1933.08.30

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 28η

ΤΕΤΑΡΤΗΣ 30 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1933

Προεδρία Βʹ ἀντιπροέδρου κ. Σ. ΜΠΑΛΑΝΟΥ

(Ὥρα 6 καὶ 30 μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Νὰ ἀναγνωσθῶσι τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. (Ἀναγινώσκονται καὶ ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως).

§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: —Ὁ Βουλευτὴς κ. Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ Ν. Δ. τῆς 22 Ἰουλίου 1933 περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων περὶ λιμενικῶν ταμείων. —Ὁ Βουλευτὴς κ. ΑΛ. ΛΟΥΛΗΣ ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ κώδικος φορολογίας καθαρῶν προσόδων». —Ἡ μειονοψηφία τῆς ἐπὶ τῆς ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΚΟΙΝΟΒ. Ε-ΠΙΤΡΟΠΗΣ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου: «Περὶ ἐπαληθεύσεως τῶν πρὸς ἰδιώτας ἀγροτικῶν χρεῶν». —Ἡ πλειονοψηφία τῆς ἐπὶ τῆς ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΚΟΙΝΟΒ. Ε-ΠΙΤΡΟΠΗΣ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου: «Περὶ ἐπαληθεύσεως τῶν πρὸς ἰδιώτας ἀγροτικῶν χρεῶν». —Οἱ Βουλευταὶ κ.κ. ΤΣΟΝΤΟΣ ΒΑΡΔΑΣ, Κ. ΚΑΛΚΑ-ΝΗΣ κλπ. ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου περὶ «συντάξεως νέων πινάκων προσωπικοῦ Τ.Τ.Τ.». —Ἡ ἐπὶ τῆς ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΟΙΝΟΒ. ΕΠΙΤΡΟΠΗ ὑποβάλλει τὰς ἐκθέσεις αὐτῆς ἐπὶ τῶν κάτωθι σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 2098 (1920) καὶ διαθέσεως τῆς δι’ αὐτοῦ ἐπιβληθείσης ὑπὲρ τοῦ ἐν Γαργαλιάνοις ἱεροῦ ναοῦ φορολογίας πρὸς ἀνέγερσιν αὐτόθι διδακτηρίου δημοτικοῦ σχολείου». 2) «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τοῦ νόμου 3058 περὶ ἐνισχύσεως τῶν Ἑλληνικῶν γραμμάτων καὶ τεχνῶν» καὶ 3) «Περὶ συστάσεως μονίμου ἐπιτροπῆς πρὸς συντήρησιν καὶ βελτίωσιν γλυπτῶν ἔργων νεκροταφείων». —Ἡ ἐπὶ τῶν ΝΑΥΤΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΒ. ΕΠΙΤΡΟΠΗ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου: «Περὶ κατατάξεως ἐφάπαξ ὑποκελευστῶν βʹ τάξεως τορπιλοτεχνιτῶν». —Ὁ Βουλευτὴς κ. Γ. ΤΗΛΙΚΙΔΗΣ ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προαγωγῆς τῆς σηροτροφίας». Ὁ αὐτὸς ὡς ἄνω Βουλευτὴς ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱδρύσεως παιδαγωγικῶν ἀκαδημιῶν». Ἡ ἐπὶ τῶν ΝΑΥΤΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΒ. ΕΠΙΤΡΟΠΗ ὑποβάλλει τὰς ἐκθέσεις αὐτῆς ἐπὶ τῶν κάτωθι σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ ὁρίου ἡλικίας τῶν ἐν τῷ πολεμικῷ ναυτικῷ καθηγητῶν καὶ διδασκάλων». 2) «Περὶ κυρώσεως διεθνοῦς συμβάσεως γραμμῆς φορτώσεως πλοίων» καὶ 3) «Περὶ κυρώσεως ἢ θέσεως ἐν ἰσχύϊ διεθνῶν κανονισμῶν πρὸς ἀποφυγὴν συγκρούσεως τῶν πλοίων». Οἱ Βουλευταὶ κ. κ. Δ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ, Γ. ΠΑΠΑΝ-ΔΡΕΟΥ, Μ. ΛΑΙΛΙΟΣ, Ν. ΝΙΑΝΙΑΣ, Γ. ΚΟΝΤΑΞΗΣ καὶ Χ. ΒΑΦΕΑΣ ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μειώσεως τοῦ φόρου καὶ τελῶν χαρτοσήμου ἐπὶ τῶν κληρονομιῶν, κληροδοσιῶν, δωρεῶν καὶ προικῶν». —Οἱ Βουλευταὶ κ.κ. Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ, καὶ Ι. ΝΙΚΟ-ΛΙΤΣΑΣ ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μειώσεως τῶν φόρων καὶ τελῶν ἐπὶ τῶν κληρονομιῶν κλπ». —Οἱ Βουλευταὶ κ.κ. Ν. ΣΠΕΝΤΖΑΣ, Δ. ΝΤΟΛΙΟΠΟΥ-

ΛΟΣ, Ν. ΣΙΓΑΛΟΣ, Δ. ΜΠΟΥΚΟΥΡΑΣ, Η. ΑΠΟΣΚΙ-

ΤΗΣ, Κ. ΝΤΑΗΣ, Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ κλπ. ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τῆς προτάσεως νόμου «περὶ προσθήκης διατάξεων εἰς τὸν νόμον 4642 περὶ ἱδρύσεως ταμείου ἀσφαλίσεως Βουλευτῶν καὶ Γερουσιαστῶν». —Οἱ Βουλευταὶ κ.κ. Ι. ΓΟΒΑΤΖΙΔΑΚΗΣ, ΑΛ. ΖΑΝ-ΝΑΣ, Ν. ΑΣΚΟΥΤΣΗΣ, Μ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ κλπ. ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, καθοριζούσης τὴν ἀξίαν τῆς μεταλλικῆς δραχμῆς κλπ.». —Οἱ Βουλευταὶ κ. κ. Γ. ΚΡΙΜΠΑΣ, Ν. ΣΠΕΝΤΖΑΣ,

Δ. ΝΤΟΛΙΟΠΟΥΛΟΣ, Λ. ΤΣΙΡΙΓΩΤΗΣ, Γ. ΒΑΡΒΙΤΣΙ-

ΩΤΗΣ, Ι. ΣΚΑΝΔΑΛΑΚΗΣ κλπ. ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. 4652, περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 10 Σεπτεμβρίου 1925 Ν. Δ. περὶ ἱδρύσεως ταμείων κλπ.». —Οἱ Βουλευταὶ κ. κ. Ν. ΑΒΡΑΑΜ καὶ Σ. ΡΑΛΛΙΔΗΣ ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 22 Ἰουλίου 1933 Ν. Δ. περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν νόμων 4733 καὶ 4839 περὶ προστασίας τῶν πολυτέκνων». —Ἡ Αἰκατερίνη καὶ ὁ Γεώργιος Μελετίου, πρόσφυγες ἐκ Σμύρνης καὶ ἤδη κάτοικοι Ἀθηνῶν, παρακαλοῦν ὅπως παραχωρηθῇ εἰς τούτους τὸ ἐν Περιστερίῳ οἰκόπεδον ἐφ’ οὗ ἔχουν οἰκοδομήσῃ. —Ὁ Βουλευτὴς κ. Β. ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Θρακῶν Θεσσαλονίκης, διαμαρτυρομένης κατὰ τοῦ ὑπαλλήλου τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν κ. Τενεκίδου καὶ ζητούσης τὴν τιμωρίαν τούτου. —Ὁ Βουλευτὴς κ. Α. ΜΥΛΩΝΑΣ καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου διὰ τὰ δικαιώματα τῆς γυναίκας, δι’ ἧς οὗτος ζητεῖ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ παροχῆς τοῦ δικαιώματος ἐκλέγεσθαι τῶν γυναικῶν. —Ἐπιτροπὴ ἀδιορίστων ἐντοπίων πτυχιούχων δημοδιδασκάλων Παραμυθιᾶς Φιλιατῶν διαμαρτύρεται κατὰ τῶν ἐπιθεωρητῶν τῆς περιφερείας προτεινόντων τὸν διορισμὸν διδασκάλων ξένων περιφερειῶν παρὰ τὸν νόμον 4653. —Οἱ κάτοικοι Μούρεσι διαμαρτυρόμενοι ζητοῦν τὴν χορήγησιν ἀδείας ἐλευθερίας τραβήγματος τῶν ἀμβύκων.

§3Ι. ΤΣΕΡΙΩΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὸν λόγον πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κ. Βουλευτά.

§5Ι. ΤΣΕΡΙΩΝΗΣ. Ἔλαβον αὐτὴν τὴν στιγμὴν τηλεγράφημα ἐκ τῆς μεγαλειτέρας κτηματικῆς περιφερείας τῆς Ὀλυμπίας Ζαχάρως, τὸ ὁποῖον παριστάνει τὴν τελειωτικὴν καταστροφὴν τοῦ μέρους αὐτοῦ, ὡς ἐκ τῆς ἐπελθούσης θεομηνίας, προσθέτει δὲ ὅτι ἀπειλεῖται καὶ ἡ καταστροφὴ τοῦ ὑπολοίπου τῆς παραγωγῆς, τὸ ὁποῖον διεσώθη μέχρι τοῦδε. Ἐζήτησαν ἀπὸ τὸν Α.Σ.Ο. ὅπως ὁρισθῇ καὶ ἡ Ζαχάρω κέντρον παραλαβῆς χλωρᾶς σταφίδος, καίτοι ὅμως ἀνεκοινώθη ὅτι θὰ γίνῃ σταθμὸς καὶ θὰ μεταβῇ συνεργεῖον πρὸς παραλαβὴν τῆς χλωρᾶς σταφίδος, δὲν ἔγινε τίποτε. Ἤθελον λοιπὸν νὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον Ὑφυπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ὅπως λάβῃ πᾶν μέτρον καὶ συστήσῃ εἰς τὸν Α.Σ.Ο ν’ ἀποστείλῃ ταχέως συνεργεῖον πρὸς παραλαβὴν τῆς χλωρᾶς σταφίδος, διότι οἱ διοικοῦντες τὸν Α.Σ.Ο. δὲν ἀντιλαμβάνονται τὴν κρισιμότητα τῶν περιστάσεων. Ἦλθον ἀπὸ χθὲς εἰς ἐπαφὴν μὲ τὸν Α.Σ.Ο., ἀλλὰ παρὰ τὴν δοθεῖσαν ὑπόσχεσιν, οὐδεμία ἐνέργεια ἐγένετο σχετική, καίτοι ἐλήφθη ἀπόφασις νὰ γίνουν σταθμοὶ παραλαβῆς. Δὲν ἠξεύρω διατὶ δὲν ἐφήρμοσε τὴν ληφθεῖσαν αὐτὴν ἀπόφασιν τὸ Συμβούλιον. Ἔχω καὶ τηλεγραφήματα ἐκ μέρους τῶν σταφιδοπαραγωγῶν, διαμαρτυρομένων διὰ τοῦτο. Θὰ σᾶς παρεκάλουν λοιπόν, κ. Ὑπουργέ, ὡς ἀσκοῦντα μίαν ἐποπτείαν ἐπὶ τῶν διοικούντων τὸν Α.Σ.Ο. νὰ ὑποδείξητε εἰς αὐτοὺς ὅτι πρέπει μετὰ μεγαλειτέρας στοργῆς καὶ μετὰ μεγαλειτέρου ἐνδιαφέροντος νὰ ἐκπληρώσουν ἕν καθῆκον ἐπιβεβλημένον πρὸς τὰς πληγείσας κτηματικὰς τάξεις τῆς περιφερείας αὐτῆς.

§6Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργ. ἐπὶ τῆς Ἐθν. Οἰκονομίας). Κύριε Συνάδελφε, εὐθὺς ὡς ἠγγέλθησαν αἱ καταστροφαὶ ἀμέσως ἦλθον εἰς ἐπαφὴν μὲ τὴν ἐπιτροπὴν τοῦ Α. Σ. Ο. Ἀπεφασίσθη ὡς πρῶτον μέτρον βοηθείας ἡ παραλαβὴ τῆς σταφίδος, ἡ ὁποία σήμερον ἔχει ἀλλοιωθῆ. Κατόπιν αὐτῆς τῆς ἀποφάσεως ἐστάλη σύμβουλος τοῦ Α.Σ.Ο., ὅστις κατέρχεται ἐπὶ τόπου μαζὶ μὲ ὑπαλλήλους διὰ νὰ ἐπιβλέψῃ εἰς τὴν παραλαβὴν τῆς σταφίδος. Ἐπὶ πλέον ἐλήφθη ἡ ἀπόφασις ὅπως οἱ σταθμοὶ παραλαβῆς τῆς σταφίδος πολλαπλασιασθοῦν, ὥστε νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ παραλαβὴ εἰς βραχὺ χρονικὸν διάστημα. Προηγουμένως ἐθεωρήθη ὅτι δὲν ἦτο ἐπιτετραμμένον νὰ γίνουν τόσοι πολλοὶ σταθμοὶ παραλαβῆς, ἀλλὰ σήμερον, μετὰ τὴν τροπήν, τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ἡ κατάστασις, ὁ καθορισμὸς περισσοτέρων σταθμῶν παραλαβῆς τῆς σταφίδος εἶναι δεδικαιολογημένος. Νὰ εἶσθε βέβαιος ὅτι θὰ παρακολουθήσωμεν τὰς ἐνεργείας τοῦ Α. Σ. Ο. καὶ δὲν θὰ τὸν ἀφήσωμεν νὰ μὴ ἐκπληρώσῃ τὰς δεδικαιολογημένας ἀξιώσεις τῶν παραγωγῶν.

§7Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Θὰ συστήσω καὶ ἐγὼ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἐντείνῃ τὴν προσοχήν του, διότι πράγματι φαίνεται, ὅτι ἡ καταστροφὴ εἶναι μεγάλη.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων. Ὁ κ. Ζουρμπᾶς ἐπὶ ἀναφορᾶς Ὀργανώσεως Νεολαίας Γιεννιτσῶν «Ἡ Ἀναγέννησις» περὶ παραχωρήσεως ἐπαγγελματικοῦ κλήρου εἰς τοὺς Ἐπαγγελματίας καὶ ἀστοὺς τῆς πόλεως Γιεννιτσῶν.

§9Α. ΖΟΥΡΜΠΑΣ. Ἀπευθυνόμεθα εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας. Ἀπεστάλησαν τηλεγραφήματα καὶ ἀναφοραὶ ἀπὸ τὴν πόλιν Γιεννιτσῶν, τόσον ἀπὸ τὴν ἕνωσιν ἀστῶν προσφύγων, ὅσον καὶ ἀπὸ τὴν ἕνωσιν τῶν ἐντοπίων. Ὅπως σᾶς εἶναι γνωστόν, ἔχει γίνει πρότασις νὰ δοθῇ κλῆρος εἰς τοὺς ἁλιεῖς, οἱ ὁποῖοι εἶναι ὅλοι ἐντόπιοι. Κατόπιν τοῦ γεγονότος τούτου, παρετηρήθη μέγας ἀναβρασμὸς εἰς τὰ Γιεννιτσὰ, ἐχαρακτηρίσθη δὲ ἡ πρᾶξις αὐτὴ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας ὑπὸ τῆς Βουλῆς ὡς χαριστικὴ μόνον διὰ τοὺς ἐντοπίους. Ἐπειδὴ δὲ καὶ ἐγὼ εἶμαι ἐντόπιος καὶ θὰ κακοχαρακτηρισθῶ ὅτι τῇ εἰσηγήσει μου ἔγινεν αὐτό, παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας ὅπως δεχθῇ ὅπως καὶ εἰς τοὺς ἀστοὺς πρόσφυγας παραχωρηθῇ ἐπαγγελματικὸς κλῆρος. Δὲν πρόκειται νὰ δώσωμεν ἐπαγγελματικὸν κλῆρον εἰς χιλιάδας ἐπαγγελματιῶν, ἀλλὰ πρόκειται νὰ δώσωμεν εἰς 150 οἰκογένειας 5 μέχρι 10 στρέμματα εἰς ἑκάστην.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γρηγοριάδης ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς νεολαίας Γιεννιτσῶν «Ἡ ἀναγέννησις» περὶ παραχωρήσεως ἐπαγγελματικοῦ κλήρου εἰς ἐπαγγελματίας ἀστοὺς τῆς πόλεως Γιεννιτσῶν.

§11Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὴν πόλιν Γιεννιτσῶν ὑπάρχουν οἰκογένειαι προσφυγικαὶ ἀστικαί, αἱ ὁποῖαι δὲν ἠμποροῦν νὰ ζήσουν ὡς ἀστικαὶ οἰκογένειαι. Πολλαὶ ἐξ αὐτῶν εἶχον ἀποκατασταθῆ γεωργικῶς, ἀλλὰ κατὰ τὴν ὁριστικὴν διανομήν, λόγῳ ἀνεπαρκείας γαιῶν, δὲν περιελήφθησαν εἰς τὴν διανομήν. Δὲν ζητοῦν τίποτε ἄλλο παρὰ ἕνα ἀστικὸν κλῆρον, ὁ ὁποῖος βεβαίως δὲν θὰ εἶναι ἀνώτερος τῶν 10 στρεμμάτων διὰ κάθε οἰκογένειαν, διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ ζήσουν. Νομίζω ὅτι, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν δίδομεν γεωργικὸν κλῆρον μὲ τὸ νομοσχέδιον, ποὺ ἐψηφίσαμεν, εἰς διαφόρους αὐτοκαλλιεργητὰς τῶν γεωργικῶν Σχολῶν, (μέχρι 1.000 στρεμμάτων), δίκαιον εἶναι νὰ δώσωμεν καὶ εἰς αὐτὰς τὰς ἀστικὰς οἰκογενείας 10 στρέμματα, διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ ζήσουν.

§12Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Θέλω νὰ πληροφορήσω τοὺς κ. Συναδέλφους, ὅτι κατὰ τὴν παρελθοῦσαν Κυριακήν, μετέβην αὐτοπροσώπως εἰς Γιεννιτσά, διὰ νὰ ἐξετάσω ἐπιτοπίως τὸ ζήτημα. Τὸ ζήτημα δὲν ἔχει καθ’ ὃν τρόπον τὸ παρουσίασαν οἱ κ. κ. Συνάδελφοι. Οἱ ἐπαγγελματίαι αὐτοὶ ἀπεκατεστάθησαν ἀστικῶς καὶ ἔλαβον τὴν ἀστικὴν ἀποζημίωσιν. Σήμερον θέλουν νὰ μεταβάλουν τὴν κατάστασίν των καὶ ν’ ἀποκατασταθοῦν γεωργικῶς. Αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτὸν, διότι, ἐὰν ἐγίνετο δεκτὸν διὰ τὰ Γεννιτσά, ὤφειλε νὰ γίνῃ δεκτὸν καὶ παντοῦ. Καὶ δὲν πρόκειται περὶ 10–15 στρεμμάτων, καθόσον ἄν αὐτὰ τὰ πολλαπλασιάσητε μὲ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐπαγγελματιῶν εἰς τὰ διάφορα χωρία, θὰ φθάσωμεν εἰς τοιοῦτον ἀριθμόν, ὥστε ἡ γῆ τὴν ὁποίαν ἔχομεν σήμερον δὲν θὰ ἐπαρκέσῃ διὰ τὴν συμπλήρωσιν τῶν κλήρων τῶν ἐπαγγελματιῶν γεωργῶν.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μουρατίδης ἐπὶ ἀναφορᾶς ἰδιοκτητῶν τῆς Πυρικαύστου ζώνης Σερρῶν περὶ ἀπαλλαγῆς των τῆς φορολογίας οἰκοδομῶν.

§14Κ. ΜΟΥΡΑΤΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ ἰδιοκτῆται τῆς Πυρικαύστου ζώνης Σερρῶν ἔκτισαν καὶ κτίζουν οἰκοδομάς, διότι ὑπάρχει τὸ εὐεργετικὸν Διάταγμα, τὸ ἀπαλλάσσον τῆς φορολογίας αὐτὰς τὰς οἰκοδομάς μέχρι τοῦ 1939. Ἤδη τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν θὰ φορολογήσῃ τὰς οἰκοδομὰς αὐτάς. Τὸ μέτρον εἶναι ἄδικον, καὶ διότι ἀκόμη εἶνε βεβαρημέναι καὶ μὲ ἐνυπόθηκα δάνεια αἱ εἰρημέναι οἰκοδομαί.

§15Μ. ΕΥΛΑΜΠΙΟΣ (Ὑφυπουργ. Οἰκονομικῶν). Ἀπαλλάσσονται.

§16Κ. ΜΟΥΡΑΤΙΔΗΣ. Πῶς ἀπαλλάσσονται, κ. Ὑφυπουργέ; Δὲν ἦσαν ἀπηλλαγμέναι μέχρι τώρα;

§17Μ. ΕΥΛΑΜΠΙΟΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἀπαλλάσσονται.

§18Κ. ΜΟΥΡΑΤΙΔΗΣ. Ἔχει καλῶς.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀποστόλου ἐπὶ ἀναφορᾶς Δικηγορικοῦ Συλλόγου Χαλκιδικῆς περὶ ἀπαλλαγῆς τῶν δικηγόρων Χαλκιδικῆς τοῦ φόρου ἐπιτηδεύματος 1932–33.

§20Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Ὁ Δικηγορικὸς Σύλλογος Χαλκιδικῆς ἔχει ὑποβάλει αἴτησιν καὶ ζητεῖ τὴν ἀπαλλαγὴν τῶν δικηγόρων ἀπὸ τοῦ φόρου ἐπιτηδεύματος. Εἶναι ἀρκούντως δεδικαιολογημένη ἡ αἴτησις αὕτη, διότι γνωρίζομεν, ὅτι ὁλόκληρος ἡ περιφέρεια τῆς Χαλκιδικῆς ἔχει πληγῆ δεινῶς ἀπὸ τοὺς σεισμοὺς καὶ μεταξὺ τῶν πληγέντων εἶναι καὶ οἱ αἰτοῦντες δικηγόροι. Ἄλλωστε εἶναι δίκαιον καὶ ὀρθὸν νὰ ἀπαλλαγοῦν καὶ αὐτοί, δηλαδὴ νὰ ἐπεκταθῇ τὸ εὐεργετικὸν μέτρον ποὺ ἐλάβατε διὰ τοὺς κατοίκους, καὶ εἰς τοὺς δικηγόρους.

§21Μ. ΕΥΛΑΜΠΙΟΣ (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Θὰ μελετήσω τὴν αἴτησιν.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀποστόλου ἐπὶ ἀναφορᾶς προσφύγων ἀστικῶς ἐγκατεστημένων εἰς οἰκήματα Ε.Α.Π., διαμαρτυρομένων κατὰ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης.

§23Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Παρακαλῶ νὰ ἀναβληθῇ, διότι ἀπουσιάζει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Κρατικῆς Ὑγιεινῆς.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται. Ὁ κ. Χρυσοστόμου ἐπὶ ἀναφορᾶς ἐπαγγελματιῶν Ἔβρου διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μελετωμένην ἐπέκτασιν τοῦ μονοπωλίου πετρελαίου ἐν ταῖς Νέαις Χώραις.

