1932.11.03
146 rows · 1,206 words · 9 turns
§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 2Α
ΠΕΜΠΤΗ 3 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1932
Προεδρία κ. Θ. ΣΟΦΟΥΛΗ
(Ὥρα 5 μ. μ.)
§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Νὰ ἀναγνωσθῶσι τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως. (Ἀναγινώσκονται καὶ ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως).
§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀντικείμενον τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως εἶναι ἐκλογὴ τῶν μελῶν τοῦ Προεδρείου. Παρακαλοῦνται νὰ προσέλθουν ὡς ψηφολλέκται ὁ κ. Σ. Σχινᾶς καὶ Ι. Κουτσίνας καὶ ἐπὶ τοῦ καταλόγου ὁ κ. Δ. Λεονάρδος καὶ Ι. Μάλλωσης. Ἄρχεται κατόπιν ἡ ψηφοφορία διὰ ψηφοδελτίων πρὸς ἐκλογὴν τῶν μελῶν τοῦ Προεδρείου, μετὰ τὸ πέρας δὲ αὐτῆς γενομένης διαλογῆς ἀνακοινοῦται ὑπὸ τοῦ κ. Προέδρου τὸ ἀποτέλεσμα.
§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐψήφισαν ἐν ὅλῳ 233, ἔλαβε δὲ διὰ τὸ ἀξίωμα τοῦ ἀντιπροέδρου ὁ κ. Θ. Παπαϊωάννου ψήφους 115 ἐκλεγεὶς πρῶτος ἀντιπρόεδρος τῆς Βουλῆς. Ἐκ τῶν ἄλλων ὑποψηφίων, διὰ μὲν τὸ ἀξίωμα τοῦ Ἀντιπροέδρου ἔλαβον ὁ κ. Σ. Μπαλᾶνος 106 ὁ κ. Κ. Βουδούρης 100. Ὁ κ. Γ. Πολυζούλης 88, ὁ κ. Σ. Κανέτσος 70, ὁ κ. Ι. Παπαφλέσσας 3, ὁ κ. Ν. Ἀβραάμ 2, ὁ κ. Κ. Ἀλαβᾶνος 2, ὁ Δ. Ἡρακλείδης 1, ὁ κ. Προκοπίδης 2, ὁ κ. Βλαχοθανάσης 2, ὁ κ. Παρτσαλίδης 5, ὁ κ. Δούκας 5 καὶ ὁ κ. Κλειδωνάρης 5. Διὰ τὸ ἀξίωμα τοῦ Γραμματέως ἔλαβον ψήφους ὁ κ. Π. Γαρουφαλιᾶς 116. Ὁ κ. Π. Καλιγκάτσης 115. Ὁ κ. Ι. Μάλλωσης 104. Ὁ κ. Εὐταξίας 98. Ὁ κ. Α. Στράτος 95. Ὁ κ. Β. Βασιλικὸς 89. Ὁ κ. Δ. Λιαπίδης 94. Ὁ κ. Τηλικίδης 2. Ὁ κ. Ἠλ. Παπαδόπουλος 44. Ὁ κ. Σ. Σχινᾶς 1. Ὁ κ. Ἰωαννίδης 5. Ὁ κ. Βερβέρης 5. Ὁ κ. Νεφελούδης 5, καὶ ὁ κ. Μανωλέας 5. Διὰ τὸ ἀξίωμα τοῦ κοσμήτορος ἔλαβον ψήφους ὁ κ. Σ. Σχινᾶς 136. Ὁ κ. Ι. Κοντολέων 95. Ὁ κ. Χ. Περδικάρης 118. Ὁ κ. Α. Βερδέλης 1. Ὁ κ. Στ. Μπουντούρης 1 καὶ ὁ κ. Μ. Καζὲς 5. Σχετικῶς μὲ τὸν ἀριθμὸν τὸν ἀπαιτούμενον διὰ τὴν ἐκλογὴν τοῦ προεδρείου, καίτοι ὑπάρχουν ἀντιτιθέμεναι ἑρμηνεῖαι καὶ ἐφαρμογαί, οὐχ ἧττον κατὰ τὴν τελευταίαν περίοδον ἐθεωρήθη ἔγκυρος ἡ ἐκλογὴ τοῦ κ. Μ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΥ ὡς ἀντιπροέδρου λαβόντος ψήφους 86. Ἐὰν ἡ ἀντιπολίτευσις δὲν ἤθελεν ἔχει ἐναντίαν γνώμην....
