1933.11.17

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 64η

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ 17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1933

Προεδρία ἀντιπροέδρου κ. Σ. ΜΠΑΛΑΝΟΥ

(Ὥρα 6 μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ν’ ἀναγνωσθῶσι τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως. (Ἀναγινώσκονται καὶ ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως).

§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: — Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ καταθέτει αἴτησιν τῶν κατωτέρων δικαστικῶν ὑπαλλήλων Μεσολογγίου, ζητούντων τὴν ταχίστην ἐπίλυσιν τῶν ἐκκρεμῶν δικαστικῶν ζητημάτων των. Ὁ βουλευτὴς κ. ΕΜ. ΧΑΤΖΗΔΑΚΗΣ καταθέτει τηλεγράφημα γονέων Μυτιλήνης, Σάμου, ζητούντων τὴν τοποθέτησιν φιλολόγου εἰς τὸ ἡμιγυμνάσιόν των. —Ὁ βουλευτὴς κ. ΕΜ. ΧΑΤΖΗΔΑΚΗΣ καταθέτει τηλεγράφημα τοῦ Διευθυντοῦ τῆς Ἐφημερίδος Ἡρακλείου «Ἤδης» ὅπως ὁρισθῇ ἕδρα παιδαγωγικῆς ἀκαδημίας τὸ Ἡράκλειον Κρήτης. —Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ καταθέτει αἴτησιν τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Παλαιοκαρυᾶς, ζητούντων τὴν χορήγησιν πιστώσεως διὰ τὴν κατασκευὴν τεχνικῶν ἔργων καὶ σκυρόστρωσιν τῆς δημοσίας ὁδοῦ Παραδήλου Παλαιοκαρυᾶς καὶ Προστριβῆς. —Τὸ σωματεῖον ἰχθυεμπόρων καὶ ἁλιέων Χαλκίδος διαμαρτύρεται διὰ τὴν καθυστέρησιν τῆς δημοσιεύσεως τοῦ Διατάγματος περὶ παρεμποδίσεως τῆς ἁλιείας δι’ ἀνεμοτρατῶν εἰς τὸν Εὐβοϊκὸν κόλπον. —Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Σωματείου Πτηνοαυγοπωλῶν Ἀθηνῶν, ζητοῦντος νὰ ἐπιτραπῇ ἡ σφαγὴ τῶν πτηνῶν των ἄνευ τῆς καταβολῆς φόρου κατὰ κεφαλὴν εἴτε εἰς τὰ καταστήματά των, εἴτε εἰς τὸ μέχρι τοῦδε πτηνοσφαγεῖον Πετροπούλου. —Ὁ Γρηγ. Πηλίδης κάτοικος Δράμας διαμαρτύρεται κατὰ τοῦ προϊσταμένου ἀντιπροσώπου τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης Δράμας Δοβρᾶ, ἐκδώσαντος ἐντάλματα προσωπικῆς κρατήσεως κατὰ κατοίκων Δενδρακίων Δράμας διὰ χρέη πρὸς τὴν Τράπεζαν καὶ ζητεῖ τὴν ἀναστολὴν πληρωμῆς τούτων. —Οἱ Σύλλογοι Δημοδιδασκάλων Ἀμαλιάδος, Πειραιῶς, Καρυστίας, Ἐδέσσης, Ἀλμωπίας, Λαρίσης, Λιδωρικίου κλπ. παρακαλοῦσιν ὅπως καταστῇ νόμος τοῦ Κράτους τὸ ὑποβληθὲν νομοσχέδιον περὶ αὐξήσεως καὶ ἐξισώσεως τῶν μισθῶν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. —Ὁ Σύνδεσμος Σιδ)κῶν Λαρισαϊκοῦ διαμαρτύρεται διὰ τὴν κατάργησιν τῶν ἐλευθεριῶν τῶν Σιδ)κῶν τῆς Γαλλοελληνικῆς Ἑταιρείας καὶ ζητεῖ τὴν ἀκύρωσιν τῶν ληφθέντων παρὰ τῆς Ἑταιρείας πειθαρχικῶν μέτρων. —Ἐπιτροπὴ κτηνοτρόφων Ἡγουμενίτσης ζητεῖ τὴν μὴ ψήφισιν τοῦ κατατεθέντος νομοσχεδίου περὶ αὐξήσεως τοῦ θεμιτοῦ μισθώματος τῶν βοσκῶν τῆς περιφερείας των. —Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. ΚΩΝΣΤΑΣ καταθέτει τηλεγράφημα γονέων Μυτιλήνης, Σάμου, ζητούντων τὴν τοποθέτησιν φιλολόγου εἰς τὸ ἡμιγυμνάσιόν των. —Ὁ Α. Σ. Ἀρβανιτόπουλος ὑποβάλλει αἴτησιν, δι’ ἧς ζητεῖ τὴν ἐπιχορήγησιν πρὸς ἐνίσχυσιν ἐπιστημονικοῦ του ἔργου. —Ὁ Κεντρικὸς Σύλλογος τῶν Δωδεκανησίων ζητεῖ τὴν κατάπαυσιν τῆς τυραννίας, ἡ ὁποία ἀσκεῖται ὑπὸ τῆς Ἰταλίας ἐπὶ εἰκοσαετίαν ἐν Δωδεκανήσῳ. Ὁ κ. Π. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας) ὑποβάλλει σχέδιον νόμου: «Περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 5636 τῆς 31 Αὐγούστου) 5 Σεπτεμβρίου 1932 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ κατασκευῆς καὶ συντηρήσεως ὁδῶν κειμένων διατάξεων». Οἱ κ.κ. Π. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας) καὶ ΣΠ. ΛΟΒΕΡΔΟΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν) ὑποβάλλουν σχέδιον νόμου: «Περὶ κυρώσεως Συμβάσεως μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῶν Ταχ. Ταμιευτηρίων περὶ χορηγήσεως δανείου δρχ. 42.000.000 διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τῆς ἐπισκευῆς κλπ. τῶν Παλαιῶν Ἀνακτόρων κλπ.». Οἱ κ.κ. Γ. ΚΟΝΔΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν) καὶ ΣΠ. ΛΟΒΕΡΔΟΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν) ὑποβάλουν σχέδιον νόμου: «Περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 8ου τοῦ νόμου 5575 «περὶ τροποποιήσεως τῶν νόμων περὶ στελεχῶν τοῦ Στρατοῦ 4443, 5027 καὶ 5188 καὶ κωδικοποιήσεως τούτων εἰς ἕν ἑνιαῖον σύνολον ὑπ’ αὔξοντα ἀριθ. 4443». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ, Γ. ΠΑΡΑΒΑΝ-ΤΗΣ, Α. ΜΠΑΣΙΑΚΟΣ κλπ. ὑποβάλλουν πρότασιν νόμου «Περὶ προσθήκης διατάξεως εἰς τὸ ἄρθρον 2 τοῦ ἀπὸ 30 Σεπτεμβρίου 1930 Π. Δ. «περὶ ἐκτελέσεως τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ νόμου 4835 τοῦ 1930 περὶ ὑπαγωγῆς ἰατρείων κλπ.». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 22–7–33 «περὶ λεωφορείων αὐτοκινήτων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ, Α. ΑΘΗΝΟ-ΓΕΝΗΣ, Λ. ΤΣΙΟΚΟΣ, Κ. ΨΑΡΡΑΣ κλπ. καταθέτουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν νόμων 5304 «περὶ μέτρων προστασίας τῆς ἐπιβατηγοῦ ναυτιλίας» καὶ 5570 «περὶ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας τῶν ἄρθρων 4 καὶ 5 τοῦ νόμου 5304». —Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. ΧΛΩΡΟΣ ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 22 Ἰουλίου 1933 Ν. Δ. «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τοῦ νόμου 4448 καὶ 4685 «περὶ Ταμείου Νομικῶν». —Οἱ κ. κ. Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας) καὶ Π. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας) ὑποβάλλουσι σχέδιον νόμου: «Περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 22 Ἰουλίου 1933 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν κειμένων νόμων περὶ ἀποκαταστάσεως τῶν σεισμοπαθῶν τῆς ἐπαρχίας Κορίνθου». Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν διάταξιν τῶν ἀναφορῶν καί ἐρωτήσεων. Ὁ κ. Λ. Τσιρώνης ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν συλλόγων δικαστικῶν ὑπαλλήλων Κυπαρισσίας, Λαμίας, Ναυπλίου καὶ Τριπόλεως περὶ διαβαθμίσεώς των.

§3Α. ΤΣΙΡΩΝΗΣ. Ἡ ἐρώτησις, κ. Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, ἀποβλέπει εἰς ἀναφορὰς τῶν Δικαστικῶν Συλλόγων τῶν κατωτέρων ὑπαλλήλων τῆς Κυπαρισσίας καὶ τῆς Λαμίας καὶ τῆς Τριπόλεως, παραπονουμένων διότι μέχρι σήμερον, ἐνῷ ὅλοι οἱ ἄλλοι ὑπάλληλοι τῶν διαφόρων κλάδων τῶν διοικητικῶν ἐπέτυχον τὴν διαβάθμισίν των, μόνον οἱ δικαστικοὶ ὑπάλληλοι μένουν ἀδιαβάθμητοι, καὶ εὑρισκόμεθα πρὸ τοῦ φαινομένου, νὰ ὑπηρετοῦν 10, 20 καὶ 30 πολλάκις χρόνια εἰς τὸν αὐτὸν βαθμὸν καὶ νὰ μισθοδοτῶνται γλισχρότατα. Εἶναι δεδικαιολογημένα τὰ παράπονα τῶν κατωτέρων δικαστικῶν ὑπαλλήλων, διότι συμβάλλοντες οὗτοι εἰς τὴν κίνησιν τῆς δικαστικῆς μηχανῆς καὶ εὐόρκως καὶ πιστῶς ἐκπληροῦντες τὸ καθῆκόν των, εἶναι φυσικὸν νὰ ἔχωσιν ἀνάγκην τῆς οἰκονομικῆς καὶ ἠθικῆς ἐνισχύσεως τῆς Πολιτείας. Παρακαλῶ λοιπόν, νὰ λάβητε τὰ προσήκοντα μέτρα, ὅπως γίνῃ καὶ δι’ αὐτοὺς ἡ δέουσα διαβάθμισις. Καὶ οὐ μόνον τοῦτο, ἀλλὰ αἱ κενούμεναι θέσεις νὰ πληρῶνται διὰ προαγωγῆς καὶ ὄχι νὰ διορίζωνται ἐκτὸς τοῦ δικαστικοῦ κλάδου, διότι μόνον οὕτω θὰ ἐξάψητε τὸν ζῆλον αὐτῶν καὶ θὰ τοὺς κάμητε νὰ ἀφοσιωθῶσι περισσότερον εἰς τὴν ἐκπλήρωσιν τοῦ καθήκοντός των. Ἡ πλήρωσις τῶν κενουμένων θέσεων διὰ προσλήψεως ὑπαλλήλων, προερχομένων ἔξωθεν, ἀποκαρδιώνει τοὺς ὑπαλλήλους τούτους διότι βλέπουν μίαν περιφρόνησιν πρὸς αὐτοὺς ἐκ μέρους τῆς Πολιτείας. Ταῦτα εἶχον νὰ εἴπω, λαμβάνων ἀφορμὴν ἐξ ἀναφορᾶς τοῦ Δικαστικοῦ Συλλόγου Κυπαρισσίας.

§4ΣΠ. ΤΑΛΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἐν σχέσει μὲ τὸ ζήτημα τῶν κατωτέρων δικαστικῶν ὑπαλλήλων, ἐκ μέρους τῶν ὁποίων εἶχον τηλεγραφήματα ἀπὸ ὅλην τὴν Ἑλλάδα, ἔχω νὰ σᾶς εἴπω τὰ ἑξῆς. Ἀπὸ μηνὸς καὶ πλέον τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης ἐργάζεται ἐντονώτατα διὰ τὴν κατάρτισιν νομοσχεδίου, ἐν συνεργασίᾳ μετ’ ἀντιπροσώπων τῆς Ὁμοσπονδίας, τὴν ὁποίαν ἔχουν οἱ δικαστικοὶ ὑπάλληλοι. Τὸ ζήτημα τοῦτο, θὰ λυθῇ κατὰ τρόπον λίαν ἱκανοποιητικὸν δι’ αὐτούς, διότι ὄντως οὗτοι μέχρι τοῦδε δὲν εἶχον καμμίαν διαβάθμισιν. Σήμερον τοὺς δίδομεν περὶ τοὺς ἕξ βαθμοὺς ἐν τῇ ἱεραρχίᾳ. Ἀλλ’ ὑπάρχει μία ἀνυπομονησία τοῦ κλάδου των καὶ διαμαρτύρονται καθημερινῶς, πλὴν ἡ ἀνυπομονησία των εἶναι ἐντελῶς ἀδικαιολόγητος, διότι γνωρίζουν ὅτι τὸ νομοσχέδιον εἶνε τόσης σημασίας, ὥστε νὰ μὴ δύναται νὰ ἑτοιμασθῇ ἐκ τοῦ προχείρου καὶ εἰς τὸ γόνυ. Ἀπαιτεῖ μελέτην καὶ ἐργασίαν πολλήν. Ἐλπίζω τὴν Δευτέραν νὰ κατατεθῇ εἰς τὴν Βουλήν, διὰ νὰ τεθῇ ὑπὸ τὴν κρίσιν τῶν Νομοθετικῶν Σωμάτων, ὁπότε πιστεύω ὅτι θὰ λείψῃ αὐτὸς ὁ ἀδικαιολόγητος φόβος τῶν κατωτέρων δικαστικῶν ὑπαλλήλων.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Νικολαΐδης ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ καπνικοῦ Συνδέσμου Ἀμπελῶνος καὶ τῶν καπνοπαραγωγῶν Γόννων περὶ μὴ χορηγήσεως πλασματικῶν δανείων ὑπὸ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης.

§6ΑΔ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, καὶ ὑμεῖς ἀκριβῶς εἰς τὰ θυλάκιά σας θὰ ἔχετε ἀπειρίαν τηλεγραφημάτων, δι’ ὧν ὁ ἀγροτικὸς κόσμος διαμαρτύρεται κατὰ τῆς στάσεως τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Ἀλλὰ καὶ αἱ ἐφημερίδες ὅλαι δημοσιεύουν παρομοίας διαμαρτυρίας συνεχῶς διὰ τὴν στάσιν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ἀπέναντι τοῦ ἀγροτικοῦ καὶ παραγωγικοῦ κόσμου. Πλειστάκις μετέβην εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας καὶ κατέστησα πάντα ταῦτα γνωστά. Ἔδωκεν, εἶναι ἀληθές, ὁ κ. Ὑπουργὸς σχετικὰς ὁδηγίας εἰς τὴν Τράπεζαν καὶ ἐζήτησε τὴν ἀποστολὴν ἐπιθεωρητοῦ καὶ πράγματι εἰς τὸ ὑποκατάστημα Λαρίσης μετέβη πρό τινων ἡμερῶν ὁ κ. Τρακάκης, ὅστις παρέμεινεν ὀλίγας τινὰς ὥρας καὶ συνεννοήθη διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς παρουσιαζομένης καταστάσεως. Δυστυχῶς ὅμως μικρὰ ἐπῆλθε βελτίωσις, διὰ νὰ μὴ εἴπω οὐδεμία. Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, καίτοι εἰσέπραξεν ἐφέτος, συνεπείᾳ τῆς καλῆς παραγωγῆς, τὰ χρήματα τὰ ὁποῖα ἐπὶ τρία καὶ τέσσαρα ἔτη οἱ γεωργοὶ ὤφειλον πρὸς αὐτήν, ἐν τούτοις φαίνεται τόσον φειδωλὴ εἰς τὴν παροχὴν καλλιεργητικῶν δανείων, καὶ πλασματικῶν τοιούτων εἰς τὰς καπνοπαραγωγικὰς χώρας, ὥστε οἱ κάτοικοι Ἀμπελῶνος, μιᾶς καθαρῶς καπνοπαραγωγικῆς περιφερείας, καὶ οἱ κάτοικοι Γόννων διαμαρτύρονται ἐντόνως, διότι ἡ Τράπεζα δὲν δίδει εἰς αὐτοὺς τὰ ἀνάλογα δάνεια, τὰ ὁποῖα ἄλλοτε ἔδωκε πρὸς συμπλήρωσιν τῆς καλλιεργείας. Καὶ οὐ μόνον τοῦτο, ἀλλὰ καὶ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἔδωκε προχθὲς ὡς πλασματικά, τὰ θεωρεῖ ὡς καλλιεργητικά, διὰ νὰ μὴ τοὺς δώσῃ ἄλλα καὶ οὕτω στεροῦνται χρημάτων οἱ καλλιεργηταὶ καὶ διαμαρτύρονται. Παρατηρεῖται, Κύριοι, ὅτι ὡρισμένοι ὑπάλληλοι τῶν ὁποίων τὰ ὀνόματα κατέστησα γνωστὰ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, κάμνουσι πολιτικήν,— μετέβαλον δηλ. τὸ κατάστημα τῆς Τραπέζης εἰς κέντρον πολιτικόν. Καίτοι ὅμως διεμαρτυρήθημεν καὶ εἰς τὴν Τράπεζαν, οὐδὲν ἐγένετο κατὰ τῶν ὑπαλλήλων τούτων, οἱ ὁποῖοι σκανδαλωδῶς ἀνεμίχθησαν, κατὰ τῶν ὑπαλλήλων, λέγω, οἱ ὁποῖοι καὶ κατὰ τῆς Κυβερνήσεως καταφέρονται ἀκόμη.

§7Δ. ΒΟΥΛΤΣΟΣ. Τίποτε δὲν γίνεται ἂν δὲν φύγῃ ὁ Διοικητής.

§8ΑΔ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Θὰ φθάσω καὶ ἐκεῖ, κ. Συνάδελφε. Ἡ Κυβέρνησις, Κύριοι, πρέπει νὰ ἐπιληφθῇ σοβαρῶς τοῦ ζητήματος τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, νὰ κτυπήσῃ αὐτὴν ταύτην τὴν κεφαλήν, αὐτὸν τοῦτον τὸν Γενικὸν Διευθυντήν—διότι, ἐὰν αὐτὸς δὲν ἀντικατασταθῇ, ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα δὲν θὰ ἐκπληρώσῃ τὸν προορισμόν της, καὶ δὲν θὰ δυνηθῇ νὰ ἐνισχύσῃ τὸ ἔργον τῆς Κυβερνήσεως, τὸ ἔργον τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, ὅστις ἠθέλησε νὰ αὐξήσῃ τὴν καλλιέργειαν τῆς γῆς, διὰ νὰ καταστῇ ἡ Χώρα μας αὐτάρκης. Εἰς ἀνθρώπους, Κύριοι, οἱ ὁποῖοι παρήγαγον ποσὸν 27.000 δραχμῶν ἐπλήρωσαν εἰς τὴν Τράπεζαν 24.000 δρ. χρέος καὶ ἔμειναν νὰ ὀφείλουν 6 ἀκόμη, δὲν δίδει οὔτε ἕν λεπτόν, διότι ὑπάρχει τηλεγράφημα τῆς Διευθύνσεως, τὸ ὁποῖον λέγει: ἂν μὴ ἐξώφλησαν παντελῶς τὴν Τράπεζαν, δὲν θὰ δίδωσι νέα δάνεια. Καὶ ἐρωτῶ: 27.000 παρήγαγε. Κύριοι. Ἐπλήρωσε τὰς 24 —ἐκράτησε γιὰ τὸ σπίτι του τρεῖς καὶ μόνον χιλιάδας— καὶ ἔμεινε νὰ ὀφείλῃ ὁ γεωργὸς ὑπόλοιπον ἕξ χιλιάδων— πῶς ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποπληρωθῇ ἡ Τράπεζα; Συνοικισμοὶ ὁλόκληροι, ὡς ὁ Νικαίας, κατέβαλον χιλιάδας δραχμῶν καὶ ἂν μὴ ἐπενέβαινεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας προσωπικῶς, δὲν τοὺς ἔδιδαν διὰ νὰ καλλιεργήσουν οὔτε 30 δραχμὰς κατὰ στρέμμα. Ἐδημιουργήθη, κ. Βουλευταί, μία κατάστασις καθ’ ἅπασαν τὴν Ἑλλάδα ἐκ μέρους τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τοιαύτη, ἡ ὁποία πρέπει νὰ ἐφελκύσῃ τὴν προσοχὴν σοβαρῶς τῆς Κυβερνήσεως. Πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ ζητήσῃ νὰ ἐπαναφέρῃ τὴν Τράπεζαν εἰς τὰ καθήκοντά της, πρέπει νὰ ζητήσῃ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ Καταστατικοῦ της καὶ νὰ ὁρίσῃ συμβούλια κατὰ τόπους, εἰς τὰ ὁποῖα νὰ δύνανται οἱ ἀτυχεῖς ἀγρόται νὰ καταφεύγουν καὶ διαμαρτύρονται. Θὰ παρακαλέσω καὶ πάλιν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ὁ ὁποῖος, ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω καὶ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ὅτι ἐπέδειξε μεγίστην δραστηριότητα καὶ ὁσάκις τοῦ διεβιβάζομεν παράπονα ἐλάμβανε κατάλληλα μέτρα, ἀλλά, δυστυχῶς, ἡ Διοίκησις δὲν ἠθέλησε νὰ ἐκπληρώσῃ καθ’ ὅλην τὴν γραμμὴν τὰς ἀπαιτήσεις, τὰς ὁποίας ὁ κ. Ὑπουργὸς πάνυ ἀσμένως ὑπεδείκνυε καὶ ὑπέβαλεν εἰς αὐτήν, θὰ παρακαλέσω, ἐπαναλαμβάνω, τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ φέρῃ τὸ ζήτημα ἐνώπιον τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ νὰ ζητήσῃ τὴν ἀπομάκρυνσιν αὐτοῦ τούτου τοῦ γενικοῦ διοικητοῦ, διότι, ἂν τοῦτο δὲν γίνῃ, θὰ βλέπωμεν διαρκῶς τὴν Τράπεζαν καὶ τοὺς ὑπαλλήλους αὐτῆς νὰ πολιτικολογοῦν, νὰ παραμελοῦν τὰ καθήκοντά των, νὰ ἐκθέτουν καὶ τὸ ἔργον καὶ τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ νὰ τὴν παρουσιάζουν ὡς μετερχομένην ἀντιαγροτικὴν δῆθεν πολιτικήν, ἐνῷ εἶναι πανθομολογούμενον ὅτι ὅσα ἐπετέλεσεν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος εἰς τὸ ἐλάχιστον αὐτὸ διάστημα ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν καὶ τῶν ἀγροτῶν ἐν γένει δὲν τὸ ἐπετέλεσαν ἐκεῖνοι ποὺ ἐκάθηντο ἐκεῖ καὶ ὁ Ἀρχηγὸς αὐτῶν κ. Βενιζέλος ἐπὶ μίαν εἰκοσαετίαν ὁλόκληρον. (Χειροκροτήματα).

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαθανάσης ἐπὶ ἀναφορᾶς συλλόγου πολυτέκνων Λασηθίου περὶ καταργήσεως τῶν Μικτῶν Δημοτικῶν Σχολείων.

§10Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§11Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας νὰ προσέξῃ εἰς τὸ ζήτημα τῶν Μικτῶν Δημοτικῶν Σχολείων, διότι εἰς τὰ Δημοτικὰ Σχολεῖα φοιτοῦν μαθηταὶ καὶ μαθήτριαι, ὧν ἡ ἡλικία εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ μὴ ἐπιτρέπηται ἡ συμφοίτησις.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Νταλίπης ἐπὶ ἀναφορᾶς κατοίκων Φλωρίνης περὶ ἀποζημιώσεώς των διὰ τοὺς καταστραφέντας κατὰ τὸ 1929 ἀγρούς των κλπ.

§13Α. ΝΤΑΛΙΠΗΣ. Συνιστῶ θερμῶς τὴν ἀναφοράν.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μαυρομμάτης ἐπὶ ἀναφορᾶς κατοίκων κοινοτήτων Ἀστακοῦ, Δραγουμίστου, Βασιλακοπούλου κλπ. περὶ μὴ ἐπιστροφῆς τῶν ἐκκλησιαστικῶν λειβαδίων εἰς τὸ Κράτος.

§15Ξ. ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗΣ. Κατὰ τὸ 1922 ἐπὶ τῆς Ὑπουργίας τοῦ ἀειμνήστου Στράτου, οἱ βοσκότοποι ἀπεδόθησαν διὰ νόμου εἰς τὰς κοινότητας. Βραδύτερον, ἐπελθόντων τῶν γεγονότων τοῦ Ὀκτωβρίου 1922, ἠτόνησεν ὁ νόμος ἐκεῖνος. Τῷ 1928 πάλιν ἀπεδόθησαν ὅσοι βοσκότοποι ἀπέμειναν εἰς τὰς κοινότητας. Ἀλλ’ ἡ Διεύθυνσις τῶν Δημοσίων Κτημάτων, κατώρθωσε, κατόπιν γνωμοδοτήσεως τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου, ὅπως τὸ πλεῖστον τῶν βοσκοτόπων τούτων ἐπιστραφῇ εἰς τὸ Κράτος, διότι ἐθεωρήθησαν δασώδεις ἐκτάσεις. Ἀλλ’ ὡς γνωρίζετε, ἡ δασικὴ ὑπηρεσία θεωρεῖ ὡς δασώδεις ἐκτάσεις πᾶν ἔδαφος, τὸ ὁποῖον ἔχει ἔστω καὶ θάμνους. Διὰ τοῦτο παρακαλῶ ὅπως ἐξετασθῇ τὸ ζήτημα πάλιν καὶ διορθωθῇ τὸ ἄτοπον, διότι ἄλλως, θὰ ἔχωμεν ἕνα σάλον εἰς τὰς διαφόρους Κοινότητας.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαθανάσης ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§17Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἡ πρωτοβουλία τῆς διατάξεως ταύτης, διὰ τῆς ὁποίας παρεχωρήθησαν οἱ μὴ βοσκήσιμοι τόποι τῶν διαλελυμένων Μονῶν εἰς τὰς Κοινότητας, ὀφείλεται εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὅστις, Ὑπουργὸς ὢν τῶν Ἐσωτερικῶν ἐπὶ Οἰκουμενικῆς Κυβερνήσεως, εἰσήγαγε τὴν διάταξιν αὐτὴν καὶ τῇ ἐπιμονῇ του, ὡς Ἀρχηγοῦ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως τῷ 1927, περιελήφθη αὕτη εἰς τὸν ἀγροτικὸν νόμον. Δυστυχῶς ὅμως, ἡ Ἀεροπορικὴ Ἄμυνα καὶ κατόπιν ἡ Διεύθυνσις Δημοσίων Κτημάτων ἀντέταξεν ἐπίμονον προσπάθειαν νὰ μὴ ἐκτελεσθῇ ἡ διάταξις αὕτη ἐπὶ τῷ λόγῳ ὅτι δὲν ἔφερε τὴν προσυπογραφὴν τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν καὶ ἦτο ἑπομένως ἀντισυνταγματική. Ἐπηκολούθησε μακρὰ συζήτησις ἐπὶ τῆς συνταγματικότητος τῆς διατάξεως αὐτῆς, καθ’ ἥν καὶ ἡ Κυβέρνησις, καὶ οἱ Ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων, συνεφώνησαν ὅτι ἡ διάταξις εἶναι συνταγματική. Πλὴν τούτου, ἐξεδόθη καὶ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, ἡ ὁποία διεπίστωνε τὴν συνταγματικότητα τῆς διατάξεως. Μετὰ τοῦτο διετάχθησαν αἱ οἰκονομικαὶ ἀρχαὶ νὰ παραδώσουν εἰς τὰς Κοινότητας τοὺς βοσκοτόπους, οἵτινες ἀνῆκον εἰς τὰς διαλελυμμένας Μονάς. Θέλουσα τότε νὰ μετριάσῃ τὰς τοιαύτας παραχωρήσεις ἡ Διεύθυνσις τῶν Δημοσίων Κτημάτων, ἑρμηνεύουσα δῆθεν τὴν διάταξιν αὐτήν, διϊσχυρίσθη ὅτι μέρη τὰ ὁποῖα ἦσαν καλλιεργήσιμα δὲν ἔπρεπε νὰ παραχωρηθοῦν, διότι αὐτὰ δὲν ἀπετέλουν βοσκοτόπους. Συνεπείᾳ τούτου ἐκράτησεν ἕν μέγα μέρος τῶν παραχωρουμένων. Ἄλλο μέγα μέρος ἐξηρέθη μὲ τὴν δικαιολογίαν ὅτι δὲν ἦσαν βοσκότοποι, ἀλλὰ δασικαὶ ἐκτάσεις. Δι’ αὐτῶν τῶν δύο ἐπιχειρημάτων κατώρθωσε νὰ τὰς πάρῃ ὀπίσω καὶ νὰ ματαιώσῃ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς διατάξεως αὐτῆς. Ἤδη, ἐφαρμόζουσα ἡ Διεύθυνσις τῶν Δημοσίων Κτημάτων τὴν δευτέραν αὐτὴν κατεύθυνσιν, δηλαδὴ τῆς ἀφαιρέσεως τῶν τμημάτων αὐτῶν τῶν βοσκοτόπων, ἐπὶ τῷ λόγῳ ὅτι εἶναι δασικαὶ ἐκτάσεις, ἀπὸ τὴν περιφέρειαν Αἰτολοακαρνανίας ἀφῄρεσεν ἀπὸ τὰς Κοινότητας ὅλας τὰς παραχωρηθείσας ἐκτάσεις. Σωρείαν τηλεγραφημάτων ἀπὸ τὰς διαφόρους Κοινότητας, αἱ ὁποῖαι διαμαρτύρονται ζωηρότατα, διότι ἐπὶ τρία ἔτη ἤδη κατέχουσι τὰς ἐκτάσεις αὐτὰς θέλουν τώρα νὰ τοὺς τὰς πάρουν ὀπίσω. Τὰς διαμαρτυρίας αὐτὰς διερμηνεύοντες, κ. Ὑπουργέ, σᾶς παρακαλοῦμεν, ἐν συνεννοήσει μετὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, διατάξητε καὶ μὴ ἐμποδισθῇ ἡ καλλιέργεια τῶν ἐκτάσεων αὐτῶν κατὰ τὴν ἐποχὴν αὐτήν, ἡ ὁποία εἶναι ἐξαιρετικῶς ἐπίκαιρος διὰ καλλιέργειαν.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Νικολίτσας ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§19Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Τὸ δῶρον αὐτό, τὸ ὁποῖον ἐδόθη εἰς τὰς Κοινότητας, καταντᾷ διὰ τῆς καταστρατηγήσεως τῆς διατάξεως, νὰ θεωρηθῇ ὄχι μόνον ἄδωρον, ἀλλὰ καὶ ἀφορμὴ πρὸς διένεξιν καὶ καταστροφῆς εἰς τὰς Κοινότητας. Καταθέτω πρὸς τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ἕν τηλεγράφημα, τὸ ὁποῖον ἔλαβα ἀπὸ τὰς ἐνδιαφερομένας Κοινότητας, δι’ οὗ διατυποῦται ὅτι ἐὰν δὲν ληφθοῦν ἐπείγοντα μέτρα, θὰ ἐπέλθουν συγκρούσεις αἱματηραί.

§20Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Παρακαλῶ τοὺς ἀξιοτίμους κ. κ. Ὑπουργοὺς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ Γεωργίας ὅπως λάβουν ὑπ’ ὄψιν τὴν ἀναφορὰν ταύτην, διότι ἀφορῶσιν κυρίως τὰς Κοινότητας, αἱ ὁποῖαι εἶναι κατὰ τὸ μεγαλείτερον μέρος πτωχαί.

§21ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἡ Διεύθυνσις τῶν Δημοσίων Κτημάτων, οὔτε ὀλίγον, οὔτε πολύ, ἔρχεται νὰ κάμῃ μίαν αὐθεντικὴν ἑρμηνείαν τοῦ νόμου, χωρὶς νὰ ἔχῃ κανὲν δικαίωμα.

§22Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Καίτοι ἡ Διεύθυνσις τῶν Δημοσίων Κτημάτων ὑπάγεται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν καὶ εἶναι ἀνεξάρτητος ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας, ἐν τούτοις ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν θὰ ἐξετάσωμεν τὸ ζήτημα μὲ πᾶσαν δυνατὴν εὐμένειαν.

§23Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Κυρίως μὲ τὸ πνεῦμα αὐτὸ νὰ ἐξετάσητε τὸ ζήτημα ἐὰν εἶνε ἢ ὄχι οἱ τόποι αὐτοὶ βοσκήσιμοι καὶ ἂν εἶναι δασικαὶ αἱ ἐκτάσεις.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθείσης τῆς ὥρας τῶν ἀναφορῶν, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔχει τὸν λόγον.

