1931.04.02

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 61η

ΠΕΜΠΤΗ 2 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1931

Προεδρία κ. Θ. ΣΟΦΟΥΛΗ

(Ὥρα 4.30′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: Ὁ φαρμακεμπορικὸς σύλλογος Βόλου διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἀνάθεσιν πωλήσεως τῆς κινίνης εἰς μὴ φαρμακοποιούς. —Ὁ βουλευτὴς κ. Γιαννόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς κεντρικῆς ἐκτελεστικῆς ἐπιτροπῆς γονέων καὶ κηδεμόνων πρωτοετῶν διδασκαλείων Μακεδονίας καὶ Θράκης, ζητούσης τὴν ἄμεσον καταβολὴν τοῦ ἐπιδόματος εἰς τοὺς ὑποτρόφους. —Ὁ ἐμπορικὸς σύλλογος Θεσ)νίκης ζητεῖ τὴν ταχυτέραν κατάθεσιν τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ρυθμίσεως τοῦ φόρου ἐπιτηδεύματος». Ὁ πρόεδρος τῆς κοινότητος Λουτροῦ Κορινθίας παρακαλεῖ ὅπως ἐπισπευθῇ ἡ ἔναρξις τῆς κατασκευῆς τοῦ ἀπὸ Καμαρῶν εἰς Δερβένιον τμήματος τῆς ἐθνικῆς ὁδοῦ Κορίνθου–Πατρῶν. —Ὁ πρόεδρος τῆς κοινότητος Μυστεγνῶν Λέσβου, ὑποβάλλει πρᾶξιν τοῦ κοινοτικοῦ συμβουλίου, αἰτουμένου τήν μεταφορὰν τοῦ ἐφετείου ἐκ τῆς νήσου Σύρου εἰς Πειραιᾶ. —Ἡ ἐκτελεστικὴ ἐπιτροπὴ προσωπικοῦ τοπικῶν σιδηροδρόμων Μακεδονίας, διαμαρτύρεται διὰ τὴν διακοπὴν τῶν ἐργασιῶν καὶ μὴ πληρωμὴν τῶν μισθοδοσιῶν των. —Ἡ γενικὴ ἕνωσις ἀναπήρων πολέμου Ἀττικῆς διαμαρτύρεται διὰ τὴν ὑπαγωγὴν τοῦ ταμείου θυμάτων πολέμου εἰς τὸ ὑπουργεῖον Προνοίας. —Ὁ πρόεδρος τῆς γενικῆς συνελεύσεως μυλεργατῶν Θεσ)νίκης διαμαρτύρεται διὰ τὴν εἰσαγωγὴν εἰς τὴν Βουλὴν νομοσχεδίου «περὶ καταργήσεως τῆς ἀπεργίας», τοῦ μοναδικοῦ ὅπλου τῶν ἐργατῶν. Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὰς ἐκθέσεις αὐτῆς ἐπὶ τῶν ὑποβληθεισῶν αὐτῇ δικογραφιῶν πρὸς ἔκδοσιν ἀδείας διώξεως τῶν βουλευτῶν 1) κ. Ν. Ζαρίφη καὶ 2) κ. Ἰω. Μπούτη. —Ἐπίσης ἡ πλειονοψηφία ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσιν αὐτῆς ἐπὶ τῆς ὑπὸ τοῦ ὑπουργείου τῆς Δικαιοσύνης διαβιβασθείσης ἀναφορᾶς τοῦ Γ. Βογοπούλου περὶ ἀπονομῆς χάριτος. —Ἐπὶ τῆς ἰδίας ἀναφορᾶς ὑποβάλλει ἰδίαν ἔκθεσις ἡ μειονοψηφία τῆς ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆ. —Οἱ βουλευταὶ κ., κ. Α. Μυλωνογιάννης, Ι. Παπαδάκης, Κ. Πολυχρόνης καὶ Μ. Βολουδάκης, ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως δευτεροβαθμίων ἐκδικαστικῶν ἐπιτροπῶν τῶν φορολογικῶν ὑποθέσεων. —Ὁ βουλευτὴς κ. Μ. Μαντᾶς ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν νόμων 4964, 4562 καὶ 4591 περὶ ἀποζημιώσεως τῶν πολεμοπαθῶν». —Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Μ. Ἀργυρόπουλος, Π. Ἀραβαντινός, Μ. Μαντᾶς, Ι. Παπαφλέσσας, Π. Πετρίδης, Ν. Γαρδικιώτης, Ι. Μπουρνιᾶς, Π. Καρασεβδᾶς, Σ. Νικολαΐδης, Ν. Ζαρίφης, Ν. Κουπαροῦσος κλπ. ὑποβάλλουσι τροπολογίαν τῆς προτάσεως «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ν. Τζερμιᾶς, Γ. Ζερβός, Ε. Καρυωτάκης, Β. Ἀγγελῆς Σ. Ἀνθρακόπουλος καὶ Α. Θεολογίτης ὑποβάλλουσι πρότασιν νόμου «περὶ ἐξαιρέσεως φορτίων τινων μεταχειρισμένων ἀεροθαλάμων καὶ ἐπισώτρων ἀπὸ τῆς αὐξήσεως τοῦ εἰσαγωγικοῦ δασμοῦ τοῦ νόμου 4608 τοῦ 1930». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ἱπ. Κουτσίνας, Μ. Βολουδάκης καὶ Ε. Ζούκας ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μειώσεως τῆς διατιμήσεως τῆς ξυλείας καυσοξύλων, καὶ γαιανθράκων καστανέας». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Καρασεβδᾶς ὑποβάλλει πρότασιν νόμου «περὶ ἐξωσχολικῆς Γυμναστικῆς». Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν Ἀναφορῶν καὶ Ἐρωτήσεων Ὁ κ. Βασιλειάδης ἵνα καταθέσῃ καὶ ἀναπτύξῃ ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Κοινότητος Τραψάνας, παραπονουμένων κατὰ τοῦ παρανόμως αὐτόσε ἐνεργοῦντος ἐφημερίου.

§2Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Αἰσθάνομαι τὴν ἀνάγκην νὰ ὑπεραμυνθῶ μιᾶς κοινότητος ἀποτελουμένης ἀπὸ 100 οἰκογενείας, ἐκ τῶν ὁποίων αἱ 89 διαμαρτύρονται διὰ τὴν παράνομον παραμονὴν ἑνὸς ἱερέως ὁ ὁποῖος ἐπεβλήθη εἰς τὸ χωρίον των καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ ἱερουργῇ. Λέγω δὲ παράνομον, διότι ὁ νόμος ὁρίζει διὰ τοὺς ἱερεῖς τῶν μικρῶν κοινοτήτων ὅτι αὐτοὶ ἐκλέγονται ὑπὸ τῶν κατοίκων δηλαδὴ τῇ κοινῇ συγκαταθέσει τῆς πλειοψηφίας τῶν κατοίκων καὶ κατόπιν τοποθετεῖτο εἰς αὐτάς. Ὁ ἱερεὺς αὐτὸς δέν ἐξελέγει εἰς τὴν κοινότητα εἰς τὴν ὁποίαν σήμερον ἱερουργεῖ. Οἱ κάτοικοι δι’ ἐπανειλημμένων ἀναφορῶν πρὸς τὸν σεβασμιώτατον Μητροπολίτην ἀνεφέρθησαν διὰ ν’ ἀπομακρύνῃ τὸν ἱερέα αὐτὸν ἀπὸ τοῦ χωρίου των, ἀλλὰ δυστυχῶς ὁ Μητροπολίτης δὲν ἔλαβε μέτρα πρὸς περιστολὴν τοῦ κακοῦ. Ἐπανειλημμένως διεμαρτυρήθησαν καὶ κατέληξαν δι’ ἐμοῦ νὰ ὑποβάλωσι μίαν ἀναφορὰν αἱ 90 οἰκογένειαι τῆς κοινότητος πρὸς τὴν Βουλὴν μὲ τὴν παράκλησιν ὅπως ὁ ὑπουργὸς τῆς Παιδείας διατάξῃ τὴν ἀνάκλησιν τοῦ ἱερέως αὐτοῦ ὁ ὁποῖος δὲν ἀρκεῖται μόνον εἰς τὰ ἱερατικά του καθήκοντα ἀλλὰ ἔχει γίνει καὶ ἐπιστάτης τοῦ φόρου ἐλαίας. Ἀκούσατε, κύριοι, νὰ εἶναι ἱερεὺς καὶ νὰ εἶναι καὶ ἐπιστάτης τοῦ φόρου ἐλαίας! Ἀφ’ ἑτέρου εἶχεν ἡ ἐκκλησία μίαν περιουσίαν ἐκ 40 μετοχῶν ἐθνικῶν δανείων, τὰ ὁποῖα ἐπώλησεν ἄνευ τῆς συγκαταθέσεως τῆς ἐκκλησιαστικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἐπὶ πλέον κατηγγέλθη διὰ πολλὰς ἄλλας πράξεις. Μεταξὺ δὲ τῶν πολλῶν πράξεων κατηγγέλθη ὅτι ὑπέθαλψε εἰς τὸ παρελθὸν δύο ληστάς! καὶ ἐν τούτοις ἐξακολουθεῖ νὰ εὑρίσκηται παρὰ τὰς διαμαρτυρίας ὁλοκλήρου τῆς κοινότητος εἰς τὸ χωρίον των καὶ ἐξακολουθῇ νὰ ἐκβιάζῃ τὸν κόσμον. Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, ἐπειδὴ ἀπουσιάζει ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ διαβιβασθοῦν τὰ πρακτικὰ τῶν καταγγελιῶν τὰς ὁποίας ἐπισήμως ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἀπηύθυνα πρὸς αὐτὸν ὅπως ληφθῶσι τὰ κατάλληλα μέτρα.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀφθονίδης ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν παραγωγῶν ἑσπεριδοειδῶν.

§4Δ. ΑΦΘΟΝΙΔΗΣ. Πρὸ ἑνὸς μηνὸς ἐδημοσιεύθη ἓν διάταγμα, διὰ τοῦ ὁποίου ἀπαγορεύεται ἡ εἰσαγωγὴ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ὅλων τῶν ἑσπεριδοειδῶν. Εἰς τὸ διάταγμα τοῦτο πολὺ ὀρθῶς ἀναγράφεται ὅτι οἱ ἔχοντες παραγγελίας ἐκκρεμεῖς αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται καθ’ ὁδὸν νὰ κάμουν αἰτήσεις καὶ νὰ ἠμπορέσουν νὰ παραλάβουν τὰς παραγγελίας τὰς ὁποίας ἔχουν καθ’ ὁδόν. Ἀλλ’ εὑρέθησαν ἄνθρωποι εἰς τὸν Πειραιᾶ οἱ ὁποῖοι οὐδεμίαν σχέσιν ἔχουν μὲ τὸ ἐμπόριον αὐτό, οἱ ὁποῖοι ἔχουν διαφόρους ἀδείας τὰς ὁποίας κυκλοφοροῦν καὶ τὰς πωλοῦν ὁ εἷς μὲ τὸν ἄλλον, Οἱ παραγωγοὶ τῆς περιφερείας ἔχουν ποσὰ τεράστια νὰ εἰσαγάγουν καὶ προθεσμίαν παραδόσεως μεγάλην δηλαδὴ φθάνουσαι μέχρι 15 Μαΐου νὰ πωλήσουν εἰς τὴν ἀγορὰν τοῦ Πειραιῶς τὰ ἑσπεριδοειδῆ. Τὸ διάταγμα εἶναι ἐντελῶς δῶρον ἄδωρον, καὶ γίνεται μιὰ κατάχρησις εἰς βάρος ὅλου κόσμου.

§5Α. ΠΑΠΑΔΑΤΟΣ. (Ὑφυπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς). Κατήρτισα ἐπιτροπὴν νὰ ἐξετάσῃ τὰς ἀδείας αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν, καὶ αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν ἐπὶ τῇ βάσει πιστοποιητικῶν. Ἡ ἐπιτροπὴ ἀκριβῶς εὑρίσκεται σήμερον εἰς Πειραιᾶ διὰ νὰ ἐξετάσῃ αὐτὰ τὰ παράπονα διότι ἦλθον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ μοῦ κατήγγειλαν αὐτὰ τὰ πράγματα.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ξανθόπουλος ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς προσφυγικῆς ὁμάδος Ἄρτης.

§7Α. ΞΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπέρασαν ἓξ χρόνια, κ. βουλευταί, ἀπὸ τὸν καιρὸν ποὺ ἐγκατεστάθηκεν εἰς συνοικισμὸς ἐκεῖ εἰς τὴν Χαλκιδικὴν ἀπομεμακρυσμένος ὅλως διόλου ἀπὸ τὸν ἄλλον κόσμον. Ἑπτὰ ὧρες μὲ τὸ μουλάρι θέλει κανεὶς νὰ ὑπάγῃ κανεὶς ἐκεῖ. Εἰς 120 οἰκογενείας 80 οἰκήματα ἔκανεν ἡ ἐπιτροπὴ ἀποκαταστάσεως προσφύγων. 41 οἰκογένειαι ἀκριβῶς μένουν σταυλισμένες μέσα εἰς τοὺς ἀχυρῶνες καὶ τοὺς σταύλους τοῦ μετοχιοῦ ἐκεῖ τῆς Ἄρτης. Περίμεναν δὲ ἐνόσῳ ἡ Ἐπιτροπὴ Ἀποκαταστάσεως ὑπῆρχε, μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι θὰ τοὺς κάνουν τὰ σπίτια των. Ἡ κατάστασις ὅμως τώρα εἶναι ἀφόρητος. Ἐπῆγα δὲ ἐγὼ προσωπικῶς καὶ εἶδα τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, εἶναι ἀδύνατον αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι νὰ ζήσουν. Ἀφῆστε ποὺ ἀποθνήσκουν κάθε ἡμέραν. Γράφουν μάλιστα ἀπελπιστικῶς τί θὰ γίνουν τώρα ποῦ διελύθη ἡ Ἐπιτροπὴ Ἀποκαταστάσεως. Νομίζουν ὅτι δὲν ὑπάρχει Κυβέρνησις νὰ τοὺς κυττάξῃ, καὶ ἐκλιπαροῦν καὶ φωνάζουν. Ἕνα μέρος τῆς ἀναφορᾶς των λέγει. (ἀναγινώσκει)..... Εἰς τὴν ἀναφορὰν αὐτὴν ἡ ὁποία πρὸ δύο μηνῶν ἐδῶ ὑπεβλήθη, καὶ δὲν ἔλαβε σειρὰν νὰ τὴν ἀναπτύξω, ἀπήντησεν ἡ Βουλὴ καὶ λέγει. (ἀναγινώσκει)... Ἐπῆγα εἰς τὸν ὑπουργὸν τῆς Προνοίας ὁ ὁποῖος ἔχει ὅλην τὴν θέλησιν καὶ ὅλον τὸ ἐνδιαφέρον, ἀλλὰ δὲν ἔχει πιστώσεις αἱ ὁποῖαι χρειάζονται διὰ νὰ κάνῃ τὰ λοιπά. Πρὸς Θεοῦ, κάμετε ὅτι εἶναι δυνατὸν διότι θὰ πεθάνουν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι. Ἐπῆγα καί εἶδα δύο ἀνθρώπους ψυχορραγοῦντας εἰς αὐτὴν τὴν κατάστασιν μέσα εἰς τοὺς σταύλους καὶ σὲ κάμαρες καλαμωτές.

§8Α. ΠΑΠΑΔΑΤΟΣ. (Ὑφυπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς). Μόλις χθὲς διελύθη ἡ Ἐπιτροπὴ Ἀποκαταστάσεως, καὶ ἂν διελύθη ἡ ἐπιτροπὴ τὸ Κράτος ὑφίσταται. Προχθὲς ἐδημοσιεύθη τὸ διάταγμα καὶ ἔγινεν εἰδικὴ διεύθυνσις ἐποικισμοῦ, πρέπει νὰ καταρτισθοῦν οἱ κατάλογοι τῶν σπιτιῶν τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ κάνουν διὰ τοὺς ἀγρότας, διὰ νὰ δοθῇ ἡ πίστωσις, ἂν καὶ ἡ πίστωσις ὑπάρχῃ.

§9Α. ΞΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ γίνῃ ἐπειγόντως, διότι θὰ πεθάνουν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ αὐτὸς κύριος βουλευτὴς ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων τῆς Μεγάλης Παναγίας.

§11Α. ΞΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κουλουμβάκης ἐπὶ ἀναφορᾶς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν Ἀθηνῶν.

§13Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἐπικαλοῦμαι ἰδιάζουσαν καὶ ἐντεταμένην τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς. Πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν κ. συνάδελφοι, συζητουμένου τοῦ νομοσχεδίου, συνεπείᾳ τῆς ἀπεργίας τῶν ἀρτοποιῶν, καὶ λαμβάνων ἀφορμὴν ἐκ τῆς ἐκθέσεως τῆς ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν διὰ τῆς ὁποίας συνιστᾶτο νὰ σκεφθῇ ἡ Κυβέρνησις ἂν θὰ πρέπῃ νὰ ἐπεκταθῇ εἰς πᾶσαν ὀργάνωσιν ἡ διάταξις ἡ ὁποία ἐτέθη εἰς τὸν Νόμον περὶ Ὀργανώσεως τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων, ὅπως ἐναλλάσσωνται αἱ διοικήσεις εἰς τὰς διαφόρους ὀργανώσεις ἐργατικάς, γεωργικάς, ἐπαγγελματικάς, ἐπιμελητήρια βιομηχανικά, ἐμπορικά, γεωργικά, ὁμοσπονδίας, συνομοσπονδίας, γενικώτερον πᾶσα ὀργάνωσις, συνέστησαν καὶ ὑπεστήριξαν τὴν σύστασίν μου, ὡς καὶ ὁ ἀξιότιμος ἐκ Κερκύρας βουλευτὴς κ. Ζαβιτσιάνος, ὅπως ἐπεκταθῇ ἡ διάταξις αὐτή. Διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ ἐπέλθῃ ἡσυχία εἰς τὴν χώραν θὰ λειτουργῇ καλλίτερον τὸ πολίτευμα, καὶ θὰ προστατευθοῦν τὰ ἐπαγγέλματα πάσης φύσεως καὶ πάσης ποιότητος. Διότι εἶπον μεταξὺ τῶν ἄλλων συμβαίνουν εἰς ὀργανώσεις τινὰς εἰς ὀργανώσεις ἰδίως ἐργατικὰς νὰ εἶναι πρόεδροι καὶ γραμματεῖς δεκαπέντε, εἴκοσι, εἰκοσιπέντε, τριάντα ἐτῶν κατὰ μοναδικὸν ἐπάγγελμα, οἱ ὁποῖοι ἐφόσον ἔχουν τοῦτο τὸ ἐπάγγελμα, βεβαίως καταντοῦν παράσιτα κοινωνικά. Συνεπείᾳ τῶν συστάσεών μου ἐκείνων κ. βουλευταί, πρῶτον ἐγένετο ἐναντίον μου καὶ τοῦ κ. Ζαβιτσιάνου ἐπερώτησις εἰς τὴν Γερουσίαν. Διαστροφὴ τοῦ πολιτεύματος. Διότι ἐπερωτήσεις ἀπαγγέλλονται ἐναντίον τῶν Κυβερνήσεων ὄχι ἐναντίον τῶν βουλευτῶν. Δευτέρα διαστροφὴ ἄδικος διότι προέρχεται ἐξ ἀπροσεξίας καὶ ἀφροσύνης, ἢ ἄδικος διότι προέρχεται ἐκ κακοηθείας. Οἱ ἡγέται τῶν ἐπαγγελματιῶν ἐνῷ ἐπρόκειτο περὶ συστάσεως γενικωτάτης ἀφορώσης πᾶσαν ἐργασίαν, πᾶσαν ὀργάνωσιν, πᾶν ἐπάγγελμα, μὴ ἀφορώσης εἰς πρόσωπα, οἱ ἡγέται τῶν ἐπαγγελματιῶν μετὰ τὴν ἐπερώτησιν ἐναντίον μας εἰς τὴν Γερουσίαν συνεκάλεσαν τοὺς ἐπαγγελματίας καὶ κατήρτησαν ψηφίσματα τὰ ὁποῖα δημοσίευσαν εἰς τὸν τύπον καὶ τὰ ὁποῖα ἀπηύθυναν καὶ εἰς τὴν Βουλήν, ψήφισμα τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι παρὰ χυδαιότατος λίβελλος......

§14Ν. ΓΑΡΔΙΚΙΩΤΗΣ. Δὲν ἔπρεπε ν’ ἀνακοινωθῇ.

§15Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ὁ ὁποῖος βεβαίως δὲν ἔπρεπε ν’ ἀνακοινωθῇ. (ἀναγινώσκει)...Κύριοι συνάδελφοι, τοιούτου εἴδους διαστροφὴ σκόπιμος βεβαίως πρέπει νὰ ἀγάγῃ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν Βουλὴν εἰς σύντομον ἀπόφασιν ν’ ἀπαλλαγῇ ἡ Ἑλληνικὴ κοινωνία ἀπ’ αὐτοὺς τοὺς δυνάστας τῶν ἐπαγγελματιῶν καὶ τῶν ἐργατῶν. Ἰσχυρίζομαι κ. συνάδελφοι, καὶ ἔχω μάρτυρα τὰ στενογραφημένα πρακτικὰ ὅτι δὲν εἶπον οὔτε μίαν λέξιν ἐναντίον προσώπου τινός. Ἐν τούτοις ἐπὶ ἡμέρας διασύρομαι εἰς τὰς ἐφημερίδας καὶ κατὰ παρέλκυσιν μάλιστα καὶ ἕνας ἀπόστρατος συνταγματάρχης γνωστὸς δραπέτης τοῦ φρενοκομείου χθὲς δι’ ἀνηκούστων ὕβρεων καὶ ἀπειλῶν ἀκόμη διότι καὶ αὐτὸς ἀπομεμιμήθη τοὺς ἡγέτας τῶν ἐπαγγελματιῶν τοὺς ὁποίους τάχα ἐγὼ ὕβρισα, ἐνῷ οὔτε κἄν διενοήθην νὰ τοὺς ὑβρίσω. Καὶ μέχρι τῆς τελευταίας αὐτῆς πράξεως τῆς ἀνηκούστου, βεβαίως τοὺς ὑπεληπτόμην τώρα βεβαίως δὲν τοὺς ὑπολήπτομαι. Εἶναι ἀνάγκη ἐπαναλαμβάνω ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Βουλὴ νὰ σκεφθῶμεν ὅλοι διότι εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσῃ αὐτὴ ἡ κατάστασις, νὰ ἐπερωτῶνται βουλευταὶ νὰ ὑβρίζωνται βουλευταὶ νὰ συκοφαντῶνται βουλευταί διότι εἶπαν μίαν γενικωτάτην γνώμην. Ἀκούσατε εἰς πόσην χυδαιότητα φθάνουν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί. (ἀναγινώσκει).... Καὶ ψηφοθηροῦν ἐναντίον μου, ἀκόμη φανταζόμενοι ὅτι οἱ συνεπαρχιῶται μου εἶναι σἂν τὰ μοῦτρα τους, τὸ πρᾶγμα δὲν εἶναι ἀνάξιον προσοχῆς σήμερον ὑβρίσθημεν δύο βουλευταὶ αὔριον 52, κατὰ ποῖον τρόπον, δὲν ἔχομεν ἐλευθερίαν συζητήσεως ὅταν μάλιστα δὲν λαμβάνομεν τὸ μέτρον τὸ ὁποῖον εἶχον τὴν τιμὴν νὰ εἰσηγηθῶ πρὸ ἔτους ὅπως τέλος πάντων κανονισθῇ ἡ δημοσίευσις εἰς τὸν Τύπον πρακτικῶν πιστῶν τῶν συζητήσεών μας, διότι καὶ αὐτὸ ἦτο μία ἀφορμὴ αὐτοῦ τοῦ λιβέλιον. Διότι βέβαια αἱ ἐφημερίδες δὲν κάμνουν τὴν κρίσιν των, διότι αἱ ἐφημερίδες ἔχουν τὸν χῶρον των βέβαια, αἱ ἐφημερίδες δὲν δημοσιεύουν ὅπως πρέπει τὰ πρακτικὰ καὶ δὲν θὰ δημοσιεύσουν ποτὲ ἐφόσον δὲν ληφθοῦν μέτρα νὰ πληροφορῆται ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς ποῖαι εἶναι πραγματικῶς αἱ συζητήσεις τοῦ κοινοβουλίου διότι τώρα πᾶν ἄλλο δημοσιεύουν αἱ ἐφημερίδες παρὰ πιστὰ πρακτικὰ τῶν συζητήσεων τῆς Βουλῆς. Νομίζω ὅτι εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη ἡ Κυβέρνησις ἐν συνεννοήσει μὲ τὸ προεδρεῖον, νὰ κανονίσῃ αὐτὸ τὸ ζήτημα εἴτε ἐπ’ ἀμοιβῇ τῶν ἐφημερίδων εἴτε κατ’ ἄλλον τινα τρόπον νὰ πληροφορῆται ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς τὶ λέγομεν τέλος πάντων ἐν τῇ Βουλῇ. Λέγομεν αὐτὰ τὰ πράγματα, ὑβρίζομεν ἐδῶ, ἢ κάνομεν συστάσεις γενικάς, δὲν εἶναι κατάστασις αὐτή. Μὲ συγχωρεῖτε διότι σᾶς ἀπησχόλησα, ἀλλὰ ἐθεώρησα τὸ ζήτημα σπουδαῖον.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θεολογίτης ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν πτωχευσάντων ἐμπόρων καὶ πολεμοπαθῶν Καβάλλας.

§17Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ. Τὸ ζήτημα εἶναι γνωστὸν καὶ εἰς τὸν ἀξιότιμον ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργόν. Οἱ ταμίαι δὲν κατέβαλον τὰς ἀποζημιώσεις τῶν ἐμπόρων τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας τῶν πτωχευσάντων καίτοι ἐψηφίσθη εἰδικὴ διάταξις μερίμνῃ τοῦ ἀξιοτίμου ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν ὑπουργοῦ κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν κατάσχονται αἱ ἀποζημιώσεις τῶν πολεμοπαθῶν. Ἐν τῷ μεταξὺ ἐπτώχευσαν διάφοροι ἔμποροι καὶ εἶναι πάρα πολλοί, τὸ δὲ ταμεῖον ἀρνεῖται νὰ καταβάλῃ εἰς αὐτοὺς τὰς ἀποζημιώσεις. Νομίζω ὅτι ἡ διάθεσις τῆς Κυβερνήσεως ἦτο ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ ποσοῦ μέχρι 50 χιλ. δραχ., νὰ καταβληθῶσιν αἱ ἀποζημιώσεις εἰς τοὺς πτωχεύσαντας ἐμπόρους, ἐφ’ ὅσον μάλιστα δὲν ἐμπίπτει εἰς τὸ ἄρθρον 206 τοῦ νόμου περὶ πτωχεύσεων. Τὸ νομικὸν συμβούλιον ἀπεφάνθη κατὰ μεγάλην πλειοψηφίαν ὅτι δέον νὰ πληρωθῶσιν αἱ ἀποζημιώσεις εἰς τοὺς δικαιούχους. Μετὰ τῶν λοιπῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων Μακεδονίας ἔχομεν ὑποβάλλει πρότασιν νόμου νὰ δοθῇ μία λύσις εἰς τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ νὰ δοθοῦν τὰ ἐλάχιστα αὐτὰ ποσὰ τῶν ἀποζημιώσεων τῶν ὁποίων ἀσφαλῶς ἔχουν ἀνάγκην. Διότι εἶναι πάρα πολλοὶ οἱ ἔμποροι ἐν Μακεδονίᾳ καὶ Θράκῃ οἱ ὁποῖοι ἐπτώχευσαν, καὶ οἱ ὁποῖοι ἀναμένουν τὰ ὀλίγα ψυχία τῆς ἀποζημιώσεώς των. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργὸν εἶναι ὅτι, ἐφόσον ἤθελε κρίνῃ ὅτι ἡ πρότασίς μας αὐτὴ εἶναι δικαία νὰ τὴν ἐπισπεύσῃ οὕτως ὥστε νὰ καταβληθοῦν αἱ ἐκκρεμοῦσαι αὐταὶ ἀποζημιώσεις πρὸ τῶν ἑορτῶν τοῦ Πάσχα.

§18Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ὁ νόμος περὶ ἀποζημιώσεως πολεμοπαθῶν ἀπαγορεύων τὴν κατάσχεσιν, δὲν λύει τὸ ζήτημα τὶ θὰ γίνῃ εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ πτωχεύσας δὲν ἔχει τὴν διαχείρισιν τῆς περιουσίας του. Ἐν τῇ προθέσει μου πράγματι ὑπῆρχε νὰ προστατεύσω τοὺς πτωχοὺς ἀποζημιωθέντας καὶ ἐζήτησα τὴν γνώμην τοῦ νομικοῦ συμβουλίου τὸ ὁποῖον δὲν συνεφώνησεν ἀλλὰ κατὰ πλειοψηφίαν ἀπεφάνθη, ἔχω δὲ καὶ ἐγὼ ἀμφιβολίας. Διὰ τοῦτο εἶμαι διατεθειμένος νὰ εἰσηγηθῶ τροπολογίαν εἰς τὸ προκείμενον νομοσχέδιον περὶ πολεμοπαθῶν διὰ νὰ ἐπιτρέψωμεν μέχρις ὡρισμένου ποσοῦ τὴν πληρωμὴν τῆς ἀποζημιώσεως εἰς τοὺς ἀτυχήσαντας πολεμοπαθεῖς.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μουτζουρίδης.

§20Ι. ΜΟΥΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἰδικώτερον τὸν κ. Πρωθυπουργὸν καὶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως λάβουν ὑπ’ ὄψιν τὰ παράπονα τῶν διαφόρων κατοίκων τῶν ὀρεινῶν χωρίων τοῦ νομοῦ Ἀργολιδοκορινθίας τῶν πληγέντων ἐκ τοῦ τελευταίου παγετοῦ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιληφθῇ τὰς ἔνθεν καὶ ἐκεῖθεν τῆς σιδηροδρομικῆς γραμμῆς ζημίας. Διὰ τοῦτο οἱ κάτοικοι διαφόρων χωρίων τῆς Ἀργολιδοκορινθίας ἐζήτησαν ἀπὸ τὴν νομαρχίαν ἵνα δι’ ὑπαλλήλων βεβαιωθῇ ἡ ἔκτασις τῶν ζημιῶν. Ἀτυχῶς δὲν ἠδυνήθη ἡ νομαρχία νὰ πράξῃ τοῦτο καὶ οὕτω πολλὰ παθόντα χωρία, καὶ τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπισκεφθῇ ὁ κ. ὑπουργὸς παρακαλοῦν νὰ ληφθοῦν μέτρα καὶ δι’ αὐτά. Ταὐτοχρόνως θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν νὰ διατάξῃ τὴν ἀναστολὴν τῆς ἐκτελέσεως τῶν διαφόρων ἐνταλμάτων, διότι περιφέρονται οἱ διάφοροι εἰσπράκτορες διὰ νὰ εἰσπράξουν, περιφέρονται ὡς κόρακες ἐπάνω εἰς τὰ πτώματα.

§21Α. ΠΑΠΑΔΑΤΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Πολιτικοῦ Γραφείου). Σᾶς διαβεβαιῶ ὅτι ὅλα τά μέτρα θά ληφθοῦν. Θὰ σᾶς παρακαλέσω μάλιστα αὔριον τὸ πρωΐ ἂν θέλετε, νά περάσετε ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον νά ἐξετάσωμεν τά ζητήματα αὐτά ἐν συνεργασίᾳ μὲ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν διὰ νά ἴδωμεν τὶ μέτρα θά λάβωμεν, διότι πράγματι εἰς τά ὀρεινά χωρία τῆς Κορινθίας ὑπάρχουν μεγάλαι καταστροφαὶ ὅπως ἔχομεν πληροφορηθῆ.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς Νομοθετικῆς Ἐργασίας Μόνη συζήτησις τοῦ ὑπὸ τῆς Γερουσίας τροποποιηθέντος σχεδίου νόμου «περὶ συγκροτήσεως Ἐπιτροπῆς πρὸς ἐκπόνησιν κώδικος Ποινικῆς Δικονομίας». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Μόνη συζήτησις τοῦ ὑπὸ τῆς Γερουσίας τροποποιηθέντος σχεδίου νόμου «περὶ συγκροτήσεως ἐπιτροπῶν πρὸς ἐκπόνησιν νέας Πολιτικῆς Δικονομίας». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων περὶ ταμειακῆς ὑπηρεσίας τοῦ Κράτους καὶ ἐπιθεωρήσεως τῶν δημοσίων ὑπολόγων». (Ψηφίζεται εἰς βʹ ἀνάγνωσιν, ἀναβληθείσης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν νόμων 4464 καὶ 4591 περὶ ἀποζημιώσεως τῶν πολεμοπαθῶν». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπισκευῆς τοῦ Δικαστικοῦ μεγάρου Ἀμφίσσης». (Ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπισκευῆς καὶ διαρρυθμίσεως τοῦ Δικαστηρίου Ρεθύμνης». (Ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως ἄρθρων τινῶν τοῦ νόμου 4410 περὶ Ναυτικῆς Στρατολογίας». (Ψηφίζεται εἰς βʹ ἀνάγνωσιν ἀναβληθείσης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου). Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως τῶν ἄρθρων 55 καὶ 56 τοῦ νόμου 4411 περὶ συγκροτήσεως προελεύσεως κλπ. τῶν στελεχῶν τοῦ Πολεμικοῦ Ναυτικοῦ». (Ψηφίζεται εἰς βʹ ἀνάγνωσιν, ἀναβληθείσης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου). Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καθορισμοῦ κυρώσεων τῶν παραβάσεων τῶν Ἀστυνομικῶν Διατάξεων τοῦ Πολεμικοῦ Ναυστάθμου». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον)

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀπαγορεύσεως εἰσαγωγῆς λαχανικῶν ἐκ τῶν μὴ φυλλοξηριωσῶν περιφερειῶν τῆς Παλαιᾶς Ἑλλάδος εἰς τὴν Μακεδονίαν». Ὁ κ. Μουτζουρίδης.

§24Ι. ΜΟΥΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Κρίνω περιττόν, κύριοι βουλευταί, νὰ ἀφηγηθῶ τὴν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται ἀληθῶς σήμερον οἱ διάφοροι παραγωγοί, λόγῳ τῆς γενικῆς κρίσεως καὶ ἰδίως λόγῳ τῶν διαφόρων περιπετειῶν, τὰς ὁποίας ὑπέστησαν ἀπὸ τὰς διαφόρους θεομηνίας καὶ τὰς ἄλλας καταστροφὰς τελευταίως. Εἶναι βέβαιον καὶ δὲν ἀμφιβάλλω περὶ αὐτοῦ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει ὅλην τὴν καλὴν θέλησιν νὰ παράσχῃ πᾶσαν εὐκολίαν καὶ πᾶσαν συνδρομὴν εἰς τοὺς πληθυσμοὺς αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ὑπέφεραν τόσον καὶ οἱ ὁποῖοι ὡς γνωστὸν εἶναι οἱ παράγοντες τῆς γενικῆς εὐημερίας τοῦ Κράτους. Τελευταίως, κύριοι ἐλήφθη παραδόξως ἕν μέτρον, μέτρον σκληρὸν διὰ μέρος τῆς Ἑλλάδος, τὸ μέτρον τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς εἰσαγωγῆς τῶν λαχανικῶν καὶ ἄλλων κηπουρικῶν ἀπὸ τῆς παλαιᾶς εἰς τὴν νέαν Ἑλλάδα. Ἡ Κυβέρνησις διῄρεσε τὸ Κράτος εἰς ζώνας καὶ στηριζομένη εἰς τὸ ὅτι ἡ Νέα Ἑλλὰς ὑπέφερεν ἐξ ἀσθενειῶν καὶ δὲν ἠδύνατο νὰ ἐξάγῃ τὰ λαχανικὰ καὶ εἰς τὴν Παλαιὰν Ἑλλάδα, ἔκρινε καλὸν νὰ περιορίσῃ καὶ νὰ ἀπαγορεύσῃ τὴν εἰσαγωγὴν τῶν λαχανικῶν ἐκ τῆς Παλαιᾶς εἰς τὴν Νέαν Ἑλλάδα. Εἶναι περιττὸν νὰ χαρακτηρίσω τὸ μέτρον τοῦτο. Ὅλοι ἀντιλαμβάνεσθε πὼς εἶναι μέτρον σκληρόν, σκληρότατον καὶ ἀπογοητευτικόν, διότι καθ’ ἣν ἐποχὴν ἡμεῖς ἐζητήσαμεν νά ὠθήσωμεν τοὺς καλλιεργητάς εἰς μίαν ἐντατικὴν καλλιέργειαν καὶ ὑπερπαραγωγὴν ἀφ’ ἑνός, ἀφ’ ἑτέρου δὲ περιωρίσαμεν τὴν ἀγορὰν καταναλώσεως ἐντὸς τῶν ὁρίων τῆς Παλαιᾶς Ἑλλάδος, ταὐτοχρόνως ἐξακολουθοῦμεν ἐπιτρέποντες τὴν εἰσαγωγὴν τῶν λαχανικῶν ἀπὸ ὅλα τὰ ξένα Κράτη ἀπ’ ἀμφοτέρων τῶν ἡμισφαιρίων καὶ εἰς τὴν Παλαιάν, καὶ εἰς τὴν Νέαν Ἑλλάδα, εἰς τὴν ὁποίαν δὲν ἐπιτρέπεται νὰ εἰσάγωνται τά λαχανικὰ τῆς Παλαιᾶς Ἑλλάδος. Τοῦτο εἶναι κάτι τι τὸ ἐξωφρενικὸν καὶ μὴ δυνάμενον νὰ κατανοηθῇ ἀπὸ μίαν διάνοιαν λογικήν. Ἀπὸ ἐτῶν παλαίομεν ὅπως ἀπαγορευθῇ ἢ μᾶλλον τεθῇ ἕνας φραγμὸς ἐπὶ τῶν εἰσαγομένων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰδῶν, ἀλλ’ αἱ ἑκάστοτε Κυβερνήσεις ἰσχυρίζοντο ὅτι ἐδεσμεύοντο ἀπὸ διαφόρους περιορισμούς, τοὺς ὁποίους εἶχον λόγῳ συμβάσεων μὲ τά Κράτη ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἰσάγουν τά ξένα λαχανικά καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ θέσουν δασμολογικὸν φραγμόν. Ἐσχάτως εὐτυχῶς ἐδόθη εὐκαιρία ληξασῶν τῶν ὑποχρεώσεων, νά τεθῶσι δασμοὶ περιοριστικοὶ διότι ὡς καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν ἐβεβαίωσε δὲν ὑφίστανται πλέον οἱ περιορισμοὶ οἱ ὁποῖοι ὑφίσταντο πρὶν μετά τῆς Αἰγύπτου. Ἡ Αἴγυπτος ἀπό τινος ἀπήλλαξεν ἡμᾶς τῶν διευκολύνσεων, τὰς ὁποίας εἴχομεν καὶ εἰς τά καπνά καὶ εἰς ἄλλα προϊόντα, καὶ ἤδη εὐχερῶς καὶ δικαίως δύναται τὸ Κράτος νά ἐπιβάλῃ ἕνα δασμολογικὸν περιορισμόν, οὕτως ὥστε νά παύσουν νά εἰσάγωνται ἀφθόνως καὶ ἀκαίρως τὰ ξένα λαχανικὰ ἐπὶ ζημίᾳ τῆς ἰδικῆς μας παραγωγῆς. Ἡ ἰδική μας παραγωγὴ ἄρχεται ἀπὸ τοῦ Μαΐου καὶ φθάνει μέχρι τοῦ Νοεμβρίου. Μόλις τελειώσουν τά ἰδικά μας λαχανικά τὸν Νοέμβριον, ἀρχίζουν εἰσαγόμενα τά τῆς Αἰγύπτου, Δωδεκαννήσων κλπ. Καὶ εἶπον ἀκαίρως διότι ναὶ μὲν κατά τὸ διάστημα τοῦ χειμῶνος δὲν παράγομεν ντομάταν π. χ. ἔχομεν ὅμως τά μέσα νά ἔχωμεν ντομάταν νωπὴν ἰδικήν μας πρὸς κατανάλωσιν, διά τὸν λόγον ὅτι ἔχομεν ἐργοστάσια πρώτης τάξεως τά ὁποῖα παρασκευάζουν καὶ μπελτὲ καὶ ντομάτα νωπή. Λοιπὸν θά ἦτο δυνατὸν τὴν νωπὴν ντομάταν καὶ τὸν μπελντὲν τῶν ἐργοστασίων νά τὸν καταναλίσκωμεν τὸν χειμῶνα, ἐπ’ ὠφελείᾳ τῆς παραγωγῆς τῆς ἰδικῆς μας. Οὕτω ἡ ὑπερπαραγωγὴ ἡ ἰδική μας, ἡ ὁποία γίνεται τὸ θέρος καὶ ἡ ὁποία δύναται νά μεταφερθῇ εἰς τὴν βιομηχανίαν, αὐτὴ ἡ παραγωγὴ θά δύναται εὐχερῶς νά καταναλίσκεται κατά τὸν χειμῶνα. Καὶ δὲν εἶναι μόνον ἡ ντομάτα· εἶναι τά κολοκυθάκια, ὁ ἀρακάς, τά φασόλια, ἡ μπάμιες, τὰ κουκιὰ καὶ πολλὰς ἄλλας κονσέρβες, τὰς ὁποίας ἠδυνάμεθα νὰ καταναλίσκωμεν τὸν χειμῶνα. Εἰς τὴν ἐπαρχίαν μου ὑπάρχουν πέντε ἐργοστάσια τὰ δύο μάλιστα εἶναι ἐφάμιλλα μὲ τὰ Ἰταλικά. Δυνάμεθα τὰ περισσεύματα τῆς παραγωγῆς νὰ τὰ βιομηχανοποιοῦμεν καὶ νὰ τὰ χρησιμοποιλοῦμεν τὸν χειμῶνα, διότι ἤδη αὐτὰ τὰ περισσεύματα ἀπορρίπτονται τὸ θέρος ὑπὸ τῶν παραγωγῶν λόγῳ τῆς ἀζητησίας. Εἶναι περιττὸν νὰ ἐξάρω πόσον θὰ ἐξυπηρετηθῇ ἡ παραγωγή. Ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν γνωρίζει καὶ ἄλλα Κράτη, ὅπως ἡ Ἰταλία φερ’ εἰπεῖν ἡ ὁποία εἶναι ἡ μόνη παραγωγὸς ντομάτας, καὶ ἡ Ἱσπανία, κατ’ ἐξοχὴν παραγωγός, ἀπαγορεύουν νὰ εἰσαχθοῦν ντομάται ἐκ τῆς Αἰγύπτου κατὰ τὸ διάστημα τοῦ χειμῶνος. Ἐπίσης ἡ Γερμανία, ἡ ὁποία δὲν παράγει ντομάταν, εἶναι γνωστὸν ὅτι ἔχει βάλει δασμὸν 12 πφένιχ κατὰ ἡμίκιλον.

§25Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν). Χωρὶς νὰ δύναμαι μετ’ ἀπολύτου πεποιθήσεως νὰ ἀποφανθῶ διατελῶ ὑπὸ τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἀπὸ ἀπόψεως νομικῆς δὲν θὰ ὑπῆρχε κώλυμα νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ ἀπαγόρευσις. Ἡ ὑπηρεσία τοῦ δασμολογίου σήμερον ὑπάγεται εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν. Σᾶς ὑπόσχομαι ὅτι εὐθὺς μετὰ τὴν λῆξιν τῶν λόγῳ τοῦ Πάσχα διακοπῶν τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς καὶ κατὰ τὰς διακοπὰς, θὰ ἐξετάσω τὸ ζήτημα μετὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τῆς ἁρμοδίας ἐπιτροπῆς κατὰ τὴν κατεύθυνσιν τὴν ὁποίαν μοὶ δίδετε.

§26Ι. ΜΟΥΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Εὐχαριστῶ τὸν κ. ὑπουργὸν διὰ τὴν βεβαίωσιν, γνωρίζω δὲ ἐπ’ αὐτῆς τὰ ἑξῆς: Πρὸ ἡμερῶν συζητουμένης σχετικῆς ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων Ἀσίνης, ἐλέχθη εἰς τὸν κ. Πρωθυπουργὸν ὅτι τὸ ζήτημα πρέπει νὰ ἐξετασθῇ ἀπὸ τοὺς κ. ὑπουργοὺς Ἐξωτερικῶν καὶ Οἰκονομικῶν. Τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν τὸν ἐπεσκέφθην κατ’ ἐπανάληψιν καὶ μὲ ἐβεβαίωσεν ὅτι θὰ συνεννοηθῇ μεθ’ ὑμῶν εἰς τὸ πρῶτον συμβούλιον. Ἔκτοτε παρῆλθον 15 ἡμέραι καὶ τὸ συμβούλιον δὲν ἐγένετο, τὸ ζήτημα δέ, ὡς γνωρίζετε, ἐπείγει, διότι πρέπει νὰ ληφθῇ μία οἱαδήποτε ἀπόφασις διὰ νὰ παύσῃ ἡ ἀγωνία τῶν παραγωγῶν αὐτῶν. Καὶ θὰ παύσῃ τότε ὅταν βεβαιωθῶσιν ὅτι θὰ παύσῃ ἡ εἰσαγωγὴ τῶν λαχανικῶν ἐκ τῆς Αἰγύπτου. Διότι φαντασθῆτε ποῦ ἐφθάσαμεν. Ὅταν εἶναι γνωστὸν ὅτι 100 ὀκάδες ντομάτα παράγουν 9–10 ὀκάδες μπελτέ, αἱ ὑπολοιπόμεναι 90 ὀκάδες εἶναι νερὸ τοῦ Νείλου, τὸ ὁποῖον εἰσαγόμενον εἰς τὸ Κράτος μας πληρώνεται μὲ συνάλλαγμα, ἀλλὰ ἡ διαφορὰ εἶναι ὅτι ὁ Νεῖλος δὲν θά στερέψῃ ποτέ, ἐνῷ τὸ συνάλλαγμα ὁσημέραι στερεύει. Ἐν πάσῃ περιπτώσει εὐχαριστῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν διά τὴν νέαν βεβαίωσίν του.

§27Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν). Ἐντὸς τῆς Μ. Ἑβδομάδος θά ἐξετάσω τὸ ζήτημα. Κάθε Κράτος ἄλλωστε σήμερον λαμβάνει τά προσήκοντα μέτρα πρὸς προστασίαν τῆς ἰδίας του παραγωγῆς.

§28Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐάν δὲν λάβωμεν μέτρα προστατευτικά θά μᾶς θεωρήσωσι τοὐλάχιστον ἀνοήτους.

§29Ι. ΜΟΥΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Ἡ Κυβέρνησις ἐκ τοῦ τρόπου καθ’ ὃν εἰσάγει τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἀποφασισμένη νὰ τὸ ψηφίσῃ, θά παρακαλέσω ὅμως τὸν κ. ὑπουργὸν περὶ τῆς ἑξῆς τροπολογίας μου. Εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν λέγεται ὅτι «θά ἀπαγορεύεται ἐπὶ ὡρισμένον χρονικὸν διάστημα κλπ.». Τὰ λαχανικά μας τῆς Παλ. Ἑλλάδος προηγοῦνται εἰς τὴν παραγωγὴν κατά 1–1½ μῆνα ἀπὸ τά λαχανικά τῆς Μακεδονίας. Θὰ ἦτο εὐκταῖον, ἵνα κατά τὸ διάστημα τοῦτο ἐπιτρέπεται ἡ ἐντεῦθεν εἰσαγωγή, ἐφόσον δὲν ὑπάρχουν ἐκεῖ λαχανικά. Καὶ πρὸς τοῦτο ὑποβάλλω σχετικὴν τροπολογίαν. Αὐτὴ θά ἐξυπηρετήσῃ καὶ τὴν κατανάλωσιν, καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν πιστεύω νά ὑπάρχῃ ἀντίρρησις οὔτε ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως οὔτε ἐκ μέρους τῶν συναδέλφων τῆς Μακεδονίας διὰ τὴν τροπολογίαν μου ταύτην ἐπὶ τοῦ Νομοσχεδίου.

§30Α. ΠΑΠΑΔΑΤΟΣ. (Προσωρινὸς ἐπὶ της Γεωργίας ὑπουργός). Δὲν ὑπάρχει ἀντίρρησις ἐκ μέρους οὐδενός. Ὁ κ. Γενικὸς Διοικητὴς μόνον νά εἰδοποιῇ 15 ἡμέρας πρὶν, ὅτι ἀπὸ τῆς τάδε προθεσμίας θά ἀπαγορεύεται ἡ εἰσαγωγή.

§31ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἡμεῖς θέλομεν ὅταν ὑπάρχουν λαχανικὰ ἐν Μακεδονίᾳ νὰ μὴ εἰσάγωνται ἔξωθεν.

§32Ι. ΜΟΥΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Πολὺ ὀρθῶς. Σᾶς βεβαιῶ, ὅτι εὑρισκόμενος τὸν Μάϊον ἐν Θεσσαλονίκῃ ἠγόραζον φασολάκια πρὸς 19 δραχμὰς τὴν ὀκᾶν, διότι δὲν ἐπιτρέπετο ἡ εἰσαγωγὴ τῶν ἰδικῶν μας, ἐλθὼν δὲ ἐδῶ τὰ εὗρον 6 δραχμάς.

§33Κ. ΚΟΝΤΟΔΙΝΑΣ. Δὲν θὰ εἶχον βγῇ ἀκόμη τὰ ἰδικά μας. Ἡμεῖς θέλομεν ὅταν βγοῦν τὰ ἰδικά μας νὰ μὴ εἰσάγωνται ξένα.

§34Α. ΠΑΠΑΔΑΤΟΣ. (Ὑπουργός της Γεωργίας). Ὅταν ἀρχίσουν ἐκεῖ τὰ πρώϊμα δὲν θὰ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Γενικὸς Διοικητὴς 10 ἡμέρας πρὶν νὰ εἰσαχθῶσιν ἐντεῦθεν. Ἡμεῖς θέτομεν τὸ ἀνώτατον ὅριον, ἀλλ’ ἀφήνομεν εἰς τὸν κ. Γεν. Διοικητὴν τὸ δικαίωμα τῆς διακρίσεως. Αὐτὸς θὰ κανονίσῃ ἀπὸ πότε θὰ παύσουν νὰ εἰσάγωνται ἐπὶ παραδείγματι αἱ ντομάται.

§35Κ. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Ὁ Γενικὸς Διοικητὴς τὸ ἔχει τὸ δικαίωμα αὐτὸ νὰ ἀπαγορεύῃ. Θέλομεν ὅμως νὰ ἠξεύρωμεν ποῖαι εἶναι αἱ προθεσμίαι αὐταί.

§36Α. ΠΑΠΑΔΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας); Δέκα ἡμέρας πρὶν ἀρχίσῃ ἡ παραγωγή.

§37Κ. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Αὐτὸ δὲν μᾶς ἱκανοποιεῖ. Πότε ἀρχίζει ἡ παραγωγή; Νὰ βάλωμεν προθεσμίαν.

§38Α. ΠΑΠΑΔΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατόν, διότι κάθε χρόνον ἀλλάσσει ὁ καιρός. Ἄλλωστε ὁ συνάδελφός σας κ. Μουτζουρίδης, ἱκανοποιεῖται πλήρως.

§39Ι. ΜΟΥΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Ὁ κ. συνάδελφός μου θέλει νὰ περιχαρακώσωμεν ἔτι περισσότερον τὰ πράγματα, μήπως γίνῃ καμμία αὐθερεσία, οὐχὶ τοῦ Γενικοῦ Διοικητοῦ, ἀλλ’ ἐκ μέρους τῶν ἐκεῖ ἐμπορευομένων ἀσκούντων πίεσιν εἰς τοὺς βουλευτάς των ἢ εἰς τὸν Γενικὸν Διοικητήν. Ἐὰν εἶναι εἰς τὸν νόμον, ὁ νόμος θὰ εἶναι σεβαστός.

§40Κ. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Δὲν θὰ βάλωμεν εἰς τὸν νόμον τὰ φασολάκια καὶ τὰ ἄλλα, θὰ εἴπωμεν τὴν τάδε προθεσμίαν. Ἐπιτρέπεται ἡ εἰσαγωγὴ τῶν λαχανικῶν ἐκ τῆς Παλαιᾶς Ἑλλάδος μέχρι τῆς ἐποχῆς ἐκείνης. Ἠξεύρομεν πότε ἀρχίζει ἡ ντομάτα καὶ τὰ λαχανικὰ εἰς τὴν Σύρον καὶ πότε εἰς τὴν Μακεδονίαν. Ἐκεῖ ἀρχίζουν τὸν Μάϊον, ἑπομένως ὅλον τὸν Ἀπρίλιον μποροῦν νὰ εἰσάγωνται.

§41Α. ΠΑΠΑΔΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Νομίζω ὅτι ἡ δήλωσίς μου ἱκανοποιεῖ πλήρως τοὺς πάντας. Ἄλλην τροποποίησιν δὲν δυνάμεθα νὰ δεχθῶμεν.

§42Ι. ΜΟΥΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Μετὰ τὰς δηλώσεις τῶν κυρίων ὑπουργῶν δὲν δύναμαι, παρὰ ἀρκούμενος εἰς τὴν τροπολογίαν μου νὰ ἐκφράσω τὴν εὐγνωμοσύνην μου πρὸς τὴν Κυβέρνησιν.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μπακάλμπασης.

§44Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Ἕνα νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον φαντάζομαι τέλος πάντων ὅτι ἔχει βέβαια μίαν σκοπιμότητα, δὲν βλάπτει κανένα, ἀλλ’ ἔχει ὅμως καὶ μερικὰ μειονεκτήματα τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν. Εὐτυχῶς, ὅπως βλέπω ἀπὸ τὰς δηλώσεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν, αὐτὰ τά μειονεκτήματα ὑπάρχει πραγματικῶς ἐλπὶς νά ἐκμηδενισθοῦν, ἀλλ’ ὀφείλω νά σᾶς ὁμολογήσω τὸ ἑξῆς: ὅτι δὲν ἀνέμενον τὴν ὑποβολὴν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, διότι ἔχω σχεδὸν ἐσχηματισμένην τὴν πεποίθησιν ὅτι ὅλα σχεδὸν τά κόμματα ἔχουν ἀντιληφθῆ τὴν σημασίαν τοῦ προβλήματος τὸ ὁποῖον παρουσιάζεται καὶ τὸ ὁποῖον θά μοὶ ἐπιτρέψητε μὲ ὀλίγας λέξεις νά ἐκθέσω. Τὸ ζήτημα τῶν λαχανικῶν δὲν εἶναι τόσον ἐπουσιῶδες. Ὡς γνωστὸν ἐπὶ τῇ βάσει πραγματικῶς ὑφισταμένων στατιστικῶν εἶναι ἐξηκριβωμένον ὅτι ἀπὸ τά λαχανικά εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα συντηροῦνται περίπου 50 χιλ. οἰκογενειῶν. Ἐάν δὲ λάβωμεν ὡρισμένα νησιά τῆς Παλαιᾶς Ἑλλάδος—οἱ ἐκ τῶν μερῶν αὐτῶν καταγόμενοι εἶναι εἰς θέσιν νά μᾶς πληροφορήσουν—θά ἴδωμεν ὅτι ἀπὸ τά 70 ἑκατομμύρια τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς τῆς Σύρου τά 40 ἑκατομ. ἐκπροσωποῦν τὴν παραγωγὴν τῶν λαχανικῶν. Ἄν λοιπὸν δὲν σκεφθῶμεν ριζικῶς πῶς θ’ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ ζήτημα, φαντάζομαι ὅτι καὶ σήμερον, ἀλλά καὶ εἰς τὸ προσεχὲς μέλλον θά εὑρεθῶμεν πρὸ ἑνὸς προβλήματος ἀρκετά σοβαροῦ. Τὸ ζήτημα αὐτὸ ἀπησχόλησε τάς Οἰκουμενικάς Κυβερνήσεις καὶ εἰδικῶς τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία, ἐπειδὴ ὄντως ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τοῦ ὑπουργείου τῆς Γεωργίας εἶχεν ἀντιρρήσεις ἐπὶ τοῦ προκειμένου, διά τῆς Γεν. Διευθύνσεως ἀπηυθύνθη εἰς τοὺς εἰδικοὺς φυτοπαθολόγους διά νά ἔχῃ πραγματικῶς τὴν γνώμην των τὴν ἔγκυρον. Τάς σχετικάς γνώμας, αἱ ὁποῖαι ἐλήφθησαν, δὲν γνωρίζω ἄν τάς ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν της ἡ Κυβέρνησις, δύναμαι ὅμως νά τάς εἴπω μὲ ὀλίγας λέξεις. Εἶναι αἱ ἑξῆς: Μεταξὺ τῶν πρώτων ἡ γνώμη τοῦ γνωστοῦ Καθηγητοῦ τῆς Ἀμπελουργίας εἰς τὴν Ἀνωτάτην σχολὴν τοῦ Μομπελιέ. (ἀναγινώσκει) Αὐτὸς δὲ εἰς μίαν ἐπιστολήν του πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως τοῦ 1930, λέγει τά ἑξῆς: (ἀναγινώσκει) Προχωρῶ λοιπὸν εἰς τὴν γνωμοδότησίν του (ἀναγινώσκει) Τώρα ἄς πάρωμεν καὶ τὴν γνώμην τοῦ κ. Διευθυντοῦ τῆς Ἐντομολογίας ἡ ὁποία ἔρχεται ὡς ἀπάντησις εἰς τὴν ἐπιστολὴν τὴν ὁποίαν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἰς τάς 12)2) 1929 ἀπηύθυνε πρὸς αὐτόν. Τί λέγει ὁ κ. Διευθυντὴς τῆς ἐντομολογίας τοῦ Πανεπιστημίου τῶν Παρισίων; (ἀναγινώσκει) Τώρα θά μοὶ εἴπητε: Διατὶ τά ἔχω ἀκριβῶς ἀναφέρει ὅλα αὐτά; Διότι νομίζω, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἐφ’ ὅσον ὄντως τὸ ζήτημα διὰ τὸν τὸν τόπον μας εἶναι τόσον σοβαρὸν καὶ ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν αὐθεντικότητας ἀπὸ ἀπόψεως εἰδικότητος καὶ οἱ ὁποῖοι προθύμως σᾶς λέγουν τὴν γνώμην των, νομίζω ὅτι τὸ ζήτημα τῆς μεταφορᾶς λαχανικῶν μετὰ μίαν ἀπολύμανσιν ἡ ὁποία ἐπιβάλλεται, θὰ ἦτο δυνατὸν καὶ θὰ μᾶς ἔλυε τὸ πρόβλημα καὶ δὲν θὰ ἐχωρίζαμεν τὴν Ἑλλάδα εἰς δύο μέτωπα.

§45Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ὑπάρχει ἀντίθετος γνώμη;

§46Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Ἀντίθετος γνώμη δὲν ὑπάρχει παρὰ μόνον ἡ τοῦ κ. Ἰσαακίδου, ὁ ὁποῖος ὑποστηρίζει ὅτι ἡ φυλλοξήρα ζῇ περισσότερον τῶν τριῶν ὡρῶν. Τὸ ζήτημα ὅμως εἶναι τὸ ἑξῆς: Ἐφ’ ὅσον αὐτὴ εἶναι ἡ ὑποψία, ἥτις ὅμως ἀφορᾷ μόνον εἰς τοὺς σπόρους καὶ οὐχὶ εἰς τὴν μεταφορὰν λαχανικῶν ἀρρίζων, διὰ τὴν ὁποίαν κατόπιν ἀπολυμάνσεως δὲν ὑπάρχει ἀντίρρησις καὶ οὔτε ὁ Ἰσαακίδης διαφωνεῖ, νομίζω, διότι γνωρίζω τὸ ζήτημα διότι τὸ ἴδιον μᾶς ἀπησχόλησε καὶ ἡμᾶς ὅταν εἴμεθα εἰς τὴν Κυβέρνησιν, νομίζω ὅτι εἶναι δυνατόν, ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ ἀπολυμάνσεως τῶν λαχανικῶν, νὰ προταθῇ εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἔλθῃ διὰ 5–6 ἡμέρας ὁ κ. Παρισὰλ διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ ἐξετάσῃ τὰς οἰκονομικὰς συνθήκας, τὸ ζήτημα τῆς ἀποστάσεως ἀπὸ τῆς Θεσσαλονίκης ἕως ἐδῶ καὶ τὰ ἄλλα δεδομένα, τὰ ὁποῖα εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ τὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν αὐτοῦ διὰ νὰ καθορίσῃ τὸ σύστημα τῆς ἀπολυμάνσεως, καὶ νὰ ἐρωτηθῇ ὁ κ. Ἰσαακίδης ἐὰν ἔχῃ ἀντίρρησιν ἐπ’ αὐτοῦ, καὶ ἂν ὑπάρξῃ σύμπτωσις γενικὴ τῶν γνωμῶν, τότε πλέον νὰ καθορισθῇ τὸ σύστημα ἐν τῷ συνόλῳ τῆς εἰσαγωγῆς ἐκ Μακεδονίας καὶ Θράκης εἰς τὴν Π. Ἑλλάδα καὶ τἀνάπαλιν, διὰ νὰ μὴ φθάσωμεν ἐκεῖ ὅπου ἐφθάσαμεν τώρα.

§47Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. τῆς Κυβερνήσεως). Ἐπειδὴ βλέπω ὅτι ἐρευνήσατε καὶ τὸ τεχνικὸν μέρος τοῦ ζητήματος, μήπως συνέπεσε νὰ ἐρευνήσητε κατὰ τίνα τρόπον πρέπει νὰ γίνῃ ἡ ἀπολύμανσις;

§48Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Εἰδικῶς ὄχι.

§49Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. τῆς Κυβερνήσεως). Φοβοῦμαι ὅτι ἡ φράσις «οἰκονομικῶν συνθηκῶν» περιλαμβάνει καὶ τὰ ἔξοδα τῆς ἀπολυμάνσεως. Ὁ Παρισὰλ λέγει τὸ ἑξῆς: Ἄν πρόκειται νὰ ἀκριβοπληρώσετε τὰ λαχανικά, τότε ἀπαντήσατε.

§50Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Τὸ ζήτημα ἐτέθη ἐκ μέρους μου εἰς τὸν Ἰσακκίδην, ὁ ὁποῖος μοῦ εἶπε: Κύριε Μπακάλμπαση, καὶ εἰς τὰ 1924 σᾶς ἐδήλωσα ὅτι ὑπῆρχεν ἀνάγκη εἰδικοῦ μηχανήματος προκειμένου περὶ ἀπολυμάνσεως.

