συναφῶν εἰδικοτήτων Λαρίσης ζητεῖ, παρὰ τῆς Κυβερνήσεως τὴν χορήγησιν πιστώσεων εἰς Νομομηχανικόν, Διεύθυνσιν Ἔργων Μηχανικοῦ, Ὑπηρεσίαν Στεγάσεως Α.Τ.Ε. δι’ ἄμεσον ἔναρξιν ἀνωτέρω ἔργων. Οἱ ἰδιοκτῆται ἀστικῶν ἀκινήτων Αἰγίου ζητοῦν τὴν ψήφισιν νομοσχεδίου κατοχυρώσεως ἰδιοκτησίας κλπ. Ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Γιδᾶ δι’ ἀναφορᾶς του ζητεῖ, τὴν ἵδρυσιν Εἰρηνοδικείου πρὸς ἐξυπηρέτησιν καὶ ἄλλων 38 χωρίων τῆς ἐν λόγῳ περιοχῆς. Παράρτημα Χιτῶν Κυργίων Δράμας διαμαρτύρεται διὰ φρικιαστικὰ ἐγκλήματα κομμουνιστῶν καὶ ζητεῖ, ὅπως τεθῶσιν ἐκτὸς νόμου. Οἱ Γεωργικοὶ Συνεταιρισμοὶ Βερροίας διαμαρτύρονται δι’ ἐγκατάλειψίν των καὶ ζητοῦν τὴν ἀπαλλοτρίωσιν μεγάλων ἀγροκτημάτων. Ἡ Πανελλήνιος Ὁμοσπονδία ἀγοραστῶν ἀκινήτων 1941 –44 Ἀθηνῶν ζητεῖ τὴν κατάργησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 114 Συντακτικῆς Πράξεως. Ὁ Συνεταιρισμὸς Γαργαλιάνων διαμαρτύρεται κατὰ τοῦ σχεδίου ἀναθέσεως διαχειρίσεως ἐφοδίων καὶ παραγωγῆς εἰς ἐμπόρους. Ὁ Πανελλήνιος Σύνδεσμος Φυματικῶν, Παράρτημα Σωτηρίας, ζητεῖ 1) βελτίωσιν συσσιτίου καὶ τὴν ἐφαρμογὴν ἐπιστημονικοῦ διαιτολογίου, 2) τὴν χορήγησιν ἐπαρκῶν φαρμάκων κλπ. Ἡ Ἕνωσις Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Λεβαδείας–Λοκρίδος, ζητεῖ ὅπως ἀπαγορευθῇ πᾶσα ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγωγὴ βάμβακος, ἐξευρεθῇ τρόπος πραγματοποιήσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 27 ἀγορανομικῆς διατάξεως περὶ βιομηχανοποιήσεως βάμβακος παραγωγῶν. Τὸ Σωματεῖον Ἁμαξοκαρραγωγέων Σπάρτης καὶ Περιχώρων ζητεῖ χορήγησιν ἀναλόγου ἀριθμοῦ φορτηγῶν αὐτοκινήτων. Τὸ Σωματεῖον Ἐργατοϋπαλλήλων Καπνοβιομηχανίας Πειραιῶς ζητεῖ αὔξησιν 30% ἐπὶ τῶν καταβαλλομένων ἤδη ἡμερομισθίων, συσσίτιον διὰ τὸ προσωπικὸν κλπ. Ὑπαξιωματικοὶ Βασιλικῆς Χωροφυλακῆς Ἀθηνῶν, ζητοῦν 1) ἐκκαθάρισιν Σώματος Βασιλικῆς Χωροφυλακῆς ἀπὸ τὰ ὄργανα τὰ συνεργασθέντα μὲ τὸν κατακτητήν, 2) ἀπονομὴν ἠθικῶν ἀμοιβῶν εἰς τοὺς ἀνδραγαθήσαντας, 3) αὔξησιν ἀποδοχῶν κλπ. Ὁ Πανελλήνιος Σύνδεσμος Θυμάτων Πολέμου Ἀθηνῶν ζητεῖ τὴν κατάργησιν τοῦ νόμου 1226)44 ὡς ἐπιζημίου διὰ τὰ θύματα πολέμου 1912–22. Ἡ Ὁμοσπονδία Ἐπαγγελματιῶν αὐτοκινητιστῶν Λαρίσσης, ἐπιτροπὴ πληγέντων αὐτοκινητιστῶν Ἐπαρχίας Λοκρίδος, περιφερείας Δράμας καὶ Χαλκίδος ζητοῦν διάλυσιν Υ.Ε.Κ.Α., συμπλήρωσιν μερίδος καὶ ἐφαρμογὴν νόμου 1086. Ἡ Ὁμοσπονδία Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Σερρῶν ζητεῖ τροποποίησιν Ἀγορανομικοῦ Κώδικος καὶ ἀπόλυσιν 18 καταδικασθέντων λαχανοκηπουρῶν. Ὑπάλληλοι Διοικήσεως Φρουρίου Θεσσαλονίκης 1936– 41 ζητοῦν τὴν ἐπαναπρόσληψίν των. Ὁ Γεώργιος Δρίτσας κάτοικος Λουτρακίου διαμαρτύρεται δι’ ἐπιβληθεῖσαν βαρείαν φορολογίαν κινηματογράφων, Ἡ Πανελλήνιος Ναυτικὴ Ὁμοσπονδία–Ἕνωσις Θαλαμηπόλων ζητεῖ 1) νὰ ἀκυρωθῇ ὁ νόμος περὶ διπλωμάτων ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ κλπ., 2) νὰ τροποποιηθῇ τὸ Νομοθετ. Διάταγμα 240)41, 3) ν’ αὐξηθοῦν τὰ μισθολόγια κλπ. Ὁ Σύλλογος Προσωπικοῦ Ἑλληνικῆς Ἑταιρίας Ὑδάτων Ἀθηνῶν ζητεῖ 1) 50% αὔξησιν τῶν σημερινῶν καταβαλλομένων μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, 2) χορήγησιν μεσημβρινοῦ συσσιτίου, 3) χορήγησιν ἐργατικῆς μερίδος κλπ. Ὑπάλληλοι Τ.Τ.Τ. Πατρῶν διαμαρτύρονται διὰ φημολογουμένην ἄρσιν μονιμότητος Δημοσίων Ὑπαλλήλων. Οἱ ἐν Λαρίσῃ ἔφεδροι ἐκ μονίμων ἀξιωματικοὶ νόμου 1870)44 καὶ 30)45 Σ.Π. μετασχόντων τῶν πολέμων 1940 –41 ζητοῦν ταχεῖαν ἀποκατάστασιν προσγενομένης αὐτοῖς ἀδικίας καὶ ἀπονομῆς συντάξεως μετ’ εὐεργετημάτων. Σηροτρόφοι Ἕβρου διαμαρτύρονται δι’ ἀνασυγκρότησιν ΤΡΑΣΤ βιομηχάνων καὶ ἐμπόρων ζητοῦν διάλυσιν τούτων, καθορισμὸν τιμῆς κουκουλλίων 20.000 δραχμῶν κατὰ κιλὸν χλωρόν, μακροπρόθεσμα δάνεια κλπ. Ἐπιτροπὴ κρατουμένων δοσιλόγων ἐν ταῖς φυλακαῖς Καβάλλας ζητεῖ κατάργησιν τῆς ὑπ’ ἀρ. 6)45 Σ.Π. Τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον Μεθάνων ζητεῖ ὅπως συμπεριληφθοῦν αἱ οἰκίαι διὰ ξενοδοχειακὴν ἐκμετάλλευσιν εἰς τὸ Διάταγμα «περὶ φορολογίας Ξενοδοχείων καὶ Ξενοδοχειακῆς πίστεως». Ὁ Βουλευτὴς Γ. Σταμάτης καταθέτει ὑπόμνημα Ἐπαγγελματιῶν Αὐτοκινητιστῶν Ἀθηνῶν καὶ Ἀγρινίου ζητούντων ἀποδοχὴν αἰτημάτων των πρὸς ἐξύψωσιν πασχούσης τάξεώς των. Ὁ κ. Α. Παπαθανάσης (Ὑπουργὸς Γεωργίας) καταθέτει σχέδια νόμων 1) «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 11–5–46 Ν. Διατάγματος «περὶ ἀγορᾶς τῶν πλεονασμάτων τῆς συγκομιδῆς σιτηρῶν τοῦ 1946 διὰ τὸν Ἐπισιτισμὸν τῆς Χώρας καὶ περὶ προστασίας τῆς σιτοκαλλιεργείας καὶ ἄλλων γεωργικῶν προϊόντων», 2) «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 8 Μαΐου 1946 Νομοθετικοῦ Διατάγματος «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ὀργανισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας διατάξεων», 3) «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 11 Μαΐου 1946 Ν.Δ. «περὶ θέσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὸ προσωπικὸν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος», 4) «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 28 Φεβρουαρίου 1946 ὑπ’ ἀριθ. 1028 Α.Ν. «περὶ καταργήσεως χωριστῶν δικαιωμάτων χορτονομῆς καὶ τροποποιήσεως αὐτοῦ», 5) «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 8 Μαΐου 1946 Ν. Διατάγματος «περὶ τροποποιήσεως τῆς περὶ Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος νομοθεσίας», 6) «περὶ ἀναδιανομῆς ἀγροτικῶν κτημάτων» καὶ 7) «περὶ ἀναγκαστικῆς μισθώσεως γαιῶν ὑπὲρ ἀκτημόνων γεωργῶν καὶ κτηνοτρόφων». Ὁ κ. Ἀβραὰμ (Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας), καταθέτει σχέδια νόμων 1) «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 10 Μαΐου 1946 Ν. Δ. «περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων περὶ διπλωμάτων, πτυχίων καὶ ἀδειῶν ναυτικῆς ἱκανότητος ἐν τῷ Ἐμπορικῷ Ναυτικῷ ὅσον ἀφορᾷ κυρίως τοὺς ὑπηρετήσαντας κατὰ τὴν πολεμικὴν περίοδον», 2) «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 10 Μαΐου 1946 Ν.Δ. «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Α.Ν. ὑπ’ ἀριθ. 192)36 «περὶ εὑρέσεως ἐργασίας εἰς ἐργάτας θαλάσσης», 3) «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 10 Μαΐου 1946 «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ Α. Ν. 3276)44 «περὶ Συλλογικῶν Συμβάσεων ἐν τῇ Ναυτικῇ Ἐργασίᾳ» καὶ 4) «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 10]5]46 «περὶ διαδικασίας ἀπονομῆς ἠθικῶν ἀμοιβῶν εἰς τὸ στρατιωτικὸν προσωπικὸν τοῦ Λιμενικοῦ Σώματος». Ὁ κ. Π. Μαυρομιχάλης (Ὑπουργὸς Ναυτικῶν), καταθέτει σχέδια νόμων 1) «περὶ συνταξιοδοτικῶν τινῶν διατάξεων ἀφορωσῶν τοὺς ἐπὶ τῶν ὑποβρυχίων ὑπηρετοῦντας» καὶ 2) «περὶ ναυτικῆς Ἀκαδημίας». Ὁ κ. Δ. Χέλμης (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν) καταθέτει σχέδια νόμων 1) «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 10 τῆς ὑπ’ ἀριθ. 59)45 Συντακτικῆς Πράξεως», 2ον) «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 10)11 Μαΐου 1946 Νομοθετικοῦ Διατάγματος «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τὸ Δημόσιον Λογιστικόν», 3) «περὶ καθορισμοῦ τοῦ μισθοῦ κλπ. τῶν μελῶν ξένης ὑπηκοότητος τῆς κατὰ τὸ ἄρθρον 1 τοῦ Α. Ν. 1015)45 Ἐπιτροπῆς» καὶ 4) «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος τῆς 30 Ἀπριλίου 1946 «περὶ ὀργανώσεως τῶν Κεντρικῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Τριάντος καταθέτει πρότασιν νόμου «περὶ διαθέσεως εἰς πολεμικὴν ἀποστρατείαν ἐνίων ἀξιωματικῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Ἀλ. Κωστόπουλος καταθέτει πρότασιν ψηφίσματος «περὶ ἀναθεωρήσεως τῆς δίκης τῶν ἐγκληματιῶν πολέμου Ραβάλι καὶ Κάλτσεφ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Πετρακογιώργης καὶ Ε. Κοθρῆς καταθέτουσι πρότασιν ψηφίσματος «περὶ ἀναγνωρίσεως τοῦ Ἐθνικοῦ Ἀγῶνος Ἀντιστάσεως ἐν Κρήτῃ καὶ παροχῆς ἠθικῶν καὶ ὑλικῶν ἀμοιβῶν εἰς τοὺς ὑπηρετήσαντας τὸν ἀγῶνα τοῦτον». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Γύπαρης, Ε. Κοθρῆς, Κ. Μητσοτάκης, Γ. Βασιλειάδης, Μ. Βολουδάκης, Γ. Σαρρῆς καὶ Κ. Πολυχρονάκης καταθέτουσι πρότασιν ψηφίσματος «περὶ ἠθικῆς ἀμοιβῆς τῶν μετασχόντων εἰς τὸν ἐθελοντικὸν ἀγῶνα 1903–1909 στρατιωτικῶν καὶ ἰδιωτῶν ὡς Ἀρχηγῶν ἐνόπλων Σωμάτων, καὶ τῶν εἰς τὰ Προξενεῖα καὶ Μητροπόλεις ὑπηρετησάντων ὡς ἀξιωματικῶν».