§25Γ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ. Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, ἀπὸ τὸν τύπον καὶ ἐκ τῶν τηλεγραφημάτων, τὰ ὁποῖα ἔλαβον ἀπὸ τὸν νομόν μου, πληροφοροῦμαι ὅτι ἡ Κυβέρνησις μελετᾷ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ μονοπωλίου τοῦ πετρελαίου καὶ εἰς τὰς Νέας Χώρας.

§26Μ. ΕΥΛΑΜΠΙΟΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Τὸ ἀνεβάλαμεν.

§27ΓΡ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ. Τὶ πρᾶγμα ἀνεβάλατε;

§28Μ. ΕΥΛΑΜΠΙΟΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Τὴν ἐπέκτασιν τοῦ μονοπωλίου.

§29Γ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ. Ἐγὼ θέλω νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς: Ὄχι ἁπλῶς νὰ τὴν ἀναβάλητε, ἀλλὰ νὰ ἐγκαταλείψητε πᾶσαν τοιαύτην σκέψιν, διὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ μονοπωλίου, δεδομένου ὅτι θὰ ἐπιβαρύνητε τὴν κατανάλωσιν καὶ θὰ πλήξητε τοὺς ἐπαγγελματίας, χωρὶς νὰ ὠφελήσητε τὸ Δημόσιον. Ἐὰν θέλετε νὰ ὠφελήσητε τὸ Δημόσιον, δύνασθε νὰ ἐπιβάλητε κάποιον δασμόν. Τώρα, ἐὰν ὑπάρχῃ εἰς τὴν Παλαιὰν Ἑλλάδα καὶ κακῶς ὑπάρχει, διορθώσατε τὰ κακῶς κείμενα.

§30Π. ΚΑΛΛΙΓΚΑΤΣΗΣ. Καὶ διότι θὰ πλήξετε τὴν πτωχὴν τάξιν, ἡ ὁποία δὲν ἔχει ἠλεκτρικὸν φῶς καὶ θὰ καίουν πετρέλαιον.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χρυσοστόμου ἐπὶ ἀναφορᾶς ἐπαγγελματιῶν Ἀλεξανδρουπόλεως διαμαρτυρομένων κατὰ τοῦ νομοσχεδίου περὶ φόρου κύκλου ἐργασίας.

§32ΓΡ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ. Ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου κατέθεσα διαμαρτυρίαν ἐπαγγελματιῶν, οἱ ὁποῖοι ἀντιδροῦσι καὶ ἔχουν σοβαρὰς ἀντιρρήσεις ἐπὶ τοῦ φόρου κύκλου ἐργασιῶν. Βεβαίως δὲν ἔχομεν τὴν εὐκαιρίαν νὰ μελετήσωμεν τοῦτο, καὶ ὅταν θὰ ἔλθῃ νὰ συζητηθῇ εἰς τὴν Βουλήν, θὰ εἴπωμεν τὴν γνώμην μας. Κατ’ ἀρχὰς τασσόμεθα εἰς τὸ πλευρὸν τῶν ἐπαγγελματιῶν καὶ διότι γνωρίζομεν ὅτι θὰ πληγῇ ὁ κόσμος αὐτός, θὰ σταματήσουν αἱ συναλλαγαὶ καὶ θὰ ἐπιβαρύνεται τὸ Δημόσιον μὲ σοβαρὰς δαπάνας.

§33Μ. ΕΥΛΑΜΠΙΟΣ (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Νὰ ὑποβάλητε τὰς σκέψεις σας αὐτὰς εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Νταῆς ἐπὶ ἀναφορᾶς Ἐργατικῆς Βοηθείας Καβάλλας περὶ ἀποζημιώσεως τῶν θυμάτων καὶ τῶν οἰκογενειῶν των, περὶ ἀπολύσεως τῶν συλληφθέντων ἐργατῶν κλπ.

§35Κ. ΝΤΑΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς Νομοθετικῆς Ἐργασίας Ψήφισις συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου: «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 1ης Ἰουλίου 1933 Ν. Δ. περὶ μειώσεως τέλους δημοσίων θεαμάτων».

§37ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν. Δεκτόν. (Γίνεται δεκτὸν τὸ σύνολον)

§38Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Παρακαλῶ ὅπως τὸ νομοσχέδιον «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου περὶ ὀργανισμοῦ τοῦ τουρισμοῦ» συζητηθῇ αὔριον.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ. συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου: «Περὶ ἀνανεώσεως τῶν ἐκλογικῶν βιβλιαρίων ταυτότητος».

§40Π. ΜΑΖΑΡΑΚΗΣ. Δέν ἠμπορεῖ νὰ συζητηθῇ, διότι ἡ ἔκθεσις τῆς Ἐπιτροπῆς λέγει «ὅτι ἡ πλειονοψηφία κλπ. (ἀναγινώσκει)...».

§41Ι. ΜΟΥΝΤΖΟΥΡΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Νὰ τὸ ψηφίσωμεν εἰς αʹ ἀνάγνωσιν καὶ εἰς τὴν δευτέραν τὸ συζητοῦμεν.

§42Π. ΜΑΖΑΡΑΚΗΣ. .. Ἀλλάζει ἐντελῶς τὸ κείμενον.

§43Ι. ΜΟΥΝΤΖΟΥΡΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Νὰ γίνῃ δεκτὸν ὡς ἔχει.

§44Π. ΜΑΖΑΡΑΚΗΣ. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ δεκτὸν ὡς ἔχει.

§45Κ. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Ἐνεκρίθη ἐν τῇ Ἐπιτροπῇ ὑπὸ τὸν ὅρον τῆς ἀλλαγῆς τῆς συνθέσεως.

§46Ι. ΜΟΥΝΤΖΟΥΡΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἡ ἐπιτροπὴ τὸ ἔκαμε παμψηφεὶ δεκτόν.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν ὡς ἔχει. (Γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον εἰς αʹ συζήτησιν)

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου: «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀναγκαστικοῦ διατάγματος τῆς 26) 5)33 περὶ καταργήσεως τῆς παραγράφου 9 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νόμου 3824 περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 108 τοῦ αὐτοῦ νόμου».

§49ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν Δεκτόν. (Γίνεται δεκτὸν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον)

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ Συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου: «Περὶ ἐπαναφορᾶς ἐν ἰσχύϊ τοῦ νόμου 5418 περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ ὀργανισμοῦ προσόντων κλπ. τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν νόμων».

§51ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν. Δεκτόν. (Γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον εἰς αʹ συζήτησιν)

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐφάπαξ συζήτησις ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου: «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 14–7–33 Ν. Δ. περὶ ἐνισχύσεως τῶν ἐν τῇ Χώρᾳ βιομηχανιῶν παρασκευῆς ἁλιπάστων ἰχθύων». Ὁ κ. Μελᾶς.

§53ΑΛ. ΜΕΛΑΣ. Πρὸ ἡμερῶν ὑπέβαλον, κ. Ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, μίαν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ τῶν ἁλιπάστων καὶ εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσίν μου ἐκθέτω λεπτομερῶς τοὺς λόγους, οἱ ὁποῖοι —δὲν ἠξεύρω ἂν τὴν ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας...

§54Γ. ΠΕΣΜΑΤΖΟΓΛΟΥ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Μάλιστα.

§55Κ. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Ὅ,τι εἴχομεν ὑποστηρίξει εἰς τὴν Ἐπιτροπήν.

§56ΑΛ. ΜΕΛΑΣ. Αὐτό, εἶναι δῶρον ἄδωρον, τὸ ὁποῖον γίνεται μὲ τὸ Νομοθετικὸν Διάταγμα ἄνευ τῆς τροπολογίας. Διότι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι δὲν πρόκειται, οὔτε τὸ Δημόσιον νὰ ζημιώσουν· ἀπεναντίας θὰ τὸ ὠφελήσουν. Νὰ τοὺς ἐπιτρέψητε ἐπὶ χιλίων τόννων ἐν συνόλῳ, ποὺ ἔχουν εἰς τὴν Πορτογαλλίαν, νὰ τοὺς ἐπιτρέψητε νὰ εἰσαχθοῦν εἰς τὴν Ἑλλάδα οὐχὶ μὲ τὸν δεκαπλασιασμὸν τοῦ δασμοῦ 600 τόννοι. Τὸ Κράτος θὰ ὠφεληθῇ 4.000.000 καὶ θὰ ἀναλάβουν τὴν ὑποχρέωσιν οἱ ἐπιχειρηματίαι νὰ παραγάγουν τὴν αὐτὴν ποσότητα τὴν ὁποίαν θὰ εἰσαγάγουν. Ἄλλωστε ἡ ποσότης αὐτὴ μόλις ἐπαρκεῖ διὰ 3 ἢ 4 μῆνας καταναλώσεως ἐν τῇ Χώρᾳ. Θὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον Συνάδελφον, κ. Κορόζον, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε καὶ ὁ πρῶτος εἰσηγητὴς τῆς τροπολογίας αὐτῆς καὶ ὁ ὁποῖος γνωρίζει τὸ πρᾶγμα, νὰ διαφωτίσῃ ἐπ’ αὐτοῦ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὥστε νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία αὐτή.

§57Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Συνηγορῶ καὶ ἐγώ, κ. Πρόεδρε, ὑπὲρ τῆς τροπολογίας.

§58Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἑνώνω καὶ ἐγὼ τὴν παράκλησίν μου, ὅπως γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία περὶ ἧς ὡμίλησαν οἱ κ. Συνάδελφοι.

§59ΦΩΚ. ΖΑΪΜΗΣ. Συνιστῶ τὴν κατ’ ἀρχὴν ἀποδοχὴν τῆς τροπολογίας, διότι εἶναι δικαία. Δὲν δικαιολογεῖται ἄλλωστε τὸ δεκαπλοῦν τοῦ δασμοῦ, ἀφοῦ εἰς ἄλλας περιπτώσεις, ἐπὶ ἀνταλλαγῆς προϊόντων, κατεβλήθη τὸ ἁπλοῦν τέλος. Πρόκειται περὶ βιομηχανίας ἐγκαθισταμένης ἐν Ἑλλάδι καὶ ἡ ὁποία θὰ ἐκμεταλλευθῇ τὸν θαλάσσιον πλοῦτον καὶ θὰ δώσῃ ἐργασίας εἰς ἁλιεῖς καὶ ἐργάτας. Πρόκειται περὶ ἑλληνικῶν κεφαλαίων καὶ περὶ ἑτοίμου προϊόντος κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ δεκαπλοῦ.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κορόζος.

§61Κ. ΚΟΡΟΖΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὅτε συνεζητήθη τὸ ὑπὸ κύρωσιν Νομοθετικὸν Διάταγμα εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τῆς Νομοθετικῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, ἐμελέτησα τὰ ὑπομνήματα, τὰ ὁποῖα ὑπέβαλον καὶ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν αἱ διάφοροι ἑλληνικαὶ ἐπιχειρήσεις, τρεῖς ἢ τέσσαρες τὸν ἀριθμόν, αἱ ὁποῖαι ἦσαν ἐγκατεστημέναι εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν καὶ αἱ ὁποῖαι κυρίως ἐνήργουν τὸ ἐμπόριον τῶν ἁλιπάστων ἰχθύων διὰ τὴν Ἑλλάδα. Πραγματικῶς τὸ νομοσχέδιον αὐτό, τὸ ὁποῖον σεῖς εἰσηγήθητε εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν, παρέσχε πολλὰς εὐκολίας. Ἀκριβῶς ἀντικειμενικὸς σκοπὸς αὐτοῦ εἶναι τὸ πῶς αἱ ἑλληνικαὶ αὐταὶ ἐπιχειρήσεις, αἱ ἐγκατεστημέναι εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν, νὰ εἰσέλθουν εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ νὰ ἱδρύσουν ἐδῶ τὰς βιομηχανίας ἐπ’ ὠφελείᾳ τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας τῆς Χώρας. Μεταξὺ τῶν διαφόρων εὐκολιῶν τὰς ὁποίας σεῖς ἔχετε δώσει διὰ τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχεδίου, εἶναι ἡ παροχὴ ἅλατος ὑπὸ τοῦ μονοπωλίου εἰς ἠλαττωμένην τιμήν, ἄλλη δὲ διευκόλυνσις τὴν ὁποίαν ἐδώσατε εἰς αὐτοὺς ἦτο νὰ εἰσαγάγουν τετρακοσίους τόννους ὑλικῶν, ἁλιπάστων ἰχθύων, τὸ ὁποῖον ὅμως εἶχον ἕτοιμον κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου 5312. Ὁ νόμος 5312 ἐφηρμόσθη κατὰ Νοέμβριον τοῦ 1931. Τότε ἰσχυρίζονται αὐτὰ, καὶ θέτουν τοῦτο ὡς βάσιν, δι’ αὐτὸ τότε καὶ ἐγὼ ἐδέχθην καὶ εἰσηγήθην εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τῆς Ἐξουσιοδοτήσεως τὴν τροπολογίαν αὐτήν. Ὁ νόμος 5312 τοὺς εὗρε μὲ ὑλικὸν ἕτοιμον, τὰ ὑλικὰ τῶν κενῶν δοχείων καὶ βαρέλια, καὶ κάμνουν τὸν ἑξῆς συλλογισμόν. Ἡμεῖς εἴχομεν ἐγκαταστάσεις ἑκατομμυρίων, εἶναι δὲ αἱ μόναι ἐγκαταστάσεις εἰς τὴν Πορτογαλλίαν καὶ Ἱσπανίαν, αἱ ὁποῖαι εἰδικῶς κατασκευάζουν τὸ προϊὸν αὐτῶν, διὰ τὴν Ἑλλάδα, δηλαδὴ δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἰσαχθῇ οὔτε εἰς τὴν Ἰταλίαν οὔτε εἰς τὴν Γαλλίαν, διότι ἐκεῖ ὑπάρχουσιν ἄλλα ἐργοστάσια. Συνεπῶς κατεσκευάσθη τὸ ὑλικὸν διὰ νὰ καταναλωθῇ ἐδῶ. Τότε, τὰ ὑλικά, τὰ ὁποῖα τὰ εἶχον ὅταν τὰς κατέλαβεν αἰφνιδιαστικῶς ὁ νόμος 3512, θὰ πᾶνε χαμένα; Ἡ ὑποχρέωσις λοιπόν ἐκ τῆς ἐπιβολῆς τοῦ πλήρους δασμοῦ ἐπιβαρύνει τοὺς ἕλληνας ἐπιχειρηματίας τῆς ἀλλοδαπῆς. Εἶχον λοιπὸν αὐτοὶ ἕτοιμον ὑλικόν, τὸ ὁποῖον ἔχει τὴν φίρμα των ἐπάνω καὶ δὲν τοὺς μένει τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ τὰ ἀχρηστεύσουν. Σᾶς λέγουν νὰ τοὺς δώσητε τὴν εὐχέρειαν νὰ εἰσαγάγουν εἰς τὴν Ἑλλάδα τὸ ὑλικόν, τὸ ὁποῖον εἶνε τὰ 20% τοῦ ὅλου πράγματος, διότι ἐὰν τὸ φέρουν μὲ τὰ βαρέλια, ὁ κυβισμὸς, βάσει τοῦ ὁποίου γίνεται ἡ δασμολογία, εἶνε ὁ ἴδιος καὶ θὰ πληρώσουν τὸ ἴδιον. Συνεπῶς εἶναι ὑποχρεωμένοι, μαζὺ μὲ τὰς ἐγκαταστάσεις, τὰ οἰκήματα, τὰ ὁποῖα ἔχουν εἰς τὴν Ἱσπανίαν, Πορτογαλλίαν, νὰ πετάξουν καὶ τὸ ὑλικὸν αὐτὸ, ἀφοῦ σεῖς, τὸ Κράτος, μᾶς ἀναγκάζετε νὰ τὰ πετάξωμεν. Παρακαλῶ λοιπὸν νὰ τοὺς ἐπιτραπῇ ἡ εἰσαγωγὴ τῶν βαρελίων μὲ τὸ ὑλικόν, ἀφοῦ ἄλλωστε οὔτε ἡ Ἑλλὰς ἔχει ἀνεπτυγμένην βιομηχανίαν, οὔτε ἡ κατανάλωσις εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ ἐμποδίσῃ τὴν ἐντοπίαν κατανάλωσιν, ἡ ὁποία δὲν ὑπάρχει. Ἐξ ἄλλου τὸ Κράτος θὰ πάρῃ περὶ τὰ 4.000.000 δραχμῶν ἀπὸ τὸν ἁπλοῦν δασμόν. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία αὐτή.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κιζάνης.

§63Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Παρ’ ὅλους τοὺς προστατευτικοὺς νόμους, τοὺς ὁποίους ἐκάμαμε, δὲν εἶναι εἰς θέσιν αἱ νέαι βιομηχανίαι τῶν ἁλιπάστων νὰ παραγάγουν ἁλίπαστα, εἰς τὸ ἐγγὺς τοὐλάχιστον χρονικὸν διάστημα. Κατὰ συνέπειαν θὰ εἶσθε ἠναγκασμένος, ἐὰν δὲν ἀποδεχθῆτε τὴν τροπολογίαν, νὰ ὑποβάλητε σχέδιον νόμου διὰ τοῦ ὁποίου νὰ ἐπιτρέπητε τὴν εἰσαγωγὴν 1.000–1.500 τόννων ἁλιπάστων.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χρυσοστόμου.

§65ΓΡ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ. Θὰ παρακαλέσω ὑμᾶς, κ. Ὑπουργέ, ἐὰν ἦτο δυνατόν, νὰ ἐπεκτείνητε τὴν προστατευτικήν σας μέριμναν διὰ τὰ ἰχθυοτροφεῖα, τὰ ὁποῖα ἔχουν μισθωθῆ ὑπὸ τοῦ Δημοσίου εἰς διαφόρους μισθωτὰς καὶ τὰ ὁποῖα παράγουν τοὺς λεγομένους κεφάλους, τὰ γνωστὰ νίτικα. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ παραπονοῦνται, διότι δὲν λαμβάνεται μέριμνα πρὸς παροχὴν εἰς αὐτοὺς ἅλατος μὲ ἠλαττωμένας τιμάς, ὅπως λαμβάνεται μέριμνα διὰ τοὺς ἄλλους. Καὶ τὰ παράπονα αὐτὰ στηρίζουν εἰς τὰ ἑξῆς ἰδία γεγονότα. Πρῶτον εἰς τὴν ἀπεριόριστον εἰσαγωγὴν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, καὶ δὴ ἐκ τῆς Τουρκίας, ἰχθύων νωπῶν, διὰ τῆς ὁποίας εἰσαγωγῆς γίνεται σοβαρὸς συναγωνισμὸς ἐναντίον τοῦ ὁποίου δὲν εἶναι δυνατὸν οὗτοι νὰ ἀνταπεξέλθουν καὶ ἀναγκάζονται συνεπείᾳ τῆς ἀκριβείας τοῦ ἅλατος νὰ πωλῶσιν τοὺς ἰχθῦς εἰς τιμὰς λίαν εὐτελεῖς καὶ διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ νὰ ζημιώνωνται σοβαρῶς. Θὰ παρακαλέσω λοιπόν, κ. Ὑπουργέ, εἰς τὸ ἄρθρον 1 § 1, ἐὰν ἦτο δυνατόν, νὰ προσθέσητε τὴν ἑξῆς τροπολογίαν: «Ἐπιτρέπεται ἵνα διὰ κοινῶν ἀποφάσεων τῶν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας Ὑπουργῶν, χορηγῆται ἐπὶ ἠλαττωμένῃ τιμῇ εἰς ἐγχωρίους βιομηχανικὰς ἐπιχειρήσεις παρασκευῆς ἁλιπάστων καὶ εἰς ἰχθυοτρόφους ἐνοικιαστὰς δημοσίων ἰχθυοτροφείων, ἅλας ἐκ τῶν ἁλυκῶν τοῦ Δημοσίου διὰ τὴν ἁλάτισιν ἰχθύων προερχομένων ἐκ τῆς ἐγχωρίου ἁλιείας».

§66Γ. ΠΕΣΜΑΤΖΟΓΛΟΥ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Ἐὰν οἱ κύριοι αὐτοὶ μεταβληθοῦν εἰς βιομηχάνους ἁλιπάστων, θὰ τὴν ἔχουν. Ἐὰν δὲν μεταβληθοῦν, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ τὴν δώσωμεν εἰς ψαράδες.

§67ΓΡ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ. Δὲν πρόκειται περὶ ἁλιέων, ἀλλὰ πρόκειται περὶ μισθωτῶν τῶν Δημοσίων ἰχθυοτροφείων.

§68Γ. ΠΕΣΜΑΤΖΟΓΛΟΥ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Νὰ σᾶς ἐξηγήσω. Ἐὰν μὲν οὗτοι θελήσουν νὰ μεταβληθοῦν εἰς βιομηχάνους ἁλιπάστων, αὐτομάτως τὸ ἔχουν διὰ τοῦ νομοσχεδίου, ὡς εἶναι, ἐὰν δὲν θελήσουν νὰ μεταβληθοῦν καὶ πρόκειται νὰ μεταχειρίζωνται ἁπλῶς τὸ ἅλας, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ τοὺς δώσωμεν τὸ εὐεργέτημα αὐτό, διότι ἔχομεν τὸν ἔλεγχον.

§69ΓΡ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ. Αὐτοὶ θέλουν τὸ ἅλας διὰ τοὺς κεφάλους ἰδίᾳ, διὰ νὰ μὴ πωλῶνται νωποὶ εἰς τιμὰς εὐτελεῖς, λόγῳ τοῦ συναγωνισμοῦ.

§70Γ. ΠΕΣΜΑΤΖΟΓΛΟΥ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Θὰ γίνουν βιομήχανοι, κ. Συνάδελφε;

§71ΓΡ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ. Δὲν πρόκειται περὶ βιομηχανίας.

§72Γ. ΠΕΣΜΑΤΖΟΓΛΟΥ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Μικρᾶς ἢ μεγάλης δὲν ὁρίζει τὸ νομοσχέδιον. Ἄλλως εἶναι μέγας κίνδυνος καταχρήσεων, κ. Συνάδελφε, καὶ μόνον δι’ αὐτὸν τὸν λόγον δὲν γίνεται δεκτὴ ἡ πρότασίς σας.

§73ΓΡ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ. Θέλουν τὸ ἅλας μὲ ἠλαττωμένην τιμήν, διὰ νὰ δύνανται νὰ διατηροῦν περισσότερον τὰ ψάρια καὶ νὰ τὰ πωλοῦν εἰς τὴν κατάλληλον ἐποχήν, οὕτως ὥστε νὰ ἀποφεύγουν τὸν συναγωνισμὸν τῶν ἐκ τῆς Τουρκίας ἰχθύων.

