1946.06.13
1,475 rows · 10,707 words · 81 turns
§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 20ὴ
Πέμπτη 13 Ἰουνίου 1946
Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ
(Ὥρα 6.30′ μ.μ.)
§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Δρόσος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ Πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.
§2Γ. ΔΡΟΣΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν Πρακτικῶν).
§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ Πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Μ. Καροῦσος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.
§4Μ. ΚΑΡΟΥΣΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Τὸ Ἐργατοϋπαλληλικὸν Κέντρον Ἀμαλιάδος διαμαρτύρεται διὰ κακοποίησιν Προέδρου Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου ὑπὸ Ἀνθ)ρχου Τσιτούρα καὶ ζητεῖ μετάθεσιν τούτου. Ὁ Βουλευτὴς Χίου Π. Ροζάκης καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Συνδέσμου Βιομηχάνων Βυρσοδεψῶν Χίου ζητούντων κατάργησιν διαφόρων διαπυλίων τελῶν καὶ μείωσιν Φ.Κ.Ε. ἐπαρχιακῆς Βιομηχανίας. Ὁ Γεώργιος Θ. Λέλος Ἀντιστράτηγος ἐ. ἀ. ζητεῖ τροποποίησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1659)44 νόμου κατοχῆς κλπ. Ὁ Βουλευτὴς Λέσβου κ. Ν. Μαγκάκης καταθέτει τηλεγράφημα Γενικῆς Συνελεύσεως Ἐμπορικῶν Ἀντιπροσώπων Μυτιλήνης διαμαρτυρομένης δι’ ἵδρυσιν Ἐμπορικοῦ Ὀργανισμοῦ. Ἡ Ὁμοσπονδία ἐπαγγελματιῶν Θεσσαλονίκης διαμαρτύρεται δι’ ἐφαρμογὴν νέου ἀγορανομικοῦ Κώδικος καὶ ζητεῖ μὴ ἐφαρμογὴν ἄρθρου 78. Τὸ Σωματεῖον πωλησάντων ἀκίνητα ἐπὶ κατοχῆς περιφερείας Σπάτων ζητεῖ ἀκύρωσιν ἀγοραπωλησιῶν. Ὁ Σύλλογος ἀγοραστῶν ἀκινήτων 1941–44 Θεσσαλονίκης καὶ ἀντιπρόσωποι Σωματείων ἀγοραστῶν Ἀθηνῶν, Κερκύρας, Θεσσαλονίκης, Ἀγρινίου, Χίου, Καρδίτσης, Λαρίσης, Ἀμφίσης, καὶ Τρικκάλων, ζητοῦν ἄμεσον κατάργησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 114 Σ. Π. Τὸ Βιομηχανικὸν καὶ Ἐμπορικὸν Ἐπιμελητήριον Καβάλλας, ὁ ἐμπορικὸς κόσμος Λέσβου καὶ οἱ ἐκτελωνισταὶ Θεσσαλονίκης διαμαρτύρονται διὰ μελετωμένην ἵδρυσιν ἐμπορικοῦ ὀργανισμοῦ. Ὁ Σύνδεσμος τῶν ἐν Ἀθήναις καὶ Πειραιεῖ Κυθνίων διαμαρτύρεται διὰ μελετωμένην ἵδρυσιν στρατοπέδου Βαλκανικῶν πολιτικῶν φυγάδων εἰς Κύθνον. Μικροϊδιοκτήται Καρδίτσης ἀπολέσαντες τὰ κτήματά των κατὰ τὴν περίοδον 1941–44 ζητοῦν τὴν ψήφισιν νόμου ἀναπροσαρμογῆς καὶ καταβολῆς τιμήματος. Λαὸς Βερροίας διὰ ψηφίσματός του διαμαρτύρεται διὰ τὰς προκλητικὰς δηλώσεις Βουλγαρικῆς Κυβερνήσεως καὶ ζητεῖ τὴν ἀπόδοσιν εἰς τὴν μητέρα Ἑλλάδα τῶν Δωδεκανήσων, Βορείου Ἠπείρου ὡς καὶ τῆς Ἑλληνικωτάτης Ἀνατολικῆς Ρωμυλίας. Ἐκπρόσωποι πωλησάντων ἀκίνητα ἐπὶ κατοχῆς ἁπασῶν Ἑνώσεων Κρήτης, ζητοῦν ἄμεσον ἐφαρμογὴν τῆς 114 Σ.Π. Ἡ Ἕνωσις Συνεταιρισμῶν Καβάλλας ζητεῖ α) τὴν μὴ χρηματοδότησιν καπνεμπορίου, β) ἄμεσον λειτουργίαν καπνικοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ γ) καθορισμὸν τιμῆς ἀσφαλείας κ.λ.π. Οἱ Πτυχιοῦχοι τῆς Παντείου Σχολῆς Ἀθηνῶν δι’ αἰτήσεώς των ζητοῦν 1) τὴν ἐπαναπόδοσιν τοῦ ἰδιοκτήτου κτιρίου τῆς Σχολῆς εἰς τὸ ὁποῖον σήμερον στεγάζονται στρατιωτικαὶ ὑπηρεσίαι καὶ τὴν λειτουργίαν Πρυτανίας κλπ. Ὁ ἰατρὸς Χ. Χατζημάμογλου δι’ ἀναφορᾶς του, ζητεῖ ὅπως τὸ ἐν Βεροίᾳ ἐπιταχθὲν πολυόροφον οἴκημά του διὰ στρατιωτικὰς ἀνάγκας τῷ ἐπαναδοθῇ. Ὁ Σύλλογος Πολυτέκνων Ἀμαλιάδος καὶ Περιχώρων ζητεῖ τὴν οἰκονομικὴν καὶ ὑλικὴν ὑποστήριξιν πολυτέκνων. Ἡ Χριστίνα χήρα Λαζάρου κάτοικος Λεβαδείων Κρήτης δι’ αἰτήσεώς της ζητεῖ τὴν τροποποίησιν τοῦ Νόμου 812)43. Ὁ Πρόεδρος Συν)σμῶν Καλλιθέας Πεντέλης, διαμαρτύρεται διὰ τὴν παράνομον ἐνοικίασιν οἰκοπέδων Μονῆς εἰς ὑπερόγκους τιμὰς καὶ ζητεῖ τὴν παραχώρησιν τῆς ἐκτάσεως τοῦ ἱδρυθέντος οἰκοδομικοῦ Συν)σμοῦ. Ὁ Βουλευτὴς Λέσβου Στέφανος Παπουτσάνης καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν Προέδρου Κοινότητος Μεγαλοχωρίου Λέσβου, αἰτοῦντος τὴν ταχυτέραν δυνατὴν ἐπισκευὴν ἐπαρχιακῆς ὁδοῦ Πλωμαρίου–Μεγαλοχωρίου. Ὁ Σύνδεσμος Ρήρα Σελιανίτικων–Αἰγίου διαμαρτύρεται διὰ τοποθέτησιν παρὰ ΑΣΟ ἀτόμου ἀγνώστου πρὸς τὸν σταφιδικὸν κόσμον Αἰγιαλείας. Ἡ Ἕνωσις ἀποστράτων ἀξιωματικῶν Ἀθηνῶν, ζητεῖ λῆψιν μέτρων βελτιώσεως οἰκονομικῆς των καταστάσεως. Ἡ Ἕνωσις σταφιδοπαραγωγῶν Αἰγίου διαμαρτύρεται διότι δὲν ἐλήφθη ὑπ’ ὄψιν ἡ ὑπόδειξις αὐτῶν περὶ τοῦ Συμβούλου αὐτῶν παρὰ τῷ ΑΣΟ. Ἡ Ἕνωσις ἐφοριακῶν Πηλίας ζητεῖ ὅπως αὐξηθῶσιν αἱ θέσεις ἐφοριακῶν καὶ νὰ γίνουν προαγωγαὶ εἰς ὅλους τοὺς βαθμοὺς αὐτῶν. Ἡ Ὁμοσπονδία Σιδηροδρομικῶν ὑπαλλήλων ΣΕΚ καὶ τὸ προσωπικὸν Λαρισαϊκῶν Σιδηροδρόμων διαμαρτύρονται διὰ διαγραφήν των ἐκ τῶν πινάκων διανομῆς ὑποδημάτων καὶ χορήγησιν αὐτῶν εἰς ὑπαλλήλους ΣΠΑΠ καὶ ζητοῦν ἐπανόρθωσιν ἀδικίας. Ἐπιτροπὴ Πολιτικῶν Συνταξιούχων Ἀθηνῶν, ζητεῖ βελτίωσιν οἰκονομικῆς αὐτῶν θέσεως. Ἀκτήμονες καλλιεργηταὶ Κοινότητος Νεοκάστρου ζητοῦν ὅπως χορηγηθῇ εἰς αὐτοὺς ἔκτασις ἐξ ἀποξηρανθείσης λίμνης Γιαννιτσῶν κλπ. Ὁ Δήμαρχος Καλαβρύτων καὶ οἱ Πρόεδροι τῶν Κοινοτήτων Πλατυτέρου, Ἁρμπούνα, Βρωσθένης κλπ. ζητοῦν στέγασιν θυμάτων περιφερείας των καὶ ἀποστολὴν ἐπιτροπῆς πρὸς ἐπίλυσιν ἐπειγόντων ζητημάτων των. Ἡ Γεωργικὴ Ἕνωσις Παγγαίου διαμαρτύρεται διὰ μελετωμένην ἵδρυσιν ἐμπορικοῦ ὀργανισμοῦ Ἑλλάδος. Ἡ Ὀργανωτικὴ Ἐπιτροπὴ Βυλλίων Ἀθηνῶν, ζητεῖ ἀκύρωσιν δικαιοπραξιῶν ἀκινήτων κατοχῆς. Παντοπῶλαι καὶ Ἐδωδιμοπῶλαι Θεσσαλονίκης ζητοῦν τὴν κατάργησιν τοῦ ἄρθρου 78 ἀγορανομικοῦ Κώδικος καὶ ἐπαναφορὰν τοῦ ἄρθρου 382)22–2–36. Ἡ Κτηματικὴ Ἕνωσις Ἰωαννίνων διαμαρτύρεται διὰ δημευτικὸν ἐνοικιοστάσιον 1945–46 καὶ ζητεῖ ἀναπροσαρμογὴν ἐνοικίων. Ἡ Ἕνωσις παλαιῶν στασίμων μικροπωλητῶν Ἀθηνῶν καὶ Περιχώρων (Ὁ Εὐαγγελισμὸς) ζητεῖ ἐπίλυσιν αἰτημάτων του. Παραιτηθέντες δημόσιοι ὑπάλληλοι τοῦ Ταμείου Κορινθίας καὶ ἄλλων ὑπηρεσιῶν βάσει τῆς 59 Συντακτικῆς Πράξεως ζητοῦν τὴν κατάργησίν της καὶ τὴν ἐπαναφοράν των εἰς ἐνεργὸν ὑπηρεσίαν. Ἡ Ἐθνικὴ Ἕνωσις Βορείων Ἑλλήνων ζητεῖ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῶν Ἐθνικῶν μας διεκδικήσεων, ἤτοι ἀπελευθέρωσιν Βορείου Ἠπείρου μέχρι Γενούσου, Βορείου Μακεδονίας καὶ μέχρι τοῦ Αἵμου Βορείου Θράκης. Ἡ Καπνεμπορικὴ Ὁμοσπονδία τῆς Ἑλλάδος διαμαρτύρεται διὰ μελετωμένην ἵδρυσιν ἐμπορικοῦ ὀργανισμοῦ κλπ. Οἱ ἐφοριακοὶ ὑπάλληλοι Κιάτου ζητοῦν αὔξησιν ὀργανικῶν θέσεων καὶ προαγωγάς. Τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Ἡρακλείου Κρήτης διαμαρτύρεται διὰ κατάργησιν Υ.Ε.Κ.Α. Ἡ Ὁμοσπονδία ἐπαγγελματιῶν καὶ βιοτεχνῶν Λαρίσης διαμαρτύρεται δι’ ἵδρυσιν Ἀγγλοελληνικοῦ Ἐμπορικοῦ Ὀργανισμοῦ. Ἐπιτροπαὶ παραγωγῶν νωπῶν προϊόντων περιφερείας Ἀργοναυπλίας ζητοῦν καθιέρωσιν ἀπὸ ραδιοσταθμοῦ Ἀθηνῶν καθημερινῆς ἀνακοινώσεως τιμῶν πωλήσεως νωπῶν προϊόντων λαχαναγορᾶς Ἀθηνῶν. Ὁ Σύλλογος Εἰσαγωγῶν ἐμπορίου Πατρῶν διαμαρτύρεται δι’ αὔξησιν παρὰ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἑδρῶν κλάδου βιομηχάνων, εἰς βάρος ἐμπορίου καὶ ζητεῖ ἐφαρμογὴν ἀποφάσεως ἐκλογικῆς ἐπιτροπῆς. Ἐπιτροπὴ ἀγοραστῶν ἀκινήτων Μώλου Λοκρίδος 1941– 44 ζητεῖ ἄμεσον κατάργησιν 114 Σ. Π. Ὁμοσπονδία Ἑλληνικῶν Ναυτεργατικῶν Ὀργανώσεων ζητεῖ ὅπως ἀποδοθῶσιν αἱ ἀποζημιώσεις εἰς τὰ θύματα τῶν κατὰ τὸν πόλεμον ἀπολεσθέντων ναυτεργατῶν εἰς λίρας στερλίνας πληρωτέας, ὅπως καὶ ὅπου θελήσουν οἱ δικαιοῦχοι. Ἡ Ἕνωσις Συν)σμῶν Ἐπαρχίας Λαγκαδᾶ διαμαρτύρεται διὰ μὴ συμμετοχὴν ἀριθμοῦ ἀντιπροσώπων συνεταιρισμένων πρὸς διοίκησιν Ἀγροτραπέζης κλπ. Ἐνοικιασταὶ ἐλαιοκάρπου Καρτερίου–Ἡγουμενίτσης– Παραμυθιᾶς–Φιλιατῶν–Ἰωαννίνων ζητοῦν κατάργησιν τοῦ Νόμου 1156 περὶ προσαυξήσεως μισθωμάτων ἐλαιοκάρπου ἐγκαταλελειμμένων Μουσουλμανικῶν κτημάτων κλπ. Ἐπιτροπὴ Ἐθνικοφρόνων Ν. Ἰωνίας διαμαρτύρεται διὰ παράτασιν παραμονῆς Δημάρχου Κυριάκου Κιοφτερτζῆ καὶ ζητεῖ ἄμεσον ἀντικατάστασιν. Ὁ κ. Δ. Χέλμης (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καταθέτει σχέδιον Νόμου «περὶ καθορισμοῦ ἀποζημιώσεως τῶν Βουλευτῶν». Ὁ κ. Γ. Λαζανᾶς (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας) καταθέτει σχέδιον Νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 11 Μαΐου 1946 Νομ. Διατάγματος «περὶ καταργήσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Α.Ν. 484)1945». Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου ψηφίσματος «περὶ ἐκτάκτων μέτρων κατὰ τῶν ἐπιβουλευομένων τὴν Δημοσίαν Τάξιν καὶ τὴν ἀκεραιότητα τῆς Χώρας». Ἡ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 10 Μαΐου 1946 Νομοθ. Διατάγματος «περὶ καταργήσεως τοῦ ἐν Πράγᾳ Γεν. Προξενείου καὶ ἱδρύσεως Β. Πρεσβείας ἐν Πράγᾳ». Ὁ Βουλευτὴς κ. Χ. Θηβαῖος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου ψηφίσματος «περὶ τῆς ἰσχύος καὶ τῆς ἐκκαθαρίσεως τῶν νομοθετημάτων τῆς περιόδου τῶν Κυβερνήσεων τῆς ἐχθρικῆς στρατιωτικῆς κατοχῆς τῶν ἐτῶν 1941–1942». Οἱ Βουλευταὶ κ. κ. Π. Ἰακώβου, Θ. Διακουμόπουλος, Δ. Λόντος, Ε. Μηλιαρᾶς, Ν. Καζαντζῆς, Π. Σταθόπουλος, Δ. Σαρρῆς, Κ. Δημητρακόπουλος καὶ Χ. Θηβαῖος καταθέτουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀπονομῆς συντάξεως εἰς τοὺς διατελέσαντας Διοικητὰς Μεγάλων Μονάδων κατὰ τὸν τελευταῖον πόλεμον».
§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν
ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ
ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
§6Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Παρακαλῶ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Ἀεροπορίας νὰ δηλώσῃ εἰς τὴν Βουλὴν πότε θὰ ὑποβάλῃ πρὸς κύρωσιν τὰ Νομ. Διατάγματα τ’ ἀφορῶντα τὸ Σῶμα τῆς Ἀεροπορίας ὅπερ ἐν τῇ ὁλότητί του εὑρίσκεται ὑπὸ μομφήν, ἵνα ἀναπτύξωμεν τὰς ἀπόψεις μας.
§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω ὅτι τὰ περισσότερα ἐξ αὐτῶν ὑπεβλήθησαν καὶ διενεμήθησαν. Συνέχεια τῆς μόνης συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως ὀργανισμοῦ προγράμματος ἀνασυγκροτήσεως». Ὁ κ. Μακκᾶς ἔχει τὸν λόγον.
