1946.05.29

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 11η

Τετάρτη 29 Μαΐου 1946

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 6.25′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ Συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Δρόσος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΔΡΟΣΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3Γ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ. Κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν ὁμιλοῦντος τοῦ κ. Μπακοπούλου εἶχα διακόψει τοῦτον εἴς τι σημεῖον καὶ ἐζήτησα τὴν ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ στρατιωτικοῦ ζητήματος ὑπὸ τὸν ὅρον νὰ μὴ τεθοῦν ἐν ἐφαρμογῇ τὰ διατάγματα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν πρὸ τῆς ἐπιψηφίσεως τούτων ὑπὸ τῆς Βουλῆς, ἐνῷ ἐκ τυπογραφικοῦ λάθους διετυπώθησαν εἰς τὰ πρακτικὰ ὅλως διόλου τὰ ἀντίθετα.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ δώσητε τὰς διορθώσεις σας διὰ νὰ καταχωρηθοῦν. (Ἀναγινώσκονται καὶ ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως).

§5Γ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ. Μάλιστα.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως, ὡς διωρθώθησαν. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Μ. Καροῦσος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§7Μ. ΚΑΡΟΥΣΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ Σύλλογος Ἐθνικοφρόνων Παλαιοχωρίου Καβάλλας ζητεῖ ὅπως ἐξισωθῶσιν αἱ τιμαὶ καπνῶν πωληθέντων εἰς χαμηλὰς τιμάς. Ἡ Γενικὴ Συνέλευσις Σωματείων Στιβαδόρων Καβάλλας ζητεῖ αὔξησιν μερίδος ἄρτου καὶ μείωσιν τιμῆς εἰδῶν τῆς

ΟΥΝΡΑ.

Ἡ Γενικὴ Συνέλευσιν Καπνεργατῶν Καβάλλας ζητεῖ ἔγκρισιν πόρων Τ.Α.Κ., καὶ χορήγησιν ἐπιδομάτων ἀνεργίας. Ὁ Σύνδεσμος ὑπαλλήλων Ἀστικῶν καὶ Ὑπεραστικῶν γραμμῶν τέως Κοινῶν Δ)νσεων Αὐτοκινήτων Μακεδονίας– Θράκης ὑποβάλλει δι’ ὑπομνήματός του πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ τοὺς Ὑπουργοὺς Μεταφορῶν καὶ Ἐργασίας διαμαρτυρίαν διὰ τὴν μὴ ἐφαρμογὴν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 3731)28–3–45 ἀποφάσεως Ὑπουργοῦ Ἐργασίας. Ὁ Σύνδεσμος Ἀντιπροσώπων Μηχανημάτων Ἀθηνῶν, οἱ Ἐμπορικοὶ Ἀντιπρόσωποι Οἴκων Ἐξωτερικοῦ, ἡ Ἕνωσις Συνεταιρισμῶν Λαρίσης–Τυρνάβου καὶ Ἁγυιᾶς, διαμαρτύρονται διὰ μελετωμένην ἵδρυσιν Ἀγγλοελληνικοῦ Ἐμπορικοῦ Ὀργανισμοῦ. Οἱ Ἐργατοϋπάλληλοι Ἀθηνῶν διαμαρτύρονται διὰ σκανδαλώδη διανομὴν ἀρβυλῶν καὶ ζητοῦν τιμωρίαν ἐνόχων. Οἱ ὑπάλληλοι Ἑταιρείας «Σίγγερ» Ἀθηνῶν διαμαρτύρονται ἐναντίον τῆς παραγράφου 5 τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ

Ν. 118.

Ὁ Σύλλογος Πολιτικῶν Συνταξιούχων Τρικκάλων ζητεῖ προσαρμογὴν συντάξεων. Ὁ Δημήτριος Μανίνος παραπονεῖται διὰ καταστρατήγησιν διαταγῶν Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ ὑπὸ Τελώνου Καλαμῶν. Ὁ Ἔπαρχος Α. Φατσέας ἐκφράζει εὐχὰς εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς πρὸς εὐόδωσιν ἐργασιῶν καὶ ἐκπλήρωσιν ἐθνικῶν διεκδικήσεων. Ἡ Γενικὴ Συνομοσπονδία αὐτοκινητιστῶν Ἑλλάδος διαμαρτύρεται διὰ τὴν τὴν χορήγησιν αὐτοκινήτων εἰς ἰδιώτας καὶ ὑπόπτους ὀργανισμοὺς καὶ ζητεῖ τὴν ἄμεσον ἀνάκλησιν τῶν σκανδαλωδῶς παραχωρηθέντων εἴκοσι (20) αὐτοκινήτων κλπ. Ἡ Κτηματικὴ Ἕνωσις τῶν ἁπανταχοῦ Ἑλλήνων διαμαρτύρεται δι’ ὑπαγωγὴν εἰς τὸ δημευτικὸν ἐνοικιοστάσιον τῶν νέων μισθώσεων 1945–46. Ἀντιπροσωπεία Καπνεργατῶν Ἀθηνῶν ζητεῖ χορήγησιν πιστώσεων Τ.Α.Κ. Οἱ Κρῆτες δοσίλογοι Φυλακῶν Αἰγίνης ζητοῦν τὴν κατάργησιν τῆς Συντακτικῆς Πράξεως 6)1945. Ἡ Ἕνωσις τεχνικῶν Βορείου Ἑλλάδος ζητεῖ τὴν λῆψιν αὐστηρῶν μέτρων κατὰ τῶν Ἐαμοκομμουνιστῶν, διὰ διαπραχθέντα ἐγκλήματα εἰς βάρος Ἐθνικοφρόνων πολιτῶν. Οἱ πωληταὶ ἀκινήτων Καρυστίας, ζητοῦν ὅπως λυθῇ ζήτημα ἀγοραπωλησιῶν περιόδου Κατοχῆς. Ἡ Ἕνωσις Ἐθνικῶν Ὁμάδων Ἀνταρτῶν Βορειοηπειρωτῶν ὑποβάλλει πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, Ἀρχηγοὺς Κομμάτων καὶ Βουλευτὰς εὐγνωμοσύνην δι’ ἀγόρευσίν των ὑπὲρ ἀλυτρώτων Πατρίδος. Ἡ Ἕνωσις Συνεταιρισμῶν Βόλου διαμαρτύρεται διὰ τὴν κατάργησιν Συνεταιριστικῆς θέσεως Συμβούλου παρὰ Ἀγροτραπέζῃ. Οἱ ἀρτοποιοὶ Νέας Ἰωνίας διαμαρτύρονται διὰ μελετωμένην ἀντικατάστασιν Δημάρχου των Κ. Κιοφερτζῆ. Ἡ Γενικὴ Συνέλευσις Στιβαδόρων Καβάλλας ζητεῖ τὴν ἔγκρισιν τῶν πόρων Τ.Α.Κ. καὶ χορήγησιν τοῦ ἡμίσεος βασικοῦ ἡμερομισθίου εἰς τοὺς ἀνέργους. Οἱ κάτοικοι Ἡγουμενίτσης ζητοῦν τὴν ἐπαναλειτουργίαν τοῦ Πρωτοδικείου Θεσπρωτίας. Ὁ Πρόεδρος τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου Βερροίας ζητεῖ καθιέρωσιν θεσμοῦ προστασίας σιτοπαραγωγῆς, χρηματοδότησιν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν κλπ. Οἱ ἐπὶ κατοχῆς πωληταὶ ἀκινήτων Φιλιατρῶν ζητοῦν ψήφισιν Νόμου ἐπιστροφῆς ἀκινήτων. Οἱ καπνεργάται Λαμίας ζητοῦν χορήγησιν ἐπιδομάτων ἀνεργίας καὶ ἐξασφάλισιν πόρων Τ.Α.Κ. Οἱ Ἀνάπηροι Πολέμου 1940–41 Καλαμῶν διαμαρτύρονται διὰ μελετωμένην κατάργησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 113 Συντακτικῆς Πράξεως. Οἱ ἀρτεργάται Ἀθηνῶν διαμαρτύρονται διὰ τὴν καταστρατήγησιν τοῦ ἄρθρου 10 τοῦ Συντάγματος. Ὁ Συνασπισμὸς Ἐθνικῆς δράσεως Βορείου Ἑλλάδος ζητεῖ τὴν ἐμπέδωσιν τῆς ἀσφαλείας τῆς Χώρας κατὰ τῶν ἐχθρῶν τῆς Ἑλλάδος. Ἡ Ἐπιτροπὴ συζύγων κρατουμένων, ὡς πλουτισάντων κατὰ περίοδον Κατοχῆς εἰς βουλγαροκρατηθεῖσαν περιοχήν, διαμαρτύρεται δι’ ἄδικον φυλάκισιν συζύγων των καὶ κατάσχεσιν περιουσιῶν των. Οἱ πολιτικοὶ κρατούμενοι Ἀκροναυπλίας διαμαρτύρονται κατὰ Λ)σεως Φυλακῶν διότι τοὺς ἀπηγορεύθησαν τὰ ἄσματα καὶ ζητοῦν βελτίωσιν συσσιτίου, μεταγωγὴν τῶν φυματικῶν εἰς Σανατόριον κλπ. Ἐπιτροπὴ ἀξιωματικῶν τὸ πρῶτον ἀποστρατευθέντων κατὰ τὰ ἔτη 1941–45 λόγῳ ὁρίου ἡλικίας, ὑποβάλλει ὑπόμνημα πρὸς τὴν Βουλήν, τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν καὶ ζητεῖ τὴν ὑπαγωγὴν εἰς τὸν Νόμον περὶ μελετωμένης ἐθελουσίας ἐξόδου τῶν ἀξιωματικῶν, τὴν ἄμεσον χορήγησιν βοηθήματος, τὴν ἀκύρωσιν τῆς ἀναδρομικῆς ἀποστρατείας κλπ. Οἱ Συνεταιρισμοὶ καὶ ἀντιπρόσωποι Κοινοτήτων Ἐπαρχίας Χρυσουπόλεως καὶ Καβάλλας ζητοῦν ὅπως μὴ χρηματοδοτηθῇ τὸ Καπνεμπόριον, νὰ λειτουργήσῃ ὁ Ὀργανισμὸς Ἑλληνικοῦ Καπνοῦ κλπ. Ἡ Πανελλήνιος Συνομοσπονδία ὁμήρων καὶ θυμάτων Δεκεμβριανῶν ζητεῖ τὴν τροποποίησιν τοῦ Νόμου 1119 κλπ. Ὁ Γεωργικὸς Πιστωτικὸς Συνεταιρισμὸς Ἐπιταλίου ἡ «Ἀναγέννησις» ἀναφέρει ὅτι χάλαζα κατέστρεψε παραγωγὴν ἀμπέλων, σταφιδαμπέλων, κηπουρικῶν κλπ. καὶ ζητεῖ ἀποστολὴν γεωπόνου καὶ κρατικὴν μέριμναν. Τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Πειραιῶς διαμαρτύρεται διὰ μετάθεσιν ἐργατῶν ὑπὸ Ἠλεκτρικῆς Ἑταιρείας Ἀθηνῶν– Πειραιῶς καὶ ζητεῖ ἐπάνοδον προσωπικοῦ εἰς τὰς ἐργασίας τους καὶ ἀκύρωσιν ἀπολύσεων. Οἱ ἀπόστρατοι Ἰωαννίνων ζητοῦν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν. Ὁ Συνεταιρισμὸς Ζαγορᾶς ζητεῖ ἀναστολὴν ἐφαρμογῆς Νόμου ἀπολύσεως αἱρετῶν Συμβούλων Ἀγροτραπέζης Τὸ Ἐμπορικὸν Ἐπιμελητήριον Βόλου διαμαρτύρεται διὰ μελετωμένην σύστασιν Ἐμπορικοῦ Ὀργανισμοῦ Ἑλλάδος. Ὑπαξιωματικοὶ Χωροφυλακῆς περιόδου 1923–26 διὰ πολιτικοὺς λόγους ζητοῦν ὅπως διὰ Νόμου προαχθῶσιν ἐν ἀποστρατείᾳ εἰς τοὺς βαθμούς, οὓς σήμερον οἱ σύγχρονοί των κατέχουσι καὶ χορηγηθῇ μέρισμα ἐκ τοῦ Μετοχικοῦ Ταμείου Στρατοῦ. Οἱ Πρόεδροι Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ἐπαρχίας Πατρῶν διαμαρτύρονται διὰ μονοπώλησιν προϊόντων των παρὰ βιομηχάνων, Ἐμπόρων καὶ Ἐμπορικῶν Ἀντιπροσώπων. Ὁ Βουλευτὴς Φθιωτιδοφωκίδος κ. Ἀθανάσιος Μαυροειδὴς διαμαρτύρεται, διότι ἔνοπλος κομμουνιστικὴ συμμορία ἐπετέθη κατὰ δυνάμεως Χωροφυλακῆς καὶ ζητεῖ ἐνίσχυσιν Χωροφυλακῆς. Ἐπιτροπὴ Πολιτικῶν συνταξιούχων Κατερίνης ζητεῖ, ὅπως καθορισθῇ ποσοστὸν συντάξεως ὀγδοήκοντα τοῖς ἑκατὸν καὶ ἐκπτώσεως ἀγορᾶς εἰδῶν ΟΥΝΡΡΑΣ. Ἡ Ἕνωσις Συνεταιρισμῶν Πύργου διαμαρτύρεται διὰ μελετωμένην ἀπόλυσιν Ἀντιπροσώπων Διοικήσεως Ἀγροτραπέζης. Ἡ Ἕνωσις Τσιμέντων διαμαρτύρεται δι’ ἀπόλυσιν παλαιοῦ προσωπικοῦ καὶ διὰ μέτρα ἠλεκτρικῆς Ἑταιρείας ἔναντι προσωπικοῦ της. Πωληταὶ ἀκινήτων Κατοχῆς Ἀνδρούσης, ζητοῦν τὴν μὴ κατάργησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 114 Συντακτικῆς Πράξεως. Ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Ὑψοῦντος ζητεῖ τοποθέτησιν προϊσταμένου παρὰ τῷ ἐκεῖ Ταχυδρομείῳ πρὸς διευκόλυνσιν τῶν κατοίκων. Ἡ Πανελλήνιος Ἕνωσις Ριμινιτῶν–Ἱερολοχιτῶν ζητεῖ οἱανδήποτε χειρωνακτικὴν ἐργασίαν. Ἀπόστρατοι Ἀξιωματικοὶ Μεσσηνίας καὶ Λακωνίας ζητοῦν ἐπαναφορὰν τοῦ συνταξιοδοτικοῦ Νόμου 1933 καὶ τὴν μὴ ὑπαγωγὴν των εἰς μελετωμένην συνταξιοδοτικὴν κλίμακα βάσει μισθοῦ ἐνεργείας Πολιτικῶν Ὑπαλλήλων. Τὸ Σωματεῖον Στιβαδόρων Καπνοῦ Καβάλλας διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ χορήγησιν Πασχαλινοῦ δώρου καὶ ζητεῖ ἄμεσον ἐφαρμογὴν Ὑπουργικῆς ἀποφάσεως. Οἱ Στρατιωτικοὶ Συνταξιοῦχοι Πατρῶν ζητοῦν αὔξησιν Συντάξεώς των. Ἐκτελωνισταὶ Τελωνείου Καλαμῶν διαμαρτύρονται διὰ τὴν μή ἐπίλυσιν αἰτημάτων των. Ἐπιτροπὴ Πανελλαδικῆς Ἐθνικῆς Ἑνώσεως Ἀποτάκτων Ἀξιωματικῶν 1922–24 μέχρι 1926–28 τοῦ Α.Ν. 3)6)35 δι’ ὑπομνήματός της ζητεῖ δικαίαν ἀποκατάστασιν καὶ ἔγκρισιν τοῦ ὑποβληθησομένου παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ Κυβερνήσεως εἰς τὴν Βουλὴν Νομοσχεδίου. Οἱ Γονεῖς Νέων Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως δι’ ὑπομνήματός των πρὸς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν παραπονοῦνται διὰ τὴν ἀπόρριψιν τῶν τέκνων των κατὰ τὰς εἰσαγωγικὰς ἐξετάσεις τῆς σχολῆς τῶν Εὐελπίδων καὶ ζητοῦν, ὅπως ἐπιδειχθῇ διὰ τὰ τέκνα των ἐπιείκεια, οἷα ἐπεδείχθη καὶ εἰς τοὺς ὑποψηφίους τῶν ἄλλων ἀνωτάτων Σχολῶν. Ὁ Κωνσταντῖνος Β. Πολύδωρος κάτοικος Ριγανίου Ναυπακτίας, δι’ ὑπομνήματός του πρὸς τοὺς κ. κ. Βουλευτὰς ζητεῖ πληρωμὴν καταθέσεων σύμφωνα μὲ τὴν ἀξίαν τῶν προπολεμικῶν δραχμῶν. Ἐπιτροπὴ θυμάτων Μελιγαλᾶ–Καλαμῶν ζητεῖ ὅπως μὴ ἀπολυθῇ ὁ ἐπικεκηρυγμένος ἐγκληματίας Πανταζῆς Φράγκος. Ὁ Σύνδεσμος Ἐργοληπτῶν Χαλκίδος δι’ ὑπομνήματός του διαμαρτύρεται διὰ τὴν καταστρατήγησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 24|45 Συντακτικῆς Πράξεως κ.λ.π. Οἱ Μεσοδασικοὶ Ὑπάλληλοι Δασαρχείου Βερροίας δι’ ὑπομνήματός των πρὸς τὴν Μόνιμον Νομοπαρασκευαστικὴν Ἐπιτροπὴν ζητοῦν τὴν λῆψιν Νομοθετικῶν μέτρων βελτιώσεως τῆς βαθμολογικῆς καὶ μισθολογικῆς καταστάσεώς των. Κρατούμενοι δοσίλογοι φυλακῶν Βόλου ζητοῦν τὴν κατάργησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 6|45 Συντακτικῆς Πράξεως κ.λ.π. Ἡ Ἕνωσις Συνεταιρισμῶν Σουφλίου διαμαρτύρεται δι’ ἀπόλυσιν ἐκπροσώπων ἀπὸ Συμβούλιον Ἀγροτραπέζης, ὡς καὶ Συνεταιριστικῶν Συμβουλίων. Ἐπιτροπὴ Ἰδιοκτητῶν Καλαμῶν διαμαρτύρεται διὰ τὸ ἰσχῦον ἐνοικιοστάσιον ζητεῖ ἀναπροσαρμογὴν παλαιῶν μισθώσεων, μείωσιν φόρου οἰκοδομῶν κ.λ.π. Ἡ Πανελλήνιος Ἕνωσις Μηχανικῶν Χαρτοποιῶν Αἰγίου ζητεῖ τὴν χορήγησιν σχετικῶν διπλωμάτων τοῦ ἐπαγγέλματός των ὑπὸ τὸν τίτλον «Μηχανικοὶ Χαρτοποιοί». Ἡ Ἐριέτα χήρα Γεωργίου Σκαλιέρη συνταξιοῦχος κάτοικος Ἀθηνῶν παρακαλεῖ ὅπως κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν σχετικῶν Νομοθετημάτων ἀπονεμηθεισῶν κατὰ τὰ ἔτη 1941–44 συντάξεων μὴ περικοπῇ ἡ χορηγηθεῖσα αὐτῇ σύνταξις λαμβανομένων ὑπ’ ὄψει τῶν πρὸς τὴν Πατρίδα Ἐθνικῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ συζύγου της. Αἱ Ἑνώσεις ἀποστράτων συνταξιούχων ἀξιωματικῶν Μυτιλήνης, Χανίων, Ρεθύμνου, Χαλκίδος, Βόλου διαμαρτύρονται δι’ ἀθλίαν οἰκονομικὴν κατάστασίν των καὶ ζητοῦν ὅπως κανονισθῶσιν αἱ συντάξεις των βάσει τοῦ νόμου 1935. Ἡ Ἕνωσις Ἀρτεργατῶν Πειραιῶς διαμαρτύρεται δι’ ἀδικαιολόγητον διάλυσιν Συνελεύσεως Ἀρτεργατῶν Ἀθηνῶν παρὰ τῆς Ἀστυνομίας. Ἡ Ἕνωσις Ἀρτεργατῶν Πειραιῶς διαμαρτύρεται δι’ ἀκύρωσιν ὀγδόου Πανελλαδικοῦ Συνεδρίου. Ἡ Ἕνωσις Θαλαμηπόλων ἑλληνικῶν πλοίων διαμαρτύρεται δι’ ἀπολύσεις προσωπικοῦ Ἠλεκτρικῆς Ἑταιρίας. Ἡ Ἕνωσις Πολιτικῶν Συνταξιούχων Χανίων, διαμαρτύρεται δι’ ἀθλίαν οἰκονομικὴν κατάστασιν καὶ ζητεῖ ἀναπροσαρμογὴν συντάξεών των. Τὸ Σωματεῖον ὑποδηματεργατῶν, σταφιδοσκευαστῶν, σταφιδοζακχάρου καὶ ἡ Μηχανουργικὴ Ἕνωσις Πειραιῶς διαμαρτύρεται δι’ ἀπόλυσιν προσωπικοῦ Ἠλεκτρικῆς Ἑταιρείας Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ ζητεῖ ἀνάκλησιν αὐτῆς. Πολεμισταὶ δημόσιοι ὑπάλληλοι Ξάνθης διαμαρτύρονται δι’ ἀναστολὴν τῆς 112 Συντακτικῆς Πράξεως. Ἐπιτροπὴ πωλησάντων ἀκίνητα ἐπὶ Κατοχῆς Αἰγίου καὶ Περιχώρων ζητεῖ ἐπιστροφὴν περιουσιῶν των. Τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Πειραιῶς ζητεῖ τὴν ἄμεσον ἀναπλήρωσιν Κρατικῶν ἐκπροσώπων, τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς ἐπιτάξεως καὶ ἐπίλυσιν ζητημάτων προσωπικοῦ. Τὸ Ἐμπορικὸν Ἐπιμελητήριον Ἡρακλείου διαμαρτύρεται διὰ μελετωμένην ἵδρυσιν Ἐμπορικοῦ Ὀργανισμοῦ. Τὸ Ἐργατοϋπαλληλικὸν Κέντρον Ἐλευσῖνος ζητεῖ τὴν λῆψιν προστατευτικῶν μέτρων δι’ ἐργάτας τὴν χορήγησιν μισθῶν ηὐξημένων κατὰ 6% τὴν ἀκύρωσιν τοῦ Νόμου 424 κλπ. Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον διδασκάλων Ὀρεστιάδος διαμαρτύρεται διὰ τὰς ὑπὸ τοῦ Ὑπαρχηγοῦ τῆς Ὀργανώσεως Χιτῶν ἐκτοξευθείσας δημοσίας ἀπειλὰς καὶ ζητεῖ ταχεῖαν ἐπέμβασιν ἀρχῶν. Τὸ Σωματεῖον Μυλεργατῶν Πειραιῶς διαμαρτύρεται δι’ ἀπολύσεις προσωπικοῦ Ἠλεκτρικῆς Ἑταιρείας Ἀθηνῶν– Πειραιῶς. Ὁ Σύνδεσμος ἀνακληθέντων ἐφέδρων ἐκ μονίμων ἀξιωματικῶν Πατρῶν 1940–41 ζητεῖ δι’ ὑπομνήματός του τὴν ἀποκατάστασιν αὐτοῦ διὰ τοῦ νόμου 1870(1944). Ὁ Ἐπιθεωρητὴς Δημοτικῶν Σχολείων Κορινθίας Παναγιώτης Γ. Μπέλκας δι’ ὑπομνήματός του πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης ζητεῖ τὴν ἀποφυλάκισιν τοῦ υἱοῦ του εὑρισκομένου εἰς τὰς φυλακὰς Αἰγίνης δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 6]45 Συντακτικῆς Πράξεως. Ἐπιτροπὴ ἀγοραστῶν ἀκινήτων Ἑρμιονίδος διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἀκύρωσιν τῶν ἀγοραπωλησιῶν καὶ ζητεῖ τὴν κατάργησιν τῆς 84 Συντακτικῆς Πράξεως. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Β. Σαγιᾶς καταθέτει τηλεγράφημα Δημάρχου Πατρῶν διαμαρτυρομένου διὰ μελετωμένην μετάθεσιν τῆς ἕδρας Ταξιαρχίας ἑδρευούσης ἐν Πάτραις. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Β. Σαγιᾶς καταθέτει τηλεγράφημα πωλησάντων ἀκίνητα Πατρῶν ζητούντων ἐπικύρωσιν Συντακτικῆς Πράξεως 114. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Β. Σαγιᾶς καταθέτει τηλεγράφημα Ζυθοκαταστηματαρχῶν Πατρῶν διαμαρτυρομένων διὰ τὴν διάθεσιν τοῦ ζύθου μόνον εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Πρωτευούσης. Ὁ Φ. Μανουηλίδης βουλευτὴς Ἔβρου καταθέτει τηλεγράφημα Δημάρχου Διδυμοτείχου διὰ μελετωμένην περικοπὴν ἀλεύρου διανομῆς Ἀπριλίου. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Δῆμος Ε. Οἰκονόμου καταθέτει πρότασιν νόμου μετὰ αἰτιολογικῆς ἐκθέσεως «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς». Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Δῆμος Ε. Οἰκονόμου καταθέτει πρότασιν νόμου μετὰ αἰτιολογικῆς ἐκθέσεως «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Νόμου περὶ ἐνοικιοστασίου βοσκῶν». Ὁ βουλευτὴς Τρικάλων κ. Ἀλ. Βαμβέτσος καταθέτει πρότασιν ψηφίσματος μετὰ αἰτιολογικῆς ἐκθέσεως «περὶ ψηφισμάτων τῆς Δʹ Ἀναθεωρητικῆς Βουλῆς». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Θ. Τσάτσος, Λ. Μακκᾶς καὶ Π. Γαρουφαλιᾶς καταθέτουν πρότασιν Νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Α. Ν. 2280)40, δι’ οὗ προσετέθη τὸ ἄρθρον 15α εἰς τὸν Ἀστικὸν Νόμον τοῦ 1856». Ὁ κ. Π. Χατζηπᾶνος (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης) καταθέτει σχέδιον ψηφίσματος «περὶ ἐπιβολῆς ποινικῶν κυρώσεων κατὰ τῶν συνεργασθέντων μετὰ τοῦ ἐχθροῦ».