§4Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Ἀπὸ χθές, πρὸ τῆς διεξαγωγῆς τῆς ψηφοφορίας, ἐγεννήθη ἓν ζήτημα ἑρμηνείας τοῦ ἄρθρου 44 τοῦ Συντάγματος καὶ τῶν σχετικῶν διατάξεων τοῦ Κανονισμοῦ. Ἔχει ὑποστηριχθῆ ὑπό τινων, σοβαρῶν ἄλλως τε νομικῶν, ὅτι διὰ νὰ εἶναι ἡ ἐκλογὴ τοῦ Προέδρου ἔγκυρος, πρέπει νὰ λάβῃ ὁ Πρόεδρος 111 τοὐλάχιστον ψήφους. Νομίζω ὅτι ἡ γνώμη αὕτη δὲν εἶναι ὀρθή, διότι τὸ ἄρθρον 44 ὁρίζει σαφῶς τὰ πράγματα. Δηλαδή, προκειμένου περὶ τῶν ἐκλογῶν, καθορίζει σύνθεσιν πρὸς λῆψιν ἐννόμων ἀποφάσεων πολὺ μεγαλυτέραν παρὰ ἐκείνην, τὴν ὁποίαν καθορίζει ἄλλο ἄρθρον διὰ τὴν λῆψιν νομίμων ἀποφάσεων. Ἀλλὰ τὸ ἑπόμενον ἐδάφιον ὁρίζει ὅτι ὁ Πρόεδρος ἐκλέγεται δι’ ἀπολύτου πλειονοψηφίας, καὶ ἂν αὐτὸ δὲν ἐπιτευχθῇ ἐπαναλαμβάνεται ἡ ψηφοφορία. Ἔχομεν λοιπὸν διὰ μὲν τὴν λῆψιν συνήθων ἀποφάσεων τὴν ἀνάγκην τῆς παρουσίας τοῦ ¼ τοῦ ὅλου ἀριθμοῦ, διὰ δὲ τὴν ἐκλογὴν παρουσίας πλειόνων προσώπων. Ὅταν δὲ τὸ ἐδάφ. 3 τοῦ ἄρθρου 44 λέγει ὅτι χρειάζονται τὰ ⅘ τοῦ κατωτάτου ὁρίου ἀπαρτίας, δὲν ἠμπορεῖ κατ’ ἐμὲ παρὰ νὰ θεωρηθῇ, ὅτι ἡ ἔννοια ἀπαρτίας εἰς τὸ δεύτερον ἐδάφιον ἀναφέρεται εἰς τὴν συνήθη ἀπαρτίαν, ἡ ὁποία εἶναι τὸ ¼, διότι ἂν ἤθελε καὶ εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο νὰ καθιερώσῃ τὸν ἐξαιρετικὸν αὐτὸν ἀριθμόν, θὰ ἔλεγεν, ὅτι χρειάζονται τὰ ⅘ τοῦ ἀνωτάτου ὁρίου. Ἀλλ’ εἶναι καὶ ἕνας ἄλλος λόγος ὁ ὁποῖος μὲ κάμνει νὰ θεωρῶ ὅτι ἡ ἑρμηνεία αὐτὴ εἶναι ἡ ὀρθοτέρα. Γνωρίζετε, ὅτι ὁ ἑρμηνευτὴς ὀφείλει νὰ ἑρμηνεύῃ τὸν νόμον κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος δίδει τὸ καλύτερον δυνατὸν ἀποτέλεσμα. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶμεν ὅτι ὁ νομοθέτης τοῦ Συντάγματος, ὁ ὁποῖος, ὡς ἀσφαλῶς προκύπτει ἐκ τῆς ἁπλῆς μελέτης, μεμελημένως συνέθεσε τὸ ἄρθρον αὐτό, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶμεν ὅτι ὁ νομοθέτης εἶχεν ὑπ’ ὄψει του, ἀφοῦ καθιέρωσεν αὐτὴν τὴν μεγάλην πλειονοψηφίαν διὰ τὴν