1931.03.04

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 41η

ΤΕΤΑΡΤΗ 4 ΜΑΡΤΙΟΥ 1931

Προεδρία κ. Θ. ΣΟΦΟΥΛΗ

(Ὥρα 4½ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ν’ ἀναγνωσθῶσι τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως. (Ἀναγινώσκονται καὶ ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως).

§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: Ὁ κ. Παππᾶς (Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς), καταθέτει τὴν κάτωθι ἀπάντησιν. (ἀναγινώσκει). «Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθμ. 319 ἀπὸ 25–2–31 ὑμετέρου ἐγγράφου ἐν σχέσει μὲ τὴν κατατεθεῖσαν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Συρογιάννη περὶ τῶν διαμαρτυριῶν τοῦ ἰατρικοῦ συλλόγου Δομοκοῦ κατὰ τοῦ προϊσταμένου τοῦ αὐτόθι ἀνθελονοσιακοῦ συνεργείου ἰατροῦ κ. Α. Γαλάτου ὡς ἐξασκοῦντος τὸ ἰατρικὸν ἐπάγγελμα, ἰδιωτικῶς ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν ὑμῖν συνημμένως ἐν ἀντιγράφῳ τὴν ὑπ’ ἀριθμ. 2423 ἐ. ἔ. ἀναφορὰν τοῦ ἐπὶ τῆς ἑλονοσίας ἐπιθεωρητοῦ Αʹ Τομέως ἐν ᾗ ἐμφαίνεται τὸ παρ’ αὐτοῦ ἐξαχθὲν συμπέρασμα ἐπὶ τῶν διεξαχθεισῶν ἐν προκειμένῳ ἀνακρίσεων ὑπὸ τοῦ νομιάτρου Φθιωτιδοφωκίδος κατόπιν σχετικῆς ἡμετέρας διαταγῆς». Ὁ κ. Χ. Λαδᾶς (Ὑφυπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας), καταθέτει τὴν κάτωθι ἀπάντησιν. (ἀναγινώσκει). «Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθμ. 320 ἀπὸ 25 Φεβρουαρίου 1931 ἐρωτήσεως τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ κ. Ι. Ράλλη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθμ. 6301 ἀπὸ 21 Ἰανουαρίου ἐ. ἔ. διαταγῆς ὑμῶν διετάχθησαν οἱ κ. κ. Κ. Ἰοσσαδρώβσκης ἀρχιμηχανικὸς μηχανολόγος καὶ Κ. Μπάχας ἠλεκτρολόγος ὅπως προβῶσιν εἰς ἐπιθεώρησιν ἁπάντων τῶν σχημάτων τῶν τροχιοδρόμων, ἀπὸ ἀπόψεως μηχανικῆς καὶ ἠλεκτρικῆς καὶ ὑποβάλωσιν ἡμῖν ὡς τάχιστα σχετικὴν ἔκθεσιν. Ἡ ἐργασία αὐτὴ λόγῳ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν τροχιοδρομικῶν ὀχημάτων, 380 περίπου, δὲν ἐπερατώθη, θέλει δὲ ὑποβληθῇ ἡμῖν, ἐντὸς τοῦ τρέχοντος μηνός, τὸ πόρισμα τῆς ἄνω ἐπιθεωρήσεως. «Ὄσον ἀφορᾷ τὸ τελευταῖον ἀτύχημα τοῦ τροχιοδρομικοῦ ὀχήματος τῆς γραμμῆς Παγκρατίου τῆς 20 Φεβρουαρίου 1931, ὡς συνάγεται ἐκ τῆς ὑποβληθείσης ἐκθέσεως τοῦ ἐνεργήσαντος σχετικὰς ἀνακρίσεις μηχανικοῦ τοῦ Ὑπουργείου, καὶ ἧς ἀντίγραφον διαβιβάζομεν ὑμῖν συνημμένως, ὠφείλετο εἰς τὴν θραῦσιν ἑλκυστῆρος τῶν τροχοπεδῶν καὶ εἰς τὴν μὴ ἔγκαιρον χρησιμοποίησιν παρὰ τοῦ ὁδηγοῦ τῆς ἠλεκτροχοπέδης, ἥτις χρησιμοποιηθεῖσα ἀφοῦ τὸ ὄχημα ἀπέκτησε μεγάλην ταχύτητα λόγῳ τοῦ κατωφεροῦς τῆς γραμμῆς, δὲν ἐνήργησε πλέον ἀποτελεσματικῶς. «Διὰ τὴν θραῦσιν τοῦ ἑλκυστῆρος εὐθύνεται ἡ σχετικὴ Ὑπηρεσία τῆς Ἑταιρείας Μεταφορῶν, ἀπεστάλησαν δὲ τὰ θραύσματα τοῦ ἑλκυστῆρος ὅπως ἐξετασθῶσιν μεταλλοσκοπικῶς καὶ ἀποδειχθῇ ἡ εὐθύνη αὕτη. Διὰ τὸ δεύτερον αἴτιον εὐθύνεται βεβαίως ὁ ὁδηγός. «Ἐπίσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθμ. 34557 τῆς 22 Ἀπριλίου 1930 ἐγγράφου τοῦ ὑπουργείου ἐζητήθη παρὰ τῆς Ἑταιρείας ὅπως μὴ χρησιμοποιηθῇ εἰς τὴν γραμμὴν Παγκρατίου τοὺς νεωστὶ λαβόντας ἄδειαν ὁδηγοῦ, εἰμὴ κατὰ τὴν λῆψιν τῆς ὁριστικῆς ἀδείας των. Ἡ Ἑταιρεία δὲν συνεμορφώθη πρὸς τὴν διαταγὴν ταύτην τοῦ Ὑπουργείου. «Ἡ ἔκθεσις τοῦ μηχανολόγου ἀπεστάλη εἰς τὸν Εἰσαγγελέα, θέλει δὲ χορηγηθῇ εἰς τοῦτον πᾶν στοιχεῖον, ὅπως προβῇ εἰς τὴν δίωξιν τῶν εὐθυνομένων. —Ἡ ἐπὶ τοῦ Προϋπολογισμοῦ Κοινοβουλευτικὴ Ὑποεπιτροπὴ ὑποβάλλει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τοῦ Κράτους τοῦ ἔτους 1931– 32 τῶν ὑπουργείων Δικαιοσύνης, Στρατιωτικῶν, Ἐξωτερικῶν καὶ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. —Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Βουδούρης καὶ Θ. Κολιαλέξης ὑποβάλλουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ διὰ τοῦ ἀπὸ 30 Ἀπριλίου 1930 κωδικοποιηθέντος ὑπ’ αὔξοντα ἀριθμὸν 3616 νόμου «περὶ στρατιωτικῆς ἱεραρχίας καὶ προβιβασμῶν». Ὁ κ. Π. Ἀργυρόπουλος (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν) ὑποβάλλει σχέδια νόμων: 1) Περὶ καθορισμοῦ κυρώσεων τῶν παραβάσεων τῶν ἀστυνομικῶν διατάξεων τοῦ Πολεμικοῦ Ναυστάθμου καὶ 2) Περὶ ἀντικαταστάσεως τῶν ἄρθρων 55 καὶ 56 τοῦ νόμου 4411 περὶ συγκροτήσεως, προελεύσεως κλπ. τῶν στελεχῶν τοῦ Πολεμικοῦ Ναυτικοῦ». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Ἀνωνύμων Ἑταιρειῶν καὶ Τραπεζῶν» —Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Ταλιαδοῦρος καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐπαγγελματικῶν ὀργανώσεων Καρδίτσης, Τρικκάλων, Λαρίσσης, Βόλου, Ἠπείρου καὶ Λεβαδείας ζητουσῶν νὰ μὴ αὐξηθῇ τὸ ἰσχῦον δημοτικὸν δασμολόγιον. —Τὸ σωματεῖον καπνεργατῶν Σωχοῦ ζητεῖ τὴν παροχὴν ἐπιδομάτων καὶ τὴν ἀποφυλάκισιν τῶν ἀγωνιστῶν τῆς ἐργατικῆς τάξεως. —Ὁ λαὸς Τρικκάλων, Λαρίσσης, Καρδίτσης καὶ Καλαμπάκας ζητεῖ τὴν ὀργάνωσιν τοῦ καπνικοῦ ὀργανισμοῦ τὴν ἑνοποίησιν τῶν χρεῶν καὶ ἐνυποθήκων δανείων, τὴν ἀναστολὴν πληρωμῆς χρεῶν μέχρις Αὐγούστου, τὴν χορήγησιν καλλιεργητικῶν δανείων καὶ τὴν ἄμεσον ἀπόλυσιν τοῦ ἐπιθεωρητοῦ αʹ περιφερείας. —Οἱ πρόεδροι τῶν κοινοτήτων Μακρυχώρας, Παπᾶς καὶ Παλαιᾶς Γιαννιτσοῦς ζητοῦν τὴν ἀναστολὴν καὶ ἀναθεώρησιν τῶν ἐνταλμάτων. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν Ἀναφορῶν καὶ Ἐρωτήσεων Ὁ κ. Παπαφλέσσας ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν Κ. Τσιμέας κτλ. τέως καθηγητῶν.

§3Ι. ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ. Κύριε Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, τὸ ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας προέβη εἰς μίαν πρᾶξιν ὄχι μόνον ἄδικον, ἀλλὰ καὶ ὀλίγον ἀντιχριστιανικήν, διότι ἀπέλυσε διὰ μιᾶς μονοκονδυλιᾶς 200 καθηγητὰς καὶ διδασκάλους ἐπὶ τῷ λόγῳ ὅτι κατηργήθησαν τὰ ἡμιγυμνάσια καὶ ὅτι ἦσαν πλεονάζοντες. Ἀλλ’ αὐτὸ δὲν εἶναι ἀληθὲς καὶ τοῦτο ἀποδεικνύεται ἐκ τοῦ ὅτι μετὰ παρέλευσιν μηνῶν συνεπλήρωσε τὰ κενὰ τὰ ὁποῖα ἐδημιουργήθησαν διὰ τῆς ἀπολύσεως τῶν πτωχῶν αὐτῶν οἰκογενειαρχῶν. Ἀλλὰ τὸ ὑπουργεῖον δὲν ἠρκέσθη μόνον εἰς τὴν ἀπόλυσιν τῶν καθηγητῶν αὐτῶν, ἀλλ’ ὕστερα ἀπὸ τόσα ἔτη ὑπηρεσίας καὶ ὕστερα ἀπὸ τόσας ὑπηρεσίας τὰς ὁποίας προσέφεραν πρὸς τὸ Κράτος καὶ τὴν κοινωνίαν, καὶ φαντάζομαι ὅτι ἴσως μερικοὶ ἐξ ὑμῶν θὰ εἶσθε μαθηταὶ αὐτῶν τοὺς πέταξεν εἰς τὸν δρόμον χωρὶς οὐδεμίαν ὑλικὴν ἀμοιβήν. Ἀφίνω ὅτι διὰ τῆς ἀπολύσεως αὐτῶν καὶ διὰ τῆς συμπληρώσεως κατόπιν τῶν θέσεων ἐπερρίφθη εἰς αὐτοὺς ἡ μομφὴ ὅτι ἦσαν ἀνίκανοι. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους παρακαλῶ τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὅστις εἶχε τὴν καλωσύνην νὰ ἀναπληρώσῃ τὸν ἀπουσιάζοντα ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, ὅπως λάβῃ τὸ θάρρος καὶ εἰσηγηθῇ εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν παροχὴν μιᾶς ὑλικῆς βοηθείας εἰς τοὺς πτωχοὺς αὐτοὺς οἰκογενειάρχας, ὅπως γίνεται δι’ ὅλους τοὺς ὑπαλλήλους ποὺ ἀπομακρύνονται τῆς ὑπηρεσίας.

§4Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν). Νὰ σταλῇ ἡ ἀναφορὰ κ. Πρόεδρε.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ροδόπουλος ἐπὶ ἀναφορᾶς κατοίκων χωρίου Καληπεύκης Θεσσαλίας.

§6Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Οἱ κάτοικοι ἑνὸς χωρίου ὀρεινοῦ τῆς Θεσσαλίας εἶναι ὀφειλέται εἰς δόσεις τοκοχρεωλυτικὰς λόγῳ ἀπαλλοτριώσεως δι’ ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων. Αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι ἕνεκα συνεχῶν ἀφοριῶν καὶ θεομηνιῶν ἔφθασαν εἰς τοιαύτην πτωχείαν, ὥστε ὅταν βλέπουν χωροφύλακας νὰ πηγαίνουν εἰς τὸ χωρίον των, τρέπονται εἰς φυγὴν καὶ πηγαίνουν εἰς τὰ δάση. Δὲν ἔχουν νὰ πληρώνουν ὡς προεῖπον, διότι ἐκτὸς τῶν ἀφοριῶν, ὁ ἐφετεινὸς βαρύτατος χειμὼν τοὺς κατέστρεψε καὶ τὴν μικρὰν κτηνοτροφίαν ποὺ εἶχον. Τὶ ἐσκέφθη λοιπὸν ὁ ἀστυνόμος διὰ νὰ τοὺς συλλάβῃ καὶ ἐκτελέσῃ τὰ ἐντάλματα; Ἔστειλε μία νύκτα ἕνα μεγάλο ἀπόσπασμα καὶ περιεκύκλωσε τὸ χωρίον. Ὅταν ἐξημέρωσεν ὁλόκληρον τὸ χωρίον εὑρέθη πολιορκημένον καὶ δὲν τοὺς ἐπέτρεπον νὰ μεταβοῦν εἰς τὰ κτήματά των νὰ ἐργασθοῦν, καὶ συνέλαβον παρανόμως ὅλους τοὺς χωρικούς, τοὺς ἄνδρας (ὄχι τὰς γυναῖκας) καὶ τὰς ἔκλεισαν εἰς τὸ ἀστυνομικὸν κατάστημα: Ἐρωτοῦσαν τὶ μᾶς φυλακίζετε: σᾶς φυλακίζομεν διὰ νὰ δοῦμε ποῖοι ἀπὸ σᾶς εἶναι ὀφειλέται διὰ νὰ τοὺς στείλωμεν φυλακή, καὶ ποῖοι δὲν εἶναι νὰ τοὺς ἀφίσωμεν. Διατὶ ἔγινεν αὐτὴ ἡ κωμῳδία; Ἴσως τώρα νὰ εἶναι περιττὴ ἡ ἐξήγησις διότι, ὡς μανθάνω ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἔδωσε διαταγὴν περὶ ἀναστολῆς τῆς εἰσπράξεως τῶν τοκοχρεωλυτικῶν δόσεων μέχρι τοῦ Σεπτεμβρίου. Ἀλλὰ μένει ἡ ἐνέργεια τοῦ ταμίου Λαρίσσης. Ὁ ταμίας Λαρίσσης, ὅπως ἄλλοτε ἀνέπτυξα ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, προπέρυσι αὐθαιρέτως εἰσήγαγε τὰ ἔσοδα τῆς κοινότητος Νιζεροῦ (ἤδη Καλλιπάκη) καὶ τὰ κατελόγισεν ὡς ἔσοδα τοῦ Κράτους, ἐπειδὴ ὤφειλεν εἷς χωρικὸς τὸν φόρον τῆς ἀκαθαρίστου προσόδου ἐκ παλαιοῦ φόρου, καὶ διὰ νὰ εἰσπράξῃ τοὺς καθυστερουμένους φόρους τῶν ἰδιωτῶν, εἰσήγαγεν ὡς ἔσοδον τοῦ Κράτους, τὰ ἔσοδα τῆς κοινότητος. Δι’ αὐτὴν τὴν πρωτοφανῆ παρανομίαν καὶ αὐθαιρεσίαν τὸν κατηγγείλαμεν καὶ ἐτιμωρήθη πειθαρχικῶς ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον καὶ διετάχθη νὰ ἀποδώσῃ τὰ ἔσοδα τῆς κοινότητος. Ἀπὸ τότε ἔγινεν ἐχθρὸς τῆς κοινότητος καὶ ὅλων τῶν κατοίκων της καὶ καταδιώκει καὶ τὴν κοινότητα καὶ τοὺς ἀτυχεῖς χωρικούς. Διὰ τοῦτο θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως ἀντίγραφον τῆς ἀγορεύσεώς μου νὰ στείλῃ εἰς τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον, διότι ἀμφότεροι καὶ ὁ ὑπουργὸς καὶ ὁ διευθυντὴς τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, ἰδιαιτέρως ὑποστηρίζουν καὶ προστατεύουν τὸν ταμίαν αὐτὸν ὃν καὶ ἐκθειάζουν ὡς καλόν, ἐνῷ εἶναι φατριαστὴς καὶ ἐκδικητικός. Αὐτὸς λοιπὸν εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ἐδόθη ἡ διαταγὴ τῆς πολιορκίας καὶ νὰ συλληφθοῦν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος ἤτοι ἡ προσωπικὴ ἐκδίκησις τοῦ ταμίου ποὺ ἔστειλε καὶ ἐπολιόρκησεν ἕνα χωρίον ὀρεινὸν οἰκονομικῶς πάσχον, τοῦ ὁποίου οἱ κάτοικοι δὲν ἔχουν ψωμὶ νὰ φᾶνε καὶ τοὺς ἔπιασε τοὺς ὀφειλέτας καὶ τοὺς ἐπροσωποκράτησεν, εἰς τοιαύτην, ὅλως ἀκατάλληλον ἐποχήν. Ἀνεστάλη τώρα ἡ εἴσπραξις τῶν χρεῶν ἀλλ’ αὐτὸς ἔκαμεν αὐτὴν τὴν ἐνέργειαν κατὰ τῆς κοινότητος καὶ τοῦτο διότι τὸν κατήγγειλαν εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ποὺ εἶχε παρανόμως εἰσπράξῃ τὰ ἔσοδα τῆς κοινότητος καὶ διετάχθησαν ἀνακρίσεις καὶ ἐτιμωρήθη πειθαρχικῶς. Ἀλλ’ ἡ μῆνις του, κ. Πρόεδρε, ἐξακολουθεῖ κατὰ τοῦ προέδρου τῆς κοινότητος. Πηγαίνει ὁ πρόεδρος τῆς κοινότητος καὶ ὁ γραμματεὺς νὰ εἰσπράξουν τοὺς μισθούς των, καὶ ἀρνεῖται νὰ τοὺς πληρώσῃ καὶ τοὺς λέγει ὅτι δὲν ἔχει εἰσοδήματα ἡ κοινότης. Κύριε ὑπουργὲ τὸν καταγγέλλω μετὰ θάρρους ὅτι ὁ ὑπάλληλός σας αὐτὸς κατήντησεν ὄργανον τοῦ πολιτικοῦ μου ἀντιπάλου καὶ πᾶς ὅστις πηγαίνει νὰ πληρωθῇ μὲ σύστασιν τοῦ ἀποτυχόντος βουλευτοῦ Τυρνάβου πληρώνεται ἀμέσως, ὅσοι δὲ πηγαίνουν ἄνευ τῆς συστάσεως αὐτοῦ, καὶ εἶναι φίλοι ἰδικοί μου, δὲν πληρώνονται καὶ εὑρίσκουσι μυρίας ἀντιστάσεις καὶ δυσκολίας. Ἐλπίζω ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν θὰ θελήσῃ νὰ ἀπαλλάξῃ τὴν Λάρισσαν ἀπὸ αὐτὸν τὸν ταμίαν. Ἐπληροφορήθην, κ. ὑπουργέ, ὅτι πρόκειται νὰ τὸν προβιβάσουν καὶ νὰ τὸν φέρουν εἰς τὰς Ἀθήνας. Τοῦτο θὰ ἦτο εὐχῆς ἔργον, ἀφοῦ τόσον τὸν ἐκτιμᾶτε ἂς φύγῃ ἀπὸ ἡμᾶς, καὶ ἂς γίνῃ ἀφέντης.

§7Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ὁ κ. βουλευτὴς πολλάκις εἶχε τὴν καλωσύνην νὰ μὲ ἐπισκεφθῇ σχετικῶς μὲ τὸν ταμίαν Λαρίσσης. Οὗτος ὑπηρετεῖ ἀπό δεκαπενταετίας ἐκεῖ καὶ εἶναι εἷς ἐκ τῶν καλλιτέρων ταμιῶν. Τὰ παράπονα τοῦ κ. βουλευτοῦ τὰ ἀποδίδω εἰς τὰ ἐλαττώματα τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν εἰς τὴν νομοθεσίαν τῆς εἰσπράξεως τῶν κοινοτικῶν ἐσόδων. Τρέφω τὴν ἐλπίδα ὅτι τὸ κατατεθὲν νομοσχέδιον θὰ θεραπεύσῃ αὐτὰ τὰ ἄτοπα καὶ τοιουτοτρόπως θὰ ἀπαλλαγῇ καὶ τὸ Κράτος ἀπὸ τὴν μομφὴν τὴν ὁποίαν ὑφίσταται ἀπὸ τοὺς πολίτας κατὰ τὴν ἐπιδίωξιν εἰσπράξεων αἱ ὁποῖαι ἀφορῶσιν τὰ κοινοτικὰ συμφέροντα. Πάντως ὑποθέτω ὅτι ὁ κ. βουλευτὴς θὰ ὁμολογήσῃ ὅτι μὲ ηὗρε πάντοτε πρόθυμον εἰς τὴν ἐξέτασιν τῶν παραπόνων του. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω ὅτι ὁ ἐν λόγῳ ταμίας, ἐδικαιολόγει πάντοτε τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἐλάμβανε καὶ δὲν εὗρον τρόπον πειθαρχικῆς διώξεώς του.

§8Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς τονίζω κ. ὑπουργὲ ὅτι ὁσάκις παρετηρήθη δυσφορία τοῦ Λαοῦ κατὰ μιᾶς Κυβερνήσεως αὕτη ὑπῆρξεν ἀποτέλεσμα τοιούτων αὐθαιρέτων καὶ ἀντιλαϊκῶν πράξεων τῶν ὑπαλλήλων. Οἱ ὑπάλληλοι κάνουν πόλεμον κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, ὄχι μόνον μὲ τὰ συνδικάτα ποῦ ἵδρυσαν καὶ ἔγιναν Κράτος ἐν Κράτει ἀλλὰ μὲ τὴν καθημερινὴν ἀπρέπειαν καὶ ἄδικον συμπεριφοράν των κατὰ τῶν πολιτῶν καὶ ἐκείνη ἡ Κυβέρνησις θὰ εἶνε εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀξιοθαύμαστος ἡ ὁποία θὰ βάλῃ τοὺς ὑπαλλήλους εἰς τὴν θέσιν των. Αὐτὴν τὴν σύστασιν μὲ τὴν ἡλικίαν μου κάμνω πρὸς τοὺς νέους.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κουτσίνας ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος.

§10Ι. ΚΟΥΤΣΙΝΑΣ. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ἐπὶ τῆς Γεωργίας ὑπουργὸν καὶ τὸν κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργὸν ὅπως λάβουν γενικώτερα μέτρα διὰ τοὺς ἀγρότας τῆς περιφερείας διότι καὶ σήμερον ἀκόμη ἔλαβον τηλεγραφήματα, κατὰ τὰ ὁποῖα μᾶς ἀναγγέλουν τὴν δίωξιν τῶν ἀγροτῶν διὰ διάφορα χρέη καθυστερούμενα. Ἀναγνωρίζομεν τὸ δικαίωμα καὶ τὴν ὑποχρέωσιν τὴν ὁποίαν ἔχει τὸ Κράτος νὰ λαμβάνῃ πάντα τὰ νόμιμα μέτρα διὰ τὴν εἴσπραξιν τῶν φόρων, ἀλλ’ ἐν προκειμένῳ γεννᾶται ζήτημα φιλανθρωπίας λόγῳ τῶν τελευταίων πλημμυρῶν καὶ πρέπει νὰ ἀνασταλῇ μέχρι τῆς ἐσοδείας τοὐλάχιστον ἡ εἴσπραξις τῶν φόρων.

§11Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Σᾶς δίδω τὴν ἑξῆς πληροφορίαν ὅτι δὲν πρόκειται περὶ ἐπιδιώξεως εἰσπράξεως οἱωνδήποτε φόρων, πρόκειται περὶ ἐπιδιώξεως εἰσπράξεως τῶν δόσεων τῶν καλλιεργητῶν τῶν ἀποκατασταθέντων. Δηλαδὴ πρόκειται περὶ εἰσπράξεως τοῦ τιμήματος τῶν γαιῶν, αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν εἰς τοὺς χωρικούς. Ἡ καθυστέρησις τῶν δόσεων αὐτῶν εἶναι πράγματι τρομερά. Εἶναι ἀπίστευτον ἂν σᾶς εἴπω ὅτι οὔτε τὸ ⅒ δὲν ἔχει εἰσπραχθεῖ ἐξ ἐκείνων τὰ ὁποῖα δικαιοῦται τὸ Κράτος νὰ εἰσπράξῃ. Ἐγὼ δὲν ἐδίστασα ὁσάκις διεπίστωσαν κάποιαν στενοχωρίαν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, δὲν ἐδίστασα νὰ παράσχω πλείστας διευκολύνσεις καὶ ἀναστολάς.

§12Ι. ΚΟΥΤΣΙΝΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι ἔπρεπε νὰ ἔχουν σήμερον περισσεύματα, ἀλλὰ λόγῳ τῶν τελευταίων καταστροφῶν δὲν ἔχουν νὰ πληρώσουν οὔτε τὰς ἐνεστώσας των ὑποχρεώσεις. Πρὸ 8 ἡμερῶν εὑρισκόμην ἐκεῖ καὶ ἀντελήφθην ἰδίοις ὄμμασιν ὅτι οἱ χωρικοί, εὑρισκόμενοι ἐν πλήρει ἀδυναμίᾳ νὰ πληρώσουν, ἐτρέποντο εἰς φυγὴν ἐπὶ τῇ ἐμφανίσει τοῦ χωροφύλακος.

§13Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἐγὼ ἔλαβα τὸν λόγον διότι ὡμιλήσατε περὶ ἐπιδιώξεως εἰσπράξεως φόρων.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κοντοδίνας παρακαλεῖ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ὑγιεινῆς νὰ τὸν πληροφορήσῃ εἰς ποῖα συγκεκριμένως νοσοκομεῖα διετέθησαν τὰ ἀποσταλέντα ὑπὸ τοῦ ἐν Φιλαδελφείᾳ ὁμογενοῦς κ. Δάκα, χειρουργικὰ ἐργαλεῖα ἐν ὅλῳ 800 δωδεκάδας ἀξίας 700.000 δραχμῶν.

§15Κ. ΚΟΝΤΟΔΙΝΑΣ. Εἶχον παρακαλέσει τὸν κ. ὑπουργόν τῆς Ὑγιεινῆς νὰ εὐαρεστηθῇ νὰ μὲ πληροφορήσῃ κατὰ τίνα τρόπον διετέθη ὡρισμένος ἀριθμὸς χειρουργικῶν ἐργαλείων δωρηθεὶς εἰς τὰ νοσοκομεῖα τῆς Ἑλλάδος. Ὑπὸ ἑνὸς ὁμογενοῦς εἶχον ἀποσταλεῖ 800 δωδεκάδες χειρουργικῶν ἐργαλείων. Ἡ ἀπάντησις ἡ ὁποία ἐστάλη εἰς τὸν ἐν Φιλαδελφείᾳ ὁμογενῆ διὰ τοῦ διευθυντοῦ τῆς ὑγιεινῆς δὲν ἀνεγράφει κατὰ τίνα τρόπον διετέθησαν. Παρεκάλεσα τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ μᾶς ἀπαντήσῃ ἐγγράφως καὶ ἐπειδὴ παρῆλθε τὸ διάστημα τὸ ὁριζόμενον ὑπὸ τοῦ κανονισμοῦ ἀνέγραψα τὴν ἐρώτησιν αὐτήν.

§16Α. ΠΑΠΠΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς). Δὲν ἔλαβον τὸ ἔγγραφόν σας. Θὰ ἐξετάσω τὸ ζήτημά σας καὶ θὰ σᾶς ἀπαντήσω.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γερογιάννης.

§18Π. ΦΛΩΡΟΣ. Παρακαλῶ κ. Πρόεδρε νὰ ἀναβληθῇ ἡ ἀναφορὰ αὐτὴ διότι ὁ κ. Γερογιάννης ἀσθενεῖ.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας αἱ λοιπαὶ ἀναφοραὶ ἀναβάλλονται. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς Νομοθετικῆς Ἐργασίας Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς συναφθείσης συνθήκης συνδιαλλαγῆς καὶ διαιτησίας». (γίνεται δεκτὸν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὀργανώσεως τῆς κεντρικῆς πρεσβευτικῆς καὶ προξενικῆς ὑπηρεσίας τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν κλπ.». Ἐπ’ αὐτοῦ τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Χατζίσκος.

§20Δ. ΧΑΤΖΙΣΚΟΣ. Δὲν γνωρίζω τίνες εἶναι οἱ λόγοι οἱ ὁποῖοι ἀναγκάζουν τὸν κ. ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν μετὰ τόσης σπουδῆς νὰ ἐπιμένῃ εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ κατατεθέντος ὀργανισμοῦ τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν. Διὰ τοῦ ὀργανισμοῦ τούτου εἰσάγονται διατάξεις κατὰ τὸ πλεῖστον προσωπικαί: ἐπιβάρυνσις τοῦ προϋπολογισμοῦ ἀφ’ ἑνός, ἀφ’ ἑτέρου δὲ καταργοῦνται διατάξεις λίαν οὐσιώδεις, ἀποσκοποῦσαι εἰς τὴν εὐπρεπεστέραν παράστασιν τοῦ Κράτους εἰς τὸ ἐξωτερικόν, διατάξεις διὰ τῶν ὁποίων καταργοῦνται Προξενεῖα. Ἀλλ’ ἐκτὸς τῶν λόγων αὐτῶν, ἕτερος λόγος ὁ ὁποῖος συνηγορεῖ ἐπὶ τῆς μὴ ἐπιψηφίσεως τοῦ κατατεθέντος ὀργανισμοῦ τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν εἶναι ὅτι μετ’ ὀλίγους μῆνας θὰ κατατεθῇ εἰς τὸ σῶμα ὁ καταστατικὸς χάρτης τῶν ὑπαλλήλων κατὰ τὰς ἐπισήμους δηλώσεις τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ ἀξιοτίμου ὑφυπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Τὴν σοβαρότητα τῶν λόγων τούτων ἀνεγνώρισε πλήρως καὶ ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν, καὶ πλεῖστα μέλη αὐτῆς, ἰδίᾳ ἀνήκοντα εἰς τὰς τάξεις τῆς Κυβερνήσεως, συνεμερίσθησαν τὴν γνώμην τὴν ὁποίαν διετύπωσεν ἡ μειοψηφία περὶ τῆς ἀναβολῆς τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου τούτου. Ἕνεκεν τοῦ λόγου τὸν ὁποῖον προανέφερα θὰ παρακαλέσω, κύριε Πρόεδρε, ὑμᾶς ὅπως λάβητε ὑπ’ ὄψει τοὺς λόγους τοὺς ὁποίους ἐξέθεσα, ἐπιπροσθέτως δὲ ὅτι σήμερον μόλις καὶ μάλιστα ὀλίγον πρὸ τῆς συνεδριάσεως τῆς Βουλῆς διενεμήθη ἡ ἔκθεσις τῆς Κοινοβουλευτικῆς ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Ἐπιτροπῆς. Νομίζω ὅτι ὁ κ. ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως θὰ λάβῃ ὑπὸ σοβαρὰν ἔποψιν τοὺς ἐκτεθέντας λόγους καὶ δὲν θὰ θελήσῃ νὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ ὀργανισμοῦ τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν.

§21Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν). Λυποῦμαι διότι δὲν ἠμπορῶ νὰ συμφωνήσω μὲ τὸν ἀξιότιμον βουλευτήν. Λυποῦμαι δὲ ἀκόμη περισσότερον, διότι ἡ μικρά του παρέμβασις ὑπῆρξε σειρὰ ἀνακριβειῶν. Ὡμίλησε περὶ σπουδῆς. Τὸ νομοσχέδιον ὑπεβλήθη πρὸ τῶν διακοπῶν τοῦ Δεκεμβρίου.

§22Δ. ΧΑΤΖΙΣΚΟΣ. Πότε διενεμήθη;

§23Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν). Θὰ ἀποδείξω ὅτι εἴπατε σειρὰν ἀνακριβειῶν. Ὑπεβλήθη τὰς ἀρχὰς Δεκεμβρίου, τὸ εἴχατε εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ἐπὶ ἕνα ὁλόκληρον μῆνα. Δὲν ἔχει καμμίαν προσωπικὴν διάταξιν. Τοὐναντίον ὅταν θὰ γίνῃ ἡ ἀγόρευσις καὶ θὰ κάμω τὴν συμπαραβολὴν τῶν διατάξεων τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, τὰς ὁποίας εἰσάγει αὐτή, καὶ τῶν διατάξεων τοῦ ἰδικοῦ μου νομοσχεδίου, θὰ εἶναι εἰς θέσιν ἡ Βουλὴ νὰ κρίνῃ εἰς ποίαν ἀπὸ τὰς δύο περιπτώσεις ὑπάρχουν προσωπικαὶ διατάξεις. Τρίτον δὲν γίνεται καμμία ἐπιβάρυνσις τοῦ προϋπολογισμοῦ, τοὐναντίον τὸ Γενικὸν Λογιστήριον λέγει ὅτι ἐπέρχονται οἰκονομίαι σπουδαῖαι. Τέταρτον: λέγετε ὅτι καταργοῦνται Προξενεῖα, καὶ πράγματι καταργῶ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα δὲν θὰ χρησιμεύσουν εἰς τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ μένουν ἐκεῖ ἀργόμισθοι. Τελευταῖον λέγετε ὅτι θὰ εἰσαχθῇ μετά τινα χρόνον τὸ δημοσιοϋπαλληλικὸν νομοσχέδιον. Δύο ἔχω νὰ παρατηρήσω εἰς αὐτό. Πρῶτον ὅτι καθημερινῶς εἰσάγονται νομοσχέδια πρὸ τῆς Βουλῆς, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ σταματήσουν αἱ ὑπηρεσίαι καὶ μάλιστα ἡ τροποποίησις ἑνὸς διατάγματος, τὸ ὁποῖον δὲν ἔτυχε τῆς ψήφου τῆς Βουλῆς ποτέ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ σταματήσουν μέχρις ὅτου ψηφισθῇ τὸ δημοσιοϋπαλληλικὸν νομοσχέδιον. Ἡ ἰδία ἔνστασις ἤχθη προχθὲς ἐναντίον νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον εἶχεν ὑποβάλλει ὁ ἀξιότιμος συνάδελφός μου τῶν Ναυτικῶν μετὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐγὼ ὅμως διὰ νὰ ἐξαντλήσω καὶ τὸ θέμα τοῦτο παρεκάλεσα τὸν συνάδελφον ὑφυπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ συζητήσωμεν τὸ νομοσχέδιον ὁμοῦ, διὰ νὰ ἴδωμεν ἐὰν ἀντίκεινται εἴτε εἰς τὰς ὑπαρχούσας εἴτε εἰς τὰς μελλούσας νὰ γίνωσι δημοσιοϋπαλληλικὰς διατάξεις. Προσθέσατε καὶ τοῦτο: ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ φαντασθῇ κανεὶς ὅτι ποτὲ εἰς κανὲν Κράτος αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν εἶναι δυνατὸν νὰ ὀργανωθοῦν μὲ τὸ ἴδιο καλοῦπι μὲ τὸ ὁποῖον θὰ ὀργανωθοῦν εἰς ἓν ἄλλο ὑπουργεῖον. Κατὰ συνέπειαν καμμία ἀπὸ τὰς ἐνστάσεις τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου δὲν εἶναι ἐν τῇ ἀκριβείᾳ καὶ παρακαλῶ νὰ γίνῃ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου. Θὰ ἀκούσω δὲ μετὰ τῆς ἐνδεικνυομένης προσοχῆς καὶ εὐλαβείας τὰς παρατηρήσεις τὰς ὁποίας θὰ κάμουν οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι.