§51Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. τῆς Κυβερνήσεως). Βλέπετε ὅτι γνωρίζετε καὶ τὸ τεχνικὸν μέρος;

§52Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Δὲν εἰσῆλθον εἰς λεπτομερείας. Τὸ μηχάνημα, ὡς γνωστόν, δὲν ἔχει ἀξίαν, ὥστε νὰ ἐπιβαρύνεται ἡ τιμὴ τῶν λαχανικῶν· τὸ ἀφῆκα ὅμως τὸ ζήτημα, διότι δὲν ἤμην εἰδικός. Μετὰ τὴν συλλογὴν τῶν πληροφοριῶν ἐπὶ τῆς ἐποχῆς τῆς ἰδικῆς μου, μετὰ τὴν ἔρευναν τῶν συμπληρωματικῶν τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, καὶ τὰς γνώμας, αἱ ὁποῖαι ὑπῆρχον, νομίζω ὅτι εἶναι δυνατὸν τέλος πάντων νὰ προωθήσωμεν ὀλίγον ἀκόμη τὸ ζήτημα διὰ νὰ ἔχωμεν τὰς σχετικὰς γνώμας καὶ νὰ ἴδωμεν κατὰ πόσον αὐταὶ συγκρούονται μὲ τὴν ἐπιστημονικὴν γνώμην τοῦ κ. Ἰσαακίδου. Εἶπεν ὁ κ. Μουτζουρίδης.... ἡ ὁποία ἐν τῷ μεταξὺ δὲν καταλήγει εἰς τίποτε ἄλλο, παρὰ εἰς καταστροφὴν τῶν λαχανικῶν τῆς Παλαιᾶς Ἑλλάδος. Δι’ αὐτὸ τὴν σκοπιμότητα τοῦ ἐν λόγῳ νομοσχεδίου τὴν βλέπω σχεδὸν ἐλαχίστην, ἀλλὰ βλέπω ὅτι ἐπιμένει ἡ Κυβέρνησις δὲν ὑποθέτω δὲ ὅτι δὲν θὰ κάμῃ δεκτὰς τὰς σχετικὰς τροπολογίας αἱ ὁποῖαι ὑπεβλήθησαν ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ αἱ ὁποῖαι εἶναι δύο αἱ ἑξῆς: Πρῶτον τὸ ζήτημα τῆς Θράκης, διότι φαίνεται ὅτι λέγοντας Μακεδονίας ξεχνοῦμεν καὶ τὴν Θράκην. Αὐτὰ εἶναι τὰ μόνα τὰ ὁποῖα ἔχω νὰ προσθέσω.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ροδόπουλος.

§54Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Θίγονται συμφέροντα ἑκατέρωθεν, τὰ ὁποῖα δὲν δύναται κανεὶς νὰ συμβιβάσῃ εὐκόλως. Τώρα σοφία Σολωμῶντος θὰ εἶναι, ἐὰν κατωρθώσῃ ὁ κ. Παπαδάτος νὰ συμβιβάσῃ τὰ διεστῶτα. Ἄν αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγει ὁ κ. Μπακάλμπασης εἶναι ἀκριβὲς ἐπιστημονικῶς, ὅτι δηλαδὴ δύναται νὰ γίνῃ ἀπολύμανσις τῶν λαχανικῶν χωρὶς νὰ θίγωνται· τὸ ζήτημα ἐλύθη καὶ ἐπανερχόμεθα εἰς τὴν φυσικὴν ὁδόν, εἰς τὴν ἐλευθερίαν τῶν συναλλαγῶν. Ἄν ὅμως αὐτὸ δὲν εἶναι ἀκριβὲς καὶ ἐπιστημονικὸν καί πρακτικῶς δὲν παρέχει ἀσφάλειαν μὲ μεταδόσεις τῆς φυλλοξήρας, βεβαίως δὲν μποροῦμεν νὰ διακινδυνεύσωμεν. Ὁ Τύρναβος ἔχει καὶ αὐτὸς φυλλοξήραν. Πῶς δὲν μετεδόθη; Ἐπῆγαν σταφύλια μὲ τῆς κόφες ἀπὸ τὸν Τύρναβο εἰς τὴν Θεσσαλονίκην· ἐκεῖ ὑπῆρχε διάταξις νὰ ἀπολυμαίνωνται τὰ κοφίνια ἀλλὰ ἕνας ἔξυπνος συμπολίτης μου ἐδωροδόκησε τὸν ἁρμόδιον ὑπάλληλον καὶ τοῦ ἐπέτρεψε διὰ νά φύγῃ γρήγορα νά πάρῃ τά κοφίνια, χωρὶς νά τά ἀπολυμάνῃ, τά ἐπῆγε εἰς τὸ ἀμπέλι του καὶ εἰς τὸ ἀμπέλι του ἐξεράγει ἡ φυλλοξήρα. Αὐτὸ εἶναι γεγονός. Ἐστείλαμεν ἀπὸ τὸν σύνδεσμον τῶν ἀμπελοκτημόνων τὸν εἰδικώτερον ἐπιστήμονα, ὁ ὁποῖος ἐπῆγεν ἐπὶ τόπου τὸν κ. Γάρνην τὸν ὁποῖον ἔχομεν εἰς τὸν σύλλογον μας καὶ ἐβεβαίωσε τὸ πρᾶγμα. Λοιπὸν πῶς μποροῦμε νά διακινδυνεύσουμε τὴν μετάδοσιν τῆς φυλλοξήρας εἰς τὴν Πελοπόννησον; Αὐτὸ θά εἶναι μία ἀναρχία ἂν συμβῇ διότι ὁ πληθυσμὸς τῆς Πελοποννήσου ὅπως εἶπεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως δὲν μπορεῖ νὰ ζήσῃ χωρὶς σταφίδα. Τώρα βεβαίως ἡ Μακεδονία ἔχει ἕνα δίκαιον, διότι λέγουν: ἡμεῖς δὲν μποροῦμε νά ἐξοδεύσωμεν τά λαχανικά μας θέλετε νά μᾶς φέρετε καί σεῖς; Ἡ βάσις εἶναι λογικὴ διότι αὐτὸ εἶναι ζήτημα ὑπάρξεως διά τοὺς Μακεδόνας. Τώρα καὶ ἡμεῖς ἔχομεν τὸ δίκαιόν μας. Τὸ νομοσχέδιον δὲν προνοεῖ διά τόν Τύρναβον καὶ διά τὴν Λάρισσαν· ἐνῶ διά τὴν Μακεδονίαν λαμβάνει αὐτὸ τὸ μέτρον, διά τὴν Θεσσαλίαν δὲν λαμβάνεται κανένα. Ὁ Τύρναβος παράγει λαχανικά ἄφθονα. Ἐρχόμεθα ὅμως εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὸν Βόλον. Ὁ Βόλος δὲν κηρύσσεται οὔτε φυλλοξηρικὸς οὔτε ὄχι. Μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον ὁ Βόλος ἔχει ἐλευθερίαν νά στείλῃ ὅλα τά λαχανικά του εἰς τὴν Λάρισσαν ἡμεῖς ὅμως δὲν ἔχομεν δικαίωμα νά στείλωμεν εἰς τὸν Βόλον καί διά τοῦτο ζητοῦμεν ὅπως ὑποστηριχθῇ ἡ αὐτὴ ἡ λύσις καὶ διά τὴν Θεσσαλίαν. Τώρα ἂν ὑπάρξῃ μία ἄλλη ὁδὸς δηλαδὴ νά κανονισθοῦν αἱ προθεσμίαι τοιουτοτρόπως ὥστε τά πρώϊμα προϊόντα τοῦ ἑνὸς μέρους νά πηγαίνουν εἰς τὸ ἄλλο χωρὶς νὰ βλάπτουν αὐτὸ δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν. Τὸ ἐπιχείρημα τὸ ὁποῖον ἔφεραν ὅτι ἐπειδὴ θὰ καταναλωθοῦν τὰ πρώϊμα προϊόντα τῆς Πελοποννήσου θὰ χορτάσῃ ὁ κόσμος, μοῦ φαίνεται δὲν πιάνει. Ἡ τομάτες ἔρχονται ἀπὸ τὴν Αἴγυπτο τώρα ὅταν ὅμως βγοῦν ἡ ντόπιες ὁ κόσμος τρώγει τὶς ντόπιες ποὺ εἶναι καλλίτερες. Ἡ ἀγκινάρες ἡ ὁποῖες γίνονται εἰς τὸ Ἄργος τὸν Ἰανουάριον καὶ τὸν Φεβρουάριον, εἰς τὴν Θεσσαλίαν γίνονται τὸν Μάϊον. Λοιπὸν ἕνας τοιοῦτος τρόπος ἐὰν εὑρεθῇ νὰ συνδυασθοῦν ὅλα αὐτὰ δύναται νὰ μὴ τεθοῦν καὶ προθεσμίαι, ἀλλὰ νὰ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τοὺς νομάρχας ἢ ἀπὸ τὸν ὑπουργὸν νὰ κανονίζῃ τὴν προθεσμίαν ἐπὶ τῇ βάσει γνωμοδοτήσεων τῶν ἁρμοδίων γεωπόνων, ὥστε καὶ ἡ ἐξαγωγὴ τῶν πρωΐμων νὰ μὴ βλάπτεται εἰς τὰ μέρη ἐκεῖνα. Μίαν τοιαύτην λύσιν ἐγὼ προτείνω καὶ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ μελετήσῃ αὐτὴν τὴν λύσιν ἡ ὁποία ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ ὑπουργείου νὰ ὁρίζῃ δι’ ἕκαστον νομὸν τὴν προθεσμίαν τῆς ἐξαγωγῆς κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ μὴ βλάπτεται ἡ ἐγχώριος παραγωγὴ καὶ ἡ ἐγχώριος κατανάλωσις.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σαμαρᾶς.

§56Μ. ΣΑΜΑΡΑΣ. Τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον περιέχει ἓν ἀπὸ τὰ σοβαρώτερα ζητήματα τὰ ὁποῖα ἀπασχολοῦν τὴν γεωργίαν. Εἶναι γνωστὸν ὅτι εἰς τὴν Θεσσαλονίκην καὶ ἐν γένει εἰς τὴν Μακεδονίαν ὑπῆρχεν ἐπὶ Τουρκοκρατίας τοσαύτη λαχανοπαραγωγὴ ὥστε ἐκεῖθεν ἐτροφοδότουν ὁλόκληρον τὴν περιφέρειαν τῆς παλαιᾶς Μακεδονίας καί τὴν Κωνσταντινούπολιν ἀπὸ δὲ τοῦ 1912 ἤρχοντο καὶ εἰς τὴν Παλαιὰν Ἑλλάδα. Μετὰ τὴν ἄφιξιν τῶν προσφύγων ἐποικίσθη ἐκεῖ ὅλη σχεδὸν ἡ περιφέρεια τῆς Σμύρνης, εἰς τὴν ὁποίαν ἦσαν κατ’ ἐξοχὴν λαχανοπαραγωγοί· φαντάζεσθε λοιπὸν πόσην ἔκτασιν ἔλαβεν ἐν Μακεδονίᾳ ἡ λαχανοπαραγωγή. Ἀφ’ ὅτου ἐπῆλθεν ἡ φυλλοξήρα οἱ παραγωγοὶ περιῆλθον εἰς ἀπόγνωσιν διὰ τὴν ἀπαγόρευσιν εἰσαγωγῆς εἰς Παλαιὰν Ἑλλάδα, πέρυσι δὲ ἦλθον εἰς τοιοῦτον βαθμὸν ἀπογνώσεως ὥστε ἠναγκάσθησαν 3000 γεωργοὶ μὲ μίαν ραγδαιοτάτην βροχὴν νὰ κατέλθουν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην καὶ νὰ παραμείνουν 3 ἡμέρες ὅπου διεξήχθη ἀληθὴς μάχη μὲ τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα διότι οἱ γεωργοὶ ἐζήτουν νὰ ἐμποδίσουν νὰ ἐκφορτώνωνται τὰ λαχανικὰ τὰ ὁποῖα ἤρχοντο εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ἐκ Παλαιᾶς Ἑλλάδος καὶ τὰ ὁποῖα εὑρίσκοντο εἰς τὸν λιμένα τῆς Θεσσαλονίκης. Τὴν κατάστασιν ἐκείνην ἀντελήφθη ὁ Γενικὸς Διοικητὴς καὶ ἀνεφέρθη εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἐλήφθη ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ν’ ἀπαγορευθῇ κατὰ τὴν ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν παράγονται τὰ πρώϊμα λαχανικὰ ἐκ Μακεδονίας ἡ ἀποστολὴ ἐκεῖ ἐξ ἄλλων μερῶν τῆς Παλαιᾶς Ἑλλάδος. Οἱ ἐκ παλαιᾶς Ἑλλάδος εἶχον τότε μίαν δικαιολογίαν ὅτι δὲν ἐγνώριζον ἐκ τῶν προτέρων τὸ μέτρον τοῦτο διὰ νὰ περιορίσουν τὴν παραγωγὴν καὶ ὅτι μὲ τὴν ἀπαγόρευσιν καταστρέφονται. Ἦτο ἕνας λόγος σοβαρώτατος. Ἐν τούτοις ὅμως ἦτο τοιαύτη ἡ ἀπόγνωσις τῶν λαχανοκηπουρῶν μας ἐκεῖ, ὥστε οὔτε αὐτὸς ὁ λόγος ἐλήφθη ὑπ’ ὄψιν. Ὁμολογῶ κύριοι βουλευταί, ὅτι μὲ τὸ μέτρον αὐτὸ δὲν λύεται τὸ ζήτημα καὶ ὅτι εἶναι ὀλίγον ἄδικον αὐτὸ τὸ ὁποῖον γίνεται διὰ τὸν πληθυσμὸν τῆς παλαιᾶς Ἑλλάδος. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καταστραφῇ ὁλόκληρος ὁ κόσμος τῶν νέων χωρῶν διὰ τοῦ μέτρου αὐτοῦ τῆς εἰσαγωγῆς ἐκ Παλαιᾶς Ἑλλάδος λαχανικῶν. Πρὸ ἡμερῶν ἡ κοινοβουλευτικὴ ἐπιτροπή, ἐκάλεσεν ἐκ νέου τὸν κ. Ἰσακκίδην καὶ τὸν κ. Καραμάνον. Συνεζητήσαμεν ἐπὶ τετράωρον ἐπὶ τοῦ ζητήματος τοῦ φυλλοξήρας. Ὁ κ. Καραμᾶνος μάλιστα εἶχε τὴν γνώμην ὅτι δύναται νὰ ἐπιτραπῇ ἡ εἰσαγωγὴ ἐκ τῶν νέων χωρῶν. Δυστυχῶς ὅμως τὸ κῦρος τοῦ κ. Ἰσαακίδου ὁ ὁποῖος εἶναι μία αὐθεντία διὰ τὴν Ἑλλάδα, εἶναι τοιοῦτον ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν οἱαδήποτε Κυβέρνησις νὰ λάβῃ μέτρα παρὰ τὴν γνώμην αὐτοῦ. Ἀλλὰ ἐκεῖνο εἰς τὸ ὁποῖον ἀποδίδω μεγαλυτέραν σημασίαν καὶ τὸ ὁποῖον θεωρῶ ἀνώτερον καὶ τοῦ ζητήματος τῆς φυλλοξήρας εἶναι, ἂν εἶναι δυνατὸν διὰ δασμολογικῆς προστασίας νὰ ἀπαγορευθῇ ἡ εἰσαγωγὴ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ.

§57Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Εἴπομεν δι’ αὐτό.

§58Μ. ΣΑΜΑΡΑΣ. Ἐὰν τοῦτο γίνῃ, δὲν θὰ διαμαρτυρηθῇ κανεὶς οὔτε αἱ νέαι χῶραι διά τὴν ἀπαγόρευσιν λόγῳ τῆς φυλλοξήρας οὔτε ἡ παλαιὰ Ἑλλάς διά τὸ μέτρον τὸ ὁποῖον λαμβάνεται ἤδη εἰς βάρος των. Διά τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. συναδέλφου ἐκ Λαρίσσης ἀναγνωρίζω τὸ ὀρθὸν αὐτῆς πρέπει ὅμως νὰ προσέξωμεν τοῦτο: νὰ μὴ ἐπιτραπῇ ἡ ἐκ τῶν δύο ἐπαρχιῶν Θεσσαλίας εἰσαγωγὴ εἰς τὴν Μακεδονίαν, διότι φοβοῦμαι μήπως εἰσάγονται ἐξ ἄλλων μερῶν τῆς παλαιᾶς Ἑλλάδος εἰς τὰ μέρη ἐκεῖνα, καὶ ἐκεῖθεν ἔρχονται εἰς Μακεδονίαν.

§59Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Αὐτὸς ὁ νόμος ὁ πάγιος «περὶ φυλοξήρας», τοῦ ὁποίου ὑπῆρξα ὁ εἰσηγητὴς εἰς τὸ 1914, διακρίνει τὰς ἐπαρχίας εἰς φυλλοξηριώσας καὶ εἰς μὴ φυλλοξηριώσας. Σκόπιμον λοιπὸν θὰ ἦτο νὰ ἐγγραφῇ εἰς τὸν νόμον ὅτι ἐφ’ ὅσον ἀπαγορεύεται ἡ ἐξαγωγὴ ἀπὸ μίαν περιφέρειαν φυλλοξηριῶσαν εἰς μὴ φυλλοξηριῶσαν, νὰ ἀπαγορεύεται καὶ ἡ εἰσαγωγὴ ἀπὸ μὴ τοιαύτην. Θὰ ἀφήσωμεν κάποιαν ἐλαστικότητα εἰς τὸν νόμον κάμνοντες τὴν διάκρισιν φυλοξηριωσῶν περιφερειῶν καὶ μὴ τοιούτων. Ἐγὼ ὑποβάλλω μίαν ὑπόδειξιν ἁπλῶς πρὸς συζήτησιν, καὶ περιμένω νὰ ἀκούσω τὴν γνώμην τῶν ὁμιλητῶν.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀλαβάνος.

§61Κ. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι ὑποχρεωμένος καὶ ἐγὼ νὰ εὐχαριστήσω τὸν κ. ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὸ ἐδιαφέρον τὸ ὁποῖον ἐπέδειξεν εὐθὺς ἀμέσως τονίσας καὶ ὑποσχεθεὶς νὰ λυθῇ τὸ ζήτημα τῆς εἰσαγωγῆς ἐκ τοῦ Ἐξωτερικοῦ λαχανικῶν ἐπὶ τὸ Ἑλληνικώτερον. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας μᾶς εἶπεν ὅτι «αὐτὸ ποὺ θέλετε σᾶς τὸ δίδω». Διότι λέγει: θὰ εἴπωμεν εἰς τὸν κ. Γενικὸν Διοικητὴν νὰ ὁρίσῃ 10–15 ἡμέρας πρὶν τὸν χρόνον κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ ἐπιτραπῇ ἡ εἰσαγωγὴ τῶν λαχανικῶν εἰς τὴν Μακεδονίαν. Ἐγὼ εἶπον, ὅτι τὸ τοιοῦτον δὲν μᾶς ἱκανοποιεῖ· καὶ δὲν μᾶς ἱκανοποιεῖ ἡ ὑπόσχεσις τὴν ὁποίαν μᾶς δίδει ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, διότι αὐτὸ τὸ δικαίωμα τὸ ἔχει σήμερον ὁ Γενικὸς Διοικητής. Ἔχει δικαίωμα ὁ γενικὸς διοικητὴς νὰ ἐπιτρέψῃ ἢ νὰ ἀπαγορεύσῃ τὴν εἰσαγωγὴν παντὸς εἴδους, ὄχι μόνον λαχανικῶν καὶ κηπουρικῶν.

§62Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Τὶ λέγετε δι’ αὐτὸ ποὺ ἐπρότεινα;

§63Κ. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Ἐγὼ εἶπον ὅτι δὲν τὸ θεωρῶ ἱκανοποιητικὸν καὶ προσέθηκα ὅτι θὰ ἦτο καλὸν, ἀφοῦ γνωρίζομεν πάνω κάτω πότε γίνονται τὰ πρώϊμα—ὅπως ξεύρομεν ὅτι εἰς τὴν Σῦρον π. χ. οἱ τομάτες τὰ κολοκυθάκια τὰ ἀγγούρια, ἐν γένει ὅλα αὐτὰ εἶναι πολὺ πρώϊμα, δυνάμεθα λέγω νὰ λάβωμεν μίαν προθεσμίαν.

§64Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Πέστε μας ὡρισμένως.

§65Κ. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Ἐπειδὴ ὅμως θὰ μπορῇ κανεὶς νὰ μοῦ πῇ τὸν ἕναν χρόνον μπορεῖ νὰ εἶναι πρώϊμα καὶ τὸν τὸν ἄλλον νὰ μὴ εἶναι, διότι εἶναι αἱ καιρικαὶ μεταβολαί, θὰ ἔλεγον τὸ ἑξῆς: Νὰ μὴ ἀφήσωμεν εἰς τὸν Γενικὸν Διοικητὴν τὸ δικαίωμα αὐτό, διότι ὁ Γενικὸς Διοικητὴς δὲν εἶναι δυνατὸν, παρὰ νὰ ἐπηρεάζεται, ὡς ζῶν μέσα εἰς τὸ περιβάλλον αὐτὸ τῶν ἐνδιαφερομένων. Ὁ Γενικὸς Διοικητής, θὰ ἀποτανθῇ εἰς τοὺς συλλόγους τῶν κηπουρῶν οἱ ὁποῖοι θὰ τοῦ ποῦν νὰ μὴ ἐπιτρέψῃ τὴν εἰσαγωγήν. Μετὰ μίαν ἑβδομάδα θὰ ἔχωμεν ντομάτες, κολοκυθάκια κλτ. Ὁ Γενικὸς Διοικητὴς θὰ φωνάξῃ τὸν πρόεδρον τῶν κηπουρῶν καὶ θὰ τοῦ εἴπῃ: πότε θὰ ἔχωμεν λαχανικά: Ὁ πρόεδρος θὰ πῇ: μετὰ μίαν ἑβδομάδα θὰ ἔχωμεν λαχανικά. Θὰ παρέλθῃ μία ἑβδομὰς ἕως οὗ ἀποφασίσῃ καὶ μία ἑβδομὰς ἕως ὅτου εἰδοποιηθοῦν οἱ ἐνδιαφερόμενοι. Διότι ξεύρετε κ. Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, αὐτὸ τὸ ζήτημα δὲν εἶναι παρὰ μόνον 40 ἡμερῶν. Θὰ ἔλεγον λοιπὸν νὰ ὁρισθῇ ὅπως κατ’ ἔτος τὸ συμβούλιον τοῦ ὑπουργείου τῆς Γεωργίας, τὸ ὁποῖον θὰ γνωρίζῃ καὶ θά παρακολουθῇ τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ θά ξεύρῃ ἂν θά εἶναι πρώϊμα ἐφέτος, καὶ νὰ ὁρίζῃ αὐτὸ τὰς προθεσμίας καὶ νὰ λέγῃ ὅτι: ἐφέτος ἐπιτραπῇ ἡ ἐξαγωγὴ τῶν λαχανικῶν ἀπὸ τὴν Παλαιὰν Ἑλλάδα εἰς τὴν Μακεδονίαν ἀπὸ τὸν Ἀπρίλιον μέχρι τὰ μέσα Μαΐου ἢ τὸν Ἀπρίλιον καὶ Μάϊον. Αὐτὴν τὴν πρότασιν ἔχω νὰ κάμω, διότι παρ’ ὅλην τὴν προσοχὴν τοῦ Γενικοῦ Διοικητοῦ, δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐμπιστευθῇ εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς οἱ ὁποῖοι ἔχουν συμφέρον.

§66Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ὁ Γενικὸς Διοικητὴς εἶναι καὶ μέλος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Νομίζετε ὅτι λαμβάνει ἀποφάσεις ἢ δύναται νὰ λάβῃ ἀποφάσεις ὁ Γενικὸς Διοικητὴς χωρὶς νὰ συσκεφθῇ προηγουμένως μὲ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον;

§67Κ. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Θὰ περάσῃ ὁ καιρός.

§68Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Τόσον σπουδαῖον εἶναι τὸ ζήτημα ὥστε τὴν τελευταίαν φοράν ὁ Γενικὸς Διοικητὴς ἀφοῦ ὑπεβλήθη ἡ αἴτησις ἐταξείδευσεν καὶ ἦλθεν ἐδῶ, καὶ ἀπεφάσισε μὲ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον. Διατὶ νομίζετε ὅτι τὰ συμβούλια τοῦ ὑπουργείου Γεωργίας βαίνουν ταχύτερον;

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ζαρίφης.

§70Ν. ΖΑΡΙΦΗΣ. Ἐγὼ θέλω νὰ καθησυχάσω τοὺς κυρίους βουλευτὰς οἱ ὁποῖοι ἀνησυχοῦν διὰ τὸ μέτρον αὐτὸ μὲ τὴν ἑξῆς δήλωσιν, ὅτι ὁ Γενικὸς Διοικητὴς περιστοιχίζεται ἀπὸ συμβούλια γεωργικά, ὅπως καὶ ὁ ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, καὶ ὅτι ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τοῦ συμβουλίου αὐτοῦ καταρτίζει τὸν πίνακα τῶν προθεσμιῶν, ἐντὸς τῶν ὁποίων θὰ ἀπαγορεύεται ἡ εἰσαγωγὴ τῶν λαχανικῶν. Αἱ προθεσμίαι θὰ εἶναι γνωσταὶ ἕνα μῆνα πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς ἀπαγορεύσεως. Ἑπομένως δὲν θὰ ὑπάρξῃ ὁ κίνδυνος ἐκεῖνος τὸν ὁποῖον ἐπεκαλέσθη ὁ κ. Ἀλαβάνος. Ὁ πίναξ τῶν ἀπαγορεύσεων τώρα θὰ δημοσιευθῇ καὶ θὰ ὁρίζῃ ὅτι 10 ἡμέρας πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῶν πρωΐμων λαχανικῶν ἐν Μακεδονίᾳ θὰ ἀπαγορεύεται ἡ εἰσαγωγή. Θὰ εἶναι δὲ γνωστὸν εἰς τοὺς κηπουροὺς τῆς Παλαιᾶς Ἑλλάδος, ὥστε νὰ συμμορφοῦνται μὲ τὰ μέτρα αὐτά. Ἑπομένως δὲν φαντάζομαι ὅτι θὰ ὑπάρξῃ ἀντίρρησις ὅσον ἀφορᾷ τὰ μέτρα αὐτά, μαζὶ μὲ τὴν τροπολογίαν τῆς ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῆς Γεωργίας. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν διάκρισιν τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως τὴν εὑρίσκω κάπως ἀόριστον τὴν διάκρισιν φυλλοξηριώσης καὶ μὴ φυλλοξηριώσης περιφερείας.

§71Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. τῆς Κυβερνήσεως). Δὲν συνέβη τοῦτο νὰ συμπέσῃ προσφάτως. Ἐὰν ἠξεύρατε τὸν νόμον περὶ φυλλοξήρας θὰ ἐβλέπατε ὅτι ὑπάρχει κάποιο συμβούλιο καὶ κηρύσσει τὴν περιοχὴν φυλλοξηριῶσαν, ὥστε τὸ συμβούλιον παρακολουθοῦν κηρύσσει τὸν νομὸν ἢ τὴν ἐπαρχίαν φυλλοξηριώσαν· ὥστε ἐντεῦθεν φόβος δὲν θὰ ὑπάρξῃ. Δυστυχῶς δὲν μπορεῖ νὰ γίνῃ τὸ ἀντίθετον δηλαδὴ ἐπαρχία ἡ ὁποία ἦτο ἤδη φυλλοξηριῶσα δὲν μπορεῖ νὰ γίνῃ μὴ φυλλοξηριῶσα. Ὥστε αὐτὸ δὲν μπορεῖ νὰ γίνῃ καὶ θὰ εἴμεθα εὐτυχεῖς ἐὰν εἴχωμεν τὴν διακύμανσιν αὐτήν.

§72Ν. ΖΑΡΙΦΗΣ. Ἐγὼ θὰ συστήσω τὴν ἀποδοχὴν τῶν τροπολογιῶν τῆς ἐπιτροπῆς.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀναστασιάδης.

§74Σ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ. Δυστυχῶς δὲν εἶναι μόνον ἡ Μακεδονία ἡ ὁποία ἔχει προσβληθῆ ἀπὸ τὴν φυλλοξήραν, ἀλλὰ καὶ τμήματα τινὰ τῆς Παλαιᾶς Ἑλλάδος συνορεύοντα μὲ τὴν Μακεδονίαν ἔχουν προσβληθῆ ἀπὸ τὴν ἀσθένειαν αὐτήν. Διὰ διατάγματος τὸ ὁποῖον ἐξεδόθη πρὸ ἔτους περίπου, αἱ περιφέρειαι Λαρίσσης καὶ Τυρνάβου ἔχουν κηρυχθῆ φυλλοξηριῶσαι. Αἱ συνέπειαι αὐταὶ εἶναι ὅτι ἀπηγορεύθη ἡ ἐξαγωγὴ τῶν λαχανικῶν ἐκ τῶν μερῶν αὐτῶν εἰς τὴν Παλαιὰν Ἑλλάδα. Διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ ἐσχηματίσθη ἕνα πλεόνασμα τὸ ὁποῖον ἐξαρκεῖ ὄχι μόνον διὰ τὴν τοιαύτην κατανάλωσιν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὰς ἄλλας χώρας ἔχει ὑπολογισθῆ ὅτι πλέον τῶν 100 βαγονίων ἐστάλησαν εἰς τὰς ἀγορὰς Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς. Ἐπίσης διὰ φορτηγῶν βαγονίων καὶ πρὸς τὴν Παλαιὰν Ἑλλάδα καὶ πρὸς τὴν Μακεδονίαν μεγάλαι ποσότητες λαχανικῶν ἐκ τῶν περιφερειῶν αὐτῶν ἐστάλησαν. Διότι εἰς τὴν Λάρισσαν, μετὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν προσφύγων ηὐξήθη ἡ ἐντατικὴ καλλιέργεια τῶν ἀγροτῶν ἀποκατασταθέντων. Εἰς τὸν Τύρναβον ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ἀσχολοῦνται εἰς τὴν ἐντατικὴν καλλιέργειαν. Παρίσταται ἀνάγκη μετὰ τὴν ὑποβολὴν τοῦ νέου νομοσχεδίου νὰ ἀπαγορευθῇ ἡ ἐξαγωγὴ τῶν λαχανικῶν τῆς Παλαιᾶς Ἑλλάδος εἰς τὴν Μακεδονίαν, οὕτως ὥστε ὄχι μόνον ν’ ἀπαγορεύεται ἡ εἰσαγωγὴ εἰς τὴν Παλαιὰν Ἑλλάδα, ἀλλὰ καὶ ἐν Μακεδονίᾳ. Θὰ τὸ δεχθῶμεν καὶ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα χάριν τοῦ συμφέροντος. Ἀλλὰ τὸ νὰ ἔρχωνται ἀπὸ τὰς ἄλλας περιφερείας διὰ νὰ αὐξήσουν τὸν ὑπερπλεονασμὸν αὐτὸν δὲν εἶναι δίκαιον. Ἐπειδὴ ὅμως αἱ τάξεις ἐκεῖ ὁρίζουν καὶ μίαν ἐπιτροπὴν παραγωγῶν, ἦλθον καὶ ἔκλαιον καὶ ὠδύροντο καὶ εἶπον ὅτι: ὅλοι οἱ κόποι μας θὰ μεταβληθοῦν εἰς γῆν μαδιάμ. Αἱ δὲ ἄλλαι τάξεις διαμαρτύρονται ὅτι θὰ πᾶνε τὰ λαχανικά τους ἀκριβά. Καὶ δι’ αὐτὸ λέγω νὰ ἐπιτρέπεται δι’ ἀποφάσεως τοῦ ὑπουργείου καὶ ὄχι διὰ διατάγματος ν’ ἀπαγορεύεται ἀπὸ μὴ φυλλοξηριῶσαν περιφέρειαν ἡ εἰσαγωγὴ εἰς φυλλοξηριῶσαν. Δὲν θέλομεν διὰ διατάγματος, διότι παρασκευάζεται εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας καὶ βραδύνει. Θὰ ἠθέλομεν νὰ ἀφεθῇ τὸ δικαίωμα αὐτὸ εἰς τὸν ὑπουργὸν καὶ αὐτὸς νὰ κανονίζῃ συμφώνως μὲ τὰς ὑποδείξεις καὶ τοῦ τόπου. Καὶ ἑπομένως νὰ μὴ συμπεριληφθῇ εἰς τὸν νόμον ἡ περιφέρεια εἴτε ἀπὸ τὴν Παλαιὰν Ἑλλάδα εἰς τὴν Μακεδονίαν εἴτε ἀντιθέτως. Νὰ ἀφεθῇ ὅπως τὸ διετύπωσεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, διότι μας ἱκανοποιεῖ πλήρως.