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Γονῆς.

§4Ε. ΓΟΝΗΣ. Εἶναι ἡ τρίτη φορά, κύριοι βουλευταί, ποὺ τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα ἀποπειρᾶται μίαν ἐξέγερσιν κατὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους. Ἡ Ἐθνικὴ Ρεφορμιστικὴ Ἐργατικὴ Παράταξις τὴν ὁποίαν ἀντιπροσωπεύομεν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὁ κ. Μακρῆς καὶ ἐγώ, ἔδωσε σήμερον τὴν μάχην κατὰ τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος. Εἶναι εὐχάριστα καὶ συγκινητικὰ τὰ τηλεγραφήματα ποὺ ἔφθασαν σήμερον ἀπὸ ὅλην τὴν Ἑλλάδα. Νομίζω πὼς ἕνας παλμὸς ἐθνικός, πρωτοφανὴς (παρατεταμένα χειροκροτήματα) μᾶς ἦλθε ἀπὸ ὅλην τὴν Χώραν καὶ αὐτὸν τὸν παλμὸν τὸν φέρω ἤδη ἐνώπιον Ὑμῶν, μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι καὶ σεῖς θὰ θελήσητε νὰ στείλετε ἕνα μήνυμα εἰς ὅλον αὐτὸν τὸν κόσμον ποὺ ἠγωνίσθη σήμερον. Θεωρῶ τοῦτο ὡς δικαίαν ἀνταμοιβὴν πρὸς τοὺς Ἕλληνας ἐργάτας οἱ ὁποῖοι ἐξεπλήρωσαν τὸ καθῆκον των. Πιστεύω ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία θὰ αἰσθανθῇ ὑπερηφάνειαν διὰ τὴν σημερινὴν νίκην. Οἱ ἐργάται τῶν τροχιοδρόμων μόνοι τους χωρὶς κανεὶς νὰ τοὺς ἐνθαρρύνῃ κατέβηκαν εἰς τὰ ἐργοστάσια ἐπῆραν τὰ βαγόνια καὶ ἀδιακόπως συνέχισαν μέχρι τῆς 3ης μ. μ. τὴν ἐργασίαν των, χωρὶς ὅμως κανεὶς—καὶ εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον οἱ ἐργάται αἰσθάνονται μίαν πικρίαν—νὰ παρουσιασθῇ νὰ τοὺς προσφέρῃ ἕνα κομμάτι ψωμί. Θὰ σᾶς διαβάσω μερικὰ χαρακτηριστικὰ τηλεγραφήματα ἐξ ὅσων ἐλάβομεν σήμερον. (Ἀναγινώσκει). Δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ συνεχίσω. Ἄς ἀπαντήσῃ μὲ ἕνα μήνυμά της ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία εἰς αὐτοὺς ποὺ μόνοι τους παλεύουν. Ἀλλὰ δὲν ἀρκεῖ τοῦτο. Ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἔχει καθῆκον νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ κοινωνικὸν πρόβλημα δεόντως, ἄλλως θὰ κλαύσωμεν πολὺ καὶ ταχέως. (Χειροκροτήματα).

§5Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα προσεπάθησε διὰ μίαν ἀκόμη φορὰν νὰ παρασύρῃ τοὺς ἐργάτας εἰς ἀπεργίαν. Εἰς τὴν Μακεδονικὴν Πρωτεύουσαν ἐξεδηλώθη ἡ μεγαλυτέρα προσπάθεια καὶ δι’ αὐτὸ ἐπῆγε ἐκεῖ καὶ ὁ Ἀρχηγός. Ἡ Ὀργάνωσις τοῦ Ἐθνικοῦ Μετώπου Ἐργαζομένων χωρὶς καμμίαν βοήθειαν ἀντιμετώπισε τὴν ἀπεργίαν καὶ χθὲς τὸ βράδυ, ὅταν οἱ ἐργάται ἐπῆραν τὸ σύνθημα, μετέβησαν εὐθὺς εἰς τὸ καθῆκον των. Ἡμεῖς οἱ ὁποῖοι παρακολουθοῦμεν μὲ τόσην ὑπερηφάνειαν τὸν ἀγῶνα των, ἔχομεν καθῆκον νὰ σκεφθῶμεν, ὅτι τὰ ἡμερομίσθιά των δὲν εἶναι ἐπαρκῆ διὰ νὰ καλύψουν τὰς ἀνάγκας των. Πρέπει νὰ αὐξήσωμεν τὰ ἡμερομίσθια. Ὀφείλομεν μὲ ἕνα ψήφισμα εὐγνωμοσύνης νὰ ἀπονείμωμεν τὸν ὀφειλόμενον τίτλον τιμῆς πρὸς τοὺς ἐργάτας, διότι αὐτοὶ σήμερον ἔσωσαν τὴν Ἑλλάδα. (Χειροκροτήματα).

§6Φ. ΜΑΚΡΗΣ. Πάντοτε ἐπίστευσα, κύριοι Βουλευταί, ὅτι οἱ Ἕλληνες ἐργάται καὶ ὑπάλληλοι διαπνέονται εἰς τὴν καταπληκτικὴν πλειοψηφίαν ἀπὸ ἐθνικὸν παλμόν. Ἐὰν ἐχρειάζετο καὶ ἄλλη περὶ τούτου ἀπόδειξις ἔχομεν τὴν ὁμολογίαν τοῦ Ζαχαριάδη, ὁ ὁποῖος εἰς τὴν συνεδρίασιν τῆς 7ης Ὁλομελείας τοῦ Κόμματος—δὲν πρόκειται βέβαια περὶ κόμματος, ἀλλὰ περὶ συμμορίας—ἐδήλωσεν ὅτι τὸ Κ.Κ.Ε. ἐπηρεάζει συνειδητῶς μόλις τὰ 18% τῶν Ἑλλήνων ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων. Ἔχομεν κάθε λόγον νὰ ἀμφισβητήσωμεν καὶ τὸν ἀριθμὸν αὐτόν. Ἄλλως τε πολλάκις προεκαλέσαμεν τὴν συμμορίαν νὰ ἀναμετρηθῇ μὲ ἡμᾶς εἰς μίαν ψηφοφορίαν ἔντιμον, ἀπευθύναμεν δὲ τὰς προτάσεις μας αὐτὰς πρὸς τὴν Διεθνῆ Συνδικαλιστικὴν Ὁμοσπονδίαν καὶ πρὸς τὸν ἄλλοτε Ὑπουργὸν κ. Ζάκκαν. Ἀλλά, ὅπως πάντοτε, οἱ κομμουνισταὶ δὲν ἠθέλησαν νὰ συζητήσουν. Ἡ ἐργατικὴ τάξις ὑποφέρει ἀπὸ δύο πράγματα. Ἀπὸ τὴν ἔλλειψιν ἐλευθερίας, διότι καταδυναστεύεται εἰς τὰ Συνδικάτα ἀπὸ τοὺς κομμουνιστάς, καὶ ἀπὸ τὰ μικρὰ ἡμερομίσθια. Σᾶς ἀναφέρω ἐνδεικτικῶς, ὅτι οἱ λιγνιτωρύχοι λαμβάνουν ἡμερομίσθιον 5–6 μόνον χιλιάδας τὴν ἡμέραν καὶ ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι μὲ τὸ ποσὸν αὐτὸ οὔτε κἂν οἱ ἴδιοι δὲν ἠμποροῦν νὰ τραφοῦν πολὺ περισσότερον δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ συντηρήσουν μὲ αὐτὸ οἰκογενείας. Τὸ οἰκονομικὸν πρόβλημα τῶν ἐργατῶν εἶναι ὀξύτατον καὶ ἐπικαλοῦμαι τὴν συνδρομὴν ὅλων ἡμῶν. Πρέπει ν’ ἀποφασίσωμεν, ὅπως εἰς μίαν ἰδικὴν συνεδρίασιν, συζητηθῇ τὸ ζήτημα τῶν ἡμερομισθίων, τῶν μισθῶν καὶ τῶν συντάξεων. Πρέπει νὰ παράσχωμεν εἰς τοὺς ἐργάτας καὶ τοὺς ὑπαλλήλους ἐκεῖνο, τοὐλάχιστον, ποὺ τοὺς χρειάζεται διὰ νὰ ζήσουν, ὡς ἐλαχίστην ἀνταπόδοσιν ἀπέναντι αὐτοῦ ποὺ σήμερον ἔπραξαν ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος. (Παρατεταμένα χειροκροτήματα).

