1931.03.05

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 42α

ΠΕΜΠΤΗ 5 ΜΑΡΤΙΟΥ 1931

Προεδρία κ. Θ. ΣΟΦΟΥΛΗ

(Ὥρα 4.30′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ν’ ἀναγνωσθῶσι τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως. (Ἀναγινώσκονται καὶ ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως).

§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: Ἐπιτροπὴ ἐφέδρων ὁπλιτῶν Βερροίας ζητεῖ τὴν ἄμεσον κατασκευὴν τῶν ἔργων Τριποτάμου. —Οἱ κάτοικοι τῆς κοινότητος Σταυροχωρίου Εὐρυτανίας ζητοῦν τὴν ἀρωγὴν τῆς Κυβερνήσεως λόγῳ τῆς καθιζήσεως τοῦ ἐδάφους καὶ τῆς καταστροφῆς τῶν οἰκιῶν των. — Οἱ πρόεδροι τῆς ἑνώσεως σταφιδικῶν συνεταιρισμῶν Αἰγιαλείας διαμαρτυρόμενοι κατὰ τοῦ δημάρχου Αἰγίου διὰ τὰς ἐν Ἀθήναις ἐνεργείας του ζητοῦν, ὅπως ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν τὰ αἰτήματα τῶν περιφερειῶν τοῦ ἐξαγωγικοῦ σταφιδοκάρπου. —Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Πριμίδης καταθέτει αἴτησιν Μουσικῶν ἐξ ἐπαγγέλματος κατοίκων Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς ζητούντων τὴν ἀτέλειαν φόρου πρὸς ἐκτέλεσιν λαϊκῶν συναυλιῶν. —Οἱ κάτοικοι τῆς κοινότητος Σπηλιᾶς τῆς Λαρίσης διαμαρτύρονται διὰ τὴν ἐκδοθεῖσαν ἀπόφασιν τοῦ ἀναθεωρητικοῦ δικαστηρίου περὶ τῶν ὁρίων Σπηλιᾶς καὶ Σωκορίου. —Ἡ πανεργατικὴ ἕνωσις οἰκοδόμων Μυτιλήνης ὑποβάλλει αἴτησιν δι’ ἧς ζητεῖ τὴν τροποποίησιν τοῦ νόμου 4663. —Ὁ βουλευτὴς κ. Μ. Τσαρλαμπᾶς καταθέτει αἴτησιν Ἠλία Ι. Ἀνδρεοπούλου κατοίκου Πατρῶν. —Ἀνάπηροι ὑπαξιωματικοὶ ἐκπρόθεσμοι τοῦ νόμου 2588 ὑποβάλλουσιν αἴτησιν περὶ παρατάσεως προθεσμίας ὑποβολῆς αἰτήσεων διὰ τὴν ὑπαγωγὴν αὐτῶν εἰς τὸν νόμον 2588 πρὸς ἀπονομὴν συντάξεως. —Ὁ κ. Δίγκας (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας) ὑποβάλλει σχέδια νόμων: 1) Περὶ ἐκτελέσεως τῆς ἀπὸ 23 Αὐγούστου 1929 διαιτητικῆς ἀποφάσεως ἐπὶ τῆς μεταξὺ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Ἀνωνύμου Ἑλληνικῆς Ἑταιρείας Ὑδάτων τῶν πόλεων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ Περιχώρων, διαφορᾶς καὶ 2) Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ κατασκευῆς καὶ συντηρήσεως τῶν ὁδῶν κειμένων διατάξεων. Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τῶν κάτωθι σχεδίων νόμων: 1) Περὶ συγκροτήσεως ἐπιτροπειῶν εἰς τὴν ἐκπόνησιν κώδικος Ποινικῆς Δικονομίας καὶ 2) Περὶ συγκροτήσεως ἐπιτροπῆς διὰ τὴν ἐκπόνησιν νέας Πολιτικῆς Δικονομίας. Ὁ κ. Β. Καραπαναγιώτης (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν), ὑποβάλλει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως συμπληρώσεως καὶ κωδικοποιήσεως τῶν νόμων περὶ Ἀστυνομίας Πόλεων». Ὁ κ. Βασίλ. Δεληγιάννης (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν), ὑποβάλλει σχέδιον νόμου «περὶ καταργήσεως τοῦ ἐπὶ τοῦ τυροῦ ἐξαγωγικοῦ τέλους». Ὁ κ. Γ. Μαρῆς (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν), ὑποβάλλει σχέδιον νόμου «περὶ φορολογίας ἐπιτηδεύματος». Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ, ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσιν αὐτῆς ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 3713 τῆς 24 Δεκεμβρίου 1928 περὶ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ὡς συνεπληρώθη διὰ τοῦ νόμου 4210 τῆς 19 Ἰουλίου 1929». Οἱ κ. κ. βουλευταί, Ι. Παπαδάκης, Τ. Περδικογιάννης, Δ. Ἀφθονίδης, Δ. Γιαννόπουλος. Α. Μυλωνογιάννης Ν. Τζερμιᾶς καὶ Θ. Κολιαλέξης ὑποβάλλουσι πρότασιν νόμου «περὶ ἐπεκτάσεως καὶ ἐν τῇ Παλαιᾷ Ἑλλάδι τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου 4183, τοῦ ἰσχύοντος ἐν Κρήτῃ, ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἀγροτικὰ κτήματα, τὰ ἀνήκοντα εἰς Νομικὰ Φιλανθρωπικὰ Καταστήματα. Ἡ ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, ὑποβάλλει τὰς ἐκθέσεις αὐτῆς ἐπὶ τῶν κάτωθι σχεδίων νόμων: 1) Περὶ ἀντικαταστάσεως τῆς 2 παραγράφου τοῦ ἄρθρου 18 τοῦ νόμου 4411 περὶ συγκροτήσεως, προσελεύσεως, προαγωγῆς κλπ. τῶν στελεχῶν τοῦ Π. Ναυτικοῦ. 2) Περὶ ἀντικαταστάσεως τοῦ 3 ἐδαφίου τοῦ ἄρθρου 19 τοῦ 4411 νόμου «περὶ συγκροτήσεως, προσελεύσεως, προαγωγῆς κλπ. τῶν στελεχῶν τοῦ Π. Ναυτικοῦ. 3) Περὶ ἀντικαταστάσεως τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ νόμου 4111 περὶ συγκροτήσεως, προσελεύσεως, προαγωγῆς κλπ. στελεχῶν τοῦ Π. Ναυτικοῦ καὶ προσθήκης μεταβατικῆς διατάξεως εἰς τὸν ἴδιον νόμον. 4) Περὶ Συμβουλίου κατατάξεως προαγωγῆς, στασιμότητος, τοποθετήσεων, μεταθέσεων τῶν δικαστικῶν συμβούλων τοῦ Π. Ναυτικοῦ καὶ τοῦ τρόπου προαγωγῆς τούτων.

§3Α. ΚΕΝΤΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον παρακαλῶ πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε κ. Κεντούρη.

§5Α. ΚΕΝΤΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρὸ 10 ἡμερῶν σφοδρὰ τρικυμία ἐπέφερε μεγάλας ζημίας εἰς Καρλόβασι Σάμου. Τέσσαρα ἐργοστάσια βυρσοδεψείας κατέρρευσαν ὡς καὶ πολλαὶ οἰκίαι. Προχθὲς πάλιν τὴν 3ην τρέχοντος μηνὸς νέα τρικυμία ἐπροξένησε νέας ζημίας καταστρέψασα καὶ τὴν ὁδὸν ἡ ὁποία συνδέει τοὺς παραλιακοὺς συνοικισμοὺς μὲ τὸν λιμένα. Καὶ ἄλλοτε ἐγένοντο τοιαῦται ζημίαι καὶ μετεκλήθησαν εἰδικοὶ οἱ ὁποῖοι ὑπέδειξαν διάφορα μέτρα μὴ πραγματοποιηθέντα ὅμως ἕνεκα πολλῶν λόγων καὶ δὴ οἰκονομικῶν. Παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ μεριμνήσῃ ὅπως σωθοῦν ἀπὸ ἄφευκτον ὄλεθρον 45 ἐργοστάσια καὶ πολλαὶ οἰκίαι. Παρακαλῶ δὲ νὰ διαταχθῇ ἡ ἐπισκευὴ τῆς καταστραφείσης ὁδοῦ ἐπειγόντως, ἀποκατασταθῇ ἡ συγκοινωνία καὶ μὴ ἀργήσουν τὰ βυρσοδεψεῖα, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον θὰ κάνῃ νὰ πεινάσουν 400 καὶ πλέον οἰκογένειαι.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν Ἀναφορῶν καὶ Ἐρωτήσεων Ὁ κ. Κουτσίνας ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν παλαιοημερολογιτῶν Καζαϊλὰρ–Τυρνάβου.

§7Ι. ΚΟΥΤΣΙΝΑΣ. Τὸ ζήτημα αὐτὸ φαίνεται ἀστεῖον καὶ κωμικόν. Εἶμαι ὑποχρεωμένος ὅμως νὰ εἴπω ὅτι κάτω εἰς τὴν ἐπαρχίαν μου δὲν συμβαίνει αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, ἀλλὰ εἶναι πολὺ σοβαρόν, διότι ὁλόκληρα χωριὰ ἀρνοῦνται νὰ μεταβοῦν εἰς τὰς ἐκκλησίας των. Αὐτοὶ ἰσχυρίζονται ὅτι δικαιοῦνται νὰ ἐκτελοῦν τὰ θρησκευτικά των καθήκοντα ἐλευθέρως. Ὁ ἐπίσκοπος διέταξε τὴν ἀπέλασιν τοῦ ἱερέως. Αὐτοὶ λέγουν ὅτι μᾶς παίρνουν τοὺς παππάδες καὶ παραπονοῦνται. Ἐγὼ δὲν ζητῶ νὰ ὑπερασπισθῶ αὐτούς, ἀλλὰ ζητῶ νὰ ἐκκαθαρισθῇ τὸ ζήτημα, διότι γεννῶνται κάτω εἰς τὴν ἐπαρχίαν μου ζητήματα.

§8Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Εἰς ὅσα εἶπεν ὁ κ. βουλευτὴς Λαρίσσης, δηλῶ εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι τόσον ἡ ἀρχιεπισκοπὴ ὅσον καὶ τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα ἐφαρμόζουν τοὺς ἰσχύοντας νόμους τοῦ Κράτους. (χειροκροτήματα). Ὁ ἱερεὺς περὶ τοῦ ὁποίου ὁμιλῶ ἀπηλάθη ἐκ μέρους τῆς ἀρχιεπισκοπῆς καλῶς, διότι ἀνήκει εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς ἀρχιεπισκοπῆς Λαρίσσης, ἤθελε δὲ νὰ λειτουργήσῃ ἄνευ τῆς ἐγκρίσεως τοῦ ἐπισκόπου. Ἐφ’ ὅσον θὰ εἶναι ἱερεὺς ἀνήκων εἰς τὴν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν τῆς Ἑλλάδος ἐπὶ τῇ βάσει τῶν κειμένων νόμων δὲν δύναται νὰ λειτουργῇ παρὰ μόνον, ἐκεῖ ὅπου τοῦ ἐπιτρέπεται ἀπὸ τὴν ἀρχιεπισκοπήν.

§9ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Εἶναι αἶσχος αὐτὴ ἡ ἱστορία.

§10Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ἐντροπὴ αὐτὰ τὰ πράγματα.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φλῶρος ἵνα καταθέσῃ καὶ ἀναπτύξῃ ἀναφορὰν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κοινότητος Ἁγίου Νικολάου Φιλιατῶν Ἠπείρου.

§12Π. ΦΛΩΡΟΣ. Ἀφορᾶ τὸν ἐπὶ τῆς Συγκοινωνίας ὑπουργόν. Εἰς τὸν Ἅγιον Νικόλαον τῶν Φιλιατῶν εἶναι ἕνας χείμαρρος ὁ ὁποῖος χωρίζει τὰς Κοινότητας εἰς δύο πλευράς. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας ἐὰν εἶναι δυνατὸν δι’ ἑνὸς μικροῦ κονδυλίου νὰ κατασκευασθῇ μία γέφυρα Ἔκαμνον αὐτοὶ μίαν ξύλινην κάθε χρόνον, ἀλλὰ δυστυχῶς τὴν παρέσυρεν ὁ χείμαρρος. Παρακαλῶ νὰ διαβάσητε μετὰ προσοχῆς τὴν ἀναφοράν, καὶ νὰ διατάξητε τὰ δέοντα.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τριποδάκης ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος.

§14Ε. ΤΡΙΠΟΔΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, πάντες γνωρίζομεν τὴν ἀθλίαν κατάστασιν τῶν ὁδῶν τῶν κοινοτήτων. Βεβαίως διὰ τὴν κατάστασιν τῶν ὁδῶν τούτων δὲν εὐθύνεται ἡ Κυβέρνησις, ἀλλὰ δυστυχῶς καὶ εἰς τὰ ταμεῖα τῶν κοινοτήτων ὡς γνωστὸν ὑπάρχει ἔλλειψις χρημάτων. Ὅπως πάντες γνωρίζομεν αἱ κοινότητες ἀποτελοῦνται ἀπὸ συνοικισμοὺς ἀπὸ γειτονιές. Αἱ γειτονιὲς αὗται χωρίζονται διὰ χειμάρρων ἀρκούντως ὁρμητικῶν, τοσούτῳ μᾶλλον ὥστε νὰ καταστήσουν ὄχι μόνον τὴν ἐπικοινωνίαν τῶν κατοίκων τῶν διαφόρων γειτονιῶν ἀδύνατον, ἢ μᾶλλον δυσχερῆ, ἀλλὰ καὶ τὴν μετάβασιν τῶν μαθητῶν εἰς τὰ σχολεῖα, ὅταν τὸ σχολεῖον εἶναι ἐντεῦθεν τοῦ χειμάρρου ὅπως ἐπίσης καὶ ἡ ἐκκλησία. Ἐνίοτε εἶναι ἀρκετὰ δυσχερὴς καὶ ἡ μεταφορὰ τῆς τελευταίας κατοικίας τῶν νεκρῶν, ὅπως συμβαίνει εἰς τὰ χωρία Χορχολιωνόν, Παλαιόκαστρον Κισάμου, Βρῦσσες, Κυδωνίαι, καὶ εἰς πολλὰ ἄλλα μέρη. Προσφέρουν οἱ κάτοικοι προσωπικὴν ἐργασίαν. Ἐπίσης εἶναι ἀληθὲς ὅτι ὁ κ. τέως ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας ἐξέδωκε διαταγὴν διὰ πολλὰς κοινότητας διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν μηχανικῶν ἔργων, καὶ τὴν ἰσοπέδωσιν δι’ ὁδοστρωτῆρος. Ἀλλὰ δυστυχῶς ἐλλείψει τοῦ μηχανικοῦ προσωπικοῦ τοῦ νομοῦ Χανίων αἱ διαταγαὶ μένουν ἀνεκτέλεσται κοιμώμεναι εἰς τὰ γραφεῖα τῶν δημοσίων ἔργων τοῦ νομοῦ Χανίων. Θὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας, ἀλλὰ ἰδία τῶν Οἰκονομικῶν, διότι ὁ μὲν κ. ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας ἔχει τὴν συγκοινωνίαν ὁ ἄλλος δὲ ἔχει τὴν κινητήριον δύναμιν, τὸ χρῆμα δηλαδὴ νὰ φροντίσουν ἀμφότεροι ὅπως αὐξηθῇ τὸ προσωπικὸν τὸ μηχανικὸν τῶν δημοσίων ἔργων, ὄχι διὰ τὸν νομὸν Χανίων ἀλλὰ γενικῶς, καθ’ ὅσον θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ ἐκτελοῦνται αἱ ἑκάστοτε διαβιβαζόμεναι διαταγαί, αἱ ὁποῖαι εἶναι μὲν σοφαί ἀλλ’ ἀνεκτέλεστοι, καθ’ ὅσον οἱ κάτοικοι δὲν ζητοῦν χρήματα ἀλλὰ ζητοῦν μόνον νὰ προσφέρουν τὴν προσωπικήν τους ἐργασίαν καὶ τὸ ὑπουργεῖον ν’ ἀποστείλῃ μηχανικὸν διὰ τὴν μελέτην καὶ διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν μηχανικῶν ἔργων καὶ διὰ τὴν ἰσοπέδωσιν. Νομίζω ὅτι διὰ τοῦ τρόπου τούτου θὰ ἐξυπηρετηθοῦν αἱ κοινότητες, διότι τὸ μὲν Κράτος ἐνεργεῖ δραστηρίως διὰ τὰς ἐθνικὰς ὁδούς, παραλείπει ὅμως τὰς ἐπαρχιακὰς ὁδοὺς ὡς καὶ τὰς κοινοτικάς. Θὰ παρακαλέσω λοιπὸν τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας νὰ συνεννοηθῇ μὲ τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὥστε νὰ γίνῃ μία πραγματικὴ ἐνίσχυσις τοῦ μηχανικοῦ προσωπικοῦ γενικῶς διὰ τὰ δημόσια ἔργα.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θεολογίτης ἐπὶ ἀναφορᾶς ἐπαγγελματικῶν καὶ ἀγροτικῶν ὀργανώσεων διὰ τὴν ἀναστολὴν τῶν ἀγροτικῶν δανείων τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας τῶν χορηγηθέντων κατὰ τὴν ἀνακατάληψιν.

§16Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὅταν ὑπεβλήθη τὸ νομοσχέδιον τῆς ἐκδόσεως τοῦ δανείου τῶν 700 ἑκατομμυρίων εἶχεν συμπεριληφθῆ ἡ ἀπόδοσις ἐκ μέρους τῶν γεωργῶν τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ ἐπαγγελματιῶν ἑνὸς κονδυλίου 90 ἑκατομμυρίων τὸ ὁποῖον εἶχον λάβει, οἱ μὲν γεωργοὶ διὰ σπορὰν καὶ διὰ γεωργικὰ ἐργαλεῖα, οἱ δὲ ἐπαγγελματίαι εἰς δάνεια τὰ ὁποῖα ἐχορήγησεν ἡ Κυβέρνησις. Αὐτὰ τὰ 90 ἑκατομμύρια τὰ ὁποῖα ἐδόθησαν εἰς τοὺς γεωργοὺς διὰ σπορὰν καὶ εἰς τοὺς ἐπαγγελματίας ὡς δάνεια, ἐζητήσαμεν ὅπως μὴ συμπεριληφθοῦν εἰς τὸ δάνειον τῶν 700 ἑκατομμυρίων. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως παριστάμενος καὶ παρακολουθῶν τὴν συζήτησιν αὐτὴν λόγῳ τῆς ἐξαιρετικῆς σοβαρότητος ἐδήλωσεν ὅτι: αὐτὰ τὰ 90 ἑκατομμύρια τὰ ὁποῖα ἐδόθησαν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως διὰ τοῦ Γενικοῦ διοικητοῦ, δέον νὰ χαρισθοῦν. Ἡ σχετικὴ δήλωσις ὑπάρχει καὶ εἰς τὰ πρακτικά. Τὸ δίκαιον τῆς παρακλήσεως αὐτῆς ἀνεγνωρίσθη καὶ ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν κ. Μαρῆν. Τελευταίως ὅμως ἐπληροφορήθημεν τόσον ἐγὼ ὅσον καὶ οἱ ἄλλοι συνάδελφοι ἐκ Καβάλλας καὶ Ἀνατολικῆς ἐν γένει Μακεδονίας, ὅτι ἐξεδόθη διαταγὴ εἰσπράξεως τῶν δανείων αὐτῶν. Εἰς σχετικήν μου παράκλησιν πρὸς τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ὅπως ἀνασταλῇ ἡ εἴσπραξις τῶν ἐπαγγελματικῶν δανείων μᾶς εἶπεν ὅτι ἡ διαταγὴ προέρχεται ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας.

§17Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Δὲν εἶναι ἀκριβὲς αὐτὸ ποσῶς.

§18Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ. Καθόσον τότε ὅταν τὰ βοηθήματα ἐδόθησαν αὐτὰ πρὸς τοὺς γεωργοὺς ἐποικισμὸς δὲν ὑφίστατο, ἀλλὰ οὔτε ἐκ τῶν ἐπαγγελματικῶν δανείων ἦτο δυνατὸν νὰ χαρακτηρισθῶμεν ὡς ὀφειλέται πρὸς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἀποκαταστάσεως, ἡ ὁποία δὲν εἶχεν συνέλθει. Ἡ παράκλησις τόσον τῶν ἐπαγγελματιῶν ὅσον καὶ τῶν ἀγροτῶν τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας εἶναι ὅπως σύμφωνα μὲ τὰς δηλώσεις τὰς γενομένας ἐν τῇ Βουλῇ κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ σχετικοῦ νομοσχεδίου, ἐκδοθῇ διαταγὴ ἀναστολῆς τῆς εἰσπράξεως τῶν δανείων αὐτῶν, καθόσον ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας ἀδυνατοῦν νὰ πληρώσουν τὰ δάνεια αὐτά, δάνεια τὰ ὁποῖα κατὰ τὴν δήλωσιν τῆς Κυβερνήσεως ὅταν συνεζητεῖτο ἐπαναλαμβάνω, τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀποζημιώσεως τῶν πολεμοπαθῶν ἀνεγνωρίσθη, ὅτι δὲν ὤφειλον πλέον νὰ εἰσπραχθῶσι καθόσον ὁ τρόπος καθ’ ὃν ἐγένοντο, ὁ συντελεστὴς ὁ ὁποῖος καθωρίσθη, ὁ χρόνος ὁ ὁποῖος παρῆλθεν ἀπὸ τῆς παροχῆς των, ὅλα αὐτὰ ἦσαν ἱκανὰ διὰ νὰ ἀναγνωρισθῇ, ὅτι θὰ ἔπρεπε μετὰ πάροδον 10 ἐτῶν νὰ γίνῃ μείωσις τοῦ ποσοῦ. Θὰ παρεκάλουν τὸν ἀξιότιμον ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργὸν πρὸς τὸν ὁποῖον μᾶς παρέπεμψεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας νὰ δώσῃ διαταγὴν ὅπως ἀνασταλοῦν, τόσον διὰ τὰ γεωργικὰ ὅσον καὶ διὰ τὰ δάνεια τῶν ἐπαγγελματιῶν.

§19Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Θὰ ἤθελα νὰ δώσω τὴν ἑξῆς πληροφορίαν. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν εὑρίσκετο ἐν γνώσει τῶν ἐνεργειῶν τοῦ ὑπουργείου τῆς Γεωργίας, διότι πράγματι ὅταν ἐξεδόθησαν αἱ σχετικαὶ διαταγαὶ δὲν ἦτο ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας καὶ ἑπομένως ἠγνοεῖτο τὸ ζήτημα. Πράγματι τὸ τμῆμα τοῦ Ἐποικισμοῦ τοῦ ὑπουργείου Γεωργίας διεβίβασεν εἰς τὰ ταμεῖα ὡρισμένων πόλεων τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας κατάλογον βεβαιώσεως χρεῶν ἔναντι δανείων παρασχεθέντων τὸ 1919, τὸ σύνολον τῶν ὁποίων ἀνέρχεται εἰς 3.500.000 δραχμῶν ἀντὶ τῶν 90.000.000 δραχμῶν ποῦ ἀνέφερεν ὁ κ. συνάδελφος. Ἔφθασαν μέχρις ἡμῶν τὰ παράπονα ὡρισμένων ὀφειλετῶν, καὶ πράγματι διετάχθη ἡ ἀναστολὴ τῆς εἰσπράξεως μέχρις ὅτου ἐρευνηθῇ τὸ ζήτημα.

§20Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ. Δὲν πρόκειται περὶ 3.500.000 πρόκειται περὶ δανείων χορηγηθέντων κατὰ τὸ 1929 ἔχομεν δὲ ἐδῶ τηλεγραφήματα, ὑπομνήματα τοῦ Ἐμπορικοῦ Ἐπιμελητηρίου Καβάλλας.

§21Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Σᾶς δίδω τὴν καθησυχαστικὴν πληροφορίαν ὅτι τὰ ἀξιούμενα πρὸς ἐξόφλησιν παρὰ τῶν δικαιούχων πολεμοπαθῶν δυνάμει καταστάσεων αἱ ὁποῖαι διεβιβάσθησαν εἰς ὡρισμένα ταμεῖα Σερρῶν καὶ λοιπὰ ἀνέρχονται εἰς 3.500.000 δραχμῶν. Σᾶς λέγω ὅτι τὰ παράπονα ἔφθασαν μέχρις ἐμοῦ καὶ διέταξα τὴν ἀναστολὴν τῆς εἰσπράξεως μέχρις ὅτου ἐρευνήσω τὸ ζήτημα, ἂν εἶναι τὰ παράπονα δικαιολογημένα. Πρὶν παρέλθῃ καιρὸς θὰ σᾶς δώσω τὴν ἀπάντησιν συμφώνως πρὸς τὰς δηλώσεις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Ἑπομένως ἐλπίζω ὅτι αἱ πληροφορίαι μου θὰ σᾶς καθησυχάσουν.

§22Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Φαντάζομαι ὅτι μετὰ τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. συναδέλφου εἶναι περιττὸν νὰ ἐπεκταθῶ ἐπὶ τοῦ ζητήματος ἐκείνου, τὸ ὁποῖον καὶ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἐξετάσῃ τὰ σχετικὰ πρακτικὰ κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ σχετικοῦ νόμου διὰ νὰ διαπιστωθῇ ὅτι ὄντως ὑπάρχει, σχετικὴ δήλωσις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λούλης ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κτηνοτρόφων Ἰωαννίνων, Παραμυθίας καὶ Μαργαριτίου.

§24Α. ΛΟΥΛΗΣ. Ὅταν κατὰ τὴν προηγουμένην σύνοδον τῆς Βουλῆς συνεζητήθη τὸ ἐνοικιοστάσιον βοσκῶν πολλοὶ συνάδελφοι ἐνδιαφερομένων ἐπαρχιῶν μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ὁ ἔχων τὴν τιμὴν νὰ ὁμιλῇ εἰς ὑμᾶς αὐτὴν στιγμὴν, ὑπεστηρίξαμεν ὅτι δὲν ἦτο ὀρθὸν νὰ τεθῇ ὡς ὅριον τὸ 20 πλάσιον τοῦ προπολεμικοῦ ἐνοικίου τῶν βοσκισίμων γαιῶν. Καὶ τοῦτο διότι ἡμεῖς οἱ ὁποῖοι καταγόμεθα ἀπὸ μέρη κατ’ ἐξοχὴν κτηνοτροφικὰ γνωρίζοντες καλῶς τὴν κατάστασιν τῆς κτηνοτροφίας γνωρίζομεν ἐπίσης ὅτι οἱ κτηνοτρόφοι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντέχουν εἰς πληρωμὴν 20πλασίου ἐνοικίου. Μᾶς ἀντετάχθη ἀπὸ ἄλλους ἀντιφρονοῦντας συναδέλφους ὅτι οἱ κτηνοτρόφοι καὶ διὰ διαφόρους ἄλλους λόγους τοὺς ὁποίους ἀνέφερον, ἐπεβάλλετο νὰ πληρώσουν τὸ 20πλάσιον. Δυστυχῶς δὲν εἰσηκούσθη τότε ἡ γνώμη μας καὶ ἐψηφίσθη τὸ ἐνοικιοστάσιον βοσκῶν θεσπίζον τὸ 20πλάσιον. Ποῖον ὑπῆρξε τὸ ἀποτέλεσμα; Τὸ ἀποτέλεσμα ὑπῆρξε τραγικόν, ὑπῆρξε τραγικὸν αὐτόχρημα διὰ τοὺς κτηνοτρόφους συντελεσάσης καὶ τῆς θεομηνίας εἰς τοῦτο ἡ ὁποία ἐπέπεσεν ἐπὶ τῆς κτηνοτροφίας, ἐν μὲν τῇ Θεσσαλίᾳ, διότι κατεστράφησαν αἱ βοσκήσιμοι γαῖαι ἀπὸ τοὺς ἀρρουραίους, καὶ εὑρίσκονται εἰς τὴν ἀνάγκην κτηνοτρόφοι νὰ διατρέφουν τὰ κτήνη των μὲ κριθήν. Εἰς δὲ τὴν Ἤπειρον σὺν τοῖς ἄλλοις ἐπέπεσε μία φρικτὴ ἐπιζωοτία τὸν τελευταῖον μῆνα ἡ ὁποία ἀπεδεκάτιζε τὰ ποίμνιά των. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον αὐτοὶ οἱ λόγοι. Δυστυχῶς τὸ πρὸς τυροκομίαν γάλα ἐπωλήθη πρὸς 3 δραχ. κατ’ ὀκᾶν, δηλαδὴ εἰς τὸ ὀκταπλάσιον τοῦ προπολεμικοῦ. Οἱ κτηνοτρόφοι λοιπὸν τόσον τῆς Ἠπείρου ὅσον καὶ τῆς Ἑλλάδος ὁλοκλήρου διαμαρτύρονται καὶ ζητοῦν νὰ τροποποιηθῇ τὸ σχετικὸν ἄρθρον τοῦ ἐνοικιοστασίου βοσκῶν, καὶ νὰ ὑποβιβασθῇ ἀπὸ τοῦ 20πλασίου εἰς τὸ 10πλάσιον τοῦ προπολεμικοῦ, ἀλλὰ καὶ ἄλλα ἐξ ἴσου δίκαια παράπονα ἔχουν οἱ κτηνοτρόφοι. Τὸ παράπονον ὅτι ἐνῷ μετὰ ἓν ἔτος περίπου καὶ διὰ νὰ εἶμαι ἀκριβὴς μετὰ 15 μῆνας ἀπὸ σήμερον λήγει ἡ ὑπὸ τοῦ Συντάγματος ὁριζομένη πενταετὴς προθεσμία, ἐντὸς τῆς ὁποίας δύναται νὰ γίνῃ ἀναγκαστικὴ ἀπαλλοτρίωσις πρὸς ἀποκατάστασιν τῶν ἀκτημόνων μικροκτηνοτρόφων. Ὄχι μόνον τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον δὲν κατετέθη ἀκόμη ἀλλὰ οὔτε κἂν κατηρτίσθη παρὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας. Ἡ παροῦσα Κυβέρνησις εἶναι ἀληθὲς ὅτι εἶναι ἡ μόνη Κυβέρνησις ἡ ὁποία ἀπέδωσε σημασίαν τινὰ εἰς τὴν σπουδαιότητα τήν ὁποίαν ἐνέχει ἡ κτηνοτροφία ἀπὸ ἀπόψεως Ἐθνικοῦ πλούτου. Καὶ λέγω εἶναι ἀληθές, διότι ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία ὀργάνωσε κατὰ τὸν Ἰούνιον 1930 τὸ πρῶτον Πανελλήνιον Κτηνοτροφικὸν Συνέδριον τοῦ ὁποίου τὰ πορίσματα κατὰ μέγα μέρος ἀπεδέχθη ἡ Κυβέρνησις καὶ ὑπεσχέθη νὰ ἐκτελέσῃ. Καὶ μερικὰ μὲν ἐκ τῶν πορισμάτων τοῦ κτηνοτροφικοῦ συνεδρίου ἐξετέλεσεν ἡ Κυβέρνησις, ἀλλὰ δυστυχῶς τὸ κυριώτερον τὸ περὶ ἀποκαταστάσεως τῶν μικροκτηνοτρόφων δὲν τὸ ἐξετέλεσεν. Ἀλλ’ ἐὰν ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῆς Γεωργίας ὑπουργὸς δὲν ἐπισπεύσῃ τὴν κατάρτισιν καὶ τὴν ὑποβολὴν τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἀποκαταστάσεως καὶ τῆς ψηφίσεως αὐτοῦ ἐντὸς τῆς παρούσης συνόδου, δυστυχῶς δὲν θὰ ἔχωμεν καιρὸν διὰ νὰ τὸ ἐπιψηφίσωμεν καὶ τὸ ἐφαρμόσωμεν μέχρι τῆς 7 Ἰουνίου 1932, ὁπότε λήγει ἡ πενταετὴς προθεσμία ἡ ὑπὸ τοῦ νεαροῦ ἡμῶν Συντάγματος προβλεπομένη. Παρακαλῶ ὅθεν τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας ὅπως εὐαρεστούμενος ὑποβάλῃ ἀφ’ ἑνὸς μὲν νομοσχέδιον τροποποιῶν τὰς σχετικὰς διατάξεις τοῦ ἐνοικιοστασίου βοσκῶν καὶ διὰ τοῦ ὁποίου νομοσχεδίου νὰ περιορίζηται εἰς τὸ 10πλάσιον ἀντὶ τοῦ 20πλασίου τὸ ἐνοίκιον τῶν βοσκῶν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ νὰ ὑποβάλῃ ὅσον ἔνεστι συντομώτατα τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀποκαταστάσεως τῶν μικροκτηνοτρόφων.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γαρδικιώτης ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§26Ν. ΓΑΡΔΙΚΙΩΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑποστηρίζω καὶ ἐγὼ τὰ λεχθέντα ἔχω δὲ τὴν τιμὴν νὰ καταθέσω καὶ ἄλλα ὑπομνήματα καὶ ἄλλων κτηνοτροφικῶν ἑνώσεων Θεσσαλίας καὶ Μακεδονίας. Τὸ ζήτημα τὸ ὁποῖον θίγεται διὰ τῶν διαφόρων τούτων ὑπομνημάτων εἶναι σοβαρόν, διότι ἀφορᾷ τὴν τύχην τῆς κτηνοτροφίας των καὶ ἰδίως τῆς νομαδικῆς ἡ ὁποία ἀπεδείχθη καὶ ἄλλοτε διετρανώθη ἐνταῦθα, ἂν ὑπάρχῃ κλάδος κτηνοτροφίας ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ διατηρηθῇ εἶναι αὐτὸς ἀλλὰ δὲν δύναται νὰ διατηρηθῇ ἂν δὲν παραχωρηθοῦν αἱ ἀναγκαῖα γαῖαι, καὶ διὰ τοῦτο ἐπιβάλλεται ἀποκατάστασις τῶν μικρῶν κτηνοτρόφων. Ὁ ἀξιότιμος προλαλήσας συνάδελφος ἐξέθηκεν ὅτι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον παρεσχέθη διὰ τοῦ ἐνοικιοστασίου εἰς τοὺς κτηνοτρόφους εἶναι δῶρον, ἄδωρον διότι ἐὰν παρέχει τὴν ἀναγκαστικὴν παράτασιν τῆς μισθώσεως ὁρίζει ἕνα μίσθωμα 20πλάσιον τοῦ προπολεμικοῦ. Ἀλλὰ τὸ 20πλάσιον τοῦ προπολεμικοῦ μισθώματος θεωρεῖται ὄχι ἀθέμιτον, ἀλλὰ ἀντιβαῖνον πρὸς τὰ χρηστὰ ἤθη τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν τὰ κτηνοτροφικὰ προϊόντα πωλοῦνται εἰς τὸ ὀκταπλάσιον· ἄρα ἡμεῖς θεσπίζομεν ἕνα ὅριον κατὰ τὸ 10πλάσιον ἀνώτερον διότι ὅταν ἐψηφίζετο, αἱ συνθῆκαι ἦσαν διαφορετικαὶ καθὼς καὶ ὁ τιμάριθμος καὶ διαφορετικαὶ καὶ αἱ τιμαὶ τῶν κτηνοτροφικῶν προϊόντων, διὰ τοῦτο θὰ παρακαλέσω τὸν κύριον ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ ὑποβάλῃ νομοσχέδιον τροποποιοῦν τὸ μίσθωμα τὸ ὁριζόμενον διὰ τοῦ ἐνοικιοστασίου, ἐπίσης νὰ ὑποβάλῃ τάχιστα νομοσχέδιον περὶ ἀποκαταστάσεως τῶν μικρῶν κτηνοτρόφων, ἀφοῦ ἄλλωστε ὡς εἶπε καὶ ὁ προλαλήσας μένει διάστημα ἑνὸς ἔτους μόνον, διὰ νὰ ἰσχύῃ ἡ ρήτρα τοῦ συντάγματος ποῦ δύνανται νὰ ἀποκατασταθοῦν οἱ μικροὶ κτηνοτρόφοι διότι ἂν παρέλθῃ ἡ προθεσμία δὲν εἰμποροῦν νὰ ἀποκατασταθοῦν.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κατσαδήμας ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§28Κ. ΚΑΤΣΑΔΗΜΑΣ. Ἀπὸ τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ ἀγροτικοῦ νόμου, κ. Πρόεδρε, ἐπηνέχθησαν πολλαπλὰ κατὰ τῆς κτηνοτροφίας πλήγματα καὶ μάλιστα εἰς τὴν Ἤπειρον, διότι ἐκτὸς τῶν ἄλλων καταστροφῶν τὰς ὁποίας ὑπέστη ἡ κτηνοτροφία λόγῳ τῶν θεομηνιῶν, ἐξακολουθεῖ τὸ μίσθωμα νὰ παραμένῃ εἰς τὸ 20πλάσιον, ἐνῷ τὰ προϊόντα τὰ κτηνοτροφικὰ ἔχουν κατέλθει εἰς τὸ 8πλάσιον τῶν τιμῶν τοῦ 1914. Εἶναι ὄντως ἀποκαρδιωτικὴ ἡ παρατηρουμένη ἀδιαφορία διὰ τὴν κτηνοτροφίαν. Πλὴν τούτου σοβαρῶς ἐπέδρασεν ἐπὶ τῆς κτηνοτροφίας ἐν Ἠπείρῳ καὶ τὸ ἑξῆς: Εἶχον παρακαλέσει τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως παρατείνῃ τὴν προθεσμίαν τῶν δηλώσεων τοῦ φόρου τῶν αἰγοπροβάτων. Παρεχώρησε μὲν τοιαύτην, ἀλλὰ δὲν εἶναι ἱκανὴ διότι καθ’ ἃς ἔχω πληροφορίας ἐξακολουθεῖ ἐκεῖ βαρύτατος χειμὼν καὶ τοιουτοτρόπως παρὰ τὰς δυσχερεῖς περιστάσεις τὰς ὁποίας διέρχονται θὰ ὑποχρεωθοῦν νὰ πληρώνουν φόρον διὰ ζῷα τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν, παρακαλῶ λοιπὸν τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ παρατείνῃ τὴν προθεσμίαν, τὸν δὲ κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, νὰ θελήσῃ διὰ νομοθετήματος νὰ περιορίσῃ εἰς τὸ 10πλάσιον τὸ μίσθωμα.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σταυρόπουλος ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος.