§24Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. Πρώτη συζήτησις εἶναι ἀπόψε;

§25Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν). Μάλιστα. Εἰς δὲ τὴν δευτέραν συζήτησιν ἡ ὁποία θὰ γίνῃ τὴν Τρίτην τῆς προσεχοῦς ἑβδομάδος, γίνεται εὐρυτέρα, ἐὰν θέλετε, συζήτησις. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι πρόκειται περὶ νόμου ὁ ὁποῖος δὲν ἐπέρασε ποτὲ ἀπὸ τὴν Βουλήν. Πρόκειται περὶ σειρᾶς Ν. Δ. ἀπὸ τοῦ ἔτους 1926.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φλῶρος.

§27Π. ΦΛΩΡΟΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τοῦ ψηφιζομένου νομοσχεδίου, νὰ ἀποστείλῃ ἐγκύκλιον εἰς ὅλους τοὺς προξενικοὺς ὑπαλλήλους καὶ πρεσβευτὰς διὰ τῆς ὁποίας νὰ τονίζῃ εἰς τοὺς κυρίους αὐτούς...

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ποῖον ἄρθρον τοῦ νομοσχεδίου εἶναι;

§29Π. ΦΛΩΡΟΣ. Εἶναι σχετικὸν μὲ τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου. Παρετηρήθησαν κ. Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, πολλὰ ἄτοπα κατὰ τῶν κυρίων προξένων ἢ καὶ πρεσβευτῶν ἀκόμη. Φέρονται πρὸς τοὺς προσερχομένους εἰς αὐτούς, πρὸς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι πληρώνουν διὰ νὰ διατρέφωνται αὐτοί, οὐχὶ καλῶς διότι ἀρκεῖ νὰ σᾶς εἴπω ὅτι δὲν τοὺς δέχονται, τοὺς περιφρονοῦν καὶ μόνον μὲ σημειώσεις τοὺς δέχονται. Πρέπει, λοιπόν, νὰ τονισθῇ εἰς αὐτοὺς ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς ὁ μεταπολεμικός, ὁ ὑπηρετήσας ἐπὶ δέκα περίπου ἔτη εἰς τὸ μέτωπον καὶ εἰς τοὺς πολέμους δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ τὴν ἰδεολογίαν τὴν προπολεμικὴν ὥστε νὰ πιστεύῃ ὅτι τὸν χωρίζει κάποια ἀπόστασις ἀπὸ τοὺς ὑπαλλήλους, ὅσον ψηλὰ καὶ ἂν ἵστανται αὐτοί. Μὲ μίαν θαυμασίαν ἐγκύκλιον θ’ ἀλλάξουν ἰδεολογίαν καὶ θὰ πιστεύσῃ ὁ κόσμος Ἑλληνικός, ὁ κόσμος ἐν τῇ ξένῃ, ὅτι προσερχόμενος εἰς αὐτοὺς ἔχει ἐν τῷ προσώπῳ των τὴν ἐνσάρκωσιν τῆς μητρὸς Ἑλλάδος.

§30Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν). Ἡ κατὰ τὸ ἥμισυ αὐτὴ ἐπερώτησις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ ἀποτέλεσμα. Ἐγὼ δὶς ἔλαβον παράπονα: ἅπαξ κατὰ πρεσβευτοῦ καὶ ἅπαξ κατὰ προξένου. Καὶ ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ὀφείλω νὰ εἴπω εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι κατὰ πρεσβευτοῦ ἦλθέ τις νὰ παραπονεθῇ διότι ὁ πρεσβευτής, ὑπαρχούσης δικαστικῆς ὑποθέσεως, ἐκκρεμοῦς τοῦ πολίτου, δὲν ἠθέλησε νὰ μεταβῇ παρὰ τῷ ὑπουργῷ τῆς Δικαιοσύνης διὰ νὰ τὸν παρακαλέσῃ νὰ εἶναι εὐνοϊκὴ ἡ ἀπόφασις διὰ τὸν ἐνδιαφερόμενον· καὶ εἶπα ὅτι ἐὰν τὸ ἔκαμνε, ἔπρεπε νὰ παυθῇ τηλεγραφικῶς. Τὸ δεύτερον παράπονον ἦτο ὅτι κἄποιος ἔχασε τὴ βαλίτσα του εἰς τὸν σιδηρόδρομον καὶ ἐζήτησεν ἀπὸ τὸν πρόξενον νὰ φροντίσῃ νὰ εὑρεθῇ ἡ βαλίτσα. Ὁ πρόξενος τοῦ εἶπε «δὲν εἶναι δική μου δουλειὰ νὰ βρίσκω τὶς βαλίτσες» καὶ πολὺ σωστὰ ὑποθέτω. Θέλω λοιπὸν νὰ ἔχω συγκεκριμένα παράπονα, ἵνα τοὺς τιμωρήσω.

§31Π. ΦΛΩΡΟΣ. Τὸ ζήτημα εἶναι ὅτι ὁ λαὸς γογγύζει κατὰ τῶν ὑπαλλήλων καὶ πρέπει νὰ ληφθῶσι μέτρα.

§32Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Αἱ τροπολογίαι ἀποτελοῦν ἕνα τόμον ὁλόκληρον. Δὲν ξεύρω διατὶ ἐγένετο τόμος.

§33Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν). Διότι τὸ Σύνταγμα ἐπιβάλλει νὰ ἔχωμεν τὰς τροπολογούσας διατάξεις ἀπέναντι ἐκείνων αἱ ὁποῖαι πρόκειται νὰ τροπολογηθοῦν.

§34Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι τὸ ἐνδιαφέρον, εἶναι νὰ δοθῇ ὁ ἀπαιτούμενος χρόνος διὰ νὰ μελετηθῇ ἡ ἔκθεσις τῆς ἐπιτροπῆς, τὴν ὁποίαν ἐγὼ δηλῶ ὅτι μέχρι τῆς στιγμῆς δὲν ἀνέγνωσα. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι τόσον ἐπεῖγον τὸ νομοσχέδιον ὥστε νὰ συζητηθῇ πρὶν ἢ λάβῃ κανεὶς γνῶσιν τῆς ἐκθέσεως τῆς ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία καθ’ ὃ πληροφοροῦμαι ἔχει ἀρκετὰς παρατηρήσεις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τούτου. Ἂν ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἀποφασισμένη καὶ ἐκεῖ ποὺ ἡ ἀντιπολίτευσις θέλει νὰ συζητήσῃ νὰ μὴ ἐπιτρέψῃ τοῦτο, βεβαίως ἔχει τόσην μεγάλην πλειοψηφίαν ὥστε δύναται τὰ πάντα νὰ κάμῃ, καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει δύνασθε διὰ μιᾶς συζητήσεως νὰ τὸ ψηφίσητε χωρὶς νὰ γίνῃ καμμία παρατήρησις. Δὲν δυνάμεθα νὰ σᾶς φέρωμεν ἐμπόδια, δύναμαι δὲ νὰ διακηρύξω εἰς τὴν Βουλὴν, καὶ εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος ὅτι ἡ ἀντιπολίτευσις κάμνει πᾶν τὸ δυνατὸν διὰ νὰ διευκολύνῃ τὸ ἔργον τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἄλλοτε δὲν ἐργαζόμεθα καὶ χάνομεν τὸν καιρόν μας διότι δὲν θέλετε σεῖς νὰ συζητήσωμεν, τώρα θέλετε νὰ φέρετε ὅλα τὰ νομοσχέδια ὡς ἐπείγοντα. Ἐγὼ νομίζω ὅτι πρέπει πάντως ἡ συζήτησις νὰ ἀναβληθῇ, διὰ νὰ κατορθώσωμεν νὰ διαβάσωμεν τοὐλάχιστον τὴν ἔκθεσιν τῆς ἐπιτροπῆς.

§35Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. Θὰ ἐπιτρέψῃ καὶ εἰς ἐμὲ ἡ Βουλὴ νὰ ἑνώσω τὰς συστάσεις μου μὲ τὰς συστάσεις τοῦ προλαλήσαντος συναδέλφου. Δὲν νομίζω ὅτι τὸ πρᾶγμα ἐπείγει τόσον πολὺ ἵνα κατὰ τοιοῦτον τρόπον γίνῃ ἡ συζήτησις, δεδομένου ὅτι ἡ ἔκθεσις αὐτὴν τὴν στιγμὴν διενεμήθη, οὔτε δὲ ὁ κ. Καφαντάρης οὔτε ἐγὼ τὴν ἐλάβαμεν ἀκόμη καὶ οὔτε δὲν τὴν εἴδαμεν κἄν. Φαντάζομαι ὅτι μποροῦμεν νὰ ἀναβάλωμεν τὴν συζήτησιν δι’ αὔριον.

§36Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν). Τὸ νομοσχέδιον κατετέθη πρὸ τριῶν μηνῶν, ἐζήτησα δὲ ἀπὸ τὴν Βουλὴν νὰ τάξῃ προθεσμίαν πρὸς συζήτησιν. Δὲν πταίω ἐγὼ ἐὰν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἤργησε. Ἐὰν πρόκειται νὰ συζητηθῇ αὔριον, εἶμαι σύμφωνος.

§37Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. Ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς ἐπιτροπῆς, ἐνθυμοῦμαι καλῶς ὅτι ὅταν ὁ κ. ὑπουργὸς ἠθέλησε νὰ συζητηθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἐκ τῆς ἐπιτροπῆς προεβλήθησαν εἰδικαὶ ἀντιρρήσεις σχετιζόμεναι μὲ τὸ γεγονὸς ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν παρηκολουθεῖτο εἰς τὴν ἔκθεσιν. Σήμερον ὅμως δὲν προβάλλονται ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ἀλλὰ προβάλλονται ἀπὸ τὴν Βουλήν, ἡ ὁποία δὲν ἔλαβεν ἀκόμη γνῶσιν τῆς ἐκθέσεως.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαναστασίου.

§39Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐκ μέρους αὐτῶν τούτων τῶν μελῶν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἐξεφράσθη ἡ γνώμη ὅτι θὰ ἦτο καλλίτερον νὰ συζητηθῇ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο τὸ ὁποῖον τακτοποιεῖ τὰς θέσεις, τὸν ὀργανισμὸν ἐν γένει τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν, νὰ συζητηθῇ μαζὺ μετὰ τὴν ὑποβολὴν τοῦ νομοσχεδίου περὶ καταστατικοῦ χάρτου τῶν ὑπαλλήλων, διὰ νὰ μπορέσῃ ἡ Βουλὴ νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει της τὸ σύνολον τῶν ὑπαλλήλων· διότι κατὰ τὴν γνώμην των δὲν θὰ ἦτο ὀρθὸν νὰ ρυθμισθῇ προκαταταδολικῶς, χωρὶς νὰ γίνῃ οὐδεμία σύγκρισις μὲ τοὺς ἄλλους ὑπαλλήλους, ἡ θέσις τῶν ὑπαλλήλων ἑνὸς ὡρισμένου κλάδου ἑνὸς ὑπουργείου. Αὐτὴ εἶναι ἡ μία γνώμη. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δηλώσω, ὅτι εὑρίσκω λογικὴν αὐτὴν τὴν ἀντίληψιν καὶ ἔρχομαι καὶ ἐγὼ νὰ ὑποστηρίξω τὴν ἄποψιν ταύτην τῶν μελῶν τῆς κοινοβουλευτικῆς ἐπιτροπῆς, διότι εἶναι πολὺ λογικὴ αὐτὴ ἡ γνώμη. Ἐκτὸς ὅμως τούτου ὑπεβλήθη ἕνας ἄλλος λόγος ἐναντίον τῆς ἀποψινῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου, τὸ γεγονὸς ὅτι τὰ μέλη τῆς Βουλῆς, οἱ βουλευταὶ δὲν ἔχουν ὑπ’ ὄψει των τὴν ἔκθεσιν τῆς κοινοβουλευτικῆς ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ἐσχάτως μόλις, ἂν δὲν ἀπατῶμαι χθὲς ἢ σήμερον, ἐξετυπώθη, δὲν πρόκειται δὲ περὶ νομοσχεδίου τὸ ὁποῖον θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξετασθῇ ὑπὸ τῶν βουλευτῶν ἐντὸς ἐλαχίστου χρονικοῦ διαστήματος. Πρόκειται περὶ ἑνὸς ὁλοκλήρου κώδικος, ὁ ὁποῖος φυσικὰ ἔχει ἀνάγκην μελέτης. Ἀντιθέτως προβάλλεται ἡ ἀντίρρησις ὅτι ἔχει ἀπὸ καιρὸν ὑποβληθῆ τὸ νομοσχέδιον. Ἀλλὰ εἶναι γνωστὸν ὅτι ἐκτὸς τῶν μελῶν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, οἱ ἄλλοι βουλευταὶ κατὰ κανόνα δὲν ἐπεξεργάζονται τὰ νομοσχέδια παρὰ ἀφοῦ γίνει ἡ ἐπεξεργασία εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Τὸ ἴδιον ἔκαμα καὶ ἐγὼ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν. Δὲν ἐμελέτησα τὸν πολυσέλιδον τοῦτον κώδικα τοῦ ὀργανισμοῦ τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν, πρὶν ἰδῶ τὶ θὰ εἴπῃ ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή. Κατὰ συνέπειαν εἶναι ἀπολύτως ἀδύνατον νὰ γίνῃ ἀπόψε συζήτησις, ὄχι δὲ μόνον ἀπόψε ἀλλὰ οὔτε καὶ ἐντὸς τῆς ἑβδομάδος. Λοιπὸν δύο προτάσεις μπορεῖ νὰ συζητηθοῦν ἐπὶ τοῦ προκειμένου: πρῶτον ἡ ἀναβολὴ μέχρι τῆς ὑποβολῆς τοῦ καταστατικοῦ χάρτου καὶ δεύτερον ἡ ἀναβολὴ διὰ τὴν ἐρχομένην ἑβδομάδα, ὄχι δι’ αὔριον διότι δὲν φαντάζομαι ὅτι ὁ ἀξιότιμος πολιτευτὴς Κερκύρας ὁ κ. Ζαβιτζιᾶνος, ὁ ὁποῖος τυχαίως εἶπεν νὰ συζητηθῇ αὔριον, θὰ εἶναι εἰς θέσιν ἀπόψε νὰ μελετήσῃ αὐτὸν τὸν κώδικα, ἂν θέλῃ πραγματικῶς νὰ συζητήσῃ.

§40Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν). Νὰ γίνῃ ἡ δευτέρα συζήτησις τὴν Τετάρτην καὶ ἡ πρώτη αὔριον. Ὅσοι ἤθελον νὰ τὸ διαβάσουν τὸ ἐδιάβασαν.

§41Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἄν πρόκειται νὰ ὑποβληθοῦν τροπολογίαι, βεβαίως πρέπει κατὰ τὴν πρώτην ἀνάγνωσιν νὰ μὴ ἀρκεσθῶμεν εἰς τὴν τυπικὴν ψήφισιν, ὡς γίνεται εἰς μερικὰ νομοσχέδια, ἀλλὰ νὰ γίνῃ μία οὐσιαστικὴ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἐπιμένω εἰς τὴν πρότασιν ὅτι ἂν ἡ Κυβέρνησις ἀποκρούῃ ἀπολύτως τὴν ἀναβολὴν μέχρι τῆς ὑποβολῆς τοῦ καταστατικοῦ χάρτου, τότε θὰ περιορισθῶ εἰς τὴν ἄλλην πρότασιν, ὅπως συζητηθῇ εἰς τὴν πρώτην ἡμέραν τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας τῆς ἐρχομένης ἑβδομάδος.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χατζίσκος.

§43Δ. ΧΑΤΖΙΣΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ὑποχρεωμένος ν’ ἀπαντήσω εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν, ὁ ὁποῖος εἶπεν ὅτι ἀνέφερα ἀνακριβείας ὑποστηρίξας ὅτι τὸ νομοσχέδιον τὸ κατατεθὲν καὶ ἀφορῶν τὸν ὀργανισμὸν τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν περιέχει τὸ μὲν προσωπικὰς διατάξεις διὰ τῶν ὁποίων ἐπιβαρύνεται ὁ προϋπολογισμὸς τὸ δὲ καταργεῖ διατάξεις οὐσιωδεστάτας, αἱ ὁποῖαι ἀποσκοποῦσι εἰς τὴν ἀξιοπρεπεστέραν παράστασιν τοῦ Κράτους εἰς τὸ ἐξωτερικὸν, διὰ τῆς καταργήσεως τῶν προξενείων. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῶν προσωπικῶν διατάξεων, διὰ τῆς συζητήσεως θὰ καθορισθῇ τίνες εἶναι προσωπικαὶ καὶ τίνες δὲν εἶναι. Ἄλλωστε καὶ ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν ἀνέφερεν ὅτι κατὰ τὸ πλεῖστον εἶναι προσωπικαὶ διατάξεις, μὴ θελήσασα ν’ αὐξήσῃ ταύτας δι’ ἄλλων τροπολογιῶν τὰς ὁποίας ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν ὑπέβαλεν. Εἶμαι ὅμως ἐπίσης ὑποχρεωμένος ὡς μέλος τῆς ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Ἐπιτροπῆς, ἐπειδὴ ἐξεφράσθη μομφὴ ἐναντίον αὐτῆς δι’ ὀλιγωρίαν περὶ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν καθηκόντων της νὰ ὑπομνήσω εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ τὴν Βουλήν, ὅτι, ὅταν πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἠθέλησε ν’ ἀναγράψῃ μεταξὺ τῶν πρώτων ἐν τῇ Ἡμερησίᾳ Διατάξει τὸ νομοσχέδιον περὶ ὀργανώσεως τῆς κεντρικῆς ὑπηρεσίας τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν, εἶπον, ὅτι τὸ τοιοῦτον θὰ ἦτο ἀντικανονικόν, διότι δὲν εἶχεν ἐκτυπωθῆ μετὰ τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἡ ἔκθεσις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου. Καὶ ἐρωτῶ ὑμᾶς, κ. ὑπουργέ: κατὰ τί ἔπταισεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, ὅταν εἰσήχθη ἓν νομοσχέδιον ἄνευ τῆς ἐκθέσεως τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου ἐκ τῆς ὁποίας θὰ ἐμάνθανεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ τίνες οἰκονομίαι δι’ αὐτοῦ ἐπέρχονται ἢ τίνα βάρη ἐπιβάλλονται; Ἠναγκάσθην νὰ κάμω τὰς δηλώσεις ταύτας καὶ χάριν τοῦ γοήτρου καὶ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ καὶ διὰ νὰ ἀναφέρω εἰς τὴν Βουλὴν, ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ ἐπετέλεσε τὸ ἔργον της ἐργασθεῖσα ἐπὶ 15 ἡμέρας, ἵνα παρουσιάσῃ ἓν νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον θὰ κρίνῃ ἤδη ἡ Βουλή.

§44Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, ὅταν πρὸ ἑνὸς ἀκριβῶς μηνὸς ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς εἶπεν ὅτι δὲν ἔλαβεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου περὶ τῆς ἐπιβαρύνσεως ἢ ἐλαφρύνσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἠρεύνησα νὰ μάθω πῶς τοῦτο ἐγένετο, διότι τὸ νομοσχέδιον εἶχεν σταλῆ καὶ προτοῦ ἀναχωρήσω, μοῦ εἶχε δοθῆ ὑπόσχεσις ὅτι θὰ ἐστέλετο ἡ ἔκθεσις. Πράγματι ἡ ἔκθεσις δὲν ἐστάλη ἀμέσως εἰς τὴν Βουλήν. Ἦλθεν ὅμως εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν τὴν 7 Φεβρουαρίου, καὶ κατεδείχθη ὅτι καμμία ἐπιβάρυνσις δὲν ἐπέρχεται, τοὐναντίον ἐπέρχονται οἰκονομίαι. Ἠδύνατο ἴσως νὰ λεχθῇ ὅτι αἱ οἰκονομίαι δὲν εἶναι οὐσιαστικῶς δύο ἑκατομμυρίων ἀλλὰ εἶναι ἑνὸς πάντως ὅμως εἶναι οἰκονομίαι. Εἶχε λοιπὸν ἐνώπιόν της ἡ ἐπιτροπὴ τὴν ἔκθεσιν, ἐν τῇ ὁποίᾳ φαίνεται ὅτι πρόκειται περὶ οἰκονομιῶν πρὸ ἑνὸς μηνὸς ἀκριβῶς. Ὑπῆρχε συνεπῶς χρόνος νὰ ἐξετάσῃ τὸ νομοσχέδιον. Θὰ ἐπεθύμουν λοιπὸν κ. Πρόεδρε, ὅπως μὴ προκαλοῦμεν ἐπ’ ἄπειρον ἀναβολὰς καὶ ρίψωμεν τὸ νομοσχέδιον εἰς τὰς Ἑλληνικὰς καλένδας καὶ νὰ ψηφισθῇ ἀπόψε εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν καὶ νὰ γίνῃ ἡ δευτέρα συζήτησις τὴν προσεχῆ Τρίτην. Ἔχω δὲ νὰ παρατηρήσω καὶ τοῦτο ὅτι αἱ τροποποιήσεις τὰς ὁποίας ὑπέβαλεν ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν δὲν ἀποτελοῦν κώδικα, ὡς ἐλέχθη. Ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν ὑπέβαλε νομοσχέδιον, εἰς τὸ ὁποῖον ἔχουν ἐκτυπωθῆ ἀφ’ ἑνὸς αἱ τροποποιήσεις καὶ ἀφ’ ἑτέρου τὸ ἰσχῦον κείμενον. Δηλαδὴ ἔδωσα εἰς τοὺς κυρίους βουλευτὰς τὴν ἀνατύπωσιν ὁλοκλήρου τοῦ ἰσχύοντος ὀργανισμοῦ διὰ νὰ δύνανται οἱ κύριοι βουλευταὶ νὰ ἔχουν ἕνα πλήρη καθρέπτην καὶ νὰ ἐκτιμήσουν τελείως τὰς ὀλίγας σχετικῶς τροποποιουμένας διατάξεις. Αὐτὸ ποὺ ἔκαμα νομίζω ὅτι εἶναι πάρα πάνω ἀπ’ ὅ,τι διαγράφει τὸ Σύνταγμα, τὸ ὁποῖον ἀπαιτεῖ τὴν παράθεσιν μόνον τῆς τροποποιουμένης διατάξεως.

§45Λ. ΜΑΚΑΣ. Εἰς τὴν δήλωσιν ταύτην ἔχω νὰ προσθέσω τὸ ἑξῆς: Πράγματι ἡ ἔκθεσις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου ἐστάλη εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τὴν 7 Φεβρουαρίου καὶ ἔτι τὴν μεθ’ ἑπομένην 9 Φεβρουαρίου ἡ ἐπιτροπὴ εἶχε καὶ τὴν ἔκθεσιν τοῦ ὑπ’ αὐτῆς ὑποδειχθέντος εἰσηγητοῦ καὶ ἡ ὁποία ἔκθεσις ἐκτυπωθεῖσα φέρει τὴν ἡμερομηνίαν 9 Φεβρουαρίου.

§46Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Πάντως εἶναι ἀνάγκη νὰ δοθῇ μία ἀναβολή.

§47Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Νὰ συζητηθῇ αὔριον.

§48Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Δὲν εἶναι δυνατόν, ἐὰν ὅμως θέλητε νὰ τὸ πράξητε τότε πράξετέ το, ἀλλὰ τότε ἡ Κυβέρνησις ἂς καταργήσῃ τὴν πρώτην ἀνάγνωσιν, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν αὔριον νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις, ἴσως ἡ Κυβέρνησις σκέπτετε διαφορετικὰ, δὲν εἶναι δυνατὸν ὅμως νὰ ἐπέμβω εἰς τὴν γενικωτέραν σκέψιν τῆς Κυβερνήσεως.

§49Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Πότε θέλετε νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις;

§50Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Τὴν προσεχῆ ἑβδομάδα.

§51Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν). Πολὺ καλά, τὴν Τρίτην τῆς προσεχοῦς ἑβδομάδος.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπεβλήθη ἄλλωστε μία πρότασις, ἡ ὁποία αὐτὸ τοῦτο ζητεῖ. Δέχεται λοιπὸν ἡ Βουλὴ ν’ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις διὰ τὴν Τρίτην τῆς προσεχοῦς ἑβδομάδος.

§53ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῆς διευθύνσεως σιδηροδρόμων ὑπουργείου Συγκοινωνίας». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καθορισμοῦ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν συμβολαιογράφων». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 3146, ὡς συνεπληρώθη οὗτος διὰ τοῦ ἀπὸ 13 Ἰουλίου 1925 νομοθετικοῦ διατάγματος περὶ παραχωρήσεως γηπέδου ἐν Θεσσαλονίκῃ διὰ συνοικισμὸν Ποντίων καὶ Καυκασίων». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας τοῦ ἄρθρου 39 τοῦ 4111 περὶ συγκροτήσεως, προελεύσεως, προαγωγῆς κλπ. τῶν στελεχῶν τοῦ Πολεμικοῦ Ναυτικοῦ». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὸ Ταμεῖον Ἐθνικοῦ Στόλου». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως τοῦ ἀπὸ 17)9)1926 νομοθετικοῦ διατάγματος περὶ συστάσεως ὑγειονομικῶν ἐπιτροπῶν ἐν τῷ Πολεμικῷ Ναυτικῷ». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον)

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεχίζεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ σταφιδικοῦ ζητήματος. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Τσεριώνης.