§75Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. τῆς Κυβερνήσεως). Ἐκεῖ ὅπου αἰσθάνομαι ὅτι ὑπάρχει μία ἀμφιβολία εἶναι τὸ ἑξῆς: Ἄλλοι θέλουν νὰ λύεται δι’ ἀποφάσεως τοῦ ὑπουργοῦ καὶ ἄλλοι νὰ λύεται δι’ ἀποφάσεως τοῦ κατὰ τόπου Γενικοῦ Διοικητοῦ, ἐκεῖ ὅπου ὑπάρχει Γενικὴ Διοίκησις.

§76Σ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ. Διὰ τὸν σχηματισμὸν πεποιθήσεως τοῦ ὑπουργοῦ καλὸν θὰ ἦτο νὰ ὑποβάλλεται συμβουλευτικῶς ἡ γνώμη τοῦ Γενικοῦ Διοικητοῦ ἢ τοῦ νομάρχου καὶ ὁ ὑπουργὸς νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ ἀποφασίζῃ.

§77Μ. ΣΑΜΑΡΑΣ. Κύριε συνάδελφε, ὅπου ὑπάρχει Γενικὸς Διοικητὴς, νὰ ἀποφασίζῃ ὁ Γενικὸς Διοικητής· ὅπου δὲν ὑπάρχει, νὰ ἀποφαίνεται ὁ ὑπουργός.

§78Α. ΠΑΠΑΔΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Ἔχομεν ἀναθέσει εἰς τοὺς Γενικοὺς Διοικητὰς πολὺ μεγαλείτερα δικαιώματα ἀπὸ τοὺς ὑπουργούς.

§79Ι. ΚΟΥΤΣΙΝΑΣ. Παρ’ ὅλας τὰς συμπαθείας ποὺ ἔχω πρὸς τοὺς λαχανοπαραγωγούς, δὲν δύναμαι νὰ παρίδω καὶ τὴν κατανάλωσιν καὶ νὰ συμφωνήσω εἰς τὴν μὴ εἰσαγωγὴν ἐκ Βόλου καὶ λοιπῶν μερῶν τῆς Ἑλλάδος. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ γίνῃ, εἶναι ὅτι ὁ πολὺς πληθυσμὸς θὰ τὰ τρώγῃ ἀκριβώτερα καὶ δι’ αὐτὸ συμφωνῶ εἰς τὴν τροπολογίαν ἡ ὁποία κανονίζει τὰ πράγματα.

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Ράλλης.

§81Π. ΡΑΛΛΗΣ. Πρέπει νὰ ἐξετασθῇ ριζικώτερον τὸ ζήτημα, διότι ὅπως ἔχει σήμερον τὸ νομοσχέδιον ἐκτὸς τοῦ ὅτι δὲν στηρίζεται ἐπὶ τῇ βάσει τῶν γενικῶν ἀρχῶν τῆς ἐλευθέρας εἰσαγωγῆς ἐπὶ τῆς ὁποίας καὶ τὸ Κράτος πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ βοηθῇ τούς πολίτας που εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐλευθέρας συναλλαγῆς, εἶναι καὶ τὸ ὅτι ἔχει τὸ νομοσχέδιον καὶ πολιτικότητα, διότι διαιρεῖ τοὺς κατοίκους τῶν ἐπαρχιῶν τῆς Ἑλλάδος εἰς εὐνοουμένους καὶ μὴ καὶ τοιουτοτρόπως ἐπαυξάνομεν ἔτι περισσότερον τὴν διχόνοιαν ἡ ὁποία τυχὸν ὑφίσταται. Ἐφ’ ὅσον ἀπὸ τὴν Σῦρον ἀπαγορεύεται ἡ μεταφορὰ τῶν προϊόντων εἰς τὴν Μακεδονίαν καί τὰς νήσους, θὰ ἐπέλθῃ πλήρης μαρασμὸς εἰς αὐτήν. Διότι ἡ Σῦρος ἡ ὁποία εἰσάγει 30 ἑκατ. κατ’ ἔτος ἀπὸ κηπουρικὰ προϊόντα λαχανικὰ κλπ. στηρίζει τὴν παραγωγήν της ὄχι εἰς τὴν γενικὴν παραγωγὴν ἀλλὰ εἰς τὴν πρωϊμότητα. Ὅλος αὐτὸς ὁ πληθυσμὸς ἀποζῇ μόνον καὶ μόνον ἀπὸ τὰ κηπαῖα προϊόντα τὰ ὁποῖα εἶναι πρώϊμα. Ἐὰν παύσῃ νὰ ἐξαγάγῃ τὰ προϊόντα ταῦτα καταδικάζει ἀσφαλῶς 15.000 ἀνθρώπους τῆς Σύρου εἰς θάνατον. Διότι ἐφ’ ὅσον θέλετε νὰ ἀποκλείσετε τὴν εἰσαγωγὴν τῶν πρωΐμων προϊόντων εἰς Μακεδονίαν εἶναι τὸ αὐτὸ ὡς νὰ ἐμποδίζετε εἰς τοὺς κηπούχους τῆς Σύρου τὴν ἐντατικὴν καλλιέργειαν—διότι ποῦ θὰ τοὺς καταναλώσουν τὸ προϊόν των;—ἂν καὶ ἡ Κυβέρνησις τοὺς ἐζήτησε νὰ αὐξήσουν τὴν παραγωγήν. Ὥστε δὲν εἶναι ὀρθόν, τὰ προϊόντα τῆς Σύρου νὰ μὴ εἰσάγωνται εἰς τὴν Μακεδονίαν. Διότι ὅταν ἡ Κυβέρνησις μᾶς λέγῃ ὅτι πρέπει νὰ ἐντείνετε τὴν καλλιέργειαν εἰς τὴν παραγωγὴν ὅτι πρέπει νὰ κάμετε ἐντατικὴν ἐργασίαν διὰ νὰ παραγάγετε ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερα, τώρα ἔρχεται ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις καὶ θέτει ἕνα φραγμὸν δι’ αὐτούς.

§82Α. ΠΑΠΑΔΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Ἐφαρμόζομεν μέτρον ἰσότητος δι’ ὅλας τὰς ἐπαρχίας τοῦ Κράτους. Διότι ὅπως ἀπαγορεύεται ἀπὸ τὴν Μακεδονίαν νὰ ἔρχωνται εἰς τὴν Παλαιὰν Ἑλλάδα τὸ ἴδιον καὶ διὰ τὰ ἄλλα μέρη εἰς τὴν Μακεδονίαν. Προτοῦ νὰ ἀρχίσῃ εἰς τὴν Μακεδονίαν ἡ παραγωγὴ τῶν πρωΐμων, θὰ ἐπιτρέπωμεν τὴν εἰσαγωγὴν τῶν ἄλλων πρωΐμων καὶ θὰ ἀπαγορευθῇ δέκα ἡμέρας πρὶν ἀρχίσῃ ἡ παραγωγή.

§83Π. ΡΑΛΛΗΣ. Ἡμεῖς εἴμεθα πρόθυμοι νὰ ἐπιτραπῇ ἀπὸ τὴν Μακεδονίαν εἰς τὴν Παλαιὰν Ἑλλάδα.

§84Α. ΠΑΠΑΔΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Δὲν μποροῦμε νὰ ἀναλάβωμεν τὴν κολοσσιαίαν εὐθύνην τῆς φυλλοξήρας, διότι ἐπὶ ἔτη τώρα ἐργάζεται νὰ μάθῃ τί γίνεται ἐπ’ αὐτῆς τῆς ὑποθέσεως.

§85Π. ΡΑΛΛΗΣ. Οὐδεμία ἀμφιβολία ὑπάρχει δι’ αὐτό. Καὶ οὔτε ἔψεξε κανεὶς τὴν Κυβέρνησιν, κ. Ὑπουργέ, διότι δὲν ἔλαβε μέτρα διὰ νὰ προστατεύσῃ τοὺς γεωργοὺς τῆς Ἑλλάδος. Δὲν πρόκειται περὶ τούτου. Ἡμεῖς ἰσχυριζόμεθα τὸ ἀντίθετον. Ὅτι λαμβάνετε μέτρα διὰ νὰ ἐμποδίσετε τοὺς γεωργοὺς τῆς Σύρου καὶ τῶν ἄλλων μερῶν διὰ νὰ μὴ εἶναι εἰς θέσιν νὰ καταναλώσουν τὸ προϊόν των.

§86Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριε βουλευτὰ σᾶς παρακαλῶ. Τὴν παραίνεσιν αὐτὴν ἡ Κυβέρνησις πρὸς τοὺς γεωργοὺς τοῦ νὰ αὐξήσουν τὴν παραγωγήν, τὴν ἀπηύθυνε δι’ ὅλην τὴν Ἑλλάδα.

§87Π. ΡΑΛΛΗΣ. Γενικῶς διὰ τοὺς γεωργούς.

§88Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἄρα καὶ πρὸς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι κατάγονται ἀπὸ τὴν Νέαν Ἑλλάδα. Τὴν ἀπηύθυνε λοιπὸν δι’ ὅλους.

§89Π. ΡΑΛΛΗΣ. Γενικῶς.

§90Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Λοιπὸν ἔρχονται τῆς νέας καὶ σᾶς λέγουν: εἰς μὲν τοὺς τῆς Παλαιᾶς Ἑλλάδος κηπουροὺς θέλετε νὰ δώσετε ἔκτασιν καταναλώσεως εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα.......

§91Π. ΡΑΛΛΗΣ. Τὴν εἶχον.

§92Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). ....εἰς ἡμᾶς δὲ μόνον περιωρισμένον ἔδαφος. Ὥστε βλέπετε ὅτι ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις νὰ ρυθμίσῃ τὴν ἀναστάτωσιν παρὰ νὰ δημιουργήσῃ ἀναστάτωσιν.

§93Π. ΡΑΛΛΗΣ. Μὲ τὴν διαφορὰν τὴν ἑξῆς: ὅτι οἱ χωρικοὶ εἶχον κεκτημένον δικαίωμα ἐξαγωγῆς τῶν προϊόντων των, καὶ τὸ δικαίωμα αὐτὸ τὸ ἀφαιρεῖ ἡ Κυβέρνησις.

§94Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Σεῖς εἶσθε καλὸς νομικὸς καὶ ξεύρετε ὅτι ἡ θεωρία τῶν κεκτημένων δικαιωμάτων εἶναι πλέον ἐκμηδενισμένη ὄχι μόνον εἰς τὸ δημόσιον ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ ἰδιωτικὸν ἀκόμη δίκαιον.

§95Α. ΠΑΠΑΔΑΤΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Πολιτικοῦ Γραφείου). Ὑποθέτω ὅτι ἡ δήλωσις τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι θὰ προσπαθήσῃ ταχύτατα νὰ ρυθμίσῃ τὸ ζήτημα τῆς εἰσαγωγῆς τῶν λαχανικῶν ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον, ὑποθέτω ὅτι πρέπει νὰ σᾶς ἐνθουσιάσῃ σᾶς ἰδίως τοὺς ἀντιπροσώπους τῶν νήσων.

§96Π. ΡΑΛΛΗΣ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος, κ. ὑπουργὲ νὰ δηλώσω τὸ ἑξῆς: ὅτι ἐὰν ληφθῇ αὐτὸ τὸ μέτρον θὰ μᾶς ἱκανοποιήσῃ ἀπολύτως. Οὐδεμία ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι θὰ εὐγνωμονῶμεν τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ λυθῇ ριζικῶς τὸ ζήτημα τὸ δασμολογικὸν περὶ τῆς εἰσαγωγῆς τῶν κηπαίων ἐξ Αἰγύπτου καὶ ἄλλων χωρῶν. Μᾶς ὑπεσχέθη ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὅτι κατὰ τὴν μεγάλην ἑβδομάδα θὰ ἄρῃ τὰ πάθη τῶν χωρικῶν. Τὸ εὐχόμεθα τοῦτο καίτοι τὸ πρᾶγμα θὰ ἦτο λίαν ὀξύμορον τοῦ εὔχομαι ἡ εὐτυχία του νὰ ἐπέλθῃ ἀκριβῶς κατὰ τὴν μεγάλην ἑβδομάδα διότι βεβαιωθῆτε ὅτι ἡ Ἀνάστασις θὰ εἶναι περισσότερον εὐχάριστος εἰς τοὺς χωρικούς. Διότι οἱ γεωργοὶ τῆς Σύρου, κ. Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως σᾶς βεβαιῶ ὅτι εὑρίσκονται ἐν ἀπογνώσει.

§97Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ ἐπαναστατήσουν.

§98Π. ΡΑΛΛΗΣ. Δυστυχῶς δὲν εἴμεθα συνηθισμένοι εἰς ἐπαναστάσεις. Ἀπὸ τὴν Μακεδονίαν ἴσως νὰ ἔρχεται τὸ πνεῦμα ἀλλὰ ἕως τὴν Σῦρον δὲν φθάνει ποτέ. Ὀφείλομεν νὰ δηλώσωμεν καὶ ἐξ ὀνόματος τῶν χωρικῶν τῶν Κυκλάδων ὅτι συμφωνοῦν πρὸς τὴν ἰδέαν νὰ ἐπιτραπῇ, ἂν εἶναι δυνατόν, νὰ ἐπιτραπῇ ἡ εἰσαγωγὴ τῶν λαχανικῶν ἐξ ὁλοκλήρου τῆς Ἑλλάδος. Τοῦτο δὲν βλάπτει οὔτε ἡμᾶς διότι ἐὰν ληφθῇ τὸ μέτρον τοῦτο θὰ καθορισθῇ ἐπὶ τέλους καὶ τὸ τόσον δύσκολον ζήτημα τῆς πρωϊμότητος ποὺ δὲν ἠμποροῦμεν νὰ εὕρωμεν πότε παράγονται καὶ πότε δὲν παράγονται καὶ θέλω νὰ τὸ κατοχυρώσωμεν δι’ εἰδικῆς διατάξεως. Νομίζω, κ. ὑπουργὲ ὅτι εἶναι ὀρθὴ ἡ ἀπαγόρευσις αὐτὴ νὰ τεθῇ ὄχι βέβαια ὑπὸ τὸν ἀπόλυτον ἔλεγχον τοῦ Γενικοῦ Διοικητοῦ τῆς Μακεδονίας, ἀλλὰ νὰ λυθῇ τὸ ζήτημα νομικῶς. Ὄχι τόσον διότι δὲν ἐμπιστευόμεθα εἰς τὴν κρίσιν τοῦ κ. Γενικοῦ Διοικητοῦ Μακεδονίας, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει γίνεται εἷς νόμος καὶ ὁ νόμος αὐτὸς πρέπει νὰ περιέχῃ διατάξεις αἱ ὁποῖαι νὰ εἶναι σαφεῖς καὶ νὰ κατοχυροῦν τὰ δίκαια τῶν πολιτῶν. Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ὑποβάλω τὴν ἑξῆς τροπολογίαν. Μετὰ τὸ τέλος τῆς πρώτης παραγράφου τοῦ ἄρθρου μόνου νὰ προστεθῇ ἡ ἑξῆς φράσις: «Ἐν οὐδεμιᾷ ὅμως περιπτώσει δύναται νὰ γίνῃ ἡ ἀπαγόρευσις τῆς εἰσαγωγῆς, ἐφ’ ὅσον δὲν ἤρξατο ἡ παραγωγὴ ἐν Μακεδονίᾳ ὁμοειδῶν προϊόντων κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ ὑπουργείου τῆς Γεωργίας».

§99Α. ΠΑΠΑΔΑΤΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Πολιτικοῦ Γραφείου). Σᾶς εἶπον ὅτι προηγήθη μία δήλωσις περὶ αὐτοῦ.

§100Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Ὥστε δὲν γίνεται ἡ τροπολογία δεκτή;

§101Α. ΠΑΠΑΔΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Ὡς ἐδήλωσεν δὲν δεσμεύει κανένα οὔτε καὶ τὰ δικαστήρια, διότι δὲν ἔχει καμμίαν ἀξίαν.

§102Μ. ΣΑΜΑΡΑΣ. Δεσμεύει τὸν Γενικὸν Διοικητήν.

§103Π. ΡΑΛΛΗΣ. Μὰ δὲν εἶναι ὑποδιέστερος ὁ Γενικὸς Διοικητὴς τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας.

§104Μ. ΣΑΜΑΡΑΣ. Φαντασθῆτε ὅτι ὁ Γενικὸς Διοικητὴς ὅταν δὲν ὑπάρχουν λαχανικὰ ἐν Μακεδονίᾳ θὰ ἐπιτρέψῃ τὴν εἰσαγωγὴν ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον καὶ δὲν θὰ ἐπιτρέψῃ ἀπὸ τὴν ἄλλην εἰς Ἑλλάδα!

§105Π. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐὰν κάνωμεν αὐτὸν τὸν συλλογισμὸν φαντάζεσθε ὅτι εἶναι δυνατὸν ἡ Βουλὴ νὰ δεχθῇ νὰ ἔλθουν ἀπὸ ἄλλα μέρη προϊόντα καὶ νὰ ἀπαγορεύῃ ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα τὴν Παλαιάν;

§106Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Νὰ μὴ δώσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν μορφὴν βορείων κατὰ νοτίων. Νὰ χωρίσωμεν τὰ πράγματα.

§107Π. ΡΑΛΛΗΣ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ κάμω τὴν ἑξῆς δήλωσιν, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἡμεῖς βλέπομεν συμπαθέστατα, δὲν ἔχομεν κανένα λόγον νὰ ἀντιταχθῶμεν πρὸς τὰ συμφέροντα τῶν γεωργῶν τῆς Μακεδονίας. Ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον βλάπτονται τὰ συμφέροντά μας εἶναι βεβαίως καλὸν καὶ εὐχῆς ἔργον θὰ ἦτο νὰ συνταυτίσωμεν ὅλας τὰς ἀπόψεις καὶ νὰ μὴ ἐπέλθῃ ζημία οὔτε εἰς τὸν ἕνα οὔτε εἰς τὸν ἄλλον. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον θέλομεν νὰ κατοχυρώσωμεν τὴν εὐχέρειαν τοῦ Γενικοῦ Διοικητοῦ εἰς τὸ νὰ ἐκδίδῃ ἀπαγορευτικὰ διατάγματα τῆς εἰσαγωγῆς τῶν προϊόντων. Ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχει ἀπόφασις τοῦ ὑπουργείου τῆς Γεωργίας, εἴτε ἄν θέλετε ἀκόμη, τοῦ συμβουλίου τοῦ ὑπουργείου τῆς Γεωργίας ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχει τοιαύτη ἀπόφασις βεβαιοῦσα ὅτι τὰ λαχανικὰ παρήχθησαν εἰς τὴν Μακεδονίαν ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχει τοιαύτη ἀπόφασις νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν ὁ Γενικὸς Διοικητὴς νὰ ἐκδώσῃ διάταγμα ἀπαγορευτικόν. Δὲν ἔχω τὴν δύναμιν, οὔτε βέβαια τὴν ρητορικὴν νὰ σᾶς πείσω, οὔτε τὴν δύναμιν τῆς πλειοψηφίας διὰ νὰ τὸ ἐπιβάλω. Ἐγὼ τὸ ὑποβάλλω ἁπλῶς καὶ ἡ Βουλὴ θὰ κρίνῃ.

§108Α. ΠΑΠΑΔΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Ἔχομεν ἐμπιστοσύνην εἰς τὸν Γενικὸν Διοικητὴν ὅτι θὰ ἐνεργήσῃ ὡς ἀντιπρόσωπος τοῦ Κράτους καὶ οὐχὶ ὡς διοικητὴς τῆς περιφερείας αὐτῆς.

§109Π. ΡΑΛΛΗΣ. Θέλω νὰ ἄρω μίαν παρεξήγησιν. Ἐπειδὴ ἀνήκω εἰς τήν ἄλλην πτέρυγα δὲν θέλω οὔτε κατὰ διάνοιαν νὰ νομισθῇ ὅτι θέλω νὰ προσβάλω κανένα ἄλλον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει νομίζω ὅτι πρέπει νὰ κατοχυρώσωμεν τὸ πρᾶγμα κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ γεννηθῇ καὶ ἡ ἐντύπωσις καὶ ἡ πεποίθησις εἰς τοὺς ἀγρότας τῆς Ἑλλάδος ὅτι σοβαρῶς ἐξητάσθη τὸ ζήτημά των καὶ ὅτι κατωχυρώθη διὰ νομικῆς διατάξεως.

§110Α. ΠΑΠΑΔΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Διότι εἴπατε, ὅτι ἀνήκετε εἰς τὴν πτέρυγα τῶν ἄλλων καὶ δὲν ἔχετε τὴν δύναμιν τῆς πλειοψηφίας, σᾶς ἀπαντῶ: ὅτι δὲν εἶναι ἡ δύναμις τῆς πλειοψηφίας ἡ ὁποία ἐπιβάλλει κατ’ ἐμὲ τοὐλάχιστον αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον ἀλλὰ εἶναι ἡ λογικὴ ἡ ὁποία ὁπωσδήποτε μᾶς καθωδήγησεν εἰς τὴν διατύπωσιν τοῦ νομοσχεδίου κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Συνάδελφος μὴ ἀνήκων εἰς τὴν πλειοψηφίαν ἐπείσθη ἐκ τῶν δηλώσεων τὰς ὁποίας εἶχον κάμει· ὥστε διατὶ δὲν πείθεσθε καὶ σεῖς νὰ βεβαιωθῆτε μᾶλλον ὅτι πρὸ τῆς ψηφίσεως τοῦ νόμου ἡμεῖς ἤλθομεν εἰς συνεννόησιν μὲ τὸν Γενικὸν Διοικητὴν καὶ γνωρίζομεν καὶ τὰς σκέψεις αὐτοῦ. Ὥστε προβαίνων εἰς τὴν δήλωσιν αὐτὴν γνωρίζω καὶ τὰς γνώμας τοῦ Γενικοῦ Διοικητοῦ.

§111Π. ΡΑΛΛΗΣ. Πρέπει νὰ διασαφηνισθῇ τὸ πρᾶγμα ὅτι ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει ἐπιτρέπεται εἰς τὸν γενικὸν διοικητὴν νὰ ἐκδώσῃ ἀπαγορευτικὴν διαταγὴν ἐφ’ ὅσον δὲν ἤρξατο ἡ παραγωγὴ ἐν Μακεδονίᾳ ὁμοειδῶν κηπαίων προϊόντων. Τελευτῶν θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως νὰ τοῦ ὑποβάλω καὶ πάλιν παράκλησιν διὰ τὸν κανονισμὸν τὸν δασμολογικὸν τῶν κηπαίων τῶν εἰσαγομένων ἐξ ἄλλων μερῶν. Εἶναι ἓν ἐκ τῶν ζωτικωτέρων ζητημάτων τὰ ὁποῖα ἐνδιαφέρουν χιλιάδας ἀγροτῶν καὶ εἶμαι ἀπολύτως πεπεισμένος, ὅτι ταχέως θὰ φέρῃ εἰς πέρας τὸ ζήτημα τοῦτο.

§112Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ὑπόσχομαι ὅτι θὰ ἐξετάσωμεν τὴν σύμβασιν ἐντὸς τῆς μεγάλης ἑβδομάδος.

§113Π. ΡΑΛΛΗΣ. Εἴμεθα βέβαιοι ὅτι ἀφοῦ τὸ ἐξετάσητε θὰ φέρετε ἀσφαλῶς καὶ ἀποτέλεσμα.

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπειδὴ ἐπὶ τῶν πρακτικῶν ἔχει ἀντιρρήσεις ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος καὶ ὁ βουλευτὴς Ἀττικῆς κ. Ράλλης θὰ παρακαλέσω νὰ διακοπῇ ἡ συζήτησις, ἵνα λάβωσι τὸν λόγον οἱ ἔχοντες ἀντιρρήσεις ἐπὶ τῶν πρακτικῶν. Ὁ κ. Ι. Ράλλης ἔχει τὸν λόγον.

§115Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ δηλώσωμεν ὅτι εἶναι δυνατὴ ἡ ἄνευ πολλῶν ἀντιρρήσεων συζήτησις τῶν νομοσχεδίων, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ ἀνοχὴ ἡμῶν νὰ φθάσῃ μέχρι τοῦ σημείου, ὥστε εἰς τὰ πρακτικὰ νά δημοσιεύωνται ὡς ψηφισθέντες νόμοι οἱοδήποτε ὑποβληθέντες εἰς τὴν ψῆφον τῆς Βουλῆς. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως σελὶς 10...

§116ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Θὰ διακοπῇ ἡ συζήτησις; Δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ αὐτό.

§117Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Ὁ κ. Πρόεδρος διέκοψε τὴν συζήτησιν, διὰ νὰ ἐπικυρωθοῦν τὰ πρακτικὰ τῆς συνεδριάσεως, τὰ ὁποῖα πρέπει κατὰ τὸν κανονισμὸν νὰ ἐπικυροῦνται ἐν ἀρχῇ τῆς συνεδριάσεως. Συνεπῶς ἐν πλήρει τάξει ἔλαβον τὸν λόγον καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ λόγος αὐτός, ὁ ὁποῖος μοῦ ἐδόθη ἐπὶ τῇ βάσει ρητῶν διατάξεων τοῦ κανονισμοῦ νὰ μοῦ ἀφαιρεθῇ βίᾳ.

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει καμμία τοιαύτη πρόθεσις.

§119Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Πρόκειται περὶ ζητήματος ἀποτελοῦντος ζήτημα, κατ’ ἐμέ, εὐπρεπείας τέλος πάντων τοῦ Κοινοβουλίου. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ φέρωνται ὡς ψηφισθέντες νόμοι οἱ ὁποῖοι δὲν ἐψηφίσθησαν. Ἔχομεν τὸ νομοσχέδιον «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν νόμων ΓΥΛΖʹ, 3397, 3742 καὶ 3859 περὶ Ἀνωτάτου δικαστικοῦ Συμβουλίου». Εἰς τὸ ἄρθρον 3 λέγει τὰ ἑξῆς: «τὸ ἄρθρον 22 τοῦ Νόμου ΓΥΛΖʹ ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ Νόμου 3397, τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Νόμου 3742 καὶ τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ Νόμου 3859 καταργεῖται». Αὐτὸ ἦτο τὸ ἄρθρον τὸ ὁποῖον περιεῖχε τὸ νομοσχέδιον καὶ αὐτὸ ἐψηφίσθη. Οὐδεμία τροπολογία ἄλλη ὑπεβλήθη. Ἐζήτησα ἀπὸ τὸ γραφεῖον τῆς Βουλῆς, ἐζήτησα ἀπὸ τὰ πρακτικὰ τῆς Βουλῆς νὰ μοῦ ἀποδειχθῇ ὅτι ὑπῆρξαν τροπολογίαι. Οὐδεμία ὑπῆρχε τροπολογία καὶ αἰφνιδίως βλέπω ὡς ψηφισθὲν ἄρθρον περιέχον ἀντὶ αὐτῆς τὰ ἑξῆς, ἀναγραφόμενα εἰς στίχους περίπου πεντήκοντα, τὰ ἑξῆς πρωτοφανῆ καὶ τερατώδη: «Οἱ ἐν Ἀθήναις καὶ Θεσσαλονίκῃ ὑπηρετοῦντες Εἰσαγγελεῖς Πρωτοδικῶν....» (ἀναγινώσκει).

§120Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ὑπῆρχεν εἰς τὸν νόμον τοῦ κ. Πετρίδη.

§121Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Μάλιστα.

§122Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Οὐδεμία τροπολογία ὑπῆρχε.

§123Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Εἶναι κατατεθειμένη ἡ τροπολογία παρ’ ἐμοῦ.

§124Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Νὰ τὴν φέρετε διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συμπράττωμεν εἰς τοιούτου εἴδους παραβίασιν τοῦ κοινοβουλευτικοῦ πολιτεύματος.

§125Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Κύριοι βουλευταί, τὸ νομοσχέδιον περὶ τροποποιήσεως τοῦ Νόμου περὶ Ἀνωτάτου Διοικητικοῦ Συμβουλίου ἐψηφίσθη κατὰ τὴν προχθεσινὴν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς εἰς βʹ ἀνάγνωσιν. Ὁ ἀξιότιμος κ. βουλευτής, ὁ ὁποῖος ἐντελῶς ἀδικαιολογήτως μετεχειρίσθη τόσον δριμείας ἐκφράσεις καὶ προέβη εἰς ἐκδηλώσεις ἱερᾶς ἀγανακτήσεως, ἢ ἦτο ἀπησχολημένος κατὰ τὴν ὥραν ἐκείνην ἢ δὲν ἦτο παρών, διότι πράγματι ἡ τροπολογία περὶ ἧς ἔκαμε λόγον ὁ κ. βουλευτὴς ὑπεβλήθη παρ’ ἐμοῦ κατὰ τὴν βʹ συζήτησιν.

§126Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Προφορικῶς ἢ ἐγγράφως;

§127Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἐδηλώθη ὕστερα τροποποίησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, ἐκ μέρους τοῦ ἀξιοτίμου ἐκ Σύρου βουλευτοῦ κ. Ράλλη τὴν ὁποίαν συνεμερίσθη καὶ ὁ παριστάμενος κατὰ τὴν συζήτησιν βουλευτὴς κ. Γιανόπουλος. Προσέθηκαν δηλ. καὶ τὴν διάταξιν κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ δύνανται μέχρι τοῦ προσεχοῦς Νοεμβρίου νὰ διορισθοῦν οἱ κατὰ τοὺς διαγωνισμοὺς τοῦ παρελθόντος ἔτους ἐπιτυχόντες πάρεδροι, προσέθηκεν δὲ καὶ τοῦ Ἀπριλίου. Ἡ τροπολογία αὐτὴ δὲν εἶχε διανεμηθῆ εἰς τοὺς κ. βουλευτὰς οὔτε εἶχε τυπωθῆ. Ἐπίσης καὶ ἡ ἰδική μου τροπολογία ὑπεβλήθη κατὰ τὴν βʹ συζήτησιν, ἀνακοινωθεῖσα παρ’ ἐμοῦ. Καὶ εἶναι μὲν ἀληθὲς ὅτι ὁ κανονισμὸς λέγει «αἱ τροπολογίαι καὶ αἱ ὑποτροπολογίαι τυποῦνται καὶ διανέμονται εἰς τοὺς βουλευτάς, ὡς καὶ αἱ προτάσεις ἐκτὸς ἐὰν ἡ Βουλὴ ἀποφασίσῃ νὰ συζητήσῃ αὐτὰς ἅμα τῇ ἀναγνώσει αὐτῶν ὑπὸ τοῦ γραμματέως ἐντολῇ τοῦ Προέδρου».