§8Λ. ΜΑΚΚΑΣ. Ἀποτελεῖ, λέγει, εὐτύχημα ὅτι τὸ πρῶτον Νομοσχέδιον τὸ ὑποβαλλόμενον εἰς τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς ἀναφέρεται εἰς τὸ θέμα τῆς ἀνασυγκροτήσεως τῆς Χώρας. Διότι ἀναμφισβητήτως τὸ θέμα αὐτὸ εἶναι ἓν ἐκ τῶν θεμελιωδεστέρων θεμάτων ποὺ πρόκειται ἐνώπιον τῶν προσδοκιῶν μας καὶ τῆς ἀγωνίας μας. Εἶναι θέμα ἐπιβιώσεως τοῦ Λαοῦ μας καὶ τοῦ μέλλοντος τῆς Ἑλλάδος. Θεωρῶ ἀτύχημα ὅτι τὸ νομοσχέδιον εἶναι οἷον εἶναι τὸ προτεινόμενον εἰς τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς. Τί ἀνεμέναμεν κύριοι βουλευταὶ ἀπὸ τὴν Νομοθετικὴν ἐργασίαν τῆς Κυβερνήσεως ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς ἀνασυγκροτήσεως; Ἀνεμέναμεν ἀναγγελίαν ἐπιτυχιῶν, ἀνεμέναμεν ἓν σχέδιον ὡλοκληρωμένον, σχέδιον πλῆρες ὥστε νὰ γνωρίζωμεν τὶ πρέπει νὰ περιμένωμεν. Ἀνεμέναμε μίαν σαφῆ εἰκόνα τῆς σημερινῆς καταστάσεως καὶ τὰ μέσα τῆς θεραπείας ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ στηρίξῃ τὴν πολιτικήν της ἡ Κυβέρνησις. Ἀντὶ τούτου διεπιστώσαμεν μίαν σαφῆ εἰκόνα καὶ καθωρισμένην εἰς τὰς γενικὰς γραμμὰς τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως. (Ἀναγινώσκει). Ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καταθέτων τὸν Προϋπολογισμὸν ὑπῆρξε κατηγορηματικός, ὅτι διεθνὴς εὐθύνη βαρύνει τὸ θέμα τῆς ἀνασυγκροτήσεως τῆς Ἑλλάδος, ἀδιάφορον ἂν τὴν εὐθύνην ταύτην ἀνελάμβανον οἱ ἐχθροὶ τῆς Ἑλλάδος καὶ οἱ μεγάλοι ἡμῶν σύμμαχοι. Εἶναι ὀρθοτάτη ἡ σκέψις περὶ μετακλήσεως ἐκ μέρους τῆς Ἐπιτροπῆς ἀνασυγκροτήσεως, ἐμπειρογνωμόνων πρὸς ἐξέτασιν τῶν ζημιῶν ἃς ὑπέστη ἡ Χώρα κατὰ τὴν ἐξεύρεσιν τῶν μέσων τῆς ἀποζημιώσεως. Κοντὰ εἰς τὴν χαραχθεῖσαν γενικὴν γραμμὴν διαπιστώνομεν ἕνα τέλειον χάος ὡς πρὸς τὴν ἔκτασιν τῶν ζημιῶν καὶ ὡς πρὸς τὰ ποσά, ἅτινα θὰ χρειασθοῦν διὰ τὴν ἐπανόρθωσιν τῶν ζημιῶν. Εἰς ὑπόμνημά του ὁ ἄλλοτε Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ κ. Βαρβαρέσος μὲ μίαν δειλίαν ἀνεξήγητον ἀπέναντι τῶν Μεγάλων μας Συμμάχων, ἔθεσε τὴν ὑπογραφήν του δι’ ἧς ἀνεβίβαζε τὸ ποσόν, τὸ ἀπαιτούμενον διὰ τὴν ἀνόρθωσιν τῶν ἐρειπίων τῆς Χώρας, εἰς 1.600 ἑκατομμύρια δολλάρια.
§9Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Οἱ ὑπολογισμοὶ αὐτοὶ εὑρίσκονται πολὺ μακρὰν τῆς πραγματικότητος.
§10Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Εἰς ὅλα κάμνουν σφάλματα οἱ σοσιαλισταί.
§11Λ. ΜΑΚΚΑΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ ἀναβιβάζει εἰς 7 δισεκατομμύρια δολλάρια τὸ ἐπιδικασθὲν ποσὸν ἀποζημιώσεων.
§12Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Εἶναι τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον μᾶς ἐπεδικάσθη εἰς τὴν Διάσκεψιν τῶν Παρισίων, τὸ ὁποῖον ἀνέρχεται εἰς 7.180 ἑκατομμύρια δολλαρίων. Ἀλλὰ κατὰ πρῶτον λόγον καὶ οἱ πίνακες οἱ ἀποσταλλέντες ἐντεῦθεν δὲν ἦσαν ἀκριβεῖς καὶ κατὰ δεύτερον λόγον περιλαμβάνονται ὡρισμένα ἀστάθμητα στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἄμεσον σχέσιν μὲ τὴν ἀνοικοδόμησιν δὲν δύνανται νὰ ἔχουν. Κατὰ συνέπειαν καὶ οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ χρήζουν ἐξετάσεως καὶ ἀναπροσαρμογῆς. Πάντως ὅμως δὲν εἶναι ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ποὺ τοὺς ἔδωσεν ἀλλὰ ἡ Διάσκεψις τῶν Παρισίων. Εἰς τὴν Διάσκεψιν τῶν Παρισίων μᾶς κατελόγισαν ὡς ἐπανορθώσεις 7.200 ἑκατομμύρια δολλάρια. Ἐν τούτοις δὲν εἶναι μόνον αὐταὶ αἱ θετικαὶ ζημίαι. Εἶναι καὶ ἕνας παράγων ἠθικὸς καὶ ἀστάθμητος καὶ ἐλήφθη ὑπ’ ὄψιν. Ἐν τούτοις δὲν πρέπει εἰς τὸν ὑπολογισμὸν αὐτὸν νὰ ἐπιμείνωμεν διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι οἱ πίνακες οἱ ὁποῖοι ἐστάλλησαν ἀπ’ ἐδῶ ἦσαν ἀτελεῖς. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ὑπάρχει αὐτὸς ὁ πίναξ σήμερον. Ἐκ τῶν γερμανικῶν ἐπανορθώσεων εἰς ἀντικατάστασιν τῆς περιουσίας καὶ τῶν προϊόντων μας μᾶς ἐπεδικάσθη 4% ἐπὶ τῶν ἐπανορθώσεων, ποσὸν ἐλάχιστον ἐν σχέσει μὲ τὰς ζημίας μας καὶ τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ εἰρωνείαν διὰ τὰς θυσίας τοῦ τόπου αὐτοῦ. Ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι ἕτερον ζήτημα. Ἐδῶ εἶναι μεγάλη παρεξήγησις. Ἐδῶ ἡ Κυβέρνησις καθώρισε σαφῶς τὴν πολιτικήν, ἡ ὁποία πρέπει νὰ χαραχθῇ ἔναντι τοῦ θέματος τῶν ἐπανορθώσεων. Εἶναι κοινὴ πολιτικὴ ἡμῶν καὶ ἡ δική μας καὶ ἡ δική σας. Ἐδῶ ἐρχόμεθα νὰ συζητήσωμεν ποῖον θὰ εἶναι τὸ προσφορώτερον ὄργανον διὰ νὰ κινητοποιήσωμεν αὐτὰς τὰς ἐπανορθώσεις. Ἂς εἰσέλθωμεν εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ θέματος, δηλαδὴ τοῦ ὀργάνου διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ζητήσωμεν τὰ μέσα, τὰ ὁποῖα θὰ μᾶς δώσουν τὰ ὅσα δικαιούμεθα. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα τὸ ὁποῖον τίθεται ἐδῶ. Αὐτὴν τὴν πολιτικὴν καλούμεθα ἀπὸ κοινοῦ καὶ μὲ ὅλας μας τὰς δυνάμεις νὰ ἐπιδιώξωμεν, ἵνα εὑρεθῶμεν ὅλοι σύμφωνοι ἐπ’ αὐτῶν.
§13Λ. ΜΑΚΚΑΣ. Παρατηρῶ, ὅτι εἰς τοὺς δοθέντας ἀριθμοὺς παρὰ τῶν ἁρμοδίων περὶ τῶν προξενηθεισῶν καταστροφῶν ὑπάρχει διαφορά, διότι ἄλλον ἀριθμὸν ἔδωσεν ἡ Κυβέρνησις καὶ ἄλλον ὁ εἰσηγητὴς ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ποσόν, ὁ δὲ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος εἰς ἄρθρον του ἀναβιβάζει τὸ ποσὸν τοῦτο εἰς τὸ διπλάσιον τῶν δοθέντων ἀριθμῶν, εἰς 16 δισεκατομμύρια δολλάρια.
§14Δ. ΣΦΑΕΛΛΟΣ. Ἐὰν οἱ ἀριθμοί, οἱ ὁποῖοι ἐδόθησαν δὲν εἶναι ἀκριβεῖς, δὲν σημαίνει, ὅτι δι’ αὐτὸ εὐθύνεται ἡ Κυβέρνησις.
§15Λ. ΜΑΚΚΑΣ. Ὀφείλομεν νὰ ζητήσωμεν καὶ νὰ ἔχωμε σαφῆ εἰκόνα τῆς καταστάσεως. Ἔχομεν ἐξ ἄλλου τὴν σαφῆ διαβεβαίωσιν τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι καὶ ἂν ἀκόμη ὑπῆρχον τὰ μέσα δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν αἱ καταστροφαὶ νὰ διορθωθοῦν διαρκούσης τῆς θητείας τῆς παρούσης Κυβερνήσεως. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐσημείωσεν, ὅτι οἱ ἔκτακτοι φόροι θὰ κατανεμηθοῦν εἰς προγράμματα. Ἔχομεν ἐπίσης ἐπίσημον ἀνακοινωθὲν τῆς Κυβερνήσεως τῆς 2 Μαΐου καθ’ ὃ ἡ κληθεῖσα σύσκεψις τῶν πολιτικῶν ἀρχηγῶν ἐχαρακτήρισε τὸ θέμα ὡς ὑπερκομματικόν. Αὐτὸ εἶναι τὸ γενικὸν διάγραμμα, ἐντὸς τοῦ ὁποίου κινεῖται τὸ θέμα τῆς ἀνασυγκροτήσεως. Ἔναντι αὐτῆς τῆς εἰκόνος βλέπομεν ὅτι εἰς τὸν προϋπολογισμὸν ἀνεγράφη ποσὸν 100 ἑκατομμυρίων διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς ἀνασυγκροτήσεως, τὸ ὁποῖον ἀπ’ αὐτὸν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ἐχαρακτηρίσθη ὡς σταγὼν ἐν τῷ ὠκεανῷ. Ἀφ’ ἑτέρου ἔχομε τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Καὶ ἐρωτᾶται: ἐγένετο ὑπολογισμὸς πόσα ἔτη θὰ ἀπαιτηθοῦν διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν, ἐὰν διατίθενται πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον 100 δισεκατομμύρια ἐτησίως; Τὸ θέμα εἶναι τεράστιον καὶ εὐρύτερον, ὥστε ἀπαιτεῖται ἀπόλυτος, ἔντονος καὶ συντονισμένη ἐνέργεια Κυβερνήσεως καὶ Βουλῆς καὶ τὸ ὅπλον πρὸς ἀντιμετώπισίν του δὲν εἶναι τὸ παρὸν νομοσχέδιον.
§16Χ. ΛΑΔΑΣ. Ἡ ἐγγραφὴ τῶν 100 δισεκατομμυρίων εἶναι τυπική, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ νοηθῇ ὅτι μὲ 100 δισεκατομμύρια ἐτησίως ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ἀνασυγκρότησις.
§17Λ. ΜΑΚΚΑΣ. Συμφωνοῦμεν λοιπόν, ὅτι μόνον μὲ ἔκτακτα καὶ ὀγκώδη μέτρα δυνάμεθα νὰ λύσωμεν τὸ πρόβλημα τῆς ἀνασυγκροτήσεως καὶ πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ ὀγκώδους αὐτοῦ προβλήματος ἔχομε τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Ἡ γέννησίς του ὑπῆρξεν ὀλίγον παράδοξος. Μήτηρ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐντὸς δύο ἑβδομάδων εἶχε δύο πατέρας. Τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν πατέρα τοῦ πρωτοτόκου καὶ τὸν Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ πατέρα τοῦ δευτεροτόκου, τὸ ὁποῖον ἐφόνευσε τὸν πρωτότοκον. Ἀπὸ ἀπόψεως νομοθετικῆς παρουσιάζεται ἀτυχέστατον κατὰ ὁμόφωνον γνώμην καὶ αὐτοῦ τοῦ εἰσηγητοῦ. Ἀλλὰ ἡ νομοτεχνία ἀφορᾷ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι θὰ κληθοῦν νὰ τὸ ἑρμηνεύσουν καὶ θὰ ὑποστοῦν τὰς συνεπείας του. Ποῖον ὅμως εἶναι τὸ κενὸν ὥστε νὰ ὑποβληθῇ τὸ παρὸν νομοσχέδιον; Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς τὴν ἔκθεσίν του τονίζει «... ......... (Ἀναγινώσκει).........». Ἐὰν αἱ προκάτοχοι Κυβερνήσεις δὲν προέβησαν εἰς τὴν κατάστρωσιν τοιούτου σχεδίου δὲν σημαίνει, ὅτι εὐθύνονται καὶ αἱ διάφοροι ὑπηρεσίαι καὶ πρέπει νὰ γίνῃ διαστολὴ τῶν εὐθυνῶν. Μέχρι τοῦ 1945 τὸ ζήτημα τῶν ἐπανορθώσεων δὲν ἀντιμετωπίσθη ὅπως ἔπρεπε, ἀλλὰ αἱ διάφοροι ὑπηρεσίαι τῶν Ὑπουργείων εἶχον κάμει σχέδια, μελέτας, εἶχον καταρτίσει πίνακας ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς ἁρμοδιότητός των ἀπὸ τοῦ 1943 ἐν πλήρει κατοχῇ. Μία πλειὰς ἀνωτέρων Δημοσίων ὑπαλλήλων, μὲ τοὺς ὁποίους συνειργάσθην καὶ ἐγὼ καὶ ὁ κ. Μπαλάμπασης, προέβη εἰς ἐμπεριστατωμένην μελέτην τῶν ζημιῶν, ἡ ὁποία κατεχωρήθη εἰς βιβλίον. Ἐὰν αἱ διάφοροι ὑπηρεσίαι τῶν παραγωγικῶν Ὑπουργείων ἀπὸ τοῦ 1943 ὑπὸ τὸ βλέμμα τοῦ κατακτητοῦ κατεγίνοντο εἰς αὐτὴν τὴν ἐργασίαν, πῶς εἶναι δυνατόν νὰ πιστέψωμεν, ὅτι κατὰ τὸ ἔτος τῆς ἀπελευθερώσεως δὲν ἔχει γίνει τίποτε;
§18Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἑκάστη ὑπηρεσία εἰς τὸν τομέα τῆς δικαιοδοσίας της εἰργάσθη φιλοτίμως, συνέλεξε τὰ ἀπαραίτητα στοιχεῖα καὶ προέβη εἰς τὴν κατάρτισιν τῶν σχετικῶν πινάκων. Τὰ σχέδια αὐτὰ ἦσαν περιωρισμένα, ἀφορῶντα τὴν ἀνασυγκρότησιν ἑκάστου τομέως, ὅστις ὑπήγετο ὑπὸ τὴν δικαιοδοσίαν ἑκάστης τῶν ἐπὶ μέρους ὑπηρεσιῶν. Ἐνῷ διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου ἀντιμετωπίζεται ἡ ἐκπόνισις ἑνὸς γενικοῦ καὶ καθολικῆς συνθέσεως προγράμματος.
§19Λ. ΜΑΚΚΑΣ. Ἀντιμετωπίζετε τοῦτο διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου τοῦ ὁποίου τὸ πρῶτον ἄρθρον λέγει (ἀναγινώσκει) Τὶ προτείνετε; Ἕνα νέον ὄργανον, ἕνα νέον θεσμὸν μὲ νέας δαπάνας. Ὡς πρὸς τὰς δαπάνας, ἐὰν στηρίζωνται πολλαὶ φιλοδοξίαι ἐπὶ τοῦ ὀργανισμοῦ εἶναι πάρα πολὺ μικραί. Ἐὰν δὲν στηρίζωνται εἶναι ὑπερβολικαί.
§20Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ὥστε σεῖς κρίνετε, ὅτι τὸ μέτρον τῶν δαπανῶν θὰ ἀποτελέσῃ τὸ κριτήριον τῆς ἐπιτυχίας. Ἀντιθέτως ἡμεῖς ἀποβλέπομεν εἰς τὴν ἱκανότητα τῶν προσώπων, τὰ ὁποῖα θὰ ἀπαρτίσουν τὰς νέας ὑπηρεσίας.
§21Λ. ΜΑΚΚΑΣ. Διατὶ προβαίνετε εἰς τὴν δημιουργίαν ἑνὸς νέου ὀργανισμοῦ καὶ δὲν ἀνασυγκροτεῖτε τὸν θεσμὸν τοῦ Ἀνωτάτου Οἰκονομικοῦ Συμβουλίου, ὁ ὁποῖος καθιερώθη κατόπιν ἐξονυχιστικῶν συζητήσεων καὶ μακρᾶς μελέτη; καὶ ἀποτελεῖ τὸ ἐνδεδειγμένον ὄργανον διὰ τὴν παροῦσαν στιγμήν; Ὁ θεσμὸς αὐτὸς ἀπέδωσε πολλὰ καὶ ἐὰν δὲν εἶναι πλήρης διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς ἀνασυγκροτήσεως δύνασθε νὰ τὸν ἀνασυγκροτήσητε.
§22Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ὁ θεσμὸς τοῦ Ἀνωτάτου Οἰκονομικοῦ Συμβουλίου ἔχει περιπέσει τρόπον τινα εἰς νεκροφάνειαν, διότι ἀπησχολήθη μὲ θέματα εἰδικὰ ἐπὶ τῶν ὁποίων ὑπέβαλε μελέτας καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδώσῃ ὅ,τι ζητοῦμεν σήμερον διά τοῦ νέου ὀργανισμοῦ. Σήμερον μετὰ τὰς τόσας καταστροφὰς ἔπρεπε ριζικῶς νὰ μεταβληθῇ ὁ τρόπος καθ’ ὃν θὰ ἐγένετο ἡ μελέτη καὶ ἡ ἀντιμετώπισις τῶν προβλημάτων.
§23Λ. ΜΑΚΚΑΣ. Ἡ ἰδέα μου εἶναι ὅτι ἐφ’ ὅσον ἔχομεν ἕνα ὄργανον, τὸ ὁποῖον ἔδωσε μέτρον τῶν δυνάμεων καὶ τῆς ἱκανότητός του, δὲν θὰ εἴχομεν παρὰ νὰ τὸ συμπληρώσωμεν διὰ τεχνικῶν προσώπων, ἀντὶ νὰ προβῶμεν εἰς τὴν ἵδρυσιν νέου ὀργανισμοῦ, χωρὶς πεῖραν καὶ παράδοσιν, ὁ ὁποῖος νὰ ἀρχίσῃ ἀπὸ τὰ πρῶτα βήματα. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θέτωμεν κατὰ μέρος τοὺς παλαιοὺς θεσμοὺς, οἱ ὁποῖοι ἀπέδωσαν καὶ νὰ προβαίνωμεν εἰς καινοτομίας.
§24Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Μετὰ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Μακκᾶ ἡ συζήτησις δύναται νὰ διευκολυνθῇ ἐὰν ἀπαντήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐὰν διὰ τῆς ἀνασυγκροτήσεως τοῦ Ἀνωτάτου Οἰκονομικοῦ Συμβουλίου εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς χεῖρας της τὸ ὄργανον πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν προβλημάτων τῆς ἀνασυγκροτήσεως.