§7Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἡ Ἑλληνικὴ Πατρὶς ἐκφράζει τὰς εὐχαριστίας της εἰς τὰ ἄξια τέκνα της, τοὺς ἐργάτας καὶ τοὺς ἰδιωτικοὺς ὑπαλλήλους. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ θέλω νὰ τονίσω πρὸς αὐτούς, ὅτι ἡ Πατρίς μας ἔχει τὴν φιλεργατικωτέραν νομοθεσίαν ὅλης τῆς Οἰκουμένης. Οὐδέποτε εἰς τὴν Ἱστορίαν τῆς Ἑλληνικῆς Βουλῆς ἠκούσθη, ἔστω καὶ μία φράσις ἀντιλέγουσα εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ φιλεργατικωτέρου νομοσχεδίου. Οἱ ἐργάται, ἐκτελοῦντες τὸ καθῆκόν τους πρὸς τὴν Πατρίδα, πρέπει νὰ εἶναι βέβαιοι, ὅτι καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία οὐδέποτε θὰ παύσῃ ἔχουσα θερμότερον ἐνδιαφέρον ὑπὲρ αὐτῶν. Σήμερον βεβαίως καὶ οἱ ἐργάται καὶ οἱ ὑπάλληλοι δὲν ἔχουν τὰ μέσα τῆς ζωῆς. Ἀλλὰ αὐτὸ συμβαίνει μὲ ὅλας τὰς κοινωνικὰς τάξεις, αἱ ὁποῖαι ἀντιμετωπίζουν ὅλας τὰς στερήσεις ἀφωσιωμέναι εἰς τὴν Πατρίδα μας. Καὶ πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, κύριοι βουλευταί, ὅτι πρῶτοι ἡμεῖς ἐδῶ οἱ ἀποτελοῦντες τὴν κεφαλὴν τοῦ Ἔθνους, πρῶτοι οἱ ἡμεῖς ὀφείλομεν νὰ δίδωμεν τὸ παράδειγμα, ὑφιστάμενοι ἀγογγύστως τὰς στερήσεις ποὺ ἐπιβάλλει ἡ σημερινὴ οἰκονομικὴ κατάστασις. Βέβαια ἡ Βουλὴ θὰ πράξῃ τὸ καθῆκόν της, ὑπὲρ τῶν ἐργατῶν, ἀλλὰ καὶ οἱ ἐργάται ὀφείλουν ν’ ἀντιμετωπίσουν τὴν κατάστασιν ὡς ἀφωσιωμένα τέκνα τῆς Πατρίδος, κλείοντες τὰ ὦτα εἰς τὰς παραπλανητικὰς ὑποσχέσεις τῶν δημοκόπων, οἱ ὁποῖοι ἐπιζητοῦν νὰ τοὺς ὁδηγήσουν ἔξω τῶν καθηκόντων των. Πρέπει νὰ εἶναι μεγάλη ἡ χαρά μας διὰ τὴν σημερινὴν τῶν ἐργατῶν νίκην, ἀλλὰ πρέπει ἐξ ἄλλου νὰ τοὺς εἴπωμεν ὅλην τὴν ἀλήθειαν. Θὰ πράξωμεν ὑπὲρ αὐτῶν ὅτι ἠμποροῦμεν, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἀνάλογον πρὸς τὴν σημερινὴν κατάστασιν διὰ νὰ καταστήσωμεν ὑποφερτὴν τὴν ζωήν των.

§8Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Ἐπειδὴ εἶμαι, κύριοι συνάδελφοι, ἐκπρόσωπος τοῦ Πειραιῶς, ἡ ὁποία ὀνομάζεται ἐργατούπολις, ἔχω καθῆκον νὰ φέρω ἐνώπιόν σας, ὅτι οἱ ἐργάται σήμερον δὲν εἶναι ἐμπόρευμα τῶν προδοτῶν καὶ τῶν σφαγέων τῆς Πατρίδος. Ἔδειξαν ὅτι εἶναι πράγματι γνήσια τέκνα τῆς Ἑλλάδος καὶ ὅτι γνωρίζουν παρὰ τὰς δυστυχίας, τὰς δυσκόλους αὐτὰς στιγμάς, νὰ ὑψώνουν τὸ ἀνάστημά των. Ὁ ἐργατικὸς κόσμος τοῦ Πειραιῶς πάντοτε ἐδυστύχησεν ἀλλὰ ποτὲ δὲ ἐλησμόνησε τὸν ἐθνισμόν του, καὶ σήμερον πάλιν ἀπέδειξεν ὅτι δὲν παρασύρεται. Ὅλαι αἱ ἐπιχειρήσεις εἰργάσθησαν κανονικῶς τόσον, ὥστε νὰ νομίζῃ κανεὶς ὅτι δὲν εὑρισκόμεθα πρὸ ἀπεργίας. Ἔχομεν τὴν ὑποχρέωσιν νὰ βοηθήσωμεν καὶ νὰ ἀνακουφίσωμεν τοὺς ἐργάτας, ἔχει ὑποχρέωσιν ἡ Κυβέρνησις νὰ κτυπήσῃ κατακέφαλα τοὺς ἐκμεταλλευτὰς ἐργοστασιάρχας. (Παρατεταμένα χειροκροτήματα ἐξ ὅλης τῆς αἰθούσης). Δὲν εἶναι δυνατὸν ἄλλος νὰ ἔχῃ χορτασμένη τὴν κοιλιὰ καὶ ἄλλος νὰ μὴ ἠμπορῇ νὰ ἔχῃ τὸ ψωμί του. (Χειροκροτήματα ἐξ ὅλης τῆς αἰθούσης).

§9Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ὡς ἀντιπρόσωπος, παραλλήλως πρὸς τὴν βουλευτικήν μου ἰδιότητα, καὶ τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Πειραιῶς, τοῦ ὁποίου τυγχάνω Πρόεδρος, χαιρετίζω τήν σημερινὴν ἐργατικὴν νίκην. Ἡ διαίρεσις τῆς Ἑλλάδος δὲν εἶναι ταξική. Οἱ ἐργάται ἀντελήφθησαν τὴν παγίδα καὶ ἀμύνονται ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν τοῦ Ἔθνους, ὡς πραγματικοὶ Ἕλληνες, ὡς ἀληθεῖς ἥρωες. Ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν μέσα εἰς τὰς τόσας δοκιμασίας ποὺ ὑπέστη τὸ Ἔθνος ἀπὸ τὴν ἐχθρικὴν κατοχήν, ὑπέστη καὶ ὁ Ἕλλην ἐργάτης τὰς περισσοτέρας συμφοράς. Ἰδίως ὁ ἐργάτης τοῦ Πειραιῶς, ὁ ὁποῖος εὑρέθη χωρὶς ἐργασίαν, ἀφ’ ἧς ἡ πόλις ἀποσυνετέθη. Δι’ ὃ καὶ ἰδιαιτέραν εὐγνωμοσύνην πρέπει νὰ τρέφωμεν πρὸς τὸν ἡρωϊκὸν αὐτὸν ἄνθρωπον. Κύριοι βουλευταί, μὲ ἰδιαιτέραν χαρὰν σᾶς φέρω τὴν πληροφορίαν, ὅτι ἡ τάξις τῶν ἐργατῶν καὶ τοῦ κεφαλαίου συνεργάζονται στενά, αἱ δὲ ἡγεσίαι τῶν δύο αὐτῶν ὀργανώσεων συμφωνοῦν ἀπολύτως διὰ τὴν αὔξησιν τοῦ ἡμερομισθίου καὶ τὴν βελτίωσιν τῶν ὅρων τῶν ἐργαζομένων ἄνευ οὐδεμιᾶς διαφωνίας. Τὸ Ἐμπορικὸν καὶ Βιομηχανικὸν Ἐπιμελητήριον Πειραιῶς πάντοτε ἀπεδέχθη τὰς αἰτήσεις τῶν διαφόρων ἐργατικῶν ὀργανώσεων, τὰς ἀποβλεπούσας εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ ἡμερομισθίου καὶ τὴν βελτίωσιν τῶν ὅρων τῆς ζωῆς τοῦ ἐργάτου. Ἐὰν δὲ πάντοτε αἱ ἐργατικαὶ ἀξιώσεις δὲν ἱκανοποιοῦνται ἀπολύτως εἰς τοῦτο δὲν πταίει παρὰ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας τὸ ὁποῖον δὲν ἐγκρίνει τὰς αἰτουμένας αὐξήσεις παρὰ τὴν σύμφωνον γνώμην τῶν ἐργοδοτῶν καὶ τοῦτο διὰ νὰ μὴ γίνωνται διακρίσεις μεταξὺ τῶν διαφόρων ἐργαζομένων μὲ ἀποτέλεσμα τὴν αὔξησιν τῶν ἡμερομισθίων καὶ τῶν λοιπῶν ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων καὶ ἀνατροπὴν τοῦ νομισματικοῦ συστήματος μὲ κίνδυνον πληθωρισμοῦ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, πρέπει νὰ γνωρίζητε, ὅτι παρὰ τὰ ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου καθορισθέντα ἀνώτατα ὅρια ἡμερομισθίων, οἱ βιομηχανικοὶ ἐργάται Πειραιῶς, λαμβάνουν ἡμερομίσθιον ἀπὸ 12 ἕως 16 χιλιάδας. Συγχαίρω τὸν Ἕλληνα ἐργάτην διὰ τὰ πατριωτικὰ αὐτοῦ αἰσθήματα, εἰς τὸν ὁποῖον καὶ ἡ Πατρὶς ὀφείλει νὰ ἐκφράσῃ τὴν εὐγνωμοσύνην της.

§10Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Ἐπειδὴ παρεξηγήθην ἐκ μέρους τοῦ κ. συναδέλφου, ὀφείλω νὰ δηλώσω, ὅτι δὲν ἔθιξα τὸ σύνολον τῶν βιομηχάνων καὶ ἐργοστασιαρχῶν, ἀλλ’ ἐκείνους μόνον τοὺς κακοὺς ποὺ διατηροῦν κλειστὰ τὰ ἐργοστάσιά τους.

