1931.02.25

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 36η

ΤΕΤΑΡΤΗ 25 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1931

Προεδρία κ. Θ. ΣΟΦΟΥΛΗ

(Ὥρα 4.30′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ν’ ἀναγνωσθῶσι τὰ πρακτικὰ τῆς 12ης Φεβρουαρίου. (Ἀναγινώσκονται καὶ ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς συνεδριάσεως τῆς 12 Φεβρουαρίου).

§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὸ ἀκόλουθον τηλεγράφημα τοῦ Προέδρου τῆς Μεγάλης Ἐθνοσυνελεύσεως τῆς Τουρκίας. (ἀναγινώσκει). Πρὸς τὴν Α. Ε. τὸν κ. Σοφούλην Πρόεδρον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων, Ἔχω τὴν τιμὴν ἀναγγείλω ὑμῖν, ὅτι ἡ Μεγάλη Ἐθνοσυνέλευσις τῆς Τουρκίας ἐκύρωσεν ἐσχάτως δι’ ὁμοθύμου ψηφίσματος, τὸ σύμφωνον φιλίας διαιτησίας καὶ συνδιαλλαγῆς, ὡς καὶ τὰ συνημμένα πρωτόκολλα, τὰ συναφθέντα μεταξὺ τῆς Τουρκίας καὶ τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας. Ἡ ὑπογραφὴ τῶν συμφώνων τούτων ἀποτελεῖ τὴν ἀφετηρίαν μιᾶς νέας γονίμου ἐποχῆς εἰς τὰς σχέσεις τῶν δύο γειτονικῶν Δημοκρατιῶν τῶν συνδεομένων διὰ τόσων κοινῶν συμφερόντων, ὡς ἐδόθη ἡμῖν ἡ εὐκαιρία νὰ διαπιστώσωμεν καὶ αὖθις κατὰ τὴν ἐπίσκεψιν εἰς Ἄγκυραν τοῦ ἐπιφανοῦς Προέδρου τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου τῆς Α. Ε. κ. Βενιζέλου καὶ τῆς Α. Ε. κ. Μιχαλακοπούλου τοῦ διακεκριμένου αὐτοῦ συνεργάτου. Ἡ σύναψις τῶν συμφώνων τούτων, καταστᾶσα οὕτω ὁριστικὴ διὰ τῆς ἐν λόγῳ κυρώσεως, ἀποτελεῖ εὐτυχὲς γεγονὸς πλῆρες ἀγαθῶν ἐπαγγελιῶν καὶ ἄριστον οἰωνὸν διὰ τὰς μελλούσας σχέσεις τῶν δύο Ἐθνῶν, συγχρόνως δὲ ἀποτελεῖ λίαν ἰσχυρὸν στοιχεῖον εἰρήνης καὶ ἡσυχίας ἐν τῇ Ἀνατολικῇ Μεσογείῳ, καὶ ἐν τῇ Χερσονήσῳ τῶν Βαλκανίων, ἔνθα ἐπιδιώκομεν, κοινῷ πόθῳ τὸ ἔργον τῆς προσεγγίσεως τῶν λαῶν. Παρακαλῶ ὑμᾶς ὅπως εὐαρεστηθῆτε νὰ διαβιβάσητε πρὸς τοὺς βουλευτὰς τοῦ εὐγενοῦς Ἑλληνικοῦ Ἔθνους, τὰς προσρήσεις καὶ τὰς διαβεβαιώσεις τῆς φιλίας τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ Τουρκικοῦ Ἔθνους. (Ὑπογρ.) Κιαζὶμ Πρόεδρος τῆς Μεγάλης Ἐθνοσυνελεύσεως τῆς Τουρκίας (Ἡ Βουλὴ χειροκροτεῖ ζωηρῶς).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ βεβαίως εἶναι σύμφωνος νὰ ἀπαντήσω;