§56Η. ΤΣΕΡΙΩΝΗΣ. Ὡς ἐμφανίζεται ἡ σταφιδικὴ κατάστασις ἀπὸ τοῦ 1928 μέχρι σήμερον ἀπὸ ἀπόψεως ἐξαγωγῆς καὶ ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς καταστάσεως τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ νομίζω ὅτι δὲν μᾶς ἐπιτρέπεται νὰ ὑποστηρίξωμεν ὅτι κατὰ τὸ τρέχον σταφιδικὸν ἔτος ἠδυνάμεθα ν’ ἀκολουθήσωμεν ἀπολύτως καὶ ἀκινδύνως πολιτικὴν ὑψηλῶν τιμῶν διὰ τὴν σταφίδα. Διὰ τοῦτο νομίζω ὅτι ἡ ἐπερώτησις τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου πρὸς τὸν ἀξιότιμον ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, διατὶ ἐπροτίμησε κατὰ τὸ τρέχον σταφιδικὸν ἔτος πολιτικὴν εὐτελῶν τιμῶν δὲν βασίζεται ἐπὶ τῆς πραγματικῆς καταστάσεως, ἐὰν θέλωμεν πραγματικῶς νὰ συζητήσωμεν τὸ σταφιδικὸν ζήτημα διὰ νὰ καταλήξωμεν εἰς σαφῆ καὶ ὑγιᾶ συμπεράσματα καὶ ὄχι νὰ προκαλέσωμεν δημιουργίαν ἐντυπώσεων, θὰ ἐπιχειρήσω κ. βουλευταί, μίαν βραχεῖαν ἐξέτασιν τῆς τελευταίας καταστάσεως καὶ θὰ προσπαθήσω ν’ ἀποδείξω τὴν γνώμην μου ταύτην. Τὸ χαρακτηριστικὸν γεγονὸς τῆς τελευταίας σταφιδικῆς κρίσεως εἶναι ἡ ἀπότομος καὶ σοβαρὰ ἐλάττωσις τῆς ἐξαγωγῆς καὶ τῆς καταναλώσεως τῆς σταφίδος μας ἀνελθοῦσα κατὰ τὰ ἔτη 1928 καὶ 29 εἰς 40 ἑκατομ. λίτρας δηλαδὴ εἰς 20 περίπου τῆς ἑκατὸν ἐν συγκρίσει πρὸς τὴν προηγουμένην ἐξαγωγήν. Ἀποτέλεσμα τούτου ὑπῆρξεν ἡ ἀπότομος καὶ σοβαρὰ πτῶσις τῶν τιμῶν τῆς σταφίδος ἐν τῷ Ἐξωτερικῷ εἰς βαθμὸν, ὥστε νὰ μὴ καλύπτωνται τὰ ἔξοδα τοῦ παραγωγοῦ καὶ νὰ δημιουργῆται ζήτημα οἰκονομικῆς ἐπαρκείας αὐτοῦ. Ἡ ἐλάττωσις τῆς ἐξαγωγῆς τῆς σταφίδος μας ἀρχίζει ὁπωσδήποτε σταθερῶς ἀπὸ τοῦ 1914. Κατὰ τὸ ἔτος τοῦτο ἡ ἐξαγωγὴ ἀνήρχετο εἰς 248 ἑκατομμύρια λίτρας, μέχρι τοῦ 1919 κατῆλθεν εἰς τὰ 220 ἑκατομμύρια λίτρας. Ἀπὸ τοῦ 1920 μέχρι τοῦ 1928 ὁ μέσος ὅρος τῆς ἐτησίας ἐξαγωγῆς σταφίδος ἀνέρχεται εἰς 180 ἑκατομμύρια λίτρας. Κατὰ τὰ δύο αὐτὰ ἔτη, τὰ τελευταῖα 1928–1929, ὅπως εἶπον, κατῆλθεν εἰς τὰ 146 ἑκατομμύρια. Κατ’ ἐμὲ δύο εἶναι τὰ κύρια αἴτια τῆς τοσαύτης ἐλαττώσεως τῆς ἐξαγωγῆς, ἀφ’ ἑνὸς μὲν ὁ ἔντονος καὶ σοβαρὸς συναγωνισμὸς τῆς σταφίδος μας εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν καταναλώσεως ἀπὸ ξένας σταφίδας, τῶν ὁποίων ἡ παραγωγὴ καὶ κατανάλωσις ηὔξησε σημαντικῶς κατὰ τὴν πολεμικὴν καὶ μεταπολεμικὴν περίοδον—ὡς εἶναι γνωστὸν ἡ σταφίς μας ἔπαυσε νὰ ἔχῃ μονοπωλιακὸν χαρακτῆρα ὃν εἶχε πρότερον καὶ σήμερον δὲν ἀντιπροσωπεύει εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν παρὰ τὸ 30%. Δεύτερον αἴτιον εἶναι ἡ παράλειψις ὑπὸ τῶν ἑκάστοτε διαχειριζομένων τὸ ζήτημα τῶν μέτρων τῶν τεινόντων εἰς τὴν προώθησιν τῆς ἐξαγωγῆς καὶ καταναλώσεως τῆς σταφίδος ἢ ἡ λῆψις μέτρων ἀστόχων συντελούντων εἰς τὴν ὑποβοήθησιν τοῦ συναγωνισμοῦ τῶν ξένων σταφίδων εἰς βάρος τῆς ἰδικῆς μας. Ἀπὸ τοῦ 1905 μέχρι τοῦ 1924 τὸ σταφιδικὸν ζήτημα διαχειρίζετο ἡ προνομιοῦχος ἑταιρεία, ἑταιρεία καθαρῶς κερδοσκοπική. Ἡ ἑταιρεία αὐτὴ οὐδὲν ἔπραξεν πρὸς καλλιτέρευσιν τοῦ σταφιδικοῦ ζητήματος. Ἐνῷ ἀπὸ τοῦ 1914 ἀπελάμβανεν ὅλων τῶν εὐεργημάτων τὰ ὁποῖα τῆς παρεῖχεν ἡ σύμβασις καὶ τοιαῦτα ἦσαν ἡ εἴσπραξις τοῦ παρακρατήματος καὶ τῆς εἰς χρῆμα εἰσφορᾶς, ἐν τούτοις δὲν ἐξετέλεσε καμμίαν ἐκ τῶν ὑποχρεώσεών της καὶ τοιαῦται ἦσαν, ἡ ὑποχρέωσις ἐξαγορᾶς τῶν πλεονασμάτων καὶ ἡ ὑποχρέωσις νὰ διαθέτῃ ἐτησίως 5–10 χιλιάδων λιρῶν πρὸς διάδοσιν καὶ διαφήμισιν τῆς σταφίδος. Αἱ ὑποχρεώσεις της αὗται ἀνεστάλησαν προσωρινῶς ἀπὸ τοῦ Αὐγούστου τοῦ 1914 διὰ νὰ μὴ ἐπανέλθουν εἰς ἰσχὺν μέχρι τῆς καταργήσεως της καὶ οὕτως ἡ ἑταιρεία αὐτὴ ἐπλούτιζεν εἰς τὸ μεταξὺ εἰς βάρος τοῦ σταφιδοπαραγωγικοῦ κόσμου. Κατόπιν ἐξεγέρσεως τοῦ σταφιδοπαραγωγικοῦ κόσμου ἡ προνομιοῦχος ἑταιρεία ἔπεσε καὶ διεδέχθη ταύτην ὁ Αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμός. Διὰ τὴν ἵδρυσιν καὶ λειτουργίαν τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ ὁ σταφιδοπαραγωγικὸς κόσμος ὑπεβλήθη εἰς μεγαλειτέρας θυσίας ἢ πρότερον καὶ ἐθεωρήθη ὁ Αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμὸς τὸ καλλίτερον διαχειριστικὸν καὶ ἀσφαλιστικὸν σύστημα. Ἐστηρίχθησαν ἐπ’ αὐτοῦ αἱ μᾶλλον αἰσιόδοξοι προβλέψεις καὶ ἐλπίδες. Δυστυχῶς ἡ διάψευσις ἐπῆλθεν ἐνωρίτερον παρ’ ὅ,τι ἀνέμενε κανείς. Ἤρκεσε μία πενταετία πρὸς τοῦτο καὶ καλούμεθα σήμερον νὰ συζητήσωμεν ἐπὶ τῶν ἐρειπίων, τὰ ὁποῖα ἐδημιούργησεν. Ἔχω τὴν πεποίθησιν, ἐκ τῆς παρακολουθήσεως τοῦ ζητήματος ὅτι ἡ διαχείρισις ἡ ἄστοχος καὶ καταστρεπτικὴ τοῦ σταφιδικοῦ ζητήματος ἔφερε τοῦτο εἰς τὸ σημερινὸν κατάντημα. Τὰ διακρίνοντα τὴν διαχείρισιν τοῦ σταφιδικοῦ ὀργανισμοῦ εἶναι ἡ παραγνώρισις τῶν συνθηκῶν τῆς σταφίδος, ἀπομάκρυνσις ἐκ τοῦ προορισμοῦ του, δαπάναι, σπατάλαι, ἀνωμαλίαι διαχειριστικαί. Μολονότι ἀπὸ τοῦ 1914 ὑπὸ τῆς τότε συσταθείσης μεγάλης Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς πρὸς μελέτην τοῦ σταφιδικοῦ ζητήματος ἐτονίζετο ὁ κίνδυνος διὰ τὴν σταφίδα μας λόγῳ ἐλαττώσεις τῆς ἐξαγωγῆς καὶ ἐτονίζετο προσέτι, ὅτι δὲν ἠδυνάμεθα νὰ ἀκολουθῶμεν ἀτιμωρητεὶ τὴν πολιτικὴν τῶν ὑψηλῶν τιμῶν καὶ νὰ παραγνωρίζωμεν τὸν νόμον τῆς ἀντικαταστάσεως, ἐν τούτοις ὁ Αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμὸς δημαγωγῶν εἰς βάρος τοῦ σταφιδικοῦ κόσμου ἠκολούθησε τὴν πολιτικὴν τῶν ὑψηλῶν τιμῶν. Ἐνῷ παρέλαβε τὴν σταφίδα μὲ τιμὴν εἰς τὸ ἐπίπεδον τῶν 2000 δραχμῶν ἐντὸς τῆς 3ετίας ἀνεβίβασε ταύτην εἰς 4000 δραχμῶν. Ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου προβάλλεται ἡ δικαιολογία ὅτι τοιαύτη ἦτο ἡ ἀξίωσις τῶν παραγωγῶν. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ἐπαρκὴς ἡ δικαιολογία αὕτη. Ὁ Ὀργανισμὸς δὲν ἐτάχθη διὰ νὰ ἱκανοποιῇ προσκαίρως τὰς ὀρέξεις τῶν παραγωγῶν ἀλλὰ διὰ νὰ συντελέσῃ παγίως εἰς τὴν βελτίωσιν τοῦ σταφιδικοῦ ζητήματος. Χωρὶς νὰ καταβάλῃ οὐδεμίαν προσπάθειαν, ὡς εἶχεν ὑποχρέωσιν ἐκ τοῦ καταστατικοῦ νόμου, διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς ποιότητος τῆς σταφίδος, ἐξήρτησε τὴν ἐπιτυχίαν τῆς πολιτικῆς του ἐκ τῆς διαφημίσεως, καὶ πρὸς τοῦτο διέθεσε μεγάλα ποσά. Ἀλλ’ ἐρωτῶ, τί ἠδύνατο νὰ ἀποδώσῃ ἡ διαφήμισις προϊόντος πωλουμένου εἰς ὑψηλὰς τιμὰς καὶ ὑπὸ περιστάσεις ἐντόνου συναγωνισμοῦ καὶ εἰς ποιότητα κακήν; Ἰσχυρίζεται ἡ διοίκησις τοῦ Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ εἰς τὴν ἔκθεσιν της τοῦ 1928, ὅτι δῆθεν κατὰ τὸ 1927 ηὐξήθη λόγῳ τῆς διαφημίσεως ἡ ἐξαγωγὴ κατὰ 5%. Τοῦτο, κύριοι, δὲν εἶναι παντάπασιν ἀκριβές. Ηὐξήθη ἡ ἐξαγωγὴ κατὰ τὸ ἔτος ἐκεῖνο, διότι αἱ σταφίδες τῆς Αὐστραλίας ὑπέστησαν καταστροφήν, καὶ διότι κατὰ τὸ ἔτος ἐκεῖνο εἰς τὴν Ἀγγλίαν δὲν ἐξήχθησαν παρὰ μόνον ὀλίγοι τόννοι, 630 περίπου Αὐστραλιακῆς σταφίδος. Δὲν θὰ σᾶς ἀπασχολήσω, κύριοι βουλευταί, διὰ τὰς ἄλλας σπατάλας καὶ διαχειριστικὰς ἀνάγκας τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ, διότι δὲν ἔχομεν ὑπ’ ὄψιν μας τὴν ἔκθεσιν τῆς ἐξελεγκτικῆς ἐπιτροπῆς ἀλλ’ ἐπιφυλλάσσομαι νὰ συζητήσω ἐπ’ αὐτῆς ὅταν τεθῇ αὕτη ἐνώπιον ἡμῶν. Ἐν τοσούτῳ ἐπιμένω εἰς τὴν πεποίθησιν, τὴν ὁποίαν ἔχω, ὅτι ἡ διαχείρισις ἐκ μέρους τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ διὰ τὸ σταφιδικὸν ζήτημα ὑπῆρξεν ἄστοχος, ὑπῆρξε δαπανηρά ὑπῆρξε σπάταλος. Ἀποτελέσματα τῆς τοιαύτης κακῆς διαχειρίσεως τοῦ σταφιδικοῦ ζητήματος ἐκ μέρους τοῦ Ὀργανισμοῦ ὑπῆρξαν τὰ ἑξῆς δυσάρεστα. Ὡς εἶπον, ἐμειώθη σημαντικῶς ἡ κατανάλωσις, τὰ κεφάλαια τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ ἐντὸς μιᾶς 5ετίας ἐξητμίσθησαν διὰ τῆς διαθέσεως πρὸς ἀγορὰν μεγάλων ποιοτήτων, πλεονασμάτων εἰς ὑψηλὰς τιμὰς καὶ λόγῳ τῶν ἀσκόπων καὶ ὑπερβολικῶν δαπανῶν, ηὐξήθησαν σημαντικῶς τὰ καλλιεργητικὰ ἔξοδα, διότι οἱ παραγωγοὶ ἀπολαμβάνοντες ὑψηλὰς τιμὰς διέθεσαν μεγαλείτερα ποσὰ διὰ τὴν καλλιέργειαν ἀποφεύγοντες ἔν τινι μέτρῳ τὴν αὐτοκαλλιέργειαν. Ἐχειροτέρευσεν ἀναμφισβητήτως ἡ ποιότης τῆς σταφίδος, διότι λόγῳ τοῦ καθορισμοῦ ἀνωτάτου ὅρου τιμῶν δὲν εἶχε κανένα λόγον ὁ σταφιδοπαραγωγὸς νὰ βελτιώσῃ τὴν ποιότητα. Ἐφ’ ὅσον οὕτως ἢ ἄλλως θὰ εἶχε τὴν αὐτὴν τιμήν. Καὶ τέλος ἐπῆλθε καὶ πτῶσις τῶν τιμῶν, ὡς εἶπον καὶ ἐν ἀρχῇ, ἀποτόμως εἰς βαθμὸν τοιοῦτον, ὥστε νὰ μὴ καλύπτωνται τὰ ἔξοδα τῆς καλλιεργείας. Καὶ γεννᾶται τὸ ἐρώτημα ἠδύνατο νὰ προληφθῇ ἡ κατάστασις αὐτή, ἢ τοὐλάχιστον νὰ περιορισθῶσιν αἱ συνέπειαι αὐτῆς; Ὁ εἰσηγητὴς τῆς μεγάλης Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ 1914 ὁ ἀείμνηστος Κροκιδᾶς εἰς τὴν ἔκθεσίν του σχετικῶς μὲ τὴν πολιτικὴν τοῦ Κράτους ἀπέναντι τοῦ σταφιδικοῦ ζητήματος λέγει τὰ ἑξῆς: (ἀναγινώσκει). «Τὸ Κράτος οὐδέποτε εἶχε ἰδίαν γνώμην ἐπὶ τοῦ σταφιδικοῦ ζητήματος οὔτε ἐμελέτησεν ἢ παρηκολούθησεν αὐτὸ μετὰ προσοχῆς. Ἀπεδέχθη σχεδὸν πάντοτε τὴν προσενεχθεῖσαν λύσιν, ὅπως ἐξέλθῃ ἔστω καὶ τῆς προσωρινῆς δυσχερείας καὶ ἀμέσως ἠδιαφόρησεν, ἐγκαταλιπὸν εἰς τὴν τύχην αὐτῶν καὶ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα αὐτὸ τοῦτο ἔλαβεν καὶ ἀπεδέχθη......». Νομίζω ὅτι ἡ παρατήρησις τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ τότε εἰσηγητὴς τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, κύριοι βουλευταί, ἔχει ἀναμφισβητήτως, πλήρη τὴν ἐφαρμογὴν ὅσον ἀφορᾷ τὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν ἠκολούθησε τὸ Κράτος καθ’ ἣν ἐποχὴν διεχειρίζετο τὸ ζήτημα ἡ προνομιοῦχος ἑταιρεία. Παρετηρήθη πλήρης ἀδιαφορία διὰ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν καὶ ἀφέθη ἡ Ἑνιαία ἐλευθέρα διὰ τὴν λῆψιν τῶν μέτρων χωρὶς νὰ ἐκτελῇ καμμίαν ὑποχρέωσιν της ἀπὸ τοῦ 1914–1924. Ἡ παρατήρησις αὕτη νομίζω ὅτι δύναται νὰ ἔχῃ ἐφαρμογὴν καὶ ἐπὶ τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ. Ὁ Αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμὸς ἱδρύθη δι’ ἑνὸς νομοθετικοῦ διατάγματος, διὰ τοῦ ὁποίου τὸ Κράτος ἀπεξενώθη τελείως παντὸς δικαιώματος του, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐπέμβασιν του ἐπὶ τῆς διαχειρίσεως καὶ τὴν παρακολούθησιν τῶν ἐργασιῶν του. Μίαν σκιώδη, μίαν ψιλὴν ἐποπτείαν, ὡς εἶπεν ὁ Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, διετήρησεν διὰ τοῦ ἄρθρου 17. Ἀλλὰ δὲν νομίζω κύριοι βουλευταὶ ὅτι τὸ Κράτος ὤφειλε τοιαύτην τακτικὴν νὰ ἀκολουθήσῃ ἀπέναντι ἑνὸς ὀργανισμοῦ τοῦ ὁποίου ἡ ὕπαρξις καὶ ἡ λειτουργία συνεδέετο ἀμεσώτατα μὲ ὕψιστα οἰκονομικὰ συμφέροντα μὲ τὴν διατήρησιν αὐτῆς ταύτης τῆς κοινωνικῆς γαλήνης καὶ αὐτῆς ταύτης τῆς δημοσίας τάξεως.

§57Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν). Ἐνθυμεῖσθε ὅτι ὅταν ἠθέλησε τὸ Κράτος διὰ νόμου νὰ ἐπιτύχῃ μεγαλειτέραν ἐποπτείαν ἐξηγέρθησαν αὐτοὶ οὗτοι οἱ παραγωγοί.

§58Η. ΤΣΕΡΙΩΝΗΣ. Αὐτὸ ἔγινε κατὰ τὸ 1927. Ἔχω τὴν γνώμην ὅτι δὲν εἶναι ἐπαρκὴς ἡ δικαιολογία αὐτή. Οἱ συνεταιρισμοὶ διεμαρτυρήθησαν, διότι ὑπὸ τῆς διοικήσεως τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ εἶχεν ἐγκαταστηθεῖ πλῆρες δίκτυον πρακτόρων παρακινούντων αὐτοὺς εἰς τοιαύτας ἐνεργείας. Δὲν νομίζετε ὅτι ὤφειλε τὸ Κράτος νὰ ὑποχωρήσῃ καὶ νὰ ἀκολουθήσῃ τὴν πολιτικὴν τῆς μὴ ἐπεμβάσεως; Ἐὰν κατὰ τὸ ἔτος 1927 περιωρίζοντο τὰ δικαιώματα τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ δὲν θὰ ἠδύνατο νὰ συνεχίσῃ τὴν ἄστοχον πολιτικήν του, οὔτε θὰ καθώριζε τὰς ὑψηλὰς τιμὰς κατὰ τὸ 1928.

§59Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Τὶ θὰ καθωρίζετο;

§60Η. ΤΣΕΡΙΩΝΗΣ. Θὰ καθωρίζετο μιὰ τιμὴ ἀνάλογος πρὸς τὴν τότε ἐμφανιζομένην κατάστασιν.

§61Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ὁ ἀντιπρόσωπος τῆς Κυβερνήσεως ἐν Λονδίνῳ ἐζήτησε 42 λίρας, καὶ ἡ τιμὴ τὴν ὁποίαν ἐζήτουν οἱ παραγωγοὶ ἦτο 50 λίρες. Ὑποστηρίζεται σοβαρῶς ὅτι ἐὰν ἐγίνετο 42 λίρες, ἡ κατάστασις θὰ ἦτο καλλιτέρα; Μὴ λέγετε ἑπομένως ὅτι ἡ ἐπέμβασις τῆς Κυβερνήσεως θὰ ἔσωζε. Δὲν θὰ ἔσωζε τίποτε, ἀλλὰ θὰ περιώριζε τὰ κέρδη τῶν παραγωγῶν.

§62Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Ἡ Κυβέρνησις εἶχεν ὑπ’ ὄψιν αὐτὴν τὴν πτῶσιν τῶν τιμῶν.

§63Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Βελτίωσις δὲ τῶν τιμῶν ἐπῆλθεν ὅταν αὐξηθείσης τῆς τιμῆς τῆς Καλιφορνιακῆς σταφίδος συνέβη ὥστε αἱ τιμαὶ τῆς ἰδικῆς μας σταφίδος νὰ εἶναι πάρα κάτω. Ὅταν δηλαδὴ ἡ Καλιφορνιακὴ σταφὶς ἔγεινεν ἀκριβωτέρα, τότε ἐπῆλθε μία αὔξησις τῆς καταναλώσεως κατὰ 10%. Πῶς λοιπὸν δύνασθε νὰ ὑποστηρίζητε αὐτὰ τὰ δεδομένα;

§64Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω ὅτι τὸ ζήτημα θὰ ἐλύετο σαφέστερον, ἐὰν ἐλαμβάνετο ὑπ’ ὄψιν ὑπὸ τοῦ ἐν Λονδίνῳ πρέσβεως ἡ κατάστασις τῆς ἀγορᾶς.

§65Η. ΤΣΕΡΙΩΝΗΣ. Ἦτο γνωστὸν ὅταν ἐπρόκειτο νὰ καθωρισθοῦν αἱ τιμαὶ ὑπὸ τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ ὅτι ἡ παραγωγὴ τῆς Καλιφορνιακῆς σταφίδος κατὰ τὸ ἔτος ἐκεῖνο ἀνήρχετο εἰς 500.000.000 λίτρες ὅτι ὑπῆρχον ἀποθέματα ἐκ τοῦ παρελθόντος ἔτους ἀνερχόμενα εἰς 200 ἑκατομμύρια λίτρας. Ἦτο γνωστὸν ὅτι ἡ Καλιφορνία δὲν ἐφαρμόζει παρακράτημα, ὅτι διαθέτει ὁλόκληρον τὸ προϊόν διὰ τὴν κατανάλωσιν μὲ συναγωνισμόν. Ὅταν ὁ Αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμὸς εἶχεν ὑπ’ ὄψιν του τοιαῦτα ἀναμφισβήτητα δεδομένα δὲν ὤφειλε νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν κατάστασιν δι’ ἄλλων μέτρων ἐπιβαλομένων ἐξ αὐτῆς;

§66Α. ΜΑΡΚΟΥ. Κατὰ τίνα τρόπον.

§67Η. ΤΣΕΡΙΩΝΗΣ. Νὰ ὁρίσῃ τὰς τιμὰς εἰς χαμηλότερον ἐπίπεδον ἐξ ἀρχῆς.

§68Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Εἰς ποίας τιμάς;

§69Η. ΤΣΕΡΙΩΝΗΣ. Εἰς τὸ 1926–1927 εἴχομεν τιμὴν 2.400 δραχμῶν, εἰς τὸ 1927–28 εἴχομεν τιμὴν 3.000 δραχμῶν καὶ εἰς τὸ 1928–29 εἴχομεν τιμὴν 4.000 δραχμῶν. Ἐγὼ ὑποστηρίζω ὅτι ἀπετέλεσε σφάλμα τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ ἡ πολιτικὴ τῶν ὑψηλῶν τιμῶν.

§70Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Ἐγὼ νομίζω ὅτι δὲν ἠμποροῦσε νὰ πάῃ πάρα κάτω ἀπὸ 42 λίρες.

§71Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Νομίζω ὅτι καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐὰν ἐθεσπίζετο τὸ μέτρον, θὰ ἐξηναγκάζετο ὑπὸ τὴν πίεσιν τῆς παραγωγῆς ὅπως ἐξηναγκάσθη καὶ ὁ ὀργανισμός.

§72Η. ΤΣΕΡΙΩΝΗΣ. Ἐξετάζω, κύριοι βουλευταί, τὴν διαχείρισιν τοῦ σταφιδικοῦ ζητήματος ὑπὸ τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ διότι νομίζω ὅτι δὲν δυνάμεθα νὰ συζητήσωμεν περὶ τῶν ληπτέων μέτρων, περὶ τῶν ὁποίων ἐγένετο συζήτησις χθές, ἐὰν δὲν ἐξετάσωμεν τὴν διαχείρισιν τοῦ σταφιδικοῦ ζητήματος ὑπὸ τῶν προηγουμένως ἰσχυσάντων ὀργανισμῶν. Συνεχίζω ὡς πρὸς τὸν καθορισμὸν τῆς τιμῆς τῆς σταφίδος κατὰ τὸ τρέχον ἔτος. Ὁ καθορισμὸς οὗτος ἐγένετο ὑπὸ τὰς γνωστὰς τότε συνθήκας, αἵτινες εἶχον προκαλέσει τὴν ἐξέγερσιν τοῦ σταφιδικοῦ κόσμου. Εἶχον προηγηθεῖ διάφορα σταφιδικὰ συνέδρια πρὸς ἐξέτασιν τῆς καταστάσεως, εἶχε συσταθεῖ εἰδικὴ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ πρὸς τοῦτο, ἐγένοντο δὲ πολλαὶ συζητήσεις ἐπ’ αὐτοῦ. Νομίζω ὅτι τὸ συμπέρασμα ἐκ τῆς ἐξετάσεως ταύτης ἐκ τῶν γενομένων συζητήσεων ἦτο ὅτι ὁ κίνδυνος ἐκ τῆς ἐλαττώσεως τῆς ἐξαγωγῆς τῆς σταφίδος μας ἦτο σοβαρώτατος, πρὸς ἀπόσεισιν δὲ τοῦ κινδύνου αὐτοῦ καὶ ἀνάκτησιν τοῦ ἀπωλεσθέντος ἐδάφους καταναλώσεως δὲν ἀπέμενεν ἄλλο μέσον, παρὰ νὰ διαθέσωμεν τὴν σταφίδα μας εἰς χαμηλὰς τιμὰς καὶ εἰς καλὴν ποιότητα. Νομίζω ὅτι τὸ συμπέρασμα τοῦτο ὑπῆρξεν ὁμόφωνον παρ’ ὅλων τῶν ἀπασχοληθέντων ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ. Καὶ ὅταν τοιοῦτον εἶναι τὸ συμπέρασμα, νομίζω ὅτι δὲν δυνάμεθα ἀπολύτως καὶ ἀκινδύνως νὰ ὑποστηρίξωμεν ὅτι ἠδυνάμεθα νὰ ἀκολουθήσωμεν πολιτικὴν ὑψηλῶν τιμῶν. Νομίζω ὅτι τοῦτο θὰ ἦτο ἄκρως ἐπικίνδυνον. Ἀλλ’ ἂς παραδεχθῶμεν ὅτι ἠδυνάμεθα δι’ οἱουδήποτε μέτρου, ἰδίως διὰ τῆς ἐλαττώσεως κατὰ τὸ δυνατὸν τῶν ἐξαγωγικῶν βαρῶν νὰ ἐπιτύχωμεν μίαν ἀνωτέραν τιμὴν τῆς καθορισθείσης. Ἐρωτῶ: Ποία θὰ ἦτο ἡ τύχη τῶν τιμῶν ὅταν ὁ σταφιδικὸς κόσμος, καταδημαγωγούμενος ἀπὸ διαφόρους σταφιδοπροστάτας καὶ ὑπακούων εἰς τὰ κηρύγματα αὐτῶν ὅτι τὰ χρήματα τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ἀνήκουν εἰς αὐτούς καὶ ὅτι δὲν ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ἐκπληρώσῃ τὰς πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν ὑποχρεώσεις, ἐπώλει τὰ προϊόντα ἐν καιρῷ νυκτὸς εἰς διαφόρους ἐμπορίσκους καὶ εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμάς;

§73Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Διατὶ τὸ ἐπώλουν;

§74Η. ΤΣΕΡΙΩΝΗΣ. Διὰ νὰ μὴ τὸ δώσουν εἰς συνεταιρισμοὺς ποὺ εἶχον ὑποχρέωσιν. Διὰ νὰ μὴ τὸ δώσουν φανερὰ εἰς ἐμπόρους, διότι ὑπέκειντο εἰς μήνυσιν καὶ αὐτοὶ καὶ ὁ ἔμπορος. Ἀποτέλεσμα αὐτοῦ ὑπῆρξε τὸ ἑξῆς: ὅτι ἐνῷ οἱ σταφίδες τοῦ Πύργου ἤνοιξαν κατὰ τὴν ἀρχὴν τοῦ σταφιδικοῦ ἔτους μὲ δραχμὰς 2.200 καὶ τῆς Ἀμαλιάδος μὲ δραχ. 2.350, ἐντὸς ἑνὸς μηνὸς κατῆλθε τοῦ μὲν Πύργου 1650 δραχ. τῆς δὲ Ἀμαλιάδος εἰς 1750 δραχμάς, καὶ ἀπό τινος χρόνου μόνον ἤρχισεν ἡ βελτίωσις τῶν τιμῶν.

§75Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἐφ’ ὅσον κατηγορεῖτε τοὺς δημαγωγούς, εἴμεθα σύμφωνοι. Ἀλλὰ σᾶς ἐρωτῶ τὸ ἑξῆς: Διατὶ δὲν ἀποδέχεσθε ὅτι ἕνας λόγος αὐτῆς τῆς φυγαδεύσεως τρόπον τινὰ τοῦ ἐμπορεύματος εἶναι καὶ τὸ γεγονὸς ὅτι αἱ τιμαὶ αἱ καθορισθεῖσαι ἦσαν πολὺ χαμηλαί, δηλαδὴ δὲν ἀφήνουν παρὰ ἐλάχιστον περιθώριον μετὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἐξόδων παραγωγῆς; Τὸ νὰ πωλοῦν κρυφὰ εἶναι βέβαια ἕνας πανικός, μία ψυχολογικὴ κατάστασις καταδικαστέα. Ἀλλὰ σᾶς ἐρωτῶ τὸ ἑξῆς: Ἐὰν ἐγκαίρως ἐγίνετο γνωστὸν ὅτι ἡ Κυβέρνησις σκέπτεται νὰ ἐλαττώσῃ τὸν ἔγγειον φόρον καὶ νὰ αὐξήσῃ τὴν τιμὴν τοῦ πρὸς οἰνοπνευματοποίησιν παρακρατήματος σταφιδοκάρπου, ἐὰν αὐτὸ ἐγίνετο γνωστὸν ἐγκαίρως, ὁπότε ἀσφαλῶς ἡ τιμὴ θὰ ἠδύνατο νὰ καθορισθῇ εἰς δραχμὰς 2.400, ἴσως καὶ παραπάνω, θὰ ἐδημιουργεῖτο αὐτὸς ὁ πανικός;

§76Η. ΤΣΕΡΙΩΝΗΣ. Νομίζω ὅτι θὰ ἐδημιουργεῖτο.

§77Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Τὸ ἀμφισβητῶ αὐτό, διότι δὲν ὑπῆρχε λόγος πλέον.

§78Η. ΤΣΕΡΙΩΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ δημαγωγοὶ εἶχον παρασύρει τὸν σταφιδικὸν κόσμον εἰς τὴν γνώμην ὅτι ἠδύναντο νὰ καθορισθοῦν αἱ τιμαὶ εἰς 3.000 δραχμάς.

§79Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἀπὸ 3.000 δραχ. ἕως 2.500 εἶναι μικρὰ ἡ ἀπόστασις. Ἀλλὰ ἀπὸ 3.000 δραχ. ἕως 1400 εἶναι πολὺ μεγάλη καὶ εὐκόλως παρασύρονται οἱ πληθυσμοί.

§80Τ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ὅταν ἐλέγετο διὰ δραχ. 1400 δὲν εἶχε γίνει ἡ παραγωγή. Καθωρίσθησαν αἱ τιμαὶ τὸ δεύτερον δεκαήμερον τοῦ Αὐγούστου.

§81Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἡ μόνη δικαιολογία τοῦ πανικοῦ εἶναι ὅτι οἱ καλλιεργηταὶ δὲν ἠμποροῦν νὰ ὠφεληθοῦν μὲ αὐτὴν τὴν τιμὴν καὶ νὰ ἐκπληρώσουν τὰς ὑποχρεώσεις των. Δι’ αὐτὸ ἐτράπησαν εἰς φυγήν. Ὁμολογῶ ὅτι ὁ πανικὸς ἦτο ἀδικαιολόγητος καὶ ὠφείλετο εἰς μίαν δημαγωγίαν ἀχαρακτήριστον.

§82Η. ΤΣΕΡΙΩΝΗΣ. Καὶ ἐγὼ ἔχω τὴν γνώμην ὅτι, ἐὰν δὲν ἐλάμβανον χώραν τὰ πράγματα αὐτά, αἱ τιμαὶ τῆς σταφίδος θὰ ἦσαν καλλίτεραι. Ἀλλὰ ἐγὼ ὑποστηρίζω ὅτι ἡ δημοκοπία αὐτὴ συνετέλεσεν εἰς τὸ νὰ παρασυρθῇ ὁ κόσμος καὶ νὰ πωλήσῃ κρυφὰ τὸ προϊόν του.

§83Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἐπωλήθησαν μεγάλαι ποσότητες;

§84Η. ΤΣΕΡΙΩΝΗΣ. Ὅλη σχεδὸν ἡ ποσότης ἐπωλήθη.

§85Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Πῶς εἶναι δυνατόν, ἀφοῦ μποροῦσαν νὰ πάρουν 2000 νὰ πάρουν 1400;

§86Η. ΤΣΕΡΙΩΝΗΣ. Τοὺς ἔλεγαν ὅτι τὰ χρήματα τῆς Γεωργικῆς Τραπέζης εἶναι δικά σας. Μπορεῖτε νὰ μὴ τὰ πληρώσετε.

§87Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Γιὰ νὰ τακτοποιήσωμεν τὰ ζητήματα, ὀφείλω νὰ εἴπω ὅτι ὅταν ὡρίσθησαν τὰ ὅρια τῶν 2.000 δραχ. ὡς κατώτερα, δὲν ὑπῆρχε κανεὶς λόγος πανικοῦ, διότι ἦτο ὁ ἀγοραστὴς ἕτοιμος νὰ πληρώσῃ τὰς 2000 δραχμάς. Ἀλλὰ δυστυχῶς οἱ παραγωγοὶ εἴτε διότι τὸ ὅριον ἦτο μικρόν, εἴτε διότι εἶχον ἀνάγκην πληρωμῆς τῶν ὑποχρεώσεων τῶν ἀνειλημμένων εἴτε πρὸς ἰδιώτας εἴτε πρὸς τὸ δημόσιον, ἐπροτίμησαν νὰ πάρουν δύο ἑκατοστάρικα ὀλιγώτερα καὶ νὰ πάρουν τὸ ὅλον....

§88Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Αὐτὸ ποὺ εἶπα ἐγώ.

§89Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Μήπως δὲν μποροῦσαν νὰ ἐνεχυριάσουν τὴν σταφίδα;

§90Η. ΤΣΕΡΙΩΝΗΣ. Ἐκ τῶν συζητήσεων, κύριοι βουλευταί, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο κατὰ τὸν καθορισμὸν τῶν τιμῶν τάς ὁποίας ἔχω ὑπ’ ὄψιν διότι παρηκολούθησα τὸ ζήτημα μετὰ τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων ἐξ Ἠλείας, ἐσχημάτισα καὶ ἐγὼ τὴν γνώμην, μολονότι εἶχον διάφορον ἀντίληψιν προηγουμένως ὅτι δυνάμεθα νὰ καθορίσωμεν τὸ ἐπίπεδον τῶν τιμῶν εἰς θέσιν ἀνωτέραν ἀπὸ ἐκείνην ἡ ὁποία καθωρίσθη. Ἐπείσθην ὅτι ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ ἦτο τοιαύτη, ὥστε πράγματι δὲν ἠδύνατο νὰ δώσῃ μὲ τὰ συνήθη ἔσοδα τοῦ ταμείου περισσότερον τῶν δραχ. 1400. Ἔχω ἐπίσης τὴν ἀντίληψιν ὅτι διὰ τῆς συνδρομῆς τῆς Κυβερνήσεως διὰ τῆς ἀφέσεως μέρους τοῦ ἐγγείου φόρου διὰ τῆς συνδρομῆς της πρὸς σύναψιν τοῦ δανείου τῶν 300 ἑκατομμυρίων κατωρθώθη νὰ δοθῶσιν αἱ τιμαὶ αὐταί. Ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ὁ ἐπερωτῶν, εἶπεν χθὲς ὅτι διὰ τῆς ὑπερτιμήσεως τοῦ παρακρατήματος τοῦ διατειθεμένου πρὸς παραγωγὴν τοῦ οἰνοπνεύματος, θὰ ἠδυνάμεθα νὰ ἐπιτύχωμεν μίαν τιμὴν ἀνωτέραν. Τὸ ζήτημα τοῦτο συνεζητήθη καὶ κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην καὶ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν. Ὡς πρὸς τὸ φωτιστικὸν οἰνόπνευμα ἐγένετο ἀποδεκτὸν ὅτι δὲν δυνάμεθα νὰ τὸ φορολογήσωμεν περισσότερον, διότι εἶναι εἶδος πρώτης ἀνάγκης. Δὲν δυνάμεθα ἐπίσης νὰ τὸ φορολογήσωμεν, διότι εἶναι εὔκολον νὰ ἀντικατασταθῇ δι’ ἄλλων παρομοίων εἰδῶν. Ὡς πρὸς τὸ πόσιμον ὅμως οἰνόπνευμα, ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ κατέληξεν εἰς τὸ συμπέρασμα ὅτι εἶναι δυνατὴ ἡ αὔξησις. Ἀλλὰ κατὰ τὴν γενομένην συζήτησιν πρὸς καθορισμὸν τῆς τιμῆς τῶν πλεονασμάτων ἀπεδείχθη ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ αὐξηθῇ ἡ τιμὴ τοῦ ποσίμου οἰνοπνεύματος διότι ὑπάρχει κίνδυνος μειώσεως τῆς καταναλώσεως, ὁ ὁποῖος κίνδυνος ὅπως ἐδόθη ἡ ἐξήγησις παρουσιάσθη καὶ εἰς ἄλλην περίπτωσιν. Ἔχω καὶ ἐγὼ τὴν γνώμην ὅτι ἡ ἔγγειος φορολογία ἐπὶ τῆς σταφίδος εἶναι βαρυτάτη. Ἀφαιρεῖ κατὰ τὴν γνώμην μου ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἠδύνατο νὰ λάβῃ ὁ παραγωγὸς μὲ τὰς σημερινὰς τιμὰς πέραν τῶν καλλιεργητικῶν ἐξόδων. Διότι ἐὰν κατὰ τὸ τρέχον σταφιδικὸν ἔτος κατηργεῖτο ἐξ ὁλοκλήρου ἡ ἔγγειος φορολογία, θὰ ἠδύνατο νὰ ἀπολαύσῃ ὁ παραγωγὸς τὸ ποσὸν τῶν 350 δραχμῶν εἰς τὸ ὁποῖον ἀνέρχεται ἡ ἔγγειος φορολογία. Συνεπῶς φρονῶ ὅτι ἡ ἔγγειος φορολογία εἶναι βαρυτάτη. Νομίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐκτιμῶσα τὰς θυσίας εἰς τὰς ὁποίας ἄλλοτε ὑπεβλήθη ἡ σταφιδοπαραγωγὴ διὰ τοῦ κονσόρτσιουμ, ὅταν τὸ Κράτος διήρχετο κρισίμους περιστάσεις ὀφείλει νὰ καταργήσῃ τὸν φόρον τῆς ἐγγείου παραγωγῆς. Ὀφείλει δὲ νὰ πράξῃ τοῦτο δι’ ἕνα ἀκόμη λόγον, διά λόγον φορολογικῆς διαιοσύνης ἀπέναντι ἄλλων εἰδῶν τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς. Εἰσέρχομαι κατόπιν τούτου κύριοι βουλευταὶ εἰς τὴν ἐξέτασιν ἐπὶ τῶν ληπτέων μέτρων. Ἔχω τὴν γνώμην ὅτι τὸ σταφιδικὸν ζήτημα κατέστη πολύπλοκον καὶ δυσεπίλυτον καὶ οἱαδήποτε μέτρα καὶ ἂν προτείνῃ κανεὶς δὲν νομίζω ὅτι δύναται νὰ ὑποστηρίξῃ τὸ ἀπολύτως ἐπιτυχὲς αὐτῶν. Τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα εἰσηγήθη ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος, ὁ ἐπερωτῶν, δὲν εἶναι νέα. Καὶ ἄλλοτε ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ συνεζητήθησαν καὶ τελευταίως εἰς ὅλα σχεδὸν τὰ σταφιδικὰ συνέδρια. Βεβαίως ἔχω καὶ ἐγὼ τὴν γνώμην ὅτι ἡ παρακράτησις ὡς ἰσχύει σήμερον δὲν προσφέρει τὰς ὑπηρεσίας εἰς τὸ σταφιδικὸν ζήτημα ποῦ προσέφερεν ἄλλοτε. Ἄλλοτε προσέφερεν ὑπηρεσίαν διότι εἴχομεν κρίσιν ἐκ τῆς ὑπερπαραγωγῆς, καὶ διότι ἡ σταφὶς εἶχε τότε τὸν μονοπωλιακὸν χαρακτῆρα. Ἐφ’ ὅσον δὲ σήμερον ἀντιπροσωπεύει τὸ ἓν τρίτον τῆς διεθνοῦς παραγωγῆς, ὁ θεσμὸς τῆς παρακρατήσεως ὡς ἰσχύει σήμερον δὲν ἐξυπηρετεῖ τὸ σταφιδικὸν ζήτημα, ἀλλὰ ἀποτελεῖ ἕνα βάρος ἐπὶ τῆς ἐξαγωγῆς. Ἔχω συνεπῶς τὴν γνώμην ἐφ’ ὅσον ὡς ἀρχὴ διέπουσα τὰς προσπαθείας ἡμῶν θὰ εἶναι νὰ προσπαθήσωμεν νὰ αὐξήσωμεν τὴν κατανάλωσιν καὶ νὰ προσφέρωμεν τὴν σταφίδα μας εἰς χαμηλὰς τιμάς, ἔχω τὴν γνώμην ὅτι ἡ παρακράτησις ὡς ἰσχύει σήμερον ἐπιβάλλεται νὰ ἀντικατασταθῇ. Εἰς τὸ τελευταῖον σταφιδικὸν συνέδριον τοῦ γεωργικοῦ ἐπιμελητηρίου τῶν Πατρῶν δύο λύσεις ὑπεστηρίχθησαν σοβαραί. Ἐπροτάθη ἡ κατάργησις τοῦ παρακρατήματος, ὁ καθορισμὸς κατωτάτου ὁρίου ἀγορᾶς πλεονασμάτων ἀπὸ τὸν σταφιδικὸν ὀργανισμὸν εἰς 1500 δραχμάς, ἐπιβολὴ εἰσφορᾶς 600 ἕως 700 δραχμῶν ἐπὶ τῆς ἐξαγωγῆς κατὰ χιλιόλιτρον. Πρὸς ἐφαρμογήν τῆς προτεινομένης ταύτης λύσεως ὑπολογίζεται ἡ κατάργησις τοῦ ἐγγείου φόρου, ἡ αὔξησις τῆς τιμῆς τοῦ φωτιστικοῦ οἰνοπνεύματος καὶ ποσίμου τοιούτου, διὰ νὰ εὑρεθῇ τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον θὰ ἀναγκαιῇ διὰ τὴν ἀγορὰν τῶν πλεονασμάτων. Ὑπεστηρίχθη ἐπίσης καὶ ἡ ἀντικατάστασις τοῦ ἰσχύοντος παρακρατήματος, διὰ τοῦ ποιοτικοῦ παρακρατήματος μὲ βάσιν νὰ καθορισθῇ κλῖμαξ παρακρατήματος κατὰ περιφέρειαν. Κατ’ αὐτὸ ἕκαστος παραγωγὸς εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ παραδώσῃ τὸ ὡρισμένον ποσοστὸν ἐκ τῆς σταφίδος αὐτοῦ εἰς τὰς γενικὰς ἀποθήκας ἔναντι διπλοτύπων ἀποδείξεων ἐξ ὧν ἡ μία θὰ εἶναι παραστατικὴ ἀξίας τοῦ παραδοθέντος σταφιδοκάρπου, ἡ δὲ ἄλλη θὰ παρακολουθῇ τὸ ὑπόλοιπον κατὰ τὴν παράδοσιν αὐτοῦ εἰς τὸν ἔμπορον καὶ παρὰ τοῦ ἐμπόρου θὰ προσκομίζωνται κατὰ τὴν ἐξαγωγὴν ὅλαι αἱ ἀποδείξεις αἱ ὁποῖαι θὰ ἀποδεικνύωσι τὴν παράδοσιν τοῦ παρακρατήματος εἰς τὰς γενικὰς ἀποθήκας. Ἐγὼ ἀποκλίνω ὑπὲρ τοῦ ποιοτικοῦ παρακρατήματος, μολονότι ἀναγνωρίζω τὸ δυσχερὲς τῆς ἐφαρμογῆς του, διότι ἔχει δύο οὐσιώδη καλὰ ἀποτελέσματα, πρῶτον: παύει νὰ εἶναι βάρος τῆς ἐξαγωγῆς καὶ δεύτερον συντελεῖ ἀπολύτως καὶ ἀναμφισβητήτως εἰς τὴν βελτίωσιν τῆς ποιότητος καὶ τὴν ἐξυγίανσιν τῆς σταφιδικῆς ἀγορᾶς διὰ τῆς καταργήσεως τῶν δελτίων.