§8Ι. ΠΟΛΙΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Ὁ κ. Ι. Πολίτης ἔχει τὸν λόγον.

§10Ι. ΠΟΛΙΤΗΣ. Κατὰ τὰς συζητήσεις τῶν τελευταίων ἡμερῶν, ρήτορες ἀπὸ τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὕψωσαν φωνὴν διαμαρτυρίας καὶ δικαίας ἀγανακτήσεως διὰ τὴν προκλητικὴν στάσιν τῆς Βουλγαρίας ἡ ὁποία ἀπὸ τὸ ἐδώλιον τοῦ δοσιλόγου, ἀνέλαβε θρασεῖαν διπλωματικὴν ἐπίθεσιν κατ’ αὐτῆς ταύτης τῆς ἐδαφικῆς ἀκεραιότητος τῆς Ἑλλάδος. Ἡ χώρα αὐτή, κύριοι βουλευταί, εἶναι πλέον γνωστὴ ἀνὰ τὸν κόσμον ὡς σταθερὸς δορυφόρος ὅλων τῶν κατὰ καιροὺς ἐμφανιζομένων κατακτητικῶν, διὰ νὰ μὴ εἴπω τυχοδιωκτικῶν συγκροτημάτων, ὅπως ἐκεῖνα κατὰ τῶν ὁποίων δὶς ἐντὸς εἰκοσιπενταετίας ἐκινήθησαν τεράστιαι σταυροφορίαι. Τὸ ἔθνος λοιπὸν αὐτὸ μεθ’ ὅσα τόσον ἀνάδρως διέπραξε καθ’ ἡμῶν, ἐπιχειρῆσαν ὑπὸ τὴν σκιὰν ξένων ἀσπίδων, νὰ ἀποτελειώσῃ τὴν βαρέως πληγωμένην Ἑλλάδα καὶ νὰ τὴν σκυλεύσῃ, τὸ ἔθνος, λέγω, αὐτὸ τὴν ἐπαύριον μόλις τῆς κατατροπώσεως τοῦ συγκροτήματος ἐκείνου τοῦ ὁποίου εἶχε ταχθῆ ἐνθουσιώδης οὐραγὸς ἐμφανίζεται εἰς τὴν πολιτικὴν σκηνὴν ὄχι διὰ νὰ προσφέρῃ τὰς ὀφειλομένας ἐπανορθώσεις ἀλλὰ διὰ νὰ προβάλλῃ ἐδαφικὰς καθ’ ἡμῶν ἀξιώσεις, ἀξιώσεις εἰς οὐδένα στηριζομένας τίτλον, οὔτε νομικὸν οὔτε ἱστορικόν, οὔτε ἐθνολογικόν, ἀξιώσεις τῶν ὁποίων τὴν ἐξήγησιν θὰ ἠδύνατο κανεὶς νὰ ἀνεύρῃ εἰς τὴν ἀσυδοσίαν τῆς ὁποίας μέχρι τοῦδε ἀπήλαυσε, δι’ ὅλα τὰ προηγούμενα κατὰ τῶν γειτόνων του καὶ εἰδικώτερον καθ’ ἡμῶν πραξικοπήματα. Διότι τὸ βουλγαρικὸν ἔθνος, ἀφ’ ἧς ἡμέρας χάρις εἰς τὰς θυσίας ἄλλων λαῶν, ἀπέκτησε πολιτικὴν ὀντότητα εἰς τὰ Βαλκάνια, ἐπεδόθη εἰς τὴν προγραμματικὴν ἐξόντωσιν τοῦ ἑλληνισμοῦ χάριν ἱκανοποιήσεως μιᾶς ἀκορέστου ὅσον καὶ ἀδικαιολογήτου τάσεως πρὸς ἐδαφικὴν ἐπέκτασιν. Δικαίως, κ. βουλευταί, ρήτορες τινες καὶ ἀσχέτως πρὸς τὰ ὅρια τῶν σημερινῶν αἰτημάτων τῆς ἐξωτερικῆς μας πολιτικῆς, ἐμνήσθησαν τῆς Ἀνατολικῆς Ρωμυλίας. Εἶναι γνωστὸν πόση μέριμνα εἶχε καταβληθῆ ἀπὸ τοὺς ἁρμοδίους κατὰ τὴν σύστασιν τῆς αὐτονόμου ἐκείνης ἐπαρχίας διὰ νὰ προστατευθῇ καὶ κατοχυρωθῇ ἡ ἐξέχουσα θέσις τὴν ὁποίαν κατεῖχε τὸ ἑλληνικὸν στοιχεῖον καὶ ὁ ἑλληνικὸς πολιτισμὸς εἰς τὴν περιοχὴν ἐκείνην. Ἀλλ’ οὐδεὶς τῶν ἁρμοδίων ἐκάλεσε ποτὲ τὴν Βουλγαρίαν νὰ λογοδοτήσῃ διὰ τὴν πλήρη ἐντὸς ὀλίγων ἐτῶν, διὰ τῶν γνωστῶν μεθόδων, ἐξαφάνισιν ἀπὸ τὴν περιοχὴν ἐκείνην τοῦ ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ τοῦ ὁποίου τὰ δικαιώματα εἶχον τόσον λεπτομερῶς καθορισθῆ εἰς τὸν καταστατικὸν χάρτην τῆς αὐτονόμου ἐπαρχίας. Ἡ ἀσυδοσία ἐκείνη διὰ τὴν φρικώδη τραγωδίαν τῆς Ἀνατολικῆς Ρωμυλίας ἀπετέλεσε προφανῶς εἰς τὰ ὄμματα τῆς βουλγαρικῆς πολιτικῆς τὴν δικαίωσιν καὶ τῶν σκοπῶν καὶ τῶν μεθόδων της, ἐφ’ ᾧ καὶ ἀνέλαβεν ἀπὸ τὰ νέας θέσεις, μὲ τὰς ἰδίας μεθόδους καὶ τὰ ἴδια μέσα, νέας καὶ συνεχεῖς ἐξορμήσεις καθ’ ἡμῶν. Οὕτω δι’ ἀλλεπαλλήλων πληγμάτων ἀπωθούμενοι ἀπὸ τὰς προαιωνίους ἐπάλξεις τοῦ ἔθνους, συνεπτύχθημεν εἰς τὴν στενὴν λωρίδα γῆς κατὰ μῆκος τοῦ Αἰγαίου διὰ νὰ μὴ εὕρωμεν οὔτε ἐκεῖ τὴν ποθητὴν ἡσυχίαν καὶ διὰ νὰ ὑποστῶμεν καὶ ἐκεῖ τριπλῆν ἐντὸς ὀλίγων ἐτῶν ἐπίθεσιν. Καὶ καθ’ ὅλων αὐτῶν τῶν ἀδικημάτων οὐδέποτε ἕως τώρα ἐπέπεσεν, ὡς θὰ ὤφειλε, βαρὺς ὁ πέλεκυς τῆς δικαιοσύνης. Τοιουτοτρόπως ἐξηγεῖται ὅτι σήμερον πάλιν, ὀλίγας μόνον ὥρας μετὰ τὴν ἧτταν τοῦ στρατοπέδου εἰς τὸ ὁποῖον σύσσωμος ὁ βουλγαρικὸς λαὸς, αὐθορμήτως καὶ ἐνθουσιωδῶς εἶχεν ἐνταχθῆ διατυπώνει ἡ Βουλγαρία ἐδαφικὰς ἀξιώσεις καθ’ ἡμῶν. Δι’ ἡμᾶς, ἡ ἐκδηλουμένη ἰταμότης ἀποτελεῖ μίαν πρόσθετον ἐπιβεβαίωσιν τὴν ὅσον ἀκριβῶς ἐγνωρίζομεν περὶ βουλγαρικῆς νοοτροπίας. Ἀλλ’ ἔρχεται ἡ ἐπιβεβαίωσις αὐτὴ εἰς τὴν κατάλληλον στιγμὴν διὰ νὰ δικαιώσῃ τὰς ἀνησυχίας μας καὶ διὰ νὰ δικαιώσῃ ἀκόμη περισσότερον τὰ ἰδικά μας αἰτήματα ὅσον ἀφορᾷ τὸ μέρος ἐκεῖνο τῶν συνόρων μας. Δὲν θὰ ἔπρεπεν ὅμως, κ. κ. βουλευταί, ἡ βουλγαρικὴ περιπέτεια νὰ προκαλέσῃ τὴν ἀγανάκτησιν μόνον ἡμῶν τῶν Ἑλλήνων. Δὲν ἀποτελεῖ αὕτη πρόκλησιν μόνον ἔναντι ἡμῶν ἀλλὰ καὶ ἔναντι ὅλων ἐκείνων τῶν συμμάχων, μεγάλων καὶ μικρῶν, μὲ τοὺς ὁποίους μαζὶ ἠγωνίσθημεν τὸν ὑπεράνθρωπον τετραετῆ ἀγῶνα διὰ τὴν ἐλευθερίαν, τὴν δικαιοσύνην καὶ τὴν ἀποκατάστασιν μιᾶς δικαίας καὶ ἠθικῆς τάξεως πραγμάτων εἰς τὸν κόσμον. Δὲν εἶναι συνεπῶς δυνατὸν ἡ δικαία ἡμῶν ἀγανάκτησις νὰ μὴ εὕρῃ τὴν δέουσαν ἀπήχησιν εἰς τοὺς μεγάλους ἡμῶν συμμάχους καὶ νὰ μὴ ὁδηγήσῃ καὶ αὐτοὺς εἰς τὰ ἐπιβαλλόμενα μέτρα, καθ’ ἣν στιγμὴν ἐπιλαμβάνονται τῆς ρυθμίσεως τῶν εὐρωπαϊκῶν προβλημάτων. Ἐν τῷ πνεύματι τούτῳ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ προτείνω εἰς ὑμᾶς τὸ ἀκόλουθον ψήφισμα: «Ψήφισμα κατατεθὲν καὶ ὑπογεγραμμένον παρ’ ἐμοῦ καὶ παρὰ τῶν κ. κ. Σοφοκλῆ Βενιζέλου καὶ Α. Μπακάλμπαση. Ἡ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων παρακαλεῖ τὸν ἀξιότιμον αὑτῆς Πρόεδρον, νὰ γίνῃ πλησίον τῶν Μεγάλων τῆς Ἑλλάδος Συμμάχων διερμηνεὺς τοῦ αἰσθήματος δικαίας καὶ βαθυτάτης ἀγανακτήσεως, τὸ ὁποῖον ἤγειρεν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ καθ’ ἅπασαν τὴν Ἑλλάδα ἡ ἰταμότης τῆς Βουλγαρίας, ἡ ὁποία τὴν ἐπιοῦσαν τῆς ἥττης τοῦ συγκροτήματος ἐκείνου μετὰ τοῦ ὁποίου ἐκθύμως συνειργάσθη εἰς μίαν κοινὴν ἐπίθεσιν κατὰ τῆς ἀσφαλείας καὶ τῆς ἐλευθερίας ὅλων τῶν λαῶν καὶ εἰδικώτερον τοῦ Ἑλληνικοῦ, δὲν διστάζει νὰ διατυπώσῃ θρασείας ἀξιώσεις ἀδικαιολογήτου ἐδαφικῆς ἐπεκτάσεως εἰς βάρος τῆς Ἑλλάδος. Παρακαλεῖ ἐπὶ πλέον ἡ Βουλὴ τὸν ἀξιότιμον αὑτῆς Πρόεδρον, νὰ ἐκφράσῃ τὴν γενικὴν τῆς Συνελεύσεως πεποίθησιν ὅτι, οἱ Μεγάλοι Σύμμαχοι θὰ θεωρήσουν τὴν ἀπροκάλυπτον αὐτὴν ἐκδήλωσιν τῶν βουλγαρικῶν κατὰ τῆς Ἑλλάδος προθέσεων, ὡς πρόσθετον λόγον πλήρους ἱκανοποιήσεως τῶν πρὸς τὸ μέρος ἐκεῖνο συνόρων ἑλληνικῶν αἰτημάτων, οὕτως ὥστε νὰ ἐξασφαλισθῇ ἅπαξ διὰ παντὸς τὸ Ἑλληνικὸν Ἔθνος κατὰ τῆς ἀμετανοήτου βουλγαρικῆς ἐπιβουλῆς». (Χειροκροτήματα).

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μπακάλμπασης ἔχει τὸν λόγον.

§12Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ ἰταμὴ Βουλγαρικὴ ἐνέργεια δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μείνῃ ἀναπάντητος, καὶ αὐτὸς ὁ λόγος προεκάλεσε τὴν ἐκ μέρους τοῦ κ. συναδέλφου ὑποβολὴν σχετικοῦ σχεδίου ψηφίσματος. Ἡ ἀπάντησις ποὺ ὀφείλει νὰ δοθῇ δὲν ἔχει βέβαια τὴν ἔννοιαν ἀπαντήσεως διὰ τὴν ἰταμὴν ἐπὶ τῆς Θράκης ἀξίωσιν, διότι τὸ βουλγαρικὸν ὑπόμνημα ἕνα καὶ μόνον ἀποδεικνύει, ὅτι δηλαδὴ ἡ Ἑλλὰς δὲν θὰ μείνῃ ἥσυχος ἐὰν δὲν ἱκανοποιηθοῦν αἱ ἐθνικαί της ἀξιώσεις. Τὸ ἀνήκουστον εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν εἶναι ὅτι ἡ Βουλγαρία ἡ ὁποία θὰ ἔπρεπε νὰ δώσῃ γῆν καὶ ὕδωρ, ἔχει τὴν ἰταμότητα νὰ προβάλῃ διεκδικήσεις!! Εἶναι γνωστὸν τὸ βουλγαρικὸν μῖσος ἐναντίον τῆς Ἑλλάδος. Ἀρκεῖ νὰ διαβάσῃ κανεὶς τὴν ἱστορίαν διὰ νὰ σχηματίσῃ περὶ τούτου ἀντίληψιν. Καὶ ἔρχεται τώρα ἡ δοσίλογος αὐτὴ νὰ ἐπιρρίψῃ μομφὰς τελείως ξένας πρὸς τὴν στάσιν τὴν ὁποίαν ἐτήρησεν ἡ Ἑλλὰς καὶ νὰ καταγγείλῃ ταύτην ὡς ἀντιδρῶσαν κατὰ τῆς συνεργασίας τῶν Βαλκανικῶν χωρῶν. Ἀρκεῖ, κύριοι βουλευταί, νὰ ρίψῃ κανεὶς ἓν βλέμμα εἰς τὴν ἱστορίαν διὰ νὰ ἴδῃ ἀφ’ ἑνὸς μὲν ποία εἶναι ἡ στάσις τῆς Ἑλλάδος καὶ ἀφ’ ἑτέρου ποία εἶναι ἡ βουλγαρικὴ στάσις καθ’ ὅλην τὴν προσπάθειαν συνεννοήσεως μεταξὺ τῶν Βαλκανικῶν Χωρῶν, διὰ νὰ ἴδῃ τὴν δορυφόρον τῶν διαφόρων κατακτητῶν πῶς ἐπρόδωσε πάντοτε τὰς προσπαθείας διὰ τὴν δημιουργίαν μιᾶς Βαλκανικῆς συνειδήσεως. Ἐντὸς 25 ἐτῶν δὶς ἐπολέμησεν ὡς σύμμαχος ἀπολυταρχικῶν καὶ φασιστικῶν κρατῶν. Ἐπρόδωσε προτάσεις συνεργασίας τοῦ ἀειμνήστου Χαριλάου Τρικούπη. Ἐπρόδωσε Σέρβους καὶ Ἕλληνας τὸ 1913. Τρὶς ἐντὸς τριακονταετίας ἔσφαξεν Ἕλληνας Μακεδονίας καὶ Θράκης. Τὸ 1934 ἠρνήθη νὰ μετάσχῃ Βαλκανικῆς συνεννοήσεως τῆς ὁποίας τὰ θεμέλια ἐτέθεσαν ὑπὸ τὴν σκιὰν τοῦ Ἱεροῦ Βράχου τῆς Ἀκροπόλεως. Δυνάμεθα νὰ διακηρύξωμεν παγκοσμίως ὅτι μόνον ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς ἐνεπνεύσθη καὶ ἠγωνίσθη διὰ τὴν συνεργασίαν τῶν Βαλκανικῶν Κρατῶν. Ρίψατε ἕνα βλέμμα εἰς τὴν ἱστορίαν τοῦ ἀειμνήστου Τρικούπη, τοῦ Ἴωνος Δραγούμη τοῦ μεγάλου Βενιζέλου καὶ τοῦ ἀνθρωπιστοῦ καὶ μεγάλου ἰδεολόγου Ἀλεξάνδρου Παπαναστασίου διὰ νὰ πεισθῆτε πόθεν προέρχεται ἡ εἰλικρινὴς προσπάθεια συνεργασίας τῶν Βαλκανικῶν Λαῶν. Τὶ μᾶς ἐχώρισε τελευταίως μὲ τοὺς Βουλγάρους; Ἡ ἀπαίτησίς των ὅπως ἐπιτύχουν διέξοδον εἰς τὸ Αἰγαῖον. Ἀλλὰ αὐτὸς ὁ ἀείμνηστος Βενιζέλος διὰ τοῦ ἄρθρου 48 τῆς Συνθήκης τοῦ Νεϊγὺ ἐξεχώρει εἰς τοὺς Βουλγάρους τὸ δικαίωμα τῆς οἰκονομικῆς διεξόδου αὐτῶν εἰς τὸ Αἰγαῖον διὰ τῆς συστάσεως ἐλευθέρας ζώνης εἰς Ἀλεξανδρούπολιν. Ἡ πρότασίς του ἀπερρίφθη ἀπὸ τοὺς Βουλγάρους. Παρεχώρησε κατόπιν εἰς αὐτοὺς δικαίωμα ἐλευθέρας ζώνης ἐν Θεσσαλονίκῃ. Οἱ Βούλγαροι ἐκλήθησαν τὸ 1925 νὰ συμμετάσχουν εἰς τὴν ἔναρξιν τῆς λειτουργίας αὐτῆς, ἀλλὰ καὶ πάλιν ἠρνήθησαν καὶ σήμερον ἀποκαλύπτονται τὰ πραγματικὰ αὐτῶν σχέδια. Ἐπιδιώκουν τὴν ἡγεμονίαν εἰς τὰ Βαλκάνια εἰς βάρος τῆς Ἑλλάδος καὶ κατάπνιξιν τῶν ἐθνικῶν μας διεκδικήσεων. Ἡμεῖς τὶ ἐζητήσαμεν καὶ τὶ ζητοῦμεν: Διαρρύθμισιν τῶν Ἑλληνικῶν συνόρων πρὸς Βουλγαρίαν βάσει ἐθνολογικῶν, ἱστορικῶν, καὶ λόγων ἀσφαλείας. Ἡ Βόρειος Θράκη ἦτο ἡ Χώρα ὅπου ἔπαλλεν ἡ Ἑλληνικὴ ψυχὴ καὶ ὁ Ἑλληνικὸς πολιτισμός. Ὁ ἐθνολογικὸς αὐτῆς χαρακτὴρ τὸν ὁποῖον οὐδεὶς ἠμφισβήτησε μέχρι τοῦ 1870 οὐδέποτε ἠμφισβητήθη. Πέντε μητροπόλεις τῆς Φιλιππουπόλεως, τῆς Βάρνας, τῆς Ἀγχιάλου, τῆς Μεσημβρίας καὶ τῆς Σωζοπόλεως ἀναγνωρισθεῖσαι διὰ τοῦ Βερατίου τοῦ 1870 τοῦ προβλέποντος ἵδρυσιν Βουλγαρικῆς ἐξαρχίας, ἀποδεικνύουν τὴν πλειοψηφίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ στοιχείου εἰς τὴν Περιφέρειαν ταύτην. Τὸν χαρακτῆρα των ἐπεζήτησαν νὰ ἀλλοιώσουν οἱ Βούλγαροι, μὲ τὰς σφαγὰς τοῦ 1906 αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν στῖγμα τοῦ ἀνθρωπίνου πολιτισμοῦ, ἀλλὰ ἡ βία δὲν δημιουργεῖ δίκαιον. Σήμερον ποὺ μέσα στὰ ἐθνικά μας σύνορα ἐνοικεῖ ἡ πλειοψηφία τοῦ Ἔθνους, οἱ νεκροὶ ζητοῦν δικαίωσιν καὶ μόνον μία τοιαύτη δικαίωσις παγιώνει τὴν εἰρήνην εἰς τὰ Βαλκάνια. Μόνον δι’ ἀνακτήσεως τῆς πατρώας γῆς θὰ χάσῃ τὴν ὀξύτητα τὸ δημογραφικὸν μας πρόβλημα καὶ δὲν θὰ μᾶς ἀρνεῖται τὴν ζωὴν ἡ Ἑλληνικὴ γῆ ποὺ ἡ φτώχεια της μᾶς ἀναγκάζει νὰ περιτρέχωμεν πελάγη ἄξενα πρὸς στοιχειώδη ἐπιβίωσιν. Αὐτὸ ἀπαιτεῖ ἡ ἱστορία καὶ ἡ θυσία μας εἰς τὸν ἀγῶνα ὑπὲρ τῆς Ἐλευθερίας καὶ κοινωνικῆς δικαιοσύνης. (Παταγώδη Χειροκροτήματα).

§13Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐκκρεμεῖ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς πρότασίς μας πρὸς ἔκδοσιν ἐθνικοῦ ψηφίσματος, περιλαμβάνοντος τὸ σύνολον τῶν ἐθνικῶν μας διεκδικήσεων, ἐδαφικῶν καὶ οἰκονομικῶν. Ἐπανέρχομαι εἰς τὴν πρότασίν μου, διὰ τὴν ὁποίαν εἶχον ἀποκομίσει τὴν ἐντύπωσιν ὁμοφώνου ἐγκρίσεως, καὶ προτείνω, ἀντὶ ἐκδόσεως ἑκάστοτε εἰδικῶν ψηφισμάτων, νὰ διατυπώσωμεν, διὰ τοῦ καταρτισμοῦ μιᾶς ἐπιτροπῆς ἀπὸ ἐκπροσώπους ὅλων τῶν κομμάτων, πλῆρες ἐθνικὸν ψήφισμα ἄξιον τῆς Ἐθνικῆς Συνελεύσεως, τὸ ὁποῖον ἐνώπιον τοῦ Λαοῦ μας, καὶ ἐνώπιον τῶν Μεγάλων μας Συμμάχων νὰ διακηρύξῃ τὸ σύνολον τῶν ἱερῶν καὶ ἀπαραγράπτων δικαίων μας (Χειροκροτήματα).

§14ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Σωστά!

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως.

§16Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Κύριοι βουλευταί, νομίζω ὅτι τὸ ζήτημα, γενικώτερον, τῶν ἐθνικῶν καὶ ἐδαφικῶν μας διεκδικήσεων, ὡς ὀρθῶς τὸ ἔθεσεν ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, θὰ πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ, ἐν τῇ εὐρύτητι ἐκείνῃ τὴν ὁποίαν ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, ἔθεσεν. Νομίζω ὅτι δὲν θὰ πρέπει ἐπὶ ἑκάστου ζητήματος νὰ γίνεται συζήτησις, τοσούτῳ μᾶλλον καθόσον τότε, εἰς τὰς ἰταμὰς αὐτὰς ἀπαιτήσεις τῆς Βουλγαρίας, ἠμπορεῖ νὰ θεωρηθῇ ὅτι δίδομεν σημασίαν. Πρόκειται περὶ ἀξιώσεων, τὰς ὁποίας διετύπωσεν ἕνας τῶν ἡττημένων τοῦ πολέμου, ἀξιώσεων αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι δυνατὸν ν’ ἀντιμετωπισθοῦν ὡς τοιαῦται. Νομίζω ὅτι θὰ ἀπεδίδαμεν ἰδιαίτερον κῦρος εἰς αὐτάς, ἐὰν ἀπεδίδαμεν εἰς αὐτὰς σημασίαν. (Χειροκροτήματα). Εἶναι βεβαίως νοητὸς ὁ πόθος, ὁ ὁποῖος συνέχει τὴν Βουλὴν καὶ ἰδιαίτατα τοὺς ἐκπροσώπους τῆς Θράκης, οἱ ὁποῖοι ὡμίλησαν ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ. Νομίζω ὅμως, ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ ἔπρεπε σχετικῶς νὰ δεχθῇ ὅπως ἐν ἀνάγκῃ καταρτισθῇ ἕνα γενικώτερον ψήφισμα, περὶ τοῦ ὁποίου ὡμίλησεν ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος κ. Παπανδρέου, καὶ τὸ ὁποῖον νὰ ὑποβληθῇ εἰς τὴν Συνέλευσιν, χωρὶς νὰ ἀντιμετωπίζωμεν ἑκάστοτε, ἓν ἕκαστον ζήτημα, ἰδιαιτέρως.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Σίδερης ἔχει τὸν λόγον.