§128Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Νὰ προσαγάγετε τὰ πρακτικὰ ἐκ τῶν ὁποίων ἀποδεικνύεται, ἐὰν ἡ Βουλὴ ἀπεφάσισε τοιοῦτον τί.

§129Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Βεβαίως ἀπεφάσισε.

§130Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐγὼ ἐμπνέομαι ἀπὸ τὸν σεβασμὸν πρὸς τὸ κοινοβουλευτικὸν πολίτευμα, κ. ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης.

§131Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Δὲν ἔχετε τὸ μονοπώλιον τοῦ σεβασμοῦ πρὸς τὸ κοινοβουλευτικὸν πολίτευμα, κ. βουλευτά. Σᾶς εἶπον καὶ ἐπικαλοῦμαι τὴν ἐπέμβασιν τοῦ ἀξιοτίμου ἐκ Σύρου βουλευτοῦ, ἂν τὴν τελευταίαν στιγμὴν δὲν ὑπέβαλα μαζὶ μὲ τὸν κ. Ἀλαβάνον καὶ τὸν κ. Γιανόπουλον τὴν προσθήκην τῆς λέξεως «μέχρις Ἀπριλίου». Ἐὰν ὁ σεβασμὸς πρὸς τὸν κοινοβουλευτισμὸν ἐπέβαλε τὴν προηγουμένην ἐκτύπωσιν καὶ διανομὴν διὰ τὴν ἰδικήν μου τροπολογίαν, θὰ ἐπεβάλλετο ἀσφαλῶς καὶ δι’ ἐκείνην τὴν τροπολογίαν. Ἀλλὰ καὶ δι’ αὐτὴν ἐγένετο τὸ αὐτό, ἀνεκοινώθη καὶ ἐδόθη εἰς τὸν γραμματέα. Ἀληθὲς εἶναι ὅτι τὴν ὥραν ἐκείνην δὲν ἦσαν παρόντες πολλοὶ βουλευταὶ ἀλλ’ αὐτὸ δὲν συμβαίνει πρώτην φορὰν εἰς τὴν βουλὴν οὔτε εἰς τὴν ἰδικήν μας οὔτε καὶ εἰς ἄλλας.

§132ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι παράδοσις ὅτι ἀπὸ τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργοὺς κατὰ τὴν βʹ συζήτησιν ἀνακοινοῦνται τροπολογίαι αἱ ὁποῖαι γίνονται δεκταὶ ἀπὸ τὴν Βουλήν.

§133Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Τὸ νομοσχέδιον ἐτυπώθη τὴν ἑπομένην.

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ χθὲς ἀκόμη κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου ἐγένοντο τροπολογίαι εἰς τὴν βʹ συζήτησιν.

§135Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Χθὲς ἐψηφίσθη καὶ τὸ σύνολον. Αὐτὰ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς παραβάσεως τοῦ κανονισμοῦ, ἡ ὁποία κατ’ οὐδένα λόγον ἔλαβε χώραν. Ἑπομένως εἶναι ἀδικαιολόγητος ἡ ἐκδήλωσις τῆς ἱερᾶς ἀγανακτήσεως τοῦ κ. βουλευτοῦ διὰ παράβασιν τοῦ κανονισμοῦ. Ἀλλ’ ἐπειδὴ ἐλέχθη, κ. βουλευταί, ὅτι πρόκειται περὶ τερατώδους διατάξεως ὑπομιμνήσκω εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι ὑπῆρχεν ἡ διάταξις εἰς τὸν παλαιότερον νόμον, ἀκριβῶς ἡ ἰδία, ἀφεώρα δὲ καὶ τοὺς Προέδρους Πρωτοδικῶν καὶ Ἐφετῶν Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης.

§136Δ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅλους τοὺς δικαστικούς.

§137Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ὄχι· εἶναι ἀκριβὲς ἀντίγραφον ἐκ τοῦ νόμου αὐτοῦ. Δὲν νομίζω, ἑπομένως, ὅτι ἡ διάταξις εἶναι πρωτότυπος καὶ τερατώδης, ὡς ἐχαρακτηρίσθη. Ὁ βουλευτὴς κ. Γιαννόπουλος, ὡμίλησεν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου καὶ ὡμίλησε διὰ μακρῶν ἀλλ’ ἦτο προκεχωρημένη ἡ ὥρα, ἀλλ’ ὡμίλησεν καὶ τὸν παρηκολουθήσαμεν ὅλοι ὅσοι εἴμεθα παρόντες, καὶ ἐγὼ τοῦ ἀπήντησα: ὅτι διὰ τοῦ συστήματος τὸ ὁποῖον εἰσάγομεν καταργοῦμεν τὸ παλαιὸν σύστημα κατὰ τὸ ὁποῖον ὁ Ἄρειος Πάγος, τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον ὑποχρεωτικῶς μετέθετε τοὺς δικαστικοὺς μετὰ συμπλήρωσιν ὡρισμένου χρόνου ὑπηρεσίας. Ἤθελε δηλαδὴ νὰ διατηρηθῇ ἡ διάταξις αὐτή, κατὰ τὴν ὁποίαν ὅλοι οἱ δικαστικοὶ μετὰ συμπλήρωσιν 5τίας καὶ 3τίας πολλάκις μετετίθεντο ὑποχρεωτικῶς. Ποῦ λοιπὸν τὸ πρωτότυπον καὶ ποῦ τὸ καινὸν τῆς διατάξεως αὐτῆς ἡ ὁποία περιορίζεται ἐν τούτῳ μόνον διὰ τοὺς Εἰσαγγελεῖς Ἐφετῶν καὶ Πρωτοδικῶν τῶν δύο μεγάλων κέντρων; Ὑποβάλλεται δηλαδὴ εἰδικὸν ἐρώτημα εἰς τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον καὶ τοῦτο ὀφείλει, ἂν συντρέχῃ ὁ λόγος αὐτὸς τῆς συμπληρώσεως τῆς τριετοῦς ὑπηρεσίας, νὰ προβῇ εἰς τὴν μετάθεσιν. Καὶ ὑπὸ τὴν οὐσιαστικὴν λοιπὸν ταύτην ἄποψιν οὐδὲν ὑπάρχει τὸ πρωτότυπον καὶ κακόν, πολλῷ δὲ μᾶλλον τὸ τερατῶδες, ὡς ἐλέχθη.

§138Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Δὲν ὑπάρχει πρωτότυπον εἰς αὐτό;

§139Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης) Εἶναι παλαιὰ διάταξις ἡ ὁποία ἐπανέρχεται ἐν ἰσχύϊ.

§140Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Φέρετε τὴν Διάταξιν τοῦ Νόμου.

§141Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Νὰ σᾶς τὴν δώσω τώρα.

§142Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης ἐξεπλάγη διὰ τὴν ἱερὰν ἀγανάκτησιν, ὡς ἀπεκάλεσε τὴν πραγματικὴν ἀγανάκτησίν μου ἐμπνευσθεῖσαν ἐπαναλαμβάνω ἐκ τοῦ ἀπολύτου σεβασμοῦ μου πρὸς τὸ Κοινοβουλευτικὸν πολίτευμα, τὸ ὁποῖον θεωρῶ τὴν κρηπῖδα τῆς εὐτυχίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Καὶ ὡς ἐκ τούτου ἡ ἀγανάκτησίς μου ἐνεπνεύσθη ἐξ αὐτοῦ. Ἀλλὰ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης διὰ τῶν δηλώσεών του φέρεται θεωρῶν τὴν αἴθουσαν τῆς Βουλῆς ὡς αἴθουσαν δικαστηρίου, εἰς τὴν ὁποίαν εἶναι δυνατὸν νὰ ζητήσῃ κανεὶς νὰ διαταχθῶσι πραγματικαὶ ἀποδείξεις. Ἡ Βουλὴ διέπεται ἀπὸ ἕνα κανονισμόν· κατὰ τὰς διατάξεις δὲ τοῦ Συντάγματος καὶ κατὰ τὸν κανονισμὸν αὐτόν, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον γίνεται ἐν τῇ Βουλῇ ἀποδεικνύεται ἐκ τῶν πρακτικῶν. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης εἶπεν ὅτι εἶναι πιθανὸν νὰ ἤμουν ἀπὼν τὴν ὥραν ἐκείνην· ὄχι μόνον εἶναι πιθανὸν ἀλλὰ εἶναι βέβαιον. Εἶναι δὲ βέβαιον, διότι καθ’ ἣν στιγμὴν ἐψηφίσθη τὸ νομοσχέδιον, δυστυχῶς ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ εἶχεν ἀποχωρήσει ἐκ τῆς αἰθούσης ταύτης, νομίζουσα ὅτι ἐλύθη ἡ συνεδρίασις. Ἀλλ’ ἂν εἶναι βέβαιον ὅτι ἀπουσίαζον ἐκ τῆς Βουλῆς, ἐξ ἄλλου δὲ λέγω ὅτι καὶ ἂν ὁλόκληρος ἡ βουλὴ παρίστατο ἐδῶ, δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν ἡ μαρτυρία τῶν βουλευτῶν νὰ ἀνατρέψῃ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα λέγουν τὰ πρακτικὰ ἂν τὰ πρακτικὰ αὐτὰ δὲν εἶναι πλαστά. Καὶ τὰ πρακτικὰ λέγουν, ὅτι οὐδεμία ὑπεβλήθη τροπολογία, ὅτι οὐδεμία ἐγένετο συμφώνως πρὸς τὴν σαφῆ καὶ κατηγορηματικὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 64 τοῦ κανονισμοῦ, ἐρώτησις ἐκ μέρους τοῦ προέδρου πρὸς τὴν Βουλὴν περὶ τοῦ ἂν δέχεται αὕτη νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον μὲ τροπολογίαν ὑποβληθεῖσαν προφορικῶς ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ κατὰ τὴν τελευταίαν συζήτησιν. Καὶ ἐφ’ ὅσον τοῦτο δὲν βεβαιοῦται ἐκ τῶν πρακτικῶν, ἐφ’ ὅσον συνεπῶς βεβαιοῦται ὅτι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐγὼ ἰσχυρίζομαι ἐκ τῶν πρακτικῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπικυρωθοῦν τὰ πρακτικὰ περιλαμβάνοντα τὴν διάταξιν τὴν ὁποίαν ἐξακολουθῶ νὰ θεωρῶ τερατώδη καὶ ἐξακολουθῶ νὰ τὴν θεωρῶ τερατώδη, διότι ἡ διάταξις αὐτὴ ἔχει ἐπὶ λέξει ὡς ἑξῆς: (ἀναγινώσκει). Αὐτὸ τὸ «καταργεῖται» ἀντικαθίσταται.

§143Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἀνακύπτει.

§144Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Ἀντικαθίσταται ὡς ἑξῆς (ἀναγινώσκει). Ἡ διάταξις αὐτὴ ἡ ὁποία προσετέθη βεβαίως κατὰ τρόπον προσβάλλοντα τὰς διατάξεις τοῦ κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς καὶ τοῦ Συντάγματος δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ψηφισθῇ ὑπὸ τῆς Βουλῆς, διότι εἶναι διάταξις σκανδαλώδης.

§145Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Κύριε Πρόεδρε ἀνέγνωσα τὸν κανονισμόν· ὁ ἔχων ὦτα ἀκούετε ἀκουέτω. «Ἐκτὸς ἐὰν ἡ Βουλὴ ἀποφασίσῃ νὰ συζητήσῃ τὰς τροπολογίας ἅμα τῇ ἀναγνώσει αὐτῶν». Τοῦτο ἐγένετο καὶ διὰ τὴν ὑποβληθεῖσαν ὑπ’ ἐμοῦ τροπολογίαν καὶ διὰ τὴν ὑπὸ τοῦ κ. Ράλλη καὶ κ. Ἀλαβάνου περὶ προσθήκης τῆς λέξεως «Ἀπριλίου». Δὲν εἶχον τυπωθῇ δὲν εἶχον διανεμηθῆ. Ὅ,τι ἐγένετο διὰ τὴν ἰδικήν μου τροπολογίαν κατατεθεῖσαν παρ’ ἐμοῦ ἐγγράφως μὲ τὴν ὑπογραφὴν τὴν ἰδικήν μου εἰς τὸ γραφεῖον τοῦ Προέδρου, ἐγένετο καὶ διὰ τὰς τροπολογίας τῶν ἄλλων βουλευτῶν. Οὔτε ἐτυπώθησαν, οὔτε διενεμήθησαν. Ἀλλὰ τὶ ἐγένετο; Ἐτηρήθη ἡ διάταξις τοῦ κανονισμοῦ, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Βουλὴ δύναται νὰ ἀποφασίσῃ νὰ συζητήσῃ αὐτάς. Πῶς ἀποφασίζει ἡ Βουλὴ; Πρέπει νὰ βγάνῃ ξεχωριστὰς ἀποφάσεις;

§146Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Νὰ ὑπάρχουν εἰς τὰ πρακτικά.

§147Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Σεῖς καυχᾶσθε ὅτι γνωρίζετε καλῶς τὸν κανονισμὸν καὶ τὰ κρατοῦντα ἀπὸ ἀπόψεως κανονισμοῦ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Λοιπὸν ἡ Βουλὴ ἀποφασίζει διὰ τῆς ψηφίσεως τῶν ἐν λόγῳ τροπολογιῶν καὶ τοῦτο ἀναφέρεται εἰς τὰ πρακτικά. «Ψηφίζεται ὡς ἐτροπολογήθη». Δὲν εἶχε καμμίαν ἀπολύτως ἀνάγκην νὰ ἐκδώσῃ καμμίαν ἰδιαιτέραν ἀπόφασιν κατὰ τὴν ὁποίαν κατόπιν ἐρωτήσεως τοῦ κ. Προέδρου τῆς Βουλῆς ἐὰν πρέπῃ νὰ συζητηθοῦν αἱ ὑποβληθεῖσαι ἀπὸ μέρους τοῦ κ. ὑπουργοῦ καὶ ἀπὸ μέρους τῶν κ. βουλευτῶν τροπολογίαι, ἀποφασίζει νὰ συζητηθοῦν· τοῦτο ἐγένετο. Αὐτὸ ἐφαρμόζεται, κύριοι βουλευταὶ πάντοτε εἰς τρόπον ὥστε νὰ μὴ δικαιολογῆται ἡ κατάπληξις καὶ ἡ ἀγανάκτησις ὅτι κινδυνεύει ἀπὸ μέρους ἡμῶν ὁ κοινοβουλευτισμὸς τοῦ ὁποίου ἀποκλειστικὸς καὶ μονοπωλιακὸς πρόμαχος καὶ φρουρὸς προβάλλει—ὄχι ὅλος δηλαδή, διότι οἱ δύο ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων ὑπέβαλον τροπολογίας — προβάλλει ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἀττικῆς Βουλευτής.

§148Β. ΚΥΡΕΛΛΟΣ. (Ἀντιπρόεδρος τῆς Βουλῆς). Ὁ κ. Πρόεδρος.

§149Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ. (Πρόεδρος τῆς Βουλῆς). Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ ἐγένετο λόγος καὶ περὶ πρακτικῶν, ἓν μόνον ἔχω νὰ προσθέσω εἰς ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἴπατε καὶ τὰ ὁποῖα εἶναι ἀναμφισβήτητα. Ἐπεκαλέσθη τὰ πρακτικὰ ὁ κ. βουλευτὴς ἐξ Ἀθηνῶν, Τὰ πρακτικὰ αὐτὰ δὲν εἶναι καθόλου ἀντίθετα διότι ἀναφέρουν ὅτι ἐψηφίσθη νομοσχέδιον ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Τί ἄλλο θέλει;

§150Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Τροπολογίαι δὲν φαίνονται.

§151Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ. (Πρόεδρος τῆς Βουλῆς). Χθὲς ἀνεγνώσθησαν τὰ πρακτικὰ καὶ ἐνεκρίθησαν, εἶναι ἑπομένως ἐγκεκριμένα τὰ πρακτικά.

§152Β. ΚΥΡΕΛΛΟΣ. (Ἀντιπρόεδρος τῆς Βουλῆς). Εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς 31 Μαρτίου, τὰ ὁποῖα ἔχουσι διανεμηθῆ λέγεται ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἐψηφίσθη ὡς ἐτροπολογήθη.

§153Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Πολὺ καλά.

§154Β. ΚΥΡΕΛΛΟΣ. (Ἀντιπρόεδρος τῆς Βουλῆς). Δὲν δύνασθε νά ἀρνηθῆτε ὅτι κατήντησε συνήθεια νὰ ψηφίζεται τὸ νομοσχέδιον μὲ τὴν δήλωσιν «ὡς ἐτροπολογήθη ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν».

§155Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἐπειδὴ ἐλέχθη ὅτι ἡ διάταξις ἡ ὁποία ἐτέθη παρ’ ἐμοῦ ὡς τροπολογία εἶναι πρωτότυπος ἀναγινώσκω τὴν εἰς τὸ κείμενον τῆς αἰτιολογικῆς μας ἐκθέσεως ὑπάρχουσαν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 22 τοῦ νόμου ΓΥΛΖ, ἡ ὁποία εἶναι ἀκριβῶς ἡ ἰδία πρὸς αὐτήν. (ἀναγινώσκει)...

§156Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ. (Πρόεδρος τῆς Βουλῆς). Πῶς διεκόπη ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου;

§157Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Διότι δὲν ἦτο ὁ Πρόεδρος εἰς τὸ Προεδρεῖον, διότι δὲν εἴχατε δικαίωμα κύριε Πρόεδρε.

§158Β. ΚΥΡΕΛΛΟΣ. (Ἀντιπρόεδρος τῆς Βουλῆς). Παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε.

§159Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν διεκόπη καμμία συζήτησις.

§160Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ. (Πρόεδρος τῆς Βουλῆς). Σαφέστεραι, κατηγορηματικώτεραι ἐξηγήσεις ἀπὸ ἐκείνας τὰς ὁποίας ἔδωσεν ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δοθοῦν. Ἐγὼ νομίζω ὅτι τὸ ἐπεισόδιον ἔληξε πλέον καί πρέπει νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις.

§161ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὰ πρακτικὰ ἐπεκυρώθησαν ἀπὸ χθές.

§162Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Θὰ μᾶς ἀναγκάσετε νὰ ἀποχωρήσωμεν τῆς αἰθούσης.

§163ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἀναμφισβητήτως κάποιο προσωπικὸν ἔχει ὁ κ. Ράλλης εἰς αὐτὸ τὸ ζήτημα.

§164Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Πῶς εἴπατε; Εἶναι πρωτοφανὴς ἡ διάταξις.

§165Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Σεῖς παραβιάζετε τὸν κανονισμόν.

§166Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐγὼ νομίζω ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ διευθύνεται ἡ συζήτησις ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, ὅταν δὲν εἶναι εἰς τὴν θέσιν του.

§167Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ. (Πρόεδρος τῆς Βουλῆς). Εἶμαι βουλευτὴς καὶ ἐγὼ ὅπως καὶ σεῖς. Δὲν κανονίζω τὴν συζήτησιν ἀλλὰ διαμαρτύρομαι ἴσα–ἴσα.

§168Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, ὅτι ἡ συζήτησις δὲν ἤρξατο κανονικῶς. Εἶναι λίαν ἀμφίβολον ἂν ἐπιτρέπεται ἡ διακοπὴ συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου, διὰ νὰ ἀρχίσῃ ἡ συζήτησις ἄλλου νομοσχεδίου, καὶ κατὰ μείζονα λόγον ἐπὶ πρακτικῶν.

§169Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Ν’ ἀπευθύνετε τὴν μομφὴν αὐτὴν πρὸς τὸν πρόεδρον τῆς Βουλῆς.

§170Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα· ὁ Πρόεδρος δὲν εἶναι ἐν τάξει.

§171Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν ἐπετρέπετο ἡ διακοπὴ συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου. Ἀλλ’ ὁ κανονίζων τὴν συζήτησιν εἶναι ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς ἐνόμισεν, ἐξ ἁβρότητος ἐπιβαλλομένης πρὸς τὴν ἀντιπολίτευσιν, ὅτι ἔπρεπε νὰ πράξῃ ὡς ἔπραξεν, ἐπὶ τῇ ἐλπίδι ὅτι ὁ ζητηθεὶς λόγος ἐπὶ τῶν πρακτικῶν δὲν θὰ ἐγέννα ζήτημα παρεμπίπτον, τὸ ὁποῖον θὰ ἐπαρουσίαζεν τὸν κίνδυνον τῆς καταναλώσεως ὁλοκλήρου τῆς ἑσπέρας. Καὶ ὑποθέτω ὅτι ἐκ τῆς ἀφορμῆς ταύτης ἔδωσε τὸν λόγον. Ἡ ἁβρότης ὑπηγόρευσε τὴν παρέκκλισιν ταύτην ἀπὸ τοῦ κανονισμοῦ. Ἀφ’ ἧς ἐδόθη ὁ λόγος εἶμαι σύμφωνος μὲ τὴν ἀντίληψιν τοῦ ἐξ Ἀττικῆς βουλευτοῦ, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν πλέον νὰ ἀφαιρεθῇ ἀπὸ τὸν ὁμιλοῦντα βουλευτήν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μόνον θὰ παρεκάλουν εἶναι τοῦτο: νὰ μὴ ὑψώνωμεν τὴν συζήτησιν εἰς καυγᾶν, ἀφοῦ αἱ δοθεῖσαι ἐξηγήσεις ὑπῆρξαν πλέον ἢ ἐπαρκεῖς. Δύναμαι δὲ νὰ προσθέσω, ὅτι ἀκριβῶς διὰ νὰ μὴ γίνωνται αἱ καταχρήσεις αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο πρὸ τοῦ 1910, ἐτέθη εἰς τὸ Σύνταγμα ἔκτοτε ἡ διάταξις ὅτι ἂν γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία εἰς τὴν βʹ ἀνάγνωσιν τὸ νομοσχέδιον δὲν ἰσχύει ἂν δὲν ψηφισθῇ ἐν τῷ συνόλῳ. Σήμερον ἐπὶ πλέον τῆς ἐγγυήσεως ταύτης ὑφίσταται καὶ τὸ βον Νομοθετικὸν Σῶμα. Κατὰ συνέπειαν δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ κατηγορῶμεν ὑψώνοντές τι τὸ σύνηθες εἰς δῆθεν κατάχρησιν. Διατὶ θὰ ἐγίνετο ἡ κατάχρησις αὐτή; Ἡ Κυβέρνησις ἔχει τὴν πλειοψηφίαν καὶ δύναται νὰ ψηφίσῃ οἱονδήποτε νομοσχέδιον θέλει καὶ οἱανδήποτε σχετικὴν τροπολογίαν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ λόγος περὶ καταχρήσεως, τοσούτῳ μᾶλλον καθόσον ἡ τροπολογία ἥτις ἐγένετο δεκτὴ ἴσχυσε καὶ ἄλλοτε ὡς νόμος τοῦ Κράτους.......

§172Δ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Καμμία τροπολογία δὲν ἐγένετο δεκτή. Ἤθελεν ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ προσθέσῃ μίαν λέξιν.

§173Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. τῆς Κυβερνήσεως). Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ συζητήσωμεν, ἂν θέλετε, ἐν ψυχραιμίᾳ, ὅπως μὴ τὸ παρεμπίπτον καταναλώσῃ ὁλόκληρον τὴν ἑσπέραν καὶ ματαιώσῃ τὴν ψήφισιν τῶν νομοσχεδίων.

§174ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τσαλδάρης.

§175Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος, κύριοι βουλευταί, νὰ συμφωνήσω μὲ τὸν κ. ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως ὅσον ἀφορᾷ τὸ κανονικὸν τῆς συζητήσεως, διότι βεβαίως, θὰ προσθέσω μάλιστα τοῦτο ἀκόμη, ὅτι τὰ πρακτικὰ κατὰ τὸν κανονισμὸν ψηφίζονται ἐν ἀρχῇ τῆς συνεδριάσεως καὶ ἑπομένως ἡ νομοθετικὴ ἐργασία δὲν θὰ ἔπρεπεν ν’ ἀρχίσῃ πρὶν ἢ ἐπικυρωθοῦν τὰ πρακτικά. Αὐτὸς εἶναι ὁ κανονισμός, ἀλλὰ πολλάκις ἐγένετο τὸ ἀντίθετον καὶ οὐδέποτε ἡ Βουλὴ διεμαρτυρήθη, τὸ ὁποῖον σημαίνει ὅτι ἀπετέλεσεν ἕνα ἔθιμον, ὅτι δύναται καὶ ἐνῷ ὑφίσταται ὁ κανονισμός, τὰ πρακτικὰ νὰ ψηφίζωνται κατόπιν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα περὶ τοῦ ὁποίου ὡμίλησεν ὁ ἐξ Ἀττικῆς συνάδελφός μου, εἶναι κάτι τι διάφορον. Ἀληθῶς ἡ διάταξις τοῦ κανονισμοῦ ὡς διατυποῦται δὲν τηρεῖται ἀπολύτως ἀλλὰ λέγω ὅτι ἡ μὴ τήρησις αὐτῆς ἐπέρχεται ὅταν πρόκειται περὶ ἐπουσιωδῶν διατάξεων. Χθὲς τήν ἑσπέραν συνεζητεῖτο ἐδῶ οὐσιῶδες νομοσχέδιον καὶ εἰς τὴν παρατήρησιν ὁποία ἡ ἐγένετο παρ’ ἡμῶν ὁ κ. πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶπεν ν’ ἀναβάλωμεν νὰ τυπωθοῦν ὅλαι αὐταὶ αἱ παρατηρήσεις καὶ νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις αὔριον. Ἀλλὰ ἐπειδὴ πραγματικῶς εἶχεν ἐξαντληθῆ ἡ συζήτησις ὁ δὲ κύριος ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἀπὸ τοῦ βήματος μᾶς ἀνέγνωσεν ἐγγράφους τὰς τροποποιήσεις του, καὶ ἑπομένως δὲν εἴχομεν ἀνάγκην μείζονος διαφωτισμοῦ, τὸν ὁποῖον θὰ ἐλαμβάνομεν ἐκ τῆς τυπώσεως τῶν προτάσεων, δι’ αὐτὸ ἡμεῖς οἱ ἴδιοι εἴπωμεν: πρὸς τὶ νὰ ἀπασχοληθῇ ἐκ νέου ἡ Βουλὴ αὔριον ἀφοῦ ἠκούσαμεν τὰς τροπολογίας αἱ ὁποῖαι ὑπεβλήθησαν, συνεζητήσαμεν ἐπ’ αὐτῶν καὶ κατελήξαμεν εἰς ἀποτέλεσμα; Ἀλλ’ ἤδη πρέπει νὰ εἴπω ὅτι τὰ πράγματα εἶναι ἀπολύτως διάφορα διότι οὐδαμοῦ ἀναφέρεται ὅτι ὑπέβαλε μίαν τοιαύτην τροπολογίαν ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης. Ἀληθῶς δὲν ἀναφέρονται καὶ ἄλλαι τροπολογίαι ὅπως εἶπεν ὁ κ. πρόεδρος ὅτι ὑπεβλήθησαν· ἀλλ’ ὅταν δὲν τηροῦμεν τὸν κανονισμόν, λαμβάνομεν ὑπ’ ὄψιν καί τὰς τροπολογίας καὶ τὴν φύσιν τῶν τροπολογιῶν. Αἱ μὲν ἄλλαι τροπολογίαι, αἱ ὁποῖαι ὑπεβλήθησαν καὶ τὰς ὁποίας ἐπεκαλέσθη ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ἦσαν τροπολογίαι ἐντελῶς ἐπουσιώδεις καὶ δευτερεύουσαι. Ἐδῶ ὅμως πρόκειται περὶ μεταβολῆς τοῦ τρόπου καθ’ ὃν ἐνεργοῦνται αἱ μεταθέσεις καὶ τοποθετήσεις τῶν εἰσαγγελέων. Ἐπρόκειτο περὶ οὐσιωδεστάτης διατάξεως ἡ ὁποία δὲν φαίνεται πουθενὰ ὅτι ὑπεβλήθη. Ὀφείλω δὲ νὰ εἴπω, ὅτι οὐδὲ ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπεκαλέσθη κἄν τὴν ἀνάγνωσιν ἐνώπιον τῶν 2–3 βουλευτῶν.

§176Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Κατὰ τὸν κανονισμὸν δὲν τὴν ἀναγινώσκει ὁ κ. ὑπουργός. Ἐγὼ τὴν παρέδωκα εἰς τὸ προεδρεῖον καὶ ἀνεγνώσθη εἰς τὴν Βουλήν...

§177Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι ἐκ τῶν πρακτικῶν δὲν προκύπτει ὅτι οἱ παραστάντες ὀλίγοι βουλευταὶ ἔχουν διάφορον γνώμην. Ἀρκοῦμαι δὲ εἰς τὴν διαβεβαίωσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, ὁ ὁποῖος λέγει ὅτι αὐτὸς δὲν τὴν ἀνέγνωσεν.

§178ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνεκοινώθη καὶ ἀνεγνώσθη ἔπειτα ἀπὸ τὸν γραμματέα.

§179Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε τῆς Βουλῆς, γνωρίζομεν, ἐδῶ πῶς γίνεται, διότι θὰ ἐπικαλεσθῶ καὶ ἕτερον γεγονός, τὸ ὁποῖον δὲν θέλω νὰ τὸ ἐπαναφέρω ἐδῶ εἰς συζήτησιν. Δὲν ἀνεγνώσθη. Ὀφείλω δὲ νὰ εἴπω ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ ἡ ὁποία ἐτέθη εἶναι διάταξις διὰ τὴν ὁποίαν πρὸ ἡμερῶν ἠγόρευσεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἰπὼν ὅτι διὰ νὰ κάνῃ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα θὰ ζητήσῃ νὰ μεταβληθῇ ἡ σχετικὴ διάταξις τοῦ Συντάγματος.

§180Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ὄχι αὐτὸ τὸ πρᾶγμα.

§181Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Περὶ τῶν εἰσαγγελέων Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης.

§182Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Εἶπα διὰ νὰ τοὺς διορίζῃ ἡ Κυβέρνησις.

§183Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, θὰ ἴδητε, ὅτι ὁ ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης κατώρθωσε νὰ ἱκανοποιήσῃ τὴν ἐπιθυμίαν σας τυπικῶς.

§184Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Θὰ τοῦ εἶμαι εὐγνώμων ἐὰν ἐπὶ τῇ βάσει τῶν κειμένων νόμων κατορθώσῃ ἐν μέτρῳ τοὐλάχιστον νὰ ἄρῃ τὰς δυσχερείας πρὸ τῶν ὁποίων κάθε ἡμέραν εὑρισκόμεθα...