§25Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Εἰς δύο προηγουμένας συνεδριάσεις εἶχον ἐκθέσει πρὸς ὑμᾶς, κ. κ. Βουλευταί, τὰ διάφορα στάδια τῶν διαπραγματεύσεων πρὸς διακανονισμὸν τῶν τόκων τοῦ παγίου δημοσίου ἐξωτερικοῦ χρέους. Ἤδη ἔρχομαι νὰ σᾶς ἀνακοινώσω τὸ συμπέρασμα εἰς ὅ κατέληξαν αὗται κατὰ τὴν καταρτισθεῖσαν σχετικὴν συμφωνίαν. Διὰ τῆς συνομολογηθήσης μετὰ τοῦ συμβουλίου τῶν ξένων ὁμολογιούχων καὶ τοῦ Συμβουλίου τῶν Δανείων τῆς Κ. Τ.Ε. συμφωνίας, ἡ Ἑλλὰς ἀναλαμβάνει τὴν ὑποχρέωσιν ὅπως καταβάλῃ ἐκ τοῦ ὀφειλομένου τόκου τοῦ ἐξωτερικοῦ της χρέους ποσοστὸν 27½% διὰ τὸ τρέχον ἔτος καὶ 35% διὰ τὸ ἔτος 1934–35, δηλ. κατὰ μέσον ὅρον διὰ τὰ δύο ἔτη ποσοστὸν 31¼%. Ἡ ὑπηρεσία τοῦ χρεολυσίου ἀναστέλλεται. Διὰ τὸ ὑπόλοιπον τοῦ ὀφειλομένου τόκου ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις θέλει προβῆ εἰς τὴν ἐγγραφὴν ἀντιστοίχου ὑποχρεώσεώς της ἐν τῷ Προϋπολογισμῷ, ἥτις θέλει συγχρόνως ἐγγραφῆ καὶ ὡς δημόσιον ἔσοδον ἐξ ἀναδανεισμοῦ. Πρὸς κάλυψιν δὲ τῆς ὑποχρεώσεώς της ταύτης, θέλει καταθέσει παρὰ τῷ Δ.Ο.Ε. ἴσου ποσοῦ γραμμάτια τοῦ Δημοσίου. Τὰ γραμμάτια ταῦτα θὰ εἶναι ἄτοκα, ἀφορῶσι δὲ ἀποκλειστικῶς τὰ ἔτη 1933–34 καὶ 1934–35. Ἡ καταβολὴ τοῦ πληρωτέου καθ’ ἕκαστον ἔτος ποσοστοῦ συνεφωνήθη ὅτι θὰ λάβῃ χώραν εἰς χαρτίνας λίρας καὶ χάρτινα δολλάρια. Τοῦτο ρητῶς καθορίζεται ἐν τῷ ἄρθρῳ 3 τῆς Συμφωνίας, ἀποτελεῖ δὲ ἀναπόσπαστον τμῆμα αὐτῆς, οὐδεμιᾶς ὑποχρεώσεως ἀναληφθείσης διὰ τὴν προσφυγὴν εἰς διαιτησίαν ὅσον ἀφορᾷ τὴν ρήτραν τοῦ χρυσοῦ. Τουναντίον, ἀμφότερα τὰ Συμβούλια τῶν Ἄγγλων ὁμολογιούχων ἀναλαμβάνουσι τὴν ὑποχρέωσιν, ὅπως ἅμα τῇ ὑπογραφῇ τῆς συμφωνίας, συστήσωσιν εἰς τὰς Κυβερνήσεις τὰς ἀντιπροσωπευομένας εἰς τὸν Δ.Ο.Ε., ὅπως ἀπαλλάξωσι τῆς δεσμεύσεως τὰ παρ’ αὐτῇ κατατεθειμένα δημόσια ἔσοδα μετ’ ἀφαίρεσιν τῶν διὰ τὴν ὑπηρεσίαν τῶν τόκων προβλεπομένων ποσῶν ὑπὸ τῆς παρούσης συμφωνίας. Περαιτέρω ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἀναλαμβάνει τὴν ὑποχρέωσιν ὅπως, ἐν ᾗ περιπτώσει ἤθελε πληρωθῇ δι’ ἕτερον δημόσιον δάνειον ἢ δάνειον φέρον τὴν ἐγγύησιν τοῦ Κράτους, ποσοστὸν μεγαλείτερον τοῦ ὑπὸ τῆς παρούσης προβλεπομένου, τὸ αὐτὸ ποσοστὸν ἀνακαταβάλλεται καὶ διὰ τὰ δάνεια εἰς ἅ ἡ παροῦσα συμφωνία ἀναφέρεται. Ἐπίσης ἡ Ἑλλὰς ὑποχρεοῦται, ὅπως πρὶν ἢ καταρτισθῇ ὁ Προϋπολογισμὸς τοῦ 1935–36, καὶ δὴ τὸ βραδύτερον μέχρι τῆς 31 Ἰανουαρίου 1935, συζητήσῃ μετὰ τῶν δύο συμβουλίων τῶν ὁμολογιούχων τὴν ρύθμισιν τῆς ὑπηρεσίας τοῦ ἐξωτερικοῦ δημοσίου χρέους ἀπὸ τῆς 1ης Ἀπριλίου 1935 καὶ ἐπέκεινα. Αὐτοὶ εἶναι ἐν γενικαῖς γραμμαῖς οἱ ὅροι τῆς ἐπελθούσης συμφωνίας. Ἐννοεῖται ὅτι οἱ ὅροι οὗτοι ἰσχύουσι μεταξὺ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν δύο συμβουλίων τῶν ὁμολογιούχων ἐν Λονδίνῳ, θὰ χρειασθῇ δὲ διὰ νὰ τεθῶσι γενικῶς ἐν ἰσχύϊ ἡ ἔγκρισις αὐτῶν καὶ ὑπὸ τῆς ἀντιστοίχου ὀργανώσεως τῶν Γάλλων ὁμολογιούχων, κατεχούσης, ὡς γνωστόν, μικρὸν μόνον μέρος τῶν ὁμολογιῶν τοῦ δημοσίου ἡμῶν χρέους. Ἀλλ’ ἡ ἔγκρισις τῶν ὅρων τῆς συμφωνίας ὑπὸ τῶν δύο ἐκπροσωπούντων τοὺς ὁμολογιούχους συμβουλίων τοῦ Λονδίνου, προώρισται νὰ ἀσκήσῃ ἱκανὴν ἐπίδρασιν ἐφ’ ὅλων τῶν ὁμολογιούχων, ὥστε ἡ γενικὴ ἀποδοχὴ τῶν ὅρων νὰ δύναται βασίμως νὰ ἐλπίζεται. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραγνωρισθῇ ὅτι οἱ ὅροι οὗτοι ἀποτελοῦσι διὰ τὸν τόπον σημαντικὴν ἐπιβάρυνσιν, δι’ ὃ καὶ ἡ Κυβέρνησις πᾶσαν κατέβαλε προσπάθειαν, ὅπως περιορίσῃ αὐτοὺς εἰς τὸ ἐλάχιστον. Ἀλλ’ ὑφ’ ἅς συνθήκας διατελοῦμεν σήμερον, εἶναι ἐπίσης ἀδύνατον νὰ παραγνωρισθῇ ἂν οἱ ἐπιτευχθέντες ὅροι ἀποτελοῦσι τὸ μέγιστον δυνατὸν ὅριον τῶν ὅσων ἠδύναντο νὰ ἐπιτευχθῶσι. Τοῦτο καταφαίνεται ἔτι ἐναργέστερον ἐξ ἁπλῆς ἀντιπαραβολῆς τῶν ὅρων τῆς σημερινῆς συμφωνίας πρὸς τοὺς ὅρους τοὺς ἐπιτευχθέντας διὰ τὸ παρελθὸν ἔτος, ὁπότε κατὰ πολὺ δυσχερέστεραι ἦσαν αἱ οἰκονομικαὶ συνθῆκαι τοῦ τόπου. Πράγματι, κατὰ τὴν συμφωνίαν Βαρβαρέσσου, ἡ Ἑλλὰς ἀνελάμβανε τὴν ὑποχρέωσιν νὰ καταβάλῃ μετὰ τὴν πληρωμὴν εἰς τὸ ἀκέραιον τῶν τόκων καὶ χρεολυσίων τῶν κατ’ Ἀπρίλιον 1932 ληξιπροθέσμων δόσεων, τὸ 30% τῆς ἐτησίας δόσεως τῶν τόκων τοῦ ἐξωτερικοῦ δημ. Χρέους διὰ τὰ κατὰ τὸ ὑπόλοιπον τῆς πρώτης ἑξαμηνίας τοῦ αὐτοῦ ἔτους ληξιπρόθεσμα τοκομερίδια. Ἡ λύσις αὕτη εἶχεν εὑρεθῇ, διότι οἱ ὁμολογιοῦχοι ἐπέμειναν εἰς τὴν πληρωμὴν τοῦ 60% τοῦ τόκου τοῦ ἔτους ἐκείνου, ἐνῷ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις δὲν ἤθελε νὰ καταβάλῃ περισσότερα τῶν 30%. Πρὸς ἀποφυγὴν τῆς διακοπῆς τῶν διαπραγματεύσεων εἶχεν ἐξευρεθῇ τότε ἡ προσωρινὴ αὕτη λύσις προσδιορισθέντος συγχρόνως ὅτι κατὰ τὸν Νοέμβριον τοῦ αὐτοῦ ἔτους θὰ ἐλάμβανον χώραν νέαι διαπραγματεύσεις, ἵνα καθορισθῇ ἡ δυνατότης τῆς Ἑλλάδος πρὸς ἐνέργειαν προσθέτων πληρωμῶν ἐν σχέσει πρὸς τὰ κατὰ τὸ ἔτος 1932–1933 ληξιπρόθεσμα τοκομερίδια. Πρὸς τὸν σκοπὸν δὲ τοῦτον ἐκρατεῖτο ἐν εἴδει ἐγγυήσεως παρὰ τῆς Δ.Ο.Ε., ποσὸν ἐκ τῶν δημοσίων εἰσπράξεων, ἀντιπροσωπεῦον τὰ 35% τῶν τόκων τοῦ ἐξωτερικοῦ χρέους. Ἐν τοῖς πράγμασιν ἡ ἔρευνα αὕτη δὲν ἔλαβε χώραν, οὕτως ὥστε κατὰ τὸ ἔτος 1932–33 κατεβλήθησαν εἰς τὸ ἀκέραιον τὰ τοκομερίδια τοῦ Ἀπριλίου καὶ τὰ 30% τῶν λοιπῶν τοκομεριδίων, τοῦθ’ ὅπερ ἀντιπροσωπεύει συνολικὴν ἐπιβάρυνσιν δι’ ὅλον τὸ ἔτος ἐκ 35%. Κατὰ τὴν μόλις ὑπογραφεῖσαν συμφωνίαν, ἡ Ἑλλὰς θέλει καταβάλει κατὰ μέσον ὅρον διὰ τὰ δύο ἔτη 31 καὶ ½%, χωρὶς νὰ μένῃ ἐκκρεμὴς ἡ δυνατότης περαιτέρω πληρωμῆς καὶ οὐδεμία σχετικὴ παρακράτησις θὰ λαμβάνῃ χώραν παρὰ τῆς Δ.Ο.Ε. Συγκρινόμεναι αἱ δύο συμφωνίαι, ὄχι ἀπὸ ἀπόψεως ποσοστῶν, ἀλλ’ ἀπὸ ἀπόψεως τοῦ ποσοῦ τῶν δραχμῶν ὅπερ θὰ ἀναγραφῇ ἐν τῷ Προϋπολογισμῷ πρὸς ἐξυπηρέτησιν τοῦ ἐξωτερικοῦ χρέους, ἐμφανίζουσιν ἔτι σαφεστέραν τὴν ἐπιτευχθεῖσαν βελτίωσιν. Πράγματι, διὰ τὸ 1933–34 ἐνεγράφη καὶ θὰ πληρωθῇ διὰ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ ἐξωτερικοῦ χρέους ποσὸν 613.000.000, συνυπολογιζομένου καὶ τοῦ ἀπαιτουμένου δι’ ἀνάλογον ὑπηρεσίαν τοῦ Βελγικοῦ δανείου ποσοῦ τῶν 14.000.000 διὰ τὸ παρελθὸν ἔτος. Συνυπολογιζομένου καὶ τοῦ ποσοῦ τούτου, ἡ ἐπιβάρυνσις ἀνῆλθεν εἰς 821 ἑκατομμύρια, ἤτοι θὰ πληρωθῶσιν ἐφέτος ὀλιγώτερα διακόσια ὀκτὼ ἑκατομμύρια, διὰ δὲ τὸ δεύτερον ἔτος, εἰς ὃ ἐκτείνεται ἡ συμφωνία, θὰ ἐγγραφῇ ποσὸν 784.000.000, ἤτοι ἐπὶ ἔλαττον τριάκοντα ἑπτὰ ἑκατομμύρια, κατὰ μέσον δὲ ὅρον διὰ τὰ δύο ἔτη θέλει καταβληθῆ ποσὸν 699.000.000 δραχμῶν, ἤτοι ἐπὶ ἔλαττον 122.500.000 δι’ ἕκαστον ἔτος. Ἡ σημαντικὴ αὕτη μείωσις τοῦ πληρωτέου ποσοῦ ὀφείλεται καὶ εἰς τὴν μείωσιν τοῦ καταβλητέου ποσοστοῦ δηλαδὴ 31 καὶ ¼% ἀντὶ τοῦ 35%, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν πτῶσιν τῆς ἀξίας τοῦ συναλλάγματος κατὰ τὴν ἐποχήν, καθ’ ἣν συνήφθη ἡ συμφωνία. Ἡ πτῶσις τῆς τιμῆς τοῦ ξένου συναλλάγματος κατὰ τοὺς τελευταίους μῆνας, ἀπορρέουσα ἐκ τῆς προϊούσης ἐμπιστοσύνης πρὸς τὰ Δημόσια ἡμῶν οἰκονομικὰ διηυκόλυνε τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὸ νὰ φθάσῃ εἰς συμφωνίαν, ἀφοῦ, διὰ τὰ ποσοστὰ θὰ κατέβαλεν ἐν τοῖς πράγμασιν ὀλιγώτερα εἰς δραχμὰς, τοῦθ’ ὅπερ ἀνεκούφιζεν οὐσιωδῶς τὸν Προϋπολογισμόν. Δέον ἐπίσης νὰ προσθέσω ὅτι, ἐὰν ἀπεδέχθημεν διὰ τὸ δεύτερον ἔτος τῆς συμφωνίας ποσοστὸν μεγαλύτερον τοῦ διὰ τὸ τρέχον ἔτος ὁρισθέντος, τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι ὁ Προϋπολογισμὸς τοῦ ἔτους 1934–1935 θὰ ἐλαφρυνθῇ κατὰ σημαντικὸν ποσόν, δεδομένου ὅτι δὲν θὰ ἔχῃ νὰ ὑποστῇ τὴν δόσιν τῆς ἀποσβέσεως τῆς ὀφειλῆς τῶν νέων ἀντιτορπιλλικῶν, ἥτις σημαντικῶς ἐπιβαρύνει τὸν τρέχοντα προϋπολογισμόν. Πρέπει δὲ νὰ σημειώσω ὡσαύτως, ὅτι μὲ τὸ σημαντικὸν ποσόν, τὸ ὁποῖον διὰ τοὺς τόκους τοῦ ἐξωτερικοῦ χρέους εἶχεν ἀναδεχθῆ διὰ τὸ ἔτος 1932–33 ἡ τότε Κυβέρνησις, κατέλιπεν ὁ Προϋπολογισμὸς ἐκεῖνος περὶ τὰ 450 ἑκατομμύρια. Κατὰ τὴν συμφωνίαν Βαρβαρέσσου οὐδὲν καθορίζεται ὡς πρὸς τὸ νόμισμα εἰς ὃ θὰ ἐπληρώνοντο οἱ τόκοι, ἀφιεμένης ἀνοικτῆς τῆς ἀμφισβητήσεως ἐκ μέρους τῶν Γάλλων ἰδίᾳ ὁμολογιούχων πρὸς πληρωμὴν τῶν τόκων εἰς χρυσόν. Μεταγενεστέρως δὲ ἀνελήφθη σχετικῶς ἡ ὑποχρέωσις ὅπως ἡ διαφορὰ αὕτη διὰ τὸ ἔτος 1932–33 ἀχθῇ ἐνώπιον διαιτησίας. Κατὰ τὴν σημερινὴν συμφωνίαν ἀντιθέτως, ρητῶς ὁρίζεται ὅτι ἡ πληρωμὴ αὕτη θὰ γίνῃ εἰς χαρτίνας λίρας ἢ χάρτινα δολλάρια. Ρητῶς ἐπίσης ἀνέλαβον τὰ συμβούλια τῶν Ἄγγλων ὁμολογιούχων ὅπως συστήσωσιν εἰς τὴν Κυβέρνησίν των, ἵνα ἀπελευθερωθῶσι τὰ παρὰ τῇ Δ.Ο.Ε. κρατούμενα ἔσοδα τοῦ Δημοσίου. Κατὰ τὴν συμφωνίαν Βαρβαρέσσου ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἀνελάμβανε τὴν ὑποχρέωσιν, ὅπως ἐμποδίσῃ ἵνα οἱ ὁμολογιοῦχοι οἱουδήποτε ἄλλου δανείου δημοσίου ἢ καὶ ἰδιωτικοῦ τύχωσιν εὐμενεστέρας μεταχειρίσεως τῆς εἰς τὰ δάνεια τοῦ δημοσίου ἐξωτερικοῦ χρέους χορηγουμένης. Διὰ τῆς διατάξεως ταύτης, ἥτις, καθ’ ἃ ἔγραφε πρὸς τὸν τότε Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως ὁ ἐν Λονδίνῳ εὑρισκόμενος Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἐπροξένησεν ἀληθῆ κατάπληξιν, ἡ Ἑλλὰς οὐ μόνον ἐδεσμεύετο ἀπέναντι τῆς ὑπηρεσίας τῶν δανείων τοῦ ἐσωτερικοῦ, ἀλλὰ καὶ παρημπόδιζε τὴν κανονικὴν ἐκπλήρωσιν τῶν δανείων τῶν ἰδιωτικῶν ἐπιχειρήσεων, καταφέρουσα οὕτω βαρὺ πλῆγμα κατὰ τῆς παρὰ πάντα γενικώτερον κλονισμὸν ἰσχυρᾶς παραμενούσης ἰδιωτικῆς πίστεως. Κατὰ τὴν σημερινὴν συμφωνίαν ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἀναλαμβάνει ἁπλῶς τὴν ὑποχρέωσιν τῆς ἐξομοιώσεως τῆς ὑπηρεσίας μόνον ὡς πρὸς τὰ ἐξωτερικὰ χρέη τοῦ δημοσίου ἢ τὰ ἐξωτερικὰ χρέη τὰ ἐγγυηθέντα ὑπὸ τοῦ δημοσίου, ἐφόσον μόνον θὰ προέκυπτε περίπτωσις ἐκτελέσεως τῆς ἐγγυήσεως. Ἡ ἀντιπαραβολὴ τῶν ὅρων τῶν δύο συμφωνιῶν καθίσταται ἔτι μᾶλλον αἰσθητή, ἐὰν ἀναλογισθῇ τις τὴν κρισιμότητα τῶν οἰκονομικῶν συνθηκῶν τοῦ τόπου, αἵτινες ἴσχυον κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος καὶ τὴν εὐτυχῶς σήμερον βαθμιαίως ἐπερχομένην οἰκονομικὴν ἀνάρρωσιν. Πράγματι τὸ κάλυμμα τῆς Ἐκδοτικῆς Τραπέζης ἀνήρχετο κατὰ τὴν 1 Νοεμβρίου π.ἔ. εἰς φρ. χρ. 63.800.000, μετὰ δὲ τὴν πληρωμὴν τοῦ 30%, ἤτοι τὴν 16 Ἰανουαρίου ἐ.ἔ. εἰς φρ. χρ. 35.000.000, ἐνῷ κατὰ τὰς καταστάσεις τῆς Τραπέζης τὸ κάλυμμα ἀνήρχετο τῇ 31 Ἰουλίου ἐ. ἔ. εἰς φρ. χρ. 97.450.000 καὶ ἀνέρχεται σήμερον εἰς φρ. χρ. 120.000.000 περίπου μετὰ δὲ τὴν πληρωμὴν τῆς ἀναληφθείσης ἤδη ὑποχρεώσεως τὸ κάλυμμα θὰ ὑπερβαίνῃ τὰ 100.000.000 φρ. χρυσᾶ. Αἱ δημόσιοι πρόσοδοι ἐνεφάνιζον τότε, κατὰ τὴν συμφωνίαν Βαρβαρέσου, διαρκῆ πτῶσιν, ἐνῷ σήμερον παρατηρεῖται ἱκανὴ αὔξησις αὐτῶν ἀπέναντι τῶν γενομένων προβλέψεων. Τὸ ἔλλειμμα τοῦ ἐμπορικοῦ ἰσοζυγίου ἀπὸ 1 Ἰανουαρίου μέχρι 30 Σεπτεμβρίου ἐ.ἔ. ἐμειώθη κατὰ 1041 ἑκατομμύρια σταθεροποιημένων δραχμῶν. Αἱ ἐξαγωγαὶ τῆς Χώρας ηὐξήθησαν ἐφέτος κατὰ 137.000 τόννων, ἐνῷ αἱ εἰσαγωγαὶ ἐμειώθησαν κατὰ τόννους 384.000· γενικῶς δὲ παρατηρεῖται ἐφέτος μεγαλειτέρα εὐστάθεια τῆς ἀγορᾶς καὶ τόνωσις τῶν συναλλαγῶν. Δὲν ἔχει βεβαίως ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις τὴν ἐντύπωσιν ὅτι οἱ ἐπιτευχθέντες ὅροι εἶναι εὐνοϊκώτεροι ἐκείνων οὓς ἡ στοιχειώδης δικαιοσύνη θὰ ἐπέβαλλεν ἀπέναντι ἑνὸς λαοῦ πάσχοντος καὶ μετὰ κόπου ἐπιδιώκοντος τὴν οἰκονομικὴν αὐτοῦ ἀνασύνταξιν. Διότι οὔτε τὴν βαρεῖαν φορολογικὴν αὐτοῦ ἐπιβάρυνσιν παραγνωρίζει, οὔτε τὴν ἀστάθειαν τοῦ οἰκονομικοῦ αὐτοῦ ὀργανισμοῦ, ὅστις πρὸ ὀλίγου μόλις χρόνου εἶχε νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἕνα ἰσχυρότατον κλονισμόν. Διὰ τοῦτο ἐὰν ἀνέτρεξα εἰς τὴν ἀντιπαραβολὴν τούτων πρὸς τὴν διὰ τὸ παρελθὸν ἔτος ἐπιτευχθεῖσαν συμφωνίαν, τὸ ἔπραξα μόνον διὰ νὰ καταδειχθῇ ἔτι σαφέστερον ἡ καταβληθεῖσα ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως προσπάθεια ὅπως αἱ ἀναλαμβανόμεναι ὑποχρεώσεις μὴ ὑπερβῶσι τὸ ὕστατον ὅριον τῆς ἀντοχῆς τοῦ λαοῦ. Πρὸς τοῦτο ἐχρειάσθησαν διαπραγματεύσεις μακραὶ καὶ ἐπίπονοι κατὰ τὰς ὁποίας πεισμόνως ἠμφισβητήθησαν αἱ θυσίαι αἵτινες ἐπρόκειτο νὰ ἀναληφθῶσι. Προσεφύγαμεν ἐν πρώτοις εἰς τὴν πραγματογνωμοσύνην τῶν ἐμπειρογνωμόνων τῆς Κ.Τ.Ε. διὰ τῆς ὁποίας κατεδείχθη ἐγκύρως ἡ δυσχέρεια τῶν συνθηκῶν, ὑφ’ ἃς διατελοῦμεν. Εἰς τὴν πραγματογνωμοσύνην ταύτην προσεφύγαμεν διὰ δύο λόγους, 1) διότι ἡ ἰδία Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, ἥτις ἄλλωστε εἶχεν ἤδη προηγουμένως προσφύγει εἰς τὴν Κ.Τ.Ε. ζητοῦσα ἔρευναν τῶν οἰκονομικῶν της, ἐπεθύμει νὰ διαπιστωθῇ πλήρως ἡ οἰκονομικὴ τοῦ τόπου κατάστασις, ἵνα καταδειχθῇ ἡ ἀπόλυτος αὐτῆς καλὴ πίστις ἐν ταῖς διαπραγματεύσεσι μετὰ τῶν πιστωτῶν καὶ 2) διότι οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν ὁμολογιούχων παρὰ τῶν ὁποίων εἴχομεν ζητήσει ὅπως ἀποστείλωσιν ἀντιπροσώπους εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἵνα ἀντιληφθῶσιν ἐξ ἰδίων τὴν κατάστασιν καὶ προέλθωσιν εἰς τὴν ἀναγκαίαν συμφωνίαν, ἐζήτουν ἐπιμόνως ὅπως ἀποσταλῇ ἀντιπροσωπεία ἐμπειρογνωμόνων τῆς Κ.Τ.Ε. Ἡ Κυβέρνησις ἀπεδέχθη διὰ τοὺς προεκτεθέντας λόγους τὴν διενέργειαν τῆς ἐρεύνης ταύτης, ἐφρόντισεν ὅπως καὶ ἐπέτυχεν ἐκ τῶν προτέρων, ὅπως αὕτη περιορισθῇ ἐντὸς σαφῶς διαγεγραμμένων ὁρίων, ἀποφευχθῇ δὲ οἱαδήποτε σύστασις τείνουσα πρὸς τὴν δημιουργίαν νέων περιορισμῶν ἢ ἐλέγχου τῆς οἰκονομικῆς μας διαχειρίσεως καὶ τῆς ἐλαφροτέρας ἔτι μορφῆς. Πράγματι ἡ ἐργασία τῶν ἐμπειρογνωμόνων περιωρίσθη ἐντὸς τῶν ὁρίων αὐτῶν, αἱ δὲ γενόμεναι ὑποδείξεις συνέπιπτον ἀπολύτως πρὸς ὅσα μέτρα ἐξ ἰδίας πρωτοβουλίας εἶχεν ἀποφασίσει ἀπὸ πολλοῦ νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις. Οὕτω τὰ σχετικὰ πρὸς τὴν ἐπίτευξιν τοῦ ἰσοζυγίου τοῦ Προϋπολογισμοῦ καὶ τὴν διαρρύθμισιν ὡρισμένων φορολογιῶν κεφάλαια, ἀπετέλουν ἀποδοχὴν ὅλων τῶν φορολογικῶν ἐκείνων μέτρων ἅτινα ἀπὸ τῆς πρώτης ἤδη Κυβερνήσεώς μου εἶχον ἀντιμετωπίσει καὶ τὰ ὁποῖα εἴμεθα ὁπωσδήποτε ἀποφασισμένοι νὰ λάβωμεν πρὸς ἐξασφάλισιν τοῦ ἰσοζυγίου τοῦ Προϋπολογισμοῦ. Ἐδηλώθη ἐπίσης εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ἑκατέρωθεν, ὅτι ἡ ἔρευνα τῶν ἐμπειρογνωμόνων τῆς Κ.Τ.Ε. θὰ εἶχε συμβουλευτικὸν μόνον χαρακτῆρα, χωρὶς οὐδεμίαν δέσμευσιν νὰ συνεπάγεται δι’ ἡμᾶς, ὅσον καὶ διὰ τοὺς ὁμολογιούχους. Ἐχρησίμευσεν ἐν τούτοις ἡ ἔκθεσις τῶν ἐμπειρογνωμόνων τῆς Κ.Τ.Ε. μετὰ πάσης ἀντικειμενικότητος καὶ ἐν εὐρυτάτῳ ἐπιστημονικῷ πνεύματι συνταχθεῖσα, ὡς πολύτιμον ἠθικὸν ὅπλον εἰς χεῖρας τῆς Κυβερνήσεως, σπουδαίως δὲ συνέβαλεν εἰς τὸ νὰ εἰσακουσθῶσιν ἐν πολλοῖς τὰ ἑλληνικὰ αἰτήματα. Πράγματι, ἡ ἔκθεσις αὕτη, διαγράφουσα ἐν ὅλῃ αὐτῆς τῇ ἐκτάσει τὴν οἰκονομικὴν κρίσιν ἐξ ἧς ἔπασχεν ὁ τόπος, περιώριζεν, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν τότε συνθηκῶν καὶ χωρὶς βεβαίως νὰ μνημονεύῃ συγκεκριμένους ἀριθμούς, εἰς πολὺ μικρὰ ὅρια τὸ ποσοστὸν τῶν τόκων οἵτινες ἠδύναντο νὰ καταβληθῶσι κατὰ τὸ τρέχον ἔτος. Διὰ τοῦτο δὲ καὶ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, στηριζομένη ἐπὶ τῆς ἑρμηνείας τῆς παραγράφου 7 τοῦ κεφαλαίου 4 τῆς ἐκθέσεως τῶν ἐμπειρογνωμόνων, ἣν ἐθεώρει ὡς ὀρθὴν ἐν συσχετισμῷ πρὸς τὴν ὑποχρέωσιν, ὅπως ἐξασφαλισθῇ τὸ ἰσοζύγιον τοῦ Προϋπολογισμοῦ, προέτεινε διὰ τὸ τρέχον ἔτος ποσοστὸν ἐκ 15%, ὅπερ ἠδύνατο νὰ αὐξηθῇ εἰς 20% μετ’ ἐνδεχομένης αὐξήσεως, ἐὰν ὁ ἐπιδιωκόμενος κανονισμὸς συνεφωνεῖτο ὡς ὁριστικός. Τὰ ποσοστὰ ταῦτα, ἅτινα κατεκρίθησαν τότε ὡς ὑπεράγαν περιωρισμένα καὶ ἀπερρίφθησαν ὑπὸ τῶν ὁμολογιούχων, ἐστηρίζοντο ἐπὶ τῆς ἑρμηνείας ἥν ἔδιδεν ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις εἰς τὴν σχετικὴν περικοπὴν τῆς ἐκθέσεως καὶ διὰ τοῦτο καὶ προετάθησαν. Ἀντιθέτως, οἱ ὁμολογιούχοι, ἀντιτάσσοντες ὅτι ἡ ἔκθεσις τῶν ἐμπειρογνωμόνων δὲν ἐδέσμευεν αὐτοὺς καὶ στηριζόμενοι ἐπὶ ἄλλου ἐδαφίου τῆς ἐκθέσεως, προβλέποντος τὴν δυνατότητα περαιτέρω οἰκονομιῶν ἐν τῷ Προϋπολογισμῷ ἡμῶν, ἠρνοῦντο ἀπολύτως νὰ δεχθῶσι τὰ προτεινόμενα ποσοστὰ καὶ ἐζήτουν τὴν καταβολὴν κατ’ ἀρχὰς τῶν 50% τῶν τόκων καὶ μετέπειτα τοῦ 40% αὐτῶν. Δὲν δύναμαι δὲ νὰ παραλείψω νὰ τονίσω, ὅτι ἡ συμφωνία τοῦ παρελθόντος ἔτους, ἥτις ὑπὸ πολὺ χειροτέρας συνθήκας διὰ τὸν τόπον ἐπέβαλε μεγαλείτερα βάρη, ἀπετέλεσε λίαν σοβαρὰν δυσχέρειαν εἰς τὰς διαπραγματεύσεις, διότι ἐπανειλημμένως ἀντετάχθη εἰς τοὺς ἀντιπροσώπους μας ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ συγκατατεθῶσιν οἱ ὁμολογιοῦχοι διὰ τὸ τρέχον ἔτος εἰς ὅρους ὀλιγώτερον ἐπαχθεῖς ἐκείνων, οὓς ἡ Ἑλλὰς εἶχεν ἀποδεχθῆ κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος ὑπὸ χειροτέρας συνθήκας εὑρισκομένη. Ἐπίσης οἱ ὁμολογιοῦχοι ἀπέκρουον ἀπολύτως πᾶσαν συζήτησιν ἐπὶ ὁριστικοῦ κανονισμοῦ τοῦ χρέους, ἐφ’ οὗ ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ μακρὸν ἐπέμεινεν, ἰσχυριζόμενοι ὅτι ἡ κρατοῦσα γενικὴ ἀβεβαιότης δὲν ἐπέτρεπε τὴν ἀνάληψιν μακροπροθέσμων ὑποχρεώσεων, αἵτινες οὐδεμίαν ἀξίαν ἠδύναντο νὰ ἔχωσι πρὸ τῶν μεταβολῶν ἃς ὑφίστατο τόσον ἡ ἐσωτερικὴ ἀξία τοῦ χρυσοῦ, ὅσον καὶ ἡ γενικωτέρα διαμόρφωσις τῆς οἰκονομικῆς ζωῆς τοῦ κόσμου. Μετὰ μακρὰς μόνον συζητήσεις καὶ ἐπιμόνους ἐνεργείας τῶν ἀντιπροσώπων μας κατωρθώθη ἐν τέλει νὰ γίνῃ δεκτὸς ὁ διετὴς διακανονισμός, ὅστις ἐξασφαλίζει διὰ τὴν Χώραν ἱκανὴν περίοδον γαλήνης ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, καὶ θὰ ἐπιτρέψῃ μετὰ τὴν ἐκπνοὴν τῆς παρούσης συμφωνίας νὰ ἐπιδιωχθῇ πλέον ὁριστική, ὡς ἐλπίζομεν, διαρρύθμισις ἐπὶ τῇ βάσει σταθερωτέρας καταστάσεως. Ἐπίσης ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις δὲν παρέλειψε νὰ ἐπιδιώξῃ ὅπως, προκειμένου περὶ τῆς μεταφορᾶς εἰς συνάλλαγμα τῶν πληρωτέων ποσοστῶν, ἐξασφαλισθῇ αὕτη διὰ προσθέτου ἐξαγωγῆς ἑλληνικῶν προϊόντων. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ κουράσω ὑμᾶς, ἐκθέτων ἀναλυτικῶς ὅλας τὰς προσπαθείας, αἵτινες κατεβλήθησαν πρὸς τὴν κατεύθυνσιν ταύτην. Γεγονὸς πάντως παραμένει ὅτι οἱ ὁμολογιοῦχοι ἀπέρριψαν κατηγορηματικῶς πᾶσαν τοιαύτην διευκόλυνσιν, ἰσχυριζόμενοι ὅτι δὲν ἠδύναντο νὰ ἐξαρτήσωσι τὴν εἴσπραξιν τῶν πληρωτέων ποσοστῶν ἐκ τῆς αὐξήσεως τῆς ἐξαγωγῆς μας. Ἡ προσέγγισις τῶν ἑκατέρωθεν ἀπόψεων ἔδωκε λαβὴν εἰς λεπτομερῆ ὑποστήριξιν τῶν δικαίων μας. Πρὸς κατίσχυσιν αὐτῶν ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις προέτεινεν ἐν τέλει, ὅπως ἀνατεθῇ εἰς τὴν κρίσιν διαιτητοῦ νὰ ἀποφανθῇ ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ σημείου τῆς διαφορᾶς τοῦ σχετικοῦ πρὸς τὸ πληρωτέον ποσοστόν. Ἡ Κυβέρνησις ἐφρόνει βασίμως ὅτι ἦτο ἀδύνατον τρίτον πρόσωπον, κοινῆς ἐκλογῆς, νὰ ἀδικήσῃ τὴν Ἑλλάδα ἢ τοὺς ὁμολογιούχους καὶ ὅτι θὰ ἐδίδετο οὕτω μία διέξοδος εἰς τὴν ἀποτελματωθεῖσαν τότε κατάστασιν. Ἀτυχῶς, οἱ ὁμολογιοῦχοι δὲν ἐδέχθησαν τὴν πρότασιν αὐτὴν καὶ οὕτω ἐξηντλήθησαν ἐκ μέρους τῶν ἀντιπροσώπων ἡμῶν ὅλα τὰ ἐπιχειρήματα καὶ ὅλαι αἱ ἐνέργειαι ἐφ’ ὧν ἐστηρίζομεν τὴν ἐλπίδα δικαιώσεως ὅλων τῶν αἰτημάτων μας. Ἡ ἐξάντλησις αὕτη τῶν ἐπιχειρημάτων καὶ τῶν σχετικῶν ἐνεργειῶν ἡμῶν ἔπεισε τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν, ὅτι περαιτέρω ἐπιμονὴ ἡμῶν εἰς τὴν ἀποκρουομένην διαιτησίαν θὰ κατέληγεν εἰς ματαίωσιν πάσης συμφωνίας. Εὐτυχῶς ἡ βραδέως ἀλλ’ ἀσφαλῶς ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Ἰουλίου σημειουμένη βελτίωσις τῆς οἰκονομικῆς ἡμῶν καταστάσεως, ἧς ἀψευδὴς μαρτυρία ὑπάρχει τόσον ἐν τῇ σχετικῇ αὐξήσει τῶν δημοσίων προσόδων, ὅσον καὶ ἐν τῇ αὐξήσει τοῦ καλύμματος τῆς Τραπέζης, ἐπέτρεψεν εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν νὰ προβῇ εἰς μίαν ὑστάτην προσπάθειαν συνεννοήσεως ἵνα πλησιάσῃ τοὺς ὅρους, εἰς οὓς εἶχον περιορίσει τὰς ἀξιώσεις των οἱ ὁμολογιοῦχοι. Ἡ ἀσκηθεῖσα τελευταίως περισυλλογὴ εἰς τὰ δημόσια ἡμῶν οἰκονομικὰ καὶ ἡ βαθμιαίως ἀνακτωμένη ἐμπιστοσύνη πρὸς τὸ ἐθνικὸν ἡμῶν νόμισμα καὶ τὴν οἰκονομικὴν ἀντοχὴν τοῦ τόπου, ἐπέτρεψαν εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν νὰ συμπληρώσῃ τὸ ἔργον τῆς ἀποκαταστάσεως τῆς ἐθνικῆς πίστεως, τακτοποιοῦσα καὶ τὰς πρὸς τοὺς πιστωτὰς σχέσεις τοῦ Κράτους. Δὲν εἶνε πράγματι δυνατὸν νὰ ἀποβλέψωμεν πρὸς ὁριστικὴν οἰκονομικὴν ἀνάρρωσιν, ἐὰν συγχρόνως πρὸς πᾶσαν ἄλλην προσπάθειαν δὲν ἀνασυνδέσωμεν τὰς διαρραγείσας διὰ τῆς χρεωκοπίας σχέσεις τῆς ἐθνικῆς ἡμῶν οἰκονομίας πρὸς τὸ διεθνὲς κεφάλαιον. Διότι ἀσχέτως πρὸς πᾶσαν ἠθικὴν ἡμῶν ὑποχρέωσιν, ὅπως παραμείνωμεν πιστοὶ εἰς τὴν παράδοσιν τῆς ἀκριβοῦς ἐκπληρώσεως τῶν οἰκονομικῶν ἡμῶν ὑποχρεώσεων, παράδοσιν, ἡ ὁποία ἀπετέλεσε πάντοτε ἀνεκτίμητον ἐθνικὸν κεφάλαιον εἰς τὰς κρισίμους ἡμῶν στιγμάς, εἶναι κατάδηλον εἰς πάντα, ὅτι ἡ ἐθνικὴ ἡμῶν οἰκονομία, λόγῳ τῶν ἰδιαιτέρων αὐτῆς συνθηκῶν, εἶναι ἀρρήκτως συνδεδεμένη πρὸς τὴν ὁμαλὴν μετὰ τοῦ ἐξωτερικοῦ οἰκονομικὴν ἐπικοινωνίαν καὶ ὅτι κατ’ ἀκολουθίαν δὲν δύναται ὁριστικῶς νὰ ἀναρρώσῃ πρὶν ἢ ρυθμίσῃ ἱκανοποιητικῶς τὰς μετὰ τῶν μεγάλων πιστωτριῶν Χωρῶν σχέσεις αὐτῆς. Πράγματι, ὡς ἀναφέρεται καὶ ἐν τῇ ἐκθέσει τῶν ἐμπειρογνωμόνων τῆς Κ.Τ.Ε., ἡ Ἑλλὰς εἶναι ἐκ τῶν Χωρῶν ἐκείνων τῆς Ἀνατολικῆς Εὐρώπης, αἵτινες, ὡς ἐξ αὐτῆς τῆς οἰκονομικῆς των διαμορφώσεως, ἀνέκαθεν ἐστηρίζοντο μᾶλλον ἐπὶ ἐμπορικῶν καὶ ἄλλων συμφυῶν πρὸς αὐτὰς συναλλαγῶν, ἢ ἐπὶ καθαρῶς παραγωγικῶν ἐργασιῶν διὰ τὸ προϊὸν τῆς ἐξαγωγῆς. Ἡ ἀποκατάστασις τῆς πίστεως αὐτῆς ἐν τῷ ἐξωτερικῷ ἀποτελεῖ ἑπομένως οὐσιώδη προϋπόθεσιν πάσης οἰκονομικῆς ἀναρρώσεως, καὶ ἡ μακρὰ ἀναστολὴ τῆς ὁμαλῆς οἰκονομικῆς ἐπαφῆς πρὸς τὰς πιστωτρίας Χώρας τῆς Εὐρώπης, ἥτις εὗρεν ἀτυχῶς καὶ παρ’ ἡμῖν ὑποστηρικτάς, δὲν δύναται νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὰ καλῶς ἐννοούμενα συμφέροντα τοῦ τόπου, ἀλλ’ ἀντιθέτως θὰ ἐκινδύνευε νὰ μᾶς ὁδηγήσῃ εἰς μίαν περίοδον ἀβεβαιότητος καὶ κινδύνων, ἣν ἡ Κυβέρνησις εἶχεν ἐπιτακτικὸν καθῆκον νὰ ἀποτρέψῃ. Διὰ τοῦτο εἶμαι ἰδιαιτέρως εὐτυχής, διότι δύναμαι σήμερον ν’ ἀναγγείλω ὑμῖν, ὅτι παραλλήλως πρὸς τὴν λοιπὴν προσπάθειαν οἰκονομικῆς ἀναρρώσεως, ἧς βλέπομεν ἤδη τοὺς καρπούς, ἡ πίστις τῆς Χώρας ἐν τῷ ἐξωτερικῷ ἀπεκατεστάθη καὶ ὅτι ἡ Ἑλλὰς δύναται, ἐν μόλις ἔτος μετὰ τὴν οἰκονομικὴν καταστροφὴν νὰ ἀποβλέψῃ μὲ τὸ μέτωπον ὑψηλὰ πρὸς τὸ μέλλον. Πλὴν τοῦ παγίου ἐξωτερικοῦ δημοσίου χρέους ἔχω νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι διερρυθμίσαμεν ἐπὶ τὸ ἱκανοποιητικώτερον καὶ ἀναλόγως τῶν οἰκονομικῶν συνθηκῶν τῆς Χώρας καὶ τοὺς τόκους τοῦ κειμένου ἐξωτερικοῦ χρέους τοῦ οἴκου Σπάγιερ ἐξ 175.000.000. Καὶ ὡς πρὸς τοῦτο διὰ τὸ ἔτος ἀπὸ 4 Μαΐου 1933 μέχρι 4 Μαΐου 1934 συνεφωνήθη διὰ τόκους καὶ λοιπὰ ἔξοδα νὰ πληρώσωμεν 232.500 δολλάρια, ἐνῷ διὰ τὸ παρελθὸν ἀπὸ 4 Μαΐου 1932 μέχρι 4 Μαΐου 1933 ἐπληρώθησαν 545.000 δολλάρια, ἤτοι ἐπὶ ἔλαττον 311.500. Ἂν δὲ ὑπολογίσωμεν εἰς δραχμὰς μὲ τὴν τότε κρατοῦσαν τιμὴν τοῦ δολλαρίου καὶ τὴν σημερινήν, διὰ μὲν τὸ παρελθὸν ἔτος ἐπληρώθησαν δραχμαὶ 82.840.000, διὰ δὲ τὸ ἀπὸ 4 Μαΐου 1933 μέχρι 4 Μαΐου 1934, τὴν σημερινὴν τοῦ συναλλάγματος τιμὴν λαμβάνοντες ὑπ’ ὄψιν, θὰ πληρώσωμεν περὶ τὰ 25 ἑκατομμύρια δραχμῶν, ἤτοι ὀλιγώτερα περὶ τὰ 58 ἑκατομμύρια δραχμῶν. Ἡ Κυβέρνησις ἀποβλέπει μετὰ πίστεως εἰς τὸ μέλλον τῆς Χώρας, ἂς συγκεντρώσωμεν λοιπὸν πάσας τὰς δυνάμεις μας καὶ ἂς ἐργασθῶμεν πάντες δι’ αὐτό. Εἶμαι βέβαιος ὅτι πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον θὰ ἴδωμεν τάχιστα ἐπανερχομένην ἐνταῦθα καὶ τὴν ἀπέχουσαν Ἀντιπολίτευσιν, τὴν ἐπάνοδον τῆς ὁποίας ἡ Κυβέρνησις θεωροῦσα καθῆκον της νὰ διευκολύνῃ, πᾶσαν κατέβαλε πρὸς τοῦτο προσπάθειαν. (Χειροκροτήματα παρατεταμένα).

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτεται ἡ συνεδρίασις διὰ 5 λεπτά.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν Ἐπερωτήσεων Ὁ κ. Κώνστας.

§28Ε. ΚΩΝΣΤΑΣ. Ἡ ἐπερώτησίς μου, κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι ἐπερώτησις ἀφορῶσα ἕν σπουδαιότατον ζήτημα ἐκπαιδευτικόν, ἀλλ’ ἐπειδὴ δὲν εἶναι ἐδῶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ζητῶ νὰ ἀναβληθῇ διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν.

§29Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Ἀφοῦ δὲν εἶναι ὁ κ. Ὑπουργός, ἂς ἀναβληθῇ.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μπούμπουλης ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν Ἀναργύρειον καὶ Κοργιαλένειον δωρεάν.

§31ΠΕΡ. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, προτοῦ ἀναπτύξω τὴν ἐπερώτησίν μου, ἔχω νὰ ἐκφράσω τὴν λύπην μου, διότι τόσον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅσον καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας δὲν ἐτίμησαν τὴν συνεδρίασιν, παραβάντες δὲ τὸν νόμον, δὲν κατέθεσαν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ἔγγραφα αἰτηθέντα ἀπὸ ὀκταμήνου, καὶ τοῦτο διὰ νὰ ἀποφύγουν ἔλεγχον σοβαρώτατον, ἔλεγχον θίγοντα, ὄχι μόνον τὰς ὑπηρεσίας των, ἀλλ’ ἴσως καὶ ἀμέλειαν αὐτῶν τῶν κ. Ὑπουργῶν. Δὲν δύναται νὰ ἐννοηθῇ, κ. Συνάδελφοι, πῶς εἶναι δυνατὸν Ὑπουργοί, οἱ ὁποῖοι ἐπερωτῶνται καὶ Ὑπουργοὶ ἀπὸ τοὺς ὁποίους ζητεῖται νὰ καταθέσουν ἔγγραφα, δύνανται νὰ ἀδιαφοροῦν πρὸς τὴν αἴτησιν τῆς Βουλῆς, παρὰ τὰς ἐπανειλημμένας συστάσεις, μόνον καὶ μόνον, διότι πρόκειται περὶ ἐλέγχου διαχειριστικῆς φύσεως. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν εἶμαι ἠναγκασμένος νὰ φέρω τὴν ἐπερώτησιν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ ἀπόντων τῶν κ. Ὑπουργῶν. Ἐν Σπέτσαις, κ. Συνάδελφοι, ἔζησε ποτὲ εἷς πλούσιος πατριώτης, ὁ Σωτήριος Ἀναργύρου. Ὁ ἐν λόγῳ πατριώτης, τόσον ἐν ζωῇ, ὅσον καὶ μετὰ θάνατον, κατέλιπε κολοσσιαίαν περιουσίαν, διὰ νὰ λειτουργήσῃ ἐν Σπέτσαις Σχολὴ κατὰ τὸν τύπον τῶν Σχολῶν τοῦ Ἤττον τῆς Ἀγγλίας. Αἱ Σχολαὶ αὐταὶ ἱδρύθησαν παρὰ τοῦ ἰδίου καὶ ἤρχισαν λειτουργοῦσαι ἐν ζωῇ αὐτοῦ τοῦ ἰδίου. Ἡ Κυβέρνησις ὅμως, ἡ τότε, ἐζήτησε καὶ συνεχώνευσε πρὸς τὴν δωρεάν τοῦ Ἀναργύρου τὴν δωρεὰν Κοργιαλλένιου. Ὁ ἀείμνηστος ἐθνικὸς εὐεργέτης Κοργιαλλένιος, ἐκτὸς τῶν ἄλλων μεγάλων ἱδρυμάτων καὶ σκοπῶν τοὺς ὁποίους ἐπετέλεσεν ἐν ζωῇ καὶ μετὰ θάνατον ἀφῆκε ποσὸν ἑκατὸν χιλιάδων λιρῶν, τὸ ὁποῖον, δυστυχῶς, οἱ διαχειρισταὶ κατὰ τὸν μετὰ θάνατον χρόνον ἀναβιβάζουν εἰς τεσσαράκοντα χιλιάδας λιρῶν—ἀδιάφορον— εἶναι ἀρκετὰ μέγα τὸ ποσὸν αὐτό, διὰ τὴν ἵδρυσιν Σχολῆς ἐμπορικῆς πρὸς ἀρτιωτέραν μόρφωσιν τῶν νέων ἑλληνοπαίδων. Ὤρισε διαχειριστὰς τῆς περιουσίας του τὸν τότε ἀείμνηστον Βασιλέα Γεώργιον καὶ τοὺς διαδόχους καὶ ἐκτελεστὰς διαχειριστὰς τοὺς κ. Βαλαωρίτην, τὸν κ. Στράτον, τὸν κ. Αἰγινήτην καὶ δὲν ἐνθυμοῦμαι τίνας ἄλλους, μὲ ἐπικεφαλῆς τὸν κ. Ἀθανασάκην κατὰ τὸ 1919. Ἡ ἐκτελεστικὴ ἐπιτροπὴ τῶν ἑλλήνων ἐκτελεστῶν τῆς διαθήκης Κοργιαλλένιου, δι’ ἑνὸς πρακτικοῦ κατὰ τὴν 35ην συνεδρίασίν της, ἀποδέχεται πρότασιν τοῦ Σωτηρίου Ἀναργύρου, ὅπως δωρίσῃ πρὸς αὐτὴν ἕν ἑκατομμύριον δραχμῶν καὶ γήπεδον ἐν Σπέτσαις διὰ τὴν ἵδρυσιν τῆς δωρεᾶς Κοργιαλλένιου, ἤτοι τοῦ οἰκήματος Κοργιαλλένιου ἐν Σπέτσαις. Ἡ ἐπιτροπὴ ἀποδέχεται τὴν δωρεὰν ταύτην καὶ συμφωνεῖ μετὰ τῶν διαχειριστῶν τοῦ ἱδρύματος Ἀναργύρου, ὅπως σχηματισθῇ μία μικτὴ ἐπιτροπὴ ἐκ πέντε μελῶν, ἐξ ὧν τὰ δύο θὰ ἦσαν ἀπὸ τὴν διαθήκην Κοργιαλλένιου, τὰ δύο ἀπὸ τὴν διαθήκην Ἀναργύρου καὶ τὸ πέμπτον ἐκ τῶν ἀνωτέρων Ἐκπαιδ. Συμβούλων καὶ οἱ ὁποῖοι θὰ διεχειρίζοντο καὶ θὰ ἐφρόντιζον γενικῶς διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τῆς Σχολῆς ἐν Σπέτσαις, ἑνὸς οἰκήματος ὀνομαζομένου «Κοργιαλλένειον». Ἐπὶ πλέον τόσον ἡ Ἐπιτροπὴ Κοργιαλλένιου, ἄνευ δικαιώματος μάλιστα, ὅσον καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ Ἀναργύρου, συναποφασίζουν τὴν ἀποστολὴν ἓξ ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν εἰς τὴν ἀλλοδαπήν— καὶ παρακαλῶ νὰ προσέξητε— πρὸς εἰδικὴν μόρφωσιν δαπάναις τῶν κληροδοτημάτων Κοργιαλλένιου καὶ Ἀναργύρου, ἵνα ἐπιστρέφοντες, μεταδῶσιν ἐν Σπέτσαις καὶ μορφώσωσι τὴν νεότητα. Οἱ ἐκπαιδευτικοὶ αὐτοὶ λειτουργοὶ μετέβησαν εἰς τὴν Εὐρώπην δαπάναις τῶν κληροδοτημάτων μὲ μόνον σκοπόν, ὅπως ἐκπαιδευθῶσι καὶ ἐπανῆλθον. Ὁ εἷς ἵδρυσεν ἰδιωτικὸν λύκειον, οἱ δ’ ἄλλοι ἐτοποθετήθησαν εἰς διαφόρους ἄλλας ὑπηρεσίας καὶ οὐδείς, πάντως, ἦλθεν ἐν Σπέτσαις. Εἶναι εἷς εὔσχημος τρόπος τῆς καταστρατηγήσεως τῶν ἑλληνικῶν νόμων, εἶναι ὁ εὔσχημος τρόπος τῆς ἐκπαιδεύσεως ἡμετέρων καὶ μετὰ ταῦτα, ἀφοῦ πληρώσῃ τὸ Κράτος ἢ οἱ δωρηταί— ἀδιάφορον — κολοσσιαῖα ποσὰ διὰ τὴν ἐκπαίδευσίν των ταύτην, ἀρνοῦνται τὰς ὑποχρεώσεις των.

§32Α. ΝΤΑΛΙΠΗΣ. Δὲν εἶχον ρητὴν ὑποχρέωσιν νὰ ὑπηρετήσουν τὰς Σχολάς; Ἀγωγὴν νὰ κάμητε.

§33ΠΕΡ. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Ἐδῶ δὲν πρόκειται περὶ ἀγωγῆς. Ἐδῶ πρόκειται ὅτι ἐφαγώθησαν περὶ τὰ 40.000.000 τῆς Σχολῆς ἀσυδότως. Μεθυστέρως, δι’ ἑνὸς ἄλλου πρακτικοῦ, ὁ μ. Σωτήρ. Ἀναργύρου —εἶνε τὸ πρακτικὸν τῆς 13 Νοεμβρίου 1923— ποιεῖται νέαν δωρεὰν ἐκ δύο ἑκατομμυρίων, τὰ ὁποῖα καταθέτει εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος καὶ ἐκ δώδεκα χιλιάδων λιρῶν πρὸς χρηματικὴν ἐνίσχυσιν τῶν Σχολῶν αὐτῶν. Ἔχομε 40.000 λιρῶν τοῦ Κοργιαλλένιου καὶ 12 χιλιάδας λιρῶν τοῦ Ἀναργύρου, 52 χιλιάδας λιρῶν, ἐπὶ πλέον δὲ τοὺς τόκους τῶν 40.000.000 ἐπὶ μίαν εἰκοσιπενταετίαν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἔμειναν νεκρὰ τὰ κεφάλαια, διότι δὲν ἐλειτούργει ἡ Σχολή. Δὲν γνωρίζω κατὰ τὸ διάστημα αὐτὸ τὶ ἐνεφιλοχώρησεν. Γνωρίζω ὅτι ὁ ἀείμνηστος Ἀναργύρου διεφώνησε πρὸς τὴν Σχολήν, διότι ἐνόμιζεν ὅτι αἱ δαπάναι θὰ ἦσαν μεγαλείτεραι καὶ ἀπεφάσισε μόνος του νὰ ἀρχίσῃ τὴν δαπάνην τῆς ἐκτελέσεως. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ὑπάρχει τὸ τοιοῦτον πρακτικὸν τῆς 13ης Ἰουνίου 1932 καὶ κατὰ τὸ ὁποῖον πρακτικόν, ἀφ’ ἑνὸς οἱ ἐκτελεσταὶ ἕλληνες τῆς διαθήκης Κοργιαλλένιου καὶ ἀφ’ ἑτέρου οἱ διαχειρισταὶ τοῦ Ἀναργυρείου ἱδρύματος, συμπαρισταμένου καὶ τοῦ Ἀναργύρου, συναποφασίζουν ὅτι ἀποδέχονται τὴν ἐπιτροπὴν τῶν πέντε μελῶν, ἡ ὁποία θὰ διοικήσῃ καὶ ἐπὶ πλέον θέτουν εἰς ἐνέργειαν τὰς Σχολὰς τοῦ Ἧττον τῶν Σπετσῶν μὲ ὡρισμένας προϋποθέσεις τῆς μορφώσεως τοῦ χαρακτῆρος καὶ τοῦ ἤθους κ. λ.π., ὥριζον δὲ ὡς ἐκτελεστὰς καὶ ὡς διαχειριστάς, ὡς ἐκτελεστικὴν δηλαδὴ ἐπιτροπὴν τῆς διαχειρίσεως τῆς περιουσίας καὶ τῆς προόδου τοῦ ἱδρύματος, ἐκ μέν τῆς ἐπιτροπῆς Κοργιαλλένιου τοὺς κ. κ. Ἀθανασάκην καὶ Δ. Αἰγινήτην, ἐκ μέρους τοῦ κ. Ἀναργύρου τοὺς κ. κ. Σ. Ἀναργύρου καὶ τὸν κ. Ἀλέξανδρον Διομήδην καὶ προσέλαβον ὡς Ἐκπαιδευτικὸν Σύμβουλον τὸν κ. Δελμοῦζον. Καὶ μέχρι τῆς στιγμῆς μὲν καλῶς ἔχουσι τὰ πράγματα, ὅτε ἐξαίφνης ἀναπηδᾷ μία παλαιὰ περίεργος ὑπόθεσις. Τὸ Ἀναργύρειον ἵδρυμα ἀπὸ τοῦ 1919 εἶχε Καταστατικὸν δημοσιευθὲν εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως, δυνάμει τοῦ νόμου περὶ Ἐκπαιδευτικῶν Σχολείων παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας, ὑπογραφὲν δὲ παρὰ τοῦ τότε Βασιλέως Ἀλεξάνδρου, τὸ ὁποῖον ἀνέφερε τὸν σκοπὸν τοῦ ἱδρύματος, τὸν τρόπον τῆς λειτουργίας αὐτοῦ, τὸν τρόπον τῆς μορφώσεως τῶν νέων καὶ ἄλλα, τὰ ὁποῖα ὀφείλει νὰ ἀναφέρῃ ἕν Καταστατικὸν ἑνὸς ἰδιωτικοῦ ἱδρύματος ἢ δημοσίου δικαίου. Ἐννοῶ ἕν Καταστατικὸν Ἐκπαιδευτικόν. Εἰς τὸ 1928, 22 Ἰανουαρίου, δημοσιεύεται ἕν Διάταγμα, τὸ ὁποῖον ἀρχίζει ὅπως καὶ τὸ παλαιὸν Καταστατικὸν τῆς Ἀναργυρείου Σχολῆς, τὸ ὁποῖον λέγει: «Καταστατικὸν τοῦ ἱδρύματος τῆς Ἀναργυρείου καὶ Κοργιαλλενείου Σχολῆς Σπετσῶν». Τώρα δηλαδὴ ὠνομάσθη Ἀναργύρειος καὶ Κοργιαλλένειος Σχολὴ, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι εἰς τὴν ἀπόφασιν τῶν ἐκτελεστῶν τῆς Διαθήκης, οἱ ὁποῖοι λέγουν ἁπλῶς νὰ ὀνομάζεται Κοργιαλλένειος. Αὐτὸ ἐπέτρεπε νὰ δημοσιευθῇ ἕν νέον Καταστατικόν, εἰς τὸ ὁποῖον ὡρίζετο πρῶτον, ὅτι ἡ ἕδρα τῆς Σχολῆς, ἡ ὁποία Σχολὴ εὑρίσκεται καὶ λειτουργεῖ ἐν Σπέτσαις καὶ ἔχει ἐκεῖ καὶ τὴν περιουσίαν της τὴν ἀκίνητον, ἡ ἕδρα τῆς Σχολῆς θὰ λειτουργῇ ἐν Ἀθήναις. Ἄν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐννοηθῇ ὅτι ἠμπορεῖ νὰ παρακολουθῆται ἡ ἐκπαίδευσις, ἡ μόρφωσις, ἡ λειτουργία καὶ ἡ πρόοδος ἑνὸς ἱδρύματος λειτουργοῦντος ἐν Σπέτσαις, ἀπὸ τὴν ἕδραν ἐν Ἀθήναις! Αὐτὸ ἔγινεν ἁπλούστατα, διὰ νὰ διατεθῇ ἕν σεβαστὸν ποσὸν διὰ τὴν ἐνοικίασιν Γραφείων, διὰ τὴν πρόσληψιν Διευθυντοῦ, ὑπαλλήλων κλπ. Δεύτερον, εἰς τὸ ἄρθρον 2ον αὐτοῦ τοῦ Καταστατικοῦ ἀναφέρονται τὰ ἑξῆς, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν εἰς τὴν ρύθμισιν τῆς ἐκπαιδεύσεως τῆς Ἀναργυρείου Σχολῆς. «Ἡ διοίκησις τῆς Σχολῆς κλπ.» (ἀναγινώσκει). Πέντε ἢ ἕξ μελῶν. Πέντε εἶναι ἀπόφασις τῆς ἐπιτροπῆς, διότι αὐτὴ ὁρίζει πέντε, ἀλλὰ προσθέτει καὶ ἕνα ἀκόμη ὡς ἕκτον τὸν Παναγιώτην Βουρλούμην οὐδεμίαν σχέσιν ἔχοντα πρὸς τοὺς ἐκτελεστὰς καὶ τὴν ἐπιτροπὴν τὴν διαχειριστικήν, δυνάμει τῶν δύο διαθηκῶν καθὼς καὶ τὸν Ἀνδρέαν Μιχαλόπουλον....

§34ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἀνδρέαν Μιχαλακόπουλον;

§35ΠΕΡ. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Ὄχι, Μιχαλόπουλον, Διευθυντὴν τῆς Οὔλεν, ὁ ὁποῖος φαίνεται ὅτι δὲν εἶχε τόσον σοβαρὰς ἀσχολίας καὶ εἶχε διαθεσίμους ὥρας διὰ νὰ ἀναλάβῃ τὴν παρακολούθησιν τῆς προόδου τῶν μαθητῶν τῆς Σχολῆς. Τοιουτρόπως ἐγένετο αὐτὴ ἡ ἐπιτροπή. Προσθέτει δὲ ἀπὸ κάτω ἐπειδὴ τὸ πρῶτον πρακτικὸν ἔλεγε ρητῶς, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ καὶ εἷς Σύμβουλος ἐκτελεστικός, καὶ ὅπως εἶνε φυσικὸν τοῦτο, ἐπειδὴ ἔλεγεν αὐτὰ τὸ πρῶτον πρακτικόν, προσετέθη καὶ εἷς Ἐκπαιδευτικὸς Σύμβουλος ἐπὶ ἀμοιβῇ, ἔχων συμβουλευτικὴν γνώμην. Καὶ πάρα κάτω προσθέτει: «Πᾶν μέλος —ἐδῶ εἶναι τὸ μεγάλο ζήτημα— πᾶν μέλος τὸ ὁποῖον ἤθελεν ἐκλίπῃ, ἀντικαθίσταται δι’ ἐκλογῆς, ἡ ὁποία γίνεται ὑπὸ τῶν ἄλλων μελῶν, οὕτως ὥστε, οἱοσδήποτε διαφωνήσῃ πρὸς ἡμᾶς διὰ τὴν διαχείρισιν, οἱοσδήποτε ἀποθάνῃ κλπ. μὴ τυχὸν καὶ ἔλθῃ κανείς, ὁ ὁποῖος νὰ ἠμπορῇ νὰ μᾶς κάμῃ ἔλεγχον, νὰ φροντίσωμεν νὰ διορίσωμεν ἡμεῖς ὅποιον θέλομεν. Καὶ δι’ αὐτῆς τῆς μεθόδου τῆς ἀλληλοδιαδόχου ἀντικαταστάσεως ἔφθασε σήμερον ἡ Ἐπιτροπὴ νὰ μὴ ἔχῃ ἀπὸ τὰ παλαιά της μέλη, τὰ πραγματικά, ἂν καὶ ζοῦν οἱ περισσότεροι ἐξ αὐτῶν, παρὰ μόνον τὸν κ. Διομήδην, ὁ ὁποῖος οὔτε ἀναμιγνύεται λόγῳ τῶν πολλῶν του ἀσχολιῶν εἰς τὰ τῆς διαχειρίσεως. Ἔχει ὅμως ἕνα φοβερὸν ἀναμιγνυόμενον καὶ μεγίστης δράσεως ἄνθρωπον, τὸν κ. Ἀδοσίδην, ὁ ὁποῖος, ἅμα ὡς ἐπετέλεσε τὸ ἐθνοσωτήριον ἔργον του ἐν Θεσσαλονίκῃ ὡς Γενικὸς Διοικητής, διὰ τὸ ὁποῖον οἱ Μακεδόνες δὲν ἔχουν παρὰ νὰ τὸν εὐγνωμονοῦν, ὡς γνωρίζετε, ἐτοποθετήθη ὡς Διευθυντὴς εἰς τὴν Ἀποκατάστασιν Προσφύγων. Ὅτε ἐπρόκειτο νὰ τελειώσῃ τὸ ἔργον τῆς ἀποκαταστάσεως προσφύγων καὶ δὲν εἶχεν εὑρεθῇ τὸ νέον ἔργον εἰς τὸ ὁποῖον εἶναι ἤδη τοποθετημένος, τῆς κατεδαφίσεως τῶν περὶ τὴν Ἀκρόπολιν οἰκοδομημάτων διὰ τὰς ἀρχαιολογικὰς ἐρεύνας, ἐπειδὴ βλέπετε οὗτος εἶναι εἷς ἄνθρωπος εἰδικὸς περὶ τὰ τοιαῦτα καὶ τοῦ ὁποίου ὁμολογῶ τὴν ἱκανότητα, εἰδικῶς μάλιστα εἰς τὴν διαχείρισιν τῶν μεγάλων περιουσιῶν καὶ τῶν μεγάλων ἔργων, ὁ κ. Ἀδοσίδης μετὰ τῆς λοιπῆς Ἐπιτροπῆς, μὲ πολὺν ζῆλον καὶ αὐταπάρνησιν ἐργαζόμενος, κατώρθωσεν εἰς διάστημα μιᾶς διετίας περίπου ὥστε τὰ τεσσαράκοντα (40) ἑκατομμύρια τῆς περιουσίας νὰ ἐξατμισθοῦν. Πῶς ἔγινεν αὐτό; Μυστήριον. Λέγω τὴν φράσιν «ἐξητμίσθησαν», διότι κατὰ τὸν νόμον, νόμον ρητόν, νόμον παλαιόν, ὄχι τὸν σημερινὸν νόμον τῶν κληροδοτημάτων, νόμον λειτουργοῦντα ἀπὸ τοῦ 1896, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, πᾶς διαχειριστής, πάσης δωρεᾶς, πάσης κληρονομίας, πάσης κληροδοσίας, παντὸς ἱδρύματος, ὀφείλει νὰ καταθέτῃ κατ’ ἔτος ἀπολογισμὸν τῆς διαχειρίσεώς του εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, εἰς τὸ ὁποῖον ἀνῆκε πρῶτα, σήμερον δὲ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, καὶ λυποῦμαι πολύ, διότι δὲν εἶναι παρὼν οὔτε ὁ Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, οὔτε ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἀκούσωσι ταῦτα. Ἐζήτησα ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ καταθέσῃ τὰς λογοδοσίας, τὰς ὁποίας ἔλαβε τῆς διαχειρίσεως αὐτῶν τῶν ἐτῶν. Τὶ φυσικώτερον καὶ τὶ ὀρθότερον τούτου; Ἠξεύρετε τὶ συνέβη; Ὅταν τὰς ἐζήτησα, τότε ἐσκέφθησαν οὗτοι νὰ ἀπαντήσουν ὅτι δὲν ἔχουν δοθῆ ποτέ λογοδοσίαι! Ὑπέθεσα ὅτι ἴσως εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας εἰς τὸ ὁποῖον ὑπήγοντο πρότερον τὰ κληροδοτήματα τῆς Σχολῆς αὐτῆς, νὰ ὑπάρχουν αἱ ζητηθεῖσαι λογοδοσίαι. Ἀλλ’ οὔτε ἐκεῖ ὑπῆρχέ τι, τὸ δὲ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας μοῦ ἀπήντησεν: —Ἔχετε δίκαιον, ἀλλὰ ἀπὸ τότε ποὺ ὁ Κοργιαλλένιος ἄφησε τὰ λεπτὰ του εἰς τὴν Σχολήν, δὲν μᾶς ἐδόθη καμμία λογοδοσία! Θὰ ὑπάρχῃ τότε εἶπα ἡ τελευταία λογοδοσία τῆς τελευταίας διαχειρίσεως, ἀφ’ ὅτου ἀπέθανεν ὁ Σωτήριος Ἀναργύρου, διότι μέχρι τῆς ἡμέρας αὐτῆς δὲν δυνάμεθα νὰ μὴ παραδεχθῶμεν ὅτι ὁ Ἀναργύρου διεχειρίσθη ἐντίμως καὶ εὐσυνειδήτως τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα τοῦ ἐδόθησαν ἐπὶ πλέον, ἀφοῦ ὁ ἴδιος εἶχε καταθέσει πρὸς τὸν αὐτὸν σκοπὸν καὶ διακόσια ἑκατομμύρια ἰδικά του...