§18Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Μᾶς εὑρίσκει συμφώνους, ὅπως καὶ ὅλους τοὺς ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ὁ πόνος καὶ ἡ διαμαρτυρία τὴν ὁποίαν ὁ προλαλήσας συνάδελφος διετύπωσεν. Ἀλλά, ἀπὸ τῆς οὐσίας τοῦ ζητήματος, μέχρι τοῦ τρόπου τοῦ χειρισμοῦ, ὑπάρχει κάποια ἀπόστασις. Προσχωροῦμεν καὶ ἡμεῖς εἰς τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος. Ἀλλὰ καὶ νομίζομεν, ὅτι ἐπὶ ἑκάστου ζητήματος τιθεμένου πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, πρὸ πάσης συζητήσεως, πρέπει νὰ γίνεται συνεννόησις μὲ τὴν ὑπεύθυνον Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία ὡς ἔχουσα τὴν εὐθύνην, πρέπει νὰ κανονίζῃ πλαίσια, ἐντὸς τῶν ὁποίων θὰ περιορίζηται ἡ συζήτησις. Ὑπὸ τοὺς ὅρους αὐτοὺς προσχωροῦμεν πλήρως εἰς τὴν πρότασιν τοῦ ἀξιοτίμου Ἀρχηγοῦ τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος καὶ παρακαλοῦμεν τὴν Κυβέρνησιν, σταθμίζουσα ἑκάστοτε τὰς περιστάσεις, τὰς ὁποίας διερχόμεθα, νὰ ὁρίζῃ εἰς χρονικὸν σημεῖον, τὸ ὁποῖον θὰ νομίσῃ καταλληλότερον, τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ συζητοῦνται τὰ ὅσα θίγουν ἐξωτερικὰς σχέσις.

§19Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Ἤθελα ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ταύτῃ νὰ τονίσω τὸ ἑξῆς: Ὅτι προκειμένου περὶ θεμάτων τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς, τὰ ὁποῖα τίθενται, εἴτε ὑπὸ τύπον ἐρωτήσεως, εἴτε ὑπὸ τύπον ἐπερωτήσεως ἐκ μέρους τῶν κ. κ. συναδέλφων, βεβαίως; ἐγὼ ὡς ὑπεύθυνος Ὑπουργός, θὰ δίδω τὰς ἀπαντήσεις αὐτάς. Θὰ παρακαλέσω ὅμως νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, τὰς ἀπαντήσεις αὐτὰς νὰ τὰς δίδω γραπτῶς εἰς τὸ Προεδρεῖον, νὰ λαμβάνουν γνῶσιν οἱ ἐρωτῶντες ἢ ἐπερωτῶντες, καὶ ἂν οἱ ἐρωτῶντες ἢ ἐπερωτῶντες νομίζουν ὅτι πρέπει νὰ ἐπανέλθουν ἐπὶ τοῦ ζητήματος νὰ ἐπανέρχωνται, ἄλλως νὰ μὴ ἐπανέρχωνται. Καὶ τοῦτο διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ μπῇ μία τάξις ἐπὶ τῶν ἐξωτερικῶν θεμάτων, ἐκτὸς ἐὰν οἱ ἐρωτῶντες νομίζουν ὅτι πρέπει νὰ ἐπιμείνουν εἰς τὸ ἐρώτημά των.

§20Χ. ΛΑΔΑΣ. Δύνανται οἱ ἐρωτῶντες νὰ ἐπιμένουν, ἀλλὰ εἶναι καθῆκον τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἀντιταχθῇ. Ἐπὶ τῆς διαφωνίας ἀποφαίνεται ἡ Βουλή.

§21Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς λέγω τὰς ἀπαντήσεις νὰ τὰς δίδω γραπτῶς.

§22Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Μόνον ἐπὶ τῶν ἐρωτήσεων ἠμπορεῖτε, ἂν σεῖς κρίνητε συμφέρον διὰ τὸν τόπον, νὰ δώσητε ἀπάντησιν ἐπὶ ἐξωτερικοῦ ζητήματος. Ἐφ’ ὅσον ἡ ὑπεύθυνος διὰ τὴν διαχείρισιν τῶν ἐξωτερικῶν ζητημάτων Κυβέρνησις, νομίζει ὅτι πρέπει νὰ δώσῃ ἀπάντησιν, σταθμίζουσα τὰς εὐθύνας της, δίδει τὴν ἀπάντησιν.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μπακάλμπασης ἔχει τὸν λόγον.

§24Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Ἔχομεν τὴν ἀπαιτουμένην πεῖραν ἐν τῷ Κοινοβουλίῳ, ὥστε νὰ γνωρίζωμεν, ὅτι εἰς τὰ ζητήματα ἐξωτερικῆς πολιτικῆς, ὑπὸ οἱονδήποτε τύπον καὶ ἐὰν τίθενται, ἀποτελεῖ στοιχειώδη ὑποχρέωσιν νὰ γίνεται μία προσυνεννόησις μὲ τὴν Κυβέρνησιν. Ἀλλὰ τὸ ζήτημα δὲν ἔχει τοιαύτην μορφὴν ποὺ τοῦ ἀπεδόθη, διότι δὲν πρόκειται παρὰ περὶ ἰταμῆς προκλήσεως ἐκ μέρους τῆς Βουλγαρίας εἰς τὴν ὁποίαν δὲν ἔπρεπε νὰ σιγήσῃ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, μία δὲ ἀπάντησίς της κατ’ οὐδὲν βλάπτει τὴν ἐξωτερικὴν πολιτικήν, οὔτε παρεκκλίνει ἀπὸ τὴν γραμμὴν τὴν ὁποίαν θέτομεν.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κανελλόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§26Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ηὐχόμην ἐγώ, κ. Πρόεδρε, προτάσεις, αἱ ὁποῖαι ἔχουν σημαντικὸν ἐθνικὸν χαρακτῆρα, ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ διατυποῦνται κατόπιν συνεννοήσεως μεταξὺ ὅλων τῶν κομμάτων καὶ τῆς Κυβερνήσεως. Ἀφ’ ἧς στιγμῆς ὅμως διετυπώθη πρότασις ψηφίσματος ἀπὸ τὸ κόμμα Βενιζελικῶν–Φιλελευθέρων, νομίζω, ὅτι δὲν ἔχομεν ἠθικὸν δικαίωμα οἱασδήποτε ἀναβολῆς. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Σοσιαλιστικοῦ κόμματος εἶπε, καὶ ὀρθῶς, ἀπὸ τῆς τρίτης, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, συνεδριάσεως τῆς Βουλῆς, ὅπως αἱ ἐθνικαὶ διεκδικήσεις ἀποτελέσουν ἑνιαῖον ψήφισμα. Ἀλλὰ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν δὲν πρόκειται περὶ ἐθνικῆς διεκδικήσεως, πρόκειται περὶ ἐκδηλώσεως τῆς ἐθνικῆς ἀγανακτήσεως καὶ ἐπ’ αὐτῆς δικαιοῦται ἡ Βουλὴ εἰς ἀναβολήν. Προτείνω, λοιπόν, κύριοι βουλευταί, ὅπως ἀποδεχθῶμεν τὴν πρότασιν τοῦ κ. Πολίτη καὶ ὅπως τὸ ψήφισμα τοῦτο, εἴτε ὑπὸ τὴν μορφὴν ὑπὸ τὴν ὁποίαν διετυπώθη, εἴτε ὑπὸ μορφὴν ἡ ὁποία θὰ ἦτο ἴσως δυνατὸν νὰ εἶναι πληρεστέρα ἢ συντομωτέρα, ὅπως τὸ ψηφίσωμεν, καὶ ἐκδηλώσωμεν τὴν ἐθνικὴν ἡμῶν ἀγανάκτησιν καὶ νὰ φροντίσωμεν εἰς ἄλλην περίστασιν, ἡ ὁποία δὲν πρέπει καὶ αὐτὴ νὰ ἀργήσῃ, νὰ ἐκδηλώσωμεν, συμφώνως πρὸς τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ κόμματος, καὶ τὰς συγκεκριμένας ἐθνικάς μας διεκδικήσεις ὑπὸ μορφὴν ἑνιαίου ψηφίσματος ὁλοκλήρου τῆς Ἐθνικῆς μας Ἀντιπροσωπείας (χειροκροτήματα).

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ζέρβας ἔχει τὸν λόγον.

§28Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, κύριοι βουλευταί, νομίζομεν ὅτι ἡ πρότασις ἡ ὑποβληθεῖσα ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον βουλευτὴν Ἀθηνῶν κ. Πολίτην, εἶναι πρότασις ἀπηχοῦσα τὴν ἀγανάκτησιν τοῦ συνόλου τοῦ Ἑλληνισμοῦ, ἀπηχοῦσα τὴν δικαίαν, τὴν δικαιοτάτην ὀργὴν τοῦ συνόλου τῶν Ἑλλήνων καὶ ἐντὸς καὶ ἔξω τῆς Ἑλλάδος. Ἀκόμη θὰ ἤθελον νὰ προσθέσω, χωρὶς νὰ εἶναι τοῦτο τολμηρόν, τὴν ἀγανάκτησιν ὅλων τῶν ἀνθρώπων τῶν αἰσθανομένων τὴν ὑποχρέωσιν νὰ σέβωνται τὴν ἠθικὴν καὶ τὸ δίκαιον. Δὲν πρόκειται περὶ τοῦ συνόλου τῶν ἐθνικῶν διεκδικήσεων, ὅπως θὰ ἦτο φρόνιμον καὶ σωστόν, σύμφωνα μὲ τὴν πρότασιν τὴν γενομένην ἀπὸ τῶν πρώτων ἡμερῶν τῶν συνεδριάσεων τῆς Βουλῆς, θὰ ἦτο σωστὸν καὶ φρόνιμον νὰ διατυπωθοῦν ἐν τῷ συνόλῳ συμφώνως πρὸς τὴν πρότασιν τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος. Πρόκειται περὶ μιᾶς ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας, κατὰ διαρκῆ καὶ ἀέναον καὶ κατὰ συνήθειαν δημιουργουμένης ἀπὸ μέρους, μπορεῖ νὰ εἴπῃ κανείς, μιᾶς ἀνθρωπίνης μάζης, τῆς μάζης ποὺ ἀποτελεῖ τὴν Βουλγαρικὴν Ἐπικράτειαν, πρόκειται, λέγω, περὶ μιᾶς ἐπιβεβλημμένης ἀπαιτήσεως, ἀπαιτήσεως εἰς τὴν ληστρικὴν αὐτὴν μᾶζαν, ἀπὸ μέρους ἡμῶν μέν, ἀλλὰ κυρίως ὡς ἐκπροσώπων τοῦ συνόλου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τοῦ συνόλου τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ τοῦ συνόλου τῶν ἐλευθέρων ἀνθρώπων. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μείνῃ ἀπαρατήρητον τὸ γεγονός, διότι εἰς στιγμὰς κατὰ τὰς ὁποίας καλεῖται ὁ ἐλεύθερος ἄνθρωπος νὰ δικάσῃ καὶ νὰ ἐκφέρῃ τὴν ἐτυμηγορίαν του ἅπαξ διὰ παντός, ὅσον ἀφορᾷ τὸ διαπραχθὲν ἐντὸς μιᾶς 25ετίας ἔγκλημα κατὰ τοῦ ἐλευθέρου ἀνθρώπου, δὲν εἶναι δυνατόν, λέγω, εἰς τὰς στιγμὰς αὐτὰς νὰ μείνῃ ἀπαρατήρητον τὸ γεγονὸς ὅτι μία κατ’ ἐξοχὴν ἀδικήσασα, κατ’ ἐξοχὴν κακουργήσασα ἔναντι τοῦ ἀνθρώπου δύναμις, ἡ Βουλγαρία, ἀξιοῖ τὴν στιγμὴν αὐτήν, ἰταμώτατα νὰ προβάλλῃ τὸ ἀνάστημά της καὶ νὰ θεωρῇ ἑαυτὴν ἱκανὴν νὰ καταπατήσῃ τοὺς νόμους τῆς ἠθικῆς καὶ τοῦ δικαίου. Δέχομαι ἀπολύτως τὴν πρότασιν τοῦ κ. Πολίτη καὶ παρακαλοῦμεν τὴν Βουλήν, εἰ δυνατόν, ὑπὸ τὸν τύπον τῆς ἀπαντήσεως τῆς Βουλῆς αὐτῆς, ὡς ἐκπροσώπου τοῦ συνόλου τοῦ Ἑλληνισμοῦ πρὸς τὰς ἰταμὰς καὶ ἀναισχύντους ἀπαιτήσεις τῆς κακῆς αὐτῆς γείτονος, δέχομαι, λέγω, ἀπολύτως τὴν πρότασιν τοῦ κ. Πολίτη καὶ ζητοῦμεν ὅπως ἡ Βουλὴ ἀποφανθῇ τὸ ταχύτερον καὶ τὸ ψήφισμα ἀποσταλῇ, διαρρυθμιζόμενον καὶ διασκευαζόμενον κατὰ τὸν καλλίτερον δυνατὸν τρόπον, ἐν συσχετίσει πάντοτε μὲ τὴν γνώμην τῆς Κυβερνήσεώς μας. (Χειροκροτήματα).

§29Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Νομίζω ὅτι δὲν ἀπεκρούσθη οὔτε τὸ ψήφισμα, οὔτε τὸ περιεχόμενον τοῦ ψηφίσματος. Οὐδεμία ἀντίρρησις ὑπάρχει, ἂν καὶ ἡ Βουλὴ συμφωνῇ εἰς αὐτό, νὰ γίνῃ αὐτὸ τὸ ψήφισμα, διατυπούμενον ὡς ὀρθῶς διετυπώθη ἀπὸ τοὺς προλαλήσαντας ἀξιοτίμους κ. κ. ἀρχηγοὺς τῶν κομμάτων καὶ φίλων βουλευτῶν. Παρακαλῶ, λοιπόν, ἂν συμφωνῆτε νὰ διατυπωθῇ ὑπὸ τοῦ Προέδρου τὸ ψήφισμα ὑπὸ τὴν καλλιτέραν του μορφήν.

§30Ν. ΔΑΡΒΕΡΗΣ. Νὰ κατατεθῇ εἰς τὸ Προεδρεῖον ἡ διατύπωσις τοῦ ψηφίσματος, συμφώνως πρὸς τὰς ὑποδείξεις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κουλουμβάκης ἔχει τὸν λόγον.

§32Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἔχω τὴν γνώμην, κύριοι βουλευταί, κατὰ τὸν Κανονισμόν, ὅτι ζητεῖ ὅταν θέλῃ τὸν λόγον, μέλος τῆς Κυβερνήσεως καὶ οὐχὶ μέλος τῆς Βουλῆς. Τὰ μέλη τῆς Βουλῆς, τὰ οἱαδήποτε μέλη τῆς Βουλῆς, λαμβάνουν τὸν λόγον κατὰ τὴν σειρὰν κατὰ τὴν ὁποίαν τὸν ἐζήτησαν. Ἔθεσεν ὀρθώτατα τὰ ζητήματα ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος εἰς τὸ ὁποῖον καὶ ἐγὼ ἀνήκω, προκειμένου περὶ τῶν ἐνεργειῶν τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλ’ ἡ πρότασις τοῦ κ. Πολίτη δὲν ἦτο πρότασις πρὸς οὐσιαστικήν τινα πρᾶξιν καὶ ἐνέργειαν τοῦ Κράτους, ἀλλὰ πρὸς μίαν διακήρυξιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἐνώπιον μιᾶς ἰταμωτάτης προκλήσεως καὶ εἰς τοῦτο, κατὰ τὴν κρίσιν μου, δὲν ἔπρεπε νὰ παρατηρηθῇ διαφωνία μεταξὺ τῶν κομμάτων, δυναμένη νὰ παρεξηγηθῇ εἰς μίαν διένεξιν μὴ προσήκουσαν ἐνώπιον τοιούτου θέματος.

§33Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἀδύνατον.

§34Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Διότι ἡ κατόπιν περιττολογία, ἀπόλυτος περιττολογία, δὲν εἶχε καμμίαν θέσιν. Ὑπάρχει ἡ Ἐπιτροπὴ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν ὑποθέσεων καὶ εἶναι γνωστότατον, ὅτι ἐκλήθη πρὸς τοῦτο ἡ Ἐπιτροπὴ καὶ δυνατὸν νὰ προέβη εἰς τὰς ἐνεργείας της ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ καί, ἑπομένως, περιττὸν εἶναι νὰ ὁρισθῇ ἄλλη Ἐπιτροπή. Ἡ Ἐπιτροπὴ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν, ἐν συνεννοήσει βεβαίως μετὰ τῆς ὑπευθύνου Κυβερνήσεως, θὰ συζητήσῃ καὶ ὅταν εἶναι ἀνάγκη θὰ ἔρχωνται τὰ ζητήματα ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ ἡ Βουλὴ κυριαρχικῶς, ἐν ὀνόματι τοῦ Ἔθνους, θὰ ἀποφαίνεται. Ἀπόψε δὲν ἐγένετο τίποτε ἄλλο παρὰ διαπρεπές, εἰδικώτατον, διαπρεπὲς ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὑπόθεσιν, μέλος τῆς Ἐθνοσυνελεύσεως ἡμῶν, ὁ κ. Πολίτης, περὶ τοῦ ὁποίου εἶναι γνωστὸν εἰς ὅλους μας, ὅτι ἐχειρίσθη ὑπευθύνως τὰ ζητήματα τοῦ Μεγάλου Πολέμου, ὅσον ἀφορᾷ τὴν Ἑλλάδα, κατὰ τὰς παραμονὰς αὐτοῦ καὶ μετὰ τὴν ἔναρξιν αὐτοῦ ἀκόμη, ἔκαμε μίαν πρότασιν ἁπλῶς διὰ νὰ δοθῇ ἐκ μέρους τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, διὰ τοῦ κ. Προέδρου αὐτῆς, μία ἀπάντησις εἰς τὰς ἰταμὰς θρασύτητας μιᾶς ὀρδῆς βαρβάρων ἡ ὁποία ἐπέδραμε πρό τινων αἰώνων εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Χερσόνησον καὶ διέπραξε κακουργήματα ἐπὶ κακουργημάτων, ταραχώδη καὶ ἀπερίγραπτα. Μεταξὺ τῶν ἄλλων, ἡ ὀρδὴ αὐτή, εἰσέτι ὀρδὴ βαρβάρων, μεταξὺ τῶν ἄλλων, διεκδικεῖ τὴν Ἀνατ. καὶ Δυτ. Θράκην. Δὲν χρειάζονται ἄλλα ἐπιχειρήματα, κύριοι συνάδελφοι, παρὰ μόνον νὰ ἀναμνησθῶμεν ποῖοι ἦσαν οἱ βουλευταί, οἱ ὁποῖοι ἐξελέγησαν κατὰ τὸ 1908 εἰς τὸ Τουρκικὸν Κράτος, ὅταν καὶ ἡ Δυτικὴ καὶ ἡ Ἀνατολικὴ Θράκη ὑπήγετο ὑπὸ τὴν Τουρκίαν. Ἐξαιρουμένης τῆς Κωνσταντινουπόλεως ὅπου οὐδεὶς ἀπολύτως ἐξελέγη Βούλγαρος, εἰς τὴν Ἀνατολικὴν καὶ Δυτικὴν Θράκην ἐξελέγη βουλευτὴς ἕνας Βούλγαρος, πέντε δὲ Ἕλληνες. Μόνον τοῦτο τὸ ἐπιχείρημα θὰ ἤρκει διὰ ν’ ἀποδείξῃ πόσον θρασεῖαι καὶ ἀναίσχυντοι εἶναι αἱ ἀξιώσεις τῶν Βουλγάρων εἴτε ἐκ πρωτοβουλίας των, εἴτε κατὰ κακῶς ἀντιλαμβονομένην ὑπαγόρευσιν. Δὲν ἐπρόκειτο λοιπὸν ἀπόψε οὔτε καμμία ἐπιτροπὴ νὰ ἱδρυθῇ καὶ νὰ ἀκουσθῇ ἡ ἀκουσθεῖσα περιττολογία, οὔτε καμμία ἐνέργεια νὰ λάβῃ χώραν, ἀλλ’ ἁπλῶς ἡ Ἑλληνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ διακηρύξῃ ποιὰ εἶναι ἄτοπα καὶ ἁπλῶς νὰ ἀκούεται ἡ ὀρδὴ τῶν βαρβάρων Βουλγάρων διεκδικοῦσα περαιτέρω δικαιώματα εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Χερσόνησον, ἡ ὁποία κακῶς, ἀτόπως, ἀνιστορήτως ὀνομάζεται Χερσόνησος Βαλκανική. Διότι ἡ χερσόνησος αὐτὴ εἶναι αἱ χῶραι τοῦ Μ. Ἀλεξάνδρου, τοῦ Ἀριστοτέλους, τοῦ Δημοκρίτου τοῦ μεγάλου ἐκείνου φυσικοῦ τοῦ ὁποίου τὰ διδάγματα σήμερον ἀκόμη συνταράσσουν τὸν κόσμον. Τὰ πάντα εἰς τὴν χερσόνησον εἶναι ἑλληνικὰ καὶ ὅσα δὲν εἶναι ἑλληνικὰ εἶναι διότι ἐξηφανίσθησαν διὰ σφαγῶν καὶ κακουργημάτων. Χρέος ὄχι ἁπλῶς εἰς τοὺς συμμάχους, ἀλλ’ εἰς τὸ σύνολον τῆς ἀνθρωπότητος ἡ ὁποία ὀφείλει τὸν σημερινόν της πολιτισμὸν εἰς τὴν Ἑλληνικὴν φυλὴν νὰ λέγωνται τὰ δικαιώματα καὶ νὰ ἀκούωνται τὰ δικαιώματα τῆς Ἑλλάδος ἐξαιρετικῶς. (Χειροκροτήματα).

§35Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις ἀποδέχεται νὰ γίνῃ τὸ ψήφισμα δὲν ἀρνούμεθα καὶ ἡμεῖς ὅπως ἐν συνενοήσει Κυβερνήσεως καὶ Προεδρείου καταρτισθῇ τοῦτο.

§36Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον παρακαλῶ.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε κ. Χατζηγιάννη.

§38Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐζήτησα τὸν λόγον ὄχι διότι διαφωνῶ πρὸς τὴν πρότασιν τοῦ κ. Πολίτη, ἀλλὰ διότι διαφωνῶ ὡς πρὸς τὸν τρόπον διατυπώσεως τοῦ ψηφίσματος τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ εἶναι ὄχι ψήφισμα ἀγανακτήσεως, ἀλλὰ ψήφισμα ἑλληνικῆς ὑπερηφανείας καὶ περιφρονήσεως πρὸς τὴν Βουλγαρίαν, εἰς τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ὑπομνησθῇ ὅτι ὅταν ὅλη ἡ Εὐρώπη εἶχεν ὑποκύψει εἰς τὰς δυνάμεις τοῦ ἄξονος, ἡ χώρα ἡμῶν ἀναβιοῦσα τὸ πνεῦμα τῶν Πλαταιῶν, ἔγραφε τὸ ἔπος τῆς Πίνδου. Ἀπὸ τὸ ἔπος αὐτὸ ἡ Βουλγαρία οὔτε ἐνεπνεύσθη, οὔτε ἐπαραδειγματίσθη, ἀλλὰ μισθωτή, καὶ μετ’ αὐλῶν καὶ τυμπάνων ἐχειραγώγησε τὰς δυνάμεις τοῦ Ἄξονος μέχρι τῆς Δοϊράνης, διότι δὲν ἔχει τὴν ἠθικὴν κληρονομίαν τῶν εἰδικῶν μας τριάντα αἰώνων. Καὶ ὅταν ἤλλαξαν οἱ καιροὶ ἡ Βουλγαρία μὲ τὴν ἰδίαν εὐκολίαν μὲ τὴν ὁποίαν κατεπρόδωσε τοὺς Λαοὺς τῆς Βαλκανικῆς δὲν ἐδίστασε νὰ καταπροδώσῃ καὶ τοὺς πρώην συμμάχους της. Εἶναι ἀνάξιον λοιπὸν νὰ γίνεται λόγος ὅτι δύναται νὰ διεκδικῇ ἐδάφη ἑλληνικά. Διὰ τοῦτο τὸ ψήφισμα πρέπει νὰ γίνῃ ὡς ψήφισμα περιφρονήσεως καὶ διότι οἱ Λαοὶ ποθοῦν τὴν προδοσίαν, μισοῦν ὅμως τοὺς προδότας. (Παρατεταμένα Χειροκροτήματα).