§185Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ὄχι ἐπὶ τῇ βάσει τῶν κειμένων νόμων, ἀλλ’ ἐπὶ τῇ βάσει ἑνὸς νόμου, ὁ ὁποῖος ἐψηφίσθη ἐν ἀγνοίᾳ τῆς Βουλῆς. Ἐγὼ δὲν ἀγνοῶ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει τόσην δύναμιν ὥστε νὰ ψηφίσῃ οἱανδήποτε θέλῃ διάταξιν ἔστω καὶ ἂν κατὰ τὴν γνώμην τὴν ἰδικήν μας ἀντίκειται εἰς τὸ Σύνταγμα. Ἀλλ’ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀξιοῦμεν, καὶ τὸ ἀξιοῦμεν ὡς δικαίωμά μας καὶ ὡς καθῆκόν μας, εἶναι νὰ μανθάνωμεν τὶ θέλει ἡ Κυβέρνησις νὰ ψηφίσῃ. Τοῦτο ἐψηφίσθη χωρὶς νὰ τὸ γνωρίζωμεν. Ἐξακολουθῶ δὲ νὰ θεωρῶ ὅτι ἡ διάταξις ὡς ἐψηφίσθη εἶναι τερατώδης, διότι δὲν κάνει τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ ἀφαιρῇ τὰ δικαιώματα τοῦ ἀνωτάτου Συμβουλίου.

§186Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Δὲν θ’ ἀποφανθῇ τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον.

§187Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Σεῖς προχθὲς εἰς ἄλλην ὑπόθεσιν ὅπου σᾶς ἐγένετο παρατήρησις εἴπατε, ὅτι «ἐγὼ θὰ ὑποβάλω τὰ ἐρωτήματα».

§188Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Εἶπον κατόπιν εἰδικοῦ ἐρωτήματος.

§189Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Πρόκειται περὶ μεταθέσεως, ἡ ὁποία θεσπίζεται ὑπὸ τοῦ νόμου. Θεσπίζεται ἡ μετάθεσις τῶν εἰσαγγελέων Ἐφετῶν καὶ Πρωτοδικῶν Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης.

§190Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Τὸ Ἀνώτατον θὰ ἀποφανθῇ.

§191Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐγὼ δὲν θέλω νὰ ὁμιλῶ ἐπὶ πραγμάτων, τὰ ὁποῖα πάντες γνωρίζομεν. Εἴχατε τὸ δικαίωμα, ἀλλ’ ἐν τούτῳ εἴχατε καὶ τὴν ὑποχρέωσιν μίαν τοιαύτης σπουδαιότητος διάταξιν νὰ μὴ τὴν εἰσηγηθῆτε τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Βουλὴ εἶχε δύο–τρεῖς βουλευτὰς χωρὶς νὰ λάβῃ γνῶσιν ἡ ἀντιπολίτευσις. Μὲ τὸν τρόπον ποὺ εἰσηγήθητε τὴν διάταξιν αὐτὴν ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι δὲν εἶναι πρὸς προαγωγὴν τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ πολιτεύματος.

§192ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Χθὲς ἦτο ἡ ψήφισις τοῦ συνόλου, ἡ Βουλὴ εἶχε λάβει γνῶσιν αὐτοῦ. Πῶς θέλετε νὰ ἐπανέλθωμεν πάλιν;

§193Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Παρακαλῶ νὰ ἀποφανθῇ ἡ Βουλή.

§194ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι. (Θόρυβος).

§195Δ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἐν θυμῷ κτυπῶν τὴν χεῖρα). Τὸν λόγον κ. Πρόεδρε (Θόρυβος).

§196ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ κτυπᾶτε τὴν χεῖρα. Αὐτὸς εἶναι ὁ σεβασμὸς τοῦ κοινοβουλευτικοῦ πολιτεύματος;

§197Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Δὲν μπορεῖ οὕτω νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ συζήτησις.

§198ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νομοσχέδια, νομοσχέδια.

§199Δ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Βίᾳ μοῦ ἀφαιρεῖτε τὸν λόγον;

§200Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). «Πρὸς τὴν δεξιάν.» Κάμνω ἔκκλησιν ὅπως ἐπανέλθωμεν εἰς τὴν κανονικότητα τὴν ὁποίαν ἐδείξατε πάντοτε εἰς τὰς συζητήσεις. Ἐξ ἁβρότητος ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς ἔδωσε τὸν λόγον εἰς τὴν ἀντιπολίτευσιν ἀκανονίστως καὶ τὸ θέμα ἐξηντλήθη. Τὰ εἴπατε καὶ σεῖς καὶ σᾶς ἠκούσαμεν. Θὰ σᾶς παρεκάλουν, λοιπόν, νὰ συντελέσητε ὅπως ἐπανέλθωμεν εἰς τὴν κανονικότητα τῶν συζητήσεων. Παρακαλῶ κ. Πρόεδρε νὰ συνεχίσωμεν προβαίνοντες εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου.

§201Δ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ κ. Πρόεδρε. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης μὲ ἐπεκαλέσθη σχετικῶς μὲ τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον ἐγένετο ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου κατὰ τὴν προχθεσινὴν συνεδρίασιν· θὰ εἴπω καὶ ἐγὼ τὴν ἀντίληψίν μου πῶς ἐψηφίσθη τὸ νομοσχέδιον. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ περὶ τοῦ ὁποίου πρόκειται ἦτο ἀναγεγραμμένον εἰς τὴν νομοθετικὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῆς 30 Μαρτίου ὑπ’ ἀριθμ. 9. Ἦσαν ἀναγεγραμμένα ἐν ὅλῳ νομοσχέδια 23, τὰ ὁποῖα ἐψηφίσθησαν ὅλα, καὶ ἐψηφίσθη καὶ τὸ 9ον τελευταῖον. Καὶ δὲν ἐψηφίσθη τελευταῖον μόνον, ἀλλὰ τελευταῖον καὶ ἀπὸ τὰ ἄλλα νομοσχέδια τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης. Ἐνῷ δηλαδὴ ἦτο 9ον ἐν τῇ σειρᾷ τῆς διατάξεως, τὸ πρῶτον ἐν τῇ σειρᾷ τῆς διατάξεως τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, ἐψηφίσθη τελευταῖον. Τὴν στιγμὴν καθ’ ἣν ἐψηφίσθη τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ προήδρευεν ὁ κ. Ἀργυρόπουλος. Εἰς κάποιαν στιγμὴν μάλιστα εἶπε νὰ λυθῇ ἡ συνεδρίασις διότι δὲν παρίσταντο εἰς τὴν Βουλὴν παρὰ 5–6 βουλευταί. Ἐγὼ διεμαρτυρήθην διὰ τὸν τρόπον τῆς ψηφίσεως αὐτοῦ καὶ ὁ κ. κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἐπέμενεν ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ πρέπει νὰ ψηφισθῇ διότι ἀποδίδει εἰς τὸ νομοσχέδιον μεγάλην σπουδαιότητα. Ἐνόμισα ὅτι ἔπρεπε νὰ διαμαρτυρηθῶ, ἔπρεπε νὰ λάβω τὸν λόγον καὶ πράγματι τὸν ἔλαβα καὶ εἶπα δύο λέξεις. Ἐν τῷ μεταξὺ μὲ διέκοψεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης. Εἰς γνῶσιν μου τοιαύτη τροπολογία δὲν περιῆλθεν.

§202Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ (Πρόεδρος τῆς Βουλῆς). Ἡ ψήφισις τοῦ συνόλου δὲν εἶχεν ἀναβληθῆ ἕνεκα τῶν τροπολογιῶν αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο;

§203Δ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ψήφισις τοῦ συνόλου ἐγένετο χωρὶς νὰ ἔχουν διανεμηθῆ αἱ τροπολογίαι. Ἐψηφίσθη τὸ νομοσχέδιον καὶ διενεμήθησαν ἐκ τῶν ὑστέρων.

§204Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Πράγματι ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου ὡμίλησεν ὁ κ. βουλευτής, ἀλλὰ δὲν ἀνῆλθεν ἐπὶ τοῦ βήματος. Ὁ κ. βουλευτὴς παρηκολούθησεν αὐτοπροσώπως τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου. Ἐζήτησε μαζὶ μὲ τὸν βουλευτὴν κ. Ράλλην νὰ δεχθῶ μίαν ἄλλην τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἐπέφερε προηγουμένως καὶ τὴν ὁποίαν ἀπεδέχθην. Τὴν ἀπεδέχθην καὶ ἐπ’ αὐτῶν τῶν τεκμηρίων ἀπεφάσισεν ἡ Βουλή. Συμφώνως πρὸς τὴν ρητὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 39 ὁ ἴδιος βουλευτὴς ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ «μεταρρυθμίσεως τοῦ ἐνοικιοστασίου» ἐπέφερε διὰ τῆς ἰδίας αὐτοῦ χειρὸς τροπολογίαν κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ.

§205Δ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Μετὰ τὴν λύσιν τῆς συνεδριάσεως...

§206Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Μὲ συγχωρεῖτε, τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ἀπεδέχθην. Ἐπικαλοῦμαι τὸ γεγονὸς αὐτὸ, διὰ νὰ τοῦ ὑπομνήσω ὅτι δὲν ἔχει κανὲν ἀπολύτως δικαίωμα νὰ προβάλῃ αὐτὸς κατηγορίαν ἀνωμαλίας ἡ ὁποία ἔλαβεν χώραν διότι ἐπικαλοῦμαι τὸ γεγονὸς ὅτι προσέθηκε δύο διατάξεις εἰς τὸ νομοσχέδιον περὶ «ἐνοικιοστασίου».

§207Δ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Πότε;

§208Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Τὴν ἰδίαν στιγμήν.

§209Δ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπαναλαμβάνω νὰ τονίσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἐγὼ τροπολογίαν τοῦ κ, ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης δὲν εἶδα οὔτε ἔλαβα γνῶσιν.

§210ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ τὴν Βουλὴν ἐὰν ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικά.

§211ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα. (Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικά).

§212ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεχίζεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ λαχανικῶν». Ὁ κ. Κολιαλέξης.

§213Θ. ΚΟΛΙΑΛΕΞΗΣ. Ἀξιότιμοι κύριοι, τό παρὸν νομοσχέδιον ἀφορᾷ ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον τὰς ἐπαρχίας Ἀργολίδος καὶ Ναυπλίας. Ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ἠσχολήθην ἀπὸ δύο ἐτῶν ζητήσας καὶ τὴν συνδρομὴν τοῦ ἀξιοτίμου ὑφυπουργοῦ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου κ. Παπαδάτου, ὁ ὁποῖος προσέφερεν ἐνίσχυσιν εἰς τὴν ἐπίλυσιν καὶ τὴν κατάθεσιν τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν ἡ περιφέρεια Ἀργολίδος καὶ Ναυπλίας ἐπωλοῦσεν τὰς νωπὰς τροφάς, τὰ προϊόντα τὰ πρώϊμα εἰς ὁλόκληρον τὴν Μακεδονίαν—ὄχι ἀπὸ τὸ 1911 καὶ ἐντεῦθεν, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ Τουρκοκρατίας—ὁ δὲ λαὸς τῶν περιφερειῶν αὐτῶν ἔχει τὸ εἶδος αὐτό, τὰ λαχανικά, ὡς τὸ κύριον προϊόν τοῦ βίου του. Δυὸ εἶναι τὰ κυριώτερα προϊόντα τῆς ἐπαρχίας μας: ὁ καπνὸς καὶ τὰ λαχανικά. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει, κ, Πρόεδρε, εἶναι τὸ ἑξῆς, ὅτι ὁ λαὸς τῆς ἐπαρχίας μας ὑφίσταται μεγάλας ζημίας διὰ τὴν μὴ ἐξαγωγὴν τῶν προϊόντων του, καὶ διὰ τὴν εἰσαγωγὴν εἰς τὴν Ἑλλάδα ἐκ τῶν Δωδεκανήσων καὶ τῆς Αἰγύπτου. Εἶναι γεγονός, ὅτι πολὺς κόσμος ζῇ τόσον ἐντὸς τῆς Ἑλλάδος ὅσον καὶ ἐκτὸς ἐκ τῆς ἐξαγωγῆς τῶν προϊόντων αὐτῶν. Μολονότι γνωρίζω ὅτι μὲ τὴν Αἴγυπτον συνδεόμεθα διὰ συμβάσεως, θὰ ἦτο σκόπιμον νὰ ἐπιτραπῇ καὶ ἐκ τῆς ἐπαρχίας Ἀργολίδος καὶ Ναυπλίας ἡ ἐξαγωγὴ τῶν προϊόντων αὐτῶν.

§214Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπ. Κυβερνήσεως). Ἐὰν ἐπιτύχῃ μία ἄλλη προσπάθειά μου, ἡ ἰδική σας ἐπαρχία θὰ ἔχῃ νὰ ὠφεληθῇ περισσότερα.

§215Θ. ΚΟΛΙΑΛΕΞΗΣ. Εἰσερχόμενος εἰς τὴν οὐσίαν, λέγω, τὴν λύσιν ἂς τήν δίδει εἴτε ὁ Διοικητὴς Μακεδονίας εἴτε ὁ ὑπουργός. Ἐὰν ὁ ἐμπορικὸς κόσμος τῆς Μακεδονίας...

§216Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπ. Κυβερνήσεως). Ἐν διαφωνίᾳ ἀποφαίνεται τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον. Ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐπαγρυπνήσῃ.

§217Θ. ΚΟΛΙΑΛΕΞΗΣ. Εὐχαριστῶ διότι δίδετε μίαν λύσιν ἡ ὁποία εἶναι ὀρθὴ καὶ ζωτικωτάτη διὰ τὴν ἐπαρχίαν μας.

§218ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Εὐριπαῖος.

§219Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Κύριοι βουλευταί, κατόπιν τῆς δηλώσεως τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως ὅτι θὰ ἐπιληφθῇ συντόμως διὰ δασμολογικῶν κανονισμῶν πρὸς λύσιν τοῦ ζητήματος, ὀφείλω νὰ ἐκφράσω τὰς εὐχαριστίας μου τόσον τοῦ λαοῦ τῆς Παλαιᾶς Ἑλλάδος ὅσον καὶ τοῦ λαοῦ τοῦ νομοῦ Κυκλάδων, καὶ ἰδιαιτέρως τῆς νήσου Σύρου. Τὸ ζήτημα, βεβαίως τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς ἐξαγωγῆς τῶν κηπουρικῶν προϊόντων εἰς Θράκην καὶ Μακεδονίαν ἀπολύτως κρινομένου δὲν εἶναι ὀρθόν. Ἐν τούτοις θὰ παρακαλέσω τὸ κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας ἐπειδὴ ἡ Σῦρος παράγει πρώϊμα προϊόντα ἐπὶ 1–1½ μῆνα τῶν ὁποίων ἡ παραγωγὴ ἄρχεται μετὰ 10–15 ἡμέρας ἂν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτραπῇ ἐντὸς ὡρισμένου χρονικοῦ διαστήματος μέχρι τῆς 15 Μαΐου, δηλαδὴ 1½ μῆνα νὰ ἐπιτραπῇ ἡ πρώϊμος ἐξαγωγὴ μόνον τῶν νωπῶν προϊόντων τῆς Σύρου, διότι ὅπως γνωρίζετε κατεστράφη τὸ ἐμπόριον της καὶ ἡ βιομηχανία της καὶ ἡ μόνη πρόοδος εἶναι αὐτή.

§220Α. ΠΑΠΑΔΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Νὰ εἶσθε πεπεισμένος ὅτι θὰ ἐπιστήσωμεν ἰδιαιτέρως τὴν προσοχὴν τοῦ γενικοῦ διοικητοῦ καὶ θὰ ἀγρυπνήσῃ ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν καλὴν ἐκτέλεσιν τοῦ νόμου.

§221Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Θὰ ἐπεθύμουν ὅμως τὴν ἀπόφασιν περὶ τῆς ἀπαγορεύσεως νὰ ἐκδίδῃ ὁ ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας κατόπιν τῆς γνώμης τοῦ Συμβουλίου.

§222Α. ΠΑΠΑΔΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Εἶσθε ἐκ τῶν διακεκριμένων διοικητικῶν ὑπαλλήλων καὶ ξεύρετε ὅτι ὅταν εἶναι κανεὶς ἐπὶ τόπου λύει πολὺ καλλίτερον τὰ ζητήματα, παρὰ τὸ ὑπουργεῖον τὸ ὁποῖον ἔχει ἀνάγκην εἰσηγητῶν.

§223Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Κύριε ὑπουργὲ δὲν εἶναι ζήτημα αὐτὸ διοικήσεως οὔτε ζήτημα ἀποκεντρώσεως, εἶναι ζήτημα ἐπιτοπίου ἐξετάσεως. Λοιπὸν θὰ εἰδοποιήσῃ ὁ γενικὸς διοικητὴς τὸν ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας καὶ θὰ ἐκδώσῃ τὴν ἀπόφασιν του, ἠξεύρετε τὰς συμπαθείας μου ὑπὲρ τῆς Βορείου Ἑλλάδος. Ἰδιαιτέρως σεῖς δὲν εἰμπορεῖτε νὰ εἴπητε ὅτι ἔρχομαι νὰ πολεμήσω τὰ συμφέροντα τῆς Βορείου Ἑλλάδος, μετὰ λύπης καὶ στενοχωρίας μου ἀνῆλθον διὰ νὰ εἴπω αὐτὰ τὰ ὀλίγα.

§224Α. ΠΑΠΑΔΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Τὴν σύστασιν αὐτὴν θὰ τὴν ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν, καὶ ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ κάμωμεν διὰ τῶν συστάσεων καὶ τοῦ γενικοῦ διοικητοῦ θὰ τὸ κάμωμεν, ἀλλὰ ἂν μετατραπῇ τὸ νομοσχέδιον δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ.

§225Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Δὲν πρόκειται νὰ καταστραφῇ ἡ παραγωγή τῆς Σύρου, εἶναι ζήτημα 1–2 μηνῶν τὸ πολύ, πέραν τούτου ἂς ἔλθῃ ὅλη ἡ Μακεδονία εἰς τὴν Παλαιὰν Ἑλλάδα.

§226Ν. ΖΑΡΙΦΗΣ. Ὅταν παρουσιασθοῦν τὰ πρώϊμα τῆς Μακεδονίας, τότε δὲν θὰ ἐπιτρέπεται ἡ ἐξαγωγὴ ἐκ τῆς Παλαιᾶς Ἑλλάδος.

§227Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Λυποῦμαι πολὺ διότι δὲν ἠμπόρεσα νὰ πείσω τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας.

§228Δ. ΑΦΘΟΝΙΔΗΣ. Νομίζω κύριοι ὅτι εἶναι ἄδικον καὶ σκληρὸν νὰ θέλῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀπαγορεύσῃ τὴν εἰσαγωγὴν ἀπὸ τὴν Παλαιὰν Ἑλλάδα καὶ ἐκ τῆς Παλαιᾶς Ἑλλάδος εἰς τὴν νέαν Ἑλλάδα εἰς τὰ κηπουρικὰ εἴδη καὶ νὰ θέλῃ νὰ περιορίσῃ τὸ ἐμπόριον. Εἶναι σκληρὸν ὑπὸ τὰς σημερινὰς περιστάσεις τὰς ὁποίας διατρέχομεν νὰ θέλῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ προβῇ εἰς αὐτὴν τὴν ἀπαγόρευσιν. Ἀλλ’ ἀνεξαρτήτως ὅλων τούτων δὲν ἠμπορῶ νὰ ἐξηγήσω τὸν λόγον διὰ τὸν ὁποῖον ὑπεβλήθη εἰς τὴν Βουλὴν τὸ νομοσχέδιον τοῦτο. Ὁ νόμος ψηφιζόμενος μόνον δυσκολίας δύναται νὰ φέρῃ. Ὑπάρχει ψηφισθεὶς νόμος περὶ ἀγορανομίας, ὁ ὁποῖος κανονίζει τὰς τιμὰς καὶ τὰς μεταφορὰς τῶν διαφόρων τροφίμων. Ἀφοῦ ὑπάρχει ὁ νόμος αὐτὸς ὄχι μόνον νόμος δὲν χρειάζεται ἀλλὰ οὔτε καὶ προεδρικὸν διάταγμα. Ἐγὼ νομίζω ὅτι μία ὑπουργικὴ διαταγὴ καὶ μόνον δύναται νὰ κανονίσῃ τὸ ζήτημα τῆς ἀπαγορεύσεως διότι θὰ γεννηθοῦν πολλὰ ζητήματα καὶ ἕκαστον δι’ ἕνα ἕκαστον θὰ ἀπαιτῇ πρόνοιαν χωριστήν. Λοιπὸν ἐγὼ ὑποστηρίζω ὅτι πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀποσύρῃ τὸν νομοσχέδιον καὶ νὰ ἀφίσῃ τὰ δικαιώματα εἰς τὸν γενικὸν διοικητὴν, ὁ ὁποῖος ἔχει τὸ δικαίωμα ἐκ τοῦ νόμου τῆς ἀπαγορεύσεως.

§229Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Αὐτὰ λέγει ὁ νόμος ἀλλὰ ὑπάρχουν μόνον μερικαὶ ἐξασφαλιστικαὶ διατυπώσεις.

§230Σ. ΣΥΜΕΩΝΟΓΛΟΥ. Τὸ ἔντομον ἡ φυλλοξήρα πλησιάζει νὰ χωρίζῃ—τὴν Ἑλλάδα, εἰς δύο στρατόπεδα. Ἐπειδὴ εἰς τὴν φυλλοξήραν ἔκαμα τὴν πρώτην μου δράσιν ἐγὼ ἔχω χωρίσει τὴν Κωνσταντινούπολιν εἰς ζώνας φυλλοξήρας καὶ μή. Εἶδον δὲ τὸ μικρὸν αὐτὸ ἔντομον νέον ἀκόμη μὲ τὸν φακόν. Θὰ σᾶς εἴπω ἕνα πρᾶγμα τὸ ὁποῖον θαυμάζω, διατί ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔλαβε φροντίδα, ὥστε ἡ Ἑλλὰς νὰ μὴ διαιρῆται εἰς δύο στρατόπεδα διότι ὑπάρχουν συμφέροντα οἰκονομικὰ καὶ βεβαίως ὅλοι οἱ βουλευταὶ ἔχουν ὅλο τὸ συμφέρον ὁ καθένας νὰ φροντίσῃ διὰ τὴν περιφέρειάν του, ὅσον εἶναι δυνατὸν οἰκονομικῶς νὰ ὠφεληθῇ. Λοιπὸν ἤθελον ἕνα πρακτικὸν μέτρον νὰ σᾶς προτείνω, κυρίως εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὅτι τὸ ζήτημα αὐτὸ πρέπει νὰ τελειώσῃ. Μὴ νομίζετε ὅτι μὲ τὴν ἀπαγόρευσιν θὰ ἐμποδίσητε αὐτὸ τὸ ἔντομον νὰ ἐξαπλωθῇ εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἄν ἐμποδίσθη μέχρι σήμερον εἶναι θαῦμα καὶ δὲν γνωρίζω ἂν ἠμποδίσθη. Ἄν ἐξετάσετε τὰ ἀμπέλια εἶμαι βέβαιος ὅτι ὑπάρχει εἰς ὅλα τὰ μέρη καὶ ἀναπτύσετε ἀναλόγως τοῦ κλίματος καὶ ἀναλόγως τῆς θερμοκρασίας.

§231ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Νὰ τὸ ἀφήσωμεν λοιπὸν ἐλεύθερον;

§232Σ. ΣΥΜΕΩΝΟΓΛΟΥ. Τότε μόνον ὅταν φροντίσωμεν τὴν Ἑλλάδα νὰ τὴν ἐντοπίσωμεν, εἰς τὸ ζήτημα τῆς φυλλοξήρας δηλαδή, εἰς τὴν Παλαιὰν Ἑλλάδα πρέπει νὰ ληφθῇ ἡ φροντὶς ὅπως ἀπὸ τώρα κανεὶς ἀμπελουργὸς νὰ μὴ δικαιοῦται νὰ φυτεύῃ ἀμπέλι, ἂν δὲν εἶναι ἀμερικανικὸν τὸ κλῖμα.

§233Α. ΠΑΠΑΔΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Γίνεται.

§234Σ. ΣΥΜΕΩΝΟΓΛΟΥ. Δὲν γίνεται, διότι εἰς τὴν Ἀττικὴν φυτεύουν ἀμπέλια καὶ πρέπει ὁ νόμος νὰ λέγῃ ὅτι μόνον Ἀμερικανικὰ ἀμπέλια δικαιοῦται νὰ φυτεύῃ καὶ τὰ ὁποῖα νὰ μοιράζωνται δωρεάν. Τοιουτοτρόπως, κύριοι, μετὰ ἕνα μῆνα ἡ φυλλοξήρα θὰ ἐξαπλωθῇ καὶ εἰς τὰς περιφερείας ἐκείνας, εἰς τὰς ὁποίας σήμερον δὲν ὑπάρχει. Διότι θὰ ἐξαπλωθῇ νά εἶσθε βέβαιοι. Ἐπιστημονικῶς καὶ πρακτικῶς εἶναι ἀποδεδειγμένον. Ἡ φυλλοξήρα θὰ ἐξαπλωθῇ καὶ εἰς ἐκεῖνα τὰ μέρη ὅπου σήμερον δὲν ὑπάρχει. Ὅπως πολλὰς ἀσθενείας ὁ ἄνθρωπος δὲν ἠδυνήθη μὲ τὰ διάφορα μέσα νὰ τάς ἀποφύγῃ καὶ αὐτὸ τὸ τέρας εἶναι ἀδύνατον νὰ τὸ ἀποφύγῃ διότι μεταφέρεται. Καὶ εἶμαι μὲ τὴν γνώμην τοῦ κ. Ἰσαακίδου, ὅτι δὲν ἀποθνήσκει ἐντὸς 3 καὶ 30 ὡρῶν. Τὸ μόνον τὸ ὁποῖον ἔχει νὰ κάμῃ ἡ Κυβέρνησις διὰ τὸ σπουδαῖον οἰκονομικὸν τοῦτο ζήτημα εἶναι νὰ ἐπιβάλῃ διὰ νόμου νὰ φυτεύωνται Ἀμερικανικά μόνον φυτά.

§235Ι. ΜΟΥΝΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Μέχρι τῆς στιγμῆς ἐψηφίζετο τὸ νομοσχέδιον ὡς κατετέθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, τώρα ἀκούομεν ὅτι ψηφίζεται, ὡς ἐτροπολογήθη ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν.

§236Α. ΠΑΠΑΔΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Ἀλλάζομεν μόνον τάς περιφερείας σύμφωνα μὲ τάς ὑποδείξεις τῆς ἐπιτροπῆς.

§237ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐπεραιώθη. Γίνεται δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἡ ψήφισις τοῦ συνόλου ἀναβάλλεται. Βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 3713 περὶ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ὡς συνεπληρώθη διὰ τοῦ νόμου 4210». Ὁ κ. Μπακόπουλος.

§238Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Πρόκειται νὰ τεθῇ κύριοι βουλευταί, ὑπὸ τὴν κρίσιν ὑμῶν νομοσχέδιον περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου περὶ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Διὰ τοῦ σχεδίου αὐτοῦ νόμου ἐπιφέρονται τροπολογίαι, μεταβολαὶ τινὲς εἰς τὸν ἐργατικὸν νόμον περὶ Συμβουλίου Ἐπικρατείας αἵτινες ὑπηγορεύθησαν ἐκ τῆς πείρας τῆς διετοῦς ἐφαρμογῆς τοῦ θεσμοῦ τούτου. Ὅταν ἐψηφίζετο ὁ νόμος περὶ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, εἴχομεν καὶ τότε τονίσει ὅτι τοὐλάχιστον καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἄσκησιν τῆς προσφυγῆς ἐνώπιον. (ἀναγινώσκει)... Ὁ θεσμὸς αὐτὸς θὰ ἔδῃ νὰ εἶναι ὅσον τὸ δυνατὸν ἄνετος καὶ διὰ τοὺς πτωχοὺς ἀκόμη πολίτας, τῶν ὁποίων συμφέροντα θίγονται ὑπὸ πράξεων τῆς διοικήσεως. Τότε ἐθεωρήθη ὅτι ἐφ’ ὅσον ἀκόμη δὲν ἦτο παγιωμένος ὁ θεσμός, δὲν θὰ ἦτο σκόπιμον νὰ διευκολυνθῇ εἰς τοιοῦτον βαθμὸν ἡ πρὸς τὸ συμβούλιον προσφυγή, διὰ νὰ μὴ φορτωθῇ ὁ νεοπαγὴς θεσμὸς μὲ φόρτον ἐργασίας τὸν ὁποῖον δὲν θὰ ἠδύνατο ἴσως νὰ ἐκτελέσῃ. Βλέπω ὅμως ὅτι καὶ τὸ ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ὑποβαλλόμενον σχέδιον νόμου τροποποιεῖται ἤδη πρὸς τὴν κατεύθυνσιν, τὴν ὁποίαν καὶ ἡμεῖς τότε εἴχομεν ὑποστηρίξει, διότι εἰς τὸ ἄρθρον 11 ὁρίζει ὅτι εἶναι δικαίωμα τοῦ Προέδρου τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας νὰ ἀπαλλάξῃ τοὺς προσφεύγοντας τοῦ παραβόλου καὶ τῶν τελῶν. Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο εἶχα ὑποβάλῃ μίαν τροπολογίαν νὰ ἀντικατασταθῶσιν αἱ λέξεις διὰ......... Ὁ κ. Πρόεδρος τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας τὸ εἶχε δεχθῆ καὶ εἶχε δώσει εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἀνάλογον σημείωμα. Παραδόξως εἰς τὴν ἀνατύπωσιν δὲν τὸ βλέπω. Τοῦ τὸ ἀνεκοίνωσα καὶ μοῦ εἶπεν ὅτι λάθος τῆς Κυβερνήσεως εἶναι: Ἐν πάσῃ περιπτώσει νομίζω ὅτι εἶναι ἀπολύτως ἐπιβεβλημένη ἡ διόρθωσις αὐτή, διότι μὲ τὴν φράσιν βεβαιουμένης πενίας δὲν ἐπιτυγχάνομεν ἀπολύτως κανένα σκοπόν, διότι πῶς θὰ βεβαιωθῇ ἡ πενία. Δὲν εἶναι δὲ ὁ σκοπὸς νὰ εἶναι πένης κανεὶς διὰ νὰ προσφύγῃ εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον ὑπάρχει ἡ διάταξις ὅτι ἐν ᾗ περιπτώσει δὲν γίνει ἀποδεκτὴ ἡ προσφυγή, εἶναι δικαίωμα τοῦ δικαστηρίου νὰ τοῦ ἐπιβάλῃ εἰς βάρος του τὰ τέλη. Νομίζω λοιπὸν ὅτι πρέπει νὰ διορθωθῇ αὐτό. Τί λέγετε εἰς αὐτὸ κ. ὑπουργέ;

§239Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Δὲν ἔχω ἀντίθετον σκέψιν. Τὸ ἴδιον εἶναι ἐν πάσῃ περιπτώσει.

§240Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι τὸ ἴδιο. Ὑπάρχει μεγάλη διαφορά. Δὲν θέλω νὰ ἐπεκταθῶ εἰς τὴν συζήτησιν. Ἐὰν θέλετε ὅμως νὰ τὸ συζητήσωμεν ἐγὼ εἶμαι ριζικώτερος εἰς τὴν κατεύθυνσιν.

§241Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Εἶναι ὅρος τὸν ὁποῖον μεταχειρίζεται καὶ ἡ Πολιτικὴ Δικονομία.

§242Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ὑπάρχει καμμία σχέσις μεταξὺ Πολιτικῆς Δικονομίας καὶ Ποινικῆς Δικονομίας καὶ ὄχι διαδικασίας ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Εἶναι πλάνη βασικὴ τὸ νὰ θέλωμεν νὰ κρίνωμεν τὰ τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας ἐπὶ τῇ βάσει τῶν νόμων τοῦ Γενικοῦ Δικαίου, ἀλλ’ ἐκεῖ πρόκειται περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ Δημοσίου Δικαίου.

