1946.05.17

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 4η

Παρασκευὴ 17 Μαΐου 1946

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 5.30′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Νὰ ἀναγνωσθῶσι τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως. Ἀναγινώσκονται καὶ ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γραμματεὺς θὰ σᾶς ἀναγνώσῃ ἔγγραφον τοῦ κ. Προέδρου τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου.

§3Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Γραμματεὺς Προεδρείου).

ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ

Πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων. Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσω ὑμᾶς, ὅπως εὐαρεστούμενοι ἀνακοινώσητε εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι ἡ Αὐτοῦ Μακαριότης ὁ Ἀντιβασιλεύς διὰ Διατάγματος ὑπὸ ἡμερομηνίαν 4 Ἀπριλίου 1946 εὐηρεστήθη ν’ ἀποδεχθῇ τὴν ὑποβληθεῖσαν Αὐτῷ παραίτησιν τοῦ Προέδρου τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου κ. Θεμ. Σοφούλη. Ἐπίσης, δι’ ἑτέρου Διατάγματος τῆς αὐτῆς ὡς ἄνω χρονολογίας, εὐηρεστήθη ν’ ἀποδεχθῇ τὴν ὑποβληθεῖσαν Αὐτῷ παραίτησιν τοῦ Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ Ὑπουργοῦ ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ κ. Ἐμμ. Τσουδεροῦ, τῶν Ὑπουργῶν κ.κ. Γ. Μαύρου ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης, Κ. Ρέντη ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν, Θ. Χαβίνη ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν, Γ. Βοραζάνη ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, Ι. Πελτέκη ἐπὶ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, Λ. Ἰασωνίδη ἐπὶ τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας, Δ. Μαχᾶ ἐπὶ τῶν Μεταφορῶν, Κ. Γκότση ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν, Θ. Μανέττα ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν, Εὐσταθ. Μαλαμίδα ἐπὶ τῆς Ὑγιεινῆς, καὶ τῶν κ.κ. Ὑφυπουργῶν Α. Ζάκκα ἐπὶ τῆς Ἐργασίας, Ν. Κρασσαδάκη ἐπὶ τῆς Παλινοστήσεως, Κ. Δοξιάδη ἐπὶ τῆς Ἀνοικοδομήσεως, Λ. Μαρσέλλου ἐπὶ τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ Γ. Λύχνου παρὰ τῷ Πρωθυπουργῷ. Ἐπίσης, δι’ ἑτέρου Διατάγματος τῆς αὐτῆς ὡς ἄνω χρονολογίας, εὐηρεστήθη ν’ ἀποδεχθῇ τὰς ὑποβληθείσας παραιτήσεις τῶν Ὑπουργῶν–Γενικῶν Διοικητῶν Μανούσου Βολουδάκη Κρήτης, καὶ Ἀλ. Μερεντίτη Βορ. Ἑλλάδος. Ἐπίσης, δι’ ἑτέρου Διατάγματος τῆς αὐτῆς ὡς ἄνω χρονολογίας, εὐηρεστήθη νὰ διορίσῃ τὸν κ. Πέτρον Μαυρομιχάλην Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν καὶ προσωρινῶς ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν καὶ τῆς Ἀεροπορίας, τὸν κ. Ἰωάννην Θεοτόκην Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν, τὸν κ. Στέφανον Στεφανόπουλον Ὑπουργὸν ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ, τὸν κ. Δημήτριον Χέλμην Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, τὸν κ. Πᾶνον Χατζηπᾶνον Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης, τὸν κ. Στυλιανὸν Γονατᾶν Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Δημοσίων Ἔργων καὶ προσωρινῶς ἐπὶ τῆς Ἀνοικοδομήσεως, τὸν κ. Νικόλαον Ἀβραὰμ Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, τὸν κ. Λ. Παπαδημητρίου Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Μεταφορῶν, τὸν κ. Ἀθαν. Περρωτῆν Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Τ.Τ.Τ., τὸν κ. Ἀντώνιον Παπαδῆμον Ὑπουργὸν Θρησκευμάτων καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας, τὸν κ. Ἀθανάσιον Παπαθανάσην Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Γεωργίας, τὸν κ. Ἀπόστολον Ἀλεξανδρῆν Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, τὸν κ. Δημήτριον Στεφανόπουλον Ὑπουργὸν ἐπὶ τοῦ Ἐφοδιασμοῦ, τὸν κ. Γεώργιον Λαζανᾶν Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας, τὸν κ. Ἀλέξανδρον Καλαντζᾶκον Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Ὑγιεινῆς, τὸν κ. Ἀνδρέαν Στράτον Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Ἐργασίας καὶ τὸν κ. Σπῦρον Θεοτόκην Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Δημοσίας Τάξεως. Ἐπίσης, δι’ ἑτέρου Διατάγματος τῆς αὐτῆς ὡς ἄνω χρονολογίας, εὐηρεστήθη νὰ διορίσῃ τὸν κ. Γεώργιον Παραβάντην Ὑφυπουργὸν παρὰ τῷ Πρωθυπουργῷ, τὸν κ. Φίλιππον Δραγούμην Ὑφυπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν τὸν κ. Νικόλαον Μπαλτατζῆν–Μαυροκορδᾶτον Ὑφυπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν (Τύπου καὶ Πληροφοριῶν), τὸν κ. Μιχαὴλ Αἰλιανὸν Ὑφυπουργὸν ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ, τὸν κ. Ἀθανάσιον Ἀντωνόπουλον Ὑφυπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τὸν κ. Λάμπρον Εὐταξίαν Ὑφυπουργὸν ἐπὶ τῆς Γεωργίας. Ἐπίσης, δι’ ἑτέρου Διατάγματος τῆς αὐτῆς ὡς ἄνω χρονολογίας, εὐηρεστήθη ν’ ἀποδεχθῇ τὰς ὑποβληθείσας παραιτήσεις τῶν κ.κ. Ὑφυπουργῶν – Γενικῶν Διοικητῶν, Β. Κυρέλλου Νήσων Αἰγαίου, Ι. Δούμπα Κεντρικῆς Μακεδονίας, Ἰ. Παπαδάκη Ἀνατολικῆς Μακεδονίας, Δ. Ἀνδρεάδη Δυτικῆς Μακεδονίας, Μ. Μαυρογορδάτου Θράκης καὶ Χρ. Σωλομονίδη Ἠπείρου. Ἐπίσης, δι’ ἑτέρου Διατάγματος τῆς ὡς ἄνω χρονολογίας, εὐηρεστήθη ν’ ἀποδεχθῇ τὰς ὑποβληθείσας αὐτῷ παραιτήσεις τῶν Ὑπηρεσιακῶν Ὑφυπουργῶν Π. Μαυρίκη ἐπὶ τοῦ Ἐφοδιασμοῦ καὶ Ι. Σωφρονοπούλου ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐπίσης, δι’ ἑτέρου Διατάγματος τῆς αὐτῆς ὡς ἄνω χρονολογίας, εὐηρεστήθη νὰ διορίσῃ Πρόεδρον τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου τὸν κ. Παναγιώτην Πουλίτσαν Πρόεδρον τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Ἐπίσης, δι’ ἑτέρου Διατάγματος τῆς αὐτῆς ὡς ἄνω χρονολογίας, εὐηρεστήθη νὰ διορίσῃ τὸν κ. Κων. Τσαλδάρην Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ προσωρινῶς ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας, Δικαιοσύνης, Κοινωνικῆς Προνοίας, Τύπου – Πληροφοριῶν καὶ Ὑγιεινῆς, τὸν κ. Ἰωάννην Θεοτόκην Ὑπουργὸν Ἐσωτερικῶν καὶ προσωρινῶς ἐπὶ τῆς Δημοσίας Τάξεως, Γεωργίας καὶ Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, τὸν κ. Στέφανον Στεφανόπουλον Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ προσωρινῶς ἐπὶ τῆς Ἐργασίας καὶ Ἐφοδιασμοῦ, τὸν κ. Πέτρον Κυρ. Μαυρομιχάλην Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν καὶ προσωρινῶς ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν καὶ τῆς Ἀεροπορίας, τὸν κ. Ἀπόστολον Ἀλεξανδρῆν Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, καὶ τὸν κ. Στυλιανὸν Γονατᾶν Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Δημοσίων Ἔργων καὶ προσωρινῶς ἐπὶ τῶν Μεταφορῶν καὶ Τ.Τ.Τ. Ἐπίσης, δι’ ἑτέρου Διατάγματος τῆς αὐτῆς ὡς ἄνω χρονολογίας, εὐηρεστήθη νὰ διορίσῃ τοὺς κ.κ. Γεώργιον Παπανδρέου, Σοφοκλῆν Βενιζέλον καὶ Παναγιώτην Κανελλόπουλον Ὑπουργοὺς ἄνευ Χαρτοφυλακίου. Ἐπίσης, δι’ ἑτέρου Διατάγματος ἀπὸ τῆς 13ης Ἀπριλίου 1946, εὐηρεστήθη ν’ ἀποδεχθῇ τὴν ὑποβληθεῖσαν Αὐτῷ παραίτησιν τοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ προσωρινῶς ἐπὶ τῆς Ἐργασίας καὶ Ἐφοδιασμοῦ Ὑπουργοῦ κ. Στεφ. Στεφανοπούλου. Ἐπίσης, δι’ ἑτέρου Διατάγματος τῆς αὐτῆς ὡς ἄνω χρονολογίας, εὐηρεστήθη νὰ διορίσῃ Ὑπουργὸν ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ τὸν κ. Στέφανον Στεφανόπουλον. Ἐπίσης, δι’ ἑτέρου Διατάγματος ὑπὸ τὴν αὐτὴν ὡς ἄνω χρονολογίαν εὐηρεστήθη νὰ διορίσῃ Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν τὸν κ. Δημήτριον Χέλμην. Ἐπίσης δι’ ἑτέρου Διατάγματος ὑπὸ τὴν αὐτὴν ὡς ἄνω χρονολογίαν εὐηρεστήθη νὰ διορίσῃ Ὑφυπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν τὸν κ. Ἀθανάσιον Ἀντωνόπουλον. Ἐπίσης δι’ ἑτέρου Διατάγματος ὑπὸ τὴν αὐτὴν ὡς ἄνω χρονολογίαν εὐηρεστήθη νὰ διορίσῃ Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Ἐργασίας τὸν κ. Ἀνδρέαν Στρᾶτον. Ἐπίσης δι’ ἑτέρου διατάγματος ὑπὸ τὴν αὐτὴν ὡς ἄνω χρονολογίαν εὐηρεστήθη νὰ διορίσῃ Ὑφυπουργὸν ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ καὶ προσωρινῶς Ὑπουργὸν ἐπὶ τοῦ Ἐφοδιασμοῦ τὸν κ. Μιχαὴλ Αἰλιανὸν. Ἐπίσης δι’ ἑτέρου Διατάγματος ὑπὸ ἡμερομηνίαν 18 Ἀπριλίου εὐηρεστήθη ν’ ἀποδεχθῇ τὴν ὑποβληθεῖσαν Αὐτῷ παραίτησιν τοῦ Προέδρου τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου κ. Παναγιώτου Πουλίτσα καὶ νὰ διορίσῃ Πρόεδρον τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν τὸν κ. Κωνστ. Τσαλδάρην. Ἐπίσης δι’ ἑτέρου Διατάγματος τῆς αὐτῆς ὡς ἄνω χρονολογίας εὐηρεστήθη ν’ ἀποδεχθῇ τὰς ὑποβληθείσας παραιτήσεις τῶν κ.κ. Κωνστ. Τσαλδάρη Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ προσωρινῶς ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας, Δικαιοσύνης, Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ Ὑγιεινῆς καὶ Τύπου, Ἰωάννου Θεοτόκη Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ προσωρινῶς ἐπὶ τῆς Δημοσίας Τάξεως, Γεωργίας καὶ Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, Στεφ. Στεφανοπούλου Ὑπουργοῦ ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ, Πέτρου Μαυρομιχάλη Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν καὶ προσωρινῶς Ναυτικῶν καὶ Ἀεροπορίας, Ἀποστόλου Ἀλεξανδρῆ Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, Στυλ. Γονατᾶ Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Δημοσίων Ἔργων καὶ προσωρινῶς ἐπὶ τῶν Μεταφορῶν καὶ Τ.Τ.Τ., Δημ. Χέλμη Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ἀνδρέου Στράτου Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς Ἐργασίας, Μιχαὴλ Αἰλιανοῦ Ὑφυπουργοῦ ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ καὶ προσωρινοῦ Ὑπουργοῦ ἐπὶ τοῦ Ἐφοδιασμοῦ, Ἀθανασίου Ἀντωνοπούλου Ὑφυπουργοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, Γεωργίου Παπανδρέου, Σοφοκλῆ Βενιζέλου, Παναγιώτου Κανελλοπούλου Ὑπουργῶν ἄνευ Χαρτοφυλακίου. Ἐπίσης δι’ ἑτέρου Διατάγματος ὑπὸ ἡμερομηνίαν 25 Ἀπριλίου 1946 εὐηρεστήθη νὰ διορίσῃ Ὑπουργὸν–Γενικὸν Διοικητὴν Βορείου Ἑλλάδος τὸν κ. Νικόλαον Γ. Κώτταν. Ἐπίσης δι’ ἑτέρου Διατάγματος τῆς αὐτῆς ὡς ἄνω χρονολογίας εὐηρεστήθη νὰ διορίσῃ Ὑφυπουργὸν–Γενικὸν Διοικητὴν Θράκης τὸν κ. Χρῆστον Γουλόπουλον. Ἐπίσης δι’ ἑτέρου Διατάγματος ὑπὸ ἡμερομηνίαν τῆς 8ης Μαΐου εὐηρεστήθη νὰ διορίσῃ Ὑφυπουργοὺς–Γενικοὺς Διοικητὰς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας τὸν κ. Βασίλειον Βασιλικόν, Δυτικῆς Μακεδονίας τὸν κ. Ἀναστάσιον Νταλίπην, Νήσων Αἰγαίου τὸν κ. Νικόλαον Μπούμπουλην καὶ Κρήτης τὸν κ. Διονύσιον Βούλτσον. Ἐπίσης δι’ ἑτέρου Διατάγματος ὑπὸ ἡμερομηνίαν 14 Μαΐου 1946 εὐηρεστήθη νὰ ἀποδεχθῇ τὴν ὑποβληθεῖσαν Αὐτῷ παραίτησιν τοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργοῦ κ. Ἰωάννου Θεοτόκη. Ἐπίσης δι’ ἑτέρου Διατάγματος τῆς αὐτῆς ὡς ἄνω χρονολογίας εὐηρεστήθη νὰ διορίσῃ Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν τὸν κ. Κωνσταντῖνον Καλκάνην. Ἐπίσης δι’ ἑτέρου Διατάγματος τῆς αὐτῆς ὡς ἄνω χρονολογίας εὐηρεστήθη νὰ διορίσῃ Ὑπουργὸν–Γενικὸν Διοικητὴν Κεντρικῆς Μακεδονίας τὸν κ. Γεώργιον Τζιρίδην. Δεχθῆτε, Ἀξιότιμε Κύριε Πρόεδρε, τὴν διαβεβαίωσιν τῆς ἐξαιρέτου πρὸς ὑμᾶς ὑπολήψεώς μου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15ῃ Μαΐου 1946.

Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ

Ἀνακοινοῦται ἐπίσης ὅτι οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Μαλαμίδας, Γ. Μαῦρος, Δ. Χέλμης καὶ Φ. Μακρῆς ὑποβάλλουν δηλώσεις, δι’ ὧν παραιτοῦνται διαφόρων θέσεων, ἃς κατεῖχον πρὸ τῆς ἐκλογῆς των ἀσυμβιβάστων πρὸς τὸ Βουλευτικὸν ἀξίωμα καὶ δηλοῦν τὴν ἐπιλογήν των διὰ τὸ βουλευτικὸν ἀξίωμα.

§4Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ποίαν ἡμερομηνίαν φέρουν αἱ παραιτήσεις;

§5Φ. ΜΑΚΡΗΣ. Νὰ ἀναγνωσθῇ συγκεκριμένως ἀπὸ ποίας θέσεις παρητήθημεν.

§6ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Νὰ ἀναγνωσθῇ ἀπὸ πόσας καὶ ποίας θέσεις ἔχει παραιτηθῆ ὁ κ. Χέλμης. Ἐντολῇ τοῦ κ. Προέδρου ὁ ἐκ τῶν Γραμματέων κ. Λ. Ταλιαδοῦρος ἀναγινώσκει τὴν σχετικὴν δήλωσιν, ἐν ᾗ ἀναφέρεται ὅτι ὁ κ. Λ. Χέλμης παρητήθη: 1) τὴν 9ην Ἀπριλίου 1946 ἐκ τῆς θέσεως τοῦ Συμβούλου τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, 2) τὴν 8ην Ἀπριλίου 1946 ἐκ τῆς θέσεως τοῦ Συμβούλου καὶ Νομικοῦ Συμβούλου τῆς Ἑταιρείας Φωταερίου, 3) τὴν 8ην Ἀπριλίου 1946 ἐκ τῆς θέσεως τοῦ Ἀντιπροέδρου καὶ Συμβούλου τῆς Ἠλεκτρικῆς Ἑταιρείας καὶ 4) τὴν 9ην Ἀπριλίου 1946 ἐκ τῆς θέσεως τοῦ Προέδρου τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου καὶ Συμβούλου τῆς Ἀσφαλιστικῆς Ἑταιρείας «Ἡ Ἐθνική».

§7Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἔχω τὴν γνώμην ὅτι, ἂν οἱ παραιτηθέντες δὲν παρῃτήθησαν πρὸ τῆς ἀνακηρύξεως, ἐκπίπτουν αὐτοδικαίως τοῦ βουλευτικοῦ ἀξιώματος.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 8 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς κατήρτισα τὰς κάτωθι Ἐπιτροπάς. Αʹ) Τὴν Διαρκῆ Ἐπιτροπὴν ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ ἐκ τῶν κ.κ. Ν. Δαρβέρη, Κ. Κορόζου, Π. Μουτζουρίδη, Κ. Μπακόλλα, Χ. Στεργιοπούλου, Γ. Σιδέρη, Σταύρου Κωστοπούλου. Βʹ) Τὴν ἐπὶ τοῦ Λογιστικοῦ τῆς Βουλῆς ἐκ τῶν κ. κ. Π. Σπηλιώτη, Κ. Παπαγιάννη, Δ. Γεωργαντέλλη, Ι. Λάμπρου, Α. Δημητρακοπούλου. Γʹ) Τὴν Ἐφορευτικὴν Ἐπιτροπὴν ἐπὶ τῆς Βιβλιοθήκης ἐκ τῶν κ. κ. Ι. Κυρόζη, Θ. Καψάλη, Ι. Ζολώτα. Προκειμένου νὰ ἀνακοινωθοῦν πρὸς τὴν Βουλὴν διάφοροι ἀναφοραὶ οἱ κ.κ. βουλευταὶ δύνανται νὰ ζητοῦν τὸν λόγον ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν, ἐφ’ ὅσον ἐπιθυμοῦν νὰ ἀκουσθοῦν αἱ ἐπ’ αὐτῶν ἀπόψεις των. Παρακαλῶ τὸν κ. Γραμματέα ν’ ἀνακοινώσῃ τὰς ὑποβληθείσας ἀναφορὰς καὶ ὑπομνήματα.