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ διατυπωθῇ καταλλήλως τὸ σχετικὸν ψήφισμα;

§40ΦΩΝΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη.

§42Γ. ΠΕΤΡΑΚΟΓΙΩΡΓΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κ. Πετρακογιώργη.

§44Γ. ΠΕΤΡΑΚΟΓΙΩΡΓΗΣ. Πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν κατὰ τὴν ἐπέτειον τῆς μάχης τῆς Κρήτης ἠκούσθησαν καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου μνημόσυνα, λόγια συμπαθείας καὶ θαυμασμοῦ πρὸς τοὺς θρυλικοὺς ἥρωας τῆς Μεγαλονήσου. Τὰ λόγια αὐτὰ ἀπήχησαν μὲ συγκίνησιν στὶς καρδιὲς ὅλων μας μὰ ἰδιαίτερα συνεκίνησαν ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἀφοῦ ἔκαμαν τὸ καθῆκον τους στὴ μεγάλη αὐτὴ μάχη, συνέχισαν ἀκούραστοι τὸν πόλεμον στὰ βουνά. Αὐθόρμητα, χωρὶς διαταγές, χωρὶς ἐπιτελικὰ σχέδια, χωρὶς ὀργάνωσιν καὶ πρὸ παντὸς χωρὶς χρονοτριβήν, ἐπέρασαν οἱ μαχηταὶ αὐτοὶ ἀπὸ τὸν κάμπον στὰ βουνά, συνεχισταὶ τῆς μάχης. Ζωντανὰ καὶ περήφανα σύμβολα τῆς ἀσκλάβωτης ἑλληνικῆς ψυχῆς! Γνήσια παιδιὰ τοῦ Ψηλορείτη καὶ ἄξιοι ἀπόγονοι τῶν ἐθνικῶν μας προγόνων! (Χειροκροτήματα). Εἶμαι ἐξουσιοδοτημένος ἀπὸ τοὺς συναγωνιστὰς αὐτοὺς νὰ ἑρμηνεύσω εἰς τὴν Βουλὴν καὶ τὴν Κυβέρνησιν ὡρισμένας ἀπόψεις των. Ὁ ἀγὼν των περιμένει τὴν δικαίωσίν του. Ἐλέχθη κατὰ τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως ὅτι ὁ ἀγὼν ἀντιστάσεως κατὰ τὸ διάστημα τῆς κατοχῆς ὑπῆρξεν ἀνώνυμος. Δὲν προτιθέμεθα νὰ σχολιάσωμεν τὸν χαρακτηρισμὸν τοῦτον εἰς τὴν γενικότητά του. Ἐκεῖ ποῦ διαφωνοῦμεν σταθερῶς εἶνε ὁ ἀγὼν ἀντιστάσεως τῆς Κρήτης. Ἀποτελεῖ, κατὰ τὴν γνώμην μας, μεγάλην πλάνην ἡ συνταύτισις τῶν ἀγώνων τῆς Κρήτης μὲ τοὺς ἀγῶνας τῆς Ἠπειρωτικῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Πελοποννήσου. Καὶ ἀποτελεῖ πλάνην, διότι εἶναι δύο διαφορετικὰ ἐντελῶς πράγματα ὁμοιάζοντα μεταξύ των μόνον κατὰ τὸν σκοπὸν ὁ ὁποῖος ἦτο ἡ κατὰ τρόπον ποικιλόμορφον συμβολὴ τῆς ἀδούλωτης ἑλληνικῆς ψυχῆς εἰς τὸν συμμαχικὸν ἀγῶνα. Εἶναι ὅμως ἀδύνατον νὰ μὴ σταθῇ προσεκτικὸς ὁ ἀμερόληπτος παρατηρητὴς μπροστὰ στὴν τεραστία διαφορὰ τῶν συνθηκῶν ὑπὸ τὰς ὁποίας ἔγινεν ὁ ἀγὼν αὐτὸς εἰς τὸ «φρούριον τῆς Κρήτης», ὅπως ὠνόμαζαν μὲ ὑπερηφάνειαν οἱ Γερμανοὶ τὸν τρομακτικὸν ἐξοπλισμόν, μὲ τὸν ὁποῖον ζητοῦσαν νὰ δαμάσουν τὴν Κρητικὴν ψυχήν. Ἑκατὸν πεντήκοντα χιλιάδες Γερμανοί, οἱ πειὸ ἐπίλεκτες μεραρχίες τοῦ Χίτλερ, ἐφωδιασμένες μὲ ἀπειράριθμα κανόνια, τάνκς, ἀεροπλάνα καὶ ὅτι ἄλλο τελειότερο ὅπλον εἶχεν ὁ φοβερὸς αὐτὸς ἐχθρός, ξεχύθηκαν καὶ γέμισαν τὴν νῆσον μας ἀπ’ ἄκρου εἰς ἄκρον. Διαφυγὴ δὲν χωρεῖ ὅταν βρίσκεται κανεὶς ἐπάνω σὲ νησί, χωρὶς νὰ διαθέτῃ καράβια. Γνώριζε ἑπομένως ὁ καθένας, ὁ ὁποῖος ὤρθωνε τὸ ἀνάστημά του μπροστὰ στὴ σιδερένια πανοπλία τοῦ ἐχθροῦ, ὅτι μία καὶ μοναδικὴ ἦταν ἡ μοῖρα του: νὰ σκοτωθῇ παλληκαρίσια παλαίοντας μὲ ἕνα ἀδυσώπητον ἐχθρὸ χωρὶς καμμιὰ ἐλπίδα βοηθείας ἀπὸ πουθενά, χωρὶς κανένα δρόμο ιποχωρήσεως καὶ διαφυγῆς ἀπὸ τὸ πεπρωμένο του αὐτό. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς αἰθούσης καὶ ἐκ τῶν θεωρείων). Τὰ ἐγνώριζε καλὰ ὁ κάθε μαχητὴς τῆς ἀντιστάσεως, ὅταν ξεκινοῦσε μὲ μοναδικό, συνηθέστατα, ὁπλισμό του ἕνα μαχαῖρι. Μ’ αὐτὸ ἐσκότωνε τὸν πρῶτο του Γερμανό. Ἔτσι ἀποκτοῦσε ντουφέκι. Καὶ μ’ αὐτὸ συνέχιζε τὴν ἐκπλήρωσι τοῦ ὀνείρου του, ποὺ δὲν ἦταν ἄλλο παρὰ πῶς νὰ κάμῃ στὸν ἐχθρὸ μεγαλειτέραν φθορὰν καὶ νὰ πέσῃ ὅταν ἔλθῃ ἡ ὥρα του ὑπερήφανος ποὺ ἔδιδε τὸ αἷμα του στὸν ἀγῶνα γιὰ τὴν Πατρίδα, γιὰ τὴν οἰκογένεια, γιὰ τὴν θρησκεία, τὰ τρία ἰδανικά, γιὰ τὰ ὁποῖα στὰ περασμένα πολέμησαν καὶ οἱ πρόγονοί του. Ἔτσι ἄρχισε καὶ ἔτσι ἐβάσταξε ὡς τὸ τέλος ὁ ἀγῶνας τῆς ἀντιστάσεως τῆς Κρήτης. Οἱ ἀπάτητες κορφὲς τοῦ Ψηλορείτη καὶ τῶν ἄλλων βουνῶν μας ἦταν εὔκολος στόχος τῶν ἀμέτρητων κανονιῶν καὶ τῶν πολυβόλων τῶν ἀεροπλάνων τοῦ ἐχθροῦ. Καὶ τὸ αἰώνιο παρθενικό τους χιόνι ἐβάφτηκε ἄπειρες φορὲς μὲ τὸ πεντακάθαρο αἷμα τῶν παλληκαριῶν μας. Μὰ καὶ τὰ ἄγρια Κρητικὰ φαράγγια βρώμιζαν ἀνάλογα ἀπὸ τὰ κορμιὰ τῶν μισητῶν βαρβάρων. Εἶχαν ἀπηυδήσει οἱ Γερμανοὶ ἀπὸ τὸν ἀμείλικτον αὐτὸν πόλεμον. Τέσσαρες φορὲς ἐπρότειναν ἀμνηστίαν. Συνθηκολογοῦσεν ὁ κολοσσὸς πρόθυμα εἰς πᾶσαν παραχώρησιν, ἀρκεῖ νὰ σταματοῦσε ὁ ἐφιάλτης του ποὺ ἦταν ὁ Κρητικὸς ἀντάρτης.

§45Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἱστορία τῆς Κρήτης εἰς αἰῶνας αἰώνων.

§46Γ. ΠΕΤΡΑΚΟΓΙΩΡΓΗΣ. Τὸ τρομακτικὸ ἐμπόδιο, ποὺ δὲν τὸν ἄφηνε οὔτε λεπτὸ ἀπερίσπαστο γιὰ νὰ καταφέρῃ τὰ καίρια πλήγματα ποὺ ἀπαιτοῦσεν ἡ πλησιεστάτη πρὸς τὴν Κρήτη μάχη τῆς Ἀφρικανικῆς ἐρήμου. Καὶ ἡ λύσσα του ξεσποῦσε σὲ ἀνήκουστη βαρβαρότητα κάθε φορὰ ποὺ ἔπαιρνε τὴν περιφρονητικὴ ἄρνησι τοῦ ἀντάρτη νὰ δεχθῇ τὴν ἀμνηστία καὶ τὰ δῶρα τοῦ κατακτητή. Τὸ νησί μας δὲν εἶναι ἀπέραντη χώρα. Τὸ ὄνομα τοῦ κάθε παλληκαριοῦ τοῦ βουνοῦ ἦταν σ’ ὅλους γνωστό. Ἔτσι ἦταν γνωστὸ στὸ χωριό του, τὸ σπίτι του, τὸ ἐργοστάσιον, τὰ χωράφια του, οἱ ἐληές του. Καὶ σ’ αὐτὰ ξεσποῦσε τὸ κῦμα τῆς λύσσας τοῦ ἐχθροῦ. Ἔκαιγαν τὸ χωριό, ἀνετίνασσαν τὸ σπίτι, ἔκοβαν τὶς ἐληές, κατέστρεφαν τὰ σπαρτά. Τ’ ἀνήλικα ἀδέλφια, οἱ γέροι γονεῖς, οἱ συγγενεῖς τοῦ ἀντάρτη, ὅσοι δὲν πρόφταιναν ἢ δὲν μποροῦσαν νὰ βγοῦν στὸ κλαρί, ἦταν τὰ εὔκολα θύματα τοῦ βαρβάρου κατακτητή. Χωριὰ πλούσια καὶ ὄμορφα ἀνεσκάφησαν ἐκ θεμελίων. Περιουσίες καμωμένες μὲ τοὺς γεωργικοὺς μόχθους γενεῶν ἀφανίστηκαν ὁλότελα. Οἱ τρεῖς μεγάλες πόλεις ἐφάνταζαν ριγμένες σ’ ἐρείπια. Ἀπ’ ἄκρου εἰς ἄκρον τῆς Κρήτης μαῦρα πένθη καὶ συμφορὰ ἐσκόρπισαν οἱ Γερμανοί. Μὰ ἡ ἀντίστασις τῆς Κρήτης δὲν σταματοῦσε. Ἡ ψυχὴ δὲν ἐλύγιζε. Καὶ ἡ πανηγυρικὴ ἀναγνώρισις τῆς γενικωτέρας σημασίας τοῦ ἀγῶνος αὐτοῦ ἀπὸ τὸ Ἀγγλικὸ Στρατηγεῖο τῆς Μέσης Ἀνατολῆς, ἀποτελεῖ ἕνα ἐπὶ πλέον τίτλον τιμῆς διὰ τοὺς ἀγωνιστὰς καὶ διὰ τὸ Ἔθνος ἐν γένει. Οἱ μάχες τὶς ὁποῖες ἔδωσαν οἱ σταυραετοὶ τῆς Κρήτης κατὰ τῶν χιλιάδων Γερμανῶν ἐξετιμήθησαν κατὰ τὴν ἀξίαν των ἀπὸ τὸ Ἀνώτερον Συμμαχικὸν Στρατηγεῖον. Ἐπιτελικοὶ Ἄγγλοι ἀξιωματικοὶ ἦλθαν μετὰ τὴν λῆξιν τοῦ πολέμου καὶ ἐμελέτησαν τὰ πεδία τῶν μαχῶν, ἔκαμαν ἀναπαράστασιν καὶ κατέγραψαν τὰ γεγονότα εἰς πολεμικὰς ἐκθέσεις. Εἰς τὴν μάχην τοῦ Τραχειλιοῦ, ἡ ὁποία δὲν ἀφῆκε προηγούμενον εἰς τὴν ἱστορίαν τῶν αἰώνων, 42 ἀντάρται ἀντιμετώπισαν 3.500 Γερμανούς. Ἕνας πρὸς 83. Μοιάζει ἀπίστευτο καὶ ὅμως ὑπῆρξεν ἀληθινό. Ἡ μάχη βάσταξε ὅλη τὴν ἡμέρα καὶ ὅταν νύχτωσε ἔφυγαν οἱ Γερμανοὶ φοβισμένοι, ἐγκαταλείψαντες ἐπὶ τόπου ἀτάφους 33 νεκροὺς χωρὶς νὰ ἀντιληφθοῦν, ὅτι ἀπὸ τοὺς 42 ἀντάρτες εἶχαν ἀπομείνει μόνον τρεῖς!... Στὴν μάχη τῆς Μαδαρῆ, τοῦ Ψηλορείτη χρησιμοποιήθηκαν ἀεροπλάνα, ὅλμοι, βαρέα πολυβόλα εἰς μεγάλον ἀριθμόν, ἀκόμη καὶ ἐπάκτια πυροβόλα, πρὸς ὑποστήριξιν τοῦ ἐχθρικοῦ πεζικοῦ ἐπιθέσεως καὶ ὅμως ἡ μικρὰ δύναμις ἐξ 180 ἀνταρτῶν, ποὺ ἔδιδε τὴν μάχην ἐκείνην ἠνάγκασε τοὺς Γερμανοὺς εἰς ἐπαίσχυντον φυγήν. Δὲν ὑπῆρξαν μικροτέρας σημασίας αἱ μάχαι τοῦ Πόρρου τῆς Νίδας, 14 Αὐγούστου 1942, εἰς τὶς Κουτσουνάρες, 24 Μαρτίου 1944, εἰς τοῦ Παπᾶ τὸ Πέραμα, 9 Ἰουλίου 1942, εἰς τοὺς Χονδράδες, 17 Ἰουλίου 1944, τῆς Βιάνου κ.λ.π. Ὅταν ἔφυγε τὸ τελευταῖο συμμαχικὸν πλοῖον ἀπὸ τὴν Κρήτην, ἐγκατελείφθησαν ἐκεῖ 6000 Νεοζηλανδοὶ καὶ Ἄγγλοι ἀξιωματικοὶ καὶ ὁπλῖται. Ὅλοι αὐτοὶ ἔπρεπε νὰ διασωθοῦν πάσῃ θυσίᾳ καὶ νὰ φυγαδευθοῦν στὴν Αἴγυπτο. Ὁ Κρητικὸς λαός, μὲ τὴν πατροπαράδοτη φιλοξενία του, ἐφρόντισε γι’ αὐτούς, ἀψηφῶντας τὸν κατακτητή. Οἱ χαράδρες καὶ οἱ σπηλιὲς τῶν βουνῶν ἦσαν τὸ κρυσφύγετό τους. Καὶ φρουρός τους ἀκοίμητος καὶ πιστὸς ἦταν ὁ ἀντάρτης καὶ ὁ κάθε Κρητικός. Τὸ θαυμαστὸ ἔργο τῆς διασώσεως τῶν 6000 αὐτῶν συμμάχων, οἱ ὁποῖοι μὲ τὴν αὐτοθυσίαν τοῦ Κρητικοῦ λαοῦ διέφυγαν στὴν Αἴγυπτο ἐστοίχισε ἄλλας 6000 ψυχάς, ποὺ σκοτώθηκαν ἀπὸ τοὺς λυσσῶντας Γερμανούς. Ἡ περίφημη ἀπαγωγὴ τοῦ Γερμανοῦ στρατηγοῦ Κράϊπε ἀπὸ τὸν Ἄγγλον ταγματάρχην Λῆ Φέρμορ ἡ συντήρησις τοῦ δικτύου σαμποτὰζ καὶ κατασκοπείας εἶναι ἔργον τοῦ Κρητὸς ἀντάρτη, τὰς πολεμικὰς καὶ λοιπὰς ἠθικὰς ἀρετὰς τοῦ ὁποίου τόσον πολὺ ἐκολάκευσαν οἱ καλοὶ λόγοι τοῦ Συμμαχικοῦ Στρατηγείου. Ἀποτελοῦν τὰ ἔργα αὐτὰ ὑπερήφανον τίτλον τιμῆς διὰ τὸ Ἔθνος ὁλόκληρον. Ἀλλὰ ἀποτελοῦν ἐπίσης συναλλαγματικὴν ἡ ὁποία ἀξιοῖ τὴν ἐξόφλησίν της. Τὰ βουνὰ τῆς Κρήτης ζητοῦν τὴν ἀναγνώρισιν τοῦ ἀγῶνος ἀντιστάσεώς των. Δὲν εἶναι ἀνώνυμος ὁ ἀγὼν των αὐτός. Αἱ ἠθικαὶ ἀμοιβαὶ εἶναι ἕνα ἐπιβεβλημένον καθῆκον τοῦ Ἔθνους, ὑπὲρ τοῦ ὁποίου ἡ Κρήτη ἐκίνησε τὸν παγκόσμιον θαυμασμὸν κατὰ τὴν δυσκολωτέραν καμπὴν τοῦ πολέμου. Εἶμαι ἐντεταλμένος ἀπὸ τοὺς συναγωνιστὰς τοῦ ἡρωϊκοῦ αὐτοῦ ἀγῶνος νὰ ζητήσω ἀπὸ τὴν Βουλὴν ἀμέριστον τὴν ταχίστην ἐκδήλωσιν τῶν προθέσεών της εἰς τὰ ὀγκώδη προβλήματα τῆς Κρήτης. Τὰ προβλήματα αὐτὰ δὲν ἠμπορεῖ νὰ παραμελοῦνται ἐπ’ ἄπειρον. Κανεὶς δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ τὰ ἀγνοῇ. Ἐτονίστηκε κατὰ κόρον κατὰ τὴν διάρκειαν εἰσέτι τοῦ πολέμου, ἀκόμη καὶ ἀπὸ τοῦ στόματος τοῦ κ. Τσῶρτσιλ εἰς τὴν Ἀγγλικὴν Βουλήν, ὅτι τὸ πρῶτον τμῆμα τῆς γῆς ἡ ὁποία ἔπρεπε νὰ ἀνοικοδομηθῇ μετὰ τὴν λῆξιν τοῦ πολέμου θὰ ἦτο ἡ κατεστραμμένη Κρήτη. Ἔχομεν ὑπ’ ὄψιν μας τὰς τελευταίας δηλώσεις τῆς 20ῆς τρέχοντος τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως κατὰ τὰς ὁποίας ἡ ὑπὸ τὴν προεδρίαν του Κυβέρνησις «αἰσθάνεται» τὴν ὑποχρέωσιν νὰ μὴ παραλείψῃ τίποτε, ἵνα μὴ ἀποβῇ ματαία ἡ ἡρωϊκὴ αὐτοθυσία τοῦ Κρητικοῦ λαοῦ, ἡ ὁλοκληρωθεῖσα μὲ τὴν δόξαν, τὸ αἷμα καὶ τὰ δάκρυα τῆς τετραετοῦς κατοχῆς τῶν βαρβάρων ἐπιδρομέων. Ἐπιθυμοῦμεν ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ταύτῃ νὰ εὐχαριστήσωμεν τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως διὰ τοὺς καλούς του αὐτοὺς λόγους. Ἐπιθυμοῦμεν ὅμως ἐπίσης νὰ συστήσωμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν λῆψιν ἀμέσων μέτρων διὰ τὴν Κρήτην. Δὲν ἐπιδέχεται ἡ τραγωδία τῆς ὑπαίθρου καὶ τῶν πόλεών της ἀναβολάς. Ἄς μὴ διαφεύγῃ κανενὸς τὴν προσοχὴν ἡ σημασία τῆς Κρήτης εἰς τὴν ἀναγεννωμένην μεταπολεμικὴν Ἑλλάδα. Ὅπως ἐστάθηκε στὸν πόλεμο ἄκρατος καὶ ἀκλόνητος προμαχὼν τοῦ Ἔθνους ἔτσι καὶ τώρα θέλει νὰ σταθῇ παράδειγμα σὲ ἐθνικὴ ἀρετή. Θέλει νὰ σταθῇ. Καὶ πρέπει νὰ βοηθηθῇ ἐπάνω σ’ αὐτό Πρέπει νὰ ἀναστηλωθοῦν τὰ γκρεμισμένα σπίτια στὶς πόλεις καὶ στὰ ἀφανισμένα χωριά της. Νὰ βοηθηθῇ ὁ γεωργός της. Νὰ διατεθοῦν τὰ προϊόντα της, τὰ ὁποῖα ἀντικρύζουν εὐτελεστάτας τιμάς. Νὰ ἀποκτήσῃ ἀγροτικὴν ἀσφάλειαν πλήρη. Νὰ ἱκανοποιηθοῦν αἱ χῆραι καὶ τὰ ὀρφανὰ τῶν ὁμήρων, ποὺ εἶναι ἐγκαταλελειμμένα παντελῶς. Νὰ τακτοποιηθοῦν οἱ ἀξιωματικοὶ καὶ ὑπαξιωματικοὶ στρατοῦ καὶ Χωροφυλακῆς, ποὺ προσέφεραν πολυτίμους ὑπηρεσίας εἰς τὸν ἐθνικὸν ἀγῶνα. Νὰ διορθωθοῦν οἱ κατεστραμμένοι δρόμοι της, νὰ ἀποκτήσῃ πλήρη ἀτμοπλοϊκὴν καὶ ἀεροπορικὴν συγκοινωνίαν νὰ διευκολυνθῇ ἡ διάθεσις τῶν προϊόντων της. Νὰ βοηθηθῇ ὁ λαός της μὲ μιὰ λέξι νὰ παύσῃ νὰ δυστυχῇ. Αὐτὰ πρέπει ν’ ἀρχίσουν νὰ γίνωνται χωρὶς ἀναβολή. Οἱ ὡραῖοι λόγοι συμπαθείας δὲν φθάνουν γιὰ νὰ γλυκάνουν τὸ πόνον τῆς Κρήτης. Χρειάζονται ἔργα. Στραφῆτε χωρὶς ἀναβολὴ πρὸς τὴν Κρήτην. Καὶ τῆς ἀξίζει καὶ ἀποτελεῖ τοῦτο ὕψιστον ἐθνικὸν συμφέρον. Χαράξετε ἰδιαιτέρα διὰ τὴν Κρήτην, καθὼς καὶ διὰ κάθε τμῆμα τῆς χώρας ποὺ ἐδεινοπάθησε, πολιτικὴν γραμμὴν εὐθεῖαν πρὸ παντός, χωρὶς λοξοδρομίες, γραμμὴν καθαρὰν ρωμαλέαν καὶ ἔντιμον. Ἡ Κρήτη σὲ ὅλο τὸ διάστημα τοῦ πολέμου καὶ ὕστερα ἀπ’ αὐτὸν ἐστάθηκε μακρυὰ ἀπὸ τὸν ἀδελφοκτόνον σπαραγμόν, ποὺ ἐρρήμαξε τὴν λοιπὴν Ἑλλάδα. Ἡ ἀρετὴ τοῦ Κρητικοῦ ἀντάρτη ὑπῆρξεν ἕνας σπουδαῖος συντελεστὴς τῆς ἐθνικῆς αὐτῆς πράξεως. Ἄν καὶ ὑπῆρξαν ἄφθονα τά ὅπλα καὶ τὰ πυρομαχικά, δὲν ἐστράφησαν εἰς ἐμφύλιον πόλεμον. Τὸ αἶσχος τοῦ Δεκεμβρίου ἀφῆκεν ἀμόλυντον τὸν καθαρὸν ἀέρα τῆς Κρήτης. Ὁ καθένας ἐκεῖ ἔχει τὰς πεποιθήσεις του καὶ ἀγωνίζεται διὰ τὴν ἐπικράτησίν τους μὲ τίμια ὅπλα. Εἶναι ἐν τούτοις βέβαιον, ὅτι ἐσχάτως ἤρχισε νὰ φανερώνεται κάποια ἀνησυχία διὰ τὸν παράδοξον ὅπως βλέπομεν ἡμεῖς, παραμερισμὸν τῶν τοπικῶν μας ζητημάτων. Ἡ ἀδημονία αὕτη ἐν μέρει πλήρως δικαιολογημένη, ὁδηγεῖ εἰς ἐκδηλώσεις αἱ ὁποῖαι καὶ ἔφεραν τὴν σφαλερὰν ἰδέαν ὅτι στὴν Κρήτη ὑπάρχει σήμερον αἰσθητὸν Κομμουνιστικὸν ρεῦμα. Ὀφείλομεν νὰ τονίσωμεν, ὅτι ἡ ἰδέα αὕτη εἶναι τελείως σφαλερά. Δὲν ὑπάρχει στὴν Κρήτη κομμουνισμὸς, τοὐλάχιστον ὑπὸ τὴν ἔννοιαν καὶ τοὺς σκοποὺς τοὺς ὁποίους ἐπιδιώκει τὸ Κ.Κ.Ε. Ὑπάρχει μόνον δυστυχία. Δυστυχία ἀπ’ ἄκρου εἰς ἄκρον. Καὶ ὑπάρχει ἀκόμα ἡ ἐντύπωσις ὅτι ὁ ἀγὼν τῆς Κρήτης ὁ μυριόνεκρος, τὸ ὁλοκαύτωμα τῆς Κρητικῆς γῆς καὶ ἡ δυστυχία της δὲν εὑρίσκουν τὴν ἀντίληψιν ποὺ περίμενε, ὄχι δι’ ἀνταμοιβήν, γιατὶ τὸ αἷμα τῶν ἀγωνιστῶν δὲν χύνεται διὰ νὰ πληρωθῇ ἀλλὰ δι’ ἁπλῆν ἀναγνώρισιν τῆς ὑπερτάτης θυσίας της στὴν κοινὴν ἑλληνικὴν ὑπόθεσιν. (Χειροκροτήματα).

