1931.06.05

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 88η

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 5 ΙΟΥΝΙΟΥ 1931

Προεδρία κ. Θ. ΣΟΦΟΥΛΗ

(Ὥρα 7.30′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: Ὁ Πρόεδρος τῆς Παμπειραϊκῆς ἑνώσεως παρακαλεῖ τὴν Κυβέρνησιν ὅπως λάβῃ ὑπ’ ὄψει της τὸ ὑποβληθὲν ψήφισμα σχετικῶς μὲ τὸ ζήτημα τῆς μεθορμήσεως τῶν ἀτμοπλοίων τῆς ἀκτοπλοΐας εἰς τὸν λιμενίσκον τῶν Ἁλῶν. —Ὁ πρόεδρος Ἁλμυροῦ Θεσσαλίας, παρακαλεῖ ὅπως ὑποστηριχθοῦν τὰ αἰτήματα τῶν ἁμαξοκαρραγωγέων τῶν ὑποβαλλόντων ἐμπροθέσμως αἰτήσεις ἀποζημιώσεως. —Οἱ ὑπάλληλοι τῆς Ἑνώσεως συνεταιρισμῶν Πατρῶν. παρακαλοῦν ὅπως περιληφθῇ, εἰς τὸ νομοσχέδιον περὶ αὐτονόμου σταφιδικοῦ ὀργανισμοῦ, ἡ συμμετοχή των εἰς τὸ ταμεῖον Προνοίας τῶν ὑπαλλήλων ΑΣΟ. —Ἡ Γενικὴ Συνέλευσις Μακεδονομάχων Βόλου, παρακαλεῖ ὅπως ὑποστηριχθῇ τὸ ὑποβληθὲν νομοσχέδιον ὑπὸ τοῦ Κέντρου ἐθνικῆς ὀργανώσεως Θεσσαλονίκης. —Ὁ Πρόεδρος τοῦ Οἰκοδομικοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἡρακλείας (Τζουμαγιᾶ), ζητεῖ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ ρυθμίσεως τῶν οἰκοπέδων τοῦ σχεδίου Τζουμαγιᾶς. —Οἱ κάτοικοι τῆς κοινότητος Εὐηνυχωρίου, ζητοῦν τὴν ἀπάλειψιν τοῦ ἄρθρου 157 ἐκ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ μεταρρυθμίσεως τοῦ ἀγροτικοῦ νόμου». —Ἡ συνεργατικὴ ἐργατῶν φορτοεκφορτώσεων λιμένος Βόλου, ζητεῖ τὴν χορήγησιν τῶν ἐργασιῶν εἰς τοὺς ἐργάτας καὶ τὸ πλεύρισμα ἁπάντων τῶν ἀτμοπλοίων ἐν τῷ λιμένι τῆς πόλεώς των. —Ὁ Γεώργιος Πολιτάκης τέως διδάσκαλος κάτοικος Ἡρακλείου Κρήτης, ζητεῖ τὴν παροχὴν συντάξεως. —Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Παπαθανάσης, καταθέτει αἴτησιν τοῦ Ἀνδρέου Α. Διονύση ἢ Δενδρινοῦ καταδίκου φυλακῶν Πατρῶν ζητοῦντος τὴν ἀπονομὴν χάριτος. —Ὁ παμπροσφυγικὸς Σύνδεσμος Βόλου, τάσσεται παρὰ τὸ πλευρὸν τῆς Κυβερνήσεως σχετικῶς μὲ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ Τύπου. —Ὁ Σύλλογος τῶν πέραν τοῦ ρεύματος κατοίκων Τούμπας «ἡ Ὁμόνοια», ζητεῖ τὴν ἐπίλυσιν διαφόρων δικαίων αἰτημάτων ἀναφορικῶς μὲ τὴν ὑπὸ ψήφισιν σύμβασιν ἠλεκτροφωτισμοῦ καὶ τροχιοδρόμων Θεσσαλονίκης. —Κάτοικοι Βερροίας, ζητοῦν τὴν ψήφισιν τῆς συμβάσεως Τριποτάμου καὶ ἠλεκτροφωτισμοῦ Θεσσαλονίκης ἐφόσον δὲν θίγονται τὰ συμφέροντα τῶν κατοίκων Βερροίας καὶ τὸ γεωργικὸν μέλλον τῆς πόλεώς των. —Ὁ σύνδεσμος ἐπιστημόνων γεωπόνων Μακεδονίας, Θράκης παρακαλεῖ ὅπως χορηγηθῇ γεωργικὸς κλῆρος καὶ εἰς τοὺς ἀποφοίτους ἀνωτέρων σχολῶν γεωπόνους πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῆς γεωργικῆς προόδου τοῦ Τόπου. Οἱ κ. κ. Π. Βουρλούμης (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας) Α. Ἀλεξανδρῆς (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Β. Δεληγιάννης (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν) Ν. Ἀβραὰμ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης) Δ. Δίγκας (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας καὶ Κ. Λιδωρίκης (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν) ὑποβάλλουσι νομοσχέδιον «περὶ τροποποιήσεως καὶ κωδικοποιήσεως τῶν περὶ αὐτονόμου Ὀργανισμοῦ τῆς σταφίδος νόμων 3456, 3457, 3458». Ὁ κ. Β. Δεληγιάννης (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν) ὑποβάλλει νομοσχέδιον «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ νόμου 4752 περὶ τροποποιήσεως τοῦ ὀργανισμοῦ καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων τοῦ Μετοχικοῦ Ταμείου τῶν πολιτικῶν ὑπαλλήλων». Ὁ κ. Α. Παππᾶς (Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς) ὑποβάλλει νομοσχέδιον «περὶ κωδικοποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς Φαρμακευτικῆς νομοθεσίας». Ὁ κ. Β. Δεληγιάννης (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν) ὑποβάλλει σχέδιον νόμου «περὶ διοικήσεως τῶν ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου ἢ κοινωφελῶν σκοπῶν κληροδοσιῶν καὶ δωρεῶν». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Μπακάλμπασης, Δ. Εὐθυμιάδης, Ι. Μιχαὴλ, καὶ Δ. Ἡρακλείδης, ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τοῦ τρόπου ἐκτιμήσεως τῶν περιουσιακῶν στοιχείων τῶν κατὰ τὸ ἄρθρον 2 τοῦ νόμου 4793 καὶ τῆς ὑπ’ αὐτοῦ κυρωθείσης συμβάσεως ἀποζημιωτέων Ἑλλήνων μὴ ἀνταλλαξίμων κατοίκων Κωνσταντινουπόλεως». —Ὁ βουλευτὴς Μ. Αἰλιανὸς, ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ Τύπου, προσβολῶν τῆς τιμῆς ἐν γένει καὶ ἄλλων σχετικῶν ἀδικημάτων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Ἀναστασιάδης, Ι. Γιαμούζης καὶ Δ. Κουντούρης ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἀνωμάλων δικαιοπραξιῶν εἰς τὰς Ν. Χώρας κλπ.». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Κατσαδήμας, ὑποβάλλει προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπανεκδικάσεως ἀγροκτημάτων τινῶν». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Κοκκινάκης, Α. Γεωργιλαδάκης Α. Γαλανάκης, Μ. Κοθρῆς καὶ Ι. Περδικογιάννης, ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 4564, περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 28)8)25 περὶ σειρᾶς ἀρχαιότητος ἀξιωματικῶν». Ὁ κ. Δ. Μπούτης ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ διοικήσεως δημοσίων κτημάτων». Ὁ κ. Ν. Σπηλιώτης, ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ὀργανισμοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ ὑπουργείου Συγκοινωνίας κειμένων διατάξεων».

§2Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον παρακαλῶ πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε κ. Κουτσοπέταλε.

§4Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Πρὸ ὀλίγου ἔλαβον τηλεγράφημα ἐκ διαφόρων σωματείων γεωργικῶν Λεβαδείας καὶ Λοκρίδος. Κατὰ τὸ τηλεγράφημα τοῦτο μία καταιγὶς διαρκέσασα περὶ τὰς 5 ὥρας, ἐπέφερε πλήρη καταστροφὴν εἰς τὸν βάμβακα καὶ τὸν σῖτον ἐν γένει. Ὁ Κηφισσὸς ἐπλημμύρισεν πάλιν ἀφοῦ εἶχε πλημμυρίσει καὶ πρὸ πενθημέρου καὶ συνεπλήρωσε οὕτω τὴν καταστροφήν. Παρακαλῶ ὅπως ὑπὲρ τῶν παθόντων ἀγροτικῶν πληθυσμῶν ληφθῇ μέριμνα διότι ὅπως τηλεγραφοῦν ἀντιμετωπίζουν τὸ φάσμα τῆς πείνης. Εἶναι ἀπολύτως ἀνάγκη νὰ σταλοῦν εἰδικοὶ ὑπάλληλοι νὰ βεβαιώσουν τὴν καταστροφήν. Ἀκόμη εἶναι ἀπολύτως ἀνάγκη νὰ ἀνασταλῇ ἡ καταδίωξις τῶν ὀφειλετῶν τοῦ Δημοσίου, εἶναι ἀνάγκη νὰ σταλῇ καὶ βοήθημα εἰς αὐτοὺς, ἢ τοὐλάχιστον ἕνα μικρὸν δάνειον ἐκ μέρους τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ὅπως μὴ πεινάσουν. Διότι ἐνῷ ἀνέμενον μετὰ 10 ἡμέρας νὰ κάμουν τὴν συγκομιδὴν τοῦ σίτου, αἴφνης παρουσιάσθη ἡ καταιγὶς αὐτή. Ἐλπίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ λάβῃ σοβαρῶς ὑπ’ ὄψιν τὴν ἀνάγκην τῆς προστασίας τῶν πληθυσμῶν αὐτῶν.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν Ἐπερωτήσεων Ὁ κ. Ταλιαδοῦρος ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν διακοπὴν τῶν συντάξεων.

§6Σ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Ἀφορᾶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Προνοίας. Τὸ 1927 κύριοι ἐξεδόθη Νομοθετ. διάταγμα δι’ οὗ ἐθεωροῦντο ἄποροι οἱ ἀνάπηροι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι εἶχον εἰσόδημα μηνιαῖον 3000 δραχμῶν. Ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ διατάγματος ἐκείνου συνεστήθη ἐπιτροπὴ πρωτοβάθμιος, ἡ ὁποία ἀπηρτίζετο ἀπὸ τὸν εἰρηνοδίκην, τὸν γραμματέα καὶ τὸν ἀστυνόμον. Δευτεροβάθμιος ἀπὸ τὸν δήμαρχον εἰρηνοδίκην καὶ ἕνα ὑπάλληλον καὶ μία τριτοβάθμιος. Ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ διατάγματος ἐκείνου ἐξεδόθησαν πλεῖσται ἀποφάσεις. Καὶ διώρισαν ἐφόρους ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι κἄθε ἄλλο παρὰ ἦσαν ἔφοροι, καὶ τὴν ἐφορίαν τὴν ἠτένιζον μακρόθεν. Ἔχω, κύριοι, κατάλογον τοῦ συλλόγου θυμάτων Καρδίτσης, ὁ ὁποῖος βεβαιοῖ ὑπευθύνως, ὅτι ἐθεωρήθη εὔπορος, ἡ.....τῆς ὁποίας ἡ μόνη περιουσία κινητὴ καὶ ἀκίνητος ἦτο τρεῖς αἶγες καὶ εἷς χοῖρος, καὶ ἡ ὁποία λόγῳ τῆς οἰκονομικῆς καχεξίας ἀπεβίωσεν. Ἐπίσης. (ἀναγινώσκει). Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἐχαρακτηρίσθησαν οἱ περισσότεροι ὡς εὔποροι ἕνεκα πολιτικῶν ἀντεκδικήσεων τῶν προέδρων τῶν κοινοτήτων, οἱ ὁποῖοι ὁσάκις μὲν εἶχον νὰ δικάσουν τοὺς ἐθεώρουν εὐπόρους, πάντα δὲ ἄλλον ἄπορον. Οἱ γραμματεῖς δὲ τῶν εἰρηνοδικῶν οἱ ὁποῖοι εἶχον ἀναπληρώσῃ τοὺς εἰρηνοδίκας, κάθε ἄλλο παρὰ ἐξετέλουν τὸ καθῆκον των. Εἰς τὰς περιστάσεις ταύτας ἠκολούθει ὁλόκληρος ἡ ἐπιτροπή, τυφλοῖς ὄμμασιν, τὸ πολιτικὸν πάθος τοῦ προέδρου τῆς κοινότητος, διότι πῶς θέλετε εἷς ξένος ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται εἰς μίαν περιφέρειαν νὰ γνωρίζῃ ἐὰν εἶναι εὔπορος ἢ ἄπορος; Τώρα σᾶς λέγω, φαντάζεσθε, κύριοι, ὅτι εἰς τὰ χωριὰ τὰ μέχρι 5.000 κατοίκων, εἶναι δυνατὸν νὰ εὑρεθοῦν ἄνθρωποι ἔχοντες εἰσόδημα τοὐλάχιστον 36.000 δραχ. ἐτησίως; Ἐν τῷ μεταξὺ ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι οἱ ἀδικηθέντες, ἤσκησαν τὰς ἐντάσεις των εἰς τὴν δευτεροβάθμιον ἐπιτροπὴν τοῦ ὑπουργείου τῆς Προνοίας, κατ’ Ἰούνιον τοῦ 1928, διότι τὸ διάταγμα τοῦτο δὲν ὑπεβλήθη εἰς τὴν Βουλὴν καὶ κατὰ τὸ ἄρθρον 77 τοῦ Συντάγματος ἐθεωρήθη ἄκυρον καὶ εἶναι ἀκόμη ἄκυρον, καὶ ἐξακολουθεῖ ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τῆς 10 Ἰουνίου 1928 μέχρι σήμερον ἐπὶ τριετίαν νὰ ἐφαρμόζῃ νομοθετικὸν διάταγμα τὸ ὁποῖον ἠκυρώθη, τὸ ὁποῖον θεωρεῖται ἄκυρον, τὸ ὁποῖον ἠτόνισεν. Ἀλλὰ συμβαίνει καὶ τὸ ἑξῆς ἄτοπον εἰς τὴν προκειμένην περίστασιν· ἐκκρεμεῖς προσφυγαὶ τῶν χαρακτηρισθέντων παρανόμως ὡς πλουσίων μένουν ἐκκρεμεῖς εἰς τὴν δευτεροβάθμιον καὶ εἰς τὴν τριτοβάθμιον ἐπιτροπὴν εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῆς Προνοίας, καὶ λέγουν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί: μᾶς ἔκανες εὐπόρους βρές μας μίαν ἐπιτροπὴν νὰ δικασθῶμεν κατὰ δεύτερον καὶ τρίτον βαθμόν. Τὸ ὑπουργεῖον ἀπαντᾶ: ἀτονίσαντος τοῦ νομοθετικοῦ τούτου διατάγματος κατεστράφησαν, ἀπέθανον, καὶ ἡ δευτεροβάθμιος ἐπιτροπὴ καὶ ἡ τριτοβάθμιος καὶ δὲν ἠμποροῦν νὰ σᾶς δικάσουν. Ἐφ’ ὅσον ὁμολογεῖ τὸ ὑπουργεῖον Προνοίας, ὅτι αἱ ἀποφάσεις αὐταὶ κατὰ τῶν θυμάτων πολέμου δὲν εἶναι τελεσίδικοι, διότι εἶναι ἐκκρεμεῖς εἰς τὴν δευτεροβάθμιον ἐπιτροπὴν τὸ Κράτος ἐν τούτοις ἐφαρμόζει τὰς ἀποφάσεις τῆς πρωτοβαθμίου ἐπιτροπῆς, καὶ δὲν δίδει τὰ ἐπιδόματα εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἐστερήθησαν τούτων ὄχι τελεσιδίκως. Εἰς τὰ παράπονα τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν ἀπήντησε τὸ ὑπουργεῖον τῆς Προνοίας δι’ ἑνὸς ἐγγράφου τοῦ 1929 πρὸς τὸν νομάρχην Τρικκάλων, καὶ εἶπε: (ἀναγινώσκει). Τὸ ὑπουργεῖον ἔκαμεν ἕνα βῆμα πρὸς τὰ πρόσω, καὶ εἶπεν ὅτι ὅσαι ἀποφάσεις ἐκ πρωτοβαθμίων ἐπιτροπῶν ἐξεδόθησαν μετὰ τὰς 10 Ἰουνίου 1928, αὐτὰς νὰ ἐξακολουθῆτε νὰ τὰς κυρώνετε, καὶ ἀκυροῦμεν τὴν προγενεστέραν διαταγήν, ἀλλ’ οὔτε αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι ἐθεωρήθησαν εὔποροι ἐπὶ τῇ βάσει ἀνυπάρκτου νόμου πληρώνονται. Ἐγὼ εἶχον ἐγράψῃ τὴν ἐπερώτησιν αὐτὴν πρὸ καιροῦ, καὶ ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν μοῦ ἔστειλεν ἓν ἔγγραφον τὸ ἑξῆς: (ἀναγινώσκει). Τὸ ἔγγραφον αὐτὸ τὸ παραδίδω εἰς ἡμᾶς. Ὁμολογεῖ ὅτι ἐφαρμόζονται νόμοι ἀνύπαρκτοι Ὁμολογεῖ, ὅτι τὸ νομοθετικὸν διάταγμα δὲν ἰσχύει, καὶ πομπωδῶς λέγει ὅτι ἐγὼ θὰ τὸ ἐφαρμόσω. Προεξοφλεῖ καὶ τὴν γνώμην τῆς Βουλῆς. Θὰ εἰσαγάγω, λέγει, νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου ἀναδρομικῶς θὰ κυρῶ τὸ νομοθετικὸν διάταγμα. Φρονῶ, ἔτι δὲν ἦτο ἐπιτετραμμένον κἂν εἰς τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ προεξοφλήσῃ καὶ τὴν γνώμην ὅλων ἐδῶ μέσα καὶ νὰ μᾶς εἴπῃ ὅτι ἐγὼ θὰ ἐξακολουθῶ νὰ ἐφαρμόζω νόμον ἀνύπαρκτον, διότι ἔχω σκοπὸν νὰ εἰσαγάγω εἰς τὴν Βουλὴν νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ κυρῶ τὸν νόμον. Νομίζω ὅτι αὐτὸ εἶναι ἥκιστα Κοινοβουλευτικόν. Ἐν τῷ μεταξὺ ἐξηκολούθησαν οἱ ἀνάπηροι νὰ περιμένουν τὰς συντάξεις, καὶ ἐν τῷ μεταξὺ κ. Πρόεδρε κινδυνεύουν νὰ ἀποθάνουν ἐκ τῆς πείνης. Οἰκογένειαι αἱ ὁποῖαι εἶχον τρεῖς αἶγας ἐθεωρήθησαν εὔποροι ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τῆς κοινότητος των. Ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν μᾶς εἶπεν ὅτι «ἐφ’ ὅσον ὁ νόμος ἀντίκειται εἰς τὰς πεποιθήσεις μου ἐγὼ θὰ εἰσαγάγω νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλὴν, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ κυρώσω τὸ ἄκυρον νομοθετικὸν διάταγμα ἀναδρομικῶς». Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συμβῇ τοιοῦτο πρᾶγμα, καὶ νὰ ἐξέρχωνται τοιαῦτα ἔγγραφα ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν. Τὸ ὑπουργεῖον τῆς Προνοίας δὲν γνωρίζω τὶ ἔκαμε τὸ 1928. Τουλάχιστον δὲν λύεται τὸ ζήτημα νομοθετικῶς; Θέλετε νὰ κάμητε νόμον καὶ νὰ κόψητε τὰς συντάξεις; Φέρατε ἕνα νομοσχέδιον ἐδῶ, καὶ εἴπατε ὅτι τοὺς ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι ἔχουν τρεῖς γίδες τοὺς θωρῶ εὐπόρους, καὶ τοὺς κόβω τὴν σύνταξιν. Δὲν ὑπάρχει κανεὶς ἀντιλέγων οὔτε ἐγὼ, ὅτι οἱ εὔποροι δὲν ὀφείλουν νὰ λαμβάνουν συντάξεις πολεμικάς. Συνέβησαν πολλαὶ παραβάσεις τῶν διατάξεων τοῦ νόμου. Τὰς παραβάσεις αὐτὰς δυνάμεθα νὰ τὰς θεραπεύσωμεν εἰσάγοντες νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου νὰ ἀναθεωρήσωμεν τὰς ἀποφάσεις. Ἀλλὰ νὰ ἀφήνωμεν ἐκκρεμεῖς τὰς τοιαύτας ὑποθέσεις ἀπὸ τοῦ Ἰουλίου τοῦ 1928 μέχρι σήμερον ἐπὶ τριετίαν, δηλαδὴ νὰ τοὺς κόψωμεν τὰς συντάξεις νὰ τοὺς στερήσωμεν τὰ μέσα διὰ νὰ λάδουν τὴν δευτεροβάθμιον ἀπονομὴν τῆς δικαιοσύνης, καὶ νὰ ἐξακολουθῇ ἡ κατάστασις αὕτη παρατεινομένη, φρονῶ ὅτι δὲν εἶναι ἴδιον Κράτος σεβομένου ἑαυτῷ. Τὸ ζήτημα τοῦτο ἦλθεν καὶ εἰς τὴν Γερουσίαν συνεπείᾳ ἐπερωτήσεως ἐπὶ τοῦ προκατόχου ὑπουργοῦ τῆς Προνοίας. Καὶ εἶπεν καὶ αὐτὸς: «βέβαια δικαιοῦνται οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, ἀλλὰ τοῦτο δὲν ἐξαρτᾶται ἀπὸ ἐμὲ ἀλλὰ ἀπὸ τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν». Θὰ σᾶς ἀναγνώνω τοιαῦτα «ἡ ἐπανάληψις τῶν διακοπῶν....» (ἀναγινώσκει). Τὸ ζήτημα ἐπῆγεν εἰς τὴν Γερουσίαν πρὸ ἔτους δηλαδὴ τὴν δωδεκάτην Φεβρουαρίου 1930.