πρώτην ἐκλογήν, ἐσκέφθη ὅτι αὐτὴ εἶναι δυνατὸν νὰ ὁδηγήσῃ τὸ Σῶμα εἰς τὸ ἀπροχώρητον, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῆτε ὅτι εἰς τὴν δευτέραν περίπτωσιν ποὺ προβλέπει μικρότερον ἀριθμὸν περιωρίσθη νὰ εἴπῃ ὅτι εἰς μὲν τὴν πρώτην περίστασιν χρειάζονται 126 εἰς δὲ τὴν δευτέραν περίστασιν χρειάζονται 111;
§5Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Καὶ μάλιστα ἐπὶ 138, 111;
§6Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Εἶναι μεγάλος ὁ ἀριθμός, κ. Βουλευταί, τοσοῦτο δὲ μᾶλλον νομίζω ὅτι ἡ ἑρμηνεία αὐτὴ εἶναι ἡ ὀρθοτέρα, διότι ἐννοεῖ κανείς, προκειμένου περὶ ἑνὸς νομοσχεδίου, ὅτι ἠμπορεῖ ν’ ἀπαιτηθῇ ἂν θέλετε καὶ μεγαλυτέρα πλειονοψηφία, διότι, ἐπὶ τέλους, ἐὰν ἀπορριφθῇ ἓν νομοσχέδιον δὲν σταματᾷ ὁ βίος τῆς Βουλῆς. Εἶνε μικρότερον τὸ κακόν. Ἠμπορεῖ εἰς τὴν προσεχῆ Σύνοδον νὰ ἐπανέλθῃ τὸ νομοσχέδιον. Ἀλλὰ ἐὰν πρόκειται νὰ συντεθῇ τὸ Σῶμα, ὅπως πρόκειται σήμερον, πῶς εἶνε δυνατὸν νὰ δεχθῆτε ὅτι ὁ νομοθέτης ἐζήτησε τοιαύτην πλειονοψηφίαν διὰ τὴν ἀνάδειξιν τοῦ Προεδρείου τῆς Βουλῆς, ἡ ὁποία ἠμπορεῖ νὰ ὁδηγήσῃ κάλλιστα εἰς τὸ ἀπροχώρητον, ὅπως θὰ ὡδήγει, ἂν ἦτο ὀρθὴ ἡ ἑρμηνεία αὐτὴ σήμερον; Διότι, κ. Βουλευταί, νομίζω ὅτι πρέπει ν’ ἀρκεσθῶμεν εἰς τὴν δυσχέρειαν, τὴν ὁποίαν μᾶς παρουσιάζει τὸ ζήτημα τοῦ καταρτισμοῦ μιᾶς Κυβερνήσεως μετεκλογικῶς. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ τὴν ἐπεκτείνωμεν καὶ εἰς τὸν καταρτισμὸν τῶν Σωμάτων. Ἐγὼ δὲ θεωρῶ καθῆκόν μου νὰ διακηρύξω πρὸς τὴν Βουλήν, ὅτι ἐὰν ἐπεκράτει ἡ ἀντίθετος ἑρμηνεία, τὸ συμπέρασμα, τὸ ὁποῖον θὰ συνῆγον ἐκ τῆς ἑρμηνείας αὐτῆς, θὰ ἦτο ὅτι αὐτὴ ἡ Βουλὴ δὲν ἠμπορεῖ οὔτε Κυβέρνησιν νὰ δώσῃ, ἀλλ’ οὔτε καὶ νὰ συντεθῇ νομίμως εἰς Σῶμα, ἐπαναλαμβανομένης διαρκῶς τῆς ψηφοφορίας. Διὰ τοῦτο παρακαλῶ ὅπως ὅλοι δεχθῆτε αὐτὴν τὴν ἑρμηνείαν, δηλαδὴ ὅτι ἐξελέγησαν οἱ λαβόντες τὰς πλείονας ψήφους καὶ ὅτι δὲν χρειάζονται 111 διὰ νὰ ἐπαναληφθῇ ἡ ψηφοφορία δύο καὶ τρεῖς φοράς.