§91Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Διατὶ δὲν θὰ εἶναι βάρος τῆς ἐξαγωγῆς, τὶ σημασίαν ἔχει ποῖος δίδει τὸ δελτίον; σημασίαν ἔχει εἰς ποίαν τιμὴν θὰ πληρώνεται.

§92Η. ΤΣΕΡΙΩΝΗΣ. Θὰ πληρώνεται καὶ αὐτὸ εἰς τιμὴν παρακρατήματος.

§93Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω ὅτι ἡ πρότασις σας εἶναι ἡ ἑξῆς. Τὸ ποιοτικὸν παρακράτημα τὸ ὁποῖον θὰ προσκομίζεται εἰς τὰ γενικὰς ἀποθήκας θὰ πληρώνεται ἀπὸ αὐτάς εἰς τιμὴν παρακρατήματος, τὰ δὲ χρήματα θὰ εὑρίσκωνται ἀπὸ μίαν εἰσφορὰν κατὰ τὴν ἐξαγωγὴν ἀφ’ ἑτέρου δὲ διὰ μιᾶς αὐξήσεως τοῦ οἰνοπνεύματος.

§94Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Δὲν διαφέρει παρὰ κατὰ τοῦτο μόνον, ὅτι ὑπάρχει διαφορὰ παρακρατήματος ἀναλόγως τῶν ποιοτήτων.

§95Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἡ πρότασις ἡ ὁποία γίνεται ἐκ μέρους τοῦ κ. Στεφανοπούλου εἶναι ὅτι θὰ ἔχωμεν μίαν ἑνιαίαν διαχείρισιν, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ δίδεται τὸ παρακράτημα. Τὸ παρακράτημα θὰ πληρώνεται εἰς μίαν ὡρισμένην τιμήν. Τὰ δὲ χρήματα θὰ εὑρίσκωνται ἐκ τῆς πωλήσεως τοῦ παρακρατήματος.

§96Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ βάρος τοῦ παρακρατήματος κατ’ ἐμὲ πίπτει πάλιν ἐπὶ τῆς παραγωγῆς.

§97Η. ΤΣΕΡΙΩΝΗΣ. Ναὶ ἀλλὰ ἐλπίζομεν ὅτι θὰ ἔχωμεν μίαν αὔξησιν τῆς καταναλώσεως τῆς σταφίδος μας καὶ θὰ εὑρεθῶμεν εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἐπιβάλλωμεν ἄλλα βάρη, ἐν πάσει περιπτώσει ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ τοιαύτην ἔχω γνώμην καὶ τὴν ὑπεστήριξα τὴν γνώμην αὐτὴν εἰς τὸ συνέδριον τῆς παρελθούσης Κυριακῆς ἐν Πάτραις. Τάσσομαι δὲ ὑπὲρ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς διότι νομίζω ὅτι ἐξυπηρετεῖται καλλίτερον τὸ σταφιδικὸν ζήτημα. Προκειμένου περὶ τοῦ ἐγγείου φόρου ὡμίλησα περὶ αὐτῆς προηγουμένως.

§98Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Θὰ ἐπιθυμοῦσα νὰ ἐξηγήσητε σαφέστερον πῶς ἐννοεῖτε τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ συστήματος αὐτοῦ, δηλαδή, ὁ παραγωγὸς μόλις σηκώσει τὸ πρᾶγμα του θὰ εἶναι ὑποχρεωμένος τὸ ποσοστὸν τὸ ὁρισθησόμενον νὰ τὸ φέρῃ εἰς τὰς ἀποθήκας καὶ νὰ πάρῃ δελτίον;

§99Η. ΤΣΕΡΙΩΝΗΣ. Μάλιστα.

§100Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Καὶ τὸ δελτίον αὐτὸ τί θὰ τὸ κάνῃ;

§101Η. ΤΣΕΡΙΩΝΗΣ. Τὸ δελτίον αὐτὸ θὰ τὸ πληρωθῇ εἰς τὴν ἀρχὴν ἢ εἰς τὸ τέλος τοῦ ἔτους, ὡς θὰ ὁρισθῇ, δύναται δὲ νὰ ἀποβῇ καὶ ἀντικείμενον ἀγορᾶς, ἀλλὰ δὲν θὰ ἐπειρεάζῃ τὴν ἐξαγωγὴν τῆς σταφίδος.

§102Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὥστε δὲν θὰ δίδωνται τὰ δελτία αὐτὰ εἰς τὰ τελωνεῖα.

§103Η. ΤΣΕΡΙΩΝΗΣ. Ὄχι.

§104Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Τότε ὁ παραγωγὸς θὰ ἀποτιμᾶ τὸ ποσοστὸν τοῦ παρακρατήματος δι’ ἴδιον λογαριασμὸν καὶ θὰ παίρνῃ μία προκαταβολὴν ἀπέναντι τῆς τιμῆς τῆς βιομηχανίας ποῦ θὰ πάρῃ ἀπὸ αὐτό. Λοιπὸν θέλω νὰ μοῦ ἀποκρυσταλλωθῇ ἡ ἰδέα τῶν κυρίων συναδέλφων οἱ ὁποῖοι τάσσονται ὑπὲρ τοῦ ποιοτικοῦ παρακρατήματος. Κατὰ τὸ σύστημα των, ὁ παραγωγὸς εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ μοιράζῃ τὸ προϊόν του εἰς δύο μέρη. Καὶ τὸ μὲν ἓν θὰ τὸ φέρῃ εἰς τὴν ἀγορὰν πρὸς ἐξαγωγήν, τὸ δὲ ἄλλο πρὸς βιομηχανικὴν κατεργασίαν εἰς τὸν ὀργανισμὸν τῆς ἑνιαίας διαχειρίσεως καὶ θὰ πάρῃ ὅ,τι πάρει ἀπὸ τὰς βιομηχανίας· αὐτὴ εἶναι ἡ ἔννοια σας;

§105Η. ΤΣΕΡΙΩΝΗΣ. Μάλιστα.

§106Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Καὶ τοῦ κ. Στεφανοπούλου;

§107Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα.

§108Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Ὁ ἔλεγχος πῶς θὰ γίνεται.

§109Η. ΤΣΕΡΙΩΝΗΣ. Εἶπον καὶ πρὸ ὀλίγου ὅτι εἰς τὸν παραγωγὸν θὰ δοθοῦν δύο ἀποδείξεις, ἡ μία θὰ εἶναι παραστατικὴ τῆς ἀξίας τῆς σταφίδος σύμφωνα μὲ τὴν τιμὴν τὴν ὁποίαν θὰ πληρωθῇ εἴτε εἰς τὴν ἀρχὴν εἴτε εἰς τὸ τέλος καὶ θὰ δύναται δὲ νὰ ἐνεχυριάζηται κλπ. Ἡ ἄλλη ἀπόδειξις θὰ παρακολουθῇ τὸ προϊόν τὸ ὁποῖον θὰ διατεθῇ πρὸς ἐμπορίαν.

§110Α. ΜΑΡΚΟΥ. Σήμερον ἂν δὲν ἔχῃ τοιαύτην ἀπόδειξιν δὲν θὰ ἠμπορέσῃ νὰ πωλήσῃ καὶ ἑπομένως βαρύνεται τὸ προϊόν.

§111Η. ΤΣΕΡΙΩΝΗΣ. Δὲν θὰ δώσῃ χρήματα ὁ ἔμπορος διὰ τὴν ἀπόκτησιν τῆς ἀποδείξεως.

§112Α. ΜΑΡΚΟΥ. Ὑποθέσατε ὅτι ἕνας παραγωγὸς δολιευόμενος δὲν καταθέτει τὸ παρακράτημα καὶ ἀγοράζει ἕνας ἔμπορος μίαν ποσότητα καὶ στερεῖται τῶν ἀποδείξεων.

§113Η. ΤΣΕΡΙΩΝΗΣ. Δὲν τὸν συμφέρει νὰ ἀγοράσῃ τοιαύτην, χωρὶς ἀπόδειξιν.

§114Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Θὰ εἶναι ἀναλόγως τῆς ποιότητος τὸ βιομηχανοποιήσιμον μὲ τὸ ἐξαγώγιμον, δηλαδὴ ὅταν κανεὶς παραδώσῃ πρὸς ἐξαγωγὴν Κορινθιακὴν σταφίδα δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀποταμιεύσῃ σταφίδα Πύργου;

§115Η. ΤΣΕΡΙΩΝΗΣ. Ἐδῶ ὑπάρχει μία δυσκολία. Ἐὰν τὸ ποσοστὸν εἶναι διάφορον δύναται νὰ γίνῃ λαθρεμπορία.

§116Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ὁ ὀργανισμὸς ὁ νέος δὲν ἔχει μόνον νὰ πληρώσῃ τὰ πλεονάσματα, ἀλλὰ νὰ πληρώσῃ καὶ τὸ παρακράτημα τὸ ὁποῖον πληρώνεται ἀπὸ τὸν ἔμπορον. Ποῦ θὰ εὑρεθοῦν λοιπὸν τὰ λεπτὰ αὐτά;

§117Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Θὰ τὸ δώσῃ χάρισμα ὁ παραγωγός, ἀλλὰ μὲ τὸ σύστημα αὐτὸ ὁ παραγωγὸς δὲν θὰ πάρῃ παρὰ τὴν τιμὴν τῆς βιομηχανικῆς κατεργασίας.

§118Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Σεῖς ὑπεστηρίξατε ὅτι πρέπει κάθε παραγωγὸς νὰ παίρνῃ τὸ παρακράτημα τὸ ὁποῖον θὰ ὁρισθῇ διὰ νόμου καὶ νὰ τὸ φέρῃ ὁ ἴδιος εἰς τὰς ἀποθήκας νὰ καταθέτῃ αὐτὸ τὸ ἴδιον τὸ προϊόν, καὶ νὰ μὴ ἠμπορῇ ἀπὸ ἄλλας περιφερείας νὰ ἔλθῃ νὰ ἀγοράσῃ σταφιδόκαρπον διὰ νὰ ἐκπληρώσῃ τὴν ὑποχρέωσίν του ὅπως γίνεται σήμερον, ἐὰν αὐτὸ τὸ ἴδιον προϊόν τὸ φέρῃ εἰς τὰς ἀποθήκας τοῦ ὀργανισμοῦ καὶ νὰ ἐκπληρώσῃ αὐτὴν τὴν ὑποχρέωσίν του. Τώρα ἐν πρώτοις πῶς θὰ γίνεται αὐτὸς ὁ ἔλεγχος; Ὅτι ἐχρησιμοποίησε προϊόν τῆς αὐτῆς ποιότητος τὴν ὁποίαν θὰ τὸν ὑποχρεώσῃ ὁ νόμος διὰ τὴν κατάθεσιν, δεύτερον θὰ ὑποστῇ καὶ ἄλλον ἔλεγχον κατὰ τὴν ἐξαγωγὴν δηλαδὴ διὰ νὰ τὸ πωλήσῃ αὐτὸ εἰς τὸ ἐμπόριον, καὶ ἑπομένως πρέπει νὰ ἔχῃ τὴν ἀπόδειξιν τῆς παρακρατήσεως ὅτι ἐξεπλήρωσε τὴν ὑποχρέωσίν του.

§119Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Θὰ ἔχῃ χωριστὴν ἀπόδειξιν διὰ τὸ ἐξαγώγιμον.

§120Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Διότι διαφορετικὰ δὲν κατανοῶ ποῖος θὰ τοὺς ἐλέγχῃ.

§121Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Δὲν θὰ γίνεται δεκτὸν τὸ ἐξαγώγιμον.

§122Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Εἴμεθα σύμφωνοι νὰ γίνῃ ἕνας ἔλεγχος ὅτι: διὰ νὰ τὸ πωλήσῃ εἰς τὸ ἐμπόριον πρέπει νὰ ἐπιδείξῃ καὶ τὸ δελτίον ὅτι ἔγεινε κατάθεσις τοῦ ποσοστοῦ.

§123Η. ΤΣΕΡΙΩΝΗΣ. Πρέπει νὰ τὴν ἔχῃ τὴν ἀπόδειξιν.

§124Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Ἐὰν δὲν τὴν ἔχῃ; Νομίζετε λοιπὸν ὅτι θὰ ἔχῃ διαφορὰν εἰς τὴν τιμήν, τί περιμένετε ἀπὸ αὐτό;

§125Η. ΤΣΕΡΙΩΝΗΣ. Θὰ λείψῃ τὸ βάρος τοῦ σημερινοῦ παρακρατήματος ἐπὶ τῆς ἐξαγωγῆς καὶ θὰ βελτιωθῇ ἡ ποιότης. Διὰ νὰ ἐξαγάγῃ σήμερον ἕνας ἔμπορος ἕνα χιλιόλιτρον σταφίδος εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ἀγοράσῃ 500 λίτρας διὰ νὰ παραδώσῃ λόγῳ παρακρατήματος.

§126Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Τὸ συμπέρασμα εἶναι ὅτι τὸ παρακράτημα ἀντὶ τῶν 2000 δραχ. θὰ παίρνῃ μόνον 700 δραχμάς.

§127Η. ΤΣΕΡΙΩΝΗΣ. Ἡ ἐξαγωγὴ θὰ ἐλαφρυνθῇ κατὰ τὴν ἀξίαν τοῦ παρακρατήματος καὶ ἐλπίζω ὅτι θὰ ἐπιτύχωμεν μεγαλειτέρας τιμὰς διὰ τὴν ἐξαγομένην σταφίδα.

§128Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ὅση εἶναι ἡ ἀξία τοῦ ἐναποθηκευομένου παρακρατήματος καὶ ἐλπίζω νὰ ἐπιτύχωμεν μεγαλειτέρας τιμὰς ἐκ τοῦ προϊόντος κατὰ τὴν ἐξαγωγήν του. Παράγει ἕνας παραγωγὸς 10.000, 4000 εἶναι παρακράτημα 6000 θὰ διατεθοῦν εἰς τὸ ἐμπόριον. Αὐτὸ θὰ τὸ δώσῃ εἰς τὸν Αὐτόνομον Ὀργανισμὸν καὶ θὰ τὸ πληρώσῃ μὲ μίαν τιμὴν 1000 δραχμῶν θὰ πάρῃ 4000 δραχμές, ἀφοῦ παραδώσῃ τὸ παρακράτημα καὶ θὰ πωλήσῃ τὰς ἄλλας 6000. Διάφορα ἄλλα συστήματα προτείνονται κατὰ τοῦτο, ἀλλὰ γενικῶς διὰ τὰς 6000 λίτρας ποῦ θὰ παραδώσῃ εἰς τὸ ἐμπόριον, ποῦ θὰ εἶναι καὶ τὸ καλὸ πρᾶγμα, θὰ πληρώνεται μὲ τὴν ὡρισμένην τιμὴν τῆς ποιότητος τοῦ καλοῦ πράγματος. Ὀφείλει ταὐτοχρόνως νὰ τὸ συνοδεύσῃ μὲ μίαν ἀπόδειξιν ὅτι παρέδωσε παρακράτημα 4000 λιτρῶν. Αὐτὴ εἶναι ἡ βάσις τοῦ συστήματος, ὡς πρὸς τὰς λεπτομερείας.

§129Η. ΤΣΕΡΙΩΝΗΣ. Δὲν παρέλειψα νὰ προσθέσω ὅτι παρουσιάζονται δυσκολίαι, ἀλλὰ ἐν σχέσει μὲ τὸ ἰσχῦον σύστημα παρουσιάζονται σοβαρὰ πλεονεκτήματα.

§130Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κατὰ τὴν βάσιν αὐτὴν δὲν παρουσιάζεται καμμία δυσκολία.

§131Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Ὁ παραγωγὸς θὰ διαθέσῃ τὸ προϊόν του, τὸ μὲν ἥμισυ εἰς παρακράτημα καὶ τὸ ἕτερον ἥμισυ εἰς τὸ ἐξαγωγικὸν ἐμπόριον. Ἡ τιμὴ τὴν ὁποίαν θὰ λάβῃ ἀπὸ τὸ παρακράτημα τὸ ὁποῖον θὰ καταθέσῃ θὰ μείνῃ ὁριστικῶς εἰς βάρος τοῦ παραγωγοῦ καὶ τότε θὰ ἔχωμεν τὰς φωνὰς τῶν παραγωγῶν καὶ δὲν θὰ αὐξηθῇ ἡ τιμὴ τοῦ προϊόντος τοῦ ὑπολοίπου τότε δὲ ἐρχόμεθα εἰς τὸ ἴδιον συμπέρασμα ὡς πρὸς τὴν κατανάλωσιν τῆς σταφίδος.

§132Η. ΤΣΕΡΙΩΝΗΣ. Θὰ σᾶς φέρω ἕνα παράδειγμα. Ἐὰν ὁ παραγωγὸς παράγῃ 10 χιλιόλιτρα σταφίδα ἀπολαμβάνει σήμερον πρὸς 2000 δραχ. κατὰ χιλιόλιτρον 20.000 δραχμ. Μὲ τὸ προτεινόμενον σύστημα ὑποστηρίζεται ὅτι ἐκ τῶν 6000 χιλιολίτρων τὰ ὁποῖα θὰ πωλήσῃ εἰς τὸ ἐμπόριον, ἐὰν τὰς πωλήσῃ μὲ 3.500 κατὰ χιλιόλιτρον ὡς ὑπεστήριξεν ὁ ἐπερωτῶν κ. συνάδελφος, θὰ εἰσπράξῃ 21 χιλ. δραχμάς.

§133Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἀπὸ τὰς 4 χιλιάδας τὶ θὰ πάρῃ;

§134Η. ΤΣΕΡΙΩΝΗΣ. Σύμφωνα μὲ τὴν τιμὴν τοῦ παρακρατήματος, ὁ μέσος ὅρος σήμερον εἶναι 1300 δραχ. θὰ πάρῃ ἄλλας 5.200 δραχμάς.

§135Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Σήμερον μὲ τὰς τιμὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ, 30 λίρες, ἐπιτρέπεται εἰς τὸν ἔμπορον νὰ ἀγοράσῃ πρὸς 2000, ἂς εἴπωμεν, τὴν παραγωγήν. Ἐξ αὐτῆς τῆς τιμῆς εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ μὴ ἐξαγάγῃ ὅλο τὸ ποσόν, ἀλλὰ τὰ 75%. Ἐὰν ἀγοράσῃ 100 χιλιόλιτρα εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ δώσῃ 50 εἰς τὸ παρακράτημα. Ὅταν δὲν ἔχῃ αὐτὴν τὴν ὑποχρέωσιν θὰ μπορέσῃ νὰ δώσῃ τιμὴν 2 Χ 50 ἤτοι 100 παραπάνω. Κατὰ συνέπειαν πρέπει νὰ ὑπολογίσωμεν ὅτι ὁ παραγωγὸς θὰ πάρῃ κάτι παραπάνω. Κατὰ τὶ τὸ ἐμπόριον θὰ διευκολύνεται ἐξ αὐτοῦ; Πρέπει τὸ ἐμπόριον νὰ δώσῃ εἰς τὴν παραγωγὴν—ἀφοῦ τὸ παρακράτημα τὸ παίρνει ἄλλη ὀργάνωσις—νὰ δώσῃ τὴν τιμὴν τοῦ ἀγοραζομένου πράγματος πλέον τῆς τιμῆς τοῦ παρακρατήματος. Κατὰ τὶ διευκολύνεται ἡ κατανάλωσις; Ἐγὼ λέγω ὅτι θὰ συμβῇ κἄτι ἄλλο, θὰ συμβῇ νὰ μὴ ὑψωθοῦν αἱ τιμαὶ εἰς ὃ ποσὸν θὰ φθάνῃ ἡ τιμὴ τοῦ παρακρατήματος.

§136Η. ΤΣΕΡΙΩΝΗΣ. Ἐγὼ λέγω ὅτι δὲν ἐπιβαρύνεται ἡ κατανάλωσις, ἀλλ’ ὅτι ἱκανοποιεῖται περισσότερον ὁ παραγωγός.

§137Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἡ κατανάλωσις δὲν ἐπιβαρύνεται, ἀλλὰ πῶς θὰ ἐλαφρυνθῇ ἡ κατανάλωσις; Αὐτὸ θέλω νὰ μοῦ εἰπῆτε.

§138Η. ΤΣΕΡΙΩΝΗΣ. Συνεχίζων ἐπὶ τῆς προτάσεως τοῦ κ. συναδέλφου περὶ ἑνιαίας διαχειρίσεως τοῦ σταφιδικοῦ ζητήματος ὑπὸ τῶν παραγωγῶν ἔχω τὴν ἀντίληψιν, ὅτι δὲν δυνάμεθα νὰ ὑποστηρίξωμεν τὸ σύστημα τοῦτο τῆς ἑνιαίας διαχειρίσεως ἐκ μέρους τῶν παραγωγῶν, ἐφ’ ὅσον εὑρίσκονται οἱ παραγωγοὶ εἰς τὴν σημερινὴν κατάστασιν χωρὶς νὰ ἀπειλούμεθα ἀπὸ σοβαρωτέρους κινδύνους διὰ τὴν παραγωγήν. Ἐὰν ὁ κ. συνάδελφος ἐγνώριζεν τὴν κατάστασιν, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται ὁ ὀργανωμένος σταφιδικὸς κόσμος σήμερον —καὶ δὲν γνωρίζει διότι εὑρίσκετο μακρὰν—νομίζω ὅτι ἀσφαλῶς δὲν θὰ ὑπεστήριζε τὴν πρότασιν αὐτήν. Ὑποθέτω ὅτι ὑπεστήριξεν ὅτι ἀναγκαστικῶς θὰ ὑποχρεωθῇ ὁλόκληρος ὁ σταφιδοπαραγωγικὸς κόσμος, διὰ νὰ ἐφαρμοσθῇ τὸ σύστημα τοῦτο, εἰς ἀναγκαστικοὺς συνεταιρισμούς. Δίδω τὴν ἀπάντησιν ὅτι εἰς τοὺς συνεταιρισμοὺς σήμερον δὲν συμμετέχει παρὰ τὸ ὀλιγώτερον μέρος τῶν σταφιδοπαραγωγῶν καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλὰ καθημερινῶς, ὡς ἔχω ἄμεσον ἀντίληψιν, ἐκ τῶν συνεταιρισμῶν ἐξέρχονται σταφιδοπαραγωγοί, διότι ἡ κατάστασις τῶν συνεταιρισμῶν καὶ τῶν σταφιδικῶν ἑνώσεων εἶναι κατὰ τὸ πλεῖστον κακὴ, ἀπασχολήσασα κατ’ ἐπανάληψιν καὶ τὴν ποινικὴν δικαιοσύνην καὶ τὰς ἐποπτικὰς ἀρχάς.

§139Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι οἱ συνεταιρισμοὶ δὲν εἶχον προνόμιά τινα διὰ τὴν παροχὴν δανείων ἀπὸ τὴν Τράπεζαν τότε θὰ ἔμενε κανένας συνεταιρισμός;

§140Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἡ ἀνάγκη κάνει τοὺς συνεταιρισμοὺς, καὶ ὄχι ἡ θεωρία.

§141Η. ΤΣΕΡΙΩΝΗΣ. Ὁ ἀξιότιμος ἀντιπρόσωπος τῆς Κυβερνήσεως εἰσηγούμενος τὸν νόμον 602 περὶ συνεταιρισμῶν ἔλεγεν ὅτι, διὰ τῆς ἐξελίξεως τῆς συνεταιριστικῆς ἰδέας, διὰ τῆς ὀργανώσεως τῶν συνεταιρισμῶν, θὰ φθάσωμεν εἰς τὸ ἰδεῶδες τῆς ὁλοκληρωτικῆς αὐτοδιοικήσεως ὑπὸ τῶν σταφιδοπαραγωγῶν. Ἔχω τὴν ἀντίληψιν ὅτι ἡ ἐξέλιξις τῶν συνεταιρισμῶν, ἡ ἐξέλιξις τῆς συνεταιριστικῆς ἰδέας μέχρι σήμερον δὲν μᾶς παρέχει ἀσφαλὲς ἔδαφος, διὰ νὰ θεμελιώσωμεν ἐπ’ αὐτῆς τὸ σύστημα τὸ ὁποῖον προτείνει ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος. Ἀντετάχθην ἀπολύτως καὶ ἀντιτάσσομαι καὶ κατὰ τῆς παροχῆς τοῦ δικαιώματος τῆς αὐξήσεως τῶν ἀντιπροσώπων τῶν παραγωγῶν. Ἀντιτάσσομαι ἀπολύτως καὶ κατὰ τῆς ἑνιαίας διαχειρίσεως τοῦ ζητήματος τοῦ σταφιδικοῦ ὑπὸ τῶν παραγωγῶν, διότι πιστεύω ὅτι ὁ κίνδυνος θὰ εἶναι σοβαρώτατος καὶ ὅτι ὡς ἔχει ἡ κατάστασις δὲν δυνάμεθα νὰ κάμωμεν τοιούτους ἐπικινδύνους πειραματισμοὺς εἰς βάρος τῆς σταφίδος. Καταλήγων, κύριοι βουλευταί, ἔχω νὰ προσθέσω ὅτι ὁ σταφιδοπαραγωγικὸς κόσμος εὑρίσκεται ἐν ἀπογνώσει.

§142Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν). Ὄχι ὅλος.

§143Η. ΤΣΕΡΙΩΝΗΣ. Ὁ περισσότερος. Ἡ κατάστασις αὕτη διεπιστώθη κατὰ τὸ προχθεσινὸν σταφιδικὸν συνέδριον τῶν Πατρῶν, κατὰ τὸ ὁποῖον καὶ περὶ ἀλλαγῆς τοῦ παρακρατήματος διετυπώθησαν γνῶμαι ὑπὸ τῶν ἀντιπροσώπων τῆς σταφιδοπαραγωγῆς.

§144Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. τῆς Κυβερνήσεως). Ζητοῦν τὴν κατάργησίν του;

§145Η. ΤΣΕΡΙΩΝΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει τοῦτο διετυπώθη. Τονίζω ὅτι ἐπιβάλλεται νὰ ληφθοῦν τὸ ταχύτερον αἱ σχετικαὶ ἀποφάσεις. Πρὸς τοῦτο ὑποβάλλω τὴν σύστασιν, ὅπως τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον καταρτισθῇ τὸ ταχύτερον καὶ ὑποβληθῇ εἰς τὴν βάσανον εἰδικῆς κοινοβουλευτικῆς ἐπιτροπῆς ληφθοῦν δὲ ἀποφάσεις τὸ ταχύτερον διὰ νὰ κατορθώσωμεν ἐξετάζοντες ὅλα τὰ συστήματα, κατὰ τὸ ἀνθρωπίνως δυνατόν, νὰ δημιουργηθῇ μία καλλιτέρα αὔριον διὰ τὸ σταφιδικὸν ζήτημα.

§146ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κωστόπολος.

§147Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐξ Ἠλείας, ὁ ὁποῖος ἀνέπτυξε τόσον εὐγλώττως χθὲς τὴν ἐπερώτησίν του ἐδέχθη ἤδη διαφόρους ἀπαντήσεις, ὡρισμένα πυρὰ μᾶλλον, ὥστε ἡ ἰδική μου ἀπάντησις νὰ μὴ ἔχῃ νὰ προσθέσῃ τι περισσότερον εἰς τὰς ἀπαντήσεις αἱ ὁποῖαι τοῦ ἐδόθησαν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει θὰ ἔλθω συγκεκριμένως ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς εὐθύνης, διὰ τὴν μέχρι τοῦδε διαχείρισιν τοῦ σταφιδικοῦ ζητήματος καὶ θὰ προσθέσω καὶ ἐγὼ τὴν ἰδικήν μου γνώμην. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν εὐθύνην τῆς Κυβερνήσεως ἢ μᾶλλον τῶν Κυβερνήσεων ἀπὸ τοῦ 1927, δὲν νομίζω ὅτι ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος εὑρίσκεται ἐν τῇ ἀληθείᾳ ἰσχυριζόμενος ὅτι, αἱ Κυβερνήσεις ἐκεῖναι εὐθύνονται διὰ τὴν παρὰ τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ πολιτικήν. Εἶναι γεγονὸς ὅτι πρόσφατοι εἶναι ἀκόμη οἱ πανηγυρισμοί, τοὺς ὁποίους ἑώρτασαν οἱ παραγωγοὶ διὰ τὴν ἀπολύτρωσίν των ἀπὸ τὰς ἐπεμβάσεις τῶν ἑκάστοτε κομμάτων καὶ τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων, εἶναι ἀκόμη πρόσφατοι οἱ ἑορτασμοὶ μὲ τοὺς ὁποίους οἱ περιοδεύοντες διευθυνταὶ τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ ἐγένοντο δεκτοὶ εἰς ὁλόκληρον τὴν Πελοπόννησον, καὶ εἶναι πρόσφατα τὰ γεγονότα αὐτὰ ὥστε νὰ μὴ μένῃ καμμία ἀμφιβολία ὅτι τὴν εὐθύνην διὰ τὸν μέχρι τοῦδε χειρισμὸν τοῦ ζητήματος τοῦ σταφιδικοῦ φέρει ὁ Αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμὸς ἐξ ὁλοκλήρου. Καὶ ἐὰν ὑπάρχῃ μία εὐθύνη διὰ τὴν ὁποίαν δύναται νὰ κατηγορήσῃ κανεὶς τὴν Κυβέρνησιν εἶναι: ὅτι τὸ Κράτος δὲν ἐπενέβη εἰς τὰ τῆς διαχειρίσεως τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ....

§148Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ὡμίλησα περὶ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ τοὐναντίον εἶπον ὅτι, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔφθασεν εἰς τὸ τέρμα ὁ ἔλεγχος τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ νὰ μή γίνῃ συζήτησις ἐδῶ μέσα. Ἐγὼ ἤλεγξα τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν διαβεβαίωσιν τοῦ παρακρατήματος καὶ διὰ τὴν μὴ μείωσιν τῶν ἐξαγωγικῶν ἐξόδων οὕτως ὥστε νὰ ἔχωμεν κατώτερα ἔξοδα διὰ τὴν ἐξαγωγὴν καὶ ἀνώτερα διὰ τὴν παραγωγήν.

§149Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀκριβῶς ἐπ’ αὐτοῦ ποῦ εἴπατε ἀπαντῶ καὶ ἐγώ. Τὰ μέτρα αὐτὰ ἀνάγονται σύμφωνα μὲ τὸ καταστατικὸν καὶ τὸν νόμον, ὁ ὁποῖος μέχρι σήμερον διέπει τὸ Αὐτόνομον Σταφιδικὸν Ὀργανισμὸν εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ. Δὲν βλέπω καμμίαν Κυβερνητικὴν ἐπέμβασιν.

§150Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ Κυβέρνησις ἡ ὁποία ρυθμίζει τὴν τιμὴν τοῦ εἰς τὴν βιομηχανίαν διατεθειμένου παρακρατήματος, αὐτὴ διαθέτει τὸ παρακράτημα εἰς 1600 δραχμάς.

§151Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. Ἔχετε τὴν γνώμην ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐξώφλησε, δὲν δύναται νὰ κάμῃ τίποτε ἄλλο ἀφ’ ἧς ἵδρυσε τὸν Αὐτόνομον Σταφιδικὸν Ὀργανισμόν, δὲν ἔπρεπε ν’ ἀκολουθήσῃ μίαν σταφιδικὴν πολιτικήν,—διότι— αὐτὰ κατηγόρησεν ὁ κ. συνάδελφος.

§152Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχω τὴν γνώμην ὅτι ἐπειδὴ ἠσχολεῖσθε πάντοτε μὲ τὰ μεγάλα ζητήματα τοῦ τόπου δὲν σᾶς διαφεύγει πολὺ καὶ εἶναι πρόσφατον πόσον ἐπανηγυρίσθη ὅταν ἡ Κυβέρνησις καὶ τὸ Κράτος ἔπαυσαν πλέον ν’ ἀνακατεύωνται εἰς τὴν διαχείρισιν τοῦ ζητήματος αὐτοῦ. Οἱ ἴδιοι οἱ συνεταιρισμοὶ οἱ ὁποῖοι σήμερον διαμαρτύρονται διότι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐπεμβαίνει, πρὸ ὀλίγων ἐτῶν ἐπανηγύρισαν διότι ἀπηλλάγησαν ἀπὸ τὴν ἐπέμβασιν τῆς Κυβερνήσεως.

§153Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Διὰ τοῦτο εὐηρεστήθη νὰ ἐπιτρέψῃ εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἔχῃ Κυβερνητικὸν ἐπίτροπον ἄνευ ψήφου.