§7Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας ἓν ἐκκρεμὲς νομοσχέδιον τοῦ ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν ὡς ἀναφορᾷ τὸ ζήτημα περὶ τοῦ ὁποίου πραγματεύεσθε;

§8Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἐπερίμενα νὰ τελειώσητε, διὰ νὰ σᾶς εἴπω ὅτι πρὸ τεσσάρων ἡμερῶν ἐτερματίσθη τὸ ζήτημα. Κατέθεσα νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλὴν, διὰ τοῦ ὁποίου δίδεται τὸ δικαίωμα εἰς τοὺς ἐκπροθέσμους νὰ προσέλθουν νὰ δικασθοῦν, καίτοι ἦσαν ἐκπρόθεσμοι.

§9Σ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Τὸ παράπονό μου εἶναι τὸ ἑξῆς. Σεῖς λέγει «τὸ νομοθετικὸν διάταγμα τοῦ 1927...» (ἀναγινώσκει). Ἔρχεσθε νὰ κυρώσετε πᾶσαν ἀπόφασιν, δηλαδὴ ἀπόφασιν ἐκδοθεῖσαν μετὰ τὴν 19 Ἰουλίου 1928 ἐπὶ τῇ βάσῃ ἀτονήσαντος νομοθετικοῦ διατάγματος.

§10Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Τὴν κυρῶ καὶ ἐπιτρέπω τὴν προσφυγήν. Τὶ ἄλλο θέλετε;

§11Σ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Ὑπῆρχεν μία πρωτοβάθμιος ἐπιτροπὴ ἀποτελουμένη ἀπὸ τὸν εἰρηνοδίκην καὶ ἀπὸ ὑπάλληλον τοῦ ὑπουργείου τῆς Προνοίας, καὶ ὡς δευτεροβάθμιον ἤρχετο τὸ συμβούλιον τοῦ ἐλέγχου.

§12Τ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Δὲν παρέχεται σύνταξις ἐὰν δὲν κυροῦται ἡ ἀπόφασις ἡ πρωτοβάθμιος ἀπὸ τὴν δευτεροβάθμιον. Δὲν διακόπτεται ἡ σύνταξις.

§13Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκανομικῶν). Ἐπιτρέπεται; Ἐφ’ ὅσον κατατέθη νομοσχέδιον ἀνταποκρινόμενον πρὸς τὴν ἐκφρασθεῖσαν ἐπιθυμίαν, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου ἐκείνου νὰ κάμητε τὰς παρατηρήσεις τὰς ὁποίας ἔχετε.

§14Σ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχω νὰ σᾶς συστήσω, εἶναι ὅτι ἐφ’ ὅσον τὸ διάταγμα ἠτόνισεν ἀπὸ τὴν 10 Ἰουνίου τοῦ 1928 καὶ κατὰ τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 27 τοῦ Διατάγματος, τὸ Κράτος ὤφειλεν νὰ ἀρχίσῃ τὴν πληρωμὴν ἀνεξαρτήτως τοῦ ἐὰν αἱ δευτοροβάθμιαι ἀποφάσεις ἔγιναν κατόπιν ἐνασκήσεως τοῦ μέτρου. Διότι ἐὰν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ καταφύγουν εἰς τὰ δικαστήρια τότε θὰ ὑποχρεωθῆτε νὰ πληρώσητε τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς καὶ τὸ Κράτος θὰ ὑποστῇ ζημίαν ἡ ὁποία δὲν συμφέρει οὔτε ἀπὸ οἰκονομικῆς ἀπόψεως εἰς τὸ Κράτος, οὔτε ἀπὸ νομικῆς. Ἑπομένως ἡ παρακράτησις τῶν συντάξεων εἶναι παράνομος ἐντελῶς κατὰ τὴν ἰδικήν μου γνώμην, καὶ δὲν ἐπανορθοῦται τὸ ἄτοπον αὐτὸ διὰ τῆς ὑποβολῆς τοῦ νομοσχεδίου τὸ ὁποῖον ὑποβάλλετε. Ὀφείλετε νὰ διατάξετε τὴν ἀπονομὴν δικαιοσύνης. Νὰ διατάξετε τὰς ἐπιτροπὰς νὰ δικάσουν ταχέως τὰς ὑποθέσεις. Τὸ ζήτημα τῶν θυμάτων πολέμου, κύριοι, καὶ τῶν συντάξεων, δὲν εἶναι ζήτημα ἀγοραπωλησίας μεταξὺ Κράτους καὶ τοῦ θύματος. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ κανονίζεται ἀναλόγως τῆς εὐμαρείας τῆς οἰκονομικῆς τοῦ Κράτους. Εἶναι φόρος τιμῆς τὸν ὁποῖον ἔχει τὸ Κράτος ὑποχρέωσιν νὰ δίδῃ ἀπαραιτήτως εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἔχασαν πᾶν ὅτι εἶχον πολύτιμον διὰ τὸ συμφέρον τῆς πατρίδος. Δὲν δύναμαι λοιπόν, κύριοι, νὰ δικαιολογήσω οὔτε τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, τὸ ὁποῖον δικαιολογεῖται σήμερον ὅτι ὑπέβαλλεν, ἔστω καὶ τὴν δωδεκάτην ὥραν ἓν νομοσχέδιον, οὔτε τὸ ὑπουργεῖον τῆς Προνοίας. Ἔχετε ὑποχρέωσιν νὰ πληρώσετε τὸν φόρον.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Νικολίτσας.

§16Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Παρακαλῶ καὶ πάλιν τὴν Κυβέρνησιν, καὶ εἰδικῶς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ καταθέσῃ τὸν πίνακα τὸν ὁποῖον ἔχω ζητήσει, τῶν χρησιμοποιουμένων ὑπὸ τῶν κρατικῶν ὑπηρεσιῶν αὐτοκινήτων, διότι πλησιάζει ἤδη νὰ τελειώσῃ ἡ σύνοδος τῆς Βουλῆς, ἄνευ δὲ τῆς καταθέσεως τῶν ζητουμένων στοιχείων καθίσταται ἀδύνατος ἡ συζήτησις.

§17Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Εἴχατε ζητήσει καὶ διὰ τὰ αὐτοκίνητα τῶν Γενικῶν Διοικήσεων. Ἐζήτησα καὶ ἀπὸ ἐκεῖ πληροφορίας, καὶ ἐλπίζω ὅτι τὴν Δευτέραν θὰ εἶμαι εἰς θέσιν νὰ καταθέσω ὅλα τὰ χαρτιὰ ποὺ ζητεῖτε.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ρεδιάδης.

§19Π. ΡΕΔΙΑΔΗΣ. Κατὰ τὸν παρελθόντα Ἰανουάριον, κ. βουλευταί, ἐτέθη εἰς αὐτεπάγγελτον διαθεσιμότητα ὁ ὑποναύαρχος Ν. Μακκᾶς, τὸ γεγονὸς εἶναι ὅτι ἦτο ἀρχαιότερος ἀξιωματικὸς τοῦ Στόλου καὶ ὅτι δὲν εἶχε παρουσιασθῆ ἕως τώρα κανὲν δεδομένον—τοὐλάχιστον ἐξ ὅσων ἐγὼ γνωρίζω— τὸ ὁποῖον νὰ ἐδικαιολόγῃ τὸν λόγον τῆς τοιαύτης δυσμενείας. Ἠρώτησα τὸν ἀξιότιμον ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν περὶ τῶν λόγων οἵτινες ἐπέβαλλον τὴν τοιαύτην δυσμενῆ αὐτεπάγγελτον διαθεσιμότητα τοῦ Ν. Μακκᾶ καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς μοὶ ἀπήντησεν, ὅτι εἰς τὸ μέτρον τοῦτο προῆλθε, διότι ἐσκόπει νὰ τονώσῃ τὸν θεσμὸν τοῦ γενικοῦ ἐπιθεωρητοῦ τοῦ Ναυτικοῦ, σύμφωνα μὲ ἕνα διάταγμα τοῦ 1912 τὸ ὁποῖον λέγει ὅτι ὁσάκις ὑπάρχει γενικὸς ἐπιθεωρητὴς, οἱ ἀρχαιότεροι ἀξιωματικοὶ τίθενται εἰς διαθεσιμότητα. Σύμφωνα μὲ αὐτὸ τὸ διάταγμα ἐτοποθέτησεν εἰς διαθεσιμότητα τὸν ὑποναύαρχον Ν. Μακκᾶν. Παρετήρησα ἀμέσως ὅτι τὸ διάταγμα τοῦτο δὲν ἔχει καμμίαν ἰσχὺν σήμερον τοῦθ’ ὅπερ ἔχει ἀναγνωρίσει ὁ κ. ὑπουργός...

§20Π. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν). Δὲν τὸ ἔχω ἀναγνωρίσει.

§21Π. ΡΕΔΙΑΔΗΣ. Μάλιστα, τὸ ἔχετε ἀναγνωρίσει, ἀφοῦ καὶ ἄλλοτε σεῖς ὁ ἴδιος εἴχατε Γενικὸν Ἐπιθεωρητὴν τὸν ὑποναύαρχον κ. Λομπρέστην, καὶ τὸν ἀρχαιότερον κ. Τυπάλδον δὲν τὸν εἴχατε εἰς διαθεσιμότητα.

§22Π. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν). Ἔκαμα ἕνα λάθος.

§23Π. ΡΕΔΙΑΔΗΣ. Ἐγὼ νομίζω ὅτι κάμνετε λάθος τώρα. Ἔχω ἐδῶ μίαν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας ὑπ’ ἀριθ. 115, ἡ ὁποία λέγει, ὅτι σύμφωνα μὲ τὴν ἰσχύουσαν νομοθεσίαν, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ τεθῇ εἰς αὐτεπάγγελτον διαθεσιμότητα...

§24Π. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν). Τὴν ἀπόφασιν αὐτὴν τὴν ἤλλαξε κατόπιν, διότι θὰ ἦτο ἐξωφρενικὸν νὰ ὑποστηρίξῃ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, ὅτι ὁ ὑπουργὸς δὲν ἠμπορεῖ νὰ βάλῃ εἰς αὐτεπάγγελτον διαθεσιμότητα ἕνα ἀξιωματικόν. Δὲν ἠμπορεῖ ποτὲ νὰ γίνῃ αὐτό. Καὶ ὁ ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν καὶ ὁ ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν, ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ θέτουν εἰς αὐτεπάγγελτον διαθεσιμότητα ἀξιωματικοὺς δι’ ὡρισμένους λόγους. Δὲν ξεύρω πῶς ἦτο δυνατὸν νὰ διατυπώσῃ τοιαύτην ἀξίωσιν τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, ἡ ὁποία ἀντιβαίνει εἰς ὅλους τοὺς κανονισμοὺς τοῦ στρατοῦ.

§25Π. ΡΕΔΙΑΔΗΣ. Ἐγὼ δὲν ἐλέγχω τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, κ. ὑπουργὲ ἐλέγχω σᾶς. Ἐφ’ ὅσον τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας ἔχει τὸ κῦρος, τὸ ὁποῖον δεδικαιολογημένως ἡ Κυβέρνησις τοῦ ἔδωκε, καὶ ἐφ’ ὅσον πρόκειται νὰ δέχηται ἡ Ἐκτελεστικὴ ἐξουσία τὰς ἀποφάσεις του, βεβαίως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ χαρακτηρίζωμεν ὡς ἐξωφρενικὸν καὶ παράνομον τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς αὐτεπαγγέλτου διαθεσιμότητος τῶν ἀξιωματικῶν. Ἐκτὸς ὅμως τῆς ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, ἔχομεν καὶ τοὺς νεωτέρους δύο νόμους, τοὺς ψηφισθέντας πέρυσι, σύμφωνα μὲ τοὺς ὁποίους κατὰ μὲν τὸν ἕνα νόμον ὁ ἀξιωματικὸς δύναται νὰ τεθῇ εἰς αὐτεπάγγελτον διαθεσιμότητα ἀλλὰ κατὰ τὸν ἕτερον τὸν νεώτερον οὐχὶ ἀφοῦ μεταξὺ τῶν προσόντων δὲν ἀναφέρονται καὶ ἐκεῖνοι τῶν εἰς αὐτεπάγγελτον διαθεσιμότητα τιθεμένων ἀξιωματικῶν, ἀφοῦ δὲν ἰσχύει ἡ αὐτεπάγγελτος διαθεσιμότης. Νομίζω δὲ ὅτι καὶ εἰς τὸν στρατὸν συμβαίνει τὸ ἴδιον. Δὲν εὑρίσκω κανένα λόγον, ἄλλως τε, τῆς τοιαύτης δυσμενείας πρὸς τὸν κ. Μακκᾶν, τόσῳ μᾶλλον ὅσῳ ἡ τοποθέτησις αὐτὴ ἀντίκειται πρὸς τὸ καθεστὼς τὸ ὁποῖον ἔχετε ὁ ἴδιος προηγουμένως παραδεχθῆ.