§36Ι. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Προνοίας). Διακόσια ἑκατομμύρια;

§37ΠΕΡ. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Περίπου τόσα. Ἐζητήθη λοιπὸν ἡ λογοδοσία αὐτὴ καὶ τότε ἡ νῦν διαχειριστικὴ ἐπιτροπὴ παρέδωκε τὴν λογοδοσίαν τοῦ 1931–32, δηλώσασα ὅτι ἄλλην λογοδοσίαν δὲν δύναται νὰ παραδώσῃ, διότι δὲν ὑπάρχουν. Ὅταν ἐφαγώθησαν αὐτοὶ οἱ πακτωλοὶ τοῦ χρυσοῦ δὲν ἠδύναντο βέβαια νὰ κάμουν λογοδοσίαν καὶ νὰ εἴπουν ποῦ ἐπῆγαν αὐτὰ τὰ χρήματα, διότι δὲν ἠδύνατο νὰ τὰ δικαιολογήσῃ.

§38Ν. ΚΑΡΤΣΩΝΑΣ. Εἰς τὴν Εἰσαγγελίαν ἔπρεπε νὰ πᾶτε τότε.

§39Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Δυστυχῶς ὁ νόμος μὲ ἐμποδίζει νὰ καταφύγω εἰς τὴν Εἰσαγγελίαν.

§40Κ. ΒΕΡΡΟΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κάθε πολίτης ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ καταφύγῃ εἰς τὸν Εἰσαγγελέα. Πρόκειται περὶ σοβαροτάτης ἐπερωτήσεως καὶ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησίς της διὰ νὰ εἶναι παρόντες καὶ οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοί.

§41ΠΕΡ. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Εἶναι ἡ τρίτη φορὰ ποὺ ἔρχεται πρὸς συζήτησιν ἡ ἐπερώτησις αὐτὴ καὶ λείπουν οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοί. Παρακαλῶ τὴν Βουλὴν ἐν ὀνόματι τοῦ δικαίου νὰ λάβῃ ἀπόφασιν, ὡς ἔχει δικαίωμα, νὰ προσκαλέσῃ τοὺς Ὑπουργοὺς νὰ προσέλθωσιν εἰς τὴν Βουλήν. Ὑποβάλλω αἴτησιν εἰς τὸ Προεδρεῖον νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ ἐὰν θέλῃ νὰ ἀποφασίσῃ νὰ προσέλθωσιν οἱ Ὑπουργοί.

§42Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Προτείνω τὸ ἑξῆς. Ὁ κ. Μπούμπουλης νὰ τερματίσῃ τὴν ἐπερώτησίν του καὶ νὰ ληφθῇ ἀπόφασις τῆς Βουλῆς, ὅπως ὁρισθῇ εἰδικὴ ἡμέρα πρὸς γενικὴν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεως καὶ παρόντων τῶν Ὑπουργῶν.

§43Ν. ΚΡΑΝΙΩΤΑΚΗΣ. Τὴν ἰδίαν πρότασιν κάμνω καὶ ἐγώ.

§44Γ. ΤΣΟΝΤΟΣ–ΒΑΡΔΑΣ. Τοιαῦτα ζητήματα πρόκειται νὰ συζητηθοῦν καὶ ὅμως ποτέ δὲν συζητοῦνται.

§45ΠΕΡ. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Ἐγώ, κ. Συνάδελφε, καθ’ ὃ ἔχω δικαίωμα, θὰ ἐξακολουθήσω τὴν ἀγόρευσίν μου, ἐὰν δὲ ἡ Βουλὴ νομίζῃ, ὅπως νομίζω καὶ ἐγώ, ὅτι πρέπει δι’ ἀποφάσεώς της νὰ ὁρίσῃ εἰδικὴν ἡμέραν συζητήσεως τοῦ θέματος αὐτοῦ, νὰ τὸ πράξῃ.

§46ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ ὁρισθῇ εἰς ἡμέραν ἐπερωτήσεων. Τὴν Δευτέραν π.χ. νὰ ἐγγραφῇ πρώτη εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν.

§48Ι. ΜΕΤΑΞΑΣ. Δέν ὑπάρχει τότε λόγος νὰ ἐξακολουθήσῃ ὁ ρήτωρ, ἀφοῦ θὰ συζητήσωμεν τὴν Δευτέραν.

§49Γ. ΤΣΟΧΑΣ. Ἀνεμίξατε, κ. Μπούμπουλη, πρόσωπον, τὸ ὁποῖον εἶναι ἐντιμότατον καὶ δὲν πρέπει νὰ μείνῃ τοῦτο ἀνυποστήρικτον.

§50ΠΕΡ. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Σᾶς προκαλῶ καὶ σᾶς, καὶ οἱονδήποτε ἄλλον, νὰ ὑποστηρίξητε τὸ πρόσωπον αὐτό.

§51Γ. ΤΣΟΧΑΣ. Θὰ ὑποστηρίξω τὸν κ. Αἰγινήτην.

§52ΠΕΡ. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ. Δὲν θὰ ἀναπτύξω ὅλα τὰ σημεῖα τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς, διότι ἡ λεπτομερὴς ἀνάπτυξίς της θὰ ἀπῃσχόλει τὴν Βουλὴν τοὐλάχιστον τρεῖς ὥρας. Δι’ αὐτὸ θὰ ἤθελα νὰ διαπραγματευθῶ σήμερον ἐν ὀλίγοις τὰ θέματα τὰ σοβαρά, ὥστε μεθαύριον μόνον ὅπου χρειάζονται λεπτομέρειαι νὰ ὁμιλήσω, καὶ πρὸ πάντων, διὰ νὰ δώσω ἀφορμὴν εἰς τὴν Διεύθυνσιν τῶν Κληροδοτημάτων καὶ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας νὰ προσαγάγῃ τὰ ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα δὲν προσήγαγεν.

§53Ι. ΜΕΤΑΞΑΣ. Ὑπὸ τὰς αὐτὰς περιστάσεις εὑρισκόμεθα καὶ ἡμεῖς ἐν Κεφαλληνίᾳ, ἐξ αἰτίας ἑνὸς ἄλλου κληροδοτήματος τοῦ Βαλλιανείου. Ἡ ἐπιτροπὴ ἡ διαχειριζομένη τοῦτο κατέστη Κράτος ἐν Κράτει, διότι ἐστρατολογήθη καὶ αὐτὴ κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον, καθ’ ὃν ἐστρατολογήθη καὶ ἡ ἐν Σπέτσαις. Καὶ βεβαίως τὸ ζήτημα καθίσταται γενικώτερον, ἂν καὶ κατὰ πόσον τὸ Κράτος θὰ δέχεται κληροδοτήματα τῶν ὁποίων οἱ διαχειρισταὶ θὰ τοῦ λέγουν κατὰ πρόσωπον: «δὲν σὲ ἀναγνωρίζω»!

§54ΠΕΡ. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Εἶναι ἕν θέμα διὰ τὸ ὁποῖον ὁ νῦν Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας πρέπει νὰ λογοδοτήσῃ. Διωρίσθη χθὲς καθηγητὴς τοῦ Ἐμπορικοῦ Δικαίου εἰς τὰς Σχολὰς αὐτὰς ὁ κ. Ἀρώνης, ὁ τέως Νομάρχης Χίου, ἔχων δίπλωμα φιλολόγου!

§55Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ποῦ;

§56ΠΕΡ. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Εἰς τὰς Σπέτσας. Διωρίσθη εἷς ἕτερος κύριος Ἐμμανουὴλ ἐντιμότατος καὶ ἠθικώτατος, ἀλλ’ ὁ ὁποῖος, ὅταν κατέθεσα τὴν ἐπερώτησιν καὶ ἐζήτησα τὰ διπλώματα τῶν καθηγητῶν εὑρέθη ἀμέσως ὅτι ἦτο Διευθυντὴς τῶν Σχολῶν, χωρὶς ὅμως νὰ ἔχῃ κανὲν δίπλωμα, ἐλάμβανε δὲ 25 χιλιάδας δραχμῶν τὸν μῆνα, δηλαδὴ 700 λίρας τὸν χρόνον, ἔξοδα παραστάσεως καὶ ἔξοδα μεταβάσεως εἰς τὴν Ἀγγλίαν διὰ τρεῖς μῆνας. Ἐπίσης ἕτερος καθηγητής, ὁ κ. Ρεμαντᾶς, δὲν ἔχει καὶ αὐτὸς δίπλωμα, ἐνῷ ὁ νόμος λέγει ὅτι ὁ Διευθυντὴς τοῦ Σχολείου τόσον ὁ Ἄγγλος, ὅσον καὶ ὁ Ἕλλην ὀφείλουν νὰ ἔχουν δίπλωμα ξένου Πανεπιστημίου καὶ ἐπὶ πλέον εἰδικὰς τριετεῖς σπουδὰς ἐν τῷ ἐξωτερικῷ φυσικομαθηματικοῦ. Δὲν ἠξεύρω ἂν τὸ δίπλωμα αὐτὸ εἶναι ὅμοιον μὲ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχω ἐδῶ.

§57Ι. ΜΕΤΑΞΑΣ. Εἶναι προλύτης.

§58Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐν Ἀγγλίᾳ δὲν ὑπάρχουν πανεπιστήμια ὅπως ὑπάρχουν παρ’ ἡμῖν. Τὰ Πανεπιστήμια τῆς Ὀξφόρδης καὶ τοῦ Καῖμπριτζ, δὲν εἶναι κυρίως Πανεπιστήμια, ἀλλὰ κολλέγια. Ὑπάρχουν δ’ ἐν Ἀγγλίᾳ κολλέγια. Εἰς τὰ κολλέγια αὐτὰ εἰσέρχονται οἱ φοιτηταὶ καὶ λαμβάνουν μίαν κλασικὴν μόρφωσιν καὶ ἔπειτα δίδουν ἐξετάσεις διδακτορικάς. Ἀλλ’ ἐν Ἀγγλίᾳ ἐπικρατοῦν πολὺ περίεργα ζητήματα. Ἐνῷ φοιτᾷ τις αἴφνης εἰς μίαν σχολὴν φιλολογικήν, λαμβάνει δίπλωμα διδάκτορος τῆς Νομικῆς. Εἷς δ’ ὁ ὁποῖος καθ’ ὅλον τὸ διάστημα τῆς φοιτήσεώς του ἐπεδόθη εἰς φιλολογικὰς μελέτας ἀναγορεύεται εἰς διδάκτορα τοῦ Δικαίου. Τοῦτο γίνεται, διότι ἀναλόγως τῆς διατριβῆς τῆς διδακτορικῆς λαμβάνει καὶ τὸν τίτλον τοῦ διδάκτορος. Διὰ τοῦτο ὁ διδάκτωρ τῆς Νομικῆς, διὰ νὰ γίνῃ δικηγόρος πρέπει νὰ φοιτήσῃ ἐπὶ τρία ἔτη εἰς δικηγόρον καὶ κατόπιν νὰ δώσῃ ἐξετάσεις ἐνώπιον τοῦ Ἐφετείου, ὥστε νὰ λάβῃ τὴν ἄδειαν τοῦ δικηγόρου. Μόνον Ἰατρικὴ Σχολὴ αὐτουσία ὑφίσταται, ἀλλ’ αὕτη εὑρίσκεται ἐν Λονδίνῳ, καὶ ἐκεῖ λαμβάνουν μίαν μόρφωσιν καθαρῶς ἐπιστημονικήν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν γίνεται εἰς τὰ κολλέγια καὶ δὴ ἐν Ὀξφόρδῃ καὶ Καῖμπριτζ, ὅπου δὲν ὑπάρχει ἰατρικὴ σχολή.

§59ΠΕΡ. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, κ. Συνάδελφοι, ἀντικατεστάθησαν αἱ διάφοροι ἐπιτροπαί. Δὲν θὰ εἰσέλθω εἰς τὰς λεπτομερείας τῶν δαπανῶν, ἀλλ’ ἔχω νὰ σᾶς εἴπω μόνον τὸ ἑξῆς, διὰ νὰ παρουσιάσω τὸ θέαμα, πρὸ τοῦ ὁποίου παριστάμεθα. Διεξήχθη εἷς ἀγὼν σκληρός, σκληρότατος ἐκ μέρους τῆς Κοινότητος Σπετσῶν, διότι εἶχεν αὕτη τὴν ἀντίληψιν ὅτι ὁ διαθέτης, ὁ ἀείμνηστος Ἀνάργυρος, εἶχε μεριμνήσει καὶ δι’ αὐτὴν εἰς τὴν διαθήκην του. Μία γνωμοδότησις τοῦ ἀποθανόντος Π. Ἀραβαντινοῦ, ὁ ὁποῖος τουλάχιστον θεωρεῖται εἷς καλὸς νομομαθής, πραγματικῶς ἐδικαίωσε τὴν Κοινότητα τῶν Σπετσῶν, διότι ὁ Ἀνάργυρος ἐν τῇ διαθήκῃ του, ἐκτὸς ὅλων αὐτῶν τῶν δωρεῶν, λέγει τὰ ἑξῆς. Τὰ περισσεύματα, ἀφοῦ ἐπισκευασθῶσι τὰ κτίρια καὶ ἐξασφαλισθῶσι τὰ ἔξοδα τῆς συντηρήσεως τῶν Σχολῶν, τὰ περισσεύματα, καθὼς καὶ τὰ τυχὸν πλεονάσματα ἐκ τῆς διαχειρίσεως τῶν σχολείων, νὰ καταναλίσκωνται εἰς δημιουργίαν ἐξωραϊστικῶν ἔργων, καθὼς καὶ εἰς κοινωφελεῖς σκοποῦ ἔργα ἐν τῇ ἰδιαιτέρᾳ του πατρίδι, τὰς Σπέτσας. Ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου ἐγεννήθη τὸ ζήτημα καὶ ἡ Κοινότης κατέφυγεν εἰς τὸν Ἀραβαντινόν, ὁ ὁποῖος ἐγνωμοδότησεν ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικὴ κληρονόμος. Ἐπειδὴ ὅμως λόγῳ τῆς σοβαρότητος τῶν προσώπων, τὰ ὁποῖα διεχειρίζοντο τὴν περιουσίαν, ἐφάνη ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπεν ἡ Κοινότης νὰ διεξαγάγῃ δικαστικὸν ἀγῶνα διὰ νὰ ὑπεισέλθῃ εἰς τὴν κληρονομίαν, καταλήγει ἐν τῇ γνωμοδοτήσει του λέγων, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ προηγηθῇ μία συνεννόησις, ὥστε εἷς ἀντιπρόσωπος τῆς Κοινότητος νὰ μετέχῃ τῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ δὲ ἐπιτροπὴ νὰ λογοδοτῇ εἰς τὴν Κοινότητα. Οὔτε αὐτὸ ἐγένετο, ἀλλ’ οὔτε ἄλλο τι. Μάλιστα ἐπαρουσιάσθη καὶ ἕν πρωτοφανὲς γεγονὸς καὶ τὸ ἀναφέρω διὰ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ὅτι, ὅταν ἐκ μέρους τῆς Κοινότητος ἠγέρθη ἀγωγὴ κατὰ τῶν Σχολείων, τὴν ἡμέραν τῆς δίκης ὁ ἐντεταλμένος τῆς Κοινότητος ἀπέσυρε τὴν ἀγωγήν. Πῶς ἔγινεν αὐτό; Δὲν εἶμαι ἐγὼ ἁρμόδιος νὰ τὸ γνωρίζω. Μετὰ ταῦτα, κ. Συνάδελφοι, αἱ Σχολαὶ ἤρχισαν λειτουργοῦσαι, ὀφείλω δὲ νὰ ὁμολογήσω, ὅτι τόσον ἡ μόρφωσις, ὅσον καὶ γενικῶς ἡ ἐκπαίδευσις, ἡ ὁποία δίδεται εἰς τὰ σχολεῖα αὐτά, εἶναι πολὺ καλὴ καὶ ἴσως ἀνωτέρα καὶ τοῦ Κολλεγίου τῶν Ἀθηνῶν.

§60ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πόσους μαθητὰς ἔχει καὶ πόσον πληρώνει ἕκαστος;

§61ΠΕΡ. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Ἔχει 120 μαθητὰς καὶ πληρώνει ἕκαστος 23 χιλιάδας δραχμῶν ἔναντι τῶν 40 χιλιάδων ποὺ πληρώνουν εἰς τὸ Κολλέγιον Ἀθηνῶν.

§62Ι. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Προνοίας). Ὥστε ὅλα αὐτὰ τὰ κτίρια ἔγιναν διὰ νὰ ἐκπαιδεύωνται 120 μαθηταί;

§63ΠΕΡ. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Καταναλίσκονται ἀκόμη οὕτω οὐ μόνον ὅλα τὰ ἐκ τῶν μαθητῶν εἰσοδήματα, ἀλλὰ καὶ τὰ ἐκ τῶν χρυσῶν λιρῶν, τὰς ὁποίας ἀφῆκεν ὁ Ἀνάργυρος καὶ τὰς ὁποίας μετέτρεψαν οἱ ἐπίτροποι εἰς τίτλους, προερχόμενα εἰσοδήματα, ἅτινα ἀνέρχονται εἰς τρία ἑκατομμύρια. Καὶ μολονότι καταναλίσκονται καὶ αὐτὰ τὰ τρία ἑκατομμύρια, ἐν τούτοις, πάντοτε ὁ προϋπολογισμὸς τῶν Σχολῶν εἶχε παθητικὸν πρότερον περὶ τὰ δύο ἑκατομμύρια, ἕν δ’ ἑκατομμύριον πέρυσι καὶ μόνον ἐφέτος, ἐπειδὴ ἐγεννήθη τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ ἐγένετο τόσος θόρυβος, παρουσιάζει ὁ ἐν λόγῳ προϋπολογισμὸς ἰσοζύγιον. Ἐκόπησαν δ’ ὡς πληροφοροῦμαι καὶ αἱ 700 λίραι τοῦ κ. Σλῆμαν καὶ ἐγένοντο 200.

§64ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἰς τὶ ποσὸν ἀνέρχεται ὁ προϋπολογισμός της;

§65ΠΕΡ. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Ὁ προϋπολογισμός της ἀνέρχεται εἰς πέντε ἑκατομμύρια περίπου τὸν χρόνον, διότι εἰς τόσον προϋπολογίζονται αἱ δαπάναι. Ἀλλὰ διὰ νὰ ἴδητε, Κύριοι, τὰς δαπάνας, δὲν ἔχω παρὰ νὰ σᾶς ἀναφέρω ἕν καὶ μόνον κονδύλιον, τὸ τῶν δασικῶν προϊόντων. Αἱ εἰσπράξεις ἐξ αὐτῶν ἀνέρχονται εἰς 120 χιλιάδας καὶ ἔχομεν μισθοὺς τοῦ ὑπαλληλικοῦ προσωπικοῦ τῶν δασῶν, οἱ ὁποῖοι ὑπερβαίνουν τὸ ποσὸν αὐτὸ κατὰ τρεῖς χιλιάδας. Ἀρκεῖ νὰ σᾶς εἴπω ὅτι μόνον εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν δασῶν ὑπάρχει σημαντικὸν παθητικόν. Ἀφήνω τώρα τοὺς πληρωνομένους δασικοὺς φόρους, χαρτόσημα κλπ. οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐπίσης σημαντικοί.

§66Ν. ΚΡΑΝΙΩΤΑΚΗΣ. Εὐτυχῶς ποὺ δὲν τοὺς ἄφησε περισσοτέραν περιουσίαν, διότι τότε θὰ εἶχον μεγαλείτερα ἐλλείμματα.

§67Ι. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Προνοίας). Τὸ δάσος δὲν εἶναι μόνον νομικὸν (νομῆς) σκοπόν.

§68ΠΕΡ. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Μόνον ἀπὸ τὸ ρετσίνι εἶχον 65.000 δραχ. εἰσόδημα καὶ ἀφήνω τὰ μελίσσια καὶ τὰ χαρούπια. Πρέπει νὰ γνωρίζετε ὅτι τὸ δάσος τῶν Σπετσῶν ἔδιδε 250.000 ὀκάδες χαρούπια ἐτησίως, ἐφέτος δ’ ἔδωκε μόνον 6.500 ὀκάδ. Διὰ νὰ μὴ σᾶς κουράζω πολύ, διότι τὴν Δευτέραν βεβαίως θὰ σᾶς ἀπασχολήσω ἀκόμη περισσότερον, ἔχω νὰ σᾶς εἴπω ἀκόμη τὰ ἑξῆς. Τοιαύτη εἶναι ἡ κατάστασις τῶν Σχολῶν αὐτῶν, ὥστε ὅλη αὐτὴ ἡ κολοσσιαία περιουσία, ἡ ἀποτελουμένη ἀπὸ 67.000.000 μετὰ τὸν θάνατον τοῦ Ἀναργύρου, ἀφοῦ ἐκτίσθησαν αἱ σχολαί, ἐκτὸς τῶν λιρῶν τοῦ Κοργιαλλενίου, ὅλη αὐτὴ ἡ κολοσσιαία περιουσία, κατὰ τὴν ὁμολογίαν ἑνὸς τῶν διαχειριστῶν αὐτῆς, τοῦ κ. Λέφα, χθὲς ἐνώπιον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας, ἔφθασεν εἰς τοιοῦτον σημεῖον, ὥστε ὅταν οὗτος ἠρωτήθη ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας «τὶ κεφάλαια ἔχετε τέλος πάντων;», οὗτος ἀπήντησε. «Μὰ ἐξεμηδενίσθησαν τὰ κεφάλαια». Εἰς νέαν δ’ ἐρώτησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ: «τὶ ἔχετε εἰσοδήματα;» οὗτος ἀπήντησε: — «Μὰ περὶ τὰς 600.000 δραχμῶν»! Ἐνῷ εἰς τὰς ἀρχὰς τοῦ 1932 ὑπελείποντο ἀκόμη 3.500.000 τόκοι, τώρα ἔφθασαν 600 χιλ.! Θὰ σᾶς εἴπω δὲ καὶ ἓν ἄλλο παραμικρὸν γεγονός. Ὁ Ἀνάργυρος, διατελῶν ἐν ζωῇ, ἐπειδὴ αἱ Σπέτσαι εἶναι χειμαδιό, δηλαδὴ κατὰ τὸν χειμῶνα δὲν κάμνει μεγάλο κρύο, καὶ ἐπειδὴ δὲν ὑπῆρχον πολλοὶ μαθηταί, ὀρθότατα σκεπτόμενος, ἔβαλε κεχωρισμένα καλοριφὲρ εἰς τὰ διάφορα κτίρια καὶ οὐχὶ κεντρικὸν καλοριφέρ. Ὁ κ. Ἀδοσίδης, ὡς πρῶτον ἔργον του, μόλις ἀνέλαβεν, ὑπέδειξε τὴν ἀντικατάστασιν τοῦ ὑπάρχοντος καλοριφὲρ μὲ κεντρικὸν τοιοῦτον, τὸ ὁποῖον ἐκόστισε περὶ τὰ 1–2 ἑκατομμύρια, ὡς δὲ οἱ ἴδιοι ὁμολογοῦν 7–8.000.000, τὰ δὲ παλαιά, ἐντελῶς καινουργῆ, ἐπωλήθησαν ὡς παλαιοσωλῆνες. Τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι, Κύριοι Συνάδελφοι, διὰ νὰ μὴ ἀπασχολήσω τὴν Βουλήν, τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι ὅτι διωρίσθησαν καθηγηταὶ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχον κανὲν δίπλωμα καθηγητοῦ, καὶ ἐγένετο ὁλόκληρος πόλεμος παρὰ τῇ Ἐπιτροπῇ καὶ ἐφθάσαμεν μέχρι τοῦ σημείου ν’ ἀπειλήσωμεν, ὅτι, διὰ διαδηλώσεων, θὰ κατελαμβάναμεν τὰ σχολεῖα, ἵνα ἐκδιώξωμεν καθηγητὰς οἱ ὁποῖοι ἐδίδασκον εἰς τοὺς μαθητὰς τὴν ἀθρησκείαν, διὰ νὰ περισταλῇ αὐτὴ ἡ κατάστασις. Διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε καλύτερα τὴν κατάστασιν αὐτὴν σᾶς λέγω τὸ ἑξῆς. Καθηγητὴς ἐκ τῶν ἐκεῖ διδασκόντων, ἠρωτήθη τὶ ἐργασίαν ἔκαμνε προτοῦ ἔλθῃ εἰς τὰς Σπέτσας. Ἠξεύρετε τὶ μοῦ ἀπήντησεν; Ὅτι ἦτο «δικαστὴς τῶν φυλῶν» εἰς κάποιαν ἀποικίαν Ἀφρικανικήν. Καὶ ὅταν τὸν ἠρώτησα τὶ εἶναι αὐτὸς «ὁ δικαστὴς τῶν φυλῶν» μοὶ εἶπεν ὅτι, ἐπειδὴ ἐκεῖ οἱ ἄγριοι ἔχουν πρωτογενῆ ἔθιμα καὶ πρὸ παντὸς εἰς τὰ ζητήματα τῆς τιμῆς τῶν οἰκογενειῶν — κόβουν τοὺς μαστοὺς π.χ. τῶν ἐνόχων γυναικῶν κλπ.— διορίζεται εἰς Εὐρωπαῖος ὡς «δικαστὴς τῶν φυλῶν», ὁ ὁποῖος, ἅμα συμβῇ τοιοῦτόν τι πρᾶγμα, ὁρίζει τὴν ποινὴν ποὺ θὰ ἐπιβληθῇ κλπ., καὶ παίρνει ἕνα ἀσημένιο πενηνταράκι. Διωρίσθησαν Διευθυνταὶ τῶν Σχολῶν ἄνθρωποι μὴ ἔχοντες διπλώματα καὶ γενικῶς ἡ κατάστασις τῶν Σχολῶν ἦτο τοιαύτη, ὥστε ἐπερωτήσεις σχετικαὶ κατατεθεῖσαι ἀπὸ τετραετίας (ἀπὸ τὸν κ. Λεωνίδαν καὶ τὸν κ. Ζαβιτσιάνον, οὐδέποτε συνεζητήθησαν ἐν τῇ Βουλῇ, διότι οἱ ἐνδιαφερόμενοι δὲν τὰς ἄφηναν νὰ συζητηθοῦν. Λοιπόν, κατόπιν ἑνὸς πολέμου, ὅστις διεξάγεται, κατωρθώθη ἐπὶ τῆς τελευταίας διοικήσεως νὰ ὑπάρξῃ κάποια πλέον μεμετρημένη, νοικοκυρευμένη καὶ κατεβλήθη πρὸ παντὸς μία μεγάλη προσπάθεια ἀναμορφώσεως ἐπὶ τοῦ ἠθικοῦ καὶ διδακτικοῦ ἐπιπέδου τῶν Σχολῶν.

§69Ν. ΚΡΑΝΙΩΤΑΚΗΣ. Αὐτὰ ὀφείλονται εἰς τὸν κ. Λέφαν.

§70Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Κατὰ 99%. Ὑπάρχει εἷς νόμος περὶ κληροδοτημάτων, ὁ ὁποῖος ὁρίζει ρητῶς ὅτι, ὄχι μόνον πρέπει οἱ διαχειρισταὶ νὰ δίδουν λογοδοσίαν πρὸς τὴν Διεύθυνσιν Κληροδοτημάτων, ἀλλὰ καὶ γενικῶς νά γίνεται ἔλεγχος εἰς αὐτὰς τὰς κληροδοσίας. Τὸ Συμβούλιον τῶν Κληροδοτημάτων, κατόπιν μιᾶς μηνύσεως κάποιου ἰδιώτου, ἐζήτησε λογοδοσίαν διὰ πρᾶξιν ἐνοικιάσεως ἑνὸς τῶν κτιρίων τῆς Σχολῆς εἰς εὐτελεστάτην τιμήν, ἄνευ δημοπρασίας κλπ. Τί νομίζετε ὅτι ἀπήντησεν ἡ ἐκτελεστικὴ ἐπιτροπὴ, ἡ παράνομος αὐτὴ ἐπιτροπή, ἡ ὁποία διαχειρίζεται τὴν περιουσίαν αὐτήν; Εἰς τὴν πραγματικότητα οὐδεμίαν ἀπάντησιν ἔδωκεν, εἰς ἐμὲ δὲ ἀτομικῶς ὅταν ἠρώτησα διατί δὲν ἀπαντᾶτε, εἶπον: θὰ κάμωμεν μίαν ἀπάντησιν καὶ θὰ τοὺς εἴπωμεν· Μήπως νομίζετε ὅτι ἔχετε δικαίωμα νὰ μᾶς ἐλέγχετε; Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀντίληψις τῶν διαχειριζομένων τὴν περιουσίαν αὐτήν. Ἀλλά, Κύριοι, ὁ νόμος περὶ κληροδοτημάτων λέγει ρητῶς, ὅτι ὀφείλει νὰ γίνῃ σεβαστὴ ἡ βούλησις τοῦ διαθέτου, ἐφόσον ὑπάρχει ρητὴ μνεία τῆς βουλήσεως ταύτης καὶ ὅταν ἐκλείπῃ ἕν πρόσωπον ὀφείλει ν’ ἀντικαθίσταται ὑπὸ τῶν κατὰ τόπους δικαστηρίων. Ἐδῶ ἀποδεικνύεται — ὅπως θὰ ἀποδείξωμεν καλλίτερον τὴν Δευτέραν, ὅτε ὡρίσθη εἰδικὴ συζήτησις — ὅτι ἡ ἐπιτροπὴ αὐτὴ εἶναι παρὰ τὴν βούλησιν τῶν διαθετῶν, παρὰ τὸν νόμον. Δὲν νομίζουν οἱ κ. Ὑπουργοὶ ἐπὶ τῆς Παιδείας καὶ τῶν Οἰκονομικῶν πρὸς τοὺς ὁποίους ἐπανειλημμένως κατέφυγα, τοὺς ἐξελιπάρησα, τοὺς παρεκάλεσα, τοὺς ἠπείλησα, δὲν νομίζουν, ὅτι ἔχουν καθῆκον νὰ θέσουν φραγμὸν εἰς αὐτὴν τὴν αἰσχρότητα, — λυποῦμαι διότι ἀναφέρω τὴν λέξιν «αἰσχρότητα», ἀλλὰ δὲν ἠμπορῶ νὰ μὴ τὴν εἴπω ὅταν λέγεται ὅτι ἐξητμίσθησαν τὰ κεφάλαια περιουσίας ἐλεγχομένης εἰς 100–200 ἑκατομμύρια; Δὲν θὰ σᾶς ἀπασχολήσω περισσότερον, κ. Βουλευταί. Θὰ παρακαλέσω μόνον τὸ Προεδρεῖον νὰ γνωρίσῃ πρὸς τοὺς ἀξιοτίμους Ὑπουργοὺς τῆς Παιδείας καὶ Οἰκονομικῶν τὴν ἀναβολὴν τῆς ἐπερωτήσεως καὶ θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλήν, καθ’ ὅ ἔχει δικαίωμα, νὰ συστήσῃ εἰς τὸ Προεδρεῖον νὰ καλέσῃ τοὺς κ. Ὑπουργοὺς νὰ παραστοῦν τῇ Δευτέραν κατὰ τὴν συζήτησίν της.

§71Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Πρόκειται νὰ ἀναβληθῇ;

§72ΠΕΡ. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Ἀνεβλήθη, ἀποφάσει τῆς Βουλῆς, διὰ τὴν Δευτέραν.

§73Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Τότε διατὶ συζητεῖτε;

§74ΠΕΡ. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Ἠθέλησα νὰ δώσω τὰ κύρια θέματα τῆς συζητήσεως, διὰ νὰ ἀναγκασθῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ μᾶς φέρῃ τὰ διπλώματα τῶν καθηγητῶν τῶν Σχολῶν. Διωρίσθη, κ. Πρόεδρε, ὁ τέως Νομάρχης Σύρου, κ. Ἀρώνης, ὡς καθηγητὴς τοῦ ἐμπορικοῦ δικαίου, χωρὶς δίπλωμα. Παρακαλῶ νὰ φέρῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τὰ διπλώματα.

§75Κ. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Νὰ παρίσταται καὶ τῆς Δικαιοσύνης, κ. Μπούμπουλη, διότι ἴσως γεννηθῇ ζήτημα ἐπεμβάσεως τοῦ Εἰσαγγελέως.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ δέχεται νὰ ὁρισθῇ εἰδικὴ ἡμέρα συζητήσεως τῆς ἐπερωτήσεως;

§77ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὴν προσεχῆ λοιπὸν Δευτέραν θὰ ἀναγραφῇ δευτέρα ἡ ἐπερώτησις αὐτή, μετὰ τὴν ἐπερώτησιν τοῦ κ. Κώνστα. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς Νομοθετικῆς Ἐργασίας Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου: «Περὶ αὐξήσεως εἰσαγωγικῶν δασμῶν ἐλαιούχων τινων σπόρων καὶ ἐλαίων». Κατετέθη πρότασις ἐκ μέρους δέκα βουλευτῶν περὶ ἀναβολῆς τῆς συζητήσεως. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὴν ἀναβολήν;

§79ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι. Ὄχι.

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ πρότασις τῆς ἀναβολῆς δὲν γίνεται δεκτή. Ὁ κ. Σχινᾶς, ὡς εἰσηγητὴς τοῦ νομοσχεδίου, ἔχει τὴν λόγον.

§81Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Κύριοι Συνάδελφοι, καλούμεθα νὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον «περὶ αὐξήσεως εἰσαγωγικῶν δασμῶν ἐλαιούχων τινῶν σπόρων καὶ ἐλαίων». Τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ἔχει μεγίστην σημασίαν, διότι ἐκ τῆς τύχης τοῦ νομοσχεδίου τούτου θὰ ἐξαρτηθῇ ἡ τύχη ἑνὸς ὁλοκλήρου ἐργαζομένου κόσμου, τοῦ κόσμου τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν, τοῦ κόσμου τοῦ καλλιεργοῦντος τὸν βαμβακόσπορον. Θὰ καταδειχθῇ ἐπίσης, Κύριοι, ἐὰν ἡ Ἑλληνικὴ Βουλὴ καὶ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις σκέπτονται σοβαρῶς νὰ ὑποστηρίξουν τὴν ἐλαιοπαραγωγὴν τοῦ τόπου καὶ τὴν βαμβακοκαλλιέργειαν, ἢ ἁπλῶς σκέπτονται γὰ ρίψουν στάκτη πὰ μάτια τῶν παραγωγῶν καὶ νὰ τοὺς εἰποῦν: Κύριοι, ἐπαρκῶς σᾶς προστατεύομεν. Κύριοι, κάμνω μίαν δήλωσιν: δὲν ὁμιλῶ περὶ τῶν ἐλαιολάδων, ἀλλὰ καὶ περὶ τῶν ἑλληνικῶν σπορελαίων τῶν παραγομένων ἐκ σπόρων ἑλληνικῶν, τῶν βαμβακελαίων — ὥστε νὰ μὴ γίνῃ καμμία παρεξήγησις. Ἡ ἑλληνικὴ παραγωγή, Κύριοι, διατρέχει τὸν μέγιστον τῶν κινδύνων, ὁ ὁποῖος προέρχεται ἀπὸ τὴν εἰσαγωγὴν φυτικῶν ἢ ζωικῶν λιπῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ ἐκ τῆς κατασκευῆς φυτικῶν καὶ ζωϊκῶν λιπῶν ἐν τῇ ἐσωτερικῇ. Τὸν κίνδυνον τοῦτον εὐτυχῶς κατιδοῦσα ἡ Κυβέρνησις τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος καὶ συγκεκριμένως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἔφερε πρὸς ψήφισιν τὸ παρὸν νομοσχέδιον. Ὅτε, Κύριοι, κατετέθη τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, ἐξεστράτευσε μία τάξις ὁλόκληρος ἐναντίον αὐτοῦ καί, ἐὰν δὲν ἤλεγξε τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, εἴτε ἐκ λεπτότητος, εἴτε ἐκ σεβασμοῦ, ἔστρεψεν ὅμως ἐξ ὑπολογισμοῦ τὰ βέλη της ἐναντίον τῆς εἰσηγήσεως τῆς ἰδικῆς μου. Καὶ πρῶτον μοῦ ἔρριψαν τὴν μομφήν, ὅτι ἔδιωξα τὴν τάξιν τῶν βιομηχάνων ἐκ τῆς Κοιν. Ἐπιτροπῆς τῆς Γεωργίας. Ἐπικαλοῦμαι τὴν μαρτυρίαν ἐγκρίτων μελῶν τοῦ Κοινοβουλίου, τὰ ὁποῖα ἦσαν παρόντα κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς ψηφίσεως παρὰ τῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Γεωργίας τοῦ νομοσχεδίου τούτου, ἐὰν ἐγὼ προέβην εἰς τοῦτο. Ἐγώ, ὅτε ἐτέθη ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου Προέδρου τῆς Ἐπιτροπῆς Γεωργίας τὸ ζήτημα ἂν πρέπει νὰ ἀκουσθοῦν οἱ βιομήχανοι, εἶπον τὴν γνώμην μου, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μεταβληθῇ ἡ αἴθουσα τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Γεωργίας εἰς στίβον ἀντιμαχομένων συμφερόντων, διότι ἀλλοίμονον ἂν ἐδεχόμεθα εἰς τὰς Κοινοβουλευτικὰς Ἐπιτροπὰς ὅλους τοὺς ἔχοντας ἀντίθετα συμφέροντα. Οὐδὲν οὐδέποτε θὰ ἐψηφίζετο νομοσχέδιον.

§82ΛΑΖ. ΚΡΙΕΖΗΣ. Αὐτὸ γίνεται εἰς τὰς Ἐπιτροπάς.

§83Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Γίνεται, ἀλλὰ μόνον εἰς ὡρισμένας περιστάσεις.

§84Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ὑπέβαλον ἄλλωστε ὑπομνήματα, τὰ ὁποῖα διενεμήθησαν εἰς ὅλους τοὺς κ. κ. Βουλευτάς.

§85Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Εἶπα, Κύριοι, ἐπίσης ὅτι ἐγὼ ἤμην προκατηλειμμένος κατὰ τοῦ νομοσχεδίου καὶ ὅτι παρουσίαζον ψευδεῖς ἀριθμοὺς καὶ στατιστικάς. Ἀσύστατα ταῦτα, διότι ἐγὼ τὰ ἐπιχειρήματά μου τὰ ἤντλησα ἐκ δημοσίων ὑπηρεσιῶν, ἐκ δημοσίων στατιστικῶν καὶ ἐκ μελετῶν διαφόρων κυρίων, οἱ ὁποῖοι ἠσχολήθησαν μὲ τὸ θέμα τοῦτο. Ἐπίσης, οὔτε ὀλίγον, οὔτε πολύ, μὲ παρέστησαν ὡς καταστροφέα τῆς βιομηχανίας! Ὄχι, Κύριοι! Δὲν πλήττω τὴν βιομηχανίαν ἀλλ’ ἁπλῶς καλῶ τὴν πραγματικὴν ἑλληνικὴν βιομηχανίαν, τὴν βιομηχανίαν, τὴν εἰς τὸ ὕψος της ἱσταμένην, νὰ ἔλθῃ νὰ ἐργασθῇ μὲ τὸν ἄλλον κλάδον τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας, τὸν τῆς Γεωργίας, νὰ δώσῃ τὸ χέρι εἰς αὐτήν, νὰ περιορισθῇ εἰς θεμιτὰ κέρδη καὶ νὰ εἴπῃ εἰς τὴν γεωργίαν: ἐγὼ ἡ ἑλληνικὴ βιομηχανία, παίρνω ἑλληνικὰ προϊόντα καὶ κατασκευάζω εἴδη, τὰ ὁποῖα δίδω εἰς τὴν ἑλληνικὴν κατανάλωσιν. Αὐτά, Κύριοι, ἐζήτησα. Αὐτὰ ἤμην ὑποχρεωμένος νὰ ζητήσω. Δὲν ἔπληξα τὴν ἑλληνικὴν βιομηχανίαν. Τῆς ὑπέδειξα ὅτι, ἂν εἶναι τιμία βιομηχανία, ἂν εἶναι βιομηχανία ἀξία τοῦ ἑλληνικοῦ ὀνόματος, ὀφείλει νὰ ἀγοράζῃ πρώτας ὕλας ἑλληνικὰς καὶ νὰ δίδῃ τὰ βιομηχανικά της προϊόντα εἰς τὴν ἑλληνικὴν κατανάλωσιν. Αὐτὴν ἔχει τὴν ὑποχρέωσιν ἡ ἑλληνικὴ βιομηχανία καὶ ὄχι νὰ φέρῃ πρώτας ὕλας ἐκ Νορβηγίας καὶ ἐκ τῶν Κάτω Χωρῶν, νὰ κατασκευάζῃ ἐκ τούτων προϊόντα καὶ νὰ τὰ διασπείρῃ εἰς τὴν ἑλληνικὴν ἀγοράν. Τῆς εἶπον νὰ κάμῃ εἰς τὴν σημερινὴν περίστασιν τὸ καθῆκόν της, ἐφόσον τοσούτους διατρέχει κινδύνους καὶ τὸ σπορέλαιον καὶ τὸ ἐλαιόλαδον καὶ εἴμεθα ἠναγκασμένοι νὰ δίδωμεν τὰ ὑλικὰ ταῦτα εἰς ξένας Χώρας. Τῆς εἶπα νὰ μὴ λησμονῇ ὅτι ἡ ἑλληνικὴ παραγωγὴ ὁσημέραι αὐξάνει, ὡς ἐπίσης αὐξάνει καὶ ἡ καλλιέργια. Σήμερον ἔχομεν διακοσίους τόννους βαμβακελαίου. Αὔριον θὰ ἔχωμεν τὰς ἀποξηρανθείσας γαίας τῆς Μακεδονίας. Τὶ θὰ τὰς φυτεύσωμεν; Οἱ εἰδικοὶ λέγουν, ὅτι τὸ σιτάρι δὲν εὐδοκιμεῖ ἐκεῖ, ἀλλ’ ὁ βάμβαξ. Ἔχομεν ἀνάγκην βάμβακος, διὰ νὰ αὐξήσωμεν τὴν ἐλαιουργίαν, διὰ νὰ ἐξαγάγωμεν βαμβακέλαια, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ καταναλίσκωνται ἀπὸ τοὺς ἕλληνας τοὺς ἰδίους. Διότι πᾶσα σταγὼν ξενικοῦ λίπους, ἢ ἐλαίου, ἡ ὁποία εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἀντικαθιστᾷ μία σταγόνα ἑλληνικοῦ ἐλαιολάδου. Ἡ παγκόσμιος ἐλαιοπαραγωγή, Κύριοι, ἀνέρχεται εἰς 750.000 τόννους. Ἐξ αὐτῶν τὰ 50% τὰ παράγει ἡ Ἱσπανία, τὰ 20% ἡ Ἰταλία, ἡ Ἑλλὰς, ἐρχομένη τρίτη κατὰ σειράν, παράγει τὰ 10%. Μετ’ αὐτὴν ἀκολουθεῖ ἡ Γαλλία, ἡ ὁποία ἔχει αὔξουσαν παραγωγὴν κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, λόγῳ τῶν ἐλαιοφυτειῶν, τὰς ὁποίας ἔχει εἰς τὸ Ἀλγέριον. Ἡ Ἑλλὰς παράγει 110.000 τόννων ἐν ἡμέραις μεγάλης παραγωγῆς, ἐν ἡμέραις δὲ μικρᾶς παραγωγῆς περὶ τὰς 70–80 χιλιάδας τόννων. Ἡ μέση παραγωγὴ κατὰ τὴν τελευταίαν τριετίαν, τὴν πρὸ τοῦ 1930, ἀνέρχεται εἰς 80 χιλιάδας τόννων, ἡ δὲ μέση παραγωγή, μετὰ τὸ 1930, κατὰ τριετίαν, ἀνέρχεται εἰς 110.000 τόννων. Ἡ Ἑλλὰς ἔχει ἀνάγκην ἐλαιολάδων διὰ τὴν ἐντοπίαν κατανάλωσιν 70 χιλ. τόννων καί τι πλέον. Ὥστε ἀποδεικνύεται ἐκ τῶν στατιστικῶν αὐτῶν, Κύριοι, ὅτι ἔχομεν περισσεύματα ἐλαιολάδων κατ’ ἔτος. Πρέπει συνεπῶς νὰ προσέξωμεν τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν καὶ ἀγορὰν τοῦ ἐλαίου. Αὐτὰ πρέπει νὰ προσέξωμεν, διότι τὸ ἐλαιόλαδον, τὸ κατ’ ἐξοχὴν ἑλληνικὸν προϊόν, δὲν ἐξάγεται εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Καὶ ὅτι δὲν ἐξάγεται ἀποδεικνύεται καὶ ἐκ περικοπῆς λόγου τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ Ἀρχηγοῦ τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος, ὃν οὗτος ἐξεφώνησεν εἰς τὸ ἐλαιοκομικὸν συνέδριον τῆς 22) 1) 1930. Ἐρχόμεθα εἰς τὰς τιμὰς τοῦ ἐλαιολάδου. Ἐσημειώσαν αὗται τρομακτικὴν πτῶσιν καὶ ἐν τῷ ἐσωτερικῷ καὶ ἐν τῷ ἐξωτερικῷ. Ἐν τῷ ἐσωτερικῷ σήμερον τὰ ραφιναρισμένα ἐλαιόλαδα πωλοῦνται εἰς Πειραιᾶ σύμφωνα μὲ ἕν δελτίον τῆς 5–11–1932 τοῦ Χρηματιστηρίου Ἐμπορευμάτων Πειραιῶς πρὸς 35.50. Ἐὰν ἀπὸ τὸ ποσὸν αὐτὸ ἀφαιρέσωμεν δραχμὰς 3 καὶ 50 διὰ ραφινάρισμα καὶ κέρδος βιομηχανικὸν 1.50, μᾶς ὑπολείπονται δρχ.30, αἵτινες δὲν εἶναι ἱκανοποιητικαί. Ὅτι δὲ πρόκειται περὶ πτώσεως τῶν τιμῶν τῶν ἐλαιολάδων ἐξάγεται καὶ ἐκ στατιστικῶν πινάκων, τοὺς ὁποίους ἔχω ὑπ’ ὄψει μου καὶ οἵτινες ἔχουν ὡς ἑξῆς: Κατὰ τὸ 1925 τὰ 100 χιλιόγραμμα ἐλαιολάδου καθαροῦ ἐστοίχιζον 500 Γαλλικὰ φράγκα, τὸν Ὀκτώβριον δὲ 680. Τὸ 1926 ἡ ἀνωτέρα τιμή, ἡ ὁποία ἐσημειώθη ἦτο 1.200 Γαλλικὰ φράγκα καὶ ἡ κατωτέρα 750 καὶ οὕτω καθεξῆς. Δηλαδὴ στοιχίζει τὸ ἔλαιον περὶ τὰς 14–15 δραχμάς. Αὐτὴ εἶναι ἡ τιμὴ τῶν ἑλληνικῶν ἐλαιολάδων εἰς τὴν ἀγορὰν τῆς Γαλλίας καὶ σήμερον ἔχει 250 Γαλλικὰ φρ. τὰ 100 κιλά. Καὶ ἐνῷ ἔχομεν τὰς τιμὰς αὐτάς, ἔχομεν ἐξ ἄλλου τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς, ἡ ὁποία, κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου, πρέπει νὰ αὐξάνῃ, διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ὁ Ἕλλην παραγωγὸς θὰ δυνηθῇ μὲ τὴν μεγαλειτέραν ἐσοδείαν νὰ καλύψῃ μέρος τοῦ κόστους εἰς τὸ ὁποῖον ἀνέρχονται τὰ ἔξοδα τῆς παραγωγῆς τοῦ ἐλαιοκάρπου. Ἡ αὔξησις δ’ αὐτὴ ἀπὸ τοῦ 1925 καὶ ἐφεξῆς ἔχει ὡς ἑξῆς. Τῷ 1925 ἀνῆλθεν εἰς 63.000 τόννων. Τῷ 1927 εἰς 72.000, τῷ 1930 εἰς 103 χιλιάδας καὶ τῷ 1931 εἰς 134 χιλιάδας καὶ βαίνει αὕτη κανονικῶς αὔξουσα. Πρὸ τῆς καταστάσεως αὐτῆς πολὺ ὀρθῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἔφερε πρὸς ψήφισιν ὡρισμένα νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα ἀπέβλεπον εἰς τὴν προστασίαν τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς, διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ὁ ἕλλην παραγωγὸς θὰ καλύψῃ ὡρισμένα ἔξοδά του, τὰ ὁποῖα ἔχει, ἐφόσον δὲν ἐπιτυγχάνει τιμὰς καλάς, οὔτε ἐν τῷ ἐσωτερικῷ, οὔτε ἐν τῷ ἐξωτερικῷ. Ἐκ τούτου συνάγεται πόσον δίκαιον εἶχον, τονίσας καὶ προηγουμένως, ὅτι διὰ τὴν προστασίαν τοῦ ἐλαίου μεγίστην σημασίαν ἔχει ἡ ἐσωτερικὴ κατανάλωσις, καὶ εἰς αὐτὴν πρέπει νὰ ἀποβλέψωμεν καὶ αὐτὴν πρέπει νὰ ὀργανώσωμεν, δεδομένου ὅτι τὸ ἐλαιόλαδον εἶναι ἕν ἐκ τῶν κυριωτέρων, ἢ ἴσως ἡ κυριωτέρα τροφὴ τοῦ Ἕλληνος, ἐνῷ ἀντιθέτως τὰ ἐλαιόλαδα εἰς τὸ ἐξωτερικὸν δὲν ἠμποροῦν νὰ καταναλωθοῦν, διότι θεωροῦνται ὡς εἶδος πολυτελείας. Οἱ Εὐρωπαῖοι τὸ ἐλαιόλαδον τὸ μεταχειρίζονται μόνον δι’ ὡρισμένα εἴδη φαγητῶν. Ἡ προκάτοχος Κυβέρνησις, ἔχουσα καὶ αὕτη ὑπ’ ὄψει ὅλα αὐτά, ἔφερεν εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν δύο νομοσχέδια, ἅτινα ἐγένοντο καὶ εἶναι ἤδη νόμοι τοῦ Κράτους, ὑπ’ ἀριθμοὺς 3755 καὶ 4821, οἵτινες ἀπηγόρευον τὴν ἀνάμιξιν παντὸς σπορελαίου εἴτε ξενικοῦ, εἴτε ἐντοπίου, μετὰ ἑλληνικοῦ ἐλαιολάδου, ἀπηγόρευον δὲ καὶ τὸν ἄνισον ἀνταγωνισμόν, τὸν ὁποῖον ἠδύναντο νὰ κάμουν εἰς τὸ ἐλαιόλαδον ὡρισμένα εἴδη σπορελαίων, τὰ ὁποῖα εἴτε λόγῳ τοῦ εἴδους των, εἴτε λόγῳ τῆς ποιότητός των ἠδύναντο αὐτούσια νὰ συναγωνισθοῦν τὸ ἐλαιόλαδον. Ὑπερηφανεύομαι δὲ ἰδιαιτέρως, Κύριοι, διότι τυγχάνων μέλος τῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῆς Γεωργίας τότε, εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ὑπερψηφίσω τῶν νομοσχεδίων ἐκείνων καὶ ἐπετεύχθη ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἐξίσωσις τοῦ φόρου τοῦ ἐν τῷ ἐσωτερικῷ παραγομένου σπορελαίου, εἴτε ἐξ ἐντοπίων σπορελαίων, εἴτε ἐκ ξενικῶν, ἐξίσωσις τοῦ φόρου τοῦ παραγομένου σπορελαίου καὶ τοῦ φόρου τοῦ ἐλαιολάδου, ἀφ’ ἑτέρου ἐπιβολὴ μεγάλου δασμοῦ εἰς τοὺς ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγομένους ἐλαιώδεις σπόρους, πλὴν τοῦ λινοσπόρου, διότι οὐδείς ποτε ἐφαντάζετο ὅτι ὁ λινόσπορος ἠδύνατο νὰ ἀποτελέσῃ ἔλαιον βρώσιμον. Ἐθεωρεῖτο τότε τὸ λινέλαιον ὡς ἔλαιον βιομηχανικόν, διὰ βαφὰς καὶ βερνίκια καὶ οὐχὶ βρώσιμον. Σᾶς παρακαλῶ δὲ προσέξατε τοῦτο, διότι κατωτέρω θὰ ἀναπτύξω πῶς μετεχειρίσθη ἔπειτα ἡ ἑλληνικὴ βιομηχανία τὸ λινέλαιον αὐτό. Ἐπίσης, ἐδιπλασιάσθησαν ἀπὸ τοῦ Ἰουνίου τοῦ 1930 οἱ δασμοὶ τῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγομένων σπορελαίων καὶ αὐτοῦ ἔτι τοῦ ἀκαθάρτου βαμβακελαίου, διότι αὐτὸ ἠδύνατο νὰ καταστρατηγήσῃ τὸν νόμον καὶ νὰ παρασταθῇ ἢ καὶ νὰ καταστῇ βρώσιμον, δι’ ἑνὸς ἁπλοῦ ἐξευγενισμοῦ, δεδομένου ὅτι τότε τὸ μὲν λινέλαιον ἐθεωρεῖτο ὡς μὴ βρώσιμον, ἐνῷ τὸ βαμβακέλαιον ἐθεωρεῖτο βρώσιμον. Καὶ εἴχομεν οὕτω τὸ καθεστὼς τῶν δύο αὐτῶν νόμων, τῶν νόμων περὶ σπορελαίου. Ἀλλ’ ὅτε ἐψηφίζοντο οἱ νόμοι αὐτοί, ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Βουλὴ εἶχον ὑπ’ ὄψει μίαν ἄλλην πρόοδον τῆς βιομηχανικῆς χημείας, τὴν πρόοδον τῆς ὑδρογονώσεως, ἡ ὁποία ἠδύνατο νὰ καταστρατηγῇ τὸν νόμον περὶ σπορελαίων καὶ νὰ παρουσιάζῃ τὰ διάφορα ἐλαιόλαδα, βρώσιμα ἢ μή, ὑπὸ μορφὴν στερεάν. Θὰ σᾶς ἀναπτύξω τί ἐστὶ ὑδρογόνωσις καὶ θὰ παρακαλέσω ἰδιαιτέρως τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως νὰ μὲ προσέξῃ ἐπ’ αὐτοῦ. Ὑδρογόνωσις εἶναι ἡ βουτυροποίησις, ἡ στερεοποίησις παντὸς ἐλαίου εἰς ὡρισμένους βαθμοὺς τήξεως διὰ τῆς προσθήκης ὑδρογόνου. Ὅλα τὰ ἔλαια δύνανται νὰ ὑδρογονωθῶσι, δύνανται νὰ στερεοποιηθῶσι, μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι σταθεροποιοῦνται εἰς διαφόρους βαθμοὺς τήξεως. Ἡ βιομηχανία αὐτή, τῆς βουτυροποιήσεως τοῦ ἐλαίου, παίρνει π.χ. τὸ Α ἐλαιόλαδον, τὸ στερεοποιεῖ καὶ τὸ πωλεῖ εἰς τοὺς ἕλληνας, ἀδιάφορον ἂν οἱ στόμαχοι αὐτῶν εἶναι ἱκανοὶ νὰ τρώγουν βρωμερὰ λάδια. Δηλαδὴ ἕν ἔλαιον, τὸ ὁποῖον ἐθεωρεῖτο κατάλληλον γιὰ μπογιές, τὸ ἐπῆρε ἡ βιομηχανία αὐτὴ καὶ τὸ ἐπαρουσίασεν ὡς βρώσιμον. Τὸ λινέλαιον λοιπὸν αὐτό, διὰ τοῦ ὑδρογόνου καὶ δι’ εἰδικῆς κατεργασίας, στερεοποιεῖται καὶ μεταβάλλεται εἰς ἕν στερεὸν εἶδος. Βεβαίως τὸ εἶδος αὐτό, αὐτούσιον εἰς 50 βαθμοὺς ὑδρογονώσεως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι φαγώσιμον. Διότι αὐτὰ τὰ ἀντικείμενα τρώγονται, τὰ ὁποῖα δύνανται νὰ λυώσουν εἰς τὴν θερμοκρασίαν τὴν ὁποίαν ἔχει τὸ στόμα καὶ τὸ στομάχι τοῦ ἀνθρώπου καὶ σᾶς δεικνύω αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἔλαιον ἑλληνικὸν στερεοποιημένον. (δεικνύει τεμάχιον στερεοῦ ἐλαίου). Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον γίνονται καὶ τὰ παντὸς εἴδους ἔλαια. Αὐτὰ λοιπὸν τὰ ἔλαια, τὰ παίρνει ἡ ἑταιρεία καὶ τὰ πωλεῖ εἰς τοὺς λιπατζῆδες, οἱ ὁποῖοι τὰ ἀναμιγνύουν μὲ ἄλλα ἔλαια καὶ παράγουν τὰ λεγόμενα φυτικὰ βούτυρα, ἢ μαγειρικὰ λίπη. Διὰ νὰ ἀναλυθῇ τὸ ἔλαιον τοῦτο θέλει 50% καὶ ἀναλύεται μία ὀκᾶ πρὸς τρεῖς ὀκάδας ἄλλου ἐλαίου, εἴτε λινελαίου, εἴτε ἰχθυελαίου, εἴτε βαμβακελαίου. Ὅταν θὰ λυώσῃ τότε παίρνουμε τὸ μαγειρικὸν λίπος, τὸ ὁποῖον ἔχει τὴν πυκνότητα τοῦ βουτύρου....

§86Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Βαθμοὺς τήξεως τοῦ βουτύρου;

§87Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Ἕν πυκνόρευστον εἶδος. Οὕτως ἔχει, Κύριοι, ἡ βιομηχανοποίησις αὐτῶν τῶν ἐλαίων. Μᾶς φέρνουν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ τὰς πρώτας ὕλας καὶ μᾶς τὰς παρουσιάζουν ἔπειτα ὑπὸ τύπον μαγειρικοῦ λίπους. Πρέπει προσέτι νὰ ἀναπτύξω καὶ ἕν ἄλλο ζήτημα. Δὲν εἶναι ἀνάγκη ἡ ἑταιρεία αὐτὴ νὰ κάμνῃ καὶ ὑδρογόνωσιν τοῦ ἰχθυελαίου ἢ τοῦ λινελαίου εἰς 50ο τήξεως. Κάμνει κάτι τι πολὺ ἁπλούστερον. Ἀντὶ νὰ ἔχῃ αὐτὴν τὴν διαδικασίαν τῆς ἀναμίξεως, ὑδρογονώνει εἰς 32ο τήξεως καὶ ἔχει αὐτὸ τὸ προϊόν. Κάμνει δηλ. τὴν ἐπεξεργασίαν ἀπευθείας, χωρὶς ἀναμίξεις. Σημειώσατε δὲ ὅτι ὅλα τὰ εἴδη τῶν ἐλαίων εἶναι δυνατὸν νὰ ὑδρογονωθῶσι, μηδὲ τῶν ὀρυκτελαίων ἐξαιρουμένων. Λοιπὸν ἡ βιομηχανία αὐτὴ ἔρχεται — διότι περὶ ἑνὸς μόνου ἐργοστασίου πρόκειται — καὶ μᾶς λέγει: —Κύριοι, παίρνω λινέλαιον ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Τὸ ὑδρογονώνω καὶ τὸ πωλῶ. Ἀλλὰ κάμνω καὶ ἕν ἄλλο πρᾶγμα. Παίρνω ἕν μέρος ἐξ αὐτοῦ καὶ τρία μέρη βαμβακελαίου διὰ νὰ παράγω τὸ φυτικὸν λίπος. Ἐὰν ἤμην βέβαιος, ὅτι αὐτὸ θὰ ἔκαμνεν ἡ βιομηχανικὴ αὐτὴ ἑταιρεία, θὰ τὴν συνέτρεχον. Ἀλλ’ εἶμαι βέβαιος ὅτι ἡ βιομηχανία αὐτή, δὲν σταματᾷ πρὸ οὐδενός, ὅτι ἐγκληματεῖ ἐναντίον τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, διότι τοῦ δίδει νὰ τρώγῃ λινέλαιον. Δὲν ἠμπορῶ νὰ πιστεύσω ὅτι παίρνει καὶ κάμνει πρόσμιξιν μὲ ἀνώτερα ἔλαια εἰς τιμήν...

§88Γ. ΠΕΣΜΑΤΖΟΓΛΟΥ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Καταργεῖται αὐτὸ διὰ τοῦ νομοσχεδίου.

§89Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Ἐγὼ ἀναπτύσσω τὰς γνώμας μου, διὰ νὰ ἀποδείξω εἰς τὴν Βουλὴν διατὶ ὑποστηρίζω τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ὀρθῶς ἔχει. Λοιπόν, ἡ ἑταιρεία αὐτὴ εἶναι κακῆς πίστεως ἑταιρεία, διότι ἐγκληματεῖ, ὅπως εἶπα προηγουμένως, ἐναντίον τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ τοῦ δίδει μὴ βρώσιμα ἔλαια, βιομηχανικὰ ἔλαια νὰ φάγῃ. Δὲν κάμνει τίποτε περισσότερον, τίποτε ὀλιγώτερον ἐκείνου τοῦ βιομηχάνου, ὁ ὁποῖος κατὰ τὸ διάστημα τοῦ ἀποκλεισμοῦ προσέθετεν εἰς τὸ ἄλευρι τοῦ λαοῦ τσιμέντο ἢ ροκανίδι.

§90Α. ΜΠΑΣΙΑΚΟΣ. Διατὶ δὲν ἐπεμβαίνει ἡ ἀγορανομία;

§91Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Ὄχι διότι δὲν εἶναι βλαβερά, διότι δὲν τὸν πιάνει ὁ νόμος περὶ σπορελαίων.

§92Α. ΜΠΑΣΙΑΚΟΣ. Δὲν εἶναι βρώσιμα εἴπετε.

§93Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Δὲν εἶναι βρώσιμα. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐπεμβῇ οὔτε τὸ Γενικὸν Χημεῖον τοῦ Κράτους, οὔτε ἡ Ἀγορανομία, διότι τὸ φέρνει ὑπὸ στερεὰν μορφὴν καὶ δὲν ὑπάρχει νόμος νὰ τῆς τὸ ὑπαγορεύῃ. Ἡ σπουδαιοτέρα ὕλη τὴν ὁποίαν μεταχειρίζεται ἡ ἑταιρεία αὐτή, εἶναι τὰ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγόμενα ἰχθυέλαια. Ὅτε τὸ πρῶτον ἱδρύθη ἡ ἑταιρεία αὐτὴ «Ὑδρογονώσεως Ἑλλάδος» —αὐτὸν τὸν τίτλον φέρει— ἔφερεν ἰχθυέλαιον ἐκ Νορβηγίας, τὸ ὁποῖον εἶναι ἡ παγκοσμίως εὐθηνὴ πρώτη ἐλαιώδης ὕλη, πληρώσασα τὸν δασμὸν τῶν μὴ βρωσίμων ἐλαίων. Κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου, πολὺ κακῶς, διότι τὰ ἰχθυέλαια αὐτά, δι’ ἑνὸς ραφιναρίσματος, τὸ ὁποῖον ἐστοίχιζε τότε 1.40 κατ’ ὀκᾶν, καθίστανται βρώσιμα. Καὶ ἦλθε, Κύριοι, νὰ ὑποστηρίξῃ ἡ Ἑταιρεία αὐτὴ διὰ τῶν ἀνακοινωθέντων της εἰς τὰς ἐφημερίδας, ὅτι, «ὅτε ἐγὼ πρωτόφερα τὸ ἰχθυέλαιον, τὸ ἐδασμολόγησαν μὲ δασμὸν φαρμακευτικόν», πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι ἀληθές. Τὸ δασμολόγιον ἔχει διαφόρους δασμολογικὰς κλάσεις διὰ τὰ ἔλαια, τὰ ὁποῖα διακρίνει εἰς μόνιμα ἢ ἡμιμόνιμα, εἰς φυτικὰ, εἰς ζωϊκά, εἰς ἰχθυέλαια, εἰς σπορέλαια κλπ., καὶ ἐνῷ, κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου, τὸ ἰχθυέλαιον ἀποτελεῖ εἶδος βρώσιμον, καὶ ἔπρεπε νὰ ὑπαχθῇ εἰς τὴν κλάσιν αὐτήν, δηλαδὴ νὰ πληρώσῃ 80–100 μεταλλικὰς δραχμὰς πρὸς 20 δραχμὰς τὴν μεταλλικήν, κατὰ τόννον, ὑπήχθη κατ’ ἀρχὰς εἰς τὰ μὴ βρώσιμα ἔλαια, τοῦθ’ ὅπερ κἄτι πάει καὶ ἔρχεται, κατόπιν δὲ οὐδὲ εἰς τὴν κλάσιν αὐτὴν τὸ ὑπήγαγον, ἀλλὰ οὔτε εἰς τὴν κλάσιν τῶν βρωσίμων, οὔτε εἰς τὴν τῶν μὴ βρωσίμων, ἀλλ’ εἰς τὴν κλάσιν τῶν φαρμακευτικῶν ἐλαίων, δηλαδὴ εἰς τὴν τελευταίαν κλάσιν, ὅπου ὁ δασμὸς εἶναι 30 δραχμαὶ πρὸς 15 δραχμὰς ἑκάστη μεταλ. δρχ. Καὶ ἔρχεται ἡ ἑταιρεία αὐτὴ καὶ δασμολογεῖ ὅλον αὐτὸν τὸν ὄγκον τῶν ἰχθυελαίων, χιλιάδας τόννων, μὲ τὴν τελευταίαν κλάσιν τῶν φαρμακευτικῶν ἐλαίων. Δὲν ἀρκεῖται δὲ καὶ εἰς τὸν ἐξευτελιστικὸν αὐτὸν δασμὸν, ὅστις πλήττει τὴν ἐλαιοπαραγωγὴν καὶ βαμβακοπαραγωγὴν καὶ προχωρεῖ.

§94ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν τὶ ἔκαμαν;

§95Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Θὰ ἴδητε κατωτέρω τὶ ἔκαμαν. Προχωρεῖ, λέγω, ἡ ἑταιρεία αὐτὴ καὶ ὑποβάλλει αἴτησιν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν καὶ λέγει. «Κύριοι ἐγὼ πληρώνω μεγάλον δασμόν· δὲν ἠμπορῶ νὰ πληρώνω τοὺς φαρμακευτικοὺς δασμούς. Πρέπει νὰ μοῦ ἐλαττώσητε τὸν δασμὸν αὐτόν. Καὶ πρέπει νὰ μοῦ τὸν ἐλαττώσητε, διότι φέρω εἶδος πρώτης ὕλης βιομηχανίας, τὸ ὁποῖον καταπολεμᾷ τὸ ἑλληνικὸν ἐλαιόλαδον καὶ τὸ ἑλληνικὸν βαμβακέλαιον, θὰ πλήξῃ δὲ καὶ τὸν Ἕλληνα παραγωγόν, καὶ δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ μοῦ ἐλαττώσητε τὸν δασμόν!». Καὶ μετὰ τὴν δήλωσιν τότε τοῦ ἀξιοτίμου Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς Γεωργίας, τὴν ὁποίαν οὗτος ἔκαμε τὴν 7ην Σεπτεμβρίου τοῦ 1933, ὅτε τοῦ κατηγγέλθη τὸ σκάνδαλον αὐτό, καὶ εἶπεν ὅτι θὰ φέρῃ προσεχῶς νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἀπαγορεύσῃ τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ εἴδους τούτου, τὴν 18ην Σεπτεμβρίου ἐξεδόθη τὸ παράνομον, τὸ ἄτακτον, δὲν ἠξεύρω πῶς νὰ τὸ ὀνομάσω, Διάταγμα, διὰ τοῦ ὁποίου ἐμειοῦτο ὁ δασμὸς τῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγομένων ἐλαίων ἀπὸ 30 μεταλλικὰς δραχμὰς εἰς 15 καὶ μὲ τιμὴν 10 δραχμὰς ἡ μεταλλικὴ δραχμή.

§96ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Μὲ τὴν δικαιολογίαν;

§97Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Μὲ τὴν δικαιολογίαν τῆς προστασίας τῆς βιομηχανίας.

§98ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἡ δικαιολογία, εἶναι ὅτι δὲν ὑπῆρχε κατάταξις εἰς τὸ δασμολόγιον.

§99Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Ἡ δικαιολογία εἶναι αὐτή, ὅτι δὲν ὑπῆρχε κλάσις εἰδική, ἀλλὰ ὁ νόμος περὶ δασμολογίου ἐπιτρέπει τὴν δημιουργίαν νέων κλάσεων ὅταν δὲν ὑπάρχει κλάσις. Ἀλλ’ ἐδῶ ὑπάρχει κλάσις καὶ τῶν φαρμακευτικῶν καὶ τῶν βρωσίμων καὶ τῶν μὴ βρωσίμων ἐλαίων. Ἐγὼ ὑποστηρίζω ὅτι ἔπρεπε νὰ ὑπαχθῶσιν, ἐφόσον κτυποῦν τὸ ἑλληνικὸν ἐλαιόλαδον, εἰς τὴν κλάσιν τῶν βρωσίμων ἐλαίων. Ἀλλ’ οὔτε εἰς τὴν κλάσιν τῶν βρωσίμων ἤθελεν ἡ ἑταιρεία αὐτὴ νὰ ὑπαχθῶσιν, οὔτε εἰς τὴν τῶν μὴ βρωσίμων, ἀλλ’ οὔτε εἰς τὴν τῶν φαρμακευτικῶν. Ἐκαλόμαθε, βλέπετε, κατὰ τὴν γνωστὴν παροιμίαν, «ἡ γρηὰ στὰ σῦκα καὶ ἤθελε καὶ τὰ ξώφυλλα» καὶ πράγματι, κατώρθωσεν ἐντὸς δέκα ἡμερῶν νὰ ἐκδοθῇ ἡ ἀπόφασις τῆς Ἐπιτροπῆς Τελωνειακῶν Ἀμφισβητήσεων, νὰ σταλῇ αὕτη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν νὰ καταρτίσῃ τὸ Διάταγμα καὶ νὰ τὸ στείλῃ εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, νὰ δημοσιευθῇ τοῦτο εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως καὶ νὰ κάμῃ χρῆσιν ἡ ἑταιρεία τοῦ παρανόμου αὐτοῦ Διατάγματος καὶ νὰ εἰσαγάγῃ πληθώραν τόννων ἰχθυελαίων καὶ νὰ ζημιωθῇ οὕτω τὸ Δημόσιον πέντε ἑκατομμύρια δραχμῶν!!

§100Κ. ΒΕΡΡΟΙΟΠΟΥΛΟΣ. Μὰ πόσους τόννους εἰσήγαγεν ἡ Ἑταιρεία;

§101Σ. ΣΧΙΝΑΣ. 1.500 βαρέλια ἰχθυελαίων, ἤτοι 1.087 τόννους.

§102Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Συγχέετε τοὺς ἀριθμούς. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει, εἶναι τοῦτο. Ὅτι ἀπὸ τὴν ἡμέραν, ποὺ ἐδημοσιεύθη τὸ Διάταγμα, μέχρι τῆς 13ης Νοεμβρίου 1933, εἰσήχθησαν 290 καὶ ½ τόννοι. Αὐτὰ δὲ ἐξάγονται ἐκ τῆς ἐπισήμου στατιστικῆς.

§103Κ. ΒΕΡΡΟΙΟΠΟΥΛΟΣ. Πόση εἶνε ἡ παραγωγὴ τοῦ ἐργοστασίου τὸν μῆνα;

§104Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Κύριοι, κατὰ τὸ κοστολόγιον τῶν μηχανημάτων «Φράγκε Βέρκε», ποὺ εἶναι τοῦ εἰδικοῦ ἐργοστασίου, ἔχει μόνον δυναμικότητα χιλίων τόννων τὸ ἐργοστάσιον.

§105Κ. ΒΕΡΡΟΙΟΠΟΥΛΟΣ. Τὶ παράγει κατὰ μῆνα τὸ ἐργοστάσιον, ὄχι τὶ δυναμικότητα ἔχει.

§106Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Δυναμικότητα ὅταν λέγω, ἐννοῶ παραγωγὴν τὸν χρόνον 1.000 τόννους.

§107Κ. ΒΕΡΡΟΙΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸν μῆνα τὶ ἀποδίδει;

§108Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Δὲν ὁμιλοῦμεν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, Κύριοι.

§109Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Ἐξ ὅσων λέγομεν, ἀποδεικνύεται, κ. Ὑπουργέ, ἡ κακὴ πίστις τῆς Ἑταιρείας καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑποστηρίζουν οἱ κ. Συνάδελφοι, ὅτι ὑδρογονώνει ἐλαιόλαδον.

§110Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Δὲν πλήττεται μόνον ἡ ἐλαιοπαραγωγή, πλήττεται καὶ ἡ βουτυροπαραγωγή. Τὸ βούτυρον ἔπεσε κατὰ 20 δραχμὰς τὴν ὀκᾶν, λόγῳ τῆς ἐμφανίσεως τῆς ἑταιρείας αὐτῆς. Ἡ Ἀντιπολίτευσις μᾶς κατηγορεῖ ὅτι δυνάμει τῆς συμβάσεως καταργοῦνται τὰ ἐλαιοπαραγωγικὰ προϊόντα, καὶ ἐδῶ ἀποδεικνύεται ὅτι καταργεῖται καὶ τὸ βούτυρον. Οἱ χωρικοὶ τοῦ νομοῦ Κοζάνης μοῦ εἶπαν «σᾶς ἐδώσαμε τὴν ψῆφόν μας, ἀλλὰ δὲν θὰ σᾶς τὴν δώσωμεν αὔριον, διότι ἐπιτρέπετε νὰ εἰσάγεται βούτυρον», ἐνῷ τώρα ἀποδεικνύεται ὅτι ἡ πτῶσις δὲν ὀφείλεται εἰς τὴν εἰσαγωγήν, ἀλλ’ ὀφείλεται εἰς τὸ ἐργοστάσιον.

§111Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Κύριοι Βουλευταί, θὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν ἀγαπητὸν ἐξ Ἀθηνῶν Συνάδελφον, ὁ ὁποῖος μὲ ἠρώτησε ποίαν δυναμικότητα ἔχει τὸ ἐργοστάσιον αὐτό. Καὶ τοῦ ἀπαντῶ, ὅτι παράγει ὑδρογονωμένον φυτικὸν λίπος, ὑδρογονωμένον ἔλαιον 1.000 τόννους τὸν χρόνον. Εἰσῆγε λίπος τότε 30–40 τόννους κατὰ μῆνα. Καὶ βλέπω τώρα, ὅτι ἐπειδὴ ἡ ἑταιρεία ἐθεώρει ἁμαρτωλὸν τὸ ἐκδοθὲν Διάταγμα, καὶ ἦτο βεβαία, ὅτι δὲν ἠμποροῦσε νὰ σταθῇ νὰ σπεύδῃ εἰς τὴν ὁμαδικὴν ἀγορὰν καὶ ἀθρόαν εἰσαγωγὴν ξενικῶν ἐλαίων, τὰ ὁποῖα θὰ πατάξουν τὴν ἑλληνικὴν παραγωγήν, τὸ ἑλληνικὸν ἐλαιόλαδον, τὸ ἑλληνικὸν βαμβακέλαιον. Ἐξ αὐτῆς τῆς εἰσαγωγῆς τῆς ἀθρόας, μὲ μειωμένον τὸν δασμόν, τὸ Κράτος ἐζημιώθη, κατὰ τὴν ἀντίληψιν τὴν ἰδικήν μου, κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς τοὺς ἰδικούς μου, διότι ἐγὼ ὑπολογίζω τὴν διαφορὰν μεταξὺ τοῦ δασμοῦ τοῦ Διατάγματος τῆς 18ης Σεπτεμβρίου καὶ τοῦ δασμοῦ τῶν μὴ βρωσίμων, εἰς τὰ ὁποῖα ἔπρεπε κανονικῶς νὰ ὑπαχθῇ, ὑπολογίζω, λέγω εἰς 4 ἑκ. 460 χιλιάδας τὴν ζημίαν.

§112Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Δὲν ἔχετε δίκαιον.

§113Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, δὲν ἐζημιώθη 4½ ἑκατομμύρια τὸ Κράτος, ἀλλ’ ἐζημιώθη 1½ ἑκατομμύριον. Καὶ αὐτὸ ἐὰν παραδεχθῶμεν, ἀποδεικνύεται ἡ κακὴ πίστις τῆς ἑταιρείας αὐτῆς, ἀποδεικνύεται ὅτι ἐζημιώθησαν τὰ συμφέροντα τοῦ ἑλληνικοῦ Κράτους. Ἀποδεικνύεται δέ, κ. Ὑπουργέ τῆς Γεωργίας, καὶ ἓν ἀκόμη πρᾶγμα, ὁ κρυφὸς δάκτυλος εἰς ὃν ὀφείλεται ἡ ἐνέργεια διὰ τὴν ἔκδοσιν τοῦ παρανόμου αὐτοῦ Διατάγματος εἰς διάστημα δέκα ἡμερῶν. Ἐὰν ἐκινδύνευεν ἡ σταφιδοπαραγωγὴ τῆς Ἑλλάδος, ἐὰν ἐκινδύνευεν ἡ ἐλαιοπαραγωγὴ τῆς Ἑλλάδος, ἐὰν ἐκινδύνευεν ἡ οἰνοπαραγωγὴ τῆς Ἑλλάδος, εἶναι ζήτημα ἐὰν τὸ ἑλληνικὸν Κράτος θὰ ἐλάμβανε τόσα σπασμωδικὰ μέτρα, καὶ ἐσπευσμένας ἀποφάσεις ἐντὸς τόσης μικρᾶς προθεσμίας. Ἀλλ’ ἄς τὰ ἀφήσωμεν αὐτὰ τὰ πράγματα. Ἐμὲ δὲν μὲ ἐνδιαφέρουν. Τὰ ἀναφέρω μόνον διὰ νὰ ἀποδείξω τὴν κακὴν πίστιν τῆς Ἑταιρείας αὐτῆς, ἡ ὁποία σᾶς λέγει, ὅτι θὰ πάρῃ βαμβακέλαιον καὶ ἐλαιόλαδον. Ἐγώ, Κύριοι, ἔχω νὰ σᾶς ἀποδείξω τοῦτο, ὅτι τὸ ἰχθυέλαιον ἀποτελεῖ μέγαν κίνδυνον διὰ τὸ ἐλαιόλαδον. Τὸ ἰχθυέλαιον εἰς οἱανδήποτε κλάσιν καὶ ἂν τὸ ὑπαγάγωμεν, εἶναι φοβερὸς πολέμιος τοῦ ἑλληνικοῦ ἐλαιολάδου, τοῦ ἑλληνικοῦ βαμβακελαίου. Ὅπως εἶπα προηγουμένως, τὸ ἰχθυέλαιον, ἐὰν τὸ βάλωμεν 3.15, δηλ. εἰς τὴν κλάσιν τῶν φαρμακευτικῶν, σύμφωνα μὲ τὰς τιμὰς τοῦ Χρηματιστηρίου Λονδίνου, στοιχίζει 13 λίρας. Ἄρα κατ’ ὀκᾶν στοιχίζει 10.77, σὺν δασμῷ 10.38, στοιχίζει 21.15. Ἐὰν εἰς αὐτὸ προσθέσωμεν τὰ ἔξαδα ραφιναρίσματος 1.40....

§114ΠΕΡ. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Τὰ μεταφορικὰ δὲν τὰ προσεθέσατε.

§115Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Περίεργον πρᾶγμα. Πῶς δὲν τὰ προσεθέσαμεν. Εἰς αὐτὸ ὁ κ. Ὑπουργὸς συμφωνεῖ, κ. Μπούμπουλη. Θὰ σᾶς ἀναπτύξω ὅτι εἰς τὴν Ἀγγλίαν τὸ ἰχθυέλαιον τὸ ρευστὸν στοιχίζει. (ἀναγινώσκει).

§116ΠΕΡ. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Θέλω νὰ μοῦ εἴπητε τὶ ὑπελογίσατε δι’ ἔξοδα μεταφορᾶς διὰ νὰ κάμω καὶ ἐγὼ τὸν ὑπολογισμόν.

§117Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Λίρας 3–10–0 κατὰ τόννον.

§118ΠΕΡ. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Εἰς τὴν ἀσφάλειαν ὅμως θέτετε καὶ τὴν ρευστότητα 2%;

§119Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Ἀφῆστε, κ. Μπούμπουλη, νὰ τελειώσω. Εὑρήκατε σεῖς ἓν ἐπιχείρημα, ἀλλὰ τὸ ἐπιχείρημα αὐτὸ εἶναι ρευστόν. Σᾶς λέγω λοιπόν, ὅτι θὰ στοιχίζει λίρας 16– 10–0 πρὸς 570 δρχ. κάμνουν δρχ. 9.400 (ἀναγινώσκει). Καὶ προχωρῶ εἰς τοὺς συλλογισμούς μου. 10.77 ἡ τιμὴ τοῦ ἰχθυελαίου τοῦ ρευστοῦ εἰς τὴν σκάλαν τοῦ Πειραιῶς, 10.30 ὁ δασμός, ἴσον 20.75, 1.40 ἔξοδα ραφιναρίσματος (ἀναγινώσκει) κλπ. Τὰ ἔξοδα ὑδρογονώσεως. Κύριοι, ἐξάγονται ἐκ τοῦ καταλόγου τῶν μηχανημάτων τῆς ἰδίας ἑταιρείας καὶ μᾶς κάμνουν τὴν τιμὴν 24.75. Ἀλλ’ ἂς προχωρήσωμεν εἰς τὸν συλλογισμόν μας. Μὲ δασμὸν τοῦ Διατάγματος Σεπτεμβρίου, ἔχομεν δρχ. 17.24. Ἄν θέσωμεν τὸν παρὰ τοῦ νομοσχεδίου προτεινόμενον δασμόν, καταλήγομεν εἰς 21.54. Ὥστε, ὅπως εἶπα καὶ προηγουμένως, τὰ ἑλληνικὰ ἐλαιόλαδα καὶ τὰ ἑλληνικὰ βαμβακέλαια πλήσσονται καὶ ἔχουν ἕνα μεγάλον ἐχθρόν, τὸν ἐχθρὸν τοῦ ἰχθυελαίου τοῦ εἰσαγομένου ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἔχομεν ἀντιθέτως ἑλληνικὸν λάδι, ἑλληνικὸν βαμβακέλαιον, οὗτινος ἡ τιμή, κατὰ τοὺς ὑπολογισμούς μου αὐτούς, μὲ τὰ ἔξοδα ὑδρογονώσεως καὶ ραφιναρίσματος, ἀνέρχεται εἰς 34 κατ’ ὀκᾶν δρχ. Τὸ ἑλληνικὸν λινέλαιον ἀνέρχεται εἰς 32.27. Ἀλλὰ ἔχομεν καὶ ἄλλα προϊόντα εἰσερχόμενα ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ὑδρογονωμένα, δηλαδὴ ἰχθυέλαιον στερεοποιημένον, τὸ ὁποῖον ἔρχεται ἀκέραιον, αὐτούσιον (ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, ἀπὸ τὴν Νορβηγίαν. Καὶ λέγει ἡ ἑταιρεία. «Κύριοι. Ναί, νὰ αὐξήσητε τὸν δασμὸν τῶν ἰχθυελαίων, ἀλλ’ ἐὰν αὐξήσητε τὸν δασμὸν τῶν ἰχθυελαίων, δὲν ἠμπορῶ νὰ καταπολεμήσω ἐγὼ τὰ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγόμενα στερεοποιημένα ἰχθυέλαια». Καὶ ἀπέδειξα Κύριοι, ὅτι τὸ ὑδρογονωμένον ἔλαιον ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ στοιχίζει 39.38. Ἄν θέσωμεν τὸν δασμόν, τὸν προτεινόμενον παρὰ τοῦ νομοσχεδίου, θὰ στοιχίζει τὸ ἑλληνικὸν ἰχθυέλαιον, τὸ βιομηχανικόν, 31.54. Ἔχομεν κατὰ συνέπειαν ἕν περιθώριον ὀκτὼ δραχμῶν, διὰ νὰ ἐξέλθῃ τὸ κέρδος τὸ βιομηχανικόν. Ἠρώτησα τὸν ἀπουσιάζοντα Συνάδελφον κ. Δεσύλλαν, καὶ τοῦ εἶπα, ποῖον θεωρεῖτε λογικὸν κέρδος βιομηχανικόν; Καὶ μοῦ εἶπε. «Νὰ σοῦ εἰπῶ, 20% εἶναι ὑπεραρκετόν». Ὅταν, λοιπόν, ἡ βιομηχανία ἔχει πωλήσει ὑδρογονωμένον ἰχθυέλαιον μὲ 31.50 εἰς τὴν ἑλληνικὴν ἀγοράν, κάλλιστα δύναται νὰ συναγωνισθῇ τὸ ἰχθυέλαιον, ποὺ ἔρχεται ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, ἀπὸ τὴν Νορβηγίαν, τὸ ὁποῖον θὰ ἔχῃ 39.38.

§120Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Κάμνετε λάθος κατὰ 1.155 δραχμάς.

§121Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Σεῖς εἶσθε περισσότερον δυνατὸς εἰς τὰ μαθηματικά, καὶ ἴσως νὰ ἔκαμα λάθος εἰς τοὺς ἀριθμούς μου.

§122Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Λησμονεῖτε τὰ τελωνειακά.

§123Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Ὄχι. Δὲν τὰ λησμονῶ. Δὲν ἔφθασα ἀκόμη ἐκεῖ.

§124Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Πόσα εἶναι τὰ δικαιώματα ἐλευθέρας ζώνης;

§125Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Ἀφῆστε τὰ ἐντυπωσιακὰ πράγματα.

§126Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Ὄχι, διότι εἶναι ἡ πραγματικότης.

§127Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Εἶμαι πρόθυμος νὰ τὰ ἀκούσω ὅταν θὰ ἀνέλθητε εἰς τὸ βῆμα αὐτό. Καὶ ἐὰν ἔχετε σεῖς καταλόγους, ἔχω καὶ ἐγὼ τοὺς ἰδικούς μου. Τοὺς ἐμελέτησα, ἔκαμα τοὺς λογαριασμούς μου, καὶ εἶμαι ἀναμφισβητήτως βέβαιος.

§128Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Ἀφοῦ ἔχετε τοὺς καταλόγους, εἶναι μυστικοί;

§129Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Ὑπολογίζω κατ’ ὀκᾶν 10.38, ἴσα μὲ τὰ φαρμακευτικά. Ἰσχυρίζεται, λοιπόν, ἡ Ἑταιρεία καὶ λέγει: «νὰ δεχθῶ νὰ μοῦ θέσουν δασμὸν εἰς τὰ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγόμενα ρευστὰ ἰχθυέλαια, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ ὑδρογονώσω ἐγὼ ἐν Ἑλλάδι, ἀλλ’ ὅταν τὰ ὑδρογονωμένα ἐν Ἑλλάδι θὰ μοῦ στοιχίσουν ἀκριβά, τὶ πρέπει νὰ κάμω;» Ἐνῷ, ὅπως ἀπέδειξα, τὰ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσερχόμενα ὑδρογονωμένα ἰχθυέλαια κοστίζουν 39 δραχμάς. Ἔχει κατὰ συνέπειαν ἕν μεγάλο περιθώριον πλέον τοῦ 25% ἡ βιομηχανία διὰ νὰ ἐργασθῇ.

§130Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Τὶ κεφάλαια ἔχει ἡ ἑταιρεία αὐτή;

§131Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει αὐτό. Τὸ προϊὸν δὲν τὸ θεωρῶ βιομηχανικόν, ἀλλὰ καθαρῶς γεωργικόν. Σᾶς ἀπέδειξα, κ. Βουλευταί, ὅτι, ἐὰν ἡ ἑταιρεία αὐτὴ δεχθῇ νὰ κάμῃ ὑδρογονωμένα ἔλαια, εἴτε ἐλαιόλαδα, εἴτε σπορέλαια, θὰ στοιχίσουν τὴν αὐτὴν τιμὴν ταῦτα. Θὰ εἴπῃ τότε ἡ ἑταιρεία, ἀλλὰ ἄφησέ μου ἐλεύθερα τὰ ἰχθυέλαια αὐτὰ νὰ τὰ φέρω ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, οὕτως ὥστε νὰ τὰ ὑδρογονώνω ἐδῶ. Ἄν συμβῇ ὅμως αὐτό, ἀσφαλῶς θὰ πληγῇ καιρίως ἡ ἐγχώριος παραγωγὴ καὶ τὰ ἐλαιόλαδα καὶ τὰ σπορέλαια. Δι’ αὐτὸ ἀπαιτῶ καὶ προτείνω εἰς τὴν Βουλὴν τοὐλάχιστον νὰ ἐξισώσῃ τὴν τιμὴν τῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγομένων ἰχθυελαίων μὲ τὴν τιμὴν τῶν ἐλαιολάδων. Ἐὰν ἀφήσωμεν ἐλευθέραν τὴν βιομηχανίαν, ὁποιανδήποτε βιομηχανίαν, νὰ ἔχῃ ἐφθηνὰ ἰχθυέλαια καὶ νὰ δίδωμεν ἡμεῖς τὰ λεπτά μας εἰς τὴν Νορβηγίαν, ποτὲ δὲν θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ κρατήσωμεν τὴν τιμὴν τοῦ ἐλαίου ἐν Ἑλλάδι. Ἀλλὰ θὰ ἀποδείξω ἐπίσης, ὅτι τὰ ὑδρογονωμένα ἐλαιόλαδα ἢ βαμβακέλαια εἶναι εὐγεστότερα ἀπὸ τὰ ἰχθυέλαια τοῦ ἐξωτερικοῦ. Αὐτὸ τὸ λέγουν οἱ ἰατροὶ καὶ ἐπικαλοῦμαι τὴν μαρτυρίαν τοῦ ἀξιοτίμου Βουλευτοῦ κ. Κριμπᾶ, ὁ ὁποῖος εἶχε μίαν δηλητηρίασιν ἀπὸ ἰχθυέλαια ὑδρογονωμένα. Ὑποστηρίζω λοιπόν, ὅτι δύναται ἡ ἑλληνικὴ βιομηχανία νὰ κατασκευάσῃ τὰ εἴδη αὐτὰ ἐξ ἑλληνικῶν ἐλαιολάδων, καὶ ἐξ ἑλληνικῶν βαμβακελαίων.

§132Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Τὸ μόνον εἰς τὸ ὁποῖον δὲν συμφωνοῦμεν.

§133Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Διὰ τοῦτο, κ. Μπούμπουλη, εἶπα ὅτι τὸ Κράτος πρέπει νὰ ἐξισώσῃ τὴν τιμὴν τοῦ ἰχθυελαίου μὲ τὴν τιμὴν τοῦ ἐλαιολάδου.

§134Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Ὄχι αὐτό. Κἄτι ἄλλο πρέπει νὰ κάμῃ.

§135Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Βεβαίως, δὲν θὰ συμφωνήσωμεν, καὶ θὰ προτείνω καὶ ἐγὼ αὐτὸ τὸ ὁποῖον θὰ προτείνετε σεῖς. Πρέπει νὰ ἐξισώσωμεν τὴν τιμὴν τοῦ ὑδρογονωμένου ἰχθυελαίου ἐν Ἑλλάδι. Νὰ ἐργασθοῦν αἱ ἑταιρεῖαι αὐταί, ἀλλὰ νὰ ὑδρογονώνουν ἑλληνικὰ προϊόντα. Νὰ σπεύσουν, ὅπως ἔσπευσαν καὶ διέθεσαν ἑκατομμύρια δραχμῶν εἰς τὴν Νορβηγίαν, διὰ νὰ ἐξασφαλίσουν τὴν παραγωγήν των, νὰ σπεύσουν τὴν ἡμέραν τῆς παραγωγῆς νὰ βοηθήσουν τὸν παραγωγὸν τὸν Ἕλληνα καὶ νὰ ἀγοράσουν ἐλαιόλαδα ἑλληνικά, διότι, ὅπως γνωρίζετε, τὰς ἡμέρας τῆς παραγωγῆς εἶναι εὐθηνότερα ταῦτα ἐν Ἑλλάδι. Ἐὰν παραδεχθῶμεν ὅτι ἡ ἑταιρεία θὰ προβῇ εἰς τὴν ὑδρογόνωσιν τοῦ ἰχθυελαίου καὶ ἔπειτα θὰ κάμῃ τὴν ἀνάμιξιν μὲ ἑλληνικὰ ἐλαιόλαδα — πρᾶγμα ποὺ δὲν πιστεύω, διότι ἀπέδειξα πόσον κακῆς πίστεως εἶναι ἡ ἑταιρεία — ἐὰν βάλωμεν, Κύριοι, ὑδρογονωμένον ἐλαιόλαδον 50 βαθμῶν μὲ βαμβακέλαιον ἑλληνικόν, τότε θὰ ἔχωμεν τὸ μαγειρικὸν λίπος εἰς 29.50. Ἀπὸ τὸ 29.50 λοιπὸν μέχρι τοῦ 39.50, ποὺ εἶναι τὸ ὑδρογονωμένον ἰχθυέλαιον ἐξωτερικοῦ, ἔχομεν ἓν περιθώριον 10 δραχμῶν καὶ ἠμποροῦμεν νὰ τὸ συναγωνισθῶμεν. Ἐὰν βάλωμεν ἰχθυέλαιον ὑδρογονωμένον ἐγχωρίου βιομηχανίας μὲ προϊόντα ἄλλα, τὸ μῖγμα θὰ στοιχίζῃ 31.50. Ἐὰν βάλωμεν... (ἀναγινώσκει) Αὐτὸ θὰ μᾶς δώσῃ ἓν ὁμοιογενὲς λίπος, τὸ ὁποῖον θὰ στοιχίζῃ εἰς τὴν ἑταιρείαν 15.50, ὁπότε θὰ ἀγοράζεται τὸ ἑλληνικὸν ἐλαιόλαδον, θὰ κερδίζῃ δὲ καὶ ἡ ἑταιρεία 128%.

§136Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Μοῦ ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν;

§137Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Ὄχι, κ. Συνάδελφε, διότι θέλω νὰ τελειώσω.

§138Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Μὲ συγχωρεῖτε, ἀλλὰ θέλω μίαν διασάφησιν. Δὲν ἐκατάλαβα μίαν φράσιν σας.

§139Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Τὸ περὶ ὑδρογονώσεως;

§140Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Εἴπετε ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ εὐχέρεια προσμίξεως.

§141Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Ἐγὼ παραδέχομαι ὅτι ἡ πρόσμιξις δύναται νὰ γίνῃ μὲ οἱονδήποτε ἔλαιον καὶ μὲ τὸ ἰχθυέλαιον. Ἀλλ’ ἐκτὸς αὐτοῦ, σᾶς εἶπα καὶ ἄλλα πράγματα, κ. Μπούμπουλη. Σᾶς εἶπα ὅτι ἡ ἑταιρεία αὐτὴ δὲν ἔχει ἀνάγκην νὰ ὑδρογονώσῃ εἰς 50 βαθμούς, ἀλλὰ μόνον εἰς 32, καὶ παρουσιάζει τὸ νέον προϊόν ὡς αὐτούσιον καθαρὸν ἔλαιον. Ἐὰν, κ. Βουλευταί, ἰχθυέλαιον 50 βαθμῶν τήξεως ἀναμίξωμεν μὲ βαμβακέλαιον, θὰ ἔχωμεν τὸ μαγειρικὸν ἔλαιον μὲ 25.25 κατ’ ὀκᾶν. Ἰδού, λοιπόν, Κύριοι, ὅτι τὰ μαγειρικὰ αὐτὰ λίπη δύνανται νὰ παραχθοῦν ἀπὸ τὰ ἑλληνικὰ λάδια, βαμβακέλαια καὶ ἐλαιόλαδα. Καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, πολὺ ὀρθῶς, τὸ νομοσχέδιον ἀποκλείει τὴν ὑδρογόνωσιν τῶν λινελαίων. Τὸ λινέλαιον αὐτὸ ἐθεωρεῖτο ὡς μὴ βρώσιμον, ὡς βιομηχανικόν. Ἔρχεται ὅμως τώρα ἡ ἑταιρεία αὐτὴ, καὶ ὅπως ἀπέδειξα προηγουμένως, ὑδρογονώνει τὸ λινέλαιον αὐτὸ καὶ τὸ δίδει εἰς τὸν ἕλληνα καταναλωτήν, ἐνῷ αὐτὸ χρησιμεύει μόνον διὰ βερνίκια. Ἐπίσης τὸ νομοσχέδιον ἀποβλέπει εἰς τὸ νὰ καταβιβάσῃ τὸν δασμὸν τῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγομένων ἰχθυελαίων. Ἐγὼ ὑποστηρίζω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ὁ δασμὸς πρέπει νὰ παραμείνῃ εἰς αὐτὸ τὸ ἐπίπεδον, τὸ ὁποῖον ἐτέθη διὰ τοῦ νομοσχεδίου. Δὲν πρέπει νὰ δώσωμεν τὸ δικαίωμα εἰς τὴν ἑταιρείαν καὶ τὴν βιομηχανίαν ἐν γένει, νὰ καταπολεμήσῃ τὸ ἑλληνικὸν ἐλαιόλαδον καὶ τὸ ἑλληνικὸν βαμβακέλαιον. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ παρανόμως εἰσαχθέντα εἴδη, προτείνω νὰ πληρώνηται ὁ δασμὸς ὁ ὁποῖος ἐπληρώνετο καὶ προηγουμένως. Εἴπετε, ὅτι αὐτὸ τὸ πρᾶγμα εἶναι σκληρόν, ἀλλὰ θὰ σᾶς ἀπαντήσω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις Βενιζέλου, ὅτε ἐψηφίζετο ὁ νόμος περὶ σπορελαίων, ἐφορολόγησε τὸν λινόσπορον εἰς τὰς ἀποθήκας τῶν ἐργοστασίων. Ἔχει λοιπὸν ὑποχρέωσιν τὸ ἑλληνικὸν Κράτος νὰ πατάξῃ τὴν κακοήθειαν αὐτήν. Ἔχει, λέγω, ὑποχρέωσιν τὸ ἑλληνικὸν Κράτος νὰ ἀναγκάσῃ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν σέβονται τοὺς νόμους του καὶ τοὺς καταστρατηγοῦν νὰ πληρώσουν καὶ νὰ καταβάλουν τὸν δασμὸν ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος ἦτο καθωρισμένος νὰ πληρωθῇ. Προτείνω, ἐπίσης, νὰ αὐξηθῶσιν αἱ ποιναὶ ἐν περιπτώσει παραβιάσεως τῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἀναβιβάζω τὸ πρόστιμον ἀπὸ 25 μέχρι 200 χιλιάδων δραχμῶν καὶ ἀπὸ ἑνὸς μηνὸς φυλάκισιν μέχρις ἕξ μηνῶν, ἐν ὑποτροπῇ δὲ ἀπὸ ἕξ μηνῶν μέχρι δύο ἐτῶν διὰ τὸν παραβάτην, εἴτε χημικὸς εἶναι, εἴτε διευθυντὴς κλπ. Σχετικῶς μὲ τὸ 3ον ἄρθρον τοῦ νομοσχεδίου ἐπροτείνετο κατ’ ἀρχάς, νὰ εἰσαχθῶσιν ἀτελῶς 2,500 τόννοι φοινικοπυρήνων. Εὐτυχῶς εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο ἔγιναν μεταβολαὶ τῆς ἀρχικῆς διατυπώσεως καὶ τώρα οὔτε ἠξεύρω ποῦ εὑρίσκεται τὸ ζήτημα. Ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐνδιαφερόμενος διὰ τὰ ἑλληνικὰ ἐλαιόλαδα καὶ διὰ τὰ ἑλληνικὰ βαμβακέλαια ὑποστηρίζω τὴν διαγραφὴν αὐτῆς τῆς διατάξεως. Προτείνω νὰ μὴ δοθῇ οὔτε κόκκος φοινικοπυρήνων. Συνεπὴς δὲ πρὸς τὴν ἀρχήν, τὴν ὁποίαν ἔθεσα, προτείνω νὰ διαγραφῇ ὁλοκληρωτικῶς ἡ διάταξις αὕτη καὶ νὰ μὴ δοθῇ εἰς τὴν ἑλληνικὴν βιομηχανίαν οὔτε εἷς σπόρος ξένος. Ἐὰν εἶναι ἑλληνικὴ βιομηχανία ἡ ὑπάρχουσα, πρέπει νὰ χρησιμοποιῇ ἑλληνικὰ ὑλικά, ἀφοῦ παράγει προϊόντα δι’ ἕλληνας καταναλωτάς.