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Χ. Λαδᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς Πανελληνίου Ἑνώσεως οἰκογενειῶν ἐκτελεσθέντων πατριωτῶν περιόδου 1941–1944 ζητούντων τὴν ἀπονομὴν συντάξεως εἰς τὰς οἰκογενείας τῶν ἐπὶ κατοχῆς ἐκτελεσθέντων ὑπαλλήλων.

§48Χ. ΛΑΔΑΣ. Τὸ ζήτημα τὸ ὁποῖον θίγει ἡ ἀναφορὰ θὰ προκαλῇ ἀναμφιβόλως τὴν συμπάθειαν ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς διότι πρόκειται περὶ ἐκπληρώσεως καθήκοντος πρὸς τοὺς γενναίους μας μαχητάς. Συνάδελφοί τινες ἔχουν ὑποβάλει πρότασιν νόμου περὶ χορηγήσεως συντάξεων. Δυστυχῶς ἡ πρότασις αὕτη εἶναι ἀντισυνταγματικὴ διότι δὲν εἶναι δυνατὸν πρότασις πρὸς ἀπονομὴν συντάξεως νὰ προέρχεται ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ὅπως υἱοθετήσῃ τὴν πρότασιν ταύτην.

§49Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἡ Κυβέρνησις ἀποβλέπουσα μετὰ συμπαθείας καὶ κατανοήσεως μελετᾶ τὸ ζήτημα καὶ ἐλπίζει νὰ ἐξεύρῃ τρόπον πρὸς ἐπίλυσιν αὐτοῦ. Ἡ ἀναφορὰ ὁμιλεῖ περὶ ὑπαλλήλων μόνον ἀλλὰ θὰ φροντίσωμεν νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν καὶ αἱ ἀπόψεις αἱ ἀφορῶσαι οἰκογενείας τῶν ἰδιωτῶν, οἵτινες ἐπίσης ἐξετελέσθησαν κατὰ τὴν περίοδον ταύτην.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κούτσικας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Μεσσήνης διαμαρτυρομένων διὰ τὴν κατάργησιν τῶν ἐκπτώσεως τῶν γεωργικῶν φαρμάκων.

§51Δ. ΚΟΥΤΣΙΚΑΣ. Εἶναι ἀληθές, κύριοι βουλευταί, ὅτι μία Κυβέρνησις προερχομένη ἀπὸ τὴν ἐλευθέραν ἐκδήλωσιν τοῦ λαϊκοῦ φρονήματος καὶ συγκεντρώνουσα τὴν ἀπόλυτον πλειοψηφίαν ὀφείλει νὰ ἔχῃ τὴν ἀρχὴν ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀσκῇ πολιτικὴν ταξικὴν διότι τοῦτο θὰ φέρῃ ἀναποτρέπτως τὴν μίαν τάξιν ἀντιμέτωπον τῆς ἄλλης καὶ θὰ ὁδηγήσῃ εἰς μοιραίαν σύγκρουσιν τῶν τάξεων. Ἀλλ’ ἐὰν δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον εἰς μίαν Κοινοβουλευτικὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀσκῇ ταξικὴν πολιτικὴν τοῦτο δὲν σημαίνει ὅτι ὅταν μία τάξις ἀδικῆται δὲν πρέπει νὰ ζητῇ τὴν ἐπανόρθωσιν τῆς προσγενομένης αὐτῇ ἀδικίας. Καὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα ὑπάρχει μία τάξις ἡ ὁποία ἀδικεῖται καὶ πολὺ μάλιστα, Εἶναι ἡ τάξις τῶν ἀγροτῶν, περισσότερον δὲ ἀπὸ ὅλους τοὺς κλάδους, τοὺς ἐν τῇ τάξει ταύτῃ ὁ περισσότερον ἀδικημένος εἶναι ὁ κλάδος τῶν σταφιδοπαραγωγῶν. Ἡ σταφίς, κ. βουλευταί, πλήσσεται ἀπὸ μακροῦ χρόνου, πλήσσεται ἀπὸ καταβολῆς της, ἐπλήγη εἰς τὸ παρελθόν, ἐπλήγη μεγάλως καὶ καιρίως κατὰ τοὺς χρόνους τῆς κατοχῆς. Ὁ βάρβαρος κατακτητής, εἴτε Γερμανός, εἴτε Ἰταλὸς μαζὺ μὲ τὴν ἐλευθερίαν τὴν ὁποίαν ἀφῄρεσεν ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν Λαὸν τοῦ ἀφῄρεσε καὶ πᾶν εἶδος τροφίμων, τὸ ὁποῖον ἐχρησίμευε διὰ τὴν διατροφήν του. Κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην εἶναι γνωστὸν ὅτι τὸ μόνον προϊόν τὸ ὁποῖον ἐχρησίμευσε διὰ τὴν ἀποκλειστικὴν διατροφὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἦτο ἡ σταφὶς καὶ ἡ σταφὶς ἐκείνη ἀνηρπάγη ἀπὸ τοὺς βαρβάρους κατακτητὰς καὶ διοχετεύθη εἰς τὴν Γερμανίαν καὶ Ἰταλίαν. Ἀλλὰ καὶ τὸ ἐναπομεῖναν ἐλάχιστον ποσὸν σταφίδος, καὶ ἐκεῖνο ἐχρησιμοποιεῖτο εἰς τὴν μαύρην ἀγορὰν ἀπὸ τοὺς ἀξιωματούχους τοῦ στρατοῦ τῆς κατοχῆς. Λόγῳ δὲ τῶν πληγμάτων ἐκείνων τῆς σταφίδος, μία κρίσις οἰκονομικὴ κατέχει ὅλους τοὺς παραγωγοὺς καὶ ὅλους τοὺς ἀγρότας, ἰδιαιτέρως τοῦ Νομοῦ Μεσσηνίας, οἵτινες δὲν κατώρθωσαν νὰ πωλήσουν τὴν σταφίδα ἐκείνην τὴν ὁποίαν τοὺς ἀφῄρεσαν οἱ κατακτηταὶ καὶ οἱ λεγόμενοι Ἕλληνες κομμουνισταί, οἱ ὁποῖοι ἀφοῦ διέρρηξαν ὅλας τὰς ἀποθήκας, διέρρηξαν ἀκόμη καὶ τὰς καλύβας τῶν πτωχῶν ἀγροτῶν καὶ τοὺς ἀφῄρεσαν τὴν σταφίδα μέχρι καὶ τοῦ τελευταίου κόκκου. Ἀλλ’ ἡ κρίσις αὕτη ἐπιτείνεται ἀκόμη καὶ διότι πολλαὶ ἀσθένειαι προσβάλλουν τὴν σταφίδα ὅπως ἡ ἀσθένεια τοῦ περονοσπόρου καὶ τοῦ ὠϊδίου. Καὶ ἡ μὲν πρώτη δηλαδὴ ἡ ἀσθένεια τοῦ περονοσπόρου ἀντιμετωπίζεται μὲ τὸν θειϊκὸν χαλκὸν ἡ δὲ δευτέρα μὲ τὸ θεῖον. Τὰ φάρμακα ὅμως ταῦτα οὐδόλως εἶχον οἱ παραγωγοὶ διὰ νὰ τὰ χρησιμοποιήσουν καὶ συνεπείᾳ τούτου ἐμειώθη εἰς τὸ ἐλάχιστον ἡ παραγωγὴ τῆς σταφίδος καὶ ὅσοι τουλάχιστον ἐξ ἡμῶν ἠσχολήθησαν μὲ τὰ γεννήματα τῆς σταφίδος γνωρίζουν ὅτι ἡ παραγωγὴ τῆς σταφίδος ἡ ὁποία ἀνήρχετο εἰς 350.000.000 ἑνετικὰ λίτρα κατῆλθεν εἰς τὰ 250.000.000 μὲ 200.000.000. Σήμερον ὅμως ὡς προβλέπεται ἀπὸ τοὺς καλῶς γνωρίζοντας τὰ πράγματα ἡ σταφὶς δὲν θὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἀντικρύσῃ τὰ 125.000.000 ἑνετικῶν λίτρων. Οὕτως εἶχον τὰ πράγματα μέχρι προχθὲς ποὺ ἐνέσκυψεν ἡ θεομηνία καὶ σήμερον εἶναι ζήτημα ἂν θὰ κατορθώσωμεν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὰ 100.000.000 ἑνετικὰ λίτρα. Συνεπείᾳ τῶν ἀνωτέρω καὶ ἐπειδὴ ἀπελάμβανον μέχρις τῆς προχθὲς οἱ παραγωγοὶ τῆς σταφίδος μιᾶς ἐκπτώσεως ἐπὶ τῆς τιμῆς τῶν φαρμάκων τὰ ὁποῖα τοὺς παρεχωροῦντο ἑνώνω καὶ ἐγὼ μὲ τὴν παράκλησιν τῶν ἀγροτῶν τῆς Μεσσηνίας καὶ τὴν ἰδικήν μου παράκλησιν πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. ἐπὶ τῆς Γεωργίας Ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος ὀφείλει νὰ μεριμνήσῃ ὅπως ἱκανοποιήσῃ τὴν ἀξίωσιν τῶν ἀγροτῶν τῆς Μεσσηνίας καὶ διαβεβαιῶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας ὅτι ὁ Μεσσηνιακὸς λαὸς ὁ ὁποῖος ἐστάθη πάντοτε πιστὸς εἰς τὰς ἐθνικὰς ἀρχὰς καὶ τὰς ἐθνικὰς παραδόσεις, ὁ λαὸς αὐτὸς ὁ ὁποῖος ξέρει νὰ μάχεται καὶ νὰ πίπτῃ διὰ τὴν πατρίδα καὶ τὴν ἐλευθερίαν, θὰ ἐκτιμήσῃ δεόντως τὸ ὑπὲρ αὐτοῦ τυχὸν ἐκδηλωθησόμενον ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Σταμούλης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§53Κ. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Τὸ ζήτημα ἔχει γενικωτέραν σημασίαν καὶ εἶναι ἀνάγκη νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις μέτρα ὅπως τὰ φάρμακα παρέχωνται ἀτελῶς. Ἐὰν δέ, δὲν ἐνισχυθοῦν οἱ παραγωγοὶ ἂς μὴ ἐλπίζωμεν οἰκονομικὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς χώρας. Παρακαλῶ νὰ δοθῇ ἡ ἀναφορὰ εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας καὶ ἂς μεριμνήσῃ ταχέως διὰ τὸ ζήτημα τοῦτο διότι ἄνευ ἐνισχύσεως τῶν παραγωγικῶν μας τάξεων οὔτε τέχνη, οὔτε ἐπιστήμη, οὔτε Κράτος δύναται νὰ ὑπάρξῃ.

§54Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑφυπουργὸς Γεωργίας). Κύριοι βουλευταί, ἤθελα νὰ προβῶ εἰς μίαν διευκρίνησιν σχετικῶς μὲ τὴν καταργηθεῖσαν ἀπόφασιν, ἡ ὁποία παρεῖχεν ἐκπτώσεις εἰς τοὺς Συνεταιρισμοὺς καὶ εἰς τὰς Ἑνώσεις Συνεταιρισμῶν ἐπὶ τῶν ἰσχυουσῶν τιμῶν τῆς διαθέσεως γεωργικῶν ἐφοδίων. Ἡ ἀπόφασις αὕτη εἶχε ληφθῆ ἐπὶ τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως κατ’ ἐξουσιοδότησιν τοῦ Οἰκονομικοῦ Συμβουλίου, ἀλλ’ ἀπεδείχθη ἐκ τῶν πραγμάτων ἀνεφάρμοστος, διότι προέβλεπε νὰ δίδωνται αἱ ἐκπτώσεις εἰς τοὺς Συνεταιρισμούς, οἱ ὁποῖοι, καθὼς γνωρίζετε ὅλοι δὲν εἶναι οἱ δικαιοῦχοι τῶν γεωργικῶν ἐφοδίων, ἀλλὰ μόνον οἱ διαχειρισταί. Ἐὰν δὲ κατὰ παρερμηνείαν ἐφηρμόζετο ἡ ἀπόφασις αὐτὴ καὶ ἐδίδοντο ἐκπτώσεις εἰς τοὺς ἐκ τῶν δικαιούχων γεωργῶν τοὺς ἀνήκοντας εἰς συνεταιρισμοὺς τότε θὰ ἐδημιουργεῖτο τὸ ἑξῆς ἄτοπον: ὡρισμένοι γεωργοὶ τῆς αὐτῆς κοινότητος νὰ ἀπολαμβάνουν τοῦ δικαιώματος τῆς ἐκπτώσεως καὶ ὡρισμένοι ὄχι. Δι’ αὐτὸ προέβημεν εἰς ἐνεργείας παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Ἐφοδιασμοῦ καὶ ἐζητήσαμεν τὴν κατάργησιν τῆς ἐν λόγῳ ἀποφάσεως. Βεβαίως συμφωνοῦμεν πρὸς τοὺς προλαλήσαντας ὅτι ὁπωσδήποτε τὸ Κράτος θὰ πρέπει νὰ φροντίσῃ, ἰδίως προκειμένου περὶ φαρμάκων νὰ προβῇ εἰς τὰς ἀναγκαίας ἐκπτώσεις ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν οἱ παραγωγοὶ νὰ τ’ ἀγοράζουν εἰς εὐθηνὰς τιμάς. Ἡ μείωσις ὅμως τῆς διαθέσεως τῶν γεωργικῶν προϊόντων δέον νὰ εἶναι καθολικὴ καὶ ὄχι κατὰ διακρίσεις δικαιούχων καὶ οὕτω θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξυπηρετήσωμεν ὁλόκληρον τὸν γεωργικὸν κόσμον.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Σαρρῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Ἑνώσεως Βαμβακοπαραγωγῶν Μακεδονίας παραπονουμένων διὰ τὴν ἄρνησιν τῶν νηματουργείων Θεσσαλονίκης καὶ Βεροίας πρὸς βιομηχανοποίησιν τῶν προϊόντων των.

§56Δ. ΣΑΡΡΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐξεδόθη μία ἐγκύκλιος διαταγὴ τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως, διὰ τῆς ὁποίας διετάσσοντο ὡρισμένα ἐργοστάσια εἰς τὴν Μακεδονίαν νὰ προβοῦν εἰς νηματοποίησιν τοῦ βάμβακος τῶν παραγωγῶν διὰ μέσου τῶν γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν. Ἡ διαταγὴ αὕτη ἐλήφθη εἰς τὸν πρὸς ὅν ὅρον καὶ μάλιστα καθωρίζετο καὶ ποῖα ἐργοστάσια θὰ ἀνελάμβανον τὴν νηματοποίησιν ὑφ’ οὓς ὅρους εἶχον ἀναλάβει καὶ τὴν νηματοποίησιν τοῦ βάμβακος τῆς U.N.R.A. Εἶχε καταρτισθῆ ἐπιτροπὴ ἡ ὁποία καθώρισε τὸν χρόνον, δηλαδὴ τὴν 20 τρέχοντος μηνός, ἀπὸ τῆς ὁποίας θὰ ἤρχιζεν ἡ νηματοποίησις τοῦ βάμβακος τῶν παραγωγῶν. Ἤδη ἡ ἀπόφασις αὕτη ἀνετράπη. Ἀνετράπη διότι κατὰ τὴν γνώμην μας οἱ βιομήχανοι κατώρθωσαν νὰ ἀνατρέψουν τὴν ἀπόφασιν αὐτὴν καὶ ν’ ἀφήσουν ἀόριστον τὴν ἡμερομηνίαν κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἀρχίσουν τὴν νηματοποίησιν τοῦ βάμβακος τῶν παραγωγῶν. Κύριοι βουλευταί, ἡ ἀνατροπὴ τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς καὶ ἡ παρέλκυσις αὐτῆς ἀποτελεῖ κατάφορον ἀδικίαν εἰς τοὺς παραγωγοὺς καὶ εἰς τοὺς γεωργούς. Οἱ βιομήχανοι ἀγοράζουν 25 ὀκάδες βαμβάκι μὲ μίαν λίραν. Μὲ τὰς 25 ὀκάδας οἱ βιομήχανοι βγάζουν 6 πάκα νήματος ἐκκοκισμένου. Ἀπὸ τὰς 6 αὐτὰς ὀκάδας 1½ ὀκᾶ εἶναι τὰ ἔξοδα τῆς νηματοποιήσεως, τὸ μάξιμουμ. Ἀπὸ τὰς 4½ ποὺ μένουν αἱ δύο εἶναι διὰ νὰ καλύψουν τὰ ἔξοδα τῆς ἀγορᾶς. Τοὺς μένουν δὲ καὶ 2½, δηλαδὴ ὑπὲρ τὸ 100% κέρδος. Κατόπιν αὐτοῦ ἀντιλαμβάνεσθε ποῖος εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον οἱ βιομήχανοι κωλυσιεργοῦν εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἐφαρμογῆς τῆς ἀποφάσεως. Κατόπιν αὐτοῦ ὁ γεωργικὸς κόσμος, ὁ βαμβακοπαραγωγικὸς κόσμος, ἔχει τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἡμεῖς, τὸ ἐπίσημον Κράτος, λαμβάνομεν ἐχθρικὴν στάσιν ἀπέναντι αὐτοῦ καὶ ὅτι εὐνοοῦμεν τοὺς βιομηχάνους. Διὰ τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ ἐπειδὴ ἡ ἀδικία εἶναι κατάφωρος θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐφοδιασμοῦ ἐν συνεργασίᾳ μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, οἱ ὁποῖοι χειρίζονται τὸ ζήτημα αὐτό, ἐὰν ἦτο εὔκολον νὰ μᾶς πληροφορήσουν εἰς ποῖον σημεῖον εὑρίσκεται ἡ ἐφαρμογὴ τῆς ἀποφάσεως ταύτης.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μπακόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς ἐθνικοφρόνων αὐτοκινητιστῶν Ἀθηνῶν ζητούντων τὴν ἀναστολὴν τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ Νόμου 1086 μέχρι κυρώσεώς του ὑπὸ τῆς Βουλῆς.

§58Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ κατηγορία τῶν αὐτοκινητιστῶν εἶναι συμπαθεστάτη εἰς ἡμᾶς ὅλους. Εἶναι αὐτοὶ οἱ βιοπαλαισταὶ οἵτινες παρέσχον καὶ παρέχουν μεγάλας ὑπηρεσίας εἰς τὴν συγκοινωνίαν. Τὸ πόσον χρήσιμοι μᾶς ἦσαν ἐφάνη κατὰ τὸν χρόνον τῆς κατοχῆς, δι’ αὐτὸ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ παράσχωμεν εἰς αὐτοὺς πᾶσαν διευκόλυνσιν εἰς τὴν ἐξάσκησιν τοῦ ἐπαγγέλματός των, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὸν χρόνον τῆς κατοχῆς ἐπλήγησαν δεινῶς καὶ εἶναι οἰκονομικῶς ἐξηρθρωμένοι. Τέλος συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§59Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ (Ὑπουργὸς Μεταφορῶν). Ὁ νόμος 1086 ἀποτελεῖ τὸ πρῶτον βῆμα τῆς ὀργανώσεως τῶν ἀστικῶν καὶ ὑπεραστικῶν συγκοινωνιῶν. Ἐντὸς ὀλίγου θὰ ἔχωμεν τὴν εὐχαρίστησιν νὰ καταθέσωμεν εἰς τὴν Βουλὴν σχέδιον νόμου διὰ τοῦ ὁποίου αἱ διατάξεις τοῦ νόμου 1086 θὰ τροποποιηθοῦν καὶ θὰ συμπληρωθοῦν ἐν πολλοῖς, ὥστε νὰ δημιουργηθῇ μία ἀτμόσφαιρα ἐλευθέρα βάσει τῆς ὁποίας θὰ κανονισθῇ ἡ αὐτοκινητιστικὴ πολιτική, διότι αἱ διατάξεις τοῦ νόμου 1086 εἶναι ἀνεπαρκεῖς. Ἀλλὰ θὰ ἦτο συμφέρον νὰ σκεφθῶμεν περὶ καταργήσεως τοῦ νόμου 1086 προτοῦ ἀντικαταστήσωμεν τοῦτον δι’ ἄλλου νόμου πληρεστέρου; Διότι βάσει τῶν διατάξεων τοῦ νόμου 1086 διενεμήθησαν χιλιάδες αὐτοκινήτων καὶ εἰς αὐτοκινητιστὰς καὶ εἰς ὀργανισμούς, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὰ αὐτοκίνητα ταῦτα μόνον βάσει τῶν κειμένων αὐτῶν διατάξεων. Θὰ παρεκάλουν τοὺς κ.κ. συναδέλφους νὰ ἀναμείνουν τὴν ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν κατάθεσιν σχετικοῦ νομοσχεδίου τὸ ὁποῖον ἐλπίζω θὰ ἱκανοποιῇ ἁπάσας τὰς ἀξιώσεις των.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μανωλόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν Προέδρων Κοινοτήτων Χρυσουπόλεως, Καρυᾶς, Ἐρατείνου, Ἁγιάσματος κ.λ.π.

§61Θ. ΜΑΝΩΛΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ ἀπασχολήσω δι’ ὀλίγων μὲ ἕνα ζήτημα ἐξαιρετικῆς σημασίας ποὺ ἀφορᾶ τὴν ἐπαρχίαν Νέστου τὴν ὁποίαν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀντιπροσωπεύω. Πρόκειται περὶ τῶν καταστροφῶν ποὺ ἔχει προξενήσει ὁ Νέστος εἰς τὴν περιοχὴν Χρυσουπόλεως. Ὅ,τι ἔμεινεν ὄρθιον εἰς τὸν δύσμοιρον ἐκεῖνον τόπον ἀπὸ τὰς καταστροφὰς καὶ τὴν λεηλασίαν τῶν Βουλγάρων, τὸ κατέστρεψε τελείως ὁ Νέστος. Ἀπὸ τὸ 1937 ἡ δύναμις τῶν νερῶν παρέσυρεν ἕνα φράγμα κατασκευασθὲν κατὰ τὸ 1931, φράγμα πρόχειρον καὶ ἀνεπαρκές. Ἀπὸ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, ὁ Νέστος ἐγκατέλειψε τὴν παλαιάν του κοίτην καὶ ἐστράφη πρὸς τὰ δεξιὰ καὶ ἤδη ἡ νέα κοίτη εὑρίσκεται 6 χιλιόμετρα δεξιὰ τῆς παλαιᾶς. Ἀποτέλεσμα ἦτο ἡ ὁλικὴ καταστροφὴ 4 χωρίων τῆς Δριμᾶς, τοῦ Περιστερίου, τῆς Νέας Καρδιᾶς καὶ τοῦ Μοναστηρακίου καὶ ἡ μερικὴ καταστροφὴ ἑτέρων δύο χωρίων καὶ ἤδη ἐκεῖ ὅπου ἦσαν εἰς παλαιοτέρους χρόνους νοικοκυραῖοι καὶ πλούσιοι εἶναι ἄστεγοι χωρὶς καλλιεργησίμους ἐκτάσεις καὶ διατελοῦν εἰς ἀπόγνωσιν. Ἀλλὰ τὸ κακὸ δὲν σταματᾶ ἕως ἐδῶ. Ἐὰν δὲν ληφθῇ ἀμέσως πρόνοια, τὸν ἐρχόμενον χειμῶνα εἶναι γεγονὸς βέβαιον ὅτι λόγῳ τῆς διαμορφώσεως τοῦ ἐδάφους ὁ ποταμὸς θὰ ἐκτραπῇ ἔτι περισσότερον ὁπότε ἡ καταστροφὴ ὅλων τῶν πέριξ θὰ εἶναι πλήρης καὶ ἀντὶ νὰ ἔχωμεν 600 οἰκογένειες ἄστεγες θὰ ἔχωμεν 1600 καὶ πλέον. Ἀπὸ μίαν μελέτην ποὺ εὑρίσκεται εἰς τὴν Γεωργικὴν Ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας προκύπτει ὅτι μέχρι τῆς στιγμῆς ἔχει ἀχρηστευθῆ καὶ δὲν χρησιμοποιεῖται πρὸς καλλιέργειαν μία ἔκτασις παραγωγικωτάτη ἐκ 14 χιλ. στρεμμάτων καὶ εἶναι ἀκατάλληλη ἄλλη ἔκτασις 5 χιλ. στρεμμάτων. Τὸ δὲ σύνολον τῶν ζημιῶν αἱ ὁποῖαι προεκλήθησαν εἰς τοὺς γεωργοὺς ἀναβιβάζεται σύμφωνα μὲ ἐρεύνας αἱ ὁποῖαι ἔγιναν, εἰς ποσὸν πλέον τῶν 100.000.000 προπολεμικῶν δραχμῶν. Ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι τὸ ζήτημα εἶναι ἄξιον νὰ ἀπασχολήσῃ σοβαρῶς τὴν Κυβέρνησιν. Πρέπει νὰ δοθῇ λύσις ριζικὴ καὶ λύσις ριζικὴ θὰ δοθῇ κατὰ δύο τρόπους. Πρῶτον διὰ τῆς διευθετήσεως τῆς κοίτης τοῦ Νέστου μὲ ἀναχώματα ἤ, ὅπερ πολὺ προτιμώτερον, διὰ τῆς κατασκευῆς ἑνὸς φράγματος ἐπὶ τῆς κοιλάδος τοῦ Νέστου, ὁπότε ἡ κατασκευὴ τοῦ φράγματος θὰ ἐμποδίζῃ τὴν ὁρμητικότητα τοῦ νεροῦ νὰ καταστρέψῃ τὴν περιοχὴν ἐκείνην καὶ θὰ εἶναι εὐλογία Θεοῦ καὶ διὰ τὸν κάμπον τῆς Χρυσουπόλεως καὶ διὰ τὸν κάμπον τῆς Ξάνθης ἀκόμη. Διὰ τοῦ ἔργου τούτου, ἐκτὸς τοῦ ὅτι θὰ μειωθῇ ἡ δύναμις τοῦ Νέστου καὶ θὰ ἀποφεύγωνται αἱ πλήμμυραι, θὰ καταστῇ ἀρδεύσιμος καὶ ὁ κάμπος τῆς Χρυσουπόλεως καὶ ὁ κάμπος τῆς Ξάνθης. Πλὴν τούτου θὰ ἐξυγιανθῇ ὁ τόπος καὶ θὰ παρασχεθῇ καὶ εὐκαιρία νὰ δοθῇ καὶ ὑδροηλεκτρικὴ δύναμις, τόσον χρήσιμος σήμερον εἰς τὴν Ἐθνικὴν Οἰκονομίαν. Ἀλλὰ ἔχει καὶ ἄλλην πλευρὰν τὸ ζήτημα. Ἡ πλευρὰ αὐτὴ εἶναι ὅτι, ἐκτὸς τῆς ἐκτάσεως τῶν 19.000 στρεμμάτων, ἐκ τῶν ὁποίων αἱ 14.000 σήμερον εἶναι τελείως ἀχρησιμοποίητοι ἀπὸ τοὺς γεωργούς, καὶ τὰ ὁποῖα θὰ δοθοῦν πάλιν εἰς τοὺς παραγωγούς, θὰ προκύψῃ καὶ ἔκτασις εὐφορωτάτη, πλέον τῶν 40.000 στρεμμάτων. Τὸ ζήτημα, κύριοι, ἔχει ἐξαιρετικὴν σημασίαν διότι, ἀντιλαμβάνεσθε καλῶς ὅτι, μὲ τὴν ἀπόδοσιν τῶν 59.000 στρεμμάτων εἰς τὴν παραγωγήν, λύεται αὐτομάτως, τοὐλάχιστον διὰ τὸν Νομὸν Καβάλλας τὸ δημογραφικὸν πρόβλημα, τὸ ὁποῖον εἶναι ὀξύτατον καὶ πιέζει τὸν πληθυσμόν, δεδομένου ὅτι ὑπάρχουν ἐκεῖ παραγωγοὶ οἱ ὁποῖοι ἔχουν μόνον κλῆρον 4½ καὶ 5 στρεμμάτων εἰς τὴν διάθεσίν των, ἐνῷ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ τακτοποιηθοῦν.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρήλθεν τὸ πεντάλεπτον.

§63Θ. ΜΑΝΩΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εὐτυχῶς, εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Δημοσίων Ἔργων προΐσταται ὁ σεβαστός μου Ἀρχηγὸς τῶν Ἐθνικῶν Φιλελευθέρων, ὅστις ἔχει προσωπικὴν ἀντίληψιν τοῦ πράγματος, καὶ τοῦ ὁποίου ἀναγνωρίζομεν τὸ ἐξαιρετικὸν ἐνδιαφέρον. Δι’ αὐτὸ παρακαλοῦμεν καὶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ συνεχίσῃ μὲ τὸ αὐτὸ ἐνδιαφέρον τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ζητήματος, καὶ κυρίως νὰ προβῇ εἰς τὴν σύνταξιν μιᾶς μελέτης, καὶ νὰ ἐπιδιώξῃ ὥστε ἐντὸς τοῦ θέρους νὰ σταλοῦν ἐπάνω, τοὐλάχιστον δύο ἐκσκαφεῖς, διὰ νὰ ἐπαναφέρουν τὴν κοίτην τοῦ ποταμοῦ εἰς τὸ παλαιόν της σημεῖον, ὥστε νὰ ἀποτραποῦν αἱ καταστροφαί.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Παπαδόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§65Π. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ ποταμὸς Νέστος εἶναι ἕνας ἀπὸ τοὺς μεγαλυτέρους ποταμούς, ὁ ὁποῖος προξενεῖ κάθε χρόνο μεγάλας ζημίας εἰς τὸν κάμπον τῆς Χρυσουπόλεως. Πρὸ παντὸς ἀπὸ τοῦ 1937 ἀφηνίασεν οὗτος καὶ ἐπιφέρει μεγάλας καταστροφάς. Ἤδη κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος κατέστρεψε τέσσαρα ὁλόκληρα χωρία καὶ ἔχομεν 600 οἰκογενείας πλημμυροπαθεῖς καὶ ἀστέγους καὶ χιλιάδας στρεμμάτων εὐφορωτάτη γῆς κατεστραμμένα. Ἐάν, κύριοι, κατὰ τὸ θέρος δὲν καταπολεμηθῇ, προσωρινῶς τουλάχιστον ἡ ὁρμὴ τοῦ Νέστου, κατὰ τὸν ἐπερχόμενον χειμῶνα, ὁλόκληρος ὁ κάμπος τῆς Χρυσουπόλεως, ὁ ὁποῖος ἀποδίδει δισεκατομμύρια, θὰ καταστραφῇ ἐξ ὁλοκλήρου καὶ θὰ ἔχωμεν χιλιάδας οἰκογενειῶν ἀστέγων. Ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων, τὸν ὁποῖον ἐπεσκέφθην ἐπανειλημμένως ἐπὶ τοῦ προκειμένου, μᾶς ἔδωσεν τὸ δικαίωμα νὰ εἴμεθα ὑπερήφανοι καὶ βέβαιοι, ὅτι καταβάλλεται κάθε προσπάθεια διὰ νὰ προληφθῇ πρὸ τοῦ χειμῶνος ἡ μεγάλη καταστροφή, ἡ ὁποία προβλέπεται ἀπὸ τὰς πλημμύρας τοῦ ποταμοῦ Νέστου. Ἔχομεν καθῆκον, μὲ ὅσας δυνάμεις διαθέτομεν, νὰ προλάβωμεν τὸ μεγάλο κακό, τὸ ὁποῖον θὰ ἀφήσῃ ἑκατοντάδας οἰκογενειῶν ἀστέγους καὶ χιλιάδας στρεμμάτων εὐφορωτάτη γῆς θὰ καταστρέψῃ.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θεολογίτης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§67Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει μία δυσφορία εἰς τὴν Βουλὴν ὅταν συζητοῦνται ἀναφοραὶ διὰ τὰ προβλήματα ταῦτα. Νομίζομεν ὅτι τὰ προβλήματα αὐτά, τὰ ὁποῖα εἰσάγονται ὑπὸ τύπον ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, δέον νὰ ἐξετάζωνται πέραν τοῦ πενταλέπτου διὰ νὰ καθίσταται δυνατὴ καὶ ἡ ἀνάπτυξις αὐτῶν καὶ ἡ λῆψις τῶν ἐπιβαλλομένων μέτρων πρὸς ἐπίλυσιν τῶν προβλημάτων τοῦ τόπου. Πρόκειται περὶ τοῦ ἱστορικοῦ Νέστου, ὁ ὁποῖος ἀφηνίασε καὶ παρέσυρε τὰ πάντα. Παρακαλοῦμεν τὸν ἀξιότιμον ἐπὶ τῶν Δημοσίων Ἔργων Ὑπουργὸν καὶ ἀρχηγὸν τῶν Ἐθνικῶν Φιλελευθέρων νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, τί σκέπτεται διὰ τὸ πρόβλημα αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις. Διότι ἢ πρέπει νὰ διαταχθοῦν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ φύγουν ἀπὸ ἐκεῖ ἢ νὰ ληφθοῦν μέτρα ἄμεσα ὥστε νὰ ἐξασφαλισθοῦν ὅτι δὲν θὰ πεταχθοῦν εἰς τὴν θάλασσαν ἀπὸ τὸν ποταμόν. Δὲν εἶμαι ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι νομίζουν ὅτι ὅλα τὰ προβλήματα θὰ λυθοῦν τόσο γρήγορα. Ἀλλὰ προβλήματα τοιαύτης φύσεως ἐκ τῆς ἐπιλύσεως τῶν ὁποίων ἐξαρτᾶται ἡ ζωὴ τῶν χωρικῶν μας πρέπει νὰ λαμβάνωνται σοβαρῶς ὑπ’ ὄψει καὶ δέον νὰ ληφθοῦν τὰ μέτρα τὰ ἀπαραίτητα διὰ νὰ αἰσθανθοῦν καὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ τὴν στοργὴν τοῦ Κράτους, τὴν ὁποίαν τόσον ἐπόθησαν καὶ νὰ κατορθώσουν ἀπὸ τὰ σπλάγχνα τῆς γῆς αὐτῆς τῆς εὐφόρου νὰ παραγάγουν καὶ νὰ συνεισφέρουν εἰς τὸν δημόσιον Κορβανᾶν.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων ἔχει τὸν λόγον.

§69Σ. ΓΟΝΑΤΑΣ (Ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων). Εἶναι πράγματι θλιβερὰ τὰ ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα ἐπροξένησεν ἡ τελευταία πλήμμυρα τοῦ Νέστου εἰς μίαν περιοχὴν ἐκ τῶν εὐτυχεστέρων τῆς Ἐπικρατείας μας ἀπὸ ἀπόψεως εὐφορίας καὶ πλούτου καὶ δικαίως οἱ ἐκπρόσωποι, οἱ εἰδικώτεροι τῆς περιφερείας ἐκείνης μεταδίδουν τὸν πόνον τῶν κατοίκων εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Δυστυχῶς τὸ θέμα δὲν εἶναι ἐξ ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ἐπιδέχονται προχείρους λύσεις. Δὲν κατώρθωσε τὸ Κράτος, ὅταν ἐσκέφθη, λόγῳ οἰκονομικῶν περιορισμῶν πάντοτε, νὰ διευθετήσῃ τὰς κοίτας τῶν μεγάλων ποταμῶν τῆς Μακεδονίας, τοῦ Ἀξιοῦ καὶ τοῦ Στρυμῶνος, δὲν κατώρθωσε νὰ περιλάβῃ καὶ τὸν Νέστον. Εἰς τὸ πρόγραμμα βεβαίως τῆς ἀνασυγκροτήσεως τῆς χώρας περιλαμβάνονται εἰδικώτερον μερικὰ ἔργα τῆς Μακεδονίας, εἰς ἃ ὁποῖα περιλαμβάνεται καὶ ὁ Νέστος. Καὶ ἤδη οἱ ἐκπρόσωποι, οἱ ὁμιλήσαντες, ὡμολόγησαν ὅτι πρόκειται περὶ ἔργου κάπως σοβαρωτέρου, τὸ ὁποῖον ἂν δὲν ἐκτελεσθῇ ἐπὶ τῇ βάσει σχεδίου μελετημένου, μὲ πρόχειρά τινα μέσα θὰ ὑπάρξῃ κίνδυνος νὰ ἐπαναληφθῶσιν αἱ καταστροφαί. Ἤδη, πράγματι ἔχομεν διατάξει τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν ἵνα προβῇ εἰς μίαν μελέτην, μεταξὺ τῆς ὁποίας περιλαμβάνεται καὶ ἡ πρότασις, ἡ ὁποία ἐλέχθη, ὅπως δι’ ἐκσκαφέως κατορθωθῇ νὰ ἐπανέλθῃ ὁ ροῦς τοῦ Νέστου εἰς τὴν παλαιὰν κοίτην. Ἀλλ’ ὅλα αὐτὰ θέλουν μελέτην, πρὸ τοῦ πορίσματος τῆς ὁποίας θὰ εἶναι δύσκολον νὰ δώσῃ κανεὶς πρόχειρον λύσιν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δύναμαι νὰ βεβαιώσω εἶναι τὸ ἀμέριστον ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐμοῦ προσωπικῶς, ἰδιαιτέρως, διὰ τὴν λύσιν ἑνὸς θέματος τόσον σημαντικοῦ.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπειδὴ παρῆλθεν ἡ ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ προβλεπομένη ὥρα διὰ τὰς ἀναφορὰς καὶ ἐρωτήσεις καὶ ἐπειδὴ δὲν ἔχομεν ἄλλα θέματα πρὸς συζήτησιν, δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ συνεχίσωμεν τὴν ἡμερησίαν διάταξιν;

§71ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μανωλόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς Προέδρων Κοινοτήτων Χρυσοπόλεως, Καρυᾶς, Ἐρατεινοῦ, Κεραμωτῆς, κλπ., ζητούντων τὴν ἵδρυσιν Γυμνασίου ἐν Χρυσοπόλει.

§73Θ. ΜΑΝΩΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ἓν δίκαιον, δικαιότατον αἴτημα τῆς ἐπαρχίας Νέστου περὶ ἱδρύσεως Γυμνασίου εἰς Χρυσόπολιν. Ἡ ἐπαρχία Νέστου ἀποτελεῖται ἀπὸ πληθυσμὸν 55 χιλ. κατοίκων καὶ δὲν ἔχουν Γυμνάσιον. Ὑπῆρχε μία Σχολὴ ἡ ὁποία, κατηργήθη ἔκτοτε καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἔχει ἰδίαν ἀντίληψιν τοῦ ζητήματος καὶ εἶναι γνώστης τοῦ ζητήματος. Θὰ τὸν παρακαλέσω νὰ υἱοθετήσῃ τὸ ζήτημα καὶ ἐλπίζω ὅτι καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν θὰ ἀρνηθῇ τὴν σχετικὴν πίστωσιν, δεδομένου ὅτι εἶναι ὑποχρεωμένοι οἱ χωρικοὶ νὰ στέλλουν τὰ παιδιά των εἰς Καβάλαν καὶ Ξάνθην, ποὺ ἀπέχουν 70 χιλιόμετρα περίπου. Εἶναι δίκαιον τὸ αἴτημα καθ’ ὅσον τὸ Ταμεῖον Νέστου, προπολεμικῶς, μόνον ἀπὸ τὴν φορολογίαν τοῦ καπνοῦ, ἀπέδιδε 25 ἑκατομ. προπολεμικὰς δραχμὰς καὶ δικαιοῦται νὰ ἔχῃ Γυμνάσιον, τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον ὑπάρχουν ἄλλοι Νομοὶ οἱ ὁποῖοι ἔχουν 12 καὶ 15 Γυμνάσια ἐνῷ ὁ Νομὸς αὐτὸς ἔχει μόνον 2 Γυμνάσια.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαδόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§75Π. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ Χρυσούπολις κατοικεῖται ἀπὸ ἀγρότας, εἶναι ἀγροτικὴ περιφέρεια, πάντοτε καλύπτουσα μέγα μέρος τῶν ἐσόδων τοῦ προϋπολογισμοῦ. Δὲν μᾶς ἐπρόσεξε κανεὶς ἐν τούτοις καὶ τὸ ἔχομεν παράπονον καὶ δι’ αὐτὸ εἴμεθα ἀγράμματοι. Τὸ χωριατόπαιδο βγαίνει ἀπὸ τὸ σχολεῖον 12 ἐτῶν χωρὶς νὰ ἔχῃ τὴν δυνατότητα νὰ πάῃ εἰς ἄλλο σχολεῖον καὶ μένει ἀγράμματο. Ἐπειδὴ εἶμαι ἀντιπρόσωπος καθαρῶς τῶν ἀγροτῶν, θὰ ἐδεχόμην νὰ ὑποβληθῶμεν εἰς εἰδικὴν φορολίαν ὥστε νὰ ἀποκτήσῃ ἡ ἐγκαταλελειμμένη περιφέρειά μας Γυμνάσιον καὶ Γεωργικὰς Σχολὰς εἰς τὰ μεγάλα γεωργικὰ κέντρα, οὕτως ὥστε τὸ παιδὶ τοῦ ἀγρότου ὅταν θὰ ἀποφοιτήσῃ ἀπὸ τὸ Γυμνάσιόν του νὰ δυνηθῇ νὰ ξέρῃ 5 γράμματα καὶ νὰ μάθῃ ἐπὶ 2 ἔτη καλλιέργειαν εἰς τὴν Γεωργικὴν Σχολήν.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θεολογίτης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§77Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ. Τὰ ὑπάρχοντα Γυμνάσια εἶναι κενά, δὲν ἔχουν οὔτε διδάσκαλον, οὔτε καθηγητὴν καὶ εἰς τὰ σχολεῖα εἰς τὴν περιφέρειάν μας ἔχουν κομμουνιστὰς διδασκάλους. Εἶναι ἀνάγκη νὰ σπεύσωμεν νὰ ἐξασφαλίσωμεν, κατὰ πρῶτον, διδακτικὸν προσωπικὸν διὰ τὰ ὑπάρχοντα γυμνάσια καὶ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ἵδρυσιν γυμνασίων.

§78Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ (Ὑπουργὸς Παιδείας). Τὸ αἴτημα αὐτὸ εἶναι, ὄντως, δίκαιον καὶ ἡ Κυβέρνησις ἀντιμετωπίζει τὸ ζήτημα τῆς πληρώσεως τοῦ αἰτήματος αὐτοῦ. Παρὰ ταῦτα, ὅμως, εἶναι ἀνάγκη νὰ τονισθῇ ὅτι δὲν δύνανται τὰ Γυμνάσια νὰ ἱδρύωνται κατ’ αἴτησιν τῶν κατοίκων μιᾶς πόλεως διότι τοῦτο δημιουργεῖ μίαν ἀνισότητα μὲ κίνδυνον τὴν ἐμφανῆ προτεραιότητα εἰς τὴν ἐκπαίδευσιν ὡρισμένων Νομῶν. Ὑπάρχουν ἄλλοι Νομοὶ οἱ ὁποῖοι ἔχουν 14 καὶ 15 Γυμνάσια καὶ ἄλλοι οἱ ὁποῖοι ἔχουν 1 ἢ 2 Γυμνάσια. Ὁ κ. Θεολογίτης ἔθιξεν ἕνα ἄλλο ζήτημα. Δὲν εἶναι ζήτημα οὔτε ἀναφορᾶς οὔτε αἰτήσεως. Εἶπεν ὅτι εἶναι Γυμνάσια ἄνευ Καθηγητῶν. Ἀλλὰ τὴν στιγμὴν ταύτην ὅλα τὰ Γυμνάσια λειτουργοῦν. Δύναμαι νὰ δηλώσω τοῦτο ὅτι μόλις πρὸ ἑβδομάδος ἀπεσπάθησαν εἰς τὰς βορείους ἐπαρχίας 12 Γυμνασιάρχαι πρὸς πλήρωσιν τῶν ἀναγκῶν τῶν Γυμνασίων.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κολουμβάκης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Ἐθνικῆς Ἑνώσεως θυμάτων σφαγιασθέντων ὑπὸ τοῦ ΕΑΜ–ΕΛΑΣ τῆς Κεντρικῆς Μακεδονίας.

§80Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, παρακαλῶ θερμότατα, ἐν ὀνόματι τῆς πατρίδος, τὸν κ. Πρωθυπουργὸν ἢ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ προκαλέσῃ μίαν ἀπόφασιν τῆς Ἐθνοσυνελεύσεως ἡμῶν, δι’ ἀνατάσεως, λαμβανομένην, ἀπόψε, αὐτοστιγμεί, ὅτι κηρύσσεται ἄκυρος ὁ νόμος ὁ καλούμενος «τῆς ἀποσυμφορήσεως», ἰδιαίτατα ἔπειτα ἀπὸ τὴν τερατώδη, τὴν φρικτήν, τὴν ἀνήκουστον χθεσινὴν ἀπόφασιν ἑνὸς Δικαστηρίου, ἀμνηστεύσαντος, συμφώνως πρὸς τὸ τερατούργημα ἐκεῖνο τὸ καλούμενον «νόμον», ἕνα Διευθυντὴν Νοσοκομείου διότι ὑπῆρξεν ἠθικὸς αὐτουργὸς καὶ οὐχί, λέγει, πραγματικὸς αὐτουργὸς (χειροκροτήματα).