§26Π. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν). Σᾶς λέγω κακῶς.

§27Π. ΡΕΔΙΑΔΗΣ. Τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας κακῶς ἡρμήνευσε τὸ Διάταγμα;

§28Π. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν). Ὑπάρχει νεωτέρα ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Ὅταν ἔλαβα τὴν πρώτην ἀπόφασιν, ἀπήντησα εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας καὶ ἀνεγνώρισε τὸ συμβούλιον ὅτι τὸ διάταγμα τοῦ 1912 ἰσχύει καὶ καλῶς ἰσχύει. Θὰ σᾶς στείλω τὴν ἀπόφασιν.

§29Π. ΡΕΔΙΑΔΗΣ. Ἐγὼ δὲν ἐλέγχω τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας κ. ὑπουργέ, ἐλέγχω σᾶς. Ὡς λέγει τὸ Συμβούλιον ἡ ἐνέργειά σας εἶναι παράνομος, ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἀντίκειται καὶ πρὸς δύο νόμους τοὺς ὁποίους ἐψηφίσαμεν πέρυσι. Νομίζω ὅτι οὔτε ὁ ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν δύναται νὰ θέση εἰς διαθεσιμότητα γενικὸν ἀξιωματικόν. Τώρα εἰσέρχομαι εἰς τὴν οὐσίαν. Τοὺς οὐσιαστικοὺς λόγους τῆς ἐνεργείας τοῦ κ. ὑπουργοῦ, τοὺς εὑρίσκω εἰς ἐπιστολήν, τὴν ὁποίαν μοὶ ἀπέστειλε καὶ εἰς τὴν ὁποίαν λέγει ὅτι ὅταν ἀνέλαβε τὸ ὑπουργεῖον εὗρε τὸν κ. Μακκᾶν μακρὰν τῆς ὑπηρεσίας ἀπεσπασμένον εἰς τὸ ὑπουργεῖον.

§30Π. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν). Ὄχι εἰς τὸ ὑπουργεῖον χωρὶς καμμίαν ὑπηρεσίαν, εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ ὑπουργοῦ, ἀντὶ νὰ εἶναι εἰς διαθεσιμότητα.

§31Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Καὶ ἡ μὲν μία εἶναι μὲ πλήρεις ἀποδοχάς, ἡ δὲ ἄλλη ἄνευ ἀποδοχῶν.

§32Π. ΡΕΔΙΑΔΗΣ. Εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς ὅτι εὗρε τὸν κ. Μακκᾶν εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ ὑπουργοῦ. Τοῦτο δὲν ἀνταποκρίνεται πρὸς τὰ πράγματα. Ὁ κ. Μακκᾶς ἀνεχώρησεν ἐπ’ ἀδείᾳ εἰς τὰς 15 Ἰουνίου.

§33Π. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν). Εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ ὑπουργείου εἶναι ἀπὸ τὰς 28 Ἰανουαρίου 1928, δηλαδὴ προτοῦ πάρει ἄδειαν ἦτο εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Ἀπὸ τὰς 28 Ἰανουαρίου τοῦ 1928, ἔπαυσε νὰ εἶναι ἀρχηγὸς τοῦ στόλου, ἐπὶ κ. Μερλοπούλου.

§34Α. ΚΑΝΑΡΗΣ. Ὡς ἀρχηγὸν τοῦ στόλου τὸν κ. Μακκᾶν διώρησα ἐγὼ, καὶ ὅταν ἐγένετο ὑπουργὸς ὁ κ. Μερλόπουλος τοῦ ἀφῄρεσε τὴν ἀρχηγίαν.

§35Π. ΡΕΔΙΑΔΗΣ. Ἐζήτησε ἄδειαν τὴν 29 Μαΐου, καὶ ἔλαβε φύλλον πορείας δι’ Ἀγγλίαν περὶ τὰ μέσα Ἰουλίου, διότι τοῦ συνέβη κάποιο οἰκογενειακὸν ἀτύχημα. Πρέπει νὰ ἐξακριβωθῇ κ. ὑπουργὲ ἂν ὁ κ. Μακκᾶς ἐτέθη εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ ἀπὸ τὸν Ἰανουάριον. Ἐγὼ σᾶς λέγω ὅτι δὲν τὸν ηὕρατε εἰς διαθεσιμότητα. Αἱ πληροφορίαι σας εἶναι ἀνακριβεῖς.

§36Π. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν). Πάντως δὲν τὸν εὗρον εἰς ὑπηρεσίαν. Ἐξακολουθεῖστε.

§37Π. ΡΕΔΙΑΔΗΣ. Ἀλλ’ ἤθελον ὅμως κύριοι βουλευταί, νὰ κρίνετε ὁλικῶς τὰ προσόντα τὰ ὁποῖα ἔχει ὁ κ. Μακκᾶς διὰ νὰ καταλάβῃ τὴν θέσιν τῶν ἀρχηγῶν τοῦ στόλου. Πρὸς τοῦτο ἀρκεῖ νὰ ὑπενθυμίσω ὅτι ὁ κ. Μακκᾶς εἶναι εἷς ἀξιωματικός, τοῦ ὁποίου τὸ ὄνομα συνεδέθη μὲ μίαν λαμπρὰν στρατιωτικὴν πρᾶξιν. Ὁ κ. Μακκᾶς ἦτο ἀρχικυβερνήτης τῶν δύο κανονιοφόρων, αἵτινες διῆλθον κρύφα τὸ στενὸν τῆς Πρεβέζης τὴν παραμονὴν τῆς ἐκκρήξεως τοῦ πολέμου τοῦ 1912, ἐγὼ δὲ ἐνθυμοῦμαι ὅτι ὅταν ὡς ὑπασπιστὴς τοῦ ἀρχηγοῦ ἐνεχείριζε εἰς τοὺς Κυβερνήτας τῶν δύο τούτων πλοίων τὴν διαταγὴν τῆς ἐπιχειρήσεως, ἐθεωροῦμεν ὅτι τὰ δύο ταῦτα πλοῖα ἦσαν χαμένα. Ἐν τούτοις κατώρθωσαν ὑπὸ τὴν ἡγεσίαν τοῦ κ. Μακκᾶ νὰ εἰσέλθουν εἰς τὸν Ἀμβρακικὸν καὶ νὰ λάβουν τὴν κυριαρχίαν τῆς θαλάσσης ἐπ’ αὐτοῦ, τοῦθ’ ὅπερ σπουδαίως ἐπέδρασεν εἰς τὴν διεξαγωγὴν τῶν στρατιωτικῶν ἐπιχειρήσεων ἐν Ἠπείρῳ. Διὰ τὴν πρᾶξιν αὐτήν, ἔτυχεν εὐαρεσκείας καὶ παρεσημοφορήθη ὁ κ. Μακκᾶς τότε. Θέλω νὰ εἴπω ὅτι, διὰ τὸν κ. Μακκᾶν ὑπάρχει μία παράδοσις ἐν τῷ ναυτικῷ, τὴν ὁποίαν δὲν ἠμπορεῖ κανεὶς εὐκόλως νὰ παραβλέψῃ τόσῳ μᾶλλον ὅσῳ ἡ διάβασις τῶν κανονιοφόρων τοῦ κ. Μακκᾶ, καὶ ἡ τόσον ὡραία πρᾶξις τοῦ κ. Βότση ἐν Θεσσαλονίκῃ, ἐκράτησεν τὸ ἠθικὸν τοῦ λαοῦ καὶ τὴν πεποίθησίν του εἰς τὸν στόλον. Κατὰ τὸν μέγαν πόλεμον ἐπίσης ὁ κ. Μακκᾶς ἔτυχε τῆς εὐαρεσκείας τοῦ Ἀγγλικοῦ ναυαρχείου, εἷς ἐκ τῶν 5 Ἑλλήνων ἀξιωματικῶν οἱ ὁποῖοι ἔτυχον τῆς εὐαρεσκείας ταύτης. Νομίζω, κ. ὑπουργέ, ὅτι προκειμένου περὶ τοῦ ἀρχαιοτέρου ἀξιωματικοῦ τοῦ στόλου, τοῦ ὁποίου τὸ ὄνομα συνεδέθη μὲ μίαν πολεμικὴν πρᾶξιν λαμπρὰν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ καταβάλλετε περισσοτέραν προσοχὴν, διὰ νὰ μὴ παρέχηται ἡ ἐντύπωσις ὅτι τὸ ναυτικὸν διοικῆται κατὰ τρόπον ὄχι ἐντελῶς ἐπαρκῆ ἀπὸ ἀπόψεως προσωπικοῦ, διά νὰ μὴ παρέχηται ἐπίσης ἡ ἐντύπωσις, ὅτι κλίκα πάντοτε περιβάλλει τὸν ὑπουργὸν τῶν Ναυτικῶν ἡ ὁποία τὸν παρασύρει εἰς πράξεις αἱ ὁποῖαι ἀπηχοῦν θλιβερῶς.

§38Π. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν). Κύριοι, προτοῦ ἀπαντήσω εἰς τὸν ἀξιότιμον προλαλήσαντα βουλευτὴν, θέλω νὰ τονίσω ἕνα πρᾶγμα, ὅτι τὴν ἐκτίμησιν διὰ τὸ παρελθὸν τοῦ κ. Μακκᾶ τὴν ἔχω καὶ ἐγὼ καὶ δὲν πρόκειται, ἐδῶ νὰ θίξω, οὔτε τὴν ἀξιοπρέπειάν του, οὔτε νὰ παραγνωρίσω τὰς ἀνωτέρας ὑπηρεσίας τὰς ὁποίας ἔχει προσφέρει. Εἰς τὴν τοποθέτησιν τὴν ὁποίαν ἔχω κάμει προέβην διότι ἐφρόνουν ὅτι ὁ εἷς ὑποναύαρχος ἔχει περισσότερα προσόντα ἀπὸ τὸν ἄλλον, καὶ τοῦτο ἔχω ἀπόλυτον δικαίωμα νὰ τὸ κάνω. Καὶ τώρα ἀπαντῶ εἰς τὸν κ. βουλευτὴν, ὅτι ὅταν παρέλαβον ἐκ δευτέρου τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ναυτικῶν ἐτέθη τὸ ζήτημα διορισμοῦ νέου ἐπιθεωρητοῦ. Εἶχον νὰ ἐκλέξω μεταξὺ δύο γενικῶν ἀξιωματικῶν, οἱ δύο μόνοι ποὺ ὑπάρχουν, μεταξὺ τοῦ κ. Μακκᾶ καὶ τοῦ κ. Πανᾶ ὁ ὁποῖος ἦτο νεώτερος. Προέβην εἰς τὸν διορισμὸν τοῦ κ. Πανᾶ. Ὁ κ. Μακκᾶς ἐν τῷ μεταξὺ μοῦ ἔκανε μίαν ἐπιστολὴν καὶ μοῦ ἐζήτει τὴν τοποθέτησίν του εἰς μίαν ὀργανικὴν θέσιν τοῦ ναυτικοῦ. Εἰς τὴν ἐπιστολὴν αὐτὴν τοῦ κ. Μακκᾶ, ἀπήντησα ἐκθέτων τοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους ἀνέθεσα τὴν ἐπιθεώρησιν εἰς τὸν κ. Πανᾶν. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς διαβάσω τὴν ἀπάντησιν αὐτήν. (ἀναγινώσκει). Ἑπομένως ἔλεγον εἰς τὸν κ. Μακᾶν, ὅτι ὁ μόνος λόγος διὰ τὸν ὁποῖον νομίζω ὅτι δὲν εἶναι κατάλληλος νὰ τοποθετηθῇ ὡς γενικὸς ἐπιθεωρητής, εἶναι ὅτι ἀπὸ τριετίας δὲν ὑπηρετοῦσεν ὡς ναύαρχος εἰς τὸ ναυτικόν.

§39Π. ΡΕΔΙΑΔΗΣ. Δὲν εἶναι τρία ἔτη, εἶναι δύο ἔτη καὶ κἄτι τι.

§40Π. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν). Τοῦ ἔστειλα τὴν ἐπιστολὴν 18 Ἰανουαρίου 1931 καὶ εἶναι εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ ὑπουργείου ἀπὸ τὴν 30 Ἰανουαρίου 1928. Ἐὰν πάρω τὴν ἰδικήν σας ἐκδοχὴν, εἶναι εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ ὑπουργείου ἀπὸ τὸν Ἰανουάριον, καὶ ἑπομένως εἶναι τρία χρόνια, ἢ δύο χρόνια καὶ ὀκτὼ μῆνες. Ἠμπορεῖτε νὰ ἔχετε ἐπὶ 20 ἕως 30 χρόνια ὅλας τὰς ὑπηρεσίας τοῦ κόσμου. Ἀλλὰ ἐγὼ σᾶς λέγω ὅτι ὑπελογίσθη ὅτι ἐπὶ 3 χρόνια ἦτο ἐκτὸς ὑπηρεσίας, ἐγὼ δὲ ἐθεώρουν ἐπάναγκες ὁ ἐπιθεωρητὴς νὰ ἔχῃ συνεχῆ ὑπηρεσίαν. Αὐτὴ εἶναι ἡ γνώμη μου καὶ ἐπιμένω εἰς τὴν γνώμην μου. Ἦτο κύριοι, ὁ μόνος λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ἐπροτίμησα τὸν κ. Πανᾶν. Ἐπαναλαμβάνω δὲ ὅτι ἔχω τὴν αὐτὴν ἐκτίμησιν τὴν ὁποίαν ἔχετε καὶ σεῖς διὰ τὸν χαρακτῆρα καὶ τὴν ἀξίαν τοῦ κ. Μακκᾶ, καὶ δὲν εἶχον οὐδένα λόγον νὰ τὸν θίξω. Ἴσως ἐὰν μοῦ ζητοῦσε τότε νὰ τὸν τοποθετήσω τοὺς τελευταίους μῆνας ποὺ ἤμουν ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν κατὰ τὴν πρώτην ὑπουργίαν μου ἀσφαλῶς τότε θὰ τὸν ἐτοποθετοῦσα διότι δὲν ἦσαν κατηλλειμμέναι αἱ θέσεις. Ἀλλὰ εἶναι ἐντελῶς ἀπαράδεκτον, ἕνας ἀνώτερος ἀξιωματικὸς νὰ ζητῇ ἄδειαν ἢ ζητῇ νὰ τεθῇ εἰς διαθεσιμότητα καὶ μόλις ἀρθοῦν οἱ λόγοι οἱ ὁποῖοι τὸν ἔκαμαν νὰ ζητήσῃ τὴν διαθεσιμότητα, νὰ ζητήσῃ νὰ πάρῃ διοίκησιν. Θὰ πάρῃ διοίκησιν μόνον ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει θέσις κενή. Ἐπὶ 1½ ἔτος ὁ διάδοχός μου εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ναυτικῶν ἐτήρησε τὴν ἰδίαν πολιτικὴν καὶ δὲν τὸν ἐτοποθέτησε μολονότι εἶχεν ἀλλάξει τοὺς ἀρχηγοὺς ὅλων τῶν ὑπηρεσιῶν. Καὶ ἐνῷ τοῦ ἦτο εὐχερέστατον νὰ τὸν τοποθετήσῃ δὲν τὸν ἐτοποθέτησε.

§41Π. ΡΕΔΙΑΔΗΣ. Ἔπρεπε νὰ τὸν βάλετε σεῖς κ. ὑπουργέ.