§25Λ. ΜΑΚΚΑΣ. Ἐν τούτοις παρὰ τὴν γνώμην τοῦ κ. Ὑπουργοῦ περὶ τῆς χρησιμότητος τοῦ Ἀνωτάτου Οἰκονομικοῦ Συμβουλίου ἔχω εἰς χεῖρας μου σημείωμά του εἰς τὸ ὁποῖον τονίζει, ὅτι τὸ Α.Ο.Σ. εἶναι τὸ μόνον ἐνδεδειγμένον ὄργανον. (Ἀναγινώσκει εἰς χεῖρας του ἔκθεσιν τοῦ Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ περὶ Ἀνωτάτου Οἰκονομικοῦ Συμβουλίου). Ἑπομένως ἔχομεν τὸν Ὀργανισμὸν Ἀνασυγκροτήσεως, τὰ διάφορα ἄλλα ὄργανα τὰ ὁποῖα πιθανῶς θὰ δημιουργηθοῦν ἐν τῇ παρόδῳ τοῦ χρόνου καὶ τὸ Ἀνώτατον Οἰκονομικὸν Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον ἄγνωστον πλέον περὶ ποίας ἁρμοδιότητος θὰ τυρβάζῃ. Ἐπὶ πλέον ἐρωτῶ, δὲν νομίζετε, ὅτι τὸ ὅλον πρόγραμμα τῆς ἀνασυγκροτήσεως, κ. Ὑπουργέ, εἶναι μία ὑπόθεσις καθαρῶς ἐξωκομματικὴ καὶ ἀπολύτως ἐθνική, ἡ ὁποία δέον νὰ ὑπερβαίνῃ τὰ πλαίσια ἑνὸς συγκροτήματος ὑποχειρίου εἰς τὴν Κυβέρνησιν; Ὅταν πρὸ 15ετίας ἐτέθη ἕνα θέμα μεγάλης ἐπίσης σπουδαιότητος, τὸ θέμα τῶν παραγωγικῶν ἔργων Μακεδονίας, τὸ ὁποῖον ὅμως ἐν συγκρίσει μὲ τὸ σημερινὸν εἶναι μηδαμινόν, ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος διὰ νὰ φθάσῃ εἰς τὰ ἀναγκαῖα συμπεράσματα προέβη εἰς ὀργάνωσιν διαλέξεων εἰς ἃς ἀνεπτύχθησαν αἱ γνῶμαι ὅλων τῶν τεχνικῶν τῆς Ἑλλάδος, συνεβουλεύθη πάντα δυνάμενον νὰ ἔχῃ ἔγκυρον γνώμην ἐπὶ τοῦ θέματος ἀνεξαρτήτως πολιτικῶν πεποιθήσεων καὶ γενικῶς προέβη εἰς κάθε ἐνέργειαν ἐπιβεβλημένην, ἵνα δώσῃ τὸ ἀνάλογον κῦρος εἰς τὸ ἔργον τοῦτο καὶ οὕτω μόνον κατέληξεν εἰς συμπεράσματα καὶ ἀποφάσεις. Τοῦτο πολὺ περισσότερον ἐπιβάλλεται νὰ πράξῃ καὶ ἡ παροῦσα Κυβέρνησις διὰ τὸν ὑπὸ δημιουργίαν ὀργανισμόν, ἥτις καὶ κατὰ τὸ στάδιον τῆς ἐκπονήσεως τῶν σχεδίων ἀκόμη θὰ πρέπει νὰ ζητήσῃ τὴν γνώμην τῶν δυναμένων νὰ βοηθήσουν ἀποτελεσματικῶς καὶ θετικῶς ἀνεξαρτήτως τῆς πτέρυγος εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκουν. Θὰ πρέπει νὰ γίνῃ κάθε προσπάθεια, ὥστε νὰ προσδώσωμεν εἰς τὸν ὑπὸ ψήφισιν ὀργανισμὸν ὑπερκομματικὸν χαρακτῆρα, διότι θὰ πρέπει νὰ εἶναι ὑπερκομματικὸν τὸ δημιουργηθησόμενον ὄργανον, ἵνα ἔχῃ τὸ ἀπαιτούμενον κῦρος καὶ ἵνα ἡ ἐργασία αὐτοῦ εἶναι σεβαστὴ καὶ ἀπὸ τὰς μελλοντικὰς Κυβερνήσεις.
§26Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Τὸ ὄργανον θὰ εἶναι συμβουλευτικὸν καὶ τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις θὰ συμβουλεύεται προκειμένου νὰ ἐφαρμόσῃ τὴν ἰδικήν της πολιτικήν.
§27Λ. ΜΑΚΚΑΣ. Ὑπάρχουν περιπτώσεις ποὺ θὰ ὑποβάλῃ αὐτὰ τὰ διάφορα σχέδια εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Ἐν πάσῃ ὅμως περιπτώσει, εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι τὸ ὄργανον αὐτὸ θὰ πρέπει ἀπὸ τὴν βάσιν του νὰ ἐμπνέῃ τὴν πανελλήνιον ἐμπιστοσύνην, ἵνα αἱ εἰσηγήσεις του γίνωνται σεβασταὶ ἀπὸ τὰς ἑκάστοτε Κυβερνήσεις. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι θὰ τοποθετήσῃ ἐξέχοντα πρόσωπα, τὰ ὁποῖα θὰ κάμουν τὸν ὀργανισμὸν νὰ ἀνταποκριθῇ πλήρως εἰς τὰς προσδοκίας μας. Εἶμαι σύμφωνος. Οἱ Ὑπουργοὶ ὅμως παρέχονται ἐνῷ τὸ ἔργον παραμένει. Ποῖος μᾶς βεβαιώνει, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ὁ διάδοχός σας δὲν θὰ κάμῃ τὸν ὀργανισμὸν νὰ παρεκκλίνῃ τοῦ σκοποῦ του καὶ ὅτι δὲν θὰ ἀλλάξῃ καὶ τὰ πρόσωπα; Εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι πολλὲς φορὲς οἱ θεσμοὶ ἐξαρτῶνται ἀπὸ τὰ καλὰ πρόσωπα, ἀλλὰ ὅταν θεσμοδοτῆται ἕνας ὀργανισμὸς δέον νὰ λαμβάνηται πρόνοια ὅπως εἰς οἱανδήποτε περίπτωσιν, ἔχει τὴν ἱκανότητα νὰ ἀποδώσῃ. Ἐκτὸς ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν στηρίζῃ πολλὰς φιλοδοξίας εἰς τόν Ὀργανισμόν. Ἐὰν ὅμως στηρίζῃ πολλάς, τότε εἶναι ἀδύνατον ὑπὸ τὴν σημερινήν του συγκρότησιν νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς προσδοκωμένας φιλοδοξίας. Τὸν λέτε γνωμοδοτικόν· ἐπίσης τὸν ἀποκαλεῖτε μεταβατικόν. Νομίζω, ὅτι κάθε ἄλλο, παρὰ μεταβατικὸς εἶναι διότι αἱ ἁρμοδιότητές του δὲν θὰ περιορισθοῦν μόνον εἰς ἀνασυγκρότησιν, ἀλλὰ καὶ μετὰ ταῦτα εἰς τὴν μελέτην τῶν σκέψεων περὶ τῶν διαφόρων μελλοντικῶν παραγωγικῶν ἔργων. Ἀλλ’ οὔτε καὶ βοηθητικὸς εἶναι, διότι ἐὰν ἐπιτύχῃ εἰς τὰς μεγάλας φιλοδοξίας, τότε λόγῳ τῆς φύσεώς του, θὰ ἀποτελέσῃ κράτος ἐν κράτει, δι’ ὃ καὶ διὰ τὴν συγκρότησίν του χρειάζεται ἐξαιρετικὴ προσοχή. Ἡ ἀνασυγκρότησις τῆς Ἑλλάδος δὲν εἶναι ἔργον μιᾶς γενεᾶς δι’ αὐτὸ θὰ πρέπει ὁ Ὀργανισμὸς ἐν τῇ αὐριανῇ του συνθέσει νὰ μὴ ἀποτελέσῃ τὸ μονοπώλιον μιᾶς παρατάξεως. Δι’ ὃ καὶ δὲν πρέπει νὰ προβῶμεν εἰς τὴν συγκρότησίν του εἰκῇ καὶ ὡς ἔτυχεν. Ὡς πρὸς τὸ θέμα δὲν πρέπει νὰ λησμονῶμεν, ὅτι οἱ καιροὶ ποὺ ζῶμεν καὶ ἡ κρίσις ποὺ διερχόμεθα εἶναι τόσον σπουδαία, ὥστε καὶ ὁ κοινοβουλευτισμὸς θὰ πρέπει νὰ ἀναθεωρήσῃ τὰς ἕξεις καὶ συνηθείας του ἀκόμη δὲ καὶ τὰ ἔθιμά του, ἐὰν θέλῃ νὰ ἐπιζήσῃ. Δέον νὰ ὑπάρχῃ στενὴ συνεργασία μεταξὺ Κυβερνήσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως. Εὐτυχῶς, τοῦτο ἔγινεν ἀντιληπτὸν ἐπὶ τοῦ ἐθνικοῦ καὶ στρατιωτικοῦ θέματος θέλω δὲ νὰ ἐλπίζω, ὅτι τοῦτο θὰ συμβῇ καὶ ἐπὶ τοῦ οἰκονομικοῦ καὶ ἐπὶ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν.
§28Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Κύριε συνάδελφε, βλέπω ὅτι διαφωνεῖτε μὲ τὸν Ἀρχηγόν σας, ὁ ὁποῖος διετύπωσε τὴν γνώμην ὅτι ἡ πλειοψηφία δέον νὰ κυβερνᾷ καὶ ἡ μειοψηφία νὰ ἐλέγχῃ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐγὼ εἶμαι σύμφωνος μὲ τὴν ἄποψίν σας.
§29Λ. ΜΑΚΚΑΣ. Μὰ μήπως καὶ ὁ ἔλεγχος ὅταν γίνεται μὲ καλὴν πίστιν δὲν ἀποτελεῖ συνεργασίαν; Ἐν προκειμένῳ ὅμως φαίνεται, ὅτι ὁ ἔλεγχος ἠνόχλησε τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἐπανειλημμένως μὲ διέκοψε.
§30Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαμαρτυρηθῶ. Ὅπως γνωρίζετε ἔχω μίαν κοινοβουλευτικὴν ἱστορίαν καὶ οὐδέποτε ἀπέφυγα τὸν ἔλεγχον. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι αἱ διάφοροι συζητήσεις δέον νὰ λαμβάνουν διαλεκτικὸν χαρακτῆρα ἵνα καταλήξωμεν εἰς ὀρθοτέρας ἀποφάσεις.
§31Λ. ΜΑΚΚΑΣ. Τερματίζων, ἐλπίζω, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι θὰ θελήσητε νὰ τοποθετήσητε τὸν Ὀργανισμὸν ἐπὶ μιᾶς πανελληνίου βάσεως τὴν ὁποίαν ὅλοι ἀναμένομεν, ἵνα καὶ ἡ ἀνασυγκρότησις καταστῇ ἀνταξία τῶν προσδοκιῶν τοῦ τόπου.
§32Ν. ΔΑΡΒΕΡΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, νομίζω, ὅτι δύο εἶναι τὰ ἐξεταστέα ζητήματα τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου. Πρῶτον ἡ συγκέντρωσις ἐκ μέρους τοῦ Ὀργανισμοῦ τῶν ἀπαραιτήτων στοιχείων καὶ δεύτερον πῶς τὰ στοιχεῖα αὐτὰ θὰ ἀποτελέσουν ἕνα ἑνιαῖον πλῆρες σύνολον. Ὡς πρὸς τὸ πρῶτον κεφάλαιον τὸ νομοσχέδιον δὲν προβλέπει τὴν συλλογὴν στοιχείων, διότι ταῦτα θὰ συγκεντρώνωνται ἀπὸ τὰ διάφορα Ὑπουργεῖα. Ἐφ’ ὅσον λοιπὸν θὰ ρυθμίζεται ὁ προγραμματισμὸς ἂς ἴδωμεν πῶς ἐξυπηρετεῖται ὁ σκοπὸς τοῦ νομοθετήματος. Λόγῳ τῆς καταστάσεως ὁ Λαὸς δὲν θέλει νὰ μᾶς βλέπῃ νὰ κάμνωμε δαπάνας πλείονας τῶν ἀπαραιτήτων. Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, εἶναι ἐπιβεβλημένη κάθε οἰκονομία, εἶναι ἐκτὸς πάσης συζητήσεως, ὅτι δὲν πρέπει νὰ προβαίνωμεν εἰς τὴν δημιουργίαν ὀργανισμῶν, οἵτινες εἶναι ἄδηλον ἂν τελικῶς θὰ ἐξυπηρετήσουν. Ὑπάρχουν πλείονες ὀργανισμοί, οἱ ὁποῖοι θὰ ἠδύναντο νὰ ἐξυπηρετήσουν τὴν κατάστασιν καὶ ἰδίως ὁ οἰκονομικὸς ὀργανισμός. Ἡ ἀντίληψις τοῦ κόσμου δὲν εἶναι εὐμενὴς εἰς τὴν δημιουργίαν νέων τοιούτων, ἐφ’ ὅσον ἄλλως τε πρόκειται διὰ μίαν ὡρισμένην περίοδον. Οὔτε πρόκειται ὁ Ὀργανισμὸς νὰ ἐξεύρῃ τὰ οἰκονομικὰ μέσα ἢ νὰ ἀπευθυνθῇ ἀπ’ εὐθείας εἰς τοὺς Συμμάχους. Τὸ ἔργον αὐτὸ ἀνήκει εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Ὁ Ὀργανισμὸς δὲν ἔχει παρὰ νὰ καταρτίσῃ πίνακας τῶν ζημιῶν καὶ νὰ τοὺς ὑποβάλῃ μετὰ τῆς γνώμης του. Τοῦτο δύναται νὰ ἐπιτευχθῇ οὐχὶ διὰ τῆς δημιουργίας νέου Ὀργανισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἀναγκαίως θὰ ἀπαιτήσῃ μεγάλας δαπάνας. Νομίζω, ὅτι ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς δύναται νὰ προσλάβῃ τούς οἱουσδήποτε εἰδικοὺς διὰ τὴν κατάρτισιν τῶν προγραμμάτων. Ὑπάρχει ἐν Ἑλλάδι μία παλαιὰ ἱστορία, ἡ ὁποία μᾶς διδάσκει ὅτι συνήθως οἱ τοιούτου εἴδους Ὀργανισμοὶ δὲν γίνονται παρὰ διὰ νὰ ἐξυπηρετήσουν προσωπικὰς φιλοδοξίας. Δὲν εἶναι οἱ Ὀργανισμοὶ ἐκεῖνοι ποὺ θὰ λύσουν τὸ ζήτημά μας. Πρόσφατον παράδειγμα ἔχομεν τὴν πολιτικὴν τοῦ κ. Βαρβαρέσσου, ἡ ὁποία ὄχι μόνον ἀπέτυχεν, ἀλλὰ καὶ τρομερὰ ἐζημίωσε καὶ τὸν Ἑλληνικὸν Λαὸν κατεπίεσε. Αἱ λαϊκαὶ ἀξιώσεις ἀπαιτοῦν ταχεῖαν ἐπίλυσιν ὡρισμένων ζητημάτων. Δι’ ὃ καὶ οὐδεμία ἀνάγκη δημιουργίας νέου ὀργάνου. Τὰ ὑφιστάμενα εἶναι ἀρκετά, διὰ τὴν ταξινόμησιν τῆς ἀναδιοργανώσεως τῆς Χώρας.