§9Γ. ΔΡΟΣΟΣ. (Γραμματεὺς Προεδρείου). Ὁ Σύλλογος πωλησάντων ἀκίνητα ἐπὶ κατοχῆς παρακαλεῖ ἐπίλυσιν αἰτημάτων των. Λαϊκὴ Ἐπιτροπὴ κατοίκων Αἰτωλικοῦ διαμαρτύρεται διὰ δηλώσεις κ. Παπανδρέου περὶ χρόνου δημοψηφίσματος κλπ. αἰτεῖται ὅπως ἡ Α.Μ. ὁ Βασιλεὺς ρυθμίσῃ τὸ ζήτημα τῆς Βασιλείας συμφώνως πρὸς τὰ Συνταγματικὰ ἔθιμα. Ὁ Πανκτηματικὸς Σύνδεσμος Θεσσαλονίκης διαμαρτύρεται διὰ δηλώσεις κ. Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ εἰς τὴν Ἐφημερίδα «Ἀτλαντίδα» σχετικῶς μὲ τοὺς ἐπιβληθέντας περιορισμοὺς ἐπὶ τῆς ἀκινήτου ἀστικῆς περιουσίας καὶ αἰτεῖται λῆψιν μέτρων πρὸς προάσπισιν αὐτῆς καὶ κατάργησιν τῶν περιορισμῶν τούτων. Ὁ Σύλλογος Πολυτέκνων Νομοῦ Σερρῶν αἰτεῖται τὴν δημοσίευσιν τοῦ Νόμου 1910)44 ὡς ἔχει ἐγκριθῆ ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς καὶ ζητεῖ τὴν κατάργησιν κρατικῶν καὶ δημοτικῶν φόρων. Οἱ κρατούμενοι ὡς δοσίλογοι Μακεδονίας ζητοῦν τὴν κατάργησιν τῶν σχετικῶν Συντακτικῶν Πράξεων καὶ ἐφαρμογὴν δικαίων νόμων ἵνα κριθοῦν ἐὰν πράγματι εἶναι δοσίλογοι κλπ. Οἱ ὑπάλληλοι Διοικήσεως Φρουρίου Θεσσαλονίκης ζητοῦν ὅπως ἐπανέλθουν εἰς τὰς ὀργανικάς των ἢ παρεμφερεῖς θέσεις. Ὁ Προσφυγικὸς Βορειοηπειρωτικὸς κόσμος εὔχεται εὐόδωσιν ἔργου Βουλῆς καὶ αἰτεῖται ἐπίλυσιν αἰτημάτων του. Οἱ κάτοικοι τῆς πόλεως Ἁγιάσου Λέσβου διαμαρτύρονται διὰ τὴν δολοφονίαν ἀγροφύλακος Ἁγιάσου καὶ αἰτοῦνται λῆψιν μέτρων κατὰ τῶν Ἐαμοκομμουνιστῶν. Ὁ Δήμαρχος Ναυπλίου εὔχεται εὐόδωσιν ἔργου Βουλῆς καὶ αἰτεῖται ὅπως διαβιβασθῇ ψήφισμα πρὸς Συμμάχους Κυβερνήσεις καὶ ζητηθῇ διευθέτησις ἐθνικῶν ζητημάτων. Ἡ Ἐπιτροπὴ ἐθνικοφρόνων ἐπαγγελματιῶν αὐτοκινητιστῶν Θεσσαλονίκης, αἰτεῖται τὴν λῆψιν μέτρων πρὸς βελτίωσιν τῆς θέσεώς των. Ἡ Εὐαγγελία Γρεβία ἢ Κουφούλη παρακαλεῖ τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως λάβῃ μέτρα διὰ τὴν ἐπιστροφὴν τῶν καταθέσεων τοῦ Ταχυδρομικοῦ Ταμιευτηρίου. Ἡ Κεντρικὴ Ἐπιτροπὴ Βορειοηπειρωτικοῦ ἀγῶνος χαιρετίζει τὴν Δʹ Ἀναθεωρητικὴν Βουλὴν καὶ ἀξιοῖ τὸν ἄμεσον τερματισμὸν τῶν δεινῶν τῆς Βορείου Ἠπείρου διὰ τῆς ταχείας ἀπελευθερώσεώς της. Ἡ Προσφυγικὴ Ἕνωσις τέρματος ὁδοῦ Ἰωλκοῦ Βόλου ζητεῖ τὴν ἀκύρωσιν τῆς κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Προνοίας καὶ Γεωργίας, περὶ ἄρσεως ἀπαλλοτριώσεως ἐκτάσεων εἰς τὸ τέρμα τῆς ὁδοῦ ταύτης, δημοσιευθείσης εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 245 Τεῦχος τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐπαναφορὰν προγενεστέρας Ὑπουργικῆς ἀποφάσεως ἐπὶ τοῦ ἰδίου θέματος. Ἡ Ὁμοσπονδία Προσωπικοῦ Νομικῶν Προσώπων ζητεῖ ὅπως μὴ κυρωθοῦν τὰ διατάγματα περὶ ἀπολύσεως καὶ ὑποβιβασμοῦ ὑπαλλήλων ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν Ὑπουργείου Ἐργασίας, δημοσιευθέντα εἰς ὑπ’ ἀριθ. 140 καὶ 141 Τεῦχος Αʹ Ἐφημερίδος Κυβερνήσεως. Ὁ Δήμαρχος Μεσολογγίου χαιρετίζει τὴν ἔναρξιν τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς καὶ παρακαλεῖ ὅπως ἐκφρασθῇ ἔντονος διαμαρτυρία πρὸς Βουλὰς Συμμάχων Κρατῶν διὰ συνεχιζομένας θηριωδίας εἰς βάρος Βορειοηπειρωτῶν καὶ ζητεῖ λῆψιν μέτρων πρὸς κατάπαυσιν αὐτῶν. Συνοικιακαὶ Ἐπιτροπαὶ Καπνεργατῶν Κοζάνης διαμαρτύρονται διὰ σύστασιν θεσμοῦ Ἐπιτροπῶν Ἀσφαλείας καὶ διὰ τραυματισμὸν ὑπὸ φρουρᾶς Φυλακῶν Κοζάνης κρατουμένων Πασχαλίδη καὶ Πασιοπούλου καὶ ζητοῦν κατάργησιν ἐπιτροπῶν ἀσφαλείας καὶ τιμωρίαν ὑπαιτίων τραυματισμοῦ τῶν ὡς ἄνω κρατουμένων. Συνοικιακαὶ Ἐπιτροπαὶ καπνεργατῶν Κοζάνης ζητοῦν ἐπίδομα ἀνεργίας ἄνοιγμα καπναποθηκῶν καὶ ἔγκρισιν πόρων Τ.Α.Κ. Βομβόπληκτοι Κοζάνης διαμαρτύρονται διὰ τὴν μὴ χορήγησιν ρουχισμοῦ καὶ ὑποδήσεως καὶ παρακαλοῦν ὅπως ληφθῇ μέριμνα διὰ τὴν στέγασιν καὶ ἀνοικοδόμησιν τῶν καταστραφεισῶν οἰκιῶν των. Οἱ δοσίλογοι Ρεθύμνου διαμαρτύρονται δι’ ἄδικον φυλάκισίν των καὶ παρακαλοῦν ὅπως περιληφθῶσιν εἰς νόμον ἀποσυμφορήσεως φυλακῶν καὶ καταργηθῇ ἡ Συντακτικὴ Πρᾶξις Δοσιλόγων. Τὸ Συμβούλιον Ἐθναρχίας Κύπρου στέλλει ἐθνικὸν χαιρετισμὸν ἐξ ὀνόματος Ἑλληνικωτάτης Κύπρου πρὸς ἀδελφοὺς Ἕλληνας βουλευτὰς ἐλευθέρας Πατρίδος καὶ παρακαλεῖ ὅπως περιληφθῇ μεταξὺ τῶν ἐθνικῶν διεκδικήσεων καὶ ἡ Ἕνωσις Κύπρου μετὰ τῆς Μητρὸς Ἑλλάδος. Τὸ Σωματεῖον Καπνεργατῶν Τρικάλων διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ χορήγησιν ἐπιδομάτων καὶ ἀξιοῖ χορήγησιν τούτων καὶ ἔγκρισιν πόρων Τ.Λ.Κ. Παλλαϊκὴ Ἐπιτροπὴ ἐργαζομένων Καρδίτσης ζητεῖ τὴν κατάργησιν τῆς ἐκτάκτου ἐθνικῆς εἰσφορᾶς τῶν ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν καὶ τὴν καταβολὴν τῶν καθυστερουμένων εἰς δόσεις ἄνευ ἀναπροσαρμογῆς καὶ προσθέτων, τὴν μὴ κατάργησιν τοῦ νόμου 424, τὴν χορήγησιν μακροπροθέσμων δανείων εἰς ἀγρότας κλπ. Ἡ Ἕνωσις Συνεταιρισμῶν Πατρῶν διαμαρτύρεται κατὰ μελετωμένης ἀπολύσεως αἱρετῶν ἐκπροσώπων ἀγροτικοῦ κόσμου ἀπὸ Συμβούλιον Ἀγροτραπέζης καὶ παρακαλεῖ ὅπως παραμείνῃ κατάστασις ὡς ἔχει. Ἡ «Ἐθνικὴ Προσφυγικὴ Νεολαία Βορείου Ἠπείρου» ἀπευθύνει χαιρετισμὸν πρὸς ἐθνικοὺς ἀντιπροσώπους καὶ διερμηνεύει πικρίαν καὶ ἀγανάκτησιν διὰ συνεχιζομένην ὑπὸ Ἀλβανικοῦ καθεστῶτος ἐκρίζωσιν βορειοηπειρωτικοῦ πληθυσμοῦ καὶ παρακαλεῖ ὅπως ἀπευθυνθῇ ἔντονος διαμαρτυρία. Οἱ ἀνταλλάξιμοι Ἕλληνες Συνταξιοῦχοι τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους ζητοῦν ὅπως καταβάλληται ὑπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους ἡ καταβαλλομένη πρὸ τῆς ἀνταλλαγῆς των σύνταξις ὑπὸ τοῦ Τουρκικοῦ Κράτους. Ὁ Ἰωάννης Κωτσόπουλος τηλεγραφητὴς κάτοικος Μεσολογγίου παρακαλεῖ ὅπως ἀποκατασταθῇ εἰς τοὺς βαθμοὺς τοὺς ὁποίους ἀπώλεσε δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 59 Συντακτικῆς Πράξεως. Οἱ καπνεργάται Βόλου διαμαρτύρονται διὰ τὴν μὴ χορήγησιν οἰκονομικῶν πόρων εἰς Τ.Α.Κ. Ἐπιτροπὴ κρατουμένων ὡς πλουτισάντων Θεσσαλονίκης διαμαρτύρεται κατὰ τῆς Συντακτικῆς Πράξεως περὶ πλουτισάντων καὶ ζητεῖ κατάργησιν ταύτης καὶ ἀναστολὴν ἀποφάσεως ἐκτοπισμοῦ οἰκογενειῶν των. Οἱ μεσοδασικοὶ Ὑπάλληλοι Δασαρχείου Ἐδέσσης ζητοῦν τὴν θέσπισιν νόμου διαβαθμίσεώς των καὶ προαγωγὴν ἢ ἔνταξιν εἰς ὑπουργικοὺς βαθμοὺς κλπ. Ὁ Νικόλαος Πολάκης ἱερεὺς ἐκ Κνωσσοῦ παρακαλεῖ, ὅπως διαταχθῇ ἡ εἰσαγωγὴ εἰς τὰ Δημοτικὰ Σχολεῖα Κρήτης τοῦ ἐκδοθέντος ὑπ’ αὐτοῦ βιβλίου «ἡ Μελωδία». Ἡ ἐπιτροπὴ δοσιλόγων Χανίων ζητεῖ τὴν ἄμεσον κατάργησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 6]45 Συντακτικῆς Πράξεως καὶ παραπομπὴν δοσιλόγων εἰς τακτικὰ δικαστήρια. Τὸ Πανκαπνεργατικὸν Σωματεῖον Θεσσαλονίκης ὑποβάλλει ψήφισμα καὶ ζητεῖ τὴν ἄμεσον συγκέντρωσιν καὶ ἐπεξεργασίαν καπνῶν, τὴν χορήγησιν ἐπιδομάτων ἀνεργίας, τὴν προσαρμογὴν τῶν ἡμερομισθίων εἰς τὴν τιμαριθμικὴν βάσιν κλπ. Ὁ Δήμαρχος Ναυπλίου διερμηνεύων πάνδημον πόθον πόλεως Ναυπλίου παρακαλεῖ, ὅπως κατὰ πρώτην συνεδρίασιν Βουλῆς συνταχθῇ καὶ διαβιβασθῇ πρὸς τὰ Κοινοβουλευτικὰ Σώματα Συμμάχων χωρῶν Ψήφισμα διατραγωδοῦν βαρβαρότητας ὑπὸ ἀλβανικῶν ὀρδῶν πληθυσμοῦ Βορ. Ἠπείρου καὶ ζητηθῇ ὡς πρῶτον μέτρον κατάληψις Ἠπείρου ὑπὸ Συμμαχικῶν Στρατευμάτων μέχρις ὑπογραφῆς ὁριστικῆς εἰρήνης.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Ἐγείρεται· ὄρθιος ἀπὸ τῆς ἕδρας του). Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τηλεγράφημα τὸ ὁποῖον ἀπηύθυνα 1) εἰς τὴν Βουλὴν τῶν Κοινοτήτων, 2) Βουλὴν τῶν Λόρδων, 3) Γερουσίαν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, 4) Ἀνώτατον Συμβούλιον Ἑνώσεως Σοβιετικῶν Σοσιαλιστικῶν Δημοκρατιῶν, 5) Συντακτικὴν Ἐθνοσυνέλευσιν Γαλλικῆς Δημοκρατίας, 6) Βουλὴν Συμπολιτείας Αὐστραλίας, 7) Γερουσίαν Συμπολιτείας Αὐστραλίας, 8) Νομοθετικὸν Συμβούλιον Νέας Ζηλανδίας, 9) Βουλὴν Ἀντιπροσώπων Νέας Ζηλανδίας, 10) Βουλὴν τῶν Κοινοτήτων τοῦ Καναδᾶ, 11) Γερουσίαν τοῦ Καναδᾶ, 12) Βουλὴν Ἑνώσεως Νοτίου Ἀφρικῆς καὶ 13) Γερουσίαν Ἑνώσεως Νοτίου Ἀφρικῆς. «Ἡ Δʹ Ἀναθεωρητικὴ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων, εὐθὺς ὡς συνεκροτήθη εἰς Σῶμα, σπεύδει νὰ γίνῃ ὁ διερμηνεὺς τῆς ἀξιώσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, ὅπως εὑρεθῇ ἐπειγόντως τρόπος ἵνα τεθῇ ἄμεσον τέρμα εἰς τὸν βίαιον ἀφελληνισμὸν τῆς μαρτυρικῆς Βορείου Ἠπείρου (ζωηρὰ χειροκροτήματα ἐκ τῆς αἰθούσης καὶ τῶν θεωρείων). Τρεῖς φορὰς ἐντὸς τῆς παρελθούσης τριακονταπενταετίας ἀπηλευθερώθη ἡ Ἑλληνικωτάτη αὕτη περιοχὴ καὶ τρεῖς φορὰς εὑρέθη καὶ πάλιν ὑπὸ τὸν ζυγόν, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἐπεκταθῇ τὴν τελευταίαν φοράν, εὐκολώτερον ὁ πόλεμος καὶ ἐπὶ τῆς Βαλκανικῆς. (Χειροκροτήματα). Ἡ Ἑλλὰς προσφερθεῖσα ἀδιστάκτως ὁλοκαύτωμα εἰς τὸν Συμμαχικὸν Ἀγῶνα καὶ εὐτυχήσασα νὰ συντελέσῃ τὸν χειμῶνα 1940–41, εἰς τὴν καμπὴν τοῦ ἀγῶνος αὐτοῦ, ἐπὶ τοῦ ἐδάφους ἀκριβῶς τῆς Βορείου Ἠπείρου, τρέφει τὴν ἀκράδαντον πεποίθησιν ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἢ νὰ δικαιωθοῦν τὰ ἐπὶ ταύτης ἀπαράγραπτα δικαιώματα καὶ νὰ ἀναγνωρισθοῦν πλήρως οἱ ἀναφαίρετοι ἱστορικοί, ἐθνολογικοί, πνευματικοὶ καὶ οἰκονομικοὶ τίτλοι τῆς Χώρας (χειροκροτήματα). Ἐν ἀναμονῇ ὅμως τῆς τοιαύτης ἀποκαταστάσεως τῆς δικαιοσύνης καὶ τῆς ἐπικρατήσεως τῆς διεθνοῦς ἠθικῆς, ἡ Δʹ τῶν Ἑλλήνων Ἀναθεωρητικὴ Βουλὴ ποιεῖται ἐπείγουσαν ἔκκλησιν πρὸς τὸ Ὑψηλὸν Ὑμῶν Σῶμα, ἵνα μὴ ἐπιτραπῇ ἡ περαιτέρω συνέχισις τῆς συστηματικῆς τρομοκρατίας, τῆς ἀποβλεπούσης εἰς τὸν ἀφελληνισμὸν τῆς Ἑλληνικῆς Βορείου Ἠπείρου. Ὁ Πρόεδρος

τῆς Δʹ Ἀναθεωρητικῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων

Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ»

(Παρατεταμένα χειροκροτήματα ἐκ τῆς αἰθούσης καὶ τῶν θεωρείων).

Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. (Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἀνέρχεται εἰς τὸ βῆμα ὑπὸ τὰ ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα χειροκροτήματα τῆς Βουλῆς καὶ τῶν θεωρείων).