§142Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Εἰς τὸ νομοσχέδιον δὲν φέρεται τὸ ἄρθρον αὐτό. Διεγράφη;

§143Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Διεγράφη.

§144Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Γνωρίζετε, Κύριοι, ὅτι πολλάκις καλούμεθα νὰ ὑπογράψωμεν τροπολογίας καὶ θέτομεν ἐλαφρᾷ τῇ συνειδήσει τὴν ὑπογραφήν μας, χωρὶς νὰ ἐξετάσωμεν καθόλου τί εἶναι αὐτὸ ποὺ ζητεῖται, ὅπως συνέβη μὲ τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἔχουν ὑπογράψει οἱ κ. κ. Ἀθηνογένης, Βερροιόπουλος καὶ Μπούμπουλης καὶ διὰ τῆς ὁποίας, οὔτε ὀλίγον, οὔτε πολύ, ζητοῦν νὰ προστεθῇ ἀκροτελεύτιον ἄρθρον δι’ οὗ νὰ ἐξαιροῦνται τὰ ἐν ἀποταμιεύσει, τὰ ἐν πλῷ κλπ. σχετικὰ ἐμπορεύματα κλπ., τοῦθ’ ὅπερ ἐὰν ἤθελε γίνει καταργεῖται ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου. Καὶ ἔρχομαι τώρα εἰς μίαν τροπολογίαν τοῦ φίλου μου βουλευτοῦ κ. Κορόζου, μὲ τὸν ὁποῖον συνεκρούσθημεν τὴν ἄλλην φοράν, ὅτε εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω μίαν τροπολογίαν εἰς ἓν νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον εἶχεν ὑποβάλει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας. Εἶπα τότε εἰς τὸν κ. Κορόζον, σκέπτεσθε, καὶ ὀφείλετε νὰ σκέπτεσθε, βέβαια, περὶ προστασίας τῆς βαμβακοπαραγωγῆς τοῦ τόπου σας. Ἔχετε ὑποχρέωσιν πρὸς τοῦτο. Ἐγὼ κάμνω ἕνα ἀγῶνα ὑπὲρ τῶν βαμβακελαίων. Μοῦ ἀπήντησεν. Ἔχω τὴν Λεβάδειαν, ἡ ὁποία παράγει 1.500 τόννους σπορέλαια, παράγει δὲ καὶ τέσσαρας χιλιάδας τόννων βαμβακοσπόρου. Κατὰ συνέπειαν ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ ὑποστηρίξω τὸ νομοσχέδιον. Τοῦ εἶπα: —Κύριε Κορόζο, ἂν πραγματικῶς σκέπτεσθε νὰ κάμητε αὐτό, θὰ μὲ εὕρητε σύμμαχόν σας, διότι καὶ ἐγὼ ὑποστηρίζω τὸ ἴδιον ζήτημα καὶ θέλω νὰ αὐξήσῃ ἡ παραγωγὴ τοῦ βαμβακελαίου τοῦ ἐγχωρίου, ὥστε νὰ δυνηθῶμεν νὰ περιορίσωμεν εἰς τὸ ἐλάχιστον τὰ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγόμενα ἰχθυέλαια. Παραδόξως ὅμως, βλέπω μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία εἶναι ὑπογεγραμμένη καὶ παρὰ τοῦ κ. Κορόζου μετ’ ἄλλων βουλευτῶν, διὰ τῆς ὁποίας, οὔτε ὀλίγον, οὔτε πολύ, καταστρατηγεῖται τὸ νομοσχέδιον εἰς τὴν βάσιν του. Ἐὰν αὔριον π.χ., εἴτε διότι δὲν ἠμπορεῖ νὰ δώσῃ ἡ Νορβηγία ἰχθυέλαιον, εἴτε διότι ὁ Ὑπουργὸς δὲν θὰ ἠμπορεῖ νὰ ἐπιτρέψῃ τὴν εἰσαγωγήν του, εἴτε διότι ἠμπορεῖ νὰ καταγγελθῇ ἡ σύμβασις καὶ θέλει νὰ ἔχῃ μίαν ἄλλην πόρταν ἀνοικτήν, ὥστε νὰ δύναται νὰ πάρῃ 1.500 τόννους ἐλαίου, δὲν θὰ δύναται νὰ κάμῃ τοῦτο μὲ τὴν ὑποβληθεῖσαν τροπολογίαν. Ἀλλὰ θὰ μοῦ εἴπῃ ὁ κ. Κορόζος. — Μά, κ. Σχινᾶ, οἱ 1.500 τόννοι ἐλαίου, ὅταν ὑδρογονωθῶσι θὰ χρειασθοῦν τριπλασίαν ποσότητα ἑλληνικοῦ βαμβακελαίου, εἴτε ἐλαιολάδου...

§145Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Σταθῆτε, διότι τὰ μπερδεύετε. Οὔτε σεῖς δὲν καταλαμβάνετε τί λέγετε.

§146Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Μὲ συγχωρεῖτε. Δὲν καταλαμβάνετε τὶ λέγετε σεῖς. Καὶ νὰ προσέχητε, ὅταν ἐξαπλώνεσθε εἰς τὴν πολυθρόναν σας, νὰ ἀκούητε τὶ σᾶς λέγουν.

§147Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Μὲ τὴν τροπολογίαν ποὺ ὑπέβαλα ...νὰ μὴ κινῆτε τὸ κεφάλι σας.

§148Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Οὔτε δειλιῶ, οὔτε τρομάζω. Ἔχω ἐπιχειρήματα θὰ σᾶς καθηλώσω καὶ σᾶς καὶ οἱονδήποτε εἰς τὸν τοῖχον, διὰ τῶν ἐπιχειρημάτων αὐτῶν. Φέρετέ μου καὶ σεῖς ἐπιχειρήματα διὰ νὰ μὲ πολεμήσητε.

§149Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Ὁμιλεῖτε θεατρικῶς.

§150Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Ὑπάρχουν ρήτορες, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν συνήθειαν νὰ μὴ κάμνουν χειρονομίας. Εἶναι καὶ ἄλλοι ρήτορες, ποὺ κάμνουν χειρονομίας, οἱ ὁποῖοι προξενοῦν ἐνόχλησιν.

§151Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Σεῖς, ἴσως ἐνοχλεῖσθε.

§152Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Λέγω λοιπὸν τοῦτο. Ὁ κ. Κορόζος μὲ τὴν τροπολογίαν αὐτήν, καταστρατηγεῖ αὐτὸν τοῦτον τὸν νόμον, διότι τὸ νομοσχέδιον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς Γεωργίας τελείως ἀποκλείει τὴν ὑδρογόνωσιν τῶν ἐλαιολάδων.

§153Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Ἐπὶ τῶν τροπολογιῶν αὐτῶν θὰ ἀπαντήσω ἐγώ.

§154Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Θὰ ἤθελα ὁ κ. Κορόζος νὰ εἶχεν ὑπογράψῃ εἰς μίαν τροπολογίαν, ἥτις νὰ ὑποχρεώνῃ τὴν ἑταιρείαν νὰ πάρῃ τοὺς 1.500 τόννους τῆς ἑλληνικῆς βιομηχανίας, νὰ τοὺς ὑδρογονώσῃ. Ἀλλὰ δὲν βλέπω τοιαύτην τροπολογίαν. Ἐπίσης, ὁ κ. Κορόζος καὶ ἄλλοι βουλευταί, ἔχουν ὑποβάλει μίαν τροπολογίαν διὰ τῆς ὁποίας λέγουν, ὅτι πρέπει νὰ αὐξηθῇ ὁ δασμὸς τοῦ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγομένου ὑδρογονωμένου ἰχθυελαίου. Συμφωνῶ διὰ τὴν τροπολογίαν αὐτὴν πλήρως. Ἄν εἶναι δυνατὸν ἂς αὐξηθῇ ὁ δασμὸς τῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγομένων ἰχθυελαίων καὶ ἂς φθάσῃ χιλίας δραχμὰς ἡ ὀκᾶ. Συμφωνῶ πλήρως εἰς αὐτά. Θὰ μοῦ εἴπητε ὅτι ὑπάρχει σύμβασις μετὰ τῆς Νορβηγίας, σύμβασις περὶ ἀνταλλαγῆς προϊόντων. Κατὰ τὴν σύμβασιν αὐτήν, τὴν ἐμπορικήν, ἡ Νορβηγία ἦτο ὑποχρεωμένη νὰ παίρνῃ καπνά, ἀλλὰ κατὰ τὰς πληροφορίας τὰς ὁποίας ἔχω, ἡ Νορβηγία δὲν παίρνει οὔτε ἕν σιγαρέττον σήμερον. Δι’ αὐτό, ἐπαναλαμβάνω, ἐὰν εἶνε δυνατὸν ἡ αὔξησις εἴτε τοῦ δασμοῦ, εἴτε τῆς μεταλλικῆς δραχμῆς, ἂς φθάσῃ εἰς δυσθεώρητα ὕψη, ἂς φθάσῃ, ἔστω καὶ εἰς χιλίας δραχμάς. Ἐὰν τοῦτο δὲν εἶναι δυνατόν, προτείνω ἕν ἄλλο. Ἔχομεν τὴν δυναμικότητα τοῦ περιορισμοῦ τῆς εἰσαγωγῆς. Νὰ εἴπωμεν εἰς τὴν Νορβηγίαν, ὅτι δὲν θέλω τέσσαρας χιλιάδας τόννων ποὺ εἰσάγω, εἴτε φυτικῶν, εἴτε ζωϊκῶν λιπῶν. Περιορίζομαι μόνον εἰς τοὺς ἑκατὸν τόννους. Καταλήγων. Κύριοι, τονίζω ὅτι ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ ἐννοῶ νὰ πολεμήσω οἱανδήποτε ἑλληνικὴν βιομηχανίαν καὶ δὴ τὴν βιομηχανίαν αὐτήν τῶν ἐλαίων, ἀλλ’ ὑπὸ ἕνα ὅμως ὅρον, ἡ ἑλληνικὴ αὐτὴ βιομηχανία νὰ παράγῃ ἑλληνικὰ προϊόντα ἐξ ἑλληνικῶν πρώτων ὑλῶν, αἵτινες εἶναι τὸ ἐλαιόλαδον καὶ τὸ σπορέλαιον, διότι, ὡς ἀπέδειξα, ἀπὸ τὰ εἴδη αὐτὰ εἶναι δυνατὸν νὰ παραχθῶσι φυτικὰ λίπη ἔστω καὶ ἂν στοιχίσουν ταῦτα κατὰ 1 ἢ 2 δραχμὰς ἀκριβώτερα ἀπὸ τὸ ἰχθυέλαιον.

§155Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Δὲν εἶναι ἀκριβὲς αὐτό. Εἶναι εὐθηνότερον.

§156Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Ἐννοεῖτε μόνον σπόρους παραγομένους ἐν Ἑλλάδι;

§157Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Βεβαίως.

§158Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Συμφωνοῦμεν.

§159ΣΠ. ΣΧΙΝΑΣ. Νὰ ἀποκλεισθῇ ἡ εἰσαγωγὴ παντὸς ἐλαιολάδου καὶ σπόρου. Πᾶς ἐλαιώδης σπόρος, εἰσαγόμενος ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, νὰ ἀποκλεισθῇ καὶ νὰ παραγάγῃ ἡ ἑλληνικὴ αὐτὴ βιομηχανία προϊόντα ἀπὸ ἑλληνικὰς πρώτας ὕλας. Ἂς ἐξεύρῃ ἡ Κυβέρνησις τὸν τρόπον διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἐπιτύχῃ αὐτό.

§160Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, ἐπρότεινε νὰ ἀποκλεισθῇ κάθε σπόρος.

§161Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Οὐδὲ κόκκος ξενικοῦ σπόρου νὰ μὴ εἰσέλθῃ. Προτείνω ἐπίσης τὴν αὔξησιν τοῦ δασμοῦ τῶν ἰχθυελαίων, δηλαδὴ τὴν ἐξίσωσιν τῶν τιμῶν τῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγομένων ὑγρῶν ἰχθυελαίων μὲ τὴν τιμὴν τῶν ἐλαιολάδων, διότι δὲν πρέπει νὰ ἔχῃ τὸ ἑλληνικὸν τοῦτο προϊὸν ἀνταγωνιστὴν ἕν ξένον εἶδος. Ἐὰν ἐπέλθῃ ἐξίσωσις οὐδένα κίνδυνον θὰ διατρέξῃ τὸ ἐλαιόλαδον. Θὰ ἔλθουν αἱ βιομηχανίαι, αἱ ἑλληνικαί, αἱ ὁποῖαι θὰ θέλουν ἐντίμως νὰ ἐργασθοῦν μὲ θεμιτὸν κέρδος, μὲ ἕν «μπαράζ» ὄπισθεν τοῦ ὁποίου δὲν θὰ ἠμποροῦν νὰ προχωρήσουν. Ἐνῷ ἂν ἔχουν τὸ ἰχθυέλαιον εἰς εὐθηνὴν τιμήν, δὲν ἠμποροῦν οὔτε μηχανήματα νὰ φέρουν, οὔτε νὰ ἀναλάβουν τὴν ὑδρογόνωσιν ἑλληνικῶν ἐλαίων, διότι θὰ διατρέχουν τὸν κίνδυνον νὰ τοὺς πνίξῃ τὸ ξενικὸν ἰχθυέλαιον. Ἐφιστῶ λοιπὸν ἐπὶ τούτου τὴν προσοχὴν τῆς ἀπούσης Κυβερνήσεως!...

§162Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Πῶς ἀπούσης, ἀφοῦ εἶμαι ἐγὼ παρών;

§163Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Ἀφήσατέ με νὰ ὁλοκληρώσω τὴν σκέψιν μου... καὶ τοῦ παρόντος κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, ὁ ὁποῖος μὲ ἐξαιρετικὸν ἐνδιαφέρον μὲ παρηκολούθησε. Τὸν παρακαλῶ νὰ προσέξῃ ἰδιαιτέρως εἰς ὅλα ὅσα ὑπέδειξα διὰ τῆς ἀγορεύσεώς μου, διὰ νὰ ἔχωμεν τὸ δικαίωμα αὔριον, ὅταν θὰ ὑπάγωμεν εἰς τὰς ἐπαρχίας μας, καὶ μᾶς ἐρωτήσουν: Τὶ ἐκάματε, Κύριοι εἰς τὴν Βουλὴν διὰ τὸ ἐλαιόλαδον; Νὰ εἴπωμεν: —Κύριοι, προσεπαθήσαμεν ν’ ἀποκλείσωμεν ὅλας τὰς ξενικὰς πρώτας ὕλας, καὶ ἐπροστατεύσαμεν ἀρκούντως καλὰ τὸν Ἕλληνα παραγωγόν, τὸν Ἕλληνα γεωργόν, ὁ ὁποῖος χύνει τὸ αἷμά του καθημερινῶς, ἀσχολούμενος μὲ ἀγροτικὰς ἐργασίας. (Χειροκροτήματα).

§164ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Βερροιόπουλος.

§165Κ. ΒΕΡΡΟΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐκτιμῶ, κ. Βουλευταί, πλήρως τὴν πολιτικὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, ἡ ὁποία συνίσταται εἰς τὴν προστασίαν τῶν ἑλληνικῶν προϊόντων, ἀπόρροια δὲ τῆς πολιτικῆς ταύτης, εἶνε τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον σκοπεῖ νὰ ἐπιβάλῃ τὴν αὔξησιν τῶν δασμῶν τῶν εἰσαγομένων ἐλαίων καὶ σπόρων, ἐπὶ τῷ τέλει, ὅπως γράφει ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις, νὰ μὴ ἐκτοπίζεται ἐκ τῆς καταναλώσεως τὸ ἐλαιόλαδον. Φοβοῦμαι ὅμως μὴ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ κακῶς ἐκτιμῆσαν τὰ πραγματικὰ περιστατικά, χωρὶς νὰ προστατεύσῃ πραγματικῶς τὴν γεωργίαν, ἀπειλεῖ νὰ ἀποκλείσῃ μίαν βιομηχανίαν, ἡ ὁποία ἀπασχολεῖ ἱκανὸν ἀριθμὸν ἐργατῶν καὶ διαθέτει κεφάλαια μεγάλα. Ἀλλά, πρὶν εἰσέλθω εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῶν ἐνδοιασμῶν μου, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐκθέσω τὴν ὅλην ἱστορίαν τοῦ ζητήματος, ἵνα ἔχητε τὴν ὅλην εἰκόνα τῆς ὑποθέσεως, ἵνα ἡ ψῆφος, ἡ ἰδική σας, δοθῇ κατ’ ἐκτίμησιν καὶ κατ’ ἀξίαν. Ἐν Φαλήρῳ ἱδρύθη ἕν ἐργοστάσιον τῷ 1929, τὸ ὁποῖον ἐσκόπευε νὰ ἀνταγωνισθῇ τὰ λίπη, τὰ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγόμενα, τὰ ὁποῖα εἰσήγοντο ἀθρόα ἐν Ἑλλάδι, λόγῳ τοῦ ὅτι ηὐξήθη ὁ ἀστικὸς πληθυσμὸς, ὁ ὁποῖος μὴ δυνάμενος νὰ ἀγοράσῃ τὸ βούτυρον, τὸ ἐξ ἁγνοῦ γάλακτος, κατέφευγεν εἰς τὴν μαργαρίνην, ἥτις εἰσήγετο ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Εἰσήγετο δὲ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ περὶ τοὺς 3.000 τόννους μαργαρίνης ἡ ὁποία κατηναλίσκετο ἀποκλειστικῶς ἀπὸ τὸν ἀστικὸν πληθυσμόν. Αὐτὸς ἦτο ὁ λόγος, δι’ ὃν ἱδρύθη ἐν Φαλήρῳ ἡ βιομηχανία αὐτή. Ἐρωτῶ λοιπὸν ὑμᾶς, ἂν πρόκειται νὰ κλείσωμεν τὸ ἐργοστάσιον αὐτό, διὰ τῶν ἐπαχθῶν αὐτῶν δασμῶν, τί θέλει γίνει; Θὰ ὠφελήσωμεν τὴν ἐλαιοπαραγωγήν, ἢ θὰ αὐξήσωμεν πάλιν τὴν εἰσαγωγὴν τῶν λιπῶν τῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγομένων; Ἐδῶ εἶναι τὸ ζήτημα! Διότι, καθ’ ἣν στιγμὴν ἤθελεν ἀποδειχθῆ ὅτι κλειομένου τοῦ ἐργοστασίου τοῦ Φαλήρου, δὲν ἐπιτυγχάνεται ἡ προστασία τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς, τότε πρὸς τὶ τὸ νομοσχέδιον αὐτό; Ἄν ἀντιθέτως προστατεύεται ἡ ἐλαιοπαραγωγή, εἶμαι σύμφωνος καὶ ὑπερθεματίζω ὑπὲρ τῶν ἀπόψεων τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Ἡ ἀπόδειξις εἶναι ὄντως κατάφωρος, Κύριοι, διότι, ἀφότου ἱδρύθη τὸ ἐργοστάσιον αὐτό, ἡ εἰσαγωγὴ τῆς μαργαρίνης καὶ τῶν ἄλλων λιπῶν, τῶν εἰσαγομένων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἠλαττώθη ἀπὸ 3.000 τόννων εἰς 500.

§166Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Πόσα λίπη εἴπετε ὅτι εἰσήγοντο ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ;

§167Κ. ΒΕΡΡΟΙΟΠΟΥΛΟΣ. Τρεῖς χιλιάδες τόννων, ἀλλ’ ὅταν ἱδρύθη τὸ ἐργοστάσιον, ἠλαττώθη ἡ εἰσαγωγὴ αὐτὴ εἰς 500 μόνον τόννους, διότι τοὺς ἄλλους 2.500 τόννους κατώρθωσε νὰ τοὺς παραγάγῃ ἡ ἐγχώριος βιομηχανία.

§168Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσάγονται τώρα 500 τόννοι;

§169Κ. ΒΕΡΡΟΙΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα.

§170Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Ἔχετε λάθος. Θὰ σᾶς ἀπαντήσω κατόπιν. Εἰσάγονται περὶ τοὺς 7.000 τόννοι.

§171Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἅμα συζητεῖτε μὲ αὐτὴν τὴν βάσιν, εἶναι περιττὸν νὰ συνεχίσητε.

§172Κ. ΒΕΡΡΟΙΟΠΟΥΛΟΣ. Τρεῖς χιλιάδες τόννων.

§173Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Νὰ ὁμιλῶμεν μὲ ἐξηκριβωμένα στοιχεῖα, διότι ἄλλως....

§174Κ. ΒΕΡΡΟΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κατὰ τὰς πληροφορίας, τὰς ὁποίας ἔχω, τὰ λίπη τὰ ὁποῖα εἰσήγοντο ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, δὲν ὑπερβαίνουν τὰς τρεῖς χιλιάδας τόννων κατ’ ἔτος.

§175Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Τρεῖς χιλιάδες πεντακόσιοι τόννοι.

§176Κ. ΒΕΡΡΟΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κατώρθωσε, λοιπόν, ἡ βιομηχανία αὐτὴ καὶ ἐξετόπισε τὰ λίπη αὐτὰ τὰ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγόμενα...

§177Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Θὰ σᾶς ἀποδείξω ὅτι αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε, δὲν εἶναι ἀκριβές, διότι ἀποδεικνύεται ἐπὶ τῇ βάσει ἀριθμῶν, ὅτι ἡ κατανάλωσις λιπῶν εἰς τὴν Ἑλλάδα, εἴτε προερχομένη ἐκ μαργαρίνης, εἴτε ἐξ ἰχθυελαίων, εἴτε ἀπὸ βαμβακόσπορον, λινόσπορον κ. λ.π., πάντοτε ἐκυμαίνετο μεταξὺ τῶν 7.000 τόννων κατ’ ἔτος.

§178Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ὑπερέβαινε τὰς ἑπτὰ χιλιάδας τόννων.

§179Κ. ΒΕΡΡΟΙΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ μετὰ τὴν ἵδρυσιν τῆς ἑλληνικῆς βιομηχανίας;

§180Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Πάντοτε. Ὁ μέσος ὅρος τῶν τελευταίων δέκα ἐτῶν ἀνέρχεται εἰς ἑπτὰ χιλιάδας τόννων. Ἑπομένως αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε ὡς ἐπιχείρημα, δὲν εἶναι ὀρθόν.

§181Κ. ΒΕΡΡΟΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, καὶ ἂν ὑποθέσωμεν ὅτι ἐξακολουθεῖ ἡ εἰσαγωγὴ τῶν λιπῶν αὐτῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ νὰ εἶναι 7.500 τόννων, τὰ λίπη αὐτά τὰ ὁποῖα παράγει ἡ ἑταιρεία αὐτὴ τὶ ἐκτοπίζουσιν ἐλαιόλαδον ἢ λίπη;

§182Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Τὸ καταναλισκόμενον λίπος ἐκτοπίζει ἐλαιόλαδον.

§183Κ. ΒΕΡΡΟΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπιτρέψατέ μου νὰ φρονῶ ὅτι δὲν ἐκτοπίζει ἐλαιόλαδα, διότι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι μεταχειρίζονται τὰ λίπη αὐτά, τὰ μεταχειρίζονται ἀντὶ τοῦ βουτύρου. Ἄλλωστε καὶ ὑμεῖς εἰς ἀγόρευσίν σας σχετικήν, τὴν ὁποίαν ἐκάματε ἄλλοτε, τὰ αὐτὰ ὑπεστηρίξατε, ποὺ ὑποστηρίζω ἐγὼ σήμερον, ὅτι τὰ βαμβακέλαια, τὰ λίπη δὲν ἐκτοπίζουν τὸ ἐλαιόλαδον.

§184Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Εἶπα, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὰ καταργήσωμεν.

§185Κ. ΒΕΡΡΟΙΟΠΟΥΛΟΣ. Διότι ἔχει συνηθίσει ὁ ἀστικὸς πληθυσμὸς νὰ τρώγῃ τὰ βούτυρα. Λοιπὸν ἀνεξαρτήτως τοῦ ζητήματος αὐτοῦ, ὁ Συνάδελφος κ. Σχινᾶς, εἶπεν, ὅτι τὰ μαγειρικὰ λίπη εἶναι δυνατὸν νὰ χρησιμοποιηθοῦν καὶ ἐν ρευστῇ καταστάσει καὶ ἑπομένως δύνανται νὰ συναγωνισθῶσι τὸ ἔλαιον.

§186Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Δὲν εἶπα αὐτό.

§187Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ καταθέσω ἐπίσημον πιστοποιητικὸν τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας περὶ τῶν εἰσαχθέντων λιπῶν κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη.

§188Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Σεῖς συγχέετε τοὺς ἀριθμούς. Δὲν πρόκειται περὶ ἀκριβοῦς στατιστικῆς. Ἡ στατιστικὴ τὴν ὁποίαν ἀνεφέρατε δὲν εἶναι ἀκριβής. Θὰ σᾶς ἀναφέρω ἐγὼ τοὺς ἀριθμοὺς ἀπὸ τὸ ἰδικόν μου πιστοποιητικόν. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον μᾶς ἐνδιαφέρει, δὲν εἶναι τὸ πόσον λίπος εἰσέρχεται, ἀλλὰ πόσον ἐν συνόλῳ καταναλίσκεται εἰς λίπος, βαμβακόσπορον, λινέλαιον κλπ.

§189Κ. ΒΕΡΡΟΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἄλλο πρᾶγμα εἶναι αὐτό. Ἐγὼ ὁμιλῶ περὶ μαργαρίνης.

§190Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Σεῖς λέγετε ὅτι εἰσάγομεν 500 τόννους, ἐνῷ πρὶν εἰσήγομεν 3.500.

§191Κ. ΒΕΡΡΟΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν μὲ ἐνοήσατε τὶ εἶπα. Ἐγὼ ὡμίλησα μόνον περὶ τῆς μαργαρίνης καὶ ἀποδεικνύεται ὅτι ἔχω ἀπολύτως δίκαιον. Καὶ ἤδη μὲ τὴν ἐγχώριον βιομηχανίαν ἀντὶ 3.000 τόννων μαγειρικοῦ λίπους, εἰσάγονται μόνον 500, καὶ χαίρω πολὺ διότι ὁ ἰσχυρισμός μου πιστοποιεῖται ἐξ ἐπισήμων ἐγγράφων.

§192Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Δὲν εἶναι ἀκριβὲς αὐτὸ ποὺ λέγετε. Ἀπὸ τοῦ 1924 μέχρι τοῦ 1930, ὑπάρχει μία σταθερὰ πτῶσις εἰσαγωγῆς μαργαρίνης, ἀντιθέτως δὲ ὑπάρχει μία σταθερὰ αὔξησις εἰσαγωγῆς λινελαίων, βαμβακελαίων καὶ βαμβακοσπόρων. Αὐτὰ ὅλα συνολικῶς θὰ ἐξετάσωμεν.

§193Κ. ΒΕΡΡΟΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ ἔχω τοῦτο ὑπ’ ὄψει μου. Τὰ μαγειρικὰ λίπη εἰσάγονται ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ λέγω τὸ ἑξῆς. Ὅτι τὰ μαγειρικὰ λίπη, τὰ ὁποῖα πρὸ τῆς ἱδρύσεως τῆς ἑλληνικῆς βιομηχανίας, εἰσήγοντο ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, δὲν ὑπερέβαινον τὰς τρεῖς χιλιάδας τόννων. Ἤδη μὲ τὴν βιομηχανίαν ποὺ ἱδρύθη εἰς τὸν Πειραιᾶ ἀντὶ τῶν τριῶν χιλιάδων τόννων μαγειρικοῦ λίπους ἐξωτερικοῦ, εἰσάγονται μόνον πεντακόσιοι. Ἠλαττώθη δηλαδὴ τὸ ποσὸν τοῦ εἰσαγομένου λίπους.

§194Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Καὶ ἀντεκατεστάθη τὸ ποσὸν αὐτὸ ὑπὸ σπορελαίων, λινελαίων κλπ.

§195Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Τὰ ὁποῖα μετετράπησαν εἰς ὑδρογονωμένα λίπη καὶ ἐκάλυψαν τὰ τοῦ ἐσωτερικοῦ. Εἶναι ἀκριβῶς αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε.

§196Κ. ΒΕΡΡΟΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι Συνάδελφοι, λέγω τὸ ἑξῆς. Ἐν ᾗ περιπτώσει τὸ ἐργοστάσιον αὐτὸ ἀποδειχθῇ ὅτι συναγωνίζεται τὰ λάδια, ἐγὼ ὑπερθεματίζω εἰς τὸ νὰ ἐπιβληθῇ βαρεῖα, βαρυτάτη φορολογία. Ἀλλά, καθ’ ἣν στιγμὴν ἀποδειχθῇ ὅτι δὲν συναγωνίζεται αὐτὸ τὰ λάδια, ἀλλὰ τὰ βούτυρα, πρὸς τὶ αὐτὴ ἡ βαρεῖα φορολογία; Τὸ μόνον παράπονον, τὸ ὁποῖον θὰ εἶχον, εἶνε οἱ κτηνοτρόφοι τῶν ὁποίων τὰ συμφέροντα καταπατοῦνται, ὄχι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐνδιαφέρονται διὰ τὸ ἔλαιον. Ἀλλ’ ἀνεξαρτήτως αὐτοῦ, ἡ ἐγχώριος παραγωγὴ τοῦ ἐλαίου, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Συνάδελφος, ὁ ὁποῖος ἐξηνέμισεν ὅλα τὰ ἐπιχειρήματα ἀνέρχεται εἰς 100 χιλιάδας τόννων κατ’ ἔτος, ἢ καὶ 80–90. Ἡ ἐγχώριος κατανάλωσις ἀπαιτεῖ 70–80. Παραμένουν λοιπὸν 10 χιλ. τόννων ἀδιάθετοι. Ἀλλὰ τὰς δέκα χιλιάδας αὐτὰς τόννων, τὰς ζητοῦν πρὸς ἐξαγωγὴν λόγῳ τῶν συμφωνιῶν τὰ διάφορα Κράτη. Ἑπομένως κατὰ τὶ θὰ γίνεται ὑποβοήθησις τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς; Αἱ πληροφορίαι τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθν. Οἰκονομίας, εἶναι ὅτι ὑπάρχει ζήτησις. Λοιπόν, διὰ δέκα χιλιάδας τόννων ἐλαίου πρόκειται νὰ καταστρέψωμεν ὁλόκληρον βιομηχανίαν, ὑπὸ τὸ πρόσχημα ὅτι θὰ προστατεύσωμεν τὴν ἐλαιοπαραγωγήν, ἡ ὁποία καταναλίσκεται ὁλόκληρος εἰς τὴν ἐγχώριον κατανάλωσιν; Ἀλλά, κ. Συνάδελφοι, ἐπροχώρησε καὶ περαιτέρω καὶ μᾶς εἶπε τὸ ἑξῆς τερατῶδες. Ὅτι τὰ ἰχθυέλαια καὶ τὰ λινέλαια δύνανται νὰ προσφερθοῦν εἰς τὴν κατανάλωσιν εἰς ρευστὴν κατάστασιν, δηλ. εἰς ἐξαγνισμένην διὰ ραφιναρίσματος.

§197Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Εἶπα μόνον ὅτι διὰ τὴν πρόσμιξιν τοῦ ὑδρογονωμένου ἰχθυελαίου ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ εἴτε ρευστὸν ἰχθυέλαιον, εἴτε ρευστὸν λινέλαιον.

§198Κ. ΒΕΡΡΟΙΟΠΟΥΛΟΣ. Οὔτε αὐτὸ εἶναι ἀκριβές, διότι, διὰ νὰ ἐννοήσητε, τὸ ἐργοστάσιον αὐτὸ φέρει ὡς πρώτην ὕλην τὰ ἰχθυέλαια, τὰ λινέλαια τὰ μεταβάλλει εἰς στερεὰ σώματα καὶ τὰ τοποθετεῖ....

§199Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ὄχι ὅλα.

§200Κ. ΒΕΡΡΟΙΟΠΟΥΛΟΣ. Τὰ μὲν ἰχθυέλαια, τὰ μεταβάλλει εἰς σώματα στερεὰ εἰς 52 βαθμοὺς τήξεως....

§201Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Συνήθως.

§202Κ. ΒΕΡΡΟΙΟΠΟΥΛΟΣ. Τὰ δὲ λινέλαια εἶναι ἡμίρευστα. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον γίνεται ὑπὸ τῆς βιομηχανίας, εἶναι τὸ ἑξῆς. Γίνεται ὑδρογόνωσις πρῶτον τῶν λινελαίων, κατόπιν ἀπὸ αὐτὰ λαμβάνεται ἕν δεῖγμα ἀναμεμιγμένον μὲ λινέλαια καὶ αὐτὸ δίδεται πρὸς βρῶσιν. Ἠμπορεῖτε νὰ ἀναμίξητε ὑδρογονωμένα ἔλαια καὶ βαμβακέλαια, ἠμπορεῖτε νὰ ἀναμίξητε ὑδρογονωμένα ἰχθυέλαια κ. λ. π. Αἱ μίξεις εἶναι πολυειδεῖς. Ἐφόσον πρόκειται περὶ ὑδρογονωμένων ἐλαίων εἴμεθα σύμφωνοι, πρόκειται περὶ τοῦ ραφιναρίσματος τοῦ λινελαίου καὶ ἰχθυελαίου. Ἐρωτῶ, αὐτὸ ἠμπορεῖ νὰ συναγωνισθῇ τὸ λάδι; Ὁ κ. Συνάδελφος εἶπεν ὅτι ἠμπορεῖ, ἀλλὰ ὑπάρχουν ἐπίσημα πιστοποιητικά, ὅτι αὐτὰ δὲν ἠμποροῦν νὰ συναγωνισθοῦν ἐν ρευστῇ καταστάσει τὸ λάδι, διὰ τὸν λόγον ὅτι ἔχουν δυσοσμίαν, ἡ ὁποία ἐπιτείνεται ἐφόσον παραμένει εἰς τὸ ὕπαιθρον καὶ δὲν καταναλίσκεται. Ἑπομένως, μόνον ἐν πετρώδει καταστάσει ἢ ἐν ἡμιρρεύστῳ καταστάσει εἶναι ἀνεκταί. Θὰ εἶχον νὰ προτείνω, κ. Ὑπουργέ, τὸ ἑξῆς. Ὅτι ἐφόσον θὰ πεισθῆτε ὅτι ἡ βιομηχανία αὐτὴ δὲν συντελεῖ εἰς τὸ νὰ ἐκτοπισθῇ τὸ λάδι, θὰ ἐπρότεινον ὅπως μὴ καταστραφῇ ἡ βιομηχανία αὐτή, αὐξηθῇ ἐφόσον εἶναι δυνατὸν ὁ δασμὸς τῶν εἰσαγομένων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ λιπῶν ἢ ἐφόσον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ αὐξηθῇ ὁ δασμὸς αὐτός, εἴτε διότι ὑπάρχει ἡ ρήτρα τοῦ μᾶλλον εὐνοουμένου Κράτους, εἴτε διότι ὑπάρχουν συμβάσεις, νὰ αὐξηθῇ ὁ συντελεστής τῆς δραχμῆς τῆς μεταλλικῆς.

§203Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ αὐτό.

§204Κ. ΒΕΡΡΟΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχῃ ὁ κίνδυνος...

§205Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ, διότι ἔχομεν συμβάσεις μὲ τὰ διάφορα Κράτη.

§206Κ. ΒΕΡΡΟΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν ὑπάρχουν συμβάσεις, κινδυνεύομεν τότε νὰ καταστρέψωμεν τὴν βιομηχανίαν αὐτήν, διότι δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ συναγωνισθῇ τὰ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγόμενα λίπη.

§207Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, διὰ τοῦ ὑποβληθέντος ὑπὸ τὴν κρίσιν ἡμῶν νομοσχεδίου τοῦ ἀξιοτίμου ἐπὶ τῆς Γεωργίας Ὑπουργοῦ σκοπεῖται, ὡς ἐν τῇ σχετικῇ εἰσηγητικῇ ἐκθέσει ἀναφέρεται, ἡ προστασία τῆς ἐθνικῆς ἐλαιοπαραγωγῆς, ἐντὸς ὁρίων, τὰ ὁποῖα πάντως δὲν θίγουν τὴν ὑφισταμένην βιομηχανίαν, καθόσον αἱ τιμαὶ κόστους τῶν προϊόντων της καὶ μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, θὰ παραμείνωσι πάντοτε κατώτεραι τῶν ὁμοίων προϊόντων, τῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγομένων. Θὰ μοὶ ἐπιτρέψῃ ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῆς Γεωργίας Ὑπουργὸς νὰ διαφωνήσω ριζικῶς ὡς πρὸς αὐτὴν τὴν βάσιν καὶ τὸν σκοπόν τοῦ νομοσχεδίου καὶ ὡς πρὸς τὰ δύο αὐτοῦ μέρη, καὶ νὰ δηλώσω ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου καὶ πρὸς ὑμᾶς, κ. Συνάδελφοι, καὶ πρὸς τοὺς ἐλαιοπαραγωγοὺς τῆς Ἑλλάδος, ὅτι τὸ ὑπὸ τὴν ἡμετέραν κρίσιν νομοσχέδιον, ἐνῷ ἀφ’ ἑνὸς μὲν δὲν προστατεύει τὴν ἐλαιοπαραγωγήν, καὶ νὰ τὸ σημειώσητε αὐτό, Κύριοι, ἀφ’ ἑτέρου πλήττει τὴν ἐθνικὴν βιομηχανίαν, πλήττει, λέγω, κυρίως, καὶ ἐπιτρέψατέ μοι, νὰ εἴπω, μονοπλεύρως ἕνα νέον κλάδον τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας, τὴν βιομηχανίαν τῆς ὑδρογονώσεως τῶν ἐλαίων. Ἐφόσον, Κύριοι Βουλευταί, ἡ Χώρα μας δὲν εἶναι Χώρα καθαρῶς μόνον γεωργική, λόγῳ αὐτῆς ταύτης τῆς γεωργικῆς της συστάσεως καὶ τῶν κλιματολογικῶν αὐτῆς συνθηκῶν, νομίζω, Κύριοι, ὅτι δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον εἰς ἡμᾶς νὰ πλήξωμεν ἄνευ προηγουμένης ἐξονυχιστικῆς ἐξετάσεως (ἐὰν καὶ κατὰ πόσον προστατεύεται ἡ ἐλαιοπαραγωγή) νὰ πλήξωμεν, λέγω, θετικῶς ἕνα τῶν νεωτέρων κλάδων τῆς ἐθνικῆς μας βιομηχανίας. Διὰ τοῦτο θὰ παροκαλέσω τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν νὰ παρακολουθήσῃ μετὰ προσοχῆς τὴν ἀγόρευσίν μου λόγῳ τῆς μεγίστης σπουδαιότητος τοῦ ὑπὸ συζήτησιν θέματος. Ἐπίσης θὰ παρακαλέσω καὶ τοὺς ἀξιοτίμους κ. Συναδέλφους, νὰ μὲ παρακολουθήσουν ἐπίσης μετὰ προσοχῆς. Τὸ ὅλον ζήτημα θὰ τὸ ἐξετάσω ἀντικειμενικῶς καὶ γενικῶς, τόσον ἀπὸ γεωργικῆς καὶ ἀπὸ κοινωνικῆς ἀπόψεως. Θὰ ἀποφύγω δὲ νὰ σᾶς κουράσω μὲ στατιστικοὺς πίνακας, ἐκτὸς βεβαίως, ἂν προκληθῶ. Καὶ πρῶτον, ὅσον ἀφορᾷ τὴν βιομηχανίαν τῆς ὑδρογονώσεως, θὰ ἐξετάσω κατὰ πόσον ἡ βιομηχανία αὐτὴ βλάπτει ἢ εἶναι δυνατὸν νὰ βλάψῃ καὶ εἰς τὸ ἀπώτερον ἀκόμη μέλλον, τὴν ἐθνικήν μας παραγωγὴν τοῦ ἐλαιολάδου. Ὡς σᾶς εἶναι γνωστόν, Κύριοι Βουλευταί, τὰ λίπη, δὲν ἐννοῶ οὔτε τὰ λινέλαια, οὔτε τὰ βαμβακέλαια, ἐννοῶ τὰ καθαρῶς λίπη, τὰ λίπη τὰ σκληρά, ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα μᾶς ἔφερεν ὁ ἀξιότιμος Συνάδελφος ἐκ Μεγαρίδος καὶ μᾶς τὰ ἔδειξε, τὰ λίπη τὰ σκληρὰ καταναλίσκονται κυρίως ἀπὸ τὰς ἀστικὰς ἡμῶν τάξεις, ἐνῷ ἀντιθέτως τὸ ἐλαιόλαδον χρησιμοποιεῖται εἰς πολὺ μεγάλην κλίμακα ἀπὸ τοὺς μὴ ἀστικοὺς πληθυσμοὺς τῆς Χώρας. Εὐνόητον δὲ εἶναι, ὅτι δὲν θὰ ὑπάρξῃ ποτὲ κανεὶς τρόπος, ὥστε ἡμεῖς εἴτε διὰ νομοθετημάτων, εἴτε διὰ πιεστικῶν μέτρων νὰ ἀναγκάσωμεν τὸν ἀστὸν ἐκεῖ ποὺ θέλει νὰ φάγῃ λίπος, νὰ φάγῃ λάδι, καὶ τὸν μὴ ἀστὸν ἐκεῖ ποὺ θέλει νὰ φάγῃ λάδι, νὰ φάγῃ λίπος. (Διακοπὴ κ. Σχινᾶ). Κατὰ τὴν θεωρίαν σας, κ. Συνάδελφε, θὰ βγάλωμεν ὅλοι λέπρα, ἐὰν τρώγωμεν ἀπὸ τὸ πρωΐ ἕως τὸ βράδι λάδι.

§208Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Ὅταν πρωτοεισήχθη ἡ μαργαρίνη ἐδῶ, ἐνομίζαμεν ὅτι εἶναι ἀπὸ ξύγκι ἀλόγου καὶ τὴν ἐτρώγαμεν.

§209Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Ἀλήθειαν, λέγω, τὴν ὁποίαν ἀνεγνώρισε καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. ἐπὶ τῆς Γεωργίας Ὑπουργὸς ἐνώπιον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, καὶ ὅταν, πρὸ καιροῦ, ἀκόμη ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ὡμίλει περὶ σχετικοῦ ζητήματος. Ἑπομένως, εἴτε παράγεται ἐν Ἑλλάδι ὑδρογονωμένον λίπος, εἴτε δὲν παράγεται τοιοῦτον, ἡ ἐσωτερικὴ κατανάλωσις θὰ ζητῇ πάντοτε τὸ λίπος τοῦ ὁποίου ἔχει ἀνάγκην καὶ ἑπομένως οἱοσδήποτε περιορισμὸς ἐπὶ τῆς ἐθνικῆς παραγωγῆς τοῦ λίπους, θὰ ἔχῃ ὡς μόνον ἀποτέλεσμα τὴν αὔξησιν τῆς εἰσαγωγῆς λιπῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ οὐχὶ τὴν αὔξησιν ζητήσεως τοῦ ἐλαιολάδου. Τὰ λίπη δὲν ἀντικαθιστοῦν εἰς τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν τὸ ἐλαιόλαδον τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς, ὅπως ἐσφαλμένως εἰσηγεῖται ἡ ἔκθεσις, ἀλλ’ ὅλως ἀντιθέτως, κ. Βουλευταί, ἀναγκάζει ἡ βιομηχανία τῆς ὑδρογονώσεως τῶν ἐλαίων νὰ χρησιμοποιῆται πολὺ μεγάλη ποσότης ἐγχωρίου βαμβακελαίου καὶ ἐλαιολάδου πρὸς πρόσμιξιν τῶν ὑπ’ αὐτῆς παραγομένων σκληρῶν, ἢ βουτυροειδῶν λιπῶν. Διότι πρέπει νὰ γνωρίζετε, κ. Συνάδελφοι, ὅπως καὶ θὰ σᾶς τὸ ἀποδείξω, ἀφοῦ πρῶτον σᾶς ἀναγνώσω τὴν ἔκθεσιν τοῦ ἐπὶ τῶν τροφίμων εἰδικοῦ καθηγητοῦ τοῦ Πανεπιστημίου μας κ. Γαλανοῦ, διὰ τὴν θέσιν τοῦ ὁποίου τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος πληρώνει πολλὰς χιλιάδας δραχμῶν, ὅτι τὸ σκληρὸν λίπος, εἴτε τὸ βουτυροειδὲς λίπος, δὲν τρώγονται ἄνευ προσμίξεως μετ’ ἐλαιολάδων ἢ βαμβακελαίου. (ἀναγινώσκεται ἡ ἔκθεσις Γαλανοῦ). Ἑπομένως συντελεῖ ἡ βιομηχανία αὕτη, ἐν ὡρισμένῳ μέτρῳ πάντοτε, εἰς τὴν τόνωσιν τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας καὶ τῆς γεωργίας καὶ μάλιστα εἰς τὰς παρούσας κρισίμους στιγμάς, συναγωνιζομένη ἐπιτυχῶς μόνον τὰ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγόμενα λίπη. Ἀρκεῖ νὰ σᾶς ἀναφέρω, κ. Συνάδελφοι, ὅτι ἀπὸ τῆς λειτουργίας τῆς βιομηχανίας τῆς ὑδρογονώσεως τῆς Χώρας μας, ἐκτὸς τῆς παρεχομένης ἐργασίας εἰς πλῆθος ἐργατῶν, ὑπαλλήλων, πρακτόρων καὶ ἀντιπροσώπων 300 οἰκογενειῶν, κατώρθωσεν ἡ βιομηχανία τῆς ὑδρογονώσεως, λόγῳ τοῦ συναγωνισμοῦ της πρὸς τὰ λίπη τοῦ ἐξωτερικοῦ, νὰ κατεβάσῃ τὴν τιμὴν τῶν λιπῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ. Οὕτω βλέπομεν τὴν σήμερον, ἐνῷ πρὸ τῆς λειτουργίας τῆς ὑδρογονώσεως τὸ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγόμενον λίπος ἐτιμᾶτο πρὸς 50 δραχμὰς σταθεροποιημένας, τὴν σήμερον, λόγῳ τοῦ μεγάλου συναγωνισμοῦ, νὰ τιμᾶται τὸ λίπος μόνον 35 ἕως 40 σημερινὰς δραχμάς. Κύριοι Βουλευταί, ὀφείλω νὰ σᾶς ὁμολογήσω ὅτι ὑπάρχει καὶ μία περίπτωσις, κατὰ τὴν ὁποίαν δύναται τὸ λίπος νὰ ὑποκαταστήσῃ εἰς τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν τὸ ἐλαιόλαδον. Ἡ περίπτωσις αὕτη εἶναι ἡ περίπτωσις τῆς μεγάλης παραγωγῆς ὑπὸ τῶν ἐγχωρίων βιομηχανιῶν σκληρῶν λιπῶν καὶ ἐφόσον ἡ παραγωγὴ εἶναι μεγάλη, ἐὰν βεβαίως εἶναι πάντως ἀνωτέρα τῆς πραγματικῆς ἀνάγκης τῆς καταναλώσεως, δηλαδὴ μεγαλειτέρα τῶν 3 ἕως 3½ χιλιάδων τόννων, διότι αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικὴ κατανάλωσις εἰς λίπη, ὄχι εἰς σπορέλαια κλπ., τότε βεβαίως, λόγῳ τῆς μεγάλης παραγωγῆς τοῦ ἐργοστασίου ἢ τῶν ἐργοστασίων καὶ ἑπομένως λόγῳ τῆς ἐλαττώσεως τῶν γενικῶν των ἐξόδων, δύναται, ὄχι ὅμως καὶ βέβαιον, ἡ τιμὴ τοῦ λίπους νὰ καταστῇ μικροτέρα τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαιολάδου, καὶ τότε ἠμπορεῖ παρὰ τὴν ἀρχήν, τὴν ὁποίαν εἶπα προηγουμένως, ὅτι ὅποιος τρώγει λάδι, θὰ φάγῃ λάδι καὶ ὅποιος τρώγει βούτυρο, θὰ φάγῃ βούτυρο, λόγῳ τῆς εὐθηνοτέρας τιμῆς του, τὸ λίπος νὰ ὑποκαταστήσῃ τὸ ἐλαιόλαδον, ἐν μέτρῳ πάντοτε, διότι ἡ ἀνωτέρω ἀρχή, εἶναι βασική. Ἀλλ’ ἂς ἴδωμεν τώρα, εἶναι δυνατόν ποτε νὰ ὑπάρξῃ περίπτωσις παραγωγῆς λιπῶν εἰς ποσότητα ἀνωτέραν τῆς καταναλώσεως; Σᾶς λέγω, ὅτι διὰ τὴν στιγμὴν δὲν ὑπάρχει, διότι τὸ ἐργοστάσιον τῆς ὑδρογονώσεως δὲν ἔχει τὴν δυναμικότητα μεγαλειτέραν τῆς ἐτησίας παραγωγῆς τριῶν χιλ. τόννων.

§210Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Αὐτὸ ἔχει σημασίαν ὅτι εἶναι ἕν μόνον.

§211Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Καὶ τὸ δεύτερον διὰ τὸ ὁποῖον εἴχετε ζητήσει ἄδειαν, τὴν ἐπήρατε τὴν ἄδειαν διὰ νὰ κάμητε ὑδρογόνωσιν τῶν ἐλαίων, ἀλλὰ δὲν τὴν ἐκάματε, διότι ἡ ὑδρογόνωσις τοῦ ἐλαίου δὲν ἠμπορεῖ νὰ συναγωνισθῇ τὰ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ λίπη.