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: Οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι Κατερίνης, Αἰγίου, Ἐδέσσης, Καλαμῶν, Ἄρτης, Καλαβρύτων, Καρδίτσης, Πατρῶν, Καβάλλας, Σιδηροκάστρου, Λαμίας, Καρπενησίου, Γιαννιτσῶν, Ἰωαννίνων, Θηβῶν, Πτολεμαΐδος, ὁ σύνδεσμος ἐμποροϋπαλλήλων Θεσσαλονίκης, καὶ ὁ σύλλογος δημοδιδασκάλων Μεσολογγίου, διαμαρτύρονται διὰ τὴν κατάθεσιν νομοσχεδίου «περὶ διαλύσεως τῶν ὑπαλληλικῶν ὀργανώσεων» καὶ ζητοῦν τὴν ταχεῖαν ἐπίλυσιν τῶν ἐκκρεμῶν ζητημάτων. —Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Λούλης καταθέτει τηλεγράφημα τῶν κτηνοτρόφων Ἠπείρου, ζητούντων τὴν τροποποίησιν τοῦ ἐνοικιοστασίου βοσκῶν καὶ δὴ τοῦ ἄρθρου 5 αὐτοῦ. —Τὸ ἕκτον πανελλήνιον καπνοπαραγωγικὸν συνέδριον Θεσσαλονίκης υἱοθετεῖ τὰ αἰτήματα τῶν παραγωγῶν δημητριακῶν, καὶ ζητεῖ τὴν ἀποδοχὴν τούτων παρὰ τῆς Κυβερνήσεως, καὶ τὴν παραλαβὴν τῆς συγκεντρωθείσης κριθῆς ὑπὸ τῆς ἐπιμελητείας τοῦ στρατοῦ. —Τὸ συμβούλιον καπνεργατῶν Ἁλμυροῦ ζητεῖ τὴν ἀπόδοσιν καπνεργατικῶν βιβλιαρίων. —Ὁ πρόεδρος τῆς κοινότητος Μαλαμάτων ἀναφέρων τὴν καταστροφὴν ἣν ὑπέστη ἡ κοινότης των ἐκ τῆς εἰσροῆς τῶν ὑδάτων τοῦ ποταμοῦ Μόρνου, παρακαλεῖ ὅπως χορηγηθῇ πίστωσις διὰ τὴν κατασκευὴν προβολῶν. —Ὁ δήμαρχος Κοζάνης παρακαλεῖ ὅπως ἡ σιδηροδρομικὴ γραμμή, διέλθῃ διὰ Γρεβενῶν–Σιατίτσης–Κοζάνης. —Ἡ ἀστικὴ ἕνωσις κτηματιῶν Θεσσαλονίκης ὑποβάλλει ὑπόμνημα σχετικὸν μὲ τὸν ἠλεκτροφωτισμὸν καὶ ἠλεκτροκίνησιν τῆς Θεσσαλονίκης. —Τὸ ἀγροτικὸν συμβούλιον κοινότητος Καμένης Ἠλείας, ζητεῖ τὴν ἄρσιν τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς βοσκῆς εἰς τὰς τοποθεσίας Κυσοβιὰ καὶ Φλετροπόδα. —Ἡ Παμπελοποννησιακὴ ὁμοσπονδία ἐφέδρων ἀξιωματικῶν καὶ ἀνθυπασπιστῶν Πατρῶν, ζητεῖ τὴν παράτασιν τῆς προθεσμίας ἐπὶ τρίμηνον πρὸς ὑποβολὴν αἰτήσεων ἐκ μέρους τῶν παθόντων ἐν πολέμῳ συναδέλφων των, δικαιουμένων νὰ μεταταχθῶσιν εἰς κατάστασιν τιμητικῆς ἀποστρατείας. —Ὁ σύνδεσμος ἀποστράτων στρατιωτικῶν Λαμίας, ζητεῖ ὅπως κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ στρατιωτικῶν συντάξεων συμπεριληφθοῦν καὶ οἱ νῦν στρατιωτικοὶ συνταξιοῦχοι εἰς τὰς νέας συντάξεις. —Οἱ κάτοικοι Κεφαλοβρύσου διαμαρτύρονται διὰ τὴν ἀπόλυσιν τοῦ συμβολαιογράφου Ξεν. Ὑφάντη. —Τὸ κοινοτικὸν συμβούλιον Φλαμουριᾶς, ζητεῖ τὴν ἄμεσον λύσιν τῶν αἰτημάτων τοῦ διδασκαλικοῦ κλάδου συμφώνως πρὸς τὰς ἀπόψεις τῆς ὁμοσπονδίας των. —Ὁ σύλλογος ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου Καρλοβασίου Σάμου ζητεῖ τὴν μὴ κατάργησιν τῶν περιπτέρων λιανικῆς πωλήσεως καπνοῦ. —Οἱ σταφιδοπαραγωγοὶ Βεργουδίτσης ζητοῦν ὅπως ἀποδοθῇ καὶ εἰς αὐτοὺς τὸ ἐκ τῆς συναλλαγματικῆς διαφορᾶς προκύπτον χρηματικὸν ποσόν. —Ὁ καπνοπαραγωγικὸς κόσμος Στάνου, διαμαρτύρεται διὰ τὴν μελετωμένην καθιέρωσιν τοῦ λαϊκοῦ σιγαρέττου. —Τὸ ἕκτον Πανελλήνιον Καπνοπαραγωγικὸν Συνέδριον Θεσσαλονίκης διαμαρτύρεται διὰ τὴν παρέλκυσιν τῆς ἐπιλύσεως τοῦ Κωπαϊδικοῦ ζητήματος. —Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Θεολογίτης καταθέτει τηλεγράφημα τοῦ Προέδρου τῆς Λέσχης Κων)τῶν Καβάλλας διαμαρτυρομένου κατὰ τοῦ νομομηχανικοῦ καὶ τῆς Νομαρχίας τῆς πόλεώς των, ἀπαγορευσάντων τὴν λειτουργίαν τῆς λέσχης των. —Οἱ δικηγορικοὶ σύλλογοι Ἄρτης καὶ Κορίνθου διαμαρτύρονται διὰ τὴν ὑποβολὴν νομοσχεδίου περὶ καταργήσεως τῆς εἰδικῆς δοσιδικίας δικηγόρων καὶ ἀναμίξεως δικαστῶν εἰς τὰ πειθαρχικὰ συμβούλια. —Οἱ στιβαδόροι καπνοῦ Ξάνθης, ζητοῦν τὴν λῆψιν προστατευτικῶν μέτρων κατὰ τῆς ἀεργίας. —Οἱ κατώτεροι δικαστικοὶ ὑπάλληλοι Ναυπλίου ζητοῦν τὴν τροποποίησιν τοῦ καταρτιζομένου νομοσχεδίου «περὶ πολιτικῶν συντάξεων». —Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Λούλης καταθέτει ὑπόμνημα Χρ. Καζούκα ζητοῦντος τὴν παροχὴν ἀποζημιώσεως, διὰ τὴν σφαγὴν τοῦ ποιμνίου του ὑπὸ τῶν Κουμπαίων πρὸς ἐκδίκησιν. —Ἡ Ἕνωσις Γεωργικῶν Πιστωτικῶν Συναιτερισμῶν Ἄρτης καὶ Φιλιππιάδος παρακαλεῖ ὅπως διαταχθῇ ἡ κατασκευὴ τῆς ὁδοῦ Γεφύρας–Ἀράχθου–Νεοχωρίου. —Ὁ παρὰ τῷ Ἐλεγκτικῷ Συνεδρίῳ Γενικὸς Ἐπίτροπος τῆς Ἐπικρατείας, ὑποβάλλει τὴν ὑπ’ ἀριθμὸν 539 πρᾶξιν διὰ τὴν θεώρησιν χρηματικοῦ ἐντάλματος ἐκ δραχμῶν 2.000.000 ὑπ’ εὐθύνην τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας. —Ὁ παρὰ τῷ Ἐλεγκτικῷ Συνεδρίῳ Γενικὸς Ἐπίτροπος τῆς Ἐπικρατείας, ὑποβάλλει τὴν ὑπ’ ἀριθμὸν 540 πρᾶξιν διὰ τὴν θεώρησιν χρηματικῶν ἐνταλμάτων ἐκ δραχμῶν 428.405 ὑπ’ εὐθύνην τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας. —Ἡ Ἑνωτικὴ Γενικὴ Συνομοσπονδία τῶν ἐργατῶν τῆς Ἑλλάδος, ἡ Πανελλαδικὴ Ὁμοσπονδία Ἐργατῶν Ἠλεκτρισμοῦ καὶ Φωταερίου, ἡ Ὁμοσπονδία Ἐργατῶν Ἐπισιτισμοῦ, ἡ Ὁμοσπονδία ἐργατῶν δέρματος, ἡ Ὁμοσπονδία Ἐργατῶν Οἰκοδομῶν, ἡ Ὁμοσπονδία Ἐργατῶν Τύπου, ἡ ἐπιτροπὴ συμβουλίων ταξικῶν ἐργατικῶν ὀργανώσεων Ἀθηνῶν καὶ ἡ Ναυτεργατικὴ Ἕνωσις Πειραιῶς διαμαρτύρονται διὰ τὴν κατάθεσιν νομοσχεδίου «περὶ διαλύσεως ὑπαλληλικῶν ὀργανώσεων» καὶ ζητοῦν τὴν λύσιν τῶν ἐκκρεμῶν ὑπαλληλικῶν ζητημάτων. —Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Φλῶρος καὶ Α. Λούλης καταθέτουσι τηλεγράφημα τῆς Κοινότητος Δελβενακίου παραπονουμένης κατὰ τοῦ ὑπενωμοτάρχου Πούλιου. —Ὁ λαὸς τῆς Μακεδονίας ἐγκρίνει τὴν στάσιν τῆς Κυβερνήσεως κατὰ τῶν ἀξιώσεων τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ παρακαλεῖ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ψηφίσῃ τὸ ὑποβληθὲν νομοσχέδιον. —Ἐπίσης ὁ Ἐξωραϊστικὸς Σύλλογος Μαγούλας Συκιωνίας ἐκφράζει τὰς αὐτὰς γνώμας καὶ παρακαλεῖ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν Βουλὴν νὰ λάβωσιν αὐστηρότατα μέτρα κατὰ τῶν ἐκτραπέντων ὑπαλλήλων. Ὁ ὑπουργὸς τῆς Παιδείας κ. Γ. Παπανδρέου καταθέτει τὴν κάτωθι ἀπάντησιν: (ἀναγινώσκει). «Ἀπαντῶντες εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 287 ἐ. ἔ. ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Κερκύρας κ. Κ. Ζαβιτζιάνου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1) Τὸ ἔμμισθον τακτικὸν καὶ ἔκτακτον προσωπικὸν τοῦ Τ.Α.Κ.Ε. ἀποτελεῖται ἐκ 12 ὑπαλλήλων, 2 δακτυλογράφων καὶ 2 κλητήρων. 2) Ἡ πρόσληψις ἐγένετο ἄνευ μὲν διαγωνισμοῦ, ἀλλὰ ἐπὶ τῇ βάσει προσόντων· πλέον τοῦ ἡμίσεος τῶν ὑπαλλήλων εἶναι ἔφεδροι. 3) Τὰ προσόντα ἑκάστου ἔχουν ὡς ἑξῆς: 1) Διευθυντής, (ἀπόφοιτος τῆς Ἐμπορικῆς Σχολῆς) Δεκαετὴς προϋπηρεσία ὡς ἀνωτέρου ὑπαλλήλου εἰς τὴν Τράπεζαν Ἀθηνῶν (Γενικὸς Διευθυντὴς ξένων ἀσφαλιστικῶν ἑταιρειῶν). 2) Προϊστάμενος τῆς Στατιστικῆς ὑπηρεσίας, διπλωματοῦχος ἀνωτέρας Γαλλικῆς Σχολῆς, (προϋπηρεσία παρὰ τῇ Ἐπιτροπῇ Ἀποκαταστάσεως Προσφύγων). 3) Προϊστάμενος τοῦ Διοικητικοῦ καὶ ἀλληλογραφίας, (δικηγόρος, δεκαετὴς δημοσία ὑπηρεσία). 4) Γενικὸς Ἐπιθεωρητής, (ἀπόφοιτος τοῦ Ἐμπορικοῦ Τμήματος τοῦ ἐν Ἀλεξανδρείᾳ Ἀβερωφείου Γυμνασίου, προϋπηρεσία λογιστοῦ εἰς τὴν ἐν....... Ἀπόστρατος ἀντισυνταγματάρχης τοῦ 5) Προϊστάμενος Λογιστικῆς καὶ Ταμειακῆς ὑπηρεσίας, (Ἀπόφοιτος τοῦ Ἐμπορικοῦ τμήματος τοῦ Λεοντείου Λυκείου, προϋπηρεσία λογιστοῦ εἰς τὴν Ἀνατολικὴν Ταπητουργίαν). 6) Εἰσηγητής, (Διπλωματοῦχος τῆς ἐν Ἀλεξανδρείᾳ Σαλβαγίου Ἐμπορικῆς Σχολῆς, ἀπόστρατος λοχαγός). 7) Εἰσηγητής, (ἀπόφοιτος Ἐμπορικῆς Σχολῆς ἑξαετὴς λογιστικὴ προϋπηρεσία εἰς διαφόρους ἀνωνύμους ἑταιρείας). 8) Εἰσηγητής, (Τελειόφοιτος Γυμνασίου, προϋπηρεσία, ἀνώτερος ὑπάλληλος εἰς τὴν Ἑταιρείαν Σιδηροδρόμων Ἀνατολῆς). 9) Εἰσπράκτωρ, (ἀπόφοιτος Ἑλληνικοῦ Σχολείου ἀπόστρατος ὑποπλοίαρχος τοῦ Οἰκονομικοῦ). 10) Γραφεύς, ἀπόφοιτος Γυμνασίου. 11) Γραφεύς, ἀπόφοιτος Γυμνασίου. 12) Γραφεύς, ἀπόφοιτος Γυμνασίου. δʹ) Ἡ ἐνοικίασις τοῦ κτιρίου διὰ γραφεῖα τοῦ Ταμείου ἀποτελεῖ ἁρμοδιότητα τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Τ. Α.Κ.Ε. καὶ οὐχὶ τοῦ Ὑπουργείου τῆς Παιδείας. Κατὰ τὴν ὑπεύθυνον αὐτοῦ πρὸς τὸ ὑπουργεῖον ἀπάντησιν ἐδημοσιεύθη πρόσκλησις εἰς τὰς ἐφημερίδας. Ὑπεβλήθησαν ἐννέα προσφοραί, ἐκ τῶν ὁποίων προεκρίθη τὸ ἐνοικιασθὲν κτίριον δι’ ἓν ἔτος ἀντὶ 6.000 δραχμῶν μηνιαίως, ἀποτελούμενον ἐξ ὀκτὼ δωματίων, εἰς ἀρίστην κατάστασιν, εἰς κεντρικωτάτην θέσιν, (γωνία Διδότου– Ἀσκληπιοῦ). 13) Ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς λειτουργίας τοῦ Τ.Α.Κ.Ε. ἤτοι ἀπὸ 20 Ἰουνίου 1930 μέχρι τέλους Δεκεμβρίου τοῦ αὐτοῦ ἔτους αἱ εἰσπράξεις τοῦ Ταμείου ὑπερέβησαν τὰ 3 ἑκατομμύρια καὶ ταῦτα ἐκ δύο μόνον πόρων». Ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν κ. Β. Καραπαναγιώτης καταθέτει τὴν κάτωθι ἀπάντησιν εἰς ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Φλώρου περὶ τῆς διατιμήσεως τοῦ ἄρτου ἐν Φιλιάταις Ἠπείρου. (ἀναγινώσκει) «Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσω, ὅτι δι’ ἐγγράφου ὑμῶν πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Τοπικῆς Ἐπιτροπῆς τῶν διατιμήσεων ἐζητήθησαν σχετικαὶ πληροφορίαι τόσον περὶ τοῦ τρόπου τοῦ κανονισμοῦ τῆς τιμῆς τῶν ἀλεύρων, βάσει τῆς ὁποίας ὁρίζεται ἡ τιμὴ τοῦ ἄρτου, ὅσον καὶ πρὸς τὰ ἰσχύοντα ἀρτοποιητικὰ ἔξοδα, ἵνα ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία ἐπὶ τῇ βάσει τῶν αἰτηθέντων στοιχείων προβῇ εἰς τὸν προσήκοντα ἔλεγχον». Ὁ ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν κ. Π. Ἀργυρόπουλος καταθέτει τὴν κάτωθι ἀπάντησιν. (ἀναγινώσκει). «Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀρ. 247–1–31 ἀντιγράφου ἐρωτήματος τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βελλιανίτου περὶ τῆς αἰτήσεως τῆς χήρας Πολυξένης Καλλονᾶ πρὸς ἀπονομὴν συντάξεως διὰ τὸν ἀποβιώσαντα υἱόν της, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Ἀρχικῶς τὴν 29–11–29 ὑπεβλήθη αἴτησις τοῦ τέως ναύτου Ἰωάννου Καλλονᾶ περὶ ἀπονομῆς συντάξεως, λόγῳ παθήσεώς του ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ. Τὴν ἐν λόγῳ αἴτησιν, μετὰ τῶν σχετικῶν, διεβιβάσαμεν πρὸς τὸ Ἐπιτελεῖον Ναυστάθμου δι’ ἐνέργειαν ἀνακρίσεων. Ἐνεργηθεισῶν ἀνακρίσεων ὑπεβλήθη τὸ πόρισμα αὐτῶν, ὅπερ διεβιβάσαμεν πρὸς Ν. Ν. Πειραιῶς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 157 ἀπὸ 10– 3–1930. Τὴν 12–7–30 διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1289 ἐγγράφου εἰδοποίησεν ἡμᾶς ἡ Α.Ν.Υ.Ε, ὅπως διατάξωμεν τὸν εἰρημένον ἵνα παρουσιασθῇ πρὸς ἐξέτασιν, καθ’ ὅσον ἐν τῇ αἰτήσει του δὲν ὑπῆρχεν ἡ διεύθυνσίς του. Κατόπιν τούτου εἰδοποιήθη ὁ ἐνδιαφερόμενος μέσῳ τοῦ προέδρου Κοινότητος Καΐου Παξῶν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 479 ἀπὸ 15–7–1930 ἐγγράφου ἡμῶν ὅπως προσέλθῃ πρὸς ἐξέτασιν. Τὴν 18–7–1930 διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 488 ἐγνωρίσαμεν εἰς τὴν Α.Ν.Υ.Ε. κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 767 ἀπὸ 21–6–30 πιστοποιητικοῦ τοῦ προέδρου τῆς Κοινότητος Παξῶν ὅτι ὁ ἐν λόγῳ ναύτης Ἰωάννης Καλλονᾶς ἀπεβίωσεν τὴν 1–6–30. Τὴν 21–6–30 ὑπέβαλεν αἴτησιν ἡ Πολυξένη χήρα Καλλονᾶ, ἵνα ἀπονεμηθῇ εἰς αὐτὴν σύνταξις διὰ τὸν ἀποβιώσαντα ὡς ἄνω υἱόν της. Τὴν 29)10)30 διὰ ταυταρίθμου ὑπ’ ἀριθ. 483 ὑπεμνήσαμεν τηλεφωνικῶς ἡμετέραν διαταγὴν περὶ ταχίστης περατώσεως τῆς προκειμένης. Συγκεντρωθέντων τῶν σχετικῶν στοιχείων διεβιβάσθη ὁλόκληρος ὁ φάκελλος διὰ τὰ περαιτέρω πρὸς τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 141)1532 ἀπὸ 22)2)31 ἐγγράφου μας». Ὁ ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν κ. Β. Δεληγιάννης καταθέτει τὰς κάτωθι ἀπαντήσεις: (ἀναγινώσκει). 1) «Ἀπαντῶντες ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 291)2)2)31 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Μπότσαρη καὶ Γ. Καλούδη. ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι διὰ διατάγματος δημοσιευθέντος εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 8)1931 φύλλον τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως ἐχορηγήθη ἔκτακτος πίστωσις ἐκ δραχμῶν 2.500.000 ἐπὶ κεφ. 20)11 τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τοῦ ὑπουργείου τῆς Συγκοινωνίας, πρὸς ἄμεσον ἔναρξιν τῆς ἀνοικοδομήσεως τοῦ νέου Διοικητηρίου Ἰωαννίνων». 