§11Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριοι Βουλευταί, πραγματικῶς ἡ σημερινὴ ἡμέρα εἶναι ἡμέρα νίκης τοῦ Ἕλληνος ἐργάτου κατὰ τῶν κακοποιῶν ἐκείνων στοιχείων ποὺ κατώρθωσαν νὰ τὸν προσεταιρισθοῦν καὶ νὰ τὸν βγάλουν ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴν πραγματικότητα. Ὁ Ἕλλην ἐργάτης ἀπεδείχθη, ὅτι εἶναι Ἕλλην ἀντάξιος τῆς Πατρίδος. Ἀπὸ καιροῦ, τεράστιαι κατεβλήθησαν προσπάθειαι καὶ μεγάλα διετέθησαν μέσα, διὰ νὰ γίνῃ μία ἀπεργία μεγάλη μὲ πολιτικοὺς σκοπούς, στριφομένη οὐ μόνον κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ καὶ καθ’ ὁλοκλήρου τῆς Ἑλλάδος. Ἡ ἀπεργία αὕτη, χάρις εἰς τὸν Ἕλληνα ἐργάτην, ἀπέτυχεν. Εὑρίσκομαι εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν, νὰ σᾶς δηλώσω τὴν παταγώδη ἀποτυχίαν τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος. Εἰς τὰ ἐργοστάσια κοινῆς ὠφελείας, ἡ προσπάθεια ἀπέτυχεν οὐ μόνον παταγωδῶς, ἀλλὰ καὶ οἰκτρῶς, ἀλλὰ καὶ εἰς τὰ ἄλλα ἐργοστάσια ἀπέτυχε σχεδὸν ἀπολύτως. Ἐξ ὅλων τῶν λεωφορείων τῆς Ἑλλάδος μόνον 23 ἀπήργησαν. Εἰς τὴν Καβάλλαν ἀπήργησαν μόνον οἱ καπνεργάται. Εἰς τὴν Δράμαν μόνον οἱ καπνεργάται. Εἰς τὰς Σέρρας μόνον οἱ καπνεργάται. Εἰς τὴν Καστοριάν, Βέρροιαν κλπ. Μακεδονικὰς Χώρας, ἡ ἀπεργία δὲν ὑπερβαίνει τὸ 10%. Εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ἡ ἀποτυχία ἦτο οἰκτρά. Ἀποδεικνύεται οὕτω καὶ πάλιν, ὅτι εἰς τὴν Μακεδονίαν μόνον Ἕλληνες ζοῦν. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐκφρασθοῦν εὐχαριστίαι εἰς τὸν ἐργαζόμενον Ἕλληνα, διότι κληθεὶς νὰ πράξῃ τὸ καθῆκον του, τὸ ἔπραξε λίαν ἐπιτυχῶς. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα).

§12Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Πρέπει, κύριοι Βουλευταί, νὰ διαθέσῃ ἡ Βουλὴ μίαν συνεδρίασιν, διὰ νὰ συζητηθῇ τὸ ὅλον ἐργατικὸν ζήτημα. Νομίζω, ὅτι τοῦτο ἀποτελεῖ ὑποχρέωσίν μας ἔναντι τῶν ἐργαζομένων.

§13Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ὄχι μόνον δεχόμεθα τὴν πρότασιν τοῦ κ. βουλευτοῦ, ἀλλὰ καὶ παρακαλοῦμεν τὸν κ. Πρόεδρον νὰ μᾶς ὁρίσῃ μίαν ἡμέραν, ἵνα συζητήσωμεν ὅλοι ἐδῶ ἀπὸ κοινοῦ καὶ εὕρωμεν τὸν καλύτερον τρόπον τῆς ἐπιλύσεως τῶν φλεγόντων ἐργατικῶν ζητημάτων.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλήν, ὅτι οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Χατζῖσκος, Ξ. Ριζόπουλος, Π. Λυκουρέζος, Θ. Καψάλης, Ι. Λάμπρου, Χ. Ζαλοκώστας, Α. Σακελλαρίου, Ε. Διακογιάννης, Τ. Ροδόπουλος, Η. Ζουμπουλάκης, Ε. Γαλενιανός, Θ. Διακουμόπουλος, Χ. Κοψιδᾶς, Π. Γαρουφαλιᾶς, Θ. Τσάτσος, Λ. Μακκᾶς, Φ. Μανουηλίδης, Ν. Ἔξαρχος, Χ. Μαζαράκης καὶ Χ. Μαζουρόγλου, καταθέτουν ἔγγραφον πρότασιν, δι’ ἧς προτείνουν, ὅπως ἡ Βουλὴ ἀπευθύνῃ πρὸς τοὺς Ἕλληνας ἐργάτας καὶ ἰδιωτικοὺς ὑπαλλήλους, θερμὸν χαιρετισμὸν διὰ τὸ ὑψηλὸν πατριωτικὸν φρόνημά των, νὰ διαβεβαιώσῃ αὐτούς, ὅτι θὰ σταθῇ παραστάτις τῶν δικαίων των καὶ νὰ συστήσῃ εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως ἐξετάσῃ μὲ εἰδικὴν στοργὴν τὰ προβλήματα τὰ ἀφορῶντα τὰς ἀνωτέρω τάξεις.

§15Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Υἱοθετοῦμεν τὸ πνεῦμα ἀμφοτέρων τῶν σχεδίων. Ἀξίζει πράγματι, μεγάλη τιμὴ εἰς τὸν Ἕλληνα ἐργάτην. Νομίζω, ὅμως, ὅτι ἡ διατύπωσις τοῦ πρώτου σχεδίου, εἶναι προτιμοτέρα δι’ ὃ προτείνω, ὅπως γίνῃ ἀποδεκτὸν τὸ πρῶτον σχέδιον, δι’ οὗ ἡ Βουλὴ ν’ ἀπονείμῃ θερμὸν χαιρετισμὸν σὺν τῇ προσθήκῃ τῆς λέξεως «τιμῆς».

§16Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Παρακαλῶ, κύριοι Βουλευταί, νὰ συνδυασθοῦν εἰ δυνατὸν ἀμφότερα τὰ ψηφίσματα ἵνα ᾖ πλήρης ὁ χαιρετισμὸς πρὸς τὸν Ἕλληνα ἐργάτην.

§17Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ ἐπίσης, ὅπως ὁρισθῇ ἐντὸς τῆς παρούσης ἑβδομάδος μία ἡμέρα ἵνα, ἀντιμετωπίσωμεν τὸ ὅλον ἐργατικὸν ζήτημα.

§18Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Ἐξ ὅσων ἐλέχθησαν φρονῶ, ὅτι ἡ Ἐθνικὴ ἀντιπροσωπεία συμφωνεῖ, ὅπως ἀποσταλῇ χαιρετισμὸς τιμῆς εἰς τοὺς Ἕλληνας ἐργάτας συνδυασμένων τῶν δύο ψηφισμάτων. Τὸ Δημοκρατικὸν Σοσιαλιστικὸν Κόμμα συμφωνεῖ ἀπολύτως εἰς τοῦτο.

§19Φ. ΜΑΚΡΗΣ. Προσθέτω τὴν ἀνάγκην, ὅπως ὁ αὐτὸς χαιρετισμὸς ἀπευθυνθῇ καὶ εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ τὴν Βουλήν, δέχεται τὴν πρότασιν τῶν κ. κ. βουλευτῶν;

§21ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα. Νὰ διατυπώσητε τὸ σχετικὸν ψήφισμα.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μετὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1 ἐπερωτήσεως συσχετίζονται καὶ αἱ ὑπ’ ἀριθ. 5, 20 καὶ 22 ὡς ἀφορῶσαι τὸ αὐτὸ θέμα.

§24Γ. ΜΕΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρὸ ἡμερῶν εἶχε τεθῆ ἡ ἐπερώτησίς μου, περὶ τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, ἐν προτάξει τοῦ καπνικοῦ. Ἐφ’ ὅσον ἀπεφασίσθη νὰ προηγηθῇ τὸ καπνικόν, θὰ παρεκάλουν εὐθὺς μετ’ αὐτὸ νὰ συζητηθῇ αὕτη, διότι ἡ συζήτησίς της θὰ πρέπει νὰ προηγηθῇ τῆς ἐπικειμένης μεταβάσεως τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§25Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Καὶ τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων ὑποστηρίζει τὴν πρότασιν τοῦ κ. Μελᾶ νὰ συζητηθῇ, τουτέστιν, ἡ ἐπερώτησίς του εἰς τὴν πρώτην συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἐπερωτήσεων.

§26Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Συμφωνοῦμεν καὶ ἡμεῖς, ὅτι δέον νὰ προταχθῇ.

§27Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ἐπίσης καὶ τὸ κόμμα τῶν Βενιζελικῶν Φιλελευθέρων.

§28Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Συντασσόμεθα καὶ ἡμεῖς μὲ τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εὐθὺς μετὰ τὸ καπνικόν, ἐφ’ ὅσον συναινεῖ ἡ Βουλή, θὰ συζητηθῇ ἡ ἐπερώτησις ἐπὶ τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως.

§30Δ. ΜΠΕΗΣ–ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Αἱ ἐπερωτήσεις μου ἔχουν ὑποβληθῆ ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου καὶ παρακαλῶ, ὅπως γίνῃ ἡ συζήτησις ἐπ’ αὐτῶν μετὰ τὴν ἐπερώτησιν ἐπὶ τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εὐθὺς μετὰ τὴν ἐπερώτησιν τοῦ κ. Μελᾶ θὰ συζητηθῶσι. Ὁ κ. Μπαλκάμπασης ἔχει τὸν λόγον.