§42Π. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν). Τὸν ἄφησα εἰς τὴν θέσιν εἰς τὴν ὁποίαν τὸν ηὗρα, εἰς τὴν ὁποίαν ἀφῆκε ὁ διάδοχος μου, καὶ εἰς τὴν ὁποίαν τὸν εἶχε θέσει ὁ κ. Μερλόπουλος. Ἕνα πρᾶγμα μόνον ἠδύνατο νὰ συζητηθῇ: ἂν ἔπρεπε νὰ μείνῃ εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ ὑπουργείου ἢ ἔπρεπε νὰ τεθῇ εἰς διαθεσιμότητα. Αὐτὸ τὸ ζήτημα δύναται νὰ γεννηθῇ. Ἔπρεπε νὰ τὸν ἀφήσωμεν εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ ὑπουργείου; Ὅταν ἐτοποθέτησα τὸν κ. Πανᾶν ἐγὼ τοὐλάχιστον ἐθεώρησα ὅτι εἶχα ὑποχρέωσιν ἐκ τοῦ διατάγματος, νὰ μὴ τὸν ἀφήσω εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ ὑπουργείου, ἀλλὰ νὰ τὸν θέσω εἰς διαθεσιμότητα διότι ἡ διάταξις τοῦ διατάγματος ἦτο ἐπιτακτική. Ἕνα πρᾶγμα παρέμεινεν ἔπειτα ὑπὸ συζήτησιν, ἂν ὅπως ἰσχυρίζομαι ἐγὼ τὸ διάταγμα αὐτὸ ἔχῃ ἰσχύν. Τὸ ζήτημα τοῦτο ἐξητάσθη ἀπὸ τὸ Συμβούλιον τῆς τῆς Ἐπικρατείας τὸ ὁποῖον διὰ δευτέρας ἀποφάσεώς του ἀπεφάνθη καταφατικῶς. Ἀλλ’ εἶμαι πρόθυμος νὰ ἐξετάσω τὸ ζήτημα ἄν ἔπρεπε νὰ μείνῃ εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ ὑπουργείου κατόπιν τῆς τοποθετήσεως τοῦ κ. Πανᾶ, ἢ νὰ τεθῇ εἰς διαθεσιμότητα. Καὶ ἀσφαλῶς ἐὰν πεισθῶ ὅτι ἔπρεπε νὰ μείνῃ εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ ὑπουργείου καὶ ὄχι εἰς διαθεσιμότητα θὰ τὸν ἐπαναφέρω ἀμέσως εἰς τὴν τὴν διάθεσιν τοῦ ὑπουργείου. Ἡ διαφορὰ ἄλλωστε μεταξὺ τῶν διαθέσεων δὲν εἶναι μεγάλη, εἶναι μοῦ φαίνεται μία διαφορὰ ἀποδοχῶν καὶ τίποτε ἄλλο, καί ἑπομένως τὸ πρᾶγμα δὲν ἔχει σημασίαν.

§43Ι. ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ. Δὲν ὑπάρχει θέσις ὀργανικὴ εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ναυτικῶν, διὰ νὰ τὴν καταλάβῃ ὁ ἐν λόγῳ ὑποναύαρχος;

§44Π. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν). Κατὰ τὴν γνώμην μου ὄχι, εἶναι ζήτημα κρίσεως.

§45Ι. ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ. Εἶναι ἱκανὸς νὰ καταλάβῃ τὴν θέσιν;

§46Π. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν). Κατὰ τὴν γνώμην μου ὅπως ἦτο εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ ὑπουργείου 3 χρόνια ὤφειλε νὰ παραμείνῃ.

§47Π. ΡΕΔΙΑΔΗΣ. Δὲν ἔχω παρὰ νὰ συγχαρῶ τὸν κ. ὑπουργὸν διότι κατωρθώνει νὰ δίδῃ βαθμοὺς ἱκανότητος εἰς τὸν ἕνα καὶ εἰς τὸν ἄλλον· ἐνῷ τὸν εὑρήκατε εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ ὑπουργείου, τὸν ἐθέσατε εἰς διαθεσιμότητα.

§48Ι. ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ. Δὲν ὑπάρχει θέσις εἰς τὴν ὁποίαν νὰ τὸν βάλετε;

§49Π. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν). Ὄχι, σᾶς ὑπενθυμίζω δὲ, ὅτι ἀπὸ 4 ἐτῶν ἐτοποθετήθη εἰς τὴν θέσιν....

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς Νομοθετικῆς Ἐργασίας Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐνεργείας ἐράνων καὶ λαχειοφόρων καὶ φιλανθρωπικῶν ἀγορῶν». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ 4411 νόμου περὶ συγκροτήσεως προελεύσεως προαγωγῆς κλπ» τῶν στελεχῶν τοῦ Π. Ναυτικοῦ ὡς ἐτροποποιήθη διὰ τοῦ νόμου 4710». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τῶν σάκκων ἱματισμοῦ τῶν ἀποβιούντων καὶ λιποτακτούντων ἀνδρῶν τοῦ Π. Ναυτικοῦ». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως τοῦ ἄρθρου 91 τοῦ 4411 νόμου περὶ συγκροτήσεως προελεύσεως, προαγωγῆς κλπ. τῶν στελεχῶν τοῦ Π. Ναυτικοῦ». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῆς διατάξεως τῆς παραγράφου 8 τοῦ ἄρθρου 38 τοῦ κωδικοποιουμένου νόμου 2740 τῆς 18)12)1927 περὶ Μετοχικοῦ Ταμείου Πολεμικοῦ Ναυτικοῦ». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως Σχολῆς Ἀξιωματικῶν πληρωμάτων τηλεγραφητῶν». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον)

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μόνη συζήτησις τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 15 Ἀπριλίου 1931 Ν. Δ. περὶ ἀπαγορεύσεως τῆς καλλιεργείας καπνοῦ εἰς διαφόρους περιφερείας οἰκονομικῶν ἐφοριῶν». Ὁ κ. Μάρκου.

§52Α. ΜΑΡΚΟΥ. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἡ κρατοῦσα κρίσις ἠνάγκασε τὴν Κυβέρνησιν νὰ λάβῃ ὡρισμένα μέτρα, διὰ νὰ περιορίσῃ τὸ ποσὸν τοῦ καλλιεργουμένου καπνοῦ, ἀλλ’ ἐν τῇ δηλώσει τῶν περιφερειῶν τῶν ἐπαρχιῶν, εἰς τὰς ὁποίας ἀπαγορεύεται ἡ καλλιέργεια τοῦ καπνοῦ, περιέλαβε καὶ δύο περιφερείας, αἱ ὁποῖαι ἀνέκαθεν ἦσαν καπνοπαραγωγικαί. Περιλαμβάνει λ. χ. τὴν περιφέρειαν Κλειτορίας, ἡ ὁποία ὑπάγεται εἰς τὸ δῆμον Ψωφίδος, ἀπὸ τὸν ὁποῖον καὶ κατάγομαι. Ὁ δῆμος οὗτος ὑπῆρξεν ἀνέκαθεν καπνοπαραγωγικός, καὶ ὅταν εἰς τὴν Ἑλλάδα δὲν παρήγετο εἰμὴ ἐλαχίστη ποσότης καπνοῦ. Καὶ ὅταν ἀκόμη ἡ Καβάλλα ἐτέλει ὑπὸ τὴν δεσποτίαν τὴν Τουρκικήν, τὰ πρῶτα δείγματα σπόρων τὰ ὁποῖα ἐκομίσθησαν ἔξωθεν ἐδοκιμάσθησαν εἰς τὴν περιφέρειαν Κλειτορίας τοῦ δήμου Ψωφῖδος. Δὲν ἔχει δὲ ὁ δῆμος Ψωφῖδος ἄλλον πόρον διὰ νὰ ζήσῃ, εἶναι ἀπολύτως ὀρεινὸς καὶ δέν παράγει οὔτε σιτάρι, οὔτε τίποτε ἄλλο. Πῶς θὰ ζήσουν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί;

§53Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἡ παραγωγὴ εἶναι 500 ὀκάδες μόνον.

§54Α. ΜΑΡΚΟΥ. Ἡ ὑπηρεσία διώξεως λαθρεμπορίου κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ἔδωσεν ἄριστα ἀποτελέσματα, καὶ εἶναι ἀναμφισβήτητον αὐτό. Ἀλλὰ τοῦτο δὲν σημαίνει ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐπιτραπῇ ἡ σπορά.

§55Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Διὰ τὸν δῆμον Ψωφῖδος θὰ ἐξετάσω.

§56Α. ΜΑΡΚΟΥ. Ἐὰν κυτάξετε τὰ ὁλικὰ βιβλία τῆς ἐφορίας θὰ ἰδῆτε τοὺς φόρους ποὺ εἰσπράττονται. Ἡ περιφέρεια τῆς ἐφορίας Πατρῶν, καλλιεργεῖ καπνόν, ὅταν δὲ ἔμαθα ὅτι ἀπηγορεύθη, σᾶς τηλεγράφησα ὅτι δὲν μποροῦν νὰ κάνουν τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ καλλιεργήσουν καπνόν. Ἐννοῶ τὴν μέριμναν τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλ’ ἐνῷ εἶναι περιφέρειαι αἱ ὁποῖαι δέν μποροῦν νὰ κάνουν τίποτε ἄλλο, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἐξαιρεθοῦν αἱ Πάτραι καὶ τὰ προάστεια.

§57Η. ΤΣΕΡΙΩΝΗΣ. Εἰς τὸν νομὸν Ἠλείας ὑπάρχουν δύο περιφέρειαι, αἱ ὁποῖαι παράγουν ἐξαιρετικὸν καπνόν. Δὲν εἶναι λοιπὸν ὀρθὸν ν’ ἀπαγορευθῇ ἡ καλλιέργεια. Παρακαλῶ νὰ ἐξετάσητε κατ’ ἄλλον τρόπον τὸ ζήτημα, ὥστε νὰ μὴ εἶναι γενικὴ ἡ ἀπαγόρευσις.

§58Τ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Καὶ ἐγὼ συμφωνῶ μὲ τὸν κ. συνάδελφον, διότι αἱ περιφέρειαι ἐκεῖναι παράγουν ἐξαιρετικήν ποιότητα καπνοῦ. Θὰ παρακαλέσω τὸν ἁρμόδιον ὑπουργὸν νὰ ἐξαιρέσῃ τὰς δύο αὐτὰς περιφερείας.

§59Ρ. ΛΙΒΑΘΙΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὴν ἐπαρχίαν Κραναίας παράγεται καπνός. Θὰ σᾶς παρακαλέσω κ. ὑπουργέ, νὰ ἐξαιρέσητε τὴν περιφέρειαν αὐτὴν, διότι οἱ κάτοικοι δὲν μποροῦν νὰ φυτεύσουν ἄλλα προϊόντα.

§60Θ. ΚΟΛΙΑΛΕΞΗΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν, νὰ ἐπιστήσῃ τὴν προσοχήν του, ὅπως δώσῃ μίαν ἄδειαν καλλιεργείας καπνοῦ Μικῶν καὶ Κουτσοπεδίου, ὅπου καλλιεργεῖται περίφημος καπνός.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κογεβίνας ὑποβάλλει τροπολογίαν κατὰ τὴν τελευταίαν παράγραφον τοῦ ἄρθρου. (ἀναγινώσκει).

§62Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Κύριοι βουλευταὶ ὀφείλω νὰ δηλώσω ὅτι ἡ Κυβέρνησις προέβη εἰς τὸ μέτρον αὐτὸ διὰ νὰ προστατεύσῃ, ὄχι μόνον τὰ δημόσια οἰκονομικὰ ἀλλὰ προτίστως νὰ προστατεύσῃ αὐτούς τούς καλλιεργητὰς καπνῶν τῶν περιφερειῶν ἐκείνων, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουν ἀπόδοσιν. Ἴσως θὰ μοῦ ἀντιτάξητε τοῦτο· τόσον ἀνόητοι εἶναι αὐτοὶ νὰ φυτεύουν καπνόν; Πολλοὶ τῶν καλλιεργητῶν ἀγνοοῦν αὐτὸ, ὅτι ἡ καλλιέργεια τοῦ εἴδους αὐτοῦ θὰ τοὺς προσπορίσῃ τίποτε ἐφ’ ὅσον δὲν πρόκειται νὰ συνεχισθῇ ἡ λαθραία ἐμπορεία. Λοιπὸν αὐτὸ εἶνε πρὸς τὸ συμφέρον τῶν πτωχῶν αὐτῶν καλλιεργητῶν. Μὴ ἐπιμένετε. Νὰ καλλιεργήσουν ἄλλα προϊόντα τὰ ὁποῖα καλλίτερα θὰ τοὺς ἱκανοποιήσωσι. Ἀλλ’ ἐκτὸς τοῦ ἀδίκου αὐτοῦ νόμου τοῦ προστατευτικοῦ δηλαδὴ τῶν συμπολιτῶν σας, ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω τὰ ἑξῆς. Ἡ Κυβέρνησις ἔχει καθῆκον νὰ περιστείλῃ τὴν καπνοκαλλιέργειαν ἐφ’ ὅσον τόσα ποσὰ παραμένουν ἀδιάθετα. Ἑπομένως νομίζω ὅτι εἶναι ἓν ἀπὸ τὰ σπουδαιότερα μέτρα τὰ ὁποῖα ἀνέλαβεν ἡ Κυβέρνησις, νὰ περιορίσῃ τὴν καπνοκαλλιέργειαν ἐκεῖ ὅπου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ φυτευθῇ καπνός. Λοιπὸν σᾶς παρακαλῶ νὰ ἐνισχύσετε τὴν προσπάθειαν τῆς Κυβερνήσεως ἡ ὁποία εἶναι πράγματι ἐξαιρετικὴ καὶ ἱκανοποιητικὴ διὰ τοὺς καπνοκαλλιεργητάς. Εἰς τὴν περιφέρειαν Κερκύρας —διότι ἀπὸ ἡμερῶν ἐζήτησα ὅλους τοὺς φακέλλους τοῦ ὑπουργείου, ὅλας τὰς ἀναφοράς, καὶ ἐπείσθην πράγματι ὅτι εἰς τὸν δῆμον Σοφάδων καλλιεργεῖται καπνός—δι’ αὐτὸ σᾶς παρακαλῶ νὰ μὴ ἐπιμένετε.

§63Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐπιθυμῶ νὰ κάμω μίαν σύστασιν εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Δὲν ἀμφιβάλλω ὅτι Κυβέρνησις ἔχει ὑπ’ ὄψιν της ὅτι τὸ μέτρον αὐτὸ ἐλήφθη παρ’ αὐτῆς ἀρκετὰ ἀργὰ καὶ ὅτι ὁ πολὺς κόσμος εἶχε προβῆ εἴδη εἰς τὴν καλλιέργειαν. Ἐφ’ ὅσον δὲ εἰς τὴν ἀργοπορίαν τῆς λήψεως τοῦ μέτρου τούτου πταίει ὀλίγον καὶ ἡ Κυβέρνησις, δίκαιον εἶναι νὰ ληφθῇ μία μέριμνα περὶ ἀποζημιώσεως ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ὑπέστησαν δαπάνας, διὰ τὴν καλλιέργειαν τὴν ὁποίαν ἔκαμαν. Διότι δὲν ἐγνώριζον, ὅτι ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως θ’ ἀπηγορεύετο εἰς αὐτοὺς ἡ καλλιέργεια καπνοῦ· ἐκ τῆς συζητήσεως ἄλλωστε ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ἀπεδείχθη, ὅτι δὲν ἐλήφθησαν τὰ μέτρα ὥστε νὰ μὴ ἐξαιρεθοῦν περιφέρειαι ὅπου τίποτε ἄλλο δὲν παράγουν πλὴν τοῦ καπνοῦ. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ κ. ὑπουργέ. Τί θὰ τοὺς κάμετε αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους ἀφοῦ τοὺς ἀπηγορεύσατε νὰ καλλιεργοῦν τὸ μόνον προϊόν, τὸ ὁποῖον σηκώνει ὁ τόπος των τὸν καπνόν;

§64Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Παρῆλθε τεσσαρακονταπενθήμερον ἐφ’ ὅτι ἡ ἴσχυσε τὸ διάταγμα, ἦτο φυσικὸν λοιπὸν νὰ ἔχωμεν παράπονα. Ὀφείλω ὅμως νὰ δηλώσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἐδόθησαν διαταγαὶ ὥστε νὰ μὴ καταστραφοῦν αἱ φυτεῖαι ὅπου ἤδη ἔχουν γίνῃ. Διότι ἡμεῖς ἀπηγορεύσαμεν τὴν καλλιέργειαν, ἀλλ’ ὄχι καὶ τὰς ἤδη ὑπαρχούσας φυτείας. Ἐπείσης ὀφείλω νὰ δηλώσω, ὅτι θ’ ἀποζημιώσωμεν ἐκείνους οἵτινες ὑπέστησαν τυχὸν ζημίας διὰ τὴν καλλιέργειαν, εἰς τὴν ὁποίαν ὑπεβλήθησαν.

§65Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Βλέπω εὐχαρίστως ὅτι αἱ παρατηρήσεις μου εἶναι δίκαιαι καὶ εἶχον προβλεφθεῖ.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν γίνεται δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη.

§67ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα. (Γίνεται δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ὡς ἐτροποποιήθη, ἀναβαλλομένης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου).

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῆς νομοθεσίας περὶ τῆς ἐφ’ ἅπαξ φορολογίας τῆς κινητῆς καὶ ἀκινήτου περιουσίας». (Γίνεται δεκτὸν εἰς βʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἀναβαλλομένης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου). Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τῆς προτάσεως νόμου «περὶ καταβολῆς εἰς 10 ἑξαμηνιαίας δόσεις τῶν ἐκ τῆς θεομηνίας ζημιωθέντων ἐνοικιαστῶν φόρου ἐλαιῶν καὶ ρητίνης, τοῦ ἐπ’ αὐτῶν ὀφειλομένων ὑπολοίπων φόρων». (Γίνεται δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ὡς ἐτροπολογήθη, ἀναβαλλομένης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου). Ὁ κ. Μάρκου.