§11Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Κύριοι βουλευταί, λογίζομαι ἰδιαιτέρως εὐτυχής, ὅτι εἰς ἐμὲ καὶ τὴν Κυβέρνησιν τῆς Ἡνωμένης Παρατάξεως Ἐθνικοφρόνων ἔλαχεν ὁ κλῆρος νὰ ἀπευθυνθῶμεν πρὸς ὑμᾶς κατόπιν δεκαετοῦς διακοπῆς τοῦ ὁμαλοῦ Κοινοβουλευτικοῦ βίου τῆς Χώρας. Ἡ διαρρεύσασα δεκαετία ὑπῆρξε μεστὴ ὑψίστης σοβαρότητος γεγονότων, τῶν ὁποίων αἱ συνέπειαι, τόσον αἱ καλαὶ ὅσον καὶ αἱ κακαὶ θὰ παρακολουθοῦν ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν τὰς τύχας τῆς Πατρίδος. Ἡ Ἑλλὰς ἔζησε κατὰ τὴν ἐποχὴν αὐτὴν καὶ συνέγραψε μίαν τῶν λαμπροτέρων σελίδων, ὄχι ἁπλῶς τῆς συγχρόνου, ἀλλὰ τῆς καθ’ ὅλου μακραίωνος καὶ ἐνδόξου ἱστορίας της. Ἡ ἡρωϊκὴ στιγμὴ τῆς αὐγῆς τῆς 28ης Ὀκτωβρίου 1940, καθ’ ἣν ἡ Βασιλικὴ Κυβέρνησις τῆς Χώρας, τὴν ὁμόθυμον θέλησιν τοῦ Ἔθνους ἐκφράζουσα, ἀνύψου τὸ μικρὸν τὸ μέγεθος ἀλλὰ μέγα εἰς ἦθος ἀνάστημα τοῦ ἔθνους, ἔναντι τῶν προπετῶν ἀξιώσεων τῆς φασιστικῆς Αὐτοκρατορίας, ὑπῆρξε στιγμὴ ἀνταξία δι’ Ἔθνος, ἔχον τὴν ἱστορίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ. Καὶ ταῦτα, ἐνῶ αἱ δυνάμεις τοῦ καλοῦ εἶχον σαρωθῆ εἰς τὴν κατὰ τῶν φασιστικῶν ὀρδῶν πάλην, μόνη δὲ ἐλπὶς τοῦ κόσμου ἀπέμενεν ἡ εἰς τὰς νήσους της συνεχίζουσα τὸν ἀπεγνωσμένον ἀγῶνα Μεγάλη Βρεττανία, ἡ δ’ Ἀμερικὴ καὶ ἡ Ρωσσία ἦσαν ἀκόμη μακράν. Ἡ δὲ ἔντασις ἦτο τοσαύτη, ὥστε τὸ Ἔθνος ἠθέλησε νὰ ὑπερβῇ ἑαυτό. Ὁ κόσμος ἐλεύθερος ἢ μὴ συνεῖχε τὴν ἀναπνοήν του καὶ κατεπλήσσετο ὅταν ἔβλεπε τὴν ἄμυναν μεταβαλλομένην εἰς ἐπίθεσιν. Καὶ ἔτι πλέον ἐθαύμαζε τὸ σθένος τοῦ δευτέρου ἐκείνου «ΟΧΙ» τῆς 6ης Ἀπριλίου ἐναντίον τῆς ἰσχυροτέρας στρατιωτικῆς Δυνάμεως τὴν ὁποίαν ἐγνώρισε ποτὲ ὁ κόσμος. Οἱ Ἕλληνες κατέρριπτον τὸν θρῦλον τῶν ὀκτὼ ἑκατομμυρίων λογχῶν τοῦ Ἰταλοῦ Δικτάτορος, ἐχάριζον τὰς πρώτας νίκας εἰς τὴν παράταξιν τῶν δημοκρατικῶν λαῶν καὶ παρεῖχον τὴν πολύτιμον ἐκείνην πίστωσιν χρόνου τῆς ὁποίας τὴν ὠφέλειαν πλειότερον παντὸς ἄλλου ἡ μετέπειτα Σύμμαχος Ρωσσία προώριστο νὰ κατανοήσῃ. Ἀλλὰ ἂν αὗται ὑπῆρξαν αἱ συνέπειαι τῆς τότε στάσεως τῆς Ἑλλάδος, ἡμεῖς, ὅ,τι τότε ἐπράττομεν καὶ ὅ,τι θὰ εἴμεθα διατεθειμένοι νὰ ἐπαναλάβωμεν τὸ ἐπράττομεν, ἄνευ οὐδενὸς ὑπολογισμοῦ καὶ χάριν οὐδενός. Εἶναι ἀνάγκη τὴν ἀλήθειαν αὐτὴν τὴν ὁποίαν ὅλοι μας συναισθανόμεθα, νὰ τὴν τονίσωμεν. Ἠγωνίσθημεν ὡς Ἕλληνες διὰ τὸ μεγαλύτερον ἰδανικὸν τῆς Φυλῆς, τὴν προστασίαν τῆς ἀνεξαρτησίας μας καὶ ὡς λάτρεις τῶν ἐλευθεριῶν τῶν Λαῶν. Καὶ τὸν ἀγῶνα αὐτὸν ὅταν αἱ συνησπισμέναι δυνάμεις τοῦ Ἄξονος κατέστησαν διμέτωπον καὶ συνεπῶς εἰς τὴν Ἠπειρωτικὴν Ἑλλάδα ἀντίστασιν ἀνέφικτον, συνεχίσαμεν ἀπὸ τῶν ἐπάλξεων τῆς ἡρωϊκῆς Μεγαλονήσου μας, ἀφοῦ ἀπέναντι μὲν τῶν Ἰταλῶν καὶ τῶν Ἀλβανῶν οὐδὲ ἓν συμπτύξει ἡττήθημεν (ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα χειροκροτήματα ἐκ τῆς Βουλῆς καὶ τῶν θεωρείων), ἀπέναντι δὲ τῶν Γερμανῶν ἀντετάξαμεν τὰ ὁλοκαυτώματα τῶν ὀχυρῶν. Καὶ ὅταν ἡ σελὶς τοῦ φανεροῦ πολέμου ἔκλεισεν, ἤρχισεν ἡ ἀφανής, ἀλλὰ ἐξ ἴσου τιμητικὴ ἀντίστασις διαρκούσης τῆς κατοχῆς, καθ’ ἣν ἀκριβῶς ὥραν τὸ Ἔθνος διὰ τοῦ Βασιλέως του καὶ τῶν ἔξω τῆς Ἑλλάδος δυνάμεών του, συνέχιζε τὸν ἀγῶνα (χειροκροτήματα) παρὰ τὸ πλευρὸν τῶν Μεγάλων μας Συμμάχων, λαμπρῶς κατὰ θάλασσαν καὶ ἀέρα δρῶν, συμμεριζόμενον τὴν αἴγλην τοῦ Ἔλ Ἀλαμέϊν καὶ ἀνταποδίδον εἰς τοὺς εἰσβολεῖς τὴν Νίκην τοῦ Ρίμινι. Τοὺς λαμπροὺς τούτους τῆς Πατρίδος τίτλους ἐκινδύνευσαν προαιώνια ἐλαττώματα τῆς φυλῆς νὰ μειώσουν ἢ νὰ ἐκμηδενίσουν, ἰδίᾳ διὰ τῆς ἀνιέρου προσπαθείας της, διὰ πολιτικὴν σκοπιμότητα, οἰκειοποιήσεως τοῦ ἀγῶνος τῆς ἀντιστάσεως, ὑπό τινων ἐκ τῶν ἐσωτερικῶς ἀντιμαχομένων μερίδων. Ἔναντι τῆς ἀντιπατριωτικῆς ταύτης ἀποπείρας αἰσθανόμεθα τὴν ἀνάγκην νὰ βροντοφωνήσωμεν, ὅτι ἡ ἐθνικὴ ἀντίστασις ὑπῆρξεν ἀνώνυμος, ὅπως πᾶσα ἀντίστασις καθολική. Ἡ Ἑλλὰς ὑπῆρξεν ἴσως ἡ μόνη ὑπὸ κατοχὴν χώρα, ἡ ὁποία οὔτε ἕνα ἔδωκε στρατιώτην εἰς τὸν ἐχθρὸν καὶ εἰς τὴν ὁποίαν πᾶσα ἀπόπειρα πολιτικῆς ἐπιστρατεύσεως ἢ ἐργατικῆς ὀργανωμένης μεταναστεύσεως ἀπέτυχεν οἰκτρῶς (χειροκροτήματα), ἡ χώρα, ἡ ὁποία ἐπλήρωσεν εἰς νεκροὺς καὶ στερήσεις καὶ εἰς ἀπώλειαν ὑλικοῦ πλούτου πιθανὸν τόσον ὅσον οὐδεμία ἄλλη. Τὸ ἔργον αὐτὸ ἀνήκει εἰς τὴν ὁλότητα καὶ συνεπῶς καὶ τὸ κλέος εἰς αὐτήν. Εἶναι ἠθικῶς καὶ οὐσιαστικῶς ἀπαράδεκτος ἡ μονοπώλησίς του. Τὸ πλῆθος αὐτὸ τῶν ἀφανῶν ἡρώων τοῦ πολέμου καὶ τῆς κατοχῆς ὕψιστον εἶναι καθῆκον τῆς Βουλῆς, ὡς ἐκφραζούσης τὴν θέλησιν τοῦ Ἔθνους, νὰ τιμήσῃ πρωτίστως. Καὶ στρεφομένη πρὸς τὸ μέλλον τὰ ἐπιδιώξῃ τὴν ἀξιοποίησιν τοῦ ἀφθόνως ρεύσαντος ἑλληνικοῦ αἵματος. Εἰς τοῦτο δ’ ἀκριβῶς σύγκειται καὶ τὸ πρῶτον τῆς ἡμετέρας Κυβερνήσεως μέλημα. Τὴν ἀξιοποίησιν ταύτην ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐπιδιώξῃ νὰ ἐπιτύχῃ διὰ τῆς χρησιμοποιήσεως ὅλων τῶν δυνάμεων τοῦ Ἔθνους. Ἄν εἰς τὸ ἡνωμένον Ἔθνος ἀνήκῃ ἡ τιμὴ δι’ ὅσα ἐγένοντο εἰς αὐτὸ ὀφείλει καὶ νὰ ἀνήκῃ ὁ φόρτος τῆς πραγματώσεως. Ἡ Κυβέρνησις πέποιθεν ὅτι θὰ τύχῃ πλήρως ἐπὶ τούτου ἀνταποκρίσεως καὶ χαίρει φρονοῦσα ὅτι ἡ ἐνώπιον ὑμῶν χαρασσομένη γραμμή, πρέπει νὰ εἶναι καὶ θὰ εἶναι γραμμὴ ὅλων τῶν Ἑλλήνων (χειροκροτήματα). Ἡ ἐξωτερικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἁπλῆ. Ζητεῖ τὴν ἀπόδοσιν εἰς τὴν Πατρίδα τῶν Ἑλληνικωτάτων ἐπαρχιῶν τῆς Βορείου Ἠπείρου καὶ τῶν Δωδεκανήσων (ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα χειροκροτήματα), ἐπὶ τῶν ὁποίων οἱ ἑλληνικοὶ τίτλοι κατ’ ἐπανάληψιν ἀνεγνωρίσθησαν διεθνῶς. Ζητεῖ τὴν πρὸς Βουλγαρίαν διαρρύθμισιν τῶν συνόρων, ἡ ὁποία θὰ ἐπιτρέψῃ αἴσθημα ἀσφαλείας εἰς τὰς ἀνατολικὰς περιφερείας τῆς Ἐπικρατείας, αἱ ὁποῖαι τρὶς ἐντὸς τριακονταετίας ὑπέστησαν τὴν φρικώδη εἰσβολὴν τῶν Βουλγάρων. Τὴν ἀπόδοσιν τῆς Βορείου Ἠπείρου καὶ τὴν διαρρύθμισιν τῆς ἑλληνοβουλγαρικῆς μεθορίου ζητεῖ ἐν πλήρει πεποιθήσει ὅτι ἐξυπηρετεῖται διὰ τούτου οὐ μόνον ἡ Βαλκανικὴ εἰρήνη, ἀλλὰ ἔτι εὐρύτερον αὐτὴ ἡ Εὐρωπαϊκή, ὡς τοῦτο ἀρνητικῶς, ἀλλὰ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ὄχι ὀλιγώτερον πανηγυρικῶς ἀπεδείχθη ἐξ αὐτῆς τῆς προσφάτου ἱστορίας. Ζητεῖ ἀκόμη τὴν διασφάλισιν τῶν ἐπανορθώσεων καὶ τῶν οἰκονομικῶν ἐκείνων προϋποθέσεων τῶν ἀπαραιτήτων διὰ τὴν δυνατότητα τῆς ἀνασυγκροτήσεως τῆς Χώρας θέλουσα νὰ ἐλπίζῃ ὅτι ἡ Ἑλλὰς θὰ τύχῃ τῆς εἰδικῆς ἐκείνης μεταχειρίσεως τῆς ὀφειλομένης, εἰς τοὺς εἰδικοὺς τίτλους τῆς Ἑλλάδος καὶ τὰς ἀμέτρους θυσίας της κατὰ τὸν πόλεμον (χειροκροτήματα). Ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς Μεγαλονήσου Κύπρου, (οἱ κ. κ. βουλευταὶ ἐγείρονται καὶ χειροκροτοῦν), οὐδεμία ἐπιτρέπεται νὰ γίνεται σύγχυσις. Δὲν πρόκειται περὶ διεκδικήσεως. Πρόκειται περὶ θέματος, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν Μεγάλην μας φίλην Μεγάλην Βρεττανίαν καὶ τὴν Ἑλλάδα, τοῦ ὁποίου ὅθεν ἡ περιπόθητος διὰ τὸ Ἔθνος διευθέτησις ἀφορᾷ μόνον ἡμᾶς τοὺς δύο. Μετὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν δικαίων αὐτῶν αἰτημάτων ἡ Ἑλλὰς δὲν θὰ ἔχῃ οὔτε ἀξιώσεις, οὔτε διαφοράς. Συνδεομένη μετ’ ἀρρήκτων δεσμῶν φιλίας μὲ τὴν γείτονα Τουρκίαν, ἐπιδιώκει νὰ κρατήσῃ σχέσεις καλῆς γειτονίας καὶ μὲ τὴν Γιουγκοσλαυΐαν, πρὸς τὴν ὁποίαν παλαιότεροι ὑφίστανται δεσμοί. Ὡσαύτως ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ἀποβλέπει εἰς τὴν ἀποκατάστασιν ὁμαλῶν σχέσεων πρὸς τὴν Ἰταλίαν καὶ ἀκόμα πρὸς αὐτὴν τὴν Βουλγαρίαν. Αἱ δὲ ἰδιαιτέρως ἀγαθαὶ σχέσεις μὲ τὰς χώρας τῆς Ἀνατολικῆς λεκάνης τῆς Μεσογείου, αἱ κατ’ ἐξοχὴν ἀναπτυχθεῖσαι τὰ τελευταῖα ἔτη, ἰδιαίτατα μὲ τὴν Αἴγυπτον, πρὸς ἣν μετ’ εὐγνωμοσύνης ἀτενίζει ἡ πρώτη ἐκ τοῦ Λαοῦ Κυβέρνησις, διὰ τὴν κατὰ τὰ θλιβερὰ ἔτη τῆς δουλείας παρασχεθεῖσαν πολύτιμον εἰς τὴν ἐλευθέραν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν φιλοξενίαν, θὰ διατηρηθοῦν καὶ θὰ ἀναπτυχθοῦν. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα). Ὡς πρὸς τὴν θέσιν τῆς Ἑλλάδος μεταξὺ τῶν Μεγάλων Συμμάχων, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει τὶ ἰδιαιτέρως νὰ τονίσῃ. Ἀποτελεῖ συνείδησιν διὰ τοὺς Ἕλληνας ἡ ἐπιθυμία τῶν ἀγαθῶν μὲ ὅλους σχέσεων. Πρὸς ταύτην δὲ ὄχι μόνον δὲν ἔρχεται εἰς ἀντίθεσιν, ἀλλὰ καὶ τὴν ἐνισχύει ἡ ἰδιαιτέρα ἀντίληψις ὅτι ἡ θάλασσα δὲν χωρίζει, ἀλλ’ ἀνέκαθεν ἀπετέλεσε τὸν στενὸν συνδετικὸν κρίκον τῆς ἑνώσεως πρὸς τὰς δυνάμεις ἐκείνας, αἵτινες ἐκυριάρχησαν καὶ κυριαρχοῦν αὐτῆς. Τὴν δὲ καλλιτέραν διασφάλισιν τῆς σταθερότητος τῆς μετριοπαθοῦς ταύτης πολιτικῆς θὰ ἀποτελέσῃ ἡ ἐπάνοδος τῆς Χώρας εἰς τὴν πλήρη πολιτειακὴν καὶ πολιτικὴν ὁμαλότητα (χειροκροτήματα). Ἤδη ἡ Κυβέρνησις, πρὶν εἰσέλθῃ εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ ὅλου αὐτῆς προγράμματος, θίγει τὸ θέμα τοῦ Δημοψηφίσματος, τὸ ὁποῖον ἀκραδάντως φρονεῖ ὅτι εἶναι ἀρρήκτως συνδεδεμένον μὲ τὸ πρόβλημα τῆς ἀποκαταστάσεως ὁμαλότητος εἰς τὴν Χώραν. Ἔχει καταστῆ κοινὴ συνείδησις εἰς ὅλους τοὺς ἐθνικῶς σκεπτομένους Ἕλληνας ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Ἕνωσις ἀποτελεῖ διὰ τὴν Πατρίδα ἀπαραίτητον προϋπόθεσιν ἐξορμήσεως. Ἄνευ συνασπισμοῦ τῶν ἐθνικῶν δυνάμεων εἰς ἕναν ἀπηλλαγμένον ἐσωτερικῶν διχονοιῶν καὶ μακρᾶς πνοῆς ἀγῶνα οὐδὲν ἴσως δύναται νὰ ἐπιτελεσθῇ. Παλαιότερα ἐπιδείξαντα ἐθνικὴν δρᾶσιν στοιχεῖα καὶ διαθέτοντα πολύτιμον πεῖραν μὲ τοὺς νέους τοῦ Ἔθνους παράγοντας τῶν ὁποίων τὸ σφρῖγος ἔρχεται ὡς ἀπαραίτητον τῆς πείρας συμπλήρωμα, δέον ἡνωμένα νὰ ἐπιστρατευθοῦν διὰ τὸ μέλλον, ἀφίνοντα πλήρη εἰς τὸ παρελθὸν λήθην. Ἄν τοῦτο ἐπιτελεσθῇ, τότε αὐτομάτως ὁ μέγας διὰ τὴν ὑπόστασιν τῆς Φυλῆς κίνδυνος ἐκ τοῦ ἐσωτερικοῦ θὰ ἐκφυλισθῇ, καὶ ὅσοι ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ὑποβλέπουν τὴν ἑλληνικὴν δύναμιν θὰ ἀπογοητευθοῦν. Τότε αἱ προϋποθέσεις τῆς ἐξορμήσεως θὰ ὑφίστανται, διότι θὰ θάλλῃ μεταξὺ ἡμῶν ἡ ἐμπιστοσύνη εἰς τὸ μέλλον. Ἄν, μὲ τὴν ἐνέργειαν τῶν ἐκλογῶν ἁπλῶς, εἶχεν ἐπιτευχθῇ ἡ πολιτικὴ ὁμαλότης, θὰ ἔδῃ ἡ πραγμάτωσις τῶν γενικωτέρων αὐτῶν σκοπῶν νὰ εἶναι σήμερον ἐφικτή. Ἐνῷ ὄχι μόνον τοῦτο δὲν συμβαίνει ἀλλὰ τοὐναντίον τὴν ὥραν καθ’ ἣν ὁ μέγας ἐχθρὸς καραδοκεῖ ἔξω τῆς αἰθούσης αὐτῆς, ἡμεῖς εἴμεθα διῃρημένοι. Καὶ τοῦτο διότι παρεμβάλλεται μεταξὺ ἡμῶν τὸ Δημοψήφισμα. Εἶναι πραγματικότης, Κύριοι, τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἔχωμεν τὸ θάρρος νὰ ὁμολογήσωμεν. Καὶ νὰ ἔχωμεν τὴν δύναμιν τὸ πρόσκομμα αὐτὸ νὰ τὸ ἐξαλείψωμεν. Καὶ δὲν τὸ ἐξαλείφομεν διὰ τῆς παρελκύσεως τοῦ Δημοψηφίσματος, ἀλλὰ διὰ τῆς ὅσον ἔνεστι ταχείας ἐνεργείας αὐτοῦ. Εἰς ἓν καὶ μόνον συγκεντρώνοντες τὴν προσοχήν μας εἰς τὸ πῶς θὰ εἶναι ἡ διεξαγωγὴ αὐτοῦ ἀδιάβλητος καὶ εἰς ἓν καὶ μόνον συνενοῦντες τὰς διαθέσεις μας εἰς τὸ νὰ ἀναγνωρίσωμεν ὁριστικῶς τὸ ἀποτέλεσμά του. Ἰδοὺ διατὶ ἡ προγραμματικὴ κατεύθυνσις τῆς Κυβερνήσεως, ἐπιτακτικὴν ἐχούσης ἄλλως τὴν ἐντολὴν ἐκ τοῦ Λαοῦ, ὑπῆρξεν ἡ ταχίστη διενέργεια τοῦ Δημοψηφίσματος. (Ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα χειροκροτήματα ἐκ τῆς αἰθούσης καὶ τῶν θεωρείων). Καὶ ἰδοὺ διατὶ τὴν διασφάλισιν τοῦ ἀδιαβλήτου ἐπιδιώκοντες προέβημεν ἤδη εἰς τὴν προεργασίαν τῆς ἀναθεωρήσεως τῶν καταλόγων. Καὶ παρεκαλέσαμεν τὰς Συμμάχους Κυβερνήσεις αἱ ὁποῖαι καὶ κατὰ τὰς ἐκλογάς εἶχον ἀποστείλει παρατηρητάς, νὰ παρακολουθήσουν καὶ τὴν ἐργασίαν ταύτην. Εἴμεθα δὲ εὐτυχεῖς ἀναγγέλλοντες εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι αἱ καταφατικαὶ ἀπαντήσεις τῶν Συμμάχων Κυβερνήσεων ἔρχονται. Ὅθεν ἡ Κυβέρνησις θὰ ὑποβάλῃ τὸ ταχύτερον εἰς τὴν Ἀναθεωρητικὴν Βουλὴν σχέδιον ψηφίσματος περὶ διενεργείας ὡς ἤδη ὑπὸ τοῦ λόγου τοῦ Θρόνου καθωρίσθη τὴν 1ην Σεπτεμβρίου τρέχοντος ἔτους Δημοψηφίσματος περὶ ἐπανόδου τῆς Α.Μ. τοῦ Βασιλέως. (Ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα χειροκροτήματα). Εἶναι προφανὲς ὅτι τοιαύτη εἶναι ἡ ἔννοια τῆς κατὰ Δεκέμβριον τοῦ 1944 ἐπὶ τῇ συστάσει τῆς Ἀντιβασιλείας, δηλωθείσης ἀποφάσεως τῆς Α. Μ. τοῦ Βασιλέως νὰ μὴν ἐπιστρέψῃ εἰς τὴν πατρίδα ἐκτὸς ἂν κληθῇ δι’ ἐλευθέρας καὶ εἰλικρινοῦς ἐκδηλώσεως τῆς λαϊκῆς θελήσεως, ἐξασφαλιζομένης δι’ ὁδοῦ δημοκρατικῆς. Ἡ Κυβέρνησις ὡσαύτως φρονεῖ ὅτι τοιαύτη τοποθέτησις τοῦ ζητήματος χωρεῖ καθ’ ὅσον εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον ὅτι ἡ Χώρα διατελεῖ ὑπὸ τὸ πολίτευμα τῆς Βασιλευομένης Δημοκρατίας τὸ ὁποῖον ἐκφράζει ὁ Καταστατικὸς χάρτης τοῦ 1864, ὡς ἀνεθεωρήθη τὸ 1911. Εἶναι χαρακτηριστικὸν διὰ τὴν πολιτικὴν ζωὴν τῆς Ἑλλάδος ὅτι καὶ κατ’ αὐτὴν ἀκόμη τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς ὁπότε δὲν ὑπῆρχον παρὰ μόνον ἐρείπια καὶ τὴν μετ’ αὐτὴν ἐπακολουθήσασαν ἀνώμαλον περίοδον οὐδεὶς ἠμφισβήτησε τὴν ἰσχύν του. Τὰ δικαστήρια τῆς Χώρας ἀγωνιζόμενα νὰ συντηρήσουν τὸν κοινωνικὸν βίον τοῦ Λαοῦ εἰς τὸ Σύνταγμα τοῦτο προσέφευγον. Καὶ αἱ ἔξω τῆς Ἑλλάδος Κυβερνήσεις τὸν Καταστατικὸν τοῦτον χάρτην εἶχον ὡς γνώμονα καὶ ὁδηγόν. Ἡ ἐκ τούτου ἀπορρέουσα νομιμότης ἀπετέλεσε καὶ ἀποτελεῖ πραγματικὸν γεγονὸς ἀδιάσειστον. Καὶ ἡ νομιμότης αὕτη εἶναι ἀρρήκτως συνδεδεμένη μὲ τὰς θεμελειώδεις διατάξεις αὐτοῦ μία τῶν ὁποίων εἶναι ἡ ἀφορῶσα τὴν μορφὴν τοῦ πολιτεύματος ὡς Βασιλευομένης Δημοκρατίας. Μόνη ἐκκρεμότης παραμένει τὸ γεγονὸς τῆς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν συνεχιζομένης ἀποδημίας τῆς Α.Μ. τοῦ Βασιλέως λόγῳ τῆς ἐκδηλωθείσης ἐπιθυμίας του νὰ ἐξαρτήσῃ τὴν ἐπιστροφὴν αὐτοῦ εἰς τὴν Πατρίδα μόνον κατόπιν τῆς ἐπὶ τούτῳ ἐκφρασθησομένης γνώμης τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ. Ὁ κυρίαρχος Λαὸς ἐκδηλῶν ἐλευθέρως καὶ εἰλικρινῶς τὴν θέλησίν του θὰ καλέσῃ τὸν ἕτερον παράγοντα τῆς πολιτείας νὰ ἐπαναλάβῃ ἐν τῇ Χώρᾳ τὴν ἄσκησιν τῶν Βασιλικῶν ἁρμοδιοτήτων του, ὁλοκληρουμένης οὕτω τῆς πλήρους συνταγματικῆς ὁμαλότητος. (Χειροκροτήματα). Αὕτη εἶναι ἡ ἔννοια τοῦ Δημοψηφίσματος καὶ ἐπὶ τῇ βάσει ταύτης θὰ τεθῇ τὸ πρὸς τὸν Λαὸν ἐρώτημα. Μέχρι δὲ τῆς ἐκδηλώσεως τῆς ἐθνικῆς κυριάρχου θελήσεως τοῦ Λαοῦ τὸ ὑφιστάμενον καθεστὼς τῆς Ἀντιβασιλείας θὰ συνεχισθῇ, τοῦ Μακαριωτάτου Ἀντιβασιλέως προσφέροντος τὰς ὑπηρεσίας του πρὸς τὸ Ἔθνος καὶ δὴ μέχρι τῆς 1ης προσεχοῦς Σεπτεμβρίου, ἡμέρας ὁρισθείσης διὰ τοῦ λόγου τοῦ Θρόνου, ὡς χρόνου διενεργείας τοῦ Δημοψηφίσματος. Εἰς τὸ ἀναθεωρητικὸν ἔργον τῆς Βουλῆς ἡ Κυβέρνησις ἀποδίδει ἰδιαιτέραν σημασίαν. Ἡ ἀναστολὴ τοῦ κοινοβουλευτικοῦ βίου καὶ ἰδιαίτατα τὸ ὁλοκληρωτικὸν χρῶμα τοῦ παγκοσμίου πολέμου μετέβαλον εἰς ὡρισμένα μάλιστα θέματα, βασικῶς τὴν μορφὴν τῆς πολιτικῆς ζωῆς. Δι’ ἡμᾶς τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ Χώρα ἐδοκίμασε καὶ τὴν φρίκην τριπλῆς βαρβάρου κατοχῆς ἀποτελεῖ ἕνα ἐπὶ πλέον λόγον ἀξιοῦντα ριζικωτέραν ἀντιμετώπισιν τῆς καταστάσεως. Ἄν ἡ σύνδεσις τῶν πολιτικῶν θεσμῶν μὲ τὰ οἰκονομικὰ καὶ κοινωνικὰ φαινόμενα εἶναι κατ’ ἀνάγκην πάντοτε στενή, πολλῷ μᾶλλον τοῦτο συμβαίνει κατόπιν μιᾶς γενικῆς ἀναστατώσεως ἔτι δὲ μᾶλλον καὶ ἐνώπιον ὁλοκληρωτικῆς οἰκονομικῆς ἐξαρθρώσεως ἢ καταστροφῆς. Θεσμοὶ οἱ ὁποῖοι ἐδημιουργήθησαν ὑπὸ διαφόρους συνθήκας καὶ πάντως μέσῳ ἀτμοσφαίρας ποιᾶς τινος ὁμαλότητος, εἶναι ἀνίκανοι νὰ ἀνταποκριθοῦν πρὸς τὰς ἀνάγκας περιστάσεων ριζικῶς διαφόρων καὶ ἀνησύχων. Καὶ ὅταν τὰ πλαίσια ἐντὸς τῶν ὁποίων κινεῖται ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἄκαμπτα καὶ ἀσυγχρόνιστα, τότε δύο τινὰ συμβαίνουν: ἢ τὸ Κυβερνητικὸν ἔργον χωλαίνει ἐπικινδύνως ἢ οἱ θεσμοὶ καταστρατηγοῦνται. Ἀμφότερα διὰ τὸ γενικὸν καλὸν εἶναι ὀλέθρια. Ἕτερος παράγων οὐδόλως παρὰ τῆς Κυβερνήσεως ὑποτιμώμενος εἶναι ὁ ταχύτερος ρυθμὸς τῆς συγχρόνου ζωῆς. Ἄν ἡ ἀντιμετώπισις τῶν συγχρόνων προβλημάτων ἀξιοῖ Κυβέρνησιν σταθερὰν καὶ ἀπερίσπαστον ἀπὸ κωλυσιεργείας, ταὐτοχρόνως ἡ γοργότης τῆς ζωῆς ἀξιοῖ ρυθμὸν νομοθετικὸν ταχύτερον καὶ εὐχερέστερον. Ἀλλὰ πάντα ταῦτα ἐν τῷ γενικωτέρῳ πλαισίῳ τῆς μείζονος προστασίας τῆς δημοκρατικῆς βάσεως τοῦ πολιτεύματος. Εἶναι τοῦτο ἓν ἐκ τῶν λεπτοτέρων προβλημάτων τοῦ συμβιβασμοῦ τῶν συγχρόνων ἀναγκῶν μὲ τὸ ἰδανικὸν τῆς ἐλευθερίας, ἰδανικὸν τὸ ὁποῖον ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ πολέμου αὐτοῦ ἀπολύτως ἐνισχυμένον. Ἀποτελεῖ δὲ μέγα εὐτύχημα διὰ τὸν τόπον καὶ φωτεινὸν φάρον διὰ τὸν κόσμον ἀνάλογον, καίτοι ἐπὶ ἄλλου πεδίου, τῆς ἐνώπιον τῶν εἰσβολέων ἑνώσεως τῶν Ἑλλήνων, ὅτι ἐπὶ τῆς βασικῆς αὐτῆς ἀρχῆς τῆς προστασίας τῶν ἐλευθεριῶν τοῦ λαοῦ ἡ Ἀναθεωρητικὴ Βουλή, δύναταί τις νὰ προδικάσῃ, θὰ εἶναι ὁμόφωνος. Ἔναντι οἱασδήποτε ἐκτροπῆς εἴτε πρὸς τὴν δεξιάν, εἴτε πρὸς τὴν ἀριστεράν, ἔναντι οἱασδήποτε οὐσιαστικῆς καὶ ὄχι ἁπλῆς κατ’ ὄνομα καταπατήσεως τῶν δημοκρατικῶν μας ἐλευθεριῶν πάντες ἡνωμένοι θὰ ἀντισταθῶμεν. Εἶναι προφανὲς ὅτι ἡ ἀδυναμία τῆς Ἀναθεωρητικῆς Βουλῆς νὰ θίξῃ τὰς θεμελιώδεις τοῦ πολιτεύματος διατάξεις δὲν καθιστᾶ τὸ ἔργον αὐτῆς περιωρισμένον. Ἡ Κυβέρνησις φρονεῖ ὅτι δὲν εἶναι αἱ θεμελιώδεις διατάξεις αἱ ὁποῖαι παρουσιάζονται σήμερον ὡς ἀναχρονισμὸς ἢ δημιουργοῦν προσκόμματα εἰς τὴν ὁμαλωτέραν πολιτικὴν ζωήν. Τὸ κατ’ ἐξοχὴν θεμελιῶδες τοῦ πολιτεύματός μας εἶνε ἡ δημοκρατικὴ ἀρχή, τὴν ὁποίαν κανεὶς τοὐλάχιστον ἐκ τῶν παρισταμένων δὲν διενοήθη νὰ θίξῃ καὶ τὴν ὁποίαν ἡμεῖς ἐπιπροσθέτως, κηρύττομεν ὅτι προστατεύει περισσότερον ἡ ὕπαρξις Βασιλευομένης Δημοκρατίας. (Χειροκροτήματα). Ὡς πρὸς τὴν ὅλην διαδικασίαν ἡ ἄποψις τῆς Κυβερνήσεως συνοψίζεται εἰς τὴν ἀνάγκην ἀφ’ ἑνὸς μὲν τοῦ ταχυτέρου δυνατοῦ τερματισμοῦ ὑπὸ τῆς Βουλῆς τοῦ ἀναθεωρητικοῦ αὐτῆς ἔργου, ἀφ’ ἑτέρου δὲ εἰς τὴν ἐπίτευξιν ὅπως τοῦτο μὴ ἀπομακρύνῃ ταύτην τοῦ βουλευτικοῦ αὐτῆς ἔργου, εἰμὴ μόνον εἰς τὰ ἀπολύτως ἀναγκαῖα στενὰ ὅρια. Πρὸς τοῦτο ἀποβλέπομεν εἰς τὴν ἐν καιρῷ σύστασιν διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς πρὸς μελέτην καὶ ἐπεξεργασίαν τῶν ἀναθεωρητέων μὴ θεμελειωδῶν διατάξεων. Ἡ Ἐπιτροπὴ αὕτη θὰ λαμβάνῃ ὑπ’ ὄψιν πᾶσαν εἰς αὐτὴν ὑποβαλλομένην ἄποψιν. Αἱ ἐκτεθεῖσαι, κύριοι βουλευταί, εἰδικαὶ κατευθύνσεις τῆς Κυβερνήσεως ἔναντι τῆς Βουλῆς, ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῶν ἐθνικῶν διεκδικήσεων, τοῦ Δημοψηφίσματος τῆς Ἀντιβασιλείας, ὡς καὶ τοῦ ἀναθεωρητικοῦ ἔργου, ὅσον, καὶ ἂν εἶναι ὑψίστης σημασίας καὶ προτεραιότητος, δὲν ἐξαντλοῦν τὸ παράπαν τὸ Κυβερνητικὸν ἔργον, τὸ ὁποῖον καὶ ἄνευ αὐτῶν προβάλλει βεβαίως εὐρὺ εἰς ἔκτασιν καὶ ἐπιτακτικὸν εἰς ἀνάγκην ἀντιμετωπίσεως, ὅσον ἴσως οὐδέποτε ἄλλοτε εἰς τὴν σύγχρονον πολιτικήν μας ἱστορίαν. Ἡ Κυβέρνησις πρωτίστως αἰσθάνεται ἑαυτὴν ὑποχρεωμένην νὰ ἀποκαταστήσῃ πλήρως τὴν ἀσφάλειαν καὶ τὴν τάξιν. Ἔχει πλήρη συνείδησιν ὅτι ἀποτελεῖ βασικὸν αἴτημα τοῦ Λαοῦ νὰ ἀποκτήσῃ τὸ συναίσθημα τῆς ἀσφαλείας του, βασικὴν προϋπόθεσιν διὰ τὴν νέαν εἰρηνικὴν ἐξόρμησιν, τὴν ὁποίαν ἀξιοῖ ἡ Πατρίς. Οὐδεὶς νομιμόφρων πολίτης καὶ οὐδεὶς πολιτικὸς ὀργανισμὸς ἔχει νὰ θιγῇ ἀπὸ τὰ μέτρα ἅτινα θὰ εἰσηγηθῇ ἡ Κυβέρνησις καὶ τὰ ὁποῖα ὡς Νόμους τοῦ Κράτους θὰ ἐφαρμόσῃ. Ὁ κομμουνισμὸς ὡς πολιτικὸς ὀργανισμὸς καὶ πολιτικὸν κόμμα εἶναι ἐλεύθερος νὰ δράσῃ καὶ νὰ προπαγανδίσῃ τὴν πολιτικήν του καθ’ ὃν τρόπον καὶ εἰς ὅσην ἔκτασιν θέλει, ἀλλὰ πάντως ἐντὸς τοῦ πλαισίου τῆς νομιμότητος, καὶ κατὰ συνέπειαν τοῦ σεβασμοῦ τοῦ Κράτους. Οἱοσδήποτε ἤθελε προκρίνει ἄλλην ὁδὸν καὶ θὰ ἀπέβλεπε διὰ μεθόδων τρομοκρατίας ἢ ὡς εἴθισται νὰ λέγεται αὐτοαμύνης, νὰ ἐπικρατήσῃ, θὰ ἀντιμετωπισθῇ ὡς ἐπαναστάτης ἢ ὡς ὀργανισμὸς ἐπαναστατικὸς καὶ θὰ ὑποστῇ ἀκριβῶς, ὅ,τι θὰ ὑφίστατο εἰς πᾶν εὐνομούμενον Κράτος οἱοσδήποτε ἐπαναστάτης (ζωηρὰ χειροκροτήματα). Βεβαίως τὸ ἔργον δὲν εἶναι ἁπλοῦν. Ἡ κληρονομία τοῦ παρελθόντος καὶ ἰδιαιτέρως ἡ φρίκη τῶν Δεκεμβριανῶν ἔχουσι προκαλέσει τοσαύτην ἀναταραχήν, ὥστε νὰ μὴν εἶναι εὔκολον νὰ μεταπηδήσωμεν εὐχερῶς καὶ ταχέως ἀλλὰ καὶ σταθερῶς εἰς τὴν ἤρεμον περίοδον. Εἶναι ἐν τούτοις ἡ Κυβέρνησις αἰσιόδοξος βασιζομένη εἰς τὴν ὁμόθυμον τῆς κοινῆς γνώμης ὑποστήριξιν καὶ εἰς τὸ ἄριστον ἔμψυχον ὑλικὸν τῶν ὀργάνων τῆς τάξεως, ἓν ἕκαστον τῶν ὁποίων μὲ ἰδιαιτέραν ἀντικειμενικότητα δέον νὰ ἐπιτελῇ τὸ ἔργον του, συναισθανόμενον ἐν τῷ κύκλῳ τῆς ἁρμοδιότητός του ὅτι εἶναι ὁ φορεὺς τῆς Κρατικῆς ἐξουσίας. Πέποιθεν δὲ ὡσαύτως ἡ Κυβέρνησις καὶ εἰς τὴν πολλαπλῆν βοήθειαν τῆς Βρεττανικῆς Ἀποστολῆς, ἡ ὁποία ἀπέβη πολύτιμος συμπαραστάτης εἰς τὸν ἀγῶνα τῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ Κράτους τοῦ Νόμου. Σπουδαιότατον, ὡσαύτως, καθῆκον αὐτῆς ἡ Κυβέρνησις ἀντιλαμβάνεται τὴν περὶ τῶν οἰκονομικῶν μέριμναν ἐν συνδυασμῷ μὲ τὸ ὅλον πρόβλημα τῆς ἀνοικοδομήσεως καὶ ἀνασυγκροτήσεως τῆς Χώρας. Ἡ δημιουργία ὁμαλῆς οἰκονομικῆς τάξεως ἀποτελεῖ βασικὴν ἐπιδίωξίν μας. Θεμελειώδης προϋπόθεσις ταύτης τυγχάνει ἡ ἐντατικὴ κινητοποίησις τῆς προαγωγῆς καθ’ ὅλους αὐτῆς τοὺς τομεῖς. Ἡ Κυβέρνησις πιστεύουσα ὅτι ἡ αὔξησις τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος εἶναι πρὸς τούτοις ἡ πρώτη προϋπόθεσις ἐφαρμογῆς οἱουδήποτε μέτρου τείνοντος εἰς τὴν ἐπίτευξιν κοινωνικῆς δικαιοσύνης, θὰ χωρήσῃ μετὰ θάρρους εἰς τὴν διὰ παντὸς τρόπου ταχυτέραν ἀξιοποίησιν ὅλων τῶν ἐθνικῶν πόρων. Πρὸς τὴν γεωργίαν, ἥτις ἀποτελεῖ τὸ θεμέλιον τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας, θὰ παράσχῃ ὅλας τὰς οἰκονομικὰς καὶ τεχνικὰς προϋποθέσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ τῆς ἐπιτρέψουν νὰ φθάσῃ εἰς τὴν ὑψηλοτέραν τῆς ἀπόδοσιν. Ἡ καλλιέργεια τῶν εὐγενῶν προϊόντων μὲ τὴν ὁποίαν ἡ φύσις ἔχει εὐνοήσῃ τὴν χώραν μας, θὰ ἐνισχυθῇ κατὰ προτίμησιν, ἐπιδιωκομένης τῆς δημιουργίας νέων ἀγορῶν εἰς ἀναπλήρωσιν ἐκείνων τὰς ὁποίας ἐξηφάνισεν ὁ πόλεμος. Παραλλήλως ὅμως θὰ ἐπιδιωχθῇ καὶ ἡ τόνωσις τῆς καλλιεργείας γεωργικῶν προϊόντων ἀπαραιτήτων εἰς τὰς ἀμέσους βιοτικὰς ἀνάγκας τοῦ πληθυσμοῦ, τοὐλάχιστον μέχρις ἀμβλύνσεως τῆς διεθνοῦς ἐπισιτιστικῆς κρίσεως. Ἡ μέριμνά μας θὰ στραφῇ ὄχι μόνον πρὸς τὴν ἐπέκτασιν τῶν καλλιεργειῶν εἰς νέα ἐδάφη, τὰ ὁποῖα θὰ προκύψουν ἀπὸ τὴν ἐκτέλεσιν μικρῶν ἢ μεγαλυτέρων τεχνικῶν ἔργων, ἀλλὰ καὶ πρὸς τὴν ἐντατικωτέραν ἐκμετάλλευσιν τῆς καλλιεργουμένης ἐπιφανείας. Ἰδιαιτέραν προσοχὴν θὰ καταβάλωμεν διὰ τὴν Βόρειον Ἑλλάδα καὶ τοὺς γενναίους πληθυσμοὺς τῶν πολυπαθῶν ἀκριτικῶν περιφερειῶν, τῶν ὁποίων ἡ ἀποκατάστασις εἶναι μεγίστης σημασίας διὰ τὴν ὅλην ἐθνικὴν παραγωγήν. Ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐπιδιώξῃ ἐπίσης τὴν προστασίαν τῶν δασῶν τὰ ὁποῖα διέφυγαν τὴν μανίαν τῶν κατακτητῶν, τὴν ἀναδάσωσιν ὅσον τὸ δυνατὸν μεγαλυτέρων ἐκτάσεων καὶ θὰ καταβάλῃ ἰδιαιτέραν φροντίδα διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῆς κτηνοτροφίας. Ἀποβλέπομεν μετ’ ἐμπιστοσύνης εἰς τὴν συμβολὴν τῶν συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων, εἰς τὸ ἔργον τῆς ἀνασυγκροτήσεως τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας. Θεωροῦμεν τὰς ὀργανώσεις ταύτας ἀπαραίτητον ὄργανον τῆς ἀγροτικῆς μας πολιτικῆς καὶ θὰ προσπαθήσωμεν νὰ διασφαλίσωμεν τὴν αὐτοτέλειαν καὶ χρηστὴν αὐτοδιοίκησίν των, εἰς ἣν ἀποδίδομεν βασικὴν σημασίαν διὰ τὴν ὑγιᾶ ἐξάπλωσιν τοῦ συνεταιριστικοῦ κινήματος εἰς τὴν Χώραν. Ἀλλὰ καὶ τὴν ταχυτέραν ἀνάπτυξιν τῆς βιομηχανικῆς καὶ βιοτεχνικῆς παραγωγῆς θὰ ἐπιδιώξωμεν. Εἰς τὴν ἀνάπτυξιν αὐτὴν διαβλέπομεν τὴν ἀξιοποίησιν καὶ ἀπασχόλησιν ἐθνικῶν δυνάμεων αἱ ὁποῖαι ἀκόμη ἀδρανοῦν καὶ σχολάζουν, ὡς καὶ τὸ μέσον ἱκανοποιήσεως ἐπιτακτικῶν ἀναγκῶν τοῦ Λαοῦ. Πιστεύομεν δὲ ὅτι διὰ τῆς ἀναπτύξεως τῆς βιομηχανικῆς δυναμικότητός της ἡ Χώρα μας θὰ δυνηθῇ συντόμως καὶ εἰς ἐξαγωγὰς ἑλληνικῶν κατειργασμένων προϊόντων νὰ ἀποδυθῇ. Ἐπίσης ἡ ἐμπορική μας ναυτιλία, ἀποτελοῦσα πολύτιμον καὶ δοκιμασμένον ὄργανον τῆς οἰκονομικῆς δραστηριότητος τῆς φυλῆς μας, θὰ τύχῃ τῆς ἰδιαιτέρας προσοχῆς καὶ μερίμνης μας ὥστε ἀναπληρουμένων τῶν τρομερῶν ἐκ τοῦ πολέμου ἀπωλειῶν καὶ αἰρομένων κατὰ τὸ δυνατὸν τῶν ποικίλων εἰς τὴν ἀνασυγκρότησίν της ἐμποδίων, νὰ ἐπανεύρῃ ὁ πλουτοπαραγωγικὸς ἀλλὰ καὶ ἐθνικὸς οὗτος κλάδος τὰς πλουτοπαραγωγικάς της δυνατότητας τὰς ὁποίας θεωροῦμεν ἀπεριορίστους. Ἐν συνεχείᾳ θὰ καταβάλωμεν πᾶσαν προσπάθειαν διὰ τὴν ἀναζωογόνησιν τοῦ εἰσαγωγικοῦ καὶ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου. Διὰ τῆς εἰσροῆς ὅσον τὸ δυνατὸν μεγαλυτέρων ποσοτήτων ἐμπορευμάτων θὰ ὑποβοηθηθῇ ἀποτελεσματικῶς ἡ πτῶσις τῶν σημερινῶν ὑψηλῶν τιμῶν, ἄνευ τῆς ὁποίας δὲν νοεῖται βελτίωσις τῶν ὅρων τῆς διαβιώσεως τοῦ λαοῦ μας. Διὰ τῆς ἐνισχύσεως τῶν ἐξαγωγῶν μας θὰ πλουτισθῇ τὸ συναλλαγματικόν μας ἀπόθεμα, τὸ ὁποῖον θὰ μᾶς ἐπιτρέψῃ νὰ εἰσαγάγωμεν τὰ ἀπαραίτητα ἐφόδια παραγωγῆς καὶ ἀμέσου καταναλώσεως. Ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐπιδιώξῃ τὴν ταχυτέραν ἀνασύνθεσιν τῶν ἐμπορικῶν της σχέσεων, μεθ’ ὅλων τῶν Κρατῶν ὡς καὶ τὴν διὰ καταλλήλων ὀργάνων ἐκπροσώπησιν τῶν οἰκονομικῶν καὶ ἐμπορικῶν μας συμφερόντων εἰς τὰ σπουδαιότερα κέντρα ἀλλοδαπῆς. Ἀλλὰ καὶ τοὺς λοιποὺς κλάδους τῆς ἐθνικῆς παραγωγῆς ὅπως τὸν Τουρισμόν, παρὰ τὰς ἐξαιρετικῶς δυσχερεῖς σήμερον συνθήκας, ὡς καὶ τὴν ἁλιείαν θὰ προσπαθήσωμεν νὰ ὀργανώσωμεν, φρονοῦντες ὅτι ἡ ταχυτέρα αὔξησις τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος θὰ κρίνῃ τὴν εἰρηνικὴν μάχην εἰς τὴν ὁποίαν, μετὰ τόσους αἱματηροὺς ἀγῶνας, ἀποδύεται ὁ φιλήσυχος Λαός μας. Ἡ Χώρα μας θὰ χρειασθῇ τὴν εὐρεῖαν συνεργασίαν ἑλληνικῶν καὶ ξένων κεφαλαίων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἄνευ τῆς εἰσροῆς τούτων καὶ τῆς συμμετοχῆς των εἰς ἐπιχειρήσεις μεγάλων ἔργων, δι’ ὧν θὰ καταστοῦν παραγωγικαὶ αἱ λανθάνουσαι σήμερον δυνατότητες, τὸ ἔργον μας θὰ εἶναι τραχὺ καὶ ἄχαρι. Διὰ τοῦτο ἀποδίδομεν πρωταρχικὴν σημασίαν εἰς τὴν ἀποκατάστασιν τῆς πίστεως καὶ τὴν νομισματικὴν σταθερότητα. Ἀναγκαῖον δὲ συμπλήρωμα τούτων εἶναι ἡ ἰσοσκέλισις τοῦ προϋπολογισμοῦ. Θὰ ἐπιδιώξωμεν μὲ σθένος τὴν ἀποκατάστασιν τῆς πίστεως. Γνωρίζομεν ὅτι τοῦτο εἶναι δυσχερές. Γνωρίζομεν ὅτι αἱ σημεριναὶ δυνατότητες τοῦ Κράτους δὲν ἐπιτρέπουν τὴν ἄμεσον ἱκανοποίησιν τῶν δικαίων αἰτημάτων τῶν καταθετῶν καὶ ὁμολογιούχων τοῦ ἐσωτερικοῦ δημοσίου χρέους. Θὰ καταβάλλωμεν ἐν τούτοις, πᾶσαν προσπάθειαν ὥστε νὰ πράξωμεν τοῦτο, εἰς τὴν πρώτην κατάλληλον στιγμήν. Τὸ νόμισμά μας χαρακτηρίζεται ἀπὸ ἀπόλυτον σταθερότητα, βασιζομένην ἐπὶ τῆς οὐσιαστικῆς οἰκονομικῆς μας προσπαθείας καὶ τῆς ἐμπιστοσύνης τοῦ Ἔθνους πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία ἀπέρρευσεν ἐκ τῆς ἐλευθέρως ἐκδηλωθείσης θελήσεώς του. Θὰ ἀποτελέσουν δὲ σημαντικὰ στηρίγματα τῆς ἀναγεννωμένης οἰκονομίας μας ἡ ἐπιδιωκομένη ἀποκατάστασις τοῦ τραπεζιτικοῦ ὀργανισμοῦ τῆς Χώρας ὁμοῦ μὲ τὴν ἀναβίωσιν τοῦ ἀποταμιευτικοῦ πνεύματος. Ἀκολουθοῦσα τὴν πολιτικὴν αὐτὴν ἡ Κυβέρνησις, ἀπὸ τῶν πρώτων στιγμῶν τῆς ἀναλήψεως τῆς ἀρχῆς, ἔλαβε σειρὰν μέτρων σκοπούντων εἰς τὴν ἔντασιν τοῦ ρυθμοῦ τῆς παραγωγῆς. Διότι πιστεύει, ὅτι τὴν φορολογικὴν ὕλην δημιουργεῖ μόνον τὸ φορολογητέον εἰσόδημα. Συντάσσομεν ἤδη τὸν προϋπολογισμόν μας. Τὸν διαπνέει πνεῦμα ἀπολύτου νοικοκυρωσύνης καὶ εἰλικρινείας. Τὸν χαρακτηρίζει πᾶσα δυνατὴ οἰκονομία. Εἴμεθα ἀποφασισμένοι νὰ διατηρήσωμεν ἀδιατάρακτον τὸ ὕψος αὐτοῦ καὶ νὰ ἐπιβάλωμεν αὐστηρῶς τὴν ἐφαρμογήν του. Παραλλήλως θὰ ἐπιδιώξωμεν τὴν ταχυτέραν διοχέτευσιν πρὸς τὸ κοινὸν τῶν πάσης φύσεως ἐφοδίων τῶν εἰσαχθέντων ὑπὸ τῆς ΟΥΝΡΡΑ καὶ εὑρισκομένων εἰσέτι ὑπὸ τὴν κατοχὴν τοῦ Κράτους. Ἐνταῦθα πρέπει νὰ τονίσωμεν εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι αἱ στιγμαὶ, τὰς ὁποίας διέρχεται ὁλόκληρος ὁ κόσμος ἐκ τῆς πρωτοφανοῦς διεθνοῦς ἐπισιτιστικῆς κρίσεως, εἶναι σοβαραί. Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔπαυσε νὰ τονίζῃ πρὸς πᾶσαν πλευράν, πόσον αἱ ἀνάγκαι τῆς Ἑλλάδος εἶναι ἐξαιρετικαί, ἀπόρροια τῶν ἰδιοτύπων δι’ αὐτὴν περιστάσεων καὶ δοκιμασιῶν. Καθορίσασα δὲ τὴν πολιτικήν της, ὡς ἐξεθέσαμεν ἀνωτέρω, ἐλπίζει ὅτι τὸ ἀνῆκον εἰς αὐτὴν μερίδιον θὰ τῆς ἀναγνωρισθῇ ὡς καὶ τὸ ὅτι ἡ συνδρομὴ τῶν Συμμάχων, θὰ ἀποδειχθῇ καὶ τὴν στιγμὴν ταύτην ἀνεκτίμητος. Εἰς τὰ μνημονευθέντα κεφάλαια τῆς προσπαθείας μας προφανὴς τελικὸς σκοπὸς εἶναι τὸ μέγα πρόβλημα τῆς ἀνοικοδομήσεως τῆς Χώρας. Πρῶτον θέμα εἰς τὸν τομέα αὐτὸν εἶναι ἡ ἐπανόρθωσις τῶν συστηματικῶν καταστροφῶν τοῦ ὁδικοῦ καὶ σιδηροδρομικοῦ δικτύου, τῶν λιμένων καὶ τῶν λοιπῶν δημοσίων ἔργων, τὰς ὁποίας προεκάλεσαν οἱ ἐχθροὶ καὶ ἰδίᾳ οἱ Γερμανοὶ κατὰ τὴν ἀποχώρησίν των ἐξ Ἑλλάδος, ἥτις θὰ ἀπαιτήσῃ καὶ χρόνον μακρὸν καὶ δαπάνην κολοσσιαίαν. Ἡ Κυβέρνησις μετὰ μελέτην καθώρισε τὴν σειρὰν προτεραιότητος τῶν ἀνακατασκευασθησομένων ἔργων μὲ βάσιν τὴν ταχυτέραν ἀποκατάστασιν, πρωτίστως, τῆς συγκοινωνίας ἐπὶ τῶν μεγάλων ἀρτηριῶν καὶ τῆς λειτουργίας τῶν μεγάλων λιμένων τῆς Χώρας, ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὰς τεχνικὰς καὶ οἰκονομικὰς δυνατότητάς μας. Ἀποβλέπει δὲ ταὐτοχρόνως εἰς τὴν πολλαπλῆ τόνωσιν τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας, πρὸς ἀμεσωτέραν ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος τῶν συγκοινωνιῶν. Δὲν δυνάμεθα ὅμως νὰ παραλείψωμεν τὴν ἐκ παραλλήλου συνέχισιν τῶν ἐργασιῶν τῶν ὑδραυλικῶν ἔργων, τῶν ὑποδιαιρουμένων εἰς ἀντιπλημμυρικά, ἀποξηραντικά, ἀποστραγγιστικὰ καὶ ἀρδευτικά, διότι δι’ αὐτῶν προστατεύεται καὶ ἐνισχύεται ἡ παραγωγή, τῆς ὁποίας ἐπιζητοῦμεν τὴν αὔξησιν. Ἕτερον τεράστιον θέμα εἶναι τὸ ζήτημα τῆς ἀνεγέρσεως τῶν ἐκ τοῦ πολέμου καταστραφεισῶν οἰκιῶν, τόσον τῶν πόλεων ὅσον καὶ κυρίως τῶν χωρίων. Ἔχοντες πλήρη ἐπίγνωσιν τῆς κεφαλαιώδους διὰ τὴν ἀνόρθωσιν τῆς Χώρας σημασίας τοῦ ζητήματος τούτου, θὰ ἐπιδοθῶμεν μὲ ὅλας μας τὰς δυνάμεις εἰς