§32Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, λυποῦμαι διότι ἡ ἐπὶ τοῦ καπνικοῦ συζήτησις ἔρχεται εἰς περίοδον καθ’ ἣν ἡ ἔλλειψις ἐσωτερικῶν καὶ ἐξωτερικῶν συνθηκῶν δὲν ὑποβοηθεῖ εἰς τὴν ἐπίλυσιν τοῦ προβλήματος. Διάφορα κεφαλαιωδέστερα προβλήματα προηγοῦνται ἐπιβάλλοντα ἄμεσον ἀντιμετώπισιν. Ἡ ἔλλειψις εἰρήνης ἐν τῷ ἐξωτερικῷ, ἡ ἀνατροπὴ τῶν διεθνῶν ἐμπορικῶν συμβάσεων, ἡ ἐκμηδένισις τῆς ἀτομικῆς πρωτοβουλίας, λόγῳ δυσχερειῶν ἐλευθέρας κυκλοφορίας καὶ διάφορα ἄλλα καθιστοῦν τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος πλέον ἢ δυσχερῆ. Ἐν τούτοις ἡ θέσις τοῦ κόσμου αὐτοῦ τοῦ ἀσχολουμένου μὲ τὸν καπνὸν ἀντιπροσωπεύοντος τὸ ⅕ περίπου τοῦ συνόλου μοὶ ἐπιβάλλει νὰ ζητήσω ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν Βουλήν, ὅπως γίνῃ ὅτι εἶναι δυνατὸν καταβαλλομένης πάσης προσπαθείας, διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ζητήματος τούτου. Ἡ ἐπερώτησίς μου δι’ αὐτὸ δὲν ἔχει θέσιν ἁπλοῦ ἐλέγχου τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν μὴ λῆψιν μέτρων. Ἀπὸ τὴν καπνικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐξαρτᾶται ἡ ἀνασυγκρότησις τῆς χώρας. Δι’ αὐτὸ ἡ λύσις τοῦ καπνικοῦ ζητήματος, δέον νὰ τύχῃ τῆς συμπράξεως ὅλων μας καὶ νὰ θεωρηθῇ τοῦτο ὡς ζήτημα ἐθνικόν. Ὡς γνωστὸν παρὰ τὴν ληστείαν, εἰς ἣν ὑπεβλήθησαν τὰ καπνά, ἔμειναν μερικὰ ὑπόλοιπα ἀπὸ τὰς ἐσοδείας τῶν 5–6 τελευταίων ἐτῶν καὶ σήμερον τὰ ἀποθέματα ἀνέρχονται περίπου εἰς 30.000.000 κιλά, χωρὶς εἰς αὐτὰ νὰ ὑπολογίζωνται τὰ καπνὰ τῆς τρεχούσης ἐσοδείας. Ἐκ τούτων διετέθησαν περίπου 16.000.000 κιλὰ καὶ μένουν εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν 30.000.000 κιλά, εἰς χεῖρας δὲ τοῦ Κράτους 3.000.000 κιλά, γνωστὰ ὑπὸ τὸ ὄνομα Κρατικὰ καπνά. Ἐκ τῶν 33.000.000 κιλῶν τὰ 25.000.000 εἶναι ἐξαγώγιμα. Μόνος σοβαρὸς ἀγοραστὴς τούτων ἦτο καὶ παραμένει ἡ Ἀμερική. Ἐπειδή τινες ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων δὲν προέρχονται ἀπὸ καπνοπαραγωγικὰς περιφερείας καὶ τὸ καπνικὸν δὲν ἀπετέλεσεν ἀντικείμενον μελέτης, οὔτε τοὺς ἀπησχόλησε τὸ εἶδος τοῦτο τῆς καλλιεργείας, θέλω νὰ παράσχω ὡρισμένα στοιχεῖα ἵνα καταστῇ δυνατὴ ἡ κρίσις ἐπὶ τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα θὰ προτείνω. Μὲ τὸ καπνικὸν ἀπασχολεῖται τό ⅕ τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους. Δηλαδὴ 100.000 οἰκογένειαι εἰς τὴν καλλιέργειαν, 40.000 οἰκογένειαι εἰς τὴν καπνεργασίαν καὶ 10.000 οἰκογένειαι εἰς τὸ καπνεμπόριον. Ὅσον ἀφορᾶ τὰς καλλιεργουμένας διὰ καπνοῦ ἐκτάσεις, αὗται καταλαμβάνουν τὸ 4% τῶν καλλιεργουμένων ἐν τῇ Χώρᾳ ἐκτάσεων. Δηλαδὴ ἐπὶ 24.000.000 στρεμμάτων καλλιεργοῦνται διὰ καπνοῦ 800.000–1.000.000 στρέμματα. Αὐτὸ εἶναι τὸ πλεονέκτημα ποὺ παρουσιάζει ἡ καλλιέργεια τοῦ καπνοῦ ἀπὸ ἀπόψεως ἐκτάσεως. Ἀπὸ ἀπόψεως ἀκαθαρίστων προσόδων ὁ καπνὸς ἀποδίδει 3.500 δραχ. κατὰ στρέμμα. Ἡ ἐξ αὐτοῦ ἔγγειος φορολογία ἀνήρχετο εἰς 500 ἑκ., ἐκ δὲ τῆς φορολογίας τῆς καταναλώσεως, ἐπὶ τοῦ καπνοῦ, ἐξησφαλίζετο προπολεμικῶς τὸ 40% τῶν ὅλων τακτικῶν ἐσόδων τοῦ Κράτους. Αὕτη εἶναι ἡ οἰκονομικὴ συμβολή, ἀλλὰ πρέπει νὰ τονισθῇ ἐπὶ πλέον, ὅτι ἐὰν δὲν ὑπῆρχεν ὁ καπνὸς δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν ν’ ἀντιμετωπισθῇ τὸ δημογραφικὸν πρόβλημα τὸ ὁποῖον προέκυψε μετὰ τὴν Μικρασιατικὴν συμφοράν. Αἱ συνέπειαι θὰ ἦσαν τρομακτικαὶ καὶ ὁ ἐποικισμὸς τῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης κατὰ τὸ 1922 ἐστηρίχθη μόνον ἐπὶ τοῦ καπνοῦ. Ἀλλ’ ἐτονώθη καὶ ὁ Ἑλληνικὸς παλμὸς ὁ ὁποῖος ἐβοήθησε τὴν ἐποποιΐαν τῆς Ἀλβανίας καὶ τὸν ἀγῶνα Ἀντιστάσεως. Διὰ τὴν Ἑλλάδα δὲν συμβαίνει, ὅσον ἀφορᾶ τὸν καπνόν, ὅ,τι εἰς τὴν Βουλγαρίαν καὶ Τουρκίαν. Διότι ἐκεῖ ἀποτελεῖ ἕνα στοιχεῖον τῆς οἰκονομίας τοῦ τόπου, ἐνῷ δι’ ἡμᾶς ἄνευ τοῦ καπνοῦ ἡσυχία κοινωνικὴ δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ. Τί ἔπραξεν ὅμως τὸ Κράτος ἀπὸ ἀπόψεως καπνικῆς πολιτικῆς; Μέχρι τοῦ 1925 ἠρκέσθη εἰς τὸ νὰ ρυθμίζῃ τὰς σχέσεις τῶν καπνοπαραγωγῶν καὶ τῶν καπνεμπόρων. Κατὰ τὸ 1926 κατεβλήθη προσπάθεια διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῶν ἀγορῶν εἰς τὴν Διεθνῆ κατανάλωσιν. Τὰ 47% τῶν ἐξαγωγίμων καπνῶν ἀπερροφῶντο ἀπὸ τὴν Γερμανίαν καὶ τὰ 25,6% ἀπὸ τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας. Δηλαδὴ τὰ ⅗ περίπου τῶν ἐξαγωγίμων καπνῶν ἀπερροφῶντο ἀπὸ τὰς δύο αὐτὰς χώρας, τὰ δὲ ὑπόλοιπα διετίθεντο εἰς ὅλας τὰς ἄλλας διεθνεῖς ἀγορὰς καταναλώσεως. Αὐτὴ ἡ διασπορὰ τῶν ἀγορῶν καταναλώσεως καὶ ἡ ἐξάρτησις διαθέσεως τοῦ καπνοῦ μόνον ἀπὸ τὰς δύο προαναφερθείσας ἀγορὰς ἀπετέλεσε τὴν ἀχίλλειον πτέρναν τοῦ καπνικοῦ ζητήματος καὶ ἐπέφερε συνεπείας καταστρεπτικὰς ὅταν ἐπῆλθε κρίσις τοῦ καπνοῦ. Λόγῳ αὐτῆς τῆς καταστάσεως τῶν ἀγορῶν, τὸ Κράτος κατὰ τὸ 1931 ἐπεδίωξε νὰ ρυθμίζῃ τὴν ἐξωτερικὴν οὕτως εἰπεῖν, καπνικὴν πολιτικήν. Κατόπιν ἀποφάσεως τῆς Κυβερνήσεως ἐγένετο ἀποστολὴ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τῆς ὁποίας ἡγήθην, πρὸς μελέτην τῶν ἀγορῶν καταναλώσεως. Τὰ πορίσματα τῆς ἀποστολῆς αὐτῆς ὑπεβλήθησαν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἐπ’ αὐτῶν ἐστηρίχθη ἡ μετέπειτα χαραχθεῖσα καπνικὴ πολιτική. Κατὰ τὸ 1933 ἐγένετο Πανευρωπαϊκὴ καπνικὴ διάσκεψις εἰς Γενεύην τῆς ὁποίας μετέσχομεν ἡγούμενοι τῆς κινήσεως καὶ ἐκ μέρους τῆς Τουρκίας καὶ Βουλγαρίας. Δηλ. ἐδημιουργήθη ἕνα κοινὸν μέτωπον μὲ σκοπὸν προστασίας τοῦ εἴδους. Ἡ Διάσκεψις ἧς προήδρευσα καὶ εἰς τὴν ὁποίαν σπουδαίως συνέβαλον διὰ τῶν ὑποδείξεών των Γάλλοι εἰδικοί, κατέληξεν εἰς ὡρισμένα πορίσματα, τὰ ὁποῖα καὶ σήμερον ἀκόμη ἔχουν τὸ αὐτὸ περιεχόμενον μὲ τὰς ὑποδείξεις αἱ ὁποῖαι μᾶς γίνονται ἐκ μέρους τῆς Ἀμερικῆς καὶ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἡνωμένων Ἐθνῶν. Ταῦτα συνοψίζονται εἰς τὴν αὔξησιν εἰσαγωγῆς καπνῶν ὑπὸ μονοπωλίων καὶ ἐλευθέρων καπνοβιομηχανιῶν, εἰς ἃς ἀναγνωρίζεται ἰδιαιτέρα δασμολογικὴ κλάσις καὶ δημιουργία πρωτοτύπου καπνικοῦ Ὀργανισμοῦ Ἑλλάδος, Βουλγαρίας, Τουρκίας πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς καστάσεως καὶ ἀποκλεισμὸν τοῦ ἀνταγωνισμοῦ. Ἑνιαῖα δασμολόγια καὶ ἵδρυσις καπνοβιομηχανιῶν ἐξωτερικοῦ μὲ τὰς ὁποίας θὰ ἠδύνατο νὰ ἀντιμετωπισθῇ ὁ ἀνταγωνισμὸς μὲ τὰ καπνὰ τῆς πέραν τοῦ Ἀτλαντικοῦ Ἠπείρου. Τὰ ἀνωτέρω μέτρα ἀπέβλεπον εἰς τὸ νὰ ρυθμίσουν τὴν ἀγορὰν τῶν πλεονασμάτων δι’ ἑνὸς κοινοῦ ὀργανισμοῦ ἐκ μέρους τῶν 3 Κρατῶν καὶ τὴν ρύθμισιν τῆς παραγωγῆς. Ἀλλὰ αὐτὴ ἡ προσπάθεια ἐτορπιλλίσθη εἰς τὴν διάσκεψιν ποὺ ἐγένετο εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν, εἰς ἣν ἀντεπροσωπεύθη καὶ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις διὰ τοῦ κ. Μανουηλίδου, ἐτορπιλλίσθη ἐκ μέρους τῆς Βουλγαρίας καὶ οὕτω κατέρρευσεν ὅλο αὐτὸ τὸ οἰκοδόμημα. Κατόπιν, ἦλθεν ὁ πόλεμος καὶ ἠκολούθησεν ἡ κατοχή. Κατὰ τὴν περίοδον ταύτης ἡ παραγωγὴ ἐξεμηδενίσθη. Εἰς ὅλην τὴν χώραν δὲν παρήγοντο παρὰ ἐλάχισται ποσότητες, μὴ ἀρκοῦσαι οὐδὲ διὰ τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν, πλὴν τῶν περιοχῶν τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ τῆς Δυτικῆς Θράκης, ὅπου παρήγοντο κατ’ ἔτος περὶ τὰ 15.000.000 κιλά, αὐτὰ ἔπαιρναν ὅμως τὸν δρόμον πρὸς τὴν Βουλγαρίαν. Δὲν ἦτο ὅμως μόνον ἡ μείωσις τῆς παραγωγῆς, ἀλλὰ καὶ ἡ δέσμευσις ὅλων τῶν ἀποθεμάτων, ἐκ μέρους τῶν κατακτητῶν. Τὰ ἀποθέματα αὐτὰ ἀνῆλθον κατὰ τὸ 1941 εἰς 400.000.000 κιλά. Ἡ Ἑλληνικὴ παραγωγὴ κατεστράφη καὶ ἐξεμηδενίσθη. Τὰ κεφάλαια ἐπίσης ἐξεμηδενίσθησαν. Εὐτυχῶς, ἡ τύχη τοῦ πολέμου δὲν ὡλοκλήρωσε τὴν ἁρπαγήν. Παρέμειναν εἰς Καβάλαν 8.000.000 κιλά, τὰ ὁποῖα φέρουν τὸ ὄνομα «κρατικὰ καπνά». Ἡ ἀπελευθέρωσις εὑρίσκει τὴν Ἑλλάδα μὲ ἐξαγώγιμα καπνὰ 25.000.000 κιλῶν καὶ μόνον σοβαρὸν ἀγοραστὴν τὴν Ἀμερικήν. Αὐτὴ ἦτο ἡ κατάστασις μέχρι τῆς ἀπελευθερώσεως. Ἀλλὰ ποῖα μέτρα ἔλαβον αἱ μετέπειτα Κυβερνήσεις; Ἡ πρώτη Κυβέρνησις λόγῳ τῶν γεγονότων δὲν ἠδυνήθη νὰ ἐπιληφθῇ τοῦ ζητήματος. Ἐπὶ Κυβερνήσεως Βούλγαρη, κατὰ τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 1945 κατόπιν πιέσεως καὶ ὑποδείξεως τῶν μέτρων ἅτινα ἔδει νὰ ληφθοῦν, ἀπεφασίσθη παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας νὰ ληφθῇ τὸ μέτρον τῆς προαιρετικῆς συγκεντρώσεως τοῦ καπνοῦ, διὰ καπνικοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ διὰ λογαριασμὸν τῶν καπνοπαραγωγῶν. Ὅλην τὴν διαχείρισιν εἶχεν ἀναλάβει ὁ κ. Βαρβαρέσος. Παραπλεύρως ἀπεφασίσθη ἡ χρηματοδότησις τοῦ καπνεμπορίου καὶ ὁ καθορισμὸς τιμῆς ἀσφαλείας εἰς 4½ πλέον τῆς προπολεμικῆς.