§212Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἐπειδὴ αὐτὸ ἐγένετο ἐπὶ τῆς Ὑπουργίας μου, σᾶς λέγω τὸ ἑξῆς: ὅτι ἐν συνεννοήσει μετὰ τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἐδώκαμεν τὴν ἄδειαν τῆς ἐγκαταστάσεως, ἀλλ’ ὑπὸ τὸν ὅρον ὅτι θὰ γίνεται ὑδρογόνωσις μόνον ἐλαιολάδου.

§213Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Ἀλλά, δυστυχῶς, κ. Ὑπουργέ, δὲν τὰ ὑδρογόνωσαν.

§214Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Δὲν τὰ ὑδρογόνωσαν, διότι ἔχουν συναγωνιστὴν τὰ ἰχθυέλαια, τὰ ὁποῖα στοιχίζουν 15 δραχμάς. Ὑπάρχει μία προνομιοῦχος ἑταιρεία, ἡ ὁποία ἀποζῇ καὶ ἐκμεταλλεύεται τὸν ἑλληνικὸν λαόν· αὐτὸ ἔχει σημασίαν. Ἔρχεται ἡ Ἑταιρεία αὐτὴ καὶ σᾶς λέγει: Κύριοι, δώσατέ μου νὰ κάμω φυτικὰ λάδια, ἀλλὰ διὰ νὰ κάμω φυτικὰ λάδια, θὰ μοῦ βγάλετε ἀπὸ μέσα τὸν κίνδυνον τῶν ἰχθυελαίων, τότε μόνον. Πῶς θὰ συναγωνισθῶ ἐγώ, Κύριοι, μὲ 34 δραχμὰς τὸ ἐλαιόλαδον, τὸ ἰχθυέλαιον μὲ 15 δραχμὰς τὴν ὀκᾶν;

§215Γ. ΠΕΣΜΑΤΖΟΓΛΟΥ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἀναγκάζομαι ὡς Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας νὰ παρέμβω εἰς τὸ ζήτημα. Ἡ μόνη περίπτωσις, τὴν ὁποίαν ἀνεφέρατε, εἶναι συνεπὴς πρὸς τὸ βιομηχανικὸν πρόγραμμα τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ Κυβέρνησις, ὁσάκις τῆς ἐδόθη ἀφορμή, ἐξήγγειλεν, ὅτι νέαι βιομηχανίαι, πλὴν ἐκτάκτων περιστάσεων, ὅταν πρόκειται νὰ ἐκβιομηχανηθῶσι ξένας πρώτας ὕλας, δὲν θὰ ἐπιτρέψῃ νὰ γίνωνται ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας καὶ τὴν σημερινὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν. Ὅταν μοὶ ἐγένετο αἴτησις παροχῆς ἀδείας πρὸς λειτουργίαν ἐργοστασίου ὑδρογονώσεως ἐλαιολάδου, συνεννοήθην μὲ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας καὶ κατόπιν δηλώσεως τῶν αἰτούντων, ὅτι θὰ ὑδρογονώνουν μόνον ἐγχωρίους ὕλας, τοὺς ἐδώκαμεν τὴν ἄδειαν. Εἴμεθα δὲ ἐν γνώσει ὅτι ὑπῆρχεν ἑταιρεία, ἡ ὁποία μὲ νόμιμον ἄδειαν ὑδρογονώνει ξένας ὕλας. Ἐὰν ἔγινεν ἢ ὄχι τὸ ἐργοστάσιον ἀφορᾷ τοὺς λαβόντας τὴν ἄδειαν. Ἐκεῖνο, ποὺ ἀφορᾷ ἰδιαιτέρως τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, εἶναι οἱ λαβόντες τὴν ἄδειαν νὰ μὴ τὴν καταστρατηγοῦν...

§216Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, καὶ ἐγὼ συνηγόρησα ὑπὲρ μιᾶς ἑταιρείας, ἡ ὁποία ἐζήτει νὰ ὑδρογονώνῃ ἐγχώρια προϊόντα.

§217Γ. ΠΕΣΜΑΤΖΟΓΛΟΥ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἰδοὺ τὶ ἀναφέρει ἡ δοθεῖσα ἄδεια. (ἀναγινώσκει) «Εἰς τὴν ἑταιρείαν κλπ.». Ὑπὸ τὸν ὅρον δηλαδὴ τῆς ὑδρογονώσεως ἀποκλειστικῶς ἐγχωρίων ἐλαιολάδων, πυρηνελαίων, σησαμελαίων, βαμβακελαίων καὶ ἐν γένει ἐγχωρίων φυτικῶν ἐλαίων.

§218Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἑταιρεία, τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξα ἐγώ.

§219Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Καὶ ἡμεῖς τὸ ὑποστηρίζομεν αὐτό. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐὰν ὑπάρχῃ, Κύριοι, κίνδυνος ἐκτοπίσεως τοῦ ἐλαιολάδου ὑπὸ τοῦ λίπους, θὰ εἶναι, εἰς μικρὰν ἔκτασιν. Κύριοι Βουλευταί, ἐχθρὸς τοῦ ἐλαιολάδου εἶναι τὴν σήμερον καὶ ἐπὶ τοῦ παρόντος μόνον τὰ φοινικοπυρηνέλαια, διότι ἀντικαθιστοῦν αὐτουσίως τὸ ἐλαιόλαδον, δηλαδὴ ἠμπορεῖ νὰ πωληθῇ σὲ μποτίλιες, ἀντὶ λαδιοῦ, ἐφόσον εἶναι ραφιναρισμένο, καὶ ὄχι τὸ λινέλαιον καὶ ἰχθυέλαιον εἰς ρευστὴν κατάστασιν, διότι ταῦτα οὔτε αὐτουσίως, οὔτε ἀναμεμιγμένα δύνανται νὰ φαγωθοῦν. Ἀπόδειξις τούτου εἶναι ἡ ἐπίσημος ἔκθεσις τοῦ καθηγητοῦ τοῦ Πανεπιστημίου κ. Γαλανοῦ, ὁ ὁποῖος κατέχει τὴν ἕδραν τῶν τροφίμων, καὶ λέγει τὸ ἑξῆς (ἀναγινώσκει). «Εἰς ἀπάντησιν ὑμετέρας κλπ.».Δηλ. μέχρι 34 βαθμῶν εἶναι σκληρὸν τὸ λίπος, κάτω τῶν 34 ἀρχίζει τὸ βουτυρῶδες. Βλέπετε λοιπόν, κ. Συνάδελφοι, κατόπιν τοῦ ἐπισήμου τούτου ἐγγράφου τοῦ κ. Γαλανοῦ, ὅτι τὸ ἰχθυέλαιον τὸ ρευστὸν καὶ τὸ λινέλαιον δὲν τρώγονται ὅπως καὶ ἂν θελήσῃ κανεὶς νὰ τὰ ἀναμίξῃ —διότι μυρίζουν πολὺ καὶ τοῦ ἔρχεται κανενὸς ἀηδία. Βλέπετε λοιπόν, Κύριοι Συνάδελφοι, ὅτι, ὅπως σᾶς ἐξέθεσα ἤδη, τὰ λινέλαια καὶ ἰχθυέλαια οὐδόλως βλάπτουν τὴν ἐλαιοπαραγωγήν. Τώρα θὰ ἐξετάσω ἐὰν τὸ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχέδιον προσαρμόζεται πραγματικῶς καὶ πρὸς τὸ δεύτερον μέρος τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, ἂν θίγῃ δηλ. ἢ ὄχι τὴν βιομηχανίαν τῆς ὑδρογονώσεως. Λυποῦμαι, κ. Ὑπουργέ, διότι ἡ πραγματικότης μὲ ἀναγκάζει νὰ εὑρεθῶ καὶ πάλιν ἀντίθετος πρὸς τὴν εἰσηγητικὴν ὑμῶν ἔκθεσιν.

§220Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Τὸ γνωρίζω.

§221Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Ὁμιλῶ ἀπὸ τῆς ἐπιστημονικῆς ἀπόψεως καὶ θὰ σᾶς ἀποδείξω ὅτι ἔχω δίκαιον. Διὰ τοῦ ἐδαφίου 1 τοῦ προκειμένου νομοσχεδίου... (ἀναγινώσκει). Τὸ μέτρον τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς βιομηχανίας τοῦ λινοσπόρου, θὰ ἐδικαιολογεῖτο μόνον, ἂν κατεσκευάζοντο, ὑπὸ τῆς σχετικῆς βιομηχανίας τῆς ὑδρογονώσεως, ἔλαια ρευστά. Τοιαῦτα ἔλαια δὲν παράγει οὔτε ἡ ἑλληνικὴ βιομηχανία, οὔτε ἡ διεθνὴς τοιαύτη. Διὰ τὸν λόγον δὲ ἀκριβῶς τοῦτον —καὶ αὐτὸ τὸ τονίζω διὰ τὸν κ. Σχινᾶν— διότι ἐκ τοῦ λινοσπόρου δὲν δύναται νὰ παραχθῇ βρώσιμον ραφιναρισμένον ἔλαιον, δὲν συμπεριελήφθη καὶ ὁ λινόσπορος εἰς τοὺς νόμους 3795 καὶ 4821. Ἀλλά, κ. Συνάδελφοι, οἱ προμνησθέντες νόμοι δὲν ἐψηφίσθησαν εἰς παρῳχημένας ἐποχάς. Ὁ εἷς ἐψηφίσθη τῷ 1929 καὶ ὁ ἕτερος τῷ 1930. Νομίζω δὲ ὅτι ὁ νομοθέτης ἔπρεπε νὰ γνωρίζῃ ἤδη, ἢ τὸ ἐγνώριζεν, ὅτι εἰς τὰ 1930 ἡ βιομηχανία τῆς ὑδρογονώσεως ἦτο πολὺ κοινὸν μυστικὸν εἰς ὅλον τὸν κόσμον. Ἐπίσης ἐγνώριζεν ὁ νομοθέτης ὅτι ἀπὸ τὸν λινόσπορον δὲν παράγονται λινέλαια βρώσιμα.

§222Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Τὸ μὴ ὑδρογονωμένον λινέλαιον τρώγεται;

§223Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Ὄχι, διότι μυρίζει.

§224Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Ἀπὸ ἀπόψεως ὑγιεινῆς, διὰ τὸ στομάχι, εἶναι καλόν;

§225Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Ὄχι, ἀπαγορεύεται.

§226Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Ὅταν τὸ κάμῃ στερεόν, ἐπιτρέπεται;

§227Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Ἐπιτρέπεται. Αὐτὸ λέγουν αἱ ἐκθέσεις. Ἐγὼ δὲν εἶμαι οὔτε καθηγητὴς τῆς Χημείας, οὔτε καθηγητὴς τῶν τροφίμων. Εἶμαι πρώην ἀξιωματικός, ὁ ὁποῖος εἰς τὴν ἐκπαίδευσίν μου τὴν ἀνωτέραν ἐδιδάχθην καὶ μερικὰς βιομηχανίας. Ἤμην ἐπίσης εἰς τὸ ἐξωτερικόν, παρηκολούθησα διάφορα ἐργοστάσια καὶ ἔχω κάποιαν ἀντίληψιν βιομηχανικήν. Αὐτὰ ποὺ λέγω τὰ σκέπτομαι καὶ τὰ μελετῶ ἐπιστημονικῶς πρῶτον. Κύριοι Συνάδελφοι, τὸ πνεῦμα τοῦ τότε νομοθέτου ἦτο νὰ προστατεύσῃ ἀπὸ τοὺς πραγματικοὺς ἐχθρούς του τὸ ἐλαιόλαδον, οἱ δὲ πραγματικοί του ἐχθροὶ εἶναι τὰ διάφορα σπορέλαια, τὰ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγόμενα εἰς πολὺ μικρὰς τιμάς. Διὰ τοῦτο καὶ ἡ ἐπικεφαλὶς τοῦ νόμου, ὤριζεν ὅτι ὁ νόμος προστατεύει τὴν μὴ πρόσμιξιν τοῦ ἐλαιολάδου μέ τὰ διάφορα ἄλλα σπορέλαια. Διότι, ἂν πράγματι τὸ πνεῦμα τοῦ νομοθέτου ἦτο, ὅπως τὸ λέγετε εἰς τὴν ἔκθεσίν σας, κ. Σχινᾶ, τότε ἐκείνην τὴν ἐποχὴν, διατὶ δὲν ἐφορολόγησεν ὁ νομοθέτης τὰ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγόμενα λίπη; Ἐγώ, λοιπόν, σᾶς λέγω μὲ ἀπόλυτον βεβαιότητα ὅτι ὁ νομοθέτης, ὁ τότε, εἶχε λάβει ὑπ’ ὄψιν του τὸν λινόσπορον καὶ τὸν εἶχε λάβει, διότι ἐγνώριζεν ὅτι ὁ λινόσπορος καὶ τὰ παράγωγά του, δὲν εἶναι βρώσιμα, παρὰ μόνον ὑδρογονωμένα. Ἐγνώριζε τὴν ὑφισταμένην βιομηχανίαν τῆς ὑδρογονώσεως, διότι ὑφίστατο ἀπὸ τὸ 1929 καὶ ἑπομένως, ἂν ἔπρεπε, θὰ εἶχε λάβει τὰ μέτρα του. Ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις ἀναφέρει ἐπίσης, ὅτι ἡ ἀπαγόρευσις τῆς κατεργασίας τοῦ λινοσπόρου ἐπιβάλλεται καὶ διὰ λόγους ὑγείας. Βεβαίως, τὸ ζήτημα αὐτὸ, τὸ ἐννοεῖτε πολὺ καλά, ὅτι εἶναι σοβαρώτατον καὶ δὲν πιστεύω νὰ ὑπάρχῃ ποτὲ κανείς, ὁ ὁποῖος θὰ ὑπεστήριζεν ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπιτραπῇ ἡ χρησιμοποίησις τοῦ λινοσπόρου, ἐφόσον ὁ λινόσπορος εἶναι ἀνθυγιεινός. Ἀλλὰ πρὸ ὀλίγου σᾶς ἀνέγνωσα τὴν ἔκθεσιν τοῦ κ. Γαλανοῦ, ὁ ὁποῖος λέγει ὅτι τὰ ὑδρογονωμένα λίπη εἶναι βρώσιμα καὶ ὅτι τὸ λινέλαιον δὲν τρώγεται. Ὁ μόνος ἰσχυρισμὸς, κ. Συνάδελφε ἐκ Μεγαρίδος, τὸν ὁποῖον ἀναφέρετε ἐν τῇ εἰσηγητικῇ ἐκθέσει, καὶ τὸν ὁποῖον δέχομαι ὡς πολὺ ὀρθόν, εἶναι ἡ προϊοῦσα αὔξησις τῆς παραγωγῆς τοῦ ἑλληνικοῦ λινοσπόρου. Ἀλλά, δυστυχῶς, ἐφέτος ἀνῆλθεν ἡ παραγωγὴ μόνον εἰς 70 τόννους. Ἡ στατιστικὴ τῶν λινοσπόρων, ἡ ἐπίσημος, παρουσιάζει ὅτι εἰσάγονται ἀπὸ πενταετίας περὶ τὰ 3½–4 ἑκατομμύρια ὀκάδων κατ’ ἔτος, ἤτοι 3–4 χιλιάδες τόννων. Ἡ δὲ στατιστικὴ δὲν παρουσιάζει οὔτε αὔξησιν, οὔτε μείωσιν. Δηλαδὴ τὸ ἐργοστάσιον, ἂν κατεργάζεται καὶ λινοσπόρους, δὲν κατεργάζεται τοιούτους εἰς μεγάλην ποσότητα. Κατὰ ἐπίσημον στατιστικὴν τοῦ Ὑπουργείου, τὸ ἐργοστάσιον τῆς ὑδρογονώσεως, ἀπὸ τῆς ἱδρύσεώς του, μέχρι σήμερον, κατειργάσθη περὶ τοὺς πεντακοσίους τόννους λινοσπόρου. Ἐξ ὅσων λοιπὸν σᾶς ἐξέθεσα, βλέπετε ὅτι τὸ μέτρον τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς χρησιμοποιήσεως λινοσπόρου ὑπὸ τῆς βιομηχανίας τῆς ὑδρογονώσεως πολὺ ἀπέχει ἀπὸ τοῦ νὰ παράσχῃ οἱανδήποτε προστασίαν πρὸς τὴν ἐθνικὴν παραγωγήν. Τὸ μόνον, τὸ ὁποῖον θὰ κάμῃ, εἶναι ὅτι θὰ πλήξῃ βαρύτατα τὴν βιομηχανίαν. Λέγω δὲ τοῦτο, διότι ἡ βιομηχανία τῆς ὑδρογονώσεως ἀπέστειλεν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν δύο διαφόρους πίνακας. Θὰ ἐξετάσω τώρα κατὰ πόσον οἱ ἀριθμοὶ τῶν πινάκων τούτων, εἶναι καὶ πραγματικοί: παρουσιάζω ἐπίσημα πιστοποιητικά, Τραπέζης Ἑλλάδος, Ἐμπ. καὶ Βιομ. Ἐπιμελητηρίου, παρὶ τῆς ἀκριβείας τῶν ἀριθμῶν τιμῆς κόστους ἰχθυελαίων εἰς ἐργοστάσια καὶ βιομηχανικῆς κατεργασίας των. Ἤδη σχετικῶς μὲ τὸ ἄρθρον 2 τοῦ προκειμένου νομοσχεδίου, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσω ὅτι ὁ ὑπερβολικὸς οὗτος δασμός, κατὰ τὴν γνώμην μου, θὰ ἐδικαιολογεῖτο μόνον καὶ ἐφόσον ἡ περίφημος βιομηχανία τῆς ὑδρογονώσεως, ἔβλαπτε θετικῶς καὶ σταθερῶς τὴν ἐθνικὴν παραγωγὴν τοῦ ἐλαιολάδου. Ἀλλά, ὅπως σᾶς ἐξέθεσα προηγουμένως, οὐδεμία ἀπολύτως θετικὴ βλάβη προσγίγνεται, οὔτε καὶ πρόκειται νὰ προσγίνῃ καὶ εἰς τὸ μέλλον εἰς βάρος τῆς καταναλώσεως τοῦ ἐλαιολάδου. Καὶ ἑπομένως, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐσκέφθη ὁ νομοθέτης νὰ ἐπιβάλῃ τοιοῦτον δασμὸν ἐπὶ μιᾶς πρώτης βιομηχανικῆς ὕλης. Κύριοι Συνάδελφοι, ὅλαι αἱ πρῶται βιομηχανικαὶ ὗλαι ἐν Ἑλλάδι φορολογοῦνται ἀπὸ μίαν ἕως ἕξ μεταλλικὰς δραχμάς, δὲν ὑπάρχει ἄλλη πρώτη βιομηχανικὴ ὕλη εἰς τὴν ὁποίαν νὰ ἐπιβάληται περισσότερος δασμὸς ἀπὸ τὸν ἐπιβαλλόμενον δασμὸν ὑπὸ τοῦ ἐν προκειμένῳ νομοσχεδίου, εἰς τὰ ἰχθυέλαια, μὲ τὴν δικαιολογίαν ὅτι ἀναμιγνύεται μὲ τὸ ἐλαιόλαδον, ἐνῷ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀναμιχθῇ καὶ τὸν ἐπιβάλλει ὁ νομοθέτης, διότι ἐστηρίχθη ἐπὶ λελανθασμένων δεδομένων καὶ διότι ἐστηρίχθη ἐπὶ λελανθασμένου βιομηχανικοῦ κόστους.

§228Α. ΜΠΑΣΙΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω νὰ ὑποβάλω τὴν ἑξῆς παράκλησιν. Ἐὰν μετρήσωμεν τοὺς παρισταμένους Συναδέλφους, δὲν εἴμεθα οὔτε δεκαπέντε. Νομίζετε ὅτι παρουσίᾳ τόσων ὀλίγων Συναδέλφων δυνάμεθα νὰ ψηφίσωμεν ἕν νομοσχέδιον τοιαύτης σημασίας; Ἀφοῦ μάλιστα, κατὰ τὸ Σύνταγμα, ὁ ἐπιβληθεὶς δεσμὸς ἰσχύει ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς ὑποβολῆς τοῦ νομοσχεδίου;

§229Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διακοπῇ ἡ συζήτησις, ἐφόσον μάλιστα εἶναι παρόντες οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν ἐνδιαφερομένων περιφερειῶν.

§230Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐκ τοῦ ἐπισήμου πιστοποιητικοῦ τῆς Ἐμπορικῆς Τραπέζης, ἡ ὁποία, ὅπως φαίνεται εἶναι ἀνταποκριτὴς τῆς ἑταιρείας τῆς ὑδρογονώσεως, ἐξάγεται ὅτι ἡ ἀξία τοῦ ἐμπορεύματος φόμπ λιμένας Βορείου Θαλάσσης εἶναι £ 16–15–0 πρὸς 573 εἶναι δρχ. 9.597.75 κατὰ τόννον, ἐκ τῶν ἐπισήμων ἀσφαλιστηρίων συμβολαίων ἐμφαίνεται, ὅτι ἡ ἑταιρεία πληρώνει δι’ ἀσφάλιστρα 50 δραχμὰς κατὰ τόννον. Ἐκ τοῦ ἐπισήμου ναυλοσυμφώνου τοῦ Γερμανικοῦ Λόϋντ, ἐμφαίνεται ὅτι ὁ ναῦλος ἐπὶ μικτοῦ βάρους, διότι τὸ ἰχθυέλαιον μεταφέρεται εἰς βαρέλια σιδηρᾶ, εἶναι δρχ. 1.002.75 κατὰ τόννον.

§231Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Σύνολον νὰ μᾶς εἴπητε.

§232Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Τὸ σύνολον εἶναι, ὅτι τὸ ἐμπόρευμα, ἄνευ δασμοῦ, στοιχίζει ἕως τὸ ἐργοστάσιον, δρχ. 14.10 κατ’ ὀκᾶν.

§233Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Πόσον ἔχει ἡ ὀκᾶ;

§234Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. 20.76 μαζὶ μὲ τὸ βιομηχανικὸν ἔξοδον, τὸ ὁποῖον εἶναι 6.66 καὶ ὄχι 2.15 τὰ ὁποῖα λέγετε σεῖς.

§235Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Ὄχι. 2.15 εἶναι.

§236Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Τὸ βιομηχανικὸν ἔξοδον διὰ τὴν μεταβολὴν τοῦ ἐλαίου εἰς λίπος, κατὰ τὸν ἐπίσημον πίνακα τοῦ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου, ποὺ ἔχω εἰς τὴν διάθεσίν σας, εἶναι 6.66.

§237Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Νὰ μοὶ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς κάμω βιομηχανικὴν ἀνάπτυξιν.

§238Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Ἡμεῖς δεχόμεθα τοὺς ἀριθμούς σας αὐτοὺς ὡς ἀκριβεῖς.

§239Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, συμβαίνει τὸ ἑξῆς. Ἡ κατεργασία τῆς ὑδρογονώσεως ἔχει ἕξ κατεργασίας. Ἡ πρώτη κατεργασία κοστίζει 1.15, ἡ δευτέρα 7.87, ἀκολουθεῖ μετὰ ἡ κατεργασία τῆς κυρίως ὑδρογονώσεως εἰς τρεῖς φάσεις, ἡ ὁποία κοστίζει 2.15 καὶ μετὰ ἀκολουθεῖ ἡ τετάρτη κατεργασία, ἡ ὁποία κοστίζει 1.45, ἡ πέμπτη 0.52 καὶ ἡ ἕκτη 0.49 τὸ ὅλον 6.66. Κύριε Ὑπουργέ, Κύριοι Συνάδελφοι, ἐδῶ ἔγκειται τὸ λάθος σας, ὅτι ὑπολογίζετε μόνον τὸ κόστος τῆς κυρίως ὑδρογονώσεως, τὸ ὁποῖον κοστίζει πράγματι 2.15, ἀλλὰ δὲν ἐλάβετε ὑπ’ ὄψιν σας καὶ τὰς ἄλλας πέντε ἀκόμη βιομηχανικὰς κατεργασίας, αἱ ὁποῖαι στοιχίζουν ἄλλας 4.51 δραχμὰς ἀκόμη.

§240Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Αὐταὶ αἱ πληροφορίαι σας, εἶναι ἐσφαλμέναι.

§241Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Ἐξάγονται ἐξ ἐπισήμου ἐγγράφου τοῦ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου. Συμφωνεῖτε, κ. Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας;

§242Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ὄχι.

§243Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Πῶς εἶναι δυνατόν, ἀφοῦ ἔχομεν ἐπίσημα πιστοποιητικὰ τοῦ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου;

§244Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Ἔχομεν καὶ ἡμεῖς πιστοποιητικά.

§245Ν. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Τότε νὰ γίνῃ μία ἐξεταστικὴ ἐπιτροπή.

§246Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Ποῦ εἶναι τὰ πιστοποιητικά σας;

§247Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Θὰ κατατεθοῦν εἰς τὸ Προεδρεῖον.

§248Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Ἡ ἀντίρρησίς μου, εἶναι ἡ ἑξῆς. Κατὰ τὴν ἐπίσημον τιμὴν τοῦ Χρηματιστηρίου, τὰ μὴ ὑδρογονωμένα ἰχθυέλαια πωλοῦνται τσὶφ 18 λίρας, τὰ δὲ ὑδρογονωμένα 22 λίρας. Ἐὰν σεῖς ἔχετε ἄλλους ἀριθμούς, μοῦ εἶναι ἀδιάφορον.

§249Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ μᾶς λέγετε, κ. Ὑπουργέ, ἀορίστως ὅτι ἀδιαφορεῖτε διὰ τοὺς ἀριθμοὺς ποὺ ἀναφέρω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Ἐγὼ εἶμαι πρόθυμος νὰ τοὺς ἐξετάσωμεν καὶ τότε θὰ ἴδῃ ἡ Βουλὴ καὶ θὰ κρίνῃ περὶ τῆς ὀρθότητος ἢ μὴ τῶν ὑπ’ ἐμοῦ παρουσιαζομένων ἀριθμῶν.

§250Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Ἐμὲ μὲ ἐνδιαφέρει ἡ ἐπισήμως διδομένη τιμή.

§251Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Σᾶς λέγω, Κύριοι, καὶ αἱ ἰδικαί μου τιμαὶ εἶναι ὑπερεπίσημοι. Ἐγὼ συζητῶ ἐπὶ τοῦ ναυλοσυμφώνου, τὸ ὁποῖον ἔχω μπροστά μου.

§252Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Ἐγὼ εἶδα πιστοποιητικὸν 13 λίρες.

§253Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Ναί, ἀλλὰ δὲν ἠξεύρετε ἀπὸ ποῖον λιμένα προέρχεται. Μετὰ ταῦτα, ἔχω ἕν ἐπίσημον πιστοποιητικὸν τοῦ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου, διὰ τοῦ ὁποίου, κατόπιν ἐλέγχου τῶν βιβλίων ὑδρογονώσεως τῆς ἑταιρείας, τὸ Ἐπιμελητήριον λέγει, ὅτι τὰ γενικὰ ἔξοδα ἀναλογοῦν κατ’ ὀκᾶν οὐχὶ κατώτερον τῶν 3.40, ἐπὶ πλέον εἶνε τὰ ἔξοδα ἀντικαταστάσεως μηχανημάτων, ἡ ἀπόσβεσις τῶν ἐργοστασίων, ἡ ἐξυπηρέτησις τῶν τόκων καὶ ἐνυποθήκων δανείων, διότι νομίζω τὸ ἐνυπόθηκον δάνειον εἶναι πέντε ἑκατομμύρια. Δηλαδὴ ἐπὶ πλέον εἶναι ἄλλαι 3.50 δρχ. κατ’ ὀκᾶν. Μετὰ ἔχομεν τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν κεφαλαίων τῆς ἐπιχειρήσεως μὲ τόκον 8% ἄλλας 2.50 δρχ. κατ’ ὀκᾶν.

§254Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἐφόσον χρεωστεῖ 5 ἑκατομμύρια θὰ τὰ ὑπολογίσωμεν καὶ αὐτά;

§255Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Βεβαίως.

§256ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ποία εἶναι ἀξία τοῦ ἐργοστασίου;

§257Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. 45 ἑκατομμύρια νομίζω. Παρέλειψα νὰ εἴπω, ὅτι ἔχομεν καὶ τὴν φορολογίαν κύκλου ἐργασιῶν. Ἀποτέλεσμα ὅλων αὐτῶν τῶν ἐξόδων εἶναι, ὅτι ἡ ἀξία τοῦ ἰχθυελαίου ὑδρογονωμένου, χωρὶς νὰ τεθῇ καμμιὰ φορολογία εἶναι 31 δρχ... 21. Ἐξ ὅλων τῶν ἀριθμῶν ποὺ σᾶς ἀνέφερα, μόνον τὴν ἀναλογίαν τῆς ἀποσβέσεως καὶ τῆς ἐξυπηρετήσεως τῶν κεφαλαίων, δηλ. δρχ. 6.00 ἐν ὅλῳ θεωρῶ ὡς μεταβλητὰς, διότι ἠμπορεῖ κάλλιστα νὰ μειωθοῦν, δηλ. ἡ ἀπόσβεσις νὰ γίνῃ σὲ περισσότερον χρόνον καὶ ὁ τόκος ἐξυπηρετήσεως κεφαλαίων νὰ ἐλαττωθῇ. Ὅλαι αἱ ἄλλαι τιμαὶ εἶναι ἐπισήμως πιστοποιημέναι καὶ οὐχὶ μεταβληταί, ἤτοι μὲ τὴν παλαιὰν φορολογίαν τῶν πέντε μεταλλικῶν, δηλαδὴ τὴν ἰσχύουσαν μέχρι τῆς καταθέσεως τοῦ νομοσχεδίου, εἴχομεν 34.61 ἀξίαν κατ’ ὀκᾶν ὑδρογονωμένου ἰχθυελαίου. Ἐὰν ἐπαναφερθῇ ὁ δασμὸς τῶν φαρμακευτικῶν ἰχθυελαίων, ἔχομεν δρ. 43.50, διὰ τῆς ἤδη δὲ διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου ἐπιβαλλομένης φορολογίας, ἔχομεν ἀξίαν κατ’ ὀκᾶν 51.69. Ἐὰν ἀπὸ τὸ ποσὸν αὐτὸ ἀφαιρέσωμεν ὁλόκληρον τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον παρουσιάζει ἡ ἐπιχείρησις δι’ ἀπόσβεσιν καὶ ἐξυπηρέτησιν κεφαλαίων, δηλ. δρχ. 6, ἔχομεν πάλιν ἀξίαν κατ’ ὀκᾶν δρχ. 45.69, πιστοποιουμένην ὑπὸ ἐπισήμων πιστοποιητικῶν. Καὶ τώρα πῶς θέλετε κατόπιν τῶν ὅσων ἐξέθεσα, Κύριοι Συνάδελφοι, νὰ ἐργασθῇ ἡ βιομηχανία αὕτη, ὅταν ἡ τιμὴ τοῦ λίπους τοῦ ἐξωτερικοῦ εἶναι εὐθηνοτέρα; Τώρα θὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν ἀξιότιμον Συνάδελφον ἐκ Λευκάδος καὶ πρὸς τὸν ἔντιμον Βουλευτὴν Μεγαρίδος, διὰ ποῖον λόγον ἡ ἑταιρεία αὕτη παρέλαβεν εἰς τὴν ἀρχὴν 56 τόννους καὶ μετὰ ἐδημιουργήθη τὸ τρομερὸν αὐτὸ σκάνδαλον τῆς νέας δασμολογικῆς κατατάξεως τῶν βιομηχανικῶν ἰχθυελαίων. Κύριοι Βουλευταί, ὅτε ἱδρύθη ἡ ἑταιρεία αὐτή, ἠγόρασε πεντήκοντα τόννους ἰχθυελαίων καὶ τὰ ἔφερεν εἰς τὸν Πειραιᾶ διὰ νὰ ἀρχίσῃ τὴν βιομηχανίαν της. Φαντάζομαι ὅτι ἡ ἐπιχείρησις θὰ ἤνοιξε πρῶτον τὸ δασμολόγιον διὰ νὰ ἴδῃ τὶ πληρώνουν τὰ ἰχθυέλαια. Ὅταν ἐξήτασε τὸ δασμολόγιον ἐπείσθη, καὶ πολὺ ὀρθῶς, ὅτι δὲν ὑπάρχει κλάσις βιομηχανικῶν ἰχθυελαίων. Ἔφερε λοιπὸν 50 τόννους διὰ νὰ ἀρχίσῃ τὰς δοκιμάς της καὶ ἐπῆγεν εἰς τὸ Τελωνεῖον νὰ ἐκτελωνίσῃ τὴν πρώτην της ὕλην. Ὁ χημικὸς τοῦ Τελωνείου, νομίζω ὁ κ. Εὐγένιος, λέγει εἰς τὴν ἐπιχείρησιν, ὅτι «Θὰ σᾶς κατατάξω εἰς τὰ βρώσιμα ἔλαια τὸ ἰχθυέλαιον». Τί λέγει; Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ κατατάξητε τὸ ἰχθυέλαιον εἰς τὰ βρώσιμα ἔλαια;», λέγει ἡ βιομηχανία, ἐφόσον ἐδῶ ποὺ εἴμεθα δὲν ἠμποροῦμε νὰ σταθῶμεν ἀπὸ τὴν βρῶμα». Μετὰ ταῦτα ἀρχίζει ἡ συζήτησις ποῦ θὰ καταταχθῇ τὸ περίφημον αὐτὸ ὑλικὸν τοῦ ἰχθυελαίου. Ὅπως πολὺ ὀρθῶς ὁ ἐκ Μεγαρίδος Συνάδελφος ἀνέφερεν, ὑπάρχουν δύο κλάσεις εἰς τὰς ὁποίας δύναται μὲ ποιάν τινα περίεργον ἀντίληψιν νὰ κατατάξωμεν αὐτὸ τὸ ἰχθυέλαιον. Ἡ μία κλάσις εἶναι ἡ κατηγορία Δ, τὴν ὁποίαν ἀνέφερεν ὁ κ. Συνάδελφος καὶ τῆς ὁποίας ἡ ἐπικεφαλὶς γράφει τὰ ἑξῆς. (ἀναγινώσκει). Ὁμιλοῦν διὰ σκάνδαλον αὐτὴν τὴν στιγμήν. Δὲν φαντάζομαι ἐπὶ Κυβερνήσεως τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος, ὅτι ἐγένοντο σκάνδαλα. Κατηγοροῦμεν τοὺς ἀντιπάλους μας ἀπὸ δεκαπενταετίας διὰ τὰ σκάνδαλα αὐτὰ καὶ ἐρχόμεθα σήμερον νὰ λέγωμεν ὅτι ἐγίνοντο ἐπὶ Κυβερνήσεώς μας σκάνδαλα. Ἂν ἐγένοντο τοιαῦτα σκάνδαλα, τότε νὰ καθήσωμεν εἰς τὸ σκάμνι ἀπὸ τὸν διευθυντὴν ἕως τὸν τελευταῖον ὑπάλληλον καὶ ὄχι νὰ λέγωμεν ἁπλῶς ὅτι ἐγένοντο σκάνδαλα.

§258Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Ὅταν ὁ κ. Ὑπουργὸς σᾶς λέγει ὅτι ἐγένετο ζημία 1½ ἑκατομμυρίου;

§259Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν εἶπε τοιοῦτον πρᾶγμα. Εἶπεν ὅτι ἡ διαφορὰ εἶναι 1½ ἑκατομμύριον. Ἂν εἶναι ζημία ἢ ὄχι, δὲν μᾶς τὸ εἶπε.

§260Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Πότε ἔγινεν αὐτὸ ποὺ εἴπετε εἰς τὸ Τελωνεῖον;

§261Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Θὰ ἔγινε πρὸ ὀλίγων μηνῶν.

§262Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Προηγουμένως δὲν εἶχον εἰσαχθῆ ἔλαια καθόλου;

§263Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Πεντήκοντα τόννοι ἐντὸς μιᾶς διετίας. Αὐτὸ τὸ λέγει τὸ πιστοποιητικὸν τοῦ Τελωνείου καὶ τοῦ Ἐμπορικοῦ Ἐπιμελητηρίου.

§264Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἕως τὸ 1930 πῶς ἐφορολογοῦντο;

§265Ν. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Ὡς φαρμακευτικὰ εἴδη.

§266Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Εἰς τὴν κατηγορίαν Δʹ ἀναφέρονται ἤδη, (ἀναγινώσκει). Ἡ κλάσις 17.2 γράφει «ἔλαια μὴ βρώσιμα». Λοιπόν, κάποιος τοῦ Τελωνείου εἶπε τότε: «Νὰ καταταχθῇ τὸ λινέλαιον εἰς αὐτὴν τὴν τάξιν. Διαμαρτύρεται ὁ ἐνδιαφερόμενος καὶ λέγει: «Δὲν πρέπει νὰ μὲ κατατάξητε εἰς αὐτὴν τὴν κατάταξιν, διότι, ἂν πάρετε τὸν πρῶτον ἀριθμὸν τῆς κατατάξεως μέχρι τοῦ τελευταίου, θὰ ἴδητε ὅτι ὁλόκληρος ἡ κατηγορία αὐτὴ ἀναφέρει σπορέλαια καὶ τὰ ἐξ αὐτῶν ἔλαια βρώσιμα ἢ μὴ βρώσιμα». «Τότε, κύριε, θὰ σὲ πᾶμε εἰς τὰ φαρμακευτικά» τοῦ λέγουν εἰς τὸ τελευταῖον. «Διατί; Μήπως εἶναι καστορέλ ἢ ἄλλο φαρμακευτικὸν ἔλαιον; Ἐδῶ πρόκειται περὶ ἰχθυελαίου». Ἡ ἑταιρεία ὅμως, ὅπως φαίνεται πιεζομένη νὰ πάρῃ τὸ ὑλικόν της διὰ νὰ ἀρχίσῃ τὰς δοκιμάς της, εἶπε: 50 τόννοι εἶναι αὐτοί, προκειμένου νὰ πληρώσω τόκους καὶ καταστροφάς, ἐπὶ τέλους, διὰ νὰ τελειώσῃ αὐτὴ ἡ δουλειά, κατατάξατέ με εἰς μίαν τάξιν. Καὶ τὴν κατέταξαν εἰς τὰ φαρμακευτικά. Σημειώσατε ὅτι τὰ φαρμακευτικὰ ἔχουν τὸν ἴδιον συντελεστὴν μὲ τὰ μὴ βρώσιμα τοῦ ἄλλου κεφαλαίου. Ὥστε τὸ Τελωνεῖον ἦτο ἐν τάξει πάντως καὶ ἀπὸ ἐκεῖ καὶ ἀπὸ ἐδῶ τὸ ἴδιο θὰ ἐπλήρωναν. Ἡ Ἑταιρεία ὅμως λέγει: «Πῶς εἶναι δυνατὸν μία πρώτη ὕλη βιομηχανική, ἡ ὁποία εἰσέρχεται κατὰ τόννους, νὰ πληρώνῃ τὸν ἴδιον δασμὸν μὲ τὸ φαρμακευτικὸν λάδι, τὸ ὁποῖον ἔρχεται κατὰ μικρὰς ποσότητας;». Ἐδῶ πρόκειται περὶ ἰχθυελαίου χρησιμοποιουμένου κατὰ ἑκατοντάδας τόννων ὡς πρώτη βιομηχανικὴ ὕλη, καὶ συμφώνως μὲ τὸν ἑλληνικὸν νόμον, προσέφυγεν ἡ Ἑταιρεία εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἐζήτησε κατάταξιν τοῦ ἰχθυελαίου εἰς μίαν κλάσιν εἰδικήν, διότι, κατὰ τὴν γνώμην της, ὅπως τοὐλάχιστον λέγει ἡ Ἑταιρεία, ἐθεώρει ὅτι τὸ ἰχθυέλαιον, τὸ βιομηχανικόν, οὔτε ρετσινόλαδον ἦτο καὶ οὔτε βρώσιμον. Ὅπως εἶχεν εἴπει ποὺ τὸ τρώγουν οἱ Ἐσκιμῶοι. Ὁ κ. Χημικὸς καὶ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, συμφώνως πρὸς τοὺς νόμους παρέπεμψε τὴν ὑπόθεσιν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τῶν Ἀμφισβητήσεων. Ἐδῶ τώρα ἀρχίζει νὰ εἶναι σκάνδαλον ἢ ὄχι, δὲν ἠξεύρω. Ἡ ἐπιτροπὴ ἀμφισβητήσεων ἀπετελεῖτο...

§267Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Δὲν πειράζει τοὺς γνωρίζομεν.

§268Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Μετὰ ἐξονυχιστικὴν πραγματικὴν ἐξέτασιν, διότι διέταξε τὴν ὑποεπιτροπὴν καὶ μετέβη εἰς τὸ ἐργοστάσιον, τῆς ὑποεπιτροπῆς δὲ ἀπετέλει μέλος ὁ κ. Δόσιος, διευθυντὴς τοῦ χημείου, πρώην συνάδελφός μου, τοῦ ὁποίου γνωρίζω τὸν χαρακτῆρα, καὶ δὲν ἠξεύρω ποῖος ἄλλος ὑπάλληλος τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἐξήτασε τὸ ἐργοστάσιον καὶ τὰς ἐγκαταστάσεις καὶ τὸ ζήτημα τῆς ἐπεξεργασίας — καὶ ἡ ἐπιτροπὴ αὕτη ἀπεφήνατο ὅτι ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ ἠμπορεῖ νὰ καταταχθῇ τὸ ἰχθυέλαιον εἰς τὴν κλάσιν εἰς τὴν ὁποίαν τὸ κατέταξε τὸ Τελωνεῖον. Ἡ μεγάλη ἐπιτροπὴ ὁρίζει δευτέραν ὑποεπιτροπήν, εἰς τὴν ὁποίαν ἀνέθετε νὰ ὁρίσῃ τὸν δασμόν, καὶ κατόπιν ἡ μεγάλη ἐπιτροπή, ἐν ὁλομελείᾳ συνεδριάσεως, διὰ ψήφων 5 ὑπὲρ τῆς ἀπόψεως τοῦ ἐργοστασίου καὶ δύο κατά, ἐξ ὧν ἡ μία ἐκ τῶν κατὰ ψήφων ἦτο τοῦ κ. Θεοδωροπούλου, τοῦ Διευθυντοῦ, ὁ ὁποῖος ἀπουσίασε κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην καὶ ἔστειλε τὸν ὑφιστάμενόν του καὶ εἰδοποίησε τὴν ἐπιτροπὴν ὅτι καὶ αὐτὸς εἶναι μὲ τὴν γνώμην τῆς πλειονοψηφίας, τῆς κατατάξεως τοῦ ἰχθυελαίου εἰς τὴν εἰδικὴν κλάσιν τοῦ βιομηχανικοῦ ἰχθυελαίου.

§269Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Εἰς τὴν ἐπιτροπὴν ἦτο καὶ ἕν ἄλλο μέλος, ὁ ἀντιπρόσωπος τοῦ Ἐπιμελητηρίου Πειραιῶς.

§270Γ. ΠΕΣΜΑΤΖΟΓΛΟΥ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθν. Οἰκονομίας). Δὲν πρόκειται περὶ οὐδενὸς σκανδάλου. Ἡ ἐπιτροπὴ ἐξήτασε καὶ ἔκρινε κατὰ συνείδησιν. Ἔκρινε συγκεκριμένα γεγονότα, ποὺ ἔγιναν καὶ ἔκρινεν ὅπως ἔκρινε καὶ ἔδωκε τὰ πορίσματά της εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Ἐθν. Οἰκονομίας νὰ ἐκδώσῃ τὸ Διάταγμα αὐτό. Ὑπέγραψεν ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς καὶ ἐνεκρίθη ἀπὸ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας. Ἡ Κυβέρνησις, κατόπιν τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς τῆς ἐπιτροπῆς, εὕρισκεν ὁμοφώνως, ὅτι δὲν συμφέρει εἰς τὸ Κράτος ἡ κατάταξις αὐτή, τὴν ὁποίαν ὥριζεν ἡ ἀπόφασις ποὺ ἔβγαλεν ἡ ἐπιτροπή, καὶ ἔρχεται καὶ θέτει ἕνα νέον φόρον. Ἡ ἐπιτροπὴ τῶν ἀμφισβητήσεων, εἶναι δικαστήριον καὶ κρίνει ἐπὶ τῇ βάσει τῶν κειμένων νόμων. Εἶναι ἀπόλυτον δικαίωμα τῆς ἐπιτροπῆς τοῦ δασμολογίου νὰ εἴπῃ ὅτι ὑπόκειται εἰς αὐτὴν τὴν κλάσιν, ἡ ἐπιτροπή, ὅπως εἶπα, ἔκρινε κατὰ ἕνα τρόπον ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις μὲ ἕνα νόμον νὰ διορθώσῃ τὴν κειμένην νομοθεσίαν.

§271Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔπρεπε νὰ κάμῃ Διάταγμα. Ἡ Ἐπιτροπὴ ὤφειλε προηγουμένως νὰ ἐρωτήσῃ τὴν ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν ποία γραμμὴ πολιτικὴ ἀκολουθεῖται παρ’ αὐτῆς.

§272Γ. ΠΕΣΜΑΤΖΟΓΛΟΥ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθν. Οἰκονομίας). Ἡ ἐπιτροπὴ λέγει, ὅτι τὸ ἰχθυέλαιον, συμφώνως μὲ τοὺς κειμένους νόμους, πρέπει νὰ ὑπαχθῇ εἰς τὴν τάδε κλάσιν, ἀλλὰ πᾶς πολίτης ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ὑπάγῃ εἰς τὴν ἐπιτροπὴν καὶ νὰ εἴπῃ, ὅτι τὸ Διάταγμα αὐτὸ δὲν εἶναι ὀρθὸν καὶ ἡ Κυβέρνησις κάμνει ἕνα νόμον καὶ ἀπορρίπτει τὴν ἀπόφασιν τῆς ἐπιτροπῆς.

§273Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ὁ Ὑπουργὸς φέρει τὴν εὐθύνην διότι ἡ ἀπόφασις τῆς ἐπιτροπῆς εἶναι ὑποχρεωτική.

§274Γ. ΠΕΣΜΑΤΖΟΓΛΟΥ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθν. Οἰκονομίας). Δὲν τὴν φέρει ὁ Ὑπουργὸς τὴν εὐθύνην.

§275Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Ἐγὼ ἀρκοῦμαι εἰς τὴν διαβεβαίωσιν τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ σκανδάλων, ὅπως καὶ ἐγὼ εἶπον. Τώρα, Κύριοι, θὰ εἴπω δύο λέξεις ἀκόμη καὶ θὰ σᾶς παρεκάλουν νὰ προσέξητε, ὅτι τὸ ζήτημα ἔχει οὕτω. Κατὰ τὸν Σεπτέμβριον εἰσήχθησαν, δηλαδὴ ἅμα τῇ δημοσιεύσει τοῦ Διατάγματος αἱ κολοσσιαῖαι ποσότητες τῶν 250 τόννων ἰχθυελαίου, εἶναι δὲ ἁπλούστατον. Μὲ τὸν φαρμακευτικὸν δασμὸν δὲν συνέφερεν εἰς τὴν ἑταιρείαν νὰ ὑδρογονώσῃ. Ἐδέχθη τοὺς πεντήκοντα πρώτους τόννους καὶ τοὺς παρέλαβε, διότι τοὺς εἶχε φέρει. Μόλις ἠλαττώθη ὁ δασμὸς, ἀρχίζει ἡ βιομηχανία ἡ πραγματικὴ νὰ ἐργάζεται, καὶ ἀφοῦ εἶναι ἐργοστάσιον, ποὺ ἠμπορεῖ νὰ ἀποδώσῃ τετρακοσίους τόννους τὸν μῆνα, ἤρχισεν ἀμέσως νὰ ἐργάζεται ὑδρογονῶνον 100–120 τόννους μηνιαίως. Ἀπὸ τῆς ἡμέρας, ποὺ ἱδρύθη μέχρι τοῦ Σεπτεμβρίου κατειργάσθη μόνον πεντήκοντα τόννους. Περατώνων τὴν ἀγόρευσίν μου, ὀφείλω νὰ τονίσω καὶ πάλιν ὅτι διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν ὑμῶν νομοσχεδίου, πλήττεται σοβαρώτατα ἡ βιομηχανία τῆς ὑδρογονώσεως, ἐφόσον ἡ Βουλὴ παραδεχθῇ ὅτι τὰ ἐπίσημα πιστοποιητικὰ τῶν διαφόρων ὑπηρεσιῶν τοῦ Κράτους, ἔχουν κάποιαν βαρύτητα. «Καὶ ὅτι, χωρὶς νὰ πλήττεται...» (ἀναγινώσκει). Πλήττεται, λέγω, Κύριοι Συνάδελφοι, μία βιομηχανία, ἡ ὁποία ἀκόμη πρὸ ὀλίγου ἵδρυσε νέον κλάδον ἐξευγενίσεως καὶ τυποποιήσεως τῶν ἐλαιολάδων μας, μὲ τὸ πρόγραμμα, ὅπως ἀντικαταστήσῃ τὰ εἰς Ἀμερικὴν ἀποστελλόμενα Ἰταλικὰ ἐλαιόλαδα, τὰ ὁποῖα ἠγόραζεν ἡ Ἰταλία ἀπὸ ἡμᾶς εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμὰς καὶ τὰ τυποποιεῖ. Ἔφερε, λέγω, ἡ ἑταιρεία εἰδικὸν Ἰταλὸν τεχνίτην, νὰ κάμῃ ἀκριβῶς τοῦ αὐτοῦ τύπου ἐξευγενισμένα ἑλληνικὰ ἔλαια, διὰ νὰ τὰ ἀποστείλῃ εἰς Ἀμερικήν. Ὡς γνωρίζετε, ἡ Ἰταλία τὸ περίσσευμα τοῦ ἑλληνικοῦ ἐλαίου, τὸ ἀγοράζει εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμάς, ἐὰν ὑπάρχῃ — διότι εἶναι ζήτημα ἂν ὑπάρχῃ περίσσευμα — τὸ τυποποιεῖ καὶ τὸ πωλεῖ εἰς φιάλας ὡς χρυσάφι. Αὐτὸ ποὺ κάμνει ἡ Ἰταλία, τὸ κάμνει ἡ ἰδία αὐτὴ βιομηχανία. Ἡ ἰδία βιομηχανία μεταχειρίζεται δύο ἑκατομμύρια ὀκάδας ἑλληνικοῦ βαμβακοσπόρου, τὸν ὁποῖον παίρνει καὶ ἀναμιγνύει μὲ τὰ λίπη ποὺ κάμνει. Αὐτὴν τὴν βιομηχανίαν τὴν πλήττομεν, χωρὶς νὰ εἴμεθα βέβαιοι, ἂν τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον θὰ φέρῃ τὰ ὅσα ἐν τῇ εἰσηγητικῇ ἐκθέσει ἀναφέρονται, δηλαδὴ νὰ προστατεύσωμεν τὴν ἐλαιοπαραγωγήν. Κύριε Ὑπουργέ, στεφανώσατε τὴν λαμπρὰν ὄντως Ὑπουργίαν σας, διὰ τῆς τυποποιήσεως τῶν ἑλληνικῶν ἐλαιολάδων καὶ ἐξευγενίσατε αὐτὰ. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικὴ προστασία τῆς ἑλληνικῆς ἐλαιοπαραγωγῆς, ὅπως πολὺ ὀρθῶς καὶ πρὸ ὀλίγων μηνῶν σεῖς ὁ ἴδιος τὸ εἴπετε.