§30Σ. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ζήτημα τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν κτηνοτρόφων καὶ τὸ ζήτημα τῆς μειώσεως τοῦ ἐνοικίου εἶναι δύο σοβαρὰ ζητήματα, ἐπὶ τῶν ὁποίων τὸ συνέδριον τῶν κτηνοτρόφων συνεζήτησε καὶ ὁ τότε ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας μᾶς ἔδωσε ἐλπίδα ὅτι πολὺ ταχέως θὰ ἐλύοντο. Ἐπὶ τοῦ δευτέρου αὐτοῦ ζητήματος παρακαλῶ τὸν ἐπὶ τῆς Γεωργίας ὑπουργόν, ὅπως ἐφαρμόσῃ τὰς ὑποσχέσεις τοῦ προκατόχου του, ὑποσχέσεις αἱ ὁποῖαι ἀπέδρων ἀπὸ τὸ πρόγραμμα τῆς Κυβερνήσεως. Ἐκτὸς τούτου ἔχομεν ἐπείγοντα ζητήματα εἰς τὴν κτηνοτροφίαν, ὡς ἐκ τῆς ἐπιζωοτίας ἡ ὁποία ἐπῆλθεν, ἔχουν καταστραφῆ τὰ ποίμνια καὶ πρέπει νὰ παρασχεθῶσιν ἀνακουφίσεις ἐκ μέρους τῆς Γεωργικῆς Τραπέζης. Ἀλλὰ καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν πρέπει νὰ δώσῃ παράτασιν ἀπαριθμήσεως τῶν κτηνῶν.

§31Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Εἰς τὴν σύστασιν τῶν κυρίων βουλευτῶν ἔχω νὰ ἀπαντήσω ὅτι: προσεχῶς θέλω ὑποβάλει σχέδιον νόμου τροποποιοῦν τὸν νόμον περὶ ἐνοικιοστασίου. Ἐκτὸς τούτου ἡ Κυβέρνησις διέταξε τὸν καλλίτερον μεταξὺ τῶν κτηνοτρόφων, οἱ ὁποῖοι διέτρεξαν τὴν Ἑλλάδα ἅπασαν διὰ νὰ καταρτίσῃ τὸν κατάλογον τῶν λειβαδίων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα δυνάμεθα νὰ δώσωμεν εἰς τοὺς κτηνοτρόφους καὶ ὄχι μόνον τοῦτο ἀλλὰ καὶ νὰ μάθῃ τὸν ἀριθμὸν τῶν κτηνοτρόφων οἱ ὁποῖοι εἶναι ἄξιοι προστασίας. Ἀντιλαμβάνεσθε ὅμως, ὅτι μία τοιαύτη ἐργασία δὲν δύναται νὰ γίνῃ εἰς μίαν ἡμέραν, ὥστε ἡ Κυβέρνησις δὲν παρέβλεψε τίποτε, ὡς κακῶς ἐλέχθη διὰ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν. Ἐλπίζω ὅτι λίαν προσεχῶς θὰ εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ ἀνακοινώσωμεν εἰς τὴν Βουλὴν τὰ ἀποτελέσματα καὶ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα θὰ λάδωμεν. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὸ ζήτημα τῆς ταχείας ἐπιψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου ἔχομεν τόσον καιρὸν ἀκόμη, ὥστε ἐλπίζω ὅτι θὰ εἴμεθα εἰς θέσιν κατὰ τὴν παροῦσαν σύνοδον νὰ τὸ ψηφίσωμεν.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς Νομοθετικῆς Ἐργασίας Ἐφ’ ἅπαξ συζήτησις τοῦ ὑπὸ τῆς Γερουσίας μετὰ τὴν ὑπὸ τῆς Βουλῆς ψήφισίν του τροποποιηθέντος σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῆς ἀπαιτουμένης δαπάνης διὰ τὴν ἐνέργειαν τῆς ἀπογραφῆς τῶν βιομηχανικῶν καὶ ἐμπορικῶν ἐπιχειρήσεων». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Ἐφ’ ἅπαξ συζήτησις τοῦ ὑπὸ τῆς Γερουσίας μετὰ τὴν ὑπὸ τῆς Βουλῆς ψήφισίν του τροποποιηθέντος σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως ἄρθρων τινῶν τοῦ νόμου 3764 περὶ τρόπου ἐκτιμήσεως πωλουμένων ἀκινήτων πρὸς ἐγκατάστασιν προσφύγων». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ πρωτοκόλλου τοῦ ἀφορῶντος τὴν ἀπαγόρευσιν τῆς χρήσεως ἐν καιρῷ πολέμου ἀσφυξιογόνων δηλητηριωδῶν ἢ παρομοίων ἀερίων ὡς καὶ βακτηριολογικῶν μέσων». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 29 Ὀκτωβρίου 1929 συμβάσεως μεταξὺ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος περὶ αὐξήσεως τοῦ ἐν ἄρθρῳ 1 τῆς ἀπὸ 10 Σεπτεμβρίου 1929 συμβάσεως ὁριζομένου ποσοῦ διὰ τὴν ἀξίαν τῆς διατεθησομένης ἐπὶ πιστώσει σπορᾶς». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 28 Ἰουνίου 1930 συμβάσεως μεταξὺ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος περὶ συγκεντρώσεως καὶ διαθέσεως διὰ σπορὰν ποικιλιῶν τινων σίτου καὶ κριθῆς». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 10 Σεπτεμβρίου 1929 συμβάσεως μεταξὺ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος περὶ ἀγορᾶς καὶ διαθέσεως ὑπὸ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης διὰ λογαριασμὸν τῆς Α.Τ.Ε. σίτου, κριθῆς καὶ βρώμης ἐπὶ πιστώσει εἰς παθόντας ἐκ θεομηνιῶν παραγωγοὺς πρὸς σποράν». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως προσυμφώνου μεταξὺ τοῦ Δημοσίου καὶ τῆς ἱερᾶς μονῆς τοῦ Ὁσίου Γρηγορίου Ἁγίου Ὄρους περὶ πενταετοῦς μισθώσεως τοῦ ἐν Σιθωνίᾳ μετοχίου Παρθενών». Ἐπ’ αὐτοῦ τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ξανθόπουλος.

§33Α. ΞΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ὑπὸ ψήφισιν αὕτη σύμβασις εἶναι ἀπόρροια μιᾶς σοβαρωτάτης παραλείψεως, ἥτις ἐγένετο κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς δεκαετοῦς μισθώσεως τῶν Μοναστηριακῶν Μετοχίων Χαλκιδικῆς κατὰ τὸ 1924 καὶ πρέπει νὰ ἐπεκταθῇ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων μεμισθωμένων μετοχίων τοῦ Ἁγίου Ὄρους. Τότε ἐμισθώθησαν μόνον αἱ καλλιεργήσιμοι ἐκτάσεις, δηλαδὴ τὰ χωράφια ἔνθα ἐγκατεστάθησαν οἱ πρόσφυγες, καὶ ἐξηρέθησαν αἱ δασώδεις ἐκτάσεις, αἱ φυτεῖαι καὶ τὰ δάση. Ἀλλὰ λέγοντες χωράφια μὴ νομίσετε ὅτι εἶναι μεγάλα πράγματα. Αὐτὰ τὰ μετόχια εἶναι μικροκτηματάκια εἰς τὰς μικρὰς κοιλάδας τῶν βουνῶν ποὺ κατέρχονται στὴν θάλασσαν μὲ καλλιεργησίμους ἐκτάσεις 250–500, τὸ πολὺ 1000 στρεμμάτων. Τὰ περισσότερα εἶναι δάση, ἄγρια ἐλαιόδενδρα ἢ καὶ ἥμερα, καὶ πρινώδεις ἐκτάσεις. Εἰς τὸ ἐν λόγῳ κτῆμα Βαλαβάνη ἐγκατεστάθησαν 80 οἰκογένειαι τῆς νήσου Μαρμαρᾶ καὶ εἶναι ὁ συνοικισμὸς «Νέος Μαρμαρᾶς», καὶ αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουσι δικαίωμα νὰ θίξουν τὰς ἐκτὸς τοῦ συνοικισμοῦ των φυτείας οὔτε καὶ νὰ ξυλεύωνται ἀπὸ τὰ πέριξ δάση, διότι ἀμέσως τοὺς μηνύουν, πηγαίνουν στὸ Εἰρηνοδικεῖον καὶ πληρώνουν πρόστιμα κλπ. Ἡ παροῦσα σύμβασις τοὺς δίδει τὸ δικαίωμα αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐζητοῦσαν καὶ διὰ τοῦτο εἶναι δίκαιον νὰ ψηφισθῇ, ὅπερ καὶ συνιστῶ. Ἔχω εἰς χεῖρας μου ἔγγραφον τῶν κατοίκων, σταλὲν πρὸ καιροῦ καὶ οἱ ὁποῖοι λέγουσι τὰ ἑξῆς: (ἀναγινώσκει) Ἀλλὰ τὸ ζήτημα τῆς ἐγκαταστάσεως τῶν προσφύγων εἰς αὐτὰ τὰ μετόχια τῆς Χαλκιδικῆς δὲν λύεται μὲ αὐτὴν τὴν σύμβασιν. Εἰς τὴν Χαλκιδικὴν ὑπάρχουν 33 μετόχια ἀπηλλοτριωμένα καὶ 53 μετόχια μεμισθωμένα, ἐντὸς τῶν ὁποίων ἀποκατεστάθησαν καὶ πρόσφυγες καὶ διενεμήθησαν καὶ εἰς ἐντοπίους ἀκτήμονας. Ὑπάρχουν τὰ ἀπηλλοτριωμένα, ἐντὸς τῶν ὁποίων ἔχουσιν ἐγκατασταθῆ πρόσφυγες καὶ τῶν ὁποίων μόνον αἱ καλλιεργήσιμοι γαῖαι χρησιμοποιοῦνται παρ’ αὐτῶν, ἐνῷ αἱ τόσαι φυτεῖαι, τὰ ἐλαιόδενδρα, τὰ δάση, καὶ πρὸ πάντων τὰ ἑκατομμύρια ἄγρια ἐλαιόδενδρα δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἀπαλλοτριωθοῦν καὶ κατὰ συνέπειαν οὔτε νὰ ἐμβολιασθοῦν ἠμποροῦν. Φαντασθῆτε, κύριοι βουλευταί, πόσος πλοῦτος μένει νεκρός, ἐνῷ, ἂν ἐπετρέπετο νὰ ἀπηλλοτριοῦντο καὶ δάση καὶ φυτεῖαι, θὰ ἐβλέπομεν τῆς Χαλκιδικῆς ὅλα τὰ βουνὰ τὰ δυτικὰ ὅπου φύεται καὶ ἀκμάζει ἡ ἐλαία, ἐντὸς 5 ἕως 6 ἐτῶν νὰ μεταβληθοῦν εἰς ἀπεράντους ἐλαιῶνας διὰ τοῦ ἐμβολιασμοῦ ὑπὸ τῶν κατοίκων τῶν ἐκεῖ ἐγκαταστηθέντων, οἱ ὁποῖοι ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον προέρχονται ἀπὸ τὰ ἐλαιοπαραγωγικὰ μέρη τῆς Τουρκίας καὶ γνωρίζουν νὰ καλλιεργοῦν καὶ νὰ ἐξημερώνουν τὴν ἐλαίαν. Ἐκεῖνο λοιπὸν τὸ ὁποῖον προέχει, καὶ μοῦ δίδεται ἡ ἀφορμὴ ἐπὶ τῇ σημερινῇ εὐκαιρίᾳ νὰ συστήσω εἰς τὴν Κυβέρνησιν εἶναι νὰ φέρῃ νὰ ψηφίσωμεν τροποποίησιν τοῦ Ἀγροτικοῦ Νόμου, ἐπιτρέπουσαν εἰς τοιαύτας περιστάσεις νὰ ἀπαλλοτριώνωνται καὶ τὰ δάση, πρὸς ἐξημέρωσιν τῶν ἀγρίων ὀπωροφόρων δένδρων ὑπὸ τῶν κατοίκων. Τότε θὰ βλέπωμεν ὅλους τοὺς κατοίκους τῶν μερῶν αὐτῶν ἀσχολουμένους μὲ τὴν ἐκχέρσωσιν καὶ ἐξημέρωσιν αὐτῶν τῶν Ἁγιορητικῶν κτημάτων, τὰ ὁποῖα δὲν φέρουν σήμερον διὰ τὰς Μονὰς καμμίαν ὠφέλειαν, νὰ ρευστοποιηθοῦν μὲν δι’ αὐτάς, νὰ φέρουν δὲ μετὰ 5–6 χρόνια εἰσόδημα εἰς τοὺς καλλιεργητὰς καὶ ὠφέλειαν εἰς τὴν καθόλου Ἐθνικὴν Οἰκονομίαν. Τοιουτοτρόπως παρέχεται καὶ ἐργασία εἰς τοὺς ἀγρότας αὐτοὺς σχεδὸν καθ’ ὅλον τὸν χρόνον, διότι ὁ καλλιεργήσιμος κλῆρος εἰς αὐτὰ τὰ μέρη εἶναι ἐλάχιστος, ἀπὸ 12 ἕως 15–18 στρέμματα καὶ μένουν ὅλον τὸν ἄλλον χρόνον ἄνευ ἐργασίας γινόμενοι κατ’ ἀνάγκην ὀκνηροί. Τὸ Γεωργικὸν Ἐπιμελητήριον εἰς τὸ ψήφισμά του ἀναφέρει περὶ τούτου τὰ ἑξῆς: (ἀναγινώσκει). Ἐκτὸς ὅμως αὐτοῦ τοῦ ζητήματος πρέπει ν’ ἀντιμετωπισθῇ καὶ ἡ μελλοντικὴ κατάστασις τῶν εἰς μεμισθωμένα μετόχια ἐγκατασταθέντων Προσφύγων. Μετ’ ὀλίγον καιρὸν θὰ παρέλθῃ τὸ πενταετὲς διάστημα, ἐντὸς τοῦ ὁποίου θὰ ἐπιτρέπεται κατὰ τὸ ἄρθρον 119 τοῦ Συντάγματος ἡ ἀπαλλοτρίωσις κατὰ τὸν Ἀγροτικὸν Νόμον. Πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐξεύρῃ τρόπον νὰ ἀπαλλοτριώσῃ καὶ τὰ ὑπὸ μίσθωσιν εὑρισκόμενα μετόχια, ἐντὸς τῶν ὁποίων ἔχουσιν ἐγκατασταθῆ Πρόσφυγες καὶ γηγενεῖς ἀκτήμονες. Ἡ μίσθωσις αὕτη λήγει τὸ 1934. Τί θὰ γίνῃ τότε; Θὰ ἐκδιωχθοῦν ἀπὸ ἐκεῖ αὐτοί, οἱ ἔχοντες ἐκεῖ τὰ σπίτιά των καὶ καλλιεργήσαντες καὶ βελτιώσαντες αὐτὰ τὰ κτήματα. Εἶναι δυνατὸν τοῦτο; Καὶ ποία κατάστασις θὰ προέλθῃ ἐκ τούτου; Εἶναι ὁλόκληρος κόσμος ἐγκατεστημένος εἰς ξένα κτήματα. Εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῇ νὰ γίνῃ νέα μίσθωσις; καὶ μάλιστα νὰ ἔχῃ καὶ πληρωμένην τὴν ἀξίαν; Διότι, κύριοι βουλευταί, οἱ Πρόσφυγες οἱ ἀγρόται, τῶν ὁποίων αἱ ἀποζημιώσεις ἐκρατήθησαν ἀπὸ 2 ἢ 3 ἐτῶν χωρισθεῖσαι ἀπὸ τὰς τῶν Ἀστῶν πρὸς πληρωμὴν ἢ συμψηφισμὸν τῶν χρεῶν των, εἶναι χρεωμένοι ἢ θὰ χρεωθοῦν μὲ τὴν ἀξίαν αὐτοῦ τοῦ κλήρου των, ὅστις μάλιστα καὶ ὑπολογίζεται εἰς πολὺ μεγάλην τιμὴν κατὰ στρέμμα, ὡς π. χ. οἱ τῆς Ἀμουλιανῆς, ἥτις ὡρίσθη ἄνω τῶν 1000 δραχμῶν κατὰ στρέμμα διότι ἔχει, λέγουν, καὶ μερικὰ ἐλαιόδενδρα καὶ ἐχρέωσεν αὐτοὺς ἡ ἐπιτροπὴ 18.000 δραχμὰς διὰ κλῆρον μὴ ὑπερβαίνοντα τὰ 16 ἢ 18 βίᾳ 20 στρέμματα. Συνιστῶ λοιπὸν εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἰδιαιτέρως εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ μελετήσῃ καλῶς αὐτὴν τὴν κατάστασιν καὶ νὰ ἐξεύρῃ τρόπον διακανονισμοῦ, ἵνα μὴ εἰς τὸ μέλλον εὑρεθῶμεν πρὸ δυσχερειῶν. Γνωρίζω τοὺς λόγους οἱ ὁποῖοι καθιστοῦν δύσκολον καὶ πολύπλοκον τὸ ζήτημα αὐτὸ τῶν μετοχίων τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ἀλλὰ εἶναι μία ἀνάγκη ἡ ὁποία πρέπει νὰ γίνῃ καὶ θὰ γίνῃ, θὰ εἶναι δὲ ἐπωφελεστέρα εἰς τὸ Ἅγιον Ὄρος ἡ πρότασις αὐτὴ ἀπὸ σήμερον ὅπου δὲν παίρνει τίποτε εἰσόδημα ἢ ἐλάχιστον.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μπακάλμπασης.

§35Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ εἰς τὴν ὁποίαν ὑπεβλήθη τὸ σχετικὸν προσύμφωνον τῆς συμβάσεως μεταξὺ τοῦ δημοσίου καὶ τοῦ Ἁγίου Ὄρους, προκειμένου περὶ ἑνὸς κτήματος ὡρισμένου δὲν εἶχεν οὐδεμίαν ἀντίρρησιν ὅπως προτείνῃ τὴν κύρωσιν τοῦ ἐν λόγῳ νομοσχεδίου, ἀλλὰ ἐνόμισεν ὅτι ἦτο ὑποχρέωσίς της ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ταύτῃ νὰ παράσχῃ μερικὰς πληροφορίας εἰς τὴν Βουλὴν καὶ τὴν Κυβέρνησιν ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐξαιρετικὴν θέσιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται οἱ εἰς τὴν Χαλκιδικὴν ἐποικιζόμενοι πρόσφυγες καὶ ἀκτήμονες καλλιεργηταί. Τὸ βέβαιον εἶναι, ὅτι ἡ ἰδιαιτέρα θέσις εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται τὸ Ἅγιον ὄρος ὑπηγόρευσεν ἄλλοτε εἰς τὴν Κυβέρνησιν τοῦ 1924 ὅπως δι’ ἑνὸς συμβολαίου δεκαετοῦς, προβῇ εἰς μίαν μίσθωσιν πολυετῆ ἡ ὁποία ἐπέτρεψεν εἰς αὐτὴν ἵνα ἐπικαλεσθῇ τὴν προσοχὴν τῆς ἐπιτροπῆς ἀποκαταστάσεως καὶ θέσῃ τὸν κόσμον αὐτὸν ὑπὸ τὴν αἰγίδα τῆς ἐπιτροπῆς ἀποκαταστάσεως. Ὡς γνωστὸν μάλιστα τὸ ζήτημα αὐτὸ ἐγέννησε πολλὰς διαφοράς, διότι τότε μόνον ἦτο δυνατὸν νὰ ἐποικίσῃ ἡ ἐπιτροπή, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν τὰ ἐδάφη ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐπρόκειτο νὰ ἐποικισθοῦν οἱ πρόσφυγες ἀκτήμονες ἦσαν ἐδάφη τὰ ὁποῖα μποροῦσε τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος νὰ μεταβιβάσῃ ὑπὸ τύπον ἀπολύτου κυριότητος εἰς τὴν ἐπιτροπὴν ἀποκαταστάσεως. Εὐτυχῶς ὅμως μὲ μίαν μεταβολὴν τοῦ ἱδρυτικοῦ πρωτοκόλλου τῆς ἐπιτροπῆς αὐτὸ τοῦτο ἐπετεύχθη κατὰ τὸ 1924–1925. Ἡ πολυετὴς αὐτὴ μίσθωσις διηυκόλυνεν ὄντως τὰς ἐνεργείας τοῦ ἐποικισμοῦ. Αἱ κατόπιν Κυβερνήσεις προέβησαν ἐκτὸς τῆς μισθώσεως αὐτῆς καὶ εἰς ἀπαλλοτρίωσιν ὡρισμένου ἀριθμοῦ μετοχίων ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐγένετο ἡ σχετικὴ ἐγκατάστασις καὶ ἄλλων προσφύγων ἢ ποικισθέντων. Δυστυχῶς ὅμως καὶ ἡ πρώτη μίσθωσις ὅπως καὶ ἡ ἀπαλλοτρίωσις δὲν ἔλυσαν τὸ ζήτημα τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν πληθυσμῶν ἀκριβῶς αὐτῶν. Ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἡ διεύθυνσις ἀνταλλαγῆς ἐγέλασεν ὄντως τὴν ἀποκατάστασιν αὐτὴν ὡς ἀποκατάστασιν πλήρη, καὶ ἀπὸ τὸν κόσμον αὐτὸν τῶν προσφύγων εἶχεν ἐν τῷ μεταξὺ ἀφαιρέσει τὸ δικαίωμα τῆς ἀποζημιώσεως ἔστω καὶ ὑπὸ τύπον ἀστῶν, διότι ὡς γνωστὸν αὐτὸς ὁ κόσμος οὐσιαστικῶς ἐποικισμένος θὰ εἶναι τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ γῆ θὰ ἀνήκῃ εἰς αὐτόν. Ἔρχεται σήμερον αὐτὸ τὸ προσύμφωνον, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ὅπως εἴπομεν καὶ εἰς τὰς ἀρχὰς τοῦ λόγου μου ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ δὲν ἔχει οὐδεμίαν ἀντίρρησιν, ἀλλ’ ἐπωφελουμένη ἐκ τοῦ γεγονότος τούτου ἔρχεται νὰ παρακαλέσῃ τὴν Κυβέρνησιν ὅπως εἰ δυνατόν, παρὰ τὴν δυσκολίαν τὴν ὁποίαν παρουσιάζει τὸ πρόβλημα τὸ ὁποῖον καὶ ἐκτιμῶμεν δεόντως λόγῳ τοῦ καθεστῶτος τὸ ὁποῖον ὑπάρχει εἰς τὸ Ἅγιον ὄρος, ὅπως ἴσως τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν συμπίπτουν τὰ συμφέροντα καὶ τῶν μελῶν ἀκόμη καὶ τὰ συμφέροντα τοῦ πληθυμοῦ ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται ἐκεῖ ἐποικισμένος, κατορθωθῇ ἐκ συμφώνου νὰ ἐξευρεθῇ μία λύσις διὰ τῆς ὁποίας θὰ ἀποδοθῇ ἡ γῆ αὐτὴ εἰς τοὺς καλλιεργητάς. Κατὰ μέγα μέρος ἡ φύσις τοῦ ἐδάφους εἶναι τοιαύτη, ὥστε δυστυχῶς κατὰ τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν μόνον διὰ τοῦ ὑπάρχοντος ἀγροτικοῦ νόμου θελήσῃ νὰ λύσῃ τὰς διαφοράς, ἂν τοῦτο εἶναι δυνατόν, δὲν θὰ τὸ ἐπιτύχῃ διότι ἡ μεγαλειτέρα ἔκτασις ἐπὶ τῆς ὁποίας περιμένει ἐπὶ τέλους νὰ ἐποικισθῇ ὁ κόσμος αὐτὸς εἶναι ἔκτασις δασώδης καὶ ἐκ τοῦ κειμένου νόμου δὲν χωρεῖ ἐπ’ αὐτῆς ἀπαλλοτρίωσις. Δὲν γνωρίζω ἐὰν ὄντως ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔχῃ τὴν δύναμιν νὰ ὑποβάλῃ ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς εἰδικὸν νόμον προκειμένου περὶ τῆς Χαλκιδικῆς — ἐγὼ τοὐλάχιστον νομίζω ὅτι εἶναι εὐχερὲς ἐπὶ τοῦ προκειμένου — ἀλλὰ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον νομίζω ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ εἶναι ὅτι, ἂν ὄντως κανεὶς ἀποβλέψῃ καὶ εἰς τοὺς πόρους τοὺς ὁποίους παίρνουν τὰ μετόχια ἀπὸ τὰς δασικὰς ἐκτάσεις καὶ εἰς τὴν κατάστασιν ἡ ὁποία θὰ ἐδημιουργεῖτο ἐὰν παραμείνῃ οἷος εἶναι σήμερον νομίζω ὅτι θὰ πεισθῇ καὶ ἡ ἱερὰ Σύνοδος ὅτι ὀφείλει νὰ συντρέξῃ τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὴν ἐξεύρεσιν τῆς ἀπαιτουμένης λύσεως. Διότι ἂν πᾶνε τὰ πράγματα ὅπως πᾶνε, καὶ ἡ δασικὴ αὐτὴ ἔκτασις θὰ παραμείνῃ τελείως ἀνεκμετάλλευτος τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ οὔτε ἐμβολιασμὸς οὔτε ἄλλαι πράξεις βελτιοῦσαι τὴν ἀπόδοσιν ἐφ’ ὅσον οἱ πρόσφυγες οἱ ὁποῖοι εἴτε ὑπὸ τύπον τέλος πάντων μισθώματος εἴτε ὑπὸ ἄλλον τύπον εὑρισκόμενοι ἐκεῖ ξέρουν ὅτι ποτὲ δὲν θὰ γίνουν ἰδική των περιουσία. Ἑπομένως ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ταύτῃ συνενώνω καὶ ἐγὼ τὴν παράκλησίν μου μὲ τὰς παρακλήσεις τοῦ φίλου συναδέλφου ὅπως ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τοῦ ψηφιζομένου προσυμφώνου λάβῃ ὑπ’ ὄψιν της ἡ Κυβέρνησις καὶ τὰ δίκαια παράπονα τοῦ κόσμου.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτόν. (Γίνεται δεκτὸν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον)

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 7 Νοεμβρίου 1930 συμβάσεως μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος σχετικῶς μὲ τὴν ὑπὸ τῆς τελευταίας ταύτης διάθεσιν ποσοῦ 2½ ἑκατομμυρίων (2.500.000) διὰ μελέτας γεωτρήσεων, μικρῶν ἐκβραχισμῶν πρὸς ἔρευναν κλπ.». Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Μπακάλμπασης.

§38Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Φαντάζομαι ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἔλαβε γνῶσιν ἐν τῷ μεταξὺ μιᾶς παρακλήσεως ἡ ὁποία ἔγινεν ἐκ μέρους τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ὅσον ἀφορᾷ τὴν μεταρρύθμισιν τοῦ σχετικοῦ νόμου, προκειμένου περὶ τῶν ἀναγκαστικῶν συνεταιρισμῶν. Καὶ ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς ψηφίσεως μιᾶς συμβάσεως, ἡ ὁποία ἔχει ἤδη ἐκτελεσθῆ ἀκριβῶς πρὸ καιροῦ, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ δώσῃ σχετικὰς πληροφορίας πρὸς τὴν Βουλὴν διὰ νὰ γνωρίζωμεν ἐὰν σκέπτεται ἡ Κυβέρνησις νὰ μεταρρυθμίσῃ τὸν ὑφιστάμενον νόμον, ὥστε τὰ χρήματα αὐτὰ τὰ ὁποῖα διατίθενται νὰ πιάνουν τόπον. Διότι ἀπὸ τὸ μέχρι τοῦδε γενόμενον ἔργον ἐκ μέρους τῆς διευθύνσεως ὑδραυλικῶν ἔργων, δὲν φαντάζομαι ὅτι καὶ αὐτὴ ἡ Κυβέρνησις νὰ εἶναι ἱκανοποιημένη πλήρως.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτόν. (Γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον)

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 2 Αὐγούστου 1930 συμβάσεως μεταξὺ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, «περὶ χορηγήσεως ὑπὸ τῆς Α.Τ.Ε. δανείων ἐπ’ ἐνεχύρῳ κριθῆς πρὸς Γεωργικοὺς συνεταιρισμούς, ἑνώσεις γεωργικῶν συνεταιρισμῶν καὶ μεμονωμένους παραγωγούς, μέχρι συνολικοῦ ποσοῦ 15.000 τόννων». (Γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προσθήκης τελευταίας παραγράφου εἰς τὸ ἄρθρον 5 τοῦ ἀπὸ 2 Ἰουλίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 9 Ἰουλίου 1926 Ν. Δ. περὶ καταστάσεως τῶν ὑπαξιωματικῶν τοῦ Π. Ναυτικοῦ». (Γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ ὑπὸ τῆς Γερουσίας τὸ πρῶτον ψηφισθέντος σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 24)31 Αὐγούστου 1925 νομοθετικοῦ διατάγματος περὶ συμπληρώσεως 1) τοῦ νόμου ΓΩΛΣΤʹ τοῦ 1911 περὶ ζωοκλοπῆς καὶ ζωοκτονίας καὶ 2) τοῦ νόμου 2237 τοῦ 1929 περὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου ΓΩΛΣΤʹ κλπ.». (Γίνεται δεκτὸν εἰς βʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, ἀναβαλλομένης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου).

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεχίζεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ σταφιδικοῦ ζητήματος. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ροδόπουλος.

§42Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶχα σκοπόν, κύριοι βουλευταί, νὰ λάβω τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ σταφιδικοῦ ζητήματος, καὶ τοῦτο διότι εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν εἶχα διὰ μακρᾶς ἐκθέσεως ἀναπτύξει τὰς γνώμας μου περὶ τῆς ἐνδεικνυομένης ριζικῆς λύσεως τοῦ σταφιδικοῦ ζητήματος. Ἀλλ’ ἡ παράκλησις μερικῶν συναδέλφων ὅπως ἐκθέσω καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς τὴν ὑπ’ ἐμοῦ προταθεῖσαν λύσιν μὲ φέρει ἐπὶ τοῦ βήματος. Ἡ σταφὶς ἦτο ἄλλοτε, κύριοι, προνομιοῦχον προϊόν τὸ ὁποῖον εἶχε μονοπωλιακὴν κατανάλωσιν. Ἀπὸ τότε ὅμως ποὺ ἀνεπτύχθη ἡ καλλιέργεια παρεμφεροῦς προϊόντος εἰς τὴν Αὐστραλίαν καὶ Καλλιφορνίαν, δὲν εἶναι πλέον προνομιοῦχον προϊόν ἔχον προνομιακὴν κατανάλωσιν. Ἑπομένως περιπίπτει εἰς τὸ ἔδαφος τοῦ συναγωνισμοῦ. Ἀφ’ ὅτου δὲ ἡ σταφὶς ἔπεσεν εἰς τὸ ἔδαφος τοῦ συναγωνισμοῦ πρὸς ὅμοιον προϊόν, προσφερόμενον εἰς μικροτέραν τιμὴν καὶ εὐπρεπέστερον συσκευασμένον, ἐρωτῶ ἂν ἡμεῖς δὲν ἐπράξαμεν πᾶν τὸ ἀντίθετον ἀπὸ ὅ,τι ἦτο ἐνδεδειγμένον διὰ νὰ κρατήσωμεν τὸ προϊόν εἰς τὴν θέσιν του. Ἔγιναν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τὴν Κοινοβουλευτικὴν μακραὶ συζητήσεις καὶ ἀνεπτύχθησαν πολλαὶ γνῶμαι, ἀλλ’ ὁμολογῶ ὅτι δὲν ἤκουσα ἀπὸ καμμίαν πλευρὰν καμμίαν γνώμην περὶ μιᾶς ἐπὶ τέλους ριζικῆς λύσεως. Ὅλαι αἱ γνῶμαι αἱ ὁποῖαι ἀνεπτύχθησαν ἦσαν γνῶμαι ἐν τῷ πλαισίῳ τοῦ ἤδη ἰσχύοντος συστήματος τοῦ παρακρατήματος. Ἡ γνώμη μου εἶναι ὅτι τὸ σύστημα τῆς παρακρατήσεως πρέπει νὰ πέσῃ, τὸ εἶπα ἀπὸ τὸ 1924, τὰ κομπογιανίτικα φάρμακα δὲν θεραπεύουν ποτὲ τὰς ὀργανικὰς νόσους. Μποροῦν νὰ φέρουν ἕνα μπάλωμα εἰς τὸν ἀσθενῆ προσωρινόν, ἀλλ’ ἐφόσον ὑπάρχει καὶ ὑποβόσκει εἰς τὸν ὀργανισμὸν ἡ νόσος ἡ ὀργανικὴ τὶ θὰ κάμῃ ὁ κομπογιανιτισμός; Τὸ ζήτημα τῆς παρακρατήσεως εἶναι ὅτι, ὅποιος θέλῃ νὰ ἐξαγάγῃ σταφίδα εἰς τὸ ἐξωτερικὸν πρέπει νὰ πάῃ νὰ ἀγοράσῃ δελτία παρακρατήματος νὰ τὰ παρουσιάσῃ εἰς τὸ τελωνεῖον καὶ νὰ τοῦ ἐπιτραπῇ νὰ ἐξαγάγῃ τὴν σταφίδα του εἰς τὸ ἐξωτερικὸν, τὰ δὲ δελτία εἶναι ἀποδείξεις ὅτι ὡρισμένον ποσὸν σταφιδοκάρπου παρεδόθη εἰς τὰς ἀποθήκας τῆς παρακρατήσεως. Συνεπῶς ἐλαττοῦται ἡ τιμὴ τῆς σταφίδος μὲ τὸ ποσὸν τοῦ παρακρατήματος, τὸ ὁποῖον ὑπολογίζεται κατὰ τὸν κανονισμὸν τῶν τιμῶν τῆς πωλήσεως τοῦ προϊόντος ἀπὸ τὸν παραγωγὸν εἰς τὸν ἔμπορον. Συμβαίνει δηλ. τὸ ἑξῆς: Οἱ κάτοικοι τῆς Κορινθίας, τῆς Αἰγιαλείας τῶν Πατρῶν καὶ ἑνὸς μεγάλου τμήματος τῆς Ἠλείας, οἱ ὁποῖοι δύνανται νὰ καταναλώσουν τὸ προϊόν των εἰς τὸ ἐξωτερικόν, διὰ νὰ τοῖς ἐπιτραπῇ νὰ ἐξαγάγουν καὶ καταναλώσουν τὸ προϊόν των εἰς τὸ ἐξωτερικόν, εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ ἀγοράσουν ἕνα μέγα μέρος τοῦ προϊόντος ἐκείνων τῶν τμημάτων τῶν ὁποίων ἡ κατανάλωσις εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἀποκλείεται, λόγῳ τῆς κατωτέρας ποιότητός των, ἡ ὁποία τὸ καθιστᾶ κατάλληλον μόνον διὰ βιομηχανοποίησιν. Ἐδῶ σήμερον ἔχομεν ἕνα πίνακα κατὰ τὸν ὁποῖον φαίνεται ὅτι κατὰ τὸ ἔτος 1928–29 ἐξήχθησαν 69512 τόννοι σταφιδοκάρπου εἰς τὸ ἐξωτερικόν, κατανεμόμενοι κατὰ διαμερίσματα παραγωγῆς, ὡς ἑξῆς:

Ἡ δὲ ἐξαγωγὴ τοῦ 1928 ἀνερχομένη εἰς τόννους 79.553, ἔχει τὴν αὐτὴν περίπου κατ’ ἐπαρχίας ἀναλογίαν. Κατὰ προσέγγισιν λοιπὸν ἔχομεν προϊόν καταναλώσιμον εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τόννων 80.000, διὰ τὸ ὁποῖον δὲν ἔχομεν κανένα λόγον νὰ ἀμφιβάλλωμεν διὰ τὸ δυνατὸν τῆς ἐξαγωγῆς του εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἔχομεν λοιπὸν ἕνα προϊόν, παραγόμενον κατὰ τὸν ἄνω πίνακα, εἰς ὡρισμένα διαμερίσματα τῆς Ἑλλάδος, τὸ ὁποῖον δύναται νὰ συναγωνισθῇ τὰ ξένα προϊόντα. Τὸ προϊόν λοιπὸν ἀπὸ Πατρῶν μέχρις Ἀμαλιάδος καὶ τμήματος τῆς περιφερείας Πύργου εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δύναται νὰ ἐξάγηται εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ νὰ ἔχῃ τὴν κατανάλωσίν του. Ἐδῶ, κύριοι, πρέπει νὰ σταματήσουν καὶ νὰ δώσουν τὴν ἐξήγησιν ὅτι τὰ ζητήματα τὰ οἰκονομικὰ ὅσον περίπλοκα εἶναι, τόσον εἶναι ἐν τῇ ἀναληθείᾳ. Ἡ ἀλήθεια εἶναι ἐν τῇ ἁπλότητι, ἐν τῇ φυσιολογίᾳ τῶν πραγμάτων. Ἡ ἁπλῆ ἀλήθεια εἶναι ὅτι ὑπεβλήθη εἰς δυσβάστακτα καὶ ἄδικα βάρη ἡ σταφὶς ποὺ ἔχει ἀσφαλῆ τὴν κατανάλωσιν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, διὰ νὰ εὕρῃ κατανάλωσιν προϊόν κατώτερον μὴ ζητούμενον εἰς τὴν ἐξωτερικὴν κατανάλωσιν. Πρὸς τοῦτο λοιπὸν ἐδημιουργήθη αὐτὸς ὁ ὀργανισμός, τῆς παρακρατήσεως, μὲ διαχειριστὰς ἑκάστοτε ἄλλων ἱδρυμάτων, πέριξ τῶν ὁποίων σοβοῦν συμφέροντα,—ἔχω τὸ σθένος νὰ τὸ εἴπω ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου—καὶ τὰ συμφέροντα ἐκεῖνα συσκοτίζουν τὰ πράγματα καὶ δὲν ἀφήνουν τὴν κατάστασιν νὰ ἐκκαθαρισθῇ καὶ δοθῇ ἡ ἐμπρέπουσα ἠθικὴ καὶ δικαία ριζικὴ λύσις. Διότι ὑπάρχουσι πάντοτε εἰς τὸ μέσον οἱ ἐκμεταλλευόμενοι τὸ παρακράτημα, οἱ ὁποῖοι χειρίζονται κατὰ τὰ συμφέροντά των τὸ ζήτημα, καὶ ὑπ’ αὐτῶν ἐδημιουργήθη μία βιομηχανία στηριζομένη εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ παρακρατήματος καὶ λειτουργεῖ ἕνα κερδοσκοπικὸν ἐμπόριον ἐπὶ τῶν δελτίων παρακρατήματος, καὶ τέλος πάντων ἔχει σχηματισθῆ ἕνας κλοιὸς κερδοσκοπικῶν συμφερόντων πέριξ τῆς σταφίδος καὶ τοῦ παρακρατήματος, ὁ ὁποῖος ἀποβλέπει καὶ ἐργάζεται τεχνικώτατα διὰ νὰ ὑπηρετῇ καὶ θεραπεύῃ συμφέροντα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι καὶ συμφέροντα τῶν σταφιδοπαραγωγῶν. Ἐξ αὐτῆς τῆς ἀρχῆς ὁρμώμενος, διότι ὑπηρετήσας ὡς διευθυντὴς τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης ἐν Πύργῳ καὶ ἐν Αἰγίῳ ἔλαβον τὴν εὐκαιρίαν νὰ μελετήσω ὅλως ἀντικειμενικῶς καὶ ἀπὸ περιωπῆς τὸ ζήτημα, κατέληξα εἰς τὸ συμπέρασμα ὅτι οὐδεὶς λόγος ὑπῆρχεν νὰ δημιουργηθῇ καὶ ἔτι πλέον οὐδεὶς λόγος ὑφίσταται σήμερον νὰ διατηρηθῇ αὐτὸς ὁ πολυσύνθετος μηχανισμὸς τοῦ παρακρατήματος πέριξ τοῦ ὁποίου ἐκτὸς τῶν ἄλλων συμφερόντων, περὶ τῶν ὁποίων πρὸ ὀλίγου ὡμίλησα, μαίνεται καὶ ἡ δημοκοπία τῶν πρὸς εὐχαρίστησιν τῶν πολλῶν ὑποστηριζόντων ἀβασίμους ἀξιώσεις, καὶ ἡ συμφεροντολογία τῶν παραγωγῶν τείνει, φυσικά, εὐήκοον τὸ οὖς. Εἶναι δυνατόν, κύριοι, ἕνα προϊόν νὰ συγκρατῇ τὰς τιμάς του διὰ μηχανικῆς ἐργασίας καὶ παρεμβάσεως τοῦ Κράτους καὶ διὰ πολυπλόκων συστημάτων, τὰ ὁποῖα διὰ νὰ ἐννοήσῃ κανεὶς πρέπει νὰ ἔχῃ πλοηγόν, ποὺ νὰ τὸν διαπεράσῃ ἀπὸ τοὺς σκοπέλους καὶ ὑφάλους τοῦ παρακρατηματικοῦ πελάγους; Ἕως πότε θὰ ἐξακολουθήσῃ αὐτὴ ἡ κατάστασις; Ποῦ ἤγαγε δὲ ἡ κομπογιανίτικη αὐτὴ μέθοδος; Τὴν ἔσωσε τὴν σταφίδα; ηὔξησε τὴν κατανάλωσίν της εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὅπερ ἔπρεπε νὰ εἶναι τὸ κύριον μέλημά μας; Ἀπὸ τοῦ 1875 μέχρι σήμερον ἡ κατανάλωσις τῆς σταφίδος εἰς τὸ ἐξωτερικὸν δὲν ηὔξησεν οὔτε κατὰ μίαν λίτραν. Μὲ αὐτὴν τὴν τεραστίαν πρόοδον ποὺ παρατηρεῖται εἰς ὅλας τὰς κοινωνίας, μὲ αὐτὰς τὰς συνθήκας αἱ ὁποῖαι ἐγεννήθησαν εἰς ὅλον τὸν κόσμον τῆς συγκοινωνίας καὶ τοῦ ἐμπορίου, ὅπου ὅλα τὰ προϊόντα ἔλαβον μεγάλην ἀνάπτυξιν καὶ τεραστίαν κατανάλωσιν μόνον ἡ κατανάλωσις τῆς σταφίδος ἔμεινεν ἀπελπιστικῶς στάσιμος. Διατί; Διότι ἐξῆλθεν ἀπὸ τὸν φυσιολογικὸν δρόμον της. Ὁ Τρικούπης, ὁ μέγας ἐκεῖνος ἀνήρ, ὅταν τοῦ εἶπον διὰ τὰ πολύπλοκα αὐτὰ συστήματα τῆς προστασίας τῆς σταφίδος, τὰ ἀπέκρουσεν, ἀπαντήσας «ἡ σταφὶς διὰ τῆς σταφίδος». Ὅταν συνεζητεῖτο ἄλλοτε πρὸ ἐτῶν ἐν Γαλλίᾳ τὸ ζήτημα τῆς κρίσεως σίτου καὶ ἐπροτείνετο σύστημα πολύπλοκον διὰ τὴν προστασίαν τοῦ σίτου, ἕνας μέγας οἰκονομολόγος εἶπεν: «ὁ σῖτος διὰ τοῦ σίτου». Ἂν πέσῃ ἡ τιμὴ τοῦ σίτου, ἄλλοι θὰ γίνουν κύριοι καὶ καλλιεργηταὶ τῶν σιτοπαραγωγῶν ἀγρῶν, πάντοτε ὅμως θὰ καλλιεργοῦν τὸν σῖτον ἐκεῖνοι οἱ καλλιεργηταὶ εἰς τοὺς ὁποίους θὰ συμφέρῃ ἡ καλλιέργια, καὶ δὲν θὰ παύσῃ ἡ παραγωγή. Μόνον θὰ ἐπέλθῃ μεταβολὴ εἰς τὰ πρόσωπα· τὰ πράγματα θὰ εἶναι τὰ ἴδια. Ὅταν εἶχα μεταβῇ εἰς Πύργον, καὶ παρέλαβον τὴν διεύθυνσιν τοῦ ἐκεῖ ὑποκαστήματος τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τὸ 1905, εὗρον τὴν ἑξῆς κατάστασιν: Ὑπῆρχον κτηματίαι κύριοι 40–50 στρεμμάτων σταφιδαμπέλων, οἱ ὁποῖοι εἶχον τὰ κτήματά των χρεωμένα δι’ ὑποθήκης καὶ οἱ ὁποῖοι ἐδανείζοντο ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν χρήματα διὰ τὴν καλλιέργειαν καὶ δὲν ἐπλήρωνον τὰ δάνεια τῆς καλλιεργείας, διότι τὸ εἰσόδημα ἦτο ἀνεπαρκές. Ἡ τιμὴ τῆς σταφίδος εἶχε πέσει εἰς τὰς 40 δραχ. τὸ χιλιόλιτρον. Ἐν τούτοις, ἐνῶ εἰς τὸ εὐτελὲς ποσὸν τῶν 40 δραχμῶν τὸ χιλιόλιτρον εἶχε φθάσει ἡ σταφίς, ἡ καλλιέργεια ἐκόστιζε 45 δραχμὰς κατὰ στρέμμα, καὶ ἐπειδὴ ἕνα στρέμμα δὲν ἔδιδεν εἰμὴ 500 λίτρας, ἐννοεῖται ὅτι οὕτως ἡ σταφὶς δὲν ἀπέδιδεν οὔτε τὰ ἔξοδα τῆς καλλιεργείας καὶ ἤθελαν ὑπὸ τοιούτους ὅρους οἱ ἀστοὶ κτηματίαι νὰ ζήσουν καὶ αὐτοὶ καὶ ἡ οἰκογένειά των καὶ νὰ σπουδάσουν καὶ τὰ παιδιά των ἀπὸ ἕνα κτῆμα χρεωμένον, τοῦ ὁποίου τὸ εἰσόδημα δὲν ἐκάλυπτε τὴν δαπάνην τῆς παραγωγῆς. Ὅταν τοὺς εἶπα ὅτι ἡ σταφὶς δὲν εἶναι ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας ἐπιχείρησις ἀστικῶν πληθυσμῶν, ἀλλὰ γεωργικὸν προϊὸν τὸ ὁποῖον δίδει εἰς τὸν γεωργὸν ἕνα ἡμερομίσθιον, καὶ ὅτι κατ’ ἀνάγκην τὰ κτήματα τῶν ἀστῶν θὰ περιέλθουν εἰς τοὺς γεωργούς, μὲ παρεξήγησαν, καὶ εἶπον ὅτι εἶμαι ἐναντίον τῶν μέτρων, διὰ τῶν ὁποίων ἤλπιζον νὰ διατηρηθῇ μία ἀντιφυσιολογικὴ οἰκονομικὴ κατάστασις. Ἡ σταφὶς ἦτο φυσικὸν νὰ φύγῃ, καὶ ἔφυγεν ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ἀπὸ τὰ χέρια τῶν ἀστῶν καὶ περιῆλθεν εἰς τὰ χέρια τῶν γεωργῶν, οἵτινες τώρα σχετικῶς εὐημεροῦν. Τέλος πάντων ἐγεννήθη αὐτὴ ἡ κατάστασις πέριξ τῆς σταφίδος, καὶ ἀντὶ ἐπωφελούμενοι τῆς μικρᾶς τιμῆς νὰ ἐργασθοῦν ὅπως τὴν εἰσαγάγουν καὶ τὴν διαδόσουν εἰς νέας ἀγορὰς καταναλώσεως, καὶ τὸ ὑπόλοιπον νὰ περιέλθῃ εἰς τὴν βιομηχανίαν τοῦ οἰνοπνεύματος, διὰ τῆς ἐλευθέρας ὅμως ἀγορᾶς, καὶ ὄχι διὰ τῶν ἐκμεταλλευτικῶν τῶν γεωργικῶν μηχανημάτων τοῦ παρακρατήματος, ἐσκέφθησαν ἀπὸ τὴν σταφίδα νὰ κάμουν κρασιὰ νὰ γεμίσουν τὴν Γαλλίαν ἀπὸ κρασὶ ἐκ παρακρατήματος ξηρᾶς σταφίδος, τὸ ὁποῖον κρασὶ ἐχρησιμοποιεῖτο κυρίως πρὸς ἀνάμιξιν μὲ τοὺς ἀκριβωτέρους Γαλλικοὺς οἴνους πρὸς μείωσιν τῆς τιμῆς των.

§43Τ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Εἴπατε ὅτι εὐημεροῦν οἱ γεωργοὶ τῆς Ἠλείας;

§44Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω ὅτι σχετικῶς μὲ τοὺς ἄλλους γεωργοὺς καὶ ἰδίᾳ τῆς Θεσσαλίας καὶ Μακεδονίας εἶναι εἰς καλὴν κατάστασιν.

§45Τ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Εἶναι εἰς χειρίστην κατάστασιν.

§46Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Τὰ κρασιὰ τὰ ὁποῖα παρήγαγεν ἡ βιομηχανία ἐκ τοῦ παρακρατήματος ἦσαν φυσικὰ κατωτέρας ποιότητος καὶ προσεφέροντο πολὺ εὐθηνότερα ἀπὸ κάθε ἄλλο κρασί τὸ ὁποῖον ἐπωλεῖτο εἰς τὴν ἀγοράν, καὶ φυσικὰ ἀφ’ οὗ ἡ πρώτη ὕλη ἐξ ἧς κατεσκευάζοντο ἐχορηγεῖτο εἰς τιμὴν κατωτέραν τῆς δαπάνης τῆς παραγωγῆς αὐτῆς. Ἔχει δὲ τὴν ἑξῆς σημασίαν τοῦτο, ὅτι ἐξήγειρε τοὺς Γάλλους οἰνοπαραγωγούς, ὥστε νὰ κινήσουν τὸν πόλεμον κατὰ τῆς σταφίδος, διότι εἰσήρχοντο εἰς τὴν Γαλλίαν vins decoupage, οἶνοι δι’ ἀνάμιξιν, οἱ ὁποῖοι ἐκόστιζον ὀλιγώτερον ἀπὸ ὅ,τι κοστίζει ἡ δαπάνη τῆς παραγωγῆς του (Prix de revient) Πῶς ἦτο λοιπὸν δυνατὸν οἱ Γάλλοι ἀμπελοκτήμονες καὶ Γάλλοι οἰνοπαραγωγοὶ νὰ μὴ ἐξεγερθοῦν κατὰ τῆς εἰς μεγάλας ποσότητας εἰσαγωγῆς τοιούτων μὴ φυσιολογικῶς εὐθηνῶν οἴνων, ἐνῶ ἔπρεπε νὰ εἴμεθα ἐπιφυλακτικοὶ καὶ νὰ προσέξωμεν νὰ μὴ προκαλέσωμεν τὴν ἀντίδρασιν; Ἀλλ’ ἡ κερδοσκοπία ἐπιδιώκουσα μόνον τὸ κέρδος τῆς στιγμῆς, τυφλώττει πρὸ τῶν συνεπειῶν τῆς κερδοσκοπικῆς δράσεως της καὶ δὲν ἔχει μέτρον καὶ λογισμὸν διὰ τὸ μέλλον. Ὁ δὲ Αὐτόνομος Ὀργανισμὸς παρὰ τὸν προορισμόν του καὶ τὴν στοιχειώδη φρόνησιν, συνῆψε συμβάσεις μὲ τὰς οἰνοπαραγωγικὰς βιομηχανίας τοῦ παρακρατήματος καὶ διέθεσεν εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις ταύτας τὰ χρήματα τὰ ὁποῖα ἐνεπιστεύθησαν εἰς αὐτόν οἱ σταφιδοπαραγωγοί, διὰ νὰ ἐπιδοθῇ καὶ αὐτὸς ὁ ὀργανισμὸς εἰς ἀμφιβόλους ἐπιχειρήσεις ὡς νὰ ἦτο ἄτομον, ὡς νὰ ἦτο ἔμπορος κερδοσκόπος. Δευτέρα ἀφορμὴ τῆς κρίσεως τῆς σταφίδος προῆλθεν ἐκ τῆς ἐξεγέρσεως τῶν Γάλλων καὶ παρεμποδίσεως τῆς εἰσαγωγῆς τῶν οἴνων ἀναμίξεως καὶ ἐκ τῆς διασπαθήσεως τοῦ κεφαλαίου τοῦ Αὐτονόμου Ὀργανισμοῦ εἰς ἀμφιβόλους ἐμποροβιομηχανικὰς ἐπιχειρήσεις. Ἐφ’ ὅσον λοιπὸν παρατείνεται ἡ κατάστασις διὰ τῆς ἐπιμονῆς μας ὅπως τὸ παρακράτημα ἢ τὸ πλεόνασμα τῆς σταφίδος χρησιμοποιεῖται δι’ ἐξαγωγὴν ὑπὸ μορφὴν οἴνου, δὲν ἔχομεν βάσιν μελλοντικὴν ἀσφαλείας διὰ τὴν κατανάλωσιν τοῦ περισσεύοντος προϊόντος τοῦ σταφιδοκάρπου. Αὐτὸ κύριοι εἶναι τὸ οὐσιωδέστερον ζήτημα: ὅτι ἐπεδόθημεν εἰς τὸ νὰ διαθέσωμεν τὸ περισσεῦον προϊόν τῆς σταφίδος εἰς μίαν ἐπιχείρησιν ἡ ὁποία δὲν εἶχεν ἀσφαλῆ τὴν κατανάλωσιν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, καθ’ ὃ ἐξαρτωμένην ἐκ τῶν διαθέσεων τῶν ξένων Κυβερνήσεων, καὶ ἰδίως τῆς Γαλλικῆς, ἡ ὁποία δὲν δύναται νὰ παραβλέπῃ τὰ συμφέροντα τῆς οἰνοπαραγωγῆς της, τῶν κυριωτάτων προϊόντων της, ἐφ’ ὅσον θίγονται ὑπὸ τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ ἐκ παρακρατήματος εὐθηνοῦ οἴνου. Εἶναι καίριον τὸ ζήτημα αὐτὸ διὰ τὴν Γαλλικὴν οἰνοπαραγωγήν, καὶ σχετικῶς κατὰ τοῦτο ἐγὼ μέμφομαι τὸν Αὐτόνομον Σταφιδικὸν Ὀργανισμόν, ὁ ὁποῖος ἐτόλμησε νὰ ἀναμιχθῇ εἰς ἐμπορικὴν ἐπιχείρησιν καὶ νὰ γίνῃ συνεταῖρος εἰς βιομηχανίας, καὶ διότι ἐκτὸς τοῦ ὅτι αὐτὸ δὲν ἦτο δουλειά του οὔτε ἐπιτρέπεται ἐκ τοῦ νόμου νὰ τὸ κάμῃ, ἀλλὰ καὶ κυρίως διότι ἔπρεπε νὰ ἔχῃ μελετήσει τὰς συνθήκας τῆς οἰνοπαραγωγῆς ἐν Γαλλίᾳ καὶ τὴν ἀντίδρασιν ἣν θὰ συνήντα ἡ εἰσαγωγὴ μεγάλων ποσοτήτων Ἑλληνικῶν οἴνων ἀναμίξεως ἐν Γαλλίᾳ καὶ νὰ μὴ ἀναμιχθῇ εἰς ἀμφίβολον ἐπιχείρισιν ἐξαρτωμένην ἀπὸ εἰδικὰς ἐπιστημονικὰς συνθήκας τῆς οἰνοπαραγωγῆς. Τώρα ἔρχεται φυσικὰ ἡ σκέψις: τὶ θὰ γίνῃ τὸ περισσεῦον προϊόν; Ἐάν, κατὰ τὴν μέθοδον τὴν ἰδικήν μου περὶ τῆς λύσεως τοῦ σταφιδικοῦ ζητήματος περιορίσωμεν οὐσιωδῶς ἢ καταργήσωμεν τὸ παρακράτημα καὶ ἀφήσωμεν ἔπειτα ἐλεύθερον τὸ προϊόν θὰ ἴδητε εἰς τὸ τέλος ὅτι ἡ παραγωγὴ καὶ ἡ κατανάλωσις θὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὴν φυσιολογικὴν αὐτῆς λειτουργίαν. Διότι ἡ παραγωγὴ Κορινθίας, Αἰγειαλίας, Πατρῶν, Ἀμαλιάδος Ἑπταννήσου, κλπ. κατὰ τὸ ποσὸν ποῦ ἀνέφερα, ἀνωτέρω, θὰ καταναλωθῇ φυσιολογικῶς καὶ εἰς μεῖζον ποσὸν βαθμηδόν. Μένει ὅμως τὸ ἐρώτημα, καὶ θὰ μοῦ εἰπῆτε: Τὶ θὰ γίνῃ τὸ προϊόν τῆς Μεσσηνίας καὶ τοῦ τμήματος τῆς Ἠλείας, ἡ σταφὶς ἡ μὴ ἔχουσα κατανάλωσιν εἰς τὸ ἐξωτερικόν; Ἡ σταφὶς ἡ ἔχουσα κατανάλωσιν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ὡς προεξέθεσα ἀπαλλασσομένη τοῦ παρακρατήματος δύναται νὰ συναγωνισθῇ τὴν Αὐστραλιανὴν καὶ Καλλιφορνιακὴν σταφίδα διὰ προσφορᾶς εἰς ἐλάσσονα τιμήν, καὶ οὕτω θὰ αὐξήσῃ ἡ κατανάλωσίς της. Ἡ σταφὶς ἔχουσα συμφώνως τῷ κανονισμῷ μικροτέραν τιμὴν ἀφοῦ θὰ ἀπαλλαγῇ τῆς παρακρατήσεως, θὰ δύναται τότε νὰ συναγωνισθῇ καὶ νὰ διατηρήσῃ ἐν τῇ παγκοσμίῳ ἀγορᾷ τὴν θέσιν τὴν ὁποίαν ἔχει ἤδη, καὶ θὰ δύναται ὄχι μόνον νὰ τὴν κρατήσῃ ἀλλὰ καὶ νὰ τὴν βελτιώσῃ. Ἀφήσατε λοιπὸν τὴν σταφίδα ἐκείνην ποῦ ἔχει ἐξαγωγὴν καὶ κατανάλωσιν νὰ κρατήσῃ μόνη της διὰ τοῦ ἐμπορίου, διὰ τῆς ἐμφανίσεώς της, νὰ κρατήσῃ τὴν θέσιν της ἐν τῷ ἐξωτερικῷ. Μένει λοιπὸν ἐν ἐκκρεμότητι τὸ ζήτημα τί θὰ γίνῃ τὸ ἄλλο τὸ μὴ ἐξαγώγιμον προϊόν. Δὲν ἔδωσεν ἡ Κυβέρνησις ἀκόμη τὴν δέουσαν καὶ ὀφειλομένην προσοχὴν εἰς τὸ ζήτημα τῆς παραγωγῆς καὶ τῆς καταναλώσεως τοῦ οἰνοπνεύματος, τὸ ὁποῖον ἀφίνει τὸ Κράτος νὰ τὸ ἐκμεταλλεύωνται 4–5 ἑταιρεῖαι, αἱ ὁποῖαι διατελοῦσαι ἐν μονοπωλικῷ τράστ ἀποκομίζουν κέρδη, καὶ αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι ἐν τάξει εἰς τὴν διαχείρισιν τοῦ οἰνοπνεύματος. Παρετηρήθη πολλάκις μετ’ ἐκπλήξεως ὅτι εἰσάγουν τῇ ἀδείᾳ τοῦ Κράτους οἱ μεγάλοι οἰνοπνευματοποιοί, μέλασσαν ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, διὰ παραγωγὴν οἰνοπνεύματος, ἐπὶ παραγκωνισμῷ τῆς σταφίδος. 45 χιλιάδες τόννοι μελάσσης εἰσήχθησαν, ἐνῷ ἡ σταφὶς μένει ἀπώλητος ἐν Ἑλλάδι. Σκάνδαλον, κύριοι. Καθ’ ἣν στιγμὴν ἔχομεν τὰ στέμφυλα καὶ τὸ παρακράτημα τῆς σταφίδος, ἀφίνομεν τὰ προϊόντα τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς καὶ εἰσάγομεν μέλασσαν, διὰ νὰ παράγωμεν οἰνόπνευμα ἀπὸ μέλασσαν! Διατὶ κύριοι, τοῦτο; Θὰ σᾶς δώσω τὴν ἐξήγησιν. Διότι ὑπάρχει εἷς Ὀργανισμός, ὁ ὁποῖος λέγεται εἰδικὸν ταμεῖον τῆς διαχειρίσεως τῆς φορολογίας τοῦ οἰνοπνεύματος. Διατὶ ἔγινεν αὐτὸς ὁ Ὀργανισμός; εἴπατέ μου σᾶς παρακαλῶ; Διατὶ ἔγινεν εἰδικὸν ταμεῖον τοῦ ἐλέγχου τῆς διαχειρίσεως τοῦ οἰνοπνεύματος τοῦ ὁποίου γενικὸς διευθυντὴς ἦτο ὁ Γαλόπουλος; Δὲν λέγω τίποτε κακὸν διὰ τὸν ἄνθρωπον. Ἀλλὰ εἶπα καὶ ἄλλοτε ὅτι δὲν ἦτο κατηγορούμενος. Ὅτι τὸ ποσὸν τοῦ παραγομένου οἰνοπνεύματος εἰς τὰ ἐργοστάσια τῆς δευτέρας κατηγορίας βεβαιοῦται διά τινων ὀργάνων λεγομένων «μετρητῶν», ἐπὶ τῇ βάσει δὲ τῶν ἐνδείξεων τῶν μετρητῶν πληρώνεται ὑπὸ τῶν βιομηχάνων ὁ φόρος. Ἀλλ’ εἰς τὰ οἰνοπνευματοποιητικὰ αὐτὰ ἐργοστάσια γίνονται δύο δουλειές: παράγεται οἰνόπνευμα πόσιμον καὶ οἰνόπνευμα φωτιστικόν. Τὸ πόσιμον οἰνόπνευμα ἔχει μεγαλειτέραν τιμὴν διότι βαρύνεται μὲ μείζονα φορολογίαν, τὸ δὲ φωτιστικὸν φυσικά, ἀφοῦ φορολογεῖται πολὺ ἐλαφρότερον, εἶναι εὐθηνότερον. Τὸ πόσιμον οἰνόπνευμα ἔχει 61 δραχ. τὸ χιλιόγραμμον φόρον καταναλώσεως, καὶ τὸ φωτιστικὸν ἔχει 10–11 δραχμάς. Ποῖος μᾶς ἐβεβαίωσε ποτὲ ὅτι ἐγένετο ἔλεγχος τῶν ἐνδείξεων τῶν μετρητῶν, ἔναντι παραβολῆς μὲ τοὺς καταβληθέντας φόρους διὰ νὰ ἰδοῦμε ἂν ἐφορολογήθη ὅλον τὸ παρασχεθὲν οἰνόπνευμα; Ἔγινε ποτὲ λογαριασμὸς διὰ νὰ ἴδωμεν ἀπὸ τὸ παρακράτημα ποὺ ἐπῆραν τὰ ἐργοστάσια ἀπό τὸν σταφιδικὸν ὀργανισμόν, καὶ πρὶν ἀπὸ τὴν ἑνιαίαν, πόσον ἦτο τὸ ποσὸν τοῦ παρακρατήματος καὶ ἄν τὸ παραχθὲν πόσιμον καὶ φωτιστικὸν οἰνόπνευμα ἀνταποκρίνεται μὲ τὸ ληφθὲν ποσὸν παρακρατήματος; Τὶ ἔλεγαν οἱ μετρηταί; Ἦσαν πραγματικὰ αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἔλεγαν οἱ μετρηταί; Αὐτὸ τὸ ποσὸν τοῦ παραχθέντος οἰνοπνεύματος ἀνταπεκρίνετο εἰς τὸ ποσὸν τοῦ ληφθέντος παρακρατήματος ποῦ εἰσήγετο εἰς τὰ ἐργοστάσια; Τί ἄβυσσος καταχρήσεως ἐνδέχεται νὰ ἔγινεν, ἂν ὑποτεθῇ ὅτι ἔλαβε χώραν κατάχρησις. Τὸ ἀδαές, τὸ ἀνεξέλεγκτον εἶναι κάκιστος σύμβουλος.

§47Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Τὸ φωτιστικὸν ἀλλοιοῦται.

§48Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν πρόκειται περὶ ἀλλοιώσεως.

§49Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν). Ἀφοῦ μετουσιοῦται τὸ φωτιστικόν, τὶ θὰ τὸ κάμουν; Δὲν ἔχει μεγάλην κατανάλωσιν, ἔχει περιωρισμένην κατανάλωσιν.

§50Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ δὲν λέγω ὅτι τὸ πίνουν τὸ φωτιστικόν. Λέγω μόνον, ἁπλούστατα, ὅτι ἀφοῦ ἡ διαφορὰ φόρου μεταξὺ ποσίμου καὶ φωτιστικοῦ οἰνοπνεύματος εἶναι 50 δραχ. τὸ χιλιόλιτρον, προκειμένου ὁ κερδοσκόπος βιομήχανος νὰ κερδίσῃ 50 δραχ. τὸ χιλιόλιτρον, ἠμπορεῖ νὰ κάμῃ τὸ ἑξῆς: Ἐνῷ μετουσιώθη ποσὸν 1.000 χιλιογράμμων φωτιστικοῦ πραγματικῶς οἰνοπνεύματος, ἠμποροῦν νὰ περάσουν 10.000 χιλιόγραμμα. Ποία ἐγγύησις καὶ ποία ἀσφάλεια ὑπάρχει κατὰ τοῦ ἐνδεχομένου μιᾶς τοιαύτης καταχρήσεως, ἡ ὁποία ἂν ἐπὶ τόσα ἔτη γίνεται ἀφαιρεῖ ἑκατοντάδας ἑκατομμυρίων; Ἐδῶ ἐτόλμησαν νὰ νοθεύσουν τὸ κινίνο καὶ ἔδιδαν εἰς τὸν λαόν, πάσχοντα ἀπὸ τὴν ἑλονοσίαν, ἄλευρον ἀντὶ κινίνης καὶ δὲν θὰ τολμήσουν τὸ φωτιστικὸν οἰνόπνευμα νὰ μειώσουν ἐν τῇ πραγματικότητι τὸ εἰς τὰ χαρτιὰ ἀναγραφόμενον πενταπλάσιον; Κανεὶς λόγος δὲν ὑπάρχει νὰ ἀποτελῇ τὸ οἰνόπνευμα μονοπώλιον ὡρισμένων ἐπιχειρηματιῶν. Διότι μονοπώλιον ἔχουν καταρτίσει αὐτοί· ἔχουν συνεταιρισθῇ ὅλα τὰ ἐργοστάσια, ἤτοι τὰ 4 ἢ 5 τοιαῦτα, τὰ ὁποῖα ἔχουν κατορθώσει νὰ μὴ ὑπάρχῃ μεταξὺ των ἀντίδρασις οὔτε συναγωνισμὸς οὔτε ἀλληλοκαταγγελία.

§51Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Πῶς συμβαίνει νὰ εἶναι ὅλαι αὐταὶ αἱ ἑταιρεῖαι ἐπὶ ξυροῦ ἀκμῆς;

§52Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ εἶναι ἄλλο θέμα. Ἀλλὰ σᾶς λέγω, κ. ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὅτι τὰ μέγαρα τῶν μελῶν τῶν διοικητικῶν συμβουλίων καὶ διαχειριστῶν τῶν ἑταιρειῶν αὐτῶν φωνάζουν, ὅτι αἱ μὲν ἑταιρεῖαι καὶ τὰ συμφέροντα τῶν μετόχων ἠμπορεῖ νὰ μὴ εἶναι καλά, ἀλλὰ τὰ τῶν κυρίων συμβούλων ἔχουν λαμπρά. Αἱ προῖκες τὰς ὁποίας δίδουν εἰς τὰς θυγατέρας των καὶ ὁ δαπανηρὸς καὶ ἐπιδεικτικὸς βίος ποὺ διάγουν εἶναι γεγονότα ἀρκετὰ χαρακτηριστικά. Τώρα πῶς συμβαίνει οἱ διευθυνταὶ καὶ οἱ σύμβουλοι τῶν πλείστων ἀνωνύμων ἑταιρειῶν ἐν Ἑλλάδι νὰ εἶναι ἑκατομμυριοῦχοι καὶ αἱ ἑταιρεῖαι νὰ πτωχεύουν, αὐτὸ εἶναι ἄλλο ζήτημα, τὸ ὁποῖον θὰ ἀναλύσωμεν ἄλλοτε, ὅταν θὰ συζητηθῇ τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀνωνύμων ἑταιρειῶν. Ἐπιμένω ὅτι τὸ Κράτος δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀφήσῃ τὰ διαμερίσματα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα παράγουν καρπὸν μὴ ἐξαγόμενον ὡς σταφὶς εἰς τὸ ἐξωτερικόν, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ τὰ ἀφήσῃ ἀπροστάτευτα διότι αἱ σταφιδάμπελοι τῶν περιφερειῶν ἐκείνων ἀποτελοῦν μίαν περιουσίαν μεγάλην, ἡ ὁποία πρέπει νὰ προστατευθῇ. Ὁ μηχανισμὸς λοιπὸν κατ’ ἐμὲ διὰ τὴν προστασίαν τῶν παραγωγῶν αὐτῶν δύναται νὰ εἶναι ὁ ἑξῆς: Νὰ ἱδρύσωμεν μονοπώλιον τοῦ οἰνοπνεύματος ὑπὸ τὴν διαχείρισιν τοῦ Κράτους, τὸ ὁποῖον νὰ ἀγοράζῃ τὸν σταφιδόκαρπον τῆς Μεσσηνίας καὶ τῶν διαμερισμάτων ποὺ παράγουν τὰς κατωτέρας ποιότητας. Τὸ μονοπώλιον τοῦ Κράτους θὰ δύναται νὰ ἐξασφαλίσῃ εἰς τὴν σταφίδα ἐκείνην ἡ ὁποία δὲν δύναται νὰ ἐξαχθῇ εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὡρισμένην τιμὴν παγίαν.

§53Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν). Πόσην;

§54Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ σᾶς εἴπω. Κάθε προϊὸν τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει σταθερὰν τιμήν, παγίαν τιμήν, δὲν δύναται νὰ προοδεύσῃ. Ἐὰν κυμαίνηται ἡ τιμὴ τῶν διαφόρων προϊόντων, οὔτε οἱ γεωργοὶ οὔτε οἱ ἔμποροι ἠμποροῦν νὰ ἐργασθοῦν μετὰ ζήλου καὶ μετ’ ἀσφαλείας εἰς αὐτά. Ἐὰν ἠξεύρῃ ὁ γεωργὸς ὅτι θὰ πωλήσῃ τὸ σιτάρι του εἰς μίαν ὡρισμένην τιμήν, τότε προβαίνει εὐχαρίστως εἰς τὴν καλλιέργειαν αὐτοῦ, καὶ δὴ εἰς τὴν βελτίωσιν τῶν ὅρων τῆς καλλιεργείας, καὶ συντελεῖται βραδέως καὶ ἀσφαλῶς ἡ ἐνδεικνυομένη ἐξέλιξις τῆς γεωργικῆς προόδου. Ἐὰν ὅμως εἶναι ἀβέβαιον ἂν θὰ τὸ πωλήσῃ τὸ προϊόν του, ἢ ἂν θὰ τὸ πωλήσῃ 3 ἢ 5 ἢ 10 δραχμάς, τότε ἀπογοητεύεται καὶ γίνεται νωθρός, ὀπισθοδρομικός, φυτοζωῶν. Λοιπὸν παγία τιμὴ πρέπει νὰ ὁρισθῇ εἰς τὴν σταφίδα ἐκείνην ἡ ὁποία θὰ περιέρχηται εἰς τὸ Κρατικὸν μονοπώλιον τοῦ οἰνοπνεύματος καὶ ὡς καλῶς γνωρίζετε, μόνον διὰ τῶν μονοπωλίων εἶναι δυνατὸν νὰ καθορίζωνται σταθεραὶ τιμαί. Ὑπολογίζω ὅτι ἡ ποσότης τῆς σταφίδος αὐτῆς ἡ ὁποία δὲν θὰ ἔχῃ ἐξαγωγὴν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, θὰ ἀνέρχεται εἰς τὰ 100–110 ἑκατομμύρια ἑνετικῶν λιτρῶν. Ὅταν ἔκαμα τὴν μελέτην μου ἠρώτησα τὸν κ. Γαλόπουλον, ὁ ὁποῖος παρ’ ὅλα ὅσα τοῦ κατηγοροῦνται εἶναι καλὸς ὑπάλληλος καὶ εὐφυέστατος, καὶ ὁ ὁποῖος εἶναι εἰδικώτατος γνωρίζων κάλλιστα ὅλα αὐτὰ τὰ ζητήματα, καὶ αὐτὸς μὲ ἐβεβαίωσεν ὅτι δυνάμεθα νὰ διαθέσωμεν 80 ἑκατομμύρια λίτρας σταφίδος εἰς τὴν οἰνοπνευματοποιΐαν. Τώρα θὰ εἰπῆτε, μὰ ἡ τιμὴ ἡ ὁποία θὰ δοθῇ εἰς αὐτοὺς τοὺς σταφιδοπαραγωγοὺς—ὡς μὲ ἠρώτησε πρὸ ὀλίγου καὶ ὁ κ. βουλευτὴς Πατρῶν καὶ ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν κ. Μιχαλακόπουλος—θὰ εἶναι ἱκανοποιητική; Θὰ σᾶς ἀπαντήσω, ἡ τιμὴ ἡ ὁποία θὰ δοθῇ εἰς τὴν σταφίδα ἡ ὁποία θὰ διατεθῇ εἰς τὴν οἰνοπνευματοποιΐαν, καὶ ἡ τιμὴ ἡ ὁποία θὰ δοθῇ εἰς τὸ ὑπόλοιπον τὸ ὁποῖον θὰ διατεθῇ ὡς περαιτέρω θὰ ἐκθέσω εἰς τὴν οἰνοποιΐαν πρέπει νὰ εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ ἱκανοποιῇ τὸν παραγωγόν. Δὲν βλέπω δὲ τὸν λόγον διατὶ ἡ οἰνοποιΐα νὰ παίρνῃ εὐθηνὸν τὸ παρακράτημα τῆς σταφίδος διὰ νὰ κάμῃ κρασιὰ μεγάλης εὐθηνίας, τὰ ὁποῖα δυσφημοῦν τὰ Ἑλληνικὰ κρασιὰ εἰς τὴν Εὐρώπην καὶ μόνον ἀποτέλεσμα ἔχουν νὰ φέρουν σοβαρὰ κέρδη εἰς ὡρισμένους ἐπιχειρηματίας ὅταν αἱ ἐν Γαλλίᾳ ἀντιδράσεις τῶν οἰνοπαραγωγῶν δὲν τοὺς χαλάσουν τὰ ἀμελέτητα σχέδιά των. Διότι ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου ἔκθεσιν πρὸς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν ἀπὸ τὸν πρέσβυν μας ἐν Ἑλβετίᾳ, ἐν τῇ ὁποίᾳ ἀναφέρεται ἀντιθέτως ὅτι τὰ κρασιὰ τὰ ὁποῖα ἐστέλλοντο εἰς τὴν Ἑλβετίαν εἶχον μίαν deur de rat, μυρουδιὰν ποντικοῦ.