§154Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, μίαν διαφορὰν ἔχομεν. Βέβαια ὁ Αὐτόνομος Ὀργανισμὸς αὐτὸς θὰ διαχειρίζεται τὴν σταφίδα, ἀλλ’ ἀκριβῶς ἡ πρόνοια τοῦ νόμου, τοῦ νὰ τοποθετήσῃ ἐκεῖ πλησίον, εἰς τὸν διαχειριστὴν ἕνα ἐπίτροπον δηλαδὴ ἀντιπρόσωπον τῆς Κυβερνήσεως, σημαίνει τοῦτο, ὅτι ἡ Κυβέρνησις παρακολουθεῖ καὶ ὀφείλει νὰ παρακολουθῇ, καὶ ἂν ἴδῃ ὅτι αὐτὸ τὸ μέτρον τοῦ Ὀργανισμοῦ δὲν εἶναι τὸ προσῆκον, ἢ κακῶς διαχειρίζεται νὰ κανονίσῃ τὴν κατάστασιν.

§155Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Θὰ ἀπολογηθῇ ἡ Κυβέρνησις—δὲν ὡμίλησεν ἀκόμη.

§156Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὀφείλω νὰ δώσω μίαν ἐξήγησιν, κύριε ἀρχηγὲ τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος. Δὲν πρόκειται νὰ κάμω τὸν ἀπολογισμὸν τοῦ ἔργου τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἔχει ἄλλως τε ἀξίους συνηγόρους, νομίζω ὅμως τοῦτο, τοὐλάχιστον ὡς ἐκπρόσωπος μιᾶς ὡρισμένης περιφερείας, ὅτι ἐὰν ἔχῃ μίαν εὐθύνην ἡ Κυβέρνησις εἶναι ὄχι διότι ἔκαμε τὸν Αὐτόνομον Σταφιδικὸν Ὀργανισμὸν ἀλλὰ διότι δὲν ἐπενέβη. Δὲν δύναται νὰ κατηγορήσῃ τις τὴν Κυβέρνησιν δι’ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἔκαμεν ὁ Αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμὸς εἰς τὰ 1927–1928 ἀλλὰ διότι δὲν ἐπενέβη.

§157Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐφ’ ὅσον εἶχεν ἕνα παρατηρητὴν ἐκεῖ, ὤφειλε νὰ παρακολουθῇ καὶ ἀναλόγως νὰ λαμβάνῃ οἷα μέτρα ἀνεδεικνύοντο.

§158Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς εἶπον ἔχετε προσφάτους τὰς διαφόρους ἀντιδράσεις ἐναντίον τῶν ἐπεμβάσεων τοῦ Κράτους. Ἐν πάσῃ ὅμως περιπτώσει διὰ νὰ εἰσέλθω εἰς τὴν οὐσίαν τοῦ ζητήματος καὶ ἀνεξαρτήτως τῶν πολιτικῶν εὐθυνῶν, θὰ ἤθελα νὰ προσθέσω ὀλίγα τινά, ὅσον ἀφορᾶ τὸν ἔγγειον φόρον. Ἐλέχθη χθὲς καὶ ὑπεστηρίχθη ὅτι ὁ ἔγγειος φόρος ἀποτελεῖ τρόπον τινὰ μίαν ἐπιβάρυνσιν τοῦ εἰσοδήματος τοῦ σταφιδοπαραγωγοῦ. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι ὁ ἔγγειος φόρος ἀποτελεῖ μίαν εἰσφορὰν τοῦ σταφιδοπαραγωγοῦ εἰς τὰς κοινὰς ἀνάγκας. Ἀλλ’ ἐλέχθη σήμερον καὶ χθὲς ἀκόμη, ὅτι τὸ ποσὸν τὸ προερχόμενον ἐκ τοῦ ἐγγείου φόρου θὰ ἠδύνατο ν’ ἀποτελέσῃ ἕνα συμπλήρωμα τοῦ εἰσοδήματος τοῦ παραγωγοῦ, διὰ τὴν ἐφετεινὴν κακὴν χρονιάν. Τοῦτο θὰ ἦτο ἀκατανόητον, διότι θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ τὸ ἑξῆς: νὰ ἐξακολουθῇ νὰ εἰσπράττηται ὁ ἔγγειος φόρος.

§159Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Νὰ μὴν εἰσπράττεται.

§160Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ νοηθῇ ἐπιστροφὴ τοῦ ἐγγείου φόρου εἰς τοὺς παραγωγοὺς παρὰ ἐὰν εἰσπράττηται εἰς τὰ τελωνεῖα ὁ φόρος, καὶ ἀντὶ νὰ δίδηται εἰς τὸ Κράτος ν’ ἀποδίδηται διὰ τῶν γενικῶν ἀποθηκῶν καὶ τοῦ Αὐτονόμου Ὀργανισμοῦ εἰς τοὺς παραγωγούς.

§161Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἡ ἔννοιά μου ἦτο ἡ ἑξῆς: ὅτι ἐὰν δὲν ὑπῆρχεν ὁ ἔγγειος φόρος δὲν θὰ ὑπῆρχεν ἡ εἰς χρῆμα εἰσφορά, καὶ κατὰ συνέπειαν ὁ ἔμπορος θὰ ἦτο εἰς θέσιν νὰ δώσῃ μεγαλειτέρας τιμάς.

§162Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, λυποῦμαι διότι δὲν συμφωνῶ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ ὑπῆρχεν ὁ κίνδυνος, ἡ διαφορὰ αὐτὴ νὰ ἀπορροφηθῇ μεταξὺ τοῦ ἐμπόρου καὶ τῆς καταναλώσεως. Διὰ νὰ ὠφεληθῇ αὐτὴν ὁ παραγωγὸς πρέπει νὰ ἐξακολουθῇ νὰ εἰσπράττηται ὁ ἔγγειος φόρος, καὶ ἀντὶ νὰ ἀποδίδηται εἰς τὸ Κράτος νὰ δίδηται εἰς τοὺς παραγωγοὺς διὰ τῆς αὐξήσεως τῆς τιμῆς τῆς ἀγορᾶς τοῦ πλεονάσματος. Γενικώτερον ἄλλως τε νομίζω, ὅτι ὁ φόρος ἔπρεπε νὰ ἐξετάζηται ὄχι μόνον ἀπὸ ἀπόψεως παραγωγῆς, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἀπόψεως καταναλώσεως. Διότι κατὰ τὴν γνώμην μου, τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξα ἐπανειλημμένως, τὸ κυριώτερον χαρακτηριστικὸν τοῦ σημερινοῦ σταφιδικοῦ ζητήματος δὲν εἶναι τόσον ἡ μείωσις τῶν τιμῶν ὅσον ἡ μείωσις τῆς καταναλώσεως. Εἶναι δὲ γνωστὸν ὅτι ὅλος ὁ προστατευτικὸς μηχανισμὸς τῆς σταφίδος λειτουργεῖ κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε ἀκριβῶς ἀπὸ τὸ ποσὸν καὶ ἀπὸ τὴν αὔξησιν τῆς ἐξαγομένης ποσότητος ἐξαρτᾶται καὶ ἡ τιμὴ ἡ ὁποία δίδεται εἰς τοὺς παραγωγούς. Ἔπρεπε νὰ ἐξετασθῇ λοιπόν, ἡ ἐπίπτωσις τοῦ φόρου ὄχι ἐπὶ τῶν παραγωγῶν ἀλλ’ ἐπὶ τῆς καταναλώσεως. Ὁ κ. ἀρχηγὸς τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως εἶπε προηγουμένως ὅτι ὁ φόρος ἢ μᾶλλον τὸ ὕψος τοῦ φόρου συνετέλεσεν, ὥστε ν’ αὐξήσῃ ἡ τιμὴ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν μέχρις ἑνὸς σημείου. Δυστυχῶς δὲν ἔχω προχείρους...

§163Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Εἶπον τὸ ἑξῆς: συνετέλεσεν ὥστε νὰ ὁρισθῇ ἡ τιμὴ τοῦ πλεονάσματος εἰς αὐτὸ τὸ ποσόν.

§164Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ἐὰν ἔλειπε θὰ ἔπαιρναν 200 δραχμὰς περισσότερα.

§165Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Μὰ δι’ αὐτὸ ἔπρεπεν ὁ φόρος νὰ εἰσπράττεται καὶ νὰ μὴ ἀποδίδεται εἰς τὸ Κράτος, ἄλλως σᾶς εἶπα καὶ προηγουμένως ὅτι ὁ παραγωγὸς δὲν θὰ τὸν ἀπελάμβανε.

§166Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Ὑποθέτω ὅτι, ἐὰν ὁ Σταφιδικὸς Ὀργανισμὸς δὲν ἀπέδιδε τὰ 50–75 ἑκατομμύρια, θὰ εἶχε νὰ διαθέσῃ αὐτὸ τὸ ποσὸν διὰ ν’ αὐξήσῃ τὴν τιμὴν τοῦ παρακρατήματος. Ἑπομένως ὁ γεωργός, λαμβάνων διὰ τοῦ παρακρατήματος ἀντὶ τῶν 1000 σημερινῶν δραχμῶν, δραχμὰς 1500, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ συγκατατεθῇ εἰς μίαν ἐλάττωσιν τῆς τιμῆς τοῦ πλεονάσματος, εἰς ἐλάττωσιν τῆς τιμῆς τοῦ προϊόντος γενικῶς καὶ αὔξησιν τῆς καταναλώσεως.

§167Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν ὁ Αὐτόνομος Ὀργανισμὸς νὰ διαθέτῃ τὰ 50 ἑκατ., θὰ πρέπῃ νὰ τὰ εἰσπράττῃ.

§168Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Εἰσπράττει 75 ἑκατομμύρια καὶ τὰ δίδει εἰς τὸ Κράτος. Δὲν θὰ τὰ δίδει εἰς τὸ Κράτος, ἀλλὰ θὰ τὰ διαθέτει διὰ ν’ αὐξήσῃ τὴν τιμὴν τοῦ πλεονάσματος καὶ ἑπομένως ὁ παραγωγὸς ἔχει ἓν περιθώριον ἐλαττώσεως τῆς τιμῆς τοῦ ἐξαγομένου προϊόντος.

§169Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Διὰ νὰ φθάσῃ ἡ τιμὴ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν 30 λίρες, ἠναγκάσθησαν νὰ κατεβάσουν τὴν τιμὴν τοῦ πλεονάσματος εἰς 2000 λίρας. Λοιπὸν ἂν δὲν ὑπῆρχεν αὐτὴ ἡ ἀναγκαστικὴ εἰσφορὰ εἰς χρῆμα εἰς τὰ τελωνεῖα, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ φθάσῃ ἡ τιμὴ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν 30 λίρες χωρὶς νὰ φθάσῃ 1000 λίρας ἡ ἀγορὰ τοῦ πλεονάσματος.

§170Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Τὸ ἐπιχείρημα τὸ ὁποῖον ἀντέταξεν ὁ κ. βουλευτὴς εἶναι ὅτι, δοθέντος ὅτι ἡ δυναμικότης τοῦ Αὐτονόμου Ὀργανισμοῦ κατὰ τὸ ἐνεστὼς ἔτος ἦτο 1350 δραχμές, καὶ ἂν ὑποτεθῇ ὅτι τὸ Κράτος ἐχάριζε τὰ 50 ἑκατ. ἡ ἀσφαλιζομένη τιμὴ θὰ ἦτο 1510.

§171Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Τουναντίον θὰ ηὔξανεν ἡ τιμὴ τοῦ παρακρατήματος ἵνα μπορῇ νὰ εἶναι κατωτέρα ἡ τιμὴ τοῦ προϊόντος, ἵνα μπορῇ ὁ παραγωγὸς νὰ μετέχῃ εἰς μίαν μικροτέραν τιμήν. Αὐτὸ δὲν μπορεῖ νὰ τὸ ἀρνηθῇ κανεὶς ὅτι εἶναι ἀκριβές.

§172Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ὁ φόρος ἔχει σημασίαν ἀπὸ τῆς ἑξῆς ἀπόψεως: Εἰς βάρος τίνος θὰ πέσῃ; ἐπὶ τῆς καταναλώσεως ἢ ἐπὶ τῆς παραγωγῆς; Ἐδῶ ὑπάρχει μία γνώμη, ὅτι ἡ ἐπιβάρυνσις διὰ 50.000.000 τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ αὐξάνει τὴν τιμὴν τοῦ ἐξαγομένου εἴδους, διότι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι ἐξάγουν πληρώνουν ἓν ποσὸν 350 δραχμῶν, νομίζω. Ἐὰν ὁ Αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμὸς δὲν εἶχεν ἀνάγκην νὰ εἰσπράξῃ 50.000.000 πρὸς πληρωμὴν τοῦ φόρου τοῦ Δημοσίου, οἱ ἐξάγοντες δὲν θὰ ἐπεβάρυνον τὸ εἶδος διὰ τῆς καταβολῆς τοῦ ποσοῦ τῶν 350 δραχμῶν. Θὰ ἠδύναντο νὰ διαθέσουν τὴν σταφίδα μὲ μικροτέραν τιμὴν καὶ νὰ γίνῃ συναγωνισμὸς μὲ τὰς ἄλλας σταφίδας. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἄποψις τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζομεν, πῶς δηλ. θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ ἐλαττώσωμεν τὴν τιμὴν τῆς ἐξαγωγῆς διὰ νὰ κατορθώσωμεν νὰ ἀνταγωνισθῶμεν καλλίτερον. Ἐὰν ὁ Αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμὸς ἐκέρδιζεν αὐτὰ τὰ 50 ἑκατομμύρια, θὰ ἐμείωνε τὴν ἐξωτερικὴν τιμὴν καὶ θὰ εὑρίσκετο ἐσωτερικῶς εἰς μείζονα οἰκονομικὴν δύναμιν ὥστε τὰ πλεονάσματα τῆς ἀγορᾶς νὰ τὰ ἀγοράζῃ μὲ μίαν μεγαλειτέραν τιμήν. Ὅπως εἶπον ὅλοι οἱ ὁμιλήσαντες, τὸ ζήτημα εἶναι τοῦτο: πῶς θὰ κατορθώσωμεν νὰ κάμωμεν μικροτέραν τὴν τιμὴν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, διὰ νὰ μπορέσωμεν νὰ ἀνταγωνισθῶμεν.

§173Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριε Πρόεδρε, ὅταν ἡ συζήτησις διεξάγεται κατὰ τοιοῦτον τρόπον θὰ μοῦ ἐπιτραπῆ νὰ λάβω καὶ ἐγὼ τὸν λόγον. Ἄν ἦτο δυνατὸν εἰς τὸν προϋπολογισμὸν νὰ ἐλαττώνῃ τοὺς φόρους, δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι θὰ ὠφελεῖτο ὁ παραγωγὸς διὰ τοῦ μέτρου τούτου. Καὶ ἂν ἦτο δυνατὸν ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ νὰ ἀπαλείψωμεν τὰ 50 ἑκατομμύρια ὁ Αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμὸς θὰ εἶχεν αὐτὰ τὰ ἑκατομμύρια. Τὶ θὰ μποροῦσεν ὅμως ὁ Αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμὸς νὰ κάμῃ μὲ τὰ ἑκατομμύρια αὐτά; Δύο πράγματα: πρῶτον νὰ εἴπῃ «ἐγὼ διὰ νὰ ἐκπληρώσω τὰ ὑποχρεώσεις τὰς ὁποίας ἔχω, νὰ ἀγοράσω τὰ πλεονάσματα, ἔχω ἀνάγκην νὰ λάβω καὶ μετρητά, φόρους δηλαδὴ εἰς μετρητὰ κατὰ πλειοψηφίαν». Τὸ βάρος αὐτὸ κατὰ τὸ τελευταῖον ἔτος ἦτο ἐν συνόλῳ 400 δραχ. ἦσαν 250 δραχ. γενικὰ καὶ 150 τοπικά. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἂν εἶχε τὰ 50 ἑκατομμύρια, δὲν θὰ εἶχεν ἀνάγκην νὰ κάμῃ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, ὁπότε εἰς τὸ ἐξωτερικὸν αἱ τιμαὶ θὰ ἦσαν ἤδη μικρότεραι. Ἀλλ’ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει δὲν θὰ εἶχεν ἀρκετὰς εἰσπράξεις διὰ νὰ δώσῃ πάρα πάνω ἀπὸ 1350 δραχ. Ἀποτέλεσμα: πρῶτον ἀπὸ ἀπόψεως εὐχαριστήσεως τῶν παραγωγῶν ἐξέγερσις δικαίως μεγαλειτέρα........

§174Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Διατὶ ἐξέγερσις;

§175Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Διότι μὲ 1350 δραχ. δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ εἶναι εὐχαριστημένοι οἱ παραγωγοί. Τὰ μέσα τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ ἦσαν ἀρκετὰ διὰ νὰ δώσῃ 1350 δραχμές. Ἄν εἶχε καὶ τὰ 50 ἑκατομμύρια θὰ ἦτο κἄποιο κέρδος, τὶ κέρδος. Θὰ τὰ διέθετε διὰ νὰ κάμῃ τὰς 1350 δραχμὰς 1510 ἢ θὰ ἔλεγε μιὰ καὶ δὲν ἔχω νὰ δώσω 50 ἑκατομμύρια εἰς τὴν Κυβέρνησιν, δὲν ἔχω ἀνάγκην νὰ εἰσπράξω 400 δραχμές, εἰσπράττω ὀλιγώτερα; Ὁπότε εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἡ σταφὶς θὰ ἐτιμᾶτο ὀλιγώτερον. Καὶ ἂν ὁ Αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμὸς θὰ ἔκαμεν αὐτὸ θὰ μποροῦσε κανεὶς νὰ εἴπῃ ὅτι θὰ μποροῦσε νὰ δώσῃ 1510 δραχ. καὶ νὰ ὠφελήσῃ καὶ τὰς τιμάς; Πρῶτον λοιπὸν εἶπον τὴν ἐξέγερσιν τῶν παραγωγῶν, διότι λαμβάνω ὑπ’ ὄψει μου ὅτι αἱ 2.000 ἦσαν δι’ αὐτοὺς ἀνεπαρκεῖς. Τὸ δεύτερον εἶναι ὁ οἰκονομικὸς νόμος κατὰ τὸν ὁποῖον αἱ τιμαὶ τοῦ ἐσωτερικοῦ θὰ παρασύρουν εἰς τὸ βάραθρον ἀναμφισβητήτως καὶ τὰς τιμὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ. Δὲν ὑπάρχει οὐδεμία ἀμφιβολία ὅτι δὲν θὰ ἐπετυγχάναμεν τίποτε. Τὸ μόνον τὸ ὁποῖον θὰ ἐπετυγχάναμεν θὰ ἦτο ὅτι διὰ τῆς πτώσεως τῶν τιμῶν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν θὰ εἴμεθα εἰς θέσιν πολὺ χειροτέραν ἀπὸ ἐφέτος, διότι αἱ 2000 τοῦ ἐξωτερικοῦ εἶναι μία ἀσφαλιστικὴ δικλεὶς καὶ διὰ τὸν ἔμπορον καὶ διὰ τὸν παραγωγόν. Κατὰ συνέπειαν ὁ ξένος θὰ δώσῃ κάτι πάρα πάνω ἀπὸ 2000 δραχμὲς ἂν τὸ μεγαλύτερον ὅριον τῆς ἀσφαλιστικῆς αὐτῆς δικλεῖδος ἦτο 1350 δραχ., αἱ τιμαὶ ἀναμφισβητήτως θὰ κατέβαινον εἰς τὸ κατώτατον τοῦτο ὅριον. Δηλαδὴ καταλήγομεν εἰς τὸν νόμον τὸν φυσικὸν τὸν ἄνευ παραβάσεως λειτουργοῦντα ὅτι, ὅταν θέλῃς νὰ ἀποκτήσῃς ἀγορὰς, πρέπει νὰ ἔχῃς χαμηλὰς τιμὰς καὶ καλὴν ποιότητα.

§176Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἡ βάσις τὴν ὁποίαν ἐθέσατε δὲν διαφέρει ἀπὸ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶπον. Διότι εἶπον τὸ ἑξῆς: Τὰ 50 ἑκατομμύρια, τὰ ὁποῖα εἰσπράττονται ὡς φόρος, ἐὰν δὲν εἰσπραχθῶσι θὰ μείνουν εἰς τὸν ὀργανισμὸν, ὁπότε βεβαίως θὰ διατεθοῦν εἰς τὸ ἐσωτερικόν. Ἐγὼ εἶπον τὶ θὰ συμβῇ ἐὰν δὲν εἰσπράττωνται καθόλου, καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ ἐνδιαφέρον· τότε ἡ τιμὴ τῆς σταφίδος θὰ εἶναι μικροτέρα καὶ θὰ εἶχε μεγαλειτέραν διάθεσιν. Σεῖς λέγετε ὅτι ἐὰν θὰ τὰ δώσωμεν εἰς τὸ ἐσωτερικὸν πῶς θὰ κάμωμεν τὸν κόσμον, ὁ ὁποῖος θέλει 2000 δραχμὰς νὰ εὐχαριστηθῇ; Ἀλλὰ σᾶς ἐρωτῶ: σήμερον, ὅπως εἰσπράττωνται τὰ 50 ἑκατομμύρια, βαρύνεται ἡ σταφὶς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ἔχει ἀκριβωτέραν τιμήν, πῶς δίδει τὰς 2000 δραχμάς. Διότι σήμερον εἰσπράττονται τὰ 50 ἑκατομμύρια καὶ ἐν τούτοις ἡ ἐσωτερικὴ τιμὴ εἶναι 2000.

§177Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Θεωρεῖται ἐπάναγκες νὰ φθάσωμεν εἰς τὴν τιμὴν τῶν 2000 διὰ τὴν ἐξαγωγὴν διὰ νὰ ἀναστείλωμεν τὸ ρεῦμα τῆς μειώσεως τῆς καταναλώσεως. Ἐὰν ὁ παραγωγὸς δὲν ἱκανοποιῆται μὲ 2000 δραχμὰς σήμερον, νομίζω ὅτι θὰ ἱκανοποιῆται μὲ ἕνα περιθώριον μεγαλειτέρου κάπως κέρδους. Αὐτὸ τὸ μεγαλείτερον κέρδος θὰ μπορούσαμε νὰ τοὺς τὸ δώσωμεν διὰ τῆς καταργήσεως τοῦ φόρου χωρὶς νὰ αὐξήσωμεν τὴν τιμήν.

§178Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὁ μηχανισμὸς εἶναι τοιοῦτος, ὥστε ἡ τιμὴ τοῦ Ὀργανισμοῦ νὰ εἶναι τιμὴ ἀσφαλείας. Θέλει ν’ ἀποσοβήσῃ τὴν πτῶσιν τῶν τιμῶν.

§179Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ζήτημα παρουσιάζεται ὡς ἑξῆς. Τὸ ποσὸν τοῦ φόρου δύναται νὰ διατεθῇ κατὰ δύο τρόπους, ἢ νὰ εἰσπραχθῇ καὶ νὰ διατεθῇ πραγματικῶς ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν, ὁπότε ἐὰν ἐγένετο αὐτὸ ἡ δυναμικότης τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ δὲν ἦτο ἀρκετή ὥστε νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν τιμὴν 2 χιλιάδων δραχμῶν θὰ ἐξασφάλιζεν ὅμως τιμὴν 1500 δραχμῶν περίπου καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπῆρχε καὶ ἡ ἐγγύησις τοῦ Κράτους διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ ἐξασφαλίσῃ αὐτὴν τὴν τιμήν. Θὰ ἠδύνατο ὅμως ἐξ ἄλλου τὸ προϊὸν τοῦ φόρου νὰ μὴ εἰσπραχθῇ, ὁπότε πιστεύω ὅτι εἶναι ἀμφίβολον κατὰ πόσον θὰ ὠφεληθῇ ὁ παραγωγὸς ἢ δὲν θὰ ἐξατμισθῇ μεταξὺ τοῦ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου καὶ τῆς καταναλώσεως δι’ ἀναλόγου μειώσεως τῶν τιμῶν τῆς σταφίδος εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἀλλ’ ὅπως ἐτόνισα καὶ προηγουμένως, ἀποδίδω πολὺ μεγάλην σημασίαν εἰς τὴν τόνωσιν τῆς ἐξαγωγῆς καὶ εἰς τὴν ἐπίτευξιν χαμηλῶν τιμῶν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Θὰ παρεκάλουν δὲ τούς κ. κ. συναδέλφους οἱ ὁποῖοι ἠσχολήθησαν μὲ τὸ ζήτημα, νὰ ἐξετάσουν τὴν τιμὴν τοῦ κόστους εἰς τὸ ἐξωτερικὸν διότι ὅπως εἶπον καὶ προηγουμένως ὁ ὅλος προστατευτικὸς μηχανισμὸς τῆς σταφίδος λειτουργεῖ κατὰ τοιοῦτον τρόπον ὥστε ἀκριβῶς ἐκ τοῦ μεγέθους τῆς ποσότητος τῆς καταναλισκομένης εἰς τὸ ἐξωτερικὸν νὰ ἐξαρτῶνται καὶ αἱ τιμαὶ τὰς ὁποίας ἀπολαμβάνει ὁ παραγωγός. Ἀνεξαρτήτως ὅμως αὐτῶν, εἶναι προφανὲς ὅτι ἐὰν ὑποθέσωμεν ὅτι χάρις εἰς μίαν ἐπέμβασιν ἑνὸς ἀπὸ μηχανῆς θεοῦ δημιουργηθῶσιν εὐνοϊκαὶ συνθῆκαι διὰ τὴν σταφιδοπαραγωγὴν, εἶναι προφανὲς λέγομεν ὅτι ἡ παραγωγή μας εἶναι τελείως ἀπαρασκεύαστος διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ αὐτὸ τὸ ἐνδεχόμενον. Διότι εἶναι γεγονός, ὅτι ἡ πολιτικὴ ἡ ὁποία ἠκολουθήθη κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη καὶ ἡ ὁποία ἐπεζήτησεν νὰ κανονίσῃ τὰς τιμὰς τῆς σταφίδος εἰς τὸ ἐσωτερικὸν συνέτεινεν ὥστε ἀφ’ ἑνὸς μὲν νὰ ἐλαττωθῇ ἡ κατανάλωσις τῆς Ἑλληνικῆς σταφίδος εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ νὰ χειροτερεύσῃ κατὰ πολὺ ἡ ποιότης αὐτῆς δεδομένου ὅτι διὰ τῆς ἐξασφαλίσεως μεγάλης τιμῆς ἐξαγορᾶς παρακρατήματος ὁ παραγωγὸς δὲν εἶχε συμφέρον νὰ ἐπιδιώξῃ τὴν καλλιτέρευσιν ἐπὶ τοῦ εἴδους του. Αἱ ὑψηλαὶ λοιπὸν τιμαὶ καὶ ἡ ὅλη πολιτικὴ ἡ ὁποία ἠκολουθήθη, ἥτις διὰ εἴμεθα εἰλικρινεῖς πρέπει νὰ εἴπωμεν ὅτι ἐνεκαινιάσθη παρὰ τοῦ Κράτους πρὸ τῆς ἱδρύσεως τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ, κατὰ τὸ 1924, συνετέλεσεν ὥστε καὶ ἡ ἐξαγωγή μας νὰ ἐλαττωθῇ κυρίως ὅμως νὰ χειροτερεύσῃ ἡ ποιότης κατὰ τρόπον ἐπικίνδυνον διὰ τὸ μέλλον τοῦ ἐθνικοῦ προϊόντος. Οἱ κυριώτεροι λοιπὸν σκοποὶ εἰς τοὺς ὁποίους πρέπει νὰ ἀποβλέψωμεν, εἶναι πρῶτον μὲν ἐνθάρρυνσις τῆς ἐξαγωγῆς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν διὰ μειώσεως τῶν διαφόρων ἐξαγωγικῶν βαρῶν καὶ ἀφ’ ἑτέρου βελτίωσις τῶν ποιοτήτων. Τὰ δύο αὐτὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιδιωχθοῦν, παρὰ μόνον διὰ τῆς ἐγκαταλείψεως τῆς πολιτικῆς αὐτῆς, ἡ ὁποία ἠκολουθήθη μέχρι σήμερον, καὶ ἡ ὁποία ἐπεδίωξε νὰ κανονίσῃ τὰς τιμὰς εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἡ σταφίς μας ἀποτελεῖ σήμερον τὰ 3% τῆς παγκοσμίου παραγωγῆς. Καθ’ ἣν στιγμὴν ἡμεῖς ἔχομεν τὴν ἀξίωσιν νὰ ρυθμίζωμεν τὰς τιμὰς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν βεβαίως θὰ ὑποστῶμεν τὰ ἐπίχειρα τῆς πολιτικῆς αὐτῆς. Ὁ κ. συνάδελφος ἐξ Ἠλείας ἀνέπτυξεν ἕνα σύστημα σύμφωνον πρὸς τὸ ὁποῖον τὸ παρακράτημα πρέπει νὰ ἀντικατασταθῇ ἀπὸ ἕνα παρακράτημα ποιοτήτων. Δὲν κατώρθωσα νὰ παρακολουθήσω ἐξ ὁλοκλήρου τὸν μηχανισμὸν τοῦ συστήματος τοῦ ἐξ Ἠλείας συναδέλφου κ. Στεφανοπούλου, νομίζω ὅμως ὅτι τὸ σύστημά του βασίζεται ἐπὶ τοῦ ἑξῆς: Ὁ παραγωγὸς θὰ κάμῃ ποιοτικὸν παρακράτημα εἰς τὸ ἁλῶνι καὶ θὰ παραδίδῃ ἓν μέρος εἰς τὴν ἑταιρείαν γενικῶν ἀποθηκῶν, λαμβάνων πιστοποίησιν περὶ τῆς παραδόσεως αὐτοῦ, τὸ δὲ ὑπόλοιπον τμῆμα τῆς παραγωγῆς θὰ διατηρῆται διὰ τὸ ἐμπόριον. Τὸ ζήτημα τὸ ὁποῖον γεννᾶται εἶναι τὸ ἑξῆς. Ὁ Ὀργανισμὸς ἢ αἱ γενικαὶ ἀποθῆκαι ἢ οἱοσδήποτε ἄλλος ὀργανισμὸς ὁ ὁποῖος θὰ παραλαμβάνῃ τὸ παρακράτημα, ποίαν τιμὴν θὰ ἐξασφαλίζῃ εἰς τὴν παραγωγήν; Θὰ ἐξασφαλίζῃ μόνον τὴν τιμὴν τῆς σταφίδος ὡς βιομηχανικῆς πρώτης ὕλης; Ἀληθῶς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ νοηθῇ αὐτό. Ἄλλωστε καὶ ὁ κ. Στεφανόπουλος ὑπεστήριξεν ὅτι δὲν θέλει νὰ ἐξασφαλίσῃ εἰς τὴν παραγωγὴν 1000 δρχ. ὅσος εἶναι ὁ μέσος ὅρος τῆς ἀξίας τῆς σταφίδος, ἐπιθυμεῖ νὰ τῆς ἐξασφαλίσῃ μίαν ἀνωτέραν τιμήν.

§180Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Δὲν εἶναι ὁ μέσος ὅρος τῆς τιμῆς 1200 δρχ., διότι ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐξ Ἠλείας ὑπελόγισε μόνον τὴν τιμὴν εἰς τὴν ὁποίαν διατίθεται τὸ παρακράτημα πρὸς παρασκευὴν οἰνοπνεύματος ποσίμου. Ἀλλ’ ἔχομεν καὶ τὸ φωτιστικὸν οἰνόπνευμα.

§181Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ εἶπον ὅτι εἶναι μικρότεραι τιμαί. Θὰ ἔπρεπε λοιπὸν κυρίως νὰ ἀποβλέψωμεν εἰς τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον ἡ ἐξασφαλιζομένη τιμὴ εἰς τὴν παραγωγὴν δὲν θὰ ἦτο ἡ τιμὴ τῆς σταφίδος ὡς ἐξωτερικοῦ προϊόντος. Τὴν προκύπτουσαν δὲ διαφορὰν μεταξὺ τῆς τιμῆς αὐτῆς καὶ τῆς τιμῆς τὴν ὁποίαν θέλει ὁ κ. Στεφανόπουλος καὶ ἡ ὁποία πρέπει ἀπὸ κἄπου νὰ ἐξευρεθῇ, φοβοῦμαι ὅτι ὁπωσδήποτε καὶ διὰ τῆς καταργήσεως τοῦ παρακρατήματος κἄποιος ἄλλος θὰ τὴν πληρώσῃ, εἴτε ἡ ἐξαγωγὴ δι’ ἑνὸς φόρου εἴτε δι’ αὐξήσεως τῆς τιμῆς τοῦ οἰνοπνεύματος, εἴτε καθ’ οἱονδήποτε ἄλλον τρόπον. Διότι οἱ ἐδῶ ἀριθμοὶ εἶναι ὡρισμένοι ἡ τιμὴ τῆς σταφίδος ὡς βιομηχανικοῦ προϊόντος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπερβῇ τὰς 1200 δραχμάς, ἀφ’ ἑτέρου θέλομεν νὰ ἐξασφαλίσωμεν εἰς τὴν παραγωγὴν 2200 δραχμάς. Κἄποιος πρέπει νὰ πληρώσῃ αὐτὴν τὴν διαφοράν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ ἀνάγκη τῆς ἐλαττώσεως τῶν ἐξαγωγικῶν βαρῶν τῆς σταφίδος ἀπησχόλησε καὶ πέρυσι τὴν εἰδικὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Καὶ ἐγὼ δὲ ὁ ἴδιος καίτοι ἐκπροσωπῶν μίαν ἐπαρχίαν ἡ ὁποία θέλει τὸ παρακράτημα ὡς βάσιν τῆς σταφιδικῆς πολιτικῆς, καὶ ἐγὼ ὁ ἴδιος ἀναγνωρίζω τὴν ἀνάγκην λήψεως μέτρων ὅσον ἀφορᾷ τὸ παρακράτημα, διότι εἶναι βέβαιον ὅτι σήμερον, ὁπότε ἡ σταφὶς ἔπαυσε νὰ εἶναι μονοπώλιον ὄχι μόνον δὲν ὠφελεῖ τὸ παρακράτημα, ἀλλὰ γενικώτερον βαρύνει τὴν ἐξαγωγὴν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ βλάπτει τὴν σταφίδα. Εἶχον προτείνει συγκεκριμένως τότε νὰ ἐπιδιώξωμεν μίαν μείωσιν τοῦ παρακρατήματος ἡ ὁποία θὰ συνεδυάζετο μὲ μίαν διατήρησιν τῆς ὑποχρεώσεως πρὸς ἐξαγορὰν τῶν πλεονασμάτων μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι τὰ πλεονάσματα δὲν θὰ ἐξηγοράζοντο εἰς τὸ τέλος τοῦ σταφιδικοῦ ἔτους, ἀλλὰ θὰ ἐξαγοράζωνται καὶ θὰ πληρώνωνται εἰς τοὺς παραγωγοὺς καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τοῦ σταφιδικοῦ ἔτους. Αὐτά, κύριοι, εἶχον νὰ εἴπω ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐπερώτησιν τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου. Νομίζω ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ ἔχῃ τὸν καιρὸν νὰ ἀπασχοληθῇ μὲ τὸ ὅλον σταφιδικὸν ζήτημα λίαν προσεχῶς, διότι ἡ Κυβέρνησις σκέπτεται νὰ ὑποβάλῃ ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς ὡρισμένα μέτρα. Εὔχομαι εἰς τὴν λῆψιν τῶν μέτρων αὐτῶν νὰ πρυτανεύσουν αἱ ὀρθαὶ γνῶμαι καὶ τὰ τελευταῖα γεγονότα τοῦ παρελθόντος νὰ χρησιμεύσουν ὡς μαθήματα. Ἐσχάτως ἀνεγράφη εἰς τὰς ἐφημερίδας ὅτι ἡ Κυβέρνησις σκέπτεται τροποποιοῦσα τὸ καταστατικὸν τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ νὰ περιορίσῃ τὸ διοικητικὸν αὐτοῦ συμβούλιον εἰς ὡρισμένους ἀντιπροσώπους τῶν ὑπουργείων. Δὲν ἠξεύρω κατὰ πόσον αὐτὸ ἐκφράζει τὰς διαθέσεις τῆς Κυβερνήσεως. Νομίζω ὅμως, ὅτι ἐγὼ ὁ ὁποῖος διαφωνῶ ἀπολύτως πρὸς τὸν κ. συνάδελφον ἐξ Ἠλείας ὅστις χθὲς ὑπεστήριζε τὴν ὁλοκληρωτικὴν παράδοσιν τοῦ σταφιδικοῦ ζητήματος εἰς τοὺς παραγωγούς, νομίζω ὅτι δικαιοῦμαι νὰ διαφωνήσω καὶ πρὸς τὴν ἄποψιν αὐτὴν ἡ ὁποία θὰ εἶχεν ὡς συνέπειαν νὰ καταστήσῃ τὸ Κράτος ὑπεύθυνον διὰ τῶν ὑπαλλήλων του.