§276ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀθηνογένης.

§277ΑΝΤ. ΑΘΗΝΟΓΕΝΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, κάποιο ὑπέρτερον καθῆκον μοῦ ἐπιβάλλει ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς, ἡ ὁποία σᾶς ἐκούρασε πολύ, νὰ σᾶς εἴπω καὶ ἐγὼ ὀλίγας λέξεις καὶ ὑπὸ τὴν ἰδιότητα τοῦ βουλευτοῦ, καὶ ὑπὸ τὴν ἰδιότητα τοῦ Προέδρου τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἐνώπιον τῆς ὁποίας προδικαστικῶς προσεκομίσθη τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ πρὸς ἐπεξεργασίαν. Καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς εἴπω τοῦτο. Ὅτι, τοὐλάχιστον δι’ ἐμέ, εἴτε διότι ἡ ἀντίληψίς μου εἶναι περιωρισμένη, εἴτε διότι αἱ γνώσεις μου ἐπὶ τῶν ζητημάτων τούτων, τὰ ὁποῖα παρουσιάζονται εἶναι περιωρισμέναι, δὲν κατώρθωσα νὰ πείσω τὴν συνείδησίν μου, ἂν τὸ νομοσχέδιον, ὅπως προσκομίζεται, εἶναι ἀπὸ τὰ νομοσχέδια ἐκεῖνα, εἰς τὰ ὁποῖα μᾶς ἐσυνήθισε μέχρι σήμερον ὁ χαλκέντερος καὶ ἐμπνευσμένος Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, καὶ τὰ ὁποῖα ὁμολογουμένως, ὑπῆρξαν ἐξαιρετικὰ καὶ δίκαια. Ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τούτου ἐγὼ ἔχω ἀμφιβολίας καὶ τὰς ἀμφιβολίας μου αὐτὰς δὲν κατώρθωσε νὰ μοῦ τὰς διαλύσῃ ἡ συζήτησις ἐνώπιον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, διότι παρ’ ὅλας τὰς λευκάς μου τρίχας, δὲν ἠδυνήθην νὰ ἐπιβάλω τάξιν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ἐν τῇ ὁποίᾳ ἡ συζήτησις διεξήχθη θορυβωδέστατα καὶ ἔχετε λάβει μίαν μικρὰν ἰδέαν τῆς ἀπηχήσεως τῶν συζητήσεων, αἱ ὁποῖαι διεξήχθησαν καὶ ἐδῶ. Αἱ ἀμφιβολίαι, αἱ ὁποῖαι μοῦ ἔμειναν, μὲ ἔκαμαν νὰ καταλήξω εἰς προτάσεις, τὰς ὁποίας ἔχω καθῆκον νὰ ὑποβάλω καὶ ἐνώπιον ἡμῶν καὶ ἂν γίνουν ἀποδεκταί, νὰ γίνῃ ἡ δέουσα καὶ ἐπιβεβλημένη ἐπεξεργασία ἐπὶ τοῦ σοβαρωτάτου αὐτοῦ νομοσχεδίου. Συζητῶν κατ’ ἀρχὴν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, ὀφείλω νὰ εἴπω τοῦτο, ὅτι ὅλα τὰ μέλη τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς εὑρέθησαν ἀπολύτως σύμφωνα, ὅτι, προκειμένου περὶ προστασίας τῆς ἑλληνικῆς παραγωγῆς, εἴμεθα πάντες σύμφωνοι ἐπὶ τῶν γραμμῶν τὰς ὁποίας ὀφείλομεν νὰ ἀκολουθήσωμεν καὶ ὅτι πρέπει νὰ εἴμεθα ὑποστηρικταὶ τοῦ ἐλαιολάδου καὶ τοῦ βαμβακελαίου, καὶ ἰδίως τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς, διότι αὐτὸς εἶναι ὁ σκοπὸς τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Εἶναι βεβαίως συμπαθὴς ἡ βιομηχανία μας, ἡ νεαρά, ἐφόσον εἶναι γνωστόν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν μόνον μὲ τὴν γεωργίαν νὰ ζήσωμεν καὶ ἀπασχολεῖ ἀρκετὸν τμῆμα τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας. Ἀλλ’ ἐδῶ, ἂν ἐπρόκειτο νὰ τεθῇ δίλημμα εἰς τὴν συνείδησίν μου, τί πρέπει νὰ γίνῃ, ποῖον τῶν δύο κλάδων πρέπει νὰ ὑποστηρίξω, ἂν ἡ θυσία τοῦ ἑνὸς πρέπει νὰ γίνῃ, χάριν τοῦ ἑτέρου, ἀσφαλῶς, δὲν θὰ ἐδίσταζα νὰ ψηφίσω ὑπὲρ τῆς γεωργικῆς μας προστασίας. Ἀλλ’ ἐδῶ, Κύριοι, τὰ σκοτεινὰ σημεῖα, τὰ ὁποῖα μοῦ μένουν, εἶναι τὰ ἑξῆς: Πρῶτον, εἰς τὸ ζήτημα τῆς δασμολογικῆς κατατάξεως, αὐτῆς, ἡ ὁποία ἐγένετο κατ’ Ἰούλιον τοῦ 1933, ὑπάρχει ἡ ἑξῆς διάστασις τῶν γνωμῶν. Ἀρχίζω ἀπὸ ἐδῶ καὶ εἰς τὸ ἑξῆς. Ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν ἀκούομεν φωνάς, αἱ ὁποῖαι μᾶς λέγουν, ὅτι ἐξ ὑφαρπαγῆς, ἐντὸς ἐλαχίστου χρόνου, ἡ ἐπιτροπὴ τῶν δασμολογικῶν κατατάξεων ἔκαμε μίαν κατάταξιν καὶ ἐντὸς ἐλαχίστων ἡμερῶν ἐπελήφθη τοῦ ζητήματος καὶ ἐπωφεληθεῖσα ἔφερε χιλιάδας τόννων. Πληροφοροῦμαι ὅμως, ὅτι ἡ ἐπιτροπὴ τῶν δασμολογικῶν κατατάξεων ἔχει ἐπιληφθῇ τοῦ ζητήματος ἀπὸ τοῦ μηνὸς Μαΐου 1933, ὅτε ἐξήτασε τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ ὅτι κατόπιν ἐξεδόθη μία ἀπόφασις διὰ πλειονοψηφίας ἕξ πρὸς δύο.

§278Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Τριῶν πρὸς δύο.

§279ΑΝΤ. ΑΘΗΝΟΓΕΝΗΣ. Εὑρισκόμεθα διαρκῶς πρὸ διασταυρουμένων πληροφοριῶν.

§280Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Τρεῖς μὲ δύο.

§281ΑΝΤ. ΑΘΗΝΟΓΕΝΗΣ. Κατόπιν τούτου, τί βλέπομεν; Ὅτι ἀπὸ τὸν Ἰούλιον ποὺ ἐλήφθη ἡ ἀπόφασις αὐτή, μέχρι τοῦ Νοεμβρίου, εἰσήχθησαν, κατὰ τὰς πληροφορίας μας, τετρακόσιοι τόννοι, ἐκ τῶν ὁποίων ἐπεξειργάσθησαν οἱ ἑκατὸν ὀγδοήκοντα τόννοι καὶ διακόσιοι εἴκοσι τόννοι εὑρίσκονται ἐν ταῖς ἀποθήκαις τῆς Ἑταιρείας αὐτῆς. Πρόκειται περὶ μιᾶς πράξεως, ἡ ὁποία ἐνέχει τὰ στοιχεῖα τοῦ σκανδάλου, τῆς ἐπιβουλῆς τοῦ δημοσίου θησαυροῦ; Ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν ἔχομεν μίαν προκατάληψιν, ἡ ὁποία μᾶς λέγει περὶ ἀποπείρας, περὶ σκανδάλου, περὶ καταδολιεύσεως τοῦ δημοσίου θησαυροῦ. Δὲν θέλω νὰ πιστεύσω, ὅτι αἱ πληροφορίαι αὗται εἶναι ἀπολύτως ἀληθεῖς. Ἐὰν, Κύριοι, εἶναι ἀληθὴς ἡ πληροφορία, ὅτι παρατύπως καὶ παρανόμως ἐγένετο ἡ ἐνέργεια αὐτή, εἴτε ἀληθὲς εἶναι ἐκεῖνο ποὺ εἶπεν ὁ κ. Σχινᾶς, ὅτι ἐζημιώθη τὸ Δημόσιον 4½ ἑκατομμύρια, εἴτε εἶναι ἀληθὲς ἐκεῖνο ποὺ εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἐζημιώθη τὸ Δημόσιον κατὰ 1½ ἑκατομμύριον, ἐὰν ἡ ἐνέργεια ἦτο σκανδαλώδης καὶ παράνομος, εἶναι δίκαιον νὰ συλληφθοῦν οἱ ὑπεύθυνοι καὶ νὰ τιμωρηθοῦν, διότι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας δὲν ἐπιτρέπεται νὰ γίνωνται παρανομίαι. Ἐὰν ὅμως πάλιν εἶναι νόμιμον καὶ ἠθικὸν αὐτό, τὸ ὁποῖον γίνεται, δὲν εἶναι δίκαιον μία ἑλληνικὴ βιομηχανία, χαροπαλαίουσα, νὰ εὑρίσκεται ὑπὸ τὸ βάρος μιᾶς τοιαύτης συκοφαντίας, ἡ ὁποία ἀντανακλᾷ εἰς ὅλους ἡμᾶς, οἱ ὁποῖοι κυβερνῶμεν τὸν τόπον αὐτόν. Δι’ αὐτὸ τὸ ζήτημα ἤθελα νὰ γίνῃ μία ἐξονυχιστικὴ ἔρευνα ἐφ’ ὅλων τῶν ζητημάτων αὐτῶν καὶ κατόπιν προχωροῦντες νὰ ἴδωμεν τὰς διαφοράς, αἱ ὁποῖαι εἶναι καθαρῶς τεχνικαὶ καὶ ἐπιστημονικαὶ καὶ αἱ ὁποῖαι ὑποβάλλονται ἐνώπιον ἡμῶν καὶ ἐπὶ τῶν ὁποίων δὲν εἴμεθα κατηρτισμένοι νὰ ἀποφανθῶμεν. Διότι ὁ μὲν κ. Σχινᾶς λέγει ὅτι διὰ τὴν ὑδρογόνωσιν χρειάζονται δύο δραχμαὶ κατ’ ὀκᾶν, ἐνῷ οἱ λογαριασμοὶ οἱ ἀναλυτικοὶ μὲ τὰς ἓξ ἐπεξεργασίας, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ γίνουν, ἀναβιβάζουσιν εἰς ἕνδεκα δραχμὰς τὴν τιμήν.

§282Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Μὲ τὰς Ἀποσβέσεις τῶν κεφαλαίων.

§283Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Τῆς ἐργασίας μόνον.

§284ΑΝΤ. ΑΘΗΝΟΓΕΝΗΣ. Καὶ ἔρχομαι τώρα εἰς τὸ ζήτημα τὸ ἑξῆς. Μᾶς εἶπον, ὅτι θίγονται τὰ ἐθνικά μας προϊόντα. Ἐθνικὰ προϊόντα εἶναι βεβαίως ἡ ἐλαιοπαραγωγὴ καὶ ἐθνικὸν προϊόν εἶναι βεβαίως τὸ βαμβακέλαιον. Αὐτὰ τὰ δύο προϊόντα πρέπει νὰ τὰ ὑποστηρίξωμεν ὡς κόρην ὀφθαλμοῦ. Ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρὰν ἀκούομεν νὰ μᾶς λέγουν τὰ ἑξῆς. Τὰ βαμβακέλαια παράγονται εἰς τὸν τόπον εἰς ποσότητα ἑνὸς ἑκατομμυρίου ὀκάδων, ἐπὶ τῇ βάσει δέκα ἑκατομμυρίων ὀκάδων παραγωγῆς βάμβακος, ἓν ἑκατομμύριον ὀκάδων βαμβακελαίου καὶ ὅτι τὸ βαμβακέλαιον αὐτό, πρὸ τοῦ 1932, ὁπότε τὸ πρῶτον ἤρχισεν αὐτὴ ἡ βιομηχανία τῆς ὑδρογονώσεως, εἶχε τιμὴν εἰς τὴν ἀγορὰν 16 δραχ. καὶ δὲν τὰς ἐπραγματοποίει καὶ αὐτάς. Σήμερον μὲ τὴν ὑδρογόνωσιν ἀπορροφᾶται ὁλόκληρον τὸ βαμβακέλαιον καὶ ἔχει φθάσει τὰς 32 δραχμάς, διότι χρησιμοποιεῖται διὰ νὰ γίνουν αὐτὰ τὰ ὑδρογονωμένα ἰχθυέλαια. Οὕτω πρέπει νὰ χρησιμοποιηθοῦν τρεῖς μονάδες ἐπὶ μιᾶς μονάδος βαμβακελαίου. Ἑπομένως, ἡ κατανάλωσις καὶ ἡ προστασία τῆς βιομηχανίας αὐτοῦ εἶναι ἀναμφισβήτητος. Καὶ ἔρχομαι τώρα εἰς τὰ ἐλαιόλαδα.

§285ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὸν καιρὸ, ποὺ εἶχε 16 τὸ βαμβακέλαιον εἶχε καὶ τὸ λάδι 16.

§286ΑΝΤ. ΑΘΗΝΟΓΕΝΗΣ. Ἐγὼ δὲν ὑποστηρίζω τίποτε ἀπὸ αὐτά. Ἐγὼ εἶχον καθῆκον, ὡς Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς, νὰ σᾶς ἀναφέρω ὅ,τι ἤκουσα καὶ ἀπὸ τὰ δύο μου ὦτα. Ἐζήτησα καὶ τοῦτο ἔχω καθῆκον νὰ τὸ ἀναφέρω πρὸς τὴν Βουλὴν, ἐζήτησα, ὅπως συμβαίνει εἰς ὅλας τὰς σοβαρὰς ὑποθέσεις, διότι, ἂν πρόκειται νὰ θανατώσωμεν χάριν τῆς γεωργίας καὶ τῶν προϊόντων μας, μίαν βιομηχανίαν, ἔχει καλῶς, διότι τὸ μέρος πρέπει νὰ θυσιάζεται χάριν τοῦ ὅλου, αὐτὸ εἶναι μία ἀρχὴ δικαία, ἀλλ’ ἂν πρόκειται νὰ καταστρέψωμεν μίαν βιομηχανίαν, ὁποία κινεῖται καὶ δρᾷ καὶ ἀπὸ τὴν ὁποίαν ζοῦν τριακόσιαι ἢ τετρακόσιαι οἰκογένειαι, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ τὸ κάνωμεν ἀναπολογήτως. Ἐγὼ τοὐλάχιστον, ἐπειδὴ ἡ ψυχή μου ἐδημιούργησε τὴν ἐντύπωσιν ὅτι θὰ ἔδιδον ψῆφον καταδικαστικὴν εἰς τὴν βιομηχανίαν αὐτήν, διότι ἔτσι τὸ πρᾶγμα τὸ ἐφαντάσθην, ἐζήτησα, λέγω, ἵνα ἔχω ἥσυχον τὴν συνείδησίν μου, ἐζήτησα νὰ ἐπιτραπῇ νὰ προσέλθουν οἱ ἐνδιαφερόμενοι, ἀφοῦ μοῦ τὸ ἐζήτησαν κατ’ ἐπανάληψιν, ὅπως συζητήσωμεν, ἀλλ’ ἡ Ἐπιτροπὴ διὰ πλειονοψηφίας, διὰ βοῆς, μοῦ τὸ ἀπηγόρευσεν αὐτό, νὰ τοὺς καλέσωμεν καὶ νὰ τοὺς ἐρωτήσωμεν τὶ γνώμην δίδουν. Καὶ οὕτω ὅ,τι ἐγὼ ἤκουσα καὶ ὅ,τι σᾶς ἀναφέρω τὸ ἔχω ἀκούσει ἀπὸ τοὺς διαδρόμους τῆς Βουλῆς καὶ τὰς οἰμωγὰς καὶ τοὺς θρήνους ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ καταστραφοῦν διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Ἐθεώρησα λοιπὸν ὅτι αὐτὰ πρέπει νὰ τὰ εἴπω εἰς τὸν Ὑπουργόν μας, τοῦ ὁποίου σεβόμεθα τὴν κρίσιν καὶ τὴν εὐσυνειδησίαν. Ἀλλά, κατ’ ἐμέ, ἔχω νὰ καταλήξω εἰς τὴν ἑξῆς πρότασιν, τὴν ὁποίαν καὶ σᾶς ὑποβάλλω, διὰ νὰ ἀποφασίσητε εὐσυνειδήτως ὅ,τι εἶναι δίκαιον διὰ τὸ ζήτημα αὐτό. Νὰ παραπέμψητε τὴν ἐξέτασιν τῆς ὑποθέσεως καὶ τῶν διαφόρων αἰτιάσεων καὶ γνωμῶν, αἱ ὁποῖαι ἐξηνέχθησαν ἐδῶ, εἰς μίαν ἐξεταστικὴν ἐπιτροπήν...

§287Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Δὲν γίνεται αὐτὸ δεκτόν.

§288ΑΝΤ. ΑΘΗΝΟΓΕΝΗΣ. ... ἐφόσον διὰ τοῦ νομοσχεδίου σοφώτατα ὁ κ. Ὑπουργὸς κατώρθωσε νὰ ἐξασφαλίσῃ τὸ δημόσιον, θεσπίσας ὅτι ἀπὸ τῆς στιγμῆς τῆς καταθέσεως τοῦ νομοσχεδίου ἐπιβάλλονται οἱ δασμοί. Ἀπὸ τῆς πλευρᾶς λοιπὸν αὐτῆς εἴμεθα τελείως ἐξησφαλισμένοι, ἑπομένως ἔχομεν ὅλον τὸν καιρὸν νὰ ἀκούσωμεν τὸ ζήτημα μὲ ὅλας τὰς λεπτομερείας του καὶ ἀφοῦ ἐξονυχίσωμεν ὅλας τὰς λεπτομερείας αὐτάς, νὰ ἀποφανθῶμεν. Αὐτὴ εἶναι ἡ πρότασις, τὴν ὁποίαν, διὰ νὰ ἔχω ἥσυχον τὴν συνείδησίν μου, ἔχω νὰ ὑποβάλω εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐκτὸς ἐὰν εἶναι τελείως πεπεισμένος, ἐκ τῶν μακρῶν του μελετῶν, τὰς ὁποίας θὰ μᾶς εἴπῃ ἐδῶ. (Χειροκροτήματα).

§289ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας.

§290Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Κύριοι Βουλευταί, ὅταν τὴν 7ην τοῦ μηνὸς Σεπτεμβρίου συνεζητήθη τὸ νομοσχέδιον περὶ προστασίας τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς, εὑρέθην πρὸ μιᾶς τροπολογίας, δυνάμει τῆς ὁποίας ἐπροτείνετο νὰ διπλασιασθῇ ὁ φόρος ἐπὶ τῶν εἰσαγομένων ἰχθυελαίων καὶ λινελαίων, καὶ ἐνθυμεῖται τότε ἡ Βουλή, ὅτι ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, εἶπα, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶμεν τοιαύτην τροπολογίαν ἀβασανίστως ὑποβαλλομένην, χωρὶς πρωτίστως νὰ ἐξετάσωμεν τὸ ζήτημα καὶ χωρὶς νὰ πεισθῇ ἡ Κυβέρνησις ποῖον μέτρον ἐπιπρόσθετον ἐπὶ τῆς προστασίας τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς θὰ ἔπρεπε νὰ φέρῃ ὑπὸ τὴν ψῆφον τῆς Βουλῆς. Πράγματι, ἀπὸ τῆς ἡμέρας ἐκείνης, ἀνεθέσαμεν εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τοῦ δασμολογίου νὰ μελετήσῃ ποῖος θὰ ἦτο ὁ τρόπος δικαίως νὰ διαρρυθμισθῇ ἡ φορολογία τῶν ἰχθυελαίων καὶ λινελαίων καὶ τῶν λοιπῶν λιπῶν, τῶν εἰσαγομένων καθὼς καὶ τῶν σπόρων, οὕτως ὥστε εἰς τὸ μέλλον νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν ἐκ τοῦ παραθύρου νὰ εἰσέρχωνται σπόροι πρὸς βιομηχανοποίησιν. Αὐταὶ ἦσαν αἱ δηλώσεις, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο εἰς τὴν Βουλήν. Ἐνῷ αὐταὶ αἱ δηλώσεις ἐγένοντο εἰς τὴν Βουλήν, ἀντιθέτως οἱ βιομήχανοι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ὤφειλον νὰ ἔχωσι ὑπ’ ὄψει των ὅτι ὤφειλον νὰ ἀναγνωρίσουν εὐγνωμοσύνην πρὸς τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος δι’ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶπα τὴν ἑσπέραν ἐκείνην, λαθροχειρικῶς προσεπάθησαν νὰ ἐλαττώσωσι τὸν φόρον ἐπὶ τῶν εἰσαγομένων ἰχθυελαίων, λέγω δὲ λαθροχειρικῶς, διότι ὁ ὑπάλληλος ὁ ἐντεταλμένος νὰ ὑποβάλῃ εἰς τὴν κρίσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν τὴν ἀπόφασιν τῆς ἐπιτροπῆς τῶν ἀμφισβητήσεων, ὤφειλε νὰ ἀναφέρῃ ὅτι ἐλήφθη ἡ ἀπόφασις διὰ τριῶν ψήφων κατὰ δύο, τοῦτο δὲν τὸ ἔπραξεν ὁ ὑπάλληλος ἐκεῖνος...

§291ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ποῖος ἦτο αὐτός;

§292Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Δὲν γνωρίζω. Δὲν ἦτο τοῦ Ὑπουργείου μου. Ἀργότερον ἔμαθα ὅτι ἐδημοσιεύθη τὸ Διάταγμα. Ἀμέσως διεμαρτυρήθην τηλεφωνικῶς πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, διατὶ ἐγένετο τὸ Διάταγμα τοῦτο. Ἀλλὰ δὲν περιωρίσθην, Κύριοι Συνάδελφοι, μόνον εἰς τὴν διαμαρτυρίαν. Ἀμέσως ἀπηύθυνα ἔγγραφον, τὸ ὁποῖον ἔχει οὕτω: (ἀναγινώσκει). Δὲν περιωρίσθην, κ. Συνάδελφοι, εἰς τὸ ἔγγραφον αὐτό, τὴν ἑπομένην ἐπηκολούθησε καὶ ἕτερον. «Συνεχίζοντες τὸ ὑπ’ ἀριθ. 111...» (ἀναγινώσκει). Αὐτὴ ἦτο ἡ ἐνέργεια τοῦ Ὑπουργείου τῆς Γεωργίας. Ἀλλ’ ὅταν, κ. Συνάδελφοι, εἶδον ὅτι τὸ Διάταγμα δὲν ἀνεκαλεῖτο, ὅτι ἡ ἀπόφασις τῆς ἐπιτροπῆς τοῦ δασμολογίου δὲν ἐλαμβάνετο, τότε προσέτρεξα εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ εἶπα. Κύριε Πρόεδρε, πρέπει ἀμέσως νὰ κατατεθῇ νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου νὰ ἐπιβάλωμεν τὸν φόρον ἐπὶ τῶν ἰχθυελαίων. (Χειροκροτήματα). Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, τοῦ ὁποίου ἡ εὐθύτης δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀμφισβητηθῇ, ἀσμένως ἐδέχθη τὴν πρότασιν καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν συνεφώνησε, καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας συνεφώνησε, καὶ κατεθέσαμεν τὴν αὐτὴν ἡμέραν τὸ νομοσχέδιον. Διὰ νὰ ἴδητε δὲ πῶς ἐνήργησεν ἡ Κυβέρνησις, ἀρκεῖ νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον κατετέθη, χωρὶς οὐδὲ αὐτὸ τὸ Γενικὸν Λογιστήριον νὰ γνωρίζῃ ὅτι συνετάχθη. Διατί; Διὰ νὰ μὴ ἀρχίσουν αἱ ἀπεχθεῖς ἀντιδράσεις. Κατετέθη δὲ τὸ νομοσχέδιον τὴν 2αν τοῦ μηνὸς Νοεμβρίου καὶ ἐκηρύχθη κατεπεῖγον. Καὶ πότε ἔρχεται πρὸς συζήτησιν τὸ νομοσχέδιον. Εἰς τὰς 15 τοῦ μηνὸς καὶ σήμερον εἶναι 17 διὰ νὰ τὸ συζητήσωμεν, δηλ. μετὰ πάροδον 15 ἡμερῶν. Καὶ διατὶ ἐπέρχεται ἡ ἀναβολή; Διότι συγκρουόμενα συμφέροντα εἶνε ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἠμπόδισαν νὰ ἔλθῃ τὸ νομοσχέδιον ἀμέσως πρὸς συζήτησιν. Καὶ εὑρισκόμεθα, Κύριοι, πρὸ τῆς ἑξῆς καταστάσεως. Οἱ ἐνδιαφερόμενοι βιομήχανοι, δι’ ὅλων τῶν μέσων, τὰ ὁποῖα διαθέτουν εἰς τὰς διαφόρους περιφερείας, μᾶς βομβαρδίζουν μὲ τηλεγραφήματα, καὶ οἱ γεωργοί, οἱ ὁποῖοι δὲν διαθέτουν μέσα καὶ αὐτοὶ νὰ μᾶς βομβαρδίζουν μὲ τηλεγραφήματα. Εὑρισκόμεθα πρὸ τῆς καταστάσεως νὰ δημοσιεύωνται εἰς τὰς ἐφημερίδας τὰ ὅσα ἐδημοσιεύθησαν. Δι’ αὐτὸ ἐπέμεινα νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις, διότι εἶχον τὴν πεποίθησιν, ὅτι ὀρθῶς ἐπράξαμεν νὰ φέρωμεν τὸ νομοσχέδιον. Καὶ εἰς αὐτοὺς τοὺς κυρίους, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ ὥρας μᾶς ἀπησχόλησαν μὲ ἀριθμοὺς ὑπὲρ καὶ κατά, ὀφείλω νὰ εἴπω, Κύριοι, ἡ Βουλὴ τὴν φορὰν ταύτην θὰ ἀρθῇ εἰς τὸ ἐπίπεδον ἐκεῖνο, εἰς τὸ ὁποῖον ὀφείλει νὰ ἵσταται. Ὅταν ἡ βιομηχανία ὑδρογονώσεως ἀνέλαβε τὴν ἐπιχείρησιν ἡ ὁποία πράγματι ἦτο μία ἐπιχείρησις, ἡ ὁποία εἶχε νὰ ὠφελήσῃ, ἐγνώριζεν ἢ δὲν ἐγνώριζε τὴν κατάστασιν τὴν φορολογικήν; Τὴν ἐγνώριζε, καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ἔχω νὰ ἀπαντήσω, ὅτι, ἐὰν δὲν προσεπάθει νὰ ἐλαττώσῃ τοὺς φόρους, δὲν θὰ ἐγίνετο ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐγένετο σήμερον. Τὴν γεωργίαν ἓν ἐνδιαφέρει, νὰ παραμείνωμεν εἰς τὴν κατανάλωσιν λιπῶν καὶ σπόρων διὰ τῶν ὁποίων παράγονται τὰ λίπη εἰς τὸ αὐτὸ ποσόν. Ὑπεστηρίχθη ὅτι, τάχα, κινδυνεύει ὁ βαμβακόσπορος. Πλανῶνται οἱ κ. Συνάδελφοι, διότι θὰ σᾶς ἀποδείξω δι’ ἀριθμῶν, ὅτι, ἐνῷ αὐξάνει σταθερῶς ἡ παραγωγὴ τοῦ βαμβακοσπόρου, αὐξάνει σταθερῶς καὶ ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ βαμβακελαίου, διότι δυνάμεθα νὰ ἐξαγάγωμεν βαμβακέλαιον. Ἀπὸ τοῦ 1920 ἡ παραγωγὴ τοῦ βαμβακοσπόρου εἶναι ἡ ἑξῆς. Ἐνῷ κατὰ τὸ 1920 εἴχομεν 2.270 χιλ. ὀκάδας σπόρους βάμβακος, ἐφθάσαμεν εἰς τὸ 1933 νὰ ἔχωμεν παραγωγὴν 14 ἑκατομμυρίων ὀκάδων σπόρου βάμβακος. Καὶ τὶ παρατηροῦμεν; Ὅτι, ἐνῷ ὤφειλε νὰ μὴ εἰσάγηται οὔτε μία ὀκᾶ βαμβακοσπόρου εἰς τὴν Ἑλλάδα, παρατηροῦμεν ὅτι εἰσάγεται βαμβακόσπορος ἀπὸ τῆς ἡμέρας ποὺ ἐφηρμόσθη ὁ ἀπαγορευτικὸς νόμος ἐφθάσαμεν εἰς τὴν εἰσαγωγὴν 2.400 τόννων κατὰ τὸ διάστημα τῆς παρούσης χρήσεως. Δὲν εἶναι λοιπὸν ἐπιχείρημα αὐτὸ τὸ ὁποῖον μοῦ λέγετε, ὅτι πρέπει νὰ τύχῃ ἰδιαιτέρας προστασίας ἡ βιομηχανία αὐτή, διότι, τάχα, κινδυνεύει ἡ παραγωγὴ τοῦ βαμβακοσπόρου.

§293Κ. ΒΕΡΡΟΙΟΠΟΥΛΟΣ. Τί δασμὸν ἔχει;

§294Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Δὲν ὑποβάλλεται εἰς δασμόν, διότι ἐπιβάλλεται ἡ ἐπανεξαγωγή.

§295Κ. ΚΟΡΟΖΟΣ. Μοῦ ἐπιτρέπεται; Ὁ σπόρος ποὺ εἰσάγεται εἰς τὴν Ἑλλάδα, εἰσάγεται διὰ τὴν κτηνοτροφίαν, ἐπειδὴ δὲ ὑφίσταται κίνδυνος τοῦ ἐγχωρίου βαμβακοσπόρου, δηλ. τοῦ ἐγχωρίου βαμβακοσπόρου, ὑποχρεούμεθα νὰ ἐξαγάγωμεν ὑποχρεωτικῶς τὰ βαμβακέλαια τῶν ξένων βαμβακοσπόρων.

§296Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Δὲν εἶναι αὐτό. Διότι ὁ νομοθέτης ὅταν συνέτασσε τὸν νόμον τὸν προστατευτικὸν τοῦ ἐλαίου, εἶχεν ἀπαγορεύσει τὴν παραγωγὴν βαμβακελαίου ἀπὸ ξένους εἰσαγομένους σπόρους. Ἔλαβε τὸ μέτρον νὰ μὴν ἐπιτρέπεται ἡ κατανάλωσις βαμβακελαίου ἀπὸ εἰσαγομένους βαμβακοσπόρους, ἀλλὰ μόνον παραγομένους εἰς τὸν τόπον.

§297Κ. ΚΟΡΟΖΟΣ. Καὶ ἐξάγεται τὸ βαμβακέλαιον τὸ παραγόμενον ἀπὸ τὸν ξένον βαμβακόσπορον.

§298Γ. ΠΕΣΜΑΤΖΟΓΛΟΥ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Ἐξάγεται ἔξω.

§299Κ. ΚΟΡΟΖΟΣ. Ἄρα τί εἶναι αὐτό; Ὅτι θέλομεν νὰ προστατεύσωμεν τὸν ἐγχώριον βαμβακόσπορον.

§300Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Ἐὰν ὁ παραγόμενος βαμβακόσπορος ἐπερίσσευε, δὲν θὰ ἐφέραμεν ἀπ’ ἔξω.

§301Κ. ΚΟΡΟΖΟΣ. Δέν εἶναι ἐπιχείρημα αὐτό.

§302Γ. ΠΕΣΜΑΤΖΟΓΛΟΥ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Οἱ εἰσαγωγεῖς καταθέτουν ἐγγύησιν ὅτι θὰ τὸν ἐπανεξαγάγουν.

§303Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Ἀλλὰ μήπως, κ. Συνάδελφοι, ἡ προστασία τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς εἶναι τι νέον; Εἶναι πρᾶγμα παλαιότατον εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἐγώ, ὅτε ἀνέλαβον τὸ Ὑπουργεῖον, εὗρον ἕτοιμον νομοθέτημα εἰς τὸ ἀρχεῖον τοῦ Ὑπουργείου τῆς προκατόχου Κυβερνήσεως καὶ ἐπέβαλε φόρους ἐπὶ τῶν ἰχθυελαίων καὶ σπορελαίων καὶ ὑπογεγραμμένον ἀπὸ τὸν τότε Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας κ. Βαλαλᾶν. Αὐτὸ ἡτοιμάσθη τὸν Αὔγουστον τοῦ 1932, κατόπιν ὅμως ἐπενέβησαν οἱ ἀμέσως ἐνδιαφερόμενοι καὶ τὸ νομοσχέδιον δὲν κατετέθη. Δὲν εἶναι λοιπὸν τίποτε τὸ νέον. Ἄς εἰσέλθωμεν, Κύριοι, εἰς τὴν οὐσίαν. Ὑπεστήριξαν Συνάδελφοί τινες, ὅτι ἡ Κυβέρνησις πρόκειται διὰ τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ νὰ στραγγαλίσῃ τὴν βιομηχανίαν, νὰ κρεμάσῃ αὐτοὺς τοὺς βιομηχάνους καὶ νὰ τοὺς ἐμποδίσῃ νὰ προχωρήσουν. Κύριοι Συνάδελφοι, τοῦτο δὲν εἶναι ἀληθές, διότι ναὶ μὲν διὰ τοῦ νομοσχεδίου πρόκειται νὰ μεταβληθῇ εἰς φόρος ἀνώτατος μὲν 40, ἐλάχιστος δὲ 30 μὲ τιμὴν μεταλλικῆς δραχμῆς 25, τὸ ὁποῖον ἀντιστοιχεῖ πραγματικῶς πρὸς δρχ. 43.75, ἀλλ’ εἰς τὴν Κοιν. Ἐπιτροπήν, ὅτε συνεζητήθη τὸ νομοσχέδιον, σᾶς εἶπα: Κύριοι, ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ θὰ δεχθῶμεν μίαν λογικὴν ἐλάττωσιν· μοῦ εἶπε «πολὺ καλά» ἡ Ἐπιτροπή.

§304Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Ἡ Ἐπιτροπὴ διεμαρτυρήθη διὰ τὴν ἐλάττωσιν, πλὴν δύο μελῶν.

§305Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Εἶπα εἰς τὴν Κοιν. Ἐπιτροπήν, ὅτι θὰ δεχθῶμεν μίαν ἐλάττωσιν, ἐφόσον εὕρετε ὅτι πράγματι ἡ βιομηχανία αὐτὴ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐργασθῇ μὲ τὸν ἐπιβαλλόμενον αὐτὸν φόρον. Καὶ πράγματι, ἡ Κυβέρνησις ἐξήτασε τὸ ζήτημα λεπτομερέστατα, ἐν συνεννοήσει μετὰ τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, τὸ ὁποῖον φυσικὰ ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου εἶχε πρωτεύουσαν γνώμην. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει ἰδιαιτέρως τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας, ἦτο νὰ μὴ προχωρήσῃ —καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνω— ἡ παραγωγὴ λιπῶν διὰ τὴν ἐσωτερικὴν καταγάλωσιν πέραν τῶν 7.000 τόννων κατ’ ἔτος. Αὐτὸ εἶνε τὸ ζήτημά μας. Καὶ τότε, μετὰ συζήτησιν μετὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ τῶν ἐντεταλμένων ὑπηρεσιῶν του, ἐφθάσαμεν εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ περιορίσωμεν τὴν φορολογίαν, ἐπανερχόμενοι εἰς τὸ πρώην καθεστώς, τοῦτο δὲ ἐνισχύθη παρ’ ἡμῖν, διότι εἴχομεν καὶ τὴν ἀπόφασιν τῆς ἐπιτροπῆς τοῦ δασμολογίου, καθ’ ἣν ἡ Ἐπιτροπὴ ἐν ὁμοφωνίᾳ, διαφωνούντων μόνον τῶν δύο τεχνικῶν ἀντιπροσώπων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, συμφωνεῖ ὅτι πρέπει νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὸ πρώην φορολογικὸν καθεστώς, δηλ. 30 πρὸς 26 καὶ 25 ἤτοι 7.87 κατ’ ὀκᾶν. Ὑπολογίζομεν δὲ ὅτι, ἐὰν ἐπιβληθῇ ὁ φόρος αὐτὸς τῶν 7.87 δρχ. κατ’ ὀκᾶν, τότε ὑπάρχει ἱκανὸν περιθώριον, διὰ νὰ ἐργασθῇ ἡ βιομηχανία, δεδομένου ὅτι τὰ ἰχθυέλαια τὰ ἤδη ὑδρογονωμένα, πληρώνουν δρχ. 17.50 κατ’ ὀκᾶν ἐλάχιστον φόρον. Βλέπετε λοιπόν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐσκέφθη νὰ στραγγαλίσῃ τὴν βιομηχανίαν, ἐσκέφθη νὰ κάμῃ κάτι τι τὸ ὀρθόν, ἀλλὰ καὶ ἀπολύτως δίκαιον, νὰ προστατεύσῃ δὲ καὶ ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ καὶ τοῦ δικαίου τὴν ἐλαιοπαραγωγὴν καὶ τὴν βαμβακοκαλλιέργειαν καὶ τὴν βαμβακοπαραγωγήν.

§306Λ. ΤΣΙΟΚΟΣ. Παρέχεται προστασία πρὸς δέκα δρχ. κατ’ ὀκᾶν.

§307Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Ὄχι, διότι εἰς αὐτὸ πρέπει νὰ προσθέσητε τὰ 7.80, τὰ ὁποῖα εἶναι τὰ ἔξοδα ἐπεξεργασίας. Τὰ ὑδρογονωμένα πληρώνουν 17.50 κατ’ ὀκᾶν, τὰ μὴ ὑδρογονωμένα πληρώνουν 7.70.

§308Λ. ΤΣΙΟΚΟΣ. Ἄρα, ἡ διαφορὰ τοῦ δασμοῦ μεταξὺ τοῦ ὑδρογονωμένου καὶ τοῦ μὴ ὑδρογονωμένου εἶναι 9.80 κατ’ ὀκᾶν.

§309Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Ὄχι, διότι αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἔρχονται ἐδῶ, ἰχθυέλαια καὶ λίπη, πρέπει νὰ ὑδρογονωθῶσιν ἐδῶ. Ἑπομένως, θὰ προσθέσητε ἔξοδα ὑδρογονώσεως, θὰ προσθέσητε τὴν φύραν, τὴν ὁποίαν ἐπὶ πλέον ἔχουν αὐτά, διότι ἔρχονται ρευστά, καὶ ὄντως θὰ ἴδητε ὅτι ἡ διαφορὰ δὲν εἶναι ἐκείνη τὴν ὁποίαν λέγετε. Ὥστε διὰ τοῦ μέτρου αὐτοῦ ὁ στραγγαλισμός, τὸν ὁποῖον ἀναφέρετε, τῆς βιομηχανίας δὲν ἐπέρχεται καὶ ἐντὸς τοῦ περιθωρίου τῆς δικαιοσύνης εὑρισκόμεθα καὶ οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ θὰ εἶναι εὐχαριστημένοι.

§310Λ. ΤΣΙΟΚΟΣ. Πόσον θέτετε τὴν ὑδρογόνωσιν;

§311Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἐγὼ ὑπολογίζω ὄχι περισσότερον ἀπὸ 4.50 ἐνῷ οἱ βιομήχανοί μας λέγουν 6 ἕως 7. Τὸ σημεῖον ἐπὶ τοῦ ὁποίου εἶναι ἀδύνατον νὰ δεχθῶ οἱανδήποτε ὑποχώρησιν, εἶναι τὸ σημεῖον τῆς ὑδρογονώσεως τῶν λινελαίων. Ἐπ’ αὐτοῦ δὲν δέχομαι οὐδεμίαν ὑποχώρησιν καὶ θὰ ἐπιμείνω ἀπὸ τοῦδε καὶ εἰς τὸ ἑξῆς, τὰ λινέλαια νὰ μὴ ὑδρογονοῦνται.

§312ΠΕΡ. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Διὰ ποῖον λόγον;

§313Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Διότι, ἐὰν ἦτο δυνατὸν σήμερον νὰ δεκαπλασιάσω τὸν φόρον, θὰ σᾶς ἔδιδα τὴν ἄδειαν νὰ τὰ ὑδρογονώνετε, ἐπειδὴ ὅμως τὰ λινέλαια χρησιμεύουν διὰ τοὺς ἐλαιοχρωματισμούς, διὰ τὰ βερνίκια κλπ., δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὰ χωρίσωμεν καὶ νὰ εἴπωμεν ὅτι ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θὰ χρησιμεύουν δι’ ἐκεῖνο τὸ πρᾶγμα, θὰ πληρώνουν μίαν μεταλλικὴν δραχμήν, ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα χρησιμεύουν διὰ τὴν βιομηχανίαν ὑδρογονώσεως θὰ πληρώνουν τόσας μεταλλικὰς δραχμάς.

§314ΠΕΡ. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Μὲ τὸ βαμβακέλαιον δὲν γίνεται τὸ ἴδιον; Δὲν τὸ ἔχετε εἰς διάφορα κυτία ἐσφραγισμένον, ἐκ τῶν ὁποίων τὰ μὲν πληρώνουν, τὰ δὲ ὄχι;

§315Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Αὐτὸ δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ καὶ δι’ αὐτὸ ἐπὶ τῶν λινελαίων δὲν θὰ δεχθῶ οὐδεμίαν ὑποχώρησιν. Θὰ ἐπιμείνωμεν τὸ ἄρθρον 1 νὰ ἐγκριθῇ ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Ἐπίσης δὲν δύναμαι νὰ δεχθῶ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Σχινᾶ, ὁ ὁποῖος νομίζει ὅτι πρέπει νὰ θέσωμεν τιμωρίαν 200.000 δραχμῶν, δέκα μηνῶν φυλάκισιν κλπ.

§316Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Ἄν δὲν θέσετε φυλάκισιν εἰς τὸν Ἕλληνα, δὲν θὰ ἠμπορεῖτε νὰ ἐπιτύχητε τίποτε. Τὸ πρόστιμον τὸ πληρώνει.

§317Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἐπίσης, ἀποδέχομαι μίαν τροπολογίαν προταθεῖσαν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ ἀφορῶσαν τὰς μαργαρίνας. Ἡ τροπολογία αὐτὴ ἔχει οὕτω: (ἀναγινώσκει): «ἐν ᾗ περιπτώσει ἤθελε μεταβληθῇ ....κλπ.». Ὡς πρὸς τὰς ἄλλας τροπολογίας, αἱ ὁποῖαι ὑπεβλήθησαν, ἡ τροπολογία νὰ ἐπιτραπῇ τὸ ἐν πλῷ....κλπ. (Ἀναγινώσκει), δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτή, ἐφόσον δὲν ἐπιτρέπεται ἡ μείωσις τῶν εὑρισκομένων ἐδῶ. Ἐπίσης, μία ἄλλη τροπολογία, ὅτι αὐξάνεται ὁ φόρος τῶν μαργαρινῶν καὶ αὐτὴ δὲν δύναται νὰ γίνῃ δεκτή, διότι ὑπάρχουν συμβάσεις, αἱ ὁποῖαι μᾶς ὑποχρεώνουν νὰ μὴ ὑψώσωμεν τοὺς φόρους.

§318Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Ἠμπορεῖ νὰ αὐξηθῇ ὁ συντελεστής;

§319Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἀρκεῖ νὰ σᾶς εἴπω καὶ τοῦτο, ὅτι, ὅτε κατετέθη τὸ νομοσχέδιον, ἐγένοντο διαβήματα καὶ εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὰ ἔλαια. Καὶ εἰς αὐτὸν ἐγένοντο ἐνέργειαι, διότι κατετέθη τὸ νομοσχέδιον. Τὸ ἄρθρον 3 τῆς ἀνατυπώσεως τροποποιεῖται. Μέχρι τοῦδε γνωρίζετε, ὅτι ἔχει γεννηθῆ μεγάλο ζήτημα, διότι ἐπεβλήθη εἷς φόρος ἐπὶ τῶν εἰσαγομένων φοινικοπυρήνων, διότι ἡ βιομηχανία, ἡ ὁποία τοὺς ἐπεξειργάζετο, ἐστερήθη τῆς δυνατότητος αὐτῆς καὶ τότε ἡ Κυβέρνησις τοῦ κ. Βενιζέλου καθώρισεν, ὅτι θὰ τοὺς ἐπιτραπῇ νὰ εἰσαγάγουν 3.000 τόννων φοινικοπυρήνων. Ἡ ἰδική μας Κυβέρνησις ἐμείωσε τὸ ποσὸν τῶν τριῶν χιλιάδων εἰς δύο χιλιάδας τόννων, χωρὶς δὲ νὰ αὐξήσωμεν ἤδη τὴν ποσότητα τῶν εἰσαγομένων, ἐφέτος πολλαπλασιάζομεν τὸν φόρον ἐπὶ τρία, ἀντὶ δηλαδὴ νὰ πληρώσουν μίαν μεταλλικὴν δραχμήν, ὅπως ἐπλήρωναν μέχρι τοῦδε, θὰ πληρώσουν τρεῖς. Διατυποῦται λοιπὸν τὸ ἄρθρον ὡς ἑξῆς....

§320Κ. ΒΕΡΡΟΙΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτοὶ δὲν συναγωνίζονται τὸ λάδι;

§321Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Διατὶ ἐπιτρέπεται ἡ εἰσαγωγὴ τῶν φοινικοπυρήνων;

§322Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Διότι τὰ ἑπτὰ ἐργοστάσια, τὰ ὁποῖα ἐργάζονται τοὺς φοινικοπυρήνας εἰργάζοντο τούτους πρὶν γίνῃ ὁ νόμος περὶ ἀπαγορεύσεως, ἐνῷ τὸ κατάστημα περὶ τοῦ ὁποίου ἐνδιαφέρεσθε, ἀνέλαβε νὰ ἐργάζηται μετὰ τὸν νόμον καὶ ὤφειλε νὰ τὸ γνωρίζῃ.

§323Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Τὸν ἕνα ὅμως τὸν προστατεύετε, τὸν ἄλλον ὄχι.

§324Λ. ΤΣΙΟΚΟΣ. Ἡ Βουλὴ ὁλόκληρος συμφωνεῖ νὰ ἀποκλεισθοῦν οἱ φοινικοπυρῆνες.

§325Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Τότε θὰ κλείσουν ὅλα τὰ ἐργοστάσια.

§326Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Νὰ καταναλίσκουν βαμβακόσπορον.

§327Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν προτείνω ἐγώ, εἶναι ἡ ἑξῆς: (ἀναγινώσκει) «Εἰς τὴν κλάσιν 16 κλπ.»,

§328Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Συναγωνίζονται τὰ λάδια ἔτσι.

§329Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Δὲν τὰ συναγωνίζονται μὲ δύο χιλιάδας τόννους, κ. Συνάδελφε.

§330ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κορόζος.

§331Κ. ΚΟΡΟΖΟΣ. Εἶμαι εὐτυχής, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς προηγήθη ἐμοῦ, διότι ἐκ τῆς ἀγορεύσεώς του ἐπείσθην ὅτι δὲν σφάλλω εἰς ὅ,τι πιστεύω περὶ τοῦ νομοσχεδίου, δηλαδή, ὅτι δὲν προστατεύεται τὸ βαμβακέλαιον.

§332Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Νὰ μοῦ εἴπητε τί εἴδους προστασίαν θέλετε.

§333Κ. ΚΟΡΟΖΟΣ. Τὸ βαμβακέλαιον δὲν εἶναι εἶδος βρώσιμον καὶ συνεπῶς δὲν εἶναι αὐτούσιον καταναλωτέον. Μικραὶ ποσότητες καταναλισκόμεναι ἄλλοτε ἐν Μακεδονίᾳ, δὲν καταναλίσκονται σήμερον. Καὶ συνεπῶς μόνον ἡ ἀπορρόφησις τούτου διὰ τῆς προσμίξεώς του εἰς τὰ μαγειρικὰ εἴδη, τὸ κατέστησε καὶ καταναλωτέον μὲ τιμὰς σχεδὸν ὁμοίας πρὸς τὰς τοῦ ἐλαιολάδου. Τὸ ἐπιχείρημά σας, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ἐξάγεται βαμβακέλαιον, εἶναι ὑπὲρ ἡμῶν καὶ ἐναντίον τῶν ἀπόψεών σας, διότι, ὅτε τελευταίως ἐπετρέψαμεν τὴν ἀτελῆ εἰσαγωγὴν βαμβακοσπόρου, χάριν τῆς κτηνοτροφίας, ἵνα μὴ βλάψωμεν καὶ τὸ ἐγχώριον βαμβακέλαιον, εἴπομεν ὅτι θὰ κατασκευάζωνται ἐκ τοῦ εἰσαγομένου βαμβακοσπόρου αἱ βαμβακόπητες, τὸ δὲ βαμβακέλαιον θὰ ἐξάγεται ὑποχρεωτικῶς, ἀκριβῶς, ἵνα προστατεύσωμεν τὸ ἐγχώριον βαμβακέλαιον.

§334Γ. ΠΕΣΜΑΤΖΟΓΛΟΥ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Καὶ μάλιστα πρὸς τοῦτο ἔχομεν θεσπίσει καταβολὴν μεγάλων ἐγγυήσεων.