§33Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Πῶς ἡ πρωτεύουσα ἀντιμετωπίζει τὰ ζητήματα τῆς κατεστραμμένης ἐπαρχίας, ἀναφέρω ἐνδεικτικῶς ὅτι τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1946 δι’ Α. Ν. συνιστᾶτο Ὑφυπουργεῖον Ἀνοικοδομήσεως καὶ μετὰ 2 μῆνας δι’ ἄλλου Α. Ν. τὸ Ὑφυπουργεῖον κατηργεῖτο καὶ συνιστᾶτο Ὀργανισμὸς Ἀνοικοδομήσεως, μὲ τὰς ἰδίας ἁρμοδιότητας. Φοβοῦμαι καὶ τώρα ὅτι τὸ νομοθέτημα ὀργανισμοῦ ἀνασυγκροτήσεως δὲν ἀνήκει εἰς τὴν πρωτοβουλίαν τῆς Κυβερνήσεως. Ἁπλῶς υἱοθετήθη. Ἄλλως δὲν ἐξηγεῖται ἡ πενιχρὰ εἰσηγητική του ἔκθεσις. Εἶναι ἐπίσης χαρακτηριστικὸν ὅτι τόσον τὸ νομοσχέδιον, ὅσον καὶ ἡ εἰσηγητική του ἔκθεσις, ἀποφεύγουν νὰ κατονομάσουν ἀπὸ ποίους θ’ ἀποτελεσθῇ ὁ Ὀργανισμὸς Ἀνασυγκροτήσεως. Ἀλλὰ περισσότερον φοβοῦμαι ὅτι ὅπως διατυποῦται τὸ κείμενον τοῦ νομοσχεδίου, μὲ τὰς ἁρμοδιότητας αἱ ὁποῖαι δίδονται εἰς τὸν ὀργανισμὸν αὐτόν, ἱδρύομεν ἕνα ὀργανισμὸν ὑπερκυβερνητικόν, θὰ ἔλεγα, ὑπερκρατικὸν καὶ ἐντελῶς ἀνεύθυνον. Ὁ ὑπεύθυνος Ὑπουργὸς θὰ καλύπτηται ὄπισθεν τῶν ὑποχρεωτικῶν γνωματεύσεων τοῦ ἱδρυομένου ὀργανισμοῦ, ἐνῷ ἡ Βουλὴ χάνει τὸ μεγαλείτερον μέρος τῶν κυριαρχικῶν της δικαιωμάτων καὶ δὲν θὰ ἔχῃ οὔτε Ὑπουργὸν ὑπεύθυνον διὰ νὰ ἐλέγξῃ. Καὶ οἱ φόβοι μου ἐπαληθεύουν πρὶν ἀκόμη ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον τὸ ἱδρῦον τὸν ὀργανισμὸν αὐτόν. Γνωρίζετε τὸ ὁλοκαύτωμα τῆς ὑπαίθρου. Τὰ ὀνόματα Καλαβρύτων καὶ τοῦ Κομμένου τῆς Ἄρτης καὶ τοῦ Δομενίκου τῆς Ἐλασσόνος καὶ τοῦ Ἐλευθερίου τῆς Λαρίσης καὶ τοῦ Διστόμου μὲ τὰς σφαγὰς τῶν πληθυσμῶν των, δίδουν ἀνάγλυφον τὴν εἰκόνα τῆς δοκιμασθείσης ὑπαίθρου. Τὰ πυρποληθέντα χωρία ἀριθμοῦνται εἰς 1200 καὶ πλέον. Αἱ ζημίαι τῶν κατεστραμμένων οἰκημάτων ὑπερβαίνουν τὰ 70 δισεκατομμύρια προπολεμικῶν δραχμῶν, τὰ καέντα δάση εἶναι 480.000 στρέμματα, αἱ ζημίαι τῆς γεωργίας καὶ κτηνοτροφίας ὑπερβαίνουν τὰ 120 δισεκατομμύρια προπολεμικῶν δραχμῶν. Ὑπὲρ τῆς Ἑλληνικῆς ὑπαίθρου ἡ ὁποία ἐδόθη ὁλοκαύτωμα εἰς τὸν κατακτητήν, τὸ Κράτος ἐδαπάνησε διὰ τὴν στέγασιν τῶν ἀγροτῶν κατὰ τὸ ἔτος 1945 μόλις τὸ ποσὸν τῶν 12.158 χρυσῶν λιρῶν. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου ὑπόμνημα τοῦ Συνδέσμου Ἑλλήνων βιομηχάνων πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Ἐκτὸς τῶν μέχρι τοῦδε παροχῶν πρὸς τὴν βιομηχανίαν εἰς εἴδη καὶ εἰς πιστώσεις, ζητεῖται διὰ τοῦ ὑπομνήματος τούτου καὶ μόνον διὰ τὸ Αʹ ἑξάμηνον τοῦ 1946 νέα χρηματοδότησις ὑπὲρ τῆς βιομηχανίας διὰ 57 δισεκατομμύρια εἰς δραχμὰς καὶ ἄλλα 64 δισεκατομμύρια εἰς ξένον συνάλλαγμα, ἐν ὅλῳ ἀξίας 6.000.000 λιρῶν χρυσῶν, ἔναντι, ἐπαναλαμβάνω, μόνον 12.158 χρυσῶν λιρῶν διὰ τὴν στέγασιν τῶν ἀστέγων ἀγροτῶν. Καὶ ἔρχεται ἡ πλειοψηφία τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἀποδεχομένη τὸ νομοσχέδιον, νὰ προσθέσῃ ὅτι εἰς τοὺς σκοποὺς τοῦ ἱδρυομένου ὀργανισμοῦ εἶναι καὶ ὁ συντονισμὸς τῶν ἐνεργειῶν, διὰ τὴν βιομηχανικὴν ἀνασύνταξιν καὶ συμπλήρωσιν. Τοὐτέστιν καὶ ἀφοῦ ἡ βιομηχανία ἀνασυνταχθῇ, εἰς τὸ προπολεμικόν της ἐπίπεδον, θὰ ἀξιοῖ νέας πιστώσεις καὶ νέας δαπάνας διὰ τὴν συμπλήρωσιν αὐτήν, ἐνῷ θ’ ἀναμένῃ γυμνὴ καὶ ἄστεγος ἡ ὕπαιθρος χώρα τὴν ἰδικήν της σειράν. Ποῖοι θὰ συγκροτοῦν τὸν ὀργανισμὸν ἀνασυγκροτήσεως; Θὰ εἶναι σοφοὶ καὶ εἰδικοὶ ἄνθρωποι, ἀλλ’ ὄχι οἱ ἀγρόται. Ἡ φωνὴ ὅμως τῶν Καλαβρύτων, τοῦ Δομενίκου καὶ τοῦ Διστόμου πῶς θὰ φθάσῃ εἰς τὸν ὀργανισμόν; Κύριοι, εἶναι δυστύχημα ὅτι ἡ ἐπαρχία δὲν ἀπέκτησεν ἀκόμη τὴν διοικητικήν της ἀποκέντρωσιν. Ἀλλ’ εἶναι καιρὸς νὰ δοθῇ, εἰς τὴν ἐπαρχίαν τοὐλάχιστον, ἡ ἀποκέντρωσις τῆς ἰδικῆς της ἀνασυγκροτήσεως. Ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία ἔδωκε τὸ θαῦμα τοῦ ὀργανισμοῦ τοῦ ἠλεκτροφωτισμοῦ καὶ ὑδρεύσεως τῆς πόλεως τῆς Λαρίσης, ὅπως ἐπίσης τῆς ἀνοικοδομήσεως εἰς τὴν ὡραίαν πόλιν τῆς Κορίνθου διὰ τοῦ ἰδικοῦ της αὐτονόμου ὀργανισμοῦ. Πιστεύω, ὅτι αἱ ἠρειπωμέναι πόλεις καὶ τὰ χωρία μας θὰ ἀνακτισθοῦν ταχύτερον καὶ ὡραιότερον, ἐὰν τὸ ἔργον των μείνῃ ἐλεύθερον ἀπὸ τὰς χειροπέδας οἱουδήποτε κεντρικοῦ ὀργανισμοῦ τῆς Πρωτευούσης καὶ ἐμπιστευθῇ εἰς τὴν πρωτοβουλίαν καὶ εἰς τὴν φιλοδοξίαν τῶν κατὰ τόπους αὐτονόμων ὀργανισμῶν. Τὸ κέντρον δύναται νὰ ἐποπτεύῃ καὶ νὰ ἐλέγχῃ καὶ νὰ καθοδηγῇ, ἀλλὰ τὴν πρωτοβουλίαν ἀφήσατέ την εἰς τοπικοὺς ὀργανισμούς. Πιστεύω ὅτι αἱ ἀνησυχίαι μου αὐταὶ θὰ κάμουν καὶ ὑμᾶς, κύριοι βουλευταὶ καὶ τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις θέλει ἐμπειρογνώμονας καὶ ἄλλους ἐκτὸς τοῦ ἀνωτάτου οἰκονομικοῦ συμβουλίου, ἂς τοὺς ζητήσῃ καὶ ἂς τοὺς ἐγκιβωτίσῃ, εἴτε μέσα εἰς τὸ Ἀνώτατον Οἰκονομικὸν Συμβούλιον, εἴτε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ, ἱδρυομένου παρ’ αὐτῷ Ὑφυπουργείου Συντονισμοῦ. Ἔχετε τοὺς ἐμπειρογνώμονάς σας, ἀλλὰ κρατήσατε τὰς εὐθύνας ὡς Κυβέρνησις καὶ ἡ Βουλὴ ἂς κρατήσῃ τὰ ἰδικά της κυριαρχικὰ δικαιώματα διὰ νὰ παραμένῃ φορεὺς τῆς λαϊκῆς κυριαρχίας καὶ ὄχι ἕνα στοιχεῖον διακοσμητικόν. (Χειροκροτήματα).
§34Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον προὐκάλεσε μίαν ζωηρὰν ἔκπληξιν διότι ἡ σύνταξις σχεδίου ἀνασυγκροτήσεως ἀποτελεῖ ἔργον κατ’ ἐξοχὴν πολιτικόν, ἐμπίπτον εἰς τὴν ἀποκλειστικὴν ἁρμοδιότητα τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν σᾶς ἀποκρύπτω μάλιστα ὅτι ἔτρεφα τὴν ἐλπίδα, ὅτι, μία Κυβέρνησις σἂν τὴν σημερινήν, ἡ ὁποία ἀπὸ καιροῦ ἐφιλοδόξησε νὰ καταλάβῃ τὴν ἀρχήν, ἡ ὁποία εἶχεν ἐπαγγελθῆ προεκλογικῶς πρὸς τὸν Λαὸν τὴν χαρὰν καὶ τὴν ἐπιτυχίαν καὶ ἡ ὁποία διὰ τῶν προγραμματικῶν της δηλώσεων ἐνεφανίσθη πανέτοιμος ν’ ἀντιμετωπίσῃ ὅλα τὰ ζωντανὰ προβλήματα τῆς Χώρας, θὰ εἶχεν εἰς τὴν διάθεσίν της ὄχι ἕν, ἀλλὰ πολλὰ σχέδια ἀνασυγκροτήσεως καὶ ὅτι ἡ μόνη δυσκολία θὰ ἦτο ἡ ἐπιλογὴ τῶν καταλληλοτέρων ἐξ αὐτῶν. Ἦτο λοιπὸν δικαιολογημένη ἡ ἔκπληξις διότι ἡ Κυβέρνησις δυόμισυ ὁλοκλήρους μῆνας μετὰ τὴν ἀνάληψιν τῆς ἐξουσίας παρ’ αὐτῆς, προβαίνει εἰς τὴν ἐπίσημον ὁμολογίαν ὅτι ὄχι μόνον στερεῖται προγράμματος ἀνασυγκροτήσεως ἀλλὰ καὶ συγχρόνως ὅτι στερεῖται τοῦ ἁρμοδίου ὀργάνου καὶ τῶν ἁρμοδίων συνεργατῶν διὰ τὴν σύνταξίν του. Καὶ ἦτο φυσικὴ ἡ ἀπορία διατὶ ἐπερίμενε τόσον καιρὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ ὁμολογήσῃ τὴν ἀδυναμίαν της αὐτήν, ἀφοῦ ἀπὸ τῆς ἑπομένης τῆς ὁρκωμοσίας της μέχρι τῆς προτεραίας τῆς συγκλήσεως τῆς Βουλῆς, ἐδημοσίευσε σωρείαν Νομοθεκῶν Διαταγμάτων ἐπὶ τῶν πλέον δευτερευόντων θεμάτων. Ἦτο λοιπὸν τόσον ἀπαράσκευος ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ τοῦ κεφαλαιώδους τούτου θέματος, ὥστε ἐν πλήρει γνώσει τῆς ἀνυπαρξίας προγράμματος ἀνασυγκροτήσεως καὶ ἀφοῦ τοσάκις παρεβίασε τὴν Κοινοβουλευτικὴν τάξιν νὰ μὴ τὴν παραβιάσῃ ἐπὶ τέλους καὶ διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν εἰς τρόπον ὥστε νὰ κερδίσωμεν τοὐλάχιστον τοὺς 2½ αὐτοὺς μῆνας, οἱ ὁποῖοι ἐχάθησαν ματαίως. Ἀλλ’ αἱ ἀπορίαι καὶ αἱ ἐκπλήξεις ἦτο πεπρωμένον νὰ πολλαπλασιασθοῦν ἀπὸ τὴν περαιτέρω τύχην τοῦ ἀρχικοῦ ἐκείνου νομοσχεδίου. Διότι τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο, ὅπως εἶναι γνωστόν, ἀπεσύρθη τὴν ἑπομένην τῆς καταθέσεώς του καὶ μετὰ τινας ἡμέρας κατετέθη νέον τὸ ὁποῖον ὅμως οὐδεμίαν οὐσιώδη διαφορὰν παρουσιάζει ἀπὸ τὸ ἀρχικὸν. Διότι περιορίζεται μόνον εἰς μίαν διαφορετικὴν ρύθμισιν τῶν σχέσεων τῶν κ. κ. Ὑπουργῶν. Πρόκειται δηλαδὴ περὶ τῆς αἰωνίου διελκυστίνδας τῶν ἁρμοδιοτήτων, τὴν ὁποίαν δὲν κατώρθωσε νὰ τερματίσῃ ἡ Κυβέρνησις κατὰ τοὺς δυόμισυ μῆνας τῆς παραμονῆς της εἰς τὴν ἐξουσίαν, τὴν ὁποίαν ἐπεχείρησε νὰ τερματίσῃ ὑπὲρ αὐτοῦ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν μὲ τὸ ἀρχικὸν νομοσχέδιον καὶ κατὰ τὴν ὁποίαν ἐπεκράτησε τελικῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἀφοῦ ἐλήφθη ὑπ’ ὄψει καὶ τὸ δίκαιον αἴτημα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Δημοσίων Ἔργων ὅπως ἀκούηται ἐπὶ τέλους καὶ αὐτοῦ ἡ γνώμη προκειμένου περὶ ἀνασυγκροτήσεως. Ὑπὸ τοὺς ὅρους αὐτοὺς φυσικὸν ἡ κοινὴ γνώμη νὰ δυσανασχετῇ διὰ τὴν ὅλην θέσιν τῆς Κυβερνήσεως, ἐπὶ τοῦ πελωρίου καὶ ἀληθῶς ὑπερκομματικοῦ θέματος τῆς ἀνασυγκροτήσεως. Διότι κατέστη κοινὴ συνείδησις ἡ ἀντίληψις ὅτι δὲν ὑπάρχει πλέον καιρὸς διὰ σύνταξιν ἀλλὰ δι’ ἄμεσον ἐφαρμογὴν Σχεδίου Ἀνασυγκροτήσεως. Καὶ διότι ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία φέρει ἀκεραίαν τὴν εὐθύνην διὰ τὴν ἀνυπαρξίαν τοῦ προγράμματος τούτου καὶ διὰ τὴν ἐπὶ 2½ ἤδη μῆνας καθυστέρησιν ἀντὶ νὰ βαδίσῃ εὐθέως καὶ ὑπευθύνως πρὸς τὴν ἀναπλήρωσιν τοῦ ἀπολεσθέντος χρόνου, καταφεύγει εἰς τὴν παλαιὰν μέθοδον τῆς συστάσεως Ὀργανισμοῦ. Ὁ πρῶτος λόγος τὸν ὁποῖον προβάλλει ἡ Κυβέρνησις εἶναι λόγος ἐξωτερικὸς καὶ ἀφορᾷ τὴν ἀνάγκην ὅπως παρασχεθοῦν ὑπεύθυνα στοιχεῖα εἰς τοὺς ξένους διεθνεῖς Ὀργανισμοὺς ἀπὸ τοὺς ὁποίους ἐξαρτᾶται ἡ χρηματοδότησις τῆς ἀνασυγκροτήσεως. Δὲν ἀμφιβάλλομεν ὅτι οἱ ξένοι ζητοῦν ὑπεύθυνα στοιχεῖα καὶ λελογισμένον πρόγραμμα ἀνασυγκροτήσεως, ἀλλὰ τὰ ζητοῦν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ μόνον, ἀδιαφοροῦντες μὲ ποῖα ὄργανα καὶ μὲ ποίους Ὀργανισμοὺς αὕτη θὰ τὰ συγκεντρώσῃ. Ὑπάρχει καὶ δεύτερος λόγος τὸν ὁποῖον ἐπικαλεῖται ἡ Κυβέρνησις, λόγος ἐσωτερικός, καὶ ἀφορᾷ τὰς παραλείψεις αἱ ὁποῖαι ἔγιναν κατὰ τὸ παρελθόν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν συλλογὴν τῶν στοιχείων. Ἡ αἰτίασις αὐτὴ εἶναι ἀδικαιολόγητος διότι ὁλόκληρος ὁ ἐπιστημονικός, τεχνικὸς καὶ πολιτικὸς κόσμος ἠσχολήθη μὲ τὸ θέμα τῆς ἀνασυγκροτήσεως. Ὁμοίως αἱ προκάτοχοι Κυβερνήσεις ὠργάνωσαν τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ καὶ τὸ Κυβερνητικὸν Οἰκονομικὸν Συμβούλιον, θεσμοὺς τοὺς ὁποίους διετήρησεν ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις. Ὄσον ἀφορᾷ τὸν χαρακτῆρα τοῦ Ὀργανισμοῦ δὲν εἶναι μόνον γνωμοδοτικός, ἀλλ’ ὑπεισέρχεται εἰς δικαιώματα Κυβερνητικά, δεδομένου ὅτι ἐκ τῶν γνωμοδοτήσεών του, ἐξαρτᾶται ἡ ἐγγραφὴ πιστώσεων εἰς τὸν προϋπολογισμὸν καὶ ἡ λῆψις ἀποφάσεων τοῦ Οἰκονομικοῦ Κυβερνητικοῦ Συμβουλίου. Καὶ ὅλα αὐτὰ τὰ δικαιώματα καλούμεθα νὰ τὰ ἐμπιστευθῶμεν εἰς τοὺς ἀγνώστους κυρίους τοὺς ὁποίους ἔχει ἐν νῷ ἡ Κυβέρνησις καὶ περὶ τῶν ὁποίων οὐδεμίαν πληροφορίαν μᾶς δίδει. Πάντως εἰς ὃ σημεῖον περιέστησαν τὰ πράγματα, δὲν πρόκειται νὰ καταψηφίσωμεν τὸ Νομοσχέδιον, διότι πρέπει πάσῃ θυσίᾳ ν’ ἀνακτήσωμεν τὸν ἀπολεσθέντα χρόνον. Προειδοποιοῦμεν ὅμως τὴν Κυβέρνησιν ὅτι ἡ ἔλλειψις θεωρητικῆς βάσεως καὶ δημιουργικῆς πνοῆς, τὴν ὁποίαν ἐμφανίζει τὸ πρῶτον νομοσχέδιον τῆς ἀνασυγκροτήσεως, μᾶς ἀφήνει ἐξαιρετικὰ σκεπτικοὺς διὰ τὸ μέλλον. (Χειροκροτήματα).