§69Α. ΜΑΡΚΟΥ. Εἶναι γνωστὸν εἰς τὴν Βουλὴν κ. ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ κατεστράφησαν κυριολεκτικῶς, διότι καὶ αἱ πτώσεις τῶν τιμῶν ἐπῆλθον καὶ ἡ παραγωγὴ κατεστράφη. Εἶναι δίκαιον συνεπῶς νὰ μὴ ζητήσητε τοὐλάχιστον τόκους ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς. Ἐλαττώσετε τὰς δόσεις, ἀλλὰ μὴ ζητήσετε τοὺς τόκους, ὁπότε καὶ ἀσφαλέστερον θὰ εἰσπράξεται κι’ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα σᾶς ὀφείλουν.

§70Θ. ΚΟΛΙΑΛΕΞΗΣ. Εἶναι ὑποχρέωσις τοῦ Κράτους νὰ μὴ ζητήσῃ τοὺς τόκους ἀπὸ τοὺς καταστραφέντας αὐτοὺς ἐνοικιαστάς.

§71Τ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἐπεκτείνατε τὴν μακροθυμίας σας, καὶ τὰς δέκα δόσεις κάμετε ἑξαμηνιαῖες, ἀλλὰ ἡ πρώτη δόσις νὰ μὴ εἶναι ἀπαιτητὴ πρὶν τῆς 7ης Ἰουλίου, διότι ὑπέστησαν πολλὰς καταστροφάς.

§72Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Ἐπὶ τοσοῦτον μᾶλλον καθ’ ὅσον οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ σᾶς πληρώσουν.

§73Α. ΣΠΗΛΙΑΔΗΣ. Τὸ ὑπουργεῖον ἔχει ἀναγνωρίσῃ ἄλλωστε τὴν ζημίαν των, καὶ ἔχει δεχθῆ νὰ τοὺς χαρίσῃ 25% ἐπὶ τῶν ὀφειλομένων.

§74Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐφ’ ὅσον ἐλήφθη ἡ βάσις τῆς ἐκ θεομηνίας ζημίας πρὸς παροχὴν διευκολύνσεων καταβολῆς, δίκαιον εἶναι νὰ ἐπεκταθοῦν αὐταὶ καὶ εἰς τοὺς ἐνοικιαστὰς 1930, 1931, τῶν ἐπαρχιῶν ἐκείνων, αἱ ὁποῖαι ὁμολογουμένως ὑπέστησαν ἐκ θεομηνίας ζημίας. Καὶ εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι καὶ ἡ Ἠλεία ὑπέστη ἐφέτος ζημίας μεγάλας. Ἐκ τῶν πραγμάτων εἶναι ἐπιβεβλημένον, ἵνα ἡ εὐκολία τῆς ἐκδόσεως καταβολῆς τοῦ φόρου ἐλαιῶν, συμπεριλάβῃ καὶ τοὺ ἐνοικιαστὰς 30–31.

§75Α. ΜΥΛΩΝΟΓΙΑΝΝΗΣ. Τὶ ἀποφασίσατε κ. ὑπουργὲ διὰ τὴν τροπολογίαν μου, ὅσον ἀφορᾷ τὴν εἴσπραξιν τῶν φόρων ταμείου τοῦ φόρου Προνοίας ἐλαίας;

§76Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν ἐπέρχεται ζημία εἰς τὰ ταμεῖα αὐτά. Θὰ εἰσπράξω μόνον ἀργότερα, ὅπως ἀργότερα θὰ εἰσπράξῃ καὶ τὸ δημόσιον. Διὰ νὰ τεθῇ τέρμα εἰς τὴν συζήτησιν εἶμαι πρόθυμος νὰ δεχθῶ ὅπως μὴ πληρωθοῦν οἱ τόκοι μόνον ἀπὸ 1ης Ἰουλίου αἱ δόσεις ὅμως θὰ εἶναι δέκα τριμηνιαῖαι καὶ ἡ πρώτη θ’ ἀρχίσῃ ἀπὸ 1ης Ἰουλίου.

§77Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἀφοῦ κατελήξατε εἰς μίαν ἐπιεικῆ λύσιν, δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ πάρετε ἀντιστάθμισμα διὰ μειώσεις τῆς προθεσμίας. Ἀφήσατε τὴν πρώτην δόσιν νὰ εἰσπραχθῇ ἀργότερα.

§78Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν τὴν δέχομαι, διότι ἔπρεπε πρὸ μηνῶν νὰ εἶχον ἐξοφλήσει τὸ χρέος των.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτή. (Γίνεται δεκτὴ ἡ πρότασις νόμου εἰς βʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν ὡς ἐτροποποιήθη, ἀναβαλλομένης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 4399 περὶ ρυθμίσεως ἀνωμάλων δικαιοπραξιῶν ἐν ταῖς Νέαις Χώραις καὶ τοῦ νόμου 4724 περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 4399».

§80Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Ὑποβάλλω, κ. Πρόεδρε, μερικὰς τροπολογίας ἐπ’ αὐτοῦ.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τσιγδέμογλου.

§82Μ. ΤΣΙΓΔΕΜΟΓΛΟΥ. Κύριοι βουλευταί, δὲν θὰ εἰσέλθω ἀμέσως εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, διότι θὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις προκαταβολικῶς ἀναφορικῶς πρὸς τοὺς νόμους 4399 καὶ 4724, τοὺς ὁποίους δῆθεν τροποποιεῖ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον μὲ τὴν δήλωσιν ὅτι κατὰ τὴν ἀρχικὴν συζήτησιν τῆς ψηφίσεως ὑπὸ τῆς Βουλῆς τῶν νόμων τοὺς ὁποίους ἀνέφερα καὶ τοὺς ὁποίους ζητεῖ νὰ τροποποιήσῃ τὸ σημερινὸν νομοσχέδιον, εἶχον ἀναπτύξει ἐκτενῶς τοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους ἐθεώρουν τὰ νομοσχέδια ταῦτα ὡς ἀντισυνταγματικὰ καὶ αὐτόχρημα ἀντίθετα πρὸς τὰς ἠθικὰς διατάξεις. Πρῶτον ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἠθικὴν βάσιν τῶν νομοσχεδίων ἐκείνων τὰ ὁποῖα προέβλεπον νὰ νομιμοποιήσουν αὐθαιρεσίας παρανομίας καὶ καταπατήσεις Μουσουλμανικῶν κτημάτων, διδομένου οὕτω τοῦ συνθήματος εἰς ὅλους τοὺς παρανόμους καὶ αὐθαιρέτους κατόχους κτημάτων νὰ δημιουργηθῇ εἰς αὐτοὺς ἐντύπωσις ὅτι ἠμποροῦν νὰ καταπατοῦν αὐθαιρέτως οἱαδήποτε κτήματα ξένα, μὲ τὴν πεποίθησιν ὅτι προσεχῶς ἡ Βουλὴ διὰ νόμου θὰ ἐκύρωνε τὰς αὐθαιρεσίας αὐτάς. Ἐκτὸς αὐτοῦ εἶχον δηλώσει εἰς τὴν Βουλὴν καὶ εἰς τὰς δύο περιπτώσεις καθ’ ἃς συνεζητοῦντο οἱ νόμοι 4399 καὶ 4724 ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κυρωθοῦν ὑπὸ τῆς Βουλῆς δεδομένου ὅτι ἦσαν ἄντικρυς ἀντίθετοι εἰς κειμένους νόμους διεθνοῦς φύσεως καὶ συντακτικοῦ περιεχομένου καὶ ὅτι, οἱαδήποτε νομοθετικὰ μέτρα λαμβανόμενα ἐπὶ τῇ βάσει τῶν νομοσχεδίων ἐκείνων, δὲν θὰ εἶχον τὸ κῦρος τοῦ νόμου, δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθοῦν, κατ’ ἐμὲ θὰ ἦσαν ἄκυρα. Διὰ νὰ εἶμαι σαφέστερος ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ἐπαναλαμβάνω ἐν ὀλίγοις τοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους ἐθεώρησα ὡς ἀντισυνταγματικὴν τὴν ἐνέργειαν ἐκείνων τῆς τηρήσεως τῶν νόμων 4399 καὶ 4724 καὶ οἵτινες εἶναι οἱ ἑξῆς: ὅτι τὰ νομοσχέδια ἐκεῖνα ἀντέκειντο εἰς τὰς διατάξεις τῆς συνθήκης τῆς Λωζάννης, εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Πρωτοκόλλου τῆς Γενεύης καὶ εἰς τὴν σύμβασιν τῆς ἀνταλλαγῆς, τὰ ὁποῖα σαφῶς καὶ κατηγορηματικῶς ἀναφέρουν ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος νὰ νομοθετήσῃ ἀντιθέτως μὲ τὸ πνεῦμα καὶ τὰς διατάξεις τῶν συνθηκῶν αὐτῶν τῶν διεθνῶν, καὶ ὄχι μόνον τοῦτο ἀλλ’ ὅτι καὶ ἂν ἀκόμη ὑπάρχουν κείμενοι νόμοι ἀντίθετοι πρὸς τὰς διατάξεις αὐτὰς τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος ἀναλαμβάνει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ συμμορφώσῃ τὰς διατάξεις ἐκείνας σύμφωνα μὲ πνεῦμα καὶ τὰς διατάξεις τῆς συνθήκης τῆς Λωζάννης, τοῦ Πρωτοκόλλου τῆς Γενεύης καὶ τῆς συμβάσεως τῆς ἀνταλλαγῆς. Ἀφ’ ἑτέρου ἐδήλωσα καὶ τότε, δηλῶ δὲ καὶ σήμερον ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ὅτι ἐκτὸς αὐτῶν τῶν συμβάσεων, τὰ νομοσχέδια ἐκεῖνα ὡς καὶ τὸ σημερινόν, ἀντέκειντο εἰς τὴν συντακτικὴν πρᾶξιν τῆς 3ης Ἀπριλίου 1926 διὰ τῆς ὁποίας ρυθμίζεται ὡς καθορίζεται ὁ τρόπος τῆς διαχειρίσεως, ἐκτιμήσεως καὶ διαθέσεως τῶν Μουσουλμανικῶν κτημάτων. Ἡ συντακτικὴ πρᾶξις αὐτή, κυρωθεῖσα ὑπὸ τῆς σημερινῆς Βουλῆς, ἀπέκτησε κῦρος συντακτικὸν, καὶ κατὰ συνέπειαν συνταγματικόν, οὕτως ὥστε νὰ μή εἶναι δυνατὸν οὐδεμία πρᾶξις νομοθετικὴ τῆς Βουλῆς τῆς σημερινῆς, ἡ ὁποία ἐκύρωσε τὴν συντακτικὴν ἐκείνην πρᾶξιν, νὰ ἔλθῃ νὰ ψηφίζῃ μεταγενεστέρως νομοσχέδια καὶ νόμους ἀντιτιθεμένους εἰς τὰς διατάξεις τῆς συντακτικῆς ἐκείνης πράξεως. Ὡς ἐκ τῶν λόγων αὐτῶν ἐθεώρησα ἔκτοτε τοὺς δύο νόμους ἐκείνους, κατ’ ἐμέ, ὡς μὴ βασιζομένους ἐπὶ θεμελίων σταθερῶν καὶ ἑπομένως, ἐγὼ προσωπικῶς εἶχον τὴν ἀντίληψιν ὅτι εἶναι ἄκυροι καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθῶσιν. Κατὰ συνέπειαν, συζητῶν σήμερον τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, ἔχω ὑπ’ ὄψει μου ὅτι οἱ δύο ἐκεῖνοι νόμοι εἰς τοὺς ὁποίους ἀναφέρομαι δὲν ἔχουν τὸ κῦρος τῆς ἐφαρμογῆς διὰ τοὺς λόγους τοὺς ὁποίους ἀνέφερα, ὡς ἐκ τούτου δὲ ἀναπτύσσων τὰς ἀπόψεις μου ἐπὶ τοῦ σημερινοῦ νομοσχεδίου θὰ ἔχω ὑπ’ ὄψει μου ὁλόκληρον τὸ κείμενον τῶν δύο νόμων ἐκείνων καὶ τοῦ σημερινοῦ νομοσχεδίου ὡς ἐὰν νὰ πρόκειται περὶ νομοσχεδίου διὰ πρώτην φορὰν παρουσιαζομένου ἐνώπιον τῆς Βουλῆς συνολικῶς καὶ αὐτοτελῶς. Καὶ ἤδη θὰ εἰσέλθω εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῶν ἀπόψεων μου ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Ἀλλὰ πρὶν εἰσέλθω εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῶν ἀπόψεών μου εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπιστήσω ἐπίσης τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς ἐπὶ τοῦ σημείου ὅτι σύμφωνα μὲ τὸ ἐδάφιον 5 τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ νόμου 4399, μὲ τὸ ἐδάφιον 3 τοῦ 5 ἄρθρου τοῦ ἰδίου νόμου καὶ μὲ τὸ 2ον ἄρθρον τοῦ νόμου 4724 τὰ κτήματα περὶ ὧν πρόκειται εἶναι ἀνταλλάξιμα ὑπαγόμενα εἰς τὰς διεθνεῖς συνθήκας περὶ ὧν ὡμίλησα. Ἐπίσης ἤθελα νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει του ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ὅτι κατὰ τὴν συζήτησιν θὰ ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὸ ἄρθρον 4 τοῦ νόμου 4349 τὸ ὁποῖον προβλέπει κύρωσιν τῆς ἀναγνωρίσεως κυριότητος ἐπὶ ἐκτάσεως 100 στρεμμάτων ἐπίσης δὲ τὸ ἄρθρον 3 τὸ ὁποῖον λέγει τὰ ἑξῆς (ἀναγινώσκει). «Εἰς περίπτωσιν καθ’ ἣν ἡ κυρωτέα ἔκτασις ἀποτελεῖται ἐκ καπνοχωραφιῶν, ἀμπελώνων, κοπτολειβάδων καὶ ἐν γένει πεφυτευμένων ἐκτάσεων, ἡ κυρωτέα ἔκτασις ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει δύναται νὰ ὑπερβῇ τὰ δέκα Βʹ στρέμματα». Καὶ ἤδη εἰσέρχομαι εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῶν ἀπόψεών μου ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἐδέχθη εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ἐπίσκεψιν μιᾶς σπείρας καταπατητῶν τῆς Μουσουλμανικῆς περιουσίας, ζητούσης νὰ ἀναγνωρίσῃ τὴν ὑπ’ αὐτῶν κατοχὴν τῶν Μουσουλμανικῶν κτημάτων ὡς νόμιμον τὴν ἀξίαν τῶν ὁποίων νὰ πληρώσουν μὲ τὴν τιμὴν εἰς τὴν ὁποίαν πληρώνουν οἱ πρόσφυγες τοὺς ἀγροτικοὺς των κλήρους, ὁ δὲ κ. ὑπουργὸς ἐδέχθη νὰ τοὺς ἀναγνωρίσῃ ὡς κυρίους.

§83Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Φαντάζεσθε ὅτι ἔδωσα τοιαύτην ὑπόσχεσιν.