§335Κ. ΚΟΡΟΖΟΣ. Ἀκριβῶς διὰ τὸν λόγον τοῦτον γίνεται ὑποχρεωτικὴ ἐξαγωγὴ πρὸς προστασίαν τοῦ ἐγχωρίου βαμβακελαίου, ὅπερ δὲν καταναλίσκεται, καὶ μόλις τελευταίως, διὰ τῆς προσμίξεώς του μὲ τὰ ὑδρογονωμένα λίπη πρὸς παραγωγὴν μαγειρικῶν λιπῶν, κατέστη καταναλωτέον ἐν τῇ Χώρᾳ, μὲ τιμὰς ἴσας πρὸς τὰς τοῦ ἐλαιολάδου σχεδόν. Τὴν προστασίαν τοῦ προϊόντος τούτου τῆς ἐπαρχίας μου ζητῶ, κ. Ὑπουργέ, ἐν πεποιθήσει ὅτι δὲν βλάπτεται ἡ ἐλαιοπαραγωγή. Συνεστήθη Ἑταιρεία ὑδρογονώσεως ἐν Ἑλλάδι καὶ κατεργάζεται τὰς πρώτας ξένας ὕλας, ὑπενθυμίζω δὲ τὸν ἀγῶνα ἄλλης βιομηχανίας, ἥτις ἐζήτησε καὶ αὐτὴ τὴν ὑδρογόνωσιν ξένων ὑλῶν, ἀλλ’ ἡ Κυβέρνησις, ἐχομένη στερρῶς τῆς πολιτικῆς της, δὲν ἐπέτρεψε τοῦτο, ἀποκλείω δὲ τὴν ὕπαρξιν σκανδάλου, καὶ τὴν ἔκδοσιν τοῦ Διατάγματος τὴν θεωρῶ ὡς νόμιμον καὶ συνταγματικήν, καὶ θεωρῶ τὴν ὕπαρξιν τῆς ἑλληνικῆς βιομηχανίας ὑδρογονώσεως ὡς ἀπαραίτητον συντελεστὴν τῆς ἐξυπηρετήσεως τῶν τιμῶν βαμβακοσπόρου καὶ βαμβακελαίου ἐν τῇ Χώρᾳ ὡς καὶ ἀπαραίτητον πλουτοπαραγωγικὸν παράγοντα χρήσιμον διὰ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν τῆς Χώρας. Διὰ τοῦ ὑπὸ ψήφισιν ν)δίου, ἐνῷ οὐδεμία ἀπολύτως ὠφέλεια προσγίγνεται εἰς τὴν ἐλαιοπαραγωγὴν καὶ λόγῳ διαφορᾶς καταναλωτικοῦ κοινοῦ καὶ λόγῳ τοῦ ἀδυνάτου τῆς καταναλώσεως ἰχθυελαίων καὶ λινελαίων ἐν ρευστῇ καταστάσει, ἐπέρχεται ἀντιθέτως καὶ καταστροφὴ μιᾶς βιομηχανίας χρησίμου εἰς τὴν Χώραν, πρὸς ὄφελος μόνον τῶν ξένων εἰσαγωγέων μαγειρικῶν λιπῶν, οἵτινες θὰ ἀντικαταστήσωσι τὸ ἐγχώριον διὰ τοῦ ξένου ἑτοίμου μαγειρικοῦ λίπους. Καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς ταύτης, δι’ ἐμέ, ὡς καταγόμενον ἐκ βαμβακοπαραγωγικῆς περιφερείας, ἐνέχει μεγίστην σημασίαν τὸ ζήτημα τοῦτο. Εὑρισκόμενος πρὸ εἰλημμένης ἀποφάσεως καὶ γνωρίζων ἐκ τῶν προτέρων τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, ὡς ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐτροποποιήθη, δὲν ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ πείσω πλέον τὴν Βουλήν, ἀλλὰ διότι δὲν ἠδυνάμην νὰ ἀφήσω ἀδιαμαρτύρητον τὸν ὑπαινιγμὸν τοῦ κ. Εἰσηγητοῦ καὶ τὴν γνώμην τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ὅτι διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου προστατεύεται καὶ ἡ βαμβακοπαραγωγή. Τοῦτο ἀποτελεῖ, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ ἡ φράσις, δημοκοπίαν εἰς βάρος μου, ἥν, ἐγὼ τοὐλάχιστον, δὲν θὰ ἐπιτρέψω, διότι ἂν ὁ ἀξιότιμος ἐκ Μεγαρίδος Συνάδελφος γνωρίζει τὰ συμφέροντα τῆς ἐπαρχίας του, γνωρίζω ὅμως καὶ ἐγὼ πολὺ περισσότερον τούτου τὰ συμφέροντα τῆς ἐπαρχίας μου καὶ ὑποστηρίζων τὴν ἄποψιν ταύτην, δὲν ὑποστηρίζω ἄλλο τι εἰμὴ τὴν προστασίαν τῆς ἔστω καὶ μικρᾶς παραγωγῆς βαμβακοσπόρου καὶ βαμβακελαίου τῆς ἐπαρχίας μου, ἥν δὲν προστατεύει, οὔτε τὸ νομοσχέδιον, οὔτε αἱ περὶ τούτου ἀντιλήψεις τοῦ ἐκ Μεγαρίδος κ. Συναδέλφου. Εὐτυχῶς, ὅτι ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου ἔχω τὴν πρὸ ὀλίγου ὁμολογίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι ἡ κατανάλωσις τοῦ βαμβακελαίου ὀφείλεται τελευταίως μόνον εἰς τὴν βιομηχανίαν τῆς ὑδρογονώσεως καὶ συνεπῶς τὴν διὰ προσμίξεως κατανάλωσίν του εἰς τὰ μαγειρικὰ λίπη. Ἐφόσον τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ἀποτελεῖ κυβερνητικὸν μέτρον, δὲν εἶμαι ἐγὼ ἐκεῖνος, ὅστις θὰ ἀντιταχθῶ κατ’ αὐτοῦ. Ἤθελα ὅμως μόνον νὰ πείσω τὸν κ. Ὑπουργόν, καὶ ἐλπίζω ὅτι τὸ ἐπέτυχα, ὅτι, διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου, ἐνῷ ἐπὶ τοῦ παρόντος τοὐλάχιστον, δὲν προστατεύεται ἡ ἐλαιοπαραγωγή, ἀφοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπαγορεύωμεν τὴν εἰσαγωγὴν μαγειρικῶν λιπῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἀντιθέτως ὑφίσταται κίνδυνος νὰ πληγῇ καιρίως μία βιομηχανία, ἥτις τελευταίως τόσον ὠφέλησε τὴν βαμβακοπαραγωγήν, διὰ τῆς χρησιμοποιήσεως καὶ καταναλώσεως ὁλοκλήρου τῆς ἐν Ἑλλάδι παραγομένης ποσότητος βαμβακελαίου, ἥτις κατὰ τὸ τρέχον ἔτος θέλει ἀνέλθει περίπου εἰς ἕν καὶ ἥμισυ ἑκατομμύριον ὀκάδων.

§336ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μπούμπουλης.

§337Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Παρηκολούθησα μετὰ προσοχῆς τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας καὶ ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω — ὡς καὶ ὁ ἴδιος δὲν θὰ ἀρνηθῇ— ὅτι οὐδὲ μίαν λέξιν ἤκουσα, διερμηνεύουσαν τὸν τρόπον τῆς προστασίας τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς, ἐπὶ τῆς ὁποίας βασίζεται τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Τὸ νομοσχέδιον εἰσήχθη ὡς προστασία τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς.

§338Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Τῆς μὴ ἀναπτύξεως πέραν τοῦ ὁρίου αὐτοῦ.

§339Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Χαίρω ἰδιαιτέρως, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπανέλαβε τὴν φράσιν αὐτὴν καὶ θὰ τὸν παρακαλέσω νὰ μὲ ἀκούσῃ διὰ νὰ τοῦ ἀποδείξω ὅτι, δι’ αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου ἀνέπτυξε τὴν παραγωγὴν τῶν λιπῶν. Κύριοι Συνάδελφοι, τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον εἰσάγει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας καὶ τὸ ὁποῖον ἐχαρακτήρισεν ὡς προστασίαν τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς καὶ διὰ τὸ ὁποῖον ἐγένετο τόσος θόρυβος καὶ διὰ τῶν ἐφημερίδων καὶ ἐν τῷ Κοινοβουλίῳ ἀκόμη περὶ τῆς προστασίας τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς, κατ’ ἐμέ, ὄχι μόνον προστασίαν τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς δὲν φέρει, ἀλλὰ τοὐναντίον, ἐὰν ἀποδεχθῶμεν τὴν ἀντίληψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι ἡ ἐπέκτασις τῆς καταναλώσεως τῶν λιπῶν ἐν Ἑλλάδι, θέλει ἐπιφέρει μείωσιν τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς,—διότι διαφωνῶ εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον— ἐὰν ὅμως παραδεχθῶμεν τότε δὲν κάμνει τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ ἐπεκτείνῃ τὴν κατανάλωσιν τῶν λιπῶν ἐν Ἑλλάδι. Εἶναι περίεργος ἡ θεωρία, τὴν ὁποίαν θὰ ἀναπτύξω, ἀλλ’ ἐν τούτοις εἶναι πραγματικότης. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτό, τὸ ὁποῖον εἰσάγει, ἐὰν ἤθελε νὰ εἶναι ἐν τάξει, ἐὰν πράγματι ἤθελε νὰ προστατεύσῃ τὴν ἐλαιοπαραγωγήν, θὰ ἔπρεπε νὰ κάμῃ τὸ ἑξῆς. Νὰ εἴπῃ. Ἀπαγορεύω τὴν εἰσαγωγὴν οἱουδήποτε σπόρου ἐλαιούχου ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Αὐξάνω τὸν συντελεστὴν τῆς μεταλλικῆς δραχμῆς, ἀφοῦ δὲν ἠμπορῶ νὰ αὐξήσω τὸν δασμὸν λόγῳ συμβάσεων...

§340Κ. ΒΕΡΡΟΙΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸν συντελεστὴν ἠμπορεῖ.

§341Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Νὰ αὐξήσῃ τὸν συντελεστὴν καὶ νὰ εἴπῃ. Δὲν ἐπιτρέπω ὑδρογόνωσιν ἢ ραφινάρισμα, παρὰ μόνον ἐλαίων προερχομένων ἐξ ἐγχωρίων προϊόντων. Αὐτὴ θὰ ἦτο ἡ προστασία τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς, καὶ τότε μόνον ἡ Βουλὴ θὰ ἦτο ὁμόφωνος, θὰ ἐλέγομεν ὅλοι μπράβο!

§342Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Εἰς αὐτὸ εἴμεθα σύμφωνοι.

§343Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Ἀντὶ ὅμως αὐτοῦ, τὶ ἔκαμεν; Ἔφερεν ἕν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον—λυποῦμαι διὰ τὴν φράσιν ποὺ θὰ εἴπω—τὸ ὁποῖον ἀμερολήπτως, κατ’ ἐμέ, κρίνοντα, δὲν ἔχει οὐδεμίαν ἄλλην σημασίαν καὶ ἄλλα ἀποτελέσματα, παρὰ νὰ καταργήσῃ τὴν λειτουργίαν τοῦ ἐργοστασίου, τὸ ὁποῖον ἔχει πάρει ἄδειαν ὑδρογονώσεως ἐγχωρίων προϊόντων, λειτουργίαν ἀποσκοποῦσαν οὐχὶ τὴν κατανάλωσιν ἐλαίων πρὸς ὑδρογόνωσιν, διότι ἔλαια δὲν ὑπάρχουν, ἀλλὰ μόνον καὶ μόνον, ἐπειδὴ τὸ ἐργοστάσιον αὐτὸ θὰ εἶναι νέον, θὰ ἔχῃ τελειότερα μηχανήματα. Ἐπειδὴ ἡ Ἑλληνικὴ βιομηχανία ἤρχισε νὰ τελειοποιῇ τὰ συστήματα τῆς ὑδρογονώσεως, τὸ νέον αὐτὸ ἐργοστάσιον θὰ κατορθώσῃ, λόγῳ τοῦ χαμηλοῦ τοῦ κόστους τῆς ὑδρογονώσεως, τὸ ὁποῖον θὰ δημιουργήσῃ νὰ συναγωνισθῇ τὴν ἤδη ὑπάρχουσαν βιομηχανίαν λιπῶν. Ἄς ὁμιλήσωμεν καθαρά ἄς εἴπωμεν τὰ σῦκα, σῦκα καὶ τὴν σκάφην, σκάφην. Δὲν ὑπάρχει ἄλλος λόγος τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ νομοσχεδίου. Εἶναι λόγος ἁπλῶς καὶ μόνον βιομηχανικός.

§344Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐὰν ἐξέδιδεν ἕν Διάταγμα καὶ ἔλεγεν, ὅτι ἀπὸ δασμὸν δρχ. 30 ἐπὶ 15, τὸν κάμνω δρχ. 5 ἐπὶ 30, θὰ ὑπεβάλλετο τὸ νομοσχέδιον;

§345Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Βεβαίως. Τὸ ὡμολόγησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅταν μᾶς παρουσίασε τὸ νομοσχέδιον τοῦ προκατόχου του. Τὸ Διάταγμα δὲν εἶχε γίνει καὶ τὸ νομοσχέδιον εἶχε καταρτισθῆ.

§346Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ὄχι. Τὸ νομοσχέδιον τοῦ προκατόχου μου ἐπέβαλλε φόρους ἐπὶ τῶν διαφόρων σπόρων, οἱ ὁποῖοι εἰσήγοντο, δηλ. ἐπέβαλλε φόρον ἐπὶ τοῦ λινοσπόρου.

§347Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Δηλαδὴ αὐτὸ ἀκριβῶς θέλω νὰ εἴπω, δηλ. ἐπὶ τοῦ προϊόντος ἐκείνου, τὸ ὁποῖον καταναλίσκει τὸ ἤδη ἐργοστάσιον ὑδρογονώσεως. Καὶ ἑπομένως διὰ τῆς ἐπιβολῆς τοῦ φόρου, θὰ δημιουργηθῇ μία δυνατότης συναγωνισμοῦ τοῦ νέου ἱδρυθησομένου ἐργοστασίου.

§348Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Οἱονδήποτε ἐργοστάσιον ἠμπορεῖ νὰ μεταχειρισθῇ λινόσπορον.

§349Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Πέρα τοῦ σκοποῦ τούτου, οὐδένα ἄλλον σκοπό, ἐξυπηρετεῖ τὸ παρὸν νομοσχέδιον. Δὲν θέλω διὰ τῆς φράσεως αὐτῆς νὰ θίξω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, τὸν ὁποῖον ὑπολήπτομαι καὶ ἐκτιμῶ, ἀλλὰ θέλω νὰ θίξω τὰς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, αἱ ὁποῖαι εἰσάγουσι τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Διότι, ἐὰν, κ. Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, αἱ ὑπηρεσίαι, αἱ ὁποῖαι εἰσάγουσι τὸ νομοσχέδιον, ἐὰν, πράγματι, ἀπεσκόπουν τὴν προστασίαν τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς, ἡ πρώτη πρᾶξις, τὴν ὁποίαν θὰ ἔπρεπε νὰ κάμῃ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας, θὰ ἦτο νὰ ἀπαγορεύσῃ τὴν εἰσαγωγὴν λινοσπόρου.

§350Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας)....

§351Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Μήπως ὁ λινόσπορος δὲν εἶναι ἑλληνικὸν προϊόν.

§352Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Δὲν εἶναι ἑλληνικὸν προϊόν.

§353Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Εἰς τὴν Μακεδονίαν, ἤρχισεν ἤδη ἡ καλλιέργεια τοῦ λινοσπόρου, ἡ ὁποία, σύν τῷ χρόνῳ, θὰ αὐξηθῇ, καὶ ὅπως προστατεύεται τὸν βαμβακόσπορον, ὀφείλετε νὰ προστατεύσητε καὶ τὸν λινόσπορον, καὶ ὄχι νὰ λέγητε, ὅτι ἀπαγορεύεται ὁπωσδήποτε ὁ λινόσπορος, ὑπὸ τὸ πρόσχημα ὅτι δὲν ἠξεύρομεν τὶ θὰ πάθῃ τὸ στομάχι. Ἄς ἐξετάσωμεν ψυχραιμότερον τὸ ζήτημα, κ. Ὑπουργέ. Ἡμεῖς, διϊσχυρίσθημεν καὶ διϊσχυριζόμεθα, ὅτι πλήττεται κυρίως ἡ ὑπάρχουσα βιομηχανία ὑδρογονώσεως. Σεῖς ὑπεστηρίξατε καὶ ὑποστηρίζετε, ἐν πεποιθήσει, ὅτι αἱ τιμαὶ καὶ μάλιστα κατόπιν τῆς ἐλαττώσεως τὴν ὁποίαν παρουσιάζουν, δημιουργοῦν ζωτικότητα εἰς τὴν βιομηχανίαν τὴν ἀπαιτουμένην διὰ νὰ προοδεύσῃ. Ἡ διαφωνία μας ἔγκειται εἰς ἀριθμούς. Οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ βασίζονται ἐπὶ πιστοποιήσεων. Καὶ ἐνῷ ὁ προλαλήσας κ. Συνάδελφος καὶ πιστοποιητικὰ σᾶς κατέθεσε καὶ ἐπισήμους στατιστικὰς τῆς Ἐμπορικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, σεῖς ἀρνεῖσθε καὶ λέγετε. Ἔχω ἕν δελτίον τοῦ Χρηματιστηρίου τοῦ Λονδίνου, ἀναγεγραμμένον εἰς μίαν ἐφημερίδα καὶ βασίζεσθε ἐπ’ αὐτοῦ. Ἀλλά, ἄν, κ. Ὑπουργέ, αἱ Τράπεζαι δὲν ἐκδίδουν πλαστὰ πιστοποιητικά, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν ἠμπορεῖ νὰ μὴ παραδεχθῇ ὁ Κύριος Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, καὶ δὲν θὰ ἔπρεπεν ἡ ὑπηρεσία νὰ ἐξετάσῃ τὸ ζήτημα τοῦτο ἀπὸ δημοσίευμα μιᾶς ἐφημερίδος τοῦ Λονδίνου. Ὅταν, κ. Ὑπουργέ, μία Τράπεζα, ὅπως ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα ἢ Ἐμπορικὴ Τράπεζα, σᾶς βεβαιοῖ ὅτι αὐταὶ αἱ τιμαὶ εἶναι αἱ σωσταὶ καὶ αὐτὰ ἐχρέωσε, νὰ μοὶ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω, ὅτι εἰς αὐτά, πρέπει νὰ βασίζεσθε καὶ ὄχι εἰς τὴν ἐφημερίδα τοῦ Χρηματιστηρίου τοῦ Λονδίνου.

§354Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Εἶναι διεθνεῖς τιμαί, διεθνῆ δελτία.

§355Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Καὶ ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα εἶναι Ἐθνικὴ Τράπεζα.

§356Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα βασίζεται ἐπὶ τιμολογίων τὰ ὁποῖα εἶναι ψευδῆ.

§357Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Ἐπίσης, ὁ κ. Ὑπουργός, ὁμιλῶν ἐπὶ τῶν εἰσαγωγῶν λιπῶν, ὑπεστήριξε κατ’ ἀρχάς, ἴσως ἐν τῇ ρύμῃ τοῦ λόγου του, ὅτι 8.000 τόννοι εἶναι ἡ εἰσαγωγὴ τῶν λιπῶν. Μετὰ ταῦτα, παρεδέχθη ὅτι διὰ τῆς λέξεως 8.000 τόννοι, δὲν ἐννοεῖ τὰ λίπη, ἀλλὰ ἐννοεῖ καὶ τοὺς σπόρους τοὺς εἰσαγομένους. Ἄν, κ. Ὑπουργέ, εἴχετε τὴν καλοσύνην νὰ μὲ παρακολουθήσητε εἰς τὰς σκέψεις μου, θὰ πεισθῆτε εἶμαι βέβαιος περὶ τῆς ὀρθότητός των, εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ πεισθῆτε περὶ τοῦ δικαίου τῆς σήμερον ὑπαρχούσης βιομηχανίας. Διότι, κ. Ὑπουργέ, εἰς τὸ 1930 εἰσήγοντο 488 χιλ. κιλὰ μαργαρίνης καὶ δύο ἑκατομμύρια ὀγδοήκοντα δύο χιλ. κιλὰ λιπῶν, ἑπομένως σύνολον 2½ χιλιάδας κιλῶν, ἤτοι κατὰ 100 χιλιάδας ἀκόμη, καὶ αὐξάνονται οἱ σπόροι. Τὰ λίπη ἐλαττοῦνται κατὰ ἕν ἑκατομμύριον κιλῶν περίπου καὶ αὐξάνονται κατὰ δύο ἑκατομμύρια κιλὰ οἱ σπόροι. Τῷ 1932 τὰ λίπη ἐλαττοῦνται κατὰ 900 χιλιάδας κιλῶν, ἤτοι κατὰ 100 χιλιάδας ἀκόμη, καὶ αὐξάνονται κατὰ 1.300 χιλ. οἱ σπόροι. Τὶ σημαίνει αὐτό, κ. Ὑπουργέ; Ἐὰν πάρετε τὰς στατιστικὰς τοῦ ἐργοστασίου, θὰ ἴδητε, ὅτι ὅσον ἀκριβῶς ἐλαττώνονται τὰ λίπη τοῦ ἐξωτερικοῦ, τόσον ἀκριβῶς αὐξάνεται ἡ παραγωγὴ τῶν λιπῶν, τῶν παραγομένων παρὰ τοῦ ἐργοστασίου. Δηλ. κ. Ὑπουργέ, καίτοι δὲν ἐμείωσε τὸ ἐργοστάσιον τὴν κατανάλωσιν τῶν ἑλληνικῶν ἐλαίων, δέχεσθε ὅμως ὅτι, ἐμείωσε τὴν κατανάλωσιν τῶν εὐρωπαϊκῶν λιπῶν, δηλαδὴ ἔρχεσθε ἀκριβῶς εἰς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἡμεῖς ὑποστηρίζομεν. Ἐξηγήσατέ μου, κ. Ὑπουργέ, διὰ ποίας μεθόδου ἐὰν παραδεχθῶμεν τὴν ἄποψιν αὐτήν, διὰ ποίας μεθόδου καταναλίσκονται οἱ σπόροι οἱ εἰσαγόμενοι καὶ πῶς καταναλίσκονται τὰ λίπη. Δίδετε περισσότερον τὸ λάδι σας; Ἐὰν γίνεται αὐτό, σεῖς παρεδέχθητε ὅτι, καὶ ὅταν μειωθῇ ἡ παραγωγὴ τοῦ ἐλαίου, ἡ αὐτὴ κατανάλωσις θὰ ὑπάρχῃ. Ἑπομένως τὸ λάδι, δὲν εἶναι αὐτό, τὸ ὁποῖον ἀντικατέστησε τὰ εἰσαγόμενα λίπη. Τὶ τὰ ἀντικατέστησε; Τὰ βαμβακέλαια; Ὄχι. Ἑπομένως, Κύριοι, τὰ ἀντικατέστησε τὸ ὑδρογονωμένον ἔλαιον, τὸ ὁποῖον παρήγαγεν αὐτὴ ἡ ἑταιρεία. Ἡ θεωρία, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ ἀξιότιμος Συνάδελφος κ. Σχινᾶς, ὅτι τὸ ἐργοστάσιον αὐτὸ παράγον λίπος εἰς 32ο τὸ δίδει αὐτούσιον εἰς τὸν κόσμον, δὲν εἶναι ὀρθή, καὶ δὲν ἔχω παρὰ νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Σχινᾶν νὰ πάρῃ καὶ νὰ φάγῃ διὰ νὰ δοκιμάσῃ. Καὶ τότε παραιτοῦμαι τοῦ λόγου μου. Δὲν ἠμπορεῖ, Κύριοι, ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ νὰ λέγωμεν ἀνακριβείας. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πείσωμεν τὴν Βουλήν, ὅτι πρόκειται περὶ προστασίας τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς ἐκεῖ ποῦ, ἐὰν παραδεχθῶμεν τὴν θεωρίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, εἶναι ὁ θάνατος. Διότι, ἐὰν, κ. Ὑπουργέ, πράγματι ἡ σκέψις ἡ ὁποία σᾶς ἔκαμε νὰ ὑποβάλητε τὸ ν)διον εἶνε τὸ ὅτι θὰ προστατεύσητε τὴν ἐλαιοπαραγωγήν, διότι ἡ αὔξησις ἡ βιομηχανικὴ τῶν λιπῶν θὰ ἐπιφέρῃ ἐλάττωσιν τῆς καταναλώσεως τοῦ ἐλαίου, τότε εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργηθῇ ἐκ τῆς νέας βιομηχανίας τῆς ὑδρογονώσεως, διὰ τὴν ὁποίαν ἔχετε δώσει τὴν ἄδειαν...

§358Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Καθόλου.

§359Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Μάλιστα. Καὶ αὐξάνονται τὰ λίπη ὄχι μόνον τὰ προερχόμενα ἀπὸ λινέλαια, διότι δὲν θὰ χρησιμοποιήσουν ἔλαιον, ἀλλὰ καὶ βαμβακόσπορον καὶ ἐλαιοπυρῆνας.

§360Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Ὄχι, διότι εἶναι δύο χιλιάδες τόννοι.

§361Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Δύο χιλιάδες τόννοι παράγουν 900....

§362Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ὄχι.

§363Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. ... οἱ ὁποῖοι θὰ κοστίσουν 19 δρχ. καὶ τὸ λάδι σας θὰ κοστίσῃ 28. Ποίους θὰ πάρῃ ἡ παραγωγὴ νὰ ὑδρογονώσῃ; Ἑπομένως, κ. Ὑπουργέ, πιστεύω, ὅτι ἐν τῇ συνειδήσει σας ἀρχίζετε νὰ πείθεσθε, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν προστατεύει τὴν ἐλαιοπαραγωγήν.

§364Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Εἶμαι ἀπολύτως πεπεισμένος, ὅτι τὴν προστατεύει.

§365Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ κτυπᾷ μόνον τὴν ὑπάρχουσαν βιομηχανίαν. Καὶ ἂς ἔλθωμεν νὰ ἴδωμεν μέχρι ποίου σημείου τὴν κτυπᾷ. Εἶναι δυνατὸν νὰ διέλθῃ τῆς σκέψεως ὑμῶν ἡ ἀντίληψις, ὅτι μία βιομηχανία ζῶσα καὶ ἀκμάζουσα, ἡ ὁποία κατώρθωσε νὰ ἐλαττώσῃ τὴν εἰσαγωγὴν τῶν λιπῶν κατὰ τὰ ⅗...

§366Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Δὲν εἶναι ἀκριβές.

§367Δ. ΛΟΝΤΟΣ. (Μὴ ἀκουόμενος).

§368Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Κύριε Λόντε, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ λέγητε ἀνακριβείας.

§369Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Δὲν δύναμαι νὰ ἀμφισβητήσω τὰς στατιστικὰς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐπιμελὴς καὶ ἐξακριβώνει τὰ πράγματα. Δὲν ἠμπορῶ νὰ πιστεύσω τὰς πληροφορίας τὰς ἰδικάς σας.

§370Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Ἡ ἀκριβὴς στατιστικὴ εἶναι ὅτι ὑπάρχει μία σταθερὰ πτῶσις τῆς εἰσαγωγῆς. Ἀκούσατε. (ἀναγινώσκει)....

§371Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Ὄχι. Τὴν συνέχειαν τώρα.

§372Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἰδοὺ ἡ συνέχεια. «Λινόσπορος...κλπ.» (ἀναγινώσκει).

§373Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Κατὰ συνέπειαν ἀνέρχεται συνεχῶς.

§374Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον σᾶς εἶπα καὶ δὲν ἠθελήσατε νὰ μὲ ἀκούσητε. Ἐν συνόλῳ οἱ σπόροι καὶ αἱ μαργαρίναι μένουν εἰς τὰς ἑπτὰ χιλιάδας τόννων. Βλέπετε τὸν βαμβακόσπορον τῷ 1924 εἰσάγονται ὀκτακόσιοι τόννοι, (Ἀναγινώσκει) «.... τῷ 1929 ἕνδεκα χιλιάδες τόννοι». Πρὸ τοῦ νόμου Βλέπετε ἀμέσως ἅμα τίθεται ἐν ἐφαρμογῇ ὁ νόμος ὅλα αὐτὰ ἐν συνεχείᾳ κατέρχονται εἰς ἑπτὰ χιλιάδας τόννων. Τὸ κατάστημα λοιπὸν εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἠλάττωσε τὴν παραγωγὴν τῶν μαργαρινῶν.

§375Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Εἶναι μία διαφορὰ ὅτι ὅταν ἐδημοσιεύθη τὸ ν)διον περὶ βαμβακοσπόρου πίπτουν τὰ λίπη εἰς δύο χιλιάδας τόννων. Εἰς τὸ 1930, τὸ ἐργοστάσιον παράγει ἐν συνόλῳ 24 χιλ. κοιλὰ λίπη. Καὶ δι’ αὐτὸ βλέπετε τὴν διαφορὰν τῆς πτώσεως τῶν λιπῶν, κ. Ὑπουργέ. Βλέπετε ὅτι ἀπὸ τοῦ 1932–33 ἀπὸ 116 χιλ. κιλὰ πίπτομεν εἰς 7 χιλ. κιλά. Εἶναι τὸ ἐργοστάσιον, κ. Ὑπουργέ, τὸ ὁποῖον συνηγωνίσθη. Ἑπομένως διὰ τοῦ νομοσχεδίου τί ζητεῖτε σεῖς;

§376Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Θὰ ἐπανέλθω εἰς τὸ προηγούμενον καθεστὼς τῶν ἰχθυελαίων.

§377Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Δηλαδή, Κύριε Ὑπουργέ, τὴν τιμὴν τῶν 17 δραχμῶν τὴν ὀκᾶν τοῦ λαδιοῦ, τὴν κάμνομεν 23 δραχμὰς καὶ λέγετε ὅτι αὐτὸ τὸ πρᾶγμα δὲν συναγωνίζεται τὸ ἔλαιον.

§378Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Διότι εἶναι ὡρισμέναι ποσότητες ποὺ θὰ εἰσαχθοῦν.

§379Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Τὸν φοινικοπυρῆνα;

§380Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Βεβαίως.

§381Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Τὸ νομοσχέδιόν σας τῆς προστασίας τοῦ ἐλαίου, ἐπιτρέπει τὴν δημιουργίαν ὀκτακοσίων καθ’ ὑμᾶς, ἐννεακοσίων κατ’ ἐμέ, τόννων ἐλαίου προερχομένου ἀπὸ φοινικοπυρῆνας ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, πωλουμένους μὲ τιμὴν κόστους 29 δραχμῶν, ἔναντι τῶν 28 ποὺ κοστίζει τὸ λάδι.

§382Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Ἐγὼ αὐξάνω τὸν φόρον ἀπὸ μίαν καὶ τὸν κάμνω τρεῖς.

§383Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Καὶ ὁ λινόσπορος;

§384Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Δὲν ὑπάρχει πάντοτε ὁ λινόσπορος, ὑπῆρχε μόνον κατὰ τὴν ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐτέθη εἰς ἐφαρμογὴν ὁ νόμος τῆς ἀπαγορεύσεως.

§385Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Ὅταν ἔγινε τὸ ἐργοστάσιον δὲν εἶχε τὸ δικαίωμα.

§386Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ὁ λινόσπορος δὲν περιελήφθη εἰς τὸν περιορισμόν.

§387Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Ὅταν ἡ βιομηχανία ἔγινεν εἶχεν ὑπ’ ὄψει της ὡρισμένον νόμον. Ὁ ναυτικὸς κόσμος, ὅταν ἔχῃ τοὺς πόνους ἀπὸ κράμπ, πίνει τὸ λινέλαιον.

§388Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἐγώ, σᾶς εὔχομαι κάθε πρωΐ νὰ πίνετε λινέλαιον.

§389Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Ἐγὼ θὰ ἤθελα περισσότερον σεβασμόν, διότι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ σᾶς εἴπω καὶ ἐγὼ ὅτι πρέπει νὰ πίνετε λινόσπορον. Βλέπω μετὰ λύπης μου, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας δὲν θέλει ν’ ἀποδεχθῇ τὰς ἀπόψεις μας, καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλά, παρὰ τὴν συνήθειάν του καὶ παρὰ τὸν χαρακτῆρά του καὶ παρὰ τὴν σταδιοδρομίαν του, τὴν ὁποίαν ἐπέδειξεν ἐπὶ ἔτη ὁλόκληρα καὶ αὐτός, καὶ ἡ οἰκογένειά του, ἔφθασε μέχρι τοῦ σημείου νὰ μοῦ ἀπευθύνῃ τὴν φράσιν αὐτήν. Καὶ ζητῶ καὶ συγγνώμην καὶ ἀπὸ τὴν Βουλήν, καὶ ἀπὸ τὸν ἴδιον, διότι καὶ ἐγὼ ἔφθασα εἰς τὸ σημεῖον νὰ τοῦ ἀνταπαντήσω. Λυποῦμαι, καὶ αὐτὸ μὲ ἀναγκάζει νὰ διακόψω τὴν ἀγόρευσίν μου.

§390ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας.

§391Γ. ΠΕΣΜΑΤΖΟΓΛΟΥ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἤθελα νὰ εἴπω δύο λέξεις. Ἐγὼ ἀπορῶ, διατὶ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἔφερε τοιαύτας ἀντιρρήσεις. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἀποσκοπεῖ εἰς τὴν προστασίαν τοῦ ἐλαίου. Ἡ ἀντίθεσις, ἡ ὁποία ὑπάρχει ὡς πρὸς τὸ νομοσχέδιον αὐτό, βασίζεται εἰς τὸ ὅτι τὸ παραγόμενον ἐλαιόλαδον καταναλίσκεται καὶ δὲν ἐξάγεται καὶ ὅτι δὲν ἔχει ἀνάγκην προστασίας, ἐνῷ αἱ ὑπάρχουσαι βιομηχανίαι φυτικῶν ἢ ἄλλων ἐλαίων ἐξυπηρετοῦσι τὰς λαϊκὰς τάξεις. Κατὰ συνέπειαν, δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς λόγος ἀντιθέσεως. Πρέπει νὰ ἀφήσωμεν τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας, τὸ ὁποῖον φέρει τὴν εὐθύνην τῆς προστασίας τῶν παραγομένων εἰδῶν, νὰ δώσῃ ἐκείνην τὴν προστασίαν, ἡ ὁποία ἐπιβάλλεται δι’ ἕν προϊόν οἷον εἶναι τὸ ἔλαιον, τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει ἰδιαιτέρως τὴν Ἑλλάδα. Ἂν ἀποδειχθῇ ὅτι τὸ ἔλαιον καταναλίσκεται, εἴτε ἐν τῷ ἐσωτερικῷ, εἴτε ἐν τῷ ἐξωτερικῷ ἐξαγόμενον, καὶ δὲν συμφέρει νὰ ὑδρογονωθῇ, τότε δὲν εἶναι τίποτε εὐκολώτερον, παρὰ νὰ ἐπανέλθωμεν καὶ νὰ δώσωμεν μείζονα ἐλευθερίαν. Αἱ βιομηχανίαι ἐν τῷ μεταξὺ θὰ ὑδρογονώνουν ἄλλο προϊόν, πλὴν τοῦ ἐλαιολάδου, ἂν δὲν ἔχουν νὰ ὑδρογονώνουν ἐλαιόλαδον.

§392Κ. ΒΕΡΡΟΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἠμποροῦν νὰ συναγωνισθοῦν τὴν μαργαρίνην.

§393Γ. ΠΕΣΜΑΤΖΟΓΛΟΥ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Εἴδετε, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ὅλας τὰς παρατηρήσεις, ποὺ ἐκάμετε διὰ τὴν βιομηχανίαν, τὰς ἔκαμε ἀποδεκτάς. Καὶ ἡ πρόνοιά του ἔφθασε μέχρι τοῦ σημείου, ὥστε νὰ εἴπῃ εἰς τὸ νομοσχέδιόν του, ὅτι, ἐν περιπτώσει... ....... ὁ φόρος τῶν μαργαρινῶν. Κατὰ συνέπειαν δὲν βλέπω, ὁ κίνδυνος, τὸν ὁποῖον παρουσιάζουν ὡρισμένοι Συνάδελφοι, νὰ παρουσιάζεται, τόσον ἄμεσος. Διὰ τοῦτο θὰ ἐπρότεινα καὶ ἐγὼ εἰς τὴν Βουλὴν νὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν προστασίαν ἑνὸς προϊόντος ἐνδιαφέροντος ὅλην μας τὴν παραγωγήν.

§394Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Τριάκοντα μὲ εἴκοσι τοὐλάχιστον.

§395Γ. ΠΕΣΜΑΤΖΟΓΛΟΥ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Ἡ τελευταία διατύπωσις τοῦ νομοσχεδίου, εἶναι ἀπόρροια βαθυτάτης μελέτης, καὶ ἴδωμεν ποῖα μέτρα ἐπιβάλλεται νὰ λάβωμεν, ὥστε καὶ τὸ ἐλαιόλαδον νὰ προστατεύσωμεν, καὶ τὴν βιομηχανίαν νὰ μὴ καταδικάσωμεν. Βλέπετε δέ, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὁ ὁποῖος ἐνδιαφέρεται ἰδιαιτέρως διὰ τὴν βιομηχανίαν, ἔρχεται καὶ συμφωνεῖ μὲ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ὁ ὁποῖος ἰδιαιτέρως πρέπει νὰ ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν γεωργίαν.

§396Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Ἂς μὴ ἀνησυχοῦν οἱ Συνάδελφοι, ἐγὼ δὲν πρόκειται νὰ ἐπεκταθῶ καὶ διὰ μακρῶν νὰ ἀγορεύσω, ἀλλὰ νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις. Λυποῦμαι ὅτι θὰ εἶμαι ἀποφθεγματικός, διότι θὰ ἤθελα νὰ ὁμιλήσω ἐκτεταμένως. Ἤκουσα ἀπὸ τοὺς ἔχοντας ἀντιρρήσεις διὰ τὸ νομοσχέδιον, νὰ λέγουν: ἄν, Κύριοι, πράγματι τὸ νομοσχέδιον προστατεύει τὴν ἐλαιοπαραγωγήν, ἂν πράγματι προστατεύῃ τὴν βαμβακοπαραγωγήν, τότε ἡμεῖς θὰ εἴμεθα προθυμότατοι νὰ ὑπερψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον καὶ μάλιστα νὰ πλειοδοτήσωμεν. Δυστυχῶς ὅμως, δὲν προστατεύει τὸ νομοσχέδιον τὴν ἐλαιοπαραγωγήν, οὔτε τὴν βαμβακοπαραγωγήν, ἀλλ’ ἁπλῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἀπὸ κακότητα ἀσυνήθη ἔρχεται νὰ πλήξῃ...

§397Κ. ΚΟΡΟΖΟΣ. Εἶναι φράσις ἰδική σας καὶ δὲν ἐλέχθη.

§398Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Ἔρχεται νὰ πλήξῃ ὡρισμένην βιομηχανίαν καὶ νὰ προστατεύσῃ ἄλλας βιομηχανίας.

§399Κ. ΚΟΡΟΖΟΣ. Παραποιεῖτε τὰ λεγόμενα.

§400Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Εἰσήγοντο 17.000 τόννων μαργαρίνης καὶ λίπους, τὰ ὁποῖα καταναλίσκονται ἐν Ἑλλάδι. Αὐτὰ ἠθέλησε νὰ ὑποκαταστήσῃ τὸ ἐργοστάσιον ὑδρογονώσεως, οὕτως ὥστε νὰ τὰ δώσῃ κατειργασμένα ἐδῶ εἰς τὴν κατανάλωσιν. Τὸ ἐργοστάσιον, τὸ ὁποῖον ἱδρύθη ἔταξεν ὡς γενικὴν γραμμὴν τὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς ἐντοπίου παραγωγῆς. Ἦτο ἕν ἐργοστάσιον, τὸ ὁποῖον θὰ ἀπέσπα καὶ τὴν εὐγνωμοσύνην τόσον τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν καὶ βαμβακοπαραγωγῶν, ὅσον καὶ τῆς Βουλῆς, ἂν ἀπηυθύνετο εἰς τὴν γραμμὴν τῆς ὑποκαταστάσεως τῶν ἔξωθεν εἰσαγομένων λιπῶν, διὰ λιπῶν παραγομένων ἐν Ἑλλάδι, ἀλλ’ ἐκ πρώτης ὕλης ἐπίσης παραγομένης ἐν Ἑλλάδι. Ἦτο τοῦτο δυνατόν; Τοῦτο εἶναι τὸ ἐρώτημα, τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ ἀπευθυνθῇ καὶ τοῦτο θὰ ἦτο τὸ ὁποῖον θὰ ἀνέμενεν ἡ Βουλὴ νὰ ἐξακριβωθῇ ἂν θὰ ἦτο, ἢ δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν τὸ ἐργοστάσιον αὐτὸ νὰ παράγῃ λίπη ἀπὸ ἐγχωρίαν πρώτην ὕλην. Ἐγὼ λυποῦμαι, διότι δὲν εἶμαι εἰς θέσιν, λόγῳ τῆς κοπώσεως τῆς Βουλῆς, νὰ ἐπεκταθῶ εἰς λεπτομερείας. Ἐκ τῶν ἐρευνῶν, τὰς ὁποίας ἔκαμα ἐπισταμένως, λόγῳ τοῦ θορύβου ὁ ὁποῖος ἠγέρθη εἰς τὰς ἐφημερίδας σχετικῶς μὲ τὸ ζήτημα αὐτό, λόγῳ τῆς ἀντιθέσεως, ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη, λόγῳ τοῦ σάλου ὁ ὁποῖος ἐπηκολούθησεν, ἐκ τῶν ἐρευνῶν τὰς ὁποίας ἔκαμα μετὰ πάσης προσοχῆς, ἐξηκρίβωσα, ὅτι τὸ ἐργοστάσιον, τὸ ὁποῖον ἱδρύθη καὶ τὸ ὁποῖον ἰσχυρίζονται οἱ Συνάδελφοι, ὅτι θὰ καταπολεμηθῇ καὶ θὰ καταδικασθῇ εἰς στραγγαλισμόν, διὰ τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ἐργοστάσιον αὐτὸ δύναται νὰ κατεργασθῇ ἐπικερδῶς ἐλαιόλαδον καὶ βαμβακέλαιον καὶ νὰ παραγάγῃ δι’ αὐτῶν λίπη μαγειρικὰ ἀπολύτως ἀντικαθιστῶντα τὰ λίπη τὰ μαγειρικά, τὰ ὁποῖα εἰσάγονται ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Αὐτὰ λέγουν, Κύριοι, οἱ ἀριθμοί, τοὺς ὁποίους τουλάχιστον...

§401Κ. ΚΟΡΟΖΟΣ. Ἠμπορεῖ καὶ ἀπὸ φυτικὰ ἔλαια νὰ κάμῃ μαγειρικὰ λίπη;

§402Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Ναί.

§403Κ. ΚΟΡΟΖΟΣ. Οἱ ἐπιστήμονες, τοὐλάχιστον, λέγουν ὅτι δὲν δύναται νὰ γίνῃ τοιαύτη μετατροπή.

§404Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Μάλιστα δύναται. Ἀλλ’ ὁ σκοπὸς διὰ τὸν ὁποῖον ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα, εἶναι νὰ σᾶς εἴπω ὅτι εἶναι ἀπολύτως ἐξηκριβωμένον, ὅτι τὸ ἐργοστάσιον αὐτὸ δύναται ἄριστα νὰ πάρῃ 7.000 τόννους ἐλαίου, νὰ τὸ μεταβάλῃ εἰς λίπος μαγειρικόν, νὰ τὸ δώσῃ εἰς τὴν κατανάλωσιν, καὶ ὄχι μόνον νὰ καλύψῃ τὰ ἔξοδά του, ἀλλὰ νὰ ἔχῃ καὶ ἱκανὸν βιομηχανικὸν κέρδος. Διὰ τοῦτο λυποῦμαι, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἐνῷ ἔπρεπε νὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὸ ἀρχικῶς ὑποβληθὲν σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον προεκλήθη ἄλλωστε ἀπὸ τὴν ἐξέγερσιν, ἡ ὁποία πολὺ πρὶν δημοσιευθῇ τὸ τελευταῖον Διάταγμα ἐσημειώθη εἰς τὴν Βουλὴν ἐναντίον τοῦ τρόπου μὲ τὸν ὁποῖον γίνεται ἡ κατεργασία γενικῶς τῶν ἰχθυελαίων καὶ ἐζητήθη, ἀντὶ τὸ ἰχθυέλαιον, τὸ ὁποῖον εἰσάγεται ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, νὰ φορολογῆται ὡς φαρμακευτικὸν εἶδος, ν’ αὐξηθῇ ὁ δασμὸς αὐτοῦ. Οὕτω παρ’ ὅλον τὸν σάλον, ὁ ὁποῖος ἐδημιουργήθη καὶ παρ’ ὅλον ὅτι ὑπεβλήθη νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου ἐπιβάλλεται δασμὸς μεγαλείτερος ἐκείνου, ὁ ὁποῖος ἦτο μέχρι τοῦδε, ἤδη ἐπανέρχεται εἰς τὸ πρώην καθεστὼς διὰ τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν ἀνεκοίνωσε πρὸ ὀλίγου ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, καὶ ἥτις ἐπαναφέρει τὰ πράγματα εἰς τὴν θέσιν, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκοντο ὅταν ἠγέρθη ὁ σάλος. Ἐγὼ θὰ ἤθελα νὰ ζητήσω ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, νὰ αὐξήσῃ τὸν δασμόν, διότι καθ’ ὃν τρόπον φορολογεῖται τὸ ἰχθυέλαιον γίνεται αἰτία, ὥστε νὰ ὑπονομεύεται ἡ ἐλαιοπαραγωγή, νὰ ὑπονομεύεται ἡ βαμβακοπαραγωγή. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, Κύριοι, διὰ τὸν ὁποῖον ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα. Σᾶς δίδω μερικοὺς ἀριθμούς, τοὺς ὁποίους δὲν θὰ ἀναλύσω. Τὸ ἔλαιον τὸ ὑδρογονωμένον ἂν μετεβάλλετο εἰς φυτικὸν λίπος, θὰ ἐστοίχιζε σήμερον, ἐὰν κατειργάζετο ἀπὸ τὸ ἐργοστάσιον, 36.15, ἐὰν ὑδρογονοῦτο βαμβακέλαιον καὶ μετεβάλλετο εἰς βιομηχανικόν, θὰ ἐστοίχιζε 34.15. Ἐν τούτοις τὸ ἰχθυέλαιον, τὸ ὁποῖον εἰσάγεται ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἢ αἱ μαργαρίναι, αἱ ὁποῖαι εἰσάγονται ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ καταναλίσκονται εἰς τὴν ἀγοράν, πωλοῦνται δρχ. 41–42 κατ’ ὀκᾶν. Ἑπομένως θὰ ὑπάρχῃ περιθώριον πέντε ἕως ἕξ δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν, τὸ ὁποῖον φρονῶ, ὅτι ἐπὶ τῆς καταναλώσεως τῆς καθημερινῆς, ὅταν δίδῃ εἰς μίαν ὀκᾶν πέντε δρ. κέρδος, εἶναι περισσότερον ἀπὸ ἐπαρκής, διὰ νὰ συντηρήσῃ καὶ πλουτίσῃ μίαν βιομηχανίαν. Αὐτοὶ εἶναι οἱ ἀριθμοί. Τοὺς ἀναφέρω ἁπλῶς, διότι θὰ ὑποστοῦν βάσανον μεταγενεστέρως. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶναι διατεθειμένος νὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλε καὶ νὰ ζητήσῃ νὰ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον. Ἐγὼ εἶμαι ὑποχρεωμένος ἐπίσης, διότι πιστεύω εἰς τοὺς ἀριθμούς, τοὺς ὁποίους ἔχω ἐνώπιόν μου, νὰ διαμαρτυρηθῶ ἐν ὀνόματι τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς, ἐν ὀνόματι τῆς βαμβακοπαραγωγῆς, ἐν ὀνόματι ἀκόμη τῆς βιομηχανίας τῆς ἄλλης, τῆς σπορελαιουργίας, ἡ ὁποία πλήσσεται, διότι προστατεύεται χαριστικῶς, κατὰ τὴν ἀντίληψιν τὴν ἰδικήν μου, καὶ ἐξ ἐσφαλμένων πληροφοριῶν τοῦ Ὑπουργείου τῆς Γεωργίας, μία βιομηχανία, ἡ ὁποία εἶναι κατ’ ἀνάγκην ἀναγκαῖος συναγωνιστὴς τῶν ἄλλων βιομηχανιῶν, καὶ νὰ δηλώσω ὅτι δὲν θὰ ἀποδεχθῶ αὐτήν, καὶ θὰ παρακαλέσω νὰ σημειωθῇ εἰς τὰ πρακτικά, ὅτι καταψηφίζω τὸ νομοσχέδιον ὡς ἐτροπολογήθη ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν. Καὶ τοῦτο τὸ δηλῶ, διότι ἡμεῖς, Κύριοι, νομίζοντες καὶ ἔχοντες πεποίθησιν ὅτι ἔχομεν τὸ δίκαιον μαζί μας καὶ ὅτι ἡ Βουλή, ἡ ὁποία διεμαρτυρήθη τότε διὰ τὴν κατάστασιν, ἡ ὁποία ὑφίστατο τῆς φορολογίας, εἰς τὴν ὁποίαν ἐπανέρχεται ὁ κ. Ὑπουργός, πιστεύομεν ὅτι θὰ ἔλθῃ ἡμέρα, καθ’ ἥν θὰ συνεχίσωμεν τὸν ἀγῶνά μας, θὰ συνεχίσωμεν τὸν ἀγῶνά μας ἐν ὀνόματι τοῦ δικαίου τὸ ὁποῖον ἐκπροσωποῦμεν καὶ πιστεύομεν ὅτι τελικῶς θὰ πείσωμεν καὶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας καὶ ὅτι ταχύτατα ὁ Ὑπουργὸς διὰ νέου νομοθετήματος θὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὸ νομοσχέδιόν του καὶ θὰ ψηφίσῃ νόμον, ὁ ὁποῖος πράγματι θὰ εἶναι προστατευτικὸς τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς καὶ τῆς βαμβακοπαραγωγῆς.

§405ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐπερατώθη. Ἐρωτῶ τὴν Βουλὴν· δέχεται τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου ὡς τοῦτο ἐτροποποιήθη παρὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§406ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα.

§407ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Ψηφίζεται εἰς βʹ. ἀνάγνωσιν κατ’ ἄρθρον, ἀναβληθείσης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου)

§408ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 5 μ. μ.