§243Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Περὶ ὅρου πρόκειται.

§244Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπάρχει μεγάλη διαφορά. Ἐγὼ δηλαδὴ εἶμαι τῆς γνώμης ὅτι ἐν ἀντιθέσει θὰ ἔπρεπε νὰ τεθῇ ὡς ἀρχὴ διὰ τὴν ἄσκησιν τῆς προσφυγῆς ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας ἡ ἀτέλεια καὶ μόνον ἐξαιρετικῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιβάλλεται εἰς βάρος τοῦ ἡττημένου διαδίκου ὡς ποινὴ πλέον ἡ πληρωμὴ τοῦ παραβόλου καὶ τῶν τελῶν. Τοῦτο δὲ εἶναι σύμφωνον καὶ μὲ τὸ ἄρθρον 10 τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, εἰς τὸ ὁποῖον ὁρίζεται ὅτι: (ἀναγινώσκει)....... Αὐτὸ πρέπει νὰ τὸ δεχθῆτε.

§245Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Εἶναι εὐρύτερον.

§246Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι εὐρύτερον καὶ παρέχει μεγαλειτέραν εὐχέρειαν εἰς τὸν Πρόεδρον τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Ἐγὼ θέλω ἀντὶ βεβαιουμένης πενίας νὰ τεθῇ πιθανολογουμένης ἐνδείας. Γνωρίζω ὅμως ὅτι σεῖς δὲν ἔχετε ἐντολὴν νὰ τὴν δεχθῆτε. Ἐγὼ τὴν ὑποβάλλω καὶ ὑπάρχει καὶ τὸ στάδιον τῆς Γερουσίας.

§247Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἡ διαφωνία μας εἶναι ὅτι ἐγὼ ἔχω ἔγγραφον σημείωμα τοῦ κ. Ρακτιβὰν περὶ τοῦ ἀντιθέτου.

§248Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἔχετε τὴν ἐξουσιοδότησιν νὰ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν αὐτήν, ὁπότε εἶναι περιττὸν καὶ νὰ συζητοῦμεν.

§249Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Διατί;

§250Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἄν ἔχετε ἀπόφασιν νὰ δεχθῆτε τροπολογίας νὰ συζητήσωμεν, ἂν δὲν ἔχετε ἀπόφασιν εἶναι περιττόν. Ἐγὼ ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα νὰ ὑποβάλω ὡρισμένας τροπολογίας. Νὰ μοῦ εἰπῆτε λοιπὸν ποίας τροπολογίας ἔχετε τὴν ἐντολὴν νὰ ἀποδεχθῆτε καὶ ποίας νὰ μὴ δεχθῆτε.

§251Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Δὲν ἔχω καμμίαν ἐντολήν, ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον εἴπατε ὅτι ἐκφράζετε τὴν γνώμην τοῦ κ. Ρακτιβάν, σᾶς δεικνύω σημείωμα τοῦ κ. Ρακτιβὰν ἐπὶ τῶν τροπολογιῶν σας τὰς ὁποίας σεῖς ἐνομίσατε καλὸν νὰ ὑποβάλετε.

§252Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Γνωρίζων ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἔχει συνταχθεῖ παρὰ τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας ὑπέβαλα τὰς τροπολογίας. Μὲ ἐκάλεσεν ὁ κ. Ρακτιβάν, τὰς συνεζητήσαμεν καί ὅτι ὁ κ. Ρακτιβάν παρεδέχθη ταύτας. Νομίζω λοιπὸν ὅτι εἶναι λάθος τοῦ σημειώματος τὸ ὁποῖον ἔχετε. Ἐν πάσῃ περιπτώσει κ. Ὑπουργὲ ἐγὼ θὰ ἐδεχόμην νὰ θεωρηθῇ ἡ γραμματικὴ διατύπωσις.

§253Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ὄχι.

§254Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Πῶς ὄχι, τότε τί θὰ γίνῃ;

§255Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Δὲν τὸ δέχομαι. Ἐδέχθην ἀρκετά.

§256Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Λυποῦμαι πολὺ διότι διαφωνοῦμεν εἰς τὸ σημεῖον αὐτό. Μίαν ἄλλην οὐσιώδη τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ἔχω καὶ τὴν ὁποίαν δὲν βλέπω καμμίαν διάθεσιν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως νὰ τὴν δεχθῇ καὶ ἡ ὁποία εἶναι ἀπολύτως οὐσιαστικὴ καὶ διὰ τὴν ὁποίαν θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως νὰ εὐκρεστηθῇ νὰ τὴν προσέξῃ, ἐφ’ ὅσον εἶχε τὴν καλωσύνην νὰ εἴπῃ ὅτι θὰ προσέξῃ τὴν συζήτησιν καὶ θὰ διαβιβάσῃ εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως ὅλας τὰς παρατηρήσεις μου, θὰ παρακαλέσω νὰ προσέξῃ τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ὑποβάλλω, κατὰ τὴν ὁποίαν ὑπάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας ἡ ἐκδίκασις τῶν ἐκ διοικητικῶν συμβάσεων γενομένων διαφορῶν. Ἡ τροπολογία αὕτη εἶναι οὐσιωδεστάτη. Εἰς τὴν Γαλλίαν ὅλαι αἱ ἐκ τῶν διοικητικῶν συμβάσεων διαφοραὶ δικάζονται ἀπὸ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας καὶ κατ’ οὐσίαν διὰ τῆς ἀσκήσεως πλήρους δικαστικῆς ἁρμοδιότητος καθὼς καὶ κατὰ τύπους διὰ τῶν recantf recé de penveir.

§257Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Καὶ δικοπλαστικὴν μάλιστα ἁρμοδιότητα ἔχει ἐκεῖ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας.

§258Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μὲ μόνην τὴν διαφορὰν ὅτι ἐκεῖ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας εἰς τὴν Γαλλίαν εἶναι δικαστήριον καὶ ἐπὶ τῆς θυσίας τῶν ὑποθέσεων καὶ βεβαίως αἱ προσφυγαὶ τῶν διαφορῶν τῶν γενομένων ἐκ διοικητικῶν διαφορῶν αἱ μὴ στηριζόμεναι εἰς τυπικὰς παραβάσεις τοῦ νόμου, δὲν δικάζονται ἐκ τῆς ὁλομελείας τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατίας διότι ἡ ὁλομέλεια τοῦ λέγει: Ἔχετε τὴν εὐχέρειαν εἰς τὸ ἴδιον δικαστήριον διὰ τῆς ἄλλης θύρας νὰ προσέλθετε διὰ νὰ δικασθῇ ἡ διαφορά σας. Κατ’ οὐσίαν δὲ τοιαύτη ἁρμοδιότης εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας δὲν ἐδόθη ἀκόμη παρ’ ἡμῖν, διότι παρ’ ὅλην τὴν ἐπιταγὴν τοῦ συντάγματος δὲν ἐμορφώθη ἀκόμη ἀρτία καὶ αὐθύπαρκτος διοικητικὴ δικαιοσύνη. Σύστημα τοιαύτης διοικητικῆς δικαιοσύνης δὲν συνεπληρώθη νομοθετικῶς εἰσέτι παρ’ ἡμῖν. Τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας μετὰ τὴν ἵδρυσίν του παρ’ ἡμῖν ἀνεγνώρισε πλήρως τὴν ἀνάγκην τῆς ὑπαγωγῆς τῆς λύσεως τῶν ἐκ διοικητικῶν συμβάσεων γενομένων διαφορῶν, εἰς εἰδικὰ διοικητικὰ δικαστήρια διότι τὸ μέχρι σήμερον κρατοῦν σύστημα τὸ νὰ ὑπάγωνται αἱ λύσεις τῶν τοιούτων διαφορῶν εἰς τὰ κοινὰ δικαστήρια ἀποτελεῖ καὶ φενάκην δικαιοσύνης καὶ προκαλεῖ καὶ μεγάλην δαπάνην ἀκόμη καὶ διὰ τὸ δημόσιον, διότι καὶ τὸ δημόσιον, ἔχει νὰ ἀντιμετωπίσῃ τρεῖς βαθμοὺς διαδικασίας, αἱ ὁποῖαι ἐν περιπτώσει ἥττης τοῦ δημοσίου ἐπάγεται δαπάνην τοῦ δημοσίου ἡ ὁποία καθίσταται ἔτι μᾶλλον μεγαλειτέρα διότι τὸ δημόσιον εἰς τοὺς τρεῖς βαθμοὺς διαδικασίας πληρώνει καὶ δικαιώματα δικηγόρων τοῦ δημοσίου. Τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας ἀφ’ ἑνὸς ἐκ τῶν λόγων τούτων καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἐκ τοῦ ὅτι ἡ μέχρι τοῦδε πεῖρα ἐν Ἑλλάδι ἀπέδειξεν ὅτι ἡ διαδικασία ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας εἶναι καὶ ἁπλῆ καὶ οὐσιαστικῶς ἀρτιωτέρα ἀπὸ τὴν διαδικασίαν ἐνώπιον τῶν κοινῶν δικαστηρίων εἰς τρόπον ὥστε δύνανται προσφυγαὶ ὑποβαλλόμεναι ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας νὰ λύουν τὴν διαφορὰν ἐντὸς τριμήνου δι’ ὁριστικῆς ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Ἐκ τῶν σκέψεων τούτων, ἀγόμενον τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας παρ’ ἡμῖν κατήρτισεν ἴδιον νομοσχέδιον περὶ λύσεως τῶν ἐκ διοικητικῶν συμβάσεων γενομένων διαφορῶν καὶ περὶ τοῦ καθορισμοῦ τῆς εὐθύνης τοῦ Δημοσίου τὸ ὁποῖον ὑποβάλλει εἰς τὴν Βουλήν. Ἤκουσα ὅτι κατὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου, τὸ ὁποῖον καὶ ἐγὼ ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου καὶ ὑπὲρ τοῦ ὁποίου τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας προτάσσει μακροσκελεστάτην ἔκθεσιν δικαιολογοῦσαν καὶ τύπους καὶ οὐσίαν τὴν ἀνάγκην τοῦ μέτρου τούτου, ἤκουσα ὅτι κατὰ τοῦ μέτρου τούτου ἀντετάχθησαν καὶ ἀπὸ κυβερνητικῆς ὅλης ἀπόψεως 2 ἀντιρρήσεις. Πρῶτον, ἡ ἑξῆς: ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ προβλέπεται ἡ ἵδρυσις ἑνὸς πρωτοβαθμίου δικαστηρίου δι’ ὅλην τὴν Ἐπικρατείαν, αἱ ἀποφάσεις τοῦ ὁποίου θὰ ὑπόκεινται, κατ’ ἔφεσιν ὑποβαλλόμεναι εἰς τὴν κρίσιν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας τοῦ ὁποίου πλέον ἡ ἀπόφασις θὰ εἶναι ὁριστικὴ καὶ τελεσίδικος. Λοιπὸν ἐλέχθη ὅτι δὲν εἶναι σκόπιμος ἢ μᾶλλον δὲν εἶναι συμφέρουσα διὰ τοὺς πολίτας ἡ ἵδρυσις ἑνὸς τοιούτου δικαστηρίου διοικητικοῦ δι’ ὅλην τὴν Ἑλλάδα, διότι σήμερον οἱ πολῖται καταφεύγουν εἰς τὰ τοπικὰ των δικαστήρια καὶ ἐπιζητοῦν τὴν λύσιν τῆς διαφορᾶς των, διὰ τῶν τοπικῶν των δικαστηρίων. Ἑπομένως ἐξοικονομοῦν τὴν δαπάνην τῆς προσφυγῆς εἰς τὸ δικαστήριον ἐν Ἀθήναις. Νομίζω ὅτι ὁ ἰσχυρισμὸς οὗτος εἶναι τελείως ἀβάσιμος διότι ἐκτὸς τοῦ ὅτι τὸ δημόσιον ἐνάγεται ἐνώπιον τοῦ Πρωτοδικείου Ἀθηνῶν, ἀλλὰ εἰς ὑποθέσεις σοβαρὰς ἡ τελευταία λέξις ἐπὶ τοιούτων διαφορῶν ἀνήκει εἰς τὸν Ἄρειον Πάγον. Ἐνῷ κατὰ τὸ σύστημα τοῦτο τὸ ὑποβληθὲν ὑπὸ τοῦ συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας δέον νὰ προσφεύγῃ εἰς τὸ διοικητικὸν δικαστήριον, τὸ ὁποῖον ἑδρεύει ἐν Ἀθήναις καὶ τὸ συμβούλιον τῆς ἐπικρατείας θὰ λύῃ τὰς διαφορὰς καὶ οἰκονομικώτερον καὶ ταχύτερον. Ἄλλη ἀντίρρησις: εἶναι ὅτι διὰ τῆς ἱδρύσεως τοῦ νέου αὐτοῦ δικαστηρίου θὰ ἐπιβαρυνθῇ ὁ προϋπολογισμὸς μέ τινα δαπάνην, μικρὰν μὲν ἀλλὰ πάντως δαπάνην. Ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου ἔχω νὰ παρατηρήσω τὰ ἑξῆς: καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ἀκριβῶς ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ παρακαλῶ νὰ ἐπιστηθῇ καὶ ἡ προσοχὴ τοῦ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι...

§259Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Παρακολουθοῦμεν καὶ ἡμεῖς. Ἔχει γνῶσιν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως.

§260Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Πρόκειται νὰ τεθῇ ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς ἕτερον νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον καλεῖται ἡ Βουλὴ νὰ ψηφίσῃ σήμερον εἰς βʹ ἀνάγνωσιν καὶ διὰ τοῦ ὁποίου γίνονται 50 νέαι θέσεις ἀντιπροέδρων πρωτοδικῶν διὰ μόνον καὶ μόνον τὸν λόγον: νὰ δοθῇ ὁ βαθμὸς τοῦ Πρωτοδίκου καὶ εἰς τοὺς εἰρηνοδίκας αὐτούς. Τοῦτο ὅμως συνεπάγεται δαπάνην τοῦ δημοσίου κατὰ τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, 3½ ὁλοκλήρων ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Καὶ ἐρωτῶ εἶναι δυνατὸν ἡ κυβέρνησις νὰ δαπανᾷ 3½ ἑκατομμυρίων δραχμῶν μόνον καὶ μόνον, διὰ νὰ δώσῃ τὸν τίτλον τοῦ Πρωτοδίκου εἰς τὸν εἰρηνοδίκην καὶ νὰ ἀνοίγῃ νέας θέσεις τόσον εὐκόλως;

§261Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἀνεβλήθη αὐτό.

§262Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μὰ τὸ βλέπω ἀναγεγραμμένον.

§263Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν). Μὴν ὁμιλεῖτε κατὰ τοῦ νομοσχεδίου ἕνεκα τῆς δαπάνης ἃς συνεπάγεται.

§264Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶπον ὅτι δύο ἀντιρρήσεις προεβλήθησαν καὶ συζητῶ καὶ τὰς δύο. Ὁμολογῶ ὅτι ἐγὼ ἤμην ἀνέκαθεν ὑπέρμαχος τῆς ὀργανώσεως τῆς διοικητικῆς δικαιοσύνης καὶ εἰς τὴν ἐμὴν κρίσιν ὑπερέχει ἡ ἵδρυσις ἑνὸς ἀρτίου σώματος διοικητικῆς δικαιοσύνης τόσον πολὺ ἀπὸ πᾶσαν ἄλλην σκέψιν, ὥστε εἰς ἐμὲ πᾶσα ἄλλη οἰκονομία ἢ μᾶλλον ἡ ἀποφυγὴ πάσης ἄλλης δαπάνης ἐπεβάλλετο, διὰ νὰ κατορθώσωμεν νὰ δώσωμεν δικαιοσύνην εἰς τὸν Ἕλληνα. Ἐπὶ ζητημάτων τὰ ὁποῖα τὸν καταστοῦν τόσον ὥστε πολλάκις νὰ θυσιάζῃ τὸ δίκαιόν του πρὸ τοῦ κινδύνου τῆς δαπάνης καὶ τῆς χρονοτριβῆς. Τοῦτο ἁπλουστεύει τόσον πολὺ τὸ συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας.

§265Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργός Ἐξωτερικῶν). Ἀπὸ ἓν μέρος.

§266Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ σπουδαῖον εἶναι ὅτι εἶναι μικρὰ δαπάνη καὶ χαίρω πολὺ διότι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης βεβαιοῖ ὅτι θὰ τὴν ὑποβιβάσῃ. Εἶναι ἔτσι κύριε ὑπουργέ;

§267Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Θὰ κριθῇ τὸ ζήτημα ὁριστικῶς.

§268Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀλλὰ δὲν ἐκρίθη τὸ ζήτημα καὶ δὲν ἔχει φθάσει εἰς ἀπόφασιν τῆς Κυβερνήσεως; Τότε ἡ διαμαρτυρία τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης—διότι ἐπικαλοῦμαι τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου—ἦτο ἀδικαιολόγητος.

§269Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Εἶναι ἀντικείμενον ἄλλων νομοσχεδίων.

§270Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ λέγω τό ἑξῆς: ὅτι καὶ πρὶν γίνει τὸ νομοσχέδιον ἄν συγκρίνωμεν τὴν ὑπάρχουσαν σήμερον κατάστασιν, εἶναι προτιμώτερον αἱ ὑποθέσεις αὐταὶ νὰ δοθοῦν κατὰ πρῶτον καὶ τελευταῖον βαθμὸν εἰς τὸ συμβούλιον τῆς ἐπικρατείας, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι καὶ πρωτοφανὲς διότι καὶ εἰς τὴν Γαλλίαν ἀκόμη ὑπάρχει πληθὺς ὑποθέσεων διὰ τὰς ὁποίας κατὰ πρῶτον καὶ τελευταῖον βαθμὸν εἶναι ἁρμόδιον τὸ συμβούλιον τῆς ἐπικρατείας. Καὶ παρ’ ἡμῖν λοιπόν, νομίζω ὅτι θὰ ἦτο ὀρθὸν νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ τροπολογία.

§271Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἡ ἄλλη γίνεται δεκτή.

§272Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ τῶν ἀποδοχῶν γίνεται δεκτή;

§273Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Διατυποῦται ὡς ἑξῆς: «ἡ ἔνοια τῶν διατάξεων τοῦ νόμου 3713 «περὶ συμβουλίου ἐπικρατείας τῶν ἀφορουσῶν... (ἀναγινώσκει)...»

§274Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι περιττὴ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς τροπολογίας αὐτῆς. Μία ἄλλη τροπολογία τὴν ὁποίαν ὑποβάλλω εἶναι ἡ ἑξῆς: Εἰς τὸ ἄρθρον 12 πρώτης ἀνατυπώσεως τοῦ νομοσχεδίου, εἰς τὴν δευτέραν ἀνατύπωσιν ἔχει ἀριθμὸν 11 προβλέπεται ὅτι ὑπόκεινται εἰς πειθαρχικὴν δίωξιν οἱ ὑπάλληλοι...

§275Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Εἰς τὴν περίπτωσιν καθ’ ἣν ἀρνηθοῦν τὴν παροχὴν τῶν στοιχείων;

§276Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Πιστεύω εἰς τὴν διαγραφὴν ὅλου τοῦ ἄρθρου.

§277Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Διεγράφη ὁλόκληρον.

§278Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐδῶ τὸ βλέπω τυπωμένον.

§279Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Δὲν ἔχετε τὸ τελευταῖον.

§280Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Διεγράφη διὰ νὰ μὴ προκαλέσῃ τυχὸν ὑπονοίας.

§281Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι θὰ διαπράξουν παράβασιν καθήκοντος, θὰ διωχθοῦν πειθαρχικῶς.

§282Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι παράβασις καθήκοντος ὁ μὴ σεβασμὸς πρὸς τὰς ἀποφάσεις τοῦ συμβουλίου ἐπικρατείας ἐπειδὴ τὴν παράβασιν ἐκπροσωπεῖ ὁ ὑπουργός.

§283Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Θὰ δοθῇ τὸ δικαίωμα νὰ τιμωροῦνται ἀπὸ τὸ συμβούλιον τῆς ἐπικρατείας, ἀλλὰ τοῦτο παραβλάπτει τελείως τὸ πολιτικὸν μέρος τῶν διοικητικῶν ὑποθέσεων. Ἐὰν ζητῇ τις ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν μίαν πληροφορίαν καὶ ὁ ὑπάλληλος δὲν τὴν δίδει, θὰ τὸν τιμωρήσω καὶ ἐγὼ πειθαρχικῶς. Νομίζω ὅμως ὅτι τὸ νὰ ὑπάρχουν πλείονα σώματα καὶ νὰ τιμωροῦνται δὲν εἶναι καθόλου σωστό;

§284Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἄλλην τροπολογίαν ἔχω διὰ τῆς ὁποίας ζητῶ τὴν ἀπάλειψιν τῶν διατάξεων τῶν καθοριζουσῶν νομοθετικῶς τὸν ὁρισμὸν τῆς ἀρνήσεως τῆς Διοικήσεως πρὸς ἐκτέλεσιν.

§285Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἀπηλείφθη.

§286ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτόν. (Γίνεται δεκτὸν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον)

§287ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ψήφισις τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀνωνύμων ἑταιρειῶν καὶ Τραπεζῶν». Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας.

§288Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Προκειμένου νὰ ψηφισθῇ τὸ σύνολον, θέλω νὰ σᾶς εἴπω ποίας τροπολογίας ἐδέχθην ἐκ τῶν προταθεισῶν. Ἐδέχθην τὴν τροπολογίαν νὰ περιληφθοῦν καὶ οἱ συνταξιοῦχοι εἰς τὸ σῶμα τῶν ἐλεγκτῶν. Διατυποῦται δὲ ὡς ἑξῆς: (ἀναγινώσκει). Ἐπίσης δέχομαι ὅπως αἱ μικροτράπεζαι εἰς τὰς μικρὰς πόλεις δύνανται νὰ ἔχουσιν ὑποκαταστήματα ἐκτὸς τοῦ νομοῦ των. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς δύο τροπολογίας περὶ ταμιευτηρίων, λυποῦμαι ὅτι δὲν δύναμαι νὰ ἀποδεχθῶ αὐτάς, διότι ἡ ὑπηρεσία λέγει: ὅτι δὲν ἔχει στατιστικὰ δεδομένα πόσα πρόσωπα δέχονται καταθέσεις. Εἶναι τὰ διάφορα ἰδιωτικὰ ταμιευτήρια. Ἐπειδὴ ὅμως ἡ Κυβέρνησις προπαρασκευάζει νόμον διὰ τοῦ ὁποίου ἡ ἐργασία αὐτὴ τῶν ταμιευτηρίων θὰ κοινοποιηθῇ, δίδω τὴν διαβεβαίωσιν ὅτι θέλω λάβῃ ὑπ’ ὄψει μου τὸ ζήτημα αὐτό. Διότι π. χ. ἔχομεν εἰς τὴν πατρίδα μου ἓν ταμιευτήριον λαϊκόν, τὸ ὁποῖον λειτουργεῖ ἀπὸ τεσσαρακονταετίας μὲ χρηστότητα. Πῶς θέλετε μὲ μίαν διάταξιν νὰ τὸ κλείσωμεν σήμερον; Ἐπίσης διὰ τὴν ἄλλην πρότασιν προληπτικῶς τρόπον τινα περὶ ἐγκρίσεως τῶν βιομηχανικῶν ἐπιχειρήσεων καὶ ἡ ὑπηρεσία τοῦ ὑπουργείου εὑρίσκει ὅτι αὐτὸ τὸ πρᾶγμα εἶναι τελείως ἀνεφάρμοστον καὶ λίαν ἐπικίνδυνον.

§289ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτόν. (γίνεται δεκτὸν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον)

§290ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μόνη συζήτησις τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ταμείου Προνοίας Δημοσίων ὑπαλλήλων ἰσχυουσῶν διατάξεων».

§291Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Δὲν μπορεῖ αὐτὸ νὰ γίνῃ εἰς αʹ ἀνάγνωσιν.

§292Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Μάλιστα.

§293ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτόν. (Γίνεται δεκτὸν εἰς αʹ. κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον ἀνάγνωσιν, μεταφερομένου εἰς τὴν τακτικὴν διαδικασίαν τῆς ψηφίσεως τῶν νομοσχεδίων).

§294ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Νομικοῦ Συμβουλίου, δικῶν τοῦ Δημοσίου καὶ Διοικητικοῦ Δικαστηρίου φορολογικῶν παραβάσεων». Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ροδόπουλος.

§295Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κατὰ τὴν ἐκδίκασιν τῶν φορολογικῶν παραβάσεων παρετηρήθη, ὅτι τὸ μὲν δικαστήριον τὸ φορολογικὸν κατεδίκασε κατηγορουμένους, ἐνῷ ἀντιθέτως τὰ ποινικὰ δικαστήρια ἠθώωσαν τοὺς καταδικασθέντας ὑπὸ τῶν φορολογικῶν δικαστηρίων. Διὰ νὰ λείψῃ αὐτὴ ἡ ἀντινομία, ἡ ὁποία κλονίζει τὸ κῦρος τῆς φορολογικῆς δικαιοσύνης, νὰ τεθῇ μία διάταξις εἰς τὸν νόμον αὐτόν, κατὰ τὴν ὁποίαν ὅταν ὑπάρχῃ ἀντίθεσις μεταξὺ τῶν δύο ἀποφάσεων νὰ ἐπιτρέπεται ἡ ἀναίρεσις εἰς τὸ 2ον τμῆμα τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, τὸ ὁποῖον νὰ ξεκαθαρίζῃ τὴν ὑπόθεσιν καὶ νὰ ἀποδίδῃ τὸ δίκαιον. Διότι συμβαίνει σήμερον νὰ εἶναι εἰς τὴν φυλακὴν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἠθωώθησαν εἰς τὰ ποινικὰ δικαστήρια.

§296Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, θὰ ἤθελον καὶ ἐγὼ νὰ συνηγορήσω ὑπὲρ τῆς τροπολογίας αὐτῆς.

§297Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἡ ποινικὴ δικαιοσύνη καὶ ἡ διοικητικὴ δικαιοσύνη ἐθεωρήθησαν πάντοτε ἀνεξάρτητοι. Ζητεῖται μὲ τὴν πρότασιν αὐτὴν ὅπως τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας ὑψωθῇ εἰς ἓν εἶδος δικαστηρίου ποινικοῦ καὶ ἐὰν ὑπάρχῃ ἀντίφασις μεταξὺ τῆς ποινικῆς ἀποφάσεως καὶ τῆς διοικητικῆς ἀποφάσεως νὰ κρίνῃ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας. Αὐτὸ νομίζω ὅτι χρήζει μελέτης καὶ καλλίτερον θὰ ἦτο νὰ ὑποβάλητε μίαν πρότασιν νόμου.

§298Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἡ πρότασις ἔχει ὑποβληθῆ, ἡ τροποποίησις τοῦ νομοσχεδίου ὡς ἔχει διατυπωθῆ εἶναι ἁπλῆ. Δὲν ὑπάρχει καμμία παρέμβασις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας καὶ ἔργα ποινικῆς δικαιοσύνης, διότι τὴν προσβολὴν τὴν θέλει κατὰ τῶν ἀποφάσεων τῶν διοικητικῶν δικαστηρίων, νὰ κρίνῃ ἐὰν τὰ διοικητικὰ δικαστήρια ἀπεφάσισαν καλῶς, τοῦτο ἔχει ὑπ’ ὄψιν καὶ ἡ τροπολογία.

§299Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Φαίνεται ὅτι ἀντελήφθην ἐσφαλμένως, κ. Πρόεδρε, καὶ παρακαλῶ ἡ παρατήρησίς μου νὰ θεωρηθῇ ὡς μὴ λαβοῦσα χώραν. Ἀναγνωρίζω καὶ ἐγὼ ὅτι ἄλλο εἶναι ἡ ποινικὴ δίωξις ἐπὶ φορολογικῶν παραβάσεων καὶ ἄλλο ἡ διοικητικὴ ἐπιβολὴ προστίμου. Ἡ τροπολογία εἶναι καὶ δικαιοτάτη καὶ τελείως σύμφωνος πρὸς τὸ κρατοῦν σύστημα διότι λέγει ὡς ἑξῆς: (ἀναγινώσκει). Ὥστε ἀφορᾶ μόνον τὰς φορολογικὰς παραβάσεις.

§300Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Τὶ ἀφορᾶ;

§301Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἀφορᾶ μόνον τὸ κείμενον δικαστήριον τῶν φορολογικῶν παραβάσεων ὄχι ἐν γένει πᾶσαν διοικητικὴν δικαιοσύνην.

§302Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι, δι’ ὄνομα τοῦ Θεοῦ καὶ ἰδοὺ ποῖος εἶναι ὁ δικαιολογιτικὸς λόγος. Ὑπάρχουν μηνύσεις δι’ ὡρισμένας παραβάσεις αἱ ὁποῖαι ἐκρίθησαν ἀπὸ τὰ ποινικὰ δικαστήρια, ἠθώωσαν πολλάκις παμψηφεὶ τοὺς κατηγορουμένους, ἔρχονται τὰ οἰκονομικὰ ὄργανα διὰ νὰ πάρουν ποσοστά. Ἔχω περιπτώσεις, κ. ὑπουργέ, πού...

§303Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Κύριοι βουλευταί, διαμαρτύρομαι δι’ αὐτὴν τὴν φράσιν διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον ὅτι ἐκδίδονται αἱ ἀποφάσεις τοῦ δικαστηρίου τῶν φορολογικῶν παραβάσεων διὰ νὰ παίρνουν ποσοστά.

§304Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι αὐτό.

§305Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἡ διατύπωσις τὴν ὁποίαν κάμετε καὶ ἡ διάταξις τὴν ὁποίαν θέλετε, δὲν στρέφεται κατὰ τῶν πρωτοβαθμίων ἐπιτροπῶν αἱ ὁποῖαι δὲν παίρνουν ποσοστὰ διότι δὲν ἀπολαύουν ποσοστῶν. Λοιπὸν πῶς ἀπευθύνετε αὐτήν. Σεῖς θέλετε νὰ ἐπιτρέπεται τὸ ἔνδικον μέσον τῆς Κυβερνήσεως κατὰ τῶν ἀποφάσεων τοῦ δικαστηρίου τῶν φορολογικῶν παραβάσεων. Τὶ σχέσιν ἔχουν τὰ ποσοστά;

§306Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ σᾶς εἴπω, κ. ὑπουργέ. Εἰς αὐτὸ ποὺ λέγετε εἴμεθα σύμφωνοι. Ἀλλὰ σᾶς λέγω, ὅτι ὑπάρχουν περιπτώσεις εἰς τὰς ὁποίας τὰ κατώτερα ὄργανα ἐπιβάλλουν αὐτὰς διὰ νὰ ἐπιδιώξουν τὴν εἴσπραξιν ποσοστῶν. Ἡ τροπολογία λέγει ὅτι: ἐὰν ἔχωμεν τὸ τεκμήριον ὅτι ὑπάρχει μία πλάνη ζητοῦμεν τὴν ἀναίρεσιν τοῦ διοικητικοῦ δικαστηρίου τοῦ μὴ παίρνοντος ποσοστά. Καὶ διὰ ποῖον λόγον; Διὰ τὴν τυπικὴν παράβασιν τῶν νόμων. Ἑπομένως δὲν θίγει αὐτὸ ποὺ εἶπον...

§307Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Πῶς δὲν θίγει ἀφοῦ δὲν λαμβάνει ποσοστὰ οὔτε οἱ πρωτοβάθμιοι οὗτοι οἱ δευτεροβάθμιοι δικασταί; Σᾶς τὸ δηλῶ ὑπευθύνως.