2) «Ἀπαντῶντες ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 292)2)2)31 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Στράτου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἡ ὡς ἄνω ἑταιρεία ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Ἰουλίου καταβάλλει κανονικῶς τὰ τέλη περὶ ὧν ἡ ἐρώτησις, ὡς ἐμφαίνεται ἐκ τῶν μηνιαίων ἀναφορῶν τοῦ διευθυντοῦ τοῦ ταμείου Πατρῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ πρὸ τοῦ μηνὸς Ἰουλίου καθεστὼς, ὁριστικὴ ἀπόφασις θέλει ληφθῆ μετὰ τὴν γνωμοδότησιν τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου, εἰς ὃ παρεπέμφθη τὸ ζήτημα διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Ε. 10955 π. ἔ. ἐγγράφου ἡμῶν, οὗτινος ἐγγράφου ἔχει ἤδη λάβει γνῶσιν ὁ κ. Βουλευτής». 3) «Ἀπαντῶντες ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 278)22)1)31 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Φίλιου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι κατόπιν συνεννοήσεως μετὰ τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν (Διεύθυνσις Χωροφυλακῆς) ἐδόθη διαταγὴ πρὸς τὰς Ἀστυνομικὰς ἀρχὰς τοῦ Κράτους ὅπως ἐκδίδωσιν ἀποφάσεις διὰ παραβάσεις τοῦ νόμου περὶ φορολογίας τοῦ καπνοῦ καὶ σιγαροχάρτου μόνον οἱ ἀξιωματικοὶ τῆς χωροφυλακῆς ἀπὸ τοῦ βαθμοῦ τοῦ ἀνθυπομοιράρχου καὶ ἄνω, οἱ δὲ λοιποὶ βαθμοφόροι τοῦ σώματος τούτου κατόπιν ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τόπους Διοικήσεων Χωροφυλακῆς, εἰς ἃς ὑποβάλλονται πρὸς τοῦτο παρὰ τῶν ὀργάνων τούτων τῆς χωροφυλακῆς αἱ ἐκθέσεις κατασχέσεως μετὰ τῶν σχετικῶν πειστηρίων τῶν παραβάσεων καὶ αἱ ἀποφάσεις». Ὁ ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν κ. Γ. Κατεχάκης καταθέτει τὰς κάτωθι ἀπαντήσεις. (ἀναγινώσκει). 1) «Ἀπάντησις ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 287)26)1)31 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἀναστασίου. «Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τῆς ὡς ἄνω ἐρωτήσεως νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν 1) ὅτι τὸ ὑπ’ ἀριθ. 65740) 3)10)30 ἔγγραφον τοῦ ὑπουργείου Προνοίας τὸ ἀφορῶν τὸν Δ. Ἀλεξόπουλον ὑποβληθὲν ἡμῖν ἐκ τοῦ 12 Συντάγματος Πεζικοῦ διεβιβάσθη εἰς τὴν ὑποδιοίκησιν Χωροφυλακῆς Ἀμαλιάδος διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 113581)9)2)31 διαταγῆς ἡμῶν πρὸς παροχὴν πληροφοριῶν σχετικῶν μὲ τὴν ὑπόθεσίν του. 2) Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2277)4)6)30 ἔγγραφον τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου τὸ ἀφορῶν τὴν Πηνελόπην Κυριακοπούλου διεβιβάσθη εἰς τὸ 27ον Πεζικὸν Σύνταγμα διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 158452)18)6)30 διαταγῆς ἡμῶν ἵνα ἐπισυναφθῇ ἀντίγραφον φύλλου μητρώου. Λόγῳ τῆς παρελεύσεως χρόνου ἐγένετο ὑπομνηστικὴ Διαταγὴ εἰς τὸ ἀνωτέρω Σύνταγμα διὰ τὴν ἄμεσον ὑποβολὴν τῆς ἀλληλογραφίας συμπεπληρωμένης. Ὁ ὑπόλογος τῆς βραδύτητος ταύτης ἠλέγχθη ἁρμοδίως». 2) «Ἀπάντησις ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 276)22)1)30 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Φίλιου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀνωτέρου ἐγγράφου, ὅτι ἡ ὑπηρεσία ἡμῶν κατήρτισε σχέδιον νόμου περὶ παρατάσεως τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου 2588, ὅπερ θέλομεν καταθέσῃ προσεχῶς καὶ εὐθὺς ὡς μᾶς ἀποσταλῇ παρὰ τοῦ ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν ἡ ζητηθεῖσα ἔκθεσις, ἥτις δέον κατὰ τὸ Σύνταγμα νὰ συνοδεύῃ τὸ νομοσχέδιον». Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της. 1) Ἐπὶ τῆς προτάσεως νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Νόμου 3855 τοῦ 1929 περὶ συγκροτήσεως τοῦ κατὰ τὸ Σύνταγμα Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου κλπ». καὶ 2) Ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως τοῦ ἀπὸ 30 Σ)βρίου 1925 Ν. Δ. περὶ ἱδρύσεως Διευθύνσεως Πειθαρχικοῦ παρὰ τῷ ὑπουργείῳ τῆς Δικαιοσύνης». Ὁ κ. Γ. Μαρῆς (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ὑποβάλλει σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων περὶ Ταμειακῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Κράτους καὶ ἐπιθεωρήσεως τῶν Δημοσίων Ὑπολόγων». Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 24)31 Αὐγούστου 1925 Ν. Δ. περὶ συμπληρώσεως α) τοῦ νόμου ΓΩΛΣΤʹ κλπ. τοῦ 1911 περὶ ζωοκλοπῆς καὶ ζωοκτονίας, καὶ βʹ τοῦ νόμου 2237 τοῦ 1920 περὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου ΓΩΛΣΤ. κλπ. καὶ 2) Περὶ καθορισμοῦ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν Συμβολαιογράφων. Ὁ κ. Α. Μιχαλακόπουλος (Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν) ὑποβάλλει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Βιέννῃ ὑπογραφείσης τῇ 20 Ἀπριλίου 1929 συμβάσεως περὶ καταστολῆς τῆς παραχαράξεως καὶ κιβδηλίας καὶ καθιερώσεως τῶν εἰς τὰ περὶ τὸ νόμισμα ἐγκλήματα ἐπιβαλλομένων ποινῶν». Οἱ κ. κ. Β. Δεληγιάννης (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν) καὶ Ν. Ἀβραὰμ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης) ὑποβάλλουσι σχέδιον νόμου «περὶ Νομικοῦ Συμβουλίου δικῶν τοῦ Δημοσίου καὶ Διοικητικοῦ Δικαστηρίου Φορολογικῶν παραβάσεων». Ὁ κ. Π. Ἀργυρόπουλος (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν) ὑποβάλλει τὰ κάτωθι σχέδια νόμων: 1) Περὶ ἀντικαταστάσεως τῆς 2 § τοῦ ἄρθρου 18 τοῦ νόμου 4411 «περὶ συγκροτήσεως, προελεύσεως, προαγωγῆς κλπ. τῶν στελεχῶν τοῦ Πολεμικοῦ Ναυτικοῦ». 2) Περὶ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας τοῦ ἄρθρου 39 τοῦ νόμου 4411 «περὶ συγκροτήσεως προελεύσεως, κλπ. τῶν στελεχῶν τοῦ Π. Ναυτικοῦ». καὶ 3) Περὶ ἀντικαταστάσεως τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ νόμου 4411 «περὶ συγκροτήσεως προελεύσεως προαγωγῆς κλπ. τῶν στελεχῶν τοῦ Π, Ναυτικοῦ» καὶ προσθήκης μεταβατικῆς διατάξεως εἰς τὸν ἴδιον νόμον. Ὁ κ. Γ. Μαρῆς (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν) ὑποβάλλει σχέδιον νόμου «περὶ διοικήσεως τῶν ὑπὲρ τοῦ δημοσίου ἢ κοινωφελῶν σκοπῶν κληρονομιῶν, κληροδοσιῶν καὶ δωρεῶν». Ἡ ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τῶν κάτωθι σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 3738 περὶ συστάσεως ἐπιθεωρήσεως Σωμάτων Στρατοῦ». 2) «Περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 30 Αὐγούστου 1926 περὶ συστάσεως Γενικῆς Διευθύνσεως Ὑπουργείου Στρατιωτικῶν, τροποποιηθέντος διὰ τοῦ Ν. Δ. τῆς 10 Ὀκτωβρίου 1926» καὶ 3) «Περὶ τροποποιήσεως τοῦ Νόμου 3552 περὶ καταστάσεως Ἀξιωματικῶν, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ νόμου 4637». Οἱ κ. κ. Β. Δεληγιάννης (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν) καὶ Γ. Κατεχάκης (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν) ὑποβάλλουν σχέδιον νόμου «περὶ παραχωρήσεως γηπέδου εἰς τὴν Ἀμερικανικὴν Λεγεῶνα». Ὁ κ. Ε. Κ. Βενιζέλος (Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου) ὑποβάλλει σχέδιον νόμου «περὶ ὑπαλληλικῶν ὀργανώσεων». Ὁ κ. Α. Μιχαλακόπουλος (Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν) ὑποβάλλει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς συναφθείσης συνθήκης Συνδιαλλαγῆς καὶ Διαιτησίας». Οἱ κ. κ. Γ. Παπανδρέου (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας) καὶ Γ. Μαρῆς (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν) ὑποβάλλουν σχέδιον νόμου «περὶ ἀναγραφῆς πιστώσεως δρ. 100.000 πρὸς ἀνίδρυσιν εἰς τὸ ἐν Δρέσδῃ ὑποδειγματικὸν Μουσεῖον Ὑγιεινῆς τῆς Προτομῆς τοῦ Ἱπποκράτους». Οἱ κ. κ. Γ. Μαρῆς (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν) καὶ Δ. Δίγκας (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας) ὑποβάλλουν σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 18 Ἰουλίου 1930 συμβάσεως μεταξὺ Δημοσίου καὶ Ταχυδρομικῶν Ταμιευτηρίων διὰ τὴν παρὰ τούτων χορήγησιν τῷ Δημοσίῳ δανείου δραχμῶν εἴκοσι πέντε ἑκατομμυρίων κλπ». Ἡ ἐπὶ τῆς Γεωργίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τῶν κάτωθι σχεδίων νόμων: 1) Περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νόμου 4817 «περὶ προστασίας τῆς ἐγχωρίου σιτοπαραγωγῆς». 2) Περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 29 Ὀκτωβρίου 1929 συμβάσεως μεταξὺ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος «περὶ αὐξήσεως τοῦ ἐν ἄρθρῳ 1 τῆς ἀπὸ 10 Σ)βρίου 1929 συμβάσεως ὁριζομένου ποσοῦ διὰ τὴν ἀξίαν τῆς διατεθησομένης ἐπὶ πιστώσει σπορᾶς». 3) «Περὶ κυρώσεως προσυμφώνου μεταξὺ τοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου Ἁγίου Ὄρους περὶ πενταετοῦς μισθώσεως τοῦ ἐν Σιδωνίᾳ Μετοχίου Παρθενῶν ἢ Μπαλαμπᾶ». 4) «Περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 28 Ἰουνίου 1930 συμβάσεως μεταξὺ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ συγκεντρώσεως καὶ διαθέσεως διὰ σπορὰν ποικιλιῶν τινων σίτου καὶ κριθῆς». καὶ 5) «Περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 10 Σεπτεμβρίου 1929 συμβάσεως μεταξὺ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καί Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος περὶ ἀγορᾶς καὶ διαθέσεως ὑπὸ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης διὰ λογαριασμὸν τῆς Α.Τ.Ε. σίτου, κριθῆς, καὶ βρώμης, ἐπὶ πιστώσει τῆς παθούσης ἐκ θεομηνιῶν παραγωγῆς πρὸς σποράν». Ὁ κ. Γ. Παπανδρέου (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας) ὑποβάλλει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 7)14 Αὐγούστου 1926 Ν. Δ. περὶ τροποποιήσεως τοῦ κωδικοποιηθέντος ὑπ’ ἀριθμὸν 1242 νόμου περὶ Μέσης Ἐκπαιδεύσεως». Ἡ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὑπαλληλικῶν ὀργανώσεων». —Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Εὐριπαῖος, Ν. Τζερμιᾶς, Α. Λούλης, Θ. Κριμπᾶς καὶ Β. Κυρέλλος, ὑποβάλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 3552 περὶ καταστάσεως ἀξιωματικῶν, ὡς ἐτροποποιήθη διὰ τοῦ νόμου 4637». —Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Θ. Κριμπᾶς, Α. Λούλης καὶ Δ. Μπότσαρης ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ ἄρθ. 2 ἐδαφ. 3 τοῦ νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν νόμων 4464, 4562 καὶ 4591 περὶ ἀποζημιώσεως τῶν πολεμοπαθῶν». —Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Μπότσαρης ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ ἄρθρ. 2 ἐδαφ. 3 τοῦ νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν νόμων 4464, 4562 καὶ 4591 περὶ ἀποζημιώσεως τῶν πολεμοπαθῶν. —Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Βαλαλᾶς καὶ Ι. Ζάχος ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 4464, 4562 καὶ 4591 περὶ ἀποζημιώσεως πολεμοπαθῶν». Ὁ κ. Π. Ἀργυρόπουλος (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν) ὑποβάλλει σχέδιον νόμου «περὶ προσθήκης τελευταίας παραγράφου εἰς τὸ ἄρθρ. 5 τοῦ ἀπὸ 2 Ἰουνίου 1927 Ν. Δ., περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 9 Ἰουλίου 1926 Ν. Δ. περὶ καταστάσεως τῶν ὑπαξιωματικῶν τοῦ Π. Ναυτικοῦ». Οἱ κ. κ. Π. Ἀργυρόπουλος (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν) καὶ Α. Ζάννας (Ὑπουργὸς τῆς Ἀεροπορίας) ὑποβάλλουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως τοῦ αʹ ἐδαφίου τῆς 1ης παραγράφου τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ νόμου 4226 τῆς 19 Ἰουλίου 1929 περὶ ναυτικῆς Ἀεροπορίας». Ἡ ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὰς ἐκθέσεις αὐτῆς: 1) Ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συγκροτήσεως, προελεύσεως, προαγωγῆς κλπ. τῶν στελεχῶν τοῦ Π. Ναυτικοῦ» καὶ 2) Ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως τοῦ ἀπὸ 17 Σεπτεμβρίου 1926 Ν. Δ. περὶ συστάσεως ὑγειονομικῶν ἐπιτροπῶν ἐν τῷ Π. Ναυτικῷ».