§74Γ. ΠΕΣΜΑΤΖΟΓΛΟΥ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Τότε πρέπει νὰ δίδωμεν τὸ ἅλας καὶ διὰ τὶς ἐληές, ὁπότε πάει τὸ μονοπώλιον τοῦ ἅλατος. Δὲν θὰ εἶχον δὲ καμμίαν ἀντίρρησιν, κ. Συνάδελφε, νὰ τὸ δεχθῶ, ἐὰν δὲν ἦτο ζήτημα ἐλέγχου.

§75ΓΡ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ. Διὰ τοὺς βιομηχάνους πῶς δίδεται τὸ ἅλας μὲ ἠλαττωμένην τιμήν;

§76Γ. ΠΕΣΜΑΤΖΟΓΛΟΥ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐζητήσαμεν τὴν ἄδειαν ἀπὸ τὸν ἔλεγχον.

§77ΓΡ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει θὰ σᾶς παρακαλέσω, κ. Ὑπουργέ, νὰ μελετήσητε τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ ἐὰν ὑπάρχῃ λύσις τις ὑπὲρ τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, νὰ τὴν δώσητε. Ἐπίσης μίαν ἄλλην παράκλησιν θέλω νὰ σᾶς ὑποβάλω. Ὑπάρχει ἡ σύμβασις τοῦ Φεβρουαρίου περὶ ἀνταλλαγῆς προϊόντων μετὰ τῆς Τουρκίας. Μεταξὺ τῶν ἀνταλλασσομένων προϊόντων, ἀνταλλάσσονται καὶ τὰ προϊόντα τῆς ἁλιείας. Σᾶς διαβιβάζω τὴν παράκλησιν τῶν ἁλιέων, ὄχι τῶν μισθωτῶν ἰχθυοτροφείων, νὰ ἀσκήσητε αὐστηροτέραν ἐπιτήρησιν τῆς ἀνταλλαγῆς αὐτῶν, διότι παραπονοῦνται ὅτι ζημιώνονται καὶ ζημιώνονται κατὰ τοῦτο, ὅτι δηλοῦν τιμὰς μεγάλας οἱ εἰσάγοντες ἰχθῦς ἀπὸ τὴν Τουρκίαν καὶ διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ δὲν γίνεται πλήρης ἡ ἀνταλλαγὴ τῶν προϊόντων, διότι εἶναι 65% εἰς συνάλλαγμα καὶ 35% εἰς γραμμάτια. Θὰ παρακαλέσω λοιπὸν νὰ ἀσκήσητε μίαν αὐστηρὰν ἐπιτήρησιν πρὸς προστασίαν τῶν πτωχῶν ἁλιέων, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ τοιοῦτον συναγωνισμὸν νὰ ἀσκήσουν τὸ ἐπάγγελμα αὐτῶν.

§78Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Ἔχετε ὑπ’ ὄψει ὅτι νομοσχέδιον περὶ ἁλιείας θὰ κατατεθῇ εἰς τὴν Βουλήν, ἐκεῖ δὲ πλέον ἀναπτύσσετε τὰς γνώμας σας. Θὰ εἰσαχθῇ ἐντὸς τῶν ἡμερῶν αὐτῶν.

§79ΓΡ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ. Τὸ ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, ἀλλὰ ὑποβάλλω παράκλησιν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας μέχρι τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου, νὰ λάβῃ μίαν μέριμναν, οὕτως εἰπεῖν, μεταβατικήν.

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μάλλωσης.

§81Ι. ΜΑΛΛΩΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ἐπὶ τῆς δηλώσεώς σας, ὅτι θὰ εἰσαχθῇ νομοσχέδιον περὶ ἁλιείας καὶ ἐπικειμένου τοῦ ταξειδίου σας εἰς Ἄγκυραν, ἐπαναλαμβάνω τὴν παράκλησιν, τὴν ὁποίαν, ἀρχομένων τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος, εἶχον τὴν τιμὴν νὰ κάμω πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως προστατεύσητε ὅσον τὸ δυνατὸν τοὺς ἕλληνας ἁλιεῖς μὲ μίαν συνεργασίαν ἰδιαιτέραν μετὰ τῆς Τουρκικῆς Κυβερνήσεως. Δὲν θὰ εἶχον καμμίαν ἀφορμὴν νὰ λάβω τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, ἐὰν δὲν ἤκουον τὴν δήλωσιν ὑμῶν, ὅτι πρόκειται νὰ εἰσαγάγητε νομοσχέδιον εἰδικὸν περὶ προστασίας τῶν ἑλλήνων ἁλιέων, οἱ ὁποῖοι εἶναι τελείως ἀπροστάτευτοι, μέχρι τοῦ σημείου, ὥστε νὰ δύναμαι νὰ σᾶς ἀποδείξω δι’ ἐγγράφων τῆς εἰδικῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὅτι ἀγνοοῦν ἐκεῖ μέσα πάντα τρόπον καὶ πᾶν σύστημα ἁλιείας, πᾶν εἶδος καταστρεπτικὸν καὶ μὴ καταστρεπτικὸν τῆς ἁλιείας. Θέλω νὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν καὶ τοὺς Ἀρχηγοὺς τῶν Κομμάτων, ὅπως ἐνισχύσουν τὴν Κυβέρνησιν, προκειμένου περὶ τῶν διαπραγματεύσεων, αἱ ὁποῖαι θὰ γίνουν ἐν Ἀγκύρᾳ, διὰ τὰ ζητήματα τὰ ἀπασχολοῦντα τὰς δύο Χώρας καὶ τῆς ἁλιείας ἰδιαιτέρως καὶ ὑποβάλλω τὴν θερμὴν παράκλησιν, ὅπως διὰ τῶν διαπραγματεύσεων διευκολυνθῇ ἡ εἰς τὰ Τουρκικὰ παράλια ἁλιεία ὑπὸ τῶν ἑλλήνων ἁλιέων καὶ σπογγαλιέων.

§82Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Συμφωνῶ μὲ τὴν ἄποψιν τοῦ ἀξιοτίμου Συναδέλφου ἐξ Ἑρμιονίδος. Ἡ Κυβέρνησις θέλει παράσχει μεγάλην ὑπηρεσίαν εἰς τὴν πυκνὴν τάξιν τῶν ἁλιέων καὶ σπογγαλιέων, ἐπιτυγχάνουσα τὴν ἁλιείαν εἰς τὰ Τουρκικὰ παράλια.

§83Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Λαμβάνω ὑπὸ σοβαρὰν ἔποψιν τὰς συστάσεις τῶν ἀξιοτίμων Βουλευτῶν καὶ διαβεβαιῶ τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ προστατεύσῃ ὅσον εἶναι δυνατὸν τὰ συμφέροντα τῶν ἁλιέων.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πανταζίδης.

§85Χ. ΠΑΝΤΑΖΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, προκειμένης τῆς μεταβάσεώς σας εἰς Ἄγκυραν, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ ἔχητε ὑπ’ ὄψει σας τὴν προστασίαν τῶν ἁλιέων. Παρακαλῶ δὲ τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως διὰ τῶν διαπραγματεύσεων μετὰ τῆς Τουρκικῆς Κυβερνήσεως, ἐπιτευχθῇ ὅπως οἱ Ἕλληνες ἁλιεῖς, ἁλιεύουν εἰς τὰ Μικρασιατικὰ παράλια. Δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου πρόκειται νὰ προστατευθῇ μία τάξις, ἡ τάξις τῶν ἁλιέων, ἡ ὁποία ἔχει ἀνάγκην προστασίας.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας.

§87Γ. ΠΕΣΜΑΤΖΟΓΛΟΥ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Κύριοι Βουλευταί, τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον κατέθεσα εἰς τὴν Βουλὴν μὲ τὸν σκοπὸν νὰ ἐνισχύσω τὴν βιομηχανίαν τῶν ἁλιπάστων ἐν Ἑλλάδι. Τὰ ἁλίπαστα εἶναι εἶδος πρώτης ἀνάγκης· εἶναι τροφὴ τοῦ λαοῦ. Εἶναι δυνατὸν οἱ ἰχθῦς, ἀπὸ τοὺς ὁποίους γίνονται τὰ ἁλίπαστα, νὰ ἁλιευθοῦν εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἐὰν ἔχωμεν πρὸς τοῦτο ἐγκατεστημένην βιομηχανίαν. Κατὰ συνέπειαν ἔλαβον τὰ μέτρα μου, ὥστε ἡ βιομηχανία αὐτὴ νὰ ἐνισχυθῇ καὶ νὰ προστατευθῇ διὰ νὰ δυνηθῇ ἐγκαθισταμένη, νὰ προκόψῃ. Εἰς τὴν βιομηχανίαν αὐτὴν ἔδωκα δύο εἰδῶν προστασίαν. Ἡ μία εἶναι ἡ παραχώρησις τοῦ ἅλατος ἐπὶ ἠλαττωμένῃ τιμῇ. Ἡ δευτέρα εἶναι νὰ εἰσαχθοῦν ἐδῶ, ὄχι μόνον τὰ μηχανήματά της καὶ τὰ σκεύη της ἀτελῶς, ἀλλὰ καὶ μὲ ἁπλοῦν δασμὸν ὅ, τι πρᾶγμα ἔχει ἤδη ἑτοιμάσει ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ συσκευασθέν. Οἱ βιομήχανοι, οἱ ὁποῖοι ἐνδιαφέρονται διὰ τὸ ζήτημα αὐτό, ὅτε κατέθετα τὸ νομοσχέδιον καὶ ὅτε ἦλθε τοῦτο εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν τῆς Νομοθετικῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, μοῦ ἐζήτησαν νὰ εἰσαγάγουν ὄχι 1.000 τόννους, ἀλλὰ 600 μόνον τόννους, διὰ νὰ φέρουν τὰ σκεύη των ἐδῶ.

§88Κ. ΚΟΡΟΖΟΣ. Καὶ ἐγὼ εἰς τὴν τροπολογίαν μου λέγω 600 τόννους.

§89Γ. ΠΕΣΜΑΤΖΟΓΛΟΥ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐγὼ δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ δεχθῶ τὴν τροπολογίαν ἐφόσον βλέπω ὅτι ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ τάσσεται κατ’ ἀρχὴν ὑπὲρ αὐτῆς. Ἔχω ὅμως τὴν ὑποχρέωσιν νὰ εἴπω εἰς τὴν Βουλὴν τὶ δίδω. Ὁ ἀξιότιμος ἐκ Καλαβρύτων κ. Βουλευτὴς μοῦ εἶπεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ εἰς ἄλλας περιστάσεις κατήργησε τὸν δεκαπλασιασμὸν ὅτε ἤρθη ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον ἐπεβλήθη. Τοῦτο εἶναι ἀκριβές, ἐδῶ ὅμως δὲν ἤρθη ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ἐπεβλήθη τὸ δεκαπλάσιον τοῦ δασμοῦ, διότι ἡ Ἱσπανία δὲν πρόκειται νὰ ἀγοράσῃ εἰς ἀντάλλαγμα οὐδέν, ἔναντι τῆς ποσότητος τῶν 600 τόννων τοὺς ὁποίους ζητεῖ νὰ εἰσαχθῶσιν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, ἢ τῶν 1.000 εἰς ὅσους ζητεῖ νὰ τοὺς αὐξήσῃ ἡ Βουλή. Κατὰ συνέπειαν πρέπει νὰ γνωρίζητε ὅτι εἶναι μία νέα προστασία πλέον ἐκείνων τὰς ὁποίας τῆς ἔδωκα, τὴν ὁποίαν δίδετε εἰς τὴν βιομηχανίαν αὐτήν. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ ἀποδεχθῶ τὴν τροπολογίαν, διότι ἡ βιομηχανία αὐτὴ εἶναι χρήσιμος καὶ ἀναγκαία, ὡς Ὑπουργὸς ὅμως τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὀφείλω νὰ παρατηρήσω, ὅτι τὴν τελευταίαν ταύτην προστασίαν δὲν τὴν θεωρῶ δι’ αὐτοὺς ἀπαραίτητον καὶ δι’ αὐτό θὰ παρακαλέσω τοὺς Κυρίους Βουλευτάς, οἱ ὁποῖοι πρότεινον τὴν τροπολογίαν, νὰ ἀρκεσθοῦν εἰς τὸ ποσὸν τῶν 600 τόννων, τὸ ὁποῖον ἐζήτησαν ἀρχικῶς οἱ βιομήχανοι.

§90ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὸ ποσὸν αὐτὸ τὸ περιώρισεν ὁ κ. Εἰσηγητής.

§91Γ. ΠΕΣΜΑΤΖΟΓΛΟΥ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὄχι. Μοῦ τὸ ἐζήτησαν οἱ βιομήχανοι.

§92Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Θὰ ἀναγκασθῆτε, λόγῳ τοῦ ὅτι ἡ νεαρὰ βιομηχανία τῶν ἁλιπάστων δὲν ἔχει κάμει τὰς ἐγκαταστάσεις καὶ δὲν ἔχει ἀρχίσει νὰ ἐργάζηται, θὰ ἀναγκασθῆτε νὰ ὑποβάλητε μετ’ οὐ πολὺ σχέδιον νόμου ἐπιτρέπον τὴν εἰσαγωγὴν μὲ τὸν ἁπλοῦν δασμὸν ποσότητος ἁλιπάστων.

§93Γ. ΠΕΣΜΑΤΖΟΓΛΟΥ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐκτὸς τούτου, πρέπει νὰ τεθῇ ἕν ὅριον, ἐντὸς τοῦ ὁποίου θὰ ὑποχρεωθῇ ἡ βιομηχανία τῶν ἁλιπάστων νὰ παραγάγῃ ὡρισμένην ποσότητα ἁλιπάστων ἐξ ἑλληνικῶν ἰχθύων. Θὰ ἐπρότεινα λοιπὸν νὰ δεχθῶμεν τοὺς 600 τόννους καὶ νὰ ὑποχρεώσωμεν τοὺς βιομηχάνους νὰ ἑτοιμάσουν ἴσης ποσότητος ἐμπόρευμα ἐντὸς 1½ ἔτους.

§94ΑΛ. ΜΕΛΑΣ. Δέχεσθε τοὺς 600 τόννους ἀντὶ τῶν 1.000· πρόκειται δηλαδὴ περὶ μιᾶς διαφορᾶς καταναλώσεως ἐν τῇ Χώρᾳ ἑνὸς μηνός.

§95Γ. ΠΕΣΜΑΤΖΟΓΛΟΥ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὄχι. Νομίζω ὅτι πλανᾶσθε εἰς τοὺς ἀριθμούς.

§96ΑΛ. ΜΕΛΑΣ. Οἱ χίλιοι τόννοι εἶναι τεσσάρων μηνῶν κατανάλωσις, κατὰ τὴν στατιστικὴν τοῦ Ὑπουργείου. Λοιπὸν κάμετε μίαν μείωσιν ἑνὸς μηνός.

§97Γ. ΠΕΣΜΑΤΖΟΓΛΟΥ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐγὼ θὰ παρακαλέσω, νὰ δεχθῆτε τοὺς 600 τόννους καὶ νὰ θέσωμεν ὅριον 2 ἐτῶν.

§98ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα.

§99Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Νὰ καθορίσητε τὴν χρονολογίαν μέχρι τέλους Ἰουνίου.

§100Γ. ΠΕΣΜΑΤΖΟΓΛΟΥ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Μέχρι τέλους Ἰουνίου τοῦ 1934.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη παρὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§102ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα. (Γίνεται δεκτὸν εἰς ἐφάπαξ συζήτησιν ὡς ἐτροπολογήθη ἀναβληθείσης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου.)

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου: «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 22 Δεκεμβρίου 1932 ἀναγκαστικοῦ νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν νόμων περὶ ἀγορᾶς καὶ πωλήσεως συναλλάγματος ἐπὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ κλπ.». Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Δ. Στεφανόπουλος.

§104Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐφ’ ὅλων τῶν ἀδικημάτων, ἅτινα ἐθεσπίσθησαν δι’ ἰδιαιτέρων νόμων καὶ εἶναι διαδικασίας συντομωτάτης, λόγῳ τῆς ἀνάγκης τῆς ἀμέσου ἐπεμβάσεως τῆς Δικαιοσύνης, ὡς π.χ. προκειμένου περί τοῦ νόμου περὶ αἰσχροκερδείας, προκειμένου περί τοῦ νόμου περὶ ἐκλογικῶν παραβάσεων, καὶ ἄλλων περιπτώσεων, τάσσεται πάντοτε βραχυπρόθεσμος προθεσμία παραγραφῆς. Δικαιολογητικὸς λόγος εἶναι ὁ ἑξῆς. Ὅπως π. χ. προκειμένου περὶ τῆς ἀγορᾶς καὶ πωλήσεως συναλλάγματος, ὑπὸ τοῦ νόμου καθιεροῦνται διάφοροι κυρώσεις, ἀπαγορεύεται, καθὼς γνωρίζετε, ἡ ἀγορὰ καὶ πώλησις συναλλάγματος καὶ τιμωρεῖται ὁ πωλῶν ἢ ὁ ἀγοράζων, ὡς καὶ ὁ μεσολαβῶν. Αἱ τοιαῦται παραβάσεις εἰσάγονται μὲ μίαν σύντομον διαδικασίαν ἐνώπιον τοῦ Πλημμελειοδικείου ἄνευ ἐνεργείας προανακρίσεως καὶ ἐντὸς ὡρισμένης προθεσμίας καὶ εἶναι τῆς ἁρμοδιότητος τῶν μονομελῶν δικαστηρίων. Προκειμένου, λέγω, περὶ τοιαύτης συντόμου διαδικασίας, πάντοτε ὁ νομοθέτης θεσπίζει βραχεῖαν παραγραφήν, καθόσον διὰ τῆς θεσπίσεως βραχείας παραγραφῆς ἐξαναγκάζει τὴν καταδιωκτικὴν ἀρχὴν εἰς τὴν συντομωτέραν εἰσαγωγὴν τῆς ποινικῆς ἀγωγῆς. Ἔχομεν μίαν τροπολογίαν, ἥτις ἔχει δοθῆ εἰς τὸ Προεδρεῖον, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ παραγραφὴ ἐπὶ τῶν ἰδιωνύμων ἀδικημάτων τοῦ νόμου αὐτοῦ εἶνε ἐνιαυσία. Καὶ ἄνευ μὲν διακοπῆς εἶνε ἑξάμηνος, ὁπωσδήποτε δὲ ἐνιαυσία ἡ παραγραφὴ αὕτη. Νομίζομεν ὅτι καὶ ἐπιστημονικῶς εἶναι δεδικαιολογημένη ἡ τροπολογία μας. Διότι εἰς ὅλα τὰ ἀδικήματα, ὡς τὸ περὶ χαρτοπαιξίας, περὶ αἰσχροκερδείας, περὶ ἐκλογικῶν παραβάσεων κλπ., ἐπὶ τῶν ὁποίων ὁ νομοθέτης ἠθέλησεν ἄμεσον εἰσαγωγὴν καὶ ἐπιβάλλει ταύτην ἐντὸς ὡρισμένης προθεσμίας, ἔταξε πάντοτε βραχυπροθέσμους παραγραφάς. Εἰς τὸ τέλος τοῦ ἄρθρου 4 ζητοῦμεν νὰ προστεθῇ ἡ ἑξῆς τροπολογία· «ἐπὶ ὅλων τῶν ἀνωτέρω ἀδικημάτων ἡ παραγραφὴ εἶναι ἐνιαύσιος». Τὸ ἀδίκημα παραγράφεται μετὰ παρέλευσιν ἑνὸς ἔτους ἀπὸ τῆς τελέσεως τῆς πράξεως.

§105ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ αὐτό.

§106ΑΘ. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Σεῖς ζητεῖτε νὰ ἐφαρμοσθῇ εἰς τὸ μέλλον; Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ χωρήσῃ τοιαύτη ἀνισότης, ὥστε δι’ ἄλλα ἀδικήματα νὰ ἰσχύῃ ἡ παραγραφὴ καὶ δι’ ἄλλα ἀδικήματα νὰ μὴ ἰσχύῃ. Διατὶ δὲν τὸ δέχεσθε;

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Ἀργυρόπουλος.

§108Γ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, .... (δὲν ἀκούεται) ... Σημειώσατε, Κύριε Πρόεδρε, ὅτι εἰς τὸ νομοσχέδιον παρατηρεῖται μία ἀξιέπαινος προσπάθεια τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, νὰ τιμωρῶνται ὅσον τὸ δυνατὸν ταχύτερον τὰ ἀδικήματα. Δι’ αὐτὸ λέγει: «αἱ παραβάσεις κλπ... (ἀναγινώσκει) ...». Δηλαδὴ ἠθέλησεν αὐτὰ τὰ ἀδικήματα νὰ τιμωρῶνται στιγμιαίως. Διότι τίνα σημασίαν ἔχει ὅταν ὕστερα ἀπὸ ἕν ἔτος ὑποβάλλεται μήνυσις; Δὲν ὁμιλεῖ οὔτε διὰ τὸ παρὸν, οὔτε διὰ τὸ μέλλον. Εἶναι ἐναντίον τῶν ἀρχῶν τῆς ἐπιστήμης νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἡ παραγραφὴ ἰσχύει εἰς τὸ μέλλον.

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κριεζῆς.

§110Λ. ΚΡΙΕΖΗΣ. Κύριοι Συνάδελφοι, ὁ ὑπ’ ἀριθ. 3632 χρηματιστηριακὸς νόμος, ἐτροποποιήθη διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5422 Νομοθετικοῦ Διατάγματος, τοῦ ὁποίου τὴν κύρωσιν ἡ Βουλὴ συζητεῖ σήμερον. Ὡς γνωστόν, διὰ τοῦ χρηματιστηριακοῦ νόμου, καθορίζεται τὸ κύριον ἐπάγγελμα τῶν χρηματιστῶν. Οἱ χρηματισταὶ ὡς κύριον ἐπάγγελμα ἔχουν τὴν διαπραγμάτευσιν τίτλων, χρεωγράφων καὶ ὁμολογιῶν κρατικῶν καὶ ἰδιωτικῶν. Εἶχον καὶ τὴν διαπραγμάτευσιν τοῦ συναλλάγματος. Μεσοῦντος τοῦ 1932 ἡ τότε Κυβέρνησις ἔλαβε τὴν ἀπόφασιν νὰ ἀφαιρέσῃ ἀπὸ τοὺς χρηματιστὰς τὴν διαπραγμάτευσιν τοῦ συναλλάγματος ἐν τῷ Χρηματιστηρίῳ καὶ νὰ τὴν ἀναθέσῃ μονοπωλιακῶς εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος. Ἐκ τῆς ἀποφάσεως ταύτης εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι οἱ χρηματισταὶ ἐστερήθησαν τὸ ½ τοῦ ἐπαγγέλματός των καὶ τῶν ἐσόδων των, διότι ἄρτιον ἐπάγγελμα εἶναι ἡ διαπραγμάτευσις τίτλων καὶ συναλλάγματος. Ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος ἔχει δικαίωμα νὰ ἀναθέτῃ τὴν διαπραγμάτευσιν τοῦ συναλλάγματος καὶ εἰς τὰς ἄλλας Τραπέζας ἐπὶ προμηθείᾳ. Ἡ προμήθεια δὲ αὐτὴ ἀνέρχεται εἰς 5%. Φρονῶ, κ. Βουλευταί, ὅτι ἔργον δικαιοσύνης εἶναι αἱ Τράπεζαι, αἱ ὁποῖαι ἄλλοτε ἐπὶ ἐκτελέσεων χρηματιστηριακῶν πράξεων, ἐπὶ χρεωγράφων, ἐλάμβανον ἀπὸ τοὺς χρηματιστάς, ἐπὶ τῶν ἐντολῶν, τὰς ὁποίας αἱ Τράπεζαι διεβίβαζον πρὸς ἐκτέλεσιν εἰς τοὺς χρηματιστάς, 33%, ἔργον ἀπολύτου δικαιοσύνης εἶνε τώρα, ἐφόσον οἱ χρηματισταί, ὡς γνωρίζετε, ἐπὶ 1½ ἔτος ἐστερήθησαν τῆς ἐργασίας αὐτῶν, ἕν ποσοστὸν ἀνάλογον, τὸ ὁποῖον τότε οἱ χρηματισταὶ ἔδιδον εἰς τὰς τραπέζας, τώρα αἱ τράπεζαι νὰ δίδουν εἰς τοὺς χρηματιστάς.

