1932.11.14

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 5η

ΔΕΥΤΕΡΑ 14 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1932

Προεδρία κ. Θ. ΣΟΦΟΥΛΗ

(Ὥρα 5 μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. ΜΠΟΤΣΑΡΗΣ, καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Χρ. Γκιώκα στρατιωτικοῦ συνταξιούχου ζητοῦντος τὴν παροχὴν συντάξεως. Κάτοικοι Λουτρακίου ζητοῦν τὴν ματαίωσιν τῆς μονοπωλήσεως τῶν ἰαματικῶν πηγῶν Λουτρακίου ὑπὸ τοῦ Κλεάρχου Πρωτόπαπα ἢ Καραντάνη. Ὁ Σύνδεσμος τῶν Ἐμποροϋπαλλήλων Θεσσαλονίκης ζητεῖ τὴν τροποποίησιν τῶν νόμων 2112 καὶ 4558. Οἱ καπνεργάται Σιατίστης ζητοῦν τὴν χορήγησιν ἐπιδομάτων ἀνεργίας καὶ τὴν τιμωρίαν τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων Καβάλλας. Ἡ Κεντρικὴ Πανυπαλληλικὴ Ἐπιτροπὴ ζητεῖ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν δι’ ὑπομνήματός της ὑποβληθέντων αἰτημάτων της. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. ΜΠΟΤΣΑΡΗΣ καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Πανηπειρωτικοῦ Συλλόγου Ἀπόρων Πολυτέκνων, ζητούντων τὴν τροποποίησιν τοῦ νόμου περὶ πολυτέκνων. Ὁ Πρόεδρος τοῦ Συλλόγου ὀδοντοϊατρῶν Ἰωαννίνων διαμαρτύρεται διὰ τὴν παράνομον χορήγησιν ἀδειῶν εἰς τεχνίτας τῆς πόλεώς του. Οἱ ἐργάται Αἰγίου ζητοῦν τὴν μὴ αὔξησιν τῆς τιμῆς τοῦ ἄρτου καὶ τῶν εἰδῶν πρώτης ἀνάγκης, τὴν αὔξησιν τῶν ἡμερομισθίων κατὰ 40% τὴν αὐστηρὰν ἐφαρμογὴν τοῦ ὀκταώρου κ. λ. π. Οἱ Πρόεδροι τῶν Ἰατρικῶν, Ὀδοντοϊατρικῶν, Κτηνιατρικῶν κ.λ.π. Σωματείων Θεσσαλονίκης ζητοῦν τὴν ἀναστολὴν τῶν μέτρων ἐφαρμογῆς τῶν διατάξεων τοῦ νόμου 5333 καὶ τὴν τροποποίησιν τούτου. Ὁ Σύνδεσμος Τροχιοδρομικῶν καὶ Ἠλεκτροτεχνιτῶν Θεσσαλονίκης ζητεῖ τὴν πρόσληψιν τῶν 17 ἀπολυθέντων τροχιοδρομικῶν ὑπαλλήλων. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ὁμὰς τοῦ Ἑνιαίου Μετώπου ἐργατῶν ὑποβάλλει ψήφισμα τοῦ Συνδέσμου Ὑπαλλήλων Γραφείων Ἀνωνύμων Ἑταιρειῶν καὶ Τραπεζῶν Βόλου, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν πλήρη ἐγκατάλειψιν τῆς ἐργατοϋπαλληλικῆς τάξεως. Τὸ Σωματεῖον τῶν Φορτοεκφορτωτῶν καὶ Ἀμπαλαριστῶν Καπνοῦ ἡ «Ὁμόνοια» Καβάλλας ζητεῖ τὴν κατάργησιν τῆς κατ’ ἀποκοπὴν ἐργασίας, τὴν σύστασιν κοινοῦ ταμείου, τὴν ἀπαγόρευσιν τῆς ἐργασίας τῶν χωρικῶν κλπ. Ἡ Ἐργατικὴ Βοήθεια Λαρίσης, διαμαρτύρεται διὰ τὴν κράτησιν τοῦ βουλευτοῦ Κλειδωνάρη. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. ΜΠΟΤΣΑΡΗΣ καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Ἐργατικοῦ Βιομηχανικοῦ καὶ Ἐπαγγελματικοῦ Ἐπιμελητηρίου Ἠπείρου διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἵδρυσιν συνεργείων ραπτῶν καὶ ὑποδηματεργατῶν εἰς Ἰωάννινα διὰ τὰς ἀνάγκας τῶν ἐκεῖ ἀξιωματικῶν. Ὁ Εὐθύμιος Μαρόπουλος ζητεῖ τὴν αὔξησιν τῆς συντάξεώς του. Τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης ὑποβάλλει τὰς ὑπ’ ἀριθ. 8766, 8765, 8764 δικογραφίας τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης, ζητοῦντος τὴν ἄδειαν τοῦ Σώματος διὰ τὴν ποινικὴν ἢ μὴ δίωξιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Πέτρου Λεβαντῆ. Τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης ὑποβάλλει αἴτησιν τοῦ Εἰσαγγελέως τῶν Ἐφετῶν, ζητοῦντος τὴν ποινικὴν δίωξιν τοῦ τέως ὑπουργοῦ κ. Θ. Χαβίνη διὰ παραλείψεις καθήκοντος ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως τοῦ ἀξιωματικοῦ τοῦ μηχανικοῦ Ν. Μανιάτη. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον ὑποβάλλει αἴτησιν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Λαρίσης καὶ τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Λαρίσης, ζητούντων τὴν ἄδειαν τοῦ Σώματος διὰ τὴν ποινικὴν δίωξιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἀπ. Κλειδωνάρη, κατηγορουμένου ἐπὶ τραύματι κλπ. Ὁ παρὰ τῷ Ἐλεγκτικῷ Συνεδρίῳ Γεν. Ἐπίτροπος τῆς Ἐπικρατείας ὑποβάλλει τὰς ὑπ’ ἀριθ. 3038, 3049, 3181, 3182, 967, 3080, 3079, 3124, 3106, 3037, 3022, 3021, 3020, 3126, 3107, 2873, 3282, 3184, 3019, 3125, 3108, 3048 αἰτήσεις διὰ τὴν θεώρησιν χρηματικῶν ἐνταλμάτων ὑπ’ εὐθύνην τῶν κ. κ. Ὑπουργῶν Στρατιωτικῶν, Οἰκονομικῶν, Γεωργίας, Ὑγιεινῆς καὶ Συγκοινωνίας. Ὁ κ. Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ καταθέτει ἀναφορὰν μικροεφοπλιστῶν, ἐχόντων μικροκαταθέσεις εἰς χρυσὸν εἰς τὴν Τράπεζαν καὶ παρακαλεῖ ὅπως ἐπιτραπῇ εἰς αὐτοὺς ἡ ἀνάληψις τῶν ἐν λόγῳ καταθέσεων, προκειμένης ἀγορᾶς ἀτμοπλοίων.

§2Β. ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον παρακαλῶ, πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε κ. Βουλευτά.

§4Β. ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ. Λυποῦμαι, Κύριοι Βουλευταί, διότι, τὸ πρῶτον λαμβάνων τὸν λόγον εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ὁμιλήσω διὰ θλιβερὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα συνέβησαν εἰς τὴν ἐπαρχίαν μου, σκληρότατα δοκιμασθεῖσαν ἐκ τῶν τελευταίων σεισμῶν. Εἶναι γνωστὴ εἰς ὅλους σας ἡ συμφορά, ἡ ὁποία ἔπληξε τὴν Χαλκιδικήν. Ἡ ἔκτασις τῆς συμφορᾶς αὐτῆς, τῆς πρωτοφανοῦς εἰς τὴν ἱστορίαν τῆς Χαλκιδικῆς, εἶναι ἀφαντάστως μεγάλη. Ἡ Χαλκιδική, ἡ ὁποία καὶ πρὸ τῆς ἐκ τῶν σεισμῶν καταστροφῆς ἐνεφάνιζεν, ὡς μὴ ὤφειλε, τὸ θέαμα μιᾶς μακρυνῆς ἀποικίας, σήμερον χωρὶς ὑπερβολὴν παρουσιάζει μίαν εἰκόνα αὐτόχρημα τραγικήν, συγκινοῦσαν, ὡς πράγματι συνεκίνησε πᾶσαν ἑλληνικὴν καὶ ξένην ψυχήν. Αἱ ἀνάγκαι αἱ ὁποῖαι μετὰ τοὺς σεισμοὺς ἐδημιουργήθησαν εἰς τὴν Χαλκιδικὴν εἶναι πλεῖσται ὅσαι. Ἐκτὸς τῶν ἀνθρωπίνων θυμάτων, ἅτινα δὲν ἐπανέρχονται πλέον εἰς τὴν ζωήν, ἕνας κόσμος ὁλόκληρος ἔχασεν ὅ,τι εἶχε κατορθώσει νὰ δημιουργήσῃ μὲ κόπους καὶ ἀγῶνας πολλῶν ἐτῶν. Τὸ Κράτος, τὸ ὁποῖον πάντοτε ἠγνόησε τὴν Χαλκιδικήν, ἔλαβε τὴν τραγικὴν εὐκαιρίαν νὰ τὴν γνωρίσῃ καὶ νὰ πεισθῇ ὅτι εἶναι ἡ πλέον ἐγκαταλελειμμένη ἐπαρχία. Ὡς προεῖπον, αἱ ἀνάγκαι τῆς Χαλκιδικῆς εἶναι πολλαί. Μετὰ τὴν στέγασιν τῶν σεισμοπαθῶν πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθοῦν καὶ αἱ ἄλλαι ἀνάγκαι, τὰς ὁποίας δι’ ὑπομνήματός μου ἁρμοδίως διετύπωσα. Θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε νὰ ἐπιμείνω καὶ ἐπὶ τοῦ σημείου τοῦ ἀφορῶντος τὴν συγκοινωνίαν, διότι τὸ ζήτημα αὐτὸ ἀποτελεῖ πραγματικὸν δρᾶμα διὰ τὴν Χαλκιδικήν. Δὲν πρόκειται νὰ σᾶς ἀπασχολήσω περισσότερον, ἐπικαλούμενος τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Βουλῆς ὁλοκλήρου ὑπὲρ τῆς δοκιμασθείσης ἐπαρχίας. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω τοῦτο μόνον, ὅτι οἱ σεισμοὶ πού κατέστρεψαν τὰ χθὲς ἀνθοῦντα χωρία, εἴθε νὰ ἀποτελέσουν τὴν τραγικὴν εὐκαιρίαν μιᾶς κρατικῆς ἀντιλήψεως διὰ τὴν πολυπαθῆ Χαλκιδικήν, τὴν πατρίδα τοῦ Ἀριστοτέλους μὲ τὰς βαθείας ἑλληνικὰς παραδόσεις καὶ τὸν ἀμιγέστατον ἑλληνικὸν πληθυσμόν της.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως.

§6Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Πρὶν ἢ ἀπαντήσω, Κύριοι Βουλευταί, ἐπὶ τῆς τελευταίως γενομένης ψηφοφορίας, ἥτις ἐγένετο κατὰ τὸ παρελθὸν Σάββατον, θὰ ἐκφράσω καὶ ἐγὼ ὅλην τὴν συμπάθειάν μου διὰ τὸν πάσχοντα πληθυσμὸν τῆς Χαλκιδικῆς. Τὸ Κράτος μὲ ὅλας τὰς στενοχωρίας, τὰς ὁποίας ἔχει, ἐφρόντισε νὰ κάμῃ ὅσας ἠδύνατο παροχὰς εἰς τὸν πάσχοντα πληθυσμόν, θὰ ἐξακολουθήσῃ δὲ ἐπίσης νὰ παρέχῃ κάθε δυνατὴν βοήθειαν πρὸς ἐπιτυχίαν τῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ πληθυσμοῦ αὐτοῦ. Εἶναι δὲ εὐχάριστον ὅτι διὰ τὰς τοιαύτης φύσεως συμφορὰς τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ ὁλόκληρος ἡ κοινωνία ἐτάχθη ἀλληλέγγυος καὶ μέχρι σήμερον, ὡς γνωρίζω, ἱκανὸν ποσὸν συνελέγη ὑπὸ τῆς ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία εἶχε διορισθῆ παρὰ τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ καὶ ἰδιωτικαὶ ἄλλαι παροχαὶ ἐγένοντο ὑπὲρ τῶν σεισμοπλήκτων τῆς Χαλκιδικῆς. Ἄς εἶναι λοιπὸν βέβαιος ὁ κ. Βουλευτὴς ὡς καὶ ὁ πληθυσμὸς ὁ πάσχων, ὅτι καὶ ἐκ τοῦ Κράτους καὶ ἐκ τῶν ἰδιωτῶν, θὰ ἔχῃ ὅλας τὰς συμπαθείας καὶ πᾶσαν δυνατὴν ἀρωγήν. Μετὰ τοῦτο, κύριοι Βουλευταί, ὀφείλω νὰ ὁμιλήσω σχετικῶς μὲ τὴν γενομένην τὸ παρελθὸν Σάββατον τελευταίαν ψηφοφορίαν. Ὀφείλω νὰ εἴπω ὅτι δυστυχῶς κατὰ τὴν συνεδρίασιν ἐκείνην ἐπεκράτησε μία νευρικότης, ἡ ὁποία δὲν ἐπέτρεψε νὰ συναγάγῃ κανεὶς συμπεράσματα ἐπὶ τῶν ὁμιλιῶν ἐπὶ τῆς ψηφοφορίας. Ὑποθέτω ὅτι ἡ νευρικότης ὠφείλετο οὐχὶ τόσον εἰς τὴν ἀντίθεσιν μεταξὺ τῶν διαφόρων πολιτικῶν κομμάτων, ὅσον εἰς τὴν παράτασιν τῆς συνεδριάσεως ἐκείνης. Καὶ ἀπόδειξις τούτου εἶναι ὅτι τὴν νευρικότητα αὐτὴν τὴν ᾐσθάνθη καὶ ἡ Κυβέρνησις. Ὡρίμως δὲ ἐξετάσασα αὕτη τ’ ἀποτελέσματα τῆς ψηφοφορίας τῆς συνεδριάσεως ἐκείνης, συνήγαγεν ἓν γενικὸν συμπέρασμα, ὅτι τὰ Κόμματα τὰ μὴ συμπράττοντα εἰς τὴν Κυβέρνησιν, εὑρίσκουν ἀναγκαίαν τὴν περίπτωσιν τῆς συγκροτήσεως μιᾶς Κυβερνήσεως συμπεριλαμβανούσης πάντα τὰ Κόμματα, καὶ ὑποθέτουν ὅτι, ἂν τοῦτο καλῶς διεξήγετο, ἐγκαιρότερον, ἴσως θὰ εἴχομεν φθάσει εἰς τὰ ἀποτελέσματα αὐτά. Ἀλλ’ οὐχ ἧττον ἐκ τῶν ψήφων ἀνοχῆς, αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν εἰς τὴν Κυβέρνησιν μὲ τὰς διαφόρους διακρίσεις των, νομίζω ὅτι ἔχει ἐπαρκὲς ἔρεισμα καὶ ἡ παροῦσα Κυβέρνησις ἐν τῇ Βουλῇ διὰ νὰ διεξαγάγῃ τὸ ἀληθῶς δύσκολον καὶ ἐπίμοχθον ἔργον της. Προσοχὴν ἰδιαιτέραν ἔδωκεν ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ τῆς ψήφου τῆς δοθείσης παρὰ τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων, ἡ ὁποία ἐθεωρήθη ἐπαρκής, ἀλλ’ ἡ τελευταία δήλωσις τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων περὶ τῆς ἐννοίας τῆς ἀνοχῆς ἦτο τόσον ἔντονος ὥστε νομίζω ὅτι καὶ ἐκ τοῦ Κόμματος ἐκείνου ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔχῃ τὸ ὀφειλόμενον ἔρεισμα διὰ τὸ ἔργον τὸ ὁποῖον ἀνέλαβε. Διὰ τοῦτο ἡ Κυβέρνησις εὐχαριστεῖ τὰ διάφορα κόμματα, τὰ ὁποῖα, κατὰ τοιοῦτον τρόπον ἀνέλαβον τὴν ὑποστήριξίν της. Μετὰ τοῦτο, νομίζω ὅτι εἶναι ἀπαραίτητος ἀνάγκη νὰ διακόψωμεν ἐπί τι χρονικὸν διάστημα τὰς ἐργασίας τῆς Βουλῆς, διότι, ὡς ἀντιλαμβάνεσθε, δὲν δύναται νὰ ἔχῃ ἐπαρκῆ καὶ πρόχειρον ἐργασίαν νομοθετικὴν ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Βουλήν, καὶ θὰ παρακαλέσω αὐτὴν νὰ συναινέσῃ εἰς τὴν διακοπὴν τῶν ἐργασιῶν μέχρι τῆς 10 Ἰανουαρίου 1933. Προσδιορίζομεν δὲ τὴν διακοπὴν μέχρι τῆς ἡμέρας ἐκείνης, διότι, ἐὰν διεκόπτομεν ἐπὶ ἕνα μῆνα, θὰ συνέπιπτεν ἡ ἐπανάληψις τῶν ἐργασιῶν μὲ τὰς ἑορτάς, ὁπότε συνήθως διακόπτονται αἱ ἐργασίαι καὶ οὐδεὶς ἐκ τῶν βουλευτῶν παραμένει ἐν Ἀθήναις καὶ δι’ αὐτὸ προτείνεται ἡ διακοπὴ τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς μέχρι τῆς 10ης Ἰανουαρίου. Ἐὰν δὲ ἐν τῷ μεταξὺ ἡ Κυβέρνησις κρίνῃ ὅτι εἶναι ἀνάγκη ἵνα ἐνωρίτερον συνέλθουν τὰ Σώματα, θὰ παρακαλέσῃ τὸν κ. Πρόεδρον νὰ καλέσῃ τοὺς κ. κ. Βουλευτάς. Λέγω δὲ τοῦτο, διότι τὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα παρουσιάζονται εἶναι τοιαῦτα, ὥστε εἶναι δυνατὸν καὶ ἐν τῷ μεταξύ, ἂν παραστῇ ἡ ἀνάγκη, νὰ συνεδριάσουν τὰ Σώματα. Καὶ δι’ αὐτὸ νομίζω ὅτι ἡ προθεσμία τῶν διακοπῶν δέον νὰ παραταθῇ μέχρι τῆς 10 Ἰανουαρίου ὑπὸ τὸν ὅρον ὃν ἀνέφερα. Εἶναι περιττὸν νὰ δηλώσω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ζητοῦσα τὴν ἀναβολὴν αὐτὴν ἔχει πεποίθησιν, ὅτι θὰ τὴν παράσχῃ ἡ Βουλή, ἐκτὸς ἐὰν παρουσιασθῇ ἀνάγκη, νὰ ἐμφανισθῇ ἐνώπιον αὐτῆς καὶ νὰ ἐργασθῇ μετ’ αὐτῆς, χωρὶς νὰ κάμῃ χρῆσιν τοῦ δικαιώματος τὸ ὁποῖον ἔχει ἐκ τοῦ Συντάγματος καὶ προτιμᾷ τὴν εὐθύνην τῆς διακοπῆς νὰ τὴν ἔχῃ ὁμοῦ μετὰ τῆς Βουλῆς. Ἐπειδὴ ὅμως ὑπάρχουν ζητήματά τινα, διὰ τὰ ὁποῖα θὰ εἶναι ἀνάγκη νὰ ληφθῶσιν ἐπείγοντα νομοθετικὰ μέτρα, διὰ τοῦτο θὰ ζητήσω ὅπως κατὰ τὸν χρόνον τῶν διακοπῶν παρασχεθῇ ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς ἡ δέουσα ἐξουσιοδότησις. Τὰ ζητήματα ταῦτα εἶναι τὰ ἑξῆς. Πρῶτον παραχώρησις προθεσμίας διὰ τὴν πληρωμὴν καθυστερημένων φόρων. Ἡ τῆς προηγουμένης Περιόδου Βουλὴ εἶχε ψηφίσει μίαν προθεσμίαν εὐκολύνουσαν τὴν πληρωμὴν τῶν καθυστερουμένων φόρων, ἀλλ’ ἡ προθεσμία ἐκείνη ἔληξεν ἤδη. Ἔχετε ὑπ’ ὄψει ὅλοι τὰς δυσκόλους περιστάσεις ὑπὸ τὰς ὁποίας εὑρίσκεται ὁ λαὸς καὶ ὅτι εἶναι δύσκολον νὰ καταβάλλωνται μὲ τὴν ἀπαιτουμένην τάξιν οἱ φόροι οἱ ὀφειλόμενοι. Διὰ τοῦ νόμου ἐκείνου, τοῦ ὁποίου ζητοῦμεν τὴν παράτασιν τῆς προθεσμίας, διευκολύνεται, ἀφ’ ἑνὸς ἡ εἴσπραξις τῶν φόρων καὶ ἐνταυτῷ καὶ οἱ φορολογούμενοι. Κατὰ πληροφορίας τὰς ὁποίας μοῦ ἔδωκεν ἡ ὑπηρεσία σήμερον, πολλοὶ ὀφειλέται καταδιωκόμενοι, ἀδυνατοῦν νὰ πληρώσουν. Νομίζω ὅτι εἶναι ὀρθὸν νὰ τοὺς δώσωμεν μίαν προθεσμίαν ἀκόμη, κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ Δημόσιον θὰ συλλέξῃ περισσότερα παρὰ ἂν ἐγκλείσῃ τοὺς φορολογουμένους εἰς τὰς φυλακάς. Δι’ αὐτὸ λοιπὸν ζητῶ ὅπως δοθῇ παρὰ τῆς Βουλῆς ἡ ἄδεια τῆς λήψεως τοῦ μέτρου αὐτοῦ. Δεύτερον, αἱ πληροφορίαι τὰς ὁποίας ἔχει ἡ Κυβέρνησις εἶναι, ὅτι πολλοὶ πληθυσμοί, ἰδίᾳ ὀρεινοὶ εἰς τὰ μέρη τῆς Ἠπείρου, στεροῦνται ἀραβοσίτου. Πρέπει νὰ παρασχεθῇ διευκόλυνσις, ὅπως ἡ εἰσαγωγὴ ἀραβοσίτου γίνῃ ἢ ἀτελῶς ἢ μὲ ἠλαττωμένον τέλος. Καὶ δι’ αὐτὸ ζητῶ ἐπίσης ἐξουσιοδότησιν ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς. Λέγω δὲ ἀτελῶς ἢ μὲ ὀλιγώτερον τέλος, ἀλλ’ ὑπάρχουν καὶ ἄλλα τὰ ὁποῖα πάσχουν ὀλιγώτερον καὶ εἰς τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ παρασχεθῇ ἡ εὐκολία πληρωμῆς μὲ μειωμένον τέλος καὶ οὐχὶ πλῆρες. Τρίτον ζήτημα, ἐπεῖγον, διὰ τὸ ὁποῖον ἔχει ἀνάγκην ἡ Κυβέρνησις νὰ τῆς δοθῇ ἐξουσιοδότησις, εἶναι τὸ ζήτημα ὡς πρὸς τὰς προκαταβολὰς αἱ ὁποῖαι γίνονται εἰς τὸ Δημόσιον. Ὡς γνωρίζετε, αἱ προκαταβολαὶ αὗται εἶναι περιωρισμένου ποσοῦ, ἀλλ’ ἕνεκα τῶν ἀνωμαλιῶν αἵτινες ὑπάρχουν λόγῳ τῆς τακτοποιήσεως ἐκείνης τοῦ χρέους τοῦ Δημοσίου, παρίσταται ἀνάγκη νὰ τακτοποιηθοῦν αὗται. Ἐλπίζω, διότι τίποτε ἀκόμη περισσότερον δὲν δύναμαι νὰ εἴπω, ὅτι ταχέως θὰ καθορισθῇ ἡ σύμβασις ἡ ὁποία ἔχει συναφθῆ, ὅσον ἀφορᾷ τὴν πληρωμὴν τῶν τόκων, ἀλλ’ εἶναι ἐνδεχόμενον καὶ νὰ μὴ ἐπιτευχθῇ τοῦτο. Δὲν πρέπει λοιπὸν νὰ μένωμεν μὲ μίαν ἀταξίαν, ἡ ὁποία ὑπάρχει, καὶ θεωρῶ ἀπολύτως ἀναγκαῖον νὰ δοθῇ ἐξουσιοδότησις πρὸς κανονισμὸν αὐτῶν τῶν σχέσεων. Αὐτὰ εἶναι τὰ οὐσιώδη ζητήματα. Ἔχομεν ἐπίσης καὶ τὸ ἑξῆς ζήτημα τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ μίαν δωρεὰν πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ναυτικῶν τοῦ ἀειμνήστου Γούδα, ναυάρχου καὶ πολιτευτοῦ, ὅστις, μεταξὺ τῶν διαφόρων τμημάτων τῆς περιουσίας του, εἶχε καὶ μίαν βιβλιοθήκην ἀξιόλογον. Ταύτην συνιστᾷ εἰς τὴν σύζυγόν του ὅπως τὴν δωρήσῃ εἰς τὸ Δημόσιον. Ἡ σύζυγος δὲ γνωρίζουσα τὰς ἀντιλήψεις τοῦ συζύγου της ἐθεώρησε πρέπον νὰ τὴν δωρήσῃ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ναυτικῶν, διότι ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον τὰ ἔργα τῆς βιβλιοθήκης ταύτης εἶναι ἔργα σχετικὰ μὲ τὸ Ναυτικόν, καὶ ζητεῖ ἤδη ἡ χήρα νὰ γίνῃ ἡ ἀποδοχὴ τῆς δωρεᾶς δεκτὴ ὑπὸ τὸν ὅρον ὅμως τῆς ἀπαλλαγῆς τοῦ τέλους τοῦ κληρονομικοῦ τὸ ὁποῖον θὰ ἐβάρυνε τὴν βιβλιοθήκην ἐκείνην.

§7Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Δηλαδὴ τὸ «τέλος τῆς δωρεᾶς».

§8Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Τὸ τέλος τὸ ἀφορῶν τὴν δωρεὰν αὐτήν.

§9Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Σύμφωνοι.

§10Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Εἶναι ζήτημα αὐτονόητον, καὶ ἐπειδὴ πρόκειται νὰ παραδοθῇ ἡ Βιβλιοθήκη κατ’ αὐτὰς τὰς ἡμέρας, δέον νὰ δοθῇ ἡ ἄδεια ὅπως ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν, παραλαμβάνων τὴν Βιβλιοθήκην, ἀπαλλάξῃ τὴν χήραν τοῦ τέλους τοῦ κληρονομικοῦ, τοῦ φόρου ὁ ὁποῖος ἀναλογεῖ εἰς τὴν δωρεὰν ταύτην. Εἶναι δὲ, ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω, οὐχὶ τυχαία ἡ βιβλιοθήκη αὕτη. Εἶναι ἀρκετὰ σπουδαία, διότι ἔχει συγγράμματα ἀναφερόμενα εἰς τὸ παρελθὸν, καθὼς καὶ νεώτερα. Εἶναι μία βιβλιοθήκη ἡ ὁποία θ’ ἀποτελέσῃ ἀληθὲς ἀπόκτημα διὰ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ναυτικῶν. Πέμπτον ζήτημα, διὰ τὸ ὁποῖον δέον νὰ δοθῇ ἐξουσιοδότησις, εἶναι νὰ παραταθῇ ἡ ἰσχὺς τοῦ νόμου περὶ συμπτύξεως ὑπηρεσιῶν. Ὁ νόμος αὐτὸς λήγει, νομίζω, τὴν 25 τοῦ τρέχοντος μηνός. Δὲν θὰ ἐπαρκέσῃ τὸ χρονικὸν τοῦτο διάστημα διὰ νὰ ἐπιφέρωμεν ὅλας τὰς συμπτύξεις ἐκείνας αἱ ὁποῖαι ἀπαιτοῦνται. Θὰ μείνωμεν ἄνευ νόμου καὶ δι’ αὐτὸ ζητοῦμεν τὴν παράτασιν τῆς προθεσμίας αὐτῆς καὶ μετὰ τὸ τέλος Νοεμβρίου. Αὐτὰ εἶναι τὰ θέματα διὰ τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις ζητεῖ νὰ ἐξουσιοδοτηθῇ ὅπως δυνάμει τοῦ ἄρθρου 87 τοῦ Συντάγματος διὰ σχετικῶν διαταγμάτων προνοήσῃ περὶ αὐτῶν. Θὰ παρακαλέσω ὅπως ἡ Βουλὴ τὴν διακοπὴν τῶν ἐργασιῶν της, ἂν δεχθῇ νὰ κάμῃ τὴν διακοπὴν αὐτὴν, τὴν ἀρχίσῃ ἀπὸ μεθαύριον, διότι ἐν τῷ μεταξὺ πρέπει νὰ γίνῃ μία συνεδρίασις ἐν τῇ Γερουσίᾳ, ὅπως καὶ ἐκεῖ παρουσιασθῇ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐκθέσῃ τὸ πρόγραμμα τὸ ὁποῖον ἐξέθηκεν εἰς τὴν Βουλήν.