§55Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὥστε ἐὰν ἐπώλουν ἀκριβώτερα τὰ κρασιὰ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν θὰ ἦτο ἡ ἐξαγωγὴ μεγαλειτέρα;

§56Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν). Ὁ κ. συνάδελφος ἀνέφερεν ὅτι ὁ Ἕλλην πρέσβυς εἰς τὴν Ἑλβετίαν ἐπιστοποίησεν εἰς τὴν ἔκθεσίν του ὅτι τὰ κρασιά μας ἐξάγονται χαλασμένα. Ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι τοῦτο δὲν εἶναι ἀκριβές. Ὁ πρέσβυς μας ἀναφέρει μόνον ὅτι οἱ ἐνδιαφερόμενοι διέδιδον αὐτὰ τὰ πράγματα διὰ τὰ κρασιά μας. Καὶ ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἡ ἐπιμονή μας, ἡ ὁποία ἔφθασε μέχρι ρήξεως τῶν διαπραγματεύσεων, κατώρθωσεν ὥστε νὰ γίνῃ μία ἐπιτροπή, ἡ ὁποία ἐξήτασε τοὺς εἰσαχθέντας οἴνους, ἦλθε δὲ καὶ ἐδῶ εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ ἐπεσκέφθη ὅλα τὰ οἰνοπαραγωγικὰ κέντρα καὶ ὅλας τὰς ἐγκαταστάσεις των. Ἦτο δὲ τοιοῦτον τὸ πόρισμα τῆς ἐπιτροπῆς αὐτῆς, ὥστε οἱ Ἱσπανοὶ καὶ οἱ Πορτογάλλοι παρεκάλουν νὰ μὴ δημοσιευθῇ. Τότε εἶπον ἐγὼ ὅτι ἡ μὴ δημοσίευσις τοῦ πορίσματος τῆς ἐπιτροπῆς, θὰ ἦτο δι’ ἡμᾶς ἐξ ἴσου λόγος ρήξεως τῶν διαπραγματεύσεων. Τί θὰ ἐπίστευεν ὁ κόσμος ἂν ἀπεκρύπτετο τὸ πόρισμα τῆς ἐπιτροπῆς; Θὰ ἦτο καὶ αὐτὸ ἕνας τρόπος δυσφημήσεως τῶν Ἑλληνικῶν προϊόντων Διότι ἂν ὑποθέσωμεν ὅτι ἡμεῖς στέλλομεν μίαν ἐπιτροπὴν εἰς τὴν Ἑλβετίαν διὰ νὰ δοῦμε πῶς φτιάνουν τὸ ἑλβετικὸ τυρί καὶ δὲν δημοσιεύσωσιν τὸ πόρισμα τῆς ἐπιτροπῆς αὐτῆς, θὰ εἶναι πρόδηλον ὅτι τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ἐρεύνης εἶναι δυσμενὲς διὰ τὸ ἑλβετικὸ τυρί, καὶ ἑπομένως θὰ ἐδυσφημίζετο τὸ προϊόν τοῦτο. Ἀποτέλεσμα ἦτο νὰ δημοσιευθῇ ἕν ἀνακοινωθὲν τῆς ἐπιτροπῆς καὶ ἀπὸ τότε ἤρχισε πάλιν ἡ ἐξαγωγὴ τῶν Ἑλληνικῶν οἴνων εἰς τὴν Ἑλβετίαν. Οὕτως ἔχει τὸ ζήτημα. Τὰ φτηνὰ κρασιὰ ποὺ λέγετε, κ. συνάδελφε δὲν εἶναι δυνατὸν δυστυχῶς νὰ τὰ φτιάσωμε εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ξέρετε πολὺ καλὰ ὅτι ἐκόστισεν ἐφέτος ὁ ναῦλος, μόνον διὰ νὰ μεταφερθοῦν εἰς τὴν Γαλλίαν, περισσότερον ἀπὸ ὅ,τι κοστίζει τὸ κρασὶ ἐκεῖ. Ἔχουν δὲ καὶ τιμὰς ποὺ εἶναι δύσκολον νὰ τὰς συναγωνισθῶμεν. Μὲ τὰ λεχθέντα σας ἀφήνετε νὰ πιστευθῇ ὅτι ὁ πρέσβυς τῆς Ἑλλάδος βεβαιώνει ὅτι τὰ κρασιὰ εἶναι χαλασμένα.

§57Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ νὰ στέλνῃ κανεὶς κρασιὰ εὐθηνότερα εἰς μίαν Χώραν ἡ ὁποία παράγει τὸ προϊόν αὐτὸ καὶ ἔχει συμφέρον νὰ προστατεύσῃ τὴν ἀμπελουργίαν της εἶναι μέθοδος ἀντιοικονομική, εἶναι εἶδος Ντάμπιγκ. Εἶναι ἀντιοικονομικὸν νὰ στέλνῃ κανεὶς εἰς ξένον τόπον ἕνα προϊόν τὸ ὁποῖον παράγει καὶ αὐτὸς καὶ μάλιστα νὰ τὸ στέλνῃ εἰς τιμὴν κατωτέραν τοῦ κόστους ἤτοι τῆς δαπάνης τῆς παραγωγῆς. Τὸ ἀποτέλεσμα δὲ τῆς πολιτικῆς αὐτῆς, τὸ νὰ εἰσάγωμεν δηλ. μεγάλας ποσότητας οἴνου εἰς Γαλλίαν εἰς τιμὰς κάτω τοῦ πραγματικοῦ κόστους τῆς πρώτης ὕλης (τοῦ παρακρατήματος), ἔσχε τὰς συνεπείας, τὰς ὁποίας τώρα θρηνοῦμεν, καὶ προσπαθοῦμεν μὲ ἀπειλὰς καὶ μὲ καταγγελίας ἐμπορικῶν συμβάσεων νὰ ἐπανορθώσωμεν ἐδῶ αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἔκαμεν ἡ Γαλλία.

§58Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν). Ὥστε πρέπει νὰ τὸ στέλνῃ ἀκριβώτερον.

§59Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ μὴ στέλνῃ μεγάλας ποσότητας καὶ νὰ δώσῃ ἄλλην διέξοδον εἰς τὴν χρησιμοποίησιν τοῦ παρακρατήματος ὡς ἀπόσταξιν. Διότι εἶναι ἕνα εἶδος Ντάμπιγκ αὐτὸ τὸ ὁποῖον γίνεται, οἱ δὲ ἀληθεῖς καὶ ἀπὸ περιωπῆς οἰκονομολόγοι ὀφείλουν νὰ τὰ σκέπτωνται καὶ νὰ ἐκτιμοῦν μὲ βαθεῖαν κρίσιν τὰς περιστάσεις, διότι δὲν εἴμεθα ἡμεῖς μόνον ἔξυπνοι καὶ οἱ Γάλλοι τόσον κουτοὶ διὰ νὰ τοὺς γελῶμεν καὶ τοὺς συναγωνιζώμεθα εἰς προϊόν τῆς γεωργικῆς των οἰκονομίας διὰ τεχνητοῦ καὶ ἀντιοικονομικοῦ μηχανισμοῦ οἷος εἶναι ὁ τῆς παρακρατήσεως, ὁ ὁποῖος δίδει εἰς τὴν οἰνοβιομηχανίαν τὴν πρώτην ὕλην εἰς τιμὴν κατωτέραν τῆς δαπάνης τῆς παραγωγῆς. Αὐτὸ εἶναι τὸ Ντάμπιγκ, τὸ νὰ ἐξάγῃς προϊόν καὶ νὰ τὸ προσφέρῃς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εἰς τιμὴν κατωτέραν τοῦ κόστους, καὶ νὰ πηγαίνῃς νὰ συναγωνίζεσαι τὸν ἄλλον εἰς τὸν τόπον του, ἐναντίον τῆς γεωργικῆς καὶ βιομηχανικῆς τῶν γεωργικῶν προϊόντων παραγωγῆς, ὡς ἡ οἰνοποιΐα. Εἶναι φυσικὸν ὁ ἄλλος νὰ ἀμυνθῇ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει. Ἰδοὺ δὲ τὰ ἀποτελέσματα αὐτῶν τῶν οἰκονομικῶν μεθόδων, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι ἐπιστημονικαί. Ἐπιστημονικὸν εἶναι νὰ συναγωνισθῇς εἰς τὴν παγκόσμιον ἀγορὰν μὲ καλὰ πράγματα καὶ μὲ καλὰς τιμάς, καὶ ὄχι νὰ συναγωνίζεσαι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὴν ἐγχωρίαν παραγωγήν. Λυποῦμαι ποὺ τὰ λέγω αὐτά, ἀλλὰ εἶμαι ἀναγκασμένος νὰ τὰ εἴπω.

§60Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Διατὶ νὰ εἶσθε ἀναγκασμένος;

§61Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Διότι μὲ προκαλοῦν καὶ διότι ἡ ἀλήθεια πρέπει νὰ ἀκούεται ἐδῶ πέρα καὶ ἂς εἶναι πικρά.

§62Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν). Ὥστε ὑποστηρίζετε ὅτι τὸ κρασὶ ἐστάλει κάτω τοῦ κοὺ ντὲ ρεδιέν; ὑποστηρίζετε σεῖς τοιοῦτον τί, καὶ εἶσθε καὶ πρόεδρος τῶν ἀμπελοκτημόνων; Ἀλλὰ σοβαρῶς ὑποστηρίζετε, ὅτι μὲ τὰς 500 χιλ. ἑκατολίτρων Ἑλληνικοῦ οἴνου ἠμποροῦμε νὰ πολεμήσουμε τὰ 70. ἑκατομμύρια τῆς Γαλλικῆς παραγωγῆς; Αὐτὸ θὰ ἦτο παραφροσύνη.

§63Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Οἱ ἀμπελοκτήμονες τῆς Ἑλλάδος καὶ οἱ οἰνοπαραγωγοὶ ἀμπελίτου οἴνου ἔχουσιν ἐπίγνωσιν ποῦ εἶναι τὸ ἀληθὲς καὶ τίμιον συμφέρον καὶ ἑαυτῶν καὶ τῶν σταφιδοκτημόνων, μὲ τοὺς ὁποίους ἔχουν κοινὰ συμφέροντα· ἀμφοτέρας δὲ τὰς παραγωγικὰς τάξεις πιέζουν καὶ ἐκμεταλλεύονται ὡρισμένοι κερδοσκόποι, οὓς σεῖς προστατεύετε καὶ ὧν ἡ ἀχαλίνωτος κερδοσκοπία ἔφερε τὴν ρῆξιν μὲ τὴν Γαλλίαν καὶ τὸν ἀποκλεισμὸν τῶν Ἑλληνικῶν οἴνων ἀναμίξεως ἐκ παρακρατήματος σταφίτος. Ὁ λογισμός, ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ εἰλικρίνεια εἰς τὰς διεθνεῖς οἰκονομικὰς σχέσεις καὶ συναλλαγὰς εἶναι ἡ καλλιτέρα μέθοδος. Ὅσον ἀφορᾶ δὲ τὴν ἔκθεσιν τῆς Πρεσβείας Βέρνης διὰ τὴν αἰσχρὰν ποιότητα τῶν ἐκεῖ εἰσαγομένων πρὸ δύο–τριῶν ἐτῶν οἴνων, τὴν ἀνέγνωσα καὶ τὴν βεβαιῶ, καὶ λυποῦμαι διότι διαψεύδω κατηγορηματικῶς τὴν διάψευσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν, πιστεύων ὅτι ἀγνοεῖ τὴν ἔκθεσιν.

§64Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν). Δὲν τὸ εἶπα δι’ αὐτό. Ὅταν λέγονται τοιαῦται ἀνακρίβειαι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀπαντήσω· δὲν ἐπιτρέπεται νὰ δυσφημοῦνται τὰ Ἑλληνικὰ προϊόντα ἄνευ λόγου.

§65Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν δυσφημοῦνται τὰ Ἑλληνικὰ προϊόντα διότι ὡρισμένοι βιομήχανοι ἐξήγαγον ἄθλιον προϊόν· αὐτὰ συμβαίνουν. Τὸ ζήτημα δὲ τῆς ἀπαγορεύσεως τῶν Ἑλληνικῶν οἴνων ἀναμίξεως ἐν Γαλλίᾳ, δὲν εἶναι ὅπως τὸ φαντάζονται πολλοί. Οἱ ἐνδιαφερόμενοι, οἱ Γάλλοι δηλαδή· δὲν ἀπηγόρευσαν τὴν εἰσαγωγὴν Ἑλληνικῶν οἴνων· διὰ νόμου ἐπροστάτευσαν τὴν appelation d’ origine σχετικῶς μὲ τὴν ἀνάμιξιν καὶ ἀπηγόρευσαν μόνον τὴν εἰσαγωγὴν κρασιῶν κάτω τῶν 9 βαθμῶν. Κυρίως ὁ νόμος ὁ Γαλλικὸς ἀπαιτεῖ ὅπως τὸ κάθε κρασὶ ποὺ εἶναι καὶ ἀπὸ ὡρισμένον μέρος νὰ φέρῃ τὴν ἐπιγραφὴν τοῦ τόπου τῆς παραγωγῆς του, καὶ νὰ μὴ ἀναμιγνύεται μὲ κρασὶ τὸ ὁποῖον φέρει ἄλλο ὄνομα καταγωγῆς (appelation d’ origine). Τὸ μέτρον εἶναι τελείως δικαιολογημένον ἀπὸ τῆς ἰδικῆς των ἀπόψεως, ἂν καὶ διὰ αὐτοῦ παραβιάζονται ἐμμέσως αἱ συμβάσεις· πάντως ὅμως αὐτοὶ ἔχουν δίκαιον κατὰ τοῦτο, ὅτι θέλουν νὰ ἐξασφαλίσουν ὅπως–ὅπως τὰ κρασιά των, τὰ ὁποῖα ἔχουσι φήμην, ὄνομα τοῦ τόπου παραγωγῆς, νὰ μὴ νοθεύωνται μὲ τὰ κατώτερα κρασιά.

§66Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Εἴπατε ὅτι ἡ ἐξαγωγή μας οἴνων ἀποτελεῖ Ντάμπιγκ. Λοιπὸν σᾶς ἐρωτῶ: Ὁ παραγωγὸς ὁ Ἕλλην ὁ σταφιδοπαραγωγὸς ἔχει ἢ δὲν τὸ δικαίωμα τὸ προϊόν του νὰ τὸ χωρίσῃ εἰς δύο ποιότητας καὶ νὰ εἴπῃ 60% ἢ 80% ἢ 50% τὸ προορίζει διὰ τὴν βρῶσιν, τὸ ὑπόλοιπον δὲ τὸ προορίζει διὰ τὴν βιομηχανίαν; Ἄλλωστε τοιαύτη ἦτο καὶ ἡ πρότασις τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς ἐξ Ἠλείας κατὰ τὴν πρώτην του συζήτησιν. Ἐὰν τὸ χωρίσῃ καὶ αὐτὸ τὸ ὁποῖον θὰ χωρίσῃ διὰ τὴν βιομηχανίαν τὸ κάμει κρασιὰ καὶ τὸ ἐξάγει, εἶναι πρᾶξις ἐπιλήψιμος;

§67Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶπον ὅτι εἶναι ἐπιλήψιμος. Δὲν τὸ ἐχώρισε τὸ κρασὶ ὁ παραγωγὸς καὶ ἄλλο ἐπώλησεν εἰς μίαν τιμὴν καὶ ἄλλο εἰς ἄλλην. Τοῦ τὸ ἐπῆρε τοῦ παραγωγοῦ τὸ προϊόν του τὸ Κράτος, μὲ ἕναν μηχανισμὸν παρακρατήματος διὰ τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ, καὶ τὸ ἐπώλησεν εἰς ὡρισμένους κερδοσκόπους βιομηχάνους εἰς τιμὴν τὴν ὁποίαν ὥρισε κάτω τῆς δαπάνης τῆς παραγωγῆς: Καὶ σᾶς ἐρωτῶ: μὲ 700 δραχ. τὸ χιλιόλιτρον ποὺ παραχωρεῖται τὸ παρακράτημα εἰς τοὺς βιομηχάνους, δὲν εἶναι πολὺ κατωτέρα ἡ τιμὴ ἀπὸ coute de revient;

§68Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Παραγνωρίζετε ὅτι ὁ παραγωγὸς καὶ δι’ αὐτὸ ποὺ δίδει εἰς τὴν βιομηχανίαν παίρνει τὴν ἀξίαν τὴν ὁποίαν παίρνει διὰ τὴν βρῶσιν, καὶ μόνον ἐὰν ἤρκη ἕνας μηχανισμὸς ποὺ δύναται αὐτὸς νὰ τὸ κάνῃ, τὸν ὁποῖον ἄλλωστε μηχανισμὸν ἐζήτησεν ὁ ἴδιος καὶ μόνος του τὸν ἐπέβαλε πρὸ τριάκοντα ἐτῶν καὶ ἐξακολουθεῖ ἐφαρμοζόμενος τοῦθ’ ὅπερ σημαίνει ὅτι ἐπέτυχε διὰ νὰ ἐφαρμόζηται, διότι ἄλλως ὁ ἴδιος θὰ ἐγύρευε νὰ τὸν χαλάσῃ· λοιπὸν μὲ πιὸ δικαίωμα θὰ τὸν ἀλλάξητε ἐὰν ἕνα μέρος τῆς ἐσοδείας μὲ τὸν μηχανισμὸν τὸν ὁποῖον αὐτὸς ἔφερε μετατρέπῃ εἰς βιομηχανικὸν προϊόν καὶ τὸ ἐξάγει εἰς τὸ ἐξωτερικὸν; ποῖον ζημιώνει τὸ; τί κάνει ὁ βιομήχανος ζακχάρεως ὁ ὁποῖος ξοδεύει εἰς τὴν Ἀμερικὴν καὶ εἰς τὴν Γαλλίαν εἰς τὴν Χώραν ποὺ παράγεται ζάκχαρις εἰς τιμὴν πολλάκις διπλασίαν καὶ τριπλασίαν τῆς τιμῆς τὴν ὁποίαν καθορίζει διὰ τὸ ἐξαγόμενον προϊόν; πῶς τὸν καταγγέλλετε αὐτὸν ὅπως καταγγέλλετε σεῖς τὸν ἐξαγωγέα οἴνου;

§69Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Τὶ σχέσιν ἔχει αὐτὸ μὲ τὴν ψυχολογίαν ἐκείνου, δηλαδὴ τοῦ Γάλλου, ὁ ὁποῖος σᾶς λέγει: «Μοῦ φέρετε ἕνα προϊόν εἰς τιμὴν κάτω τοῦ coute de revient δηλαδὴ τοῦ κόστους, κάθε κρασιοῦ καὶ μοῦ ἐξευτελίζεις τὰ κρασιά μου. Μοῦ εἰσάγεις εἰς τὴν χώραν μου κρασὶ κατωτάτης ποιότητος, τοῦ ὁποίου τὴν πρώτην ὕλην προμηθεύεσαι διὰ Κρατικῆς ἐπεμβάσεως εἰς τιμὴν κάτω τοῦ κόστους, τὸ ὁποῖον προμηθεύονται μερικοὶ κερδοσκόποι ἰδικοί μου καὶ τὸ ἀναμιγνύουν μὲ ἄλλα εὐγενῆ κρασιά μου καὶ τὸ παρουσιάζουν ὅτι εἶναι κρασὶ ὡρισμένου διαμερίσματος ἔχον φήμην λόγῳ τῆς appelation d’ origine», ἐνῷ ὡς προεξέθεσα τὴν ὕλην αὐτὴν δυνάμεθα νὰ βιομηχανοποιήσωμεν παράγοντες οἰνόπνευμα, καὶ νὰ ἀποφύγωμεν τὸν σκόπελον τῶν μετὰ τῶν συμφερόντων τῆς Γαλλικῆς οἰνοπαραγωγῆς συγκρούσεων, αἵτινες φέρουν εἰς τὸ ἀντίθετον ἀποτέλεσμα ἀπὸ ἐκεῖνο ποὺ δι’ ἑλιγμῶν, μὴ εὐθέων μὲν ἀμελετήτων δὲ ἐπιδιώκει ἡ βιομηχανία τῆς οἰνοποιήσεως τοῦ παρακρατήματος;

§70Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Δὲν τὸ ἠξεύρω διόλου τὸ ζήτημα.

§71Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ παρακολουθῶ τὴν Γαλλικὴν νομοθεσίαν καὶ ἔχω εἰς τὸ γραφεῖον μου τὸν τελευταῖον Γαλλικὸν Νόμον, περὶ οὗ πρόκειται, ἐνῷ ἡμεῖς πιστεύω ὅτι τὸν ἀγνοεῖτε.

§72Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἡ appelation δὲν ἰσχύει εἰς τὰ vin de coupage. Ἡ appelation εἶναι οἶνος 10 ἐτῶν. Εἶναι χωριστὸν τελείως ἀπὸ τὸ ἄλλο.

§73Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν διαβάσατε τὸν Γαλλικὸν νόμον. Ὁ Γαλλικὸς νόμος ἐπιτρέπει τὴν εἰσαγωγὴν παντὸς οἴνου, ἀρκεῖ ὁ εἰσαγωγεὺς νὰ βάλῃ ἔξω ἀπὸ τὸ βαρέλι ἢ τῶν bouteilles ὅτι εἶναι κρασὶ Ἑλληνικὸ καὶ νὰ πωληθῇ χονδρικῶς καὶ λιανικῶς ὡς οἶνος Ἑλληνικὸς μὲ appelation d’ origine Ἑλληνικόν. Τὶ σκοπὸν δὲ ἔχει αὐτὸ τὸ μέτρον; Διότι ὑπάρχουν κερδοσκόποι εἰς τὴν Γαλλίαν οἱ ὁποῖοι νοθεύουν τὰ κρασιὰ τὰ φέροντα ὀνομασίαν φημισμένου τόπου παραγωγῆς, ὥστε νὰ μὴ δύναται κανεὶς νὰ ἀναμίξῃ εἰς αὐτὰ ἄλλα κατώτερα καὶ δὴ οἰνοσταφιδόκρασα.

§74Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Οὔτε αὐτὸ εἶναι.

§75Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Μὰ τὶ εἶναι λοιπόν; δύνανται οἱ κύριοι βιομήχανοι τοῦ ἐκ παρακρατήματος οἴνου νὰ πωλήσουν τὰ κρασιά των μὲ τὴν appellation «vinge de raisin de Corinthe»; ἂς ἀποπειραθοῦν. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου ὅλα τὰ Γαλλικὰ ἀμπελουργικὰ περιοδικὰ καὶ τὸ Bulletin la Dalles. Ἀλλὰ ἐπανερχόμενος εἰς τὸ κύριον θέμα, σᾶς λέγω καὶ ἐπαναλαμβάνω ὅτι τὸ σύστημα τῆς εἰσαγωγῆς μεγάλων ποσοτήτων οἴνων ἐκ παρακρατήματος εἰς τὴν Γαλλίαν εἶναι ἕνα δίκοπο μαχαῖρι. Ἐφόσον παίρνει ὁ βιομήχανος τὸ προϊὸν τῆς σταφίδος κάτω τῆς τιμῆς ποὺ κοστίζει καὶ ὑπερφορτώνει τὴν Γαλλικὴν ἀγορὰν τῶν οἴνων μὲ τὸ πρόστυχον καὶ εὐθηνὸν αὐτὸ ὑλικόν, ἐκ τοῦ λόγου τούτου γεννᾷ τὴν ἀντίδρασιν ἡ ὁποία συνεπάγεται τὸν παντελῆ ἀποκλεισμόν. Ἰδοὺ πῶς ἡ ἄπληστος κερδοσκοπία εἶναι δίκοπο μαχαῖρι καὶ εἰς τὸ τέλος κόπτει τὰ χέρια ἐκείνου ποὺ τὸ κρατεῖ· αὐτὸ ἐπάθαμεν ἡμεῖς μὲ τὴν Γαλλίαν· ἰδοὺ ποῦ ἤγαγεν αὐτὴ ἡ πολιτική. Ἤγαγεν εἰς τὸ νὰ προκαλέσῃ τὴν ἀντίδρασιν τῶν Γάλλων ἀμπελοκτημόνων, ὥστε διὰ τῶν ληφθέντων τῇ ἀξιώσει αὐτῶν νομοθετικῶν μέτρων ἐν Γαλλίᾳ, νὰ μείνουν τὰ κρασιά μας ἀπώλητα καὶ νὰ μὴ εἰσάγωνται εἰς τὴν Γαλλίαν, καὶ νὰ ὑποστῇ τὰς τρομερὰς ζημίας ὁ οὐδέποτε ἀναμιχθεὶς εἰς τοιαύτας ἐπιχειρήσεις σταφιδικὸς ὀργανισμός. Ἔχω ὡρισμένας καὶ σαφεῖς γνώμας καὶ ἀποκρυσταλλωμένας ἐπὶ τοῦ σταφιδικοῦ καὶ οἰνικοῦ ζητήματος. Ἑπομένως αἱ ἀντιρρήσεις τῶν κ. κ. ὑπουργῶν τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας δὲν μὲ προσβάλλουν καὶ οὐδαμῶς κλονίζουν τὰς πεποιθήσεις τὰς ὁποίας ἔχω καὶ τὰς γνώμας τὰς ὁποίας ἐσχημάτισα συνεπείᾳ μακρᾶς ἐπισταμένης καὶ ἀπολύτως ἀντικειμενικῆς μελέτης. Καὶ ἐπαναλαμβάνω: Διατί νὰ μὴ ἐξασφαλίσωμεν τὴν δι’ οἰνοπνευματοποίησιν χρησιμοποίησιν τῆς σταφίδος, ἡ ὁποία δὲν μπορεῖ νὰ ἐξαχθῇ εἰς τὸ ἐξωτερικόν κατὰ τὸ πλεῖστον ποσὸν πλεονάσματος διὰ βιομηχανίας τεινούσης εἰς τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν αὐτῆς ὥστε νὰ μὴ ἔχωμεν ἀνάγκην τὴν Γαλλίαν ἢ τὴν Γερμανίαν ἢ καθέναν ὁ ὁποῖος κατὰ τὰς ἐσωτερικάς του συνθήκας καὶ ἀνάγκας ἐπιβάλλει μέτρα ὡσὰν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐπιβάλλει ἡ Γαλλία, καὶ αἰφνιδίως καὶ ἀποτόμως μᾶς ἀνατρέπει ὁλόκληρον σύστημα βιομηχανίας καὶ ἐμπορίου; Αὐτὴ εἶναι ἡ ὑγιὴς πολιτική, αὐτὴ εἶναι ἡ ἁπλῆ πολιτική, πολιτικὴ σχετικῆς αὐτοτελείας, ἡ ὁποία δὲν πίπτει εἰς τὸν δαίδαλον τῶν πολυπλόκων συστημάτων τὰ ὁποία ἀνέπτυξεν ὁ ἐξ Ἠλείας βουλευτής, υἱὸς παλαιοῦ φίλου μου πολιτικοῦ, καὶ ἡ ὁποία μᾶς προφυλάττει ἀπὸ τοὺς ἑκάστοτε αἰφνιδιασμοὺς τῶν ἀμπελοκτημόνων οἰνοπαραγωγῶν τῆς Γαλλίας ἢ οἱουδήποτε ἄλλου Κράτους. Ἐγὼ βγάζω ἀπὸ τὸν δαίδαλον τοῦ παρακρατήματος καὶ τῆς οἰνοποιήσεως ἐν μεγάλῳ μέτρῳ τὴν σταφίδα καὶ λέγω νὰ ἀκολουθήσω μίαν λεωφόρον ἡ ὁποία μᾶς ἄγει εἰς ἕν τέρμα. Τώρα, ἐὰν ἡ λεωφόρος αὐτὴ δὲν εἶναι καλή, ἄλλο ζήτημα· ἐγὼ ἔχω τὴν πεποίθησιν ὅτι ἀνοίγω μίαν νέαν εὐθεῖαν καὶ ἄνευ ἐμποδίων λεωφόρον εἰς τὴν λύσιν τοῦ ζητήματος, ἡ ὁποία κατ’ ἐμὲ ἄγει εἰς τέρμα, τὸ ὁποῖον εἶναι νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὸ ποσὸν τῆς παραγωγῆς τῆς σταφίδος, εἰς τὰ διαμερίσματα τὰ ὁποῖα δὲν παράγουν τοιαύτας ποιότητας, ὥστε νὰ ἔχῃ κατανάλωσιν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν διὰ βιομηχανοποιήσεως αὐτῆς εἰς ἐσωτερικὴν μονοπωλιακὴν κατανάλωσιν. Τὸ τμῆμα τῆς παραγωγικῆς σταφίδος τῆς Χώρας τὸ ὁποῖον παράγει καλὸν προϊόν, ἔχον ἀπὸ μακροῦ χρόνου ἀσφαλῆ τὴν κατανάλωσιν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν θέλει οὕτω ἀφεθῇ ἐλεύθερον παρακρατήματος ἐπὶ τοῦ φυσικοῦ του δρόμου τοῦ ἀνταγωνισμοῦ πρὸς τὰς σταφίδας τῆς Αὐστραλίας καὶ τῆς Καλλιφορνίας, ὁπότε δυνάμεθα νὰ εἴμεθα βέβαιοι ὅτι σὺν τῷ χρόνῳ, βελτιουμένων ἔτι πλέον τῶν μεθόδων καλλιεργείας, συλλογῆς, ἀποξηράνσεως καὶ ἰδίᾳ εὐπρεποῦς συσκευῆς, θὰ ἔχωμεν αὔξησιν τῆς ἐν τῷ ἐξωτερικῷ καταναλώσεως. Ἐπὶ πλέον θὰ ἠδύνατο νὰ προταθῇ καὶ μερικὴ ἐκρίζωσις σταφιδαμπέλου τῆς Μεσσηνίας, ἐφαρμοζομένου τοῦ ἑξῆς μικτοῦ συστήματος. Δηλαδὴ νὰ ἐπιβληθῇ συνολικῶς εἰς πάσας τὰς σταφιδαμπέλους ἕνας εἰδικὸς φόρος 10%, τὸ προϊὸν τοῦ ὁποίου νὰ ἀποτελέσῃ ἕνα εἰδικὸν κεφάλαιον διὰ νὰ ἀποζημιωθοῦν μερικαὶ ἐκριζώσεις γαιῶν τινων τῆς Μεσσηνίας αἱ ὁποῖαι δύνανται νὰ καλλιεργηθοῦν δι’ ἄλλων προϊόντων. Ὑπάρχουν γαῖαι εἰς τὴν Πελοπόννησον, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι κατάλληλοι διὰ κανὲν ἄλλο προϊὸν ἐκτὸς τῆς σταφίδος. Ὑπάρχουν ὅμως καὶ γαῖαι αἱ ὁποῖαι δύνανται νὰ παραγάγουν ἄλλα προϊόντα καὶ ἐπικερδῶς ἢ τοὐλάχιστον ἀζημίως νὰ ἀλλάξουν εἶδος καλλιεργείας. Νομίζω δὲ ὅτι θὰ ἠδύνατο ἕνα τμῆμα τῶν γαιῶν, χορηγουμένης ἐκ τοῦ ἄνω προϊόντος τοῦ εἰδικοῦ φόρου μιᾶς ἀποζημιώσεως ὁπωσδήποτε ἱκανοποιητικῆς, νὰ ἐκριζωθῇ ἑκουσίως ὑπὸ τῶν ἰδιοκτητῶν καὶ νὰ μετετραπῇ εἰς παραγωγὴν φέρ’ εἰπεῖν βάμβακος, δημητριακῶν καὶ ἄλλων ὀψίμων καρπῶν. Ἐπειδὴ δὲ ἡ τιμὴ τῆς ἐξαγορᾶς τοῦ σταφιδοκάρπου ὑπὸ τοῦ μονοπωλίου τοῦ οἰνοπνεύματος βεβαίως θὰ ὁρισθῇ ἱκανοποιητικὴ δὲν θὰ εἶναι ὅμως καὶ μεγάλη, εἶναι φυσικὸν ὅτι ἕνα τμῆμα γαιοκτημόνων θὰ ἀποφασίσῃ νὰ ἐκριζώσῃ ἀποζημιούμενον μὲ τὴν διαφορὰν τοῦ κεφαλαίου τοῦ ἀνταποκρινομένου εἰς τὸ μειωμένον εἰσόδημα, καὶ τοιουτοτρόπως θὰ ἐλαττωθῇ βαθμηδὸν ἡ παραγωγὴ τοῦ μὴ ἐξαγωγίμου σταφιδοκάρπου. Ὁ χρόνος καὶ ἡ λειτουργία τῆς φυσιολογίας τῶν οἰκονομικῶν νόμων θὰ φέρῃ τὴν ἰσορροπίαν. Ἂς μὴ κακοφανῇ εἰς τοὺς συναδέλφους τῆς Μεσσηνίας, διότι θὰ εἴπω ὅτι τὸ προϊὸν τῆς Μεσσηνίας δὲν εἶναι ἐμπορεύσιμον ὡς ἐδώδιμον καὶ ἐπειδὴ ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ἀτελῶς ὡριμάζει ἕνεκα τῆς ὑγρότητος τῶν ἐδαφῶν, διότι παράγει μεγάλας ποσότητας, δὲν δύναται νὰ ἔχῃ ἄλλην χρῆσιν ἀπὸ τὴν ἀπόσταξιν καὶ τέλος πάντων δὲν ἐξυπηρετεῖ γενικώτερα συμφέροντα ἡ μεγάλη παραγωγὴ τοιούτου προϊόντος ἐν Ἑλλάδι. Δὲν εἶναι συμφέρον νὰ ὑποστηρίζεται διὰ τεχνικῶν μέσων ἡ παραγωγὴ ἑνὸς προϊόντος, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι καλῆς ποιότητος. Θὰ μὲ ἐρωτήσητε: μᾶς συμφέρει νὰ παράγωμεν εἰς μεγάλην ποσότητα οἰνόπνευμα; Τὸ οἰνόπνευμα εἶναι ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον προϊὸν τὸ ὁποῖον θεραπεύει ἀνθρώπινα ἐλαττώματα. Ἡ μελέτη τῆς οἰκονομικῆς ἱστορίας τῶν λαῶν καὶ ἡ παρακολούθησις τῆς ἐξελίξεως τῆς καταναλώσεως ὅλων τῶν προϊόντων, θὰ μᾶς δείξῃ τὸ ἑξῆς περίεργον καὶ λογικῶς παράδοξον φαινόμενον: ὅτι τὰ προϊόντα τὰ ὁποῖα θεραπεύουν τὰ ἀνθρώπινα ἐλαττώματα, ἐν τῇ καταναλώσει ὑφίστανται αὔξησιν καταπληκτικήν. Ὅσον ἕνα προϊὸν θεραπεύει ἀνθρώπινα ἐλαττώματα, τόσον καὶ αὐξάνει ἡ κατανάλωσίς του. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀνθρωπίνη ἱστορία. Ἀπόδειξις ὁ καπνός, τὸ οἰνόπνευμα, τὸ κρασὶ καὶ κάτι ἄλλο ποὺ δὲν θέλω νὰ πῶ καὶ τῶν ὁποίων ἡ προσφορὰ καὶ ἡ κατανάλωσις γίνεται ὡσημέραι καὶ μεγαλειτέρα. Ἂν κανονισθῇ κατά τι ὑψηλοτέρα ἀπὸ τὴν νῦν ἡ τιμὴ τοῦ οἰνοπνεύματος ὥστε νὰ θεραπεύῃ τὰς πραγματικὰς παραγωγικὰς ἀνάγκας τῶν διαμερισμάτων ἐκείνων τῶν ὁποίων τὸ μονοπώλιον θὰ ἀγοράζῃ τὴν σταφίδα τὸ ζήτημα λύεται. Δὲν λύεται βεβαίως τελείως διότι δὲν δύναται ἡ οἰνοπνευματοποίησις νὰ ἀπορροφήσῃ ὅλην τὴν σταφίδα. Ἠμπορεῖ νὰ μᾶς περισσεύσῃ ἕνα ποσὸν 20–30 ἑκατομμυρίων λιτρῶν. Αὐτὸ τὶ θὰ γίνῃ; Ἐδῶ, κύριοι βουλευταί, πρὶν ἀναπτύξω τὸ ζήτημα τῆς χρησιμοποιήσεως τοῦ πλεονάσματος τῶν 20–30 ἑκατομμυρίων χιλιολίτρων σταφιδοκάρπου μὴ ἐξαγωγίμου ποῦ ἐνδέχεται νὰ μᾶς περισσεύῃ, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ κάμω μίαν μικρὰν ἀναδρομὴν εἰς τὸ παρελθὸν τῆς Ἑλληνικῆς οἰνοποιΐας πρὶν ἔβγει εἰς τὸ μέσον ἡ φάμπρικα τοῦ παρακρατήματος, καὶ πρὶν ἀναπτυχθῇ ἡ βιομηχανία τοῦ παρακρατήματος οἴνου. Εἰς τὴν Ἑλλάδα εἶχεν ἀρχίσει νὰ ἀναπτύσσηται μία οἰνοποιΐα ἡ ὁποία παρῆγε οἴνους ἐκλεκτοὺς οἱ ὁποῖοι ἔφθασαν νὰ εἰσαχθοῦν καὶ μέχρι τῶν μεγάλων ξενοδοχείων τῶν Παρισίων, τὸ κρασὶ τῶν ἀδελφῶν Οἰκονόμου ἀπὸ τὴν Χαλκίδα, τοῦ Σόλωνος Σκουζέ, Παχὺ κλπ. καὶ εἶχεν ἀρχίσῃ νὰ λαμβάνουν τὰ Ἑλληνικὰ κρασιὰ τὸ ὄνομα καὶ τὴν φήμην, ἣν ἀπὸ ἀρχαιοτάτων χρόνων εἶχον, διότι εἰς παλαιοτέραν ἐποχὴν καὶ αὐτοὶ οἱ Ρωμαῖοι αὐτοκράτορες ἐκαυχῶντο ὅταν παρέθετον εἰς τὰ πολυτελῆ δεῖπνα των Ἑλληνικοὺς οἴνους. Αὐτὴ ἡ οἰνοποιΐα αὐτὴ ἡ βιομηχανία τοῦ προϊόντος τῆς Ἑλληνικῆς ἀμπέλου ἐσταμάτησεν ὅταν ἐγεννήθη τὸ παρακράτημα καὶ ἡ οἰνοποίησις αὐτοῦ, ἡ ὁποία εἰσαγαγοῦσα μὲ τὸ ὄνομα Ἑλληνικοῦ οἴνου ἐφθηνὰ κρασιὰ ἀλλὰ κατωτάτης ποιότητος δι’ ἀνάμιξιν ἐξετόπισε τὰ καλὰ Ἑλληνικὰ κρασιὰ καὶ αἱ βιομηχανίαι ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι μὲ τόσον καλοὺς οἰωνοὺς καὶ τοιαύτας ἐλπίδας ἱδρύθησαν καὶ προώδευον ἔπαυσαν νὰ ἐργάζωνται. Ἕνα ζήτημα τὸ ὁποῖον ἡμεῖς συζητοῦμεν εἰς τὸν Ἐθνικὸν σύνδεσμον τῶν ἀμπελοκτημόνων καὶ διὰ τὸ ὁποῖον ἐκαλέσαμεν Πανελλήνιον συνέδριον εἶναι ἡ μελέτη περὶ τοῦ πῶς εἶναι δυνατὸν ἡ Ἑλλὰς νὰ παραγάγῃ ἕνα, δύο τύπους ὁμοιομόρφους Ἑλληνικοῦ οἴνου, οἱ ὁποῖοι νὰ ἔχουν κατανάλωσιν καί εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Δὲν εἶναι μικρὸν τὸ ζήτημα, διὰ τὴν γεωργικὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν κρασιῶν μας καὶ τοῦ ἐξαιρετικῶς εὐνοϊκοῦ διὰ τῶν σταφυλῶν κλίματός μας, εἶναι ἐπίσης σπουδαῖον ὅπως εἶναι καὶ τὸ τῆς σταφίδος καὶ ὅταν ἐξετάσητε πόσον εἶναι τὸ ποσὸν καὶ ἡ ἀξία τοῦ παραγομένου οἴνου εἰς τὴν Ἑλλάδα θὰ ἴδητε ὅτι εἶναι περισσότερον ποσὸν τοῦ οἴνου ἀπὸ τὸ ποσὸν τῆς σταφίδος. Τὸ ζήτημα τῆς ἐπιτυχίας ἑνὸς τύπου Ἑλληνικοῦ οἴνου καὶ τῆς δημιουργίας μιᾶς μεγάλης συστηματικῆς οἰνοποιΐας πρὸς παραγωγὴν καὶ ἐξαγωγὴν οἴνων ἐκλεκτῶν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν, ἐκ παραλλήλου μὲ τὴν ἐργασίαν τὴν ὁποίαν κάμωμεν διὰ νὰ ἐξαγάγωμεν τὴν σταφίδα μας εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εἶναι ἐπίσης σπουδαῖον καὶ πρέπει ν’ ἀπασχολήσῃ καὶ τὴν Βουλὴν ἐπειδὴ δὲ εἶναι συναφὲς μὲ τὴν σταφίδα πρέπει νὰ τὸ θίξωμεν. Δὲν ἠμποροῦμεν ν’ ἀφήσωμεν τὴν ἀμπελουργίαν ἡ ὁποία πάσχει σήμερον ὑπὲρ πᾶσαν ἄλλην παραγωγήν, χωρὶς νὰ στρέψωμεν τὴν μέριμνάν μας διὰ τὴν βελτίωσιν καὶ ἐξανθρωπισμὸν τῶν τύπων τῶν Ἑλληνικῶν οἴνων, ἐξ ἴσου μὲ τὴν μέριμναν τῆς ἐξαγωγῆς καὶ καταναλώσεως εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τῶν ἐξαισίων νωπῶν σταφυλῶν μας. Πάσχει σήμερον ἡ ἀμπελουργεία καὶ ἡ οἰνοπαραγωγὴ καὶ δι’ αὐτὸ θὰ ἐνεδεικνύετο νὰ σκεφθῶμεν ὅπως ἱδρύσωμεν μίαν μεγάλην οἰκονομικὴν ἑταιρείαν ἡ ὁποία νὰ ἀγοράζῃ τὸ πλεόνασμα αὐτό, τοῦ μὴ ἐξαγομένου σταφιδοκάρπου καὶ ἐν ἀναμίξει μὲ τὰς σταφυλὰς τῆς ἀμπέλου νὰ δημιουργήσωμεν τύπους Ἑλληνικῶν οἴνων πρὸς διάδοσιν καὶ κατανάλωσιν εἰς Χώραν τῆς ἀλλοδαπῆς τῆς στερουμένης οἴνου. Νομίζω, κύριοι, διὰ νὰ μὴ σᾶς ἀπασχολῶ μὲ λεπτομερείας, ὅτι ἔθεσα γενικὰς γραμμάς, αἱ ὁποῖαι ἱκανοποιοῦν τὸ συμφέρον ἐκείνων οἱ ὁποῖοι παράγουν ἐμπορεύσιμον πρᾶγμα καὶ καταναλώσιμον εἰς τὸ ἐξωτερικόν· ἱκανοποιοῦν δὲ καὶ τούς παραγωγγοὺς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι παράγουν προϊὸν τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι ἐμπορεύσιμον εἰς τό ἐξωτερικὸν καὶ διὰ τὸ ὁποῖον δὲν μποροῦμεν νὰ θυσιάσωμεν τοὺς ἄλλους, ἀλλ’ ὀφείλωμεν νὰ ἀφήσωμεν τοὺς παραγωγοὺς τοῦ ἐκλεκτοῦ προϊόντος ἐλευθέρους, πρέπει ὅμως νὰ ἀσφαλίσωμεν καὶ αὐτούς, τοὺς παράγοντας τὸ μὴ ἐξαγώγιμον διὰ τῆς παγιώσεως τῆς χρησιμοποιήσεως ὡρισμένων τιμῶν ὑπὸ τοῦ Κρατικοῦ μονοπωλείου ἐσωτερικῆς διαθέσεως. Οὕτω διὰ τοῦ πλεονάσματος ἐκείνου, τὸ ὁποῖον θὰ περισσεύσῃ ἀπὸ τὴν ἀπορρόφησιν τοῦ δι’ οἰνοπνευματοποίησιν σταφιδοκάρπου θὰ δυνάμεθα νὰ συναγωνισθῶμεν ὑπὸ τὴν αἰγίδα τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν ἀνάπτυξιν εὐγενοῦς οἰνοπαραγωγῆς ἐν Ἑλλάδι, καὶ νὰ παρουσιάζωνται καὶ εἰς τὴν παγκόσμιον ἀγορὰν τὰ ἰδικά μας προϊόννα μὲ τὴν φήμην ποῦ τοὺς ἀνήκει. Αὐτὸς εἶναι ὁ συνδυασμὸς ὁ οἰκονομικός, ὁ πρακτικός, ὁ δίκαιος καὶ ὁ λογικός. Τώρα μένει ἕνα τελευταῖον ζήτημα τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ σᾶς εἰπῶ ἐξ ἀρχῆς, ἀλλὰ τὸ ἄφησα εἰς τὸ τέλος. Πῶς θὰ ἐλαττώσωμεν τὴν δαπάνην τῆς παραγωγῆς τῆς σταφίδος, διότι ἕνας λόγος σπουδαιότατος ἕνεκα τοῦ ὁποίου τὸ προϊόν δὲν δύναται νὰ συναγωνισθῇ εἰς τὴν ξένην, εἶναι ὅτι ἡ δαπάνη τῆς παραγωγῆς εἶναι μεγάλη καὶ συνεπῶς εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἐπιδιώκωμεν ὑψηλὰς τιμὰς εἰς τὰς ἀγορὰς τῆς καταναλώσεως. Πρόκειται περὶ τῶν μεγάλων δαπανῶν τῆς παραγωγῆς. Δυστυχῶς οἱ περισσότεροι κτηματίαι τῆς Πελοποννήσου ἔγιναν ἀστοί, δὲν ἐργάζονται διὰ τὴν παραγωγὴν τῶν προϊόντων των προσωπικῶς.