§182Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν εἶναι ἀκριβὴς ἡ πληροφορία αὐτή.

§183Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὰ ἐν σχέσει πρὸς τὴν διοίκησιν. Ἐγὼ θὰ ἐπρότεινα νὰ διατηρηθῇ τὸ ὑπάρχον μικτὸν σύστημα. Εἶναι γεγονὸς βεβαίως ὅτι ἡ ἰδέα νὰ διευθύνουν οἱ παραγωγοὶ τὸ προϊόν τους ἀπὸ ἀπόψεως ἰδεολογικῆς καὶ αἰσθηματικῆς, δὲν εἰμπορεῖ παρὰ νὰ μᾶς συγκινῇ. Δυστυχῶς τὸ παρελθὸν ἀπέδειξεν ὅτι δὲν ὑπάρχῃ ἡ ἀπαιτουμένη πεῖρα. Ἔγιναν σφάλματα τὰ ὁποῖα βαρύνουν τοὺς παραγωγούς. Θὰ ἐπρότεινα λοιπὸν νὰ διατηρηθῇ τὸ μικτὸν σύστημα καὶ ἡ ἐποπτεία τοῦ Κράτους νὰ εἶναι ἐντονωτέρα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐπειδὴ ἐτόνισε κἄποιος ὅτι θὰ ἦτο ἀνάγκη νὰ καταφύγωμεν εἰς τὴν ἑνιαίαν διαχείρησιν τῆς σταφιδοπαραγωγῆς ἐγὼ τουλάχιστον ἔχω ρητὰς ἐπιφυλάξεις καὶ θὰ συνίστων, ἐφ’ ὅσον τὸ ὅλον σταφιδικὸν ζήτημα βασίζεται ἐπὶ τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ προϊόντος εἰς τὸ ἐξωτερικόν, θὰ συνίστων μεγαλειτέραν στοργὴν εἰς τὸ ἐξαγωγικὸν ἐμπόριον τῆς σταφίδος καὶ ὀλιγωτέραν θεωρητικὴν τάσιν πρὸς ἐφαρμογὴν ἰδεῶν, διὰ τὰς ὁποίας ὅλη μας ἡ πεῖρα καὶ ὅλη μας ἡ ζωὴ εἶναι ἀκόμη ἀπαράσκευοι.

§184ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μάρκου.

§185Α. ΜΑΡΚΟΥ. Ἡμεῖς οἱ σταφιδοπαραγωγοὶ δὲν δικαιούμεθα νὰ παραπονούμεθα ὅτι τὸ Κράτος δὲν μᾶς ἐπρόσεξε. Διότι ἂν ἀνατρέξωμεν εἰς τὰ ἀπὸ τοῦ 92 πρακτικὰ τοῦ μόνου τότε νομοθετικοῦ σώματος τῆς Βουλῆς θὰ ἴδωμεν ὅτι: καθ’ ἑκάστην περίοδον βουλευτικὴν τὸ νομοθετικὸν σῶμα ἠσχολεῖτο μὲ μέτρα τὰ ὁποῖα ἀπεσκόπουν εἰς τὴν προστασίαν τῆς σταφιδοπαραγωγῆς. Ἄν πρέπῃ νὰ παραπονούμεθα πρέπει νὰ παραπονούμεθα ὅτι τὰ μέτρα αὐτὰ ἐλαμβάνοντο καὶ ἐμελετῶντο ὑπὸ τὴν πίεσιν τῆς Κοινῆς Γνώμης τῶν σταφιδοπαραγωγῶν, ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν ἀπειλουμένων ἀτυχημάτων, καὶ δι’ αὐτὸ δὲν ἐμελετῶντο ἐπαρκῶς. Καθ’ ὅλην δὲ τὴν διαρρύθμισιν τοῦ σταφιδικοῦ ζητήματος ἐνεφυλλοχώρησε σωρεία σφαλμάτων. Εἶμαι μεταξὺ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι πιστεύουν ὅτι: ἕνα ἀπὸ τὰ σφάλματα αὐτὰ ὑπῆρξε καὶ ἡ καθιέρωσις τοῦ θεσμοῦ τῆς παρακρατήσεως, θεσμοῦ ἀπολύτως ἀντιοικονομικοῦ, θεσμοῦ δεσμεύοντος τὰς ἀρχὰς τοῦ ἐλευθέρου ἐμπορίου τὰς ἀρχὰς τῆς προσφορᾶς καὶ ζητήσεως. Εἶχε μόνον ἡ καθιέρωσις τοῦ θεσμοῦ τούτου ἕνα ἐλαφρυντικόν, τὸ ὅτι ὅταν εἰσήχθη ὁ θεσμὸς ἐκεῖνος ἡ σταφὶς ἦτο μονοπώλιον τῆς Ἑλλάδος καὶ ἠδύνατο ἡ Ἑλλὰς νὰ καθορίζῃ τὰς παρεχομένας πρὸς τὴν κατανάλωσιν ποσότητας τοῦ προϊόντος τούτου καὶ οὕτω νὰ κανονίζῃ τὰς τιμὰς αὐτοῦ. Δι’ αὐτὸ μεγάλας παρέσχε πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ἰδίᾳ ἀλλὰ καὶ πρὸς τοὺς σταφιδοπαραγωγοὺς ὑπηρεσίας ὁ ἀξιότιμος καὶ ἀγαπητὸς ἐξ Ἠλείας συνάδελφος κ. Στεφανόπουλος, ὁ ὁποῖος καίτοι ἀντιπολιτευόμενος ἔδωσε τὴν ὤθησιν διὰ τῆς ὑπὸ συζήτησιν ἐπερωτήσεώς του πρὸς τὴν Κυβέρνησιν νὰ μελετήσῃ τὸ ταχύτερον τὸ σταφιδικὸν ζήτημα καὶ νὰ φέρῃ τὰ πρὸς διόρθωσιν αὐτοῦ ἀναγκαῖα μέτρα πολὺ πρὶν δημιουργηθῇ ἀπὸ μέρους τῶν σταφιδοπαραγωγῶν ἐξέγερσις, τὰ δὲ μέτρα τὰ ὁποῖα προὐτάθησαν δὲν εἶναι προϊόν βαθείας μελέτης, ἀλλὰ προϊόν πιέσεως καὶ ἐλήφθησαν ἐσπευσμένως. Εἶναι ἐπίσης ἀναμφισβήτητον ὅτι ἡ πολιτικὴ—ἂς τὴν ὀνομάσωμεν πολιτικὴν τῶν χαμηλῶν τιμῶν—ἡ ὁποία δὲν ἐνεκαινιάσθη ἀπὸ τοῦ παρελθόντος ἔτους ἀλλ’ ἐνεκαινιάσθη καὶ ἀπὸ τοῦ προπαρελθόντος ἔτους ἦτο ἡ ὀρθοτέρα. Διότι εἰς ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὅλα τὰ γεωργικὰ προϊόντα ὑπέστησαν μίαν ὑποτίμησιν, θὰ ἦτο παράλογον νὰ κρατηθῇ ὑψηλὰ ἡ τιμὴ ἑνὸς προϊόντος τοῦ ὁποίου ἡ Ἑλλὰς δὲν εἶχε πλέον τὸ μονοπώλιον. Καὶ λέγω ὅτι δὲν ἤρχισεν ἀπὸ τοῦ παρελθόντος ἔτους ἡ πολιτικὴ τῶν χαμηλῶν τιμῶν διότι ἂν κατὰ τὸ 1928–1929 εἶχεν ὁρισθῆ ὡς κατώτερον ὅριον τιμῆς τὸ ποσὸν τῶν 45 λιρῶν κατὰ τόννον, κατὰ τὸ ἑπόμενον ἔτος τὸ κατώτερον ὅριον κατῆλθεν εἰς τὰς 35 λίρας διὰ νὰ φθάσῃ κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος 30–31. Ἦτο μία ἀπὸ τὰς ὀρθοτέρας πολιτικὰς διότι δὲν ἦτο δυνατὸν ἡ Ἑλληνικὴ σταφὶς ν’ ἀνταγωνισθῇ τὰς συναγωνιζομένας αὐτήν, κατὰ πρῶτον μὲν λόγον τὴν Αὐστραλιανὴν κατὰ δεύτερον δὲ τὴν Καλλιφορνιανὴν σταφίδα, ζητοῦσα τιμὰς ὑπερβαινούσας τὴν ἀξίαν αὐτῆς. Ἐὰν ἐφέτος παρετηρήθη ἀπὸ μέρους τῶν παραγωγῶν, καὶ κατὰ τὴν ἔναρξιν τοῦ σταφιδικοῦ ἔτος δυσφορία τις καί ποιά τις ἀπόγνωσις, αὐτὴ δὲν ὀφείλεται μόνον εἰς τὰ κατώτατα καθορισθέντα ὅρια, διότι κατὰ τοὺς δύο πρώτους μῆνας τῆς σταφιδοπαραγωγῆς παρετηρήθη τὸ περίεργον ὅτι ἡ σταφὶς εἰς τοὺς τόπους τῆς παραγωγῆς ἐπωλεῖτο εἰς τιμὰς κάτω τοῦ καθορισθέντος ἀπὸ τὸν Αὐτόνομον Σταφιδικὸν Ὀργανισμὸν ὁρίου. Ποία ἦτο ἀφορμὴ τῆς τοιαύτης ὑποτιμήσεως; Οἱ κτηματίαι εἴτε ἀπὸ ὑπερβολικὸν πανικὸν καὶ μὲ τὴν ἰδέαν ὅτι δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀντεπεξέλθουν εἰς τὰ ἔξοδα τῆς συντηρήσεως ὁλοκλήρου τοῦ ἔτους, λάθρα ἐπώλουν τὴν σταφίδα των εἰς μικρεμπόρους διὰ νὰ ἀποφύγουν τὴν πληρωμὴν τῶν χρεῶν πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, εἴτε διότι παρακινούμενοι ἀπὸ τρίτους, ἄλλους ἐπιδιώκοντας σκοπούς, δὲν ἐπώλουν φανερά, ἀλλὰ ἐπώλουν κρυφὰ τὴν σταφίδα, διὰ νὰ μὴ ἐκπληρώσουν τὰ ὑπεσχημένα, λησμονοῦντες ὅτι ἐὰν ἠρνοῦντο νὰ καταβάλουν ὅσα ὤφειλον πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν ἐκεῖνοι ποὺ πρῶτον θὰ ἐζημιοῦντο θὰ ἦσαν αὐτοί, διότι ἐρχομένου τοῦ νέου καλλιεργητικοῦ ἔτους δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα νὰ χορηγήσῃ εἰς αὐτοὺς τὰ καλλιεργητικὰ δάνεια καὶ συνεπῶς ἢ θὰ ἄφηνον τὰ κτήματα των ἀκαλλιέργητα ἢ θὰ ἐτρέποντο ἐκ νέου πρὸς τοὺς τοκογλύφους. Εἰς οἱανδήποτε πολιτικὴν μερίδα καὶ ἂν ἀνήκῃ ὁ πολιτικός, ἔχει τὴν ὑποχρέωσιν ὁμιλῶν πρὸς τὰ νομοθετικὰ σώματα νὰ λέγῃ τὴν ἀλήθειαν, διὰ νὰ ἀκούεται ἀπὸ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἀναμένουν ἀπὸ τὴν συζήτησιν εἰς τὰ νομοθετικὰ σώματα νὰ διδάσκωνται περὶ τοῦ τρόπου τῆς συμπεριφορᾶς αὐτῶν ὡς πολιτῶν. Νομίζω λοιπὸν ὅτι ἔχω ὑποχρέωσιν, καὶ ὡς ἀντιπρόσωπος σταφιδικῶν ἐπαρχιῶν ἀλλὰ καὶ ὡς κτηματίας, νὰ εἴπω τὸ σφᾶλμα τὸ ὁποῖον διέπραξαν οἱ συμπολῖται μου μὴ συμμορφωθέντες πρὸς τὰς ὑποχρεώσεις τὰς ὁποίας εἶχον πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν ἦτο σφᾶλμα, ἦτο ἔγκλημα διαπραχθὲν ἐναντίον τοῦ ἑαυτοῦ των. (χειροκροτήματα). Ἦτο σφᾶλμα, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ προσπαθήσουν νὰ διορθώσουν εἰς τὸ μέλλον. Εἶναι τὸ σφᾶλμα τοῦ ὁποίου τὰς συνεπείας ἀμέσως ἐπλήρωσαν αὐτοὶ καὶ οἱ ἄλλοι κτηματίαι, διότι αἱ τιμαὶ ὑπεχώρησαν κάτω τοῦ ὁρίου. Διότι τοὺς δύο πρώτους μῆνας τῆς παραγωγῆς ἡ σταφὶς προσεφέρετο κάτω τοῦ ὁρίου τὸ ὁποῖον εἶχεν ἐξασφαλισθῆ ἀπὸ τὰ μέτρα τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ. Ποία λοιπὸν πολιτικὴ θὰ ἦτο ἡ ὀρθωτέρα, τὴν ὁποίαν ἔπρεπε ν’ ἀκολουθήσῃ ὄχι ἡ Κυβέρνησις μόνον ἀλλὰ καὶ ὁ ὀργανισμὸς ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ ἐσυνέχιζε τὴν διαχείρισιν τοῦ προϊόντος ἢ ὁ ὀργανισμὸς ὁ ὁποῖος διεχειρίζετο ἤδη τὸ προϊόν; Ὅταν ἀπετέλεσα μέλος τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς πρὸς ἐξέτασιν τοῦ σταφιδικοῦ ζητήματος ἐθεώρησα καθῆκον μου, καίτοι καταγόμενος ἀπὸ τὰ μέρη ἐκεῖνα, καίτοι ἐπὶ μίαν ἤδη δεκαετίαν παρηκολούθησα ὅλας τὰς συζητήσεις τὰς γενομένας ἐν τῇ Βουλῇ καὶ εἰς τὰς ἐπιτροπὰς ἐθεώρησα λέγω καθῆκον μου καὶ ὑποχρέωσίν μου νὰ προκαλέσω συγκέντρωσιν ὅλων τῶν κτηματιῶν καὶ ἐν Πάτραις καὶ ἐν Αἰγίῳ διὰ νὰ ἀκούσω τοὺς κτηματίας, ταυτοχρόνως ὅμως νὰ ἀκούσω καὶ τοὺς ἐμπόρους ἐν τῷ ἐμπορικῷ ἐπιμελητηρίῳ Πατρῶν διὰ νὰ ἀποκομίσω καὶ ἀπὸ τὰ δύο ἐνδιαφερόμενα μέρη τῆς παραγωγῆς καὶ τοῦ ἐμπορίου, νὰ ἀκούσω τὰς γνώμας αὐτῶν ἐν σχέσει μὲ τὴν ὅλην πολιτικὴν τοῦ Αὐτονόμου Ὀργανισμοῦ ἐν σχέσει μὲ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἦτο ἐπιβεβλημένον νὰ ληφθοῦν. Ἀπὸ τῆς συζητήσεως ἡ ὁποία ἔγινεν εἰς τὴν συγκέντρωσιν τῶν συνεταιρισμένων καὶ ἀσυνεταιρίστων κτηματιῶν τῆς ἐπαρχίας Πατρῶν, ἀπὸ τὴν συζήτησιν ἡ ὁποία ἔγινεν ἀπὸ τοὺς συνεταιρισμένους καὶ ἀσυνεταιρίστους κτηματίας ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ Αἰγιαλίας, ἀπὸ τὴν συζήτησιν τὴν ὁποίαν ἔκαμον ἐν τῷ ἐμπορικῷ ἐπιμελητηρίῳ Πατρῶν, καὶ ἐπὶ πλέον ἀπὸ τὰς πληροφορίας τὰς ὁποίας ἐζήτησα νὰ λάβω ἀπὸ διαφόρους ἐξαγωγεῖς σταφίδος διαμένοντας ἐν τῷ ἐξωτερικῷ διεπιστώθησαν δύο ἀναμφισβήτηται ἀλήθειαι: Ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Ἑλληνικὴ σταφὶς σήμερον εἰς ἣν κατάστασιν εὑρίσκεται νὰ προοδεύσῃ καὶ νὰ ἀνταπεξέλθῃ ἐναντίον τῶν συναγωνιστῶν της παρὰ μόνον διὰ τιμῶν εὐθηνῶν ἀφ’ ἑνὸς καὶ διὰ ποιότητος καλῆς ἀφ’ ἑτέρου καὶ τοῦτο διότι σήμερον τὸ ἐμπόριον τῆς σταφίδος δὲν ἐνεργεῖται ὅπως ἐνηργεῖτο προπολεμικῶς. Προπολεμικῶς τὴν προμήθειαν τῆς σταφίδος εἰς τὰ μέρη τῆς καταναλώσεως τὴν ἔκαμνον αἱ οἰκοδέσποιναι, αἱ ὁποῖαι προκειμένου νὰ ἀγοράσουν μίαν μικρὰν ποσότητα σταφίδος εἶχον ἰδιαιτέραν προτίμησιν εἰς ὡρισμένας μάρκας εἰς ὡρισμένην παραγωγήν. Σήμερον ὅμως τὴν κατασκευὴν γλυκισμάτων τὰ ὁποῖα καταναλίσκονται ἐν Ἀγγλίᾳ δὲν τὴν ἐνεργοῦν αἱ οἰκοδέσποιναι ἀλλὰ οἱ βιομήχανοι. Ὁ βιομήχανος λοιπὸν ὁ ὁποῖος ἀγοράζει τὴν σταφίδα ἀποβλέπει εἰς εὐθηνὸν καὶ καλῆς ποιότητος προϊόν, ἀδιαφορῶν διὰ τὸν τόπον τῆς παραγωγῆς. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀναγνώσω περικοπὴν ἐπιστολῆς πρὸς ἐμὲ ἑνὸς τῶν μεγαλειτέρων εἰσαγωγέων ἐν Ἀγγλίᾳ, τῆς σταφίδος μὲ τὸν ὁποῖον συνηντήθην πέρυσι καὶ τὸν παρεκάλεσα νὰ μοῦ δώσῃ τὴν γνώμην του σχετικῶς μὲ τὴν κατάστασιν καὶ τὸ μέλλον τῆς σταφίδος. Μοῦ γράφει λοιπὸν τὸν παρελθόντα Ἰούνιον σχετικῶς μὲ τὴν ποιότητα τὰ ἑξῆς. (ἀναγινώσκει) «Ἀρκεῖ νὰ σημειωθῇ ὅτι αἱ συνέπειαι εἶναι ὀλέθριαι, ἔνδειξιν δὲ ἀποτελεῖ ἡ συνήθης ἀπάντησις Ἄγγλου ἀρτοποιοῦ ἐρωτωμένου διατὶ δὲν κάμνει περισσοτέραν χρῆσιν Ἑλληνικῶν σταφίδων. «Μὰ κύριε, θὰ καθήσω τώρα νὰ διαλύσω σβόλους νὰ βγάλω τὶς πέτρες, τὰ χώματα, τὰ κότσαλα καὶ ἄλλα καὶ ἄλλα, δηλαδὴ νὰ χασομερίσω καὶ νὰ μπαίνω σὲ ἔξοδα τὴν στιγμὴν ὅπου ὁ ἄλλος μοῦ δίδει πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀδειάζω ἀπὸ τὰ κιβώτια γραμμὴ στὸ ζυμάρι καὶ ξεμπερδεύω; Λοιπὸν ὅπως εἶπον ἐφ’ ὅσον ἡ κατανάλωσις τῆς σταφίδος ἐν Ἀγγλίᾳ γίνεται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον διὰ τῶν βιομηχάνων εἶναι ἀπαραίτητος ἀνάγκη βελτιώσεως τῆς ποιότητος. Κατὰ τίνα τρόπον ὅμως θὰ ἐπιτύχωμεν εὐθηνοτέρας τιμάς, χωρὶς νὰ ὑποστοῦν δυσβαστάκτους στερήσεις οἱ παραγωγοὶ οἱ ὁποῖοι ἀτυχῶς δὲν ἀντέχουν πλέον εἰς τὸν περιορισμὸν τοῦ κατωτάτου ὁρίου; δὲν ἀντέχουν δέ, διότι καὶ τὰ ἔξοδα τῆς καλλιεργείας εἶναι μεγάλα καὶ αἱ ἀποδόσεις δὲν εἶναι ἐπαρκεῖς. Κατὰ τὴν τελευταίαν περίοδον δύο ὑπεστηρίχθησαν σχέδια ἓν τὸ ὁποῖον ἀνέπτυξεν ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος ἐξ Ἠλείας κ. Στεφανόπουλος, τὸ ὁποῖον ἀνεπτύχθη καὶ εἰς τὰς συγκεντρώσεις τῶν παραγωγῶν τὸ ὑπεστήριξεν δὲ καὶ αὐτὸς ὁ κ. Μυλωνᾶς εἰς τὴν εἰσηγητικήν του ἔκθεσιν περὶ ἱδρύσεως τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ τὸ ἕτερον σχέδιον τὸ ὁποῖον ἀνέπτυξεν ἄλλοτε ὁ κ. Κωστόπουλος. Δι’ ἀμφοτέρων τῶν σχεδίων ἀποσκοπεῖται ἡ κατὰ τρόπον τινα μεταρρύθμισις καὶ παρακράτησις. Ὁμολογῶ ὅτι, μὴ ἔχων τὴν εὐθύνην καὶ τὴν τιμὴν τῆς διοικήσεως τῶν πραγμάτων τῆς Χώρας, δὲν νομίζω ὅτι ἐπιτρέπεται εἰς ἐμὲ νὰ ὑποβάλω σχέδιον κατὰ τίνα τρόπον πρέπει νὰ λυθῇ ἕνα τόσον σοβαρὸν ζήτημα καὶ μάλιστα κατὰ τὴν σημερινὴν συνεδρίασιν ἐπ’ εὐκαιρίᾳ μιᾶς ἐπερωτήσεως. Ἐπιφυλάσσομαι, ὅταν ἡ Κυβέρνησις ἀποκρυσταλλώσῃ τὰ συμπεράσματα τῆς συζητήσεως καὶ προσκομίσῃ εἰς τὴν Βουλὴν νομοθετικὰ μέτρα τὰ ὁποῖα θὰ κρίνῃ σκόπιμα πρὸς λύσιν τοῦ σταφιδικοῦ ζητήματος νὰ ἐκφέρω τὴν ἐπ’ αὐτῶν γνώμην μου. Ἐκ τῆς προχείρου ὅμως ἐξετάσεως τὴν ὁποίαν ἔκαμον ἀμφοτέρων τῶν προτεινομένων σχεδίων ἀποκλίνω μᾶλλον εἰς τὴν ἀποδοχὴν τοῦ σχεδίου τὸ ὁποῖον ἀποβλέπει εἰς τὴν κατάργησιν ὄχι τῆς παρακρατήσεως διότι οὐσιαστικῶς ἡ παρακράτησις δὲν καταργεῖται, ἀλλ’ εἰς τὴν κατάργησιν μᾶλλον τοῦ κλειοῦ τῆς παρακρατήσεως καὶ τὴν παῦσιν τῆς κυβείας καθοριζομένης χρηματικῆς εἰσφορᾶς μετὰ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ προϊόντος τῆς εἰσφορᾶς δὲ ταύτης χρησιμοποιουμένης διὰ τὴν ἀγορὰν τῶν πλεονασμάτων ἑκάστης σταφιδικῆς περιόδου. Εἶναι τὸ σχέδιον τὸ ὁποῖον ἀπεδέχθη καὶ ἡ ἐπιτροπὴ τῆς Νομαρχίας Ἀχαΐας ἡ συσταθεῖσα κατόπιν προκλήσεως τοῦ ὑπουργείου, εἶναι τὸ σχέδιον τὸ ὁποῖον κατὰ παμψηφίαν ἀπεδέχθη τὸ ἐσχάτως συγκληθὲν ἐν Πάτραις συνέδριον τῶν παραγωγῶν, εἶναι τὸ σχέδιον τὸ ὁποῖον καὶ ἡ γεωργικὴ ὑπηρεσία τῆς ἐπαρχίας Πατρῶν ὑπέβαλεν εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας καὶ συνέστησε τὴν ἀποδοχήν του. Ἀλλὰ διὰ τὴν εὐόδωσιν τοῦ σχεδίου αὐτοῦ καὶ τὴν ἐλάττωσιν τοῦ κόστους τῆς σταφίδος ἡ ὁποία θὰ ἐξάγεται εἰς τὸ ἐξωτερικὸν δὲν ἀρκεῖ μόνον ἡ βοήθεια τῶν σταφιδοπαραγωγῶν, εἶναι ἀνάγκη καὶ ποιάς τινος φορολογικῆς δικαιοσύνης ἀπὸ μέρους τοῦ Κράτους.

§186Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ποῖα εἶναι τὰ πλεονεκτήματα;

§187Α. ΜΑΡΚΟΥ. Τὰ πλεονεκτήματα τοῦ συστήματος αὐτοῦ ἔγκεινται ἐν τούτῳ: ἐλαττοῦνται ἀφ’ ἑνὸς κατὰ τὴν ἐξαγωγὴν τὰ βάρη τῆς σταφίδος, εἶναι δ’ ἀφ’ ἑτέρου πραγματοποιήσιμον. Ἄλλοι συνάδελφοι ὑπεστήριξαν ὅτι θὰ ἦτο ὀρθώτερον νὰ καθορισθῇ τὸ τοπικὸν λεγόμενον παρακράτημα, ἀλλὰ τοῦτο εἶναι σχέδιον ἀνεφάρμοστον ἀνεξαρτήτως τῶν ἄλλων μειονεκτημάτων του. Εἶναι ἓν σχέδιον, ὡς ἐνθυμεῖται ὁ ἀξιότιμος Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, τὸ ὁποῖον ἀνεπτύχθη καὶ ἐξητάσθη εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τοῦ 1924 τῆς σταφίδος ἀπὸ τὸν ἤδη διοικητὴν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης κ. Γόντικαν. Δὲν ἐγένετο δὲ τότε ἀποδεκτὸν διότι ἀπεδείχθη ἀδύνατος ἡ ἐφαρμογή του, εἶναι ἀδύνατος ὁ ἔλεγχος, εἶναι ἀψυχολόγητον τὸ μέτρον ἐντελῶς. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαναγκάσωμεν ἕνα παραγωγὸν παράγοντα σταφίδα ἀρίστης ποιότητος νὰ παραδώσῃ ἕνα τμῆμα τῆς παραγωγῆς του, τῆς καλῆς του σταφίδος καὶ νὰ πληρωθῇ δι’ αὐτὸ ἐλαχίστην τιμήν; Ὑποθέσατε ἐμὲ παράγοντα σταφίδα Ἀμαλιάδος 1ης ποιότητος καὶ ὑποθέσατε ὅτι καθορίζεται τὸ τοπικὸν παρακράτημα ἐν Ἀμαλιάδι 50 ἢ 40%, ὑποθέσατέ με ὑποχρεωμένον ὄντα νὰ ἀφαιρέσω ἀπὸ τὴν καλήν μου σταφίδα συνολικῆς παραγωγῆς 100 χιλιολίτρων 50 ἢ 40 χιλιόλιτρα καὶ νὰ τὰ παραδώσω εἰς τὸ τοπικὸν παρακράτημα. Πληρώνομεν ἐλάχιστον ποσὸν δι’ αὐτὸ καὶ ἐγὼ μὲν ὁ ὁποῖος εἶμαι μορφωμένος καὶ ἀντιλαμβάνομαι τῶν ὑποχρεώσεων καὶ τῶν οἰκονομικῶν συνδυασμῶν εἶναι δυνατὸν νὰ εὐνοήσω τοὺς ὑπολογισμοὺς τοῦ κ. Στεφανοπούλου καὶ τὸ σχέδιόν του ἀλλὰ ἂν ἔχετε τὸν γείτονά μου ὁ ὁποῖος εἶναι ἀγράμματος καὶ ἀμόρφωτος πῶς θὰ τὸν πείσητε ὅτι δὲν ἀδικεῖται, ἀφοῦ τὸν ὑποχρεώνετε ἐκ τῶν 10 χιλιολίτρων σταφίδος ἀρίστης ποιότητος, ἣν παράγει καὶ ἣν λίαν εὐχερῶς μὲ καλὴν τιμὴν δύναται νὰ πωλήσῃ εἰς τὸ ἐμπόριον πρὸς ἐξαγωγὴν νὰ παραδώσῃ τῆς 3 χιλ. εἰς τὸ παρακράτημα καὶ νὰ πληρωθῇ δι’ αὐτὰ 1500 ἢ 1600 τὸ χιλιόλιτρον; Θὰ εἶναι ἕνας νόμος ὁ ὁποῖος ἀσφαλῶς ἂν δὲν προκαλέσῃ τὴν ἐξέγερσιν τῶν παραγωγῶν, θὰ προκαλέσῃ ζωηρὰς διαμαρτυρίας διὰ τὴν ἀδικίαν Ἀλλὰ ἀνεξαρτήτως τούτων καὶ ὁ ἔλεγχος αὐτῆς τῆς ἐκπληρώσεως τῆς ὑποχρεώσεως τῶν παραγωγῶν θὰ εἶναι ἀδύνατος. Δὲν θὰ ὑπάρχουν τὰ ἐπαρκῆ καὶ ἀνάλογα κατ’ ἀριθμὸν ὄργανα τοῦ ἐλέγχου τῆς ἐφαρμογῆς αὐτοῦ τοῦ σχεδίου. Φαντασθῆτε πόσοι ὑπάλληλοι θὰ ἐχρειάζοντο διὰ νὰ ἐλεγχθῇ, ἐὰν ὅλοι οἱ κτηματίαι παρέδωκαν ὅ,τι ἔπρεπεν εἰς τὸ τοπικὸν παρακράτημα καὶ δὲν ἔγιναν λαθροπωληταὶ τῆς σταφίδος των. Θὰ μοῦ εἰπῆτε ἴσως ὅτι ὁ ἔλεγχος εἶναι εὐχερὴς, διότι δὲν θὰ ἐξάγεται ἡ σταφὶς ὅταν δὲν ὑπάρχῃ βεβαίωσις ὅτι κατετέθη τὸ ποιοτικὸν ἢ τοπικὸν παρακράτημα. Σᾶς ἀπαντῶ δέ, ὅτι τότε θὰ συμβῇ ὅ,τι συνέβη μὲ τὰς ἀποδείξεις τῆς πληρωμῆς τῶν χρεῶν πρὸς τὴν Σταφιδικὴν Τράπεζαν, ὅτε καὶ τότε ἐδημιουργήθη ἕνα νέον ἐμπόριον τοιούτων ἀποδείξεων καὶ οὕτω νέα δελτία ὑπὸ ἄλλην μορφήν, οὐχὶ καλλιτέραν, θὰ δημιουργηθοῦν. Συνεπῶς νομίζω ὅτι τὸ προτεινόμενον σύστημα ἔχει ἄπειρα ἐλαττώματα καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθῇ. Ἡ ὕπαρξις τῶν ἐλαττωμάτων καὶ μειονεκτημάτων τοῦ σχεδίου τούτου διεπιστώθη καὶ ὑπὸ τῆς μεγάλης σταφιδικῆς ἐπιτροπῆς τοῦ 1924, καὶ ἂν δὲν ἀπατῶμαι καὶ ὁ Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὁ κ. Μερλόπουλος, οἱ ὁποῖοι μετεῖχον τότε τῆς ἐπιτροπῆς μετ’ ἐμοῦ καὶ τότε ἀντετάχθησαν κατὰ τοῦ σχεδίου, ὅπερ ὡς εἶπον εἶχεν εἰσαγάγει ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς ἐπιτροπῆς ὁ κ. Γόντικας. Ἐνῷ τὸ ἄλλο σχέδιον πρὸς τὴν ἀποδοχὴν τοῦ ὁποίου ἀποκλίνω καταργεῖ τὸ δελτίον παρακρατήσεως, ἐξασφαλίζει εἰς τὸν κτηματίαν κατώτατον ὅριον τιμῆς καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τοῦ σταφιδικοῦ ἔτους, ἀσφαλίζει δηλαδὴ τὰ ἔξοδα καλλιεργείας. Παρακινεῖ τὸν κτηματίαν εἰς τὴν περιποίησιν τῆς σταφίδος του ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν καταστήσῃ ἐξαγώγιμον καὶ νὰ μὴ περιμένῃ νὰ τὴν παραδώσῃ εἰς τὴν ἀγορὰν τῶν πλεονασμάτων, ἀλλὰ νὰ τὴν προσφέρῃ εἰς τὴν ἀγορὰν πρὸς ἐξαγωγὴν ἀπολαμβάνων μεγαλειτέραν τιμὴν ἐκείνην ἥτις καθορίζεται διὰ τὴν ἀγορὰν τῶν πλεονασμάτων καὶ ἥτις δὲν ἀσφαλίζει εἰμὴ τὰ τῆς καλλιεργείας ἔξοδα.

§188Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Καὶ τὸ σημερινὸν σύστημα τὶ ἐμποδίζει;

§189Α. ΜΑΡΚΟΥ. Ἐμποδίζει εἰς τοῦτο. Κατὰ τὸ σχέδιον ἂν δὲν περιποιηθῇ τὴν σταφίδα του θὰ τὴν ρίξῃ εἰς τὴν παρακράτησιν, θὰ πάρῃ τὰ δελτία του καὶ κερδοσκοπεῖ ἐπ’ αὐτῶν. Ἐνῷ ὅταν ἔχῃ ἠσφαλισμένον ὅριον κατώτατον...