§33Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ. Ὅταν ἀνέλαβεν ὁ κ. Βαρβαρέσος, ὁ νόμος ἦτο πρὸ πολλοῦ ἕτοιμος καὶ προέβλεπε τιμὴν ἀσφαλείας 3 φορὰς πλέον τῆς προπολεμικῆς, ἀλλ’ ἐβράδυνε πολὺ νὰ τὸν δημοσιεύσῃ καὶ ὅταν τὸν ἐδημοσίευσε καὶ ὡρίσθη ἡ τιμὴ ἀσφαλείας εἰς 4½ πλέον τῆς προπολεμικῆς, αἱ οἰκονομικαὶ συνθῆκαι εἶχον κατὰ πολὺ χειροτερεύσει.

§34Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει οὔτε αἱ τιμαὶ ἀσφαλείας ἐδόθησαν, διότι ἔπεσεν ἡ δραχμὴ καὶ τὰ πάντα ἐσταμάτησαν.

§35Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Ὅταν ἐγένετο ἡ χρηματοδότησις τὰ καπνὰ ἠγοράζοντο εἰς τὴν περιφέρειαν Ἀγρινίου πρὸς 700 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν.

§36Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Καὶ ἐνῷ ὁ κόσμος ἀνέμενεν ὅτι τὰ χρήματα αὐτὰ θὰ διετίθεντο διὰ τὴν ἀγορὰν τῶν καπνῶν ὅλοι ἔμειναν μὲ τὴν ἐλπίδα.

§37Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Ὁ κύριος λόγος δι’ ὃν δὲν ἐκινήθη ὁ Ὀργανισμός, ἦτο ἡ ἀστάθεια τοῦ νομίσματος. Ἡ Κυβέρνησις Σοφούλη ἀπὸ τοῦ Νοεμβρίου μέχρι τῆς 5 Μαρτίου 1946 οὐδὲν μέτρον ἔλαβε. Τὴν 5ην Μαρτίου βλέπει τὸ φῶς ὁ νόμος περὶ συγκεντρώσεως διὰ τῶν συνεταιρισμῶν, δέν καθωρίζετο ὅμως τιμὴ ἀσφαλείας, ἥτις καθωρίσθη κατόπιν ἐγκυκλίου τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, ὁρισθεῖσα εἰς 70 φορὰς ἐπὶ πλέον τῆς τιμῆς τοῦ 1938–39.

§38Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Διὰ τοῦ νόμου δὲν ἐγένετο δέσμευσις ἀλλ’ ἁπλῶς λέγεται ὅτι θὰ προτιμηθοῦν οἱ συνεταιρισμοί.

§39Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθῇ τὸ μέτρον διότι ἡ τότε Κυβέρνησις ἀπέκλεισε τὴν χρηματοδότησιν τοῦ ἐμπορίου.

§40Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Δὲν εἶναι ὀρθὸν αὐτό.

§41Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Δὲν εἶπα ὅτι ὑπάρχει διάταξις ἀπαγορευτικὴ ἀλλ’ ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶχε τὴν διάθεσιν νὰ χρηματοδοτήσῃ τὸ ἐμπόριον.

§42Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Διὰ νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ συγκέντρωσις ἀπαραιτήτων στοιχείων, ἔπρεπε νὰ μὴ γίνῃ χρηματοδότησις τοῦ καπνεμπορίου.

§43Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Πρόκειται περὶ δύο ἀντιλήψεων ἀλληλοσυγκρουομένων. Ἀλλ’ ἐπὶ τῆς κατευθύνσεως ταύτης θὰ ὁμιλήσωμεν κατωτέρω. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς γενομένας ἐνεργείας ἐκ μέρους τῶν ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως μέχρι σήμερον Κυβερνήσεων ἔχω τὴν γνώμην ὅτι δὲν ἐλήφθησαν τὰ μέτρα ἐκεῖνα ἅτινα θὰ ἐξησφάλιζον τὴν πραγματικὴν προστασίαν τοῦ καπνοπαραγωγοῦ, διότι ἡ διάθεσις 42 δισεκατομμυρίων δραχμῶν παρὰ τῆς Κυβερνήσεως, ἐκ τῶν ὁποίων τὰ 32 δισεκατομμύρια εἰς τοὺς καπνεμπόρους καὶ τὰ 10 μόνον εἰς τὸν Καπνικὸν Ὀργανισμὸν δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ λύσῃ τὸ περίπλοκον καπνικὸν ζήτημα. Ἐκ τῶν 8½ ἑκατομμυρίων κιλῶν, 4 ἑκ. διετέθησαν εἰς Ἀμερικὴν καὶ Ἀγγλίαν καὶ μόλις 200 τόννοι διετέθησαν εἰς Ἑλβετίαν καὶ 150 εἰς Σουηδίαν. Παρέμειναν ἤδη περὶ τὰ 2 ἕως 2½ ἑκατομμύρια κιλά. Ἐν τῷ μεταξὺ ὁ Καπνικὸς Ὀργανισμὸς οὔτε ὠργανώθη, οὔτε ἐκινήθη. Ὁ παραγωγικὸς κόσμος εἶναι τελείως κατεστραμμένος καὶ ζῇ μόνον ἀπὸ δάνεια συντηρήσεως ἐκ μέρους τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Σήμερον εὑρισκόμεθα πρὸ νέας ἐσοδείας καπνοῦ ἥτις κατὰ τὰς ἐπισήμους στατιστικὰς θὰ ἀνέλθῃ τὰ 30 ἑκατομμύρια κιλά. Ὁ Ἑλληνικὸς καπνὸς κατέχει τὴν τελευταίαν βαθμίδα παραγωγῆς σήμερον, ἐνῷ ἡ Τουρκία καὶ ἡ Βουργαρία εὑρίσκονται εἰς ἐπίζηλον θέσιν ἀπὸ ἀπόψεως παραγωγῆς. Ἡ Τουρκία κατὰ τὸ 1938 εἶχε παραγωγὴ 58 ἑκατομμυρίων κιλῶν. Τὸ 1939 62 ἑκατομ. κιλῶν. Τὸ 1945 ἐπίσης 62 ἑκατομ. ἡ δὲ ἐν ὄψει ἐσοδεία θὰ ἀνέλθῃ κατὰ τὰς πληροφορίας μας εἰς 85 ἑκατομμύρια κιλά.

§44Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Αἱ ἰδικαί μας πληροφορίαι εἶναι, ὅτι θὰ φθάσῃ τὰ 71 ἑκατομμύρια κιλά.