§11Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριοι Βουλευταὶ ὅλοι βεβαίως θὰ εὑρεθῶμεν ἕτοιμοι νὰ δώσωμεν τὴν ἐξουσιοδότησιν τὴν ὁποίαν ζητεῖ ἡ Κυβέρνησις. Θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ μόνον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, πρὶν ἢ εἰσαγάγῃ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τὸ τρίτον νομοσχέδιον, τὸ ἀναφερόμενον εἰς τὴν αἴτησιν τῆς ἐξουσιοδοτήσεως, νὰ συγκαλέσῃ τοὺς Ἀρχηγοὺς τῶν πολιτικῶν Κομμάτων.....

§12Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Θὰ παρακαλέσω νὰ συνέλθωμεν, ἐὰν θέλετε, τὴν Τετάρτην, θὰ σᾶς ἔχω καὶ ὁλόκληρον τὸ νομοσχέδιον.

§13Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μὴ ὑποβληθῇ τὸ νομοσχέδιον πρὶν ἀκούσητε τὰς ἀντιλήψεις τῶν Ἀρχηγῶν τῶν Κομμάτων.

§14Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν.

§15Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Θὰ παρακαλέσω δὲ συγχρόνως νὰ ἐπωφεληθῆτε τῆς εὐκαιρίας νὰ βεβαιώσητε τὴν Βουλήν, καὶ διὰ τῆς Βουλῆς τὴν κοινὴν γνώμην, ὅτι εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ δὲν ὑπάρχει κανὲν σκάνδαλον καὶ καμμία κατάχρησις, ὅπως ἐγράφη σήμερον εἰς τὰς ἐφημερίδας, εἰς μερικὰς μάλιστα εἰς μεγάλα τετράστηλα.

§16Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Δὲν καταλαμβάνω ποῖος εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος μεταδίδει τὰς πληροφορίας αὐτὰς εἰς τὰς ἐφημερίδας. Τὸ Συμβούλιον ἐγένετο χθὲς τὴν ἑσπέραν εἰς τὸ σπίτι μου καὶ κατὰ τὴν συμφωνίαν, τὴν ὁποίαν ἔκαμα μετὰ τῶν συνεργατῶν μου, αἱ ἀνακοινώσεις εἰς τοὺς δημοσιογράφους δέον νὰ γίνωνται μόνον παρ’ ἐμοῦ. Πῶς κατωρθώθη νὰ γίνουν ἀνακοινώσεις περὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ἢ πλησιάζουσαι πρὸς τὸ θέμα αὐτὸ καὶ ἐνταυτῷ νὰ γίνῃ λόγος περὶ σκανδάλου, δὲν τὸ ἐννοῶ καὶ ὁμολογῶ ὅτι καὶ ἐγὼ εἶδον τοῦτο μετὰ μεγάλης ἀπορίας.

§17Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ἀρκεῖ αὐτὴ ἡ βεβαίωσις.

§18Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Ἐλυπήθην μάλιστα κἄτι παραπάνω, ὅταν ἐγράφησαν εἰς μίαν ἐφημερίδα....

§19Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Νομίζω ὅτι αἱ δηλώσεις αὐταὶ εἶναι ἀρκεταί. Θὰ ἤθελα μόνον νὰ προσθέσω διὰ νὰ τὸ βεβαιώσητε ἐπίσης, ὅτι ἡ ἐνέργεια ἡ σχετικὴ τῆς ὁποίας ἡ διαρρύθμισις ἐπιζητεῖται τώρα, σᾶς ἀνεκοινώθη ὑπὸ τοῦ τέως Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, τοῦ κ. Βαρβαρέσου, ἐν καιρῷ καὶ ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον δρῶμεν καὶ δὲν εἴχετε καμμίαν ἀντίρρησιν.

§20Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Θέλω καὶ ἐγὼ νὰ τακτοποιήσω τὸ ζήτημα, ἀκριβῶς διὰ νὰ μὴ γίνωνται αὐτά.

§21Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ἐγὼ ἐζήτησα νὰ ξεκαθαρίσω ὅτι δὲν ὑπάρχει κανένα σκάνδαλον, οὔτε μεγάλο, οὔτε μικρό.

§22Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Εἶναι μία κατάστασις ἀνάγκης.

§23Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ἐπιθυμῶ νὰ παρακαλέσω ἤδη τὸν Ἀξιότιμον Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἀρκεσθῇ εἰς τὴν μηνιαίαν διακοπὴν τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς. Κατὰ τὴν προχθεσινὴν συνεδρίασιν ἐπέμεινα πολὺ διὰ νὰ πάρῃ τὴν διακοπὴν διὰ Διατάγματος. Πρέπει νὰ ὁμολογήσω, ὅτι ἐγὼ θὰ προὐτίμων νὰ δοθῇ σήμερον διὰ Διατάγματος, καὶ θὰ ἤθελα νὰ σᾶς ἐξηγήσω τὸν λόγον. Δὲν θὰ ἤθελον νὰ δοθῇ ὑπὸ τῆς Βουλῆς μηνιαία διακοπὴ καὶ νὰ ὑπάρχῃ πάντοτε ἡ ἀπειλὴ τῆς διακοπῆς διὰ Διατάγματος. Ἐὰν βέβαια ἡ Κυβέρνησις προτιμᾷ νὰ πάρῃ τὴν διακοπὴν διὰ τῆς Βουλῆς, παραιτουμένη τοῦ δικαιώματος νὰ τὴν πάρῃ διὰ Διατάγματος, δὲν θὰ εἶχον καμμίαν δυσκολίαν νὰ τὴν δεχθῶ. Συγχρόνως εἶμαι πρόθυμος νὰ συμφωνήσω ὅπως καὶ μετὰ τὴν πάροδον τοῦ μηνός, μέχρι τῆς 10ης Ἰανουαρίου, μὴ κληθῇ αὐτοδικαίως ἡ Βουλή, ἀλλὰ νὰ ἀναθέσωμεν εἰς τὸν Πρόεδρον αὐτῆς ὑπὸ τὸν τύπον ὅτι θὰ καλέσῃ αὐτὴν ὅταν παραστῇ ὁ ἀπαιτούμενος ἀριθμὸς βουλευτῶν ἐν Ἀθήναις, καὶ νὰ δύναται νὰ ἀναβάλῃ τὴν πρόσκλησιν μέχρι τῆς 10ης Ἰανουαρίου.

§24Γ. ΜΑΡΗΣ. Μετὰ τὴν πάροδον τοῦ μηνός.

§25Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Λέγω ὅτι ἡ διακοπὴ θὰ εἶναι ὁριστική, ἑνὸς μηνός, μετὰ πάροδον δὲ τοῦ μηνὸς νὰ μὴ συνέλθῃ αὐτοδικαίως ἡ Βουλή, ἀλλὰ νὰ ἀνατεθῇ εἰς τὸν Πρόεδρον νὰ τὴν συγκαλέσῃ ὅταν θὰ νομίσῃ ὅτι εἶναι ἀρκετὸς ἀριθμὸς βουλευτῶν ἐν Ἀθήναις. Ἐπιθυμῶ νὰ εἶμαι σαφής. Ἡ Κυβέρνησις εἶναι ζηλότυπος τῶν δικαιωμάτων της, καὶ βλέπετε ὅτι κατὰ πλειονοψηφίαν τοὐλάχιστον ἡ Βουλὴ προχθὲς τὸ Σάββατον τῆς ἔδωκεν ἱκανοποίησιν, μολονότι ἐγὼ δὲν ἤμην εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ σύμφωνος, ἀλλ’ ἔμεινα μόνος. Ἡ Κυβέρνησις λοιπὸν εἶναι ζηλότυπος τῶν δικαιωμάτων της. Ἐλπίζω νὰ μὴ δυσαρεστηθῇ ἐὰν καὶ ἡ Βουλὴ ἐπιθυμῇ νὰ εἶναι ἐπίσης ζηλότυπος τῶν δικαιωμάτων της. Ἡ Κυβέρνησις ἔχει τὸ δικαίωμα ἕνα μῆνα νὰ ἀπομακρύνῃ τὸν ἔλεγχον τῶν πράξεών της ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς. Παρακαλῶ νὰ ἀρκεσθῇ εἰς αὐτόν, μὲ τὴν βεβαίωσιν ἐκ μέρους μας, ὅτι, ἂν μᾶς εἴπῃ ὅτι τῆς χρειάζεται περισσότερος καιρὸς διὰ νὰ παρασκευάσῃ τὸ ἔργον της, καὶ μέχρι τῆς 10ης Ἰανουαρίου καὶ πέραν αὐτῆς, θὰ τῆς τὸν δώσωμεν, ἀλλὰ μετὰ τὸν μῆνα ἡ διακοπὴ δὲν θὰ εἶναι πλέον τοιαύτη ὥστε νὰ μὴ ἠμπορῇ ἡ Βουλὴ ἐν ἀνάγκῃ νὰ συνέλθῃ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως ὅπως, εἴτε λάβῃ διὰ Διατάγματος τὴν διακοπήν, εἴτε δεχθῇ τὴν πρότασίν μου, μὴ κάμωμεν ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ καμμίαν ψηφοφορίαν. Δὲν ὑπάρχει κανένας λόγος.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαναστασίου.

§27ΑΛ. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Πρῶτον ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς διακοπῆς. Σήμερον ὑποθέτω, μὲ εὐχαρίστησιν ἤκουσεν ἡ Βουλὴ ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει καμμίαν πρόθεσιν νὰ διακόψῃ τὰς ἐργασίας διὰ Διατάγματος. Ἐκ τῆς ἀνακοινώσεως αὐτῆς, καταφαίνεται ὅτι ὅλη ἡ διχογνωμία, ἡ ὁποία ὑπῆρχε προηγουμένως ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ, ὠφείλετο εἰς ζήτημα εὐθιξίας, εὐαισθησίας καὶ ὄχι εἰς πραγματικὴν ἀντίθεσιν γνωμῶν ἢ προθέσεων. Ἡ Βουλὴ δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι εἶναι πρόθυμος νὰ παράσχῃ κάθε εὐκολίαν δυνατὴν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως παρασκευασθῇ διὰ νὰ ὑποβάλῃ εἰς τὴν Βουλὴν τὰ νομοθετικὰ ἐκεῖνα μέτρα τὰ ὁποῖα θεωρεῖ ἀπαραίτητα πρὸς ἐκπλήρωσιν τοῦ προγράμματός της. Ἡ Κυβέρνησις ἐζήτησε πρὸς τοῦτο ἀναβολὴν τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς μέχρι τῆς 10 Ἰανουαρίου, δηλ. περίπου ἐπὶ δίμηνον. Τὸ ἀκριβὲς εἶναι ὅτι παραχωρουμένης τῆς διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς μόνον ἐπὶ ἕνα μῆνα, κατ’ οὐσίαν μόνον μετὰ τὰς ἑορτάς, δηλ. τὴν 10 Ἰανουαρίου, θὰ ἐπανέλθωμεν. Κατὰ τὸ διάστημα αὐτὸ εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργηθοῦν περιστάσεις τοιαῦται αἱ ὁποῖαι νὰ ἐπιβάλουν εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ καλέσῃ τὴν Βουλὴν ἐνωρίτερον. Ὥστε καὶ ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς, καθὼς ἀντιλαμβάνομαι, δὲν ὑπάρχει πρόθεσις νὰ ἐξαναγκασθῇ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐμφανισθῇ εἰς τὴν Βουλὴν ἐνωρίτερον. Ἐπειδὴ ὅμως ἐπροτάθη ἀπὸ τὸν Ἀξιότιμον Ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων ὅπως ἡ διακοπὴ περιορισθῇ εἰς ἕνα μῆνα, ὑπὸ τὸν ὅρον νὰ παραταθῇ καὶ ἐπὶ δίμηνον σιωπηρῶς, μὴ καλοῦντος αὐτὴν τοῦ Προέδρου τῆς Βουλῆς πρὸ τῆς 10 Ἰανουαρίου, θὰ παρεκάλουν καὶ ἐγὼ τὴν Κυβέρνησιν ν’ ἀποδεχθῇ αὐτὴν τὴν πρότασιν, ἡ ὁποία δὲν πρόκειται καθόλου νὰ δυσχεράνῃ τὸ ἔργον της. Δηλῶ ὅμως ὅτι ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἤθελεν ἐπιμείνῃ ζητοῦσα πάντοτε νὰ παραχωρηθῇ ἀπὸ τὴν Βουλὴν μέχρι τῆς 10 Ἰανουαρίου διακοπὴ τῶν ἐργασιῶν, τὸ Κόμμα τῶν Ἀγροτῶν καὶ Ἐργατῶν θὰ παραχωρήσῃ αὐτὴν τὴν διακοπήν. Ἀλλὰ νομίζω ὅτι εἶναι πολὺ ὀρθότερον, ἀφοῦ μὲ τόσην σύμπνοιαν σχετικῶς παρεχωρήθη ἡ ψῆφος ἀνοχῆς καὶ ἐμπιστοσύνης, νὰ μὴ διαφωνήσωμεν εἰς τὴν διακοπὴν τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς. Πρέπει νὰ διασκεδασθοῦν, ἐὰν ὑπάρχουν —δὲν γνωρίζω ἐὰν ὑπάρχουν— καὶ αἱ ἐλάχισται ὑπόνοιαι περὶ ὄχι ἀγαθῶν διαθέσεων, εἴτε ἀπὸ τὴν μίαν μερίδα, εἴτε ἀπὸ τὴν ἄλλην, διότι νομίζω, ὅτι τοιαῦται ὑπόνοιαι δὲν εἶναι δικαιολογημέναι. Λοιπὸν καὶ ἐγὼ παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ δεχθῇ τὴν μέχρις ἑνὸς μηνὸς διακοπὴν τῶν ἐργασιῶν, ὑπὸ τὸν ὅρον νὰ παραταθῇ καὶ μέχρι τῆς 10 Ἰανουαρίου, ἐὰν δὲν ἤθελε παραστῆ ἀνάγκη, χωρὶς βεβαίως αὐτὸ ν’ ἀποτελῇ κανένα ἐξαναγκασμὸν τῆς Κυβερνήσεως, οὔτε κανένα περιορισμόν, καὶ δηλῶ πάλιν ἐπιπροσθέτως ὅτι ἐὰν ἡ Κυβέρνησις νομίζῃ ὅτι ἐν πάσῃ περιπτώσει θὰ ἔπρεπε νὰ πάρῃ αὐτὴν τὴν διακοπήν, ἡμεῖς δὲν θὰ εἴχομεν καμμίαν δυσκολίαν νὰ τῆς παραχωρήσωμεν αὐτὴν τὴν διακοπήν. Καὶ δι’ αὐτὸ νομίζω ὅτι καὶ ἡ ἰδική μας, ἂς εἴπωμεν, σύστασις θὰ γίνῃ ἀκουστὴ μὲ τὴν ἀπαιτουμένην εὐμένειαν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Τώρα, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐξουσιοδότησιν, δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν. Θὰ ἐπεθυμοῦμεν ὅμως νὰ προστεθῇ καὶ κάτι ἄλλο εἰς τὴν ἐξουσιοδότησιν, τὸ ὁποῖον εἶναι ἐξαιρετικὰ ἐπεῖγον καὶ ἀφορᾷ μεγάλους πληθυσμοὺς ἑλληνικούς. Κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως, ἐτόνισα εἰς ποίαν θέσιν εὑρίσκονται οἱ καπνικοὶ πληθυσμοί. Αἱ Τράπεζαι, αἱ ἐξυπηρετοῦσαι τὴν ἀγροτικὴν πίστιν εἰς τοὺς πληθυσμοὺς αὐτούς, ἠθέλησαν νὰ ἐκκαθαρίσουν ὅλον τὸ παρελθὸν διὰ μιᾶς καὶ παρεκράτησαν εἴτε τὸ ὑπόλοιπον ἐκ τῆς πωλήσεως τῶν καπνῶν, εἴτε τὰ νέα παραχωρημένα πλασματικὰ δάνεια πρὸς ἐξόφλησιν τῶν παλαιῶν χρεῶν. Τοῦτο θὰ εἶναι τελείως ἀδικαιολόγητον καὶ ἐκθέτει εἰς κίνδυνον τοὺς μεγάλους αὐτοὺς πληθυσμούς. Ἀδικαιολόγητον εἶναι ἀφ’ ἑνός, διότι τὰ ἐνεχυριασθέντα ἀπὸ τὸ Κράτος καπνὰ ἔχουν ἤδη περιθώριον ἀρκετὰ μεγάλο, διότι δι’ αὐτὰ ἐδόθη πίστωσις ἢ ἐπληρώθη ἕνα ποσὸν 20 δραχ. κατ’ ὀκᾶν, ἐνῷ σήμερον ἡ ἀξία τοῦ καπνοῦ ἀνέρχεται εἰς 40 δραχ., δηλαδὴ ἀφίνουν ἕνα περιθώριον 100 ἑκατομ., αὐτὰ τὰ καπνά, τὰ ὁποῖα ἐπῆρε τὸ Κράτος ὡς ἐνέχυρον, ὥστε ὑπάρχει ἕνα μεγάλο περιθώριον. Ἐκτὸς τούτου ὅμως, εἶπον, ὅτι θὰ εἶναι ἀδικαιολόγητον, διότι δὲν ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ ὑποστηρίξῃ, ὅτι ἐπιτρέπεται διὰ μιᾶς ἐσοδείας, νὰ ἐξοφληθῇ μία ἀνώμαλος κατάστασις ἐκ τῆς ἐσοδείας τῶν καπνῶν μιᾶς διετίας ἢ τριετίας. Δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους, λοιπόν, θὰ παρεκάλουν τὴν Κυβέρνησιν, ἐὰν νομίζῃ ὅτι εἶναι ἀναγκαῖον, νὰ αὐξήσῃ τὴν πίστωσιν, τὴν ὁποίαν διέθεσε τὸ Κράτος ὑπὲρ τῶν καπνικῶν πληθυσμῶν τῶν 200 ἑκατομ. κατὰ 100 ἑκατομ. εἰς τρόπον, ὥστε νὰ πληρωθοῦν αἱ Τράπεζαι καὶ νὰ μὴ κρατηθοῦν αὐτὰ τὰ πλασματικὰ δάνεια. Ἀφ’ ἑτέρου δὲ νὰ εἰσηγηθῇ εἰς τὰς Τραπέζας, τὴν Ἐθνικὴν καὶ Ἀγροτικήν, τὰ παλαιότερα χρέη νὰ μεταβληθοῦν εἰς μεσοπρόθεσμα δάνεια, εἰς τρόπον, ὥστε νὰ συγκεντρωθοῦν εἰς διάστημα 2–3 ἐτῶν, κατὰ τὸ τρέχον δὲ ἔτος νὰ παραχωρηθοῦν εἰς ἀκέραιον τὰ πλασματικὰ δάνεια, διότι ἡ κατακράτησις τῶν πλασματικῶν δανείων, εἴτε πρὸς ἐξόφλησιν παλαιοτέρων χρεῶν εἴτε πρὸς ἐξόφλησιν νεωτέρων, στερεῖ τὸν καπνικὸν πληθυσμὸν τῶν μέσων τῆς συντηρήσεώς του καὶ τῶν μέσων τῆς καλλιεργείας. Ἀναβολῆς δὲν εἶναι ἐπιδεκτὸν τὸ ζήτημα, διότι τὰ πραγματικὰ δάνεια, ὅπως ἠξεύρετε, χρησιμοποιοῦνται καὶ διὰ τὴν συντήρησιν τῶν οἰκογενειῶν, αἱ ὁποῖαι ἐπεξεργάζονται αὐτὰ τὰ καπνά. Καὶ θὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν νὰ προσθέσῃ εἰς τὴν ἐξουσιοδότησιν μίαν παράγραφον, διὰ τῆς ὁποίας νὰ παρέχηται εἰς αὐτὴν τὸ δικαίωμα νὰ αὐξήσῃ τὴν πίστωσιν τοῦ Κράτους ὑπὲρ τῆς συγκεντρώσεως τοῦ καπνοῦ ἀπὸ 200 ἑκατομ. εἰς 300 ἑκατομ.

§28ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Τὰ 200 ἑκατομ. ποὺ διετέθησαν ἀπὸ τὸ Κράτος διετέθησαν διὰ τὴν ἀγορὰν καπνῶν. Τίνα σχέσιν ἔχουν αἱ πιστώσεις;

§29Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἐὰν πωληθοῦν τὰ καπνὰ αὐτὰ εἰς μεγαλυτέραν τιμήν, τὸ κέρδος θὰ ἐπιστραφῇ εἰς τοὺς πωλητάς.

§30Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ὄχι εἰς τοὺς πωλητάς, ἀλλ’ εἰς τὰς κοινότητας.

§31Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἐὰν αὔριον πωληθοῦν εἰς τιμὴν διπλασίαν, τὸ ἐπὶ πλέον εἰσπραχθησόμενον ποσὸν πρέπει νὰ καταβληθῇ εἰς τοὺς παραγωγοὺς καὶ ὄχι εἰς τὰς κοινότητας.

§32Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Νομίζω ὅτι ὁ νόμος λέγει εἰς τὰς κοινότητας.

§33Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἀλλοίμονον τότε, ποῖος θὰ ἐδέχετο νὰ πληρώσῃ τὰ καπνά.

§34Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Δὲν λέγω ἐγὼ νὰ μὴ πάῃ εἰς τοὺς παραγωγούς, ἀλλὰ νὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ εἰπῶ, ὅτι ἕνα τέτοιο ζήτημα, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ βαρύνῃ τὸ Κράτος μὲ πολλὰ βάρη, εἶναι ὀρθὸν νὰ προέρχεται ἀπὸ τὴν ὑπεύθυνον Κυβέρνησιν. Διότι, ἐὰν ἡμεῖς, ἀντὶ νὰ συγκρατῶμεν ὡς εἶναι καθῆκόν μας τὴν ὑπεύθυνον Κυβέρνησιν, εὑρισκομένην διαρκῶς ὑπὸ πίεσιν, νὰ δίδῃ ὀλιγώτερα, ἐρχόμεθα ὡς ἀντιπολίτευσις καὶ τὴν σπρώχνομεν νὰ δίδῃ περισσότερα, νομίζω, ὅτι οἱ κίνδυνοι εἰς τὸν προϋπολογισμὸν εἶναι μεγάλοι. Ἡ Κυβέρνησις ἂς τὸ μελετήσῃ.

§35Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἡ Ἐπιτροπὴ γνωρίζετε, ὅτι δὲν ἐργάζεται ἀνεξάρτητος, ἀλλ’ ἐργάζεται ἐπὶ τῇ βάσει νομοσχεδίων, τὰ ὁποῖα ὑποβάλλει ἡ Κυβέρνησις. Κατὰ συνέπειαν ἐὰν ἡ Κυβέρνησις νομίσῃ ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθῇ κανὲν μέτρον διὰ τῆς νομοθετικῆς ὁδοῦ, δὲν θὰ ὑποβάλῃ τὸ νομοσχέδιον. Τὸ ζήτημα εἶναι τὸ ἑξῆς, κ. Βουλευταί, ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὰ πλασματικὰ δάνεια τὰ παραχωρούμενα εἰς τοὺς καπνοπαραγωγούς, κρατοῦνται ἀπὸ τὰς Τραπέζας, διότι ἔχουν οὗτοι ὑπόλοιπα χρεῶν εἰς τὰς Τραπέζας, καὶ εἰς τὴν μίαν, καὶ εἰς τὴν ἄλλην. Καὶ λέγουν οἱ γεωργοί, ἀφοῦ ἡμεῖς αὐτά, τὰ ὁποῖα ἐδώσαμεν εἰς τὸ Κράτος, ἔχουν ἕνα περιθώριον 200 ἑκατομμυρίων, ζητοῦμεν τοὐλάχιστον ἢ νὰ ἐπέμβῃ τὸ Κράτος ὥστε αἱ Τράπεζαι νὰ μὴ μᾶς παρακρατήσουν κατὰ τὸ τρέχον ἔτος τὰ πλασματικὰ δάνεια, εἴτε δι’ ἐγγύησιν εἴτε καὶ ἄνευ ἐγγυήσεως, διότι ἐὰν θὰ γίνῃ αὐτό, εἶναι ἀδύνατον αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ ζήσωμεν ἢ νὰ διαθέσωμεν τὰ καπνά μας. Τὸ ζήτημα εἶναι πολὺ ἐπεῖγον. Εἶναι δυνατὸν ἴσως νὰ διευθετηθῇ τὸ πρᾶγμα, ἄνευ καταβολῆς χρημάτων ἐκ μέρους τοῦ Δημοσίου, ἀλλ’ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει οἱ γεωργοὶ θὰ ὑποχρεωθοῦν νὰ πληρώσουν τόκον 12%, καὶ μαζὶ μὲ κάτι ἄλλα 14%, δηλαδὴ μίαν ἐπιβάρυνσιν μεγάλην δι’ ἕνα πληθυσμόν, ὁ ὁποῖος ὑποφέρει. Καὶ θὰ ἦτο προτιμότερον, ἀφοῦ ἔγινεν αὐτὸς ὁ θεσμὸς τῆς συγκεντρώσεως, τοὐλάχιστον νὰ ὁλοκληρωθῇ κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ εἶναι εὐεργετικὸς εἰς τοὺς παραγωγούς. Σᾶς εἶπα εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν, ὅτι ἐκ τῆς ἀγορᾶς τοῦ καπνοῦ περιωρίσθη εἰς τὸ ⅓ καὶ περισσότερον ἡ παραγωγὴ τοῦ καπνοῦ, ἀπὸ αὐτὴν δὲ τὴν παραγωγὴν καὶ ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ καπνοῦ ἐξαρτᾶται ἡ στερέωσις ὅλων τῶν νέων καλλιεργητικῶν ἐγκαταστάσεων εἰς τὴν Κεντρικὴν Μακεδονίαν, καὶ εἰς τὴν Ἀνατολικὴν Μακεδονίαν καὶ εἰς τὴν Θράκην, ἐπειδὴ λόγῳ τῶν μέσων ποὺ λαμβάνουν αἱ Τράπεζαι, συμβαίνει καὶ τὸ ἑξῆς: νὰ πωλοῦνται λαθραίως τὰ καπνά των διὰ νὰ μὴ κρατηθῇ τὸ τίμημα ἀπὸ τὰς Τραπέζας ἢ νὰ πωλῶνται εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμάς. Βλέπετε, λοιπόν, ποία κατάστασις ἐδημιουργήθη ἐκ τῆς ἀπαιτήσεως τῶν Τραπεζῶν νὰ ἐξοφληθοῦν τὰ ὑπόλοιπα τὰ χρεωστικά. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ, χωρὶς ἡ παράκλησίς μου αὐτὴ νὰ ἔχῃ τὸν τύπον πιέσεως τῆς ἀντιπολιτεύσεως, ὅπως ἠθέλησεν ὁ ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων νὰ παραστήσῃ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ἵνα τὸ Κράτος ὑποστῇ θυσίας ὄχι ἐπικινδύνους. Δὲν πρόκειται δὲ περὶ ἐπικινδύνων θυσιῶν, διότι ἐφέτος ἔχομεν παραγωγὴν ἠλαττωμένην βαίνουσαν εἰς τὴν ἐξάντλησιν τῶν ἀποθεμάτων καὶ δὲν φαντάζομαι νὰ ὑπάρχῃ κανεὶς κίνδυνος ἐκ μέρους τοῦ Κράτους. Τὸ ζήτημα εἶναι πῶς θὰ ὀργανωθῇ ὅλη αὐτὴ ἡ ὑπόθεσις διὰ νὰ σωθοῦν οἱ πληθυσμοί.....