§190Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἡ διαφορὰ ἔγκειται εἰς τὸν καθορισμὸν μικροτέρας τιμῆς πλεονάσματος.

§191Α. ΜΑΡΚΟΥ. Ὄχι. Σήμερον ὁ κτηματίας μὴ ἐπιμελούμενος τὴν ποιότητα, παίρνει τὰ δελτία, κερδοσκοπεῖ ἐπ’ αὐτῶν καὶ τὰ δίδει μὲ μίαν διαφορὰν τιμῆς ὄχι σοβαράν.

§192Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν). Τὴν ὁποίαν κερδίζει, διότι βάζει ἀναμὶξ καλὰ καὶ κακὰ καὶ σάπια καὶ χῶμα. Ὅταν ἐψηφίσθη ὁ θεσμὸς τῆς παρακρατήσεως, ἐξ ἀρχῆς ἐπρονόει νὰ μὴ ἐπιτρέπηται νὰ εἰσάγηται εἰς τὰς ἀποθήκας τῆς παρακρατήσεως, σταφιδόκαρπος ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι καλῶς ἀπεξηραμένος καὶ καθαρισμένος. Οὕτω θὰ ἐγίνοντο δύο ἐκκαθαρίσεις: μία διὰ τὴν παρακράτησιν εἰς ἣν θὰ ἐδίδετο οὐχὶ ἀρίστη ἀλλὰ καλὴ ὁπωσδήποτε σταφὶς καὶ μία περαιτέρω, τοῦ ἀχρήστου καρποῦ, τοιουτοτρόπως δὲ θὰ προωρίζετο ἡ καλλίστη ποιότης διὰ τὴν ἐξαγωγήν. Ἐφηρμόσθη μήπως ποτὲ ὁ νόμος αὐτός; Ἐξηγείροντο οἱ παραγωγοὶ ὁσάκις ἀπῄτει ἡ προνομιοῦχος τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ σωτηρίου αὐτοῦ μέτρου. Καὶ πῶς θὰ ἐφαρμόσητε τὸ ἄλλο σύστημα, τῆς ποιοτικῆς παρ’ ἑκάστῃ τοπικῆς παρακρατήσεως; Ἔπρεπε νὰ ὑπάρχουν χιλιάδες φύλακες, ἐπιδιώκοντες τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου. Ἀδύνατα πράγματα. Καὶ ἔτσι στέλλονται ἐλεειναὶ σταφίδες ἔξω. Ὅταν κύριοι, ἐπῆγα εἰς τὴν Ἀγγλίαν τὸ πρῶτον πρὸ 26 περίπου ἐτῶν, ἠθέλησα νὰ ἴδω μερικὰς ἀποθήκας ὅπου ἐξετίθετο ὁ σταφιδόκαρπος. Ἐπῆγα εἰς τὰ ντόκς. Ἔφριξα βλέπων ποίαν σταφίδα ἔστελλαν ἐκεῖ. Οὔτε διὰ χοίρους ἠδύνατο νὰ χρησιμοποιηθῇ. Καὶ ἐν τούτοις ἔχομεν νόμον ὁ ὁποῖος λέγει, ὅτι ἡ ἐξαγομένη σταφὶς πρέπει νὰ εἶναι καθαρὰ καὶ καλὴ ἀλλ’ ὁ νόμος δὲν ἐφηρμόσθη ποτέ, διότι ὑπάρχει πολὺς ἀριθμὸς τελωνείων καὶ εἶναι ἀδύνατον νὰ εὑρεθοῦν πολλοὶ καὶ ἀδέκαστοι ἐλεγκταί. Σχετικῶς μὲ τὸ μέτρον ὑπὲρ τοῦ ὁποίου ἀποκλίνω ἀφήνω τὴν εὐθύνην τῆς μελέτης του εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Ἡ ἐπιτροπὴ τοῦ νομοῦ Ἀχαΐας καὶ τὸ συνέδριον τῶν Πατρῶν ὑπελόγισαν ὅτι τὸ ποσὸν τῶν 800 δραχ. κατὰ χιλιόλιτρον θὰ εἶναι ἐπαρκὲς νὰ ἀγορασθῶσι τὰ πλεονάσματα ἀφ’ ἑνός, νὰ πληρωθῇ δὲ καὶ ἕν μέρος τοῦ ἐγγείου φόρου περὶ τοῦ ὁποίου κατωτέρω θὰ ὁμιλήσω. Λοιπὸν ἐὰν καθορισθῇ τὸ ποσὸν τῶν 800 δραχμῶν κατὰ χιλιόλιτρον ἔχομεν ἀμέσως μίαν ἐλάττωσιν τῶν ἐξαγωγικῶν βαρῶν τῆς σταφίδος κατὰ 700 ὅλας δραχμὰς κατὰ χιλιόλιτρον, διότι σήμερον διὰ νὰ ἐξαχθῇ ἕνα χιλιόλιτρον σταφίδος ἀπαιτεῖται δι’ εἰσφορὰν ἐξαγωγῆς εἰς δελτίον, παρακρατήματος εἰς φόρους δημοτικούς, εἰς φόρους κοινοτικούς, περὶ τὰς 1500 δραχμὰς κατὰ χιλιόλιτρον.

§193Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Διατὶ 1500 δραχμαὶ αἱ εἰσφοραί.

§194Α. ΜΑΡΚΟΥ. Νὰ σᾶς πῶ ἀκριβῶς τὸν ἀριθμὸν διότι δὲν τὸν ἐνθυμοῦμαι.

§195ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Τόσο εἶναι. Τόσο εἶναι.

§196Η. ΤΣΕΡΙΩΝΗΣ. Ὡς πρὸς τὸ ζήτημα αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐπροτείνατε ἡ κοινοβουλευτικὴ ἐπιτροπὴ δὲν συνεφώνησε, νὰ ἀγοράζηται τὸ πλεόνασμα μὲ τὴν βάσιν τῶν 1500 δραχμῶν.

§197Α. ΜΑΡΚΟΥ. 1500 δραχμὰς διὰ ποίας περιφερείας;

§198Η. ΤΣΕΡΙΩΝΗΣ. Δι’ ὅλας.

§199Α. ΜΑΡΚΟΥ. Ὄχι δι’ ὅλας. Διὰ τὸν Πύργον εἶναι 1750 καὶ 2000 δραχμὰς καὶ σᾶς παρέχω τὴν πληροφορίαν ὅτι ἡ τιμὴ τῶν 1750 δραχμῶν ὡς ἀσφαλιστικὸν τῶν ἐξόδων τοῦ παραγωγοῦ τῆς ἐπαρχίας τῆς ὁποίας εἶσθε ἀντιπρόσωπος, εἶναι πλήρης ἐξησφάλισις τοῦ παραγωγοῦ διὰ τὰ ἔξοδά του.

§200Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Εἶναι καὶ πολλὰ μάλιστα.

§201Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν). Μὲ ποίαν τιμὴν ἠσφαλίζετο πρὸ τοῦ πολέμου;

§202Α. ΜΑΡΚΟΥ. Μέ 115 χρυσές.

§203Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Δὲν ἐξηγήσατε πῶς ἀντὶ τῶν 1500 δραχμῶν τῶν σημερινῶν μὲ τὰς 800 ποῦ θὰ βαρύνετε τὴν ἐξαγωγὴν πῶς θὰ καλύψετε τὰς δαπάνας.

§204Α. ΜΑΡΚΟΥ. Αἱ δαπάναι θὰ καλυφθοῦν πρῶτον διὰ τῆς εἰσφορᾶς τῶν 800 δραχμῶν καὶ δεύτερον διὰ τῆς αὐξήσεως τῆς τιμῆς τοῦ παρακρατήματος τοῦ διὰ τὴν οἰνοπνευματοποίησιν προοριζομένου. Δὲν ἔχω ἀνάγκην νὰ ἐπεκταθῶ εὐρύτερον ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου. Καὶ ἄλλοτε ἀπησχόλησα τὴν Βουλὴν κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1929 καὶ ἀνέπτυξα ὅτι ἂν εἰς τὴν σταφίδα ἡ ὁποία εἶναι γεωργικὸν προϊὸν παρασχεθῇ ἡ αὐτὴ δασμολογικὴ προστασία ἡ ὁποία παρέχεται εἰς ὅλα τὰ γεωργικὰ προϊόντα, καὶ καθορισθῇ δηλ. καὶ διὰ τὴν σταφίδα τὴν χρησιμοποιουμένην διὰ τὸ οἰνόπνευμα τιμὴ ὁμοία πρὸς τὴν παγκόσμιον τιμὴν τῶν ὁμοειδῶν προϊόντων, ἤτοι τοῦ ἀραβοσίτου, οἰνοπνεύματος κτλ., καὶ οὕτως σὺν μιᾷ δασμολογικῇ προστασίᾳ ἀναλόγως πρὸς ἐκείνην τὴν ὁποίαν ἀπολαμβάνει ὁ σιτοπαραγωγὸς διὰ τὸ προϊόν του, νὰ λαμβάνῃ ἕνα ποσοστὸν 10% ἢ 5%, ἀσφαλῶς τότε θὰ εἶναι δυνατὸν τὰ διατεθειμένα ποσὰ τῶν σταφίδων πρὸς οἰνοπνευματοποίησιν νὰ ἀποδώσουν, ποσὸν μεῖζον τοῦ ἤδη ἀποδιδομένου καὶ νὰ αὐξηθοῦν οὕτω οἱ πόροι οἱ προοριζόμενοι νὰ χρησιμοποιηθοῦν διὰ τὴν ἀγορὰν τῶν πλεονασμάτων. Ἐκτὸς ὅμως τῆς ἀγορᾶς τῶν πλεονασμάτων θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ παραχωρηθῶσι, καὶ δάνεια ἐπὶ ἐνεχείρῳ τοῦ σταφιδοκάρπου μὲ ἕνα τόκον μικρόν, καὶ οὕτω νὰ μὴ πιέζηται ἡ κατανάλωσις, τὴν διαφορὰν δὲ τοῦ τόκου θὰ τὴν πληρώνῃ ὁ ὀργανισμὸς ὁ ἐντεταλμένος τὴν διαρρύθμησιν τοῦ ζητήματος τῆς σταφίδος, μὲ τὴν ἐξαγωγικὴν εἰσφοράν. Κύριοι, νομίζω ὅτι εἶναι ἀπαραίτητος ἀνάγκη νὰ ἐλαττωθῇ ἂν ὄχι νὰ ἀπαλειφθῇ ἐντελῶς ὁ ἔγγειος φόρος. Κύριοι, εἶναι βέβαιον ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς ἔχει ἀνάγκην καὶ τὸ ἰσοζύγιον αὐτοῦ πρέπει πάντως ὡς κόρην ὀφθαλμοῦ νὰ προσέχωμεν ἀλλ’ εἶναι ἀντιοικονομικόν, εἶναι ἀντιφυσιολογικὸν, εἶναι ἀκατανόητον νὰ ἐπιβάλληται φόρος εἰς προϊόν διὰ τὸ ὁποῖον ἔχει κάθε συμφέρον ἡ Χώρα νὰ τὸ καταναλίσκῃ. Ἔχει κάθε συμφέρον ἡ Χώρα νὰ τὸ ἐξαγάγῃ. Εἶναι ἀκατανόητον νὰ ἐπιβαρύνηται ἕνα προϊόν τὸ ὁποῖον εἶναι συμφέρον ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερον νὰ τὸ διευκολύνωμεν ὅπως κατορθώσῃ καὶ συναγωνισθῇ εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν μὲ τοὺς συναγωνιστάς του. Διότι ἐπὶ τέλους τὶ θὰ ὠφελήσῃ ἂν διατηρηθῇ τὸ ἰσοζύγιον τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ παρέλθῃ ἡ κρίσις, μετὰ τὸ τέρμα ὅμως αὐτῆς νὰ ἔχουν καταταστραφεῖ οἱ σταφιδοκτήμονες. Ἐπὶ τέλους τὶ εἶναι ὁ ἔγγειος φόρος; Εἶναι ὁ φόρος ἐπὶ τοῦ καθαροῦ εἰσοδήματος; Ἂς τὸ ἐξετάσωμεν καὶ τοῦτο διὰ νὰ ἴδητε ὅτι φορολογεῖται ἡ ζημία καὶ ὄχι τὸ καθαρὸν εἰσόδημα. Ἔχομεν 650 χιλιάδας στρέμματα σταφίδος τὰ ὁποῖα καλλιεργοῦνται εἰς τὴν Ἑλλάδα. Κατὰ μέσον ὅρον τὰ ἔξοδα καλλιεργείας ἀνέρχονται περίπου εἰς 1200 δραχμὰς κατὰ στρέμμα· διότι εἶναι κτήματα τὰ ὁποῖα ἔχουν μικροτέραν παραγωγὴν καὶ κτήματα τὰ ὁποῖα ἔχουν μεγαλειτέραν παραγωγήν. Παίρνομεν λοιπὸν ὡς μέσον ὅρον τὸ ποσόν, καὶ ὡς πρὸς τὴν αὐτοκαλλιέργειαν, καὶ ὡς πρὸς τὴν καλλιέργειαν ἡ ὁποία γίνεται δι’ ἡμερομισθίων ἐργατῶν, διότι τὸ ἴδιον ποσὸν πρέπει νὰ λογαριάσωμεν καὶ διὰ τὸν ἐργάτην καὶ διὰ τὸν αὐτοκαλλιεργητὴν παραγωγόν. Ἐπὶ τῇ βάσει λοιπὸν τοῦ ὑπολογισμοῦ ἔχομεν 780 ἑκατομμύρια ἔξοδα διὰ τὴν καλλιέργειαν 650 χιλιάδων στρεμμάτων σταφίδος. Ποῖος εἶναι ὁ μέσος ὅρος ὁ ἐτήσιος τῆς παραγωγῆς; εἶναι 280 ἑκατομμύρια χιλιόλιτρα. Ἐὰν ὁ μέσος ὅρος πωλήσεως εἶναι 2800 δραχμαὶ κατὰ χιλιόλιτρον, ἔχομεν εἴσπραξιν 784.000.000 δρχ. ἐδαπάνησαν λοιπὸν οἱ παραγωγοὶ 780 ἑκατομμύρια διὰ καλλιέργειαν καὶ εἰσέπραξαν 784.000.000, δηλαδὴ ἔχομεν καθαρὰν πρόσοδον 4 ἑκατομμύρια, χωρὶς νὰ ὑπολογίσωμεν τὴν ἀξίαν τῶν κτημάτων, καὶ ἐπὶ προσόδου 4 ἑκατομμυρίων ζητεῖται φόρος 75.000.000, ὡραῖα προστασία τῶν γεωργῶν. Ἀλλὰ λέγωσι δέν εἰσέπραξε τὸν φόρον τὸ Κράτος, διότι δὲν τὸν ἐπλήρωσεν ὁ ὀργανισμός, ἀλλὰ τὸν ὀφείλει. Δὲν ἔχει σημασίαν τὸ πρᾶγμα ἂν δὲν ἐπληρώθη ἀπὸ τὸν Αὐτόνομον Σταφιδικὸν Ὀργανισμὸν διότι τὸν φόρον τὸν ὑπελόγισεν ὁ Αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμὸς καθορίσας τὴν ἀνάλογον κατὰ τὴν ἐξαγωγὴν εἰσφορὰν καὶ ὁ φόρος ἐπληρώθη ἀπὸ τὴν σταφίδα. Ὥστε ὁ φόρος ἐπιβαρύνει τὴν σταφίδα, ἐπιβαρύνει τὴν παραγωγήν. Ἐκτὸς ὅμως τῆς αὐξήσεως τῆς τιμῆς τοῦ οἰνοπνεύματος πρὸς οἰνοπνευματοποίησιν θὰ ἔπρεπε νὰ ληφθῇ ἀκόμη καὶ ἕνα ἄλλο μέτρον, τὴν ἀπόλυτον ἀπαγόρευσιν εἰσαγωγῆς ἄλλων ὑλῶν πρὸς οἰνοπνευματοποίησιν καὶ εἰδικῶς τῆς μελάσσης. Θὰ ἠδύνατο κανεὶς νὰ ὑποστηρίξῃ καὶ ὑπεστηρίχθη κατὰ τὴν συγκέντρωσιν τῶν γεωργικῶν συνεταιρισμῶν τῶν Πατρῶν καὶ τοῦ Αἰγίου, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἀπαγορευθῇ καὶ ἡ οἰνοπνευματοποίησις τῶν χαρουπίων. Ἀλλὰ τὴν ἄποψιν αὐτήν, ἐγὼ τουλάχιστον—καίτοι δὲν πρόκειται περὶ καλλιεργείας ἀλλὰ περὶ δένδρων αὐτοφυῶν—τὴν ἄποψιν αὐτὴν δὲν δύναμαι νὰ τὴν συμμερισθῶ, διότι καὶ τὰ χαρούπια εἶναι γεωργικὴ παραγωγὴ Ἑλληνικὴ καὶ δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἐγκατάλειψις ἑνὸς τμήματος πληθυσμοῦ τὸ ὁποῖον ἀποζεῖ ἀπὸ τὸ εἶδος αὐτό. Ἐπροτάθη καὶ ἄλλο τι. Ἐπροτάθη ἡ προσπάθεια διὰ τὴν ἐλάττωσιν τοῦ κόστους μέρος τῆς ἐξαγωγῆς, καὶ εἰδικῶς διὰ τὴν ἐλάττωσιν τῶν ναύλων. Ἀλλὰ καὶ ἡμεῖς οἱ παλαιότεροι πολιτευόμενοι ἀπὸ τὸν ἐξ Ἠλείας ἀγαπητὸν συνάδελφον, ἐνδιαφερόμενον καὶ ὡς πολιτευόμενον καί ὡς ἄνθρωπον διὰ τὴν καλλιτέραν τύχην τοῦ σταφιδικοῦ προϊόντος, καταβάλλομεν πᾶσαν προσπάθειαν διὰ νὰ ἐλαττωθῇ ἡ ἐπιβάρυνσις τῆς σταφίδος. Θὰ σᾶς ἀναγνώσω δύο λέξεις τοῦ Ἐμπορικοῦ Ἐπιμελητηρίου τῶν Πατρῶν τὸ ὁποῖον δικαιολογεῖ πληρέστατα κατὰ τίνα καὶ μόνον τρόπον θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐλαττωθοῦν οἱ ναῦλοι. Θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐλαττωθοῦν οἱ ναῦλοι ἐὰν καθωρίζοντο ἐλάχιστοι λιμένες ἐξαγωγῆς διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν τὰ ἀτμόπλοια νὰ παραλαμβάνουν ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερον φορτίον, διότι τὰ ἀτμόπλοια εἶναι ὑποχρεωμένα διὰ τὸ φορτίον—καὶ θὰ σᾶς ἀναγνώσω τοὺς ἀριθμοὺς—200 τόννων νὰ μεταβαίνουν εἰς 3–4 λιμένας καὶ νὰ ἀπασχολοῦνται ἐπὶ μίαν ὁλόκληρον ἑβδομάδα. Δὲν εἶναι δυνατὸν λοιπὸν τὰ ἀτμόπλοια αὐτὰ νὰ δεχθοῦν ἐλάττωσιν τῶν ναύλων. Θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ συζήτησις περὶ ναυλώσεως ἀτμοπλοίων, ἀλλὰ ἡ ναύλωσις τῶν ἀτμοπλοίων θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ μόνον κατὰ τοὺς δύο μῆνας τῆς σταφιδικῆς περιόδου, δηλαδὴ κατὰ τοὺς μῆνας Σεπτέμβριον καὶ Ὀκτώβριον, διότι τότε μόνον γίνεται σύντονος καὶ ἄφθονος ἐξαγωγὴ δυναμένη νὰ συμπληρώσῃ ἕνα ὁλόκληρον φορτίον σταφίδος.

§205Η. ΤΣΕΡΙΩΝΗΣ. Διὰ τὰ ἄλλα ἐξαγόμενα δὲν γίνεται τὸ ἴδιο;

§206Α. ΜΑΡΚΟΥ. Διὰ ποῖα ἐξαγόμενα; Σιτηρά, Φορτώνονται ὁλόκληρα φορτία μὲ σιλό. Μετάλλευμα; Τὸ ἴδιο.

§207Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Δὲν κάμομεν ἄλλωστε ἐξαγωγὴν ἀπὸ ἄλλα, παρὰ μόνον ἀπὸ λάδι.

§208Α. ΜΑΡΚΟΥ. Καὶ ἐγὼ προβαίνω εἰς διαβήματα διὰ τὴν ἐλάττωσιν τῶν ναύλων, διότι μοῦ εἶχε καθίσει καὶ ἐμένα εἰς τὸ μυαλὸ ὅτι ἕνα τῶν βαρῶν τῆς τιμῆς τῆς σταφίδος ἦσαν καὶ οἱ ναῦλοι, καὶ ὅτι ἔπρεπε νὰ ἐλαττωθοῦν καὶ ἐνόμιζα μάλιστα ὅτι ἀνεκάλυψα κἄτι τι σπουδαῖον. Ἐκ τῆς ἐρεύνης ὅμως τὴν ὁποίαν ἔκαμα, διεπίστωσα ὅτι ἤμην ἐν πλάνῃ, καὶ ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπέλθῃ οὐσιώδης ἐλάττωσις τῶν ναύλων ἐφόσον δὲν μετεβάλλετο ὁ τρόπος τῆς ἐξαγωγῆς καὶ δὲν περιορίζοντο οἱ λιμένες τῆς ἐξαγωγῆς εἰς 1 ἢ 2, ὁπότε θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξάγηται συγκεντρωμένον τὸ προϊόν, ὅπως ἐγένετο εἰς παλαιοτέραν ἐποχὴν καὶ φυσικὰ νὰ πληρώνηται μικρότερος ναῦλος.

§209Τ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Οἱ ἄλλοι λιμένες νὰ σβύσουν;

§210Α. ΜΑΡΚΟΥ. Ἐγὼ δὲν θέλω νὰ σβύσουν, ἀλλὰ διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ σβύσουν οἱ ἄλλοι λιμένες......

§211Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Φρονεῖτε ὅτι ἐὰν γίνῃ αὐτὸ θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ διασπασθῇ τὸ τράστ; Διότι τότε εἶναι δυνατὸν νὰ γίνωνται μεγάλαι φορτώσεις εἰς ὅλα τὰ χρονικὰ διαστήματα. Δὲν θὰ γίνωνται φορτώσεις μικρῶν ποσοτήτων.

§212Α. ΜΑΡΚΟΥ. Δι’ αὐτὸ σᾶς λέγω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἐλάττωσις τῶν ναύλων, ἐὰν ὁρισθοῦν αἱ Καλάμαι π. χ. μόνος ἐξαγωγικὸς λιμὴν τῆς σταφίδος καὶ ἐὰν ἐξάγηται ἐκεῖθεν ὁλόκληρος ἡ παραγωγὴ σᾶς βεβαιῶ ὅτι μόνον τότε θὰ εἶναι δυνατὸν καὶ οὐσιώδης ἐλάττωσις τῶν ναύλων νὰ ἐπέλθῃ, ἀλλὰ καὶ ἡ διάσπασις τῶν λεγομένων τράστ νὰ ἐπιτευχθῇ, διὰ νὰ σᾶς πείσω δὲ περὶ τούτου, σᾶς γνωρίζω ὅτι δὲν ἠρκέσθην εἰς τὰς ἐπισήμους τῶν ἐνδιαφερομένων διαβεβαιώσεις, ἀλλ’ ἔκαμα δι’ ἰδικῶν μου εἰδικῶν προσώπων τὴν ἔρευναν ἂν ἦτο δυνατὴ ἡ ἐλάττωσις τῶν ναύλων, ἀλλὰ ἡ ἔρευνα αὕτη μὲ ἔπεισεν ὅτι, ἐφ’ ὅσον ἡ ἐξαγωγὴ γίνεται καθ’ ὃν τρόπον μέχρι σήμερον γίνεται, οὐδεμία οὐσιώδης τῶν ναύλων ἐλάττωσις δύναται νὰ ἐπέλθῃ, καὶ ἰδοὺ διά τινα λόγον.

§213Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ἀνεκαλύψατε καὶ σεῖς σχέδιον.

§214Α. ΜΑΡΚΟΥ. (Ἀναγινώσκει). «Κατὰ τὸ σταφιδικὸν ἔτος 1928–29 ὁ μέσος ὅρος φορτίου παραληφθέντος παρ’ ὅλων τῶν ἀτμοπλοίων ἀνῆλθεν εἰς τόννους 452 κατ’ ἀτμόπλοιον φορτωθὲν εἰς 6⅔ ἡμέρας κατὰ μέσον ὅρον. Κατὰ τὸ σταφιδικὸν ἔτος 1929–1930 ὁ μέσος ὅρος τῆς φορτωθείσης ποσότητος ἐφ’ ἑκάστου ἀτμοπλοίου ἦτο 590 τόννοι καταναλωθεισῶν πρὸς φόρτωσιν 5⅔ ἡμερῶν. Περαιτέρω ἀνάλυσις τῶν ἀριθμῶν καταδεικνύει ὅτι κατὰ τοὺς μῆνας Σεπτέμβριον καὶ Ὀκτώβριον γίνονται αἱ μεγαλείτεραι καὶ αἱ ζωηρότεραι φορτώσεις εἰς ἕκαστον ἀτμόπλοιον. Κατὰ 1928)29 ἦσαν τόννοι 894 εἰς 11¾ ἡμέρας, κατὰ τὸ ἔτος 1929–30 ἦσαν τόννοι 992) εἰς 8½ ἡμέρας. Κατὰ τὸ ὑπόλοιπον ὅμως τοῦ ἔτους ἤτοι ἀπὸ Νοέμβριον μέχρι Αὐγούστου 1928–29 ὁ μέσος ὅρος φορτώσεως ἑκάστου ἀτμοπλοίου εἶναι τόννοι 247, καταναλωθεισῶν πρὸς φόρτωσιν 4 ἡμερῶν. Κατὰ δὲ τὸ ἔτος 1929–30 τόννοι 273 εἰς 3¼ ἡμέρας».

§215Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Δηλαδὴ τὸ ἀτμόπλοιον θὰ μείνῃ εἰς τὴν Ἑλλάδα 5½ ἡμέρας διὰ νὰ πάρῃ 500 τόννους, προσθέσατε καὶ τοῦτο: ὅτι προηγουμένως τὰ ἀτμόπλοια αὐτὰ συνεπλήρουν τὸ φορτίον δι’ ὀλίγων τόννων ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ἐκ τοῦ ἐμπορίου τοῦ διεξαγομένου μὲ τὴν Ρωσσίαν καὶ τὸ ὁποῖον σήμερον δὲν γίνεται. Ἔπαιρναν ἀπὸ ἐκεῖ τὰ πλοῖα τῶν 4 χιλιάδων τόννων, ἔπαιρναν, 3½ χιλιάδες ἀπὸ ἐκεῖ καὶ 500 ἀπὸ ἐδῶ καὶ ἔφευγαν. Ἐπὶ πλέον ἡ ζήτησις τῶν ἀτμοπλοίων εἶναι ἀθρόα εἰς ὡρισμένην ἐποχὴν καὶ ἑπομένως λειτουργεῖ ὁ νόμος τῆς προσφορᾶς καὶ ζητήσεως.

§216Α. ΜΑΡΚΟΥ. Ἕν ἄλλο ζήτημα διὰ τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπεν ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ μέτρα, εἶναι καὶ τὸ ζήτημα τῆς παροχῆς τῶν μέσων εἰς τοὺς κτηματίας πρὸς βελτίωσιν τῆς ποιότητος καὶ τῆς προστασίας τῶν προϊόντος των. Θὰ ἔπρεπεν ἡ Κυβέρνησις νὰ παράσχῃ τὰ χρηματικὰ μέσα ἢ εἰς τὸν Αὐτόνομ. Σταφιδ. Ὀργανισμὸν ἢ εἰς τοὺς κτηματίας διὰ τὴν ἀγορὰν πανιῶν πρὸς διασφάλισιν τῆς σταφίδος ἀπὸ τὰς καιρικὰς μεταβολὰς διότι δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου καὶ μόνον θὰ εἶναι δυνατὴ ἡ βελτίωσις τῆς ποιότητος ἧς τόσον ἔχομεν ἀνάγκην. Δὲν γνωρίζω κατὰ τίνα τρόπον ἡ διαχειριζομένη ὑπευθύνως τὰ πράγματα Κυβέρνησις, θὰ κανονίσῃ καὶ τὸ ζήτημα τοῦτο, ἀλλ’ εἶναι ἀπαραίτητος ἀνάγκη, ἐφόσον ἐθέσαμε ὡς βάσιν διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῆς ἐξαγωγῆς τῆς σταφίδος, ἐλάφρυνσιν ἀφ’ ἑνὸς τῶν τιμῶν ἀπὸ τῶν βαρῶν καὶ βελτίωσιν τῆς ποιότητος ἀφ’ ἑτέρου, εἶναι ἀπαραίτητος ἀνάγκη ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀντιμετωπίσῃ καὶ νὰ ἐξετάσῃ συντόμως καὶ τὸ ζήτημα τοῦτο.

§217Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Ὁ ὀργανισμὸς τὶ ἔκαμε διὰ τὸ ζήτημα αὐτὸ ἐπὶ τόσα ἔτη;

§218Α. ΜΑΡΚΟΥ. Ἐγὼ δὲν ἐξετάζω τὶ ἔκαμεν ὁ ὀργανισμός, διότι τοῦτο δὲν ἀποτελεῖ ἀντικείμενον τῆς σημερινῆς ἐπερωτήσεως. Θέλετε ὅμως νὰ σᾶς εἴπω τὶ ἔκαμεν; Ἔφερε τσιδιέρες ἀπὸ τὰς ὁποίας ἠγόρασα καὶ ἐγὼ ὀλίγας, ἀλλ’ ἀτυχῶς εἰς τοὺς κτηματίας δὲν ὑπῆρχον τὰ ἀναγκαῖα χρηματικὰ μέσα ἵνα ἀγοράσουν ὅλοι.

§219Η. ΤΣΕΡΙΩΝΗΣ. Ἀπέβησαν ἄχρηστοι.