τὴν ἐπίλυσίν του. Θὰ συνεχίσωμεν τὴν ἀπὸ πέρυσι ἀρξαμένην, μέσῳ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, στέγασιν, ἐνεργουμένην πλέον ἀπ’ εὐθείας παρὰ τῶν Κρατικῶν ὑπηρεσιῶν, μὲ χρησιμοποίησιν μιᾶς τῶν μεγάλων Τραπεζῶν μας τῶν ἐχουσῶν ὑποκαταστήματα εἰς τὰς ἐπαρχίας ὡς διαχειριστρίας τῶν ὑλικῶν καὶ τῶν χρημάτων. Καὶ τὸ ἔργον αὐτὸ θὰ κλιμακωθῇ εἰς μίαν σειρὰν διαδοχικῆς ἐκτελέσεως ὅσον τὸ δυνατὸν συντομωτέραν, χρησιμοποιουμένων ὅλων τῶν μέσων καὶ ὅλων τῶν συνδυασμῶν, δι’ ὧν θὰ ἠδύνατο νὰ ἐπισπευθῇ. Αἱ καταστροφαὶ τὰς ὁποίας ἐπροξένησαν εἰς τὴν Χώραν μας οἱ τρεῖς εἰσβολεῖς εἶναι τρομακτικαί. Εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι οἱ μεγάλοι Σύμμαχοί μας θὰ ἐκτιμήσουν τὴν ἀπόλυτον ἀδυναμίαν μας νὰ ἐπιβαρυνθῶμεν μὲ τὰς τεραστίας δαπάνας τῆς ἀνοικοδομήσεως τῶν ἐρειπίων. Καὶ ὅτι θὰ παράσχουν ὅλην τὴν συνδρομήν των, ἵνα ἀφ’ ἑνὸς μὲν τὸ βάρος ἐπιπέσῃ ἐπὶ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι προεκάλεσαν τὰς καταστροφάς, ἀφ’ ἑτέρου δὲ παρασχεθῇ εἰς τὴν χώραν μας ἡ οἰκονομικὴ δυνατότης, ἥτις προστιθεμένη εἰς τὸν ἰδικόν μας ἀκάματον μόχθον θὰ μᾶς ἐπιτρέψῃ νὰ ἐπιτελέσωμεν τὴν εἰρηνικήν μας ἀποστολήν, εἰς τὸ σταυροδρόμιον αὐτὸ τῆς Μεσογείου. Ἡ Κυβέρνησις ἀποδίδουσα τὴν δέουσαν σημασίαν εἰς τὴν ἐργατικὴν πολιτικὴν ἀπέβλεψεν ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς εἰς τὴν δημιουργίαν συνθηκῶν ἐπιτρεπουσῶν τὴν εὐρυτέραν χρησιμοποίησιν τῶν διαθεσίμων ἐργατικῶν χειρῶν. Εἶναι ἀδικαιολόγητον νὰ ὑπάρχῃ εἰς τὴν χώραν μας ἀνεργία ὅταν πρὸ ἡμῶν ὑπάρχει τεράστιον ἔργον ἀνοικοδομήσεως πρὸς ἐκτέλεσιν. Ἡ Κυβέρνησις εἶναι βεβαία, ὅτι ἡ ὑφισταμένη ἀνεργία θὰ ἐξαφανισθῇ ταχέως· ἔκρινεν ὅμως ἐπιβεβλημένον μέχρι τῆς δημιουργίας εὐνοϊκωτέρων συνθηκῶν νὰ ἀντιμετωπίσῃ μὲ θάρρος τὴν πραγματικότητα διὰ τῆς κατανομῆς τῶν βαρῶν τῆς ἀνεργίας ἐφ’ ὁλοκλήρου τῆς παραγωγῆς καὶ διὰ τῆς καταργήσεως τῶν φραγμῶν οἱ ὁποῖοι ἐνῷ ἀποτελοῦν εἰκονικὴν ἀπασχόλησιν ἐργατικῶν χειρῶν, παρακωλύουν τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομικῆς δραστηριότητος. Ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐξασφαλίσῃ πλήρη προστασίαν τῶν πραγματικῶν συνδικαλιστικῶν ἐλευθεριῶν καὶ θὰ εἰσαγάγῃ πρὸς πληρεστέραν παρακολούθησιν τῶν ἐργατικῶν ζητημάτων τὸν θεσμὸν τῶν ἐργατικῶν Ἐπιμελητηρίων. Παραλλήλως θὰ ἐπιδιώξῃ τὴν ἀναδιοργάνωσιν καὶ εὐρυτέραν ἀνάπτυξιν τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν, γενικεύουσα τὴν ἔννοιαν τῆς ἀσφαλίσεως καὶ ἐπεκτείνουσα αὐτὴν εἰς τοὺς ἀγροτικοὺς πληθυσμούς, ἐπὶ τῇ βάσει τῆς κτηθείσης εἰς τὰς ξένας χώρας πείρας, ὡς καὶ τὴν λῆψιν μέτρων σχετικῶν μὲ τὴν ἀνύψωσιν τοῦ ἠθικοῦ καὶ ὑλικοῦ ἐπιπέδου τῶν ἐργαζομένων, ἐν στενῇ ἐπαφῇ μὲ τὸ Διεθνὲς Γραφεῖον Ἐργασίας. Τέλος θὰ ἀσκήσῃ αὐστηροτάτην ἐποπτείαν ἐπὶ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν ἐργατικῶν νόμων εἰσάγουσα συντόμως εἰς τὴν χώραν μας καὶ τὸν θεσμὸν τῶν ἐργατικῶν Δικαστηρίων. Ἡ Κυβέρνησις ἀποβλέπει μετὰ στοργῆς εἰς τὴν τάξιν τῶν ἐργαζομένων ἀπὸ τὴν εὐημερίαν τῆς ὁποίας ἐξαρτᾶται ἡ κοινωνικὴ εἰρήνη καὶ ἡ ἐκπλήρωσις τοῦ ἐθνικοῦ προορισμοῦ. Ἡ μέριμνα ἀλλὰ καὶ ἡ στοργὴ τῆς Κυβερνήσεως στρέφονται πρὸς τὰς ἐνόπλους δυνάμεις τοῦ Ἔθνους, τὸν Στρατόν, τὸν Στόλον καὶ τὴν Ἀεροπορίαν, αἱ ὁποῖαι ἐδόξασαν τὴν Πατρίδα. Φρονοῦμεν ὅτι αἱ ἔνοπλοι δυνάμεις πρέπει νὰ εἶναι ἀποκλειστικῶς ὄργανα τοῦ Ἔθνους καὶ μόνον αὐτοῦ. Ἡ βασικὴ αὕτη πεποίθησις συνδυαζομένη μὲ τὴν ἀνάγκην τῆς προσαρμογῆς τῶν ἐνόπλων δυνάμεων εἰς τὰς τελευταίας ἐξελίξεις τῆς σημερινῆς τακτικῆς θὰ εἶναι ὁδηγοὶ εἰς τὴν κατεύθυνσιν τῆς στρατιωτικῆς μας πολιτικῆς. Εὐτυχῶς, εἰς τὸ ἔργον της τοῦτο ἡ Κυβέρνησις ἔχει πολύτιμον συνεπίκουρον τὰς Βρεττανικὰς ὀργανωτικὰς Ἀποστολὰς καὶ εἶναι βεβαία ὅτι ἡ πολύτιμος πεῖρα των θὰ συντελέσῃ τὰ μέγιστα εἰς τὴν ὀργάνωσιν ἀρτίου συγχρονισμένου στρατοῦ, στόλου καὶ ἀεροπορίας. Ἡ ὁλοκλήρωσις τῆς δημιουργικῆς ταύτης ἐργασίας θὰ ἐπαναδώσῃ τὸ αἴσθημα ἀσφαλείας καὶ τὴν πεποίθησιν, ἡ ὁποία ἐπέτρεψεν εἰς τὴν πολεμικήν της προσπάθειαν νὰ τιμηθῇ καὶ ἀναγνωρισθῇ παγκοσμίως. Ἀκολουθοῦσα ἡ Κυβέρνησις κατὰ τὴν ἐνώπιον ὑμῶν ἀνάπτυξιν τοῦ προγράμματος αὐτῆς τὴν κατὰ κοινὴν συνείδησιν σειρὰν προτεραιότητος δὲν παραλείπει ἀπὸ τοῦ νὰ τονίσῃ ὅτι καὶ οἱ ἄλλοι τομεῖς τῆς Κρατικῆς μηχανῆς ἔχουν ἀνάγκην ἀμέσου καὶ εὐρείας μερίμνης. Καὶ ναὶ μὲν ἡ ἄμεσος ἀντιμετώπισις τῶν προβλημάτων ἱκανοποιεῖ βεβαίως ἀνάγκας τῆς στιγμῆς, ἀλλ’ οὐδεὶς θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἰσχυρισθῇ ὅτι καὶ τὰ λύει Ἀλλ’ ἡ ριζικὴ λύσις εἶναι θέμα τοιαύτης σοβαρότητος καὶ ἀσφαλῶς ἀντικείμενον προσπαθείας μακρᾶς πνοῆς, ὥστε νὰ μὴν εἶναι δυνατὴ ἡ ἐντὸς περιωρισμένων ὁρίων, προγραμματικῶν δηλώσεων, ἀνάπτυξις. Τὸ κατὰ μέρος νομοθετικὸν ἔργον τῆς Κυβερνήσεως θὰ ἀποτελέσῃ τὰ σημεῖα ἐκεῖνα τῆς δοκιμασίας τὰ ὁποῖα θὰ κριθῶσιν ἐν καιρῷ παρ’ ὑμῶν. Ἀρκούμεθα σήμερον νὰ τονίσωμεν ὅτι ἡ ἀρχὴ τοῦ πλήρους σεβασμοῦ πρὸς τὴν Δικαιοσύνην, ἡ ἐνίσχυσις καὶ ἐξύψωσις τοῦ Κλήρου, ἡ βελτίωσις τῶν ἠθικῶν καὶ βιοτικῶν συνθηκῶν τῆς τάξεως τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων, ἡ ἀποκατάστασις ὁμαλοῦ ρυθμοῦ διοικήσεως, διὰ τῆς ἐξυγιάνσεως τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν (χειροκροτήματα), ἡ ἐνδελεχὴς μέριμνα διὰ τὴν κοινωνικὴν πρόνοιαν καὶ τὴν ὑγείαν τοῦ Λαοῦ, ἅπαντα ταῦτα θὰ συγκεντρώσουν τὴν προσοχήν μας. Καὶ εἰς ἐπιστέγασμα, τὸ πλῆρες ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν παιδείαν καὶ τὴν νεότητα, ἐφ’ ἧς στηρίζονται περισσότερον ἀπὸ ποτὲ αἱ ἐλπίδες τοῦ Ἔθνους (ζωηρὰ χειροκροτήματα). Κύριοι βουλευταί, χαιρετίζομεν τὴν ἐκ νέου ἔναρξιν τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ Πολιτεύματος, ὡς στιγμὴν ἐκ τῶν ἱερωτέρων διὰ τὸ Ἔθνος. Ἄς προσπαθήσωμεν ἐν ὁμονοίᾳ καὶ ἠρεμίᾳ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὰ ἐνώπιόν μας προκύπτοντα προβλήματα, ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν τὸ ἐθνικὸν συμφέρον καὶ μόνον. Ἄς μὴ λησμονοῦμεν ὅτι οἱ ἐχθροὶ καραδοκοῦν παντοῦ καὶ ὅτι ἡ περιφρούρησις τῶν ἑλληνικῶν αὐτῶν κειμηλίων, τῆς ἀνεξαρτησίας καὶ τῆς ἐλευθερίας ἐναπόκειται κατὰ μέγα μέρος εἰς ἡμᾶς, καὶ ἐκ τῆς πολιτείας μας εἶναι δυνατὸν νὰ κριθοῦν. Δηλῶ δὲ ὡς ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, ὅτι ἡ μετριοπάθεια καὶ ἡ πιστὴ προσήλωσις πρὸς τὸν Κοινοβουλευτισμόν, ἡ ὁποία διέκρινε τόν, ἀκριβῶς σήμερον πρὸ 10ετίας, ἐκλιπόντα ἀείμνηστον αὐτοῦ ἡγέτην Παναγῆν Τσαλδάρην θὰ ἀποτελέσῃ καὶ τῆς πολιτικῆς μας κατευθυντήριον φάρον. (Χειροκροτήματα). Κύριοι βουλευταί, εὐελπιστοῦμεν ὅτι θὰ ἐγκρίνητε τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, τὴν ὁποίαν διεγράψαμεν διὰ βραχέων καὶ θὰ τύχωμεν τῆς ὑμετέρας ψήφου ἐμπιστοσύνης. (Τὸ τέλος τοῦ λόγου τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ ἐκάλυψαν ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα χειροκροτήματα).

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων παρακαλεῖ ὅπως λυθῇ ἡ συνεδρίασις καὶ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων αὔριον, ἵνα δοθῇ καιρὸς εἰς τοὺς Ἀρχηγοὺς τῶν Κομμάτων νὰ μελετήσουν τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως.

§13ΦΩΝΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον 5ην μ.μ. (ὥρα 6.40 μ.μ.)