§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μερκούρης.
§8Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ τὸ Σῶμα νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῆς τελευταίας ἐκτοξευθείσης ἐκ μέρους του ἀπειλῆς, σχετικῶς μὲ τὴν διάλυσιν τοῦ Σώματος. Χαίρω διότι ἐκ μέρους τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως δίδεται μία ὁμολογία ἐναντίον τοῦ συστήματος τοῦ ἐκλογικοῦ, τὸ ὁποῖον οὗτος εἰσηγήθη, παρὰ τὰς πεποιθήσεις του, διὰ τὴν διεξαγωγὴν τῶν τελευταίων ἐκλογῶν. Ἀλλὰ θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἡ Βουλὴ νὰ δηλώσω πρὸς αὐτὸν ὅτι ἡ ἀπειλὴ τῆς ἐπαναλήψεως τῆς ἐκλογῆς οὐδόλως μᾶς πτοεῖ. Ἐὰν δὲ δὲν κατωρθώθη χθὲς νὰ γίνῃ ἡ ἐκλογὴ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Βουλῆς μὲ ὅλην τὴν ἀπαιτουμένην τάξιν καὶ μὲ ὅλους τοὺς κοινοβουλευτικοὺς κανόνας, τοῦτο δὲν εἶναι ἀκριβές, διότι οὐδεμία ἔνστασις ἐκ μέρους ἡμῶν προεβλήθη, ἐὰν δὲ θὰ ὑπῆρχε μία ἔνστασις, τὴν ὁποίαν θὰ προέβαλε κανείς, θὰ ἦτο ἡ ἔνστασις τῆς παραβάσεως τῆς μυστικότητος τῆς ἐκλογῆς, διότι τὸ μυστικὸν τῆς ἐκλογῆς παρεβιάσθη χθὲς διὰ τῶν 12 ψηφοδελτίων, τὰ ὁποῖα ἐδόθησαν ὑπὲρ τοῦ ἐκλεγέντος Προέδρου χάριν τῆς Οἰκουμενικῆς ὡς ἐτονίσθη. Καὶ βεβαίως τὰ ψηφοδέλτια αὐτὰ παρέσχον τὴν ὑπηρεσίαν νὰ ἐκλεγῇ, καὶ λίαν ἐπαξίως, ὁ ἐκλεγεὶς χθὲς Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, ἀλλ’ ἐλαχίστην καὶ πολὺ μικρὰν παρέσχον ὑπηρεσίαν εἰς τὴν Οἰκουμενικήν, διότι ἔδειξαν τὸ πνεῦμα, τὸ ὁποῖον ἐπικρατεῖ περὶ δημιουργίας Κυβερνήσεως Οἰκουμενικῆς μονοπλεύρου καὶ Κυβερνήσεως Οἰκουμενικῆς, διὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἐκυριάρχει πάντοτε ἡ ἰδέα ἐκείνη, ἡ ὁποία τοὺς Κυρίους Βουλευτὰς τοὺς φέρει μακρὰν τῆς ψηφοφορίας τῆς χθεσινῆς. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀριστερᾶς).
§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις κηρύσσεται περατωμένη. Ἀντιπρόεδροι τῆς Βουλῆς ἐξελέγησαν κατὰ σειρὰν οἱ κ. κ. Θ. Παπαϊωάννου, Σ. Μπαλᾶνος καὶ Κ. Βουδούρης. Γραμματεῖς οἱ κ. κ. Π. Γαρουφαλιᾶς, Π. Καλλιγκάτσης, Ι. Μάλλωσης καὶ Α. Εὐταξίας, καὶ Κοσμήτορες οἱ κ. κ. Σ. Σχινᾶς καὶ Χ. Περδικάρης. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 10 καὶ 30′ π. μ. διὰ τὴν ἐκλογὴν τῶν ἀριστίνδην Γερουσιαστῶν. (Ὥρα 7.30′ μ. μ.)