§220Α. ΜΑΡΚΟΥ. Δὲν νομίζω ὅτι ἀπέβησαν ἄχρηστοι, τοὐναντίον ἦσαν ὠφελιμώτατοι τοὐλάχιστον εἰς ἐμὲ καὶ τὰ κτήματά μου. Ἐὰν δὲ ἠδυνάμην νὰ ἀγοράσω, περισσοτέρας, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀσφαλίσω ὅλην τὴν παραγωγήν μου. Αὐτὸ λοιπὸν τὸ ζήτημα ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ ἡ Κυβέρνησις, ἐὰν θέλῃ νὰ βελτιωθῇ ἡ ποιότης καὶ οὕτω νὰ γίνῃ ἡ σταφίς μας ἀξία ν’ ἀνταγωνισθῇ τὰς Αὐστραλιανὰς καὶ λοιπὰς σταφίδας. Καὶ ἤδη ἐρωτᾶται, πρέπει νὰ καταργηθῇ ὁλοσχερῶς ἡ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν διαφήμισις τῆς σταφίδος; Εἴχομεν τὴν τιμὴν τὸ παρελθὸν θέρος ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως καὶ ἐγὼ ὡς καὶ ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος ν’ ἀντιπροσωπεύσωμεν τὴν Βουλὴν εἰς Λονδῖνον. Ἐπωφεληθέντες δὲ τῆς εὐκαιρίας ταύτης ὁ ἀρχηγὸς τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως καὶ ἐγὼ μετὰ τῶν ἄλλων συναδέλφων μας καὶ τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς μετέβημεν καὶ ἐξητάσαμεν, κατὰ τίνα τρόπον ἐνηργεῖτο ἐκεῖ ἡ διαφήμισις ὑπὸ τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ ἂν αὕτη ἦτο ἀναγκαία ἢ ἀπετέλει ματαίαν σπατάλην καὶ ἔδει νὰ καταργηθῇ. Ἡ ἐξέτασις μὲ ἔπεισεν ὅτι καλῶς εὐεργετῆτο ἡ διαφήμισις καὶ ἀναγκαία ἦτο ἡ συνέχισίς της. Καὶ εἶπον τότε τοῦτο ἀπροκαλύπτως καὶ τὸ εἶπον μὲ κίνδυνον νὰ χάσω εἰς τὴν δημοτικότητα διότι κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἡ προσπάθεια ὅλων σχεδὸν τῶν πολιτευομένων ἦτο ποῖος περισσότερον τοῦ ἄλλου θὰ ρίψῃ λίθον ἀναθέματος κατὰ τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ, μὲ κίνδυνον λέγω νὰ χάσω εἰς δημοτικότητα, εἶπον ὅσα εἶπον, ἀλλ’ ἐπειδὴ ἔχω ἀρχὴν ἀπαράβατον νὰ μὴ λέγω πράγματα τὰ ὁποῖα δὲν μοῦ ἐπιτρέπει ἡ συνείδησίς μου καὶ τὰ ὁποῖα δὲν πιστεύω, εἶπον τὴν ἀλήθειαν. Διεπίστωσα, κύριοι, ἀπὸ τὴν ἐξέτασιν τὴν ὁποίαν ἔκαμα ἐπ’ ὀλίγον μὲν μὲ τὸν ἀξιότιμον ἀρχηγὸν τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως, κατόπιν δὲ ἐπὶ μακρότερον χρόνον ἐγὼ ὁ ἴδιος μεταβὰς μετὰ τῶν ἁρμοδίων Ἄγγλων διεπίστωσα λέγω ὅτι γίνεται μία ἐργασία ἐξαιρετικὰ σκόπιμος, ὅτι ἡ ἐργασία αὐτὴ εἶναι ἀπαραιτήτως ἀναγκαία καὶ ὅτι ἐγὼ τοὐλάχιστον ὡς μέλος τοῦ νομοθετικοῦ σώματος, ὡς παραγωγός, δὲν θὰ εἶχον ποτὲ τὸ θάρρος καὶ τὴν τόλμην νὰ εἴπω νὰ παύσῃ αὐτὴ ἡ διαφήμισις, φοβούμενος τὰς ἐνδεχομένας βαρυτάτας συνεπείας διὰ τὴν σταφίδα τῆς τοιαύτης προτάσεώς μου. Ὅταν ἐγνώριζον καὶ διεπίστωσα ὅτι ἡ Αὐστραλιακὴ Κυβέρνησις, δηλαδὴ ὁ ἰδικός μας κυριώτερος ἀνταγωνιστής, δαπανᾶ κατ’ ἔτος 1 ἑκατομμύριον λίρας διὰ τὴν διαφήμισιν, ὅταν ἔχει ἱδρυμένον ἓν παμμέγιστον οἰκοδόμημα ἐν Λονδίνῳ εἰς τὸ ὁποῖον ἐκθέτει τὰ γεωργικά της προϊόντα μεταξὺ τῶν ὁποίων εἶναι καὶ ἡ σταφίς, δαπανᾶ σωρείαν χρημάτων διὰ νὰ τὴν προπαγανδίσῃ, τὴν διαθέσῃ, θὰ εἶχον ἐγὼ τὸ θάρρος νὰ συμβουλεύσω νὰ σταματήσῃ ὄχι πλέον ἡ ρεκλάμα, ἀλλ’ ἡ ἄμυνα ἐναντίον τῆς ἐπιθέσεως τῆς γενομένης ἀπὸ μέρους τῶν ἀνταγωνιστῶν τῆς Ἑλλάδος; Πληροφοροῦμαι εὐχαρίστως ὅτι πρόκειται μετ’ ὀλίγον νὰ γίνῃ ἀποστολή—ἀπὸ τὸν ὀργανισμὸν ἢ ἀπὸ ποίαν ἀρχὴν δὲν γνωρίζω—νὰ μεταβῇ εἰς Λονδῖνον τῆς ὁποίας συμμετέχει πρόσωπον περιβαλλόμενον ἐν Πάτραις ἀπὸ ἐξαιρετικὴν ἐκτίμησιν καὶ λόγῳ μορφώσεως καὶ λόγῳ χαρακτῆρος, ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἐπιμελητηρίου Πατρῶν κ. Θεόδωρος Κρεμμύδης καὶ ἡ ὁποία θὰ ἐξετάσῃ κατὰ τίνα τρόπον γίνεται ἡ διαφήμισις καὶ ἂν εἶναι ἀναγκαία. Δὲν νομίζω, ὅτι τὰ συμπεράσματα τῆς ἐπιτροπῆς ἐκείνης θὰ εἶναι διάφορα τῶν συμπερασμάτων τὰ ὁποῖα μετέδωσα ἐγὼ εἰς τὴν Βουλήν, ἐπληρῶν μίαν ὑποχρέωσιν ἣν εἶχον ἀπέναντι τῆς σταφιδοπαραγωγῆς, ἀπέναντι τοῦ δικαίου. Καὶ τώρα, κύριοι, ἔχομεν πλέον τὸ ζήτημα τῆς διοικήσεως τοῦ Αὐτονόμου Ὀργανισμοῦ—διότι, βέβαια, ὑποθέτω ὅτι ἡ Κυβέρνησις μεταξὺ τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα θὰ εἰσηγηθῇ πρὸς τὰ νομοθετικὰ σώματα θὰ εἶναι καὶ ἡ διαρρύθμισις τοῦ τρόπου, καθ’ ὃν διῳκήθη ἢ πρέπει νὰ διοικῆται εἰς τὸ μέλλον ὁ Αὐτόνομος Ὀργανισμός. Ἀπὸ θεωρητικῆς, κύριοι ἀπόψεως μὲ εὑρίσκει σύμφωνον ἡ πρότασις τοῦ ἀγαπητοῦ συναδέλφου ἐξ Ἠλείας. Ἀπὸ θεωρητικῆς ἀπόψεως τὸ πρᾶγμα εἶναι ὡραῖον: ὁ παραγωγὸς νὰ κανονίζῃ αὐτὸς καὶ μόνος τὰ τῆς τύχης τοῦ προϊόντος του. Ὁ παραγωγὸς νὰ συγκεντρώνῃ τὸ προϊόν του, νὰ τὸ στανταλιζάρῃ εἰς ποιότητα καὶ νὰ φροντίζῃ διὰ τὴν διάθεσιν αὐτοῦ, ἀλλ’ ἀτυχῶς ἡ πεῖρα περὶ τῆς ὡριμότητος τῶν παραγωγῶν πρὸς τοιαύτην ἐργασίαν κατέδειξεν ὅτι δὲν ἔφθασαν ἀκόμη ἐκεῖ ποῦ πρέπει νὰ φθάσουν διὰ νὰ τοὺς ἐμπιστευθῇ τὸ Κράτος τὴν ἀπόλυτον διοίκησιν τοῦ προϊόντος των. Ἔχομεν, κύριοι, παραδείγματα τῶν συνεταιρισμῶν Αἰγιαλείας οἱ ὁποῖοι πλειστάκις ἐπειράθησαν νὰ ἐμπορευθοῦν σταφίδα εἰς τὴν Ἀγγλίαν, καὶ αἱ ἀπόπειραι αὗται ἐστέφθησαν ὑπὸ ζημιῶν καὶ ζημιῶν σοβαρωτάτων μάλιστα διὰ τοὺς συνεταιρισμούς. Ἀπόδειξις τῆς μὴ ὡριμότητος εἰς τὴν συνείδησιν τὴν ἰδικήν μου εἶναι ἡ πίεσις τὴν ὁποίαν ὑπέστησαν οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν παραγωγῶν, εἰς τὸν Αὐτόνομον Ὀργανισμὸν διὰ τὸν καθορισμὸν τοῦ κατωτάτου ὁρίου τιμῆς κατὰ τὸ ἔτος 1928. Ἀλλὰ τοῦτο δὲν εἶναι μόνον σφάλμα καὶ ἀστοχία τῶν ἀντιπροσώπων τῶν παραγωγῶν ἐν τῷ Αὐτονόμῳ Ὀργανισμῷ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καταλογισθῇ ὡς σφάλμα καὶ ἀστοχία τῶν διοικούντων τότε τὸν Αὐτόνομον Ὀργανισμόν. Εἶναι σφάλμα καὶ ἀστοχία ὅλων, μηδ’ αὐτῆς τῆς Κυβερνήσεως ἐξαιρουμένης, διότι ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῶν ἀντιλήψεων τὰς ὁποίας ὑπεστήριζον, ὁ ἐκπρόσωπος ἐν τῷ συμβουλίῳ τοῦ ὀργανισμοῦ τῆς Κυβερνήσεως, οἱ ἐν τῷ συμβουλίῳ τοῦ ὀργανισμοῦ ἀντιπρόσωποι τῶν παραγωγῶν καὶ ἡ πλειονότης τοῦ συμβουλίου, ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῶν τριῶν αὐτῶν τιμῶν ἦτο τοιαύτη, ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀσκήσῃ καμμίαν ἀπολύτως ἐπιρροὴν εἰς τὴν ἐλάττωσιν, τὴν μετέπειτα ἐπελθοῦσαν τῆς καταναλώσεως, διότι τότε ἀληθῶς ἡ Καλλιφρονία εἶχε μεγίστην παραγωγὴν 50) ἑκατ. λιτρῶν, ὁ Αὐτόνομος δὲ Ὀργανισμὸς τῆς Καλλιφρονίας εὑρίσκετο εἰς τὰς παραμονὰς πτωχεύσεως καὶ προέβη εἰς μεγίστας ἐκπτώσεις τιμῶν. Ὡρίσθη τότε ἀπὸ τὸν Αὐτόνομον Ὀργανισμὸν τὸν ἰδικόν μας τιμὴ ὁρίου 46 λιρ. ὁ τόννος, ἢ 46 σελλίνια τὸ καντάρι ἐνῷ ὁ ἀντιπρόσωπος τοῦ ὑπουργείου ἐπρότεινε μόνον 42. Ἀλλὰ καὶ ἂν κύριοι, δὲν ἐπεκράτουν αἱ ἀντιλήψεις τῶν παραγωγῶν, ἀλλ’ ἐπεκράτουν αἱ ἀντιλήψεις τοῦ ἀντιπροσωπευτικοῦ ὑπουργείου καὶ ὁρίζετο τὸ κατώτατον ὅριον τῆς τιμῆς ἀγορᾶς πλεονασμάτων εἰς 42 λίρας, ποία θὰ ἦτο ἡ συνέπεια; Αὐτὸ ἀκριβῶς ἀρκεῖ νὰ σκεφθῶμεν ὅτι κατὰ τὸν Νοέμβριον οἱ Καλλιφρόνιοι ὑπεβίβασαν τὰς τιμὰς τοῦ προϊόντος των, προσφέροντες τοῦτο ἀντὶ 17 λιρῶν κατὰ τόννον εἰς κατανάλωσιν ἐν Ἀγγλίᾳ; Ἦτο δυνατὸν τὸ συμβούλιον, οἱ παραγωγοί, τὸ Κράτος, ὅλοι αὐτοί, ἦτο δυνατὸν νὰ καθορίσουν τιμὴν 20 λιρῶν κατὰ τόννον; Ἐὰν δύναταί τις νὰ ὑποστηρίξῃ ὅτι τοῦτο ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ, βέβαια θὰ ἑρμηνεύσωμεν τὸ ζήτημα εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν τῶν διοικησάντων τὸν Αὐτόνομον ὀργανισμὸν. Ἀλλ’ ὅταν, κύριοι, ἡ τρεχούμενη τότε τιμὴ κατῆλθεν εἰς τοιοῦτον σημεῖον ἤτοι κατὰ 20 ὅλας λίρας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηρίξωμεν ὅτι διὰ τὸ σφάλμα αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶναι ἀναμφισβήτητον, μόνοι ὑπεύθυνοι εἶναι οἱ ἐν τῷ διοικητικῷ συμβουλίῳ τοῦ ὀργανισμοῦ ἀντιπρόσωποι τῶν παραγωγῶν.

§221Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ἐπιτρέπετε μίαν διασάφησιν διότι ἠσχολήθην ἀρκετὰ μὲ τὸ ζήτημα αὐτό; Ἐὰν τὸ ἐτόνισα ἐγὼ τοῦτο εἰς τὴν χθεσινὴν ἀγόρευσίν μου δὲν ἠθέλησα νὰ ὑποστηρίξω ὅτι ἡ διαφορὰ αὕτη τῶν 4 λιρῶν εἶναι ἡ αἰτία τῆς πτώσεως τῶν τιμῶν τῆς σταφίδος. Ἐτόνισα ὅτι ἐὰν ὑπάρχῃ σφάλμα εἰς τὸν ὀργανισμὸν εἶναι τὸ βασικὸν σφάλμα ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τῆς λειτουργίας του, ὅτι δηλαδὴ ἐλησμόνησε τὸν κύριον σκοπὸν τῆς ἀποστολῆς του, τὸν σκοπὸν τοῦ ἀσφαλιστοῦ τῶν ἐξόδων καλλιεργείας καὶ τοῦ λογικοῦ κέρδους καὶ ἐνθουσιασθεὶς ἀπὸ τὴν ἐπιτυχίαν ἠθέλησε νὰ δώσῃ μεγαλειτέρας τιμάς. Τὸ ἐπεισόδιον αὐτὸ τῆς συνεδριάσεως τὸ ἐτόνισα ἵνα δείξω ποία νοοτροπία ἐπεκράτει εἰς τοὺς ἀντιπροσώπους τῆς παραγωγῆς, κακῶς δηλαδή, οἱ ὁποῖοι εἶπον ὠμὰ ὅτι «ὁμολογοῦμεν τοὺς κινδύνους καὶ τοὺς παραδεχόμεθα, ἀλλὰ δὲν θέλομεν τόσην τιμήν, διότι θὰ ἀντιμετωπίσωμεν ἐπανάστασιν». Ἦτο μία ἀπάντησις εἰς τὴν πρότασιν τοῦ κ. συναδέλφου, ὅτι ἡ διαχείρισις, ἡ διοίκησις τοῦ Αὐτονόμου Ὀργανισμοῦ πρέπει νὰ περιέλθῃ ἔξω. Εἶναι ἀστεῖον νὰ ὑποστηρίξῃ κανεὶς ὅτι ἐὰν ἠκολουθεῖτο ἡ ὑπόδειξις τοῦ πρεσβευτοῦ ἐν Λονδίνῳ ἢ οἱουδήποτε ἄλλου, ὅτι θὰ ἐσώζετο ἡ ὑπόθεσις.

§222Α. ΜΑΡΚΟΥ. Δυστυχῶς αὐτὰ τὰ πράγματα δὲν κανονίζονται μόνον ἀπὸ τοὺς κανόνας τοὺς οἰκονομολογικούς, ὑπάρχουν καὶ οἱ συντελεσταὶ οἱ ψυχολογικοί, οἱ ὁποῖοι ἐπιδροῦν εἰς ὅλα τὰ Κοινοβουλευτικὰ Κράτη, τὰ ὁποῖα εἴτε κατὰ τὸν ἕνα, εἴτε κατὰ τὸν ἄλλον τρόπον διοικοῦνται. Διότι Κοινοβουλευτικῶς διῳκεῖτο καὶ ὁ Αὐτόνομος Ὀργανισμός, κοινοβουλευτικῶς διῳκεῖτο τὸ Κράτος καὶ ὅπως πολὺ ὀρθὰ εἶπεν ἐν ὅλῃ τῇ εἰλικρινείᾳ του ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ ἡ Κυβέρνησις πιεζομένη τὸ αὐτὸ θὰ καθώριζεν ὅριον, ἀφοῦ κατὰ τὴν στιγμὴν τοῦ καθορισμοῦ τοῦ ὁρίου τοιαύτη ἦτο ἡ τιμὴ τῶν Ἑλληνικῶν σταφίδων ἐν Ἀγγλίᾳ. Νομίζω λοιπὸν ὅτι τὸ σύστημα τῆς διοικήσεως τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ πρέπει νὰ μείνῃ τὸ αὐτό, χωρὶς οὔτε τῶν παραγωγῶν ἀλλ’ οὔτε τοῦ Κράτους ν’ αὐξηθῇ ἡ δικαιοδοσία καὶ τὰ δικαιώματα. Αὐτὰ εἶχον, κύριοι, νὰ εἴπω διὰ τὸ σταφιδικὸν ζήτημα, τὸ ὁποῖον συνεζητήθη σήμερον. Ἐνόμισα ὅτι εἶχον καθῆκον νὰ εἴπω τὰς ὀλίγας αὐτὰς λέξεις, ἀναμένω δὲ τὸ πόρισμα τῶν ἀποφάσεων τῆς Κυβερνήσεως ἵνα ἐκφράσω τὰς ἐπ’ αὐτοῦ γνώμας μου.

§223ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Μπούτης.

§224Ι. ΜΠΟΥΤΗΣ. Μικρὰν πίστωσιν χρόνου θὰ ζητήσω, κύριοι βουλευταί, ἵνα δι’ ὀλίγων, δι’ ἐλαχίστων ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν μὲ τὸ ζήτημα τὸ ὁποῖον ἤχθη πρὸς συζήτησιν. Ἂν ἀνῆλθον τὸ βῆμα τοῦτο δὲν ἀνῆλθον ἵνα ὑποδείξω συστήματα καὶ τρόπους θεραπείας τῆς σταφιδικῆς νόσου, ἀλλὰ ἀνῆλθον ἵνα διαβιβάσω, ἵνα φέρω μέχρι τῆς Βουλῆς τὴν φωνὴν τῆς ἀπογνώσεως τὴν ὁποίαν ἔχει ὑποστῆ ὁ σταφιδικὸς κόσμος, χειμαζόμενος ἐκ διαφόρων ἄλλων θεομηνιῶν, ἀλλὰ ἰδίως ἐκ τῆς ἐκραγείσης σταφιδικῆς κρίσεως. Τὸ ζήτημα ἤχθη πρὸς συζήτησιν ἐξ ἐπερωτήσεως τοῦ ἀξιοτίμου ἐξ Ἠλείας συναδέλφου, ὁ ὁποῖος χθὲς διὰ περισσῆς εὐφραδείας ὑπέδειξε συστήματα θεραπείας τοῦ κακοῦ. Συστήματα τὰ ὁποῖα ἐγὼ τοὐλάχιστον δὲν ἠδυνήθην νὰ κατανοήσω ἢ μᾶλλον μετὰ προσοχῆς παρακολουθήσας τὴν ἀγόρευσίν του δὲν ἠδυνήθην νὰ ἐξεύρω τρόπον δυναμικότητος ἐκτελέσεως τῶν ὑποδεικνυομένων συστημάτων. Ἀλλὰ ὁ κ. βουλευτὴς ἐξ Ἠλείας εὗρε καὶ λόγους νὰ κατηγορήσῃ τὴν Κυβέρνησιν τῆς Χώρας δι’ ἀδράνειαν δι’ ἀστοργίαν περὶ τὴν λύσιν τῆς κρίσεως τῆς σταφίδος. Καὶ ὄχι μόνον ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τῶν στηλῶν τοῦ ἐγχωρίου Τύπου τῆς πόλεως Πύργου ἔψεξε δριμύτατα τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν δῆθεν ἐπιδειχθεῖσαν παρ’ αὐτῆς ἀστοργίαν. Ἀλλ’ ἂς ἐξετάσωμεν, κύριοι βουλευταί, πόσοι καὶ ποῖοι οἱ λόγοι οἱ προκαλέσαντες τὴν σταφιδικὴν κρίσιν. Ὡς διὰ μακρῶν ἀνέπτυξεν ὁ συμπολίτης μου συνάδελφος κ. Βουδούρης, οἱ λόγοι ἦσαν ἡ παραγνώρισις, ἡ τελεία παραγνώρισις τοῦ σκοποῦ τὸν ὁποῖον ἐκλήθη νὰ ἐξυπηρετήσῃ ὁ Αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμὸς ὁ ὁποῖος ἐκλήθη νὰ ἐξασφαλίσῃ εἰς τὸν σταφιδοπαραγωγὸν τὰ ἀναγκαῖα ἔξοδα τῆς καλλιεργείας του καὶ μικρόν τι κέρδος καὶ ἠκολούθησε τὴν πολιτικὴν τῶν ὑψηλῶν τιμῶν ἕνεκα τῶν ὁποίων ἐπῆλθε ραγδαία ἡ κρίσις. Καὶ ὅταν ἐξερράγη αὕτη ἐδόθη εὐχερὲς τὸ βῆμα εἰς τοὺς δημαγωγοὺς τῆς Χώρας, οἱ ὁποῖοι περιερχόμενοι τὰ σταφιδοφόρα μέρη, κατηγόρουν τὴν Κυβέρνησιν ἐπὶ ἀστοργίᾳ. Καὶ συνεπικούρει πρὸς τοῦτο ὁ θερμὸς καιρὸς τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, καὶ συνεπικούρει πρὸς τοῦτο ἡ δυστυχία τοῦ χειμαζομένου σταφιδικοῦ κόσμου, ὁ ὁποῖος ἔτεινεν εὐήκοον τὸ οὖς εἰς τὴν τοιαύτην δημαγωγίαν κατὰ τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ οἱ τίμιοι ἐκεῖνοι, οἱ τίμιοι ἐκπρόσωποι τῆς Χώρας ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι εἶχον τὸ θάρρος νὰ ἀντιμετωπίσουν τὴν δημαγωγίαν, στῆθος πρὸς στῆθος, ἐγένοντο ἀντικείμενον προπυλακισμῶν καὶ ὕβρεων. Τρανὸν δὲ παράδειγμα ἔχω νὰ ἐμφανίσω τὸν συνάδελφον κ. Βουδούρην ὁ ὁποῖος εἶχε τὸ θάρρος εἰς τὴν σταφιδικὴν περιφέρειαν τῆς ἐπαρχίας μας, ν’ ἀναπτύξῃ ἐπὶ ἐπιχειρημάτων ἀδιασείστων ποῦ ἔγκεινται οἱ λόγοι τῆς σταφιδικῆς κρίσεως, ὑπέστη ὕβρεις καὶ προπυλακισμοὺς καὶ ὀλίγου δεῖν νὰ ἐλυντσάρετο. Ἡ κρίσις λοιπὸν χάρις εἰς τὴν τηρηθεῖσαν παρὰ τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ πολιτικὴν τῶν ὑψηλῶν τιμῶν, ἦτο μοιραία, ἦτο ἀναπόφευκτος, ἐφόσον ἡ Ἑλληνικὴ σταφὶς ἔπαυσε ν’ ἀποτελῇ τὸ μονοπώλιον τὸ μοναδικὸν εἶδος τῆς παγκοσμίου παραγωγῆς, καὶ ἐφόσον τὴν Ἑλληνικὴν σταφίδα συνηγωνίζοντο βῆμα πρὸς βῆμα καὶ ἡμέραν πρὸς ἡμέραν ἐξετόπιζον ἀπὸ τοὺς τόπους τῆς καταναλώσεως οἱ παραγωγοὶ τῆς Καλλιφορνίας καὶ τῶν ἄλλων σταφιδοφόρων χωρῶν. Μάτην αἱ ἐκ τῶν ἐξωτερικῶν ἀγορῶν καταγγελίαι τῆς καταστάσεως ταύτης, μάτην ἐκεῖθεν ἐκρούοντο οἱ κίνδυνοι, μάτην ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Κράτους εἰς τὸ Λονδῖνον, ὁ ἀρχηγὸς τῆς διαφημιστικῆς ἐπιτροπῆς, διὰ μιᾶς μακροτάτης ἐκθέσεως ἐτόνιζε τὸν κίνδυνον καὶ δι’ ἐπικλήσεων πρὸς τὴν παραγωγὴν ὑπεδείκνυε τὴν τήρησιν τῆς πολιτικῆς τῶν χαμηλῶν τιμῶν, διότι ἡ σταφὶς τῆς Κορίνθου ἐξεδιώκετο ἀπὸ τὰς ἀγορὰς τῆς καταναλώσεως. Οἱ παραγωγοὶ εἰθισμένοι εἰς τὰς ὑψηλὰς τιμάς, εἰς τὰς διαμαρτυρίας αὐτὰς καὶ εἰς τὰς συμβουλὰς αὐτὰς ἔκλειον τὸ οὖς. Καὶ ἐπειδὴ ὀφείλομεν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου πρὸ παντὸς νὰ εἴμεθα δίκαιοι κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, ὅτι ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐστέλλοντο αἱ συμβουλαὶ αὐταὶ καὶ ὁ σταφιδικὸς ὀργανισμὸς διὰ τοῦ στόματος τοῦ γενικοῦ διευθυντοῦ, ἐτόνισεν εἰς τοὺς ἀντιπροσώπους τῆς παραγωγῆς τὸν κίνδυνον, ἐπεκαλέσθη τὸν πατριωτισμὸν αὐτῶν, δὲν παρέλειπε νὰ ἐπικαλεσθῇ πᾶσαν συνδρομὴν ὅλων τῶν ἀντιπροσώπων ὅλων τῶν μελῶν τοῦ συμβουλίου, ἵνα ἀκολουθηθῇ ἡ πολιτικὴ τῶν χαμηλῶν τιμῶν. Ἀτυχῶς δὲν εἰσηκούσθη ἀλλ’ ὄχι μόνον οὗτος ἀλλὰ καὶ ὁ ἐκπρόσωπος τῆς Κυβερνήσεως ἐν τῷ Αὐτονόμῳ Σταφιδικῷ Ὀργανισμῷ ταχθεὶς πλήρως μὲ τὴν γνώμην αὐτὴν καὶ ὑποδείξας τοὺς κινδύνους τοὺς ὁποίους διατρέχει ἡ σταφὶς οὔτε οὗτος ἐγένετο ἀκουστός, καίτοι μάτην ἐπεκαλέσθη τὴν στοργὴν πρὸς τὴν σταφίδα τῶν ἐκπροσώπων αὐτῶν τῆς ὀργανωμένης παραγωγῆς. Καὶ ἀφοῦ ἠκολουθήθη ἡ πολιτικὴ τῶν ὑψηλῶν τιμῶν, ἦλθε τὸ παρελθὸν σταφιδικὸν ἔτος καὶ ἡ κρίσις ἐξερράγη ραγδαίως. Πρὶν ἢ ἀχθῇ τὸ ζήτημα εἰς συζήτησιν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ συνεζητήθη ἐπερώτησις τοῦ ἐκ Κορινθίας βουλευτοῦ κ. Ἀραβαντινοῦ, ἡ Κυβέρνησις τῆς χώρας τότε συνέστησε ἐξεταστικὴν ἐπιτροπὴν τῶν πραγμάτων, καὶ ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἠλείας συνάδελφος καθ’ ὅ εἶχεν ὑποχρέωσιν δὲν ἐμελέτησε τὰς ἐκθέσεις ἐκείνας τὰς ὁποίας ὑπέβαλεν ἡ ἐπιτροπὴ ἡ ἐργασθεῖσα συντόνως καὶ μετὰ ζήλου διὰ τὸ σταφιδικὸν ζήτημα. Ὑπεδείχθησαν τότε συστήματα θεραπείας, ταῦτα κατὰ κόρον ἐλέχθησαν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, καὶ ὅτι διὰ τὴν θεραπείαν τοῦ ζητήματος τούτου, πολλαὶ ὑπάρχουσιν ἐκθέσεις καὶ ἡ Κυβέρνησις ἡ ὁποία ἀσφαλῶς θὰ ἐμελέτησε ὅλας τὰς ἀπόψεις αὐτὰς θὰ ἀποκρυσταλλώσῃ ταύτας εἰς ἀποφάσεις, τὰς ὁποίας θὰ ἀγάγῃ ἐνώπιον τῶν νομοθετικῶν σωμάτων διὰ νὰ κυρώσῃ αὐτὰς καὶ τότε θὰ παρασχεθῇ ἡ εὐκαιρία εἰς ἕκαστον νὰ ἐκφράσῃ τὴν τοιαύτην ἢ τοιαύτην γνώμην. Παρ’ ὅλας τὰς κατὰ τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ κατηγορίας πάντες καὶ οἱ κατηγοροῦντες αὐτὸν παρεδέχθησαν ὅτι ἡ ὕπαρξις του ὡς ρυθμιστοῦ τῆς σταφίδος εἶναι ἀπαραίτητος. Ἐξηγγέλθησαν κατηγορίαι διὰ τὴν σπάταλον καὶ πολυτελῆ διοίκησιν, ἀλλὰ μὴ ἔχοντες εἰς χεῖρας μας τὴν ἔκθεσιν ἡ ὁποία θὰ ἐπέτρεπεν εἰς ἡμᾶς νὰ ἀχθῶμεν εἰς ἀσφαλῆ κριτήρια, διότι ἡ Κυβέρνησις διέταξε τὸν ἔλεγχον τῆς ὅλης διαχειρίσεως ἡ σχετικὴ ἔκθεσις δὲν ἦλθε ἀκόμη εἰς τὰς χεῖρας μας ἵνα κρίνωμεν κατὰ πόσον αἱ κατηγορίαι αὗται εἶναι σταθεραὶ καὶ βάσιμοι. Θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ὑπουργὸν, ἵνα ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου ἐπιστήσῃ τὴν προσοχὴν τῶν ἐντεταλμένων τὴν ἐκκαθάρισιν ἵνα ὡς τάχιον ἔλθῃ τὸ ζήτημα διὰ περισσοτέραν συζήτησιν καὶ ἐκπέσῃ ἡ κατηγορία ἐκείνη ἡ ἐκφερομένη διὰ πολυτέλειαν ἢ ἀτάσθαλον διοίκησιν τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ, ὑπεδείχθησαν δὲ παρὰ διαφόρων ρητόρων καὶ τὰ μέσα ἐκεῖνα καὶ τὰ φάρμακα ἐκεῖνα διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἐθεραπεύετο ἡ ἐκραγεῖσα σταφιδικὴ κρίσις, καὶ ἀρκοῦμαι εἰς ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα οἱ εἰσηγηταὶ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπρότεινον, χωρὶς βέβαια νὰ ἀπορρίπτωνται τὰ συστήματα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἀνέφεραν ὁ ἐξ Ἠλείας συνάδελφος καὶ ὁ κ. ἀπὸ Πατρῶν τοιοῦτος. Διερχόμενός τις τὴν ἔκθεσιν καὶ ἀναγιγνώσκων τὰ ὑποδεικνυόμενα μέσα πρὸς θεραπείαν τῆς νοσούσης σταφίδος ἤθελεν ἴδει ὅτι ἕν τοιοῦτον φάρμακον ἦτο καὶ ἡ μείωσις τῶν ναύλων. Πρὸ ὀλίγου ὁ ἐκ Πατρῶν κ. συνάδελφος ἀνέπτυξε τὸ ζήτημα καὶ δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἀπασχολήσω ἐπὶ πλέον ὑμᾶς. Ἕτερον ὑποδεικνυόμενον μέσον εἶναι ἡ κατάργησις ἢ ἡ μείωσις τοῦ ἐγγείου φόρου ἐπὶ τοῦ σταφιδοκάρπου. Ἐγὼ δὲν δύναμαι νὰ ἐννοήσω κατὰ τίνα τρόπον καταργουμένου τοῦ ἐγγείου φόρου ἐπὶ τῆς σταφίδος, θὰ ἐπέβαινε τοῦτο πρὸς ὄφελος τῶν παραγωγῶν, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Κωστόπουλος.

§225Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Πρέπει νὰ ἔλθητε εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν τοῦ Ἰουνίου τοῦ 1930, ὁπότε ἐζήτησα ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ καταργήσῃ τὸν φόρον. Ἀντὶ τούτου, ἡ Κυβέρνησις δὲν κατήργησε τὸν φόρον ἀλλὰ ἐβοήθησε τὸν Αὐτόνομον Σταφιδικὸν Ὀργανισμὸν νὰ συνάψῃ δάνειον μὲ τὴν Τράπεζαν, ἔδωσε τὸ δάνειον αὐτὸ καὶ ἐξησφάλισε τιμὴν 2.200. Ἐκείνη τὴν στιγμὴν ὅταν ὑπέγραφε τὸ Κράτος—σήμερον ὅτε ἠξεύρομεν ὅτι ἡ ἐξαγωγὴ ηὔξησε, λέγομεν ὅτι θὰ τὰ πληρώσῃ—τότε ἐλέγαμεν ὅτι ὄχι μόνον δὲν θὰ τὰ ἐπλήρωνε τὸ Κράτος ἀλλὰ θὰ ἐπλήρωνε τὴν ὑπογραφήν του πολὺ περισσότερον ἀπὸ τὰ 50 ἑκατομμύρια.

§226Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριε συνάδελφε ὁ φόρος ὑπάρχει καὶ ἐπιβαρύνεται τὸ προϊόν.

§227Ι. ΜΠΟΥΤΗΣ. Ὁ κ. Βουρλούμης εἰς ἐρώτησιν τοῦ κ. Βουδούρη εἶπε χθὲς ὅτι δὲν φορολογεῖ τὸν σταφιδόκαρπον ἀλλὰ ἄνω τῶν 2 χιλιάδων δραχμῶν.

§228Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Νὰ σᾶς δώσω τὴν ἐξήγησιν. Ὁ κ. Βουδούρης λέγει ὅτι κοστίζει ἡ χιλιὰς εἰς τὸν παραγωγὸν 1800 δρχ. καὶ ἔχει ἀπόδοσιν μηδέν. Καὶ ἀπὸ αὐτὸ τὸ μηδέν, τὸ ἐπανέλαβεν ὁ κ. Μάρκου ὁ ὁποῖος εἶπεν: ὅτι ἀπέδωσε 784 ἑκατομμύρια δραχμὰς εἰς Πάτρας ἡ σταφίδα, 784 ἑκατομμύρια σταφιδόκαρπον, ἡμεῖς ἔχομεν μηδὲν καὶ ἀπὸ αὐτὸ τὸ μηδὲν ἔρχεται τὸ Κράτος καὶ μᾶς παίρνει φόρον. Ἀπαντῶ ὅτι ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ μηδενὸς δὲν σᾶς παίρνει φόρον τὸ Κράτος διότι ὁ παραγωγὸς λαμβάνει ὡς κατώτατον ὅριον αὐτὰς τὰς 1.400 καὶ πληρώνει εἰς τὸ δημόσιον φόρον.

§229Ι. ΜΠΟΥΤΗΣ. Ἐν πάσει περιπτώσει εἰς ἐμὲ θὰ μείνῃ ἀκατάληπτον πῶς φόρος πληρωνόμενος ὑπὸ τῶν σταφιδοπαραγωγῶν δὲν βαρύνει αὐτούς.

§230Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Σᾶς ἔγινε νοητὸν πῶς ὁ ἔμπορος ὁ ὁποῖος πληρώνει 1,50 δραχμὰς φόρον εἰς δελτίον ἐν τούτοις δὲν τὸν πληρώνει; Πῶς σᾶς εἶναι νοητὸν αὐτό;

§231Ι. ΜΠΟΥΤΗΣ. Δὲν θέλομεν νὰ πιστεύσωμεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις θ’ ἀρνηθῇ εἰς τὸν τόσον χειμαζόμενον σταφιδικὸν κόσμον τὴν ἐλάττωσιν τῆς φορολογίας, λαὸν ὁ ὁποῖος χειμάζεται ἰδιαιτέρως ἀπὸ θεομηνίας, λαὸν ὁ ὁποῖος ὁσάκις ὑπῆρξεν ἀνάγκη συνεισέφερεν ἑκατοντάδας ἑκατομμυρίων καθ’ ἣν ἐποχὴν ὁ ἄλλος λαὸς δὲν ἐφορολογεῖτο ἐν τῷ ἰδίῳ μέτρῳ. Περὶ τούτου δὲν μοὶ ἀπομένει οὐδεμία ἀμφιβολία, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τῶν Φιλελευθέρων ἡ μετὰ τοσαύτης στοργῆς περιβάλλουσα τὰ ζητήματα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶναι ζωτικὰ διὰ τὴν Χώραν θὰ θελήσῃ νὰ ἐξετάσῃ μετὰ τῆς αὐτῆς καὶ μείζονος στοργῆς τὴν δυστυχίαν ἡ ὁποία πλήττει τὸν σταφιδικὸν κόσμον. Μεταξὺ τῶν ὑποδειχθέντων μέσων, ὑπεδείχθη καὶ τὸ μέσον τῆς ἐκριζώσεως. Θ’ ἀπησχόλουν πολὺ ὑμᾶς κύριοι....

§232Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν τὸ ὑπεστήριξε κανεὶς αὐτό.

§233Ι. ΜΠΟΥΤΗΣ. Ἐγὼ δὲν ὑποστηρίζω τὸ μέτρον τοῦτο, διότι τὸ μέτρον τοῦτο κατ’ οὐδὲν θὰ προαγάγῃ τὸ ζήτημα τὸ σταφιδικόν, ἀλλ’ ἀπεναντίας θὰ τὸ ἐπιδεινώσῃ. Ὑπεσχέθην, κύριοι, νὰ ὑπάρξω σύντομος. Ἐκπληρῶ λοιπὸν τὴν ὑπόσχεσίν μου ἀπευθύνω τὴν ὑστάτην παράκλησιν καὶ περὶ τούτου οὐδεμία μοῦ μένει ἀμφιβολία, ὅτι ἡ Κυβέρνησις περιβάλλουσα διὰ στοργῆς τὸ σταφιδικὸν ζήτημα θὰ θέσῃ φραγμὸν εἰς τὰ στόματα τῆς δημαγωγίας ἡ ὁποία ἠθέλησε νὰ παραστήσῃ τὴν Κυβέρνησιν τῶν Φιλελευθέρων ἀφιλόστοργον πρὸς ἕνα λαὸν τὸν ὁποῖον ἰδιαιτέρως εὐνοεῖ.

§234Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἡ συζήτησις ἤρχισε μὲ μίαν ἐπερώτησιν, ἀλλὰ μετὰ ταῦτα ἐξηκολούθησεν ὡς ἀνάπτυξις πολιτικῶν πραγμάτων.

§235Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Αὔριον μετὰ τὴν Νομοθετικὴν Ἐργασίαν ἐφ’ ὅσον θὰ ὑπάρχῃ καιρὸς θὰ συνεχίσωμεν διὰ νὰ τερματίσωμεν τὸν ἔλεγχον ἕως τὴν Παρασκευήν. Τὴν Παρασκευὴν ἔχει ὁρισθῇ τὸ Κωπαϊδικόν.

§236ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν αὔριον καὶ ὥραν 4.30′ μ. μ. (Ὥρα 8.30′ μ. μ.)