§35Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Εἶμαι βέβαιος ὅτι οὐδεὶς ὑπάρχει ὅστις νὰ διαφωνῇ μὲ τὸν σκοπὸν τοῦ νομοσχεδίου. Ἡ κατάρτισις σχεδίου ἀνασυγκροτήσεως εἶναι ἀπολύτως ἀπαραίτητος καὶ ἐπιβεβλημένη. Διότι μόνον ἔτσι τὰ πολλὰ ἢ ὀλίγα οἰκονομικὰ μέσα θὰ διοχετευθοῦν καταλλήλως, καὶ θὰ ἀποδώσουν μεγαλυτέραν ὠφέλειαν, παρὰ ἐὰν χρησιμοποιηθοῦν εἰς δευτερευούσης φύσεως σκοπούς. Καὶ διότι δὲν δυνάμεθα νὰ ἐμφανιζώμεθα εἰς τοὺς Συμμάχους μας καὶ νὰ ζητῶμεν βοήθειαν χωρὶς νὰ ἔχωμεν νὰ ἐπιδείξωμεν πρόγραμμα ἀνασυγκροτήσεως ἀπὸ τὸ ὁποῖον θὰ ἀποδεικνύηται ὅτι ἔχομεν ἐπίγνωσιν τῶν ἀναγκῶν, ἀλλὰ καὶ ὅτι γνωρίζομεν τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ ἐπιδιώξωμεν τὴν θεραπείαν των. Ἀλλὰ καὶ χωρὶς σχέδιον δὲν δύνανται οἱ Σύμμαχοί μας νὰ ἀποκτήσουν τὴν ἐμπιστοσύνην, ὅτι τὴν βοήθειαν τὴν ὁποίαν θὰ μᾶς παράσχουν θὰ τὴν χρησιμοποιήσωμεν ἀκριβῶς, διὰ τὸν σκοπὸν τῆς ἀνασυγκροτήσεως. Θὰ πρέπει τὸ πάθημα τῆς πιστώσεως τῶν 26 ἑκατομμυρίων δολλαρίων νὰ μᾶς γίνῃ μάθημα. Ἡ ὑποβολὴ ἑνὸς πίνακος κατὰ τρόπον ἀσυνάρτητον καὶ ἐπιπόλαιον εἶχεν ὡς σοβαρὰν συνέπειαν νὰ παρέλθῃ χρόνος ἄγονος χωρὶς νὰ δυνηθῶμεν νὰ λάβωμεν νέας πιστώσεις ἀπὸ τὴν Τράπεζαν Εἰσαγωγῶν καὶ Ἐξαγωγῶν διότι δὲν κατωρθώθη νὰ ρευστοποιηθῇ τὸ ποσὸν τοῦτο. Ἀπὸ πληροφορίας τὰς ὁποίας ἔχω, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ λάβωμεν ἀπὸ τὴν Τράπεζαν αὐτὴν πιστώσεις 250 ἑκατομ. δολλαρίων. Ἡ Γαλλικὴ Κυβέρνησις ἀμέσως ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως ἐπεδόθη εἰς τὸ ἔργον τῆς ἀνασυγκροτήσεως. Κατήρτισεν εἰδικὴν ἐπιτροπὴν ἡ ὁποία ἔκαμεν ἕνα πενταετὲς σχέδιον ἀνασυγκροτήσεως καὶ περὶ τὰ τέλη Δεκεμβρίου 1945 ἔλαβε πίστωσιν ἀπὸ τὴν Τράπεζαν 500 ἑκατομ. δολλαρίων καὶ διὰ τῆς τελευταίας συμφωνίας τοῦ κ. Μπλοὺμ λαμβάνει ἄλλα 650 ἑκατομ. δολλάρια. Προσθέτως λαμβάνει ὡς δάνειον ἕτερα 750 ἑκατομ. δολλάρια μὲ τόκον 2% ἐξοφλητέον ἐντὸς τριακονταετίας. Ἡ ὀφειλὴ τοῦ Γαλλικοῦ δημοσίου ἐξ ἑνὸς δισεκατομμυρίου ὀκτακοσίων ἑκατομμυρίων δολλαρίων συμφώνως πρὸς τόν νόμον περὶ δανεισμοῦ καὶ ἐκμισθώσεως διεγράφη τελείως. Ἡ Ἑλλὰς ὄχι μόνον δὲν κατώρθωσε νὰ ὠφεληθῇ ἐκ τοῦ νόμου περὶ δανεισμοῦ καὶ ἐκμισθώσεως, ἀλλ’ οὔτε καὶ ἀπὸ τὴν Τράπεζαν Εἰσαγωγῶν καὶ Ἐξαγωγῶν, διότι δὲν ἐπέτυχε νὰ ρευστοποιήσῃ μηδὲ τὰ ψυχία τῶν 25 ἑκατομ. δολλαρίων. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι αἱ εὐθῦναι τῶν Κυβερνήσεων ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως εἶναι μέγισται ὡς πρὸς τὸ σημεῖον τοῦτο, ἀλλὰ μεγίστη εἶναι καὶ ἡ εὐθύνη τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, διότι πρόκειται περὶ Κυβερνήσεως λαοπροβλήτου ἡ ὁποία ὤφειλε νὰ εἶναι ὥριμος καὶ νὰ εἶχεν ἐπίγνωσιν τῶν κυρίων σκοπῶν, τοὺς ὁποίους θὰ ἐπιδιώξῃ. Διότι κατήντησε μετὰ δίμηνον, καθ’ ὃ ἠσχολεῖτο μὲ τὴν ἔκδοσιν δευτερευούσης σημασίας Νομοθετικῶν Διαταγμάτων, μόλις τώρα καὶ κατόπιν ὑποδείξεων τῶν ξένων, νὰ σπεύσῃ νὰ καταθέσῃ τὸ παρὸν νομοσχέδιον Λέγω κατόπιν ὑποδείξεων, διότι εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν περιέχεται περίοδος θλιβερᾶς σημασίας διὰ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν Χώραν (ἀναγινώσκει). Ἐὰν Κυβέρνησις, ἡ ὁποία διεξεδίκησε καὶ ἔλαβε τὴν ψῆφον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, φθάνῃ μετὰ διόμισυ μῆνας, κατόπιν ὑποδείξεων φίλων μας, ὅπως ὁμολογεῖ, νὰ καταθέσῃ ἐσπευσμένως τὸ σχέδιον νόμου περὶ Ὀργανισμοῦ Ἀνασυγκροτήσεως, θὰ πρέπει νὰ δημιουργηθῇ βαθυτάτη δυσπιστία πρὸς τὴν Κυβέρνησιν αὐτήν, ἥτις καὶ εἰς τὸ μέλλον θὰ εἶναι ἡ ἁρμοδία νὰ ἐκτελέσῃ τὸ ἐν λόγῳ πρόγραμμα.
§36Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Εἰς τὰς προκατόχους Κυβερνήσεις δὲν ἐγένοντο ὑπομνήσεις;
§37Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Ἐτόνισα τὴν εὐθύνην ὅλων τῶν προηγουμένων Κυβερνήσεων. Φυσικὸν εἶναι νὰ ἐγένετο καὶ πρὸς ἐκείνας ὑποδείξεις, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν σημαίνει, ὅτι σεῖς ἀπαλλάσσεσθε τῶν εὐθυνῶν. Ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ τις διαφωνῶν πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦ νομοσχεδίου ἀσφαλῶς ὑπάρχουν ἀντιρρήσεις, ὡς πρὸς τὸν τρόπον καὶ τὰ μέσα μὲ τὰ ὁποῖα ἐπιδιώκεται ἡ πραγμάτωσις τοῦ σκοποῦ. Ὑπάρχει τὸ Ἀνώτατον Οἰκονομικὸν Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον ἔχει λαμπρὸν παρελθὸν καὶ ἀξιολόγους μελέτας, καὶ ἐὰν κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη εἶχε παραγκωνισθῆ τοῦτο δὲν σημαίνει, ὅτι ἡ παροῦσα Κυβέρνησις δὲν ἔπρεπε νὰ τὸ χρησιμοποιήσῃ. Δέον τὸ Ἀνώτατον Οἰκονομικὸν Συμβούλιον συμπληρούμενον μὲ τὰ κατάλληλα πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἐν νῷ, νὰ ἀποτελέσῃ τὸν πυρῆνα τοῦ νέου ὀργανισμοῦ, καὶ κατόπιν νὰ δώσῃ ἡ Βουλὴ εἰς τὸν Ὑπουργὸν τὴν ἐξουσιοδότησιν, διὰ τὴν πρόσληψιν τοῦ ἀπαραιτήτου προσωπικοῦ, τὸ ὁποῖον θὰ βοηθήσῃ εἰς τὸ ἔργον τῆς συντάξεως τῶν σχεδίων. Δώσατε κ. Ὑπουργέ, ἄλλην κατεύθυνσιν εἰς τὸν τρόπον τῶν μελετῶν τοῦ Ἀνωτάτου Οἰκονομικοῦ Συμβουλίου καὶ θὰ ἔχητε ἕνα ἕτοιμον ὀργανισμὸν καὶ μίαν σχετικὴν οἰκονομίαν καὶ τὸ σπουδαιότερον θὰ ἔχητε ἕνα μόνιμον ὀργανισμόν, ὁ ὁποῖος θὰ διατηρηθῇ καὶ ἀργότερα, ἀπὸ τὸν βραχύβιον τὸν ὁποῖον τώρα δημιουργεῖ, διότι εἶναι μοιραῖον, ὅτι τὰ σχέδια ἀνασυγκροτήσεως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκτελεσθοῦν πρὸ τῆς παρελεύσεως πολλῶν ἐτῶν. Διὰ νὰ ἔχῃ τὸ σχέδιον πραγματικὴν ἀξίαν πρέπει τὰ σχέδια νὰ καταστρωθοῦν ἀπὸ πρόσωπα ἐπιστημονικῆς μορφώσεως, πείρας, τὰ ὁποῖα νὰ διακρίνῃ ζῆλος καὶ ὄχι ἀπὸ πρόσωπα κομματικῆς ἀποχρώσεως. Δὲν υἱοθετῶ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Μακκᾶ, ὅπως γίνῃ διακομματικὴ σύνθεσις τῆς Ἐπιτροπῆς, διότι τὴν εὐθύνην θὰ φέρῃ ἡ Κυβέρνησις. Ἔχω ὅμως νὰ ὑποδείξω ὅπως τὰ πρόσωπα τὰ ὁποῖα ἔχει ἐν νῷ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ τὰ διατηρήσῃ καὶ μετὰ τὴν ἡμέραν ποὺ θὰ ὑπογράψῃ τοὺς διορισμοὺς τῶν μελῶν τοῦ Συμβουλίου. Τὸ ἔργον τῆς ἀνασυγκροτήσεως εἶναι τεράστιον. Ἀποτελεῖ τὴν βάσιν τοῦ ὅλου Ἑλληνικοῦ προβλήματος. Ἀπὸ τὴν λύσιν του ἐξαρτᾶται ἡ ὑπόστασις τῆς Χώρας. Ἡ ἀνασυγκρότησις διὰ νὰ ἐπιτύχῃ πρέπει νὰ εὑρεθῇ χρηματοδότησις, καὶ τὸ πρόβλημα μεταφράζεται ἀπὸ πρόβλημα ἀνασυγκροτήσεως εἰς πρόβλημα χρηματοδοτήσεως. Ἡ χρηματοδότησις εἶναι ἀπολύτως πολιτικῆς μορφῆς καὶ ὄχι τραπεζιτικῆς, διότι ἡ Τράπεζα εἰσαγωγῶν καὶ ἐξαγωγῶν κρίνει μὲ κριτήρια πολιτικὰ καὶ ὄχι οἰκονομικὰ καὶ Τραπεζιτικά, διότι δὲν πρόκειται νὰ εἰσπράξῃ αὐτὰ τὰ ὁποῖα θὰ διαθέσῃ. Εἶναι λυπηρόν, ὅτι παρῆλθε τόσος καιρὸς καὶ κινδυνεύομεν νὰ περιέλθωμεν ὑπὸ τὴν ἁρμοδιότητα τῆς διεθνοῦς Τραπέζης ὅπου πιθανὸν τὰ κριτήρια νὰ εἶναι καὶ οἰκονομικά. Πάντως ἀπὸ τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐξαρτᾶται ἡ ἐπιτυχὴς λύσις τοῦ ζητήματος τῆς χρηματοδοτήσεως. Ἐὰν τὸ χειρισθῇ σθεναρῶς, θὰ λυθῇ λίαν εὐνοϊκῶς, διότι διὰ τὴν Ἑλλάδα ἀποτελεῖ τὴν ἐλαχίστην ἀξίωσιν τὸ νὰ ζητήσῃ εἴτε ἀπὸ τοὺς ἡττημένους, εἴτε ἀπὸ τοὺς συμμάχους τὴν ἀνόρθωσιν τῶν ἐρειπίων. Τὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα ἔχει νὰ ἀντιτάξῃ ἡ Ἑλλὰς εἶναι σοβαρὰ καὶ οὐσιώδη καὶ ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως εἰς περίπτωσιν ἀποτυχίας θὰ εἶναι βαρυτάτη, ὄχι μόνον ἔναντι τῆς παρούσης γενεᾶς, ἀλλ’ ἔναντι καὶ τῶν μελλουσῶν, διότι ἐκ τῆς λύσεως τοῦ ζητήματος τούτου ἐξαρτᾶται ἡ ὑπόστασις, τὸ μέλλον καὶ ἡ ἐξέλιξις τῆς χώρας. (Χειροκροτήματα).
§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Δ. Λεονάρδος, προεδρεύων Ἀντιπρόεδρος). Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ διακόψωμεν διὰ μίαν ὥραν;
§39ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.
§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτεται ἡ συνεδρίασις διὰ μίαν ὥραν.
(Ὥρα 9.20′ μ. μ.)
ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ
(Ὥρα 10.30′ μ.μ.)
§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Δ. Σφαέλλος.
§42Δ. ΣΦΑΕΛΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, κύριοι βουλευταί, εἶναι εὐοίωνον σημεῖον διὰ τὰς ἐργασίας τοῦ Σώματος, τὸ ὅτι μετὰ τὴν ἐπὶ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως συζήτησιν, πρῶτον προσάγεται ἐνώπιον ἡμῶν πρὸς ἐπιψήφισιν τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀνασυγκροτήσεως τῆς Χώρας. Ἡ ὑπόθεσις τῆς ἀνασυγκροτήσεως ἐκφεύγει τὰ ὅρια τῆς ἁπλῆς νομοθετικῆς ἐργασίας, εἶναι ὑπόθεσις καθ’ ἑαυτὸ ἐθνικὴ καὶ ἰσότιμος, δύναταί τις εἰπεῖν, τῆς τοιαύτης τῶν ἐθνικῶν διεκδικήσεων. Εἶναι ὑπόθεσις ἐκφεύγουσα τὰ στενὰ ὅρια τὰ ἰδικά μας καὶ τῆς ἐποχῆς μας μόνον, διότι ἀφορᾷ καὶ τὸ μέλλον τοῦ Ἔθνους καὶ τὸ συνοριακὸν καὶ τὸ κοινωνικὸν καὶ τὸ ἠθικόν. Δὲν εἶναι κοινὸν τὸ θέμα τῆς ἀνασυγκροτήσεως, ἀποτελεῖ σύνθεσιν πολλῶν θεμάτων, πολλῶν πρωτοβουλιῶν. Ἐκ τῆς καλῆς τοποθετήσεως καὶ ἀντιμετωπίσεως τοῦ ζητήματος τῆς ἀνασυγκροτήσεως θὰ ἐξαρτηθῇ ἡ ἐν καιρῷ ἱκανοποίησις τῶν οἰκονομικῶν ἀναγκῶν, θέλει ἐπακολουθήσῃ σὺν τοῖς ἄλλοις καὶ ἡ ἠθικὴ ἐξέλιξις τοῦ λαοῦ μας. Τὴν ἀνάγκην αὐτὴν τῆς ριζικῆς μεταπολεμικῆς ἀνασυγκροτήσεως τῆς χώρας, τὴν ἀντελήφθησαν ὅλαι αἱ μετακατοχικαὶ Κυβερνήσεις. Καὶ ἐπὶ Κυβερνήσεως Τσουδεροῦ ἀκόμη εἰς τὴν Μέσην Ἀνατολὴν ἐγένετο κἄποια προσπάθεια. Ἡ Κυβέρνησις τῆς Ἐθνικῆς Ἑνώσεως ἀντιμετώπισε θετικώτερον τὸ ζήτημα τοῦτο καὶ εἶναι ἡ πρώτη Κυβέρνησις τῆς ὁποίας ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔφερε τὸν τίτλον τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἀνασυγκροτήσεως. Ἀτυχῶς, δὲν τῆς ἐδόθη ὁ χρόνος νὰ συστηματοποιήσῃ τὸ συλληφθὲν σχέδιον. Καὶ ἐπὶ Κυβερνήσεως Πλαστήρα, ὑπὸ τοῦ τότε Ὑπουργοῦ κ. Καραβίδα, ἐγένοντο ὡρισμέναι προσπάθειαι, ἀκόμη δὲ βραδύτερον, ἐπὶ Κυβερνήσεως Βούλγαρη, ἠκούσθη δημοσίᾳ, διὰ πρώτην φοράν, ἕνα συγκεκροτημένον πρόγραμμα, τὸ ὁποῖον ἀνεπτύχθη εἰς 20 διαλέξεις. Ἀλλὰ καὶ ἐπὶ κατοχῆς ἀκόμη ἐγένοντο διάφοροι ἰδιωτικαὶ προσπάθειαι ἐκ μέρους τῶν Τεχνικῶν Ἐπιμελητηρίων, τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης κλπ., αἱ ὁποῖαι ἔκαμον διαφόρους μελέτας. Ἀκολούθως ἐν Θεσσαλονίκῃ συνεπείᾳ ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας ἐγένετο μεγίστη προσπάθεια, ἀλλ’ ἡ πλέον συγκεκριμένη προσπάθεια ἐγένετο ἐν Ἀθήναις ὑπὸ ὡρισμένων προσώπων, καθηγητῶν Ἀνωτάτων Σχολῶν, τεχνικῶν κλπ. Ἐγένετο μία συστηματικὴ ἐργασία μὲ σκοπὸν τὴν βελτίωσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ λαοῦ μας. Περὶ τὴν Ὁμοσπονδίαν τεχνικῶν ἐπιστημόνων πολλοὶ ἐπιστήμονες ἔκαμον ὁλόκληρον σειρὰν μελετῶν καὶ διαλέξεων, αἱ ὁποῖαι ἀπετέλουν ἕνα συστηματικὸν καὶ ὡλοκληρωμένον πρόγραμμα ἀνασυγκροτήσεως, τὸ ὁποῖον παρουσίᾳ τοῦ Ἀντιβασιλέως, πολλῶν Ὑπουργῶν καὶ εἰς τὴν Ἀρχαιολογικὴν Ἑταιρείαν, παρηκολούθησαν καὶ οἱ πολιτικοὶ Ἀρχηγοὶ καὶ εἰς τὰς ὁποίας πάντοτε παρευρίσκετο καὶ ὁ ἤδη κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ. Παραλλήλως πρὸς αὐτὰς τὰς ἐργασίας ὁλόκληρος σειρὰ ἐπιστημόνων καὶ τεχνικῶν μᾶς ἔδωσαν τὰ στοιχεῖα καὶ μελέτας, ὡς ὁ Α. Μᾶνος, ὁ Π. Κοβέλης, ὁ Πεζόπουλος, ὁ Χωραφᾶς, ὁ ὑποφαινόμενος καὶ ἄλλοι πολλοὶ τὰς ὁποίας ἐὰν ὑπῆρχεν ἕνας ὀργανισμὸς νὰ συναθροίσῃ καὶ νὰ ἐπιλέξῃ ἀσφαλῶς θὰ εἶχεν ἐπέλθει κἄποιο θετικὸν ἀποτέλεσμα. Ἤδη ἡ Κυβέρνησις μᾶς εἰσηγεῖται ἕνα Ὀργανισμόν, ὁ ὁποῖος σκοπὸν ἔχει νὰ συγκεντρώσῃ ὅλας τὰς μελέτας καὶ ἐργασίας καὶ νὰ παράσχῃ τὴν δυνατότητα τοῦ συνδυασμοῦ αὐτῶν. Ἐπὶ τῆς μορφῆς τοῦ Ὀργανισμοῦ δὲν ἐπεκτείνομαι. Ἡ ὅλη ἐπιτυχία του βασίζεται εἰς δύο σημεῖα εἰς τὰ πρόσωπα καὶ τὰ μέσα ποὺ θὰ διατεθοῦν εἰς αὐτόν. Ὡς πρὸς τὰ πρόσωπα μὲν καὶ ἡ Κυβέρνησις ἔχει ὑπ’ ὄψει της, ἀλλὰ καὶ ἡμεῖς θὰ ὑποβάλωμεν σχετικὸν ὑπόμνημα καταλλήλων καὶ εἰδικῶν προσώπων πρὸς ἐπιλογήν, ὡς ἐκ τῆς εἰδικεύσεως ἐπὶ τούτου τῆς Πολιτ. ὁμάδος Ε.Μ.Π.Ρ.Ο.Σ., τὴν ὁποίαν ἐκπροσωπῶ κοινοβουλευτικῶς. Ὡς πρὸς τὰ διατεθησόμενα μέσα ὀφείλω νὰ ἐπεκταθῶ περισσότερον. Ὑπὸ τινων ἐκ τῶν κ.κ. συναδέλφων ὑπεστηρίχθη ὅτι πρέπει νὰ εἴμεθα φειδωλοί. Ἐγὼ πιστεύω τοὐναντίον, ὅτι καὶ ὡς πρὸς τὰς ἀμοιβὰς τῶν τεχνικῶν ὑπαλλήλων, συμβούλων κλπ. ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ μὴ εἶναι καθόλου φειδωλή, διότι προκειμένου περὶ παραγωγικῆς δαπάνης κάθε φειδὼ εἶναι εἰς βάρος τοῦ ἐπιδιωκομένου σκοποῦ. Ἐλέχθη, ὅτι θὰ ἠδυνάμεθα νὰ ἀποφύγωμεν τὸν Ὀργανισμὸν αὐτόν, ὁ ὁποῖος καὶ πολλὰς δαπάνας θὰ δημιουργήσῃ καὶ ἡ ἐπιτυχία του δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ ἐκ τῶν προτέρων ἐξησφαλισμένη. Ὑπεδείχθη δὲ ὅτι τὸ ἔργον αὐτοῦ θὰ ἠδύνατο νὰ γίνῃ ὑπὸ τοῦ Ἀνωτάτου Οἰκονομικοῦ Συμβουλίου. Πιστεύω ὅτι τὸ Ἀνώτατον Οἰκονομικὸν Συμβούλιον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὸ ἔργον αὐτό. Καὶ ἡ ἀποστολή του καὶ ἡ σύνθεσίς του εἶναι ὅλως διάφορος τοῦ διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου προβλεπομένου Ὀργανισμοῦ. Ὁ θεσμὸς τοῦ Οἰκονομικοῦ Συμβουλίου, τόσον ἐν Ἑλλάδι, ὅσον καὶ ἐν Γερμανίᾳ, Γαλλίᾳ, Τσεχοσλοβακίᾳ, Ἱσπανίᾳ Πορτογαλλίᾳ καὶ λοιπαῖς Χώραις, τείνει νὰ ἀποτελέσῃ ἕνα εἶδος δευτέρας Βουλῆς μὲ περιωρισμένα δικαιώματα. Δυναταί τις νὰ εἴπῃ, ὅτι εἰς τὰς πλείστας τῶν προαναφερθεισῶν Εὐρωπαϊκῶν Χωρῶν ἔλαβεν ἤδη τὴν μορφὴν ταύτης. Διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν εἰς ὃ σημεῖον ἤδη εὑρίσκεται ἡ χώρα ἐχρειάζετο ἕνα συγκεκριμένον ὄργανον τὸ ὁποῖον κατ’ οὐδεμίαν περίπτωσιν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναπληρωθῇ ὑπὸ τοῦ Ἀνωτάτου Οἰκονομικοῦ Συμβουλίου. Προτείνω ὡρισμένας τροπολογίας. Αἱ τροπολογίαι αὗται ὑποβάλλονται ὡς συμβολὴ ὑπὸ προσώπου ἀσχοληθέντος μὲ τὴν ἀνασυγκρότησιν ἐπὶ τρία ὁλόκληρα ἔτη καὶ εὔχομαι καὶ ἐλπίζω νὰ ἐπιτύχῃ ὁ Ὀργανισμὸς πρὸς ἀναζωογόνησιν τῆς ἐθνικῆς ζωῆς, ἣν ποθοῦμεν καὶ εὐχόμεθα, συγχαίρω δὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, ποὺ ἔτυχε τῆς τιμῆς πρῶτος αὐτὸς νὰ ὑποβάλῃ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἕνα τοσαύτης ὑψίστης σημασίας νομοθέτημα.