§6Ι. ΛΥΜΠΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον παρακαλῶ πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε κ. Λυμπερόπουλε.

§8Ι. ΛΥΜΠΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔλαβα ἐπανειλημμένως τηλεγραφήματα ἀπὸ τοὺς κατοίκους τῆς ἐπαρχίας μου οἱ ὁποῖοι παραπονοῦνται, καὶ μοῦ ἀνεκοίνωσαν ὅτι ὁ Εὐρώτας καταπλημμυρήσας, ἐκάλυψε 38.000 στρέμματα, ἐπίσης παρόμοια τηλεγραφήματα ἔλαβον ἐκ τοῦ δήμου ὅπου ἐκτελεῖται ἡ ἀποξήρανσις τῆς λίμνης τοῦ Τυρνάσσου, καὶ μοῦ καθιστοῦν γνωστὸν ὅτι τὸ ἀνάχωμα τῆς ἑταιρείας πρόκειται νὰ καταστραφῇ, καὶ ἑπομένως ὅλη αὐτὴ ἡ ἐργασία πρὸς ἀποξήρανσιν τῶν ἑλῶν τοῦ Τυρνάσσου θὰ πάῃ χαμένη. Διὰ τοῦτο παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας ὅπως καὶ τῆς Συγκοινωνίας, νὰ λάβουν τὰ κατάλληλα μέτρα, διότι οἱ κάτοικοι ἐκεῖ ὀλοφύρωνται διότι καταστρέφονται κυριολεκτικῶς.

§9Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Δὲν ἐλήφθη ἀπόφασις ἐκ μέρους τοῦ ὑπουργείου τῆς Γεωργίας, διότι δὲν ἔχει τοιαύτην δικαιοδοσίαν. Τὸ ὑπουργεῖον τῆς Συγκοινωνίας ἐπελήφθη ἤδη τοῦ ζητήματος.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν Ἀναφορῶν καὶ Ἐρωτήσεων Ὁ κ. Μπακόπουλος.

§11Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν του τὴν ἀναφορὰν τοῦ ἐμπορικοῦ καὶ βιομηχανικοῦ συλλόγου Τριπόλεως, καθὼς καὶ τῆς ὁμοσπονδίας ἐπαγγελματιῶν, περὶ ἀναστολῆς τοῦ ἀρξαμένου ἐλέγχου ἐφαρμογῆς τῶν διατάξεων τοῦ νόμου ὁ ὁποῖος ἐπιβάλλει τὴν χαρτοσήμανσιν τῶν ἐμπορικῶν τιμολογίων. Τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ἐπὶ τῇ αἰτήσει τοῦ ἐμπορικοῦ κόσμου ὑπεσχέθη ὅτι ἡ σχετικὴ διάταξις τοῦ νόμου θὰ τροποποιηθῇ. Ἐν τούτοις ὅμως αἱ οἰκονομικαὶ ἀρχαὶ τῆς Τριπόλεως ἐφαρμόζουν τὸν νόμον ἐκεῖνον καὶ ἐπιβάλλουν μεγάλα πρόστιμα εἰς τοὺς ἐμπόρους οἱ ὁποῖοι δὲν χαρτοσημαίνουν τὰ ἐμπορικά τους τιμολόγια κατόπιν τῆς ὑποσχέσεως τοῦ ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν ὅτι ὁ νόμος θὰ τροποποιηθῇ. Εἶδα μάλιστα ὅτι τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ὑπέβαλε σχετικὸν νομοσχέδιον. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ δώσῃ τὰς δεούσας διαταγὰς εἰς τὸ ταμεῖον Μαντινείας, ἵνα συμμορφωθῇ πρὸς τάς γενικὰς αὐτὰς ἀπόψεις τοῦ ὑπουργείου μέχρις ὅτου τροποποιηθῇ. Νομίζω ὅτι τὸ αἴτημα τοῦ ἐμπορικοῦ κόσμου τῆς Τριπόλεως εἶναι δίκαιον.

§12Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Θὰ ὑποβάλω κατ’ αὐτὰς νομοσχέδιον περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου περὶ χαρτοσήμου, θὰ δώσω δὲ διαταγὰς ὅπως μέχρι τῆς ψηφίσεως αὐτοῦ ἡ διοικητικὴ ὑπηρεσία προσαρμοσθῇ πρὸς τὰς διατάξεις συμφώνως μὲ τὰς τροποποιήσεις αἱ ὁποῖαι θὰ γίνουν.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαστρατῆς ἐπὶ ἀναφορᾶς Προέδρου Κοινότητος Βασιλικῆς Χαλκίδος «περὶ ἱδρύσεως Ἀναγκαστικοῦ Συναιτερισμοῦ Ἀμπελοκτημόνων Χαλκίδος».

§14Θ. ΠΑΠΑΣΤΡΑΤΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γαρδικιώτης ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν γεωργικῶν πιστωτικῶν συναιτερισμῶν Καρδίτσης περὶ παροχῆς περιθάλψεως εἰς τοὺς πλημμυροπαθεῖς.