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μπακόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§82Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ περιεχόμενον τῆς συζητουμένης ἀναφορᾶς ἀποτελεῖ ζήτημα τὸ ὁποῖον δὲν δύναται νὰ ἐξαντληθῇ ἐντὸς πέντε λεπτῶν, τὰ ὁποῖα παρέχει ὁ Κανονισμός. Εἶναι ἀπὸ τὰ θέματα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα χρήζουν τῆς μεγαλυτέρας προσοχῆς τῆς Βουλῆς. Βεβαίως, ἡ συγγνώμη ἐγκληματιῶν τινῶν καὶ ἡ ἀμνηστία εἴς τινας περιπτώσεις ἐνδείκνυται. Ἀλλὰ ἡ ὁμαδικὴ ἀμνηστία χιλιάδων ἐκτελεστῶν δὲν θίγει μόνον τὴν Ἑλληνικὴν Δικαιοσύνην, δὲν εἶναι πρᾶγμα πρωτοφανὲς εἰς τὴν ἱστορίαν τῶν πεπολιτισμένων Κρατῶν, ἀλλὰ ἐμφανίζει καὶ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ὡς λαὸν στερούμενον τοῦ στοιχειώδους πολιτισμοῦ. Μία τοιαύτη ὁμαδικὴ ἀμνηστία κακούργων θὰ ἦτο ἴσως δεδικαιολογημένη ἐὰν ἠξιοῦτο ἀπὸ λαὸν ὅπως οἱ Ζουλοῦ. Ἡ ὁμαδικὴ ἀμνηστία τοιούτων ἐγκληματιῶν εἶναι ἀπαράδεκτος ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν λαϊκὴν συνείδησιν καὶ τὴν κρατοῦσαν ἐν τῇ χώρᾳ μας ἀντίληψιν περὶ δικαίου. Καὶ οὐδεὶς εἶναι ἁρμόδιος ἢ ἱκανὸς νὰ τεθῇ ὑπεράνω τῶν νόμων καὶ νὰ ἀμνηστεύσῃ τοιαῦτα κατὰ τῶν ἀτόμων καὶ τῆς Ἑλληνικῆς Κοινωνίας ἐγκλήματα. Καὶ ἂν τοὐλάχιστον, οἱ ἐγκληματίαι αὐτοὶ ἀνεγνώριζον τὸ ἐγκληματικὸν σφάλμα των καὶ ἐπανήρχοντο εἰς τὴν εὐθεῖαν ὁδόν, θὰ ἠδυνάμεθα ἴσως ἐπιεικέστερον νὰ κρίνωμεν τὸ ζήτημα αὐτό. Ἀλλ’ ἀτυχῶς ἡ ἀμνηστία καὶ ἡ συγγνώμη ἀποθρασύνει αὐτοὺς ἔτι μᾶλλον ὥστε νὰ διαπράττουν τὰ αὐτὰ καὶ στυγερώτερα ἐγκλήματα, οὕτως ὥστε ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς νὰ μὴ εὕρῃ ποτὲ τὴν ἡσυχίαν του. Ἀλλὰ καὶ δι’ ἕνα ἄλλον λόγον ἡ γενικὴ ἀμνηστία δὲν ἦτο ἐπιτετραμμένη. Ὑπάρχουν πολλοὶ παρασυρθέντες καὶ κατηγορηθέντες καὶ αὐτοί, οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ ἤθελον νὰ φέρουν τὸ στίγμα τοῦ ἀποσυμφορηθέντος μεταξὺ τῶν συγχωρίων των καὶ θὰ ἤθελον οἱ ἴδιοι αὐτοὶ νὰ ἐμφανισθῶσιν ἐνώπιον τῆς Δικαιοσύνης καὶ νὰ κηρυχθοῦν ὑπ’ αὐτῆς ἀθῶοι. Τὸ ζήτημα αὐτὸ τῆς ἀμνηστίας καὶ ἀποσυμφορήσεως εἶναι τόσον κεφαλαιώδους σημασίας, κ. Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, ὥστε θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποτελέσῃ θέμα ἰδιαιτέρας καὶ εὐρείας συζητήσεως εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, καὶ νὰ διακηρύξωμεν κατὰ τὴν συζήτησιν εἰς ὅλους τοὺς πεπολιτισμένους λαοὺς ὅτι ἡμεῖς ἐδῶ δὲν εἴμεθα ἀπὸ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἀνέχονται τοιούτου εἴδους στυγερὰ καὶ ἀπερίγραπτα ἐγκλήματα, τὰ ὁποῖα δὲν ἀφοροῦν μόνον τοὺς ἐκτελεσθέντας, ἀλλὰ ὁλόκληρον τὴν Ἑλληνικὴν Κοινωνίαν. (Χειροκροτήματα.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θεοχαρίδης ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§84Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, ὁμολογῶ ὅτι ἐπερίμενα ὅτι ὁ πρῶτος νόμος, τὸν ὁποῖον θὰ ἔφερεν ἡ Κυβέρνησις ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, θὰ ἦτο ὁ νόμος, ὁ ἀκυρῶν τὸ περίφημον ἔκτρωμα περὶ ἀποσυμφορήσεως. Ἀλλὰ ἐπερίμενα ἀκόμη ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, παρὰ τὴν πίεσιν τοῦ Προϋπολογισμοῦ, θὰ ἔφερεν εἰδικὸν νόμον, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἐσυνταξιοδοτοῦντο τὰ θύματα τοῦ ΕΑΜ–ΕΛΑΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξουν μεταξὺ μας 100.000 θυμάτων χωρὶς καμμίαν προστασίαν. Αὐτοὶ ποὺ ἔπεσαν ἀπὸ τὸν ΕΛΑΣ, ἔπεσαν ἐν ὀνόματι τῆς Πατρίδος. Κανεὶς δὲν ἦτο προδότης, διότι οἱ προδόται ἐφρόντισαν, μὲ τὸ χρυσίον τὸ ὁποῖον ἀπεκόμισαν ἀπὸ τὰς συναλλαγὰς μὲ τὸν κατακτητήν, νὰ καλύψουν τὸ ἀντίτιμον τῆς προδοσίας των. Αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ἔπεσαν, ἦσαν ἀγωνισταί, οἱ ὁποῖοι ἔπεσαν ἐν ὀνόματι τῆς Πατρίδος. Παρακαλῶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν νὰ ἐκτιμήσῃ τὴν πραγματικότητα καὶ νὰ ἀποφασίσῃ, ὅπως αἱ οἰκογένειαι αὐτῶν συνταξιοδοτηθοῦν, ὄχι διὰ νὰ ἐξασφαλίσουν τὸ μαῦρο ψωμὶ διὰ νὰ ζήσουν, ἀλλὰ διὰ νὰ ἀναγνωρισθῇ ὅτι ὁ ἀγών, εἰς τὸν ὁποῖον ἔπεσαν, ἦτο ἀγὼν ἐθνικός. Ἐπίσης παρακαλῶ, ὅπως ἐν εἰδικῇ συνεδριάσει συζητηθῇ τὸ θέμα τοῦ νόμου «περὶ ἀποσυμφορήσεως».

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Παπαδημητρίου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§86Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριοι βουλευταί, ὡς προερχόμενος ἐκ τοῦ Νομοῦ Ἀργολιδοκορινθίας, εἰς τὸν ὁποῖον ἡ σφαγὴ ὑπῆρξε πρωτάκουστος, θεωρῶ καθῆκον μου νὰ τονίσω, ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς περὶ ἀποσυμφορήσεως εἶναι καὶ ἀντιδημοκρατικός. Τὸν χαρακτηρίζω δὲ ἀντιδημοκρατικόν, διότι ἡ δημοκρατία, πρὸ παντός, διακρίνεται ἀπὸ τὴν εὐλάβειαν πρὸς τοὺς νόμους. Δι’ αὐτὸ θὰ ἔλεγον ἐπὶ πλέον εἰς τὸν ἀξιότιμον ἐκ Κορινθίας πολιτευτὴν κ. Ρέντην—διότι τὸ παρέλειψα προχθὲς—ὅτι περὶ δημοκρατίας δὲν δύνανται νὰ ὁμιλοῦν Ὑπουργοὶ δικτατοριῶν, ὅπως ὑπῆρξεν αὐτὸς κατὰ τὸ 1924.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰς τὸ θέμα, παρακαλῶ.

§88Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Δυστυχῶς, κ. βουλευταί, ὁ νόμος αὐτὸς ἔπεισε τὸν κόσμον, ὅτι ἡ χώρα αὐτή, εἰς τὴν ὁποίαν τὸ πρῶτον ἐδημιουργήθη ὁ νόμος, ἔγινεν ἡ χώρα τῆς παρανομίας, ἐφ’ ὅσον ὁ νόμος παρέλυσε τὰ πάντα. Καὶ ἂν ὅλοι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἀπέθαναν, διότι ἐπίστευαν εἰς τὴν Ἑλλάδα—καὶ οἱ ὁποῖοι ἐὰν ἐφώναζον: ζήτω τὸ Κ. Κ. θὰ ἐζοῦσαν σήμερον—ἐάν, λέγω, ὅλοι αὐτοὶ — διότι ὁμιλοῦν καὶ οἱ νεκροὶ—μᾶς ἔλεγον ὅτι, διὰ νὰ ζήσῃ ἡ Πατρὶς πρέπει νὰ συγχωρήσωμεν ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι παρέβησαν τοὺς νόμους, πρῶτοι ἡμεῖς θὰ ἐλέγομεν: νὰ ζήσῃ ἡ Ἑλλὰς καὶ ἂς ἐξέλθουν τῶν φυλακῶν ὅλοι. Δυστυχῶς ὅμως δὲν συμβαίνει τέτοιο πρᾶγμα καὶ ὅλοι αὐτοὶ οἱ «ἀποσυμφορηθέντες» ἐγκληματίαι, ἀντιθέτως, συνεχίζουν τὴν ἰδίαν ἐναντίον τῆς Πατρίδος δρᾶσιν καὶ τακτικήν των. Διὰ τοὺς λόγους αὐτοὺς καὶ ἐν ὀνόματι τοῦ Νόμου, τοῦ ὁποίου, ὡς εἶναι γνωστὸν πρώτη δημιουργὸς ὑπῆρξεν ἡ Πατρίς μας, ζητῶ τὸ ἐπαίσχυντον αὐτὸ νομοθέτημα νὰ ἀκυρωθῇ αὐθεσπερεί, ὡς εἰσηγήθη ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἀθηνῶν συνάδελφος κ. Κουλουμβάκης.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαγεωργίου ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§90Ν. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Τὸ ἐξάμβλωμα αὐτό, τὸ περιεχόμενον εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 753 νομοθέτημα, δὲν εἶναι μόνον ἐκεῖνο, κ. βουλευταί, τὸ ὁποῖον ἐδημιούργησε παράνομον συμβίωσιν τοῦ νόμου καὶ τοῦ ἐγκλήματος, ἀλλὰ εἶναι καὶ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον κατέλυσε καὶ ἠθικὰς καὶ δικονομικὰς ἀρχάς Ὑποβάλλω, υἱοθετῶν καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφοράν, τὴν πρότασιν εἰς τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργούς, ὅπως διαβιβασθῇ ἀμέσως τὸ ἐξάμβλωμα τοῦτο εἰς τὴν ἁρμοδίαν Ἐπιτροπήν, διὰ νὰ ἐκκαθαρισθῇ, ἂν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καταργηθῇ αὐθεσπερεί, συμφωνοῦντος καὶ ἐμοῦ μὲ τοὺς προλαλήσαντας. Διότι οὕτω μόνον—καὶ ἐνδιαφέρει, νομίζω, τὸν ἀξιότιμον ἐπὶ τῆς Δημοσίας Τάξεως Ὑπουργὸν— δύναται νὰ ἐμπεδωθῇ ἡ ἀσφάλεια. Διότι ἡ ἔξοδος τῶν ἐγκληματιῶν, δυνάμει τῆς ἀποσυμφορήσεως, ἀποτελεῖ πρόκλησιν ἐναντίον τῶν νομιμοφρόνων πολιτῶν καὶ δὲν εἶναι δυνατόν, κ. Ὑπουργὲ ἐπὶ τῆς Ἀσφαλείας, νὰ ὁμιλῆτε περὶ ἐμπεδώσεως τῆς τάξεως καὶ περὶ ἀφοπλισμοῦ ὅταν αὐτοὶ οἱ κύριοι προκαλοῦν ἐξερχόμενοι τῶν φυλακῶν. Ἀνεξαρτήτως ὅμως τούτου ὑποβάλω καὶ εἰς τὸν ἀξιότιμον ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸν τὴν παράκλησιν, ὅπως ἐν τῇ μερίμνῃ του πρὸς συνταξιοδότησιν τῶν ἐκ τῶν θυμάτων τοῦ ΕΛΑΣ δημοσίων ὑπαλλήλων, μὴ παραλείψῃ νὰ περιλάβῃ καὶ τὰ θύματα τῶν ἰδιωτῶν, τὰ ὁποῖα ἔπεσαν ἐπὶ τῶν ἐπάλξεων τοῦ πεδίου τῆς μάχης, τὴν αὐτὴν προσφέροντες καὶ ταῦτα ὑπηρεσίαν, δεδομένου, μάλιστα, ὅτι οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι, ὡς καὶ οἱ ἀξιωματικοί, θὰ δικαιωθῶσιν καὶ ἐξ ἄλλων νόμων, ἂν δὲν ἐδικαιώθησαν ἤδη συντάξεως, ἐνῷ αἱ οἰκογένειαι αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ἐσύρθησαν εἰς τὰ βουνὰ καὶ ἐσφάγησαν, διότι δὲν ὑπετάγησαν εἰς τὰ κελεύσματα τοῦ ἐαμοκομμουνισμοῦ, αὐταὶ δὲν ἐδικαιώθησαν καὶ ἀναμένουν τὴν δικαίωσίν των ἀπὸ τὴν σημερινὴν Ἀντιπροσωπείαν τοῦ λαοῦ.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λουκουρέζος ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§92Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀναφορὰ εἶναι σχετικὴ μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 22 καὶ δι’ αὐτὸ παρακαλῶ νὰ συζητηθοῦν μαζί. Κύριοι βουλευταί, εἰς 10.000 περίπου ἀνέρχονται τὰ θύματα τῆς Μακεδονίας, καὶ ἐκ τῶν 10.000 αὐτῶν αἱ 8.000 εἶναι θύματα τοῦ «ἡρωϊκοῦ» ΕΛΑΣ. Τὸ μόνον των δὲ ἁμάρτημα ἦτο ὅτι ἦσαν—καὶ ἤθελαν νὰ εἶναι Ἕλληνες. Οἱ εἰδεχθεῖς ἔνοχοι τῶν ἐγκλημάτων αὐτῶν, χάρις εἰς τὸν νόμον τῆς ἀποσυμφορήσεως, εὑρίσκονται ἤδη ἐλεύθεροι καὶ κυκλοφοροῦν εἰς τὴν πόλιν τῶν Καλαμῶν—ὅπως τὸ ἴδιον, ἀσφαλῶς, συμβαίνει καὶ εἰς τὰς ἄλλας πόλεις τῆς Ἑλλάδος —προκαλοῦντες κατὰ τρόπον ἀναίσχυντον τὰ θύματά των. Πρόκειται, κύριοι, περὶ νόμου, ὁ ὁποῖος ἀνέτρεψε κάθε ἔννοιαν δικαίου. Πρόκειται περὶ νόμου—δὲν εἶναι σχῆμα λόγου αὐτό, τὸ τονίζω ἐν πλήρει ἐπιγνώσει αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγω—ὁ ὁποῖος ἀντίκειται εἰς τήν στοιχειώδη ἠθικὴν τάξιν. Πρόκειται περὶ νόμου, ὁ ὁποῖος ἐματαίωσε κάθε προσπάθειαν, ἡ ὁποία ἔτεινεν εἰς τὴν ἐμπέδωσιν τῆς τάξεως. Πρόκειται περὶ νόμου, τέλος, ὁ ὁποῖος καταργεῖ τὸν Ποινικὸν νόμον, περὶ νόμου ἀντισυνταγματικοῦ, διότι ὑπὸ τὴν λέξιν τῆς ἀποσυμφορήσεως δὲν καλύπτεται τίποτε ἄλλο παρὰ ἀμνήστευσις κοινῶν ἀδικημάτων, ἀμνήστευσις ἡ ὁποία κατὰ τὸ Σύνταγμα ἀπαγορεύεται. Ἀποσυμφόρησις, μὲ ὀλιγίστας λέξεις, κατὰ τὸν νόμον αὐτόν, εἶναι ἡ παραγραφή, δηλαδὴ ἡ ἄρσις τοῦ ἀξιοποίνου ὅλων τῶν ἀδικημάτων, τὰ ὁποῖα ἐτελέσθησαν ἀπὸ τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 1941 μέχρι τῆς 12ης Φεβρουαρίου 1945, ἡ κατάργησις τῆς ἐννοίας τῆς ἠθικῆς αὐτουργίας, ἡ κατάργησις τοῦ ἐμμέσου αὐτουργοῦ, ἡ κατάργησις τῆς συστάσεως, ἡ ἀνατροπὴ τελεσιδίκων δικαστικῶν ἀποφάσεων, ἡ ἀνατροπὴ τελεσιδίκων βουλευμάτων τῶν δικαστικῶν συμβουλίων. Καὶ οὕτω ἐξῆλθον τῶν φυλακῶν εἰδεχθεῖς ἐγκληματίαι. Ἐπὶ πλέον ὁ συντάκτης τοῦ νόμου ἐπρονόησεν, ὥστε νὰ ἀπαγορεύεται ἡ ἐγγραφὴ εἰς τὸ ποινικὸν μητρῶον τῶν οὕτως ἐξερχομένων τῶν φυλακῶν τῶν καταδικαστικῶν των ἀποφάσεων! Ἔτσι, κύριοι, οἱ ἐγκληματίαι αὐτοὶ κυκλοφοροῦν σήμερον ἐλεύθεροι καὶ μὲ λευκὸν τὸ μητρῶον των! Αὐτὸς εἶναι μὲ ἐλαχίστας λέξεις ὁ νόμος τῆς ἀποσυμφορήσεως. Ἔχω τὴν ἐντύπωσιν, κύριοι, ὅτι πράγματι δὲν ἔπρεπε νὰ παρέλθουν δύο μῆνες, χωρὶς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης νὰ εἰσηγηθῇ νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον ν’ ἀκυρώνῃ τὸν νόμον αὐτὸν καὶ νὰ διαρρυθμίζῃ ὡρισμένας περιστάσεις, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ τύχουν νομοθετικῆς ρυθμίσεως σύμφωνα μὲ τὰς γενικὰς ἀρχὰς τοῦ Δικαίου καὶ τὴν ἠθικὴν τάξιν. Εἶναι σύμφωνον καὶ ἐπιβεβλημένον μὲ τὰς ἐπαγγελίας τὰς ὁποίας ἐδώσαμεν εἰς τὸν λαόν, τόσον ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος, ὅσον καὶ ἡμεῖς, ὅτι θ’ ἀκυρωθοῦν καὶ θὰ καταργηθοῦν ὅλοι αὐτοὶ οἱ νόμοι, οἱ ὁποῖοι ἀντίκεινται εἰς τὴν στοιχειώδη ἠθικὴν τάξιν. Συμφώνως πρὸς τὰς ἐπαγγελίας αὐτὰς ζητῶ νὰ εἰσηγηθῇ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης τὸ ταχύτερον ἐνώπιον τῆς Βουλῆς νομοθέτημα πρὸς ἀκύρωσιν τοῦ ἐπαισχύντου αὐτοῦ νόμου (χειροκροτήματα).

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀντωνιάδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§94Ι. ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ. Ὁ νόμος τῆς ἀποσυμφορήσεως τῶν φυλακῶν, νόμος οἰκτρὸς καὶ ἀξιοδάκρυτος, δὲν ἀνταποκρίνεται ἀποκλειστικῶς ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς ἀξιοθρηνήτου διαγωγῆς τῶν ἀνθρώπων τοῦ αἵματος καὶ τῆς φωτιᾶς πρὸς τὰ θλιβερὰ θύματα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Πρέπει παραλλήλως ν’ ἀντιμετωπίζεται καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ ψήφισις αὐτοῦ εἰσήγαγε τὴν ἀνισότητα εἰς τοὺς κόλπους τῆς Ἑλληνικῆς μας κοινωνίας. Ἄν, κ. Πρόεδρε, ἡ ἔννοια τῆς Δικαιοσύνης, περικλείῃ ἀναμφισβητήτως τὴν ἔννοιαν τῆς ἰσότητος, τότε ὁ νόμος ἐνσαρκώνει τὴν ὑστάτην ἀδικίαν, διότι ἤνοιξε μὲν τὰς φυλακὰς εἰς ὅλους τοὺς σφαγεῖς τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἔκλεισε δ’ ἑρμητικῶς ταύτας εἰς ἐκείνου, οἱ ὁποῖοι ἔχοντες τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐστραμμένους εἰς τὴν ἔννοιαν μόνον τῆς πατρίδος ἀντέταξαν ἠθικὴν ἄμυναν κατὰ τῆς κομμουνιστικῆς πανώλους. Καὶ εἶναι μὲν ἀληθὲς ὅτι ἡ ψηφίσασα τὸν νόμον ἐκεῖνον Κυβέρνησις θέλουσα προεκλογικῶς νὰ συγκεράσῃ τὴν ἀνισότητα αὐτὴν ἐθέσπισε τὸν ν. 1024, ἀλλ’ ὁ νόμος αὐτὸς ἀποτελεῖ προεκλογικὸν πυροτέχνημα πρὸς ἄγραν ἀνεπιτεύκτων ψήφων, διότι οὐδεὶς ἐξ ἐκείνων, τοὺς ὁποίους ἐπρόκειτο νὰ προστατεύσῃ, κατώρθωσε νὰ ἐξέλθῃ τῶν φυλακῶν. Καὶ φανταζόμεθα ὅλοι τὴν μεγάλην συγκίνησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος εἶδεν ἐξερχομένους τῶν φυλακῶν ὅλους ἐκείνους τοὺς κοιλιογδάρτας, τοὺς λαιμοτριονιστάς, τοὺς ἐκδορεῖς, τοὺς ἐμπρηστὰς καὶ φονεῖς του, ἐνῷ ἀντιθέτως παρέμενον οἱ ὑπέρμαχοι τῶν ἐθνικῶν μας παραδόσεων ἐντὸς τῶν φυλακῶν. Διὰ τοῦτο ἐπιβάλλεται ἡ κατάργησις τοῦ νόμου αὐτοῦ. Ὁ Ἑλληνικὸς λαός, κ. Πρόεδρε, παρεχώρησεν εἰς ἡμᾶς πλήρη τὴν δύναμιν πρὸς τοῦτο. Πρέπει νὰ χωρήσωμεν εὐθέως εἰς τὸ ἔργον, πρέπει νὰ συντρίψωμεν εἰς τὰ ἐξ ὧν συνετέθη τὸ συνονθύλευμα αὐτό, πρέπει νὰ διαγράψωμεν ἀπὸ τὰς λευκὰς σελίδας τῆς ἑλληνικῆς νομοθεσίας τὴν μαύρην αὐτὴν σελίδα, ἡ ὁποία ἠμαύρωσε τὰς δέλτους τῶν ἑλληνικῶν νόμων.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Λόντος ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§96Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Ἔκδηλον ὑπάρχει τὸ αἴσθημα τῆς Βουλῆς σύμφωνον πρὸς τὸ αἴσθημα τῆς κοινῆς γνώμης ἀντιταχθείσης πρὸς τὸ νομοθέτημα τοῦτο. Διὰ τοιούτων νόμων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παγιωθῇ τὸ αἴσθημα τοῦ σεβασμοῦ πρὸς τὸ Κράτος καὶ νὰ ἀσφαλισθῇ ἡ ἐμπέδωσις τῆς τάξεως. Δικαίως ἑπομένως καὶ οἱ αἰτοῦντες καὶ ἡ Ἑλληνικὴ κοινὴ γνώμη καὶ ὁλόκληρος ἡ Ἑλληνικὴ Βουλὴ ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς κατὰ τὴν ὁποίαν συνεζητήθησαν αἱ προγραμματικαὶ δηλώσεις τῆς κυβερνήσεως, ἐπελήφθη τοῦ θέματος καὶ ὁμοφώνως ἠξίωσε νὰ φέρῃ ἡ Κυβέρνησις νόμον διὰ τοῦ ὁποίου νὰ καταργῆται τὸ νομοθέτημα. Καὶ ὑπὲρ τούτου καὶ ἐγὼ συνηγορῶ. Ταυτοχρόνως ἐπιθυμῶ κι’ ἐγὼ νὰ ὑποστηρίξω τὴν αἴτησιν τῆς λήψεως μέτρων διὰ τὴν προστασίαν τῶν οἰκογενειῶν τῶν ἀπορφανισθεισῶν ὑπὸ τῶν συμμοριῶν τῶν ἀναρχικῶν, οἱ ὁποῖοι ἀτυχῶς εἰς στιγμὰς δυσκόλους τῆς Πατρίδος μάχονται κατὰ τοῦ Ἔθνους καὶ τοῦ Λαοῦ. Συνιστῶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ μελετήσῃ τὸ θέμα σοβαρῶς καὶ λάβῃ ταχέως τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα διὰ τὴν παροχὴν βοηθείας πρὸς τὰς οἰκογενείας ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἔπεσαν πράγματι ἐν ὀνόματι τῆς Ἑλληνικῆς Πατρίδος, διότι ἐπίστευσαν τὴν Ἑλληνικὴν ἰδέαν, τὰ Ἑλληνικὰ ἰδανικά, τὸ ἀστικὸν καθεστὼς καὶ τὴν ἰδέαν τοῦ Ἔθνους. Ἀλλὰ μὲ τὴν εὐκαιρίαν τῆς ἀναφορᾶς ταύτης θὰ ἤθελα ἀκόμη νὰ εἴπω, ὅτι καιρὸς εἶναι νὰ ληφθοῦν τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἡ κυβέρνησις ἐξήγγειλε ἐναντίον τῶν κακοποιῶν αὐτῶν. Ἐξακολουθοῦν δυστυχῶς νὰ κυκλοφοροῦν ἐλεύθεροι, οὐ μόνον αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι ἐξῆλθον ἐκ τῶν φυλακῶν, καὶ ἐξακολουθοῦν ἀμετανόητοι, νὰ διαπράττουν τὰ αὐτὰ ἐγκλήματα διὰ τὰ ὁποῖα εὑρέθησαν πρότερον εἰς τὰς φυλακὰς, ἀλλὰ καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι τοὺς ὤθησαν εἰς τὰ ἐγκλήματα αὐτὰ ἐξακολουθοῦν δὲ τὸ ἀνίερον ἔργον τοῦ ἐμφυλίου πολέμου, ἀδιαφοροῦντες διὰ τὴν βλάβην τῶν ἐθνικῶν συμφερόντων, τὴν βλάβην αὐτοῦ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, μόνον δι’ ἓν ἐνδιαφερόμενοι, τὴν δι’ ἐπαναστατικῶν μέτρων βίας κατάληψιν τῆς ἐξουσίας, σύμφωνα μὲ τὰς ἀρχὰς τὰς ὁποίας πρεσβεύει, τὸ ἀποτελοῦν τὴν ἐσχάτην μειοψηφίαν Κομμουνιστικὸν κόμμα. Ὅλοι αὐτοὶ συνεχίζουν τὰ ἐγκλήματά των. Ἀλλ’ ἀρκεῖ καὶ σήμερον νὰ θελήσωμεν νὰ ἐφαρμόσωμεν τὸν νόμον νὰ κινηθῇ ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ εὑρεθοῦν ὅλοι ἀπὸ συμφώνου μὲ τὴν ἐθνικὴν ἐπιταγὴν καὶ ἀνάγκην εἰς τὰς φυλακὰς ὅπως τοὺς ἁρμόζει. Καὶ ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις νὰ τὸ πράξῃ. (Χειροκροτήματα).