§111ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὸ ἓν τρίτον.

§112Λ. ΚΡΙΕΖΗΣ. Τὸ ἕν τρίτον. Αὐτὴν τὴν τροπολογίαν ἔχω νὰ ὑποβάλω, κ. Ὑπουργέ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, καὶ ἐπιθυμῶ νὰ ἔχω τὴν γνώμην σας.

§113Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Μίαν διασάφησιν. Πῶς ἐννοεῖτε τὴν καταβολὴν ἐκ μέρους τῶν Τραπεζῶν, τῆς προμηθείας αὐτῆς πρὸς τοὺς χρηματιστάς; Ποῖος θὰ εἶνε ὁ ἀκολουθητέος τρόπος κατὰ τὸν ὁποῖον αἱ Τράπεζαι θὰ καταβάλουν πρὸς τοὺς χρηματιστάς; Διότι δὲν γνωρίζω ἂν εἶναι ἐφικτὸς ὁ τρόπος.

§114Λ. ΚΡΙΕΖΗΣ. Ἐφικτὸς εἶνε ὁ τρόπος. Ἄν αὐτὴ εἶνε ἡ δυσκολία, εἶνε τὸ μόνον εὔκολον νὰ κανονισθῇ. Ἡ οὐσία εἶνε ἂν ἔχω σύμφωνον τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας.

§115Γ. ΠΕΣΜΑΤΖΟΓΛΟΥ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Μετὰ πλήρους συμπαθείας βλέπω τὴν σημερινὴν δυσπραγίαν ἀπὸ τὴν ὁποίαν ὑποφέρει τὸ Χρηματιστήριον, καὶ ἐλπίζω ὅτι πολὺ γρήγορα, λόγῳ τῆς καλῆς μας συναλλαγματικῆς καταστάσεως καὶ τῆς αὐξήσεως τῶν ἐξαγωγῶν μας θὰ ἠμπορέσωμεν, ὑπὸ ὡρισμένους περιορισμούς, νὰ βάλωμεν τὸ συνάλλαγμα εἰς τὸ Χρηματιστήριον, διὰ νὰ δυνηθῇ αὐτὸ νὰ τὸ διαπραγματεύηται. Εἰλικρινῶς ὅμως σᾶς λέγω, ὅτι δὲν νομίζω δυνατόν, ἐφόσον δὲν τὸ διαπραγματευόμεθα εἰς τὸ Χρηματιστήριον, νὰ δίδωμεν εἰς τοὺς Χρηματιστὰς μέρος τῆς μεσιτείας διὰ μεσιτείαν, τὴν ὁποίαν δὲν κάμνουν.

§116Λ. ΚΡΙΕΖΗΣ. Ὑπάρχει τὸ προηγούμενον ὅπου καὶ αἱ Τράπεζαι ἐλάμβανον ἐκ μέρους τῶν χρηματιστῶν τὴν μεσιτείαν αὐτήν.

§117Γ. ΠΕΣΜΑΤΖΟΓΛΟΥ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Αἱ Τράπεζαι, ἕν μέρος τῆς προμηθείας ἔδιδον, διότι ἐθεωροῦντο ὡς μεσάζοντες, ἐνῷ τώρα εἶναι ἐπίδομα ἀνεργίας καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μὴ ἐπιμείνητε. Ἐὰν δὲ μοὶ ἐπετρέπετε, θὰ προσέθετον καὶ τὸ ἑξῆς· ὅτι συμφέρει καὶ εἰς τοὺς χρηματιστὰς νὰ μείνῃ τὸ δίκαιόν των ἐκκρεμές...

§118Λ. ΚΡΙΕΖΗΣ. Ὥστε ἀναγνωρίζετε ὅτι ἔχουν δίκαιον;

§119Γ. ΠΕΣΜΑΤΖΟΓΛΟΥ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἀπολύτως καὶ μόλις ἡ κατάστασις ἐπιτρέψῃ, θὰ βάλωμεν τὸ συνάλλαγμα εἰς τὸ Χρηματιστήριον.

§120Λ. ΚΡΙΕΖΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, αὐτὸ εἶνε κἄτι τὸ ἄγνωστον. Δὲν ἠξεύρομεν ἐὰν ἡ ἐποχὴ αὐτὴ εἶναι πολὺ πλησίον. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ καθορισθῇ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα καὶ ἐν τῷ μεταξὺ αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι νὰ στεροῦνται τοῦ ἐπαγγέλματός των, τὸ ὁποῖον ἄλλοι ἐξασκοῦν καὶ νέμονται εἰς βάρος τῶν χρηματιστῶν, οἱ ὁποῖοι σήμερον εἶνε πένητες. Μεγαλύτερον δίκαιον ἀπ’ αὐτό, τὸ ὁποῖον ὑποστηρίζω αὐτὴν τὴν στιγμήν, δὲν ὑπάρχει. Ἐν πάσῃ περιπτώσει μὲ ἱκανοποιεῖ ἡ δήλωσίς σας, ὅτι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ζητοῦν οἱ χρηματισταί, εἶναι δίκαιον.

§121Γ. ΠΕΣΜΑΤΖΟΓΛΟΥ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Λέγω καὶ πάλιν ὅτι ἂς μείνῃ ἐκκρεμές τὸ δίκαιόν των αὐτό, διὰ νὰ θεραπευθῇ ἐξ ὁλοκλήρου ταχύτατα.

§122Λ. ΚΡΙΕΖΗΣ. Ἐφόσον πρόκειται νὰ θεραπευθῇ καὶ δὲν πρόκειται περὶ ἁπλῆς μόνον ὑποσχέσεως.

§123Γ. ΠΕΣΜΑΤΖΟΓΛΟΥ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Γνωρίζετε, κ. Κριεζῆ, ὅτι δὲν συνηθίζω ἀπὸ χαρακτῆρος νὰ δίδω ὑποσχέσεις.

§124Γ. ΣΑΚΑΛΗΣ. Μοῦ ἐπιτρέπετε νὰ σᾶς προτείνω μίαν συμβιβαστικὴν λύσιν, Κύριε Ὑπουργέ; Ἂν μέν αἱ ὑποσχέσεις πραγματοποιηθοῦν, οὐκ ἔστι λόγος διὰ τοὺς χρηματιστάς. Ἀλλ’ ἐπειδὴ τοῦτο εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ διαψευσθῇ, θὰ ἦτο δυνατὸν διὰ τοῦ νομοσχεδίου νὰ ἀνεγράφετο ἡ ρήτρα κατὰ τὴν ὁποίαν διὰ Διατάγματος θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ κανονισθῇ ὅπως ὡρισμένον ποσοστὸν συναλλάγματος ἀποδίδεται εἰς χρηματιστάς. Νὰ καθορισθῇ τοῦτο ὡς κατορθωτὸν διὰ Διατάγματος.

§125Γ. ΠΕΣΜΑΤΖΟΓΛΟΥ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὁ χρηματιστὴς ἐκτελεῖ τοιαύτην σπουδαίαν λειτουργίαν, ὥστε ἐγὼ δὲν δύναμαι, μολονότι ἀναγνωρίζω ὅτι ἔχουν δίκαιον, νὰ τοὺς ἀναγνωρίσω ἐπίδομα ἀνεργίας, διότι αὐτὸ εἶναι ἐπίδομα ἀνεργίας.

§126Λ. ΚΡΙΕΖΗΣ. Ὅταν τοὺς παίρνετε τὴν δουλειά;

§127Γ. ΠΕΣΜΑΤΖΟΓΛΟΥ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐκτελῶ τοιαύτην ὑψηλὴν ἀποστολήν, ὥστε παρ’ ὅλον ὅτι ἀναγνωρίζομεν ὅτι δεινοπαθοῦν, δὲν δυνάμεθα νὰ ἐκτελέσωμεν ὅ,τι ζητεῖτε, διότι αὐτὸ θὰ ἐξαρτηθῇ ἀπὸ τὴν κατάστασιν. Ἂν λ. χ. αὔριον, παρὰ πᾶσαν ἐλπίδα, χειροτερεύσῃ ἡ κατάστασις;

§128Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Διὰ τὸ μέλλον ἢ διὰ τὸ παρελθὸν τὸ ζητεῖτε;

§129Λ. ΚΡΙΕΖΗΣ. Διὰ τὸ μέλλον. Δὲν ὁμιλῶ διὰ τὸ παρελθόν. Θὰ ἦτο οὐτοπία νὰ τὸ ζητήσω. Ἐγὼ μάλιστα θὰ ἤθελον, ἂν εἶχον τὴν συγκατάθεσιν τὴν ἰδικήν σας, ἂν ἐκπεσθῇ τὸ ποσὸν αὐτὸ εἰς βάρος τῶν Τραπεζῶν, νὰ μὴ τὸ πάρουν οἱ χρηματισταί, ἀλλὰ ἕν μέρος νὰ διατεθῇ πρὸς προικοδότησιν τοῦ Εἰδ. Ταμείου, τὸ ὁποῖον θὰ ἐξυπηρετήσῃ τὰς ὁμολογίας τῶν χρεωγράφων, οὕτως ὥστε, αἱ ὁμολογίαι αὐταὶ νὰ ἀποκτήσουν μίαν πραγματικὴν ἀξίαν. Γνωρίζετε μὲ τὶ δυνάμεθα νὰ προικοδοτήσωμεν τὸ ταμεῖον αὐτό; Ἂν διὰ τοῦ τρίτου τούτου θὰ ἐκπεσθῇ ἐκ τῶν χρηματιστῶν, τὸ ½ δὲ δοθῇ εἰς τὸ ταμεῖον, πιστεύω ὅτι θὰ προικοδοτηθῇ τὸ ὀλιγώτερον μὲ 3.000.000 κατ’ ἔτος. Τὰ δὲ 3.000.000 εἶναι ἀνώτερον ποσὸν ἐξ ὅλων τῶν ἄλλων, τὰ ὁποῖα συγκεντροῦνται διὰ νὰ χρησιμεύσουν πρὸς ἀποπληρωμὴν τῶν ὁμολογιῶν. Φρονῶ λοιπόν, ὅτι τοῦτο εἶναι μία λύσις, ἡ ὁποία πρέπει νὰ δοθῇ.

§130Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Σεῖς ζητεῖτε τὸ ἕν τρίτον;

§131Λ. ΚΡΙΕΖΗΣ. Τὸ ⅓ ἐπὶ τοῦ 5% νὰ δίδῃ ἡ Τράπεζα εἰς τὰς ἄλλας Τραπέζας, αἱ ὁποῖαι διοχετεύουν τὸ συνάλλαγμα. Ἀπὸ αὐτὰ νὰ μᾶς ἐπιστέφεται τὸ 1½%, ἐκ δὲ τοῦ 1½%, τὸ ὁποῖον θὰ πάρουν οἱ χρηματισταί, τὸ ½ νὰ διατεθῇ ὑπὲρ τοῦ Εἰδικοῦ Ταμείου, τὸ ὁποῖον ἱδρύεται πρὸς προικοδότησιν τῶν ὁμολογιῶν διὰ τὰς χρηματιστηριακὰς διαφοράς, τὸ δὲ ἄλλο ἥμισυ ἂς τὸ πάρουν οἱ χρηματισταί, διὰ νὰ ζήσουν. Εἶναι τοῦτο δίκαιον, πολὺ δίκαιον.

§132ΑΛ. ΜΕΛΑΣ. Αὐτὸ αἱ τράπεζαι τὸ ἐπῆραν;

§133Λ. ΚΡΙΕΖΗΣ. Μάλιστα.

§134ΑΛ. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Τότε διατὶ νὰ μὴ ἐνισχυθοῦν οἱ χρηματισταί, Κύριε Πρόεδρε;

§135Λ. ΚΡΙΕΖΗΣ. Κύριε Ἀρχηγὲ τοῦ Ἐργατοαγροτικοῦ, ἂν μὲ παρηκολουθήσατε κατὰ τὴν ἀγόρευσίν μου, σᾶς παρακαλῶ νὰ μὲ ἐνισχύσητε.

§136Γ. ΠΕΣΜΑΤΖΟΓΛΟΥ. (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Παρακαλῶ νὰ ἀρκεσθῆτε εἰς τὰς προσπαθείας, ποὺ γίνονται διὰ τὴν κατεύθυνσιν περὶ ἀναθέσεως πάλιν τοῦ συναλλάγματος εἰς τὸ Χρηματιστήριον.

§137Λ. ΚΡΙΕΖΗΣ. Ἐφόσον ἐπιμένετε μὲ ἱκανοποιεῖ τὸ ὅτι ἀναγνωρίζετε αὐτό, τὸ ὁποῖον ὑποστηρίζω, ὅτι εἶναι δίκαιον καὶ εὔχομαι ἡ ἡμέρα αὐτὴ νὰ εἶναι προσεχής.

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ράλλης.

§139ΠΕΡ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχει ὑποβληθῆ μία τροπολογία ἐκ μέρους Βουλευτῶν, ἡ ὁποία ἀφορᾷ μίαν ἐξαιρετικῶς ἰδιόρρυθμον περίπτωσιν, ἡ ὁποία ἀφορᾷ ὁλόκληρον σχεδὸν τὴν Πελοπόννησον, λόγῳ τῆς συχνοτάτης χρηματικῆς ἐπικοινωνίας τῶν κατοίκων της μετὰ τῶν ἐν τῇ Ἀμερικῇ μεταναστῶν. Δηλαδὴ πολλοὶ ἰδιῶται — τονίζω τὴν φράσιν—λαμβάνοντες ἐξ Ἀμερικῆς διάφορα μικρὰ τσὲκ καὶ ἀγνοοῦντες τὰς συνεπείας τῶν νόμων, ἐπώλουν τὰ τσὲκ αὐτὰ εἰς διαφόρους ἐκεῖ μικρεμπόρους ἢ ἐξώφλουν δι’ αὐτῶν χρέη των— οἱ ὁποῖοι ὅμως τὰ ἀγορασθέντα αὐτὰ ἢ πρὸς ἐξόφλησιν ληφθέντα τσέκ, τὰ παρέδωκαν εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, ὅπως ὁ νόμος ἀπαιτεῖ. Δηλαδή, ἐν προκειμένῳ, δὲν ὑπάρχει καμμία οὐσιαστικὴ παράβασις τοῦ νόμου, διότι ὁ σκοπὸς τοῦ νόμου ἦτο νὰ μὴ φυγαδευθῇ τὸ συνάλλαγμα. Ἡ ὑποβαλλομένη τροπολογία ἔχει ὑπ’ ὄψει μόνον ἰδιώτας, οἱ ὁποῖοι ἐλάμβανον ἐξ Ἀμερικῆς τσὲκ, τὰ ὁποῖα ἐπώλησαν εἰς ἄλλους, οἱ ὁποῖοι ἀποδεδειγμένως τὰ παρέδωκαν εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, ὡς ἀπαιτεῖ ὁ νόμος.

§140ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Θ’ ἀπαλλαγοῦν ἀπὸ τὸ Δικαστήριον.

§141ΠΕΡ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἀτυχῶς ὑπάρχουν πολλαὶ περιπτώσεις καὶ διὰ νὰ γίνουν δίκαι θὰ ὑποβληθῇ ὁ κόσμος οὗτος εἰς ἀδικαιολογήτους δαπάνας, πρόκειται δὲ περὶ προσώπων, τὰ ὁποῖα δὲν ἐκέρδισαν ἀπολύτως τίποτε. Ἡ ὑποβαλλομένη τροπολογία εἶναι σαφὴς καὶ περιέχει ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον σᾶς ἀνέπτυξα, ἤτοι ὅτι δὲν ἐπιβάλλονται αἱ ποιναὶ τοῦ ἄρθρου τούτου ἐν περιπτώσει καθ’ ἣν τὸ τυχὸν παρ’ ἰδιωτῶν ἀγορασθὲν συνάλλαγμα κατετέθη ἢ ἐπωλήθη εἴς τινα τῶν Τραπεζῶν, τῶν ἐχουσῶν τὴν πρὸς ἀγορὰν συναλλάγματος ἄδειαν τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Καὶ ἡ προηγουμένη Κυβέρνησις εἶχεν ὑπ’ ὄψει τοιαύτην περίπτωσιν. Δι’ αὐτὸ κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου 5406, ὁ ὁποῖος ἐκύρωσε τὸ Διάταγμα τοῦ Ὀκτωβρίου 1931, εἶχε περιλάβει διάταξιν σχεδὸν παρομοίαν, ὑπὸ εὐρυτέραν μάλιστα μορφὴν ἐκείνης τὴν ὁποίαν ἐγὼ ὑποβάλλω—δηλ. ἡ παρελθοῦσα Κυβέρνησις τῶν Φιλελευθέρων ἔθεσε τὴν ἑξῆς διάταξιν εἰς τὸν νόμον 5406: οἱ ἰδιῶται — καὶ οὐχὶ τὰ πιστωτικὰ ἱδρύματα, ὅπως καὶ ἐγὼ ἐν προκειμένῳ ὑποστηρίζω,— οἱ μέχρι σήμερον παραβάντες τὰς διατάξεις τοῦ νόμου, μένουν ἀτιμώρητοι. Δηλαδὴ ἡ τροπολογία τὴν ὁποίαν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω σήμερον εἶνε πολὺ στενωτέρα ἐκείνης, ἡ ὁποία ἐψηφίσθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τῶν Φιλελευθέρων. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ τὴν υἱοθετήσῃ, διότι εἶναι πάμπολλαι περιπτώσεις καὶ διότι εἶναι ἀπολύτως δικαία.

§142Γ. ΠΕΣΜΑΤΖΟΓΛΟΥ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Τὴν υἱοθετῶ ἀπολύτως, διότι τὴν εὑρίσκω δικαίαν.

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀντωνόπουλος.

§144ΑΘ. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἤθελα, κ. Βουλευταί, νὰ εἴπω καὶ ἐγὼ ὀλίγα τινά σχετικῶς μὲ τὴν τροπολογίαν περὶ παραγραφῆς τοῦ ἀδικήματος τοῦ προβλεπομένου ὑπὸ τοῦ Ν. Δ. «περὶ ἀγορᾶς καὶ πωλήσεως συναλλάγματος». Εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι τὸ ἀδίκημα, τὸ ὁποῖον προβλέπει τὸ Ν. Δ., δὲν εἶναι ἀδίκημα τοῦ κοινοῦ δικαίου. Εἶναι ἀδίκημα ἐξαιρετικοῦ δικαίου· εἶναι δηλαδὴ ἕν ἀδίκημα δημιουργηθὲν ὡς ἐκ τῶν περιστάσεων καὶ λόγῳ τῶν οἰκονομικῶν συνθηκῶν. Ἐφόσον, λοιπόν, πρόκειται περὶ ἐξαιρετικοῦ ἀδικήματος προσωρινῆς ἰσχύος, ἡ τιμωρία ἐπὶ τῶν ἀδικημάτων αὐτῶν ἐπιβάλλεται νὰ εἶναι ἄμεσος καὶ ἀποτελεσματική. Διότι ἕν ἀδίκημα συναλλάγματος, ὅταν τιμωρηθῇ μετὰ 3–4 ἔτη, δὲν θὰ ἔχῃ τὴν ἀποτελεσματικότητα ἐκείνην, τὴν ὁποίαν θὰ ἔχῃ ὅταν ἀμέσως, ἅμα τῇ διαπράξει ἢ μετ’ ἐλάχιστον χρονικὸν διάστημα, τιμωρηθῇ.

§145Κ. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Ἴσως ἕως τότε νὰ ἔχῃ καταργηθῆ καὶ ὁ νόμος.

§146Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Βέβαια, καὶ νὰ ἔρχωνται οἱ εἰσαγγελεῖς νὰ εἰσάγουν δίκας κατ’ ἀδικημάτων ἀνυπάρκτων. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, ἐπειδὴ ἐπιβάλλεται ἄμεσος καὶ παραδειγματικὴ τιμωρία ἐφ’ ὅλων τῶν ἀδικημάτων αὐτῶν, πάντοτε, κατὰ κανόνα, ἔχει θεσπισθῆ βραχυπρόθεσμος παραγραφή— ὡς εἰς τὸν νόμον περὶ αἰσχροκερδείας. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον εἶναι ἐπιστημονικῶς ὀρθὸν καὶ σκόπιμον νὰ θεσπισθῇ καὶ ἐπὶ τῶν ἀδικημάτων αὐτῶν παραγραφὴ μικρά, ἡ ἐνιαυσία. Δὲν εἰσάγονται, λοιπόν, διὰ τῆς τροπολογίας καινὰ δαιμόνια. Ἁπλῶς ἐπισημοποιεῖται ἡ γνώμη, ἡ ὁποία ἔχει γίνει πλέον δεκτὴ ἐν τῇ ἐπιστήμῃ. Αὐτὸ εἶναι τὸ ζήτημα. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας οὐδεμίαν θὰ φέρῃ ἀπολύτως ἀντίρρησιν σχετικῶς μὲ τὴν τροπολογίαν αὐτήν. Ἄλλωστε ἐγεννήθη ἕν ζήτημα σχετικῶς μὲ τὴν ἀναδρομικὴν ἰσχύν, ἂν δὲν ἀπατῶμαι. Τοῦτο δὲν ἔχει καμμίαν σημασίαν. Τὸ ζήτημα τῆς ἀναδρομικῆς ἰσχύος ἢ μὴ τοῦ νόμου περὶ παραγραφῆς θεσπίζεται κατὰ τὰς γενικὰς ἀρχάς· δηλαδὴ ἂν ὑποτεθῇ ὅτι ἔχει ὑποβληθῇ μήνυσις, δὲν παθαίνει τίποτε τὸ ἀδίκημα. Ἔχω, λοιπόν, τὴν γνώμην ὅτι ἡ τροπολογία αὐτὴ εἶναι ὀρθὴ καὶ ἐπιστημονικὴ καὶ πρέπει νὰ γίνῃ δεκτή— συνάδουσα, ἄλλωστε, πρὸς τὸ πνεῦμα, τὸ ὁποῖον διέπει ὅλα τὰ ἀδικήματα τοῦ ἐξαιρετικοῦ δικαίου.