§16Ν. ΓΑΡΔΙΚΙΩΤΗΣ. Πλὴν τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα θὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ δὴ τὸ ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας, θὰ συστήσω εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας ὥστε ἐγκαίρως τοὐλάχιστον νὰ φροντίσῃ νὰ παρασχεθῇ ὁ σπόρος διὰ τοὺς ὀψίμους πλέον καρπούς.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φίλιος ἐρωτᾷ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας ἐὰν σκέπτεται νὰ προβῇ εἰς τὴν ἔκδοσιν τῶν παραχωρητηρίων, τὰ ὁποῖα θὰ ἀπαιτήσουν τοὐλάχιστον μίαν τριακονταετίαν.

§18Θ. ΦΙΛΙΟΣ. Ἐρωτῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας ἐὰν σκέπτεται νὰ προβῇ εἰς τὴν ἔκδοσιν παραχωρητηρίων τὰ ὁποῖα θ’ ἀπαιτήσουν τοὐλάχιστον μίαν τριακονταετίαν καὶ μυριάδας ὑπαλλήλων.

§19Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Ἔχω τὴν γνώμην ὅτι μὲ ὀλιγωτέρους ὑπαλλήλους καὶ σὲ ὀλιγώτερα χρόνια θὰ κατορθωθῇ νὰ γίνουν τὰ παραχωρητήρια.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Συρογιάννης ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων Λουτρῶν–Αἰδηψοῦ.

§21Π. ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συμφώνως πρὸς τὴν ἐπιθυμίαν τῶν κατοίκων Λουτρῶν–Αἰδηψοῦ καὶ τὸ ψήφισμα τῆς κοινότητος, δέον νὰ ὁρισθῇ τοποθεσία διαμορφώσεως τοῦ ἄλσους ἀνατολικῶς τοῦ ξενοδοχείου «Θέρμαι τοῦ Σύλλα» καθόσον ἡ ὁρισθεῖσα ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας ξένων τοῦ ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας εἶναι ἀκατάλληλος ὡς ἐκ τοῦ ἐδάφους τοῦ ἀργιλώδους καὶ εὑρισκομένη εἰς ἀπόκεντρον ἀκατάλληλον τοποθεσίαν τῆς Λουτροπόλεως, ὅπου ἐγκαθισταμένου τοῦ ἄλσους θὰ προσγίνῃ ἀδίκημα εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας τῶν οἰκοπέδων βιοπαλαιστὰς διότι ἡ ἀποζημίωσις ἣν θὰ λάβωσι θὰ εἶναι ἀνεπαρκὴς πρὸς ἀγορὰν οἰκοπέδου πρὸς οἰκοδόμησιν οἰκίας διὰ νὰ στεγάσωσι τὰς οἰκογενείας των.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λούλης ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν προσφυγικῶν ὀργανώσεων συνοικισμῶν οἰκοδομικῶν συνεταιρισμῶν καὶ ἀστῶν ἐν γένει προσφύγων.

§23Α. ΛΟΥΛΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαστρατῆς ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ διοικητικοῦ συμβουλίου Πασάδου, διαμαρτυρομένων κατὰ τῶν ἀποφάσεων τοῦ συνεδρίου Ἁγιάσου περὶ ἐπιβολῆς ταμείου ἐλαίας.

§25Θ. ΠΑΠΑΣΤΡΑΤΗΣ. Παρακαλῶ, κ. ὑπουργέ, νὰ λάβετε ὑπ’ ὄψιν τὴν ἀναφοράν, καθ’ ὅσον ζημιοῦνται καὶ ἀδικοῦνται. Εἶναι μία ἀνωμαλία, ἡ ὁποία ἐν πρέπει νὰ ἐξακολουθήσῃ.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λούλης ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Πανελληνίου συνομοσπονδίας τῶν πολυτέκνων περὶ τροποποιήσεως τῶν νόμων 4733 καὶ 4839.

§27Α. ΛΟΥΛΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φλῶρος, ὅπως ἀναπτύξῃ ὑπόμνημα τοῦ Προέδρου τῆς σχολικῆς ἐπιτροπῆς Κονίτσης.

§29Π. ΦΛΩΡΟΣ. Ἡ ἀναφορὰ ἐνδιαφέρει τὸν κύριον ἐπὶ τῆς Παιδείας ὑπουργόν. Εἰς τὸ ἡμιγυμνάσιον τῆς ἰδιαιτέρας μου πατρίδος εἶχον διορισθῇ δύο καθηγηταί· ἐκ τούτων ὁ εἷς ἐπῆγεν, ὁ ἄλλος ἐγκατέλειψε τὴν θέσιν του. Τὶ ἔδει νὰ πράξῃ ὁ κ. ἐπιθεωρητής; Ἔπρεπε νὰ ἀναγγείλῃ εἰς τὸ ὑπουργεῖον ὅτι αὐτὸς ὁ καθηγητὴς δὲν ἐπῆγε. Ἦλθεν ὁ Σεπτέμβριος, ἦλθεν ὁ Ὀκτώβριος, διεμαρτύροντο οἱ κάτοικοι. Ἔρχομαι ἐγὼ ἐνοχλῶ τὸν κ. ὑπουργόν καὶ τὴν ὑπηρεσίαν διὰ νὰ στείλῃ καθηγητὴν δι’ ἀποσπάσεως ἀπὸ τὰ Ἰωάννινα, ἀλλὰ τίποτε. Ἐνῷ τέλος πάντων μὲ αὐτὸ τὸ μπάλωμα ἔγινεν ἡ δουλειὰ γιὰ δύο μῆνας, ὁ κ. ἐπιθεωρητὴς ἔκρινε σκόπιμον νὰ μπαλώσῃ κανένα ἄλλο σχολεῖον, καὶ ἔτσι τὸ σχολεῖον αὐτὸ ἔμεινε μὲ ἕνα δάσκαλο. Τώρα, τὶ πρέπει νὰ γίνῃ; Ἐπῆγα εἰς τὸ ἐκπαιδευτικὸν συμβούλιον· μᾶς λέγει ὅτι «δὲν ἔχομεν ἄνθρωπον». Ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν ἔγινε τίποτε ἐλλείψει διδακτικοῦ προσωπικοῦ, διότι ἐλαφρᾷ τῇ συνειδήσει ἀπελύσαμεν τοὺς καθηγητὰς τῶν θεωρητικῶν μαθημάτων. Αὐτὸ μοιάζει ὡσὰν ἕναν, ὁ ὁποῖος πετάει τὸν χειμῶνα τὸ παλτό του ποὺ τὸν ἐζέσταινε ἐπὶ 5–6 χρόνια καὶ τὸ πετᾷ στὸ δρόμο. Καὶ ποιὰ εἶναι ἡ θέσις ἐμοῦ τοῦ ἀντιπροσώπου, τοῦ βουλευτοῦ, ἐφόσον ἀφίνεται τὸ σχολεῖο μὲ ἕνα δάσκαλο; Κύριε ὑπουργέ, πρέπει νὰ θεραπευθῇ ἡ ἀνάγκη αὐτὴ διότι εἶναι ἄμεσος. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ αὐτῇ θέλω νὰ εἴπω καὶ μερικὰς σκέψεις, ὅτι διὰ τοὺς καθηγητὰς ὅταν μετατίθενται καὶ δὲν πηγαίνουν εἰς τὰς θέσεις των πρέπει νὰ λαμβάνωνται τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα λαμβάνονται ἐναντίον τῶν στρατιωτῶν ἐγκαταλιμπανόντων τὴν θέσιν των. Διότι ὁ ἐπιθεωρητὴς δὲν τὸ ἀνακοινώνει εἰς τὸ ἐκπαιδευτικὸν Συμβούλιον· τὸ ἐκπαιδευτικὸν συμβούλιον τὸ ἀγνοεῖ, καί τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι ὅτι ὅλα αὐτὰ ξεθυμαίνουν εἰς τοὺς βουλευτάς καὶ δι’ ἡμῶν εἰς ὅλην αὐτὴν τὴν παράταξιν τῆς πρώτης σειρᾶς, ἤτοι εἰς ὁλόκληρον τὴν Κυβέρνησιν.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ αὐτὸς κ. βουλευτὴς ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Ἑλένης Τζαφούλη.

§31Π. ΦΛΩΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, κἄποιος ἀποσπασματάρχης εἰς τὸ Μέτσοβον ἐσχάτως ἔσπασε στὸ ξύλο δύο δυστυχεῖς ποιμένας συμπολίτας μου, διότι δὲν ἐμαρτύρησαν τοὺς ληστάς, τοὺς ὁποίους δὲν μποροῦσαν αὐτοὶ νὰ πιάσουν. Ὁ προκάτοχός σας, κύριε ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, λαβὼν ὑπ’ ὄψει τὴν ἀγανάκτησιν τῆς Κοινῆς Γνώμης, ἀλλὰ καὶ τὴν ἀγανάκτησιν τῶν ἐκλεκτῶν τοῦ Λαοῦ, σᾶς ἔστειλεν ἀναφορὰν καὶ ἀπαντήσατε ὅτι δὲν ἔχετε κείμενον νόμον. Τὸ ἤξευρα, ἀλλὰ εἶναι δυνατὸν αὐτὸς ὁ νομοθέτης ὁ δυστυχὴς νὰ φαντασθῇ ὅτι θὰ εὑρίσκετο ποτὲ ὑπηρέτης τοῦ Λαοῦ, χωροφύλαξ, νὰ κτυπήσῃ δύο πολίτας οἱ ὁποῖοι κατεστράφησαν εἰς τὸ μέτωπον; Ἦτο δυνατὸν νὰ προΐδῃ μίαν τοιαύτην περίπτωσιν ὁ σοφὸς νομοθέτης ὥστε νὰ εἴπῃ, ἐὰν ἕνας χωροφύλαξ σκοτώνῃ ἕνα πολίτην ἢ διαδικασία τῆς συντάξεως νὰ εἶναι τοιαύτη; Δι’ αὐτὸ εἶναι δίκαιον νὰ παράσχωμεν εἰς τὰς δύο αὐτὰς γυναῖκας μίαν σύνταξιν, καὶ μάλιστα ὑπεσχέθη καὶ ὁ πρώην ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Στράτος ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ ἐμπορικοῦ συλλόγου Ἀγρινίου.

§33Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ἀφορᾷ τὸν ἀξιότιμον ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἀλλὰ καὶ τὸν ἀξιότιμον ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν. Πρόκειται περὶ τῆς διαδόσεως τοῦ λαϊκοῦ σιγαρέττου. Κατὰ τοῦ μέτρου αὐτοῦ ἐξανίστανται σχεδὸν ὅλαι αἱ καπνοπαραγωγικαὶ περιφέρειαι καὶ ἰδίως τοῦ Ἀγρινίου, διότι αἱ περιφέρειαι αὗται παρέχουν καπνὸν πρώτης ποιότητος. Ὑποδεικνύω λοιπὸν εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἰδίως εἰς τὸν ἀξιότιμον ὑπουργὸν, ὅτι τὸ τοιοῦτον μέτρον ὄχι μόνον δὲν θὰ συντελέσῃ εἰς τὴν καλλιέργειαν τῆς ποιότητος τοῦ καπνοῦ ὄχι μόνον καὶ τοὺς καταναλωτὰς δὲν θὰ ἐλαφρύνῃ, ἀλλὰ τοὐναντίον καὶ τὴν ποιότητα καπνοῦ θὰ χειροτερεύσῃ. Διότι ἕνα κιλὸ σιγαρέττων, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖται ἀπὸ 40 κυτία, τὰ γενικά του ἔξοδα φόροι ἐνδιάμεσοι ἀξία κυτίων ἀξία σιγαροχαρτίου κ.λ.π. μᾶς κάνουν 287 δραχ. ἔναντι τῶν 300 τῆς ἄλλης ποιότητος συμπεριλαμβανομένου τοῦ κέρδους τοῦ μεσίτου τῶν ἐξόδων μεταφορᾶς κ.λ.π.