§308Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ὁ κ. συνάδελφος θέλει νὰ εἴπῃ ὅτι παίρνει τὸ καταγγέλλον ὄργανον ὄχι οἱ δικασταί.

§309Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα καὶ εἶναι πιθανὸν τὸ δικάζον δικαστήριον νὰ περιέπεσεν εἰς παραβάσεις νόμου. Ζητοῦμεν λοιπὸν ἀναίρεσιν, θὰ καθορίσωμεν δὲ δικονομικοὺς λόγους ἀναιρέσεως ἐπὶ τῇ βάσει τῶν κειμένων. Οἱ δὲ κείμενοι νόμοι μᾶς λέγουσιν ὅτι ἀναίρεσις χωρεῖ μόνον διὰ τυπικὴν παράβασιν τοῦ νόμου.

§310Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Ὄχι αὐτό, καθορισμὸν νέων λόγων ἀναιρέσεως.

§311Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι αὐτό, ἀνοίγει τὴν δικαιοδοσίαν, δὲν λέγομεν ὅτι πᾶσα διαφορὰ εἶναι λόγος ἀναιρέσεως. Ἀλλ’ ὅταν δὲν ὑπάρχει ἀπόφασις καὶ διαφορά, δὲν χωρεῖ ἀναίρεσις καὶ τυπικῶς πλέον.

§312Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Δι’ ἐσφαλμένην κακὴν ἑρμηνείαν τῶν κειμένων νόμων, εἰπέτε τότε.

§313Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἠμποροῦμεν νὰ τὴν κάμωμεν ἀρτιωτέραν. Μποροῦμεν νὰ τὴν κάμωμεν κατὰ τοὺς κειμένους νόμους ὥστε καὶ τὸ τυπικῶς δεκτὸν καὶ ἡ ἁρμοδιότης τοῦ δικαστηρίου νὰ διέπεται ὑπὸ τῶν κειμένων νόμων, ὥστε νὰ μὴ ἐπέρχεται καμμία ἀναστάτωσις. Ἔχω μίαν περίπτωσιν ὑπ’ ὄψιν μου τὴν ἑξῆς: Συμπολῖται μου ἐμίσθωσαν δύο αὐτοκίνητα διὰ νὰ μεταφέρουν χασὶς ἀπὸ Ἀθηνῶν εἰς Τρίπολιν. Κατὰ τοὺς κειμένους νόμους μέχρι τῆς 1ης Ἰανουαρίου 1926 εἶναι ἡ κατοχή, ἡ ἐμπορία, ἡ μεταφορά, πᾶσα δικαιοπραξία ἐπὶ τῆς ἰνδικῆς κανάβεως, ἐλεύθερα. Αὐτοὶ λοιπὸν ἐζήτησαν νὰ μεταφέρουν χασὶς εἰς Τρίπολιν. Τὰ τελωνειακὰ ὄργανα τοῦ Πειραιῶς τὰ ὁποῖα ἀντελήφθησαν αὐτὸ καὶ τὸ ἀντελήφθησαν διότι ἔγινεν ἐν πλήρει ἡμέρᾳ, ἐξεστράτευσαν, τοὺς συνέλαβον καὶ πιάνουν τὰ αὐτοκίνητα αὐτὰ ἀπ’ ἔξω ἀπὸ τὴν Ἐλευσίνα, τοὺς βάζουν εἰς τὴν φυλακήν, καὶ τοὺς καταγγέλλουν. Πηγαίνουν εἰς τὸν εἰσαγγελέα ἐφετῶν καὶ ἐκδίδεται βούλευμα τὸ ὁποῖον λέγει ὅτι μόνον εἰς τὴν φαντασίαν τῶν διοικητικῶν ὀργάνων ἦτο δυνατὸν τοῦτο νὰ θεωρηθῇ ὡς λαθρεμπόριον, ἢ ἀπόπειρα λαθρεμπορίου καὶ ἀθωοῦνται αὐτοί. Οἱ κύριοι τοῦ τελωνείου ἐπιβάλουν 2 ἑκατομ. πρόστιμον διὰ νὰ πάρουν τὰ ποσοστά. Ἔκαμαν προσφυγὴν ἐνώπιον τοῦ πρωτοβαθμίου δικαστηρίου τῶν φορολογικῶν παραβάσεων καὶ ἐπικυρώνουν τὴν ἀπόφασιν. Κάμουν αἴτησιν ἀναθεωρήσεως δικάζονται ἐρήμην καὶ μεγαλοψύχως φερόμενον τὸ διοικητικὸν δικαστήριον λέγει ὄχι 2 ἑκατομ. ἀλλὰ 830 χιλιάδ. δρχ. νὰ πληρώσουν. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ ὡς ἀνθρώπους ἔχοντας τὴν ἀντίληψιν Κράτους δικαίου, δὲν πρόκειται περὶ καταφώρου παραβάσεως τοῦ κειμένου νόμου;

§314Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν). Ὅπως περιορισθῇ τὸ πρᾶγμα εἰδικῶς προκειμένου περὶ ἀνακρίσεως διὰ κακὴν ἑρμηνείαν τῶν κειμένων νόμων ἔχετε δίκαιον, ἀλλὰ βλέπω ὅτι ὁ κ. Ροδόπουλος εἶπε πρὸ ὀλίγου ὅτι πρέπει νὰ ἐξετάζῃ κατ’ οὐσίαν. Δηλαδὴ θέλομεν τρεῖς βαθμοὺς κατ’ οὐσίαν ἐξετάσεως.

§315Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τόσον εἶναι δίκαιον αὐτό, ὥστε ἀπετάνθην εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος ἐξανέστη καὶ αὐτὸς καὶ εἶπεν, ὅτι θὰ κάμῃ ἀνακοπὴν εἰς τὸ δικαστήριον ἀναθεωρήσεως, ἀλλὰ δυστυχῶς δὲν χωρεῖ ἀναθεώρησις ἀναθεωρήσεως. Ἐγὼ ὑπέβαλον καὶ εἰς τὸ νομοσχέδιον περὶ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, μίαν τροπολογίαν διὰ τῆς ὁποίας ἔλεγον ὅτι ἐπὶ τῶν ἀποφάσεων αὐτῶν χωρεῖ τὸ ἔνδικον μέσον τῆς ἀναιρέσεως.

§316Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἡ ἀπόφασις περὶ ἧς πρόκειται ἐξεδόθη πρὸ τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου περὶ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, μετὰ τὴν ἰσχὺν τοῦ συντάγματος, ἀλλ’ ἐκοινοποιήθη τὸν Αὔγουστον τοῦ 1928. Ὁ ὀργανικὸς νόμος περὶ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ὁ ψηφισθεὶς εἰς ἐκτέλεσιν τοῦ ἄρθρου 105 τοῦ συντάγματος λέγει: ὅτι αἱ ἀναιρέσεις κατὰ τῶν διοικητικῶν δικαστηρίων ἐκδικάζονται ἀπὸ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας εἰς ἐκτέλεσιν αὐτοῦ τοῦ ἄρθρου τοῦ συντάγματος.

§317Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἦλθεν ὅμως νόμος περὶ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ὁ ὁποῖος περιέλαβεν ἄρθρον λέγον ποῖαι ἀποφάσεις θὰ ὑπόκεινται εἰς ἀναίρεσιν θὰ τὰς καθορίσῃ διὰ διατάγματος πλὴν ὡρισμένων περιπτώσεων τὰς ὁποίας περιέλαβεν ἐξ ἀρχῆς ὁ νόμος. Ἐξεδόθη λοιπὸν τὴν 31 Μαρτίου 1931 διάταγμα τὸ ὁποῖον ὑπάγει κατ’ ἀναίρεσιν ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας τὰς ἀποφάσεις τοῦ διοικητικοῦ δικαστηρίου τὰς ἐκδιδομένας μετὰ τὴν ἰσχὺν τοῦ παρόντος, δηλαδὴ μετὰ τὴν 31 Μαρτίου 1931. Ἡ περίπτωσις περὶ τῆς ὁποίας ὁμιλῶ ἐξεδικάσθη εἰς τὰ 1928. Οὐδεμία εἰδοποίησις ἐγένετο πρὸς τὸν διάδικον ὅτι κατεδικάσθη διὰ νὰ κανονίσῃ τὴν θέσιν του, ἀλλὰ τὸν Αὔγουστον τοῦ κοινοποιεῖται ἡ ἀπόφασις καὶ εὑρίσκεται πρὸ μιᾶς τοιαύτης καταστάσεως ἕνας πτωχὸς ἄνθρωπος ἀπὸ τὸν ὁποῖον ἐζήτησαν 800.000 δρχ. ἐνῷ δὲν εἶχε οὔτε 800 λεπτὰ στὴν τσέπι του διὰ παράβασιν ἀνύπαρκτον. Κάνει λοιπὸν ἔκκλησιν εἰς τὴν ψυχήν σας καὶ σᾶς λέγω, ὅτι στέκει ἀπὸ ἕνα πτωχὸν ἄνθρωπον νὰ τοῦ πάρετε 800.000 δρχ; Σᾶς λέγω τοῦτο κ. ὑπουργέ, ἐὰν ὑποθέσετε, ὅτι τὸ διάταγμα διὰ τοῦ ὁποίου ἐδίδετο τὸ δικαίωμα τῆς ἀναιρέσεως ἐπὶ τῶν ἀποφάσεων......

§318Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ κ. Λαδοπούλου πάλιν καὶ αὐτὸς ἔχει δικαίωμα ἀναιρέσεως εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας.

§319Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐφ’ ὅσον αἱ ἀποφάσεις ἐκδοθοῦν μετὰ τὴν 31 Μαρτίου.

§320Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Τυπικῶς λόγοι δὲν ὑπάρχουν.

§321Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Καὶ αἱ δύο τροπολογίαι, αἱ ὁποῖαι συνεγκεντρώθησαν εἰς μίαν δὲν θὰ εἶχον τὴν θέσιν των, ἐὰν ὑπῆρχε προθεσμία ἀναιρέσεως.

§322Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δεδομένου δὲ ὅτι μόνον ἀναίρεσις ζητεῖται νὰ κάνῃ, δηλαδὴ εἰς τὸ ἀνώτατον δικαστήριον ἐὰν ὑπάρχῃ παράβασις τοῦ νόμου......

§323Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Ὑπῆρχε στάδιον προσφυγῆς.

§324Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ὑπάρχει στάδιον τῆς ἀναθεωρήσεως, ἡ ὁποία ἀπέβη κατ’ αὐτοῦ.

§325Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ λέγω τὸ ἄλλο, κ. Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, εἰς τὴν περίπτωσιν τήν ἰδικήν μου, νὰ ἐπιτρέπεται ἡ ἀναίρεσις συμφωνοῦντος καὶ τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν.

§326Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν). Ἐὰν δεχθῶμεν, ὅτι διὰ τὸ μέλλον θὰ εἶναι δεκτὸν αὐτὸ τὸ σύστημα, ὑπάρχει λόγος εὑρισκόμενος ἐνώπιον μιᾶς καταφώρου ἀδικίας νὰ θέσωμεν μίαν μεταβατικὴν διάταξιν, ὅτι ὑπόκεινται ἀναδρομικῶς εἰς ἀναίρεσιν. Πρόκειται περὶ ἀναιρέσεως διὰ τὸν νόμον.

§327ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κουλουμβάκης.

§328Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου καμμίαν ἀπολύτως περίπτωσιν. Δὲν θέλω νὰ ἔχω ὑπ’ ὄψει μου περίπτωσιν ὡρισμένην. Ἐὰν δὲν πρόκειται νὰ κρίνω τὴν περίπτωσιν περὶ τῆς ὁποίας ἤκουσα πρὸ ὀλίγου, θὰ ἐπρότεινα νὰ ὑποβληθῇ εἰδικὸν προσωπικὸν νομοσχέδιον νὰ ἀπαλλαγῇ ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς τῆς ποινῆς τοῦ προστίμου τῶν 830,000 δραχμῶν καὶ νὰ τελειώνωμεν μὲ τὴν ὡρισμένην αὐτὴν ὑπόθεσιν τιμίως, εἰλικρινῶς, ἀνδρικῶς, ἠθικῶς. Ἐδῶ τὸ ζήτημα ἔχει ὡς ἑξῆς: Ἔχομεν μίαν ἀπόφασιν τελεσιδίκου διοικητικῆς ἀρχῆς οἱανδήποτε καὶ ἀμετάκλητον. Ἀφ’ ἑτέρου ἔχομεν μίαν τελεσίδικον καὶ ἀμετάκλητον ἀπόφασιν ποινικοῦ δικαστηρίου. Εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς θὰ εἴπωμεν, τὸ δόγμα τῆς διακρίσεως τῶν ἐξουσιῶν. Δὲν ἔχει σχέσιν ἡ ἀπόφασις τοῦ διοικητικοῦ δικαστηρίου μὲ τὴν ἀπόφασιν τοῦ ποινικοῦ δικαστηρίου. Ἀφ’ ἑτέρου, ὅμως, θὰ εἴπωμεν πάλιν, ὅτι τὸ Κράτος εἶναι ἕν. Δύναται νὰ ἀνέχεται ἀντιφατικὰς ἀποφάσεις ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος δύο ἀρχῶν; Αὐτὸ εἶναι τὸ ζήτημα. Ἐγώ, λοιπόν, θὰ ἐπρότεινα ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν τοιαῦται ἀντιφατικαὶ ἀποφάσεις, πιστοποιουμένου καὶ τῆς ὑπάρξεως διοικητικῆς ἀποφάσεως, διὰ νὰ εἴπωμεν, τὴν λέξιν ἀθωωτικῆς ἀποφάσεως τοῦ ποινικοῦ δικαστηρίου ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφίσωμεν αὐτὴν τὴν ἀντίθεσιν δύο διαφόρων ἀρχῶν τοῦ Κράτους καὶ νὰ ἐπιτρέπηται εἰς ἕν ἀνώτερον δικαστήριον νὰ κρίνῃ μεταξὺ αὐτῶν. Τοιουτοτρόπως ἐγὼ ἀντιλαμβάνομαι ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ πρέπει ὄχι ἀναίρεσις, ἀλλ’ ἔνδικον μέσον, νὰ συμβιβάσῃ τὰς ἀντιφάσεις, μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι δὲν θὰ θίγῃ τὴν ἀπόφασιν τοῦ ποινικοῦ δικαστηρίου. Ἀλλ’ ἡ ἀπόφασις τοῦ δικαστηρίου εἶναι μία ἐκ τῶν ἀποδεικτικῶν μέσων, διότι ὅπως γνωρίζετε ὑπάρχουν ἀθωωτικαὶ ἀποφάσεις, ὑπάρχουν καὶ ἀπαλλακτικαὶ ἀποφάσεις. Εἰς περίπτωσιν καθ’ ἣν ἔχομεν ἀπαλλακτικὴν ἀπόφασιν, τὸ πρᾶγμα εἶναι διάφορον. Εἰς περίπτωσιν ἀκόμη καθ’ ἣν ἔχομεν ἀθωωτικὴν ἀπόφασιν διά τινα λόγον, ἐπιτρέπομεν νὰ εἶναι ἓν ἐκ τῶν ἀποδεικτικῶν μέσων.

§329Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἐφ’ ὅσον παρέχομεν τὸ δικαίωμα τῆς ἀναιρέσεως ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, κατὰ πᾶσαν πιθανότητα τοῦ δίδομεν ὅλα τὰ μέσα, ὥστε νὰ εὕρῃ τὸ δίκαιόν του. Ἔχει τρεῖς βαθμούς.

§330Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἐγώ, κ. ὑπουργέ, καὶ ἂν ἔχω ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τὸ διοικητικόν, ἀφ’ ἑτέρου ἔχω ἀθωωτικὴν ἀπόφασιν τοῦ ποινικοῦ δικαστηρίου, θέλω νὰ ὑπάρχῃ εἰς συμβιβασμὸς μεταξὺ αὐτῶν τῶν δύο ἀντιφατικῶν ἀποφάσεων, μεταξὺ τῶν δύο λειτουργῶν.

§331Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Καὶ οὕτω δημιουργεῖται λόγος ἀναιρέσεως ἐκ τῆς δημιουργίας μιᾶς ἀντιφάσεως ἀποφάσεων.

§332Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Κατὰ τὸν Μάρτιον τοῦ 1930 ὑπῆρχε. Θεσπίζομεν σήμερον τὸ εἰδικὸν μέσον τῆς ἀναιρέσεως.

§333Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Πολλὰ ποινικὰ δικαστήρια θὰ δικάζουν ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ πράγματος. Ἑπομένως ἀπαλλακτικὴ ἀπόφασις δὲν ὠφελεῖ τίποτε.

§334Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Αὐτὸ τὸ ζήτημα μένει κατὰ μέρος. Δὲν θὰ λύνωμεν τὸ ζήτημα τῶν ἀποφάσεων τῶν ποινικῶν καὶ πολιτικῶν δικαστηρίων. Ἐγὼ λέγω δι’ ἀποφάσεις ἐκδοθείσας πρὸ τῆς 30 Μαρτίου 1930 καὶ διὰ τὰς ὁποίας—διότι δὲν ὑπῆρχε τὸ δικαίωμα μας—δὲν ἠδυνήθη τὸ εἰδικὸν μέσον τῆς ἀναιρέσεως, νὰ ἐπιτρέπεται τοῦτο.

§335Ι. ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῶν πραγματογνωμόνων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ κατάστασις αὐτὴ ὅπως ἔχει μέχρι σήμερον. Πρέπει καὶ οἱ ἐν ἀποτρατείᾳ ἀξιωματικοὶ τοῦ μηχανικοῦ νὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα τῆς πραγματογνωμοσύνης.

§336Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἀκριβῶς λόγῳ τῆς σημερινῆς καταστάσεως ἐθεώρησα καλὸν νὰ κατοχυρώσω τὸ ζήτημα αὐτὸ δι’ ἑνὸς νόμου. Λοιπὸν νὰ προστεθῇ μετὰ τὸ «ἐν ἐνεργείᾳ» ἢ «ἀποστρατείᾳ» Κύριε ἀρχηγὲ τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος. Θὰ ἔπρεπε νὰ δώσωμεν τὸ δικαίωμα τῆς ἀναιρέσεως ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου ἐπικρατείας κατ’ ἀποφάσεων τῶν δικαστηρίων τῶν φορολογικῶν παραβάσεων ἐκδοθεισῶν πρὸ τῆς 30 Μαρτίου 1930;

§337Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐγὼ ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ροδοπούλου καὶ εὑρίσκω βάσιμον τὴν δικαιολογίαν διότι ὅταν ἕνας πολίτης ἔχῃ δίκην φορολογικὴν τιμωρεῖται ἀφ’ ἑνὸς μὲν ποινικῶς καὶ ἀφ’ ἑτέρου πολιτικῶς. Ἀλλὰ μπορεῖ τὸ πολιτικὸν δικαστήριον νὰ τοῦ εἴπῃ νὰ πληρώσῃς τόσα, τὸ δὲ ποινικὸν νὰ κηρύσσῃ ἀθῶον, διότι δὲν ἔκαμε καμμίαν παράβασιν. Προκειμένου περὶ φορολογικῶν δικῶν, δῆθεν ὅτι εἶναι ἄλλη ποινή, δὲν μποροῦμεν τὸν πολίτην αὐτὸν μὲ τόσον φορολογικὸν βάρος ποῦ ἔχει, νὰ πληρώσῃ τώρα διὰ φορολογικὴν παράβασιν. Ἑπομένως, διατὶ νὰ μὴ τοῦ δώσωμεν ἀκόμη μίαν διέξοδον, μάλιστα διὰ τοῦ δικαστηρίου τοῦ Συμβουλίου τῆς ἐπικρατείας.

§338Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Τοῦ τὸ δίδομεν τὸ δικαίωμα.

§339Δ. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Ὄχι, δὲν τὸ δίδετε.

§340Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν πρόκειται περὶ φορολογίας ἀλλὰ περὶ φορολογικῆς παραβάσεως.

§341Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Εἰς τὴν ἔννοιαν τοῦ φόρου ὑπάγεται καὶ ἡ φορολογικὴ παράβασις. Αὐτὸ νομίζομεν εἶναι τόσον σαφὲς κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου, ὥστε δὲν ἀξίζει νὰ γίνεται ἡ συζήτησις.

§342Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Σᾶς ὑπόσχομαι νὰ φέρω εἰδικὸν νομοσχέδιον.

§343ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἡ τροπολογία τὶ θὰ γίνῃ;

§344Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Θὰ γίνῃ. Εἰς ὅλας τὰς ἀποφάσεις αἱ ὁποῖαι ἐξεδόθησαν ἐπὶ μίαν διετίαν θὰ δώσωμεν τὸ δικαίωμα τῆς ἀναιρέσεως ἐνώπιον τοῦ συμβουλίου ἐπικρατείας διὰ λόγους τυπικούς. Δι’ αὐτὸ σᾶς ὑπόσχομαι νὰ καταθέσω εἰδικὸν νομοσχέδιον καὶ νὰ τὸ ὑποβάλω ὑπὸ τὴν κρίσιν σας.

§345Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Σᾶς λέγω ὅτι δὲν θὰ τὸ φέρετε, διότι εἶσθε πολυάσχολος. Ἀλλὰ πιθανὸν καὶ νὰ τὸ φέρετε διότι εἶναι δίκαιον τὸ πρᾶγμα. Ἐὰν ἔχετε ἀνάγκην νὰ συμπληρωθῇ ἀπὸ τὰς ὑπηρεσίας, αὐτὸ εἶναι ἄλλο ζήτημα.

§346Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Θὰ φέρω τὸ νομοσχέδιον.

§347Θ. ΚΟΛΙΑΛΕΞΗΣ. Κύριε ὑπουργὲ ἐπὶ τῆς τροπολογίας τοῦ νομοσχεδίου ἐπὶ τῶν πραγματογνωμόνων τὸ ὁποῖον λέγει «οἱ ἐν ἐνεργείᾳ ἢ ἐν ἀποστρατείᾳ» νὰ θέσωμεν γενικῶς δι’ ὅλους τοὺς ἀξιωματικούς.

§348Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Νὰ μὴ ἐπιμένετε διότι καὶ αὐτὴ ἡ ὑποχώρησις ποῦ ἔκαμα εἶναι ἀρκετὴ διὰ τοὺς ἐν ἀνεργείᾳ τοῦ μηχανικοῦ ἢ διὰ τοὺς ἐν ἀποστρατείᾳ τοῦ μηχανικοῦ.

§349Ε. ΖΟΥΚΑΣ. Εἰς τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 13 τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου ἔχω κύριοι βουλευταί, νὰ φέρω ἀντιρρήσεις τινάς. Κατὰ τὴν διάταξιν ταύτην καταργεῖται τὸ ἄρθρον 32 τοῦ νόμου 3326 τοῦ 1925 ὡς καὶ τὸ ἄρθρον 8 τοῦ νόμου 4510. Ἔχω τὴν γνώμην ὅτι τὸ δικαστήριον τὸ ὁποῖον ἐδίκαζε κατ’ ἀναθεώρησιν, ἦτο μία ἐγγύησις, διότι ἠδύνατο νὰ προσφύγῃ ὁ πολίτης καὶ νὰ εὕρῃ τὸ δίκαιόν του. Τὸ δικαστήριον τοῦτο δικάζον κατ’ οὐσίαν, διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς κατηργήθη ἕνα ἔνδικον μέσον, τὸ ὁποῖον ἔχει ὁ λαός. Δὲν νομίζω ὅτι τοῦτο εἶναι ὀρθόν, διότι πάντως τὰ ἀνώτερα δικαστήρια ἐφαρμόζουν καὶ τὸν νόμον, ἀλλ’ ἐξετάζουν καὶ τὴν οὐσίαν.

§350Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Καταργοῦμεν τὸ ἀναθεωρητικὸν δικαστήριον τῇ προτάσει τῶν ἁρμοδίων καὶ ὑπευθύνων προσώπων τοῦ νομικοῦ συμβουλίου, διότι ἐπείσθημεν ὅτι εἶναι ἄχρηστον κατασκεύασμα δεδομένου, ὅτι ὅλοι οἱ ἔχοντες συμφέρον νὰ ἐπιτύχουν ἀναβολὴν ἢ ἀναστολὴν τῆς ἀναθεωρήσεως, διὰ νὰ παρελκύσουν τὸν χρόνον, κάνουν αἴτησιν ἀναθεωρήσεως, διότι τὰ μέλη τοῦ συμβουλίου ἦσαν τὰ ἴδια καὶ ἀπεδείχθη ὅτι ἐπέρχεται ἀπώλεια χρόνου ἄνευ πρακτικοῦ ἀποτελέσματος διὰ τὸν προσφεύγοντα.

§351Ε. ΖΟΥΚΑΣ. Εἶναι μία ἀσφάλεια, διότι καταφεύγει ὁ πολίτης ὁ θεωρῶν ἑαυτὸν ἀδικούμενον.

§352Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν συζητοῦμεν νὰ δημιουργήσωμεν τρεῖς βαθμοὺς καὶ καταργοῦμεν ἕνα βαθμὸν οὐσιαστικὸν τῆς ὑποθέσεως.

§353Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἔχομεν τρεῖς βαθμοὺς, δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ὑπάρχῃ καὶ τέταρτος.

§354Ε. ΖΟΥΚΑΣ. Αἱ κατὰ τόπους ἀρχαὶ προβαίνουν εἰς τὴν ἔκδοσιν τῆς ἀποφάσεως, χωρὶς νὰ ἐξετάζουν οὐσιαστικῶς τὴν ὑπόθεσιν.

§355Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Διὰ τὰ σπουδαιότερα καὶ τιμαλφέστερα δικαιώματα ἔχομεν δύο βαθμοὺς καὶ ἕνα ἀκυρωτικόν, διατὶ θέλετε εἰς τὰς φορολογικὰς διαφορὰς νὰ ἔχωμεν τρεῖς βαθμοὺς οὐσιαστικοὺς καὶ νὰ ταλαιπωροῦνται οἱ πολῖται;

§356Ε. ΖΟΥΚΑΣ. Δὲν ταλαιπωροῦνται οἱ πολῖται, ὅταν πρόκειται νὰ εὕρουν τὸ δίκκιον, δι’ ἑνὸς ἐνδίκου μέσου. Εἶπον δὲ καὶ προηγουμένως, ὅτι τὸ πρωτοβάθμιον δικαστήριον τὸ ὁποῖον ἐκδίδει τὴν ἀπόφασιν, δηλαδὴ ὁ διευθυντὴς τοῦ καπνοκοπτηρίου, δὲν παρέχει οὐδεμίαν ἐγγύησιν, διότι ἐκδίδει τὴν ἀπόφασιν ἀνεξετάστως. Διὰ τοῦτο τὸ καταργηθὲν δικαστήριον, ἦτο δικαστήριον οὐσιαστικὸν καὶ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ. Δὲν βλέπω διά τινα λόγον καταργοῦμεν τὸ δικαστήριον αὐτὸ, ἐφ’ ὅσον τὸ δημόσιον δὲν ὑποβάλλεται εἰς δαπάνην τινὰ ὑπερβολικήν.

§357Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Καὶ μετὰ τὴν ἔκδοσιν τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς τοῦ δευτεροβαθμίου δικαστηρίου ἔχει τὸ Κράτος δικαίωμα νὰ προβῇ εἰς τὴν εἴσπραξιν, διότι ἡ ἀπόφασις δὲν ἀναστέλλει τὴν εἴσπραξιν. Ἑπομένως τὸ Κράτος δὲν ἐμποδίζεται ἀπὸ τὸν νόμον νὰ εἰσπράξῃ τὰ ὀφειλόμενα.

§358Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Σᾶς παρέχω τὴν βεβαίωσιν, καίτοι ἡ αἴτησις ἀναθεωρήσεως δὲν ἀναστέλλει τὴν ἐκτέλεσιν, ἐν τούτοις ὅμως ἂν ὑπῆρξέ τις, ὅστις ὑπέβαλεν αἴτησιν ἀναθεωρήσεως, αὐτὸ τὸ ἔκαμε διὰ νὰ ἐπιδιώξῃ τὴν ἀναβολὴν τῆς ἐκτελέσεως τῶν ἀποφάσεων τοῦ δικαστηρίου τοῦ φορολογικοῦ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἔχω τὸ δεδομένον ἐκ τῆς πείρας τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ἀναθεωρητικοῦ δικαστηρίου, ὅτι τοῦτο εἰς οὐδὲν συνετέλεσεν εἰς τὴν πανελλήνιον ἀπονομὴν τῆς φορολογικῆς δικαιοσύνης. Τὸ μέτρον τὸ ὁποῖον λαμβάνομεν σήμερον εἶναι μέτρον ὑπὲρ τῶν ἐνδιαφερομένων, οἱ ὁποῖοι παρασύρονται μὲ τὴν ἐντύπωσίν των ὅτι θὰ ἐπιτύχουν κάτι τι καί ὑπόκεινται εἰς δαπάνας παντὸς εἴδους διὰ τὴν ὑποβολὴν ἀναθεωρήσεως. Ἐκ τῆς πείρας τὴν ὁποίαν ἔχομεν, ἐπείσθημεν ὅτι πρόκειται περὶ κατασκευάσματος περιττοῦ, ἀπὸ τοῦ ὁποίου πρέπει νὰ ἀπαλλαγῶμεν ἐφ’ ὅσον ἔχομεν καὶ τὸν θεσμὸν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας.

§359Ε. ΖΟΥΚΑΣ. Ὁ θεσμὸς τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας κ. ὑφυπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν εἶναι διὰ τὸν πολὺν κόσμον δῶρον ἄδωρον, ὅπως ξέρετε. Ὅπως ξέρετε δὲν ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ ὑποστηρίξῃ τὰ δίκαιά του ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, ἂν δὲν διορίσῃ δικηγόρον, ὁ ὁποῖος νὰ παραστῇ ἐνώπιον τοῦ δικαστηρίου ἐκείνου ὥστε βλέπετε, ὅτι τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας διὰ τὸν πολὺν λαὸν εἶναι δικαστήριον ἀνύπαρκτον, διότι ἀπαιτεῖ δαπάνας χρηματικὰς τὰς ὁποίας δὲν δύνανται νὰ καταβάλουν οἱ πτωχοί.

§360Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἐψηφίσθη πρὸ ὀλίγου νόμος, διὰ τοῦ ὁποίου ὁ Πρόεδρος ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἐπιτρέπῃ νὰ δικηγοροῦν οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ λαοῦ.

§361Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Δὲν ἠμποροῦν νὰ δικηγοροῦν παρὰ μόνον οἱ δικηγόροι παρ’ Ἀρείῳ Πάγῳ.

§362Ε. ΖΟΥΚΑΣ. Ἡ προσφυγὴ ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας δὲν ἔχει οὐδένα σκοπόν. Διότι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ παράβασις νόμου διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν οὐσιαστικὴν ἐξέτασιν τοῦ ζητήματος καὶ νομίζω ὅτι διὰ λόγους λαϊκῆς δικαιοσύνης δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ καταργηθῇ τὸ δικαστήριον περὶ τοῦ ὁποίου πρόκειται.

§363ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις κηρύσσεται περαιωμένη. (Γίνεται δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον ὡς ἐτροπολογήθη, εἰς βʹ ἀνάγνωσιν, ἀναβληθείσης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διὰ τοῦ ἀπὸ 30 Ἀπριλίου 1930 κωδικοποιηθέντος ὑπ’ ἀριθ. 3616 νόμου περὶ Στρατιωτικῆς Ἱεραρχίας καὶ Στρατιωτικῶν Προβιβασμῶν». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον)

§364ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν αὔριον καὶ ὥραν 4.30′ μ. μ. (Ὥρα 9 μ. μ.)