§147Ι. ΓΑΛΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι, Πρόεδρε καὶ Ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὁ προλαλήσας Βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Κριεζῆς, ὡμίλησε περὶ δικαιώματος τῶν χρηματιστῶν. Μὴ λησμονῆτε ὅτι ἐκτὸς τῶν κυρίων αὐτῶν χρηματιστῶν, ὑπάρχει καὶ μία τάξις ἄλλων ἀνθρώπων ἐξ ἐπαγγέλματος μεσιτῶν συναλλάγματος. Δὲν γνωρίζω ἐδῶ εἰς τὰς Ἀθήνας τὶ γίνεται, ἀλλὰ εἰς τὰς Πάτρας, ὅπου διαπραγματεύεται ὁλόκληρον τὸ σταφιδικὸν συνάλλαγμα, ὑπῆρχον καὶ ὑπάρχουν μεσῖται συναλλάγματος. Οἱ μεσῖται αὐτοὶ μετὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ ἀναγκαστικοῦ νόμου τοῦ Σεπτεμβρίου τοῦ 1931 προσήρχοντο εἰς τὰς Τραπέζας καὶ διεπραγματεύοντο τὸ ὑπέγγυον συνάλλαγμα καὶ ἐλάμβανον προμήθειαν 1‰. Αἱ Τράπεζαι, ἢ μᾶλλον ἡ Ἕνωσις τῶν Τραπεζῶν, μετὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ παρόντος Διατάγματος, οὗτινος ζητεῖται ἡ κύρωσις ὑπὸ τῆς Βουλῆς, ἰσχυρισθεῖσα ὅτι τὸ Διάταγμα αὐτὸ ἀπαγορεύει εἰς τοὺς μεσάζοντας αὐτοὺς μεσίτας νὰ λαμβάνουν τὸ 1%, λέγει εἰς αὐτούς: «Ζητήσατε ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ τροποποιήσῃ τὸ παρὸν Διάταγμα, διὰ νὰ λαμβάνητε καὶ σεῖς δικαιωματικῶς τὸ 1%». Ἀνέγνωσα, μετὰ προσοχῆς τὸ Διάταγμα, τὸ ὁποῖον σήμερον ὑποβάλλεται εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς κύρωσιν. Οὐδαμοῦ βλέπω, ὅπου τὸ Διάταγμα θέτει ποινὰς καὶ τιμωρίας εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι διαπράττουν παρανόμους πράξεις σχετικὰς μὲ τὸ συνάλλαγμα, σχετικὴν διάταξιν. Καὶ σᾶς φέρω τὸ παράδειγμα, κ. Ὑπουργέ, ὅτι, ὅταν ἐγώ, ὁ ἐξαγωγεύς, δώσω εἰς μεσίτην ὑπέγγυον συνάλλαγμα νὰ τὸ διαπραγματευθῇ μὲ μίαν Τράπεζαν, ἡ ὁποία ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ διαπραγματεύηται τὸ συνάλλαγμα, εἶναι παράνομος πρᾶξις αὐτή;

§148Γ. ΠΕΣΜΑΤΖΟΓΛΟΥ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Μάλιστα, σύμφωνα μὲ τοὺς κειμένους νόμους σήμερον.

§149Ι. ΓΑΛΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κανεὶς νόμος δὲν τὸ λέγει αὐτό. Ἐδῶ ἔχετε ἕν Διάταγμα, τὸ ὁποῖον ὑποβάλλετε πρὸς κύρωσιν. Σᾶς ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἐγὼ, ὁ ἐξαγωγεύς ἔχω χιλίας λίρας, τὰς ὁποίας προσφέρω εἰς μεσίτην, διὰ νὰ τὰς διαπραγματευθῇ μὲ μίαν Τράπεζαν, ἡ ὁποία ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ διαπραγματεύηται τὸ συνάλλαγμα ἐκ τοῦ νόμου. Εἶνε πρᾶξις παράνομος αὐτή;

§150Γ. ΠΕΣΜΑΤΖΟΓΛΟΥ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Μάλιστα, διότι ὁ νόμος σᾶς ἐπιβάλλει νὰ δώσητε τὸ συνάλλαγμα εἰς τὴν Ἐκδοτικὴν Τράπεζαν κατ’ εὐθεῖαν, ἢ πρὸς τὰς ἐχούσας τὸ δικαίωμα τοῦτο Τραπέζας. Ὁ μεσίτης δὲν ἔχει δικαίωμα.

§151Ι. ΓΑΛΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν τὸ λέγει, ἐπαναλαμβάνω, οὐδεὶς νόμος αὐτό. Νὰ μοῦ ἀναφέρετε τὸ ἄρθρον τοῦ νόμου, ποὺ λέγει αὐτό.

§152Γ. ΠΕΣΜΑΤΖΟΓΛΟΥ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὁ νόμος περὶ συναλλάγματος.

§153Ι. ΓΑΛΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ διὰ νὰ σᾶς πείσω ἐκ τῶν πραγμάτων, σᾶς λέγω τὸ ἑξῆς, κ. Ὑπουργέ. Μέχρις ὅτου δημοσιευθῇ τὸ Διάταγμα αὐτό, τοῦ ὁποίου ζητεῖται ἡ κύρωσις ὑπὸ τῆς Βουλῆς, αἱ Τράπεζαι ἔδιδον τὸ 1% εἰς ὅλους τοὺς μεσίτας τοῦ συναλλάγματος, οἱ ὁποῖοι προσέφερον τὸ συνάλλαγμα τῶν ἰδιωτῶν. Μετὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ νῦν Διατάγματος τοὺς ἀπέκλεισαν.

§154Γ. ΠΕΣΜΑΤΖΟΓΛΟΥ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Κανονίζονται διὰ πράξεως.

§155Ι. ΓΑΛΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Οὐδαμοῦ ἐκ τοῦ Διατάγματος πηγάζει ὅτι ἡ πρᾶξις αὐτὴ εἶναι παράνομος.

§156Λ. ΚΡΙΕΖΗΣ. Ἀπόδειξις εἶναι, ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ καταδιώκονται καὶ δικάζονται ἀπὸ τὰ Δικαστήρια, σύμφωνα μὲ τοὺς κειμένους νόμους, ὅπως λέγει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας.

§157Ι. ΓΑΛΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν λέγει ὁ νόμος τίποτε σχετικόν, Κύριε Ὑπουργέ. Μὴ ἐπιμένετε. Εἶναι ἡ ὄρεξις τῆς Ἑνώσεως τῶν Τραπεζῶν, διὰ νὰ κερδίζουν περισσότερα. Αὐτὸ γνωρίζω νὰ σᾶς εἴπω ἐκ πείρας, τὴν ὁποίαν ἔχω, καὶ παρακαλῶ, ἐὰν εἶναι δυνατόν, νὰ δώσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τὴν ἑρμηνείαν αὐτήν, ἐὰν εἶναι παράνομος ἢ δὲν εἶναι παράνομος ἡ ἐνεργουμένη μεσιτικὴ πρᾶξις.

§158Γ. ΠΕΣΜΑΤΖΟΓΛΟΥ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν ὅτι κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις τοιαῦται πράξεις ἀπαγορεύονται. Μοῦ δίδεται δὲ ἡ εὐκαιρία νὰ ἐπαναλάβω, ὅτι ἀντικειμενικὸς σκοπὸς τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ προσπαθήσῃ νὰ εἰσαγάγῃ τὰ συνάλλαγμα εἰς τὸ Χρηματιστήριον ὑπὸ ὡρισμένους περιορισμούς. Ἐν τοιαύτῃ δὲ περιπτώσει καὶ ἡ περὶ ἧς πρόκειται πρᾶξις δὲν θὰ ἀπαγορεύεται. Πρέπει νὰ γνωρίζητε, ὅτι τὰ μέτρα, τὰ θεσπισθέντα ὑπὸ τοῦ νομοθετικοῦ αὐτοῦ Διατάγματος, εἶναι πολὺ ἐλαφρότερα ἀπὸ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶχον θεσπισθῆ πρότερον. Ἀλλὰ δέον μετ’ αὐστηρότητος νὰ τηρῶνται, ἡ δὲ αὐστηρὰ τήρησις αὐτῶν γνωρίζετε ποῖα ἀποτελέσματα ἔφερεν ἕως τώρα. Κατὰ συνέπειαν θὰ σᾶς παρακαλέσω καὶ σᾶς ὅπως καὶ ὅλους, νὰ προσβλέπωμεν μετὰ πάσης προσοχῆς εἰς τὸν προστατευτικὸν νόμον. Δι’ αὐτὸ δὲν ἐπιτρέπεται νὰ κάμωμεν καμμίαν πρᾶξιν ἐπιεικείας. Ἐκεῖνο, ποὺ ἦτο σωστὸν νὰ γίνῃ, ἔγινε, δηλαδὴ ἡ παρατήρησις, τὴν ὁποίαν ἔφερεν ὁ κ. Ράλλης. Ἄλλωστε τὸ νομοσχέδιον ἀκριβῶς διὰ νὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ ἐπιβάλλεται ἀπὸ τὰς δικαστικὰς ἀρχάς, προβλέπει ποινὰς ὑλικὰς καὶ περιορισμὸν σωματικῆς ἐλευθερίας, δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἀκριβῶς. Λοιπόν, δὲν βλέπω διατὶ δὲν πρέπει νὰ τηρήσωμεν αὐστηρῶς τοὺς ὅρους τοῦ νόμου. Ἐμειώσαμεν τὰς ποινάς, διὰ νὰ τὰς ἐφαρμόζωμεν. Βέβαια, καὶ ἐγὼ συμφωνῶ ὅτι αἱ ποιναί, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ὁρισθῆ ὑπὸ τῶν προκατόχων, κατέληξαν εἰς τὸ ἀντίθετον ἀκριβῶς ἀποτέλεσμα, διότι κάθε δικαστήριον ἐσκέπτετο ὅτι δι’ ἕν τόσον μικρὸν πρᾶγμα δὲν ἔπρεπε νὰ ἐπιβάλλῃ μίαν τοιαύτην ποινήν, ἐνῷ τώρα τὶ θὰ πάθῃ; Τίποτε ἐπὶ ἕξ μῆνας. Ἐνῷ ἐπὶ ἕξ ἔτη θὰ χάσῃ τὰ πολιτικά του δικαιώματα. Κάμνεις μίαν πρᾶξιν, ποὺ ὑπονομεύει τὸ ἐθνικὸν νόμισμα; θὰ πᾶς μέσα...

§159ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Πολὺ σωστά.

§160Ι. ΓΑΛΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δυστυχῶς, αἱ διατάξεις δὲν ἐφηρμόσθησαν ἐκεῖ ποῦ ἔπρεπε νὰ ἐφαρμοσθοῦν, διότι τὰ τσὲκ τῆς Τραπέζης ἐπωλοῦντο εἰς τὸ Χρηματιστήριον.

§161Λ. ΚΡΙΕΖΗΣ. Μία εἶναι ἡ ἀλήθεια, ὅτι τὰ μέτρα αὐτά ἐλήφθησαν κατόπιν ἑορτῆς, ὅτε τὸ συνάλλαγμα εἶχε φύγει εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Τὰ μέτρα τὰ ἔλαβον ἅμα τῇ ἀναλήψει τοῦ Ὑπουργείου. Ἐγὼ θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον μὲ τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἐδέχθημεν, ἐφόσον μάλιστα αὐτὴ ἰσχύει ἤδη ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Δεκεμβρίου.

§162Ι. ΓΑΛΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ μόνον μέσον, τὸ ὁποῖον κατήργησε τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν καὶ ποὺ ἔσωσε τὴν κατάστασιν, ἦτο τὸ μέτρον, ποὺ ἔλαβεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως τὸ συνάλλαγμα, τὸ ἐκ προϊόντων, ἀκολουθῇ τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν, καὶ ὄχι αἱ ποιναί, τὰς ὁποίας ἐπέβαλε τὸ νομοσχέδιον.

§163ΛΑΖ. ΚΡΙΕΖΗΣ. Μίαν σύστασιν τὴν ὁποίαν εὑρίσκω δικαίαν, ἔχω νὰ κάμω. Ἀναφέρομαι εἰς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον σᾶς εἶπον, ὅτι πολλοὶ λωποδύται ἐξ ἐπαγγέλματος, ἐκμεταλλευόμενοι τὸ μέτρον αὐτό, τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς ἀγοραπωλησίας τοῦ συναλλάγματος, ἔχουν πωλήσει τσὲκ πλαστά, αὐτὰ δὲ κυκλοφοροῦν εἰς τὴν Ἀγοράν. Ἐκεῖνος λοιπόν, ποὺ ἠγόρασε τὸ τσὲκ, παραβαίνει τὸν νόμον περὶ συναλλάγματος καὶ εἶναι μέσα, ἐνῷ ὁ λωποδύτης παραμένει ἀνενόχλητος.

§164Γ. ΠΕΣΜΑΤΖΟΓΛΟΥ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Θὰ τὸ ἔχω ὑπ’ ὄψει μου.

§165Κ. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Ἐπὶ τῆς τροπολογίας περὶ παραγραφῆς διὰ νὰ κρίνητε ἐὰν πρέπῃ νὰ τὴν υἱοθετήσητε ἢ ὄχι, δέον νὰ ἐξηγηθῶμεν. Ὅπως εἶναι διατετυπωμένον τὸ νομοσχέδιον, πρόκειται περὶ πλημμελήματος, διωκομένου αὐτεπαγγέλτως. Ἐὰν συνεπῶς ἡ παραγραφὴ εἶναι τριετής, δι’ οὕς λόγους ἐξήγησαν οἱ κ. κ. Συνάδελφοι, εἴτε διότι πρόκειται περὶ ἑνὸς ἀδικήματος συμπτωματικοῦ, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ διώκηται ταχέως κλπ. προὐτάθη παραγραφὴ ἑνὸς ἔτους, δηλαδὴ ἡ παραγραφὴ τῶν κατ’ ἔγκλησιν διωκομένων πλημμελημάτων. Διὰ νὰ εἴμεθα ἐξηγημένοι, ἡ παραγραφὴ αὐτὴ θὰ ἰσχύῃ καὶ διὰ τὸ παρελθόν, διότι εἶνε διάταξις οὐσιαστικὴ Ποινικοῦ Δικαίου, ὡς τοιαύτη δὲ ἔχει δύναμιν ἀναδρομικήν. Ἀλλ’ ἐπίσης, διὰ νὰ εἴμεθα ἐξηγημένοι καὶ διὰ νὰ κατατοπισθῆτε ἐπὶ τῆς τροπολογίας, ἐὰν μὲν πρὸ ἑνὸς ἔτους δὲν ὑπεβλήθη οὐδεμία μήνυσις, τὸ ἀδίκημα εἶνε παραγεγραμμένον πλέον. Ἀλλὰ ἐὰν ὁ παθὼν ἀφήσῃ καὶ παρέλθει ἕν ἔτος, χωρὶς νὰ κάμῃ μήνυσιν, νομίζετε ὅτι εἶναι σωστόν, μετὰ ἕνα χρόνον, νὰ ἐνθυμηθῇ καὶ νὰ κάμῃ καταγγελίαν, ἐὰν δὲν ἔχῃ ὑποβάλει μήνυσιν; Ἐὰν ἔχῃ ὑποβληθῆ μήνυσις οὐδεὶς φόβος, διότι ἐνεργοῦνται αἱ ἀνακρίσεις καὶ ἡ παραγραφὴ διακόπτεται. Ἐὰν ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτὰς θέτετε τὴν τροπολογίαν, αὐτὸ θὰ τὸ κρίνητε σεῖς.

§166Π. ΚΑΛΛΙΓΚΑΤΣΗΣ. Τὸ ζήτημα δύναται νὰ θεσπισθῇ ὅτι ἡ ἐτησία αὐτὴ παραγραφὴ ἀρχίζει ἀπὸ σήμερον.

§167ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπασταύρου.

§168ΧΡ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Συμφωνοῦμεν καὶ ἡμεῖς ἀπολύτως ὅτι ὁ νόμος 5422, ὡς ἐξαιρετικὸς νόμος, δεδομένου ὅτι ἰσχύει, λόγῳ ἐξαιρετικῶν συνθηκῶν καὶ ἐξαιρετικῶν λόγων, ἔπρεπε νὰ ἔχῃ μίαν παραγραφήν. Ἀλλὰ δὲν πρέπει νὰ στηριχθῶμεν εἰς τὴν κοινὴν παραγραφήν, ἐφόσον ἡ ποινὴ αὐτή, τὴν ὁποίαν ἐπιβάλλετε, εἶναι ἡ ποινὴ πλημμελήματος. Ἀλλὰ καὶ ἡ παραγραφή, τὴν ὁποίαν ζητοῦν οἱ ὑποβαλόντες τὴν σχετικὴν τροπολογίαν, ἴσως νὰ εἶναι ὀρθὴ καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι δὲν εἶνε ὀρθὸν καὶ ἐπιβεβλημένον νὰ γίνῃ τοῦτο διὰ τὰ ἀδικήματα, διὰ τὰ ὁποῖα δὲν προέβλεψεν ὁ νόμος. Ἐφόσον ὅμως δὲν προέβλεψε τὴν παραγραφὴν αὐτήν, τὰ ἀδικήματα αὐτὰ θὰ ὑποπέσουν εἰς τὴν κοινὴν παραγραφὴν καὶ οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ζημιωθῇ, δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποβάλουν μηνύσεις.

§169ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἄς ἔκαμναν μήνυσιν.

§170ΧΡ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Νομίζω ὅτι ἡ ἄποψις, τὴν ὁποίαν οἱ κ. Συνάδελφοι ὑποστηρίζουν, εἶναι ὀρθή, ἀλλὰ καὶ ἡ ἄποψις ἡ ἰδική μας εἶναι ὀρθοτέρα τῆς ἰδικῆς σας. Ἐὰν θέλετε νὰ δεχθῶμεν τὴν ἐνιαυσίαν παραγραφήν, τὴν δεχόμεθα, ὑπὸ τὸν ὅρον ὅτι θὰ τεθῇ εἰς τὴν τροπολογίαν διάταξις, καθ’ ἥν, διὰ τὰ ἐν λόγῳ ἀδικήματα, ποὺ δὲν ὑπεβλήθησαν μηνύσεις, ἡ παραγραφὴ ἡ ἐτησία νὰ ἀρχίσῃ μετὰ ἕξ μῆνας. Νομίζω, κ. Ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὅτι τὸ πρᾶγμα εἶνε ἀρκετὰ λεπτὸν καὶ πρέπει νὰ τὸ προσέξητε, διότι εἰς τὴν προτεινομένην τροπολογίαν θὰ παραγραφοῦν ὅσα ἀδικήματα ἔχουν τελεσθῆ καὶ ὑπήγοντο εἰς τὴν παραγραφὴν τοῦ κοινοῦ ποινικοῦ δικαίου, καὶ θὰ βλάψῃ τοῦτο ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐζημιώθησαν.

§171Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Ἀφοῦ δὲν ὑπέβαλαν μηνύσεις;

§172ΧΡ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἡμεῖς νομίζομεν ὅτι πρέπει νὰ τεθῇ σχετικὴ παραγραφή, ὅτι τὰ μέχρι τοῦδε τελεσθέντα ἀδικήματα θὰ παραγράφωνται μετὰ ἑξάμηνον ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος νόμου.

§173ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λόντος.

§174Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Εἰδικῶς, προκειμένου περὶ τοῦ ζητήματος τῆς παραγραφῆς, εἶμαι ὑπὲρ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι συνηγοροῦν νὰ τεθῇ ὅτι τὰ ἀδικήματα αὐτά, ὑπάγονται εἰς τὰ ἀδικήματα τὰ κατ’ ἔγκλησιν διωκόμενα καὶ παραγράφονται μετὰ ἕν ἔτος ἀπὸ τῆς τελέσεώς των. Δὲν δύναται δὲ νὰ τεθῇ καμμία ἐξαίρεσις ὅτι ἡ παραγραφὴ ἄρχεται ἀπὸ τῆς τελέσεως τοῦ ἀδικήματος. Δὲν ὑπάρχει κίνδυνος νὰ ζημιωθῇ κανεὶς, διότι ἐὰν ἐτελέσθη τὸ ἀδίκημα πρὸ ἑνὸς ἔτους καὶ ἠμέλησεν ὁ παθὼν μέχρι σήμερον, τοῦτο σημαίνει ὅτι δὲν εἶχεν ἐνδιαφέρον νὰ παρακολουθήσῃ τὴν ὑπόθεσιν καὶ δὲν ἤθελε τὴν ποινικὴν δίωξιν τοῦ τελέσαντος τὸ ἀδίκημα καὶ δὲν ὑπάρχει ἐξαιρετικὸς λόγος νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν τὰς ἀντιρρήσεις ταύτας. Ἀφ’ ἑτέρου, τὸ μόνον μέτρον, τὸ ὁποῖον θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ἦτο νὰ ἐγερθῇ ἐν τῷ μεταξὺ ποινικὴ ἀγωγὴ καὶ ἑπομένως ἐκ τῶν λόγων αὐτῶν παρέχομεν ἕν δικαίωμα ὥστε ἡ ὑπόθεσις, ἡ γεγεννημένη διὰ τῆς ὑποβολῆς τῆς μηνύσεως, νὰ παραγραφῇ. Τοῦτο ἐξάγεται καὶ ἐκ τῶν γενικῶν ἀρχῶν τοῦ δικαίου, διότι ἡ ὑποβολὴ τῆς μηνύσεως διακόπτει τὴν παραγραφήν, διότι χωροῦν αἱ ἀνακριτικαὶ πράξεις αἱ ὁποῖαι διακόπτουν τὴν παραγραφὴν καὶ ἀποκλείουν τὸν φόβον ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ χωρήσῃ εὔνοια, ἡ ὁποία νὰ καλύψῃ ἀδικήματα, τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ διωχθοῦν. Ἑπομένως διὰ τὸν λόγον τοῦτον συνηγορῶ ὑπὲρ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ὑποστηρίζουν νὰ τεθῇ εἰς τὸ ἀδίκημα βραχὺς χρόνος παραγραφῆς, διότι πρόκειται περὶ ἐξαιρετικοῦ ἀδικήματος, τὸ ὁποῖον ὀφείλει, ἐφόσον διώκεται κατ’ ἔγκλησιν, νὰ ὑποβληθῇ εἰς τὴν βραχυπρόθεσμον παραγραφήν.