§76Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν). Ἀντιθέτως οἱ ἀστοὶ εἶναι καὶ κτηματίαι καὶ ὄχι οἱ κτηματίαι γίνονται ἀστοί.

§77Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ σταφὶς εἶναι γεωργία καὶ ἡ γεωργία δὲν εἶναι ἀστικὴ ἐπιχείρησις. Ζοῦν βίον ἀστῶν καὶ τὰ ἡμερομίσθια ὅπως συνεζητήσαμεν ἄλλοτε μὲ τὸν κ. Μάρκου, τὰ ἡμερομίσθια τῶν σταφιδοκτηματιῶν φθάνουν 120 δρ. Εἶναι δυνατὸν ἕνα γεωργικὸν προϊόν νὰ ἀνθέξῃ εἰς κανένα συναγωνισμὸν μὲ παρόμοια προϊόντα ἄλλων μερῶν, μὲ τοιαύτας δαπάνας παραγωγῆς; Τοῦτο γίνεται διότι δὲν ἐργάζονται οἱ ἴδιοι προσωπικῶς, καὶ ὡς ἐκ τούτου ὑψοῦνται τὰ ἡμερομίσθια. Διότι γίνεται μεγαλειτέρα ἡ ζήτησις τῶν ἐργατῶν, καὶ ὅσον μεγαλειτέρα εἶναι ἡ ζήτησις τῶν ἐργατῶν τόσον ἀναβαίνει τὸ ἡμερομίσθιον. Ἐὰν οἱ κτηματίαι ἐργάζοντο οἱ ἴδιοι προσωπικῶς θὰ εἶχον ἀνάγκην ὀλιγωτέρων ἐργατῶν, καὶ συνεπῶς τὰ ἡμερομίσθια θὰ ἦσαν χαμηλώτερα καὶ ἡ δαπάνη τῆς παραγωγῆς θὰ ἦτο μικροτέρα. Ἡ ὅσον τὸ δυνατὸν ἐλάττωσις τῆς δαπάνης τῆς παραγωγῆς κάθε γεωργικοῦ ἢ βιομηχανικοῦ προϊόντος εἶναι ἀδυσώπητος οἰκονομικὸς νόμος.

§78Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Θὰ ἐγεννᾶτο ἐργατικὸν ζήτημα.

§79Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὴν Ἠλείαν ὑπάρχει ἔλλειψις ἐργατῶν, πολλοὶ δὲ εἶναι καὶ οἱ ἴδιοι μικροκτηματίαι. Ἑπομένως ζήτημα ἀνεργίας, οὐδὲ πόρρωθεν προκύπτει. Πρέπει νὰ μάθῃ ὁ σταφιδοπαραγωγὸς ὅτι ὀφείλει νὰ εἶναι γεωργὸς καὶ οὐχὶ ἐπιχειρηματίας. Ἡ σταφὶς εἶναι γεωργία δὲν εἶναι ἐπιχείρησις. Ὅταν ἕνα προϊόν φύγει ἀπὸ τοὺς κανόνας τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς ἵνα γίνῃ ἐπιχείρησις διατρέχει πολλοὺς κινδύνους, ἀποδεικνύεται δὲ τοῦτο ὅπως εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος ὅτι καὶ ἡ καλλιέργεια τῆς σταφίδος κοστίζει 1000–1200 δραχμὰς κατὰ χιλιόλιτρον. Ἐγὼ ἐκαλλιέργησα 2½ χιλιάδας στρέμματα σταφίδος εἰς τὴν Ἠλείαν ὡς διευθυντὴς Τραπέζης μὲ ἐργάτας ἐπιστάτας κλπ. καὶ μοῦ ἐκόστισεν 40–45 δραχ. τὸ στρέμμα εἰς τοὺς γεωργοὺς πρέπει νὰ κοστίζῃ 30 μόνον πραγματικὰς δραχμάς, ἤτοι 450 σημερινὰς δραχμὰς τὸ στρέμμα.

§80Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ὅλα τὰ ἔξοδα.

§81Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅλα.

§82Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ποῦ τὰ ηὕρατε 2½ χιλιάδες στρέμματα;

§83Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Τὰ εἶχε πωλήσῃ εἰς τὴν δημοπρασίαν ἡ Τράπεζα καὶ κατεκυρώθησαν ἐπ’ ὀνόματί της κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς μεγάλης κρίσεως.

§84Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ὥστε ὑπήρξατε δανειστὴς τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου Ἠλείας;

§85Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. Καλλιγᾶς ἄλλοτε διοικητὴς τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης ἦτο νομικὸς δὲν εἶχεν ἀντίληψιν οἰκονομικὴν ἀλλ’ ἔλεγεν ὅτι ὅποιος δὲν πληρώνει θὰ τοῦ παίρνει τὸ κτῆμα, ὅταν ἐγὼ ἀνέλαβον τὸ 1905 τὴν διεύθυνσιν τοῦ ὑποκαταστήματος Πύργου, τὰ εὗρον τὰ κτήματα κατακυρωμένα εἰς τὴν Τράπεζαν πρὸ ἐτῶν, ἑπομένως οὔτε δυνάστης ὑπῆρξα, οὔτε ἐπώλησα κτήματα ὀφειλέτου. Τοιαύτη δέ, ὡς εἶναι γνωστόν, ἦτο ἡ δρᾶσις μου ὑπὲρ τῶν γεωργοκτηματιῶν τῆς Ἠλείας ὥστε οἱ γεωργοὶ τῆς Ἠλείας ἦλθαν ἀνὰ χιλιάδας καὶ μὲ προσεφώνησαν καὶ μοῦ ἐξέφρασαν τὴν εὐγνωμοσύνην των, διότι τοὺς ἔφερα εἰς τιμὰς κόστους θειϊκὸν χαλκὸν καὶ θεῖον καὶ διὰ τῶν εὐκολιῶν ποῦ τοὺς παρεῖχον καὶ τοὺς ἀπήλλαξα ἀπὸ τὰς χεῖρας τῶν τοκογλύφων οἱ ὁποῖοι ἀσπλάγχνως πρὸ τῆς ἐκεῖ μεταβάσεώς μου τοὺς ἐλυμαίνοντο. Διὰ νὰ διευκολύνω τὸν γεωργικὸν κόσμον, ὅστις ἀπὸ ἐτῶν καθυστερεῖ τὰ καλλιεργητικὰ δάνεια τῆς Τραπέζης καὶ εἶχε πέσῃ εἰς χεῖρας τῶν τοκογλύφων, ἔκαμα τὸ ἑξῆς: Ὅταν συνεπείᾳ τῆς ἀστόχου ἐκείνης ἐνεργείας τῶν προκατόχων μου ἔμειναν 3000 γεωργοὶ μὲ συμβόλαια καὶ καθυστερήσεις ἐπὶ μίαν 10ετίαν καὶ οἱ συμπολῖται σας κ. Ἀναστασίου οἱ τοκογλύφοι τοὺς ἔγδερναν μὲ 70% τόκον ἐκάλεσα τοὺς γεωργοὺς καὶ τοὺς εἶπον: «ἔλα δῶ τὶ σοῦ κοστίζει τὸ δάνειον ποὺ παίρνεις ἀπὸ τοὺς τοκογλύφους; Μοῦ κοστίζει 70–80%». Ἐγὼ θὰ σοῦ χαρίσω τοὺς τόκους τοῦ παλαιοῦ δανείου πρὸς τὴν Τράπεζαν τοὺς καθυστερημένους καὶ θὰ σοῦ δώσω καὶ νέον δάνειον χωρὶς νὰ ζητήσω ἐξόφλησιν τοῦ παλαιοῦ. Θὰ μοῦ δώσῃς ἀπὸ τὴν μέλλουσαν πρώτην ἐσοδείαν σου τὸ ἐφετεινὸν νέον δάνειον πρὸς 6%, καὶ θὰ μοῦ δίδῃς καὶ ἐπὶ μίαν 5ετίαν καθ’ ἕκαστον ἔτος καὶ τὸ ⅕ χρεωλυτικῶς τοῦ παλαιοῦ δανείου, ὥστε μετὰ 5 ἔτη νὰ ἐξοφλήσῃς. Ὅταν τὸ ἔμαθαν αὐτὸ οἱ χωρικοὶ ἦλθον ἀθρόοι, συνεμορφώθησαν πρὸς τὸ θαυμάσιον μέτρον ποῦ τοὺς ἐπρότεινα καὶ ἐπευφήμησαν τὸν εὐεργέτην των. Αὐτὸ ἦτο τὸ καλλίτερον σύστημα, ὥστε νὰ δανείζωνται μὲ ἐλαφρὸν τόκον καὶ βαθμηδὸν νὰ ἐξοφλήσουν τὸ παλαιόν των χρέος. Λοιπὸν ἡ καλλιέργεια ἑνὸς στρέμματος ὡς ὑπολογίζω ἐγὼ πρέπει νὰ κοστίζῃ περὶ τὰς 450 δραχμὰς ἢ τὸ πολύ, ἕνεκα πλειοτέρων ψεκασμῶν 500–600 δραχμὰς· ἑπομένως ἔρχεται ἡ δαπάνη τῆς παραγωγῆς τὸ πολὺ 1200 δραχ. τὸ χιλιόλιτρον. Ἐὰν ἀρχίσῃ ὅμως νὰ ἐργάζεται πλειότερον προσωπικῶς ὁ γεωργὸς θὰ κοστίζῃ κατὰ 30% ὀλιγώτερον. Δὲν εἶναι δὲ μικρὸν πρᾶγμα ἐὰν ἡ τιμὴ τῆς παραγωγῆς ἐλαττωθῇ κατὰ 30%. Εἶναι ἓν βῆμα μεγάλο διὰ τὴν λύσιν τοῦ σταφιδικοῦ ζητήματος. Δὲν πρέπει ὅμως νὰ τοὺς ἐνισχύωμεν εἰς τὰς ὑπερβολικάς των ἀξιώσεις κατὰ τοῦ καθορισμοῦ τῆς τιμῆς τῶν πλεονασμάτων, ὅπως σφαλερῶς ἔκαμεν ὁ Αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμὸς ὅστις κανονίζει τὰς ἀγοραίας τιμὰς καὶ κατόπιν ὑπέκυψεν εἰς τὰς ἀξιώσεις των καὶ τὰς φωνάς των, καὶ ἔβαλεν μεγάλας τιμάς, ὥρισεν δὲ τιμὴν πλεονασμάτων ἡ ὁποία ἐκανόνιζε τὴν τιμὴν τόσον μεγάλην, ὥστε νὰ βρῇ ἡ Καλλιφορνικὴ σταφὶς τὴν περίστασιν νὰ τσακίσῃ τὴν σταφίδα μας. Δὲν πρέπει ἀκόμη νὰ τοὺς ἐνισχύσωμεν, οὔτε διὰ μηχανισμῶν καὶ Κυβερνητικῶν μέτρων, καὶ δι’ Αὐτονόμου Ὀργανισμοῦ καὶ ἄλλων κομπογιανιτικῶν συστημάτων νὰ συγκρατοῦμεν δῆθεν τεχνικῶς τὰς τιμὰς ὥστε νά παίρνουν προσκαίρως ἕνα καλὸ εἰσόδημα καὶ νὰ ἀδιαφοροῦν διὰ τὸ μέλλον, ἐνῷ ἡ νόσος ὑφίσταται καὶ θὰ κτυπήσῃ κακὰ μίαν ἡμέραν, αὐτὰ εἶναι παράτασις τῆς φθίσεως. Ἂς ἔλθω δὲ τώρα νὰ ἐξετάσω καὶ τὴν θεωρίαν τὴν ὁποίαν προτείνει ὁ ἐξ Ἠλείας συνάδελφος κ. Στεφανόπουλος καὶ ἐκείνην τὴν ὁποίαν προτείνει ὁ κ. Μαρῆς. Ἐὰν ἠννόησα καλῶς ἡ πρότασις τοῦ κ. Στεφανοπούλου εἶναι, καταργουμένου τοῦ παρακρατήματος, ὁ κάθε παραγωγὸς νὰ παραδίδῃ εἰς μίαν ἀποθήκην τοῦ τόπου του 1% ἐκ τῆς παραγωγῆς του, διὰ νὰ μεταβιβασθῇ τὸ ποσοστὸν τοῦτο εἰς τὴν βιομηχανίαν. Ἀλλὰ δὲν βλέπω τὸν πρακτικὸν τρόπον τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ συστήματος τούτου, τὸ ὁποῖον θεωρητικῶς δὲν ἀπέχει τῆς ἰδικῆς μου προτάσεως. Ἐάν πρόκειται ὁ Αἰγιὰς νὰ ἀγοράσῃ σταφίδα ἀπὸ τὴν Μεσσηνίαν διὰ νὰ τὴν ρίξῃ εἰς τὰς ἀποθήκας τοῦ Αἰγίου, τότε ἕνεκα τῆς μεταφορᾶς θὰ τοῦ κοστίζῃ πολλαπλασίως. Διότι δὲν θὰ πρόκειται πλέον περὶ δημιουργίας δελτίων. Θὰ εἶναι ὑποχρεωμένος ὁ παραγωγὸς νὰ πάρῃ ἀπὸ τὴν Μεσσηνίαν σταφίδα διὰ νὰ τὴν ρίξῃ εἰς τὸ Αἴγιον. Ἔπειτα ὅταν μαζευθῇ τὸ προϊόν εἰς τὰς ἀποθήκας διὰ τὴν βιομηχανίαν, κατὰ τινα τρόπον θὰ πληρωθῇ καὶ πῶς καὶ μὲ ποίαν τιμὴν θὰ τὸ παραλάβῃ ἡ βιομηχανία καὶ πῶς θὰ ὑποχρεωθῇ αὕτη πρὸς τοῦτο; Ποῖος θὰ κανονίσῃ τὴν ἀξίαν αὐτοῦ τοῦ προϊόντος ἢ τυχὸν θέλετε νὰ κάμητε cooperatif ὥστε αἱ ἑταιρεῖαι νὰ βιομηχανοποιήσουν τὴν παρακράτησιν καὶ νὰ τὴν ἐμπορεύωνται διὰ κοινὸν αὐτῆς καὶ τῶν παραγωγῶν ὄφελος; Εἰς τὴν Δανίαν ὑπάρχει ἓν τοιοῦτον σύστημα. Ὅλοι οἱ κτηνοτρόφοι καθ’ ἕνας χωριστὰ φέρνουν τὸ γάλα τῆς παραγωγῆς τῶν ἀγελάδων των, καὶ τὸ παραδίδουν εἰς μίαν Συνταγματικὴν ἑταιρείαν των, παραγωγῆς βουτύρου. Λαμβάνουν δὲ ἀπόδειξιν ποῖον ποσὸν ὀκάδων γάλακτος παρέδωκεν ἕκαστος εἰς τὸ συνεταιρικὸν βουτυροκομεῖον. Κατόπιν ἡ διεύθυνσις τῆς ἑταιρείας πωλεῖ τὸ ἐμπόρευμα ἤτοι τὸ παραχθὲν βούτυρον καὶ τελικῶς καταστρώνει λογαριασμὸν τῶν εἰσπράξεων ἀπὸ τὴν πώλησιν τοῦ παραχθέντος βουτύρου Τώρα θὰ μοῦ εἴπητε πῶς πληρώνονται ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἔδωσαν τὸ γάλα των. Ἰδοὺ πῶς: ἐὰν ἀπὸ τὴν πώλησιν τοῦ βουτύρου προέκυψεν ὅτι εἰς κάθε ὀκᾶν γάλα ἀναλογεῖ, μία δραχμὴ καθαρὸν τίμημα ἀφαιρουμένου παντὸς ἐξόδου, θὰ πάρουν τόσες δραχμὲς ὅσες ὀκάδες γάλα παρέδωσαν. Δὲν ξεύρω ἐὰν εἶναι δυνατὰ αὐτὰ τὰ συστήματα διὰ τὴν Ἑλλάδα καὶ ἂν δύναται νὰ σκεφθῇ καὶ νὰ ἐλπίσῃ κανεὶς ὅτι τοιαύτη ὀργάνωσις εἶναι δυνατὸν νὰ εὐδοκιμήσῃ παρ’ ἡμῖν. Τώρα ἔρχομαι εἰς ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. Μάρκου. Ὁ κ. Μάρκου ἂν δὲν ἀπατῶμαι εἶπε τὰ ἑξῆς: Νὰ ἀφήσωμεν ἐλευθέραν τὴν καλλιέργειαν, ἀλλὰ κατὰ τὴν ἐξαγωγὴν νὰ δίδωνται 600 δραχμαί.

§86Α. ΜΑΡΚΟΥ. 800 δραχμάς.

§87Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. 800 δραχμὰς κατὰ τὸ χιλιόλιτρον ἐξαγομένου καρποῦ. Τὸ σύστημα τοῦτο δὲν εἶναι ἄσκοπον, ἀλλὰ μοῦ φαίνεται ὅτι δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν πραγματικότητα. Ἡ ἐξαγωγὴ σταφίδος εἶναι 160 περίπου ἑκατομμύρια λιτρῶν, ἀπὸ 800 δραχμὰς τὸ χιλιόλιτρον εἶναι 128.000.000 δραχμάς. Τὸ ὑπόλοιπον ποὺ μένει εἶναι 120.000.000 ἂν δὲν ἀπατῶμαι κατὰ μέσον ὅρον. Αὐτὰ πρέπει νὰ πληρωθοῦν τοὐλάχιστον πρὸς 2.000 δραχμὰς τὸ χιλιόλιτρον. Ἄρα θὰ χρειασθοῦν νὰ πληρωθοῦν ἐπὶ πλέον εἰς τοὺς παραγωγοὺς 240.000.000 δραχ. Πῶς καὶ πόθεν θὰ καλύψητε αὐτὴν τὴν διαφοράν; Ἑπομένως καὶ τὸ σύστημα αὐτὸ δὲν τὸ εὑρίσκω πραγματοποιήσημον. Ἐπροτάθησαν λοιπὸν τρία συστήματα ὁλοκληρωτικῆς λύσεως τοῦ σταφιδικοῦ ζητήματος. Τὸ σύστημα τοῦ βουλευτοῦ Ἠλείας κ. Στεφανοπούλου, τὸ ὁποῖον ἴσως δὲν ἀντελήφθην ἐγὼ καλῶς, τὸ σύστημα τοῦ κ. Μάρκου τὸ ὁποῖον πίπτει ἀμέσως διότι δὲν ἐπαρκεῖ τὸ εἰσπραχθησόμενον ποσόν, καὶ μένει καὶ τὸ σύστημα τὸ ἰδικόν μου. Δὲν ἔχω νὰ προσθέσω τίποτε ἄλλο ἐπὶ πλέον τῶν ὅσων εἰς τὴν ἔκθεσίν μου τῆς Κυβερνητικῆς Ἐπιτροπῆς ἀνέπτυξα, ὅπου τελείως ἐξέθεσα τὸ σύστημα, τὸ ὁποῖον ἐγὼ προτείνω. Δὲν θεωρῶ ὅτι εἶναι ἀλάθητον οὔτε ἐπιμένω ὅτι εἶναι τὸ μόνον τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ παραδεχθῇ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Βουλή. Μόνον ἔχω τὴν εὐχαρίστησιν νὰ διαπιστώσω δι’ ἐμαυτὸν ὅτι κατέβαλα πᾶσαν προσπάθειαν νὰ εὕρω μίαν λύσιν, ἡ ὁποία νὰ εἶναι ὁπωσδήποτε ἱκανοποιητική. Ἐὰν εὑρεθῇ ἄλλη ριζικὴ λύσις καλλιτέρα εἶμαι ὁ πρῶτος, ὁ ὁποῖος θὰ τὴν ἀσπασθῶ καὶ θὰ ἐπεθύμουν μάλιστα ἐὰν ἦτο δυνατὸν νὰ συνήρχετο ἐκ νέου ἡ Κυβερνητικὴ Ἐπιτροπὴ ἐπὶ τῆς σταφίδος ἡ ὁποία δὲν διελύθη, νὰ συζητήσωμεν ἐπὶ τῶν προταθέντων ζητημάτων ριζικῆς λύσεως. Συνιστῶ ὅμως εἰς τοὺς κυρίους συναδέλφους ἐκ Πελοποννήσου νὰ εἶναι προσεκτικοὶ εἰς τὴν μέλλουσαν ἐξέλιξιν τῆς σταφιδικῆς κρίσεως καὶ νὰ στέκουν μὲ ἐφ’ ὅπλου λόγχην, διότι ἡ σταφὶς κινδυνεύει κατ’ ἐμέ, καὶ ἐὰν δὲν ληφθῶσι μέτρα ριζικῆς λύσεως θὰ εὑρεθῶμεν πρὸ δυσαρέστων, πολὺ δυσαρέστων ἐκπλήξεων. (Χειροκροτήματα).

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαναστασίου.