§43Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Δὲν δύναται νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις διότι σύμφωνα μὲ τὸ ἄρθρ. 56 τοῦ Συντάγματος δὲν παρίσταται τὸ ⅓ τῶν βουλευτῶν καὶ δὲν εἶναι ὀρθὸν τόσον σπουδαῖα ζητήματα νὰ συζητοῦνται ἐνώπιον κενῶν ἑδωλίων καὶ ὅτι ὀφείλει καὶ ὑποχρεοῦται ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐπιβάλῃ εἰς τοὺς φίλους της, τοὐλάχιστον, νὰ παρίστανται κατὰ τὰς συνεδριάσεις.
§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἐντύπωσίς μου εἶναι ὅτι ὑπάρχει ἀπαρτία, ἄλλως τε πολλοὶ βουλευταὶ εἶναι εἰς τὰς ἄλλας αἰθούσας καὶ εἰδοποιούμενοι ἔρχονται. Ὁ κ. Δεσύλλας ἔχει τὸν λόγον.
§45Θ. ΔΕΣΥΛΛΑΣ. Λυποῦμαι, λέγει, διότι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ταχθῶ ἐναντίον τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου, διότι νομίζω ὅτι οὐδεὶς λόγος συντρέχει διὰ νὰ ἱδρυθῇ τοιοῦτος ὀργανισμὸς ἀνασυγκροτήσεως. Δυστυχῶς ἐδῶ εἰς τὴν χώραν μας παρουσιάζεται, ἰδίᾳ κατὰ τὴν πρόσφατον ἐποχήν, ἕνα φαινόμενον περίεργον. Ἕνα ὡρισμένον πρόσωπον ἀρχίζει νὰ ἐπιδιώκῃ διὰ δημοσιεύσεων καὶ δι’ ἄλλων ἐνεργειῶν τὴν ἵδρυσιν ἑνὸς ὀργανισμοῦ, δημιουργεῖ μίαν κατάστασιν, ἕνα θόρυβον καὶ πολλὲς φορὲς καὶ τὸν ὀργανισμόν. Ἐνθυμεῖσθε κάθε τόσον αὐτὰ τὰ πράγματα πότε μὲ τὸν ὀργανισμὸν ἐμπορίου, πότε μέ τὸν ὀργανισμὸν ἁλιείας, κάθε τόσο τέλος πάντων, μὲ κάποιον ὀργανισμόν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὁ ὁποῖος γνωρίζει ἀσφαλῶς πόσον τὸν ἐκτιμῶ, πιστεύει βεβαίως εἰς τὸν ὀργανισμὸν τῆς ἀνασυγκροτήσεως, ἀλλὰ πρέπει νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι ἴσως αἱ ἀσχολίαι του, ἴσως οἱ ἐπηρεασμοὶ ἀπὸ τὰς ὑπηρεσίας, ἴσως τὰ γεγονότα, δὲν τοῦ ἐπέτρεψαν νὰ ἐμβαθύνῃ Πρὸς ποῖον σκοπὸν ἱδρύθη τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ; Βεβαίως διὰ νὰ συντονίσῃ ὅλους αὐτοὺς τοὺς σκοπούς. Αἱ ὑπηρεσίαι ὑπάρχουν καὶ εἶναι εἰς τὸ ὕψος των ἀσφαλῶς. Διατὶ δὲν συγκαλεῖ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ τοὺς Διευθυντὰς τῶν Ὑπηρεσιῶν νὰ τοῦ εἰσηγηθοῦν καὶ αὐτὸς νὰ κρίνῃ; Δὲν βλέπω τὸν λόγον τῆς ἱδρύσεως αὐτοῦ τοῦ ὀργανισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἔχει ὡς σκοποὺς αὐτοὺς τούτους τοὺς σκοποὺς τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. Ἐδῶ εἰς τὴν χώραν μας, μᾶς ἔχουν κάψει κυριολεκτικῶς αὐτοὶ οἱ ὀργανισμοί, οἱ ὁποῖοι ἀρχίζουν γλυκὰ–γλυκὰ ὡς συμβουλευτικοὶ ὥσπου μιὰ μέρα, μὲ μιὰ διάταξι σὲ κάποιο ἄσχετο νόμο, γίνονται ρυθμισταὶ τῶν πάντων. Τὸ ἄρθρον 5 τοῦ νομοσχεδίου καθορίζει τὴν ὀργάνωσιν εἰς κάθε Ὑπουργεῖον μιᾶς ὑπηρεσίας συνδέσμου τοῦ Ὑπουργείου μὲ τὸν ὀργανισμὸν ἀνασυγκροτήσεως. Δηλαδὴ δημιουργεῖ ἕνα ἐμπόδιον, εἰς τὴν πραγματικότητα, ἐνῷ ἁπλούστερον καὶ λογικώτερον θὰ ἦτο νὰ ἔρχηται ἀπ’ εὐθείας ὁ Ὑπουργὸς εἰς συνεννόησιν. Ἐλέχθη, ὅτι ὑπάρχει τὸ Ἀνώτατον Οἰκονομικὸν Συμβούλιον. Δέχομαι, ὅτι πρέπει αὐτὸ ἔστω συμπληρούμενον ν’ ἀποτελέσῃ τὸν συμβουλευτικὸν ὀργανισμὸν διὰ τὸ ἑκάστοτε Κυβερνητικὸν Οἰκονομικὸν Συμβούλιον. Σ’ αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον δὲν βλέπω παρὰ μίαν τάσιν διὰ δημιουργίαν θέσεων καὶ δαπανῶν. Τὸ ἄρθρον 2 ἐνθυμίζει τὰς διατάξεις τῶν παλαιῶν νόμων, αἱ ὁποῖαι περιεῖχον φωτογραφίας. Εἶναι σωστὸ νὰ ἔχῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐν νῷ ὡρισμένα πρόσωπα καὶ νὰ τὰ φέρῃ νὰ ἐπικαθήσουν ἐπὶ τοῦ τραχήλου τοῦ λαοῦ; Διατὶ ἆραγε θὰ συνάψωμεν μίαν σύμβασιν μὲ αὐτοὺς τοὺς 4 ὑπαλλήλους ποὺ εἶχεν ἐν νῷ ὁ κ. Χέλμης καὶ ποὺ ἔχει ἤδη ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ; Καὶ δὲν θὰ ἠδύναντο οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ νὰ ἐκτελέσουν αὐτὸ τὸ ἔργον εἰς τὴν ὑπηρεσίαν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται ἤδη μὲ ἕνα μικρὸν ἐπιμίσθιον τέλος πάντων, λόγῳ τῆς ἀπωλείας πολυτίμου χρόνου; Νομίζω ὅτι οἱ λόγοι αὐτοὶ ἀποδεικνύουν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον πρέπει νὰ καταψηφισθῇ ἢ ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ ἔδει νὰ τὸ εἶχεν ἀποσύρει.
§46Μ. ΑΙΛΙΑΝΟΣ (Ὑφυπουργὸς Συντονισμοῦ). Εἴπατε θὰ καταψηφίσητε τὸ νομοσχέδιον, διότι δὲν σᾶς ἱκανοποιεῖ ὁ Ὀργανισμός. Δὲν μᾶς λέτε ὅμως ἀντὶ τούτου τί προτείνετε;
§47Θ. ΔΕΣΥΛΛΑΣ. Ἐγὼ θεωρῶ ὡς ὄργανον ὑφιστάμενον τὸν Ὑπουργὸν καὶ τὸν Ὑφυπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ.
§48Μ. ΑΙΛΙΑΝΟΣ (Ὑφυπουργὸς Συντονισμοῦ). Καὶ τεχνικὰ πρόσωπα;
§49Θ. ΔΕΣΥΛΛΑΣ. Εὐτυχῶς ἡ Ἑλλὰς δὲν στερεῖται τοιούτων προσώπων. Ὑπάρχουν πλεῖστα ὅσα καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Δημοσίων Ἔργων καὶ ἔξω αὐτοῦ καὶ ἀκόμη, ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης. Ἡ ἔκθεσις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἔρχεται καὶ δημιουργεῖ ἓν ἕβδομον ἄρθρον, ποὺ εἶναι μάλιστα πολὺ εὐρύ. (Ἀναγινώσκει). Τοῦτο εἶναι ἀνήκουστον. Δέον νὰ ἐξαλειφθῇ ὁπωσδήποτε ἡ διάταξις αὐτή, ἡ ὁποία θὰ ὁδηγήσῃ εἰς ἕνα χαφιεδισμόν, εἰς μίαν παντοδυναμίαν ἔμμεσον ἢ ἄμεσον. Περαίνων θὰ ἔλεγον, ὅτι θὰ ἦτο πολὺ καλλίτερον τὰ 150.000.000 αὐτὰ νὰ διατεθοῦν διὰ τὴν στέγασιν τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν Κερκύρας, ποὺ κατὰ τὰ ¾ ἔχουν καταστραφῆ ὁλοσχερῶς.
§50Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ. Ὅταν λέγωμεν ἀνασυγκρότησιν ἐννοοῦμεν ὄχι μόνον ἀποκατάστασιν τῶν ἐκ τοῦ πολέμου ζημιῶν, ἀλλὰ πρὸ πάντων τὴν δημιουργίαν προϋποθέσεων, διὰ νὰ δυνηθῇ ἡ οἰκονομία ν’ ἀντιμετωπίσῃ τὰς σημερινὰς ἀνάγκας. Πολὺ περισσότερον σήμερον ἀπὸ τὴν ἀνοικοδόμησιν τῶν ἐρειπίων προέχει ἡ συγκρότησις τῆς οἰκονομίας κατὰ τρόπον ὥστε νὰ καταστῇ ἱκανὴ ν’ ἀντιμετωπίσῃ τὰς ἀνάγκας τοῦ μέλλοντος. Καὶ δυστυχῶς, εἰδικῶς ἡ Ἑλλὰς, ὡς πτωχὴ χώρα, δὲν κατώρθωσε μέχρι τοῦδε νὰ συγχρονίσῃ τὴν οἰκονομίαν της. Τὸ νομοσχέδιον ἔχει ὠφελιμότητά τινα ὡς πρὸς τὸ σημεῖον αὐτό. Ἐκτὸς τῆς Ρωσίας καὶ ἄλλα Κράτη, καὶ ἤδη ἡ Γαλλία καὶ ἡ Ἰταλία, ἐδέχθησαν τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ σχεδίου εἰς τὴν οἰκονομίαν (Πλανιφικασιόν). Κατὰ τὸ σύστημα τοῦτο δὲν περιορίζονται αἱ χῶραι αὗται εἰς τὴν ἐπανόρθωσιν τῶν ζημιῶν, ἀλλ’ ἀναφέρονται εἰς τὸν συγχρονισμὸν τῆς οἰκονομίας διὰ ν’ ἀντιμετωπίσῃ αὕτη τὰς συγχρόνους οἰκονομικὰς ἀνάγκας. Ἐφ’ ὅσον τὸ σχέδιον λέγει, ὅτι ἡ οἰκονομία θ’ ἀνασυγκροτηθῇ διὰ τῆς ἐλευθέρας ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας, χάνει τοῦτο τὸ ἅπαν σχεδὸν τῆς ἀξίας του. Ἀπὸ τῆς στιγμῆς ποὺ τίθεται ἔλεγχος εἰς τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν παύει αὕτη νὰ εἶναι ἀπόλυτος, ἔχομεν, δηλαδή, ἕν εἶδος παρεμβάσεως. Ἡ ὕπαρξις μιᾶς σχεδιασμένης οἰκονομίας ἔχει τόσον περισσοτέραν ἀξίαν, ὅσον περισσότερος εἶναι ὁ περιορισμὸς τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας. Τούτου ἔχομεν καμμίαν ἐμφάνισιν εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον;
§51Χ. ΛΑΔΑΣ. Τὸ νομοσχέδιον ψάχνει νὰ τὴν βρῇ.
§52Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ. Ἔχομεν δύο νομοσχέδια καὶ δύο εἰσηγητικὰς ἐκθέσεις, αἱ ὁποῖαι ὅμως εἰς τὴν οὐσίαν εἶναι ἡ αὐτὴ ἔκθεσις μὲ διαφορετικὴν ὑπογραφὴν καὶ διατύπωσιν. Δὲν διαφωτιζόμεθα εἰς τὰς γενικὰς γραμμὰς τῶν ἐκθέσεων αὐτῶν, ἐὰν πρόκειται νὰ σχεδιάσωμεν ἢ ἁπλῶς ν’ ἀνασυγκροτήσωμεν. Προκύπτει ἐκ τῆς ἐκθέσεως, ὅτι τίθεται ὡς βάσις τὸ τί ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ἐν σχέσει πρὸς τὰς οἰκονομικὰς δυνατότητας.
§53Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἡ ἔννοια τοῦ νομοσχεδίου ἀναφέρεται κατὰ πρῶτον λόγον εἰς τὴν ἀνοικοδόμησιν τῶν ἐρειπίων καὶ τὴν κλιμάκωσιν τῶν δυνατοτήτων καὶ τῶν ἀναγκαιοτήτων, θὰ ληφθοῦν δὲ ὑπ’ ὄψιν ἑκάστοτε αἱ δυνατότητες τῆς χώρας, συνδυαζόμεναι μὲ τὴν ἐξωτερικὴν βοήθειαν, τῆς ὁποίας θὰ τύχωμεν. Τὸ πρόγραμμα δὲν σημαίνει συσσώρευσιν ἀλλὰ ἑνοποίησιν. Ἐπειδὴ εἴμεθα ρεαλισταὶ δὲν ἀναζητοῦμεν ἀκόμη θεωρητικὰς κατευθύνσεις. Διὰ νὰ ζητήσωμεν τὴν βοήθειαν ποὺ μᾶς ἀξίζει, πρέπει νὰ παρουσιασθῶμεν μὲ τὸ μέτωπον ὑψηλὰ δηλ. νὰ εἴμεθα παρεσκευασμένοι.
§54Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ. Μὲ τὸν Ὀργανισμὸν αὐτὸν δὲν φαίνεται ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θέλετε ν’ ἀντιμετωπίσητε. Ὅταν λέγητε ἐπὶ τῇ βάσει τῶν δυνατοτήτων, δὲν ἔπρεπε νὰ σκέπτεσθε μόνον τὰς δυνατότητας τῆς Ἑλλάδος, ἀλλὰ νὰ ἐνεφανίζατε, ὅπως ἔπραξεν ὁ Μπλοὺμ μεταβὰς εἰς Ἀμερικήν, εἰς τὴν ὁποίαν ὑπέδειξε τὸ ἀδύνατον τῆς ἀνασυγκροτήσεως τῆς Γαλλίας ἐκ τῶν ζημιῶν εἰς τοὺς συμμάχους, τὸ ἀδύνατον τῆς δι’ ἰδίων μέσων ἀνασυγκροτήσεως, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν φαίνεται πῶς θὰ ἀντιμετωπίσητε μὲ τὸν Ὀργανισμὸν αὐτόν.