§45Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Κατὰ τὰς ἰδικάς μου θὰ ὑπερβῇ τὰ 85. Ἡ Βουλγαρία τὸ 1939 εἶχε παραγωγὴν 40 ἑκατομμυρίων κιλῶν. Τὸ 1945 25 ἑκατομμυρίων κιλῶν. Σήμερον δὲ ἄγνωστον. Ἡμεῖς ἐν τῷ μεταξὺ ἐχάσαμεν ὁλόκληρον τὸν Ἀνατολικὸν Συνασπισμὸν ὅπου διαθέτομεν περίπου τὰ 70% τῆς ἐξαγωγῆς μας. Ἡ Βουλγαρία δὲν ἔχει ἀνάγκην διότι διαθέτει ἄλλας ἀγοράς. Ἡ Τουρκία ἐπίσης ἠγωνίσθη διὰ τὴν ἐξασφάλισιν ἀγορῶν, ἐφαρμόσασα τὸ γενικὸ Πρὶμ οὕτως ὥστε τὸ ἓν καπνικὸν δολλάριον πληρώνεται πρὸς 182 γρόσια, ἐνῷ ἐσωτερικῶς ἔχει τὴν τιμὴν τῶν 132 γροσίων. Ἐκτὸς αὐτῶν ἔλαβε καὶ ἄλλα μέτρα ἐξασφαλίζοντα πλήρως τὴν ἀπορρόφησιν καπνῶν παλαιῶν ἐσοδειῶν, συνεννοηθεῖσα δὲ μὲ ἀρκετοὺς ξένους κεφαλαιούχους, ἰδίως μὲ Ἑλβετοὺς τοιούτους ἵδρυσε βιομηχανίας καπνοῦ προμηθεύουσα τοιουτοτρόπως ἐξ Ἑλβετίας καὶ ὅλα τὰ ὅμορα Κράτη. Ἀλλ’ ἄς ἴδωμεν τὶ κάμνομεν ἡμεῖς; Ἐπωλήσαμεν 4–4½ ἑκατομμύρια κιλὰ καὶ ἄρχισαν ἀμέσως τὰ παράπονα καὶ αἱ διαμαρτυρίαι καπνεμπόρων, παραγωγῶν, καπνεργατῶν χωρὶς καμμίαν θετικὴν προσπάθειαν πρὸς ἐξεύρεσιν νέων ἀγορῶν. Εὑρισκόμεθα πρὸ καταστάσεως ἀπελπιστικῆς τῶν παραγωγῶν οἵτινες φυτοζωοῦν διότι δὲν ἀπολαμβάνουν οὔτε 60 φορὰς τὰς τιμὰς τοῦ 1939. Εὑρισκόμεθα πρὸ τῆς κρίσεως τῶν εὐγενῶν καπνῶν καὶ ἐνῷ τὰ ἄλλα καπνά, τὰ κατώτερα ἔχουν φθάσει 100 καὶ 200 φορὰς τὰς τιμὰς τοῦ 1939 τὰ εὐγενῆ καπνὰ παραμένουν ἐκεῖ ποὺ παραμένουν, ἀλλὰ μὲ τὴν περίσωσιν τῶν κατωτέρων καπνῶν δὲν σώζεται ἡ Ἑλλάς. Κρίσις δὲ εὐγενῶν καπνῶν σημαίνει κρίσις τῆς Ἑλλάδος καὶ κρίσις Μακεδονίας καὶ Θράκης, ὅπερ σημαίνει ταλάντευσιν τοῦ ἐθνικοῦ προπυργίου.

§46Ν. ΔΑΡΒΕΡΗΣ. Μήπως ἐγίναμεν καὶ ἡμεῖς ἀφορμὴ καὶ μὲ τὰς ἀνοήτους σκέψεις μας ἐδημιουργήσαμεν τὴν κατάστασιν αὐτήν;

§47Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Ἂς εἰσέλθωμεν νῦν εἰς τὸν δεύτερον παράγοντα, τὸ καπνεμπόριον. Ἐπὶ χρόνια πολλά, ὀφείλω νὰ δηλώσω, εὑρέθην ἀντιμέτωπος πρὸς τὸν καπνεμπορικὸν κόσμον καὶ ὁ ἀγών μου ἐγένετο κατὰ τοῦ καπνεμπορικοῦ παράγοντος, διότι ἐνεπνέετο ἀπὸ ἐγωϊστικὰ ἐλατήρια. Ἐγὼ ὅστις ἐστηλίτευσα τὴν γραμμὴν τῶν καπνεμπόρων πρέπει νὰ ὁμολογήσω ὅτι ἀπὸ τοῦ 1920 μέχρι τοῦ 1941 ἔχει οὗτος ἕναν ἀπολογισμὸν ἄξιον μνείας καὶ ἐκτιμήσεως. Τὸ 1920 ἡ διάθεσις καπνοῦ ἀνῆλθεν εἰς τὰ 20 ἑκατομμύρια κιλά. Εἰς τὸ 1938–39 εἶχε φθάσει τὸ καπνεμπόριον εἰς διάθεσιν 40 ἑκατομμυρίων κιλῶν ἐτησίως. Τοῦτο ὠφείλετο εἰς τὰς προσπαθείας τῆς ἀτομικῆς πρωτοβουλίας. Ἀλλὰ κατὰ τοὺς χρόνους τῆς κατοχῆς τὸ καπνεμπορικὸν κεφάλαιον ἐξηνεμίσθη. Ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς καπνεργασίας, πληροφορῶ τὴν Βουλὴν ὅτι σήμερον εὑρίσκονται ἐν πλήρει ἐγκαταλείψει 29 χιλιάδες πεντακόσιοι καπνεργάται, ἐξ ὧν ἄρρενες 15.000. Εἶναι πρωτοφανὲς τὸ δρᾶμα τὸ ὁποῖον παίζεται εἰς βάρος τοῦ καπνεργατικοῦ κόσμου, ὅστις ἀποτελεῖ ὁλοκλήρους στρατιὰς ἀλητῶν περιφερομένων ἀπὸ πόλεως εἰς πόλιν χωρὶς καλύβην, χωρὶς ἐπαρκῆ τροφήν.

§48Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ. Τί ἔγιναν ἐκ τῶν 40–42 χιλιάδων καπνεργατῶν οἱ ὑπόλοιποι, ἀφοῦ σήμερον ὑπάρχουν μόνον 29.500;

§49Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Ἀπέθαναν κατὰ χιλιάδας ἀπὸ τὴν φθίσιν. (Αἴσθησις). Ἐζητήθη ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ τοὺς χορηγηθοῦν τὰ ἀναγκαῖα κεφάλαια ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις ἀκόμη δὲν κατώρθωσε νὰ ἐξασφαλίσῃ ὅ,τι ἐχρειάζετο. Ἀπὸ τὸ κεφάλαιον τῆς ἐγγυοδοτήσεως 6–7 δισεκατομμυρίων εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἐδόθησαν περὶ τὰ 3 ἢ 3½ δισεκατομμύρια. Οἱ καπνεργάται ἦλθον τελευταίως εἰς συμφωνίας διὰ τὰ ἡμερομίσθια καὶ βάσει τῆς συμφωνίας αὐτῆς, ἐνῷ αἱ γυναῖκες θὰ παίρνουν 6.000–6.500, οἱ ἄνδρες 8.300–9.000, οἱ πατηταὶ καὶ τενητσίδες 11.000 ἕως 12.000, οἱ ἀρχιεργάται 14.000. Πρέπει ὅμως νὰ σημειώσητε ὅτι μὲ τὰ ἡμερομίσθια αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἰς ἀριθμὸν εἶναι περιωρισμένα δὲν βελτιοῦται ἡ κατάστασις. Αἱ προσπάθεια ποὺ ἐγένοντο διὰ τὴν διάθεσιν τῶν καπνῶν, συνεχίζονται ὑπὸ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως καὶ ἐλπίζεται, ὅτι ἐντὸς ὀλίγου, τὰ κρατικὰ καπνὰ νὰ ἔχουν ἐκποιηθῆ πλήρως. Αἱ προηγούμεναι Κυβερνήσεις ἔκαναν διαβήματα εἰς τὴν Ἀγγλικὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν διάθεσιν καπνῶν εἰς Ἀγγλοκρατουμένας ἐν Γερμανίᾳ Ζώνας καθὼς καὶ εἰς Ἰταλίαν καὶ Αὐστρίαν, ἀλλ’ αἱ ἁρμόδιαι Βρεττανικαὶ στρατιωτικαὶ ἀρχαὶ τὰς παρέπεμψαν εἰς τὴν ἐν Ἀθήναις Βρεττανικὴν Οἰνομικὴν Ἀποστολήν.

§50Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Πρὸ εἴκοσι ἡμερῶν ἔγιναν αἱ συνεννοήσεις αὐταί, ὑπὸ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως.