§89Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Εὐλόγως ἤρχισε νὰ ἀνησυχῇ ὁ σταφιδικὸς κόσμος, ἡ δὲ Βουλὴ συνεκινήθη ἐπίσης καὶ συνέστησεν, ὅπως γνωρίζετε, μίαν μεγάλην Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἠργάσθη ἐπὶ μακρόν, ἀλλὰ δὲν κατώρθωσε νὰ ὑποβάλῃ τελικόν τι πόρισμα· ὑπεβλήθησαν μονομερεῖς ἐκθέσεις, αἱ ὁποῖαι ἔδιδον ἀφορμήν, ἔδιδον λαβὴν εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὅπως λάβῃ μερικὰ ἐπείγοντα μέτρα. Δὲν κατέληξαν εἰς ὁριστικὸν συμπέρασμα λόγῳ τῆς διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν καὶ διότι ἔδιδον μίαν κατεύθυνσιν εἰς τὸ ζήτημα τῶν τιμῶν μὲ τὰς ὁποίας ἐπεδίωκε νὰ ἐπηρεάσῃ ἐκείνους ἀκριβῶς οἱ ὁποῖοι εἶχον προκαλέσει τὴν σύστασιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ δὲν ἠρκέσθη μόνον νὰ ἐξετάσῃ τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα εὑρίσκοντο εἰς τὸν Σταφιδικὸν Ὀργανισμόν, ἀλλ’ ἔκαμεν ἔρευναν ἐπὶ τόπου εἰς τὰς σταφιδοφόρους ἐπαρχίας, ὅπου μετέβησαν καὶ ὡρισμένα μέλη αὐτῆς ὅπως π. χ. ὁ κ. Μάρκου, ἐκάλεσαν δὲ τοὺς ἀντιπροσώπους σταφιδικῶν συνεδρίων, ἀντιπροσώπους ὀργανισμῶν διαφόρων καὶ ἀντιπροσώπους τῆς βιομηχανίας, ἵνα φωτισθοῦν πληρέστερον κατὰ τὸ δυνατόν. Ἐκεῖνο ποὺ ἀπησχόλησε περισσότερον τὴν Ἐπιτροπὴν ἦτο ἂν ἡ ἐλάττωσις τῆς ἐξαγωγῆς ὠφείλετο εἰς τὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν ἐτήρησεν ὁ Αὐτόνομος Ὀργανισμὸς εἰς τὸν καθορισμὸν τῆς τιμῆς τῶν πλεονασμάτων καὶ ἂν ἦτο δυνατὸν αὐτὴ ἡ ἐλάττωσις τῆς ἐξαγωγῆς νὰ προβλεφθῇ διὰ ἄλλης πολιτικῆς. Ὑπεστηρίχθη ὅτι ἐὰν εἶχον εἰσακουσθῆ αἱ συμβουλαὶ τοῦ ἐν Λονδίνῳ πρεσβευτοῦ ὑπὸ τῶν μελῶν τῆς ἐπιτροπῆς ἡ ὁποία διεχειρίζετο τὸ σταφιδικὸν ζήτημα εἰς τὸ Λονδῖνον, ἡ ἐλάττωσις τῆς ἐξαγωγῆς δὲν θὰ ἐπήρχετο. Ἐπιστημονικὴ ἔρευνα τοῦ ζητήματος ἀπέδειξεν ὅτι οἱ ἰσχυρισμοί της ἦσαν ἀβάσιμοι τελείως. Δηλαδὴ ὁ ἰσχυρισμὸς ὅτι τὸ ζήτημα τῆς σταφίδος ἦτο ἓν ζήτημα τιμῆς, ἦτο ἰσχυρισμὸς ἐσφαλμένος. Ποία εἶναι ἡ ἱστορία τῶν τιμῶν τῆς σταφίδος κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη; Πάντοτε αἱ τιμαὶ τῆς Καλλιφορνιακῆς σταφίδος καὶ τῆς Αὐστραλιανῆς, ἦσαν ἀνώτεραι ἀπὸ τὰς τιμὰς τῆς Κορινθιακῆς σταφίδος. Ὁ Αὐτόνομος Ὀργανισμὸς εἰς τὸ 1927–1928 ηὔξησε τὴν τιμὴν τοῦ πλεονάσματος, ἀπὸ 2000 εἰς 3050 καὶ ἐπῆλθεν αὔξησις καταναλώσεως. Εἰς τὸ 1928 ὅμως ἐπῆλθε μία ἀπότομος ἐλάττωσις τῆς τιμῆς τῆς Καλλιφορνιακῆς σταφίδος. Ὅπως ἐξετέθη καὶ ὅπως γνωρίζετε, ὑποδεικνύεται ἀπὸ τὸ Λονδῖνον νὰ διατιμηθῇ τὸ πλεόνασμα καὶ νὰ καθορισθῇ ἡ τιμὴ τῆς σταφίδος εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εἰς 42 λίρας. Ἡ συμβουλὴ αὐτὴ δὲν ἔγινεν ἀσπαστὴ καὶ ὁ Αὐτόνομος Ὀργανισμὸς ὥρισε 46 λίρας ἀντὶ τῶν 50 λιρῶν τὰς ὁποίας ἐζήτουν οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν παραγωγῶν. Ἀλλὰ κατὰ τὸ ἔτος ἐκεῖνο αἱ τιμαὶ τῆς Καλλιφορνιακῆς καὶ Αὐστραλιανῆς σταφίδος κατέπεσαν ἀπὸ 45 λίρας εἰς 17 λίρας. Ἦτο δυνατὴ ἡ πρόβλεψις αὐτῆς τῆς ἐκπτώσεως; Ἦτο ἀδύνατος. Ἀπόδειξις δὲ αἱ συμβουλαὶ ἐκ Λονδίνου, αἱ ὁποῖαι ὥριζον τὴν διατίμησιν εἰς 42 λίρας. Κατὰ συνέπειαν δὲν ἦτο δυνατὴ ἡ πρόβλεψις. Ἀλλὰ καὶ ἂν ἦτο δυνατὴ ἡ πρόβλεψις, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ παρακολουθῶσιν οἱ Ἕλληνες παραγωγοὶ τὰς ὑποτιμήσεις τῆς Καλλιφορνίας. Θὰ ἦτο ἀδύνανον. Εἰς τὴν Καλλιφορνίαν εὑρέθησαν, λόγῳ τῶν ἀποθεμάτων τοῦ παρελθόντος ἔτους καὶ λόγῳ τῆς μεγάλης παραγωγῆς τοῦ ἔτους ἐκείνου, εὑρέθησαν κολοσσιαῖα ἀποθέματα τὰ ὁποῖα εἶχον ἀνάγκην νὰ καταναλώσουν καὶ ἀπεφάσισαν ὅπως κι’ ὅπως—νὰ ἐξοδεύσουν. Ἐκ τούτου προῆλθεν ἡ πρωτοφανὴς εἰς τὴν ἱστορίαν τῆς σταφίδος ὑποτίμησις. Ποῖον ἦτο τὸ ἀποτέλεσμα αὐτῆς τῆς ὑποτιμήσεως τῆς Καλλιφορνιακῆς σταφίδος, ἐνῶ αἱ τιμαί μας παρέμειναν εἰς 42 λίρας; Τὸ ἀποτέλεσμα ἦτο ὅτι ἐχάσαμε περὶ τὰ 30 ἑκατομμύρια, νομίζω, εἰς τὴν ἐξαγωγήν. Ὑπεβιβάσθη ἡ ἐξαγωγὴ κατὰ 30.000.000, δηλαδὴ κατὰ 18–19%. Ἀπεδείχθη δηλαδὴ τὸ ἑξῆς: ὅτι εἰς ἕνα περιωρισμένον τοὐλάχιστον χρονικὸν διάστημα ἦτο δυνατὸν ἡ Ἑλληνικὴ σταφὶς νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἕνα συναγωνισμὸν πρὸς τὴν Καλλιφορνιακὴν σταφίδα μὲ τόσην κολοσσιαίαν διαφορὰν τιμῶν. Ἐὰν ἤθελε παρακολουθήσῃ τὴν τιμὴν τῆς Καλλιφορνιακῆς σταφίδος, πρῶτα γεννᾶται τὸ ἐρώτημα ἐὰν αἱ τιμαὶ αἱ Καλλιφορνιακαὶ θὰ ἔμενον εἰς τὸ ἐπίπεδον τῶν 17 λιρῶν, διότι κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ βεβαιώσῃ ὅτι ἀφοῦ ἀπεφασίσθη νὰ ἐξοδευθῇ τὸ κολοσσιαῖον ἀπόθεμα δὲν θὰ κατήρχοντο καὶ κάτω τῶν 17 λιρῶν. Καὶ ἀφοῦ ἔχομεν τὸ δεδομένον ὅτι καθ’ ὅλα τὰ ἔτη τὰ προηγούμενα αἱ ἐκ Καλλιφορνίας σταφίδες ἐτιμῶντο περισσότερον ἀπὸ τὰς σταφίδας τῆς Ἑλλάδος καὶ εἴχομεν μίαν ἐξαγωγὴν περίπου 180.000.000, ἐὰν κατερχόμεθα εἰς τὴν τιμὴν τῆς Καλλιφορνιακῆς σταφίδος δὲν θὰ ἐκάμαμεν τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὴν ἐξαγωγὴν τῶν 180.000.000. Θὰ διατηρούσαμεν δηλαδὴ τὸ ἐπίπεδον τῆς ἐξαγωγῆς τῶν 180.000.000 λιτρῶν. Ποῖον θά ἦτο τὸ ἀποτέλεσμα ἀπὸ ἀπόψεως εἰσοδήματος τῶν παραγωγῶν; Τὸ ἀποτέλεσμα τὸ θετικὸν θὰ ἦτο νὰ μειωθῇ τὸ ἔσοδον τῆς Ἑλληνικῆς σταφιδοπαραγωγῆς κατὰ 1½ δισεκατομμύριον. Κατὰ συνέπειαν πρέπει ν’ ἀναγνωρισθῇ, ὅτι ὅσον καί ἂν ὑπῆρχον ἀσφαλεῖς προβλέψεις περὶ αὐτῆς τῆς ἐλαττώσεως δὲν ἦτο ὀρθὸν νὰ γίνῃ μιὰ μεγαλειτέρα κάπως ἔκπτωσις τῆς τιμῆς τοῦ ἐγχωρίου προϊόντος ὅσον καὶ ἂν αὕτη θὰ ἦτο ὀρθή· ἐν τούτοις πρέπει ν’ ἀναγνωρισθῇ ὅτι διὰ τὸ ἔτος ἐκεῖνο ὄχι μόνον δὲ ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν προβλέψεις ἀσφαλεῖς, ὄχι μόνον οἱ παραγωγοὶ ἦσαν δικαιολογημένοι κάπως ὑπολογίζοντες ὅτι κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος ἡ αὔξησις τῶν τιμῶν δὲν ἐπέφερεν ἐλάττωσιν ἀλλ’ αὔξησιν τῆς ἐξαγωγῆς, ἦσαν κάπως δικαιολογημένοι νὰ ἐπιμένουν εἰς ἀνώτερα ἐπίπεδα. Ἀλλὰ ἐπαναλαμβάνω νὰ τονίσω ὅτι εἰς τὸ ἔτος τοὐλάχιστον ἐκεῖνο ὁ συναγωνισμὸς εἰς τὰς τιμὰς μὲ τὴν Καλλιφορνιακὴν σταφίδα ἤθελεν ἐπιφέρῃ πλήρη καταστροφὴν οἰκονομικὴν τῶν σταφιδοπαραγωγῶν. Περὶ αὐτοῦ δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ οὐδεμία ἀμφιβολία· καὶ τὸ ὅτι δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ οὐδεμία ἀμφιβολία ἀποδεικνύεται ἐκ τῆς ἐξελίξεως τοῦ ζητήματος κατὰ τὰ δύο ἀκόλουθα ἔτη. Ἐπῆλθε νέα ὑποτίμησις ἡ ὁποία ἔγινε κατὰ τὸ ἑπόμενον ἔτος κατὰ τὴν μείωσιν τοῦ 19% τῆς τιμῆς. Ὁ Αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμὸς ἠναγκάσθη νὰ κατεβάσῃ τὰς τιμάς του εἰς 30–35 λίρας, νὰ ὁρίσῃ δηλαδὴ εἰς 2500 δραχμὰς τὴν τιμὴν τοῦ πλεονάσματος τοῦ Ἑλληνικοῦ προϊόντος.

§90ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἡ ἔκθεσις τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ λέγει 38 λίρας καὶ ἐσωτερικοῦ τιμὴ 2800.

§91Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). 2800.

§92Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἡ τιμὴ τῶν Καλλιφορνιακῶν σταφίδων δὲν διετηρήθη πλέον εἰς τὸ ἐπίπεδον τῶν 17 λιρῶν κατὰ τόννον. Ἐξηντλήθησαν τὰ μεγάλα ἀποθέματα καὶ ἤρχισαν οἱ παραγωγοὶ τῶν μερῶν ἐκείνων νὰ αὐξάνουν τὰς τιμάς των, ἔφθασαν δηλαδὴ καὶ αὐτοὶ εἰς ἕνα ἐπίπεδον τιμῶν, πάντοτε ὅμως κατώτερον τοῦ ἰδικοῦ μας 30 λιρῶν κατὰ τόννον. Τὸ ἀποτέλεσμα ἦτο ὅτι ὅταν προσήγγισαν εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον αἱ τιμαὶ ἔγινε καὶ μιὰ μικρὰ αὔξησις τῆς ἐξαγωγῆς ἀπὸ τὸ προηγούμενον ἔτος.

§93Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). 200.000.

§94Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Δηλαδὴ μὲ μίαν ἀκόμη διαφορὰν εἰς βάρος τῆς Ἑλληνικῆς σταφίδος, δηλαδὴ εἰς τιμὰς ἀνωτέρας τῆς Ἑλληνικῆς σταφίδος κάπως. Κατωρθώσαμεν νὰ διατηρήσωμεν τὰ αὐτὰ ἐπίπεδα περίπου. Ἔρχεται τὸ νέον ἔτος 1930–31 καὶ ἐπιφέρει νέαν ὑποτίμησιν, ἐφθάσαμεν εἰς 2000 δηλαδὴ εἰς 30 λίρας. Καὶ ἐτονίσθη παρ’ ὅλων ὅτι προβλέπεται ὅτι ἡ ἐλάττωσις τῶν τιμῶν φέρει τὰ προσδοκόμενα ἀποτελέσματα διότι ἔχομεν ἐδῶ μίαν αὔξησιν τῆς ἐξαγωγῆς κατὰ 15–16 ἑκατομμυρίων λιτρῶν. Ἀλλὰ πῶς ἔγινεν ἡ αὔξησις τῆς ἐξαγωγῆς; Ἔγινε διότι αἱ τιμαὶ τῆς ἀνταγωνιστρίας σταφίδος ὑπερέβησαν τὰ ἰδικά μας ἐπίπεδα, ἔφθασαν εἰς 35 λίρας κατὰ τόννον.

§95Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). 27–30. Μὴ νομίζετε ὅτι συναγωνιζόμεθα μόνον μετὰ τῆς Καλλιφορνιακῆς σταφίδος, συναγωνιζόμεθα καὶ μὲ τὴν ζάχαριν ἀκόμη.

§96Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Τὸ γεγονὸς εἶναι τὸ ἑξῆς, ὅτι ὅταν ἐγένετο ἕνας κατακλεισμὸς ἦτο ἀδύνατον ὁ κατακλεισμὸς ν’ ἀποσοβηθῇ μὲ τὴν παρακολούθησιν τῆς ἐκπτώσεως τῶν τιμῶν καὶ κατὰ συνέπειαν ἡ πολιτικὴ ἡ ὁποία ἐνδείκνυται εἰς μίαν στιγμὴν ἐξαιρετικῆς κρίσεως δὲν εἶναι ἡ πολιτικὴ τῆς ἐπιτάσεως τοῦ ἀνταγωνισμοῦ, διότι ἡ ἐπίτασις τοῦ ἀνταγωνισμοῦ δὲν δύναται νὰ ἔχῃ ἀγαθὰ ἀποτελέσματα διὰ τὸ σύνολον τῆς Ἑλληνικῆς παραγωγῆς διὰ τὸ εἰσόδημα τῆς Ἑλληνικῆς σταφιδοπαραγωγῆς. Ἐλέχθη ὅμως κάτι ἄλλο, ὅτι ἂν τὴν στιγμὴν ἐκείνην δὲν ἦτο δυνατὸν δι’ ἀλλαγῆς τῆς πολιτικῆς τῆς διατιμήσεως τῶν πλεονασμάτων ν’ ἀποσοβηθῇ τὸ κακόν, θὰ ἦτο δυνατὸν ν’ ἀποσοβηθῇ τὸ κακὸν ἂν ἀπ’ ἀρχῆς ὁ Αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμὸς ἀντὶ ν’ ἀκολουθῇ τὴν πολιτικὴν τῶν ὑψηλῶν τιμῶν, ἠκουλούθει τὴν πολιτικὴν τιμῶν ὅπως λέγομεν ἀσφαλείας, διότι ὑπεστηρίζετο ὅτι ὁ προορισμὸς τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ δὲν εἶναι κανεὶς ἄλλος παρὰ νὰ δώσῃ τὸ ἐλάχιστον τίμημα τὸ ὁποῖον ἀρκεῖ νὰ καλύψῃ τὰ ἔξοδα τῆς καλιεργείας. Ἀλλὰ αὐτὸς ἦτο ὁ προορισμός, ἀναγνωρίζω, τῆς ἑνιαίας. Ἡ ἑνιαία ἦτο μία ἐπιχείρησις ἐργολαβικῆς ἀσφαλείας ἐλαχίστου τιμήματος τοῦ πλεονάσματος. Ὁ χαρακτὴρ τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ εἶναι διάφορος. Ὁ Αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμὸς εἶναι ἀναγκαστικὸς συνεταιρισμὸς τῶν παραγωγῶν τῶν ἰδίων, κατὰ συνέπειαν οὐδεὶς λόγος τοῦ ἐπιβάλλει νὰ περιορίσῃ τὴν δρᾶσιν του. Ὁ Αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμὸς οὔτε ἐκ τοῦ νόμου περιορίζεται εἰς τὴν ἐξασφάλισιν αὐτοῦ τοῦ ἐλαχίστου τιμήματος τοῦ πλεονάσματος καὶ ὄχι μόνον ἐκ τῆς ἱδρυτικῆς πράξεως δὲν περιορίζεται ὁ ὀργανισμὸς εἰς αὐτὴν τὴν δρᾶσιν μόνον ἀλλὰ καὶ τὸ συμφέρον τῶν παραγωγῶν ἐπιβάλλει νὰ μὴ περιορίζηται εἰς αὐτὴν τὴν δρᾶσιν ἀλλὰ νὰ φροντίζῃ νὰ ἐξασφαλίζῃ σύμφωνα μὲ τὰ ἐπίπεδα τῶν τιμῶν τῆς σταφίδος τοῦ ἐξωτερικοῦ τὸ μεγαλύτερον κέρδος εἰς τὴν σταφίδα καὶ νὰ λαμβάνῃ φυσικὰ τὴν μεγαλειτέραν πρόνοιαν διὰ τὴν ἀνάπτυξιν καὶ τὴν ὑπόστασιν αὐτοῦ τοῦ προϊόντος. Ὁ ἀξιότιμος ὑπουργός, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἢ δὲν γνωρίζω ποῖος ἄλλος ἐκ τῶν κ. κ. ὑπουργῶν χθὲς εἰς μίαν διακοπὴν περὶ τῶν ἀποτελεσμάτων τῆς ἐλαττώσεως τῆς τιμῆς τῶν πλεονασμάτων εἶπεν ὅτι ἡ ἐλάττωσις τῆς τιμῆς πλεονασμάτων ἔχει ὡς ἀναγκαῖον ἐπακολούθημα τὴν πτῶσιν γενικῶς τῶν τιμῶν τῆς σταφίδος καὶ συνεπῶς ὁ προσδιορισμὸς τῆς τιμῆς τῶν πλεονασμάτων εἰς ἐλάχιστα ὅρια, εἰς τὰ ὅρια τῆς καλύψεως τῶν δαπανῶν τῆς καλλιεργείας δὲν ἔχει ἄλλα ἀποτελέσματα παρὰ τὴν ἐλάττωσιν τῆς τιμῆς γενικῶς τοῦ προϊόντος λαμβανομένου ὑπ’ ὄψει ὅτι ἡμεῖς δὲν εἴμεθα εἰς μίαν χώραν ἔχουσαν μίαν μονοπωλιακὴν παραγωγήν, ἄλλοτε εἴχαμε τὸ μεγαλείτερον μέρος τῆς παραγωγῆς τῆς σταφίδος, τὰ ⅔ τὰ 70% σήμερον ὅμως ἔχομεν μόνον τὸ ⅓ μόλις τὰ 30% τῆς παραγωγῆς τῆς σταφίδος γενικῶς, κατὰ συνέπειαν ἡ ἐλάττωσις αὐτὴ τῆς τιμῆς θὰ εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα τὴν αὔξησιν τῆς ἐξαγωγῆς. Ἀλλ’ ὅπως σᾶς ἀνέφερα ἤδη τὰ ποσὰ τῆς ἐξαγωγῆς καὶ αἱ τιμαὶ αἱ ὁποῖαι ὑπῆρχον προτύτερα ἀποδεικνύουν ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπερβῶμεν ὡρισμένα ὅρια, ἔστω καὶ μὲ τιμὴν μικροτέραν ἀπὸ τὴν τιμὴν τῶν ξένων σταφίδων τῶν 100.000.000 λιτρῶν. Βεβαίως δὲν θέλω νὰ εἴπω ὅτι ἔχει ἀνέλθει εἰς αὐτὰ τὰ ὅρια ἀπὸ ἓν ἀνώτατον ὅριον ἡ ἐξαγωγὴ τῆς Ἑλληνικῆς σταφίδος εἶναι ἐπιδεκτικὴ αὐξήσεως ὄχι μόνον μὲ τὴν ὑποτίμησιν τῶν φόρων, διότι ἡ ἐλάττωσις τῶν τιμῶν μοιραίως ἐπιφέρει τὸν συναγωνισμὸν καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν ὑπάρχει ἐλπὶς εἰς αὐτὸ τὸ στάδιον νὰ νικήσῃ ἡ Ἑλληνικὴ σταφίς. Ὑπάρχει ὅμως τὸ στάδιον τῆς καλλιτέρας ποιότητος, ὑπάρχει τὸ στάδιον τῆς διατιμήσεως, ὑπάρχει τὸ στάδιον τῶν συμβάσεων καὶ πλεῖστα ἄλλα στάδια τὰ ὁποῖα ἠμποροῦν νὰ αὐξήσουν τὴν ἐξαγωγὴν τῆς σταφίδος, ἀλλ’ αὐτὸ τὸ λεγόμενον ἀπολύτως ὅτι εἶναι ζήτημα τιμῆς δὲν εἶναι ἀκριβές. Δὲν εἶναι ἀκριβὲς δηλαδὴ ὅτι ἠμποροῦμεν ὑποτιμῶντες ὅσον δήποτε τὴν σταφίδα νὰ ἀσφαλίσωμεν τὴν ἐξαγωγὴν πολὺ μεγαλειτέρων ποσοτήτων χωρὶς νὰ καταστρέψωμεν οἰκονομικῶς αὐτοὺς τοὺς παραγωγούς. Διὰ νὰ ἐξετάσωμεν τώρα ποῖος εἶναι ὑπεύθυνος δι’ αὐτὴν τὴν πολιτικήν, πρέπει νὰ εἴπωμεν ὅτι αὐτὴν τὴν πολιτικὴν δὲν ἐνεκαινίασεν ὁ Αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμός, ἀλλ’ ἁπλῶς τὴν ἐσυνέχισε καὶ οὕτω ἐπῆλθεν ἡ ἐλάττωσις τῆς ἐξαγωγῆς, ἡ ὁποία ὅμως πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ ὅτι οὔτε ζημιώνει τὸ ἔσοδον, τὸ καθαρὸν ἔσοδον τῶν παραγωγῶν οὔτε ἀφῄρεσεν ὁριστικῶς ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν σταφίδα τὰς ἀγορὰς καταναλώσεως διότι ἤδη ὅταν ὑψώθησαν αἱ τιμαὶ τῆς Καλλιφρονιακῆς σταφίδος καὶ κατέθηκαν αἱ ἰδικαί μας τιμαὶ καὶ προσήγγισαν αἱ τιμαὶ τῶν ἀνταγωνιζομένων σταφίδων πάλιν βαίνομεν ἀνακτῶντες τὰς ξένας ἀγορᾶς, διότι πρὸς στιγμὴν ἀνεπτύχθη ὁ φόβος ὅτι ἐπροχωροῦμεν εἰς ἕνα ἐκτοπισμὸν τῆς ἰδικῆς μας σταφίδος. Αὐτὸς ὁ φόβος ἀποδεικνύεται ὅτι δὲν εἶναι τόσον βάσιμος, δηλαδὴ ἐὰν πρὸς στιγμὴν ἐπέλθῃ μία κρίσις δὲν ἕπεται ὅτι χάνονται ὁριστικῶς αἱ ἀγοραὶ τῆς σταφίδος. Τὸ 1922 ἐπῆλθε μία διαφορὰ τιμῆς εἰς τὰς σταφίδας καὶ εἴχομεν καὶ ἐκεῖ τότε μίαν ἀπώλειαν ἢ ἐλάττωσιν τῆς ἐξαγωγῆς, τὸ ἑπόμενον ὅμως ἔτος ἀνεκτήθη καὶ τώρα προσήγγισαν αἱ τιμαὶ καὶ βαίνομεν πρὸς συμπλήρωσιν τῆς ἀπωλείας τῆς ἐξωτερικῆς καταναλώσεως. Ὥστε πρέπει νὰ συμπεράνωμεν ὅτι ἀπεδείχθη χωρὶς σημασίαν ἡ διατίμησις τῶν πλεονασμάτων, δηλαδὴ ἡ τιμὴ εἰς τὴν ὁποίαν προσφέρομεν τὴν σταφίδα μας εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἀλλὰ δὲν εἶναι ὀρθὸν τὸ λεχθὲν ὅτι ἠμποροῦμεν δι’ ὑποτιμήσεων νὰ προσπορισθῶμεν μεγαλύτερα κέρδη ἢ νὰ δώσωμεν περισσότερον τὸ προϊόν μας. Οἱ Αὐστραλοὶ ἐφοβήθησαν ὅτι ἤθελον μείνῃ τὰ πολλὰ στὸκ ἀπώλητα καὶ προέβησαν εἰς πωλήσεις τῆς σταφίδος των—ἡ ὁποία εἶναι ἡ ἰδία μὲ τὴν ἰδικήν μας—εἰς χαμηλὰς τιμὰς τὸ ἀποτέλεσμα δὲ ἦτο νὰ ἐλαττωθῇ ἡ πώλησις τῶν ἰδικῶν μας σταφίδων εἰς τὸ Λονδῖνον καὶ οὕτω ἐγεννήθη ὁ φόβος διὰ τὴν Ἑλληνικὴν σταφίδα. Ἀλλὰ καὶ αὐτὸ εἶναι κἄτι τι προσωρινόν. Θὰ παρέλθῃ καὶ θὰ μείνῃ πάλιν ἡ Ἑλληνικὴ σταφίς. Θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπέλθῃ μία συνεννόησις μεταξὺ τῶν σταφιδοπαραγωγῶν.....

§97Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν). Ἀσφαλῶς! Βαλκανική;

§98Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Νὰ ἀφήσετε τὴν εἰρωνίαν διὰ τὴν Βαλκανικήν μας ὁμοσπονδίαν.

§99Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐλᾶτε τώρα εἰς τὸν ἔλεγχον.

§100Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Μὲ αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπα δὲν ἕπεται φυσικὰ ὅτι δὲν εἶναι συμφέρον διὰ τὴν ἐξάπλωσιν τῆς σταφίδος ἐὰν δυνηθῶμεν νὰ προσφέρωμεν, χωρὶς νὰ ἐμποδίζωμεν τὸ κέρδος τοῦ παραγωγοῦ. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἐπιβεβλημένον, ἐφ’ ὅσον καὶ τὸ συμφέρον τοῦ παραγωγοῦ ἐπιτρέπει τὰς τιμὰς αὐτὰς τὰς εὐθηνάς. Ἕν ἀπὸ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἐπροτάθησαν ὡς ἐπείγοντα μέτρα ἦτο ἡ ἐλάττωσις, ὁ περιορισμὸς τοῦ ἐγγείου φόρου. Ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ὑπελόγισεν εἰς 900.000.000 δρχ. τὴν ἀξίαν τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς, ἐγὼ τὰ βγάζω εἰς 750.000.000. Λαμβανομένων ὑπ’ ὄψιν αὐτῶν τῶν 750 ἑκατομ. δραχμῶν ὁ φόρος ὁ ἔγγειος βαρύνει τὸ ἀκαθάριστον εἰσόδημα τοῦ σταφιδοπαραγωγοῦ πρὸ 8–9%. Τὸ πρᾶγμα ἐκ πρώτης ὄψεως δὲν φαίνεται τόσον καταπληκτικὸν ἀφοῦ ἔχομεν ἄλλα προϊόντα τὰ ὁποῖα πληρώνουν 18%. Ἡ διαφορὰ εἶναι ἡ ἑξῆς, κύριε ὑπουργέ, ὅτι τὸ ἐπίπεδον εἰς τὸ ὁποῖον ἔχουν φθάσει αἱ τιμαὶ εἶναι τοιοῦτον ὥστε ἡ ἀναλογία τῶν καλλιεργητικῶν ἐξόδων, τῶν παραγωγῶν εἶναι πολὺ μεγάλη ἐν σχέσει μὲ τὴν τιμὴν τοὺ προϊόντος· εἶναι πολὺ μεγαλειτέρα ἀφ’ ὅ,τι εἶναι ἡ ἀναλογία εἰς τὸν καπνόν. Δηλαδὴ ἐὰν κάμωμεν ἓν κλάσμα τοῦ ὁποίου ἀριθμιτής εἶναι ἡ τιμὴ καὶ παρανομαστὴς τὰ ἔξοδα καλλιεργείας, θὰ ἰδῆτε ὅτι τὸ κλάσμα αὐτὸ εἶναι πολὺ μεγαλείτερον εἰς τὸν καπνὸν ἀφ’ ὅ,τι εἶναι εἰς τὴν σταφίδα. Μὲ ἄλλους λόγους τὸ περιθώριον τὸ ὁποῖον μένει εἰς τὸν καλλιεργητὴν μετὰ τὴν κάλυψιν τῶν δαπανῶν καλλιεργείας εἶναι ἐλάχιστον. Ὑπελογίσθη χθὲς εἰς 200 δραχμὰς ἀπὸ ἕνα τῶν κ. συναδέλφων. Ἐὰν ὑπολογίσωμεν τὰ ἔξοδα εἰς 400 δραχμὰς ἐὰν λάβητε ὑπ’ ὄψει ὅτι ὁ φόρος ἀναλογεῖ κατὰ παραγωγὸν εἰς 180–200 δραχμάς, ὑπάρχει μία ἐπιβάρυνσις κατὰ 50% τῆς καθαρᾶς προσόδου. Καὶ ὅμως ὁ φόρος εἶναι τρομερώτερος ὅταν ἀναλογισθῆτε ὅτι πρόκειται περὶ πτωχοτέρων ἀνθρώπων. Κατὰ συνέπειαν εἶναι προφανὲς ὅτι εἶναι ἐπιβεβλημένον αὐτὸς ὁ φόρος ν’ ἀντικατασταθῇ δι’ ἄλλου φόρου, νὰ ἐλαττωθοῦν τὰ ἔξοδα τοῦ δημοσίου διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ προσδιορισθῇ ἡ τιμὴ τοῦ πλεονάσματος εἰς 2.200 δραχμὰς αἱ ὁποῖαι ἠμποροῦσαν νὰ αὐξηθοῦν εἰς 2.400. Ὅπως καὶ τότε ἐμείναμεν σύμφωνοι εἰς τὴν ἐπιτροπὴν ὅπως ἐπρότειναν καὶ ἄλλοι συνάδελφοι, ἐὰν ηὐξάνετο ἡ τιμὴ τοῦ ποσίμου οἰνοπνεύματος κατὰ 5 δραχμὰς τὴν ὀκᾶ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ εἴχομεν ἀκόμη ἄλλες 200 δραχμὰς δηλαδὴ νὰ δώσωμεν 2000 δραχμάς. Ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν διακόψας τὸν ἀγορεύοντα καὶ προτείναντα τὴν κατάργησιν τοῦ φόρου αὐτοῦ, τοῦ ἐγγείου φόρου τῆς σταφίδος, εἶπεν: Τί ἔσοδα θὰ ἔχῃ τὸ δημόσιον; ἐὰν δὲν πάρωμεν ἀπὸ τὸν καπνόν, ἐὰν δὲν πάρωμεν ἀπὸ τὴν σταφίδα, τὶ θὰ γίνῃ; Ἀναγνωρίζω ὅτι ἔχει ἀπὸ καθαρᾶς δημοσιονομικῆς ἀπόψεως κἄποιαν σημασίαν· ἀλλὰ ὅταν ζητοῦμεν τὴν κατάργησιν τοῦ ἐγγείου φόρου δὲν θέλομεν νὰ μείνῃ ἀφορολόγητος ὁ σταφιδοπαραγωγικὸς κόσμος. Ἡμεῖς τοὐλάχιστον, ἡ ἐπιτροπὴ ἀπεφάσισεν ἄλλως, ἀλλὰ τὸ κόμμα τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ διευθύνω ἐτόνισε καὶ κατὰ τὴν συνεδρίασιν καὶ ὅταν συνεζητεῖτο ὁ προϋπολογισμὸς ὅτι πρέπει ὁλόκληρος ἡ φορολογία τῆς ἐγγείου παραγωγῆς νὰ ἐλαττωθῇ ἀφιεμένου ἀφορολογήτου τοῦ ἐλαχίστου ὁρίου συντηρήσεως. Διότι δὲν εἶναι δίκαιον νὰ φορολογῆται μὲ τὸ αὐτὸ ποσοστὸν ὁ πτωχὸς καλλιεργητής, ὁ ὁποῖος ἔχει 100 στρέμματα καὶ μὲ τὸ ἴδιον ποσοστὸν ὁ κ. Μάρκου ὁ ὁποῖος εἶναι μεγαλοκτηματίας σταφιδοπαραγωγός, ὁ ὁποῖος εἶναι εὔπορος καὶ ὁ ὁποῖος μπορεῖ νὰ πληρώνῃ. Λοιπόν, δὲν ὑποστηρίζω ὅτι ἡ μεταδολὴ αὐτὴ τῆς φορολογίας θὰ φέρῃ τὸ ἴδιον ἔσοδον εἰς τὸ δημόσιον. Πάντως θὰ φέρῃ ἓν ἔσοδον—δὲν ἠμπορῶ νὰ ὑπολογίσω ἀκριβῶς τὸ ποσόν—τὸ ὁποῖον θὰ ἀνακούφιζεν ἐν μέτρῳ τὸ δημόσιον ταμεῖον. Ἀλλὰ εἴτε ἐπρόκειτο νὰ καλύψῃ ὁλόκληρον τὸ ἔσοδον ὁλόκληρος ἡ φορολογία εἴτε ὄχι, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι ἀναμφισβήτητον εἶναι ὅτι δὲν ἠμποροῦμεν αὐτὸν τὸν παραγωγὸν νὰ τὸν φορολογήσωμεν, διότι τότε θὰ ἔχωμεν τὴν συνέπειαν, τὴν ὁποίαν ἄλλος συνάδελφος διεξετραγώδησε δηλαδὴ τῆς φυγαδεύσεως τοῦ προϊόντος εἰς τιμὰς εὐτελεστάτας πρὸς ὄφελος τῶν ἐμπόρων, τῶν τοκογλύφων καὶ ἄλλων, οἱ ὁποῖοι ὁδηγοῦνται σήμερον εἰς τὰς φυλακὰς διότι παρέβησαν τὰς συμφωνίας τὰς ὁποίας εἶχον μετ’ αὐτῶν, διότι εἶχον ὑπαγάγει εἰς ἐμπράγματον ἐνέχυρον τὸν παραγωγόν. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα αὐτῆς τῆς πολιτικῆς τοῦ Κράτους. Ὅταν λοιπὸν ἔχει περιέλθει εἰς τοιαύτην στενοχωρίαν ὁ παραγωγικὸς κόσμος, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον νομίζω ὅτι ἐπιβάλλεται, εἶναι τὸ Κράτος νὰ σπεύσῃ νὰ μεταβάλῃ τὸ φορολογικὸν σύστημα ὥστε νὰ εἰσπράξῃ μόνον ὅσα δύναται νὰ εἰσπράξῃ ἀπὸ τοὺς μικροὺς παραγωγούς. Διότι εἶναι ἐντελῶς ἄδικον νὰ φορολογῆται δι’ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δὲν ἐπαρκεῖ διὰ τὴν συντήρησιν τῆς ἰδίας του οἰκογενείας. Αὐτὸ ἦτο τὸ μέτρον τὸ περισσότερον ἐπεῖγον καὶ ἐτονίσθη εἰς τὴν ἔκθεσιν τοῦ κ. Βουδούρη, καὶ εἰς τὴν Βουλὴν ἂν δὲν ἀπατῶμαι ἔγινεν συζήτησις. Ἕν ἄλλο ὅμως σημεῖον τὸ ὁποῖον ἐξήτασεν ἡ ἐπιτροπὴ εἶναι τὸ ζήτημα τῆς ποιότητος, διότι εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι ἡ ποιότης τῶν ξένων σταφίδων εἶναι ἀνωτέρα λόγῳ τῆς καλλιτέρας ἐπεξεργασίας καὶ τῆς καλῆς συσκευασίας. Δὲν θέλω νὰ ἐπεκταθῶ εἰς τὸ ζήτημα τοῦτο.

§101Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Ἡ ποιότης ἡ ἰδική μας εἶναι καλλιτέρα.

§102Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Νὰ σᾶς εἴπω, κ. Πετρίδη. Ἡ ποιότης δὲν εἶναι κἄτι ἀπόλυτον, εἶναι ὑποκειμενικόν, ἢ μᾶλλον εἶναι καὶ ἀντικειμενικὸν καὶ ὑποκειμενικόν. Ἀπόδειξις δὲ εἶναι ὅτι ἤρχισαν νὰ καταναλίσκωνται αἱ ξέναι σταφίδες. Τώρα ἀρχίζει νὰ γίνεται χρῆσις τῶν ξένων σταφίδων. Βλέπετε ὅτι εἶναι ὑποκειμενική, ἀναλόγως τῶν ὀρέξεων καὶ διαθέσεων τοῦ καταναλωτοῦ. Καὶ βλέπομεν διαρκῶς αὐξάνουσαν τὴν εἰσαγωγὴν εἰς τὴν Ἀγγλίαν σταφίδος Καλλιφορνιακῆς. Εἶναι ἡ προτίμησις ἀπέναντι τῆς ὁποίας δὲν ἠμποροῦμεν νὰ κάμωμεν τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ βελτιώσωμεν τὴν ποιότητα καὶ νὰ ἐντείνωμεν τὴν προπαγάνδαν. Εἶναι, λοιπόν, ἀναμφισβήτητον ὅτι ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς χωλαίνει τὰ μέγιστα ἡ ἰδική μας σταφίς. Πῶς ἠμπορεῖ νὰ διορθωθῇ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα ὥστε νὰ ἔχωμεν καλλιτέραν ποιότητα; Θὰ εἴπω ἀργότερον ἐπὶ τῆς ἀποτελεσματικότητος τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα ἐπρότεινεν ὁ κ. Στεφανόπουλος καὶ ἄλλοι. Ἀλλ’ ἐξητάσθη εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τὸ ὑφιστάμενον σύστημα. Τὸ σύστημα συνίσταται εἰς τὸν ἔλεγχον τῆς σταφίδος κατὰ τὴν ἐξαγωγήν. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι ὁ ἔλεγχος αὐτὸς ἀπεδείχθη ἀνεπαρκὴς διότι δὲν ἔχει ὁ Αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμὸς τὴν ἐπαρκῆ δύναμιν διότι εἶναι ἄνθρωποι τοῦ καθήκοντος οἱ ἐπιβλέποντες. Τὸ γεγονὸς εἶναι ὅτι ὑπεκφεύγουν διὰ διαφόρων μέσων τῆς καλῆς ποιότητος καὶ δυσφημοῦν τὴν σταφίδα εἰς τὸ Λονδῖνον καὶ ἄλλα μέρη. Εἰς τὴν Βιέννην μοῦ ἐτηλεγράφησεν ὁ πρεσβευτὴς τῆς Ἑλλάδος, ὅτι ἐστάλη ἀπὸ τοὺς ἐμπόρους ἐκεῖ σταφὶς καὶ τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι ὅτι ἡ διαφήμησις ἡ ὁποία ἐγίνετο διὰ τὴν Ἑλληνικὴν σταφίδα ἀπέβη εἰς ὄφελος τῆς Καλλιφορνιακῆς σταφίδος. Λοιπόν, τὶ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ; Ἐκ μέρους τῶν ἐμπόρων προβάλλεται ἡ ἀξίωσις ὅπως ἡ βελτίωσις τῆς ποιότητος ἐπιδιωχθῇ ἀπὸ τοὺς παραγωγούς. Εἶναι δυνατὸν ἀσφαλῶς νὰ ἐπιδιωχθῇ ἡ βελτίωσις αὕτη. Ἐὰν τοὺς δείξωμεν πῶς νὰ περιποιοῦνται περισσότερον τὴν σταφίδα, θὰ ἔχωμεν μίαν βελτίωσιν· ἀλλ’ αὐτὸ δὲν ἐξασφαλίζει καθόλου τὴν καλλιτέραν ποιότητα τῆς ἐξαγωγῆς. Διότι καὶ σήμερον ἐκ τῶν 300.000.000 ποὺ παράγει ἡ Ἑλλάς, ὑπάρχουν 150.000.000 καλὲς σταφίδες. Διατὶ αὐτὰ τὰ 150 ἑκατομμύρια ποὺ ἐξάγονται δὲν εἶναι ἀπὸ τὶς καλὲς σταφίδες; Διατὶ συμβαίνει αὐτό; Φταίει ὁ παραγωγός;

§103Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Διότι δὲν ὑπάρχουν 150.000.0000 καλὲς σταφίδες.