§36Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός).....

§37Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν δὲν ἔχετε ἀποταμίευσιν καὶ δὲν ἠμπορεῖτε νὰ δανεισθῆτε σεῖς ὡς Κράτος, ἠμπορεῖτε νὰ ἐγγυηθῆτε καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ἀφοῦ ἔχετε ἤδη εἰς τὰ χέρια σας καπνὰ ἀξίας ἀνωτέρας τοῦ ποσοῦ τὸ ὁποῖον ἐγὼ ζητῶ. Νὰ διαθέσῃ τοῦτο τὸ Κράτος πρὸς ἐνίσχυσιν τῶν καπνοπαραγωγικῶν πληθυσμῶν, ἀφοῦ ἔχετε σεῖς τὴν ἀξίαν, τὸ δὲ Κράτος σήμερον ἔγινεν ὁ ἔμπορος καὶ ὁ πιστωτὴς τῶν γεωργικῶν προϊόντων, δὲν νομίζω ὅτι διατρέχει κανένα κίνδυνον. Ἐὰν δὲν ἠμπορῆτε νὰ εὕρητε τὰ χρήματα, δώσατε τὴν ἐγγύησιν καὶ φροντίσατε διὰ τῶν συμβάσεων καὶ ἀνταλλαγῶν νὰ ἐξαντλήσητε τὰ καπνὰ ποὺ ἔχετε εἰς τὰ χέρια σας. Ἀλλ’ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι ἀδύνατον νὰ γίνῃ, διότι θὰ ἤγαγεν εἰς ἐπικίνδυνα ἀποτελέσματα, εἶναι νὰ κρατηθοῦν ἐφέτος τὰ πλασματικὰ δάνεια, διότι οἱ γεωργοὶ αὐτοὶ δὲν θὰ ἔχουν νὰ ζήσουν. Δι’ αὐτὸ νομίζω ὅτι δὲν πρόκειται περὶ οὐδεμιᾶς ἐξαιρετικῆς εὐκολίας, ἀλλὰ περὶ στοιχειώδους ὑποστηρίξεως τῶν πληθυσμῶν οἱ ὁποῖοι ὑποφέρουν τὰ μέγιστα. Ἐν τῇ καταστάσει ταύτῃ εὑρισκόμενοι οἱ πληθυσμοὶ οὗτοι, ὑπέβαλον ὑπόμνημα καὶ ἀπέστειλαν καὶ ἀντιπροσώπους διὰ νὰ διεκτραγῳδήσουν τὴν κατάστασιν αὐτῶν καὶ παρακαλῶ νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ ἐνίσχυσις, ἥτις ἐὰν δὲν γίνῃ θὰ φέρῃ εἰς πολὺ δυσάρεστον θέσιν τοὺς καπνοπαραγωγικοὺς πληθυσμούς.

§38Α. ΠΑΠΑΔΑΤΟΣ. Κατόπιν τῶν γενομένων ἐνεργειῶν, ἡ Τράπεζα ἡ Ἀγροτικὴ εἰς τὴν τελευταίαν συνεδρίασιν τοῦ Συμβουλίου της ἀπεφάσισε νὰ ἐνισχύσῃ τοὺς καπνοπαραγωγοὺς ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερον.

§39Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Τὸ Προοδευτικὸν Κόμμα εἶναι καθ’ ὅλα διατεθειμένον νὰ συναινέσῃ ὅπως δοθῇ παρὰ τῆς Βουλῆς ἡ ἐξουσιοδότησις ἐπὶ τῶν σημείων τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις ἐπρότεινεν, ἐφόσον μάλιστα ἐδηλώθη παρ’ αὐτῆς ὅτι, προκειμένου περὶ τῆς ρυθμίσεως τῶν προκαταβολῶν τῆς Ἐκδοτικῆς Τραπέζης πρὸς τὸ Δημόσιον, αὕτη θέλει γίνῃ πρὸ τῆς ὑποβολῆς τοῦ σχετικοῦ νομοσχεδίου. Εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν θέλει λάβῃ χώραν ἀνταλλαγὴ σκέψεων τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν Ἀρχηγῶν τῶν κομμάτων, ὅπως καὶ ταῦτα δυνηθοῦν ἐγκαίρως νὰ ἐκθέσουν τὰς ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου ἀντιλήψεις των. Ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τοῦ Ἀγροτικοῦ κόμματος—ὁ τίτλος ἐδημιούργησεν γλωσσικὸν ἄθλον—ὑπέβαλε καὶ μίαν ἄλλην πρότασιν, ὅπως ἐπεκταθῇ ἡ ἐξουσιοδότησις καὶ ἐπὶ μιᾶς ἀπαραιτήτου εὐκολίας διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν καπνοπαραγωγῶν. Πρέπει νὰ εἴπω, ὅτι, καὶ ἐγὼ εἶμαι τῆς γνώμης, ὅτι, εἰς περίπτωσιν καθ’ ἣν ἤθελε προκύψῃ ὑπεραξία ἐκ τῆς πωλήσεως τῶν καπνῶν παρὰ τοῦ Κράτους, καὶ εἶναι βέβαιον ὅτι προέκυψεν ἤδη σημαντικὴ τοιαύτη, αὐτὴ ὀφείλει νὰ περιέλθῃ εἰς τοὺς καπνοπαραγωγοὺς οἱ ὁποῖοι δὲν εὑρίσκονται, δυστυχῶς, εἰς θέσιν ἀνθηράν, ὥστε νὰ ὑποβληθοῦν αὐτοὶ μόνοι εἰς θυσίας γενικῆς φύσεως. Ἐπίσης ἀναγνωρίζω, ὅτι, πιστοποιηθείσης ἤδη τῆς τιμῆς τῶν καπνῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ ληφθῇ τοῦτο ὑπ’ ὄψιν, ὅπως λαμβανομένης ὑπ’ ὄψιν τῆς σημαντικῆς ἀνατιμήσεως, ἐξασφαλισθοῦν εὐρύταται εὐκολίαι εἰς τοὺς καπνοπαραγωγούς. Τὸ ζήτημα ἀνήκει βεβαίως εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῆς Κυβερνήσεως μέχρι ποίου σημείου δύναται σήμερον, βάσει τῶν εἰς χεῖράς της εὑρισκομένων καπνῶν, νὰ δώσῃ εἰς τοὺς καπνοπαραγωγοὺς χρηματικὰς ἐνισχύσεις αὐτὴ ἀπευθείας διὰ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Γεγονὸς εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι ὀφείλει νὰ καταβάλῃ πᾶσαν προσπάθειαν, ὥστε νὰ μὴ παρακωλυθῇ ἡ νέα καπνοκαλλιέργεια ἐξ ἀδυναμίας τῶν καπνοκαλλιεργητῶν διὰ τῆς ἀπορροφήσεως ὁλοκλήρου τοῦ τιμήματος τῶν καπνῶν των εἰς ἐξόφλησιν ὀφειλῶν. Ἐὰν εἶναι ἕτοιμος ἡ Κυβέρνησις νὰ δεχθῇ τὴν πρότασιν. Θὰ ἐξυπηρετήσῃ τὸ κυριώτερον τῶν προϊόντων μας. Δὲν ἔχω νὰ ὑποβάλω τὸ κατ’ ἐμέ, ὑπόδειξίν τινα πρὸς ἐπέκτασιν τῆς ἐξουσιοδοτήσεως. Αὐτὸ εἶναι κυρίως ἔργον τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλ’ ἀτυχῶς προέκυψε καὶ πάλιν σήμερον ζήτημα διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς. Ἐνόμιζα ὅτι τὰ πράγματα ἐτακτοποιήθησαν διὰ τῆς μακρᾶς καὶ κάπως νευρικῆς συζητήσεως, τῆς ὁποίας ὀρθῶς ἀνωμολόγησεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὅτι δὲν εἶναι ἀμέτοχος εὐθύνης καὶ ὅτι ἡ συνεδρίασις δὲν θὰ παρεῖχε νέας προστριβάς, εὔκολον δὲ ἦτο νὰ εἶχεν ἤδη ἐξομαλυνθῇ τὸ ζήτημα διὰ τῆς συνεννοήσεως τῆς Κυβερνήσεως πρὸς τὰ κόμματα ἢ καὶ μετὰ τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς μείζονος Ἀντιπολιτεύσεως. Ἡ Κυβέρνησις κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου, πρὸ τῆς προχθεσινῆς ψηφοφορίας εἶχεν ἀπολήξει εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι καὶ διακοπὴ μικροτέρα τοῦ μηνὸς θὰ ἦτο ἀρκετὴ διὰ τὴν παρασκευὴν τῶν μέτρων της, διὰ τὴν παρασκευὴν τοὐλάχιστον τῶν οὐσιωδεστέρων οἰκονομικῶν της μέτρων. Ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐπροθυμοποιήθη νὰ δώσῃ εἰς αὐτὴν χρόνον πολὺ μεγαλύτερον, ὅπως ἀνετώτερον ἐπιληφθῇ τοῦ ἔργου της. Σήμερον ἡ Κυβέρνησις νομίζει, ὅτι εἶναι ἀναγκαῖον διάστημα χρονικὸν δίμηνον, ἰσχυριζομένη ὅτι ἡ διακοπὴ αὕτη, οὕτως εἰπεῖν ἔρχεται αὐτομάτως ἐκ τῶν πραγμάτων. Ἰσχυρίζεται τουτέστιν, ὅτι εἶναι περιττὸν νὰ ὑποβάλωμεν εἰς τὸν κόπον τοὺς βουλευτὰς νὰ ἐπανέλθουν ἀφοῦ θὰ κάμωμεν τὴν εἰθισμένην διακοπὴν τῶν ἑορτῶν μετὰ πέντε ἡμέρας. Τὸ πρᾶγμα βεβαίως οὕτως ἔχει, ἀλλὰ ἐδημιουργήθη ὅπως δήποτε καὶ ζήτημα εὐθιξίας καὶ τῆς Ἐθνικῆς ἀντιπροσωπείας, καὶ πρέπει νὰ μὴ παροραθῇ καὶ αὐτό.

§40Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ποίας εὐθιξίας;

§41Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Τοῦ νὰ δίδεται εὐκαιρία εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν νὰ ἐκφέρῃ γνώμην μετὰ τὴν ἐκπνοὴν τῆς μηνιαίας προθεσμίας. Αὐτὸ εἰς τὶ θὰ ἐνοχλήσῃ τὴν Κυβέρνησιν, ὅταν ὅλα τὰ Κόμματα εἶναι προφανῶς πρόθυμα νὰ δοθῇ ἡ παράτασις ἥτις θὰ ἠδύνατο νὰ ἐπέλθῃ καὶ σιωπηρῶς διὰ τοῦ Προέδρου τῆς Βουλῆς; Διότι, ἐὰν θεωρηθῇ ὅτι εἶναι ἀπαραίτητος ἡ παρουσία τῆς Βουλῆς διότι ἤθελον προκύψῃ ζητήματα ἐπιβάλλοντα τὴν παρουσίαν αὐτῆς, σεῖς θὰ εἴχετε, θὰ εἶχεν ἡ Κυβέρνησις, ἡ ἔχουσα ἀνάγκην ἑνὸς μηνὸς μόνον διὰ τὴν προπαρασκευὴν της, ἀντιρρήσεις εἰς τοῦτο. Δὲν φαντάζομαι λοιπὸν ὅτι θὰ ὑπάρχῃ εἰς αὐτὸ διαφωνία τις, καὶ ἐλπίζω ὅτι θὰ εὑρεθῶμεν πάντως σύμφωνοι νὰ δοθῇ ἡ διακοπὴ αὐτὴ τοῦ ἑνὸς μηνὸς καὶ νὰ παραταθῇ αὐτὴ ἡ διακοπὴ καὶ μέχρι τῆς 10 Ἰανουαρίου, ἐὰν εἰς τὸ τέλος τῆς μηνιαίας προθεσμίας αὐτῆς δὲν παρουσιασθοῦν, ὅπως εἶναι βέβαιον σχεδὸν ὅτι δὲν θὰ παρουσιασθοῦν, ζητήματα καθιστῶντα ἀναγκαίαν τὴν παρουσίαν τῆς Βουλῆς καὶ ἐπὶ ὀλίγας ἔστω ἡμέρας. Βεβαίως, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις θέλει νὰ ἀποκρούσῃ τὴν πρότασιν ταύτην καὶ θέσῃ ζήτημα ἐμπιστοσύνης, δὲν θὰ συντρέξω εἰς τὸ νὰ προκληθῇ Κυβερνητικὴ κρίσις ἐπὶ ἑνὸς τοιούτου οὐσιώδους θέματος, ἀρνούμενος τὴν συγκατάθεσιν τοῦ κόμματός μου εἰς τελικὴν ἀποδοχὴν τῆς αἰτήσεώς της. Ἀλλὰ ἡ ἐπιμονή της θὰ ἦτο ἀδικαιολόγητος. Λοιπὸν θὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν, ἐφόσον δεικνύει ἡ Βουλὴ τόσην ὑποχωρητικότητα εἰς ὅλας αὐτῆς τὰς ἀξιώσεις, νὰ μὴ θελήσῃ νὰ φανῇ αὐτὴ ἄνευ λόγου ἀνένδοτος. Φρονῶ ὅτι πρέπει νὰ τερματισθῇ τὸ ζήτημα τοῦτο καὶ νὰ ἀποφευχθοῦν αἱ προστριβαὶ κατὰ τὴν σημερινὴν συνεδρίασιν.

§42Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Προχθές, κύριοι Βουλευταί, τὸ μεγαλείτερον μέρος τῆς συζητήσεως περιεστράφη εἰς τὸ ζήτημα ἐὰν ἡ Κυβέρνησις θὰ δύναται διὰ Διατάγματος νὰ διακόψῃ τὰς ἐργασίας τῆς Βουλῆς ἄνευ τῆς συναινέσεως αὐτῆς. Τὸ Διάταγμα ἐπιτρέπει εἰς τὴν Κυβέρνησιν μόνον δι’ ἕνα μῆνα καὶ ἅπαξ νὰ κάμῃ αὐτὴν τὴν διακοπήν. Ἐδηλώσαμεν τότε, διατὶ δὲν ἔρχεσθε νὰ ἀνταποκριθῆτε πρὸς τὴν ἐπιθυμίαν καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ὅπως μὴ κάμητε χρῆσιν αὐτῆς τῆς διὰ Διατάγματος διακοπῆς, καὶ δὲν ζητεῖτε τὴν διακοπὴν δι’ ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς ἀλλὰ ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις, δηλαδὴ ὅπως ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ συγκαλέσῃ τὴν Βουλὴν καὶ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς διακοπῆς; Ἡ Κυβέρνησις ἐπέμεινε καὶ ἔλαβε ψῆφον ἐμπιστοσύνης καὶ ἀνοχῆς ἀπὸ ὅλα τὰ κόμματα ἐκτὸς τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων. Τώρα ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις καὶ κάμνει τὴν πρότασιν τὴν ἰδικήν μας, ἡ ὁποία τῆς εἴπομεν τὶ τὸν θέλεις τὸν μῆνα; Νὰ σᾶς δώσωμεν 50 ἢ 60 ἡμέρας. Πάρε αὐτὸ τὸ μέρος τῆς ἐπεκτάσεως τῆς προθεσμίας, ἀλλὰ διατήρησε καὶ τὸ πρῶτον μέρος. Δηλαδὴ ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ εἶναι κλειστὴ καὶ δὲν θὰ ὑπάρχῃ ἡ δυνατότης τοῦ ἀνοίγματός της παρὰ μόνον ἐὰν τὸ θέλῃ ἡ Κυβέρνησις. Βλέπετε ὅμως ὅτι ἂν καὶ σήμερον ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἐξησφαλισμένην τὴν πλειονοψηφίαν, ἐπιμένει εἰς τὴν γνώμην της, καὶ τοῦτο μοῦ ἐπιτρέπει νὰ εἶμαι ἐλευθεριώτερος εἰς τὴν ἐκδήλωσιν τῆς γνώμης μου ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου. Δὲν θέλω νὰ ἀφήσω τὴν κοινὴν γνώμην νὰ κρίνῃ τὸ πρᾶγμα, ἀλλὰ θὰ κάμω ἔκκλησιν εἰς τὴν συνείδησιν αὐτοῦ τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως διὰ νὰ τοῦ εἴπω· νομίζετε μεθ’ ὅλας τὰς παραχωρήσεις τὰς ὁποίας ἡ ἀντιπολίτευσις εἶναι πρόθυμος νὰ κάμῃ διὰ νὰ διευκολύνῃ τὸ ἔργον σας, νομίζετε ὅτι πρέπει νὰ μετέρχεσθε αὐταρχικὴν οὕτως εἰπεῖν πολιτικὴν ἀπέναντι τῆς ἀντιπολιτεύσεως; Σᾶς ὑπενθυμίζω ὅ,τι καὶ προχθὲς μοῦ εἴπετε, ὅτι δὲν θέλετε τὴν ἀνοχὴν τὴν ὁποίαν σᾶς δίδω. Δὲν εἴπετε κἂν ὅτι δὲν σᾶς ἀρκεῖ. Ἐδηλώσατε πῶς δὲν τὴν θέλετε, καὶ ἂν εἴχετε ἕνα ἀρχηγὸν τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων μὲ ἀνάλογον τὴν ὥραν ἐκείνην ψυχικὴν κατάστασιν, θὰ σᾶς ἔλεγα, δὲν σᾶς τὴν δίδω. Καὶ ὅμως ἀπεποιεῖσθε μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον, μίαν ὑπόσχεσιν ἑνὸς μεγάλου κόμματος τῆς Βουλῆς, μὴ δυναμένου νὰ σᾶς δεχθῇ νὰ μείνετε εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ ἡ προκαταβολὴ εἶναι νὰ προεξοφλήσῃ τὴν ψῆφόν του ἐπὶ τῶν σπουδαιοτάτων ζητημάτων τὰ ὁποῖα διετύπωσεν ἡ Κυβέρνησίς σας, δηλ. ἐπὶ τῶν ζητημάτων τὰ ὁποῖα σχετίζονται μὲ τὸν προϋπολογισμόν. Κανένα ἀπὸ τὰ ἄλλα κόμματα δὲν προσέβαλεν αὐτὴν τὴν ὑποχρέωσιν, καὶ ἐκεῖνα ἀκόμη τὰ ὁποῖα τὴν ἀνοχήν τῶν σᾶς τὴν ἔδωσαν ὅπως τὴν ἠθέλατε. Κανὲν δὲν ἐδεσμεύθη, καθ’ ὃν τρόπον ἐδεσμεύθη τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, νὰ σᾶς ψηφίσῃ ὅλα τὰ νομοσχέδια τὰ ὁποῖα θὰ φέρουν εἴτε περιορισμὸν εἴτε αὔξησιν τῶν ἐσόδων. Καὶ ὅμως, ἔχοντες μίαν τοιαύτην πρότασιν ἐκ μέρους ἑνὸς μεγάλου κόμματος, εἴπετε προχθές· δὲν τὴν θέλω τὴν πρότασίν σας. Δὲν κάμνω, ἐπαναλαμβάνω, ἔκκλησιν εἰς τὴν κοινὴν γνώμην ἀλλὰ εἰς τὴν συνείδησιν τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ θὰ ἐνθυμεῖσθε ὅτι, ὅτε ἀνεβήκατε εἰς τὸ βῆμα, σᾶς εἶπα, ὅτι ἐγὼ θὰ σᾶς τὴν δώσω. Ἀλλὰ σᾶς ἐρωτῶ· θὰ ἔλθετε καὶ σήμερον νὰ ἀδιαφορήσετε πρὸς τὴν γνώμην ἑνὸς μεγάλου τμήματος τῆς Βουλῆς καὶ νὰ εἴπητε ζητῶ, διότι ἄλλως θὰ ἐγκαταλείψω τὴν ἀρχήν, ζητῶ νὰ μοῦ δώσετε 55 ἡμέρας καὶ κατὰ τὸ διάστημα αὐτὸ νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ συνέλθῃ ἡ Βουλὴ παρὰ μόνον ἂν ἐγὼ τὸ θελήσω; Θέλετε νὰ τὸ κάμετε; Εἶναι δικαίωμά σας. Ἀλλὰ θὰ κάμετε κατάχρησιν ὄχι μόνον τῆς πλειονοψηφίας σας, ἀλλὰ καὶ τῶν ἀναγκῶν τῆς Χώρας, αἱ ὁποῖαι ἐπιβάλλουν νὰ μὴ ὠθηθῇ ὁ τόπος εἰς προώρους ἐκλογάς. Ἐγὼ ἔχω δικαίωμα νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω ὅτι εἰς ἀναλόγους περιστάσεις, ὅταν ἐγὼ διηύθυνα εἰς τὴν Βουλὴν μίαν μεγάλην πλειονοψηφίαν, καὶ κατὰ τὰ πρῶτα ἔτη, γνωρίζετε ὅτι ἡ μεγάλη πλειονοψηφία ἦτο καὶ ἔξω τῆς Βουλῆς, ὁσάκις μοῦ ἐπεστήσατε τὴν προσοχήν μου ἐπὶ ἀναλόγου γνώμης τῆς μειονοψηφίας, ἐφρόντιζα τακτικὰ νὰ ἀνταποκριθῶ εἰς αὐτήν. Ἂν θέλετε νὰ τὸ κάμετε σήμερον, εἶναι δικαίωμά σας. Ἀλλὰ θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε τότε νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἂν τὸ κάμετε, τότε θέλετε νὰ διερεθίσετε τὰς ἀντιθέσεις τοῦ παρελθόντος καὶ ὅταν αἱ περιστάσεις ἐπιβάλλουν τὴν λησμοσύνην αὐτῶν, θέλετε νὰ τὰς ἐξάψετε καὶ διὰ τὸ μέλλον, θέλετε δηλαδὴ νὰ ἀποκλείσητε κάθε ἐλπίδα ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ συνεργασία τῶν κομμάτων, ὄχι κἂν εἰς τὴν συγκρότησιν τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ εἰς τὸ νὰ σᾶς βοηθήσω διὰ νὰ ἀντιμετωπίσητε τὸ ἔργον τὸ ὁποῖον ἀνελάβετε. Σᾶς ὑπεσχέθημεν ψῆφον, ὄχι κἂν ἀνοχῆς οὔτε κἂν ἐμπιστοσύνης, ἡ ὁποία ὅπως γνωρίζετε ἀφορᾷ μόνον τὴν πρώτην ἡμέραν κατὰ τὴν ὁποίαν δίδεται. Σᾶς ὑπεσχέθημεν αὐτὸ καὶ θὰ ἔλθητε νὰ μᾶς εἴπητε σήμερον, ὅτι αὐτὴ ἡ εὐθιξία τὴν ὁποίαν ἔχετε, μᾶς εἶναι ἀδιάφορος, ἔστω καὶ ἂν εἶσθε ἕνα μεγάλο κόμμα; Κάμετε ὅ,τι θέλετε.