§84Μ. ΤΣΙΓΔΕΜΟΓΛΟΥ. Ἔστι ἐδημοσιεύθη καὶ ἠμπορῶ νὰ σᾶς φέρω τὰ δημοσιεύματα αὔριον. Ἀφ’ ἑτέρου ἐνῶ ὁ τίτλος τοῦ νομοσχεδίου ὁμιλεῖ περὶ δικαιοπραξιῶν, δὲν εἶναι σύμφωνος μὲ τὸ περιεχόμενόν του τὸ ὁποῖον προβλέπει περὶ ἀναγνωρίσεως ἀνωμάλων κατοχῶν καὶ ἐνῶ διὰ νὰ ἀνακαλυφθοῦν τὰ καταπατημένα Μουσουλμανικὰ κτήματα δαπανᾷ τὸ Κράτος 6 ἑκατομμύρια δραχμῶν ἐτησίως διὰ τὰ συνεργεῖα ἐρεύνη, τώρα ὁ ὑπουργὸς καλεῖ ὅλους τοὺς ἀνακαλυπτομένους καταπατητὰς νὰ γίνουν νοικοκυραῖοι καὶ μὲ τιμὴν ἐξευτελιστικήν. Καὶ ταῦτα κύριοι συνάδελφοι καθ’ ἣν στιγμὴν πρόκειται περὶ περιουσίας κατωχυρωμένης διὰ συνταγματικῆς πράξεως καὶ ἥτις δύναται νὰ διατεθῇ ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον ὑπὸ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον δὲν μᾶς ἀνέφερεν ἐκ ποίας ἐκτάσεως ἀποτελοῦνται τὰ κτήματα περὶ ὧν προβλέπει τοῦτο, διότι ὅταν ἄλλοτε συνεζητεῖτο τὸ ζήτημα αὐτὸ συγκεκριμένως δὲ ὅταν διὰ πρώτην φορὰν κατετέθη τὸ νομοσχέδιον περὶ ρυθμίσεως τῶν ἀνωμάλων δικαιοπραξιῶν, ἡ παροῦσα Κυβέρνησις εἰς τὴν σχετικὴν ἔκθεσιν ἡ ὁποία ἀπετελέσθη ἀπὸ πολλὰς σελίδας ἀνέφερε συγκεκριμένως ὅλας τὰς περιπτώσεις τὰς ὁποίας προέβλεπεν τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο αἱ περιπτώσεις δὲ ἐκεῖναι δὲν ἀπετέλουν ἐν τῷ συνόλῳ ἔκτασιν μεγαλυτέραν τῶν 10.000 στρεμμάτων διὰ πέντε κατηγορίαν τῶν ἐν λόγῳ κτημάτων ἀντιμετώπιζον δὲ κατὰ τὸ πλεῖστον μικροϊδιοκτησίας ἀπὸ ½ ἕως 10 στρέμματα. Καὶ εἶναι ἀληθὲς ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο ἐψηφίσθη παρὰ τὰς διαμαρτυρίας μας καὶ ἀπετέλεσεν τὸν νόμον 4399, ἂν δὲ καὶ διετυπώσαμεν καὶ τότε τὰς ἐνστάσεις μας δὲν ἠθέλησεν ὅμως κανεὶς ἀπὸ ἡμᾶς τοὺς ἀντιφρονοῦντας νὰ παρεμβάλλῃ κώλυμα σοβαρὸν εἰς τὴν ἐνέργειαν τῆς Κυβερνήσεως ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀναγνώρισιν τῆς κυριότητος εἰς τοὺς 1300 αὐτοὺς μικροϊδιοκτήτας οἱ ὁποῖοι ὡς ἀκτήμονες αὐτοκαλλιεργηταὶ κατεῖχον καὶ ἐκαλλιέργουν ἀπὸ μισὸ ἕως 10 στρέμματα. Ἀλλ’ εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον δὲν ἀναφέρεται ἡ ἀξία καὶ ἡ ἔκτασις, διὰ νὰ γνωρίζῃ καὶ ἡ Βουλὴ ψηφίζουσα τὸν νόμον, ποίαν θυσίαν καὶ πόσην ἐπιβάρυνσιν ἐπιβάλλει εἰς τὸν ἐθνικὸν προϋπολογισμὸν καὶ εἰς τὴν ὁλότητα τοῦ Ἔθνους.

§85Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Δὲν ἐδιαβάσατε τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου;

§86Μ. ΤΣΙΓΔΕΜΟΓΛΟΥ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ καταγγείλω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ὅτι οἱ ὑπεύθυνοι διευθυνταὶ τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου θὰ εἶναι ὑπόλογοι μίαν ἡμέραν διὰ τὴν κρίσιν τὴν ὁποίαν ἐπέφερον ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Χαρακτηρίζοντες δηλαδὴ ὡς ἐπιβάρυνσιν προερχομένην ἐξ αὐτοῦ εἰς τὸν Προϋπολογισμὸν τὰ ἡμερομίσθια τὰ ὁποῖα παίρνει ἡ πενταμελὴς ἐπιτροπὴ ἡ ὁποία πρόκειται νὰ κρίνῃ ἐπὶ τῆς ἐκτάσεως τοῦ ἐγκριθησομένου κλήρου κατὰ περιφερείας. Δὲν μᾶς ἀναφέρει καθόλου τὸ Γενικὸν Λογιστήριον ἐπὶ πόσης ἐκτάσεως καὶ περὶ ποίας ἀξίας ἀσχολεῖται τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι τὸ Γενικὸν Λογιστήριον τοῦ ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν θὰ ὑπέχῃ σοβαροτάτην εὐθύνην ὅταν μίαν ἡμέραν ἀποκαλυφθῇ ἡ ἔκτασις τῆς διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου προκυπτούσης ζημίας εἰς τὸ δημόσιον καὶ εἰς τὴν ὁλότητα τοῦ προσφυγικοῦ κόσμου. Καὶ ἐνῷ εἶναι γνωστὸν ὅτι ἐκ τῶν ἀνωμάλων δικαιοπραξιῶν αἱ ὁποῖαι βασίζονται ἐπὶ ἐγγράφου οἱουδήποτε, κατ’ ἐπανάληψιν καὶ εἰς ἀναλογίαν 90%, εὑρέθησαν κοινωνικαί, ἔρχεται ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας καὶ ἀναγνωρίζει κυριότητα εἰς τοὺς κατόχους ἐκτάσεως ὡς ἀνέφερα προηγουμένως, ἀνερχομένη κατὰ τὴν ἰδικήν μας ἀντίληψιν εἰς 2.000.000 στρέμματα καὶ ἄλλην τόσην λειβαδίων καὶ βοσκῶν τὰ ὁποῖα ἀντιπροσωπεύουν σύμφωνα μὲ τὴν ἐκτίμησιν τοῦ κ. Ἀλ. Πάλλη πρὸς 2000 δρχ. κατὰ στρέμμα ἤτοι περὶ τὰ ἓξ δισεκατομμύρια δραχμῶν ἐν τῷ συνόλῳ. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ λειβάδια τῶν ὁποίων τὴν ἐκτίμησιν δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ καθορίσω ἀσφαλῶς καὶ ἡ τιμὴ αὐτῶν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι μικροτέρα τῶν 800 δρχ. κατὰ στρέμμα. Ἔχω ὅμως ὑπ’ ὄψει μου παρομοίας περιπτώσεις εἰς τὴν Ἤπειρον, ἐκτιμήσεως τοιούτων κτημάτων, τά ὁποῖα ἐξετιμήθησαν καὶ παρεχωρήθησαν ὑπὸ τύπον ἀπαλλοτριώσεως πρὸς 25–50 δρχ. τὸ στρέμμα καὶ φοβοῦμαι ὅτι καὶ τὰ λειβάδια περὶ ὧν πρόκειται θὰ τὰ παραχωρήσουν εἰς τοὺς αὐθαιρέτους κατόχους αὐτῶν εἰς αὐτὰς περίπου τὰς τιμὰς, διότι τὰ λειβάδια τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀποκαταστάσεως Προσφύγων διενεμήθησαν, ὡς μὴ ὤφειλε, δωρεὰν εἰς ὅλας γενικῶς τά κοινότητας γηγενῶν καὶ προσφύγων καὶ δὲν δυνάμεθα νὰ βασισθῶμεν ἐπὶ τῆς τιμῆς ἐκείνων, ὡς γίνεται διὰ τὰ καλλιεργήσιμα τῆς κατηγορίας τοῦ ὑπὸ κρίσιν Ν. Σ.

§87Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Εἰς τὴν Ἤπειρον ποτὲ δὲν ἐγένετο ἀπαλλοτρίωσις κάτω τῶν 500 δρχ. ἐσχάτως δὲ ἐκτιμοῦν μέχρις 700 ἢ 800 δρχ. Δὲν ἐπιμένω. Πάντως ἔχω ὑπ’ ὄψει μου ὅτι εἰς Νιάουσαν ἐσχάτως ἀπαλλοτριώθη ἕνα κτῆμα 2000 στρεμ, ἐκ τῶν ὁποίων τὰ 1000 μόνον καλλιεργήσιμα, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ἀγροτικοῦ νόμου. Τὸ πρωτοδικεῖον ἐξεδίκασε τὸ κτῆμα ἀντὶ συνολικῆς ἀξίας 2.500.000 δρχ. καθώρισαν τιμὴν 2500 δρχ. διὰ τὰ καλλιεργήσιμα καὶ 800 δρχ. διὰ τὰς βοσκὰς κλπ. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἔχων αὐτὸ τὸ παράδειγμα καὶ τὰ ἄλλα τὰ ὁποῖα ἀνέφερε ὁ προλαλήσας συνάδελφος ἐκ Πρεβέζης, πῶς ἀπεφάσισε νὰ εἰσηγηθῇ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἐπιβραβεύεται ἡ κλοπὴ ἢ ἁρπαγὴ καὶ ἡ λεηλασία, καθορίζει τιμὴν 393 δραχμὰς κατὰ στρέμμα!!

§88Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Ποῦ τὴν εὕρετε αὐτὴν τὴν τιμὴν παρακαλῶ;

§89Μ. ΤΣΙΓΔΕΜΟΓΛΟΥ. Λυποῦμαι κ. ὑπουργέ, διότι νομίζω ὅτι δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ σᾶς εἴπω ἐγὼ ποῦ τὴν εὗρον. Ὁ νόμος 4724 ἐν ἄρθρῳ 2 λέγει: Τὸ ὑπὸ τοῦ ἐδαφίου 1 τοῦ παρόντος προβλεπόμενον τίμημα περιεχόμενον εἰς τὴν ἀνταλλάξιμον προσφυγικὴν περιουσίαν, θὰ εἶναι ἴσον πρὸς τὴν ἀξίαν τῶν παρακειμένων ἢ εἰς τὴν αὐτὴν περιφέρειαν κειμένων καὶ παραχωρηθέντων εἰς πρόσφυγας κτημάτων, ὡς αὕτη καθορισθήσεται δι’ εἰδικῆς συμφωνίας μεταξὺ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀποκαταστάσεως Προσφύγων.

§90Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Ὁμιλεῖτε ἐπὶ τοῦ ἰδικοῦ μου νομοσχεδίου. Ποῦ λέγει τὸ ἰδικόν μου νομοσχέδιον τὰ πράγματα αὐτά;

§91Μ. ΤΣΙΓΔΕΜΟΓΛΟΥ. Λυποῦμαι πάρα πολὺ διὰ λογαριασμόν σας κ. ὑπουργὲ, διὰ τὴν παρατήρησιν σας αὐτὴν διότι ἀγνοεῖτε ἀσφαλῶς τοὺς νόμους τοὺς ὁποίους ἐφέρατε εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς τροποποίησιν διότι ἐὰν τοὺς ἐγνωρίζατε θὰ εἴχατε ὑπ’ ὄψιν σας τὸν τρόπον καθ’ ὃν θὰ γίνῃ ὁ καθορισμὸς τῆς τιμῆς τῶν κτημάτων περὶ ὧν προβλέπει τὸ νομοσχέδιον καὶ ὅτι εἶναι αὐτὸ ἀκριβῶς τὸ ὁποῖον σᾶς ἀνέγνωσα.

§92Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Δὲν καταλαμβάνω τὶ συζητεῖτε, περὶ νόμου ἢ νομοσχεδίου; Πρώτη φορὰ γίνεται νὰ μοῦ ὁμιλεῖτε περὶ νομοσχεδίου. Τὸ νομοσχέδιον λέγει τὰ ἑξῆς. (ἀναγινώσκει). «αἱ ὑπὸ τῶν τοπικῶν ἐπιτροπῶν.... Ἐγὼ λοιπὸν θὰ καθορίσω τὸν κλῆρον. Πῶς καθορίζετε σεῖς ἐκ τῶν προτέρων τὸν κλῆρον;

§93Μ. ΤΣΙΓΔΕΜΟΓΛΟΥ. Θέλετε νὰ σᾶς διαβάσω καὶ πάλιν τὸν νόμον τὸν ὁποῖον τροποποιεῖτε. Δὲν ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας ὅτι τὸ νομοσχέδιόν σας δὲν εἶναι αὐτοτελὲς ἀλλὰ τροποποιεῖ ἄλλους νόμους οὓς ἀγνοεῖτε;

§94Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. (Ὑπουργός τῆς Γεωργίας). Τὸ νομοσχέδιον τροποποιεῖ τὸν νόμον. Καὶ λέγω, ἐγὼ θὰ καθορίσω τὸν κλῆρον. Δὲν λέγει οὔτε κατὰ στρέμμα, οὔτε τίποτα τὸ νομοσχέδιον.

§95Μ. ΤΣΙΓΔΕΜΟΓΛΟΥ. Ἐγὼ σᾶς λέγω ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὁμιλοῦμεν περὶ τοῦ νομοσχεδίου τοῦ ἰδικοῦ σας, διότι αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγετε ἀναφέρονται εἰς τὸ σχέδιον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἀπὸ τὸ ὁποῖον δὲν γνωρίζομεν ἀκόμη ποῖα σημεῖα θὰ γίνουν δεκτὰ καὶ ποῖα ὄχι.

§96Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Ὁ νόμος......

§97Μ. ΤΣΙΓΔΕΜΟΓΛΟΥ. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου σας ἔχετε δεσμευμένας τὰς χείρας σας διότι ἀποξενοῦσθε ἀκριβῶς διὰ τοῦ νομοσχεδίου σας τοῦ δικαιώματος τούτου, καὶ ἤδη ἔχετε τὴν εὐκαιρίαν νὰ διορθώσητε ὅλα τὰ αὐθαίρετα σημεῖα τῶν νόμων τοὺς ὁποίους τροποποιεῖτε καὶ δὲν τὸ κάμετε. Δύνασθε λ. χ. νὰ τροποποιήσητε τὴν διάταξιν τὴν προβλέπουσαν ἀναγνώρισιν κλήρου μέχρι ἑκατὸν στρεμμάτων καὶ δὲν τὸ κάμετε. Εἰς τὴν 3 παράγρ. τοῦ 2 ἄρθρου τοῦ νόμου 4399 ἀναφέρει: Αἱ κατὰ τὸ ἐδάφιον 1 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ παρόντος δικαιοπραξίαι, αἱ ἀφορῶσαι ἔκτασιν μείζονα τῶν δέκα βασιλικῶν στρεμμάτων κυροῦνται δι’ ἀποφάσεων τῆς κατὰ τὸ ἄρθρον 7 τοῦ παρόντος τοπικῆς ἐπιτροπῆς καὶ μέχρις ἐκτάσεως ἑκατὸν βασιλικῶν στρεμμάτων. Ἀντιθέτως ὄχι μόνον δὲν τροποποιεῖτε εἰς τὰ σημεῖα αὐτὰ καὶ εἰς ἄλλα παρόμοια ἀλλὰ περιορίζετε τὴν δικιοδοσίαν τὴν ὁποίαν εἴχατε μέχρι τοῦδε τοῦ νὰ ἀποφαίνεσθε ἐφ’ ὅλων τῶν ἀποφάσεων τῆς 5μελοῦς ἐπιτροπῆς περιορίζετε τὸ δικαίωμά σας μόνον εἰς τὰς μέχρι 10 στρέμματα ἐκτάσεις, ἐνῷ ἀντιθέτως εὐρύνετε τὴν δικαιοδοσίαν τῶν ἐπιτροπῶν καὶ τὰς ἀπαλλάσσετε ἀπὸ τὸν ἔλεγχόν σας καὶ δίδετε δικαίωμα ἀπόλυτον εἰς τάς ἐπιτροπὰς νὰ καθορίζουν τὸν κλῆρον μέχρι 100 στρεμμάτων. Λέγων ταῦτα ἐπαναλαμβάνω ὅτι ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὸ νομοσχέδιόν σας καὶ ποῖον πνεῦμα ἐπεκράτησε κατὰ τὴν σύνταξιν αὐτοῦ ὅσον ἀφορᾶ τὸν περιορισμὸν τῆς δικαιοδοσίας τοῦ ὑπουργοῦ, ἀντὶ τῆς εὐρύνσεως αὐτοῦ ὡς ἰσχυρίζεσθε ταύτην τὴν στιγμήν, καὶ κατ’ ἐπανάληψιν.

§98Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Ὁμιλήσατε περὶ ἑκατομμυρίων στρεμμάτων. Ποῦ τὰ ηὕρατε;

§99Μ. ΤΣΙΓΔΕΜΟΓΛΟΥ. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὰ κατεχόμενα ὑπὸ τῶν γηγενῶν ἀπὸ τοῦ 1912 καὶ ἐντεῦθεν.

§100Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Τὸ ζήτημα τῶν ἀνωμάλων δικαιοπραξιῶν ἀπετέλεσεν τὴν πολιτικὴν σημαίαν μεταξὺ προσφύγων καὶ γηγενῶν εἰς τὴν Μακεδονίαν καὶ τὴν Θράκην καὶ εἰς τοὺς διαφόρους πολιτικοὺς ἀγῶνας, αἱ δὲ ἑκάστοτε Κυβερνήσεις εἰς ἓν μόνον πρᾶγμα ἀπέβλεπον, τίνι τρόπῳ νὰ τὸ ἐξωμαλύνουν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπε νὰ ἠξεύρωμεν εἶναι ποῖαι εἶναι αἱ ἐκτάσεις αἱ ὁποῖαι πρόκειται νὰ κυρωθοῦν ἢ νὰ ἐπικυρωθοῦν.

§101Μ. ΤΣΙΓΔΕΜΟΓΛΟΥ. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον προτείνετε, τὸ ἐτόνισα μὲ τὸν κατηγορηματικώτερον τρόπον.

§102Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Λυποῦμαι, διότι δὲν ἤμην ἐδῶ. Θέλω νὰ μάθω, ὅταν ὁμιλήσατε περὶ 2 ἑκατομμυρίων στρεμμάτων ἐὰν αὐταὶ εἶναι αἱ ἐκτάσεις τὰς ὁποίας πρόκειται νὰ κυρώσωμεν καὶ τότε πρέπει νὰ σκεφθῶμεν σοβαρῶς. Ὡμιλήσατε περὶ 10) στρεμμάτων καὶ ἦλθεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καὶ ὑποδεικνύει μίαν τροπολογίαν γενομένην ἀποδεκτὴν ἀπὸ μέρους τοῦ κ. ὑπουργοῦ καὶ υἱοθετουμένην αὐτὴν τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν περιοριζόμεθα πάλιν εἰς τὸν γεωργικὸν κλῆρον τῆς περιφερείας. Θέλω ὅμως νὰ μάθω ποὺ στηρίζετε τὰ ἑκατομμύρια στρεμμάτων ποὺ ἀναφέρατε.