§104Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἐὰν δὲν ὑπάρχουν, κ. ὑπουργέ, καθῆκον τοῦ ἐμπόρου εἶναι νὰ πάρῃ εἰς κατωτέραν τιμὴν σταφίδα, καὶ κατόπιν νὰ τὴν ἐπεξεργασθῇ καὶ νὰ τὴν στείλῃ ὡς καλὴν ποιότητα. Ἀλλὰ εἶναι εὔκολον ἐλάχιστος ἀριθμὸς ἐμπόρων νὰ χαλάσῃ ὅλην τὴν ὑπόθεσιν. Ἀλλὰ εἶναι ἀναμφισβήτητον ἐπαναλαμβάνω ὅτι ὁ περιορισμός, ἡ προσπάθεια νὰ βελτιωθῇ ἡ ποιότης ἀπὸ τοὺς παραγωγοὺς εἶναι ἀδύνατος. Διότι ὄχι μόνον οἱ παραγωγοὶ εἶναι πάρα πολλοί, ἀλλὰ καὶ διότι πάντως θὰ ὑπάρχῃ καλὴ καὶ κακὴ ποιότης σταφίδων, καὶ κανεὶς δὲν ἐμποδίζει τοὺς ἐμπόρους. Οἱαδήποτε καὶ ἂν καταβληθῇ προσοχὴ διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς ποιότητος, κανεὶς δὲν ἐμποδίζει τοὺς ἐμπόρους νὰ μεταχειρισθοῦν κακὰς ποιότητας ἀναμιγνύοντες αὐτὰ μὲ καλὰς καὶ νὰ ἐκθέσουν οὕτω τὸ προϊὸν τὸ ἰδικόν μας. Ὑπεστηρίχθη ἀπὸ τοὺς ἀντιπροσώπους ἰδίᾳ τῆς Κορινθίας, ὅτι θὰ ἦτο ὀρθὸν διὰ νὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ καλλιτέρα ποιότης ἦτο ὀρθὸν νὰ καθορισθοῦν καὶ ἄλλοι τόποι ἐξαγωγῆς σταφίδος, καὶ δὴ ἡ Κόρινθος, καὶ εἰ δυνατὸν νὰ ἀπαγορευθῇ ἡ ἀνάμιξις τῆς σταφίδος. Ἐκαλέσαμεν τοὺς ἁρμοδίους ἐμπόρους νὰ κάνωμεν ἀνάκρισιν τοῦ πράγματος. Εἶναι βέβαιον ὅτι ὁ καθορισμὸς τῆς Κορίνθου ὡς ἐξαγωγικοῦ λιμένος θὰ συντελέσῃ ὥστε νὰ ἀποτελέσῃ ἰδιαίτερον τύπον σταφίδος καὶ νὰ νοθεύεται ὀλιγώτερον ἡ σταφὶς τῆς περιφερείας Κορίνθου. Καὶ δι’ αὐτὸ καὶ ἡμεῖς τὸ παρεδέχθημεν νὰ γίνεται ἐξαγωγὴ καὶ ἀπὸ τὴν Κόρινθον. Ἀλλ’ αὐτὸ ὅμως, δὲν θὰ ἐξασφαλίζῃ τὴν ἐξαγωγὴν ἀπὸ τὴν ἀνάμιξιν διαφόρων ποιοτήτων. Ἐπροτάθη εἰς τὴν ἐπιτροπὴν νὰ γίνουν εἰδικὰ ἐργοστάσια ἐκ μέρους τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ, ὥστε ἐκεῖ νὰ γίνεται ἡ ἐπεξεργασία τῆς σταφίδος κατὰ τρόπον ὥστε νὰ ἀποκλείεται ἡ ἀνάμιξις. Ἐκαλέσαμεν τότε τοὺς ἐμπόρους καὶ τοὺς ἐρωτήσαμεν ἂν ἡ ἀνάμιξις τῶν διαφόρων ποιοτήτων τοὺς εἶναι ὠφέλιμος εἰς τὴν κατανάλωσιν, καὶ μᾶς ἀπήντησαν πράγματι ὅτι δι’ αὐτοὺς εἶναι ἀπαραίτητος ἡ ἀνάμιξις ὡρισμένων ποιοτήτων διὰ τὴν κατανάλωσιν διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν ἀξιώσεων τῶν καταναλωτῶν ὅσον ἀφορᾷ τὴν ποιότητα καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὰς τιμάς.

§105Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Διότι ἔχει καὶ ἡ σταφὶς τὸ χαρμάνι της.

§106Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Παρ’ ὅλα ταῦτα, ὅσον καὶ ἂν δὲν ἐνδείκνυται νὰ ἀπαγορευθῇ ἀπολύτως ἡ ἀνάμιξις, δὲν ἐνδείκνυται ἐντελῶς ἀπὸ τὸ ἐμπόριον καὶ ἀπὸ τὰς ἀνάγκας τῆς καταναλώσεως, ἐν τούτοις καὶ ἡ ἐπιτροπὴ ἀπέκλινε περισσότερον ὑπὲρ τῆς γνώμης ὅτι θὰ ἔπρεπεν, διὰ νὰ ἐξασφαλισθῇ ἀπολύτως ἡ καλὴ ποιότης ἐφ’ ὅσον ἀπεδείχθη ὅτι εἰς τὰ τελωνεῖα εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ μὴ ἀνάμιξις τῶν ποιοτήτων, ὅτι θὰ ἦτο ὀρθὸν νὰ ἀνεγερθοῦν ἰδιαίτερα ἐργοστάσια ἐπεξεργασίας τῆς σταφίδος, εἰς τρόπον ὥστε οἱ μὲν ἔμποροι νὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα τοῦ χαρμανιοῦ, ἀλλὰ νὰ μὴ μπορῇ νὰ ἐξάγεται ἀπὸ τὸ ἐργοστάσιον ἡ σταφίς, χωρὶς νὰ ἔχῃ καλῶς ἐπεξεργασθῆ καὶ καλῶς συσκευασθῆ. Αὐτὸ θὰ ἦτο ἕνα ριζικὸν μέτρον ἐξασφαλίσεως τῆς ποιότητος. Καὶ ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω ὅτι ὑπὲρ αὐτοῦ τοῦ μέτρου ἐτάχθην καὶ ἐγώ. Θὰ χρειασθοῦν βεβαίως κεφάλαια, ἀλλὰ βαθμηδὸν αὐτὰ εἶναι δυνατὸν νὰ τὰ ἀποκτήσῃ ὁ ὀργανισμός. Ἀλλὰ πάντως εἶναι ἀνάγκη νὰ ληφθοῦν πραγματικῶς μέτρα δρακόντεια, διὰ νὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ καλὴ ποιότης σταφίδος. Ἐφ’ ὅσον ἀποστέλλεται ἡ σταφὶς ὅπως ἀποστέλλεται, δὲν θὰ μᾶς σώσῃ τίποτε ἀπέναντι τῆς Καλλιφορνιακῆς σταφίδος, πλὴν ἐὰν κατεβάσωμεν τὰς τιμάς, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν θὰ μᾶς ὠφελήσῃ διότι καὶ αἱ ξέναι σταφίδος δύνανται νὰ κατέλθουν εἰς τὸ αὐτὸ καὶ κατώτερον ἐπίπεδον.

§107Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἤθελον νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω ὅτι ὑπάρχουν ὡρισμέναι ἀγοραὶ καταναλώσεως, αἱ ὁποῖαι ζητοῦν φθηνὴν καὶ ἐφθαρμένην ποιότητα ἀκόμη. Εἰς τὴν ἔκθεσιν τοῦ τέως διευθυντοῦ τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ κ. Συμεωνίδη, ὡς ἕνας ἀπὸ τοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους ἔπεσεν ἡ ἐξαγωγὴ τῆς σταφίδος κατὰ τὸ τελευταῖον ἔτος ἀναφέρεται τὸ γεγονὸς ὅτι λόγῳ τῶν μεγάλων βροχῶν τῆς Σμύρνης κατεστράφη ἡ παραγωγή, καὶ ὡς ἐκ τούτου ἡ παραγωγὴ αὐτὴ ἐπωλήθη εἰς τιμὰς ἐξευτελιστικὰς ἀντικαταστήσασα τὴν καλὴν ποιότητα τῆς ἰδικῆς μας σταφίδος.

§108Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Κύριοι, ὅταν γίνεται ἡ ἐπεξεργασία ὑπὸ ἕνα ἔλεγχον, βεβαίως δὲν θὰ ἀπαγορεύεται καὶ ἡ ἐξαγωγὴ κατωτέρας ποιότητος, ἀλλὰ θὰ ἔχουν ὡρισμένην μάρκαν. Θὰ ξεύρῃ ὁ ἀγοραστὴς ὅτι θὰ πάρῃ μάρκαν τελευταίας ποιότητος. Ἡμεῖς ἐξηκριβώσαμεν τὸ ἑξῆς: ὅτι τὸ χαρμάνι δὲν εἶναι ἐκεῖνο ποὺ βλάπτει τὴν σταφίδα τὴν σταφίδα τὴν βλάπτει ὅταν πηγαίνῃ ἀκαθάριστος καὶ βλαμμένη.

§109ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν εἶναι νόθευσις.

§110Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ὄχι, σᾶς εἶπα ὅτι κατ’ ἀρχὴν ἐζητήθη ἀπὸ ὡρισμένα μέρη νὰ ἀπαγορευθῇ οἱαδήποτε ἀνάμιξις καὶ σᾶς εἶπα ὅτι ἔγινεν ἀπαγόρευσις εἰς τοὺς ἐμπόρους καὶ ἐπιστοποιήσαμεν ὅτι δὲν μπορεῖ νὰ γίνῃ διότι θὰ ἔβλαπτε τὴν κατανάλωσιν.

§111Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν). Ὑποθέτω ὅτι εἰς τὴν ἐξεταστικὴν ἐπιτροπὴν δὲν ἔγινε λόγος περὶ ἑνὸς νόμου ἀριθμοῦντος βίον 40 ἐτῶν, ὁ ὁποῖος ἔγινε τὸ πρῶτον πρὸς προστασίαν τῆς μάρκας..... Καθ’ ἕνας ὁ ὁποῖος εἰσάγει σταφίδα σημειοῖ ἐπὶ τοῦ κιβωτίου μάρκαν, ἐὰν δὲ ἐτύγχανε νὰ μὴ εἶναι τῆς μάρκας αὐτῆς ἐτιμωρεῖτο μὲ βαρυτάτας ποινάς. Ὁ νόμος αὐτὸς ἐλειτούργησεν ὑπῆρχον ἐμπειρογνώμονες, τοὺς ὁποίους προέβλεπεν ὁ νόμος, ἐκλεγόμενοι ἀπὸ τοὺς ἰδίους καὶ ἐνδιαφερόμενοι διὰ τοὺς κτηματίας τῆς περιφερείας των οἱ ὁποῖοι ἐνδιαφέροντο διὰ νὰ διατηρηθῇ ἡ ὑπόληψις τῆς μάρκας των καὶ ἐγένετο πολὺ δικαίως καὶ ἔφερεν πραγματικὰ ἀποτελέσματα. Ξεύρετε ἀπὸ πότε ἐχαλαρώθη ὁ νόμος αὐτός; Ἀφ’ ἧς ἐπετράπη ἡ ἐξαγωγὴ καὶ ἀπὸ τὸ Αἴγιον, διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον διότι οἱ ἔμποροι ἔφερον σταφίδα ἀπὸ τὴν Ἀμαλιάδα καὶ ἔκαναν τὴν ἀνάμιξιν ἐκεῖ.

§112Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Τὸ αὐτὸ ἐκάνατε καὶ εἰς τὴν Κόρινθον.

§113Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν). Αὐτὸ δὲν τὸ ἠξεύρω.

§114Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Θὰ ὑπάρχει κἄποιος ἔλεγχος.

§115Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν). Ἀφοῦ δὲν δυνάμεθα νὰ κάνωμεν ἔλεγχον εἰς τὰ 7 τελευταῖα, πῶς θὰ τὸν κάνουμε εἰς 70 ἐργοστάσια;

§116Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Τὰ ἐργοστάσια θὰ εἶναι ὑπὸ τὴν ἄμεσον ἐπίβλεψιν τοῦ ὀργανισμοῦ, θὰ εἶναι ἕνας ἀμοιβαῖος ἔλεγχος.

§117Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν). Δηλαδὴ θὰ εἶναι ἀμοιβαῖος ἔλεγχος, ἢ ἀμοιβαία συνεννόησις;

§118Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἐγὼ νομίζω ὅτι ἐὰν θέλουμε νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὴν ποιότητα τὴν καλὴν ὀφείλωμεν νὰ λάβωμεν ριζικὰ μέτρα. Καὶ κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου τὸ πλέον ἐφαρμόσιμον εἶναι αὐτό, δηλαδὴ ἡ ἐπεξεργασία τῶν σταφίδων νὰ γίνεται εἰς τὰ ἐργοστάσια τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ εἰς τρόπον ὥστε νὰ μὴ ἐξάγεται σταφὶς ἡ ὁποία νὰ εἶναι νοθευμένη, διότι ἐκεῖ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθοῦν ὅλαι αἱ μέθοδοι τοῦ καθαρισμοῦ καὶ τῆς καλῆς ἐπεξεργασίας καὶ τότε θὰ εἶναι καλλιτέρα. Ἐπίσης νὰ ξεκαθαρισθῶσιν καὶ οἱ τόποι τῶν σταφίδων, οὕτως ὥστε νὰ διευκολυνθῇ τὸ ἐμπόριον εἰς τὴν ἀγορὰν τοῦ προϊόντος καὶ νὰ εἶναι βέβαιον ὅτι ἐφ’ ὅσον ἀγοράζει τὴν μάρκαν Α ποιότητα Α, νὰ εἶναι βέβαιον ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ ποιότης. Αἱ ἄλλαι λύσεις τῆς συσκευασίας τοῦ περιορισμοῦ, τῆς ἀπαλλαγῆς ἀπὸ τὸν ἔγγειον φόρον ἦτο μία ἐπείγουσα ἀνάγκη. Δὲν ἐθεωρήθησαν ἀπὸ τὴν ἐπιτροπὴν φυσικὰ ὡς ριζικὴ λύσις καὶ ἐπροτάθησαν ριζικώτεραι λύσεις· οἱ ἀντιπρόσωποι τῆς Κορινθίας καὶ Αἰγιαλίας ἐπέμενον εἰς τὴν ἄρσιν τοῦ παρακρατήματος. Ὀπαδοὶ αὐτοὶ τῆς Μαγχεστριανῆς σχολῆς τῆς οἰκονομίας, εἶπον πρέπει νὰ ἀρθῇ τὸ παρακράτημα καὶ νὰ ἀφήσωμεν τὸν ἐλεύθερον ἀνταγωνισμὸν ὁπότε ἀποτέλεσμα θὰ εἶναι νὰ ξερριζωθοῦν αἱ σταφιδάμπελοι καὶ νὰ μείνουν αἱ καλαὶ ἄμπελοι καὶ νὰ μὴ ἔχομεν καμμίαν ἐπιβάρυνσιν. Ἀλλὰ κατὰ τὴν περίοδον τὴν πρὸ τῆς παρακρατήσεως ὅλαι αὐταὶ αἱ ἀξιώσεις δὲν εἶναι ἀξιώσεις τῶν ὁποίων ἡ ἱκανοποίησις θὰ ἀπέβαινεν συμφέρουσα εἰς αὐτοὺς τοὺς παραγωγοὺς τῆς Κορινθίας καὶ τῆς Αἰγιαλείας, διότι εἶναι ἀποδεδειγμένον ὅτι ὅσον καὶ ἐὰν αἱ ποιότητες τῆς συσκευασίας εἶναι κατωτέρας ποιότητος ὅσον καὶ ἐὰν αἱ ποιότητες τῶν ἐπαρχιῶν εἶναι κατωτέρας ποιότητος, εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι ἡ πτῶσις καταπληκτικὴ τῶν τιμῶν τῶν κατωτέρων ποιοτήτων παρασύρει ἄνευ ἐξαιρέσεως καὶ τὰς τιμὰς τῶν καλῶν ποιοτήτων. Ἡ ἀπόστασις τῆς τιμῆς κατὰ τὴν ἐποχὴν ποὺ δὲν ὑπῆρχε παρακράτησις τῶν καλῶν ποιοτήτων ἦτο ἐλαχίστη ἀπὸ τῶν τιμῶν τῶν χειρίστων ποιοτήτων. Οἱ καταναλωταὶ ἔχουν συνηθίσει νὰ παίρνουν Ἑλληνικὴν σταφίδα φθηνότερον καὶ δὲν κατωρθώθη καλλιτέρα ποιότης νὰ πληρωθῇ εἰς καλλιτέραν τιμήν. Οὕτω λοιπὸν ἐχόντων τῶν πραγμάτων πῶς μπορεῖ νὰ ὑποστηρίξετε ὅτι τὸ μέτρον αὐτὸ θὰ ἦτο σωτήριον τῆς παραγωγῆς τῶν καλῶν ποιοτήτων καὶ ἂν ἀκόμη ὑποθέσωμεν ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ξερριζώσουν οἱ παραγωγοὶ τὸν καρπὸν; διότι τὸ νὰ ξερριζώσουν τὴν σταφίδα εἶναι ζήτημα ἐὰν αὐτὸ δὲν θὰ ἐδημιούργη ἕνα μέγα κοινωνικὸν πρόβλημα.....

§119Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν). Μὴ τὸ συζητεῖτε.

§120Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Τὸ ὑπεστήριξεν σοβαρῶς ὁ κ. Παναγιωτόπουλος καὶ ὁ κ. Πετρίδης.

§121Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν). Διὰ τὸ ξερρίζωμα;

§122Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Μάλιστα· ἐμμέσως ἔλεγον ὅτι δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου θὰ ἐπέλθῃ ἡ ἀντικατάστασις. Ποία εἶναι ἡ θεωρία ἡ ὁποία ἀνεπτύχθη; Εἶναι ὅτι θὰ ἀντικατασταθῇ ἡ καλλιέργεια τῆς σταφίδος δι’ ἄλλων προϊόντων. Ἀλλ’ αὐτὸ ἀποδεικνύεται ἀδύνατον, διότι εἶναι τόσον μικρὰ ἡ ἔκτασις τῆς ἰδιοκτησίας καὶ τόσον ἀκατάλληλος ὥστε δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποθέσωμεν ὅτι μπορεῖ νὰ γίνῃ. Τώρα ὁ Αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμὸς προσπαθεῖ νὰ διαδώσῃ τὴν ὀπωροκομίαν, ὥστε ὁ παραγωγὸς νὰ ἔχῃ περισσότερα ἀπὸ τὴν ὀπωροκομίαν χωρὶς νὰ ζημιώνεται ἀπὸ τὴν αὐτοκαλλιέργειαν. Εἰς τὴν πεδιάδα βεβαίως ὑπάρχει καὶ καλλιέργεια ἄλλων προϊόντων, ἀλλ’ ἡ κατάστασις εἶναι τοιαύτη ὥστε ἡ καλλιέργεια σιτηρῶν θὰ ἦτο ἀνεπαρκὴς διὰ νὰ συντηρήσῃ τὰς γεωργικὰς οἰκογενείας.

§123Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν). Ὅπου ἦτο δυνατὸν ν’ ἀντικατασταθῇ. Ἐγὼ ἐνθυμοῦμαι εἰς τὰ νειάτα μου τὴν πεδιάδα τῶν Πατρῶν, ὅπου σήμερον βλέπω καθημερινῶς τὴν κηπουρικὴν καλλιέργειαν αὐξανομένην. Θέλω νὰ σᾶς εἴπω ὅτι μόνη της ἐπέρχεται.

§124Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Μπορεῖ νὰ γίνῃ, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθῇ σοβαρῶς ὅτι ἦτο δυνατὸν, καταργουμένης αὐτομάτως τῆς παρακρατήσεως νὰ γίνῃ ἀντικατάστασις. Ὅταν λέγω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἐννοῶ ὄχι ὅτι δὲν μπορεῖ νὰ παραγάγῃ ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει ἀσφάλεια καταναλώσεως. Τὰ σύκα καὶ αὐτὰ βεβαίως ὑφίστανται μίαν κρίσιν, ὥστε δὲν μπορεῖτε νὰ εἶσθε βέβαιος. Δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ὑποστηρίζετε σεῖς ὅτι τὸ μέτρον αὐτὸ εἶναι ἀντιοικονομικόν. Δὲν εἶναι ὀρθὸν οἰκονομολογικῶς τὸ νὰ ἀφήνωνται οἱ παραγωγοὶ καὶ τὸ ἐμπόριον ἐντελῶς ἀχαλήνωτοι καὶ ἐλεύθεροι. Σήμερον ἡ κατεύθυνσις τῆς οἰκονομικῆς ζωῆς εἶναι εἰς τὴν ρύθμισιν τὴν ἀνωτέραν ρύθμισιν διὰ τοῦ ἐξαναγκασμοῦ, διὰ τῆς ἐλαττώσεως τῆς παραγωγῆς, διὰ τοῦ συνασπισμοῦ τῶν τιμῶν καὶ τὰ τοιαῦτα. Ἔχετε τὰ συνδικάτα τοῦ οἰνοπνεύματος καὶ τῆς πατάτας ἐν Γερμανίᾳ ὅπου περιορίζεται ἡ προσφορὰ ἀναγκαστικῶς. Ὅταν ἡ μεγάλη προσφορὰ μπορεῖ νὰ φέρῃ τοιαύτην πτῶσιν τιμῶν ἡ ὁποία δὲν μπορεῖ νὰ ἱκανοποιήσῃ τοὺς παραγωγοὺς τότε μοιραίως ἐπιβάλλεται ὁ συνασπισμὸς καὶ ὁ περιορισμὸς τῆς προσφορᾶς. Καὶ αὐτὸ ἔγινεν εἰς ἡμᾶς ἀναγκαστικῶς διὰ τῆς παρακρατήσεως. Θὰ μὲ ἐρωτήσητε: Θὰ μείνῃ ἐπ’ ἄπειρον αὐτὴ ἡ παρακράτησις, θὰ παράγωμεν ἐπ’ ἄπειρον προϊόντα τὰ ὁποῖα εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ πωλῶμεν εἰς μίαν τιμὴν μὴ καλύπτουσαν τὰ ἔξοδα τῆς καλλιεργείας; Δὲν λέγω ὅτι θὰ γίνῃ αὐτὸ ἐπ’ ἄπειρον, ἀλλ’ ἡ διόρθωσις θὰ γίνῃ βαθμιαίως καὶ διὰ διαφόρων μέτρων, διὰ τῆς μεταβολῆς τῆς καλλιεργείας περὶ τῆς ὁποίας θὰ ὁμιλήσωμεν κατωτέρω. Ὥστε δὲν εἶναι ὀρθὸν οἰκονομικῶς, ἐπιστημονικῶς, νὰ λέγωμεν ὅτι αὐτὸ εἶναι ἀντιοικονομικὸν καὶ πρέπει νὰ τὸ καταργήσωμεν.

§125Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Ἐξέλειπον οἱ λόγοι.

§126Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Καθόλου. Ἐὰν σήμερον ἐπηρεάζουν τὰς τιμὰς μονοπώλεια δὲν εἴχομεν ποτὲ διότι καὶ εἰς τὰς καλλιτέρας ἐποχὰς εἴχομεν 70% σήμερον ἔχομεν 30%. Ἀλλὰ δὲν ἕπεται ἐκ τούτου ὅτι ἔχοντες μίαν πελατείαν προτιμῶσαν τὴν Ἑλληνικήν σταφίδα δὲν ἕπεται ὅτι πρέπει νὰ ρίψωμεν τὴν σταφίδα εἰς τοὺς καταναλωτὰς αὐτοὺς εἰς οἱανδήποτε τιμήν. Ἐφ’ ὅσον ἠμποροῦμεν νὰ προσφέρωμεν τὸ προϊόν μας κατὰ τοιοῦτον τρόπον καὶ τοιαύτας ποιότητας ὥστε νὰ διατηρήσωμεν τὰς τιμὰς θὰ τὸ κάμωμεν αὐτὸ καὶ θὰ δοῦμε ἐν τῷ μεταξὺ πῶς θὰ ἐπέλθῃ ἡ ἀντικατάστασις δι’ ἄλλης καλλιεργείας τῶν τμημάτων ἐκείνων τῆς Χώρας τὰ ὁποῖα παράγουν χειροτέραν σταφίδα.

§127Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Ὅταν τοῦ δίδωμεν διάφορα μέτρα.

§128Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Αὐτὸ ἐὰν γίνῃ, θὰ καταστραφῇ πρῶτον ἡ παραγωγὴ τῆς Κορίνθου. Μὴ θέλετε νὰ προκαλέσητε ἕνα ἐμφύλιον πόλεμον μεταξὺ τῶν παραγωγῶν, διότι θὰ ἀποβῇ καταστρεπτικὸς· δὲν εἶναι ἐπιστημονικόν.

§129Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Αὐτὸ ὑπῆρχε πάντοτε Πάντοτε εἴμεθα ὑπὲρ τῆς καταργήσεως τοῦ παρακρατήματος ὑπὲρ τῆς καταργήσεως τῶν ψευδῶν μέτρων.

§130Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Δὲν εἶναι ψευδὲς μέτρον. Τοιαῦτα μέτρα ἠμπορεῖ νὰ πῇ κανεὶς χαρακτηρίζουν τὴν οἰκονομικὴν ζωὴν τοῦ κόσμου. Δὲν μπορεῖτε νὰ μοῦ πῆτε ὅτι εἶναι ἐντελῶς ἐσφαλμένον. Ὅταν ἔχετε τὴν κατανομὴν αὐτὴν τῆς ἰδιοκτησίας δὲν ἠμπορεῖτε νὰ κάμετε τίποτε, πρέπει δὲ νὰ ὁμολογήσωμεν ὅτι ἐπεβλήθη διότι ἦτο ἕνα μέσον εὐφυέστατον τὸ ὁποῖον ἔσωσε τὴν κατάστασιν καὶ πρὸ 2 ἐτῶν. Πρέπει νὰ ὁμολογήσωμεν τὴν ἀλήθειαν, κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ συζητηθῇ τὸ παρακράτημα. Ὅλα τὰ συστήματα τὰ ὁποῖα ἐπεβλήθησαν ἐδῶ πέρα στηρίζονται ἐπὶ τοῦ παρακρατήματος. Ὁ κ. Ροδόπουλος, ὁ ὁποῖος ἤθελε νὰ ρίψῃ τὸ βάρος εἰς ἄλλην τάξιν εἰς τοὺς καταναλωτὰς τοῦ οἰνοπνεύματος ἐπρότεινε μίαν ἄλλην λύσιν. Εἶναι ἡ λύσις τοῦ τοπικοῦ καὶ ποιοτικοῦ παρακρατήματος ἡ ὁποία ἀνεπτύχθη. Μᾶς ἦταν περιττόν, τὴν ἀνέπτυξεν ὁ κ. Τσεριώνης καὶ κ. Στεφανόπουλος, ὁ ὁποῖος ἤθελεν τρόπον τινὰ ἡ παρακράτησις νὰ γίνεται εἰς τὸν τόπον τῆς παραγωγῆς. Ὁ κ. Τσεριώνης τὸ διευκρίνησε κἄπως περισσότερον τὸ ζήτημα εἰπὼν ὅτι θὰ ἐστηρίζετο εἰς τὴν παράδοσιν εἰς τὰς ἀποθήκας ὑπὸ τὸν ὅρον νὰ λέγῃ ποῖον εἶναι τὸ ὑπὸ ἐξαγωγὴν καὶ ποῖον τὸ ὑπὸ παρακράτησιν. Αὐτὸ τὸ σύστημα δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ φέρῃ τὰ προσδοκώμενα ἀποτελέσματα διότι ἡ λαθρεμπορία θὰ ἐλάμβανε μεγάλας διαστάσεις καὶ θὰ ἐχρειάζετο μεγάλην ἐπίβλεψιν.

§131Η. ΤΣΕΡΙΩΝΗΣ. Τὰς δυσχερείας πρῶτος ἐγὼ τὰς ἀναγνωρίζω. Ἀλλ’ ὑποστηρίζω τοῦτο: Ἂν κατορθωθῇ ν’ ἀρθοῦν αἱ δυσχέρειαι αὐταὶ θὰ ἔχωμεν δύο σοβαρὰ ἀποτελέσματα: Τὴν βελτίωσιν τῆς ποιότητος...

§132Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Διατί;

§133Η. ΤΣΕΡΙΩΝΗΣ. Διότι θὰ γίνῃ κατ’ ἀνάγκην μία ἐκκαθάρισις τῆς ποιότητος ἀπὸ τὸν παραγωγόν.

§134Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Διατὶ δὲν τὸ κάνῃ τόσα χρόνια;

§135Η. ΤΣΕΡΙΩΝΗΣ. Θὰ ἐπέλθῃ μία ἐξυγίανσις τῆς σταφίδος.

§136Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν). «Ἂν ὑπερνικηθοῦν αἱ δυσχέρειαι» εἶπεν ὁ κ. Τσεριώνης.

§137Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Δὲν πρέπει νὰ λησμονῶμεν ὅτι σήμερον λέγομεν ὅτι αἱ τιμαὶ τοῦ πλεονάσματος συντελοῦν εἰς τὸ νὰ χειροτερεύῃ ἡ ποιότης. Δὲν εἴμεθα ἀπολύτως ἐν τῷ δικαίῳ διότι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐξάγεται ἐν τῷ ἐξωτερικῷ κατὰ 9)10 δὲν εἰσάγεται καθόλου εἰς τὰς ἀποθήκας καὶ δὲν πωλεῖται διὰ δελτίων. Ἀγοράζεται ἀπ’ εὐθείας ἀπὸ τοὺς ἐμπόρους καὶ αἱ τιμαὶ τὰς ὁποίας ὁρίζει ὁ ἔμπορος εἶναι διάφοροι ἀναλόγως τῆς ποιότητος. Ὁ κ. Μάρκου πολὺ εἰλικρινῶς ὡμολόγησεν ὅτι περιποιηθεὶς καλλίτερα τὴν σταφίδα του ἐπῆρε πάρα πάνω 150–200 δραχ. τὸ χιλιόλιτρον. Λοιπὸν ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θέλει νὰ ἐπιτύχῃ καλλιτέρας τιμὰς περιποιούμενος τὸ πρᾶγμα του ἠμπορεῖ νὰ τὸ ἐπιτύχῃ. Δὲν τὸ πράττει ὅμως διὰ διαφόρους λόγους, δὲν τὸ πράττει ἀπὸ ὀκνηρίαν...

§138Α. ΜΑΡΚΟΥ. Διότι εὑρίσκει τὴν εὐκαιρίαν νὰ τὸ ρίψῃ εἰς τὰς ἀποθήκας.

§139Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἴσως διότι ἔχει οἰκονομικὰς ἀνάγκας.

§140Α. ΜΑΡΚΟΥ. Ὄχι, διότι θὰ τὸ πάρῃ ἀπὸ τὰ ἁλώνια μισοξεραμένο καὶ θὰ ἔχῃ αὔξησιν βάρους λόγῳ τῆς ὑγρασίας. Θὰ τὸ δώσῃ εἰς τὰς ἀποθήκας καὶ θὰ πάρῃ τὰ χρήματά του. Θὰ σᾶς εἰπῶ τὴν ἀδιακρισίαν μερικῶν καλλιεργητῶν. Ὁ ὀργανισμὸς ἠγόρασε 100 μηχανὰς ποὺ καθαρίζουν τὴν σταφίδα διὰ νὰ τὰς δώσῃ εἰς ἕνα μέρος τῆς Μεσσηνίας. Ἐστάλησαν, ἀλλὰ ἀκόμη εἶναι ἀπώλητη ἡ σταφὶς διότι οἱ καλλιεργηταὶ τὴν μαζεύουν ἔτσι καὶ δὲν προσπαθοῦν καθόλου νὰ τὴν καλλιτερεύσουν.

§141Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ὁ παραγωγὸς ὁ ὁποῖος θέλει νὰ δώσῃ τὸ παρακράτημά του θὰ κάνῃ τὸ ἴδιον. Ὑπάρχουν ἔμποροι οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ ἐξαγάγουν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν κακὴν ποιότητα καὶ θ’ ἀγοράσουν σταφίδα κακῆς ποιότητος. Ἑπομένως θὰ ἔχωμεν μόνον ἕναν μηχανισμὸν δυσκολώτερον.

§142Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ἐκτὸς αὐτοῦ ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι λόγοι οἱ ὁποῖοι συντελοῦν εἰς τὴν μὴ βελτίωσιν τῆς ποιότητος. Κατὰ 80% ὁ παραγωγὸς ἔχει χρέος ἢ εἰς τὸν ἔμπορον ἢ εἰς τὸν συνεταιρισμόν. Συνεπῶς ἀδιαφορεῖ τελικῶς διὰ τὴν ποιότητα, τοὺς πηγαίνει τὴν σταφίδα ἔτσι καὶ ἂν θέλουν ἂς μὴ τὴν πάρουν.

§143Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἐπροτάθη ἄλλο πρᾶγμα. Νὰ λαμβάνεται ἀπὸ τὰς περιφερείας τῶν καλῶν ποιοτήτων ὀλιγώτερον παρακράτημα. Ἡ ἀναλογία τῆς ἀξίας τοῦ παρακρατήματος μὲ τὴν ἀξίαν τοῦ παραγομένου προϊόντος θὰ εἶναι ἡ αὐτὴ διότι ὅσον μεγαλειτέρα εἶναι ἡ ἀξία τοῦ προϊόντος τόσον μικροτέρα εἶναι ἡ ἀναλογία τοῦ παρακρατήματος. Ἐπροτάθη ἐπίσης νὰ λαμβάνεται ἀπὸ τὰς περιφερείας τῶν καλῶν ποιοτήτων ὀλιγώτερον παρακράτημα. Ἀλλ’ αὐτὸ ἐπροτάθη ἀπὸ τοὺς Κορινθίους καὶ Αἰγιεῖς. Ἀλλ’ ἡ ἐπιτροπὴ ἐνόμισεν ὅτι αὐτὸ δύναται νὰ δημιουργήσῃ πράγματι μεγάλας ἀντιθέσεις αἱ ὁποῖαι θὰ ἀποβοῦν εἰς βάρος τῶν ἄλλων πόλεων διότι χάριν τῶν κακῶν ποιοτήτων βαρύνονται αἱ καλαὶ ποιότητες. Ἐπροτάθη ὅμως εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ἕνα ἄλλο μέτρον, τὸ ὁποῖον εἶναι ὁμολογουμένως εὐφυέστερον ἀπὸ τὰ προηγούμενα. Δηλαδὴ τὴν καταβολὴν μιᾶς χρηματικῆς εἰσφορᾶς δυναμένης νὰ καλύψῃ ὁλόκληρον τὴν ἀξίαν τοῦ πλεονάσματος τὸ ὁποῖον δὲν θὰ ὑπάρχῃ ὡς παρακράτημα. Δηλαδὴ τὴν μετατροπὴν ὁλοκλήρου τοῦ ποσοῦ τοῦ μὴ ἐξαγομένου εἰς πλεόνασμα καὶ τὴν ἐξαγορὰν αὐτοῦ διὰ τῆς εἰς χρῆμα εἰσφορᾶς. Ἡ γνώμη αὐτὴ ἔχει ἕνα πλεονέκτημα, μόνον ἕνα καὶ οὐδὲν ἄλλο. Ἔχει τὸ πλεονέκτημα τῆς καταργήσεως τῆς κυβείας τῶν δελτίων. Ἐγένετο μία κυβεία τῶν δελτίων, καὶ ἄλλοτε ἐζημιοῦντο οἱ ἔμποροι καὶ ἄλλοτε οἱ παραγωγοί. Ἀλλ’ ὅπως εἶναι ὁ μηχανισμὸς τὸ σύστημα αὐτὸ δὲν καταργεῖ τὴν παρακράτησιν. Πάλιν παρακράτημα γίνεται, ἀλλὰ γίνεται κατ’ ἄλλον μηχανισμόν· τὸ σύστημα αὐτὸ δὲν λέγεται σύστημα καταργήσεως τῆς παρακρατήσεως. Εἶναι σύστημα τῆς μεταβολῆς τοῦ μηχανισμοῦ τῆς παρακρατήσεως. Τὸ μόνον πλεονέκτημα ὅπερ ἔχει, εἶναι ὅτι καταργεῖ τὴν κυβείαν τῶν δελτίων. Ἀλλὰ τοῦτο προϋποθέτει τὴν ὕπαρξιν ἐπαρκῶν κεφαλαίων πρὸς ἄμεσον πληρωμὴν ἐκείνου τουλάχιστον τοῦ μέρους τοῦ πλεονάσματος τὸ ὁποῖον θεωρεῖται παρακράτημα διότι πάντως τὸ πλεόνασμα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀγορασθῇ προκαταβολικῶς. Διὰ τοῦ συστήματος αὐτοῦ θὰ ἐβελτιώνετο ἡ ποιότης ἐὰν τὰ πλεονάσματα ἠγοράζοντο ἀπὸ τὰς ἀποθήκας τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ, διὰ τῶν δελτίων. Αὐτὸ τὸ σύστημα λειτουργεῖ ὡς ἑξῆς: Πρὶν καθορισθῇ τὸ παρακράτημα αὐτομάτως μπορεῖ νὰ εἴπῃ κανεὶς κατατίθεται εἰς τὰς ἀποθήκας ἕνα ποσοστὸν πότε ὀλιγώτερον καὶ πότε ἀνώτερον ἀπὸ τὸ ποσοστὸν τοῦ παρακρατήματος. Ἐὰν εἶναι κατώτερον αὐξάνουν τὰς τιμὰς τῶν δελτίων· γίνεται μεγαλειτέρα προσφορὰ καὶ πίπτουν τὰ δελτία. Ἐὰν τὸ περιθώριον εἶναι μακρὸν αὐτομάτως τὸ ἐμπόριον καὶ οἱ παραγωγοὶ πηγαίνουν εἰς τὰς ἀποθήκας τὸ ποσὸν περίπου ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὁρίζει ἡ παρακράτησις, τὸ δὲ ἄλλο πηγαίνει εἰς τὰς χεῖρας τῶν ἐμπόρων ἢ τῶν παραγωγῶν καὶ ἀγοράζουν εἰς τιμὰς οὐχὶ πλέον πλεονάσματος, τιμὰς παρακρατήσεως, ἀλλ’ εἰς τιμὰς δαπανηράς. Τὸ σύστημα λοιπὸν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ υἱοθετηθῇ ἐὰν ἀπέκτα τὴν δύναμιν ὁ ὀργανισμὸς νὰ προσαρμόσῃ ἀκριβέστερον τὰς τιμὰς εἰς τὰς ποιότητας. Ἀλλ’ αὐτὸ εἶναι ζήτημα ἐπιβολῆς καὶ δυνάμεως τοῦ ὀργανισμοῦ, ἐξαρτᾶται δὲ ἀπὸ τὴν βούλησιν χιλιάδων γεωργῶν καὶ ἐκτὸς τούτου ἀσκεῖται καὶ πολιτικὴ πίεσις ποὺ δὲν ἐπιτρέπει τὴν ἐφαρμογὴν ὅλων τῶν μέτρων ἅτινα πρέπει νὰ ἐφαρμοσθοῦν διὰ νὰ λειτουργήσῃ καλὰ ὁ μηχανισμός. Διὰ τὸ ζήτημα τῶν ναύλων ἐλέχθησαν ἀρκετὰ καὶ ἡ ἐπιτροπὴ ἔκαμεν τὰς ἀπαιτουμένας ὑποδείξεις καὶ δὲν θέλω νὰ ἐπεκταθῶ. Διὰ τὸ ζήτημα τῆς προπαγάνδας θέλω νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς: Ἡ Ἐπιτροπὴ ἐξιστόρησεν τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον διατίθενται τὰ χρήματα τῆς προπαγάνδας διὰ τῶν πρακτορείων καὶ ἐπιστοποιήθη ὅτι ἡ προπαγάνδα εἶναι ἀναγκαία. Ἐὰν ἀναλογισθῇ κανεὶς ὅτι αἱ δαπάναι αἱ ὁποῖαι γίνονται ἀπὸ τὴν Καλλιφορνίαν διὰ τὴν σταφίδα ἀνέρχονται εἰς 7 λίρας κατὰ τόννον, τότε θὰ ἴδῃ κατὰ πόσον ὑστερεῖ ἡ προπαγάνδα ἡ ἰδική μας καὶ ἔτσι μόνον ἐξάγεται ἡ ἐλάττωσις τῆς καταναλώσεως τῆς ἰδικῆς μας σταφίδος. Ἕνα ἀπὸ τὰ σοβαρώτερα μέτρα ποὺ ὑπεστηρίχθησαν σήμερον εἶναι καὶ ἡ ἀνάγκη ὅπως ἐφαρμοσθῇ ἡ αὐτοπρόσωπος καλλιέργεια, καὶ διὰ νὰ ἐπιτευχθῇ πρέπει τὸ Κράτος νὰ λάβῃ δρακόντεια μέτρα καὶ νὰ φθάσῃ ἀκόμη μέχρι τῆς ἐπιβολῆς μιᾶς φορολογίας τῶν γαιῶν ποὺ δὲν καλλιεργοῦνται αὐτοπροσώπως.