§175Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ποῖος εἶναι ὁ λόγος ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος σᾶς ἀναγκάζει νὰ μὴ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλον ἐγώ, καὶ νὰ ἐπιμένητε εἰς τὴν τροπολογίαν σας;

§176Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Διότι δὲν εἶναι κανονικόν. Σᾶς λέγω, κ. Παπασταύρου, ὅτι δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν εἰς αὐτὴν τὴν διατύπωσιν ποὺ λέγετε, ἀλλὰ, νομίζω, ὅτι τοῦτο εἶναι ἀντίθετον πρὸς τὰ γενικῶς κρατοῦντα νομικῶς, ὅτι ἡ παραγραφὴ ἄρχεται ἀπὸ τῆς τελέσεως τοῦ ἀδικήματος. Δυνάμεθα νὰ προσδιορίσωμεν μεγαλείτερον χρόνον παραγραφῆς, ἐὰν θέλετε, δηλαδή, ἀπὸ ἕναν χρόνον νὰ τὸν κάμωμεν ἑνάμισυ, ὥστε νὰ ὑπάρξῃ ἡ ἑξάμηνος ἡ ἰδική σας. Ἀλλὰ δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ κανονισθῇ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὸ ζήτημα αὐτῆς τῆς παραγραφῆς. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡ γνώμη μου εἶναι αὐτή, χωρὶς νὰ ἀποκλείω καὶ τὴν ἄλλην ἄποψιν. Γενικώτερον ὅσον ἀφορᾷ τὴν παρατήρησιν τοῦ κ. Κριεζῆ, ὁ ὁποῖος ἀφοῦ περιέγραψε τὴν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται σήμερον τὸ Χρηματιστήριον, ἐζήτησε, λόγῳ τοῦ ὅτι παρεσχέθη ἀποκλειστικῶς τὸ μονοπώλιον τῆς διαπραγματεύσεως τοῦ συναλλάγματος εἰς τὰς Τραπέζας, μέρος τῆς προμηθείας τὴν ὁποίαν λαμβάνουν αἱ Τράπεζαι καὶ τὸ ὁποῖον πρότερον λόγῳ τοῦ ὅτι εἶχον τὸ δικαίωμα οἱ χρηματισταὶ νὰ ἐκτελοῦν πράξεις ἐπὶ συναλλάγματος ἐλάμβανον μέρος τοῦ συναλλάγματος τῆς προμηθείας, νὰ περιέρχηται εἰς τοὺς χρηματιστάς, θεωρῶ κατὰ βάσιν ὅτι ὀρθὴ εἶναι ἡ ἄποψις, ὅτι αἱ Τράπεζαι ὀφείλουν νὰ δώσουν μέρος τῆς προμηθείας ταύτης ὑπὲρ τῶν χρηματιστῶν. Τὸ ζήτημα ἦλθεν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου, περὶ ἐκκρεμῶν χρηματιστηριακῶν συναλλαγῶν, καὶ ἐνεκρίθη ὁμοφώνως ἀπὸ τὴν ἐπιτροπήν, ὅτι ἡ ἄποψις αὐτὴ εἶναι δικαία, διότι πράγματι αἱ Τράπεζαι διὰ τῆς μονοπωλήσεως τοῦ συναλλάγματος, ἀπέκτησαν καὶ ἕνα πρόσθετον πόρον, ἕν πρόσθετον ἔσοδον, τὸ ὁποῖον πρότερον ἀνῆκεν εἰς τοὺς χρηματιστάς, τὸ δὲ Χρηματιστήριον ἔπαθεν ἀρκετὰ κατὰ τὸ δεκαπεντάμηνον διάστημα κατὰ τὸ ὁποῖον ἐκλείσθη, ὥστε νὰ δικαιοῦται εἰς αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἀφῃρέθησαν ἀπὸ τὴν ἐργασίαν τῶν χρηματιστῶν, καὶ μετεβιβάσθησαν, λόγῳ τοῦ νόμου τῆς μονοπωλήσεως τοῦ συναλλάγματος, εἰς τὰς Τραπέζας. Δικαιοῦται νὰ ἀξιώσῃ νὰ λάβῃ μέρος τοῦ ποσοῦ, τὸ ὁποῖον λαμβάνουν σήμερον αἱ Τράπεζαι. Ἀλλὰ τοῦτο θέλω νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλήν. Τὸ δικαίωμα αὐτό, τὸ ὁποῖον ζητοῦν οἱ χρηματισταί, ὅτι ἐκ τῆς προμηθείας, τὴν ὁποίαν λαμβάνουν αἱ Τράπεζαι, πρέπει μέρος νὰ διατεθῇ εἶναι ὀρθόν. Διαφωνῶ ὅμως πρὸς τὸν ἀξιότιμον Συνάδελφον κ. Κριεζῆν, ὡς πρὸς τὴν οἰκονομίαν, κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ μέρος αὐτὸ τῆς προμηθείας νὰ δοθῇ εἰς τὸ Χρηματιστήριον. Φρονῶ, ὅτι ὁπωσδήποτε πρέπει νὰ δοθῇ τὸ μέρος τοῦτο τῆς προμηθείας, ἀλλ’ ὅμως πρέπει νὰ εὕρωμεν κατὰ τίνα τρόπον πρέπει νὰ δοθῇ, ὥστε νὰ συντελέσωμεν διὰ τῆς ἀφαιρέσεως τοῦ μέρους αὐτοῦ ἐκ τῶν ἐσόδων τῆς Τραπέζης, ἐκ τῆς προμηθείας, νὰ συντελέσωμεν, λέγω, εἰς τὴν ἐξυγίανσιν τῆς χρηματιστηριακῆς καταστάσεως καὶ συγχρόνως νὰ ἀνακουφίσωμεν πραγματικῶς καὶ δικαίως καὶ κατ’ ἴσην μοῖραν τὸ Χρηματιστήριον. Τοῦτο θὰ ἐπραγματοποιεῖτο, ἐὰν ἐγίνετο ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὁλόκληρον σχεδὸν τὸ Χρηματιστήριον ζητεῖ σήμερον: δηλαδὴ νὰ μειωθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν χρηματιστῶν, ὅστις εἶνε σήμερον ὑπερβολικός. Ἑπομένως αἱ συναλλαγαὶ ἔχουν περιορισθῇ εἰς τὸ ἐλάχιστον. Ὁ ἀριθμὸς τῶν χρηματιστῶν, ὁ ὁποῖος ἀνέρχεται εἰς τοὺς 120 δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθῇ ἀπὸ τὰ δικαιώματα τὰ ὁποῖα λαμβάνουν ἐκ τῶν συναλλαγῶν, αἱ ὁποῖαι γίνονται. Ὀρθὸν θὰ ἦτο νὰ ἐλαμβάνετο μέτρον πρὸς περιορισμὸν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν χρηματιστῶν. Ἐὰν τοῦτο συμβῇ, τότε αὐτομάτως, διότι θὰ περιωρίζετο ὁ ἀριθμὸς τῶν χρηματιστῶν, θὰ ηὔξανον αἱ ἐργασίαι των, καὶ θὰ ἐλάμβανον οὗτοι ἐμμέσως τὴν ἱκανοποίησιν, τὴν ὁποίαν ζητεῖ ὁ ἀξιότιμος Συνάδελφος, κ. Κριεζῆς. Ἐὰν ἑπομένως τὸ μέρος τῆς προσόδου τῆς προμηθείας, τὴν ὁποίαν ἔχουν αἱ Τράπεζαι, ἐλαμβάνετο ἀπόφασις ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς, εἴτε ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ἀποδεχομένης τὴν πρότασιν τοῦ κ. Κριεζῆ, ἐὰν τὸ μέρος αὐτό, ἐπρόκειτο νὰ διατεθῇ κάπου, θὰ ἦτο ὀρθὸν νὰ διατεθῇ διὰ νὰ σχηματισθῇ ἕν ἀποθεματικὸν ποσόν διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἐπετυγχάνετο ἡ ἐθελουσία ἔξοδος τῶν χρηματιστῶν ἐκεῖνο δηλαδὴ τὸ ὁποῖον ζητεῖ τὸ Χρηματιστήριον σήμερον. Τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον διαπραγματεύονται σήμερον αἱ Τράπεζαι εἶναι 18.000.000 λίραι Ἀγγλίας περίπου ἐτησίως. Τὸ 1) 3 ἢ μᾶλλον τὰ 35% τὸ διαπραγματεύονται ὅλαι αἱ ἄλλαι Τράπεζαι καὶ τὸ 65% τὸ διαπραγματεύεται ἡ Ἐκδοτικὴ Τράπεζα. Ὀρθῶς ἐδήλωσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὅτι ἡ Ἐκδοτικὴ Τράπεζα, τὸ ποσὸν τῆς προμηθείας τὴν ὁποίαν λαμβάνει, τὸ ἔχει καὶ ὡς ἀσφάλειαν διὰ τοὺς πιθανοὺς κινδύνους. Ἑπομένως καὶ ἐγὼ φρονῶ ὅτι, προκειμένου περὶ τῆς Ἐκδοτικῆς Τραπέζης, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ συζήτησις νὰ ἀφαιρεθῇ μέρος τῆς προμηθείας αὐτῆς, ἀλλὰ θὰ ἔπρεπεν ἐὰν θὰ ἐλαμβάνετο τὸ μέτρον, νὰ ἐξαιρεθῇ ἡ Ἐκδοτικὴ Τράπεζα ἀπὸ τὰς συναλλαγὰς τῶν συναλλαγματικῶν ἀγοραπωλησιῶν, αἱ ὁποῖαι γίνονται ἐκ μέρους τῆς Ἐκδοτικῆς Τραπέζης, θὰ ἐπήρκει τότε τὸ ὑπόλοιπον τὸ διαπραγματευόμενον ἀπὸ τὰς ὑπολοίπους Τραπέζας, καὶ τὸ ὁποῖον θὰ δώσῃ ἕν σύνολον προμηθείας 5.000.000 δραχμῶν, διὰ νὰ ἱκανοποιήσῃ ἀπολύτως ἕν ἀποθεματικὸν κεφάλαιον, τὸ ὁποῖον θὰ χρησιμεύσῃ διὰ νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ ἐξυγίανσις τῆς Χρηματιστηριακῆς μας καταστάσεως. Διότι ἐξερχομένων 60 χρηματιστῶν, θὰ μείνωσιν οἱ ὑπόλοιποι, οἱ ὁποῖοι θὰ ἱκανοποιοῦνται ἐκ τῆς φυσικῆς αὐξήσεως τῶν ἐργασιῶν των, ἐφόσον μέρος τῶν χρηματιστῶν θὰ ἐξέλθῃ. Αὐτὸ εἶχον νὰ εἴπω καὶ πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, παρακαλῶ δὲ ὅπως γίνῃ ἀποδεκτὴ ἡ τροπολογία τοῦ κ. Κριεζῆ, λάβῃ δὲ τοῦτο ὑπ’ ὄψιν ἡ Κυβέρνησις ὅπως δι’ ἑτέρου νομοθετήματος ἐπιτύχῃ τὴν ἐξυγίανσιν τοῦ χρηματιστηρίου.

§177Γ. ΠΕΣΜΑΤΖΟΓΛΟΥ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐγὼ βεβαίως νομικὸς δὲν εἶμαι. Ἐσπούδασα νομικὰ, ἀλλὰ νομικὸς δὲν εἶμαι, ὥστε νὰ ἀποφανθῶ περὶ τῆς ὀρθότητος ἢ μὴ τῆς γνώμης αὐτῆς. Ἀλλὰ ὡς λογικὸς ἄνθρωπος μοῦ φαίνεται παράδοξον, ἐὰν ἐξυβρίσῃ κανεὶς νὰ παραγράφηται μετὰ τρία ἔτη τὸ ἀδίκημα καὶ ὅταν πρόκειται περὶ παραβάσεως ἐπὶ τῶν νόμων περὶ συναλλάγματος, δηλαδὴ περὶ ἐπιβουλῆς τοῦ ἐθνικοῦ νομίσματος, νὰ παραγράφηται μετὰ ἕν ἔτος. Καὶ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ ἠμποροῦσα νὰ δεχθῶ, ἐὰν ἡ Βουλὴ ἐπέμενε, δὲν θὰ εἶχον καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ δεχθῶ εἶναι, ὅτι ἡ παραγραφὴ νὰ ἐπέρχηται καὶ διὰ τὰ παρελθόντα ἀδικήματα, ἀλλὰ ἀπὸ σήμερον καὶ πέρα, μετὰ ἕν ἔτος. Ἐὰν μέ ἐρωτᾷ ἡ Βουλὴ οὔτε αὐτὸ δὲν θὰ τὸ ἐδεχόμην.

§178ΒΡ. ΑΛΕΞΑΤΟΣ. Ποῖος εἶναι ὁ λόγος;

§179Γ. ΠΕΣΜΑΤΖΟΓΛΟΥ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Σᾶς τὸ εἶπα καθαρά. Ἐγὼ θεωρῶ σοβαρώτατον τὸ ἀδίκημα αὐτό.

§180Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Δὲν γνωρίζετε, κ. Βουλευταί, ποῖαι εἶναι αἱ δυσχέρειαι εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ δεχθῇ τὴν πρότασίν σας περὶ συντομεύσεως τοῦ χρόνου τῶν παραγραφῶν. Σήμερον ἰσχύει κατὰ τὸ κοινὸν δίκαιον, τὸ ὁποῖον ἐφαρμόζεται, ἡ τριετὴς παραγραφή, προκειμένου περὶ ἀδικημάτων, τώρα, ἐὰν ἐφαρμόσωμεν τὴν μονοετῆ παραγραφήν, ἐνῷ ὁ νόμος ἰσχύει ἀπὸ τοῦ 1931, εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ εὑρεθοῦν ἀδικήματα, διὰ τὰ ὁποῖα εἴτε νὰ μὴ παράγηται ἀγωγή, εἴτε νά εὑρεθῶσιν αἴφνης παραγεγραμμένα. Ὑποθέτω ὅτι εἶναι δύσκολον τὸ πρᾶγμα. Δυνάμεθα νὰ δεχθῶμεν τὴν σύντομον παραγραφήν, ἀλλὰ διὰ τὰ ἀπὸ σήμερον καὶ ἔπειτα γενόμενα ἀδικήματα.

§181ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μπασιᾶκος.

§182Α. ΜΠΑΣΙΑΚΟΣ. Κύριοι Βουλευταί, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαμαρτυρηθῶ, διότι συνάδελφοι νομικοὶ ὑποβάλλουν τροπολογίαν διὰ τῆς ὁποίας εἰσάγεται βραχυπρόθεσμος παραγραφὴ ἐπὶ ὡρισμένων ἀδικημάτων διαπραχθέντων εἰς βάρος τοῦ ἐθνικοῦ μας νομίσματος. Γνωρίζω τὰ ἐλατήρια, τὰ ὁποῖα ὤθησαν τοὺς ἀξιοτίμους Συναδέλφους, πλὴν φρονῶ ὅτι οἱ συνάδελφοι καὶ δὴ νομικοί, δὲν θὰ ὤφειλον νὰ ἀγνοῶσι τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 84 τοῦ Συντάγματος κατὰ τὴν ὁποίαν· «ἀμνηστεία τῶν κοινῶν ἀδικημάτων δὲν δύναται νὰ χορηγηθῇ οὔτε διὰ νόμου». Ἡ ὀρθὴ δὲ ἔννοια τοῦ ἄνω ἄρθρου εἶναι ἡ ἑξῆς, ὅτι δὲν ἀπαγορεύεται μόνον ἡ παροχὴ ἀμνηστείας διὰ νόμου ἀμέσου, ἀλλὰ καὶ διὰ νόμου ἐμμέσου. Ὅταν δὲ ἐρχόμεθα ἡμεῖς σήμερον καὶ εἰσάγομεν ἕνα νόμον καὶ περιορίζομεν τὸν χρόνον τῆς παραγραφῆς μὲ ἀναδρομικὴν ἰσχύν, νομίζω ὅτι εὑρισκόμεθα προδήλως ἔξω τῆς ἐννοίας τοῦ ἄρθρου 84 τοῦ Συντάγματος. Κατὰ Σεπτέμβριον τοῦ 1931 ἡ τότε Κυβέρνησις τῶν Φιλελευθέρων, ἔλαβε μέτρον σωστικόν, κατὰ τὸ ὁποῖον, οἱ παραβάντες τὸν νόμον ἐκεῖνον περὶ προστασίας τοῦ ἐθνικοῦ νομίσματος, διέπραττον ἔγκλημα βαρύ. Δὲν εἶνε ἑπομένως ἐπιτετραμμένον εἰς τοὺς ἀντιπροσώπους τοῦ Λαοῦ νὰ ἔλθωσι ἤδη καὶ ἐπιβραβεύσωσι τὸ ἔγκλημα ἐκεῖνο. Πλὴν ὅμως δὲν ἀρνοῦμαι ὅτι καὶ ἡ τότε Κυβέρνησις τῶν Φιλελευθέρων διέπραξεν ἕν ἔγκλημα, βαρύτερον τοῦ πρώτου, διότι εἰσήγαγε τὸν νόμον 5406 ἄρθρ.4 δι’ οὗ ὡρίσθη ὅτι: «οἱ ἰδιῶται καὶ οὐχὶ τὰ Πιστωτικὰ ἱδρύματα μέχρι σήμερον παραβάντα τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ἀπὸ 28–9–33 Ἀναγ. Νόμου «περὶ Προστασίας τοῦ Ἐθνικοῦ Νομίσματος», ἀπαλλάσσονται πάσης ποινῆς, καταργουμένων τῶν τυχὸν ἐκκρεμουσῶν Ποινικοῦ Δικαίου..... ... (ἀναγινώσκει) ... Καὶ οὐ μόνον τοῦτο, ἀλλὰ ἦλθεν ὁ νόμος καὶ κατήργησεν ἐκκρεμούσας ποινικὰς δίκας. Ὅταν εἰσήχθη τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ ὑπεβλήθη τοιαύτη τροπολογία, μόνον ἐγὼ εἶχον τὴν τιμὴν νὰ διαμαρτυρηθῶ κατ’ αὐτῆς, ὑποστηρίξας ἀντισυνταγματικότητα. Δὲν ἀρνοῦμαι, κ. Συνάδελφοι, ὅτι ὑπάρχουσι περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας ὡρισμένα ἐγκλήματα δέον νὰ κρίνωνται ἐπιεικῶς ἀπὸ τὰ δικαστήρια. Ἀκριβῶς δέ, ἐπειδὴ οἱ ὑποστηρίζοντες τὴν τροπολογίαν ἔχουσιν ὑπ’ ὄψει τοιαῦτα παραδείγματα μικρῶν ἀδικημάτων, λέγω νὰ εἰσαγάγωμεν νόμον, διὰ τοῦ ὁποίου νὰ περιορίσωμεν τὰς ποινὰς ἐκείνων ποὺ παρέβησαν τὸν νόμον εἰς φυλάκισιν μέχρις ἑνὸς μηνὸς καὶ χρηματικὴν ποινὴν μέχρι δραχ. 10.000. Ἐπὶ τῆς βάσεως αὐτῆς νομίζω ὅτι ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ συζήτησις, οὐχὶ ὅμως περιορίζοντες τὸν χρόνον τῆς παραγραφῆς νὰ παράσχωμεν ἐμμέσως πλήρη ἀμνηστείαν. Τὴν βάσιν αὐτὴν λοιπόν, κ. Ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὑποβάλλω ὑπὸ τὴν κρίσιν σας, ὥστε νὰ δεχθῆτε νὰ περιορισθῇ ἡ ποινὴ ἡ αὐστηρά, καὶ νὰ μὴ φθάσωμεν εἰς τὸ νὰ περιορίσωμεν τὸν χρόνον τῆς παραγραφῆς, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον, ἀναμφισβητήτως, δὲν εἶναι ἀπολύτως κανονικὸν καὶ συνταγματικόν.

§183ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Διατὶ νὰ μὴ γίνῃ τὸ πρᾶγμα διὰ τῆς τροπολογίας;

§184Α. ΜΠΑΣΙΑΚΟΣ. Δὲν εἶναι τὸ ἴδιον. Ὅταν ὑπεβλήθη ἡ τροπολογία αὐτὴ καὶ ἐγένετο δεκτὴ ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ἔσχον μίαν παρατήρησιν ὀρθὴν καὶ δικαίαν. Ἠθέλησα δηλονότι, νὰ εἴπω ὅτι, ὅταν νομοθετῶμεν, δὲν πρέπει νὰ παραγνωρίζωμεν τὴν πραγματικότητα, οὔτε ὅμως πρέπει νὰ ὑπερβαίνωμεν τὰ ἐσκαμμένα παραβιάζοντες τὸ Σύνταγμα. Ἐπὶ τῆς δευτέρας τροπολογίας τοῦ ἀξιοτίμου Συναδέλφου κ. Κριεζῆ, λέγω ὅτι δίκαιον εἶναι νὰ ἐξαιρέσωμεν τὸ ποσοστόν, τὸ ὁποῖον ζητοῦν οἱ χρηματισταὶ ἀπὸ τὰ κέρδη, τὰ ὁποῖα λαμβάνουσιν αἱ Τράπεζαι ἀπὸ τὴν Ἐκδοτικὴν Τράπεζαν. Φρονῶ ἀδιστάκτως ὅτι τὸ αἴτημα τοῦ Χρηματιστηρίου εἶναι δικαιότατον, καὶ εἶναι δικαιότατον διὰ τὸν ἑξῆς λόγον. Ὅταν ἔγινεν ὁ ἀναγκαστικὸς νόμος διὰ τοῦ ὁποίου ἀφηρέθη τὸ δικαίωμα τῆς ἀγορᾶς συναλλάγματος ἀπὸ τοὺς χρηματιστάς, ὡρίσθη εἰς τὸν νόμον ὅτι τὸ δικαίωμα αὐτὸ μεταβιβάζεται εἰς τὴν ἐκδοτικὴν Τράπεζαν. Ἀτυχῶς ἐν τῇ πράξει τί ἐγένετο; Τὰ 90% τῶν πράξεων αὐτῶν, ἀντὶ νὰ γίνωνται ἀπὸ τὴν Ἐκδοτικὴν Τράπεζαν, ἐδίδοντο εἰς τὰς ἰδιωτικὰς Τραπέζας καὶ ἀντὶ νὰ ἔχωμεν 50 χρηματιστὰς μετεβιβάσθη τὸ δικαίωμα τοῦτο εἰς 5 Τραπέζας. Καὶ ἐρωτῶ· ὅταν οἱ χρηματισταὶ ἔχουν ὡς μοναδικὸν ἐπάγγελμα αὐτό, νὰ εἶναι χρηματισταί, εἶναι δικαίωμα τοῦ Κράτους νὰ ἀφαιρῇ ἀπ’ αὐτοὺς τὸν ἄρτον; Εἶναι λοιπὸν δικαία ἡ αἴτησίς των νὰ μετάσχουν ἔν τινι δικαίῳ μέτρῳ εἰς τὰ κέρδη τῶν Τραπεζῶν, δηλονότι εἰς ποσοστὰ 5%. Ἐφόσον δὲ ἔχομεν τὴν δήλωσιν αὐτῶν τῶν χρηματιστῶν ὅτι ἀπὸ τὰ κέρδη αὐτὰ τὸ ½ θὰ εἰσαχθῇ εἰς τὸ ταμεῖον ἐκκαθαρίσεως τῶν χρηματιστηριακῶν διαφορῶν, νομίζω ὅτι δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ κανεὶς δισταγμὸς περὶ τοῦ δικαίου τοῦ αἰτήματός των.