§51Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Χαίρω ἰδιαιτέρως. Πάντως ἡ ἀπάντησις δὲν εἶναι ποσῶς εὐνοϊκή. Εἶναι γεγονὸς κύριοι, ὅτι ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας ἡ Ἀγγλικὴ ἀγορὰ δὲν ἀπερρόφα παρὰ 500–600 χιλ. Ἑλληνικοῦ καπνοῦ. Συνεδυάσθη ἐξ ἄλλου τὸ ζήτημα τῆς διαθέσεως τῶν καπνῶν ἐν Ἀγγλίᾳ μὲ τὴν ἀπόσβεσιν ὡρισμένων ὑποχρεώσεών μας. Ἀλλὰ δυστυχῶς ὅλαι αἱ προσπάθειαι ἔμειναν πάντοτε ἀτελεσφόρητοι. Τὸ προϊόν ἐκ τῆς πωλήσεως τῶν κρατικῶν αὐτῶν καπνῶν διατίθεται βάσει τῆς Συντακτικῆς Πράξεως ὡς ἑξῆς: 50% λαμβάνουν οἱ παραγωγοί, 7,5% οἱ καπνεργάται καὶ 42,5% διατίθεται ὑπὲρ ἔργων κοινῆς ὠφελείας εἰς τὰς καπνοπαραγωγοὺς περιφερείας Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης. Ἐν τῷ μεταξὺ ὅμως βλέπομεν, ὅτι ἐνῷ τὸ μεγαλύτερον μέρος τοῦ καπνοῦ ἐπωλήθη, οἱ παραγωγοὶ δὲν ἔλαβον τίποτε, οὔτε εἰς χρῆμα, οὔτε εἰς εἴδη. Οὔτε κἂν ἀνηγγέλθη, ὅτι ἐγένετο παραγγελία ἐφοδίων, ἀλλὰ διεπιστώθη καὶ ἀναγραφὴ εἰς τὸν Κρατικὸν προϋπολογισμὸν 45.000.000.000 προερχομένων ἀπὸ τὴν πώλησιν τῶν κρατικῶν καπνῶν. Περὶ φορολογίας πρόκειται; Περὶ τίνος πρόκειται; Καὶ ἔρχεται ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ν’ ἀναγνωρίσῃ τὴν τεραστίαν συμβολὴν τοῦ καπνοῦ εἰς τὸν προϋπολογισμόν, ἥτις ἀνέρχεται εἰς 265 δισεκατομμύρια δραχμῶν ἀπὸ τὸν φόρον καταναλώσεως. Ἀφοῦ βλέπετε τὸ δυσχερὲς τῆς θέσεως τῶν καπνοπαραγωγῶν, πῶς ἀσεβεῖτε πρὸς μίαν ὑποχρέωσιν ἀνειλημμένην διὰ νόμου ἔναντι τῶν παραγωγῶν καὶ τῶν ἐργατῶν, οἱ ὁποῖοι ἀναμένουν νὰ λάβουν ὅ,τι δικαιοῦνται; Ἀλλά, ἂς ἴδωμεν τώρα τί πρέπει νὰ κάμωμεν διὰ νὰ ἐξέλθωμεν ἀπὸ τὴν δύσκολον θέσιν, εἰς τὴν ὁποίαν περιήλθομεν. Ποῖα εἶναι ἐκεῖνα τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐνδείκνυνται νὰ ληφθοῦν; Τὸ καπνικὸν πρόβλημα εἶναι πρόβλημα ἐθνικόν, αἱ δὲ προγραμματικαὶ διαφοραὶ μεταξὺ τῶν κομμάτων, ἠμποροῦν νὰ γεφυρωθοῦν δι’ ἀμοιβαίων συνεννοήσεων. Ἐφ’ ὅσον κινούμεθα μέσα εἰς τὸ πλαίσιον τοῦ σημερινοῦ κοινωνικοῦ καθεστῶτος, ἡ συνεννόησίς μας εἶναι εὐχερεστάτη. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ, κύριοι, κατὰ πρῶτον λόγον προστασία οἱουδήποτε προϊόντος, ἐὰν δὲν ὑπάρξῃ εὐστάθεια νομίσματος. Ὅλη ἡ κακοδαιμονία ὀφείλεται εἰς τὰς διακυμάνσεις τοῦ νομίσματος. Ἐσκέφθηκα πολλὲς φορὲς καὶ ἡ μόνη λύσις, τὴν ὁποίαν εὑρῆκα ὡς ἐνδεδειγμένην ἦτο ὁ καθορισμὸς τοῦ πρὶμ ὑπὲρ τῆς παραγωγῆς κατὰ τὴν πώλησιν. Ἐπ’ αὐτοῦ πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ, ὅτι ὅλοι οἱ ἁρμόδιοι εἰργάσθησαν καλῶς. Πάντως τὸ πρὶμ αὐτό, ὡς καθορίζεται σήμερον εἰς σχετικὰς μελέτας τῶν ἁρμοδίων, ἀποβλέπει εἰς τὴν προστασίαν τῶν εὐγενῶν καπνῶν. Ἐὰν πράγματι δικαιωθῇ αὔριον ἡ Ἑλλάς, αὕτη θὰ ἐξασφαλίσῃ τὸ μονοπώλιον τῶν εὐγενῶν καπνῶν εἰς τὴν παγκόσμιον ἀγοράν. Εἰς τὴν κατάρτισιν τοῦ πίνακος ποὺ καθορίζει τὸ πρὶμ διαπιστοῦμεν συντελεστὴν μόνον 65 φορὲς ἀνώτερον τοῦ προπολεμικοῦ. Δικαίως λοιπὸν οἱ παραγωγοὶ λέγουν, ὅτι τοῦτο εἶναι ἀπολύτως ἄδικον, ἐφ’ ὅσον ὑποχρεοῦνται οὗτοι ν’ ἀγοράζουν τὰ ἐφόδια τῶν πρώτων ἀναγκῶν των μὲ συντελεστὴν 200–300. Αἰτία τοῦ κακοῦ εἶναι αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, κύριοι. Μαντεύομεν, ὅτι ὁ ἀπουσιάζων τὴν στιγμὴν αὐτὴν Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν θὰ προβάλῃ, ὅτι ἡ αὔξησις τοῦ συντελεστοῦ τοῦ πρὶμ εἶναι ἀδύνατος, λόγῳ ἀδυναμίας τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἀλλά, κύριοι, εἶναι γνωστὸν πόσα ἄλλα ὀφέλη θὰ ἐπιφέρῃ εἰς αὐτὸν τὸν προϋπολογισμὸν ἡ κατὰ 30 δισεκατομμύρια αὔξησις τοῦ ἐλλείμματος χάριν τῆς προστασίας τοῦ καπνοῦ. Τὸ ποσὸν δὲν εἶναι σημαντικόν. Ὁπωσδήποτε, ὁ συντελεστὴς τοῦ πρὶμ πρέπει νὰ γίνῃ τοὐλάχιστον 80 φορές. Ἡ δευτέρα πρότασίς μου ἀφορᾷ τὴν ἵδρυσιν τοῦ Καπνικοῦ Ὀργανισμοῦ, τὸν ὁποῖον περιλαμβάνουν ὅλα τὰ πολιτικὰ προγράμματα. Τὸν ὀργανισμὸν αὐτὸν τὸν θέλομεν ἀφ’ ἑνὸς μὲν διὰ νὰ παρεμβαίνῃ εἰς περίπτωσιν πιέσεως τῶν τιμῶν ἐκ μέρους τοῦ Διεθνοῦς καπνεμπορίου καὶ ἀφ’ ἑτέρου διὰ νὰ συγκεντρώνῃ τὰ ὑπόλοιπα ἀποθέματα μετὰ τὸν τερματισμὸν τῶν ἀγορῶν. Τὸ τρίτον θέμα εἶναι τὸ Καπνικὸν Ἰνστιτοῦτον, τοῦ ὁποίου πρέπει ν’ ἀρχίσῃ ἀμέσως ἡ λειτουργία. Τὸ Καπνικὸν Ἰνστιτοῦτον ἐδικαίωσε πλήρως τὰς προσδοκίας μας, ἀλλὰ δυστυχῶς ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐντεῦθεν, οὐδεὶς ἐφρόντισε περὶ αὐτοῦ. Τοῦτο μετεβλήθη εἰς στρατῶνα καὶ μέχρι σήμερον ἀκόμη, λόγῳ τῆς ἐπιτάξεως παρὰ τῶν Ἀγγλικῶν στρατιωτικῶν δυνάμεων, δὲν λειτουργεῖ. Ἄλλα μέτρα προστατευτικὰ τῆς παραγωγῆς εἶναι τὰ ληφθέντα πρὸ τοῦ πολέμου καὶ τὰ ὁποῖα ἠτόνησαν κατὰ τὴν κατοχήν. Τὰ μέτρα ταῦτα πρέπει νὰ ἐφαρμοσθοῦν ἀμέσως. Οἱ σχετικοὶ νόμοι ἀφοροῦν τὴν μὴ χρησιμοποίησιν διὰ σπορὰν καπνοῦ ἀκαταλλήλων ἐδαφῶν, τὴν ἀπαγόρευσιν συλλογῆς πατοφύλλων, φύλλων δευτέρας βλαστήσεως, χωρικῆς συσκευασίας ποσοτικῆς καὶ ποιοτικῆς, αὐξήσεως τῆς παραγωγῆς, καθοδηγήσεως καλλιεργητῶν, διαθέσεως καταλλήλων σπόρων, φαρμάκων κλπ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ Ἑλληνικὸν καπνεμπόριον, εἴμεθα ὑπὲρ τῆς χρηματοδοτήσεως αὐτοῦ, ἀλλ’ ὑπὸ τὸν ὅρον ἀποτίσεως τῶν ὑποχρεώσεών του, δι’ ὅσα ἐδανείσθη μέχρι σήμερον ἐκ μέρους τοῦ Κράτους διὰ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ θὰ δανεισθῇ, εἰς τιμὴν δραχμῆς, ἐν σχέσει μὲ τὸ συνάλλαγμα κατὰ τὴν ἡμέραν τοῦ δανεισμοῦ. Ὅπως ξεύρετε, τελευταίως ἐλήφθη ἀπόφασις ἐκ μέρους τῶν Συμμάχων νὰ ἐπιτρέψουν εἰς τὴν Γερμανίαν, ὅπως ἐξαγάγῃ ὡρισμένα βιομηχανικὰ προϊόντα πρὸς συντήρησίν της. Ἐκ τοῦ προϊόντος τῆς πωλήσεως αὐτῶν, τμῆμα πρέπει νὰ διατεθῇ δι’ ἐξαγορὰν Ἑλληνικῶν καπνῶν. Ἄς εἰσέλθωμεν τώρα εἰς τὸ ζήτημα τῶν καπνεργατῶν. Τὸ ποσοστὸν αὐτῶν δέον ν’ ἀνέλθῃ ἀπὸ 7,50 εἰς 15% εἰς βάρος τοῦ ποσοστοῦ τοῦ Κράτους ἐκ τῶν κρατικῶν καπνῶν.

§52Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Οὐδέποτε μέχρι τοῦδε ἐζητήθη ἀπὸ τοὺς ἐργάτας ποσοστὸν ἄνω τῶν 10%.

§53Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Ναί. Ἀλλὰ τὸ 10% τὸ θέλω διὰ τοὺς καπνεργάτας καὶ τὸ 5% νὰ διατεθῇ εἰς τὸ ΤΑΚ διὰ παροχὰς ἀνεργίας. Πάντως δέον νὰ γνωρίζωμεν κύριοι, ὅτι τὸ καπνεργατικὸν ζήτημα θὰ λυθῇ μόνον, ἐὰν πραγματωθοῦν ἔργα κοινῆς ὠφελείας, διὰ τῶν ὁποίων καὶ μόνον θὰ πραγματοποιηθῇ τὸ ὄνειρον τῆς ἀγροτικῆς ἐπαγγελματικῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Αὐτὰ προκειμένου περὶ τῶν καπνεργατῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῆς καπνοπαραγωγῆς προσθέτω, ὅτι ἡ προμήθεια τῶν καπνῶν διὰ τὴν καπνοβιομηχανίαν δέον ν’ ἀνατεθῇ εἰς τὸν Καπν. Ὀργανισμόν, διότι ἡ προμήθεια ἐκ μέρους τοῦ Ὀργανισμοῦ θέλει ἔχει πολλὰς ὠφελείας. Ὅσον ἀφορᾷ τέλος τὰ ριζικώτερα μέτρα, ἐπιβάλλεται συνεννόησις μετὰ τῶν ἄλλων καπνοπαραγωγῶν ἀνατολικῶν Κρατῶν καὶ κυρίως τῆς Τουρκίας. Δέον προσέτι ν’ ἀποταθῶμεν εἰς τοὺς Συμμάχους μας καὶ νὰ ζητήσωμεν ἐξίσωσιν τοῦ δασμοῦ τοῦ καπνοῦ μὲ τὰ ἀποικιακὰ καπνά. Ἐπίσης νὰ ζητήσωμεν, ὅπως εἰς τὰ Ἀγγλικὰ καπνὰ προσμιγνύωνται καὶ Ἑλληνικὰ τοιαῦτα. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὴν Ἀμερικήν, δέον ὁ δασμὸς τῶν Ἑλληνικῶν καπνῶν νὰ καταστῇ μικρότερος τῶν ἄλλων ἀνατολικῶν καπνῶν. Δέον ἐπίσης νὰ ἐπαναλάβωμεν τὴν προσπάθειαν πρὸς ἐπανάκτησιν τῆς ἀγορᾶς τῆς Αἰγύπτου. Καὶ τέλος, δέον ὅπως δημιουργήσωμεν καπνικὴν ἐπιτροπὴν ἐκ μέρους ὅλων τῶν κομμάτων, ἵνα ἀντιμετωπίσωμεν ἀπὸ κοινοῦ τὴν γενικὴν καπνικὴν πολιτικήν. (Χειροκροτήματα).

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν.

§55ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6ην μ. μ., μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν καὶ ἐν συνεχείᾳ κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. (Ὥρα 10.45′ μ.μ.)