§34Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν ἀπεφασίσθη ἀκόμη ἡ καθιέρωσις. Εὑρισκόμεθα εἰς τὴν μελέτην τοῦ ζητήματος. Προσεχῶς θὰ ἀνακοινώσω τὰς ἀποφάσεις τῆς Κυβερνήσεως θὰ λάβω ὑπ’ ὄψει μου τὰς παρατηρήσεις τῶν παραγωγῶν αὐτῶν τοῦ νομοῦ σας.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τσαλδάρης.

§36Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριοι βουλευταί, καὶ πρὸ τῆς διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς ἰδίᾳ δὲ κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν διακοπῶν ἐπῆλθον μεγάλαι ζημίαι εἰς πολλὰ μέρη τῆς Ἑλλάδος, ἐκ πλημμυρῶν, καὶ ἐπῆλθον τοιαῦται εἰς τὴν Ἀχαΐαν εἰς τὴν Ἤλιδα ἐπῆλθον εἰς τὴν Θεσσαλίαν ἐπῆλθον εἰς τὴν Μακεδονίαν, καὶ εἰδικώτερον εἰς τὴν Ἀνατολικὴν Μακεδονίαν καὶ τὴν Θράκην· ὡς πληροφορούμεθα δὲ ἐκ τοῦ Τύπου φαίνεται ὅτι αἱ ζημίαι αὐταὶ θὰ ἦσαν πολλαὶ καὶ αἱ καταστροφαὶ ἱκανῶς μεγάλαι. Βεβαίως νομίζω ὅτι ἐκπροσωπῶ τὸ αἴσθημα ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς ἐκδηλῶν τὴν συμπάθειαν αὐτὴν πρὸς τοὺς παθόντας. Ἀλλὰ πέραν τῆς συμπαθείας θὰ εἶναι ἀνάγκη, φρονῶ, ἡ Βουλὴ νὰ λάβῃ γνῶσιν μᾶλλον ἐπισημοτέραν τῶν πραγματικῶς συμβάντων εἰς τὰ μέρη τὰ διάφορα τὰ ὁποῖα ὑπέστησαν τὰς καταστροφὰς ἐκ πλημμυρῶν. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶχεν ἐκτὸς τῶν ἄλλων ὀργάνων τοῦ Κράτους εἶχεν ἀποστείλει καὶ ἕνα ἐκ τῶν μελῶν της ἵνα παρακολουθήσῃ ἐκεῖ τὰ γενόμενα. Ἀλλὰ θὰ ἤθελον, ἀκριβῶς συνεπείᾳ τούτου, νὰ πληροφορήσῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν Βουλὴν ποῖαι εἶναι αἱ καταστροφαὶ αὐταὶ καὶ ἰδίως ἂν ἔχωμεν καὶ θύματα καὶ κατά τίνα τρόπον σκέπτεται νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς ζημίας αὐτὰς καὶ ἂν ἐλήφθησαν μέσα πρόχειρα πρὸς καταστολὴν τοὐλάχιστον τοῦ κακοῦ ἢ περιορισμὸν αὐτοῦ. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι εἰς θέσιν σήμερον νὰ παράσχῃ τὰς ἀναγκαίας πληροφορίας ἀφοῦ μάλιστα δὲν βλέπω ἐνταῦθα καὶ τὸν κ. ὑφυπουργὸν παρὰ τῷ κ. ὑπουργῷ......

§37Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Δὲν ἐπέστρεψεν ἀκόμη.

§38Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Πολὺ καλὰ, θὰ παρακαλέσω λοιπὸν νὰ ὁρισθῇ μία ἡμέρα διὰ νὰ παράσχῃ τὰς ἀναγκαίας πληροφορίας ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου.

§39Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Μετὰ τὴν ἐπιστροφὴν τοῦ κ. Παπαδάττου καὶ εὐθὺς ὡς εἴμεθα ἕτοιμοι, θὰ φέρωμεν τὸ ζήτημα ἐνώπιον τῆς Βουλῆς.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς Νομοθετικῆς Ἐργασίας Ψήφισι: συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐκτάκτων ἐπισκευῶν καὶ κατασκευῶν πολεμικοῦ ὑλικοῦ». (ψηφίζεται τὸ σύνολον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὑπαλληλικῶν ὀργανώσεων». Ἐπ’ αὐτοῦ τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως.