§55Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Φαίνεται σαφῶς «... (Ἀναγινώσκει)...».
§56Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ. Σεῖς νομίζετε, ὅτι φαίνεται σαφῶς. Ἐγὼ ὄχι. Νομίζω ὅτι τὸ σχέδιον δὲν εἶναι ἐπαρκὲς καὶ θεωρῶ περιττὸν τὸν Ὀργανισμόν. Τὸ ζήτημα εἶναι πολιτικὸν καὶ σᾶς ἀναφέρω τὸ ἑξῆς ἐπεισόδιον: Ὅταν μία Ἐπιτροπὴ ἐξ ἀνωτέρων ὑπαλλήλων παρουσίασεν εἰς τὸν Ὑπουργὸν κατάλογον τῶν ζημιῶν καὶ καταστροφῶν, τὰς ὁποίας ὑπέστη ἡ Χώρα καὶ ἀνέφερεν ὡρισμένον ποσὸν ἑκατομμυρίων ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐζήτησεν ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν αὐτὴν τῶν ὑπαλλήλων νὰ διπλασιάσῃ τὸ ποσὸν τῶν ζημιῶν καὶ ἐγένετο δεκτὸς ὁ διπλασιασμὸς οὗτος παρὰ τῶν ξένων. Ἡ πρωτοβουλία τοῦ Ὑπουργοῦ ἐπρυτάνευσε τοιουτοτρόπως καὶ ὄχι οἱ ὑπολογισμοὶ τῶν τεχνικῶν ὑπαλλήλων. Δὲν πιστεύω ὅτι διὰ τοῦ Ὀργανισμοῦ αὐτοῦ πρόκειται νὰ κάμητε μεγάλα πράγματα, διότι ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ δὲν χρειάζεται πνοὴν τεχνικήν, ἀλλὰ χρειάζεται τὴν πνοὴν πολιτικοῦ, θὰ ἔπρεπε δὲ νὰ ἀνατεθῇ ὁ Ὀργανισμὸς εἰς τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, ἵνα κατανεμηθῇ ἡ πολύπλοκος ἐργασία τοῦ Ὑπουργείου τούτου. Δὲν βλέπω τὴν σκοπιμότητα τῆς δημιουργίας ἰδιαιτέρου Ὀργανισμοῦ. Κάμετε ἂν θέλητε τὸ κομισαριά, τὸ ὁποῖον ἔγινεν εἰς τὴν Γαλλίαν. Ἐκφράζω τὴν ἔκπληξίν μου διὰ τὴν ἰδιαιτέραν φράσιν, τὴν ὁποίαν περιλαμβάνει ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις «ἔχοντες ἐν νῷ ἀπὸ τοῦδε τὰ πρόσωπα εἰς ἃ θ’ ἀνατεθῇ ἡ ἐν λόγῳ ἐργασία», ἡ ὁποία φράσις κατὰ σύμπτωσιν περιλαμβάνεται καὶ εἰς ἑτέραν ἔκθεσιν, ὅταν κατετέθη τὸ πρῶτον νομοσχέδιον παρὰ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἐκφράζω τὴν ἀπορίαν μου, πῶς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον θὰ κάμῃ τοὺς διορισμοὺς προσώπων, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἐν νῷ οἱ συντάκται τῶν δύο Εἰσηγητικῶν Ἐκθέσεων Ὑπουργοί. Χαρακτηρίζω ὡς πρωτάκουστον τὸ ἄρθρον 7 τῆς ἐκθέσεως τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, τὸ ὁποῖον τιμωρεῖ ἰδιώτας δι’ ἀπειλῆς κρατήσεως μέχρι τριῶν μηνῶν.
§57Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Ἐπειδὴ δὲν θὰ ἦτο δυνατὴ ἡ πειθαρχικὴ δίωξις, ἐτέθη μία ἀπειλή, οὕτως εἰπεῖν, διὰ νὰ ὑπάρχῃ μία κύρωσις. Πρόκειται ὅμως περὶ λάθους τυπογραφικοῦ, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ποινὴν κρατήσεως μέχρι τριῶν μηνῶν, ἁπλῶς ἀνεγράφετο ποινὴ κρατήσεως.
§58ΓΡ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐλπίζω θὰ ζητήσῃ τὴν διαγραφὴν τοῦ ἄρθρου τούτου. Νομίζω δὲ ὅτι, ἐὰν δὲν ὑπάρχουν εἰδικοὶ λόγοι δι’ οὓς πρέπει νὰ ψηφισθῇ ὁ Ὀργανισμός, χωρὶς ν’ ἀρνοῦμαι ὅτι πρέπει ταχέως ν’ ἀντιμετωπισθῇ ἡ κατάστασις, δὲν πρέπει νὰ σπεύσῃ ἡ Κυβέρνησις, ἐφ’ ὅσον δὲν πιστεύω, ὅτι διὰ τοῦ Ὀργανισμοῦ θὰ προαχθῇ τὸ ζήτημα τῆς Ἀνασυγκροτήσεως.
§59Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Διαπιστῶ πρῶτον, ὅτι ἡ συζήτησις γίνεται κατὰ παράβασιν ἄρθρου τοῦ Συντάγματος, διότι δὲν ὑπάρχει ἀπαρτία. Θὰ ἐδικαιολόγουν τὴν σπουδὴν τῆς Κυβερνήσεως, ἂν ὠφείλετο αὕτη εἰς σοβαροὺς λόγους. Ἀλλ’ εἶναι γνωστὸν ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ὅταν κατέθεσε τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ πρὸ μηνὸς περίπου εἶπεν ὅτι τὸ θεωρεῖ κατεπεῖγον. Ἐὰν ἦτο πράγματι κατεπεῖγον ἀπὸ τῆς 27ης Μαΐου, πῶς δὲν ἐψηφίσθη μέχρι σήμερον; Εἶναι βαρύτατον ἔγκλημα, διότι ἐσχηματίζοντο διάφοροι ὑπηρεσιακαὶ Κυβερνήσεις κατὰ τὸ παρελθόν, ἐνῷ ἔπρεπε νὰ εἶχε σχηματισθῆ πρὸ πολλοῦ Πολιτικὴ Κυβέρνησις διὰ νὰ μὴ παραμείνῃ ἡ Ἑλλὰς τόσον καθυστερημένη εἰς τόσον σοβαρὰ ζητήματα, ὡς εἶναι τὸ ζήτημα τῆς Οἰκονομικῆς αὐτῆς Ἀνασυγκροτήσεως. Ἡ Κυβέρνησις ἐζήτησεν ἕνα ὄργανον συγκεντρωτικὸν τῶν στοιχείων καὶ τῶν μελετῶν διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν, ἀλλὰ τὸ ὄργανον αὐτὸ ὑφίσταται ἐν αὐτῷ τούτῳ τῷ Ὑπουργείῳ Συντονισμοῦ. Διότι ὁ ρόλος τοῦ Ὑπουργείου αὐτοῦ συνίσταται ἀκριβῶς εἰς τὸ νὰ συγκεντρώνῃ αὐτὰ τὰ στοιχεῖα καὶ νὰ δίδῃ τὰς δεούσας κατευθύνσεις. Ὁ Ὀργανισμὸς τοῦ ὁποίου ζητεῖται ἡ καθιέρωσις, δὲν εἶναι παρὰ ἕνα γνωμοδοτικὸν Συμβούλιον, ἀλλ’ ὑπὸ τὸ γνωμοδοτικὸν συμβούλιον ὑπῆρχε καὶ εἶναι τὸ Ἀνώτατον Οἰκονομικὸν Συμβούλιον. (Ἀναγινώσκει σχετικῶς ἐκ τῶν νόμων 5354 καὶ 5949). Ἔχει δηλαδὴ ὁλόκληρον τὸ πλαίσιον ἐντὸς τοῦ ὁποίου ἐλευθέρως δύναται νὰ κινηθῇ ἡ Κυβέρνησις, ἡ δὲ συγκρότησίς του εἶναι ἰδανική. Ἑπομένως ἀντὶ προαγωγῆς θὰ ἔχωμεν πολλαπλῆν χρονοτριβήν, ἕως ὅτου γίνῃ αὐτὸς ὁ ὀργανισμός. Ἀλλὰ τὶ πρόκειται νὰ κάμῃ; Πρῶτον νὰ συγκεντρώσῃ τὰς διαφόρους μελέτας καὶ δεύτερον νὰ τὰς περιλάβῃ εἰς ἕνα ἑνιαῖον πρόγραμμα ἐντὸς τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων τῆς χώρας. Ἀλλὰ διὰ νὰ κάμῃ τὸ πρόγραμμα αὐτὸ πρέπει νὰ γνωρίζῃ τὰς οἰκονομικὰς δυνατότητας. Αὗται μέχρι στιγμῆς συνίστανται εἰς τὰ 100 δισεκατομμύρια, τὰ ὁποῖα ἀνεγράφησαν εἰς τὸν προϋπολογισμόν. Ἀσφαλῶς ὅμως τὸ ποσὸν αὐτὸ δὲν ἀφορᾷ τὸ ἔργον τοῦ ὀργανισμοῦ. Ἀφορᾷ τὴν ἀνοικοδόμησιν, ἀλλὰ προκειμένου περὶ αὐτῆς ἔχομεν ἄλλον ὀργανισμὸν δρῶντα, προβλεπόμενον ὑπὸ τοῦ Ν. Δ. τῆς 9)5)46 ὅπου, μάλιστα ὑφίστανται καὶ τρία συμβούλια, ἕνα ἀνώτερον, ἕνα κατώτερον καὶ ἕνα γνωμοδοτικόν. Οὐδεὶς διαφωνεῖ, ὅτι πρέπει νὰ γίνουν μελέται, ἀλλὰ τὸ πρῶτον μέλημα πρὸ τῆς συντάξεως προγραμμάτων εἶναι ἡ ἐξεύρεσις τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων, διότι ἄνευ κεφαλαίων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προωθηθῇ ἡ ἐκτέλεσις τῶν προγραμμάτων. Ὁ προβλεπόμενος ὀργανισμὸς δὲν πρόκειται νὰ εἶναι παρὰ ἀνωφελής, διότι εἰς οὐδὲν ἄλλο εἶναι δυνατὸν νὰ ἀσχοληθῇ, παρὰ μόνον εἰς τὴν συγκέντρωσιν τῶν προγραμμάτων. Τὸ δεύτερον ζήτημα τοῦ ρυθμοῦ τῆς ἐκτελέσεως θὰ γίνῃ ἀφοῦ εὑρεθοῦν τὰ χρήματα. Ὅλα αὐτά, δηλαδή, σχέδια, δαπάναι, ἀναγκαῖα ἔργα, πρέπει νὰ ὑποβληθοῦν μὲ κάποιαν συγκεκριμένην μορφήν, διότι ὅ,τι γίνεται τώρα εἶναι κάτι τί τὸ περιττόν, δημιουργεῖ θόρυβον μεγάλον καὶ θὰ ἔχῃ ὠφέλειαν μηδαμινήν. Τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἡμιτελές, ἀλλὰ διὰ νὰ μὴ δώσωμεν τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι δὲν θέλομεν νὰ βοηθήσωμεν τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὸ ἔργον τῆς ἀνασυγκροτήσεως, θὰ τὸ ὑπερψηφίσωμεν, παρ’ ὅτι οὐδεμίαν ἀναμένομεν ὠφέλειαν ἐξ αὐτοῦ. (Χειροκροτήματα).
§60Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Αἴσθημα ἀπογοητεύσεως καὶ πικρίας μὲ κατέχει, κύριοι βουλευταί. Πικρίας διὰ τὴν προχειρότητα, μεθ’ ἧς ἐμφανίζονται σοβαρώτατα ζητήματα ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ ἀπογοητεύσεως διὰ τὴν ἀπροθυμίαν μεθ’ ἧς παρακολουθοῦνται ἀπὸ τοὺς κυρίους συναδέλφους. Δύο εἶναι τὰ κυριώτερα προβλήματα. Πρῶτον τῆς ἀνασυγκροτήσεως καὶ δεύτερον τῶν ἐθνικῶν διεκδικήσεων. Ἡ ἀνασυγκρότησις ἀποτελεῖ τὸν θεμέλιον λίθον τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς καὶ ἂν ἀποτύχῃ, ἀποτυγχάνει αὐτὴ αὕτη ἡ Κυβέρνησις, ἀποτυγχάνει τὸ Κράτος, ἀποτυγχάνομεν καὶ ἡμεῖς. Τὸ ζήτημα τῆς ἀνασυγκροτήσεως, εἶναι ζήτημα ἐθνικὸν καὶ ὁ ἔλεγχος, ὁ ὁποῖος γίνεται κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, ἀποβλέπει εἰς τὸ νὰ τὴν διαφωτίσῃ καὶ νὰ τὴν ὁδηγήσῃ εἰς τὸν ὀρθὸν δρόμον, ὥστε νὰ λύσῃ πρακτικὰ καὶ ἄμεσα τὸ ζήτημα τοῦτο. Ἕως σήμερα δὲν ἐσταθεροποιήθη ἡ θέσις ἡμῶν ἐνώπιον τῆς κοινῆς γνώμης. Οὐδὲν ἐκ τῶν ζωτικῶν ζητημάτων ἐπελύσαμεν. Ἡ εὐθύνη πρωτίστως βαρύνει τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία ἔχουσα τὴν πλειοψηφίαν, ἔχει καὶ τὸ βάρος διὰ τὴν λύσιν τῶν προβλημάτων τούτων. Ἔπειτα ἀπὸ τὴν ἔκδοσιν 105 Νομοθετικῶν Διαταγμάτων, δὲν κατώρθωσε νὰ συμπεριλάβῃ μεταξὺ αὐτῶν ἓν ποὺ νὰ περιέχῃ τὸ πρόγραμμα τῆς ἀνασυγκροτήσεως. Τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, δὲν προβλέπει πρόγραμμα ἀνασυγκροτήσεως, ἀλλὰ σύστασιν ἑνὸς ὀργανισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἀντὶ νὰ προωθήσῃ τὴν ἀνασυγκρότησιν, θὰ ἀποβῇ χαλινὸς καὶ τροχοπέδη. Ἡ Κυβέρνησις προερχομένη ἐκ τοῦ λαοῦ καὶ κατελθοῦσα εἰς τὰς ἐκλογὰς μὲ συγκεκριμένον πρόγραμμα, ὤφειλε νὰ ἔχῃ ἑτοίμην τὴν ἐργασίαν τῆς ἀνασυγκροτήσεως. Ὅσοι προερχόμεθα ἀπὸ περιφερείας, ὅπου ὁ πόλεμος ἐπέφερε μεγάλας καταστροφάς, γνωρίζομεν τὴν ἀγωνίαν τοῦ κόσμου, ὁ ὁποῖος ἀναμένει τὴν λύσιν τῶν ζητημάτων αὐτῶν. Φαίνεται ὅμως, ὅτι οἱ ἀτυχεῖς αὐτοὶ πληθυσμοὶ μόνον θὰ ἐλπίζουν. Τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον δὲν εἶναι παρὰ αὐτὸς οὗτος ὁ νόμος ὁ προβλέπων τὴν σύστασιν τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. Δηλαδὴ θέλει δι’ αὐτοῦ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ βγάλῃ ἀπὸ τοὺς ὤμους του τὸ βάρος τῶν εὐθυνῶν καὶ νὰ τὸ ἀναθέσῃ εἰς ἕνα ἀνεύθυνον ὀργανισμόν. Διὰ τοῦ νόμου, περὶ συστάσεως Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, ὑπάγονται ὑπὸ τὴν δικαιοδοσίαν τοῦ Ὑπουργοῦ καὶ συντονίζονται αἱ ἐργασίαι τῶν πέντε κυριωτέρων παραγωγικῶν Ὑπουργείων. Εἰς τὰ Ὑπουργεῖα αὐτὰ λειτουργοῦν ὑπηρεσίαι τῶν ὁποίων προΐστανται ὑπάλληλοι ἱκανοί, ἐπιτελέσαντες ἔργον σοβαρὸν εἰς τὸν τομέα τῆς ἀνασυγκροτήσεως, ὥστε ἡ Κυβέρνησις νὰ εὕρῃ ἑτοίμην πολύτιμον ἐργασίαν. Καὶ ἔρχεται ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ ὤφειλε νὰ συντονίσῃ τὰς ἐργασίας αὐτάς, καὶ τὰς καταργεῖ καὶ καταργεῖ τὸν ἑαυτόν του διὰ νὰ ἀναθέσῃ τὸ ἔργον αὐτὸ εἰς ἕνα νέον ὀργανισμόν. Ἀγνοεῖ ὁμοίως τὰς ἐργασίας τοῦ τεχνικοῦ ἐπιμελητηρίου, τοῦ Ἀνωτάτου Οἰκονομικοῦ Συμβουλίου καὶ ἄλλων παρεμφερῶν ὀργανισμῶν διὰ νὰ ἔχῃ ὡς ἀποτέλεσμα τὸν μαρασμὸν τῆς ἀτομικῆς πρωτοβουλίας, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ τὴν τονώσῃ διὰ τῆς παροχῆς μέσων, ὥστε νὰ ἀποδώσῃ περισσότερα. Ὁ ὑπὸ σύστασιν ὀργανισμὸς δὲν θὰ εἶναι παρὰ εἷς χαλινὸς εἰς τὸ ἔργον τῆς ἀνασυγκροτήσεως, διότι ἐκτὸς τῆς γνωμοδοτικῆς του ἀποστολῆς, ἀπαιτεῖται προηγουμένως ἔγκρισίς του διὰ κάθε δαπάνην, ἡ ὁποία πρόκειται νὰ δημιουργηθῇ. Ἀποτελεῖ, τρόπον τινά, παρακυβέρνησιν, ὅπως αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, τῶν ὁποίων ἔχομεν πικρὰν πεῖραν προκειμένου περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν. Τὸ νομοσχέδιον διέπεται καὶ ἀπὸ κομματικὸν πνεῦμα καὶ τοῦτο καταφαίνεται ἐκ τῆς διαφορᾶς, ἡ ὁποία ὑπάρχει μεταξὺ τοῦ προσχεδίου τοῦ κατατεθέντος ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Τὸ ἄρθρον 7, τὸ ὁποῖον προβλέπει τὴν συμμετοχὴν τῶν Ὑπουργῶν Δημοσίων Ἔργων, Μεταφορῶν καὶ Ἀνοικοδομήσεως δὲν ὑπῆρχεν εἰς τὸ ἀρχικὸν νομοσχέδιον καὶ ἡ σκέψις ἡ ἀρχικὴ ἦτο νὰ γίνῃ ἕνα σῶμα προσκείμενον εἰς τὸν Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ ἄνευ εὐρύτητος. Διὰ τοῦ ἄρθρου 8 παρέχεται ἡ εὐχέρεια εἰς τὸν Ὑπουργὸν νὰ διορίσῃ ὅσα πρόσωπα θέλει χωρὶς ἔλεγχον ἐπὶ τοῦ ἀριθμοῦ καὶ τῆς ἀμοιβῆς. Ἀντ’ αὐτοῦ τοῦ ὀργανισμοῦ πρέπει ὁ κ. Ὑπουργός, ἐὰν θέλῃ νὰ ὁλοκληρώσῃ τὸ ἔργον τοῦ συντονισμοῦ τῶν μελετῶν τῶν διαφόρων ὑπηρεσιῶν, νὰ θέσῃ ἐπὶ κεφαλῆς μίαν προσωπικότητα, ἡ ὁποία νὰ ἀναλάβῃ τὸ ἔργον τοῦτο, καὶ τὴν ὁποίαν νὰ βοηθήσουν καὶ ἄλλα πρόσωπα. Καταργῶν ὅμως τὸ μέχρι σήμερον συντελεσθὲν ἔργον καὶ δημιουργῶν τὸν νέον ὀργανισμὸν δὲν κάμνει τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ δυσχεραίνῃ τὸ ἔργον τῆς ἀνασυγκροτήσεως, τὸ ὁποῖον οὐδέποτε θὰ καταλήξῃ εἰς ἀποτέλεσμα. Ἐὰν ἐπεθύμει νὰ δημιουργήσῃ πραγματικὸν ὀργανισμόν, δυνάμενον νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὸ ἔργον του, ἠδύνατο νὰ τὸν κάμῃ ὑπερκομματικόν, νὰ τὸν δημιουργήσῃ δηλαδή, κατὰ τρόπον ποὺ νὰ ἀπολαμβάνῃ τῆς ἐμπιστοσύνης ὁλοκλήρου τοῦ πολιτικοῦ κόσμου. Ὡς ἐμφανίζεται εἶναι κατ’ ἐξοχὴν κομματικῶς στενὸν ὄργανον τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὰς ἐπιταγὰς τῆς ὁποίας ὀφείλει νὰ ὑποτάσσεται. Τὸ ἔργον τῆς ἀνασυγκροτήσεως εἶναι ἔργον ἐθνικὸν καὶ διὰ τοῦτο ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ ζητήσωμεν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν ἢ νὰ παραιτηθῇ τοῦ νομοσχεδίου ἢ νὰ μεταβάλῃ τὸν ὀργανισμὸν εἰς ὑπερκομματικόν. Ἐὰν δὲν γίνῃ αὐτὸ θὰ δημιουργηθῇ μία κατάστασις τραγικὴ διὰ τὴν χώραν μας.