§103Μ. ΤΣΙΓΔΕΜΟΓΛΟΥ. Θὰ σᾶς τὸ εἴπω ἀμέσως. Φαίνεται ὅτι καὶ σεῖς ἐπλανήθητε ἀπὸ τὸν τίτλον τοῦ νομοσχεδίου, ὅτι αὐτὸ ἀφορᾶ δῆθεν τὴν ρύθμισιν τῶν ἀνωμάλων δικαιοπραξιῶν ἐνῷ σεῖς γνωρίζετε κάλλιον παντὸς ἄλλου, ὅτι τὸ ζήτημα αὐτὸ τῶν ἀνωμάλων δικαιοπραξιῶν ἔχει ρυθμισθῆ ἤδη ἀπὸ τοῦ Νοεμβρίου τοῦ 1929 διὰ τοῦ νόμου ὃν τροποποιοῦμεν σήμερον, ἤτοι τοῦ νόμου 4399. Γνωρίζετε ἐπίσης ὅτι αἱ Κοινοβουλευτικαὶ Προσφυγικαὶ Ἐπιτροπαὶ τῆς Δʹ Ἐθνοσυνελεύσεως καὶ τῆς Βουλῆς τοῦ 1926, εἶχον θεωρήσει ζήτημα, τιμῆς τὸ ζήτημα αὐτὸ τῶν ἀνωμάλων δικαιοπραξιῶν, καὶ κατ’ οὐδένα λόγον δὲν ἐννοοῦσαν νὰ ἐπιτρέψουν εἰς τοὺς κατὰ καιρὸν ὑπουργοὺς τῆς Γεωργίας νὰ θίξουν τοῦτο, μολονότι ὅλοι γενικῶς οἱ ὑπουργοὶ ἐπεχείρισαν νὰ ρυθμίσουν αὐτὸ σύμφωνα μὲ τὰς ἀπόψεις τῶν ἐνδιαφερομένων. Διὰ τῆς ἐπιμονῆς λοιπὸν τῶν προσφύγων βουλευτῶν τῶν ἄνω Βουλῶν, παρέμεινεν τὸ ζήτημα ἐκκρεμὲς μέχρι τῶν ἐκλογῶν τοῦ 1928. Γνωρίζετε ἐπίσης ὅτι κατὰ τὸν Νοέμβριον τοῦ 1929 ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις εἰσήγαγε νομοσχέδιον συνοδευόμενον μὲ πολυσέλιδον εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, ἐν ᾗ ἀνεφέροντο ὅλαι αἱ κατηγορίαι καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀπαιτητῶν. Κατ’ αὐτὴν ἐπρόκειτο περὶ 2500 αἰτήσεων διεκδικούντων 30.000 περίπου στρέμματα. Τότε ἐγὼ εἶχον συμφωνήσει μὲ τὴν Δημοκρατικὴν Ἕνωσιν ὅσον ἀφορᾷ μόνον τὴν 1ην κατηγορίαν τῶν μικροϊδιοκτητῶν ἀπὸ 12–10 στρεμ. ἀφορῶντα 1825 πρόσωπα ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ἀκτήμονας καλλιεργητὰς διεκδικοῦντας ἐν συνόλῳ περὶ τὰ 6000 στρέμματα. Δι’ ὅλας τὰς ἄλλας κατηγορίας εἴχομεν ἀπὸ κοινοῦ μετὰ τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως ἀποκρούσει κατηγορηματικῶς τὴν ἀναγνώρισιν τῶν ἀνωμάλων δικαιοπραξιῶν, δεδομένου μάλιστα ὅτι ἀπεδεικνύοντο αἱ ἀπαιτήσεις τῶν πλείστων ἐξ αὐτῶν ὡς εἰκονικαί. Ἐν τούτοις εἶναι γνωστὸν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπέμεινεν καὶ ἐψηφίσθη τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀπετέλεσεν ἀκολούθως τὸν νόμον 4399 εἰς τὸν ὁποῖον συμπεριελήφθησαν ὅλαι αἱ κατηγορίαι τῶν ἀνωμάλων δικαιοπραξιῶν τῶν βασιζομένων ὅπως δήποτε ἐπὶ ἐπισήμων ἢ ἰδιωτικῶν ἐγγράφων, τῶν ὁποίων αἱ αἰτήσεις εἶχον συγκεντρωθεῖ ἀπὸ τοῦ 1912 μέχρι τοῦ 1924 εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας, καὶ τοιουτοτρόπως εἶχε τελειώσει τὸ περίφημον ζήτημα τῶν ἀνωμάλων δικαιοπραξιῶν ὅπερ εἶχε θεωρηθῆ ὡς ζήτημα τιμῆς ἀπὸ τὰς δύο Κοινοβουλευτικὰς Ἐπιτροπὰς ἐπὶ τῶν προσφυγικῶν ζητημάτων τῶν Κοινοβουλευτικῶν περιόδων τοῦ 1923 καὶ τοῦ 1926. Ἀλλὰ ἐδῶ διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, δὲν πρόκειται κύριοι, περὶ ἀνωμάλων δικαιοπραξιῶν πρόκειται περὶ ἀνωμάλων κατοχῶν. Αἱ δὲ ἀνώμαλοι κατοχαί, ὡς πολὺ καλὰ γνωρίζετε κ. συνάδελφε, ἀφοροῦν ὅλην τὴν ἔκτασιν τῶν μουσουλμανικῶν κτημάτων, τὰ ὁποῖα ἀπὸ τοῦ 1912 ἕως τοῦ 1922 κατέλαβον καθ’ οἱονδήποτε τρόπον καλλιεργηταὶ Θεσσαλίας, ἐν Ἠπείρῳ, εἰς τὰς νήσους, τὴν Μακεδονίαν, καὶ τὴν Θράκην. Ἡ ἔκτασις δι’ αὐτῶν ὑπερβαίνει ἀσφαλέστατα κατὰ τὴν γνώμην μου, διὰ μὲν τὰ καλλιεργήσιμα τὰ 2 ἑκατομμύρια στρέμματα, διὰ δὲ τὰ μὴ καλλιεργήσιμα τὰ 3 ἑκατομμύρια καθώρισα δὲ τὴν τιμὴν αὐτῶν εἰς 5 δισεκατομμύρια καὶ εἶπον ποὺ στηριζόμενος τὴν καθορίζω.

§104Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Ἐπιτρέπετε κ. συνάδελφε. Διότι φαντάζομαι ὅτι μὲ μία διαλογικὴν συζήτησιν θὰ διαλευκανθῇ πράγματι τὸ ζήτημα. Διότι δὲν μᾶς διέφυγε καὶ ἡμᾶς ὅταν εἴμεθα εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν, ὅτι πρόκειται νὰ ρυθμίσωμεν καὶ τὰς αὐθαιρέτους κατοχάς. Δὲν τὰς ὀνομάζομεν ἡμεῖς ἀνωμάλους, τὰς ὀνομάζομεν αὐθαιρέτους.

§105Μ. ΤΣΙΓΔΕΜΟΓΛΟΥ. Αὐτὸς εἶναι ὁ ἁρμόζων τίτλος τοῦ νομοσχεδίου.

§106Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Ἀλλὰ σᾶς λέγω τὸ ἑξῆς: Ἐὰν πρῶτος σεῖς ὁ ἴδιος, καὶ ἡμεῖς ὅλοι ἐπιστεύαμεν ὅτι προκειμένου περὶ ἀνωμάλων δικαιοπραξιῶν, τὰ χαρτιὰ τὰ ὁποῖα ἐν τῷ μεταξὺ οἱ κάτοχοι εἶχαν παρουσιάσει, δὲν ἀποτέλουν τίποτε, ἦσαν χαρτιὰ ἄνευ πραγματικῆς ἀξίας.

§107Μ. ΤΣΙΓΔΕΜΟΓΛΟΥ. Δὲν πρόκειται περὶ δικαιοπραξιῶν κ. συνάδελφε.

§108Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Λοιπὸν εἰς τὰ χαρτιὰ ἐκεῖνα δὲν ἐδώσαμεν καμμίαν προσοχὴν ἡμεῖς οἱ ἴδιοι καὶ εἴπομεν: ἀναγνωρίζομεν τὰς ἀνωμάλους δικαιοπραξίας μέχρις ὡρισμένων ἐκτάσεων, διότι νομίζομεν ὅτι οἱ οὕτω κατέχοντες σήμερον τὰ κτήματα πράγματι εἶναι ἄξιοι ὑποστηρίξεως τῇ συγκαταθέσει μάλιστα ὅλων ἡμῶν καὶ ὑμῶν ἀκόμη. Ἡ σχετικὴ ἔγκρισις πλέον ἐδόθη ὑπὸ τοῦ ὑπουργείου τῆς Γεωργίας, καὶ δὲν ὑπῆρξε ἀνάγκη νὰ ὑπάρχῃ σύμφωνος καὶ ἡ γνώμη τοῦ γνωμοδοτικοῦ συμβουλίου. Λοιπὸν λέγομεν ποῖοι εἶναι οἱ αὐθαιρέτως κατέχοντες; Ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι νέμονται τὸ κτῆμα ἀπὸ ἐτῶν ἤδη; Ἀλλὰ δὲν πρόκειται περὶ τῶν νεμομένων τὸ κτῆμα, πρόκειται περὶ τῆς ἰδιότητος τοῦ κατόχου. Πρόκειται περὶ ἀνθρώπων τοὺς ὁποίους σήμερον ἐὰν δὲν ἀποκαταστήσωμεν εἰς τὰς ἐκτάσεις αὐτὰς ἀσφαλῶς θὰ ἐξακολουθήσωμεν νὰ τροφοδοτοῦμεν τὴν διαφορὰν ἡ ὁποία ὑπάρχει μεταξὺ προσφύγων καὶ γηγενῶν. Ἀλλ’ ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω καὶ τὸ ἑξῆς: Αἱ ἐκτάσεις αὐταὶ δὲν πέρνονται ἐκ μέρους τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν δωρεάν, θὰ πληρώσουν τόσα ὅσα θὰ πληρώσουν καὶ οἱ πρόσφυγες ἀγρόται. Καὶ ξεύρετε, ὅτι ἡ μέση τιμὴ δυστυχῶς δι’ ἡμᾶς—καὶ τὸ τονίζω—ὡρίσθη εἰς 400 δραχ. Ἡ δὲ τιμὴ αὐτὴ κατὰ τὴν ἀντίληψιν τὴν ἰδικήν μου εἶναι ὑπερβολική. Κύριε συνάδελφε, ἐλᾶτε εἰς τὴν Δυτικὴν Θράκην, ρωτήσατε τοὺς συναδέλφους ἐγὼ μόνον σᾶς λέγω τὸ ἑξῆς: Ἠγοράσαμεν κτήματα ἐκ μέρους Τούρκων τῇ οἰκείᾳ αὐτῶν βουλήσει, καὶ ὅταν τὰ ἐπωλήσαμε ἡ μέση τιμὴ δὲν ὑπερέβη τὰς 280–285 δραχ. Λοιπὸν σᾶς λέγω καὶ τὸ ἑξῆς: Ἐὰν θὰ ἐξετάσετε τὰς χρεώσεις θὰ ἴδετε ὅτι ὑπάρχουν χρεώσεις διαφόρων ἐκτάσεων μὲ 800–1000 δραχ. κατὰ στρέμμα, ἡ δὲ ταξινομουμένη περιουσία εἶναι τοῦ δημοσίου.

§109Μ. ΤΣΙΓΔΕΜΟΓΛΟΥ. Περιττευμέναι ἐκτάσεις κ. συνάδελφε.

§110Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Ὄχι περιτευμέναι ἐκτάσεις κ. συνάδελφε. Ἐὰν πρόκειται ἡμεῖς νὰ κατηγορήσωμεν τὴν Κυβέρνησιν, δὲν θὰ τὴν κατηγορήσωμεν διότι τοὺς χρεώνει μὲ πολὺ ὀλίγα, ἀλλὰ διότι τοὺς χρεώνει παρὰ πολλὰ περισσότερα ἀπὸ ὅτι ἔπρεπε νὰ τοὺς χρεώσῃ. Ὁλόκληρος αὐτὴ ἡ περιουσία δὲν εἶναι περιουσία τοῦ προσφυγικοῦ κόσμου, ἀλλὰ περιῆλθε ὑπὸ τὴν κυριότητα τοῦ Κράτους...

§111Μ. ΤΣΙΓΔΕΜΟΓΛΟΥ. Μὲ ἀναγκάζετε νὰ ἐπαναλάβω ὅτι εἶπα, ἄν καὶ ὅλα τὰ σημεῖα τὰ ἐξεκαθάρισα τόσα καλὰ ὥστε δὲν θὰ ὑπῆρχε ἀνάγκη ἐπαναλήψεως.

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἰμπορεῖ νὰ γίνῃ ἐπανάληψις τῶν λεχθέντων.

§113Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Κατόπιν αὐτῶν τὰ ὁποῖα ἔθεσε σαφῶς ὁ κ. συνάδελφος....

§114Μ. ΤΣΙΓΔΕΜΟΓΛΟΥ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ ἀπαντήσω, διότι μένετε μὲ τὴν ἀντίληψιν ὅτι σαφῶς ἔθεσε τὰ πράγματα ὁ κ. συνάδελφος ἐνῷ δὲν τὰ ἐξέθεσε διόλου σαφῶς. Διότι ἔχει τὴν ἀντίληψιν ὅτι δὲν πρόκειται περὶ ἀνταλλαξίμου περιουσίας, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν συμφώνως μὲ τὸ ἐδάφιον 5 τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ νόμου 4399, μὲ τὸ ἐδάφιον 3 τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἰδίου νόμου ἢ μὲ τὸ 2ον ἄρθρον τοῦ νόμου 4724 τὰ κτήματα περὶ ὧν προβλέπει τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον εἶναι ἀνταλλάξιμα. Ὥστε βλέπετε ὅτι σαφῶς καὶ κατηγορηματικῶς ὁμιλοῦν περὶ ἀνταλλαξίμου περιουσίας, ἀντιθέτως μὲ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ταύτην τὴν στιγμὴν ἀναπτύσσετε ἐνταῦθα. Δεύτερον μᾶς ὁμιλεῖτε περὶ ἀποκαταστάσεως ἀκτημόνων καλλιεργητῶν, καὶ ἔρχεσθε καὶ ἐπιδοκιμάζετε παραχώρησιν 100 στρεμμάτων ἀγρῶν, εἰς αὐθαιρέτους καταπατητάς, εἰς πολλοὺς μεγάλους κτηματίας, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐσεῖς γνωρίζετε κάλιον ἐμοῦ ὅτι χιλιάδες ἀγρόται πρόσφυγες δὲν ἔχουν πλέον τῶν 10–15 στρεμμάτων κλῆρον, καὶ γνωρίζετε ἐπίσης καλῶς ὅπως καὶ ἐγὼ ὅτι ἐὰν δὲν ληφθῇ μέριμνα σχετικὴ περὶ αὐξήσεως τοῦ κλήρου, τούτου οἱ περισσότεροι ἀπὸ αὐτοὺς θὰ διαρρεύσουν εἰς τὰς πόλεις.

§115Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Δὲν ἐπερίμενα ποτὲ ἀπὸ ἐσᾶς ἀγροτικὴν πολιτικήν.

§116Μ. ΤΣΙΓΔΕΜΟΓΛΟΥ. Τὸ πλεόνασμα τὸ ὁποῖον θὰ ἠδύνατο τὸ ὑπουργεῖον ν’ ἀποσπάσῃ ἀπὸ τοὺς αὐθαιρέτους κατόχους, θὰ ἦτο ἀρκετὸν διὰ νὰ ἀποκαταστήσῃ τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς διὰ νὰ μὴ εἶναι εἰς αὐτὴν τὴν θέσιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται σήμερον. Λυποῦμαι δὲ πολὺ διότι ἐπιδοκιμάζετε παραχώρησιν κλήρου μέχρι 100 στρεμμάτων καὶ σᾶς ἐρωτῶ πότε εἶσθε συνεπέστερος πρὸς τὸν ἑαυτόν σας καὶ πρὸς τὰς ἀρχὰς καὶ τὸ πρόγραμμα τοῦ κόμματος εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκετε, πέρυσι ὅταν συμφωνούσατε μαζί μου, ὅπως μὴ ἀναγνωρισθῇ εἰς κανένα διεκδικοῦντα ἐξ ἀνωμάλων δικαιοπραξιῶν βασιζομένων ἐπὶ οἱονδήποτε τίτλων δικαίωμα ἰδιοκτησίας δι’ ἔκτασιν ἀνωτέραν τῶν 10 στρεμμάτων, ἢ σήμερον ὁπότε ἐγίνατε συνήγορος τοῦ κ, ὑπουργοῦ καὶ τῶν αὐθαιρέτων καταπατητῶν τῶν Μουσουλμανικῶν κτημάτων, συνηγοροῦντες ὅπως ἐγκριθῇ εἰς αὐτοὺς ἡ κυριότης μέχρις ἐκτάσεως ἑκατὸν βασιλικῶν στρεμμάτων μὲ τιμὴν σχεδὸν δωρεὰν καὶ πληρωτέον ἐντὸς μιᾶς εἰκοσαετίας;

§117Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Ἄν παραποιῆτε κ. συνάδελφε τοὺς λόγους μου διὰ λόγους πολιτικούς, δὲν ἠμποροῦμε νὰ συζητήσωμεν. Διότι, κ. συνάδελφε, ἂν ὑπάρχῃ μία σχετικὴ τροπολογία, ἡ τροπολογία αὐτή ὑπεστηρίχθη ἐκ μέρους ἐμοῦ τοῦ ἰδίου. Ἡμεῖς ποτὲ δὲν ἐπιδοκιμάσαμεν ἀθέμιτον πλουτισμόν. Δι’ αὐτὸ θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μὴ θέλετε τώρα νὰ συρθῶμεν ἐπὶ ζητημάτων τὰ ὁποῖα ἐξυπηρετοῦν πολιτικὰς ἀπόψεις.