§185ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καγιᾶς.

§186Γ. ΚΑΓΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, κανὲν συμφέρον δὲν δύναται νὰ εἶναι ἰσχυρότερον ἀπὸ τὸ συμφέρον τῆς προστασίας τοῦ ἐθνικοῦ νομίσματος. Τοῦτο ἀκριβῶς εἶχεν ὑπ’ ὄψει του ὁ νομοθέτης, ὅταν ἔκαμε τὸν ἀναγκαστικὸν νόμον, καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον τὸν ὑπήγαγεν καὶ εἰς τὰς γενικὰς περὶ παραγραφῆς διατάξεις. Δὲν ἔχει καμμίαν ὁμοιότητα ἡ περίπτωσις ἡ σημερινὴ μὲ τὴν περίπτωσιν ἐκείνην μὲ τὴν ὁποίαν εἰς ἐξαιρετικοὺς νόμους ὁ νομοθέτης τάσσει βραχυτέραν προθεσμίαν. Δὲν πρέπει νὰ ἐλαττώσωμεν τὰς ἐγγυήσεις, αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν, αἱ ὁποῖαι ὑφίστανται διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν νόμων, διότι ἀκριβῶς αἱ χαρακτηριστικαὶ πράξεις, τὰς ὁποίας κατ’ ἐπανάληψιν ἐνηργήσαμεν, ὑπῆρξαν ἡ σπουδαιοτέρα αἰτία τῆς ἐπιτάσεως τῆς ἐγκληματικότητος. Ὅσον περισσότερον εὐεργετικὰς διατάξεις λαμβάνομεν διὰ τὰ διάφορα ἀδικήματα, ἐπὶ τοσοῦτον ἐνισχύομεν τὴν ἐγκληματικότητα. Διότι καμμία ἄλλη αἰτία δὲν δύναται νὰ ἐνισχύσῃ περισσότερον τὴν ἐγκληματικότητα ἀπὸ τὴν ἐλπίδα, ἡ ὁποία ἀναπτύσσεται, ὅτι ὁ δράστης δύναται νὰ ἀποφύγῃ τὰς συνεπείας καὶ τὰς κυρώσεις τοῦ ποινικοῦ νόμου. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν φρονῶ, ὅτι ἐὰν ἡ παραγραφὴ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ἤθελεν εἶναι ὅπως καὶ εἰς τὰς ἐξαιρετικὰς περιπτώσεις, τὰς ὁποίας ἀνέφερον οἱ ἀξιότιμοι κ. Συνάδελφοι βραχεῖα, ἑξάμηνος ἢ καὶ ἐνιαυσία, ἐλαττώνομεν τὰς ἐγγυήσεις, αἱ ὁποῖαι τάσσονται εἰς τὸν νόμον διὰ τὴν ἐπιβολὴν τῶν κυρώσεων αὐτοῦ. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, κ. Συνάδελφοι, φρονῶ ὅτι πρέπει τὰ ἀδικήματα αὐτὰ νὰ ὑπάγωνται εἰς τὴν γενικὴν παραγραφὴν, εἰς τὴν ὁποίαν ὑπάγονται ὅλα τὰ ἄλλα ἀδικήματα, διότι πολὺ ὀρθῶς παρετήρησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶμεν τὸ ἀδίκημα τῆς ἐξυβρίσεως νὰ παραγράφεται μετὰ τριετίαν, ἐνῷ τὸ ἀδίκημα τὸ σπουδαιότατον κατὰ τοῦ ἐθνικοῦ νομίσματος, πρέπει νὰ παραγράφεται μετὰ ἕν ἔτος; Ἀναμφισβητήτως, κ. Συνάδελφοι, θίγει τοῦτο τὰ ὅρια τοῦ Συντάγματος, διότι δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο, παρὰ μία ἔμμεσος ἀμνηστεία τῶν τελεσθέντων ἤδη ἀδικημάτων. Τοιαύτην πρᾶξιν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτρέψῃ ἡ ἐθνικὴ ἀντιπροσωπεία. Ἐὰν οἱ κ. Συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι εἰσήγαγον τὴν τροπολογίαν, εἶχον ὑπ’ ὄψει των ὡρισμένας περιπτώσεις, αἱ περιπτώσεις αὐταὶ δὲν δύνανται νὰ κατισχύσουν διὰ νὰ ἀποτελέσουν κανόνας καὶ νὰ συγχωρηθοῦν ὡρισμένοι ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι παρέβησαν τὸν νόμον περὶ συναλλάγματος, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον θὰ γίνῃ διὰ τῆς ἐνιαυσίας παραγραφῆς. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, κ. Βουλευταί, φρονῶ ὅτι πρέπει νὰ ἀπορριφθῇ ἡ τροπολογία καὶ νὰ μείνῃ ὅπως ἔχει τὸ Διάταγμα καὶ ὅπως ὑπεστήριξεν ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας.

§187ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις κηρύσσεται περατωμένη. Ἐρωτῶ τὴν Βουλήν, δέχεται τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου ὡς τοῦτο ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§188ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα.

§189ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Γίνεται δεκτὸν εἰς βʹ ἀνάγνωσιν ὡς ἐτροπολογήθη ἀναβληθείσης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου)

§190ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου: «Περὶ ὀργανώσεως τῆς Κεντρικῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Θρησκευμάτων καὶ Παιδείας». Ὁ κ. Εὐστρατιάδης ἔχει τὸν λόγον.

§191ΓΡ. ΕΥΣΤΡΑΤΙΑΔΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, ὀφείλω νὰ ἐξάρω τὴν ἐπίδοσιν, τὸν ζῆλον καὶ τὴν προσπάθειαν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας, διὰ τὴν ἀνόρθωσιν ἐν γένει τῶν τῆς παιδείας καὶ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἐκκλησιαστικῶν πραγμάτων, ἀλλὰ φοβοῦμαι ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ἐν τῇ ἀξιεπαίνῳ αὐτοῦ ὁρμῇ πρὸς ἀρτίαν ὀργάνωσιν τοῦ Ὑπουργείου τῆς Παιδείας προέβη εἰς τολμηρὸν ἀκρωτηριασμὸν τοῦ ἑτέρου σκέλους τοῦ Ὑπουργείου τῆς Παιδείας, τοῦ ὑπηρετοῦντος τὰ τῆς Ἐκκλησίας καὶ Θρησκευμάτων. Κατήργησε τὴν «Διεύθυνσιν τῶν Θρησκευμάτων», κατήργησε τὸ «Τμῆμα Ἑτεροδόξων» καὶ τὸν Εἰδικὸν Νομικὸν Σύμβουλον τοῦ Ὑπουργείου τῆς Παιδείας. Διὰ τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νομοσχεδίου κυροῦται προηγούμενον Διάταγμα διὰ τοῦ ὁποίου καταργεῖται ἡ «Διεύθυνσις τῶν Θρησκευμάτων», ἡ ὁποία ὡρίσθη ἀπὸ τοῦ 1926 καὶ ἡ ὁποία κατέστη ἀπαραίτητος, διὰ τὸ κῦρος τῆς ἐκπροσωπήσεως ἐν τῇ πολιτείᾳ τῆς ἐκκλησίας. Ἰδίως μετὰ τοὺς Βαλκανικοὺς καὶ τὸν παγκόσμιον πόλεμον μετὰ τὴν δημιουργίαν καὶ ἀνάπτυξιν τῶν θρησκευτικῶν μειονοτήτων, καὶ μετὰ τὴν εὐρεῖαν ἐξάπλωσιν τῶν προπαγανδῶν καὶ ἑτεροδόξων. Ἡ διεύθυνσις τοῦ Ὑπουργείου τῆς Παιδείας, ἡ ὁποία συνεκέντρωνε ὅλα τὰ τμήματα τὰ ἀφορῶντα τὰ τῆς ἐκκλησίας ἦτο οὕτως εἰπεῖν ὁ ρυθμιστὴς τῆς ὅλης ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας καὶ ὅλων τῶν ἀναφυομένων πολλαπλῶν ζητημάτων. Πρέπει νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἡ ἁρμοδιότης τῆς διευθύνσεως τῶν θρησκευμάτων περιλαμβάνει σήμερον 86 μητροπόλεις, ἰσάριθμα μητροπολιτικὰ συμβούλια, ἰσάριθμα τοπικὰ συμβούλια, ἰσάριθμα μητροπολιτικὰ γραφεῖα, 9.000 περίπου ἐνορίας, ἰσαρίθμους ἐνοριακὰς ἐπιτροπὰς, 15.000 περίπου ἐφημερίους, ἰσάριθμα ἐξωκλήσια καὶ παρεκκλησίας, 5 ἱερατικὰς σχολὰς, 4 ἱερατικὰ φροντιστήρια, 450 Μονὰς, ὅλας τὰς Κοινότητας, καὶ Ἐκκλησίας ἑτεροδόξων, Νομοθετικὴν καὶ Διοικητικὴν ρύθμισιν, πάντων τῶν προβλημάτων καὶ ζητημάτων τῶν ἀπορρεόντων ἐκ τῆς σχέσεως τῶν φυσικῶν καὶ νομικῶν προσώπων καὶ τῆς ἐπ’ αὐτῶν ἐποπτείας. Ὅλαι αὐταὶ αἱ πολλαπλαῖ ὑπηρεσίαι συγκεντροῦνται διὰ τοῦ νομοσχεδίου εἰς ἓν τμῆμα. Ἐνῷ δὲ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων περιλαμβάνει ἐν ὅλῳ 12 τμήματα, διὰ τοῦ νέου νομοσχεδίου τὰ 11 τμήματα ἀπορροφᾷ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας ἕν δὲ καὶ μόνον τμῆμα μένει διὰ τὸ τῆς Ἐκκλησίας. Τοιουτοτρόπως μήτε ἐκπροσώπησιν κύρους δύνανται νὰ ἔχουν τὰ τῆς Ἐκκλησίας, μήτε ἐπαρκῶς δύνανται νὰ διευθετηθῶσι τὰ διάφορα ζητήματα καὶ νὰ λυθῶσιν αἱ ἀναφυόμεναι διαφοραὶ μεταξὺ τῶν ἰδιοτύπων οὕτως εἰπεῖν σχέσεων πολιτείας καὶ ἐκκλησίας. Οὕτω πως ἐρχόμεθα σήμερον νὰ μειώσωμεν τὸ κῦρος τῶν τῆς ἐκκλησίας μετὰ ἕνα αἰῶνα ἀφ’ ἧς τὸ πρῶτον ἱδρύθη τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Θρησκευμάτων, ὅτε τοιαύτη ἐξαιρετικὴ ἐδόθη σημασία εἰς αὐτό, ὥστε ἱδρύθη ἴδιον Ὑπουργεῖον Ἐκκλησιαστικῶν τὸ ἐπονομασθὲν «Μινιστέριον τῆς Θρησκείας» καὶ διωρίσθη πρῶτος «Μινίστρος», ὅπως ἐλέγετο, τῶν Θρησκευμάτων ὁ ἐπίσκοπος Ἀνδρούσης Ἰωσὴφ καὶ μετ’ αὐτὸν ἕτεροι Ἱεράρχαι. Καὶ ἐσχάτως δὲ, ὡς θὰ ἐνθυμεῖσθε, ἐμελετήθη χωρισμὸς τοῦ Ὑπουργείου τῆς Παιδείας ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Θρησκευμάτων ἔχομεν δὲ καὶ τὸ παράδειγμα διορισμοῦ εἰδικοῦ Ὑφυπουργοῦ τοῦ Ὑπουργείου τῆς Παιδείας διὰ τὰ ἐκκλησιαστικὰ πράγματα.

§192ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πότε ἔγινεν αὐτό;

§193ΓΡ. ΕΥΣΤΡΑΤΙΑΔΗΣ. Ἐπί τῆς δικτατορίας τοῦ Παγκάλου. Ἐκλήθη δὲ τότε νὰ διευθύνῃ μετὰ τὸν διορισμὸν τοῦ Ὑφυπουργοῦ, τὰ τῆς Θρησκείας ἰδιαιτέρως, καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου ὁ κ. Ἀνδροῦτσος. Εἶναι λοιπὸν, ἐπαναλαμβάνω, ἀναχρονιστικὸν εἰς τὴν σημερινὴν ἐποχὴν νὰ καταργηθῇ ἡ διεύθυνσις τόσον πολυσχιδοῦς ὑπηρεσίας, ἐχούσης τόσον μεγάλην ἐργασίαν καὶ νὰ καταργηθῇ ἐντελῶς τὸ τμῆμα τῶν ἑτεροδόξων, τμῆμα τὸ ὁποῖον ἀπὸ πολλοῦ κατετμήθη, ἀφ’ ἧς ἀπεσπάσθη ἀπὸ αὐτὸ ὡρισμένη ὑπηρεσία καὶ ἀνετέθη εἰς ἄλλο Ὑπουργεῖον, εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν, ἐπειδὴ τότε ἔπρεπε νὰ ἱκανοποιηθῇ εἷς πρωτότυπος κληρικὸς ἀρχιμανδρίτης, ζηλώσας τὸν τίτλον διπλωμάτου, εὐνοούμενος τοῦ τότε Ἀρχιεπισκόπου Μεταξάκη, καὶ διὰ τὸν ὁποῖον εἰδικῶς ἱδρύθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν ἴδιον τμῆμα, ὅπερ διηύθυνεν αὐτὸς ἐν τῷ Ὑπουργείῳ τῶν Ἐξωτερικῶν, μέχρις ὅτου ἀπεβλήθη ἐξ αὐτοῦ λόγῳ καταχρήσεως. Ἐκτὸς τῆς καταργήσεως τῆς Διευθύνσεως τοῦ Ὑπουργείου τῶν Θρησκευμάτων ὡς καὶ τῆς καταργήσεως τοῦ Τμήματος τῶν Ἑτεροδόξων, καταργεῖται καὶ ὁ εἰδικὸς νομικὸς σύμβουλος τοῦ Ὑπουργείου τῆς Παιδείας. Κύριοι, ὀφείλω νὰ κάμω μίαν δήλωσιν, ὁμιλῶ ὑπὲρ ἀρχῶν καὶ οὐχὶ ἀποβλέπων εἰς ὡρισμένα πρόσωπα, ἀδιαφορῶν καὶ μὴ γνωρίζων τίς εἶνε ὁ εἰδικὸς νομικὸς σύμβουλος τοῦ Ὑπουργείου τῆς Παιδείας, καὶ τὶς εἶναι ὁ διευθυντὴς τοῦ τμήματος Θρησκευμάτων, μολονότι ἔχω τὴν πληροφορίαν περὶ τοῦ τελευταίου τούτου ὅτι πρόκειται περὶ ἐπιστήμονος ἀρτιωτάτης μορφώσεως, ἔχοντος δύο διπλώματα τοῦ ἡμετέρου καὶ ξένου Πανεπιστημίου, Θεολόγου καὶ Φιλολόγου, δυναμένου τούτου ἕνεκα λίαν εὐπροσώπως ν’ ἀντιπροσωπεύσῃ τὴν Διεύθυνσιν τῶν Θρησκευμάτων. Ἀλλ’ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν ἐνδιαφέρομαι περὶ προσώπων, ὅταν ὁμιλῶ περὶ τῆς ἀνάγκης τῆς διατηρήσεως ἐν τῷ Ὑπουργείῳ Παιδείας τῆς «Διευθύνσεως Θρησκευμάτων» καὶ τοῦ Εἰδικοῦ νομικοῦ Συμβούλου αὐτοῦ. Προκειμένου δὲ περὶ τοῦ Εἰδικοῦ νομικοῦ Συμβούλου, ἔχω νὰ προσθέσω τοῦτο, ὅτι εἶναι ἐντελῶς ἰδιότυποι αἱ νομικαὶ σχέσεις, αἱ μεταξὺ Ἐκκλησίας καὶ Πολιτείας διεπόμεναι ὑπὸ ἰδιότυπον νόμον κανονικοῦ δικαίου εἰς τὸ ὁποῖον χρειάζεται ἰδιαιτέρα ἐπίδοσις. Ὁ Γενικὸς νομικὸς Σύμβουλος τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας, ὁ ἀποτελῶν μέλος τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους καὶ ἐντεταλμένος τὰ τοῦ Ὑπουργείου τῆς Παιδείας, ἕνεκα τῶν πολλαπλῶν ὑπηρεσιῶν του, ἕνεκα τῶν συνεχῶν παραστάσεών του εἰς τὰ Νομικὰ Συμβούλια, εἰς τὰ Δικαστήρια καὶ εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, ἕνεκα τῶν ἀσχολιῶν του εἰς ἐπίλυσιν χιλίων ζητημάτων τοῦ Κοινοῦ δικαίου, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπαρκέσῃ εἰς τὴν ἐπίλυσιν τῶν ἐντελῶς ἰδιοτύπων ζητημάτων τῶν ἀφορώντων τὰς σχέσεις Πολιτείας καὶ Ἐκκλησίας, ἰδίως ἕνεκα τῆς καθημερινῆς ἐφαρμογῆς τῶν Ἱερ. Κανόνων. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον νομίζω ὅτι ὁ εἰδικὸς νομικὸς σύμβουλος τοῦ Ὑπουργείου τῆς Παιδείας, ὁ ὁποῖος κατὰ τὸ Νομοσχέδιον, μετὰ τὴν ἀποχώρησιν τοῦ ἤδη ὑφισταμένου Νομικοῦ Συμβουλίου, καταργεῖται, νομίζω, λέγω, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ καταργηθῇ. Εἶναι ἀνάγκη, κ. Ὑπουργὲ τῆς Παιδείας, τὸ Κράτος τὸ ἐποπτεῦον εἰς τὰ τῆς ἐκκλησίας καὶ ὀφεῖλον νὰ ἐπαγρυπνῇ ἐπ’ αὐτῆς, εἶναι ἀνάγκη, λέγω, νὰ ἐξυψώσῃ σήμερον τὸ γόητρον καὶ τὸ κῦρος τῆς Ἐκκλησίας, τὸ ὁποῖον κατέπεσεν ἐσχάτως δυστυχῶς. Ἀρκετοὺς ἐξευτελισμοὺς ὑπέστη καὶ ὑφίσταται ἡ ἐκκλησία ἐκ τοῦ ἰδίου αὐτῆς σώματος ἀπὸ τὸν ἀνώτατον αὐτῆς κληρικὸν μέχρι τοῦ κατωτάτου. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἔρχεται καὶ τὸ Κράτος νὰ τὸ καταρρίπτῃ ἀντὶ νὰ τὸ ἀνορθώσῃ διὰ τῆς καταργήσεως ὅλων τῶν θέσεων καὶ ἀξιωμάτων ἅτινα ἱδρύθησαν διὰ τὸ κῦρος τῆς Ἐκκλησίας. Θὰ ὑπομνήσω μερικὰ γεγονότα διὰ νὰ πεισθῆτε εἰς ποῖον σημεῖον καταπτώσεως ἔφθασεν ἡ ἐκκλησία. Κατέπεσεν αὕτη εἰς τὴν συνείδησιν τοῦ Λαοῦ, ὅταν προσεδέθη δουλοπρεπῶς εἰς τὰ ὄργια τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς ἐπαναστάσεως Νικολάου Πλαστήρα, καὶ ὅταν ὁ ἀρχηγὸς τῆς Ἐκκλησίας ἀνηγόρευσε τὸν Νικόλαον Πλαστήραν θεόπνευστον διὰ προσλαλιᾶς τὴν ὁποίαν πρὸς αὐτὸν ἀπηύθυνε τῷ 1923 ἐντὸς τῆς αἰθούσης τῆς Ἱερᾶς Συνόδου. Διότι ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ἐκκλησίας εἶπε τότε πρὸς τὸν Πλαστήραν: «Ὁ θεὸς ὁ λαλήσας ἀγαθὰ εἰς τὴν καρδίαν τοῦ Ἀρχηγοῦ, ἂς καταπέμψῃ τὰς εὐλογίας αὐτοῦ εἰς αὐτὸν καὶ τὴν Κυβέρνησίν του».

§194Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Ποῖος τὰ εἶπεν αὐτά;

§195ΓΡ. ΕΥΣΤΡΑΤΙΑΔΗΣ. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν πρὸς τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Ἐπαναστάσεως, εἶπε δὲ ταῦτα μετὰ τὰς τόσας πράξεις ἀνισότητος καὶ τὰς ἐκτελέσεις, τὰς ὁποίας εἶχε διαπράξει τότε ὁ ἀρχηγὸς τῆς ἐπαναστάσεως. Κατέπεσεν ἐπίσης καὶ ἐξηυτελίσθη ἡ ἐκκλησία ὅταν ἄλλος ἱεράρχης σήμερον, δι’ ἐγγράφου του πρὸς τὴν ἀστυνομίαν Καρυστίας, ἀπειλεῖ τὸ Κράτος καὶ τὴν Κυβέρνησιν διὰ τῆς ἑξῆς περικοπῆς, τὴν ὁποίαν περιέχει τὸ ἔγγραφόν του καὶ ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῶν κυρίων Ὑπουργῶν τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ τῆς Παιδείας. Λέγει ὁ ἱεράρχης αὐτὸς εἰς τὸ ἔγγραφόν του. «Μίαν ἡμέραν θέλει ζητηθῆ εὐθύνη ἀνάλογος πρὸς τὴν βαρύτητα τῶν παραβάσεων, ὅταν παρέλθῃ ἡ τοῦτ’ αὐτὸ παράνομος καὶ ἀντικανονικὴ συμπεριφορὰ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν ἀπέναντι τῆς Ἐκκλησίας καὶ τοῦ Κράτους».

§196Α. ΛΑΓΟΥΡΟΣ. Μοῦ ἐπιτρέπετε μίαν προσθήκην; Χθὲς ἀκόμη ἡ «Φωνὴ τοῦ Λαοῦ» δημοσιεύει ὡρισμένον δημοσίευμα τοῦ Μητροπολίτου Σύρου Φιλαρέτου, ὁ ὁποῖος λέγει, ὅτι ὁ ἠθικὸς ρυθμὸς τῆς καταστάσεως ἀνεστάτωσε τὴν Ἐκκλησίαν, εἰρωνευόμενος πάντοτε καὶ αὐτὰς τὰς πράξεις τῆς Κυβερνήσεως.

§197ΓΡ. ΕΥΣΤΡΑΤΙΑΔΗΣ. Ἐξηυτελίσθη πρὸς τούτοις ἡ Ἐκκλησία, Κύριε Ὑπουργέ, ὅταν ὁ Ἀρχηγὸς αὐτῆς περιέρχεται τὰ ἐδωδιμοπωλεῖα διὰ νὰ τελέσῃ αὐτοπροσώπως ἁγιασμὸν εἰς αὐτά.