§144Α. ΜΑΡΚΟΥ. Τὰ 9)10 καλλιεργοῦνται αὐτοπροσώπως.

§145Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Τὸ ἀντίθετον συμβαίνει. Ἀλλὰ ὅπως σᾶς εἶπα προηγουμένως ἐτονίσθη ὅτι ὅλη αὐτὴ ἡ κρίσις ἐκλόνισε τὴν πεποίθησιν εἰς τὸν Αὐτόνομον Σταφιδικὸν Ὀργανισμόν. Παρήλασαν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου συνάδελφοι οἱ ὁποῖοι εἶπαν ὅτι τοὺς διέψευσεν ἡ λειτουργία τοῦ Αὐτόνομου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ. Διὰ νὰ κριθῇ ἢ ὄχι καλὴ λειτουργία τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ, ἡ σκοπιμότης, ἡ ἀποτελεσματικότης πρέπει, νὰ γίνῃ μία σύγκρισις μεταξὺ τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ τοῦ προηγουμένου καθεστῶτος τῆς ἑνιαίας. Ἀλλὰ ὅλοι ὡμολόγησαν ὅτι ἡ ἑνιαία ἐπλήρωνεν ἐλαχίστας τιμὰς, ὅτι δὲν ἔκαμεν διαφήμησιν, ὅτι εἶχε σύμβασιν μὲ τὴν οἰνοπνευματοποιΐαν, ἡ ὁποία ἦτο ἐπιζημία διὰ τὴν παραγωγὴν διότι ἐπὶ τῆς ἐποχῆς τῆς ἑνιαίας ἐπωλεῖτο τὸ παρακράτημα πρὸς 800 δραχμάς, ἔφθασεν δὲ ὁ Αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμὸς νὰ τὸ πωλήσῃ 2000 δραχμὰς καὶ μὲ τὴν κοινοπραξίαν ἐξησφάλισεν ἕναν ἔλεγχον ἐπὶ τῶν βιομηχανικῶν ἐπιχειρήσεων καὶ ἕνα μέρισμα μεγαλείτερον ἐπὶ τῶν κερδῶν.

§146Η. ΤΣΕΡΙΩΝΗΣ. Διατὶ αὐτὸ δὲν συνέβη πέρυσι;

§147Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Διότι ἔπεσαν αἱ τιμαί. Ἐὰν πραγματικῶς ἐνδιαφέρεσθε διὰ τὸν παραγωγικὸν κόσμον δὲν μπορεῖτε νὰ εἴπητε ὅτι δὲν εἶναι δουλειὰ τοῦ παραγωγοῦ νὰ ἐπεμβαίνῃ καὶ νὰ ἐλέγχῃ τὴν βιομηχανοποίησιν τῶν προϊόντων του. Αὐτὸ εἶναι ἐκτὸς συζητήσεως. Κατεκρίθη τὸ μέτρον, ἡ πολιτικὴ αὐτή, ἐπὶ τῷ λόγῳ ὅτι κατέστρεψεν τὴν βιομηχανίαν, καὶ ἡμεῖς ἐκαλέσαμεν τοὺς βιομηχάνους καὶ τοὺς ἀνεκρίναμεν. Καὶ τὶ ἀπέδειξεν ὁ ἔλεγχος αὐτός; Ἀπέδειξεν ὅτι διὰ τοῦ μέτρου αὐτοῦ ἦλθεν ὁ ἀνταγωνισμὸς μεταξὺ τῶν οἰνοπνευματοποιῶν, ἀλλὰ δὲν ἀπέβαινε πρὸς ὄφελος τῆς παραγωγῆς. Τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον ἐπωλεῖτο διὰ δημοπρασίας, δὲν ἐπωλεῖτο ἐκεῖ καὶ δὲν ὠφελοῦντο οἱ παραγωγοὶ ἐκ τοῦ συναγωνισμοῦ, ἀλλὰ ἐζημιώνοντο οἱ παραγωγοὶ οἱ ὁποῖοι καὶ κατεστράφησαν. Καὶ ὅπως σᾶς εἶπον ἔβαλαν χέρι οἱ παραγωγοὶ εἰς τὴν βιομηχανίαν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εἶναι καὶ λογικὸν καὶ δίκαιον. Κατὰ συνέπειαν ἐὰν γίνῃ αὐτὴ ἡ σύγκρισις μὲ τὸ προηγούμενον καθεστώς, νομίζω ὅτι εἶναι ὑπέρ τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ. Θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ λειτουργήσῃ καλλίτερον ὁ Αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμός; Βεβαίως ἴσως ἦτο δυνατὸν νὰ λειτουργήσῃ καλλίτερον. Ἐὰν ἐξετάσωμεν τὰ πράγματα ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς ἀνθρωπίνης δυνατότητος μὲ τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἔχομεν, ἐὰν π. χ. ὁ Αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμὸς δὲν ἠλάττωσεν εἰς μίαν ὡρισμένην στιγμὴν περισσότερον τὰς τιμὰς τοῦ πλεονάσματος εὐθύνεται μόνον ὁ Αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμός. Δὲν νομίζω ὅτι εὐθύνεται μόνον διότι σᾶς εἶπον καὶ προηγουμένως ὅτι καὶ ἡ γνώμη τῆς Κυβερνήσεως ἦτο ὅτι ἄνευ τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ δὲν θὰ ἐπήρχετο οὐδεμία βελτίωσις. Δὲν νομίζω λοιπὸν ὅτι ὁ Αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμὸς μπορεῖ νὰ ἰσχυρισθῇ κανεὶς ὅτι διέψευσεν τὰς προσδοκίας, ἀλλὰ ὑπῆρξε μία κολοσσιαία πρόοδος, διότι ἀπὸ ἐκεῖ ἀρχίζει μία πραγματικὴ μελέτη τῆς βελτιώσεως τῆς καλλιεργείας, μία μελέτη ἀντικαταστάσεως δι’ ἄλλων ὁδῶν καλλιεργείας τῶν σταφιδοπαραγωγῶν. Πραγματικῶς ἀνέρχεται εἰς ἓν στάδιον βελτιώσεως ὁλόκληρον τὸ ζήτημα. Ἡ ἀσθένεια, ἡ ἐλαττωματικότης, ἡ ἀδυναμία τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ τῆς ὅλης ὀργανώσεως κατεδείχθη ὅταν ἔγινεν ἡ κρίσις ὅταν ἐδημιουργήθη ὁ πανικὸς ὁπότε οἱ ἀσθενέστεροι χαρακτῆρες προσεπάθουν νὰ ρίψουν τὴν εὐθύνην ἐνατίον τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ. Τότε ἐγεννήθησαν οἱ ἰσχυρισμοὶ περὶ σπατάλης εἰς τὴν διαχείρισιν, οἱ ὁποῖοι ἀπεδείχθησαν ἀνακριβεῖς. Τότε ἐδημιουργήθη μία σειρὰ κατηγοριῶν, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐγένετο ἔλεγχος ὑπὸ τοῦ ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ τοῦ ὁποίου δὲν γνωρίζομεν ποῖον εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα. Ἐγὼ δὲν ἐπιστοποίησα τὰς κατηγορίας αὐτάς, δὲν ἠμπόρεσα νὰ ἀνεύρω πῶς ἦτο δυνατὸν νὰ κατηγορῆται ὁ ὀργανισμὸς διότι ἀπέστειλε π. χ. εἰς τὴν οἰνοπνευματοποιΐαν ὡρισμένον ποσόν, δι’ ἄλλα πράγματα διὰ τὰ ὁποῖα εἶχε δοθῇ ἡ ἔγκρισις καὶ διὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἐγένοντο ἀποδεκτὰ ἀπὸ τοὺς συμβούλους, οἱ ὁποῖοι ἐγένοντο οἱ δριμύτεροι κατήγοροι τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἔδειξαν ἀδυναμίαν καὶ οἱ ὁποῖοι κατηγόρησαν τὸν Αὐτόνομον Σταφιδικὸν Ὀργανισμὸν καὶ δὲν ἔδειξαν τὸ σθένος τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ δείξουν καὶ τὴν εἰλικρίνειαν τὴν ὁποίαν ἔπρεπε νὰ δείξουν, ἀντὶ νὰ ὑποστηρίξουν τὸν ὀργανισμὸν αὐτόν. Ἡ ἐγκατάλειψις αὐτὴ καὶ ἡ ἄρνησις τῆς εὐθύνης ἀπὸ ὅλους, φυσικὰ ἐπέφερε κλονισμὸν τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ. Τὰ λέγω αὐτὰ διότι νομίζω ὅτι ὁ Αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμὸς εἶναι τὸ ἵδρυμα τὸ ὁποῖον δυνάμεθα νὰ βελτιώσωμεν καὶ τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἐνυσχίσωμεν πάντες, διότι ἀπὸ αὐτὸ θὰ ἐξαρτηθῇ ἡ προστασία τῆς παραγωγῆς.

§148Ι. ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ. Ὁ Αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμὸς διέπραξε τὸ μεγαλύτερον τῶν ἐγκλημάτων, δηλαδὴ ἠγόρασε μέλασσαν ἀπὸ τὴν ξένην ἀγορὰν τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν αἱ ἀποθῆκαι ἦσαν πλήρεις σταφιδοκάρπου.

§149Τ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Κατὰ τοῦ θεσμοῦ δὲν ἔφερε κανεὶς ἀντίρρησιν.

§150Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Ἡ μέλασσα ἠγοράσθη ὅταν ἡ κατανάλωσις τῆς σταφίδος ἦτο συμφερωτέρα, καὶ ἑπομένως συνέφερεν ἀπὸ πάσης ἀπόψεως νὰ εἰσήγετο ἓν προϊὸν ἔξωθεν τὸ ὁποῖον ἠδύνατο νὰ κοστίσῃ διὰ τὴν οἰνοποιΐαν ἐλάχιστα.

§151Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Θὰ ἔπρεπε νὰ ἔλθετε εἰς τὴν ἐπιτροπὴν νὰ παρακολουθήσετε ἐκ τοῦ σύνεγγυς αὐτὰ τὰ πράγματα, διὰ νὰ ἴδητε.

§152Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Ἦτο ἐξησφαλισμένη ἡ κατανάλωσις τοῦ πλεονάσματος ὡς ἐκ τῆς συμφερωτέρας τιμῆς, καὶ ἑπομένως συνέφερε νὰ χρησιμοποιηθῇ ποιὸν εὐθηνώτερον διὰ τὴν οἰνοπνευματοποιΐαν.

§153Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι κατὰ τοιοῦτον τρόπον ἀνοίγεται ἡ συζήτησις καὶ ὑπάρχει φόβος νὰ περιπλακοῦν τὰ ζητήματα. Ἐγένετο ἔλεγχος εἰς τὰ 1925, ὡς ἐπίσης γίνεται καὶ τώρα μετὰ τὴν λῆξιν τοῦ ὁποίου θὰ ἠδυνάμεθα νὰ συζητήσωμεν καὶ περὶ αὐτοῦ. Ἐγὼ θεωρῶ ἀπαραίτητον τὸν ὀργανισμὸν τὸ ἐδήλωσα δὲ καὶ εἰς τὸ σταφιδικὸν συνέδριον ὅτι ἡ βάσις τῆς σταφιδικῆς μας παραγωγῆς εἶναι ὁ ὀργανισμός.

§154Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, γίνεται σύγχυσις δύο κατηγοριῶν, ὅσον ἀφορᾷ τὸν Αὐτόνομον Σταφιδικὸν Ὀργανισμὸν καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὴν διαχείρισιν ἡ ὁποία γίνεται εἰς τὸν Αὐτόνομον Σταφιδικὸν Ὀργανισμόν. Ἐὰν αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἐλέχθησαν εἶναι βάσιμα ἢ ἀβάσιμα, αὐτὸ εἶναι ζήτημα ἀναγόμενον εἰς τὴν διαχείρισιν τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ.

§155Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Τοῦτο τό λέγω διότι ὁ κ. Στεφανόπουλος εἰσήγαγεν νέον σύστημα.

§156Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ὁ κ. Στεφανόπουλος θέλει μίαν αὐτόνομον διαχείρισιν. Καὶ βεβαίως ὅσον ἀφορᾷ τὸ εἶδος τῆς αὐτονομίας τῆς διαχειρίσεως καὶ ὡς πρὸς τοῦτο ἐγένετο πολλὴ συζήτησις, ἂν πρέπῃ δηλαδὴ νὰ εἶναι κρατικὸς ὀργανισμός, ἂν πρέπῃ νὰ εἶναι ἐμπορικὸς ὀργανισμὸς ἢ ἂν πρέπῃ νὰ εἶναι παραγωγικὸς καθ’ ὁλοκληρίαν ἢ ἂν πρέπῃ νὰ εἶναι μικτός, ἀλλ’ οὐδεὶς εἶπεν ὅτι δὲν χρειάζεται μία αὐτόνομος ὑπηρεσία. Ἐκρίθησαν ὡρισμέναι πράξεις μὴ ὑφισταμένου τοῦ Αὐτονόμου Ὀργανισμοῦ, καὶ δι’ αὐτὸ προέκυψε τὸ ζήτημα ἐὰν ὁ Αὐτόνομος Ὀργανισμὸς πρέπῃ νὰ διατηρηθῇ ὅπως ὑπάρχει σήμερον.

§157Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἡ μορφὴ ἔχει μεγίστην σημασίαν. Διετυμπανίζετο ὅτι δὲν μποροῦσε νὰ ὁρίσῃ τιμὰς συμφερούσας εἰς τὸν παραγωγόν, καὶ ἡμεῖς ὡς ἐπιτροπὴ ἐξητάσαμεν κατὰ πόσον αὐτὸ εἶναι βάσιμον, κατὰ πόσον ἀπεδείχθη ὁ ὀργανισμὸς ἀνίκανος ὡς ὀργανισμὸς νὰ διαχειρισθῇ τὰ ζητήματα, καὶ κατὰ πόσον ἔβλαψεν ἢ ὠφέλησεν τὸ ὅλον ζήτημα. Καὶ τὸ συμπέρασμα τὸ ἰδικόν μου εἶναι ὅτι ὁ ὀργανισμὸς ἀπεδείχθη ἕνας ὀργανισμὸς σπουδαῖος, ὁ ὁποῖος ἔχει μὲν ἀνάγκην βελτιώσεως καὶ ἐνισχύσεως, ἀλλὰ πάντως εἶναι ὀργανισμὸς εἰς τὸν ὁποῖον εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἐμπιστευθῶμεν εἰς τὸ μέλλον τὴν διαχείρισιν τοῦ σταφιδικοῦ ζητήματος. Ἐλέχθη ὅτι οἱ σταφιδικοὶ ὀργανισμοὶ δὲν εἶναι καλῶς ὠργανωμένοι καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ στηρίξωμεν τὴν διαχείρισιν τοῦ προϊόντος ἐπὶ τῆς συνεταιρικῆς ὀργανώσεως ἐπὶ τῆς ὁποίας βασίζεται ὁ αὐτόνομος ὀργανισμός. Ἐγὼ νομίζω ὅτι ὑπάρχουν πολλοὶ συνεταιρισμοὶ πρέπει δὲ νὰ δοθῇ ἡ κατεύθυνσις πῶς νὰ γίνῃ ἑνιαία διαχείρησις βαθμιαίως. Ἀλλ’ αὐτὸ δὲν προτείνεται αὐτὴν τὴν στιγμήν. Ἡμεῖς ἐκάμαμεν ἕναν ἀγῶνα νὰ συγκρατηθῇ, νὰ ὀρθοποδίσῃ τὸ ζήτημα τῆς ἑνιαίας διαχειρίσεως. Δὲν μπορεῖ νὰ γίνῃ δέ, διὰ τὸν λόγον τῆς διαφορᾶς τῶν ποιοτήτων σήμερον καὶ λόγῳ τῆς ἀνεπαρκοῦς ὀργανώσεως τῶν παραγωγῶν· ἀλλὰ δὲν εἶναι πράγματα τὰ ὁποῖα δὲν μποροῦν νὰ γίνωσιν αὔριον. Εἰς τὰ συνέδρια τῶν ἀγροτικῶν κομμάτων εἰς τὸ πρῶτον μέτρον ὀργανώσεως τῆς παραγωγῆς πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς γεωργικῆς κρίσεως ἦτο ἡ ἵδρυσις Ἰνστιτούτου διαχειριζομένου κάθε μέγα προϊὸν ἐξαγωγῆς τοῦ τόπου, σῖτον, καπνόν, σταφίδα. Αὐτὸ ἦτο τὸ συμπέρασμα ὅλων τῶν διασκέψεων τῶν συνεδρίων διότι τότε μπορεῖ νὰ γίνῃ καλὴ διαχείρισις καὶ βελτίωσις καὶ προσαρμογὴ εἰς τὰς διαφόρους ἀγορᾶς. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὅμως δὲν μπορεῖ νὰ γίνῃ ἑνιαία διαχείρισις. Ἐκεῖ ὅμως πρέπει νὰ βαδίσωμεν. Καὶ ὅταν ἔχωμεν τοῦτο ὑπ’ ὄψει, ὀφείλομεν νὰ βοηθήσωμεν τὸν Αὐτόνομον Ὀργανισμὸν εἰς τὴν συνεταιριστικὴν ὀργάνωσιν. Καὶ δι’ αὐτὸ κατέκρινα τὸν κύριον ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, διότι δὲν ἐδιάβασεν τὸν νόμον, δὲν ἐκάλεσεν τὸν σύλλογον νὰ ἀντικαταστήσῃ τοὺς συμβούλους, οἱ ὁποῖοι ἤδη ἀνεκλήθησαν. Προέβλεπον ὅτι δὲν ἔχουσιν ἀνακληθῆ, ἀλλ’ ἡ πληροφορία τὴν ὁποίαν ἔχουν εἶναι ὅτι ἀνεκλήθησαν καὶ ὤφειλεν νὰ ἔχῃ διαταχθῆ ἡ ἀντικατάστασις τῶν συμβούλων οἱ ὁποῖοι εἶναι ὑπεύθυνοι ὅπως καὶ οἱ διευθυνταὶ καὶ πρέπει νὰ δώσουν λόγον εἰς τοὺς ἐκλογεῖς των.

§158Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν ἦτο τῆς ἁρμοδιότητός μου. Οἱ γεωργικοὶ συνεταιρισμοὶ ὑπάγονται εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας. Κι’ ἂν γίνῃ ἀνάκλησις, θὰ γίνῃ ἀπ’ ἐκεῖ.

§159Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἐπληροφορήθην ὅτι ἔγινεν. Ἐὰν ὡμίλησα ὑπὲρ τοῦ Αὐτονόμου ὀργανισμοῦ ὡμίλησα ἐπὶ τῇ βάσει τῆς προσωπικῆς μου ἀντιλήψεως καὶ διότι ἡ ἐπίθεσις ἐγένετο ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔχουσι τὰ ἀντίθετα συμφέροντα καὶ οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ καταρρίψωσιν τὴν ὀργανισμόν. Ἤδη εἶπον ὅτι ἡ Κυβέρνησις κατέληξεν εἰς τὸν ἔλεγχον τῆς Βουλῆς, διότι δὲν ἔλαβεν τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα καὶ ἡ ἐπιτροπὴ συνέστησεν καὶ ὅλοι οἱ ὁμιλήσαντες ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου· πλὴν τοῦ κ. Στεφανοπούλου, ὁ ὁποῖος ἔχει ἰδιόρυθμον σύστημα, ὅλοι συνέστησαν τὴν ἀντικατάστασιν τοῦ φόρου τῆς ἐγγείου παραγωγῆς. Ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας μᾶς εἶπεν ὅτι ἡμεῖς ἐπροστατεύσαμεν τὸ προϊὸν διότι ἐπενέβημεν καὶ ἐσώσαμεν τὴν κατάστασιν. Ἐσώθη ἀπὸ τὴν ἐπέμβασιν τοῦ Κράτους; Ὄχι. Ὁ ὀργανισμὸς εἶχεν ἓν ἐνεργητικόν.

§160Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Μηδέν.

§161Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Τὸ λέγετε ὑπευθύνως αὐτό;

§162Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ναί.

§163Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Δὲν εἶσθε ἐν τῇ ἀκριβείᾳ.

§164Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Θὰ σᾶς δώσω αὔριον τὰ νούμερα.

§165Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Δέχομαι ὅτι εἶναι μηδέν. Σᾶς ἐρωτῶ τὸ ἑξῆς: Σύμφωνα μὲ τοὺς ὑπολογισμοὺς τοὺς ὁποίους ἐκάματε τῆς παραγωγῆς καὶ σύμφωνα μὲ τὰς τιμὰς τὰς ὁποίας ἐδώσατε διὰ τὸ πλεόνασμα, καλύπτεται ἢ δὲν καλύπτεται ἡ δαπάνη; Καὶ σᾶς ἐρωτῶ: εἶναι ἐπικουρία ἡ ὁποία ἐδόθη εἰς τὸν Αὐτόνομον Ὀργανισμόν; Ἡ διευκόλυνσις τοῦ νὰ πάρῃ ὁ Ὀργανισμὸς μίαν πίστωσιν 100.000 000 εἶναι τρομερὰ ἐπικουρία ὅτι ἐσώσατε τὴν κατάστασιν; Λέγετε ὅτι ἐσώσατε τὴν κατάστασιν, διότι ἐδώσατε τὸ δάνειον. Ἀλλ’ ὁ μηχανισμὸς εἶναι τοιοῦτος, ὥστε ὡς ὡρίσθησαν αἱ τιμαί ὡρίσθησαν κατὰ τοιοῦτον τρόπον ὥστε καὶ τὸ Κράτος νὰ πάρῃ τὰ 100.000.000 νὰ πάρῃ καὶ περίσσευμα καὶ νὰ πληρώσῃ καὶ τὰ προηγούμενα χρέη.

§166Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὁ προϋπολογισμὸς τὸν ὁποῖον ὑπέβαλεν τὸ διοικητικὸν συμβούλιον τοῦ ὀργανισμοῦ προέβλεπεν ἔλλειμμα 125.000.000. Πρῶτον διότι ἡ τιμὴ εἶναι μικροτέρα, δεύτερον διότι ἐξηγάγομεν 16.000.000 ὀλιγώτερον ἀπὸ πέρυσιν. Ἐπίσης ὑπάρχουν ἀρνητικὰ ἀποτελέσματα. Ἐχάθη ὁλόκληρον τὸ κονδύλιον καὶ γυρεύουν καὶ ρέστα, ἐνῷ τὸ Κράτος ἔφθασε τὸ στρέμμα ἀπὸ 600 εἰς 1070 καὶ ὅταν ὁ ἔγγειος φόρος περιωρίσθη εἰς 50.000.000.

§167Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Νὰ ἐξηγούμεθα, κ. ὑπουργέ.

§168Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Λέγετε ὅτι ἀδικοῦμεν τὸν ὀργανισμὸν καὶ φυσικὰ σᾶς λέγω ὅτι κατὰ σημείωμα τοῦ ἰδίου ὀργανισμοῦ τοῦ Μαρτίου τοῦ 1930 ὑπολογίζεται περίσσευμα 90.000.000 δραχ., τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖται ἀπὸ δεξαμενάς, ἀπὸ ἀποθήκας ἀπὸ χρέος ἀνερχόμενον εἰς 58.000.000 δραχ. καὶ δὲν ἐνθυμοῦμαι ἀπὸ πόσα ἄλλα.

§169Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἔχετε τὸ ἔγγραφον, κ. ὑπουργέ;

§170Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Αὐτὰ ὑπολογίζει μετὰ τὴν κάλυψιν τῶν ὑποχρεώσεών του. Λοιπὸν τὸ σύνολον τῶν ὑποχρεώσεων ἀνέρχεται εἰς 365.000.000 δραχμάς, ἀπέναντι δὲ αὐτῶν εἶχεν ἐνεργητικὸν 441.000.000 ἐκ τῶν ὁποίων ρευστὰ εἰς μὲν τὸ ταμεῖον 18.000 εἰς ἀξίας κινητάς. Αὔριον θὰ σᾶς δώσω ὅλας τὰς λεπτομερείας.

§171Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Ἀφοῦ ἦτο τοιαύτη ἡ κατάστασις τοῦ ὀργανισμοῦ, διατὶ ἠθέλατε νὰ τὸν ὑποχρεώσητε νὰ δώσῃ δάνειον εἰς τοὺς χαλαζοπλήκτους;

§172Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Μὰ εἶναι περυσινὸ αὐτό.

§173Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Αὐτὸ εἶναι περυσινό. Ἦλθεν ἡ σύμβασις εἰς τὴν Βουλήν, ὡμιλήσαμεν ἐναντίον της καὶ τὴν ἀπεσύρατε κατὰ τὴν ψηφοφορίαν.

§174Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐπιστεύαμεν τότε ὅτι ἦτο ἀκμάζουσα ἡ θέσις τοῦ Αὐτονόμου Ὀργανισμοῦ.

§175Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει τὶ χρησιμεύει ὁ Κυβερνητικὸς Ἐπίτροπος ὁ ὁποῖος εἶναι ἐκεῖ; Καὶ ἡ Κυβέρνησις ἔρχεται καὶ μᾶς λέγει ὅτι ἐπίστευε. Τὶ ἔκαμνεν ὁ Κυβερνητικὸς Ἐπίτροπος; Δὲν τὴν ἐπληροφόρει εἰς ποίαν κατάστασιν εὑρίσκεται ὁ Αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμός; Ἡ παραμέλησις καὶ τούτου ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, νὰ μοὶ ἐπιτρέψῃ νὰ εἴπω, ὅτι ἦτο μεγίστη. Διότι ἐνῷ εἴχατε Κυβερνητικὸν Ἐπίτροπον, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ τὸν ὀφθαλμὸν τῆς Κυβερνήσεως περὶ τοῦ τὶ γίνεται μέσα εἰς τὸν ὀργανισμόν, φαίνεται ὅτι ἢ δὲν σᾶς ἔλεγεν οὗτος τίποτε ἢ σᾶς ἔλεγε τόσον ἀνακριβῆ πράγματα, ὥστε ἐφθάσατε πραγματικῶς νὰ κάμετε δάνειον ἀπὸ τὸν Αὐτόνομον Σταφιδικὸν Ὀργανισμὸν μὲ 6% καὶ ἐφέρατε τὴν σύμβασιν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ χάριν μιᾶς ἐκθέσεως ἡ ὁποία ἔγινε τὴν ἀπεσύρατε.

§176Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἐὰν ἔγιναν ἀτασθαλίαι, ἐγὼ δὲν δέχομαι τοιαύτας, ἐὰν ἔχῃ ναυαγήσει οἰκονομικῶς ὁ Αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμὸς δὲν τὸ δέχομαι. Διότι ἔχομεν ὑπ’ ὄψει μας τρεῖς ἐκθέσεις ἐλεγκτῶν, οἵτινες δὲν πιστοποιοῦν αὐτὰ τὰ πράγματα τὰ ὁποῖα ἐξηγγέλθησαν διὰ τὸν Αὐτόνομον Σταφιδικὸν Ὀργανισμόν. Ἀλλ’ ἐὰν ἐπιστοποιοῦντο, ἀναμφισβητήτως πταίει τὸ Κράτος, διότι ἔχει ἀντιπροσώπους αὐτοῦ εἰς τὸ συμβούλιον. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας νὰ καταθέσῃ ἀπολογισμὸν ἐπὶ τῇ βάσει τῶν σημερινῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα ἔχει, τῆς περιουσιακῆς καταστάσεως τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ. Ἀλλ’ ἐγὼ δέχομαι τοὺς ἀριθμοὺς τοὺς ὁποίους πρὸ ὀλίγου ἀνέφερεν ὁ κ. ὑπουργός. Πῶς προϋπαντήθη ἡ κατάστασις; Προϋπαντήθη, ὅπως σᾶς εἶπον, διὰ τοῦ ὑπολογισμοῦ τῆς παραγωγῆς ἀνωτέρας τῆς πραγματικῆς, διὰ τοῦ καθορισμοῦ τῆς τιμῆς τοῦ πλεονάσματος εἰς ὡρισμένον κατώτερον ποσὸν καὶ διὰ τοῦ δανείου τὸ ὁποῖον παρεχώρησεν ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔκαμεν ἡ Κυβέρνησις, εἶναι ὅτι ἐμεσολάβησεν εἰς τὸ νὰ δοθῇ μία οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις. Ἀλλὰ σᾶς ἐρωτῶ: αὐτὸ ἀποτελεῖ τόσον τρομακτικὸν γεγονός; Ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς διατηρήσεως τοῦ φόρου τοῦ ποσίμου οἰνοπνεύματος ἐπιμένομεν, διότι εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι ὁ κόσμος ἐκεῖ ὑποφέρει ἐξαιρετικά. Ὡμίλησα καὶ πέρυσιν εἰς τὸν προϋπολογισμὸν καὶ ἐτόνισα ὅτι εἶναι ἀνάγκη μεταρρυθμίσεως ὅλων τῶν φόρων τῆς ἐγγείου παραγωγῆς καὶ ὑπεστήριξα ἀκριβῶς τὰ ἴδια πράγματα ἔχων ὑπ’ ὄψει μου ὄχι μόνον τὴν σταφίδα, ἀλλὰ καὶ τὸ λάδι καὶ τὸν καπνὸν κλπ. Αὐτὰ εἶναι τὰ συμπεράσματα εἰς τὰ ὁποῖα κατέληξεν ἡ Ἐπιτροπὴ καὶ τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν καὶ ἰδικήν μου γνώμην. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπιβάλλεται εἶναι, νομίζω, ἀφ’ ἑνὸς νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ ἐνίσχυσις τὴν ὁποίαν ὑποδεικνύομεν καὶ νὰ σκεφθῇ ἡ Κυβέρνησις σοβαρῶς περὶ τῆς λήψεως ριζικωτέρων μέτρων διὰ τὴν ἐξασφάλισιν καὶ τῆς ποιότητος καὶ ἐν γένει τῆς καλλιτέρας διατηρήσεως τοῦ προϊόντος. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν διοίκησιν, κατελήξαμεν εἰς ὡρισμένα συμπεράσματα. Κατελήξαμεν εἰς τὸ νὰ συστήσωμεν νὰ γίνῃ ἓν εὐρύτερον συμβούλιον τοῦ Αὐτονόμου ὀργανισμοῦ καὶ μία ἰδιαιτέρα ἐκτελεστικὴ Ἐπιτροπὴ ὀλιγομελής, εἰς τὴν ὁποίαν νὰ ἀντιπροσωπεύεται τὸ Κράτος, ἡ Τράπεζα κλπ. Εἶναι ἡ μεταρρύθμισις, ἡ ὁποία νομίζομεν ὅτι εἶναι ἡ μᾶλλον ἐπείγουσα. Ἐπίσης, χωρὶς νὰ ἀφήσωμεν νὰ ἀπομακρυνθῶμεν ἀπὸ τὴν συνεταιρικὴν βάσιν ἐπὶ τῆς ὁποίας στηρίζεται ὁ ὀργανισμὸς καὶ ἀπὸ τῆς ἀρχῆς ὅτι τὸ προϊόν αὐτὸ πρέπει νὰ διαχειρίζωνται οἱ ἴδιοι οἱ παραγωγοί εἰς τοὺς ὁποίους ἀνήκει, εἴπαμεν ὅτι θὰ ἦτο εὐκταῖον νὰ ἐδίδετο ἓν δικαίωμα εἰς τὸν ὑπουργὸν εἰς ὡρισμένα ζητήματα καὶ δὴ εἰς τὸ ζήτημα τοῦ καθορισμοῦ τῆς τιμῆς ὄχι νὰ μεταβάλλῃ τὴν ἀπόφασιν τῶν παραγωγῶν, ἀλλὰ νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ ἐπαναφέρῃ τὸ ζήτημα ἐνώπιον τοῦ διοικητικοῦ συμβουλίου καὶ τῆς ἐλεγκτικῆς ἐπιτροπῆς, εἰς τρόπον ὥστε οἱ παραγωγοὶ νὰ εἶναι ἀπολύτως αὐτοὶ ὑπεύθυνοι διὰ τὴν Α ἢ Β διαχείρισιν. Εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ ἔγινεν ἓν σφάλμα, ἀλλὰ μὲ αὐτὸ δὲν ἕπεται ὅτι πρέπει νὰ καταργηθῇ τὸ καθεστὼς αὐτό. Ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα ὑπέστη μίαν ζημίαν τεραστίαν, ἀλλ’ αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι πρέπει νὰ κλείσωμεν τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν. Καὶ ἐὰν ἔσφαλεν ὁ Αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμὸς πρὸς στιγμήν, ἐγὼ σᾶς εἶπον ὅτι ἦτο ἀδύνατος ὁ καθορισμὸς ἄλλης τιμῆς, καὶ ἐὰν ἔσφαλε, δὲν νομίζω ὅτι τὸ σφάλμα αὐτὸ κλονίζει τὴν ἰδέαν τῆς αὐτοδιαχειρίσεως τοῦ μεγίστου αὐτοῦ καὶ σπουδαιοτάτου προϊόντος τῆς Ἑλληνικῆς παραγωγῆς ἀπὸ τοὺς ἰδίους παραγωγοὺς ὑπὲρ τῆς ὁποίας κηρύσσομαι.

§177Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Νὰ διακόψωμεν δι’ αὔριον, νὰ συζητηθῇ δὲ πρῶτον τὸ Σταφιδικὸν καὶ κατόπιν τὸ Κωπαϊδικόν.

§178ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν αὔριον καὶ ὥραν 4.30′ μ. μ. (Ὥρα 5.30′ μ. μ.)