§43Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Δὲν ἐπίστευον ὅτι ταύτην τὴν ἑσπέραν θὰ ἐδημιουργεῖτο ἀντικείμενον ἄλλης συζητήσεως, προξενούσης ὁπωσδήποτε ἀφορμὰς νευρικότητος. Ἐγὼ ἐδήλωσα, διὰ νὰ ἀφαιρέσω πᾶσαν ὑπόνοιαν περὶ τοῦ πῶς θὰ χρησιμοποιηθῇ ὁ χρόνος τῆς διακοπῆς καὶ πρὸ παντὸς διὰ νὰ ἐξαλείψω τὴν ὑπόνοιαν ὅτι θὰ γίνῃ κατάχρησις τοῦ χρόνου κατὰ τὸν ὁποῖον τὸ Σῶμα τὸ Νομοθετικὸν θὰ ἔμενε κλειστόν, ἐδήλωσα ὅτι δὲν εἶμαι προδιαθετιμένος νὰ κάμω χρῆσιν τῆς διατάξεως τοῦ Συντάγματος ἡ ὁποία παρέχει εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὸ δικαίωμα τῆς διὰ Διατάγματος ἀναστολῆς τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς. Καὶ ὀφείλω νὰ τονίσω ὅτι τοῦτο τὸ πράττω, ἀποβλέπων πρὸ παντὸς εἰς τὸ ὅτι ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ ἐργάζεται μὲ τὴν συναίνεσιν τῆς Βουλῆς. Καὶ ἐφόσον ἑπομένως ἔχω τὴν Βουλὴν ἡ ὁποία δύναται νὰ μοῦ παράσχῃ τὴν προθεσμίαν τὴν ὁποίαν θὰ ἔκρινον ἀναγκαίαν, προσέρχομαι εἰς τὴν Βουλὴν καὶ λέγω: δώσατέ μου αὐτὴν τὴν προθεσμίαν. Καὶ πρέπει νὰ προσθέσω ὅτι πρὸ παντὸς ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, καθὼς καὶ οἱ ἄλλοι ἀρχηγοὶ ἀντελήφθησαν ἐν τῷ μεταξὺ πόσα ζητήματα εἶναι ἐκκρεμῆ καὶ ἀναμένουν τὴν ἐπίλυσίν των ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία πρέπει, ὄχι μόνον νὰ παρασκευάσῃ τὴν νομοθετικὴν ἐργασίαν ἀλλ’ ἀκόμη νὰ προσπαθήσῃ νὰ δώσῃ μίαν εἰς αὐτὰ εὐτυχῆ λύσιν ἢ τοὐλάχιστον νὰ τὴν προετοιμάσῃ. Καὶ γνωρίζουν ἀκόμη τὰ κόμματα, τὸ ἐδήλωσα ἄλλως τε ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας, ὅτι μετὰ τῶν Ἀρχηγῶν τῶν κομμάτων ἡ Κυβέρνησις θὰ λάβῃ ἀφορμήν, ἴσως καὶ κατ’ ἐπανάληψιν νὰ συσκεφθῇ ἰδιαιτέρως, διότι τὰ ζητήματα τὰ κεφαλαιώδη εἶναι σπουδαῖα, τόσον μεγάλα, ὥστε ὅπως καὶ αὐτὴ ἡ Κυβέρνησις τῶν Φιλελευθέρων ὅτε εἶχε τὴν ὀγκώδη, ἀληθῶς πλειονοψηφίαν, οὕτω καὶ ἡμεῖς δὲν θὰ παραλείπωμεν νὰ καλῶμεν τοὺς Ἀρχηγοὺς τῶν κομμάτων. Δὲν δύναμαι νὰ τὸ ἀντιληφθῶ τώρα, διατὶ ὁ κ. Βενιζέλος μοῦ λέγει νὰ συνέλθῃ ἡ Βουλή, ἀφοῦ γνωρίζει ὅτι ἅμα περάσουν 4–5 ἡμέραι, θὰ ἔλθουν αἱ διακοπαί. Διατὶ νὰ κάμωμεν αὐτὸν τὸν μάταιον ἀγῶνα νὰ συνέλθωμεν 3–4 ἡμέρας, αἱ ὁποῖαι θὰ συμπέσουν μετὰ τὴν λῆξιν τῆς προθεσμίας. Ἀφήσατέ μας νὰ ἔχωμεν ἡσυχίαν κατὰ τὸν χρόνον τοῦτον, διὰ νὰ παρασκευάσωμεν δεόντως τὸ ἔργον μας. Δὲν ἀγνοεῖ δὲ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ὅτι, ἐνδεχομένως κατὰ τὸ χρονικὸν αὐτὸ διάστημα νὰ ἀναγκασθῇ ὁ Πρόεδρος ἢ ἄλλος τις ἐκ τῶν μελῶν τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἀπουσιάσῃ ἐπί τινα χρόνον διὰ ζητήματα σπουδαῖα. Διατὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει νὰ μὴ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει ὅτι τὸν χρόνον κατὰ τὸν ὁποῖον ἐδέχθη νὰ διακόψῃ ἡ Βουλὴ δυνάμεθα νὰ τὸν χρησιμοποιήσωμεν ἐφόσον ἐπείγουσα ἀνάγκη δὲν μᾶς ἀναγκάζει νὰ συγκαλέσωμεν τὴν Βουλήν; Διεσαφήνισα τὴν πρότασίν μου καὶ εἶπον ὅτι εἶναι ἐνδεχόμενον ἡ Κυβέρνησις ἐν τῷ μεταξύ, καὶ πρὶν λήξῃ ὁ χρόνος νὰ λάβῃ ἀνάγκην τῆς Βουλῆς καὶ νὰ παρακαλέσῃ τὸν Πρόεδρον νὰ τὴν συγκαλέσῃ. Ὀφείλω νὰ εἴπω ὅτι εἶναι ἀπορίας ἄξιον πῶς τὸν περιορισμὸν αὐτόν, τὸν ὁποῖον ζητεῖ, θέλει νὰ τὸν ἐξηγήσω ὡς εὐμένειαν ἀπέναντι τῆς Κυβερνήσεως, ἢ ὡς δυσμένειαν ἢ ὡς ὑποψίαν. Δὲν γνωρίζω εἰς τί πρέπει νὰ ἀποδώσω τοῦτο, διότι ἡ Κυβέρνησις ἡ ἰδία ὅταν θὰ αἰσθανθῇ τὴν ἀνάγκην τῆς Βουλῆς — καὶ γνωρίζει ὁ κ. Πρόεδρος πόσον θέλω νὰ τηρῶ τὰς κοινοβουλευτικὰς ἀρχὰς — θὰ τὴν καλέσῃ. Θὰ προσθέσω ὅτι, ἐὰν θέλῃ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων δὲν ἔχει παρὰ νὰ εἰδοποιήσῃ ὅτι ὑπάρχει μία ἀνάγκη καὶ πρέπει νὰ ἔλθῃ ἡ Βουλή, καὶ τοῦ δηλῶ ἀνεπιφυλάκτως ὅτι θὰ συγκαλέσω τὴν Βουλήν.

§44Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Δὲν σᾶς ἐννοῶ. Ἀναλαμβάνετε ἂν σᾶς ζητήσω τὴν σύγκλησιν νὰ ζητήσητε ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς νὰ τὴν συγκαλέσῃ;

§45Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Μάλιστα.

§46Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Τότε δὲν ὑπάρχει ζήτημα. Νὰ εἶσθε βέβαιος ὅτι δὲν θὰ γίνῃ κατάχρησις ἐκ μέρους μου.

§47Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Δι’ αὐτὸ εἶπα ὅτι ἂν ἐγένετο μία συνεννόησις δὲν θὰ ἤρχετο τὸ ζήτημα εἰς τὴν Βουλήν.

§48Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Ἔχω ἀνάγκην νὰ κάμω μίαν ἄλλην παρατήρησιν, ἀφοῦ λέγετε ὅτι ἐπ’ αὐτοῦ δὲν ὑπάρχει ζήτημα, διότι προχθὲς ἐσημειώθη νευρικότης τις καὶ εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπικρατήσῃ ἤδη γαλήνη χάριν τοῦ συμφέροντος τῆς χώρας. Εἶπα προχθές, ὅτι δὲν θέλω τὴν ψῆφον ἀνοχῆς τῶν Φιλελευθέρων, ὄχι, διότι δὲν ἐκτιμῶ τὴν σημασίαν τὴν ὁποίαν ἔχει ἡ σχετικὴ ἀνοχὴ ἑνὸς κόμματος μεγάλου, ἀλλὰ διότι ἐθεώρησα ὅτι οἱ περιορισμοὶ οἱ ὁποῖοι ἐτίθεντο προσέδιδον εἰς αὐτὴν τὴν ἔκφρασιν τῆς δυσπιστίας. Ἤδη, ἐξετάσας ἠρεμώτερον τὰ πράγματα καὶ λαβὼν ὑπ’ ὄψιν τὰς τελευταίας προχθεσινὰς δηλώσεις, βλέπω ὅτι κακῶς τὴν ἐχαρακτήρισα ὡς ἔκφρασιν δυσπιστίας καὶ ὅτι δύναμαι ἤδη, νὰ τὴν θεωρήσω ὡς ψῆφον ἀνοχῆς. Ἑπομένως νομίζω ὅτι μὲ τὴν ἠρεμίαν ἡ ὁποία ἐπεκράτησε σήμερον, δὲν ὑπάρχει πλέον λόγος νὰ συνεχίσωμεν τὴν συζήτησιν. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Ἀγροτοεργατικοῦ κόμματος ἐπρότεινε νὰ περιληφθῇ εἰς τὴν νομοθετικὴν ἐξουσιοδότησιν καὶ ἕνα ἄλλο θέμα ἀφορῶν τὴν διευκόλυνσιν τῶν καπνοπαραγωγῶν. Εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος περὶ τῆς ἀνάγκης τῆς προστασίας τῶν καπνοπαραγωγῶν, καὶ ὑπομνήματα καὶ παραστάσεις προσώπων ἔχω καὶ ἐκ τῶν πληροφοριῶν τὰς ὁποίας ἔχω, αἰσθάνομαι τὴν ἀνάγκην νὰ παράσχωμεν εἰς τοὺς καπνοπαραγωγοὺς μίαν συνδρομήν, διότι ἀληθῶς τί θὰ κάμουν ἅμα τοὺς πάρωμεν ὅλον τὸ προϊὸν τῆς πωλήσεώς των, χωρὶς νὰ ἔχουν ἐν τῷ μεταξὺ οὔτε νὰ φάγουν οὔτε νὰ καλλιεργήσουν. Ἀλλὰ ὀφείλω νὰ εἴπω εἰς τὴν Βουλήν, καὶ ἰδιαιτέρως εἰς τὸν Ἀρχηγὸν τῶν Ἀγροτοεργατῶν, ὅτι δὲν εἶμαι ἤδη παρεσκευασμένος διὰ νὰ ἴδω κατὰ πόσον δύναται νὰ παρασχεθῇ ἡ τοιαύτη διευκόλυνσις τὴν ὁποίαν ζητεῖ.

§49Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἐγὼ δὲν λέγω νὰ λάβετε τώρα μέτρα, ἀλλὰ νὰ συμπεριλάβετε τὸ ζήτημα εἰς τὴν ἐξουσιοδότησιν.

§50Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Πρωθυπουργός). Ἡ Κυβέρνησις θὰ ἠδύνατο νὰ λάβῃ καὶ ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ἐξουσιοδότησιν, ἀλλὰ ὑπὸ τὸν ὅρον ὅτι δὲν θὰ εἶναι καὶ δυνατὸν νὰ λάβῃ ὑποχρέωσιν ὁριστικήν. Ἐφόσον αἱ περιστάσεις τὸ ἐπιτρέψουν ἀσφαλῶς, ἀσφαλῶς δέχομαι νὰ κάμω ὅ,τι ἠμπορέσω. Ὥστε ἂς προστεθῇ καὶ τὸ θέμα αὐτὸ ἐφ’ ὅσον συναινοῦν καὶ τὰ ἄλλα Κόμματα, ἵνα τὸ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν, καὶ ἐφ’ ὅσον εἶναι δυνατὸν νὰ λάβωμεν καὶ περὶ αὐτοῦ μέριμναν.

§51Ι. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ἐγὼ δὲν πρόκειται νὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν διὰ μακρῶν, θὰ παρακαλέσω μόνον τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως εἰς τὴν ἐξουσιοδότησιν συμπεριλάβῃ καὶ τὴν κριθήν, διότι διὰ τοῦ νομοθετήματος καὶ τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ λάβῃ διὰ Διατάγματος, δημιουργεῖ μίαν προνομίαν ὑπὲρ τῶν πληθυσμῶν οἱ ὁποῖοι καταναλίσκουν τὸ καλαμπόκι. Ὑπάρχουν ὅμως καὶ πληθυσμοὶ οἱ ὁποῖοι καταναλίσκουν τὴν κριθὴν ἀποκλείοντες τὸ καλαμπόκι, ὅπως οἱ πληθυσμοὶ τῆς Κρήτης καὶ ἄλλων νήσων. Δὲν βλέπω τὸν λόγον διατὶ θὰ ληφθῇ μέτρον ἐμφανίζον τὴν εἰκόνα μιᾶς προνομίας. Θὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν νὰ συμπεριλάβῃ καὶ τὴν κριθήν, καὶ θὰ ἤθελα νὰ ἔχω μίαν ἀπάντησιν ἐπ’ αὐτοῦ ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ ἄλλοτε ἔθιξα τὸ ζήτημα τοῦτο, καὶ ἄλλοτε διέλυσα τὴν πλάνην περὶ τῆς εἰσαγωγῆς κριθῆς ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ ἐνεφανίσθην δυσάρεστος εἰς τοὺς συναδέλφους τῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης, εἰπὼν ὅτι ἡ ποσότης τῆς κριθῆς τῆς παραγομένης ἐν Ἑλλάδι εἶναι κακὴ τόσον, ὥστε ὁ ἄρτος ὁ ὁποῖος παρασκευάζεται ἀπὸ τὴν ἐδῶ παραγομένην κριθὴν νὰ εἶναι ἀχρησιμοποίητος. Τὸ πλεῖστον τῆς χώρας λαμβάνει ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ κριθήν, καὶ ὑπάρχει ἀνάγκη καὶ ἔλλειψις κριθῆς μεγαλειτέρας ἀπὸ τὴν ἔλλειψιν τοῦ καλαμποκιοῦ. Θὰ παρακαλέσω λοιπόν, ἐὰν ὑπάρχῃ ἄλλος τις ἁρμόδιος ἐκτὸς τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, νὰ μοῦ δώσῃ μίαν ἀπάντησιν ἐπ’ αὐτῶν.

§52Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Νομίζω ὅτι, ἐπειδὴ κατὰ τὸ παρελθὸν εἶχε συμπεριληφθῆ καὶ ἡ κριθή, δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ ἀρνηθῶμεν τοῦτο τὴν φορὰν αὐτήν.

§53Ι. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Θὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν καὶ διὰ τὸ ἔλαιον ἐπίσης νὰ μεριμνήσῃ. Ὑπάρχει μία προθεσμία ἡ ὁποία λήγει τὴν 10–11, περὶ ἀτελοῦς ἐξαγωγῆς. Δὲν βλέπω τὸν λόγον, διὰ τὸν ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐφιλοτιμήθη νὰ ζητήσῃ ἐξουσιοδότησιν καὶ δι’ αὐτό.

§54Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη ἐξουσιοδοτήσεως διότι δύναται νὰ παραταθῇ καὶ διὰ Διατάγματος ἡ προθεσμία.

§55Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Πρωθυπουργός). Κύριε Κούνδουρε, δὲν ἠδυνήθην νὰ σᾶς ἀκούσω, ἀλλὰ νομίζω ὅτι σᾶς ἐδόθη ἱκανοποιητικὴ ἀπάντησις ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν.

§56Ι. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Μάλιστα, Κύριε Πρόεδρε. Ἱκανοποιητική, καὶ εὐχαριστῶ πολύ.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Νεφελούδης.

§58Β. ΝΕΦΕΛΟΥΔΗΣ. Ἡμεῖς, κύριοι Βουλευταί, ἡ κοινοβουλευτικὴ ὁμάδα τοῦ «ἑνιαίου μετώπου» δὲν πρόκειται νὰ ἐξετάσωμεν τὸ ζήτημα τῆς διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς ἀπὸ τῆς τυπικῆς αὐτοῦ πλευρᾶς. Ἡμᾶς ἐνδιαφέρει κυρίως ἡ οὐσία τοῦ ζητήματος αὐτοῦ, μᾶς ἐνδιαφέρει κυρίως τὸ ζήτημα μέσα σὲ ποιὲς συνθῆκες ἡ Κυβέρνησις ζητεῖ ἀπὸ τὴν Βουλὴ τὴν διακοπὴ τῶν ἐργασιῶν της. Ὅπως γνωρίζετε ἔχουμε ἑκατοντάδες χιλιάδων ἀνέργων, ἀνέργων, οἱ ὁποῖοι δὲν παίρνουν οὔτε ἐπιδόματα, οὔτε συσσίτια, ἀνέργους οἱ ὁποῖοι πεινοῦν μαζὶ μὲ τὶς οἰκογένειές τους. Καὶ τέτοιοι ὑπάρχουν καὶ στὴς πόλεις καὶ στὴν ὕπαιθρο. Ὅπως ξέρετε, ἔχουμε τοὺς καπνεργάτας, τῶν ὁποίων τὰ ἐπιδόματα ἐμειώθησαν στὸ μισό, ὅπως γνωρίζετε, προμηνύεται αὔξησις τῆς τιμῆς τοῦ ψωμιοῦ ποὺ σημαίνει σημαντικὴ χειροτέρευσι τῶν συνθηκῶν τῆς ζωῆς τῶν ἐργαζομένων μαζῶν. Ξέρετε ἀκόμη ὅτι ἄρχισαν κιόλας νὰ πραγματοποιοῦνται μαζικὲς ἀπολύσεις τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ τῶν ἐργατῶν μέσα στὴς διάφορες ἐπιχειρήσεις, ὅτι ἡ ὧρες δουλειᾶς στὶς διάφορες βιομηχανίες, καὶ πρῶτα ἀπ’ ὅλα στὶς ὑφαντουργικές, αὐξάνονται εἰς 10 καὶ 11 ὧρες, καὶ περισσότερο............

§59ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Αὐτὸ τὸ ἀπαγορεύει ὁ Νόμος.

§60Β. ΝΕΦΕΛΟΥΔΗΣ. Καὶ ἐν τούτοις στοῦ Ρετσίνα αὐξάνονται ἡ ὧρες.

§61Α. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὸ σχετικὸν Διάταγμα ἐτέθη διάταξις νὰ δίδεται διὰ τὰς 2 ἢ 3 ἀκόμη ὥρας ἐργασίας ἕνα 25% ἀκόμη.

§62Β. ΝΕΦΕΛΟΥΔΗΣ. Αὐτὸ ποὺ λέτε σεῖς δὲν διαψεύδει ἐμένα.

§63Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ἡ ἀρχὴ νὰ καταδικάζετε εἰς ἀνεργίαν ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θέλει νὰ ἐργασθῇ, δὲν εἶναι σωστή.

§64Β. ΝΕΦΕΛΟΥΔΗΣ. Ἴσα–ἴσα δὲν θέλουμε νὰ καταδικάσουμε κανένα σὲ ἀνεργία, ἀλλὰ ξέρετε πολὺ καλὰ καὶ σεῖς καὶ ὅλοι σας ὅτι, ἡ Κυβέρνησις, ἐὰν θέλῃ νὰ δείξῃ ἐνδιαφέρον ὑπὲρ τῶν ἀνέργων, δὲν ἔχει παρὰ νὰ δώσῃ ἐντολὴν εἰς τὰς βιομηχανίας, καὶ ἰδίως εἰς τὰς ὑφαντουργικάς, νὰ προσλαμβάνουν τοὺς ἀνέργους ἐργάτας, διότι ἐκείνη ἡ λύσις ἡ ὁποία θὰ συντελέσῃ εἰς τὸν μετριασμὸν τῆς ἀνεργίας θὰ εἶναι ἡ μείωσις τῶν ὡρῶν ἐργασίας καὶ ὄχι ἡ αὔξησις αὐτῶν. Ἐφαρμόσατε τὸ ἑπτάωρον ἐργασίας διὰ τοὺς ἐργαζομένους καὶ θὰ ἴδητε πόσοι ἄνεργοι θὰ βροῦν δουλειά.

§65Γ. ΠΕΣΜΑΖΟΓΛΟΥ (ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ζητεῖτε νὰ ἐφαρμοσθῇ τὸ ἑπτάωρον μὲ ἀνάλογον μείωσιν τοῦ ἡμερομισθίου;

§66Β. ΝΕΦΕΛΟΥΔΗΣ. Ὄχι. Χωρὶς μείωσιν τοῦ ἡμερομισθίου.

§67ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἆ!!

§68ΕΙΣ (Κομμουνιστὴς βουλευτής). Ἐὰν νομίζετε ὅτι 10–15 δραχμαὶ ἡμερομίσθιον εἶναι ἀρκεταί, τότε νὰ τὸ μειώσητε.

§69Β. ΝΕΦΕΛΟΥΔΗΣ. Ἡμεῖς ξέρουμε σὲ ποιὸ ἐπίπεδο βρίσκονται τὰ ἡμερομίσθια καὶ διὰ τοὺς ὑφαντεργάτας καὶ διὰ τὰς ὑφαντεργατρίας. Ὑπάρχουν εἰς τὰς ὑφαντουργίες παιδάκια 7, 8, 9 καὶ 10 ἐτῶν ποὺ παίρνουν 10–15 δραχμὰς ἡμερομίσθιον.

§70ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Παραδείγματα καὶ ὀνόματα.

§71Β. ΝΕΦΕΛΟΥΔΗΣ. Καὶ παραδείγματα καὶ ὀνόματα θὰ σᾶς φέρωμεν. Κύριοι Βουλευταί, φθάνει μοῦ φαίνεται νὰ ἀναφερθοῦμε εἰς τὶς ἀναφορὲς ποὺ ὑπάρχουν κατατεθειμέναι εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς καὶ ποὺ μὲ τὴν ἔναρξιν τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως μᾶς ἀνεκοίνωσεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, φθάνει νὰ ρίξουμε μιὰ ματιὰ διὰ νὰ δοῦμε τί ζητήματα, πόσα ζωτικὰ ζητήματα ἀπασχολοῦνε τὴς ἐργατικὲς τάξεις. Τὸ ζήτημα τῆς ἐπαναπροσλήψεως τῶν 17 τροχιοδρομικῶν τῆς Θεσσαλονίκης, εἶναι ζήτημα ποὺ ἐκκρεμεῖ καὶ σεῖς πρόκειται νὰ διακόψετε τὴς ἐργασίες τῆς Βουλῆς. Αὐτὸ εἶναι ἐκκρεμὲς ζήτημα. Ὡς πότε θὰ εἶναι ἐκκρεμές; Τὸ ζήτημα ἐπίσης τῶν σεισμοπαθῶν τῆς Χαλκιδικῆς εἶναι ἐκκρεμὲς εἴτε ἠθέλομεν, εἴτε ὄχι. Τί μέτρα θὰ ληφθοῦν διὰ τὰ ἄπειρα ζητήματα τῶν ἐργαζομένων μαζῶν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν κατὰ τὸ διάστημα τῆς διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς; Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ὁμάδα τοῦ Ἑνιαίου Μετώπου δὲν ἔχει ἀνάγκη νὰ καταφύγῃ σὲ κανένα μαντεῖο γιὰ νὰ μάθῃ ποιὰ θὰ εἶναι ἡ πολιτικὴ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως ἀπέναντι τῶν ἐργαζομένων μαζῶν. Δὲν αὐταπατώμεθα ἀκόμη διὰ τὸν ρόλον τῆς σημερινῆς Βουλῆς, γιὰ τὰ μέτρα ποὺ ἠμπορεῖ νὰ πάρῃ ἡ σημερινὴ Βουλὴ γιὰ τὴν ἱκανοποίηση τῶν ζωτικῶν αὐτῶν ἀναγκῶν. Ἐν τούτοις νομίζομεν ὅτι δὲν πρέπει νὰ διακοποῦν αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς. Δὲν ἔχομε τὴ γνώμη πὼς ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ ἐπιδοθῇ ἀπερίσπαστα στὴν ἐφαρμογὴ τῆς πολιτικῆς ἡ ὁποία στρέφεται ἐναντίον τῶν ἐργαζομένων μαζῶν. Τὸ ὅτι ἡ πολιτικὴ αὐτὴ στρέφεται ἐναντίον τῶν ἐργαζομένων μαζῶν καὶ ὅτι ἡ κατάστασις τῶν ἐργαζομένων μαζῶν πρόκειται νὰ χειροτερεύσῃ εἰς ὅλην αὐτὴν τὴν περίοδον, φαίνεται ἀπὸ γεγονότα ποὺ ἡμεῖς εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ παραθέσωμεν σήμερον. Σήμερα ἀκόμα ἀπαγορεύονται συγκεντρώσεις τῶν ἐργατῶν, συγκεντρώσεις αἱ ὁποῖαι γίνονται σύμφωνα μὲ τοὺς νόμους ποὺ ὑπάρχουν. Τὸ Σύνταγμα δίδει δικαίωμα εἰς ὅλον τὸν κόσμον νὰ συνέρχεται εἰς κλειστὸν χῶρον καὶ τὸ δικαίωμα αὐτὸ ἀφαιρεῖται κατὰ τὸν πλέον αὐταρχικὸν τρόπον ἀπὸ τὴ σημερινὴ Κυβέρνηση.

§72ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἶσθε κακοποιὰ στοιχεῖα.

§73Β. ΝΕΦΕΛΟΥΔΗΣ. Σεῖς εἶσθε κακοποιὰ στοιχεῖα.

§74ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ποῦ ἔγινε συγκέντρωσις χωρὶς νὰ χυθῇ αἷμα; (θόρυβος).

§75Ι. ΜΕΤΑΞΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῶν συγκεντρώσεων αἱ ὁποῖαι ἀπηγορεύθησαν, σᾶς ἀναφέρω τὰ ἑξῆς. Διοργανώνονται συχνὰ συγκεντρώσεις ἐργατῶν διαφόρων ὀργανώσεων ὑπὸ τὸ πρόσχημα ὅτι πρόκειται νὰ συζητήσουν διὰ τὰ ἐπαγγελματικά των ζητήματα. Παρετηρήθη ὅτι ἀρχίζουν μὲ τὴν συζήτησιν τῶν ἐπαγγελματικῶν των ζητημάτων καὶ ἐκτρέπονται κατόπιν εἰς ζητήματα τοιαῦτα ὥστε νὰ προσβάλλωνται οἱ νόμοι τοῦ Κράτους, τὸ ἰδιώνυμον, νὰ προσβάλλεται αὐτὴ ἡ κοινωνία καὶ νὰ λαμβάνουν σχεδὸν στασιαστικὸν χαρακτῆρα. Ἡ τοιαύτη συστηματικὴ διοργάνωσις τῶν τοιούτων συγκεντρώσεων ἐγέννησε — καὶ εὐλόγως — εἰς τὴν ἀστυνομίαν τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἐπρόκειτο, πλὴν τῶν ἐπαγγελματικῶν ζητημάτων, καὶ περὶ τῆς δημοσίας τάξεως. Ἑπομένως δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιτραπῶσιν αἱ τοιούτου εἴδους συγκεντρώσεις. Ὁ Ἀξιότιμος Βουλευτὴς ἦλθε σήμερον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ μοῦ ὡμίλησε περὶ τοιαύτης συγκεντρώσεως εἰς τὸν Πειραιᾶ. Τοῦ εἶπον ὅτι θὰ ἐξετάσω τὸ ζήτημα, καὶ ἂν πεισθῶ ὅτι πρόκειται περὶ συγκεντρώσεως εἰς τὴν ὁποίαν θὰ συζητηθοῦν ζητήματα καθαρῶς ἐπαγγελματικὰ τῶν ἐργατῶν, θὰ τὴν ἐπιτρέψω. Εἶχε τὴν ἀξίωσιν νὰ τὴν ἐπιτρέψω ἀμέσως, χωρὶς νὰ ἐρωτήσω τὰ ὄργανα τῆς δημοσίας τάξεως εἰς τὸν Πειραιᾶ. Δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ αὐτό. Δὲν ἦτο δυνατὸν ἀκόμη ν’ ἀρκεσθῶ εἰς τὴν προσωπικὴν διαβεβαίωσιν τοῦ Ἀξιοτίμου Βουλευτοῦ, καὶ ἐκάλεσα τὸν Διευθυντὴν τῆς Ἀστυνομίας Πειραιῶς, παρὰ τοῦ ὁποίου ἔμαθον ὅτι ἐπρόκειτο περὶ συγκεντρώσεως ἐξ ἐκείνων, αἵτινες μετὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἐπαγγελματικῶν ζητημάτων, ἐκτρέπονται πρὸς μίαν ὡρισμένην κατεύθυνσιν τῆς ὁποίας σκοπὸς ἦτο, ὅπως εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. Βουλευτὴς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, νὰ μᾶς ἀνατρέψουν δι’ ἐπαναστάσεως. Ἑπομένως δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιτρέψω τὴν τοιαύτην συγκέντρωσιν.

§76Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει αὐτὰ τὰ θέματα δὲν ἠμποροῦν νὰ συζητηθοῦν κατὰ τὴν συζήτησιν περὶ ἐξουσιοδοτήσεως. Βεβαίως ὑπάρχουν μερικὰ ζητήματα ἐκκρεμῆ καὶ σπουδαιότατα, ἀλλ’ ἐὰν δὲν ἐθίγησαν σήμερον, εἶναι διότι δὲν εἶναι ἡ στιγμὴ κατάλληλος εἰς μίαν ἐξουσιοδότησιν νὰ ἐξετασθοῦν τὰ ζητήματα αὐτά. Θὰ ἔλθῃ στιγμὴ νὰ τὰ ἐξετάσωμεν ἐν πλάτει.

§77Ι. ΜΕΤΑΞΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Δὲν ἠθέλησα νὰ ἀφήσω ἔκθετα τὰ ὄργανα τῆς δημοσίας τάξεως.

§78Β. ΝΕΦΕΛΟΥΔΗΣ. Παρ’ ὅλον ὅτι δὲν εἶμαι νομικὸς, κ. Βουλευταὶ, νομίζω πὼς ἡ ἀπαγόρευσις τῆς συγκεντρώσεως ἐν κλειστῷ χώρῳ δὲν στέκεται. Τὸ ἰδιώνυμον δίδει τὸ δικαίωμα τῆς συγκεντρώσεως ἐν κλειστῷ χώρῳ χωρὶς κανένα περιορισμόν, χωρὶς νὰ ἐξετάζῃ τὴν ὑπόνοιαν ὅτι θὰ ἐκτραπῶσι τοῦ σκοποῦ των. Ἵνα ἀποδειχθῇ πόσον ἀσύστατος εἶνε αὐτὴ ἡ κατηγορία, νομίζω ἐπιβεβλημένον νὰ ἀναφέρω ἓν παράδειγμα πόλεως καὶ περιφερείας ὁλοκλήρου τοῦ Κράτους εἰς τὴν ὁποίαν ἀπαγορεύονται αἱ συνελεύσεις καὶ συγκεντρώσεις συστηματικῶς.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν πρόκειται νὰ συζητήσωμεν ἀπόψε τὸ θέμα αὐτό.