§41Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 22 Ἰανουαρίου, ἀπαντῶν εἰς ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Οἰτύλου κ. Κουλουμβάκη, ἔλαβα τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλὴν τὰς τελευταίας ἀφορήτους παρεκτροπὰς τῶν δημοσιοϋπαλληλικῶν ὀργανώσεων, καὶ νὰ δηλώσω ὅτι ἄνευ ἀναβολῆς θὰ ἔφερεν ἡ Κυβέρνησις ἐνώπιον τῶν νομοθετικῶν Σωμάτων σχέδιον νόμου ὅπως ζητήσῃ νὰ ἐξοπλισθῇ μὲ ὅλα τὰ ἀναγκαῖα μέτρα διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν στάσιν τῶν δημοσιοϋπαλληλικῶν ὀργανώσεων ἡ ὁποία τείνει εἰς ἀναίρεσιν τῆς ἐννοίας τοῦ Κράτους εἰς κατάλυσιν τῶν ἐλευθεριῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ καὶ εἰς πολιτικὴν καὶ κοινωνικὴν ἀναρχίαν. Τὸ νομοσχέδιον τοῦ ὁποίου λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ζητήσω τὴν ψήφισιν ὑπὸ τῆς Βουλῆς ρυθμίζει τὸ ζήτημα τῆς συγκροτήσεως δημοσιοϋπαλληλικῶν ὀργανώσεων, ἐπιδιωκουσῶν τὴν μελέτην καὶ προστασίαν τῶν σωματειακῶν των συμφερόντων, καθὼς καὶ τὴν προαγωγὴν τοῦ συμφέροντος τῆς ὑπηρεσίας. Τὸ ζήτημα τοῦτο πρώτην φορὰν ρυθμίζεται παρ’ ἡμῶν. Οἱ ἡγούμενοι τῶν δημοσιοϋπαλληλικῶν ὀργανώσεων φαίνονται πιστεύοντες ὅτι τὸ ζήτημα τοῦτο ἔχει ρυθμισθῆ διὰ τοῦ ἄρθρου 14 τοῦ Συντάγματος καὶ τοῦ νόμου 281 «περὶ Σωματείων». Ἀλλ’ εἶναι φανερὸν ὅτι τὸ ἄρθρον 11 τοῦ Συντάγματος οὐδαμῶς ἀφορᾷ τὰς ὀργανώσεις τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων ὡς τοιούτων. Ἐξασφαλίζει τὸ ἄρθρον τοῦτο εἰς τοὺς Ἕλληνας τὸ δικαίωμα τοῦ συνεταιρίζεσθαι, καὶ οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι ὡς πολῖται Ἕλληνες ἔχουν τὸ δικαίωμα τοῦ συνεταιρίζεσθαι, ἱδρύοντες συλλόγους ἐπιστημονικοὺς καλλιτεχνικοὺς καὶ φιλανθρωπικοὺς, καὶ ἄλλους. Ἀλλὰ τὸ ἄρθρον 14 τοῦ Συντάγματος δὲν ἠθέλησε νὰ τοὺς ἀναγνωρίσῃ οὐδὲ κατ’ ἀρχὴν τὸ δικαίωμα νὰ συνεταιρίζωνται ὑπὸ τὴν ἰδιότητά των ὡς δημοσίων ὑπαλλήλων, διὰ τὴν προστασίαν τῶν ἐπαγγελματικῶν των συμφερόντων. Ἡ συζήτησις τοῦ ἄρθρου τούτου ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ἔγεινε κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 4 Φεβρουαρίου 1927. Κατὰ τὴν συνεδρίασιν ἐκείνην ὁ βουλευτὴς Γεωργιάδης, ἐζήτησε νὰ κατοχυρωθῇ εἰδικῶς τὸ δικαίωμα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ὅπως συγκροτοῦν ἐπαγγελματικοὺς συνεταιρισμούς. Ἀλλὰ ἡ πρότασις αὕτη μόνον παρὰ τῶν κομμουνιστῶν βουλευτῶν ὑπεστηρίχθη. Ὅλη δὲ ἡ λοιπὴ Βουλή, ὅπως ἐξάγεται ἐκ τῶν πρακτικῶν, ἀπέκρουσεν αὐτήν. Ἄξιαι ἰδίως ἀναγνώσεως εἶναι αἱ ἀγορεύσεις τῶν κ. κ. Γόντικα, Βοζίκη, Μπουσίου, Καντιάνη, Οἰκονομίδη, Γ. Μπακοπούλου, καὶ ὁ ἀρχηγὸς δὲ τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως ἀνῄρεσε τὴν παράδοξον ἀντίληψιν, ὅτι οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι συνδέονται πρὸς τὸ Κράτος διὰ τῆς συμβάσεως μισθώσεως ἐργασίας καὶ ἀπέκρουσε τὴν πρότασιν τοῦ βουλευτοῦ Γεωργιάδου προσθέσας ὅτι τὸ συμπέρασμά του δὲν εἶναι ὅτι πρέπει οἱ ὑπάλληλοι νὰ στεροῦνται τοῦ δικαιώματος τοῦ συνεταιρίζεσθαι, ἀλλ’ ὅτι τὸ δικαίωμα τοῦτο δὲν εἶναι τόσον γενικὸν τόσον ἀπόλυτον καὶ καθ’ ὅλα ὅμοιον πρὸς τὸ δικαίωμα τοῦ συνεταιρίζεσθαι τῶν πολιτῶν. Ὑπὲρ τῆς γνώμης του μάλιστα ἐπορίσθη ἐπιχειρήματα καὶ ἐκ τοῦ Γερμανικοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον ἠθέλησε νὰ προστατεύσῃ διὰ Συνταγματικῆς διατάξεως τὸ δικαίωμα τοῦ συνεταιρίζεσθαι τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Καὶ προσέθεσεν ἀκόμη ὅτι οἱ ἴδιοι δημόσιοι ὑπάλληλοι, ἐκεῖνο ποὺ ἐπιθυμοῦν εἶναι τοῦτο. Νὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα ν’ ἀποτελοῦν συλλόγους ἀποσκοποῦντας τὴν καλλιτέραν κατάρτισίν των καὶ τὴν ὀργάνωσιν ἀλληλοβοηθείας καὶ ἐν γένει τὴν ἐξύψωσιν τοῦ κλάδου των. Δὲν εἶχεν ἐπιθυμίαν νὰ λάβουν αἱ ὀργανώσεις των συνδικαλιστικὴν μορφήν. Ἐξήγησε μάλιστα ὁ ἀρχηγὸς τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως ὅτι εἶχεν ἔλθει εἰς ἐπαφὴν μὲ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, καὶ διὰ τοῦτο ἐγνώριζε τὰς γνώμας αὐτῶν. Ἐν τέλει ἡ πρότασις τοῦ βουλευτοῦ Γεωργιάδου δὲν ἔγινε δεκτὴ καὶ τὸ ἄρθρον 14 ἐψηφίσθη ἀπαράλακτον ἀκριβῶς ὅπως εἶχεν εἰς τὸ Σύνταγμα τοῦ 1911. Ἄλλως ἡ διάταξις αὕτη ἦτο ὁμοία καὶ εἰς τὸ Σύνταγμα τοῦ 1864, μὲ μόνην τὴν διαφορὰν ὅτι τὸ Σύνταγμα τοῦ 1864 δὲν περιεῖχε τὴν διάταξιν, ὅτι ἡ διάλυσις τῶν σωματείων δὲν δύναται ν’ ἀπαγγελθῇ, παρὰ μόνον διὰ Δικαστικῆς ἀποφάσεως. Ἀνέφερε δὲ τοῦτο, διότι ἐπικρατεῖ ἡ πεπλανημένη γνώμη ὅτι τὸ Σύνταγμα τοῦ 1927 ἐρρύθμισε τὸ ζήτημα τοῦτο κατὰ διάφορον τρόπον ἀπὸ τὰ προηγούμενα Συντάγματα, καὶ ἔδωκε τὴν ἀφορμὴν εἰς τὴν ἀκολασίαν εἰς τὴν ὁποίαν κατέληξαν αἱ δημοσιοϋπαλληλικαὶ ὀργανώσεις. Ἀλλὰ μήπως αἱ δημοσιοϋπαλληλικαὶ ὀργανώσεις εἶχον ἔρεισμα νομικὸν εἰς τὸν νόμον 231 «περὶ Σωματείων»; Οὐδαμῶς. Διότι τὸ μὲν πρῶτον κεφάλαιον αὐτοῦ περιέχει κοινὰς διατάξεις διὰ πάντα τὰ σωματεῖα. Τὸ δεύτερον κεφάλαιον ὁμιλεῖ περὶ ἀλληλοβοηθητικῶν σωματείων, τὰ ὁποῖα εἶναι ἄσχετα πρὸς τὰς σημερινὰς δημοσιοϋπαλληλικὰς ὀργανώσεις. Τὸ κεφάλαιον γʹ ὁμιλεῖ περὶ ἐπαγγελματικῶν σωματείων, ἀλλ’ ἐκ τοῦ ἄρθρου 19 συνάγεται ἀνενδοιάστως, ὅτι πρόκειται κατ’ αὐτὸ περὶ σωματείων ὡς πρὸς τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν ἐργάται ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἐργοδόται ἀφ’ ἑτέρου. Δι’ ὃ καὶ ἀπαγορεύει τὸ ἄρθρον τοῦτο νὰ μετέχωσιν εἰς ἓν καὶ τὸ αὐτὸ σωματεῖον ἐργοδόται καὶ ἐργάται. Ἀλλ’ ὡς ἀποδεικνύεται ἐκ τῆς αἰτιολογικῆς ἐκθέσεως τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, μόνον ἀστοιχείωτοι νομικῶς ἄνθρωποι ἠδύναντο νὰ ὑποστηρίξουν ὅτι ὁ ὑπάλληλος εἶναι ἐργάτης ἔχων ἀπέναντι αὐτοῦ τὸ Κράτος ὡς ἐργοδότην καὶ συνδεόμενος μετ’ αὐτοῦ διὰ τῆς συμβάσεως τῆς μισθώσεως τῆς ἐργασίας. Πᾶσαν ἄλλως τε τυχὸν ἀμφιβολίαν περὶ τοῦ ἂν οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι δύνανται νὰ συγκροτοῦν ἐπαγγελματικὰ σωματεῖα αἴρει τὸ ἄρθρον 2 τοῦ αὐτοῦ νόμου, ἡ διάταξις τοῦ ὁποίου δὲν δύναται προφανῶς νὰ ἀφορᾶ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους. Προκύπτει ἄρα ἀνενδοιάστως, ὅτι τὸ ζήτημα τῆς συγκροτήσεως σωματείων ὑπὸ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς προασπίσεως τῶν ἐπαγγελματικῶν των συμφερόντων δὲν ἔχει εἰσέτι ρυθμισθῆ ὑπὸ τῆς κειμένης παρ’ ἡμῖν νομοθεσίας. Καὶ συνεπῶς ἡ ἵδρυσις τοιούτων σωματείων ἠδύνατο νὰ παρεμποδισθῇ διὰ τῆς ἀσκήσεως τῆς πειθαρχικῆς ἐξουσίας καὶ ἡ διάλυσις αὐτῶν ὡς ἐκθέσμων νὰ ζητηθῇ διὰ τῆς δικαστικῆς ὁδοῦ. Καὶ διὰ μὲν τοὺς στρατιωτικοὺς τὸ πρᾶγμα δὲν ἀμφισβητεῖται, καθόσον τοιαῦται ὀργανώσεις ἀντίκεινται προφανῶς εἰς τὰ ἰδιαίτερα καθήκοντα τῆς ὑπηρεσίας των. Ἀλλὰ καὶ αἱ ὀργανώσεις τῶν ὑπαλλήλων τῆς διοικήσεως μὲ τὰς ἑνώσεις αὐτῶν καὶ τὸν σύνδεσμόν των εἰς Γενικὴν Συνομοσπονγίαν, ἐφόσον μάλιστα ἔφθασαν ἀπὸ πολλοῦ νὰ τεθοῦν ἀντιμέτωποι τοῦ Κράτους, προφανῶς ἀποτελοῦν παράβασιν καθήκοντος, περὶ ἧς προνοεῖ τὸ ἄρθρον 487 τοῦ Ποινικοῦ Νόμου, τὸ ὁποῖον τιμωρεῖ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους «οἵτινες, ἐκτὸς τῶν εἰς τὸν ποινικὸν νόμον ρητῶς ὡρισμένων περιπτώσεων, παραβαίνουν τὰ κοινὰ ἢ τὰ ἰδιαίτερα καθήκοντα τῆς ἐπιτετραμμένης εἰς αὐτοὺς ὑπηρεσίας, εἴτε ἐνυπάρχουν ταῦτα εἰς τὴν φύσιν καὶ ἰδιότητα ὑπηρεσίας, εἴτε εἶναι δι’ ἰδιαιτέρων ὁδηγιῶν». Πρώτην φορὰν ἔρχεται σήμερον παρ’ ἡμῖν ὁ νομοθέτης νὰ ἐπιτρέψῃ τὴν σύστασιν δημοσιοϋπαλληλικῶν ὀργανώσεων, αἱ ὁποῖαι σκοπὸν ἔχουν τὴν προαγωγὴν καὶ προάσπισιν τῶν ἐπαγγελματικῶν συμφερόντων τῶν συγκροτούντων αὐτὰς δημοσίων ὑπαλλήλων. Ἀλλ’ ἐπιτρέποντες τὴν σύστασιν τοιούτων ὀργανώσεων, ἐθεωρήσαμεν ὅτι ἐκ τῆς πικρᾶς πείρας τοῦ προσφάτου παρελθόντος ἐπεβάλλετο νὰ μὴ ἐπιτρέψωμεν τὴν συγκρότησιν τῆς ὅλης ὑπαλληλικῆς ἱεραρχίας εἰς Γενικὴν Ὁμοσπονδίαν, ἡ ὁποία, στηριζομένη ἐπὶ τῆς δυνάμεως μυριάδων ὑπαλλήλων, ἦτο φυσικὸν ὅτι θὰ ἔφθανεν εἰς κατάχρησιν τῆς δυνάμεώς της. Ἐὰν δὲ εἰς τοιαύτην ἀφόρητον κατάχρησιν ἔφθασεν ἡ Γενικὴ Συνομοσπονδία τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ὅταν αἱ ὀργανώσεις αὐτῆς ἦσαν παράνομοι, φαντάζεται κανεὶς ποίας παρεκτροπὰς ἔπρεπε νὰ ἀναμένωμεν, ὅταν ἅπαξ ἀνεγνωρίζαμεν διὰ νόμου τὴν νόμιμον ὕπαρξιν καὶ λειτουργίαν τῶν ὀργανώσεων τούτων. Ἠκολούθησαν ἄλλως τε εἰς τὴν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος τούτου τὰς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου τοῦ καταστατικοῦ νόμου τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, τοῦ ὑποβληθέντος εἰς τὴν Γαλλίαν τὸ 1920 Εἶναι δὲ προφανὲς ὅτι ἐφόσον αἱ ὀργανώσεις τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων περιορισθοῦν τοῦ λοιποῦ εἰς τὴν νόμιμον αὐτῶν ἐνέργειαν, ἡ ὁποία συνίσταται εἰς τὸ νὰ ἐπιδιώκουν τὴν προαγωγὴν τῆς ὑπηρεσίας καὶ τὴν προάσπισιν τῶν σωματειακῶν συμφερόντων των, δι’ ἀναφορῶν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ἢ διὰ προσφυγῆς πρὸς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας διὰ κατάχρησιν ἐξουσίας, ἢ δι’ ἐγέρσεως ἀγωγῆς καθ’ οἱουδήποτε ὅστις θὰ προσέβαλλε τὰ ὑλικὰ ἢ ἠθικὰ συμφέροντα τοῦ σωματείου των, δὲν ἔχουν ἀνάγκην οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι, ὅπως στηρίζωνται ἐπὶ τῆς ὑλικῆς δυνάμεως μυριάδων μελῶν τῆς ὀργανώσεώς των. Ἡ νόμιμος αὐτῶν ἐνέργεια δύναται νὰ ἐξυπηρετηθῇ διὰ τῆς δυνάμεως τῶν ἐπιχειρημάτων των. Ἐφόσον θέλουν νὰ ἀδιαφορήσουν διὰ τὴν δύναμιν τῶν ἐπιχειρημάτων, διὰ νὰ ἐπιβληθοῦν διὰ τῆς ὑλικῆς δυνάμεως τοῦ ἀριθμοῦ των, γίνονται ἐχθροὶ τῆς κοινωνίας, καθόσον ἐπιδιώκουν τὴν κατάργησιν τοῦ ἐλευθέρου ἡμῶν πολιτεύματος, ζητοῦν νὰ ἐπιβάλουν εἰς τὴν ἐκτελεστικὴν καὶ νομοθετικὴν ἐξουσίαν τὴν λῆψιν ἀποφάσεων μὴ ἐγκρινομένων ὑπ’ αὐτῶν, ἐνῶ αἱ ἐξουσίαι αὗται καὶ μόναι εἶναι ἐντεταλμέναι ὑπὸ τοῦ Λαοῦ τὴν ἐλευθέραν ἄσκησιν τῆς ἐκτελεστικῆς καὶ νομοθετικῆς ἐξουσίας. Αὐτὸ δὲ προφανῶς εἶναι ποὺ ἐπιδιώκουν αἱ σημεριναὶ δημοσιοϋπαλληλικαὶ ὀργανώσεις καὶ αὐτὸ ἐκφράζουν παραστατικῶς διά τῶν διεκδικουμένων ὑπ’ αὐτῶν «συνδικαλιστικῶν ἐλευθεριῶν» τὰς ὁποίας προσποιοῦνται πιστεύοντες ὅτι τοὺς ἀσφαλίζει τὸ Σύνταγμα. Ἡ πρόθεσις αὐτῶν εἶναι ἀσυγκάλυπτος. Θέλουν νὰ ἐπεκταθῇ καὶ ἐπ’ αὐτῶν ἡ Σωματειακὴ ὀργάνωσις τὴν ὁποίαν ἀνεγνωρίσαμεν εἰς τοὺς ἐργάτας, θέλουν νὰ θεωρηθοῦν ἔχοντες καὶ αὐτοὶ τὰ ἴδια δικαιώματα ἀπέναντι τοῦ Κράτους, τὰ ὁποῖα ἔχουν καὶ οἱ ἐργάται ἀπέναντι τοῦ ἐργοδότου, θέλουν κατὰ λογικὴν συνέπειαν νὰ ἀναγνωρισθῇ εἰς αὐτοὺς νὰ εἰσέλθουν εἰς τὴν Γενικὴν Συνομοσπονδίαν τῶν ἐργατῶν, διὰ νὰ δυνηθοῦν προσφεύγοντες μίαν ἡμέραν εἰς γενικὴν ἀπεργίαν, νὰ παραλύσουν τὸ Κράτος, νὰ λιμοκτονήσουν τὴν κοινωνίαν, νὰ καταλύσουν τὸ ἐλεύθερον τῆς χώρας πολίτευμα καὶ ἐπὶ τῶν ἐρειπίων ποὺ θὰ συσσωρεύσουν, νὰ ἀναστηλώσουν ἕνα σοβιετικὸν καθεστώς, τὸ ὁποῖον θὰ ἀπετέλῃ τὴν χειροτέραν μορφὴν τῆς τυραννίας. Τὸ νομοσχέδιον ποὺ ὑποβάλλεται ὑπὸ τὴν ψῆφον τῆς Βουλῆς καὶ διὰ τοῦ ὁποίου ἀναγνωρίζεται διὰ πρώτην φορὰν εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους ἡ ὀργάνωσις Σωματείων ἐπιδιωκόντων τὴν προαγωγὴν τῶν Σωματειακῶν τῶν συμφερόντων, δὲν ἀπομακρύνεται ἀπὸ τὰς φιλελευθέρας ἀρχὰς τῆς ὑποβαλλούσης αὐτὸ Κυβερνήσεως. Διὰ τοῦτο καταργοῦμεν τὸ ἄρθρον 1 τοῦ νόμου 3453, διὰ τοῦ ὁποίου ὁ ἀπεργῶν ὑπάλληλος ἐθεωρεῖτο ὑποβαλὼν διὰ τῆς ἀπεργίας καὶ μόνης τὴν παραίτησίν του ἀπὸ τῆς ὑπηρεσίας. Τὸ τοιοῦτον, βέβαια, ὑπεστηρίχθη θεωρητικῶς καὶ ἀλλαχοῦ, ἀλλ’ ὀρθῶς παρετηρήθη ὅτι ἡ τοιαύτη ἑρμηνεία τῆς πειθαρχίας εἶναι ἐντελῶς βεβιασμένη, ἀφοῦ ὁ ἀπεργὸς ὄχι μόνον σκοπὸν νὰ παραιτηθῇ δὲν ἔχει, ἀλλὰ καὶ ἐπιδιώκει τοὐναντίον τὴν ἐξασφάλισιν τῆς ἀνεξελέγκτου καὶ ὑπὸ καλλιτέρους ὅρους παραμονῆς του εἰς τὴν ὑπηρεσίαν. Οὐσιαστικῶς θὰ ἐπρόκειτο περὶ παύσεως, ἥτις δὲν δύναται νὰ ἀφαιρέσῃ τὰς ἐγγυήσεις τὰς ὁποίας ἀσφαλίζει τὸ Σύνταγμα εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, ὁρίζον ἐν ἄρθρῳ 113 ὅτι οἱ τακτικοὶ ὑπάλληλοι εἶναι μόνιμοι καὶ δὲν δύνανται νὰ ἀπολυθοῦν ἄνευ εἰδικῆς ἀποφάσεως τοῦ κατὰ νόμον ὠργανουμένου συμβουλίου. Τὸ νομοσχέδιον ἀπομακρύνεται ἐπίσης τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ αὐτοῦ νόμου 3453, καθόσον περιορίζει τὸ ἀνώτατον ὅριον τῆς φυλακίσεως εἰς ἣν δύνανται νὰ καταδικασθοῦν οἱ ἀρχηγοὶ τῆς ἀπεργίας ἀπὸ πέντε ἔτη εἰς ἓν μόνον, ἐνῷ ἐξ ἄλλου ἐπιβάλλομεν εἰς αὐτοὺς καὶ χρηματικὴν ποινὴν 20–30 χιλιάδων δραχμῶν εἰσπρακτέων καὶ ἐπὶ τῆς περιουσίας τοῦ σωματείου. Προστίθεται ὅμως, ὅπως εἶναι ἀπολύτως ἐνδεδειγμένον, ὅτι ἡ καταδίκη δημοσίου ὑπαλλήλου ἐπὶ ἀπεργίᾳ συνεπάγεται αὐτοδικαίως καὶ τὴν ἔκπτωσιν ἀπὸ τῆς δημοσίας ὑπηρεσίας. Ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ εἰρημένου νόμου 3453 παραμένει ἐν ἰσχύϊ. Αἰσθάνομαι τὸ καθῆκον νὰ ἀπευθύνω μίαν σοβαρὰν προειδοποίησιν πρὸς τοὺς παρεκτρεπομένους δημοσίους ὑπαλλήλους. Ἂς φροντίσουν μετὰ τὴν σήμερον γενομένην ἐπίσημον ἀναγνώρισιν καὶ ρύθμισιν τοῦ δικαιώματος τοῦ συνεταιρίζεσθαι, ἐὰν ἐπιθυμοῦν νὰ παραμείνουν εἰς τὴν δημοσίαν ὑπηρεσίαν, νὰ ἐγκαταλείψουν ὁριστικῶς τὰ ὄνειρα τῶν λεγομένων «συνδικαλιστικῶν ἐλευθεριῶν», διὰ τῶν ὁποίων ἐπεδίωκον καὶ ἤλπιζαν νὰ γίνουν μίαν ἡμέραν κύριοι τοῦ Κράτους. Ὁ ἑλληνικὸς Λαὸς ἀπέδειξεν ὅτι ἔχει ἀρκετὴν ζωτικότητα διὰ νὰ ἀμυνθῇ ἀποτελεσματικῶς κατὰ τοιούτων ἐπιβουλῶν. Βαθυτέρα δὲ γίνεται καθ’ ἡμέραν ἡ πεποίθησις ὅτι τὸ Κράτος φέρεται πρὸς πλήρη πολιτικὴν καὶ κοινωνικὴν ἐξάρθρωσιν καὶ ἀναρχίαν, ἐὰν δὲν παταχθῇ ἀποτελεσματικῶς καὶ δὲν ἐκριζωθῇ ὁλοσχερῶς ὁ ὑπαλληλικὸς συνδικαλισμός. Ἡ κατάχρησις τῆς θέσεως τοῦ δημοσίου ὑπαλλήλου πρὸς ἐξυπηρέτησιν τοιούτων ἀνατρεπτικῶν ἰδεῶν θὰ ἀποβῇ μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ παρόντος νομοσχεδίου ἀσυμβίβαστος πρὸς τὸ καθῆκον τοῦ δημοσίου ὑπαλλήλου. Ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἑτοίμη νὰ λησμονήσῃ ὅλας τὰς σημερινὰς παρεκτροπὰς διὰ τοὺς ὑπαλλήλους ἐκείνους οἱ ὁποῖοι, σεβόμενοι τὰς ἀποφάσεις τῶν συνταγματικῶν ἐξουσιῶν θέλουν προσαρμοσθῆ πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ψηφιζομένου σήμερον νόμου· θὰ δειχθῇ ὅμως ἀμείλικτος πρὸς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι καὶ μετὰ τὴν ψήφισιν αὐτοῦ θὰ ἐσυνέχιζον τυχὸν τὴν ἀνατρεπτικὴν αὐτῶν ἐνέργειαν εἰς τὰς τάξεις τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Ἐλπίζει ὅτι κατὰ τῶν τοιούτων ἀδιορθώτων προμάχων τοῦ ὑπαλληλικοῦ συνδικαλισμοῦ θὰ ἀρκέσουν τὰ ὅπλα, τὰ ὁποῖα θέτουν εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Κράτους οἱ ἤδη ἰσχύοντες καὶ ὁ σήμερον ψηφιζόμενος νόμος. Ἀλλ’ ἐὰν αἱ ἐλπίδες αὐτῆς ἤθελον διαψευσθῇ δὲν θὰ διστάσῃ νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τὰ Νομοθετικὰ Σώματα καὶ νέα ὅπλα.......