§61Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Κύριοι βουλευταί, διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου ἐγκαινιάζομεν τὴν νομοθετικὴν ἐργασίαν καὶ θὰ ἤθελα νὰ ἐκφράσω μερικὰς σκέψεις, ὅσον ἀφορᾷ, τὴν ταχυτέραν διεξαγωγὴν τῶν συζητήσεων. Τὰ ζητήματα τὰ ὁποῖα ἔχομεν νὰ λύσωμεν εἶναι μεγάλα, παλλὰ καὶ ἰδιόρρυθμα, ὁ ρυθμὸς τῆς ζωῆς γοργός, καὶ ὀφείλομεν νὰ τὸν παρακολουθήσωμεν, διὰ νὰ εἴμεθα ἐντὸς τῆς πραγματικότητος. Πρέπει κατὰ τὰς συζητήσεις νὰ γίνεται ἀποφυγὴ ἀναδρομῆς εἰς τὸ παρελθόν, νὰ ἀποφεύγεται ἡ ἐπίδειξις γνώσεων, νὰ ἀποφεύγωνται αἱ διακοπαί. Καὶ οἱ κύριοι Ὑπουργοὶ νὰ διευκολύνουν τὸ ἔργον τῆς Βουλῆς, ὑποβάλλοντες νομοσχέδια ἄρτια ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας καὶ τύπων. Τὸ παρὸν νομοσχέδιον ὑπεβλήθη, ἀπεσύρθη, καὶ ἔρχεται πρὸς συζήτησιν μετὰ 17 ἡμέρας ἀφ’ ὅτου τὸ πρῶτον ὑπεβλήθη χωρὶς νὰ συνοδεύεται ἀπὸ τὴν ἔκθεσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν περὶ καλύψεως τῆς δαπάνης, ἡ ὁποία εἶναι ἀπαραίτητος κατὰ τὸ Σύνταγμα. Ἡ ἀνάγνωσις τοῦ νομοσχεδίου προκαλεῖ αἴσθημα ἀπορίας καὶ ἀπογοητεύσεως διὰ τὸ παρελθόν, ἐφ’ ὅσον καταφαίνεται ὅτι μόνον ἡ παροῦσα Κυβέρνησις ἐσκέφθη πρώτη διὰ τὸ ζήτημα αὐτό. Χαρακτηρίζεται δὲ ὁ ὑπὸ σύστασιν Ὀργανισμός, ὡς ἀκρογωνιαῖος λίθος τοῦ οἰκοδομήματος τῆς ἀνασυγκροτήσεως, ἐνῷ ὅταν ἀναγινώσκῃ τις τὸ νομοσχέδιον μετὰ προσοχῆς καταλαμβάνεται ἀπὸ σκεπτικισμόν. Αἱ ἐπικρίσεις διὰ τὸ παρελθὸν εἶναι ἀδικαιολόγητοι. Διὰ τὸ μέλλον ὁ κ. Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ διευκρίνισε, ποῖοι εἶναι οἱ σκοποί. Ἡ πρώτη ἐντύπωσις ἦτο ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπρόκειτο νὰ συντάξῃ ἕνα ὀρθολογιστικὸν πρόγραμμα. Τοῦτο εἶναι τολμηρόν, διότι διαφέρει ἀπὸ ἐκεῖνο ποῦ σκέπτεται ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἐπιτύχῃ. Τὰ ὀρθολογιστικὰ προγράμματα δὲν γίνονται, οὔτε ἀποβλέπουν εἰς περιωρισμένην χρονικὴν περίοδον, ἀλλ’ ἔχουν προοπτικὴν διὰ πολλὰ ἔτη. Ἤδη ἡ προσπάθεια τῆς Κυβερνήσεως καταλήγει εἰς τὴν συγκέντρωσιν καὶ τὸν συντονισμὸν τῶν κατὰ μέρος προγραμμάτων, ὥστε νὰ τὰ παρουσιάσῃ εἰς τοὺς συμμάχους μας διὰ νὰ ζητήσῃ τὴν δέουσαν βοήθειαν. Διὰ τὸ ἔργον αὐτὸ ἡ ἵδρυσις ὀργανισμοῦ εἶναι τελείως περιττή. Ὅλας αὐτὰς τὰς ἁρμοδιότητας τὰς δίδει ὁ σχετικὸς νόμος εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ καὶ θεσμὸς τοῦ Ὑπουργείου τούτου ἐθεωρήθη, τόσον ἀπαραίτητος ἀπὸ τὸν νῦν Ὑπουργόν, ὥστε διὰ Νομοθετικοῦ Διατάγματος ἀπὸ προσωρινὸς κατέστη μόνιμος. Εἰς τὸ νομοθέτημα αὐτὸ θὰ ἠδύνατο ἁπλούστατα νὰ προστεθῇ δευτέρα διάταξις καθ’ ἣν παρὰ τῷ Ὑπουργῷ Συντονισμοῦ, συνιστᾶται Συμβούλιον γνωμοδοτικὸν διὰ τὰ ζητήματα τῆς ἀνασυγκροτήσεως. Ὁ ὑπὸ σύστασιν ὀργανισμὸς θὰ προκαλέσῃ κατὰ τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου δαπάνας 125 ἑκατομμυρίων, ἀλλὰ πρόκειται περὶ αὐτῶν, αἱ ὁποῖαι τὴν στιγμὴν αὐτὴν δύνανται νὰ ὑπολογισθοῦν, ἐνῷ ἀναμφισβητήτως θὰ ἔχῃ καὶ ἄλλας δαπάνας. Ἀφ’ ἑτέρου θὰ ἀποτελέσῃ τροχοπέδην εἰς τὴν ὅλην ἐργασίαν. Ὁμιλεῖ τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀποδοτικότητος τῶν ἔργων. Ὑπάρχουν ὅμως ἔργα ποὺ δὲν ἔχουν ἀπόδοσιν, ἀλλ’ εἶναι ἀπολύτου προτεραιότητος. Ὑπάρχουν ἔργα ποὺ δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὰ ἀγνοήσωμεν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξακολουθήσουν πληθυσμοὶ παραμένοντες διὰ τέταρτον ἤδη ἔτος ἄνευ στέγης.
§62Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Πρῶτον θέμα εἶναι ἡ ἀποκατάστασις τῶν ζημιῶν.
§63Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Ἔχω νὰ κάμω μίαν οὐσιώδη παρατήρησιν ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργοῦ ἀπεμπόλησιν τοῦ δικαιώματος συντάξεως τοῦ προϋπολογισμοῦ.
§64Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Τὰ ἔργα ἀνοικοδομήσεως θὰ εἶναι τεράστια. Προκειμένου ἕνας Ὑπουργὸς νὰ ἀναλάβῃ τὴν εὐθύνην τῆς πραγματοποιήσεως ἔργων τοιαύτης ἐκτάσεως, θὰ εἶναι ἐπιβεβλημένον νὰ ἀκούσῃ τὴν γνώμην ἑνὸς εἰδικοῦ Συμβουλίου. Καὶ χάρις εἰς τὴν γνώμην αὐτὴν θὰ ἔχητε καὶ ἐδῶ εἰς τὴν Βουλὴν μίαν βάσιν, ἐπὶ τῆς ὁποίας θὰ συζητήσητε.
§65Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Τὸ τῆς ἀνοικοδομήσεως ἔργον ἔχει ἀνατεθῆ ἐξ ὁλοκλήρου εἰς τὸ Ὑφυπουργεῖον Ἀνοικοδομήσεως.
§66Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἡ ἀνοικοδόμησις αὕτη ἔχει τὴν ἔννοιαν τῆς στεγάσεως. Πρόκειται περὶ πλημμελοῦς διατυπώσεως.
§67Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Ὡμίλησα περὶ τῆς ἀπεμπολήσεως τῶν δικαιωμάτων τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, τὰ ὁποῖα μεταβιβάζονται εἰς τὸ Κυβερνητικὸν Οἰκονομικὸν Συμβούλιον εὐρυνόμενον μὲ μερικοὺς ἀκόμη Ὑπουργούς. Ἀλλὰ ὅ,τι γίνει, τέλος πάντων, πρέπει νὰ γίνῃ ταχέως, διότι ὅταν παρέλθῃ ἡ ὀσμὴ τῆς πυρίτιδος τοῦ πολέμου, δὲν θὰ εἶναι τόσον εὔκολον νὰ παρουσιασθῶμεν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ νὰ ἀπαιτήσωμεν τὴν παροχὴν τῆς βοηθείας, ἡ ὁποία μᾶς εἶναι ἀπαραίτητος. Περαίνων προτείνω, ὅπως ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον καὶ προσθέσῃ μόνον μίαν γνωμοδοτικὴν Ἐπιτροπὴν εἰς τὰ πρὸς κύρωσιν εἰσαχθησόμενα Νομοθετικὰ του Διατάγματα.
§68Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Αἱ δύο πτέρυγες ποὺ εἶναι ἄκρως ἀντίθετοι ἐδῶ εἰς τὴν Βουλήν, συμβαίνει νὰ ἔχουν κἄποιαν συνάφειαν καὶ ἕνα συσχετισμόν, λόγῳ τῆς διαδοχῆς εἰς τὴν ἐξουσίαν. Ἡ ἀνάγκη ποὺ ὤθησε τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὴν σύνταξιν μιᾶς μελέτης ἀνασυγκροτήσεως, εἶχε παρουσιασθῆ καὶ εἰς τὴν προηγουμένην Κυβέρνησιν. Ὅταν εἶχον μεταβῆ εἰς τὸ ἐξωτερικόν, συνεζήτησα διὰ διάφορα ζητήματα τῆς Χώρας καὶ βεβαίως καὶ διὰ τὸ ζήτημα τῆς ἀνασυγκροτήσεως. Ὑπεστήριξα ὅτι συμφέρον τῆς εἰρήνης ἦτο ἡ Ἑλλὰς νὰ εἶναι ἰσχυρά, διότι κατέχει ἕνα ἐπίκαιρον γεωγραφικὸν σημεῖον. Πρέπει νὰ ἰσχυροποιηθῇ καὶ διὰ τῆς παροχῆς τῶν διεκδικουμένων παρ’ αὐτῆς ἐδαφῶν καὶ διὰ τῆς καταλλήλου συνοριακῆς διαρρυθμίσεως, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἰσχυροποιηθῇ καὶ οἰκονομικῶς. Χρειάζεται, δηλαδή, νὰ ἀποκαταστήσῃ τὰς ζημίας της καὶ ἀφ’ ἑτέρου νὰ ἀναπτύξῃ τὰς πλουτοπαραγωγικάς της ἱκανότητας, ὡς ἐπίσης, καὶ νὰ ἐξεύρῃ ἐδάφη ἀπορροφήσεως τοῦ πλεονάζοντος πληθυσμοῦ της. Μᾶς ἐδόθη, ἀπάντησις ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἐμφανίσωμεν ἕνα σχέδιον διὰ τὴν οἰκονομικήν μας ἀνασυγκρότησιν, ἕνα σχέδιον πενταετές, ἢ δεκαετές. Ἰσχυρότατος φίλος τῆς Ἑλλάδος μᾶς εἶπεν, ὅτι ἂν ἐμφανίσωμεν αὐτὸ τὸ σχέδιον, ἀναλαμβάνει αὐτὸς νὰ βοηθήσῃ εἰς τὴν ἐξεύρεσιν τῶν πόρων. Ἔχουν γίνει ἤδη μερικαὶ μελέται δι’ ὡρισμένα θέματα, δὲν ὑπάρχει ὅμως ἡ συγκεκριμένη μελέτη ποὺ θὰ ἐκτείνηται ἐφ’ ὅλου τοῦ θέματος.
§69Ν. ΔΑΡΒΕΡΗΣ. Ἐζητήθη ἡ ὕπαρξις Ὀργανισμοῦ ἢ ἐκπόνησις μελέτης;
§70Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Ἐζητήθη ἡ ἐκπόνησις μελέτης. Ἤδη ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τῆς κατοχῆς εἴχομεν κάμει ὡρισμένας προσπαθείας, εἶχον γίνει ὡρισμέναι μελέται, ἀλλὰ περιωρισμέναι, λόγῳ τῆς ἐλλείψεως οἰκονομικῶν μέσων καὶ δυνατοτήτων. Καὶ εἰς τὴν Αἴγυπτον εἶχε συσταθῆ Ὑπουργεῖον Ἀνασυγκροτήσεως, ἀλλὰ καὶ ἐκεῖ ἔλιπον τὰ στοιχεῖα διὰ τὴν σύνταξιν μελετῶν. Ἡ ἐργασία ἄρα δὲν ἠμελήθη, ἀλλὰ δὲν κατωρθώθη ἡ σύνταξις ἑνιαίου σχεδίου. Ὁ Πρόεδρος Ροῦζβελτ εἶχεν ἀναθέσει εἰς στενὸν συνεργάτην του—εἰς αὐτὸν ὁ ὁποῖος ἔκαμε μίαν ἐπιτυχῆ μελέτην διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς Κίνας—νὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ νὰ συντάξῃ σχέδιον ἀνασυγκροτήσεως. Ἀλλ’ ὁ θάνατος τοῦ Ροῦζβελτ, ἐπέφερε μεταβολὴν εἰς τὰς προσωπικότητας τοῦ περιβάλλοντος τοῦ Προέδρου. Πάντως δὲν φαντάζομαι, ὅτι ἐματαιώθη τὸ σχέδιον ἐκεῖνο καὶ εἶναι πιθανὸν ὅτι θὰ ἐπιτύχωμεν, ἐὰν ἐπιδιώξωμεν τὴν ἀποστολὴν ἐγκεφάλου εἰδικοῦ, ἐξ αὐτῶν ποὺ διαθέτει ἡ Ἀμερικὴ διὰ τὸν καταρτισμὸν τοιούτου προγράμματος. Ὁπωσδήποτε αἱ ὑπάρχουσαι ἐπὶ μέρους ἐργασίαι θὰ ἔπρεπε νὰ συγκεντρωθοῦν, εἴτε ὑπὸ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, εἴτε ὑπὸ εἰδικῶν τεχνικῶν προσώπων, εἴτε ἀκόμη καὶ ὑπὸ τοῦ Ἀνωτάτου Οἰκονομικοῦ Συμβουλίου καταλλήλως ἀνασυγκροτουμένου. Ἡ Κυβέρνησις προτείνει διὰ τοῦ νομοσχεδίου τὴν σύστασιν Ὀργανισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἐμφανίζεται ὡς γνωμοδοτικός. Δὲν εἶναι ὅμως καὶ ἐντελῶς γνωμοδοτικός, διότι εἰς τὸ ἄρθρον 2 ἀναφέρεται ἐκτέλεσις.........
§71Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς γνωμοδοτήσεως.
§72Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ γνωμοδοτικὸς ὁ Ὀργανισμός.
§73Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μὴ ἐπιμείνῃ ἐπὶ τῆς διατυπώσεως τοῦ ἄρθρου 1. Αὐτὸ θὰ ἔπρεπε νὰ μετατεθῇ εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ προγράμματος.
§74Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Τὰ στοιχεῖα εἶναι αἱ δυνατότητες τῆς Χώρας, ὄχι αἱ δυνατότητες τοῦ Πρ)σμοῦ, διότι αὐτὸ ἀποκλείεται.
§75Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Χρειάζεται σαφεστέρα διατύπωσις τοῦ ἄρθρου 1.
§76Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Καλλίτερον θὰ ἦτο νὰ τὸ ἀπαλείψωμεν.
§77Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἀπὸ ἀπόψεως διατυπώσεως θὰ βελτιωθῇ τὸ κείμενον.
§78Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Ζητῶ τὴν διαγραφὴν ἐκ τοῦ 7ου ἄρθρου τῆς ἐκθέσεως τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τῆς ἐπιβαλλομένης ποινῆς εἰς τοὺς ἰδιώτας τοὺς μετέχοντας τοῦ Δ. Σ. τοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ τὴν φραστικὴν διόρθωσιν τοῦ ἐδαφίου 9 τοῦ ἄρθρου 2 καὶ εἶμαι σύμφωνος διὰ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ ν)δίου, τὸ ὁποῖον ἐλπίζω, ὅτι θὰ ἀποδώσῃ τοὺς ἀναμενομένους παρὰ τῆς Κυβερνήσεως καρπούς.
§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν.
§80ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.
§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον καὶ ὥραν 6 μ. μ. (Ὥρα 1.45′ πρωϊνὴ)