§80Α. ΜΑΡΚΟΥ. Ἔχει τὸ δικαίωμα ὁ κ. Βουλευτὴς νὰ ὁμιλήσῃ.

§81Β. ΝΕΦΕΛΟΥΔΗΣ. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ὁμάδα τοῦ Ἑνιαίου Μετώπου τάσσεται ἐναντίον τῆς διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς. Ἐπειδὴ δὲ ἡμεῖς, ἐπαναλαμβάνω, ἔχομεν ἐπίγνωσιν τῆς βαρύτητος ποὺ ἔχει ἡ ψῆφος μας, μέσα εἰς τὴν σημερινὴν Βουλήν, καὶ ἐπειδὴ ἀπὸ αὐτὰ ποὺ εἶπον οἱ Ἀρχηγοὶ τῶν κομμάτων, τόσον τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων ὅσον καὶ τῶν ἄλλων κομμάτων, φαίνεται ὅτι θὰ ψηφισθῇ ἀπόψε ἡ διακοπὴ τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς, δι’ ἕνα διάστημα δίμηνον, ἢ ἑνὸς μηνὸς, δι’ ἡμᾶς δὲν ἔχει σημασίαν, δι’ αὐτὸ θεωρῶ ἐπιβεβλημένον νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τῶν νομοθετικῶν Διαταγμάτων διὰ τὰ ὁποῖα ζητεῖ ἐξουσιοδότησιν ἡ Κυβέρνησις. Διὰ τὸ πρῶτον νομοθετικὸν Διάταγμα περὶ παροχῆς προθεσμιῶν διὰ τὴν παροχὴν τῶν καθυστερουμένων φόρων, ἡμεῖς ἡ κοινοβουλευτικὴ ὁμάδα τοῦ Ἑνιαίου Μετώπου, τονίζει τὴν ἀνάγκην ὄχι μόνον τῆς παροχῆς προθεσμίας διὰ τὴν πληρωμὴν τῶν καθυστερουμένων φόρων, ἀλλὰ ἀπαλλαγὴν τῶν πτωχῶν ἐκ τῶν φόρων. Εἰς τὸ δεύτερον ζήτημα περὶ ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς ἀραβοσίτου, ἡμεῖς τονίζομεν τὴν ἐπιτακτικὴν ἀνάγκην τῆς δωρεὰν διανομῆς τοῦ ἀραβοσίτου εἰς τοὺς πτωχοὺς ἀγρότας. Διὰ τὸ ζήτημα τῆς συμπτύξεως τῶν ὑπηρεσιῶν, νομίζομεν ὅτι δὲν πρέπει νὰ δοθῇ καμμία ἐξουσιοδότησις εἰς αὐτὴν τὴν Κυβέρνησιν, διότι αὐτὸ θὰ ἔχει ὡς ἄμεσον συνέπειαν τὴν συνέχισιν τῶν ἀπολύσεων, τὴν ὁμαδικὴν ἀπόλυσιν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων ἀπὸ τὰς θέσεις των. Εἰς τὸ ἄλλο ζήτημα τῶν καπνοπαραγωγῶν, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως, ἡμεῖς ζητοῦμεν διὰ τοὺς πτωχοὺς καπνοπαραγωγούς, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται μὲ ἀπούλητα τὰ καπνά τους, καὶ οἱ ὁποῖοι πεινοῦν, ζητοῦμεν τὴν ἄμεσον παροχὴν οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως εἴτε ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν εἴτε ἀπὸ τὸ Κράτος.

§82Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Ὁ πέρυσι ψηφισθεὶς νόμος 5250 περὶ ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς ἀραβοσίτου, περιέλαβε διάταξιν ἐν ἄρθρῳ 5 περὶ ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς βαμβακοσπόρου (ἀναγινώσκει)... Νομίζω ὅτι, ἐπειδὴ συντρέχουσι καὶ ἐφέτος οἱ ἴδιοι ὅροι διὰ τὴν κτηνοτροφίαν, ὅτι πρέπει νὰ περιληφθῇ εἰς τὸ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχέδιον ἡ σχετικὴ διάταξις, ἂς εὕρῃ δὲ ἕνα τρόπον ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐξασφαλίσῃ τὸν τρόπον τῆς χορηγήσεως τοῦ βαμβακοσπόρου.

§83Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Ἕνα πρᾶγμα εἶναι δύσκολον. Κατὰ τίνα τρόπον θὰ γίνῃ ὁ ἔλεγχος.

§84Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Ἔχω νὰ σᾶς βεβαιώσω ὅτι ἐφέτος ὑπῆρχον διαθέσιμα 75.000 κιλά. Αὐτὰ τὰ εἶχε φέρει ὡρισμένος ἔμπορος κατόπιν εἰδικῆς ἀδείας τῆς περυσινῆς ἐπιτροπῆς. Δὲν ἠμπόρεσε δὲ νὰ τὰ διαθέσῃ καὶ ἐφέτος ἐζήτησε ἄδειαν ἀπὸ τὴν Νομοθετικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ τὰ ἐπώλησε τώρα. Λοιπὸν νομίζω ὅτι καταχρήσεις δὲν ἠμποροῦν νὰ γίνουν. Ἄλλωστε ἂς εὑρεθῇ ἕνας τρόπος ἐξασφαλίσεως. Ἐγὼ τονίζω τὴν ἀνάγκην τῆς χορηγήσεως βαμβακοσπόρου.

§85Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Πρωθυπουργός). Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει ἀντίρρησιν. Ἀρκεῖ νὰ εὑρεθῇ ἕνας τρόπος διὰ νὰ ἐξασφαλισθῇ.

§86Σ. ΣΧΙΝΑΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, νὰ μοῦ δώσῃ μίαν ἀπάντησιν ἐπ’ αὐτοῦ, ἠμπορεῖ ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ ὅλα τὰ μέτρα, ὥστε νὰ μὴ διατεθῇ ὁ βαμβακόσπορος αὐτὸς ἀλλοῦ παρὰ μόνον διὰ τὴν κτηνοτροφίαν;

§87Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Πρωθυπουργός). Ἡ Κυβέρνησις κατ’ ἀρχὴν δέχεται νὰ τεθῇ ἡ διάταξις αὐτή, ἐφόσον συμφωνεῖ καὶ ἡ Βουλή. Καὶ ἂν τεθῇ θὰ περιορισθῇ μόνον εἰς τὴν κτηνοτροφίαν καὶ ἐφόσον εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθῇ μέτρον ἐξασφαλίζον ἀπολύτως τοῦτο. Πάντως ἐναπόκειται εἰς τὴν Βουλὴν νὰ ἀποφασίσῃ.

§88Ι. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κύριοι Βουλευταὶ δὲν διάκειμαι ἐξαιρετικῶς συμπαθῶς πρὸς τὴν νομοθετικὴν ἐξουσιοδότησιν, ἀλλ’ ὑπάρχουν μερικὰ ζητήματα διὰ τὰ ὁποῖα νομίζω ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ ἐξαίρεσις ἀπὸ τῆς ἀρχῆς τῆς συνταγματικῆς ὀρθοδοξίας. Ἕν ἐκ τῶν σπουδαίων μελημάτων τῆς παρούσης Βουλῆς, ἂν τυχὸν ἔχῃ βίον μακρόν, θὰ εἶναι τὸ ζήτημα τῆς ρυθμίσεως τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν. Βεβαίως τὸ ζήτημα τοῦτο δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ περιληφθῇ εἰς τὴν νομοθετικὴν ἐξουσιοδότησιν, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι τὸ ζήτημα τῆς ρυθμίσεως τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν δὲν δύναται νὰ λυθῇ δι’ ἑνὸς καὶ μόνον σταδίου. Πρέπει νὰ διαιρεθῇ εἰς δύο στάδια. Τὸ πρῶτον στάδιον θὰ εἶναι τὸ ζήτημα τῆς ἐξακριβώσεως τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν. Διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ρυθμισθοῦν τὰ χρέη αὐτά, πρέπει νὰ γίνῃ μία διαδικασία κατὰ τὴν ὁποίαν νὰ ἐξακριβωθῇ ποῖα καὶ πόσα ποσὰ κατὰ ποσόν, καὶ ποῖα κατ’ εἶδος εἶναι τὰ χρέη τῶν ἀγροτῶν, διότι ἀναλόγως τῶν στοιχείων τὰ ὁποῖα θὰ προκύψουν ἐκ τῆς ἐργασίας αὐτῆς, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθῇ πρόνοια περὶ τῆς τοιαύτης ἢ τοιαύτης ρυθμίσεως τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν. Κατὰ τὴν διαδικασίαν ταύτην δὲν θὰ περιορισθῶμεν ἁπλῶς εἰς τὸ νὰ γίνῃ μία στατιστικὴ τῶν χρεῶν, διότι τοῦτο θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ καὶ ἄλλως διὰ μιᾶς πράξεως καθαρῶς κυβερνητικῆς. Ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ τεθῇ μία ἀνατρεπτικὴ προθεσμία ἐντὸς τῆς ὁποίας νὰ δηλωθοῦν τὰ χρέη τῶν ἀγροτῶν. Συγχρόνως πρέπει νὰ γίνῃ μία πρόχειρος διαδικασία, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἐξακριβωθῇ ποῖα ἐκ τῶν χρεῶν εἶναι πραγματικὰ, καὶ ποῖα ὄχι, εἰδικώτερον δὲ ποῖα ἐκ τῶν χρεῶν αὐτῶν εἶναι τοκογλυφικά, διότι τὰ τοκογλυφικὰ χρέη θὰ εἶναι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα πρέπει κατ’ ἀνάγκην νὰ διαγραφοῦν. Ἐὰν θέλωμεν λοιπὸν νὰ ρυθμίσωμεν τὸ ζήτημα τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν, τὸ ζήτημα δὲ τοῦτο θὰ χρειασθῇ ὁλοκλήρους μῆνας διὰ νὰ μελετηθῇ, πρέπει διὰ τῆς νομοθετικῆς ἐξουσιοδοτήσεως, δοθέντος ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ κλείσῃ ἐπὶ δύο μῆνας, νὰ ληφθῇ πρόνοια καὶ νὰ ρυθμισθῇ τὸ πρῶτον στάδιον, τὸ στάδιον τῆς ἐξακριβώσεως τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν· οὐχὶ δηλαδὴ ἡ ὁριστικὴ λύσις τοῦ ζητήματος, ἀλλ’ ἡ διαδικασία τῆς ἐξακριβώσεως τῶν χρεῶν, καὶ ὁ καθορισμὸς ἐκείνων τῶν χρεῶν, τὰ ὁποῖα εἶναι ὄχι τοκογλυφικά. Θὰ πρέπει νὰ τεθῇ μία ἀνατρεπτικὴ προθεσμία δηλώσεως τῶν χρεῶν, ἢ νὰ καθορισθῇ μία διαδικασία ἐνώπιον τοῦ Προέδρου τῶν Πρωτοδικῶν, ἵνα γίνῃ ἡ ἐξακρίβωσις αὐτή. Ἀφοῦ προβῶμεν εἰς τὴν ἐργασίαν αὐτήν, τότε μόνον θὰ εἶναι δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ πρόνοιαν ὁριστικῆς ρυθμίσεως τῶν χρεῶν. Παρακαλῶ λοιπὸν εἰς τὰ ἄλλα ζητήματα τῆς νομοθετικῆς ἐξουσιοδοτήσεως νὰ περιληφθῇ καὶ τὸ ἀναμφισβητήτως ἐπεῖγον ζήτημα τοῦτο, δηλαδὴ περὶ νομοθετικῶν μέτρων πρὸς ἐξακρίβωσιν τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν, καὶ περὶ ὁρισμοῦ τῶν τοκογλυφικῶν ἐξ αὐτῶν διὰ μιᾶς διαδικασίας.

§89Μ. ΤΣΑΡΛΑΜΠΑΣ. Καὶ ἂν παρέλθῃ ἡ προθεσμία τῶν δηλώσεων τὶ θὰ γίνῃ;

§90Ι. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Τὰ μετὰ τὴν προθεσμίαν χρέη δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ περιληφθοῦν εἰς τὴν ρύθμισιν, διότι ἀντιλαμβάνεσθε ποία κατάχρησις θὰ γίνῃ ἂν μείνῃ ἄνευ προθεσμίας ἡ δήλωσις τῶν χρεῶν αὐτῶν. Νομίζω ἑπομένως ὅτι θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ πρόνοια ἀπὸ σήμερον, ὥστε μετὰ τὴν ἔναρξιν τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς νὰ εἶναι δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ σκεφθῇ κατὰ τίνα τρόπον θὰ ρυθμίσῃ τὰ ἀγροτικὰ χρέη.

§91Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Κύριοι Βουλευταί, τὸ θέμα εἶναι σπουδαιότατον, ἀλλὰ φοβοῦμαι, ἂν γίνῃ εἰς ἀκέραιον δεκτὴ ἡ πρότασις τοῦ κ. Βουλευτοῦ ἐκ Τρικκάλων, μὴ κινδυνεύσῃ νὰ ἀποτελματωθῇ τὸ ζήτημα ἢ νὰ ἀπολήξῃ εἰς ζημίαν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Καὶ πρῶτον ἡ ἐξακρίβωσις τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν. Πάντοτε θὰ χρειασθῇ νὰ γίνῃ μία διαδικασία, ὁσάκις γεννᾶται ἀμφισβήτησις ἐὰν ἕνα χρέος εἶναι ἢ ὄχι ἀγροτικόν. Ἀλλὰ φοβοῦμαι μήπως ἡ ἀνατρεπτικὴ προθεσμία συντελέσῃ νὰ ἐξαιρεθοῦν ἀπὸ τὸν χαρακτῆρα τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν πολλὰ ἀγροτικὰ χρέη. Ἀλλ’ αὐτὸ εἶναι τὸ ὀλιγώτερον. Τὸ σπουδαιότερον εἶνε τὸ ἄλλο. Ὁ κ. βουλευτὴς ἐκ Τρικκάλων θέλει νὰ προηγηθῇ κατόπι μιᾶς διαδικασίας ἡ ἔρευνα πόσα εἶνε τοκογλυφικὰ χρέη. Αὐτὸ εἶνε τὸ πλέον ἐπικίνδυνον, διότι κατὰ τὴν ἰδικήν μας ἀντίληψιν ὅλα τὰ ἰδιωτικὰ ἀγροτικὰ χρέη, δηλ. ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα δὲν προέρχονται ἀπὸ τὰς Τραπέζας, ὅλα κατὰ τὸ μᾶλλον ἢ ἧττον εἶναι τοκογλυφικά, διότι ὁ ἀγοραῖος ἰδιωτικὸς τόκος εἶνε τοκογλυφικός. Δὲν εἶνε δὲ μόνον αὐτό. Ἐὰν ἐπρόκειτο μόνον νὰ γίνῃ ἐξακρίβωσις, φοβοῦμαι ὅτι τὸ πλεῖστον τῶν τοκογλυφικῶν χρεῶν θὰ χαρακτηρίζωνται ὡς ὄχι τοκογλυφικά. Αὐτὸς εἶναι ὁ μέγας κίνδυνος, διότι αἱ ἀποδείξεις δὲν εἶναι εὔκολοι. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, ἐὰν κατ’ ἀρχὴν ἤθελε γίνει, δεκτὴ ἡ πρότασις ὅπως γίνῃ μία ἐξακρίβωσις ποῖα εἶναι ἀγροτικὰ ἢ ὄχι, θὰ εἴχομεν ἡμεῖς νὰ προτείνωμεν νὰ μὴ γίνῃ ἡ ἐργασία τῆς ἐξακριβώσεως ποῖα εἶναι τοκογλυφικά, διότι, ὄχι μόνον ὑπάρχει κίνδυνος νὰ μὴ χαρακτηρισθῶσι τοκογλυφικὰ χρέη τὰ τοκογλυφικὰ, ἀλλὰ καὶ νὰ ἀναβληθῇ τὸ ζήτημα ἐπ’ ἀόριστον καὶ νὰ σταλῇ εἰς τὰς Ἑλληνικὰς καλένδας. Διότι, φαντάσθητε ποῖαι καὶ πόσαι δίκαι θὰ ἐγερθοῦν διὰ τὴν ἐξακρίβωσιν τοῦ χαρακτηρισμοῦ τοῦ τοκογλυφικοῦ, ἢ ὄχι, τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν. Δὲν εἶναι εὔκολον νὰ γίνῃ ἐξακρίβωσις. Καὶ ἂν πρόκειται νὰ προηγηθῇ ἐξακρίβωσις τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν, ἀσφαλῶς, οὔτε ἡ Βουλὴ αὐτὴ οὔτε καὶ ἡ μέλλουσα θὰ εὑρεθοῦν εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν νὰ προβοῦν εἰς τὴν τακτοποίησιν τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν.

§92Β. ΜΕΪΜΑΡΑΚΗΣ. Νομίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐν τῇ μερίμνῃ αὐτῆς πρὸς προστασίαν τῶν παραγωγῶν θὰ ὤφειλε νὰ θεραπεύσῃ καὶ μίαν κατάστασιν ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ εἰς τὴν Κρήτην, ἄκρως θλιβεράν, καὶ νὰ περιλάβῃ εἰς τὴν ἐξουσιοδότησιν τὸ ζήτημα τῆς ρυθμίσεως κατὰ καλλίτερον τρόπον τῆς διαθέσεως καὶ χρησιμοποιήσεως τῶν σταφίδων Κρήτης. Λόγῳ τοῦ ὅτι αἱ σταφίδες εἶναι ἀζήτητοι, διατρέχει ἡ σταφιδοπαραγωγὴ μέγαν κίνδυνον, πρέπει δὲ ἡ Κυβέρνησις νὰ δεχθῇ μίαν τοιαύτην ἐξουσιοδότησιν πρὸς ὑποστήριξιν τῶν παραγωγῶν τῆς σταφίδος.

§93Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, ἀναγνωρίζω ὅτι τὰ θέματα τὰ ὁποῖα ἀπασχολοῦν σήμερον μίαν Κυβέρνησιν εἶναι τόσον πολλά, ὥστε βεβαίως, νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθῇ τὸ Σῶμα ὑπὸ τῶν παρ’ αὐτῆς προβλεφθέντων μέτρων. Ἐν τούτοις λαμβάνω τὸν λόγον καὶ θὰ παρακαλέσω θερμῶς καὶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τοὺς Ἀξιοτίμους Ἀρχηγοὺς τῶν ἐν τῇ Βουλῇ Κομμάτων, ὅπως δοθῇ τὸ δικαίωμα εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐξετάσῃ καὶ τὸ ζήτημα τῆς δραχμοποιήσεως, ζήτημα ἀφορῶν ἰδιαιτέρως τοὺς Δήμους. Πρόκειται περὶ ἑνὸς ζητήματος διὰ τὸ ὁποῖον δὲν θὰ ὑπάρχῃ ἀσφαλῶς καμμία ἀντίρρησις.

§94Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Μίαν διακοπὴν παρακαλῶ. Τὸ ἀναγκαστικὸν Διάταγμα περὶ δραχμοποιήσεως ἔχει ἀνάγκην κυρώσεως τῆς Βουλῆς. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ δοθῇ ἐξουσιοδότησις νὰ τροποποιηθῇ, χωρὶς συγχρόνως νὰ κυρωθῇ καὶ ἀπὸ τὴν Βουλήν; Δὲν νομίζω ὅτι καὶ ἂν ἡ Κυβέρνησις ἡ ἰδία θὰ ἤθελε νὰ στείλῃ τὸ Διάταγμα αὐτὸ εἰς ἐξουσιοδότησιν, νὰ δύναται νὰ πράξῃ τοῦτο. Δι’ αὐτὸ φρονῶ ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτος ἡ παράκλησίς σας.

§95Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Τὸ γνωρίζω, Κύριε Πρόεδρε.

§96Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ὅταν θὰ φέρῃ ἡ Κυβέρνησις αὐτὸ τὸ Διάταγμα διὰ νὰ κυρωθῇ ὑπὸ τῆς Βουλῆς, τότε θὰ εἶναι καιρὸς νὰ κάμετε τὴν παρατήρησιν αὐτήν.

§97Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ναί, ἀλλὰ πρόκειται νὰ διαρρεύσουν ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς συζητήσεως τοῦ θέματος αὐτοῦ μέχρι τῆς κυρώσεως τοῦ Διατάγματος οὐσιαστικῶς τρεῖς μῆνες λόγῳ τῆς διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν. Ἐν τῷ μεταξὺ ὅμως τινὲς ἐκ τῶν Δήμων εὑρίσκονται ἐν τελείᾳ πτωχεύσει, διότι ἡ Κτηματικὴ Τράπεζα κατέσχε τὰς περιουσίας των, καὶ τὰς κατέσχε δικαίως, διότι ὑπάρχει μία ἀτέλεια εἰς τὸ Διάταγμα.

§98Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Πολλαί.

§99Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Συμβαίνει τὸ ἑξῆς· ὅτι, ἐνῷ τὸ πρῶτον ἄρθρον περιλαμβάνει τὰ νομικὰ πρόσωπα καὶ ἑπομένως τοὺς Δήμους, δέον αἱ ἐκτελεστικαὶ ἐξουσίαι τῶν Δήμων νὰ ἐκπληροῦν τὰς ὑποχρεώσεις των ἀνεξαρτήτως τοῦ Διατάγματος πρὸς τὴν Κτηματικὴν Τράπεζαν. Ὅταν ἔχουν δάνεια ἐν τῷ ἐξωτερικῷ, ἀντιθέτως ὑπάρχει μία ἄλλη διάταξις εὐεργετοῦσα τοὺς ἰδιώτας καὶ ἐξαιροῦσα τὰ νομικὰ πρόσωπα. Ποιοῦμαι ἔκκλησιν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως τακτοποιήσῃ τὴν θέσιν της ἀπέναντι τῆς Βουλῆς σήμερον κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ δύναται νὰ δώσῃ μίαν ἐπίσημον ἑρμηνείαν εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἑνώσεως τῶν Δήμων, τὸ ὁποῖον πρόκειται αὔριον νὰ παρουσιασθῇ ἐνώπιον ὑμῶν, κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, διὰ νὰ λυθῇ αὐτὸ τὸ ζήτημα διὰ τὸ ὁποῖον ὅλοι ἐνδιαφερόμεθα. Ἂν ἡ Βουλὴ συμφωνεῖ ὅτι χρήζει μιᾶς ἑρμηνείας ἡ διάταξις, νὰ παράσχῃ τὸ δικαίωμα ἵνα ἡ Κυβέρνησις δώσῃ μίαν ἑρμηνείαν διευκολύνουσαν τὰ πράγματα. Διότι ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἔχει τὴν ἀντίληψιν ὅτι, ἐνῷ οἱ ἰδιῶται εὐεργετοῦνται, οἱ Δῆμοι δὲν πρέπει νὰ εὐεργετηθῶσι, πάλιν καὶ αὐτὸ ἀρκεῖ εἰς τοὺς Δήμους, διότι καὶ μὲν πολλοὶ ἐξ αὐτῶν θὰ χρεωκοπήσουν καὶ ἡ εὐθύνη θὰ εἶναι τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλ’ ἐπὶ τέλους τοὺς βγάζει ἀπὸ τὴν σημερινὴν κατάστασιν. Αὐτὴν τὴν σύστασιν ἤθελα νὰ κάμω. Γνωρίζω τοὺς νομικοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους προβάλλει ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, ὅτι τὸ Διάταγμα αὐτὸ δὲν εἶναι κεκυρωμένον, ἀλλ’ ἐπειδὴ ἔρχεται ἡ πρότασις τῆς ἀναβολῆς μετὰ τρίμηνον, ἐν τῷ μεταξὺ δύναται νὰ ἔλθῃ ἡ χρεωκοπία καὶ δὲν εἶναι εὔκολον νὰ ἀντιμετωπίσῃ κανεὶς τὴν χρεωκοπίαν τοῦ πρώτου στηρίγματος τοῦ Κράτους ποὺ εἶναι οἱ Δῆμοι.

§100Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Ἡ παρατήρησις τὴν ὁποίαν κάμνετε σχετικῶς πρὸς τὴν διφορουμένην διάταξιν, ἢ μᾶλλον πρὸς τὰς δύο διατάξεις, ὧν ἡ μία ἀντιτίθεται εἰς τὴν ἄλλην, δικαιολογεῖ βεβαίως τὴν ἀξίωσιν τῶν Δήμων ὅτι πρέπει νὰ ληφθῇ μία πρόνοια. Ἀλλ’ ὡς παρετήρησε καὶ ὁ ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, δὲν δυνάμεθα νὰ λάβωμεν νομοθετικὴν ἐξουσιοδότησιν πρὸς μεταρρύθμισιν νόμου ὑπὸ αἵρεσιν, ὅπως εἶναι τὸ Διάταγμα, περὶ οὗ ὁ λόγος. Τώρα ἴσως θὰ ἠδυνάμεθα—δὲν ἔχω πρόχειρον τὸ ζήτημα—νὰ ζητήσωμεν νὰ δοθῇ μία ἐξουσιοδότησις πρὸς ἑρμηνείαν τῆς διατάξεως αὐτῆς, τῆς διφορουμένης.......

§101Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ἄν πρόκειται περὶ ἑρμηνείας, νὰ δοθῇ ἡ ἐξουσιοδότησις πρὸς ἑρμηνείαν.

§102Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Ἄν ἡ Βουλὴ εἶνε σύμφωνος, τότε νὰ περιληφθῇ εἰς τὸν πίνακα τῆς ἐξουσιοδοτήσεως καὶ τὸ ζήτημα αὐτὸ πρὸς ἑρμηνείαν τῆς διφορουμένης διατάξεως.

§103Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ἄν πρόκειται περὶ ἑρμηνείας, δύναται νὰ δοθῇ ἐξουσιοδότησις.

§104Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Χωρὶς νὰ θέλω νὰ ἀμφισβητήσω, οὔτε τὴν γνώμην τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, οὔτε τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων, δὲν νομίζω ὅτι δὲν θὰ ἠδύνατο ἡ Κυβέρνησις νὰ τροποποιήσῃ τὸ Διάταγμα, ἐφόσον ἔχει τὸ δικαίωμα τῆς ἐκδόσεως Διαταγμάτων. Ἀρκοῦμαι εἰς τὴν παραχώρησιν, τὴν ὁποίαν κάμνετε, νὰ δεχθῆτε νὰ κάμετε τὴν ἑρμηνείαν. Μένετε λοιπὸν σύμφωνοι διὰ τὴν ἐξουσιοδότησιν πρὸς ἑρμηνείαν;

§105Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Νὰ λεχθῇ ὅμως ὅτι ἡ ἑρμηνεία θὰ ἀφορᾷ εἰδικῶς καὶ μόνον αὐτὴν τὴν διάταξιν, περὶ τῆς ὁποίας ὁμιλεῖ ὁ κ. Βουλευτής.

§106Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Βεβαίως· αὐτὴν τὴν διάταξιν θ’ ἀφορᾷ, καὶ ἂν δύναται νὰ γίνῃ δι’ ἑρμηνείας, διότι τροποποίησις τοῦ Διατάγματος δὲν δύναται νὰ γίνῃ.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χατζηγιάννης ἔχει τὸν λόγον.