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τσιρώνης ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§98Α. ΤΣΙΡΩΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν εὑρίσκω λόγους εἰς τὸ ἐγκληματικὸν λεξιλόγιον διὰ νὰ περιγράψω τὸ τρομερὸν ἔγκλημα, τὴν ὁμαδικὴν σφαγὴν ἡ ὁποία ἔλαβε χώραν εἰς τὸ Μελιγαλᾶ, Καλάμας καὶ Γαργαλιάνους. Ὅπως εἶπεν ὁ ἀξιότιμος προλαλήσας συνάδελφος ἐκ Μεσσηνίας κ. Λυκουρέζος δέκα χιλιάδες καὶ πλέον εἶναι τὰ θύματα τὰ ὁποῖα ἐσφάγησαν μετὰ πρωτοφανοῦς ἀγριότητος, μετὰ πρωτοφανοῦς λύσσης. Ἄνθρωποι κατέχοντες τὴν πρώτην θέσιν ἐν τῇ κοινωνίᾳ ἐκείνῃ ἐσύρθησαν ὡς πρόβατα ἐπὶ σφαγὴν καὶ δὲν ἀρκεῖ ὅτι ἐθανατώθησαν, ἐθανατώθησαν κατὰ τὸν ἀπαισιώτερον καὶ κακουργότερον τρόπον. Καὶ μετὰ τὴν θανάτωσιν ἀφοῦ ἐσύρθησαν εἰς τὰς ὁδοὺς τῶν Καλαμῶν κατόπιν τὰ πτώματά των ἀνηρτήθησαν εἰς τοὺς ἠλεκτρικοὺς στήλους ὑπὸ τοὺς καγχασμοὺς τῶν ἀνθρωπομόρφων αὐτῶν κτηνῶν. Καὶ ἀντὶ νὰ ἔλθῃ ἡ Πολιτεία νὰ τιμωρήσῃ κατὰ τρόπον ἀνάλογον πρὸς τὴν βαρύτητα τοῦ ἐγκλήματος, δὲν γνωρίζω διὰ τίνα λόγον, ἦλθε καὶ ἤνοιξε τὰς φυλακὰς καὶ ἀπέδωσε εἰς τοὺς κόλπους τῆς κοινωνίας τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, διὰ νὰ συνεχίσουν τὸ ἐγκληματικόν των ἔργον. Κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως παρήλασαν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου διάφοροι ἀξιότιμοι βουλευταὶ ζητοῦντες λόγον ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ἡ ὁποία μόλις πρὸ 2μήνου ἀνῆλθεν εἰς τὴν ἀρχὴν ὅτι δὲν κατώρθωσε νὰ παγιώσῃ τὴν τάξιν, ἂν διεσαλεύθη ἡ τάξις καὶ ἑπομένως φέρει βαρυτάτην εὐθύνην αὕτη διὰ τὴν ἀποτυχίαν αὐτῆς εἰς τὸ ζήτημα τοῦτο. Ἀλλὰ κ. κ. βουλευταί, πῶς θέλετε νὰ παγιωθῇ ἡ τάξις ὅταν ἠνοίχθησαν φυλακαὶ καὶ ἐξῆλθον ἐγκληματίαι, ὅταν ἐδόθη τοιοῦτον κακὸν προηγούμενον ἀσεβείας πρὸς τὸν νόμον. Ἔλαβον τηλεγράφημα ἐκ Πυλίας κατοίκων ἐθνικιστῶν διαμαρτυρομένων διὰ τὴν σύλληψιν τοῦ Μαγγανᾶ καὶ ζητούντων τὴν ἄμεσον ἀποφυλάκισίν του. Εἶναι ἐπιτετραμμένον εἰς ἐμὲ ὡς ἐκπροσώπου τῆς περιφερείας ἐκείνης νὰ ἐμφανισθῶ ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου καὶ νὰ ζητήσω ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ καταθέσῃ νομοθέτημα ἐπεῖγον, ὅπως ἀναφέρει τὸ τηλεγράφημα διὰ νὰ ἀποφυλακισθῇ ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος συνελήφθη ἵνα λογοδοτήσῃ ἐνώπιον τῆς Δικαιοσύνης; Νὰ λοιπὸν ποῖον εἶναι τὸ κακὸν προηγούμενον τὸ ὁποῖον ἐδημιουργήθη. Διὰ τοῦ νόμου τῆς ἀποσυμφορήσεως κ. κ. βουλευταὶ ἀνετράπησαν ὅλαι αἱ ἔννοιαι τοῦ Π. Ν. καὶ εὑρισκόμεθα πρὸ ἑνὸς νομοθετήματος τὸ ὁποῖον ἀμνηστεύει τὸν ἠθικὸν αὐτουργὸν καὶ ἐπιρρίπτει τὴν εὐθύνην εἰς τὸν φυσικὸν αὐτουργόν. Ἀλλ’ ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἤνοιξε τὸ πρῶτον ἐγχειρίδιον Π. Δ. γνωρίζει ὅτι τὴν μεγαλειτέραν εὐθύνην δὲν τὴν φέρει ὁ ἄμεσος αὐτουργὸς ἀλλ’ ὁ ἠθικὸς αὐτουργὸς ὁ ὁποῖος εἶναι δημιουργὸς τῆς ἐγκληματικῆς βουλήσεως (χειροκροτήματα). Νὰ ζητηθῇ ἡ εὐθύνη ἀπὸ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐνέπνευσαν τὴν πνοὴν τοῦ ἐγκλήματος εἰς ἀσυνείδητα ὄργανα, εἰς παιδιὰ τὰ ὁποῖα δὲν εἶχον συνείδησιν τῶν ἐγκληματικῶν των πράξεων. Ἐπιτρέπεται λοιπὸν νὰ εἶναι εἰς τὰς φυλακὰς ἐκτελεσταὶ ἀσυνείδητοι καὶ νὰ περιπατοῦν ἐλεύθεροι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ὑπῆρξαν οἱ δημιουργοὶ τῆς ἐγκληματικῆς συνειδήσεως; (χειροκροτήματα). Δι’ αὐτὰ κυρίως, κατὰ τὴν προεκλογικὴν περιοδείαν, δὲν ἔδωσα οὐδεμίαν ὑπόσχεσιν, ἐγὼ τοὐλάχιστον, διότι δὲν δίδω ὑποσχέσεις, ἀλλὰ ἀντελήφθην τὴν κατάστασιν καὶ μεταφέρω τὴν ὁμόφωνον διαμαρτυρίαν τοῦ Μεσσηνιακοῦ λαοῦ, ζητοῦντος τὴν ἄμεσον κατάργησιν τοῦ τερατώδους νόμου ὁ ὁποῖος δὲν γνωρίζω ποῦ ἐστηρίχθη διὰ νὰ λάβῃ σάρκα καὶ ὀστᾶ. Ἐξετάζω τὸ πρᾶγμα μὲ ἀντικειμενικότητα καὶ δὲν θέλω νὰ μεμφθῶ τὴν ἀντιπολίτευσιν, διότι δὲν γνωρίζω ποῖοι λόγοι ὤθησαν αὐτήν, κομματικῆς ἢ ἐξωτερικῆς φύσεως, ἐξετάζων ὅμως τὸ πρᾶγμα, νομίζω ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς πρέπει νὰ καταργηθῇ.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Χρυσοστόμου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§100Γ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ. Ἡ Κυβέρνησις, ἥτις τοσαύτην ἐποιήσατο προεκλογικῶς χρῆσιν τοῦ νόμου τῆς ἀποσυμφορήσεως, διὰ νὰ ἐπιτύχῃ ὀφέλη κομματικὰ καὶ ἥτις εἶχε δώσει ὑπόσχεσιν εἰς τὸν λαὸν ἀμέσου καταργήσεώς του, ἀντὶ νὰ καταργήσῃ τοῦτον, ὡς ὤφειλε, προέβη εἰς τὴν συμπλήρωσίν του, διὰ τοῦ ἀπὸ 10 Μαΐου 1946 διατάγματος. Ὁ κ. Σίδερης, ὁμιλῶν προχθὲς ἐπὶ τῶν αἰτίων τῆς συντάξεως τοῦ νόμου τούτου, παρέπεμψε τοὺς κατηγόρους εἰς τὴν Κυβέρνησιν διὰ νὰ πληροφορηθοῦν παρ’ αὐτῆς, ποῖοι πράγματι λόγοι ἐπίεσαν τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων νὰ ψηφίσῃ τὸν νόμον, πρὸς μεγίστην βλάβην τῶν κομματικῶν του συμφερόντων. Πᾶσα συνεπῶς περαιτέρω αἰτίασις ἐπὶ τούτου ἀποτελεῖ συνέχισιν δημοκοπίας.

§101Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Πάντως δὲν ἔγινεν ἀπὸ κομματικοὺς λόγους.

§102Χ. ΛΑΔΑΣ. Περιμένομεν νὰ ἔλθῃ ἡ πρότασις ἡ Κυβερνητικὴ διὰ νὰ ψηφίσωμεν ὑπὲρ τῆς καταργήσεως.

§103Α. ΤΣΙΡΩΝΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης πρέπει κὰ ὑποβάλῃ νομοθέτημα περὶ ἀμέσου καταργήσεως τοῦ νόμου αὐτοῦ διὰ νὰ ἱκανοποιηθῇ τὸ κοινὸν αἴσθημα τὸ ὁποῖον ἐπλήγη θανασίμως.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Σταμάτης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§105Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως διευκρινίζων πρὸ ἡμερῶν τὰ αἴτια ποὺ συντελοῦν εἰς τὴν διατάραξιν τῆς δημοσίας τάξεως, ἀνέφερεν ὡς βασικόν, μεταξὺ τούτων, τὸν νόμον περὶ ἀποσυμφορήσεως. Καὶ πολὺ δικαίως, διότι ὁ νόμος οὗτος ἐδημιούργησεν ἀφ’ ἑνὸς μὲν διὰ τοὺς ἐγκληματίας τὴν θετικὴν προσδοκίαν ὅτι θὰ μένουν ἀτιμώρητοι, διὰ δὲ τοὺς βλαπτομένους ἐκ τοῦ ἐγκλήματος καὶ τοὺς ἀδικηθέντας, τὴν ἀπόφασιν νὰ ἀναλάβουν αὐτοὶ οἱ ἴδιοι τὴν ἀπόδοσιν δικαιοσύνης εἰς ἑαυτούς. Ὅσοι ἔπραξαν ἐγκλήματα πρέπει νὰ ἐγκλεισθοῦν καὶ πάλιν εἰς τὰς φυλακάς. Ἀλλὰ δὲν πρέπει νὰ ἐγκλεισθοῦν μόνον οἱ μείρακες ποὺ ἐξετέλεσαν τὰς διαταγὰς ἄλλων. Πρέπει νὰ ἐγκλεισθοῦν οἱ ἠθικοὶ αὐτουργοὶ οἱ ὁποῖοι ἔδωσαν τὴν ἐντολὴν τοῦ ἐγκλήματος.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Κωστόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§107Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, συμμερίζομαι τὴν ἀγανάκτησιν τῶν κυρίων συναδέλφων προκειμένου περὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 22 ἀναφορᾶς, διότι εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ Νομοῦ Μεσσηνίας ἐπαπειλεῖται νέα διατάραξις τῆς Δημοσίας Τάξεως ἐξ ἀφορμῆς τοῦ νόμου τῆς ἀποσυμφορήσεως. Ἠκούσαμεν μετὰ πάσης προσοχῆς καὶ σεβασμοῦ καὶ συμπαθείας τὰς ἐξηγήσεις τὰς ὁποίας ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐξ Ἀργολιδοκορινθίας ἔδωσε τὴν προηγουμένην ἑβδομάδα εἰς τὴν Βουλὴν περὶ τῶν λόγων οἱ ὁποῖοι ὤθησαν τὴν Κυβέρνησιν νὰ δημοσιεύσῃ τὸν νόμον αὐτὸν καὶ σύμφωνα μὲ τὰς ὁποίας ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἀφῆκεν ἀρκετὰ σαφῶς νὰ ἐννοηθῇ μὲ ὅλον τὸ διπλωματικὸν τὰκτ ποὺ τὸν χαρακτηρίζει, ὅτι οἱ λόγοι ἐκεῖνοι δὲν ἦσαν μόνον λόγοι ἐσωτερικοί. Γνωρίζομεν ἐξ ἄλλου ὅτι ἐγένετο συστηματικὴ χρῆσις μηνύσεων ἐπὶ ἠθικῶν αὐτουργῶν εἰς τρόπον ὥστε νὰ παρακωλυθῇ ἡ ἀπελευθέρωσις προσώπων, τὰ ὁποῖα εἶχον συμπεριληφθῆ καὶ εἰς τὸν ἀρχικὸν νόμον τὸν δημοσιευθέντα ἐπὶ Κυβερνήσεως Βούλγαρη. Ἀλλ’ ἀπὸ τοῦ σημείου αὐτοῦ μέχρι τοῦ σημείου νὰ ἀμνηστεύωνται οὐσιαστικῶς πρόσωπα ὑπεύθυνα διὰ τὰς ὁμαδικὰς σφαγὰς χιλιάδων ἀνθρώπων, πρόσωπα τὰ ὁποῖα καὶ διέταξαν καὶ ὠργάνωσαν καὶ ὑπέγραψαν τὰς ὁμαδικὰς σφαγάς, ὑπάρχει τεραστία διαφορά, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ὑπερακοντίζεται ὁ σκοπὸς τῆς ἀποσυμφορήσεως καὶ ὁπωσδήποτε οἱ ἐξαιρετικοὶ λόγοι ποὺ τὴν ἐπέβαλον καὶ νὰ θίγεται κατὰ τρόπον τόσον καίριον τὸ αἴσθημα δικαιοσύνης τοῦ μεσσηνιακοῦ λαοῦ, ὥστε νὰ συντρέχουν λόγοι διαταράξεως ἐκ νέου τῆς δημοσίας τάξεως εἰς τὴν πολυπαθῆ ἐκείνην περιφέρειαν. Δὲν κρίνομεν σκόπιμον ν’ ἀπασχολήσωμεν τὴν Βουλὴν μὲ τὰ φρικιαστικὰ ἐγκλήματα, τὰ ὁποῖα ἔλαβον χώραν εἰς τὸ διάστημα τὸ προηγηθὲν τῆς ἀπελευθερώσεως. Ἀρκούμεθα νὰ ὑπομνήσωμεν τὰς σφαγὰς τοῦ Μελιγαλᾶ διὰ τὰς ὁποίας κυρίως εἶναι ὑπεύθυνον τὸ πρόσωπον τὸ ἀναφερόμενον εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 22 ἀναφοράν, ὅπου ἐσφάγησαν χιλιάδες ἀθῶοι, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ὁ λευκὸς πολιτευτὴς καὶ μακαρίτης συνάδελφός μας Περικλῆς Μποῦτος. Συμφωνοῦμεν λοιπὸν καὶ ἡμεῖς, κ. Πρόεδρε, μὲ ὅσα εἶπον οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι καὶ μόνον διαφωνοῦμεν εἰς τὴν μονόπλευρον κατεύθυνσιν τῆς ἀγανακτήσεως πρὸς τοὺς συντάκτας τοῦ νόμου ἐκείνου, διότι νομίζω, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ δύο μηνῶν κατέχει τὴν ἐξουσίαν καὶ ἐπελήφθη ἤδη τοῦ ζητήματος δημοσιεύσεως νόμου συμπληροῦντος δικονομικὰς βεβαίως διατάξεις τοῦ νόμου περὶ ἀποσυμφορήσεως εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 158 φύλλον τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως, ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, ἡ Κυβέρνησις ἐπελήφθη ἤδη τῆς τελειοτέρας ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου περὶ ἀποσυμφορήσεως, δὲν βλέπω τὸν λόγον διατὶ ἡ ἀγανάκτησις θὰ στρέφεται ἐναντίον τῶν ἀρχικῶς συνταξάντων τὸν νόμον καὶ ὄχι καὶ ἐναντίον ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐπιδιώκουν τὴν τελειοτέραν ἐφαρμογὴν αὐτοῦ.

§108Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ὁμιλεῖτε ἐναντίον τῶν συνταξάντων τὸν νόμον;

§109Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων εἰς ἐπανειλημμένας αἰτιάσεις διαφόρων ρητόρων, ὅτι ἡ κατάστασις τῆς δημοσίας τάξεως ἐχειροτέρευσεν ἀφ’ ἧς ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἀνέλαβε τὴν ἐξουσίαν διακόπτων ἕνα ἐκ τῶν ρητόρων, ἐδήλωσεν ὅτι ἡ χειροτέρευσις αὐτὴ ὀφείλεται εἰς τοὺς νόμους καὶ εἰς τὰ μέτρα τῆς προκατόχου Κυβερνήσεως. Δι’ ἡμᾶς λοιπόν, θὰ ἦτο ἀντινομία ἀπαράδεκτος ἐὰν ἡ Κυβέρνησις περιωρίζετο μόνον εἰς μίαν πλατωνικὴν καταδίκην τῶν μέτρων ἐκείνων καὶ ἐὰν δὲν ἐλάμβανε μίαν σαφῆ καὶ ὑπεύθυνον θέσιν ἀπέναντι τοῦ περιφήμου ἐκείνου νόμου, τὸν ὁποῖον καὶ ἀποδοκιμάζομεν, κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐλάμβανε τὴν θέσιν αὐτήν, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν καὶ ὁ συνάδελφός μου καὶ ἡ Κυβέρνησις τὸν κατεδίκασε διὰ τοῦ στόματος τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ δεδομένου ὅτι ἡ Κυβέρνησις διαθέτει τὴν ἀπόλυτον Κυβερνητικὴν πλειοψηφίαν διὰ νὰ λάβῃ μίαν ἀπόφασιν.

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κουλουμβάκης ἔχει τὸν λόγον.

§111Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἡ ἰδική μου πεποίθησις ἡ ἀδίστακτος εἶναι, ὅτι τὸ τερατούργημα αὐτὸ ὡς πρῶτον σκοπὸν εἶχε τὸ νὰ ἐξέλθουν οἱ ἐγκληματίαι τῶν φυλακῶν. Ὁ κύριος σκοπὸς ἦτο νὰ ἐξακολουθήσῃ εἰς τὴν Ἑλλάδα ὁ ἐμφύλιος σπαραγμός, διότι αὐτὸ εἶναι τὸ συμφέρον τῶν προδοτῶν. (Χειροκροτήματα).

§112Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Κύριοι βουλευταί, εἶναι γνωστὸν καὶ εἰς τοὺς ἐρωτῶντας καὶ εἰς ὅλην τὴν Βουλήν, ὅτι τὸν νόμον αὐτὸν τὸν εὗρεν ἡ Κυβέρνησις ὄχι μόνον ὑπάρχοντα, ἀλλὰ καὶ ἐφαρμοσθέντα, κατὰ τὸ μέγιστον μέρος. Εἶναι ἐπίσης ἀναμφισβήτητον ὅτι ὁ νόμος αὐτός, ἐξακολουθῶν νὰ ἐφαρμόζηται, δημιουργεῖ σάλον σοβαρὸν εἰς τὴν κοινὴν γνώμην. Αὐτὰ εἶναι ὅλα τόσον γνωστά, ὥστε δὲν θὰ ἐχρειάζετο ἴσως νὰ περιβληθῇ τὸν τύπον συζητήσεως μία ἁπλῆ ἐρώτησις. Καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ἡ Βουλὴ νὰ ἀπαντήσω ἁπλῶς ὅτι θὰ κατατεθῇ ψήφισμα, δυνάμει τοῦ ὁποίου ὅλα τὰ νομοθετήματα ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐντεῦθεν, πρόκειται νὰ κριθοῦν κατὰ ἕνα ὡρισμένον τύπον ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον σᾶς ὑπόσχομαι ὡς ἁρμόδιος Ὑπουργός, εἶνε ὅτι μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ ψηφίσματος αὐτοῦ καὶ ἐφ’ ὅσον τοῦτο κρίνῃ ἡ Βουλή, θὰ φέρω νομοθέτημα σχετικὸν μὲ τὸν ὑπὸ συζήτησιν νόμον, διότι ἄνευ ψηφίσεως τοῦ ψηφίσματος, τὸ ὁποῖον θὰ ἐπικυρώσῃ ἢ θὰ ἀκυρώσῃ ἢ θὰ δώσῃ μᾶλλον τὸ δικαίωμα τῆς κυρώσεως ἢ ἀκυρώσεως ἢ τροποποιήσεως τῶν νομοθετημάτων αὐτῶν, εἶναι ἀδύνατον νὰ εἰσαχθῇ τοιοῦτον νομοθέτημα εἰς τὴν Βουλήν.

§113Χ. ΛΑΔΑΣ. Θέλετε νὰ πῆτε δηλαδὴ τὴν διαδικασίαν τῆς ἀκυρώσεως ἢ κυρώσεως, διότι ὅλα τὰ νομοθετήματα αὐτὰ εἶνε ὑπὸ τὴν ἔγκρισιν τῆς Βουλῆς.

§114Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Εἶνε τερατώδη νομοθετήματα ὅλα αὐτά, εἶνε αὐθαίρετα κατασκευάσματα τυχοδιωκτῶν. Ὁ Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος ἐξέδωκεν αὐτὸν τὸν νόμον ἔπρεπε νὰ εἶνε φυλακισμένος τώρα. Εἶνε μάλιστα καὶ ἡ Βουλὴ ὑπεύθυνος.

§115Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Εἶνε στίγμα διὰ τοὺς συντάκτας τοῦ νόμου αὐτοῦ.

§116Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Καὶ ἡ Βουλὴ εἶνε ὑπεύθυνος διότι συνεχίζεται ἡ ἰσχὺς τοῦ νόμου περὶ ἀποσυμφορήσεως.

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κουλουμβάκης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ὑπομνήματος τοῦ συνδέσμου ὁλικῶς καὶ μερικῶς καταστραφέντων καταστηματαρχῶν Ἀθηνῶν, ὑπὸ τύπον σχεδίου νόμου ρυθμίζοντος τὰς σχέσεις μισθωτῶν καὶ ἐκμισθωτῶν τῶν καταστραφέντων ἐκ τοῦ ἐμφυλίου πολέμου καταστημάτων.

§118Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ὑποθέτω ὅτι εἶναι ἔργον, εἰς τὴν ἐκδηλωθεῖσαν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως νὰ ρυθμισθῇ αὐτὴ ἡ κατάστασις ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη ἕνεκα τῶν καταστροφῶν, τὰς ὁποίας ἐπέφερεν εἰς τὴν πρωτεύουσαν τὸ κίνημα τοῦ Δεκεμβρίου. Ὑποθέτω ὅτι λόγια περισσότερα δὲν χρειάζονται.

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μπακάλμπασης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς Ἐθνικῆς Καπνεργατικῆς Ἑνώσεως Βόλου ζητούσης χορήγησιν ἐπιδομάτων ἀνεργίας καὶ ἐξασφάλισιν τῶν πόρων Τ.Α.Κ.

§120Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κουλουμβάκης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ὑπομνήματος κεντρικῆς ἐπιτροπῆς ἑλληνικῶν δικαίων, παραπονουμένης διὰ τὰς διατυπωθείσας εἰς τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν πολιτικῶν ἀρχηγῶν ἐθνικὰς διεκδικήσεις ὡς ὑπολειπομένας κατὰ πολὺ τῶν ἐθνικῶν πόθων καὶ δικαίων ὡς ταῦτα διετυπώθησαν εἰς τὴν διακήρυξίν της καὶ παρακαλούσης ὅπως ἡ ἐθνικὴ ἀντιπροσωπεία θέσῃ ἄνευ ἐπιφυλάξεων τὰς δικαίας ἀξιώσεις τοῦ Ἔθνους ἐνώπιον τῆς παγκοσμίου κρίσεως καὶ ἀξιώσῃ τὴν ἱκανοποίησιν αὐτῶν.

§122Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἡ Βουλὴ ἐξεδήλωσε πανηγυρικῶς ἐπὶ τῶν ζητημάτων τούτων τὰς θελήσεις της, ὥστε νομίζω ὅτι δὲν εἶνε τῆς παρούσης ὥρας νὰ ἐπανέλθω.

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλετε νὰ διακόψωμεν διὰ τὴν προσεχῆ Παρασκευὴν λόγῳ τῆς αὐριανῆς ἑορτῆς τῆς Ἀναλήψεως;

§124ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Παρακαλῶ τοὺς κ. κ. Συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν μέλη τῶν ἐπιτροπῶν, εἰς τὰς ὁποίας δὲν ἐγένοντο ἀκόμη ἀρχαιρεσίαι, νὰ εὐαρεστηθοῦν νὰ προσέλθουν διὰ τὰς ἀρχαιρεσίας. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Παρασκευὴν καὶ ὥραν 6ην μ. μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. (Ὥρα 10.00′ μ.μ.)