§118Μ. ΤΣΙΓΔΕΜΟΓΛΟΥ. Δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ ταράττεσθε. Ἀλλὰ λυποῦμαι διὰ λογαριασμόν σας, διότι ἐσεῖς ὅταν ἐγένετο ὁ νόμος 4699 ἐκόπτεσθε νὰ μὴ ὑπερβῇ ὁ κλῆρος τὰ 10 στρέμματα καὶ τώρα φθάνετε μέχρι τοῦ κλήρου τῆς περιφερείας. Ἔρχεσθε καὶ ὑποστηρίζετε τοὺς αὐθαιρέτους καταπατητὰς τῆς περιουσίας αὐτῆς, καὶ ἀπορῶ πῶς συμβιβάζεται ἡ ἄποψίς σας τοῦ Νοεμβρίου 1929 μὲ τὴν σημερινὴν ἄποψίν σας ὅπως ἐγκρίνῃ τὸ ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας τοὺς καταπατητὰς μέχρι ἑκατὸν στρεμμάτων. Ἄν ἴδῃ κανεὶς τί γίνεται εἰς ἄλλην χώραν, ὅπου ὑπάρχουν ὁμοιοπαθεῖς, πῶς ρυθμίζωνται τὰ ζητήματα καὶ συγκεκριμένως τὰ τῶν ἀνωμάλων δικαιοπραξιῶν, θὰ μάθῃ ὅτι εἰς τὴν Τουρκίαν δὲν εὑρέθη κανεὶς Τοῦρκος νὰ δώσῃ οὔτε μίαν δεκάρα εἰς τὸν Ἕλληνα διὰ νὰ τοῦ πάρῃ τὴν περιουσίαν του, ἐνῷ ἐδῶ εἰς τὴν Ἑλλάδα ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀναγνωρίσῃ αὐθεραίτους κατοχάς, καὶ ἐνισχύει ὅλους τοὺς μεσάζοντας καὶ συνηγόρους, οἱ ὁποῖοι εἶναι δυστυχῶς Ἕλληνες δικηγόροι καὶ πολιτεύονται καὶ οἱ ὁποῖοι προκλητικώτατα ἀνεβοκαταβαίνουν τὰ ὑπουργεῖα διὰ νὰ δημιουργήσουν μὴ ἀνταλλαξίμους τοὺς ἄλλοτε ἐνταῦθα Τούρκους, εἰς βάρος τοῦ ἐθνικοῦ πλούτου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας τῆς προσφυγικῆς ὁλότητος διὰ νὰ καρπωθοῦν τόσον ἀντεθνικῶς, τόσον προδοτικῶς καὶ τόσον ἀνηθίκως χρήματα διὰ τῶν ἀπαισίων μέσων τὰ ὁποῖα ἀνέφερα. Θεωρῶ δὲ σκόπιμον νὰ ἀναφέρω εἰς τὴν Βουλὴν μίαν πρόσφατον πληροφορίαν τὴν ὁποίαν ἔλαβον ἀπὸ Τούρκους ἐμπόρους μέλη τῆς ἐπισήμου ἐμπορικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπιστρέφοντας εἰς Σμύρνην, καθ’ ἣν τὴν μοναδικὴν περιουσίαν κατοχῆς Ἑλληνικοῦ ἀνταλλαξίμου κτήματος δι’ ἀνωμάλου δικαιοπραξίας, πῶς τὴν ἐκανόνισεν Τουρκικὴ Κυβέρνησις; Εἰς τὴν περιφέρειαν Ἀξαρίου κἄποιος Τοῦρκος εἶχεν ἀγοράσῃ δι’ ἰδιωτικοῦ συμβολαίου ἕναν ἀμπελῶνα ἀρκετῆς ἐκτάσεως ἀπὸ Ἕλληνα νῦν ἀνταλλάξιμον, ὡς γειτνιαζούσης τῆς ἀμπέλου εἰς τὴν ἰδικήν του. Μετὰ τὴν Μ. Α. καταστροφὴν γενομένης γνωστῆς τῆς ἐν λόγῳ πράξεως εἰδοποιήθη ὁ Τοῦρκος ἀγοραστὴς νὰ παραδώσῃ τὴν ἄμπελον εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ἐγκαταλελημμένων περιουσιῶν, Οὗτος προετίμησε τὴν ἔναρξιν ἀγωγῆς ἐναντίον τοῦ Τουρκικοῦ Δημοσίου. Τὸ ἀποτέλεσμα τῆς δίκης ἦτο ὅπως ἐξαναγκασθῇ ὁ Τοῦρκος ἀγοραστὴς τῆς Ἑλληνικῆς ἀμπέλου νὰ ἐπιστρέψῃ τὴν ἄμπελος ταύτην, ἐκ περισσοῦ καὶ τὰ εἰσοδήματα 4 ἐτῶν χάριν τῶν ὁποίων κατεσχέθη καὶ ἡ ἰδική του ἄμπελος. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἀντιμετωπίζονται τὰ προσφυγικὰ ζητήματα ἐν Τουρκίᾳ καὶ ἀντιθέτως ἡμεῖς, ἀναγνωρίζομεν διὰ νόμου κυριότητα εἰς τοὺς αὐθαιρέτους καταπατητάς, τοὺς ἅρπαγας καὶ τοὺς ληστεύσαντας τὴν Μουσουλμανικὴν περιουσίαν μέχρι ἐκτάσεως ἑκατὸν στεμμάτων. Πάντως κ. ὑπουργέ, ἐτόνισα κατ’ ἐπανάληψιν, τονίζω δὲ καὶ σήμερον μὲ τὸν κατηγορηματικότερον τρόπον, ὅτι ἡ ἐνέργεια τὴν ὁποίαν κάμετε εἶναι παράνομος ἀντισυνταγματικὴ ἄδικος ἀντιπροσφυγικὴ, καὶ αὐθαίρετος ἐστὲ δὲ βέβαιος ὅτι αὐτὴ δὲν θὰ ἠμπορέσῃ νὰ σταθῇ διότι εἶναι θεμελιωμένη ἐπὶ τῆς ἄμμου καὶ ὅτι εἰς τὴν πρώτην πνοὴν τοῦ ἀνέμου θὰ καταπήσῃ εἰς ἐρείπια.

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χούρσογλου.

§120Σ. ΧΟΥΡΣΟΓΛΟΥ. Κύριοι βουλευταί, τὸ τροποποιητικὸν νομοσχέδιον περὶ ἀνωμάλων δικαιοπραξιῶν ηὔρυνε τὴν συζήτησιν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Ἡ πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ κανονίσῃ μίαν κατάστασιν πραγματικῶς ἀφόρητον, καὶ νὰ ρυθμίσῃ τὰς νομικὰς σχέσεις αἱ ὁποῖαι ἐδημιουργήθησαν μεταξὺ Ἑλλήνων πολιτῶν. Ν’ ἀποκαταστήσῃ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἔστω καὶ αὐθαιρέτως κατέχουν ἔκτασιν τινα ἀλλὰ θεωροῦνται ἀκτήμονες καλλιεργηταὶ συνεπῶς ἀποκαταστατέοι, καὶ δι’ αὐτὸ δὲν νομίζω ὅτι ἔπρεπε νά τύχῃ ἐπικρίσεως. Ἡ εὐγενὴς αὐτὴ προσπάθεια τῆς Κυβερνήσεως δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπικριθῇ, μὲ τὴν παρατήρησιν βεβαίως ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ρυθμισθοῦν τὰ ζητήματα καὶ νὰ γίνῃ ἡ ἀποκατάστασις χωρὶς νὰ γίνῃ εἰς βάρος ἄλλων. Διίσταμαι μὲ τὸν προλαλήσαντα συνάδελφον ἐπὶ τῆς κυριότητος τῆς ἀνταλλαξίμου λεγομένης περιουσίας ἡ ὁποία διὰ συμβάσεως ἐτέθη εἰς τὴν ἀπόλυτον ἐξουσίαν ἑνὸς διεθνοῦς ὀργανισμοῦ τῆς μικτῆς ἀνταλλαγῆς ἡ ὁποία ἀνταλλαγὴ τὴν περιουσίαν αὐτὴν τὴν ἔθεσεν εἰς τὴν ἀπόλυτον διαχείρισιν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως. Ἡ ἀπόκτησις τῆς περιουσίας αὐτῆς ἐπεφόρτισε εἰς τοὺς ὤμους τοῦ Ἑλληνικοῦ δημοσίου τὴν ἀποζημίωσιν τῶν δικαιούχων ἀνταλλαξίμων. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶπεν, ὅτι ἡ ἀνταλλάξιμος περιουσία ἀποτελεῖ τὸ ἔρεισμα, τὴν βάσιν τῆς ἀποζημιώσεως τῶν δικαιούχων ἀνταλλαξίμων, ἡ παρατήρησις μας συνεπῶς πρέπει νὰ στρέφεται οὐχὶ ἐπὶ τῆς κυριότητος τῆς περιουσίας αὐτῆς ἀλλ’ ἐπὶ τῆς ἀξίας αὐτῆς. Διότι δὲ εἶναι δυνατὸν νὰ διαφύγῃ τὴν προσοχὴν οἱουδήποτε νομικοῦ ἔχοντος σχέσιν μὲ τὴν ἐξάσκησιν τῆς νομικῆς ἐπιστήμης ὅτι ἐφ’ ὅσον ἡ περιουσία αὕτη ἐτέθη ὡς ἀνταλλάξιμος, τῆς ἀποζημιώσεως τῶν δικαιούχων ἐπέθη πλέον ἡ ἀξία τῆς περιουσίας αὐτῆς κατ’ ἐμὲ τοὐλάχιστον ἀγώγιμος ἐκ μέρους τῶν δικαιούχων. Ἐφ’ ὅσον λοιπὸν ἐτέθη ἡ βάσις αὐτὴ ἡ ὁποία εἶναι καὶ ἡ ὀρθὴ, ἡ πρέπουσα, πρέπει νὰ συζητήσωμεν ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ στιγμὴ τοῦ νομοσχεδίου ποία εἶναι ἡ κατάστασις ἡ προκύπτουσα ἐκ τῆς τοιαύτης ἢ τοιαύτης διαθέσεως. Δὲν εἰσέρχομαι εἰς ἐκτιμητικὰς πράξεις εἰσέρχομαι εἰς τὴν νομικὴν ἐκτίμησιν τῶν πραγμάτων. Σεῖς σήμερον ἰσχυρίζεσθε ὅτι ἡ Μουσουλμανικὴ περιουσία εἶναι ἰδιοκτησία τῶν ἀνταλλαξίμων. Ἐγὼ σᾶς λέγω ὅτι ἡ ἀνταλλάξιμος περιουσία δὲν εἶναι προσφυγικὴ περιουσία, ἀλλ’ ἡ ἀξία τῆς περιουσίας αὐτῆς εἶναι προσφυγικὴ καὶ ὅτι ἐτέθη εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Δημοσίου τοῦ Ἑλληνικοῦ, καὶ δύναται— ἐν τῷ κυριαρχικῷ αὐτοῦ δικαιώματι—νὰ τὴν διαθέσῃ, χωρὶς νὰ δύναται νὰ παρακάμψῃ καί τὰς ἀπαιτήσεις τῶν δικαιούχων. Συνεπῶς κύριοι βουλευταί, αἱ διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου τούτου, ὡς καὶ τοῦ ἀρχικοῦ νόμου τοῦ ρυθμίσαντος τὰς ἀνωμάλους δικαιοπραξίας, δηλαδὴ τὴν πληγὴν αὐτὴν τῆς Ἑλληνικῆς κοινωνίας δὲν εἶναι καθόλου ἀντισυνταγματικαί.

§121Μ. ΤΣΙΓΔΕΜΟΓΛΟΥ. Κάμετε σύγχισιν μεταξὺ τῶν ἀνωμάλων δικαιοπραξιῶν, καὶ τῶν ἀνωμάλων κατοχῶν.

§122Σ. ΧΟΥΡΣΟΓΛΟΥ. Κύριε συνάδελφε, βεβαίως πονεῖ καὶ ἡ ἰδική μας ψυχὴ ὅπως καὶ ἡ ἰδική σας διὰ τὰ προσφυγικὰ δίκαια, καὶ ἐὰν εἶσθε σεῖς ἐπὶ τῶν ἀπαιτήσεων τῶν δικαιούχων ἀνταλλαξίμων ἐν ἰδίῳ μέτρῳ εἴμεθα καὶ ἡμεῖς Αὐτὸ τὸ ὁποῖον ὅμως ἰσχυρίζεσθε σεῖς, ἀντιβαίνει καὶ εἰς τὰ συμφέροντα τῶν προσφύγων, καὶ οὔτε καὶ τὸ πνεῦμα τῆς συμβάσεως μᾶς λέγει αὐτὸ τὸ πρᾶγμα ἀλλ’ οὔτε καὶ ἡ μικτὴ ἐπιτροπὴ ἡ ἔχουσα κυρίαρχον γνώμην ἐπὶ τῆς διαθέσεως τῆς περιουσίας αὐτῆς μᾶς εἶπεν τοιοῦτον τὶ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μᾶς λέγει ἡ σύμβασις, εἶναι ὅτι ἡ ἀξία τῆς περιουσίας αὐτοτίθεται διὰ τήν ἀποζημίωσιν τῶν προσφύγων, Συνεπῶς ἐγὼ δὲν βλέπω ποῖον εἶναι τὸ σημεῖον τὸ ὁποῖον θίγει τὰ προσφυγικὰ συμφέροντα, ἐφ’ ὅσον ἡμεῖς γενικῶς ἰσχυριζόμεθα ὅτι εἴμεθα ἀπόλυτοι δικαιοῦχοι τῆς ὅλως ἀξίας τῆς Μουσουλμανικῆς περιουσίας.

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τσιγδέμογλου.

§124Μ. ΤΣΙΓΔΕΜΟΓΛΟΥ. Ἔφερον παράδειγμα κύριοι βουλευταί, τὶ ἐγίνετο εἰς τὴν Νάουσαν μὲ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν 2000 στρεμμάτων. Ἐκτὸς ὅμως αὐτοῦ ἔχομεν καὶ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. συναδέλφου ἐκ Πρεβέζης, δήλωσιν ἐπίσημον, καθ’ ἣν τὰ δικαστήρια διὰ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν μικτῶν κτημάτων, καθορίζουν 800 καὶ 2000 δραχμὰς κατὰ στρέμμα. Ἐγένετο ἐπίσης δήλωσις καὶ πέρυσιν ἀπὸ τὸν κ. Ἀνθρακόπουλον ὁ ὁποῖος ἐδήλωσεν ἐπίσης ὅτι τὰ χωράφια τὰ ὁποῖα κατέχει ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα, ἀκριβῶς αὐτὰ περὶ τῶν ὁποίων πρόκειται τὰ ὁποῖα ἐνοικιάζει μὲ 750 δρχ. τὸ στρέμμα, ἔρχεται τὸ νομοσχέδιον καὶ καθορίζει 320 δρχ. Καὶ ἐρωτῶ τὸν κ. συνάδελφον ἐὰν ἐπὶ τῆς ἐκτιμήσεως αὐτῆς εἶναι σύμφωνος, δεδομένου ὅτι αἱ ἀπαλλοτριώσεις καθορίζουν 2000 καὶ 3000 δραχ. καὶ δὲν μοῦ ἀπαντᾷ.

§125Σ. ΧΟΥΡΣΟΓΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ μὴ μείνῃ ἐντύπωσις ὅτι ἡμεῖς ἀπεμπολοῦμεν τὸ δίκαιόν μας...

§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτόν. (Γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον ὡς ἐτροποποιήθη). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπειγούσης φύσεως προστατευτικῶν ὑδραυλικῶν μέτρων δημοσίας ὠφελείας». (ψηφίζεται καὶ κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν 5ην μ. μ. τῆς αὔριον. (Ὥρα 9.45′ μ. μ.)