§108Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Εἶναι γνωστὸν ὅτι μία θεομηνία συνεχῶς ἐπὶ τρία ἔτη ἔχει ρίψει τὸν κόσμον τὸν ἀγροτικὸν τῆς Θεσσαλίας εἰς ἀπαθλίωσιν τοιαύτην, ὥστε πέρυσι νὰ ζήσῃ μόνον μὲ καλαμπόκι καὶ νὰ πάρῃ σπόρον ἀπὸ τὴν Τράπεζαν τὴν Ἀγροτικήν. Ἐφέτος ἀληθῶς ὑπῆρξε κάποια ἐσοδεία, ἀλλ’ εἶναι καὶ ἀληθὲς ὅτι εἰς δύο Δήμους τὸ χαλάζι κατέστρεψεν ἐντελῶς τὴν ἐσοδείαν τόσον, ὥστε νὰ διαπιστωθῇ καὶ ἀπὸ τὰς ἐπισήμους Ἀρχάς, ὅτι κατεστράφη ἡ ἐσοδεία ἀλλοῦ ἐντελῶς καὶ ἀλλοῦ 60–80%, ὥστε νὰ μὴ δύνανται νὰ σπείρουν οἱ πληθυσμοί. Ἡ Τράπεζα, καίτοι γνωρίζει ὅτι ὑπάρχει ἀδυναμία σπορᾶς καὶ κινδυνεύουν νὰ μείνουν ἄσπαρτοι αἱ γαῖαι ὁλοκλήρων χωρίων, διότι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἔχει τὴν ἀντίληψιν στενῆς τραπεζιτικῆς ἀντιλήψεως, λέγει εἰς τοὺς χωρικοὺς ὅτι, ὅσοι δὲν ἐξώφλησαν, δὲν θὰ πάρουν δάνεια, Κύριοι, ὀφείλω νὰ εἴπω τοῦτο. Διαμαρτύρομαι κατὰ τῆς μομφῆς ἡ ὁποία ὑπάρχει ὅτι ὁ ἀγρότης δὲν θέλει νὰ πληρώσῃ τὰ πρὸς τὴν Τράπεζαν χρέη του. Ἀφ’ ὅτου ἡ Τράπεζα ἡ Ἐθνικὴ ἤσκησε τὴν πίστιν τὴν ἀγροτικήν, ἀπέσβεσεν ἑκατομμύρια ἐπισφαλῶν ἀπαιτήσεων, ἐνῷ ἐμπόρων δὲν ἀπέσβεσεν οὔτε μίαν δραχμήν. Οἱ χωρικοὶ πληρώνουν ὡς τζέντλεμαν τὰς ὀφειλάς των, ἀλλὰ ἐπὶ τρία ἔτη κατεστράφησαν καὶ μόνον τὸ ἔτος 1928 εἶχον ἐνημερότητα πληρωμῆς, ἀπὸ δὲ τοῦ 1929 καὶ ἐντεῦθεν δὲν ἠδυνήθησαν νὰ πληρώσουν. Καὶ ἤδη εἶναι ζήτημα ἐὰν θὰ σπείρουν ἢ δὲν θὰ σπείρουν. Εἶνε περίπου 30.000 στρέμματα τὰ ὁποῖα θέλουν νὰ σπείρουν καὶ ἀπαιτεῖται σπόρος ἀξίας 2.000.000 δραχμῶν. Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα λέγει ὅτι ἂν ἐγγυηθῇ τὸ Κράτος, θὰ δώσῃ δάνειον, ἐκτὸς ἐὰν θέλῃ νὰ χορηγήσῃ τοιαῦτα ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν τῆς συγκεντρώσεως. Τὴν ἐπροκάλεσα εἰς τὸ ἐπίσημον Συνέδριον νὰ μοῦ εἴπῃ πόσα ἔχασε ἀπὸ τοὺς χωρικοὺς καὶ ἐὰν ἔχασε, ἔστω καὶ μίαν δραχμήν. Λέγω τοῦτο, ὥστε ἐὰν τὸ Ὑπουργεῖον συμφωνήσῃ μὲ τὴν ἀντίληψίν μας, νὰ δεχθῇ νὰ ἐγγυηθῇ τὸ Κράτος καὶ νὰ δώσῃ ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν συγκεντρώσεως σίτου σπόρον πρὸς σποράν. Ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος ἔχει βλέπετε τὸ προνόμιον νὰ εἰσπράττῃ πρώτη τὸ χρέος, καὶ ὅμως δὲν τὴν μέλλει διὰ τοὺς χωρικούς, ἐὰν δὲ δὲν ληφθῇ μέριμνα νομοθετικὴ καὶ αὔριον εὑρεθῶμεν σύμφωνοι μὲ τὴν γνώμην τοῦ Ὑπουργείου καὶ δὲν θὰ ἔχωμεν Βουλήν, ἢ ἐξουσιοδότησιν, τὶ θὰ κάμωμεν; Διὰ τοῦτο ὑποβάλλω τὴν παράκλησιν ὅπως περιληφθῇ εἰς τὴν ἐξουσιοδότησιν ὅρος ἢ ἐὰν τὸ Ὑπουργεῖον θελήσῃ νὰ ἐγγυηθῇ μέχρι ποσοῦ Α ὅπως, κάμῃ σύμβασιν μὲ τὴν Τράπεζαν. Κύριοι, τὸ ζήτημα δὲν εἶναι τυχαῖον καὶ εἰς ἐποχήν, κατὰ τὴν ὁποίαν φοβούμεθα μὴ ὁ τόπος ποτὲ μείνῃ ἄσπαρτος καὶ ὅλος ὁ κόσμος θὰ πεινάσῃ ἐλλείψει συναλλάγματος, ἐγὼ φρονῶ ὅτι θὰ εἶναι ἔγκλημα ἐθνικὸν νὰ μείνουν χωράφια ἄσπαρτα. Λυποῦμαι ὅτι δὲν εἶναι ὥρα τώρα νὰ ὁμιλήσω διὰ μακρῶν, πλὴν ὅμως θὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν τὴν ὁποίαν ὀφείλω εἰς τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων. Μᾶς εἶπεν ὅτι «ἐγὼ δὲν ἀναγνωρίζω προνόμια διὰ τὰς τάξεις τῶν ἀγροτῶν καὶ δὲν ἠμπορῶ νὰ εἴπω ὅτι ὁ κόσμος ὁ ἀγροτικὸς πρέπει νὰ ἔχῃ τὸ προνόμιον νὰ μὴ πληρώνῃ φόρους». Κύριοι, ὑπάρχει καὶ μία ἄλλη γνώμη, ὅτι ἐφόσον ἠμποροῦμεν νὰ φέρωμεν ἀπέξω σιτάρι μὲ μίαν καὶ δύο δραχμὰς τὴν ὀκᾶν, διατὶ νὰ τὸ παίρνωμεν ἐδῶ καὶ νὰ τὸ πληρώνωμεν 8 δραχμὰς τὴν ὀκᾶν;

§109Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. Τίνος εἶναι ἡ γνώμη αὐτὴ τὴν ὁποίαν λέγετε;

§110Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι, ἡ ἑλληνικὴ γῆ, διότι καλλιεργεῖται περίπου ἀπὸ τέσσαρες χιλιάδες χρόνια, ἐξηντλήθη, καὶ κατέστη σχεδὸν ἄγονος, διότι δὲ ἔχει καὶ συνθήκας καιρικὰς ἡ χώρα ὄχι πολὺ εὐμενεῖς, πότε χάλαζα, πότε ἀκρίδα καὶ πότε πλημμύραι, χρήματα ὄχι ἐπαρκῆ, μηχανήματα ἀτελέστατα καὶ ἐλλιπῆ, δὲν ἠμπορεῖ νὰ συναγωνισθῇ τὰς τιμὰς τῶν προϊόντων τοῦ Καναδᾶ καὶ τῆς Βραζιλίας. Ἑπομένως οἱ ἀγρόται ἔχουν ἀνάγκην προστασίας, ἐφόσον δὲν ἠμποροῦμεν νὰ εἴπωμεν, ὅτι θὰ ἀντικαταστήσωμεν τὸ ἐπάγγελμα 400 χιλ. οἰκογενειῶν καὶ ἐφόσον εἶναι τόσον δυσμενεῖς αἱ καιρικαὶ συνθῆκαι ὥστε νὰ ἔχῃ γονατίσει ὁ κόσμος ὁ ἀγροτικός, καὶ ὄχι μόνον νὰ μὴ ἠμπορῇ νὰ πληρώσῃ φόρους ἀλλὰ σὰν διακονιάρης νὰ περιμένῃ ἀπὸ τὸ Κράτος 100 ὀκάδας καλαμπόκι καὶ σπόρο γιὰ νὰ σπείρῃ. Νομίζω, ὅτι ἀντὶ νὰ ὁμιλῶμεν περὶ προνομίων, ἂς σκεφθῶμεν πῶς θὰ ἀνορθώσωμεν τὸν κόσμον αὐτόν, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ τὴν μοναδικὴν ἐγγύησιν ὄχι μονάχα τῆς ἀσφαλείας τῆς κοινωνικῆς, ἀλλὰ τὴν ἐγγύησιν τῆς οἰκονομικῆς ζωῆς τοῦ τόπου.

§111ΙΩΑΝ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ὀφείλω νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. ἐκ Λαρίσης Βουλευτήν, ἐν σχέσει πρὸς τὰς αἰτιάσεις κατὰ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ὅτι αὗται εἶναι ὁπωσδήποτε ὑπερβολικαί. Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, ἀφ’ ἧς συνέστη, παρουσιάζει μεγάλην πρόοδον εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς ἀγροτικῆς μας πίστεως. Εἶναι εὔκολον νὰ ἐρχώμεθα ἐδῶ καὶ νὰ λέγωμεν ὅτι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα δὲν προσφέρει τίποτε εἰς τὴν πατρίδα, ἀλλὰ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα μὴ λησμονῆτε ὅτι ἔχει ἕνα ὡρισμένον καταστατικὸν καὶ εἶναι ὑποχρεωμένη, ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἔχει δώσει, νὰ τὰ εἰσπράξῃ ἐκ νέου διὰ νὰ τὰ ξαναδανείσῃ. Δὲν τὰ εἰσπράττει διὰ νὰ τὰ κλείσῃ εἰς τὰ χρηματοκιβώτια, ἀλλὰ διὰ νὰ τὰ δώσῃ πάλιν εἰς τὴν ἀγροτικὴν ὕπαιθρον χώραν. Ἀπὸ τὰς πρώτας ἡμέρας, κατὰ τὰς ὁποίας εἶχα τὴν τιμὴν νὰ ἀναλάβω τὸ ὑπούργημα, μὲ τὸ ὁποῖον μὲ ἐτίμησεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, τὸ πρῶτον μέλημά μου ἦτο νὰ προσπαθήσω, καὶ λόγῳ τῆς ἐποχῆς εἰς τὴν ὁποίαν εὑρισκόμεθα, νὰ προωθήσωμεν τὴν αὐτοκαλλιέργειαν ἀκριβῶς διὰ νὰ μὴ εὑρισκώμεθα εἰς τὰς δυσχερεστάτας αὐτὰς περιστάσεις, τὰς ὁποίας διερχόμεθα. Καὶ ἐτέθην ἀμέσως ἐν ἐπικοινωνίᾳ μετὰ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ὅπως ἴδωμεν κατὰ πόσον θὰ ἦτο δυνατόν, τὸ μὲν νὰ ἐνισχύσωμεν ἀκόμη τοὺς ἀγρότας, τὸ δὲ νὰ τοὺς εὐνοήσωμεν διὰ σπόρου, ἐκεῖ ὅπου πράγματι σπόρος ἐλλείπει. Ἐν Θεσσαλίᾳ πράγματι παρουσιάζεται τὸ δυστύχημα ὅτι ὑπάρχουν ὀκτὼ χωρία τὰ ὁποῖα εἶναι χαλαζόπληκτα, ἀλλὰ τὰ ὁποῖα ὑπῆρξαν χαλαζόπληκτα καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν καὶ κατὰ τὸ προπαρελθόν. Ἡ Τράπεζα, ὅταν ἐπαρουσιάσθη ἡ πρώτη χαλαζοπληξία ἔδωκε σπόρον, τὸν ἔδωκε δὲ καὶ τὸ δεύτερον ἔτος καὶ φυσικὰ δὲν εἶχε νὰ εἰσπράξῃ τίποτε. Εἶπε τότε ὅτι δὲν δύναμαι νὰ δώσω καὶ διὰ τρίτην φοράν. Καὶ ἤδη ἡ Κυβέρνησις μελετᾷ τὸν τρόπον καθ’ ὃν θὰ δυνηθῇ νὰ ἐξυπηρετήσῃ αὐτὰ τὰ χωρία. Ἀλλὰ πρέπει νὰ γνωρίζουν καὶ οἱ κύριοι ἀγρόται, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ζητῆται νὰ δώσῃ τὸν σπόρον ὅλης τῆς Ἑλλάδος ἐπὶ πιστώσει ἢ ἐπὶ ἐγγυήσει, διότι εὔκολον εἶναι νὰ λέγεται ὅτι ἡ Κυβέρνησις δύναται νὰ ἀναλάβῃ ἐγγύησιν, ἀλλὰ πρέπει νὰ ὑπάρξῃ τὸ περιθώριον διὰ νὰ τὴν ἀναλάβῃ. Δύνασθε λοιπὸν νὰ εἶσθε ἥσυχοι, ὅτι πρῶτον μέλημά μας εἶναι νὰ ἐξασφαλίσωμεν αὐτοὺς περὶ τῶν ὁποίων ὡμιλήσατε. (Χειροκροτήματα).

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μπούμπουλης.

§113Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Θὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν νὰ λάβῃ μέριμναν διὰ μίαν τάξιν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι κατ’ ἐξοχὴν αὐτὴν τὴν στιγμὴν μαστίζονται ὑπὸ τῆς ἀνεργίας, ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι κατηνάλωσαν τὸν βίον των ὁλόκληρον παλαίοντες πρὸς τὰ κύματα, διότι κατάγονται ἰδίως ἀπὸ ναυτικὰς περιφερείας καὶ εἰς τοὺς ὁποίους προσγίνεται ἓν κατάφωρον ἀδίκημα, ἀποτελοῦν ὄχι μόνον ζήτημα δικαιοσύνης, ὄχι μόνον ζήτημα εὐσπλαγχνίας, ἀλλὰ ζήτημα πλέον, ἠμπορῶ νὰ εἴπω τὴν φράσιν, κοινωνικόν. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, ἀφοῦ ἐπὶ ἔτη πολλὰ ἐργαζόμενοι, κατώρθωσαν νὰ ἐξοικονομήσουν ἓν μικρὸν ἀπόθεμα διὰ νὰ τὸ χρησιμοποιήσουν εἰς ἀγορὰν πλοίων ἢ εἰς συμμετοχὴν των δι’ ἀγορὰν πλοίων, ἦλθεν ὁ νόμος περὶ δραχμοποιήσεως καὶ τοὺς ἀποσυνέθεσε. Παρακαλῶ, συνεπῶς, νὰ ληφθῇ πρόνοια εἰς τὴν ἐξουσιοδότησιν ὅπως ρυθμισθῇ τὸ ζήτημα τοῦτο πρὸς ἀνακούφισιν τῆς ἀνωτέρω τάξεως, διότι ἔχει τόσον αὕτη ἀποθαρρυνθῆ, ὥστε νὰ κινδυνεύῃ νὰ φθάσῃ ν’ ἀπαρνηθῇ τὸ ὑπάρχον κοινωνικὸν καθεστώς. Ἄλλως τε, οἱαδήποτε εὐμένεια ἐπιδειχθῇ εἰς αὐτὴν τὴν τάξιν, θὰ ἔχῃ ὡς ἀποτέλεσμα τὴν αὔξησιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, διότι τὰ χρήματα αὐτὰ θὰ διατεθοῦν πρὸς ἀγορὰν πλοίων.

§114Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Γνωρίζετε, τὰς ἀντιλήψεις τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὸ ζήτημα τῆς δραχμοποιήσεως καὶ ὅτι ἐπανειλημμένως ἐδηλώσαμεν καὶ πρὸς τὸν λαὸν ὅτι πρέπει νὰ ληφθῇ ἓν μέτρον διὰ τὴν ἐπανόρθωσιν τῶν ἀδικιῶν. Ἔχω γνῶσιν καὶ ὡρισμένων περιπτώσεων τῶν ὁποίων ἡ τραγικότης μὲ συνεκίνησεν, ἀλλὰ τὸ ζήτημα τοῦτο δὲν δύναται νὰ λυθῇ σήμερον δι’ ἐξουσιοδοτήσεως παρ’ ὅλην τὴν συμπάθειαν τὴν ὁποίαν ἔχω πρὸς τὴν πρότασίν σας. Ἐπιφυλάσσομαι οὐχ ἧττον νὰ τὴν λάβω ὑπ’ ὄψιν ἐν εὐθέτῳ χρόνῳ.

§115Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Ἐὰν τοὐλάχιστον συνήνει καὶ ὁ Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων....

§116Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Εἴπομεν ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ τώρα τροποποίησις τοῦ μὴ κυρωθέντος ἀναγκαστικοῦ νόμου.

§117Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Ἡ ἀδικία ὅμως εἶναι κατάφωρος.

§118Γ. ΠΕΣΜΑΖΟΓΛΟΥ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Σᾶς ἐδηλώθη καὶ παρὰ τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ὅτι εἰς τὸ Διάταγμα θὰ ὑπάρχῃ τροποποίησις ὅταν θὰ γίνῃ ἡ κύρωσις. Δὲν ἠμποροῦν δὲ ἐπὶ τοῦ παρόντος αἱ Τράπεζαι νὰ ἐνεργήσουν ἀντιθέτως πρὸς τὸν νόμον.

§119Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Νὰ δοθοῦν τοὐλάχιστον δάνεια.

§120Γ. ΠΕΣΜΑΖΟΓΛΟΥ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Οὔτε αὐτὸ ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ. Ἐκεῖνο ποὺ ὑποσχόμεθα εἶναι νὰ ἐπισπεύσωμεν τὴν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος διὰ τῆς Βουλῆς.

§121Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι μετὰ πολλῆς συμπαθείας ἀποβλέπω εἰς τὴν σύστασιν τῶν ἀξιοτίμων προλαλησάντων.

§122Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅσοι γνωρίζομεν τὴν ἀθλίαν κατάστασιν τῶν μικρῶν καλλιεργητῶν τῆς γῆς, ἠξεύρομεν τὶ ὑποφέρουν οὗτοι. Δι’ αὐτό, θὰ εἶναι πραγματικὴ ἀνακούφισις ἡ ἀπαλλαγή των ἀπὸ τῶν ὀφειλομένων φόρων.

§123Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ποίων φόρων;

§124Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κατηργήσατε π. χ. τὸν φόρον τὸν κεφαλικὸν ἐπὶ τῶν ζώων καὶ ἐπεβάλετε φόρον ἐπὶ τῶν σφαζομένων, ὅστις ἐπιπίπτει καὶ πάλιν εἰς τὸν μικρὸν κτηνοτρόφον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐγὼ ζητῶ ἀπὸ ὅλην αὐτὴν τὴν τάξιν τῶν μικρῶν καλλιεργητῶν καὶ κτηνοτρόφων νὰ μὴ ζητοῦνται φόροι.

§125Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. Εἶναι γνωστόν, ὅτι διὰ τῆς διαρρυθμίσεως αὐτῆς, ἐπῆλθεν ἀνακούφισις.

§126Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ ἠξεύρω νὰ σᾶς εἴπω τὰ ἑξῆς. Περιοδεύων τὴν Κυνουρίαν, ἔφθασα εἰς ἓν χωρίον ὅπου οἱ χωρικοὶ μοῦ εἶπον, ἡ Κυβέρνησις κατήργησε τὸν φόρον τὸν κεφαλικὸν καὶ ἐπέβαλε τὸν φόρον τῶν σφαγείων, καὶ ἀντὶ νὰ πληρώνῃ ἕνας ποιμὴν 100 δρχ. πληρώνει 1000. Ἐπίσης ἤθελα νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς ἐπὶ τοῦ δευτέρου θέματος τῆς νομοθετικῆς ἐξουσιοδοτήσεως περὶ εἰσαγωγῆς ἀτελοῦς ἀραβοσίτου ἢ μειώσεως τοῦ δασμοῦ.

§127Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Γνωρίζετε ὅτι πρόγραμμά μας δὲν δύναται νὰ εἶναι ἡ κατάργησις τῶν φόρων. Ζητεῖτε τὴν κατάργησιν τοῦ φόρου τῶν σφαζομένων ζώων Δὲν δυνάμεθα νὰ συζητήσωμεν τώρα τὸ ζήτημα αὐτό. Ἐὰν θέσωμεν εἰς τὴν ἐξουσιοδότησιν ὅλα τὰ ζητήματα, δὲν θὰ δυνηθῶμεν νὰ ἑτοιμάσωμεν καμμίαν ἐργασίαν. Καὶ ὀφείλω νὰ εἴπω εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι καὶ ἐξ ἐκείνων τῶν ζητημάτων, διὰ τὰ ὁποῖα ἐδόθη ἐξουσιοδότησις εἰς τὴν Κυβέρνησιν, δὲν ὑπόσχομαι ὅτι θὰ τὰ ρυθμίσω ὅλα, διότι κατὰ τὸ μεσολαβοῦν διάστημα ἔχει πολλήν, πάρα πολλὴν ἐργασίαν ἡ Κυβέρνησις καὶ θέλει νὰ τὴν προετοιμάσῃ, ἵνα τὴν φέρῃ εἰς τὴν Βουλήν. Ὤφειλεν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐξηγηθῇ, καὶ δι’ αὐτὸ θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μὴ ζητῆτε νὰ τεθοῦν διάφορα ζητήματα εἰς τὴν νομοθετικὴν ἐξουσιοδότησιν, διότι καὶ ἐὰν ἡ Βουλὴ εἶναι διατεθειμένη νὰ δώσῃ τόσην μεγάλην ἐμπιστοσύνην εἰς τὴν Κυβέρνησιν, δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῇ αὕτη ταῦτα, διότι, ἀνεξαρτήτως οἱουδήποτε ἄλλου λόγου, δὲν θὰ ἔχῃ καιρὸν νὰ προετοιμάσῃ τὴν ἐργασίαν αὐτήν, ἀλλὰ καὶ διότι εἴμεθα Κόμμα τὸ ὁποῖον δὲν εὐνοεῖ τὸ ἄρθρον 77 τοῦ Συντάγματος. Τὴν ἐξουσιοδότησιν τὴν θέλω δι’ ἐπείγοντα καὶ σπουδαῖα ζητήματα, διὰ τὰ ὁποῖα δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ ἀναβολή. Δι’ αὐτὸ θὰ παρακαλέσω, ἐπαναλαμβάνω, τοὺς κ. Βουλευτὰς νὰ μὴ φέρωσι διάφορα ζητήματα εἰς συζήτησιν.

§128Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Οὕτως ἐχόντων τῶν πραγμάτων, κ. Πρόεδρε, θὰ συνηγορήσω ὑπὲρ τῆς μὴ παντελοῦς καταργήσεως τοῦ εἰσαγωγικοῦ φόρου ἐπὶ τοῦ ἀραβοσίτου, διότι τοῦτο ἐγένετο ἀφορμὴ ἐκμεταλλεύσεως τοῦ ζητήματος αὐτοῦ. Διότι, Κύριοι, ὡμίλησαν διάφοροι ἐνταῦθα καὶ ἐδημιουργήθη ἡ ἐντύπωσις ἐκτὸς τῆς αἰθούσης ταύτης, ὅτι ὑπάρχουν βουλευταὶ προνομιακῶς ἐνδιαφερόμενοι διὰ τοὺς ἀγρότας. Εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην οὐδεὶς ὑπάρχει ὁ μὴ ἐνδιαφερόμενος διὰ τὸν ἀγρότην, διότι καὶ ἡμεῖς ἀγρόται εἴμεθα καὶ ἀγροτικὴν τὴν προέλευσιν ἔχομεν. Θὰ ἔπρεπε νὰ ἀκουσθῇ ἐντεῦθεν ὅτι ταῦτα πάντα λέγονται πρὸς δημοκοπίαν. Ἔρχονται ἐδῶ καὶ ὁμιλοῦν περὶ τάξεως καὶ διὰ «τὶς ἐργαζόμενες μάζες» ὡς νὰ ὑπάρχει καμμιὰ μᾶζα ἐδῶ εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἡ ὁποία νὰ μὴ ἐργάζεται. Τάξεις καὶ κόμματα τάξεων ἐδῶ εἰς τὴν Ἑλλάδα δὲν ὑπάρχουσι, καὶ οὔτε θὰ ὑπάρξωσιν. Ἡ ὕπαρξις τάξεων προϋποθέτει μίαν κοινωνικὴν δυσαρμονίαν μίαν γκρίνιαν μεταξὺ τῶν μαζῶν, ἀλλ’ ἐδῶ εὐτυχῶς δὲν ἔχομεν τοιαύτην διαφορὰν τάξεων. Εἴμεθα ὅλοι ἐργαζόμενοι. Εἴμεθα ὅλοι τάξεις μικροεργαζομένων. Τὸ κάθε τι λεγόμενον ἐδῶ δὲν ἔχει ἄλλον σκοπὸν εἰ μὴ τὴν δημοκοπίαν καὶ δημαγωγίαν. Ὁ εὐσυνείδητος ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος ἀφιερώνει τὴν ζωήν του εἰς τὰ δημόσια καὶ ἀγωνίζεται καὶ κοπιάζει ὑπὲρ τῆς κοινωνίας, ὡς σκοπὸν πρέπει νὰ ἔχῃ, ἐὰν θέλει νὰ εἶναι ἐν τάξει μὲ τὴν ἠθικὴν καὶ μὲ τὴν συνείδησίν του, ὡς σκοπὸν πρέπει νὰ ἔχῃ τὴν ἐναρμόνισιν ὅλων τῶν κοινωνικῶν στοιχείων καὶ ὅλης τῆς κοινωνίας εἰς ἓν ἁρμονικὸν σύνολον. Τοιαῦτα λέγων, συμφωνῶ ἐν μέρει μὲ τὸν προλαλήσαντα συνάδελφον ἐκ τῆς ἀκροτάτης ἀριστερᾶς, ὅτι ὑπάρχει ἐδῶ ἀνεργία, καὶ ἀνεργία ἀνθρώπων πολλῶν, ἀλλ’ ὄχι μόνον εἰς τὰς τάξεις αὐτάς. Πόσοι ἐξ ἡμῶν δὲν γνωρίζουν ἀνέργους ἐκ τῶν μορφωμένων τάξεων; Δι’ αὐτὸ θὰ ἔπρεπεν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐπιληφθῇ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ τὸ ταχύτερον. Διότι ἠξεύρομεν ἀνθρώπους πολὺ σπουδασμένους εἴτε μὴ σπουδασμένους, νὰ κατέχουν δύο καὶ τρεῖς θέσεις. Γνωρίζω ὑπάλληλον Τραπέζης, ὁ ὁποῖος ἀπολαμβάνει 40–50 χιλιάδας δραχμ. τὸν μῆνα, χωρὶς νὰ εἶναι ἐξαιρετικὴ φυσιογνωμία, καὶ ἄλλους ἐξ ἴσου σπουδασμένους καὶ διπλωματούχους νὰ μὴ ἔχουν οὐδεμίαν ἐργασίαν. Τὸ ζήτημα θὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ περισσότερον παρὰ τὴν ἀδιαφορίαν τῶν δύο ἀρχηγῶν τῶν κ. Παπαναστασίου καὶ τοῦ κ. Καφαντάρη. Θὰ ἔπρεπε ὅμως ἡ Κυβέρνησις ἐκτάκτως νὰ ἐπιληφθῇ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ.