§198ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὶ σχέσιν ἔχουν αὐτὰ μὲ τὸν ὀργανισμόν, Κύριε Βουλευτά;

§199ΓΡ. ΕΥΣΤΡΑΤΙΑΔΗΣ. Δὲν μὲ παρακολουθεῖτε. Λέγω ὅτι ἡ Ἐκκλησία ὑπέστη ἐξ ἑαυτῆς τόσους ἐξευτελισμούς, ὥστε νὰ μὴ πρέπῃ νὰ προσθέσῃ σήμερον τὸ Κράτος καὶ νέους καὶ νὰ καταβιβάζῃ τὸ γόητρον αὐτῆς διὰ τῆς καταργήσεως θέσεων ἱδρυθεισῶν διὰ νὰ ἐξυψωθῇ τὸ κῦρος αὐτῆς. Ἀκόμη ἐξηυτελίσθη ἡ Ἐκκλησία, Κύριε Ὑπουργέ, ὅταν ἐν πλήρει εἰκοστῷ αἰῶνι ἐξεδόθη ὑπ’ αὐτῆς ἀφορισμὸς ἐναντίον μοναχῶν γυναικῶν, διότι διέπραξαν τὸ μέγα ἔγκλημα νὰ ἀκολουθήσουν τὸ παλαιὸν ἡμερολόγιον. Ἀπηγορεύθη δὲ διὰ τὸν λόγον τοῦτον καὶ ἡ ἐκκλησιαστικὴ ταφή των. Ὁ ἀξιότιμος Συνάδελφος Τήνου, κ. Λαγουρός, δύναται νὰ τὸ ἐπιβεβαιώσῃ.

§200Α. ΛΑΓΟΥΡΟΣ. Μάλιστα, Μάλιστα.

§201Γ. ΕΥΣΤΡΑΤΙΑΔΗΣ. Ἐπίσης ὑπέστη ἕτερον ἐξευτελισμὸν ἡ Ἐκκλησία, ὅταν ὁ ἀρχηγὸς αὐτῆς δι’ ἐγγράφου ἀπορρήτου, ἀποσταλέντος ἀπευθείας πρὸς τὴν Εἰδικὴν Ἀσφάλειαν, διατάσσει νὰ συλληφθῇ καὶ ἀπελαθῇ ἄνευ προτάσεώς τινος ἄλλης ἀρχῆς, εὐσεβὴς μοναχὸς τιμήσας τὸν μοναχισμόν, ὢν δὲ ὑπήκοος Ἕλλην, μὲ τὴν ψευδῆ πληροφορίαν τοῦ Ἀρχιεπισκόπου ὅτι οὗτος δὲν εἶνε Ἕλλην, ἀλλ’ ἀλλοδαπός.

§202ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ποῖος εἶναι αὐτὸς ὁ μοναχός;

§203ΓΡ. ΕΥΣΤΡΑΤΙΑΔΗΣ. Ὁ Ἀρσένιος Κοττέας. Ἔχω ἐδῶ τὸ ἀπόρρητον ἔγγραφον τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Ἐκκλησίας, ὁ ὁποῖος ψευδῶς ἰσχυρίζεται ὅτι εἶναι ἀλλοδαπὸς ὁ μοναχός, ἵνα ἐπιτύχῃ τὴν ἀπέλασίν του. Καὶ παρ’ ὀλίγον ὁ τότε Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, κ. Σίδερης, νὰ τὸν ἀπελάσῃ, ἐὰν δὲν παρενέβαινεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ράλλης, Ὑπουργὸς τῆς Ἀεροπορίας, διὰ νὰ ζητήσῃ νὰ μάθῃ διὰ τίνα λόγον ἀπελαύνεται ὁ μοναχὸς Ἕλλην ὑπήκοος. Διὰ νὰ μὴ δὲ γνωσθῇ τὸ σκάνδαλον προσέθετεν εἰς τὸ ἔγγραφον ὁ ἀρχιεπίσκοπος. «Πρέπει ἡ ἀπέλασις νὰ γίνῃ ραγδαίως καὶ ἀθορύβως». Μετὰ τοιαύτας πράξεις, ἐξευτελιζούσας τελείως τὴν Ἐκκλησίαν καὶ ὑπ’ αὐτῆς ταύτης ἐνεργηθείσας, θὰ ἔπρεπε νὰ ἐποπτεύῃ πλειότερον τὸ Κράτος ἐπὶ τῆς Ἐκκλησίας. Θὰ ἔπρεπε νὰ ἀνυψώσῃ τὸ γόητρον καὶ τὸ κῦρος αὐτῆς καὶ οὐχὶ νὰ μειώνῃ τοῦτο, διὰ τῶν ἐν τῷ νομοσχεδίῳ ἀναφερομένων καταργήσεων. Μεθ’ ὅσα, Κύριοι, ἔπραξεν ἄλλοτε ἡ Ἐκκλησία πρὸς διάσωσιν τοῦ Ἔθνους καὶ ὅλων τῶν ἰδανικῶν του καὶ τῶν παραδόσεών του, μετὰ τὰ τόσα ὁλοκαυτώματα τοῦ Κλήρου εἰς τὸν βωμὸν τῆς Πατρίδος, θὰ ἦτο τοὐλάχιστον ἀχαριστία, διὰ νὰ μὴ εἴπω ἄλλην λέξιν, ἐκ μέρους τοῦ Κράτους νὰ καταρρίπτῃ σήμερον τὸ γόητρον αὐτῆς, τὸ ἔχον τόσην ἀνάγκην προστασίας, ἀντὶ νὰ τὸ ἐξυψώνῃ καὶ ἀντὶ νὰ ἐποπτεύῃ ὥστε τὸ κῦρος καὶ τὸ γόητρον τῆς Ἐκκλησίας νὰ μείνῃ πάντοτε ἀμείωτον καὶ ἀκέραιον. Διὰ τροπολογίας τοῦ νομοσχεδίου, ἡ ὁποία ἤχθη εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, προτείνεται ἡ διατήρησις τῆς Διευθύνσεως τῶν Θρησκευμάτων. Τὴν τροπολογίαν ταύτην ἐδέχθη ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ τῇ εἰσηγήσει ἐμοῦ. Θὰ παρακαλέσω ἑπομένως τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας χάριν τοῦ κύρους τῆς Ἐκκλησίας νὰ μὴ ἐπιμένῃ εἰς τὴν κατάργησιν τῆς Διευθύνσεως τῶν Θρησκευμάτων, ἔστω καὶ ὑποβιβαζομένου τοῦ μισθοῦ τοῦ Διευθυντοῦ, ἐὰν πρόκειται περὶ ζητήματος ἀφορῶντος τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, ἐπίσης δὲ νὰ ἀπαλείψῃ τὴν κατάργησιν τοῦ Τμήματος Ἑτεροδόξων καὶ τοῦ Εἰδικοῦ Νομικοῦ Συμβούλου τοῦ Ὑπουργείου.

§204ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ράλλης.

§205Γ. Δ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, ὡς εἰσηγητὴς τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Παιδείας, θὰ σᾶς ἀπασχολήσω ἐπ’ ὀλίγον ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου. Εἶναι ἀληθὲς ὡς ὁ ἀξιότιμος συμπολίτης μου ἐξέθηκεν ὅτι τὸ ζήτημα τῆς διατηρήσεως τῆς Διευθύνσεως τῶν Θρησκευμάτων ἐτέθη ἐνώπιον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Παιδείας καὶ αὕτη διὰ ψήφων 9 ἐναντίον 4 ἀπεδέχθη τὴν ἀνασύστασιν τῆς Διευθύνσεως ταύτης. Ἐγὼ εἶμαι ἐκ τῶν μειοψηφισάντων καὶ θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε δι’ ὀλίγων νὰ ἐκθέσω τὴν γνώμην μου. Οὐδεὶς ἀναμφισβητήτως δύναται νὰ ἀρνηθῇ τὴν μεγάλην σημασίαν ἥν ἀποδίδομεν καὶ τὸν σεβοσμόν, τὸν ὁποῖον πάντες οἱ Ἕλληνες τρέφομεν πρὸς τὴν Ἐκκλησίαν, εἰς τὴν ὁποίαν τόσα ὀφείλει ἡ φυλή μας. Ἀλλ’ ἡ κατάργησις τῆς Διευθύνσεως ταύτης καὶ ἡ μεταβολὴ αὐτῆς εἰς ἁπλοῦν τμῆμα, οὐδαμῶς δύναται νὰ ἐκληφθῇ ὡς δυναμένη νὰ κλονίσῃ τὸ κῦρος καὶ τὸ γόητρον, ὅπερ ἀναμφισβητήτως ἀνήκει εἰς τὴν Ἐκκλησίαν. Δυνάμει τοῦ νόμου περὶ συμπτύξεως ὑπηρεσιῶν ἐκ λόγων οἰκονομικῶν ἐγένοντο ἀλλεπάλληλοι μεταβολαὶ εἰς τὰ τοῦ ὀργανισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας. Διὰ τοῦ Διατάγματος τῆς 12 Ἰανουαρίου, κατηργήθη ἐν πρώτοις ἡ διεύθυνσις τῶν Ἐπιστημῶν καὶ τῶν Καλῶν Τεχνῶν. Τὸν Μάρτιον κατηργήθη ἡ δευτέρα διεύθυνσις Παιδείας. Τὸν δὲ Ἀπρίλιον κατηργήθη ἡ διεύθυνσις τῶν Θρησκευμάτων. Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου, σκοπεῖται ἡ συστηματικὴ ρύθμισις καὶ ὀργάνωσις τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου, κατόπιν τῶν ἐπελθουσῶν ἀλλεπαλλήλων μεταβολῶν. Ἦτο δηλαδὴ ἀνάγκη νὰ καθορισθῇ δι’ αὐτοῦ ἡ δικαιοδοσία καὶ ἁρμοδιότης ἑκάστης ὑπηρεσίας ἢ τμήματος καὶ ἡ συνάφεια μεταξὺ ἀλλήλων. Μετὰ τὴν κατάργησιν τῶν τριῶν διευθύνσεων, ἅς ἀναφέρει, ἀπέμεινεν ἡ τετάρτη καὶ τελευταία τοιαύτη τῶν τεχνικῶν ὑπηρεσιῶν καὶ ταύτην καταργεῖ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, διαιροῦν εἰς δύο γραφεῖα καὶ εἰς 12 τμήματα. Οὕτως ὁ ἀριθμὸς τῶν τμημάτων μένει κατ’ οὐσίαν ὡς εἶχε μέχρι τοῦδε, διατηροῦνται δὲ τὰ δύο γραφεῖα τοῦ Ὑπουργοῦ καὶ τῆς Γενικῆς Γραμματείας. Μετὰ τὴν μικρὰν ταύτην παρένθεσιν ἐπανέρχομαι εἰς τὸ ζήτημα τῆς καταργήσεως τῆς διευθύνσεως τῶν Θρησκευμάτων. Νομίζω ὅτι αὐτὰ ταῦτα τὰ ἐπιχειρήματα τοῦ ἀξιοτίμου συμπολίτου μου ὑπὲρ τῆς ἐπανιδρύσεως τῆς διευθύνσεως Θρησκευμάτων, εἶναι ἀκριβῶς, ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα συνηγοροῦν ὑπὲρ τῆς καταργήσεώς της. Ἀπὸ τῆς συστάσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας δὲν εἶχε διευθύνσεις, τὰ δὲ ζητήματα τῆς Ἐκκλησίας διήποντο ἐπιτυχέστερον ὑπὸ τοῦ τμήματος τῶν Ἐκκλησιαστικῶν. Ἐὰν δὲ ποτὲ προέκυψαν ἐκκλησιαστικὰ ζητήματα ὡς τὸ περὶ ἡμερολογίου τοιοῦτον, ἐγεννήθησαν ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τῆς θεσπίσεως τῆς Διευθύνσεως τῶν Θρησκευμάτων. Δὲν εἶναι ἡ προσωνυμία τῆς οἰκείας Διευθύνσεως, ὡς Διευθύνσεως ἢ τμήματος, ἥτις θὰ δώσῃ τὴν γενικὴν κατεύθυνσιν εἰς τὰ ζητήματα τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλ’ ἡ διὰ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας καὶ τῶν Θρησκευμάτων ἐφαρμοζομένη πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, ἥτις σήμερον ἐκπροσωπεῖ τὴν λαϊκὴν πίστιν καὶ ἀφοσίωσιν πρὸς τὴν Ὀρθόδοξον Θρησκείαν. Ἄλλωστε, ἀφοῦ εἰς ἕν Ὑπουργεῖον λαμβάνεται τὸ μέτρον νὰ καταργηθοῦν πᾶσαι αἱ διευθύνσεις, θὰ ἦτο ἀνώμαλον νὰ διατηρηθῇ μία καὶ μόνη διεύθυνσις. Ὁ Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων, ὁ ὁποῖος ἐκπροσωπεῖ καὶ τὴν Ἐκκλησίαν, μὲ τὴν νέαν διαρρύθμισιν θὰ λάβῃ τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐπιδείξῃ μεγαλείτερον ἐνδιαφέρον ὑπὲρ αὐτῆς. Ὁ κ. Συνάδελφος ἔκαμε λόγον καὶ περὶ τῆς καταργήσεως τῆς θέσεως τοῦ νομικοῦ συμβούλου τῶν Θρησκευμάτων. Τὸ σχέδιον δὲν καταργεῖ ἀμέσως τὴν θέσιν τοῦ συμβούλου τούτου, ὑποβιβάζει ἁπλῶς αὐτὸν κατὰ βαθμὸν καὶ μισθὸν καὶ τὸν ἐξισοῖ πρὸς τὸν Πρόεδρον Πρωτοδικῶν, ἐνῷ ἀφ’ ἑτέρου ὁρίζει ὅτι, ἅμα ὡς ὁπωσδήποτε ἀποχωρήσῃ τῆς ὑπηρεσίας ὁ νῦν νομικὸς σύμβουλος, θὰ καταργηθῇ καὶ ἡ θέσις του. Καὶ ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου ἠσχολήθη ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καὶ διὰ ψήφων 11 ἐναντίον 2, ἀπεδέχθη τὸν ὑποβιβασμὸν τοῦ Νομικοῦ Συμβούλου καὶ τὴν κατάργησιν τῆς θέσεώς του ἅμα τῇ ἀποχωρήσει τῆς ὑπηρεσίας τοῦ νῦν κατέχοντος αὐτήν. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὡς ὑπεστήριξε καὶ ὁ ἀξιότιμος συμπολίτης μου, ὅτι ὁ νῦν νομικὸς σύμβουλος παρέσχε πολλὰς ὑπηρεσίας (εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας καὶ εἰς τὸν κλάδον Θρησκευμάτων, ὑφίσταται δὲ σήμερον τὴν θυσίαν, τὴν ὁποίαν τῷ ἐπιβάλλει τὸ σχέδιον, ἀγογγύστως. Δὲν θὰ ἦτο ὅμως δίκαιον νὰ στερηθῇ τῶν κεκτημένων δικαιωμάτων ἐν σχέσει πρὸς τὸν χρόνον τῆς συνταξίμου ὑπηρεσίας του. Ὑπάρχει σήμερον διάταξις νόμου κατὰ τὴν ὁποίαν ἐπὶ τῶν νομικῶν συμβούλων ἐφαρμόζονται αἱ διατάξεις, αἱ ἰσχύουσαι περὶ δικαστῶν καὶ κατὰ τὰς ὁποίας διατάξεις δύο ἔτη δικηγορικῆς ὑπηρεσίας λογίζονται πρὸς ἕν ἔτος δημοσίας ὑπηρεσίας. Ἵνα δὲ μή, διὰ τοῦ ὑποβιβασμοῦ του, χάσῃ τὸ τοιοῦτον δικαίωμα ὁ Νομικὸς Σύμβουλος τῶν Θρησκευμάτων, ἡ Ἐπιτροπὴ προτείνει ὅπως εἰς τὸ σχετικὸν ἄρθρον 3 παράγραφος γʹ γίνῃ ἡ ἑξῆς προσθήκη: «δι’ ὃν κατὰ τὰ λοιπά διατηροῦνται ἐν ἰσχύϊ αἱ ἐπὶ νομικῶν συμβούλων ἰσχύουσαι διατάξεις ὡς καὶ ἡ τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ νόμου 3240». Ἐὰν ἡ προσθήκη αὕτη γίνῃ ἀποδεκτὴ κατοχυρώνομεν τὸν νῦν νομικὸν σύμβουλον, ὥστε νὰ μὴ χάσῃ δικαιώματα κεκτημένα διὰ τὴν συντάξιμον ὑπηρεσίαν. Ἡ Ἐπιτροπὴ ὡσαύτως, προέτεινε καὶ ἄλλας τινὰς τροπολογίας. Αὗται εἶναι αἱ ἑξῆς. Ὄσον ἀφορᾷ τὸν προϊστάμενον τοῦ τμήματος γεωργικῆς Ἐκπαιδεύσεως, οὗτος ἐνῷ ἀποσπᾶται ἐκ τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου τῆς Γεωργίας, κατὰ νεωτέραν διάταξιν νόμου ὑπήχθη διὰ τὴν προαγωγήν του εἰς τὰς περὶ ἐκπαιδευτικῶν ὑπαλλήλων διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἀπαιτοῦσι πενταετῆ ὑπηρεσίαν ἔναντι τριετοῦς καθοριζομένης διὰ τὸν προβιβασμὸν τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου τῆς Γεωργίας. Ἡ Ἐπιτροπὴ φρονεῖ ὅτι ἡ ἀρχικὴ διάταξις περὶ ἀποσπωμένων εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας εἶχε καλῶς καὶ προτείνει τὴν ἐπαναφοράν της, διὰ τῆς προσθήκης εἰς τὸ ἄρθρον 3 τοῦ ἑξῆς ἐδαφίου 4: «ὁ τμηματάρχης τῆς Γεωργικῆς Ἐκπαιδεύσεως, ἀνήκων εἰς τὸ μόνιμον προσωπικὸν τῆς κεντρικῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου, ὑπάγεται ὡς πρὸς τὴν προαγωγήν του εἰς τὰς περὶ γεωπόνων τοῦ Ὑπουργείου τῆς Γεωργίας διατάξεις». Ἐπίσης εἰς τὴν § 9 τοῦ ἄρθρου 4, ὅπου γίνεται λόγος περὶ τῶν προσώπων τῶν διοριστέων γραμματέων, καὶ ταῦτα εἶναι πτυχίον τῆς φιλοσοφικῆς ἢ νομικῆς σχολῆς, ἡ ἐπιτροπὴ προτείνει νὰ προστεθῇ καὶ πτυχίον τῶν φυσικομαθηματικῶν, ἵνα μὴ οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου τῆς Παιδείας εἶναι ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον νομικοί. Ἐπίσης προτείνεται ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς τροπολογία εἰς τὸ ἄρθρον 5 κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ προϊστάμενοι τῶν διαφόρων τμημάτων τοῦ Ὑπουργείου καλοῦνται νὰ λάβωσι μέρος ἐπὶ ζητημάτων τῆς ἁρμοδιότητός των εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον. Τελευταία τροπολογία εἶναι ἡ ἀφορῶσα τὰ προσόντα τοῦ Γεν. Γραμματέως. Τὸ ἄρθρον 6 τοῦ νόμου ὁρίζει ὅτι οὔσης κενῆς τῆς θέσεως τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως, δύναται νὰ διορισθῇ εἰς αὐτὴν καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου, ὡς μέλος τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου ἢ ἐκπαιδευτικὸς λειτουργὸς κατέχων τὸν βαθμὸν τοὐλάχιστον Διευθυντοῦ. Ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου ἡ ἐπιτροπὴ ἔχει τὴν γνώμην ὅτι, ἐπειδὴ ὑπάρχουν σήμερον πλεῖστοι ὅσοι ἐκπαιδευτικοὶ λειτουργοί, οἵτινες σπουδάσαντες ἐν Ἑσπερίᾳ καὶ διακριθέντες ὡς συγγραφεῖς, κατέχουν τὸν βαθμὸν τοῦ Τμηματάρχου αʹ τάξεως, θὰ ἦτο ὀρθὸν νὰ μὴ περιστείλωμεν τὸν κύκλον τῆς ἐκλογῆς τοῦ Γεν. Γραμματέως καὶ νὰ τεθῇ ἀντὶ τῆς φράσεως «μὲ τὸν βαθμὸν τοῦ διευθυντοῦ» ἡ φράσις «μὲ τὸν βαθμὸν τοῦ Τμηματάρχου αʹ τάξεως». Τὰς τροπολογίας ταύτας λαμβάνω τὴν τιμὴν ἐκ μέρους τῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Παιδείας νὰ συστήσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας.

§206ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις κηρύσσεται περατωμένη. Ἐρωτῶ τὴν Βουλήν, δέχεται τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου ὡς ἐτροπολογήθη;

§207ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα. (Γίνεται δεκτὸν εἰς βʹ ἀνάγνωσιν ὡς ἐτροπολογήθη ἀναβληθείσης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου)

§208ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τῆς προτάσεως νόμου: «Περὶ τροποποιήσεως τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς»

§209ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν. Δεκτόν. (Γίνεται δεκτὴ ἡ πρότασις κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον)

§210ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου: «Περὶ ἀνανεώσεως τῶν ἐκλογικῶν βιβλιαρίων ταυτότητος».

§211ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν. Δεκτόν. (Γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον)

§212ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου: «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 513 περὶ προαγωγῆς τῆς σηροτροφίας»

§213ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν. Δεκτόν. (Γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον).

§214ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου: «Περὶ ἐπεκτάσεως τῆς καλλιεργείας ἐν Ἑλλάδι»

§215ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν. Δεκτόν. (Γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον)

§216ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τῆς προτάσεως νόμου: «Περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νόμου 4209 περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ ὀργανισμοῦ τῆς ὑπηρεσίας τῶν Δημοσίων Ἔργων κειμένων διατάξεων».

§217ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν. Δεκτόν. (Γίνεται δεκτὸν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον)

§218ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ. συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου: «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 20 Μαρτίου 1933 Ἀναγκαστικοῦ Διατάγματος περὶ ἀκυρώσεως γνωμοδοτήσεων δευτεροβαθμίων Ἀνακριτικῶν Συμβουλίων ἐκδοθεισῶν ἀπὸ 1ης Ὀκτωβρίου 1932».

§219ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν. Δεκτόν. (Γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον)

§220ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου: «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς νομοθεσίας περὶ φορολογίας τῶν σφαζομένων ζώων».

§221ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν Δεκτόν. (Γίνεται δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη ἀναβαλλεμὲνης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου)

§222ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου σχεδίου νόμου: «Περὶ κυρώσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἀπὸ 2–12–32 Ν. Δ. περὶ παρατάσεως προθεσμιῶν τινων τῶν νόμων 5420 καὶ 5671 περὶ φορολογικῶν διευκολύνσεων».

§223ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν. Δεκτόν. (Γίνεται δεκτὸν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον)

§224ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου: «Περὶ καταργήσεως δασμολογικῶν τινων ἀπαλλαγῶν καὶ περὶ καταβολῆς τῶν δασμῶν».

§225ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν. Δεκτόν. (Γίνεται δεκτὸν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον)

§226ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν 6ην μ. μ. τῆς αὔριον. (Ὥρα 9 μ. μ.)