§129Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Παρακαλῶ νὰ τὰ εἴπητε εἰς τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ Ἐργατοαγροτικοῦ Κόμματος.

§130Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ Κόμμα τοῦ κ. Παπαναστασίου ὀφείλει νὰ ἀλλάξῃ τίτλον. Θὰ ἔπρεπεν ἡ Κυβέρνησις ἐπειγόντως νὰ ἐπιληφθῇ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ, ἵνα μὴ βλέπωμεν τόσους νέους ἀνέργους. Ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ἀπασχοληθῶμεν καὶ ἐν τῷ μέλλοντι. Ἡμεῖς, χωρὶς νὰ λεγώμεθα κομμουνισταὶ καὶ ἀγροτικοί, εἴμεθα οἱ πραγματικῶς πονοῦντες τὸν τόπον.

§131Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Συνάδελφε, δὲν νομίζετε ..........

§132Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ὁμιλῆτε εἰρωνικῶς κατὰ τὴν ἀγόρευσιν τὴν ἰδικήν μου Κύριε Βουδούρη.

§133Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Δὲν εἶπα τοιοῦτον πρᾶγμα.

§134Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Κύριοι Βουλευταί, γνωρίζετε πάντες ὅτι ὑπάρχει μία τάξις ἀνθρώπων, τῶν ἐργατῶν τόσον τῶν ναυτικῶν τοῦ Πειραιῶς, ὅσον καὶ τῶν πραγματικῶν νομοταγῶν ἐργατῶν, οἱ ὁποῖοι κυριολεκτικῶς πένονται. Θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν διὰ τὴν τάξιν αὐτὴν νὰ φροντίσῃ ἰδιαιτέρως αὕτη, διότι θὰ εὑρεθῶμεν πρὸ ἐκπλήξεως. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἐξ ἰδίας ἀντιλήψεως, γνωρίζω ὅτι, πραγματικῶς πένονται, καὶ πρέπει ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, νὰ λάβῃ ἐξαιρετικὰ μέτρα. Πρόκειται περὶ τοῦ ναυτικοῦ κόσμου τοῦ Πειραιῶς ὁ ὁποῖος κυριολεκτικῶς πένεται. Κύριοι Βουλευταί, πρέπει νὰ ληφθοῦν ἐξαιρετικὰ μέτρα. Ὑπάρχει ὁ οἶκος τοῦ ναύτου, καὶ δὲν ἔχουν, οὔτε τὴν δραχμὴν νὰ πληρώσουν διὰ τὸ συσσίτιον τὸ ὁποῖον τοὺς δίδεται.

§135Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Δὲν ἔχουν ἐπαρκῆ τὰ μέσα. Γνωρίζω τοῦτο καὶ πρέπει νὰ ἐξετασθῇ τὸ πρᾶγμα, μήπως ἄλλο τι ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ.

§136ΑΛΚ. ΡΙΖΙΩΤΗΣ. Θὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἰδίως τὸν κ. Πρόεδρον αὐτῆς, ὅπως εἰς τὴν ἐξουσιοδότησιν περὶ παροχῆς προθεσμίας διὰ τὴν πληρωμὴν καθυστερουμένων δόσεων, συμπεριλάβῃ καὶ τὰ τοκοχρεωλύσια, τὰ γεωργικὰ τοκοχρεωλύσια. Αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι δὲν ἔχουν νὰ πληρώσουν, καὶ πωλοῦν τὴν σποράν. Ἤκουσα τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, νὰ λέγῃ ὅτι θὰ προωθήσῃ τὴν γεωργίαν, ἀλλὰ μὲ αὐτὰ τὰ μέτρα δὲν προωθεῖται, ἀλλὰ καταστρέφεται ἡ γεωργία. Ἔπειτα ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἔλαβε τὰ μέτρα της εἰς τρόπον ὥστε οἱ μὴ ἐντελῶς ἐξοφλήσαντες τὰ χρέη των νὰ μὴ παίρνουν δάνεια καὶ κατ’ ἀνάγκην θὰ καταφύγουν εἰς τὰ τοκογλυφικά. Θὰ παρακαλέσω νὰ τοὺς λάβετε ὑπ’ ὄψιν διότι εἶναι ἓν σπουδαιότατον ζήτημα.

§137Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Πρόκειται περὶ ἐξουσιοδοτήσεως.

§138ΑΛΚ. ΡΙΖΙΩΤΗΣ. Περὶ ἀναστολῆς ἐκτελέσεως κατ’ ἀγροτῶν οἱ ὁποῖοι φυλακίζονται καὶ δι’ αὐτὸ πωλοῦν τὴν σποράν.

§139Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Πρόκειται περὶ χρέους πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν;

§140ΑΛΚ. ΡΙΖΙΩΤΗΣ. Πρὸς τὸ Δημόσιον.

§141Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Ἐλάβομεν μέτρα.

§142ΑΛΚ. ΡΙΖΙΩΤΗΣ. Νὰ γίνῃ ἀναστολὴ τῶν ἐνταλμάτων.

§143Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι ὑπάρχουν ἀνάγκαι, καὶ πολλαὶ καὶ ἐπείγουσαι, ἀλλ’ ὑποθέτω ὅτι εἶνε ἀδύνατον νὰ θεραπευθοῦν διὰ τῆς νομοθετικῆς ἐξουσιοδοτήσεως, καὶ εἶνε ἀνάγκη ἡ Κυβέρνησις νὰ καθορίσῃ στενῶς τὰ σημεῖα ἐπὶ τῶν ὁποίων εἶνε διατεθειμένη νὰ ζητήσῃ ἐξουσιοδότησιν.

§144Κ. ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ. Δὲν ἠμποροῦν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ σπείρουν.

§145Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Εἶμαι ἀγρότης ὅσον εἶσθε καὶ σεῖς.

§146Κ. ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ. Δὲν σᾶς τὸ ἀμφισβητεῖ κανείς. (Θόρυβος).

§147Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Ἡ Κυβέρνησις ἐζήτησεν ἄδειαν διὰ νομοθετικὴν ἐργασίαν ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ἄρθρου 77 τοῦ Συν)τος δι’ ὡρισμένα θέματα, τὰ ὁποῖα ἔκρινεν ὡς ἀπολύτως ἐπείγοντα καὶ τὰ ὁποῖα θὰ κανονισθοῦν κατὰ τὸν χρόνον κατὰ τὸν ὁποῖον αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς θὰ ἔχουν διακοπῆ. Βέβαια, γνωρίζει ὅτι, πλὴν τῶν θεμάτων αὐτῶν, ὑπάρχουν καὶ πάμπολλα ἄλλα, τὰ ὁποῖα ἀφορῶσι ζητήματα ζωτικώτατα καὶ κατὰ τὸ πλεῖστον ἐπείγοντα καὶ αὐτά. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν διὰ τῆς μεθόδου τῆς ἐξουσιοδοτήσεως νὰ δεχθῇ ἡ Κυβέρνησις νὰ θεραπεύσῃ πάντα τὰ ζητήματα αὐτά. Ἡ Κυβέρνησις ἐδέχθη τινὰ διὰ τὰ ὁποῖα εὑρέθη ὁμόφωνος ἡ Βουλή, ἀλλὰ δηλῶ εἰς τοὺς κ. Βουλευτὰς ὅτι δὲν δύναμαι νὰ δεχθῶ τὸ βάρος τῆς νομοθετήσεως ὅλων τῶν ζητημάτων διὰ τῶν ἐπιτροπῶν. Σᾶς ἐδήλωσα μάλιστα ὅτι δὲν ἔχω πολλὴν συμπάθειαν πρὸς τὸ ἄρθρον 77 τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον παρέχει αὐτὴν τὴν εὐκολίαν τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας. Ἀλλὰ καὶ ἄλλοι ἀκόμη συντρέχουν λόγοι, ὥστε νὰ ἐμμένω εἰς τὴν δήλωσίν μου. Ἡ Κυβέρνησις εἶνε ὑποχρεωμένη κατὰ τὸ διάστημα τῶν διακοπῶν νὰ παρασκευάσῃ τὴν νομοθετικὴν ἐργασίαν, ἡ ὁποία πρέπει νὰ ἔλθῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Ἀλλὰ πλὴν τούτου εἶναι βεβαρημένη, ὡς ἐκ τῶν περιστάσεων, μὲ μεγάλα ζητήματα καὶ μὲ ἐργασίαν ἄλλης φύσεως, πλὴν τῆς παρασκευῆς τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας, ὥστε δὲν θὰ ἔχῃ τὸν ἀπαιτούμενον χρόνον νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς ὅσα ζητοῦνται παρὰ τῶν κ. Βουλευτῶν. Δι’ αὐτὸ ἐπαναλαμβάνω νὰ δηλώσω, ὅτι, καὶ ἂν ἡ Βουλὴ ἔχει τοιαύτην ἐμπιστοσύνην εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὥστε νὰ τῆς ἐπιτρέψῃ μείζονα ἐπέκτασιν πρὸς νομοθετικὴν ἐργασίαν, δὲν εἶμαι βέβαιος ἂν θὰ δυνηθῇ αὕτη καὶ τὰ θέματα διὰ τὰ ὁποῖα ἐδόθη ἤδη ἐξουσιοδότησις νὰ μελετήσῃ καὶ νὰ λάβῃ τὰς δεούσας ἀποφάσεις. Παρακαλῶ λοιπόν, τοὺς κ. Βουλευτὰς νὰ μὴ ὑποβάλωσι καὶ ἄλλα θέματα τὰ ὁποῖα λυποῦμαι, ἀλλ’ ὀφείλω νὰ εἴπω, δὲν θὰ εἶναι εὔκολον νὰ τὰ λάβω ὑπ’ ὄψιν. Ἂς μὴ ζητοῦν νὰ περιληφθοῦν ἐν τῇ ἐξουσιοδοτήσει ζητήματα ἐνδιαφέροντα εἰδικῶς τὰς ἐπαρχίας των. Ἡ Κυβέρνησις γνωρίζει τὸ ἐνδιαφέρον των καὶ ὁ λαὸς τοὺς παρακολουθεῖ, ἀλλὰ νὰ ἔχουν ὀλίγην ὑπομονήν, διότι ἐλπίζω ὅτι ὁ βίος τῆς Βουλῆς δὲν θὰ τερματισθῇ τόσον εὔκολα, ὥστε νὰ μὴ δυνηθῶμεν νὰ προνοήσωμεν περὶ ὅλων τῶν ζητημάτων. Τὸ κατ’ ἐμὲ δηλῶ ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει τὴν πρόθεσιν νὰ προνοήσῃ καὶ περὶ αὐτῶν ἀλλ’ ἐν εὐθέτῳ χρόνῳ.

§148Μ. ΤΣΑΡΛΑΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ἐδηλώσατε πρὸ ὀλίγου, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν στέργει νὰ συμπεριλάβῃ ἄλλα θέματα ἐπὶ πλέον ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ἀνέγραψεν εἰς τὴν νομοθετικὴν ἐξουσιοδότησιν. Καὶ ὅμως πρὸ ὀλίγου, ἐν σχετικῇ ἐρωτήσει τοῦ ἀξιοτίμου ἐξ Ἀττικῆς Βουλευτοῦ περὶ ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς βαμβακοσπόρου, εἴπετε ὅτι ἐὰν ἡ Βουλὴ συγκατανεύσῃ, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει ἀντίρρησιν ν’ ἀποδεχθῇ τὸ αἴτημα τοῦτο. Πιστεύω ὅτι ἐὰν τὸ μέτρον αὐτὸ περιληφθῇ εἰς τὴν ἐξουσιοδότησιν......

§149Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας μοῦ ἐπέστησε τὴν προσοχήν, ὅτι δύναται τὸ μέτρον τοῦτο νὰ ἀποβῇ ἐπικίνδυνον.

§150Μ. ΤΣΑΡΛΑΜΠΑΣ. Ὁ σοβαρώτερος ἐχθρός, τὸν ὁποῖον ἀντιμετώπισεν ἡ ἐλαιοπαραγωγή, εἶναι ἡ ἀτελὴς εἰσαγωγὴ βαμβακοσπόρου. Αὐτὴ ἐπέφερε τὴν μείωσιν τῶν τιμῶν τοῦ ἐλαίου, διότι οἱ σπόροι αὐτοὶ διωχετεύοντο εἰς τὰ ἐργοστάσια τῶν βαμβακελαίων καὶ μετεβάλλοντο εἰς σπορέλαια.

§151Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Ἡ ἐφετεινὴ παραγωγὴ βαμβακοσπόρου ἐν Ἑλλάδι εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ ἠμπορῇ δι’ ἓξ μῆνας νὰ θεραπεύσῃ τὰς κτηνοτροφικὰς ἀνάγκας. Ἑπομένως δὲν εἶναι ἄσκοπον νὰ λάβωμεν μέτρα δι’ ἐξουσιοδοτήσεως.

§152Μ. ΤΣΑΡΛΑΜΠΑΣ. Ὅταν πρόκειται νὰ δώσητε δικαίωμα ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς βαμβακοσπόρου, θὰ μᾶς εὕρητε πολεμίους οὐχὶ ἐκ λόγων χαιρεκακίας, ἀλλ’ ἐκ λόγων ἀμύνης τοῦ μοναδικοῦ προϊόντος, τὸ ὁποῖον δὲν προστατεύεται ἀπὸ τὸ Κράτος ἀλλ’ ὑφίσταται ἀπηνῆ διωγμόν.

§153Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Εἴμεθα σύμφωνοι.

§154Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Ἐκ τῆς παρεμβάσεως, ἡ ὁποία ἔγινε πρὸ ὀλίγου, γεννᾶται ἡ ἐντύπωσις ὅτι ἡ διαμαρτυρία, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλα, ἀφορᾷ εἰδικῶς τὴν σύστασιν τὴν διατυπωθεῖσαν ἀπὸ τὸν κ. Ριζιώτην. Ἐπιθυμῶ νὰ δώσω τὴν ἐξήγησιν, ὅτι πᾶν ἄλλο ἢ αὐτὸς ἦτο ὁ σκοπός μου καὶ νὰ δηλώσω ὅτι εὑρίσκω ἀπολύτως δικαιολογημένην τὴν σύστασιν ἐκείνην, τῆς ὁποίας μάλιστα ἐπιβάλλεται ἡ ἱκανοποίησις καὶ δύναται νὰ γίνῃ τοῦτο καὶ διὰ διοικητικῆς ὁδοῦ.

§155Π. ΚΑΡΑΣΕΒΔΑΣ. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ἀρκετὴ ἡ πρόνοια, ἡ ὁποία λαμβάνεται περὶ ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς τοῦ ἀραβοσίτου πρὸς προστασίαν τῶν γεωργικῶν πληθυσμῶν, οἱ ὁποῖοι ἔπαθον ἀπὸ τὰς θεομηνίας ποὺ κατέστρεψαν τὰ σιτηρά. Νομίζω ὅτι πλέον ἐπεῖγον εἶναι νὰ δοθῇ σχετικὴ ἐξουσιοδότησις καὶ ἐξευρεθῇ σπόρος πρὸς καλλιέργειαν, τῆς ὁποίας ἡ περίοδος λήγει αὐτὰς τὰς ἡμέρας, εἰς τὰ μέρη ἐκεῖνα τὰ καταστραφέντα ἐντελῶς. Ἀπὸ τὰς πληροφορίας, τὰς ὁποίας ἔχω ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου τῆς Γεωργίας, ἡ Αἰτωλοακαρνανία καὶ ἡ Ἤπειρος κατεστράφησαν ἐντελῶς διὰ πέμπτην φορὰν ὑπὸ ἔποψιν ἐσοδείας. Δὲν γνωρίζω τὶ γίνονται εἰς τὰ ἄλλα διαμερίσματα, ἀλλ’ ἡ ἐπαρχία Βάλτου καὶ Ξηρομέρου — καὶ ἐπικαλοῦμαι τὸν κ. Μαυρομμάτην καὶ τὸν κ. Στράτον — δὲν ἔχει οὔτε ὀκᾶν σπόρου. Ἐστάλησαν 50.000 ὀκάδες, ποὺ δὲν ἀρκοῦν παρὰ μόνον δι’ ἕνα χωριό, ἀφοῦ καὶ αὐταὶ καθ’ ὁδὸν διηρπάγησαν. Πρέπει λοιπὸν νὰ εὑρεθῇ τρόπος νὰ σταλοῦν ἀκόμη ὀλίγαι χιλιάδες ὀκάδων, διότι θὰ μείνῃ ὁ τόπος ὅλος ἄσπαρτος. Νομίζω ὅτι τὸ ζήτημα αὐτὸ εἶναι τὸ πλέον ἐπεῖγον καὶ σοβαρώτερον ἀπὸ ὅλα ποὺ ἐλέχθησαν καὶ παρακαλῶ νὰ ληφθῇ πρόνοια.

§156Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Μετὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ ὅτι δὲν δέχεται ἄλλα ζητήματα, νομίζω ὅτι ἡ περαιτέρω συζήτησις εἶναι ἄσκοπος.

§157Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ ΝΟΒΑΣ. Σχετικῶς μὲ τὴν ἀτελῆ εἰσαγωγὴν ἀραβοσίτου πρὸς διατροφὴν τῶν ὀρεινῶν πληθυσμῶν θὰ ἤθελον νὰ συστήσω εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως λάβῃ τὴν δέουσαν μέριμναν ὅσον τὸ δυνατὸν ἐγκαιρότερον. Ἀπευθυνθεὶς εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν ἔλαβον τὴν πληροφορίαν ὅτι κατὰ τὰ συγκεντρωθέντα ὑπὸ τῶν ὑπηρεσιῶν της στοιχεῖα ὁ παραχθεὶς ἐγχώριος ἀραβόσιτος θέλει ἐξαρκέσει μέχρι τοῦ προσεχοῦς Μαρτίου. Νομίζω ὅτι τὰ προχείρως συλλεγέντα στοιχεῖα δὲν εἶναι ἀκριβῆ καὶ ὅτι ἡ ἔλλειψις ἀραβοσίτου θὰ παρουσιασθῇ πολὺ ἐνωρίτερον.

§158Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Παρουσιάσθη ἤδη.

§159Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ ΝΟΒΑΣ. Ἡ Κυβέρνησις ἔχει βεβαίως ὑπ’ ὄψει ὅτι ἡ παραγωγὴ ἀραβοσίτου εἰς Ἀργεντινήν, Καναδᾶν, καὶ ἰδίᾳ Ἡνωμένας Πολιτείας, μετὰ τῶν ὁποίων διατελοῦμεν εἰς ἐμπορικὴν σύμβασιν, εἶναι ἐφέτος ἠλαττωμένη. Φοβοῦμαι ὅτι τοῦτο θὰ συντελέσῃ εἰς τὴν προϊοῦσαν ἀνατίμησιν τοῦ ἀραβοσίτου τῶν παραδουναβείων Χωρῶν, ἀπὸ τὰς ὁποίας θὰ κάμωμεν ἀναγκαστικῶς τὰς προμηθείας μας. Εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἐναπόκειται νὰ κρίνῃ περὶ τοῦ καταλληλοτέρου χρόνου τῆς ἐγκαίρου καὶ εἰς συμφέρουσαν τιμὴν προμηθείας τοῦ ἀναγκαιοῦντος ἀραβοσίτου, διὰ νὰ μὴ πεινάσουν οἱ ὀρεινοὶ πληθυσμοί.

§160Γ. ΦΙΛΙΠΠΙΔΗΣ. Ἐγὼ ἤθελα νὰ τονίσω ὅτι πρακτικώτερον καὶ ὠφελιμώτερον θὰ ἦτο, ἀντὶ τῆς εἰσαγωγῆς ἀτελοῦς βαμβακοσπόρου, νὰ ἐπιτραπῇ ἡ εἰσαγωγὴ βαμβακόπητας.

§161Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Δὲν εἶναι κανονικὸν αὐτὸ τὸ ὁποῖον γίνεται. Ἐφόσον ἡ Κυβέρνησις ἐδήλωσε, καὶ καλῶς ἔπραξεν, ὅτι δὲν δύναται νὰ δεχθῇ ἄλλας αἰτήσεις, θὰ παρακαλέσω νὰ περατωθῇ ἡ συζήτησις.

§162Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Προσθέτω μάλιστα ὅτι, οὔτε διὰ τὰ ἀναγραφέντα εἰς τὴν ἐξουσιοδότησιν, δύναμαι νὰ ὑποσχεθῶ ὅτι θὰ ἐκδοθοῦν Διατάγματα.

§163Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Δέχομαι ἀπολύτως τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλ’ εἶναι καὶ μερικὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἐπείγοντα, καὶ ἐπειδὴ πρόκειται ν’ ἀπουσιάσῃ ἡ Βουλὴ ἐπὶ μακρὸν χρονικὸν διάστημα, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν ἐπὶ τοῦ ἑξῆς ζητήματος. Γνωρίζετε, κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἡ Ἐθν. Τράπεζα διέταξε τὴν πληρωμὴν τῶν ἀποζημιώσεων τῶν ἀνταλλαξίμων προσφύγων τοῦ δευτέρου συμπληρωματικοῦ Μητρώου. Ἰσχυρίσθη ἡ Τράπεζα ὅτι ἐξηντλήθη τὸ ποσὸν τοῦ δανείου. Βέβαια, ἂν ἐξηντλήθη τὸ ποσὸν τοῦ δανείου, αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι δὲν πρέπει νὰ πληρωθοῦν οἱ δικαιοῦχοι, διότι μέρος τοῦ ποσοῦ διετέθη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως πρὸς ἄλλον σκοπόν. Θὰ παρακαλέσω ὅπως δεχθῆτε νὰ τεθῇ εἰς τὴν ἐξουσιοδότησιν τὸ ζήτημα αὐτὸ διὰ νὰ ρυθμισθῇ εἴτε διὰ τῆς συνάψεως νέου δανείου, εἴτε κατ’ ἄλλον τρόπον. Πρέπει νὰ συμπληρωθῇ ἡ πληρωμὴ τῶν δικαιούχων. Παρακαλῶ θερμῶς τὴν Κυβέρνησιν νὰ εὐαρεστηθῇ νὰ ἐκδηλώσῃ τὰς ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου σκέψεις της.

§164Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Τὰς σκέψεις τῆς Κυβερνήσεως θὰ τὰς δηλώσω ὅταν προσεχῶς μοὶ δοθῇ καιρός. Σήμερον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀσχοληθῶμεν ἐπ’ αὐτοῦ.

§165Ν. ΜΑΝΟΥΣΗΣ. Ἡ σχετικὴ πίστωσις ὑπάρχει κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως καὶ πρέπει νὰ ἀναγραφῇ τὸ θέμα εἰς τὴν ἐξουσιοδότησιν, διὰ νὰ ὑπάρξῃ εὐχέρεια διευθετήσεώς του καὶ διὰ τῆς ἐκδόσεως Διαταγμάτων ἐν ἀνάγκῃ.

§166Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Ἡ πίστωσις ἐκείνη ἐξηντλήθη, ἐν Ὑπουργικῷ δὲ Συμβουλίῳ ἡ Κυβέρνησις ἠσχολήθη ἐπ’ αὐτοῦ, ἦλθε δὲ εἰς ἐπαφὴν μὲ τοὺς Διοικητὰς τῆς Ἀγροτικῆς καὶ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης πρὸς ἐξεύρεσιν τρόπου ρυθμίσεως τοῦ ζητήματος αὐτοῦ καὶ ἐλπίζομεν ὅτι θὰ εἶναι προσεχὴς ἡ διευθέτησίς του. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἔκδοσιν Διαταγμάτων πρὸς τοῦτο ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, τοῦτο δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ, ἐφόσον δὲν ἔχουν κυρωθῇ τὰ πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον ἐκδοθέντα πρότερον ἀναγκαστικὰ Διατάγματα περὶ δραχμοποιήσεως.

§167Β. ΣΑΓΙΑΣ. Ἡ θεωρία ὅτι δὲν δύνανται νὰ τροποποιηθῶσι δι’ ἄλλου Διατάγματος, Διατάγματα ἀναγκαστικὰ μὴ κυρωθέντα ὑπὸ τῆς Βουλῆς, φρονῶ ὅτι δὲν εἶναι ὀρθή. Ἐφόσον εἶνε δυνατὸν νὰ τροποποιηθοῦν διὰ Διαταγμάτων νόμοι, κατὰ μείζονα λόγον δύνανται νὰ τροποποιηθῶσι καὶ ἀναγκαστικὰ Διατάγματα, καθόσον τὰ Διατάγματα αὐτὰ δὲν εἶναι ἰσχυρότερα τῶν νόμων. Ἀφοῦ λοιπὸν τροποποιοῦνται διὰ Διαταγμάτων οἱ νόμοι καὶ τὰ Νομοθετικὰ Διατάγματα, δὲν βλέπω, ποῦ εἶναι τὸ ἔγκλημα καὶ τῆς τροποποιήσεως ἀκόμη τοῦ ἀναγκαστικοῦ Διατάγματος περὶ μετατροπῆς εἰς δραχμὰς τῶν εἰς συνάλλαγμα ὀφειλῶν. Ἀλλὰ φαίνεται ὅτι ἡ τακτικὴ τῆς ἐκδόσεως, ὄχι μόνον Νομοθετικῶν Διαταγμάτων συμφώνως μὲ τὸ ἄρθρον 77 τοῦ Συντάγματος, ἀλλὰ καὶ Ἀναγκαστικῶν Διαταγμάτων παρὰ πᾶσαν διάταξιν τοῦ Συντάγματος, κατέστησε τὴν αὐθαιρεσίαν τῶν κοινοβουλευτικῶν ἀρχῶν ἰσχυροτέραν, διότι τὸ Διάταγμα τῆς δραχμοποιήσεως δὲν εἶναι κἂν Διάταγμα νομοθετικόν, χρῆζον κυρώσεως, ἀλλ’ ἀναγκαστικὸν διάταγμα.

§168Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Δὲν ἠκούσθη).

§169Β. ΣΑΓΙΑΣ. Τὸ ἀναγκαστικὸν Διάταγμα τὸ κατὰ παράβασιν τοῦ Συντάγματος ἐκδιδόμενον—συνεπῶς ἄκυρον—δὲν ἰσχύει, καὶ ἑπομένως δὲν ἔχει ἀνάγκην κυρώσεως, ἀλλ’ ἀνάγκην νομιμοποιήσεως, δηλαδὴ ἀποκτήσεως ἰσχύος νόμου, ἐνῷ τὸ νομοθετικὸν Διάταγμα, τὸ ἐκδιδόμενον συμφώνως μὲ τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 77, ἔχει ἰσχὺν νόμου. Αὐτὴ εἶναι ἡ διαφορὰ τοῦ ἄρθρου.

§170Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Εἰς αὐτὸ πλανᾶσθε. Τὸ ἀναγκαστικὸν Διάταγμα τὸ ὁποῖον δὲν ἐκδίδεται ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ἄρθρου 77 ἀλλ’ ὡς νόμος ἀναγκαστικός, εἶναι νόμος.

§171Β. ΣΑΓΙΑΣ. Εἶναι κατ’ ἀνάγκην νόμος.

§172Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Εἴτε κατ’ ἀνάγκην εἴτε κατ’ οἰκονομίαν εἶναι νόμος. Εἶναι βέβαια παράνομος, διὰ τοῦτο ἔχει τοῦτο τὸ ἰδιαίτερον, ὅτι ἡ ἐκτελεστικὴ ἐξουσία ἐκδίδουσα τοιαῦτα Διατάγματα, σημαίνει ὅτι ἀντιποιεῖται ἐξουσίαν νομοθετικὴν καὶ δι’ αὐτό, ὅταν ἔλθουν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, θὰ ἀπαιτηθοῦν δύο τινά: πρῶτον ἡ ἐκτελεστικὴ ἐξουσία νὰ ζητήσῃ συγγνώμην ἀπὸ τὴν Βουλὴν διότι ἰδιοποιήθη αὐτὸ τὸ δικαίωμα, καὶ δεύτερον ὅτι αὐτὸ πρέπει νὰ γίνῃ ὑπὸ τῆς Βουλῆς νόμος, ὁ ὁποῖος, ἂν ἴσχυσε μέχρι τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, ἴσχυσεν ἕνεκα τῆς ἀνάγκης. Καὶ δι’ αὐτὸ ἐγὼ πιστεύω, καὶ ἄλλοτε ὑπεστήριξα εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι, ὅταν τοιαῦτα ἀναγκαστικὰ Διατάγματα ἔρχονται, πρὸ τῆς Βουλῆς, πρέπει νὰ ψηφισθῶσιν, ὄχι νὰ κυρωθῶσιν ἁπλῶς, ὑπὸ τῆς Βουλῆς, ὁπότε ἀποκτῶσιν οὕτω ἀναδρομικὴν δύναμιν.

§173Β. ΣΑΓΙΑΣ. Δὲν ὑπάρχει διαφωνία, κ. Πρόεδρε. Εἶπον εἶναι νόμος κατ’ ἀνάγκην, ἀλλ’ ἀντισυνταγματικός. Συνεπῶς, ἀφοῦ τὰ ἀναγκαστικὰ Διατάγματα εἶναι ἀντισυνταγματικοὶ νόμοι, οἱ δὲ νόμοι ἐγένοντο κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Συντάγματος, λέγω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι τὰ ἀναγκαστικὰ διατάγματα ἰσχυρότερα τῶν νόμων. Καὶ ἀφοῦ οἱ νόμοι εἶναι δυνατὸν νὰ τροποποιηθῶσι δυνάμει Νομοθετικῶν Διαταγμάτων, πολὺ μᾶλλον εἶναι δυνατὸν νὰ τροποποιηθῶσι καὶ τὰ ἀναγκαστικὰ Διατάγματα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουν τὴν συνταγματικὴν ἰσχὺν τῶν νομοθετικῶν Διαταγμάτων.

§174Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Ἠξεύρω πόσον εἶσθε διακεκριμένος νομικός, ἀλλὰ πλανᾶσθε εἰς τοῦτο. Τὰ διὰ τοῦ ἄρθρου 77 ἐκδιδόμενα Διατάγματα εἶναι νόμοι ὑπὸ αἵρεσιν, οἱ ὁποῖοι ἰσχύουν ἐπὶ τετράμηνον, ἐὰν δὲν ἔλθουν πρότερον εἰς τὴν Βουλήν. Ἐὰν ἡ Βουλὴ θὰ τὰ δεχθῇ ἢ ὄχι, παρερχομένου τοῦ τετραμήνου, εἶναι ζήτημα τὸ ὁποῖον θὰ κριθῇ ὅταν θὰ ἔλθουν εἰς τὴν Βουλήν. Τὸ Σύνταγμα ἔχει τὸν περιορισμὸν τοῦτον. Λέγει ὅτι ἐπὶ τέσσαρας μῆνας καὶ ἐντὸς τοῦ τετραμήνου αὐτοῦ πρέπει νὰ ἔλθουν εἰς τὴν Βουλὴν διὰ νὰ κυρωθοῦν ἢ ἀπορριφθοῦν. Φρονῶ ὅτι συνεπείᾳ τούτου δὲν ἐπιτρέπεται ἡ δι’ ἄλλου τρόπου μεταβολὴ τοῦ Διατάγματος.

§175Β. ΣΑΓΙΑΣ. Ἐπὶ τῶν ἀναγκαστικῶν Διαταγμάτων, τὶ φρονεῖτε; Ἠμπορεῖ νὰ τροποποιηθοῦν διὰ νόμου;

§176Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Αὐτὰ πρέπει νὰ ἔλθουν τάχιστα εἰς τὴν Βουλήν.

§177Β. ΣΑΓΙΑΣ. Ἠμπορεῖ νὰ τροποποιηθοῦν διὰ νομοθετικοῦ διατάγματος;

§178Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Ἐγὼ νομίζω ὄχι, πρὶν νὰ λάβουν τὴν συγγνώμην τῆς Βουλῆς.

§179Β. ΣΑΓΙΑΣ. Ἐν τούτοις ὑπάρχει προηγούμενον κατὰ τὸ ὁποῖον ἀναγκαστικὰ Διατάγματα ἐτροποποιήθησαν δι’ ἀναγκαστικῶν Διαταγμάτων, πρὶν κυρωθῶσιν ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Καὶ τὰ Διατάγματα αὐτὰ εἶναι τὰ Διατάγματα διὰ τῶν ὁποίων ἐπεβλήθη ὁ ἔλεγχος τοῦ Συναλλάγματος. Εἶναι δύο κατὰ σειρὰν Διατάγματα, τὰ ὁποῖα ἐτροποποίησαν τὸ πρῶτον ἀναγκαστικὸν Διάταγμα. Ἀφοῦ λοιπὸν δύνανται ἀντισυνταγματικὰ Διατάγματα νὰ τροποποιοῦν τὰ ἀναγκαστικὰ Διατάγματα, πολὺ περισσότερον δύνανται συνταγματικὰ Διατάγματα, δηλαδὴ Διατάγματα ἐκδιδόμενα ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ἄρθρου 77 τοῦ Συντάγματος νὰ τροποποιοῦν ἑαυτά. Ἡ θεωρία τῆς ἀποδόσεως μεγαλυτέρας ἰσχύος εἰς ἀντισυνταγματικὰ Διατάγματα, δηλαδὴ εἰς παράνομα Διατάγματα ἀπὸ τὰ συνταγματικὰ καὶ νόμιμα Διατάγματα, εἶναι πρωτοφανής, ὅταν μάλιστα ὑποστηρίζεται τοῦτο ἐντὸς τῆς Βουλῆς. Ἐκτὸς τῆς Βουλῆς θὰ ἦτο εὔλογος ἡ θεωρία αὐτή.

§180Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Τὰ δυνάμει τοῦ ἄρθρου 77 τοῦ Συντάγματος ἐκδιδόμενα Διατάγματα ἔχουν καὶ ὡρισμένον τρόπον ἐκ τοῦ Συντάγματος, κατὰ τὸν ὁποῖον κυροῦνται ἢ ἀκυροῦνται ἢ τροποποιοῦνται.

§181Β. ΣΑΓΙΑΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κατόπιν αἰτήσεως τοῦ ἀξιοτίμου κ. Βουλευτοῦ Ἀθηνῶν, τοῦ κ. Μερκούρη, ἐδέχθη ἡ Κυβέρνησις νὰ ἑρμηνεύσῃ ὡρισμένας διατάξεις τοῦ Διατάγματος περὶ τῆς δραχμοποιήσεως, ὁ δὲ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως παρεκάλεσε τὸν κ. Βουλευτὴν νὰ καθορίσῃ εἰδικῶς τὴν διάταξιν τῆς ὁποίας ζητεῖ τὴν ἑρμηνείαν. Ἐγὼ λοιπὸν ζητῶ τὴν ἑρμηνείαν καὶ ἄλλης διατάξεως.

§182Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Εἶναι ἀναγκαστικὴ ἡ δύναμις τοῦ ἄρθρου 77;

§183Β. ΣΑΓΙΑΣ. Εἶναι ἀναγκαστική.

§184Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Ἄλλο εἶναι τὸ ἕνα καὶ ἄλλο τὸ ἄλλο. Τὸ ἓν εἶναι ἀναγκαστικόν.....

§185Β. ΣΑΓΙΑΣ. Εἶναι σύμφωνος εἰς τοῦτο καὶ ὁ Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων. Παρακαλῶ λοιπὸν νὰ δοθῇ ἐπίσημος ἑρμηνεία εἰς τὴν διάταξιν τῆς παραγράφου 6 τοῦ ἄρθρου 2, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐξαιροῦνται τῆς δραχμοποιήσεως ὀφειλαὶ εἰς ξένον νόμισμα.

§186Κ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατόν, κ. Πρόεδρε.....

§187Β. ΣΑΓΙΑΣ. Μὴ διακόπτετε. Ἐγὼ δὲν κάμνω τὸ κέφι μου νὰ δημαγωγῶ· ὁμιλῶ περὶ πράγματος τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ.

§188Κ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶπεν ὅτι δὲν δέχεται τίποτε.

§189Β. ΣΑΓΙΑΣ. Εἶναι κατεπεῖγον αὐτὸ ποὺ ζητῶ, διότι πρόκειται νὰ πληρωθοῦν αἱ τοκοχρεωλυτικαὶ δόσεις τῆς Ἑταιρείας «Γλαῦκος» τῶν Πατρῶν πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν ἡ ὁποία, παρὰ τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 6, ζητεῖ νὰ λάβῃ τὰς τοκοχρεωλυτικὰς δόσεις εἰς χρυσόν, ἡ δὲ ἑταιρεία εἶναι δυνατὸν νὰ περιέλθῃ ἐν ἀδυναμίᾳ νὰ τὰς δώσῃ. Καὶ πρόκειται περὶ ὁλοκλήρου τοῦ ἠλεκτροφωτισμοῦ τῆς πόλεως τῶν Πατρῶν καὶ τῆς περιοχῆς εἰς τὴν ὁποίαν φθάνει ἡ διανομὴ τῆς Ἑταιρείας «Γλαῦκος», ἡ δὲ πληρωμὴ τῆς τοκοχρεωλυτικῆς δόσεως θὰ γίνῃ τὸν Δεκέμβριον, ὁπότε αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς θὰ ἔχουν διακοπῆ, καὶ εἶναι προφανὲς συνεπῶς τὸ κατεπεῖγον τοῦ πράγματος. Σᾶς λέγω δὲ ὅτι τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 6 ἡ ἔννοια εἶναι προφανής. Ἐξαιρεῖ τῆς δραχμοποιήσεως τὰς ὀφειλὰς εἰς ξένον νόμισμα τῶν ἐν Ἑλλάδι Ἀνωνύμων Ἑταιρειῶν (ἀναγινώσκει). Ἀλλὰ ἐρωτῶ ἐγώ, ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα τὰ κεφάλαια, τὰ ὁποῖα ἐδάνεισεν εἰς τὴν ἑταιρείαν Γλαῦκος, πῶς δύναται νὰ τὸ ἀποδείξῃ ὅτι δὲν τὰ ἔλαβεν ἐκ τῶν εἰς συνάλλαγμα καταθέσεών της, ἀλλὰ τὰ ἤντλησεν ἀπὸ τὴν ἀλλοδαπήν, καὶ ἐπιβάλλει σήμερον τὸ τρίδραχμον κατὰ κιλοβάττ εἰς ὁλόκληρον ἐκείνην τὴν περιφέρειαν, ἡ ὁποία διέρχεται τὴν κρίσιν τὴν ὁποίαν διέρχεται; Ἐπίσης, λόγῳ τοῦ ἐπείγοντος, παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐπιληφθῇ τοῦ ἑξῆς ζητήματος, τῆς τροποποιήσεως διατάξεων τοῦ νόμου περὶ συστάσεως Ἀγροτικῆς Τραπέζης διὰ τῆς ὁποίας ποινικοποιοῦνται κατὰ πρωτοφανῆ τρόπον ἐπιστημονικῶς, ἀλλὰ πρωτοφανέστερον καθιστάμενον ἐν τῇ ἐφαρμογῇ, αἱ ὀφειλαὶ πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Καὶ καθίσταται ἡ διάταξις πρωτοφανεστέρα ἐν τῇ ἐφαρμογῇ, διότι, ἐφόσον ἡ βάσις τοῦ ἀδικήματος εὑρίσκεται ἐν τῇ ἱκανότητι τοῦ ἀγρότου νὰ πληρώνῃ ἢ ὄχι, ἐξαρτᾶται ἐκ τοῦ κυριαρχικοῦ δικαιώματος τοῦ διευθυντοῦ τῆς Τραπέζης νὰ καταδικάζῃ ἢ νὰ ἀπαλλάσσῃ τοὺς ἀγρότας. Διότι πράγματι ἡ ἐφαρμογὴ τῆς διατάξεως ἐνταῦθα ἀπόκειται εἰς τὰ Πλημμελειοδικεῖα ὅπου παρίσταται ὁ διευθυντὴς τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης διαχειριζόμενος τὰ ἀγροτικὰ χρέη καὶ λέγει εἰσακουόμενος εἰς τὸ Πλημμελειοδικεῖον, «αὐτὸν νὰ καταδικάσετε καὶ αὐτὸν νὰ ἀφήσετε». Αἱ διατάξεις αὗται δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ ἀποτελέσωσιν ἄμεσον μέλημα τῆς Κυβερνήσεως κατὰ τὸ διάστημα τῶν διακοπῶν, διότι σᾶς πληροφορῶ, ἐὰν δὲν τὸ γνωρίζετε, ὅτι ἐφέτος κατὰ ἑκατοντάδας εἰσάγονται αἱ τοιαῦται ὑποθέσεις τῶν ἀγροτῶν εἰς τὰ Πλημμελειοδικεῖα.

§190Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Κύριοι Βουλευταί, πρέπει νὰ σᾶς εἴπω τὸ ἑξῆς: Ὁ νόμος περὶ Ἀγροτικῆς Τραπέζης δὲν ἤρξατο χθὲς ἰσχύων.

§191Β. ΣΑΓΙΑΣ. Ἐγὼ εἶμαι βουλευτὴς ἀπὸ χθές;

§192Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Ἐγὼ λέγω διὰ τὸ θέμα. Ἑπομένως τοιαῦτα ζητήματα ἐπαρουσιάσθησαν ἀφ’ ὅτου ἰσχύει ὁ νόμος αὐτός, πολλὰς φοράς.

§193Β. ΣΑΓΙΑΣ. Λόγῳ τῆς καταστάσεως εἶναι περισσότερα.

§194Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Ἕνεκα τῆς καταστάσεως ἠμπορεῖ νὰ λάβῃ ὀξύτερον χαρακτῆρα τὸ ζήτημα ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ τόσον κατεπεῖγον τὸ ζήτημα αὐτό, ὥστε νὰ λάβωμεν κατὰ τὴν περίοδον τῶν διακοπῶν τῆς Βουλῆς μέτρα. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δυνάμεθα μόνον νὰ κάμωμεν εἶναι νὰ παρακαλέσω τὸν συνάδελφόν μου ἐπὶ τῆς Γεωργίας Ὑπουργόν, νὰ ἔλθῃ εἰς μίαν συνεννόησιν μετὰ τῆς Τραπέζης, ὥστε νὰ μὴ λαμβάνῃ τοιαῦτα μέτρα, τὰ ὁποῖα ἂν καὶ εἶνε νόμιμα εἶναι ὅμως τόσον σκληρὰ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ λαὸς πένεται. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ πρῶτον, πρέπει νὰ εἴπω ὅτι δεχόμενος τὴν πρότασιν περὶ τῆς ἑρμηνείας τὴν ὁποίαν ἐπρότεινεν ὁ κ. Συνάδελφος ἐξ Ἀθηνῶν εἶχον ὑπ’ ὄψει ὅτι πρόκειται περὶ Διατάγματος ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ἄρθρου 77 τοῦ Συντάγματος. Ἂν εἶχον ὑπ’ ὄψει μου ὅτι πρόκειται περὶ ἑρμηνείας Διατάγματος, τὸ ὁποῖον ἐξεδόθη ἀντικανονικῶς, θὰ ἐδίσταζον νὰ τὸ περιλάβω εἰς τὰ θέματα τῆς ἐξουσιοδοτήσεως. Διότι ἂν ἔλθω νὰ ἑρμηνεύσω, ὡς ἐκτελεστικὴ ἐξουσία, Διάταγμα ἀναγκαστικόν, τὸ ὁποῖον εἶναι ἄκυρον, θὰ ἐξακολουθῶ νὰ ἀδικῶ τὴν νομοθετικὴν ἐξουσίαν, διότι θὰ ἐλάμβανον ὑπ’ ὄψει αὐτὸ τὸ Διάταγμα χωρὶς νὰ τυγχάνῃ τῆς κυρώσεως αὐτῆς. Ἐν τούτοις δέχομαι νὰ προστεθῇ καὶ ἡ διάταξις αὐτὴ περὶ ἑρμηνείας τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ.

§195Β. ΣΑΓΙΑΣ. Τῆς παραγράφου 6 τοῦ ἄρθρου 2 δηλαδή;

§196Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Ἐπειδὴ κατ’ ἀρχὴν καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐδέχθη τὴν ἀρχὴν ὅτι ὡς ἑρμηνείαν δυνάμεθα νὰ τὸ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν, ἂς τεθῇ ὡς ἑρμηνεία ἀλλ’ ἐπιφυλάσσομαι νὰ ἐξετάσω καὶ νομοθετικῶς ἂν δύναται νὰ γίνῃ τοῦτο.

§197Ι. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι Βουλευταί, σᾶς παρακαλῶ νὰ πιστεύσητε ὅτι μετὰ πολλοὺς δισταγμοὺς ἀνῆλθον τὸ βῆμα, διότι ὁμολογῶ ὅτι θὰ ἦτο ἀνευλάβεια πρὸς τὴν ἐκδηλωθεῖσαν θέλησιν τῆς Βουλῆς καὶ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, νὰ σᾶς ἀπασχολήσω ἐπὶ θέματος τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει γενικὸν χαρακτῆρα, ἀλλ’ ἀφορᾷ ζήτημα τοπικόν, ζήτημα τῆς γενέτειρας μου. Πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν οἱ βουλευταὶ Φθιώτιδος καὶ Φωκίδος ἔλαβον ἕνα τηλεγράφημα ἀπὸ εὐρυτάτην ἀντιπροσωπείαν τοῦ λαοῦ τῆς Λαμίας, τὸ ὁποῖον ἔθεσεν ἐνώπιον ἡμῶν ζήτημα, τὸ ὁποῖον διὰ τὸν τόπον μας εἶναι ἐξαιρετικῆς σημασίας καὶ ἐξαιρετικῶς ἐπεῖγον, καὶ ἐκ τούτου ἀντλῶ τὸ θάρρος διὰ νὰ σᾶς ἀπασχολήσω. Ἐπιθυμῶ νὰ ἀπευθυνθῶ πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Συγκοινωνίας καὶ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ νὰ ζητήσω τὴν ἐπέκτασιν τῆς νομοθετικῆς ἐξουσιοδοτήσεως, ἐπὶ τῆς ρυθμίσεως τῶν νομοθετικῶν σχέσεων μεταξὺ Ἠλεκτρικῆς Ἑταιρείας Λαμίας καὶ τῆς ὁμάδος τῶν καταναλωτῶν, διότι ἐκεῖ αἱ σχέσεις περιῆλθον εἰς τοιαύτην ὀξεῖαν ἀντίθεσιν ὥστε δὲν ἠξεύρω ἀπὸ στιγμῆς εἰς στιγμὴν ἂν δὲν ἀναμένονται καὶ σκηναί, αἱ ὁποῖαι θὰ ἀπέληγον καὶ εἰς βάρος τοῦ Δήμου. Ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι τὸ ζήτημα εἶναι τοπικόν, ἀλλ’ ἡ γενέτειρά μου πλέει αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς τὸ σκότος καὶ θὰ πλέῃ διαρκῶς μέχρις ὅτου τὸ Κράτος ὑπὸ οἱανδήποτε μορφὴν θελήσει νὰ δώσῃ τέλος εἰς τὴν κατάστασιν αὐτὴν διὰ ὁριστικῶν ἀποφάσεων.

§198Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπουργὸς Συγκοινωνίας). Ἔλαβον καὶ ἐγὼ τηλεγράφημα ἐκ Λαμίας περὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ. Ὑπάρχει μία σύμβασις, ἡ δὲ Ἑταιρεία ἐζήτησε διαιτησίαν ἐπὶ τῷ λόγῳ ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μείνῃ εἰς τὴν ἰδίαν τιμὴν τὸ κιλοβάτ, συνεπείᾳ δὲ τούτου ἀνῆλθεν ἡ τιμή. Ἤδη οἱ κάτοικοι ἐνίστανται κατὰ τῆς διαιτησίας τὴν ὁποίαν ἀπεδέχθη ὁ δῆμος. Ζητεῖται τώρα νὰ περιληφθῇ τὸ πρᾶγμα εἰς τὴν ἐξουσιοδότησιν. Ἐὰν ἡ Βουλὴ θέλει νὰ τὸ προλάβω, δὲν ἔχω ἀντίρρησιν, ἀλλὰ πάντως θὰ θέσω τὸ ζήτημα ὑπ’ ὄψιν τοῦ νομικοῦ συμβούλου πρὶν ἢ καταλήξω εἰς ἀπόφασιν.

§199Α. ΛΟΥΛΗΣ. Δὲν εἶναι ἠθικὸν νὰ κυρωθῇ δι’ ἐξουσιοδοτήσεως μία διαιτησία.

§200Σ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Παρακαλῶ νὰ δοθῇ ἀναστολὴ φόρων εἰς τοὺς σεισμοπαθεῖς ἀπὸ τοὺς ὁποίους ζητεῖται φόρος οἰκοδομῶν ἐνῷ μένουν εἰς τρώγλας ἔπειτα ἀπὸ ἑνάμισυ ἔτος, ἀφότου ἔγιναν οἱ σεισμοί.

§201Κ. ΓΚΟΤΣΗΣ. Ἐὰν ὁ νόμος τὸν ὁποῖον ἀφορᾷ τὸ πρῶτον ἄρθρον τῆς ἐξουσιοδοτήσεως θὰ παραταθῇ μόνον, ὅσον ἀφορᾷ τοὺς φόρους, διότι περιέχει καὶ ἄλλας διατάξεις ἄλλων διευκολύνσεων.

§202Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἡ παράτασις θὰ περιορισθῇ μόνον εἰς τὰ παλαιὰ χρέη.

§203Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Κυριαρχοῦσαν γνώμην ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ, ἐφόσον πρόκειται περὶ φόρων, ἔχει ἡ Κυβέρνησις.

§204Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Πρωθυπουργός). Ἔχομεν 700 ἑκατομμύρια ἔλλειμμα. Ἀπέναντι τοιαύτης καταστάσεως εἶναι δυνατὸν νὰ πιστευθῇ ὅτι ἠμποροῦμεν νὰ δεχθῶμεν νὰ μὴ πληρώνονται φόροι;

§205Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Διὰ ποίους φόρους θὰ ληφθῇ τὸ εὐεργετικὸν μέτρον. Θὰ κρίνετε σεῖς ὁ κατ’ ἐξοχὴν ὑπεύθυνος.

§206Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἡ Κυβέρνησις ἐξήγγειλεν ὅτι θὰ εἰσηγηθῇ μέτρον διὰ τὰς ἐκπνευσάσας προθεσμίας τὰς ἀφορώσας παλαιὰς χρήσεις. Τὸ δημόσιον συμφέρον ἐπιβάλλει νὰ μειώσωμεν ὅσον τὸ δυνατὸν αὐτὴν τὴν τακτικὴν τῶν εὐεργετικῶν μέτρων, ὅσον ἀφορᾷ τὰ πρὸς τὸ Δημόσιον χρέη.

§207Σ. ΤΣΙΚΛΗΤΗΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ ληφθῇ μέριμνα διὰ τῆς ἐξουσιοδοτήσεως καὶ διὰ τοὺς σταφιδοπαραγωγούς, ὅπως ἔγινε καὶ διὰ τοὺς σιτοπαραγωγούς.

§208ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις κηρύσσεται περατωμένη. Ἐρωτῶ τὴν Βουλὴν δέχεται τὸ σχέδιον τῆς ἐξουσιοδοτήσεως;

§209ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα.

§210ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Γίνεται δεκτὸν τὸ σχέδιον τῆς ἐξουσιοδοτήσεως, ἔχον οὕτως· Ἐξουσιοδοτεῖται ὁ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας, ὅπως ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ἄρθρου 77 τοῦ Συντάγματος προβῇ κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν διακοπῶν τῶν Νομοθετικῶν Σωμάτων εἰς τὴν ἔκδοσιν Νομοθετικῶν Διαταγμάτων ἐπὶ τῶν κάτωθι θεμάτων. 1) Περὶ παραχωρήσεως προθεσμίας διὰ τὴν πληρωμὴν καθυστερουμένων φόρων παλαιῶν χρήσεων. 2) Περὶ ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς ἀραβοσίτου καὶ κριθῆς ἢ μειώσεως τοῦ σχετικοῦ δασμοῦ, ὡς καὶ τὴν παροχὴν μέχρι τριῶν ἑκατομμυρίων ὀκάδων σίτου πρὸς σπορὰν εἰς τὰς ἀποδεδειγμένως σιτοκαλλιεργητικὰς περιφερείας. 3) Περὶ ρυθμίσεως τῆς ὑπηρεσίας τῶν εἰς ξένον νόμισμα δανείων κατὰ τὸ οἰκονομικὸν ἔτος 1932 ἕως 1933 καὶ τροποποιήσεως τῆς διατάξεως τῆς παραγράφου 11 τοῦ ἄρθρου 55 τοῦ Καταστατικοῦ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος ὅσον ἀφορᾷ τὴν τακτοποίησιν τῶν ἐν τῷ μεταξὺ χορηγουμένων προσωρινῶν προκαταβολῶν εἰς τὸ Δημόσιον Ταμεῖον. 4) Περὶ ἀποδοχῆς τῆς δωρεᾶς τῆς Βιβλιοθήκης τῆς χήρας τοῦ Ναυάρχου Μιχαὴλ Γούδα ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ναυτικῶν καὶ ἀπαλλαγῆς ταύτης ἐκ τοῦ τυχὸν ἐπιβληθέντος διὰ τὴν ἐν λόγῳ Βιβλιοθήκην κληρονομικοῦ τέλους. 5) Περὶ παρατάσεως ἐπὶ δίμηνον ἀπὸ τῆς λήξεώς της τῆς προθεσμίας τοῦ νόμου «περὶ συγχωνεύσεως δημοσίων ὑπηρεσιῶν καὶ καταργήσεώς τινων ἐξ αὐτῶν». 6) Περὶ εἰδικῆς προστασίας τῶν Καπνοπαραγωγῶν. 7) Περὶ ἑρμηνείας τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 1, 2 στοιχ. Στ καὶ 3 τοῦ ἀναγκαστικοῦ Διατάγματος «περὶ μετατροπῆς εἰς δραχμὰς κλπ.» ἐπὶ τῷ τέλει ἐπιλύσεως διαφορῶν ἐπὶ δανείων Δήμων καὶ Κοινοτήτων πρὸς τὴν Κτηματικὴν Τράπεζαν εἰς συνάλλαγμα, καὶ τῆς ἐν Πάτραις ἑδρευούσης Ἠλεκτρικῆς Ἑταιρείας «Γλαῦκος» πρὸς τὴν Ἐθνικὴν καὶ λοιπὰς Τραπέζας. Εἰδικὴ μικτὴ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ θέλει καταρτισθῆ ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τῶν Νομοθετικῶν Σωμάτων συμφώνως πρὸς τοὺς οἰκείους κανονισμοὺς αὐτῶν καὶ τὸ ἄρθρον 77 τοῦ Συντάγματος.

§211ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς θὰ διακοποῦν ὑπὸ τοὺς ὅρους τῆς γενομένης σχετικῆς συζητήσεως.

§212ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα.

§213ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ μὲ ἐξουσιοδοτήσῃ νὰ κυρώσω τὰ πρακτικὰ τῆς σημερινῆς ὡς καὶ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως.

§214ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις.

§215ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.