§42Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. Νὰ ληφθοῦν ἀπὸ τοῦδε.

§43Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός)....... πρὸς τελεσφόρον ἐκρίζωσιν τοῦ κακοῦ. Τὰ νέα δὲ ὅπλα αὐτὰ, ἐὰν θέλετε νὰ σᾶς εἴπω προχείρως, θὰ εἶναι κατάργησις τοῦ δικαιώματος τοῦ συνεταιρίζεσθαι, ἄρσις τῆς μονιμότητος κλπ. Εὔχομαι νὰ γίνῃ καλὴ χρῆσις τῶν δικαιωμάτων τὰ ὁποῖα σήμερον τοὺς δίδομεν διὰ πρώτην φοράν. Ἀλλ’ ἐὰν γίνῃ κατάχρησις, θὰ εὑρεθῶμεν βεβαίως εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ καταργήσωμεν ἐντελῶς τὸ δικαίωμα τοῦ συνεταιρίζεσθαι. Θὰ ἔχουν πάντα τὰ δικαιώματα ὡς πολῖται Ἕλληνες, ὡς καὶ τὸ δικαίωμα τοῦ συνεταιρίζεσθαι ἀλλ’ ὄχι ὡς δημόσιοι ὑπάλληλοι διὰ νὰ ζητοῦν νὰ ἐκβιάσουν τὸ Κράτος. Τέλος ἐὰν καὶ ταῦτα ἀπεδεικνύοντο ἀνεπαρκῆ, δὲν θὰ ἐδίσταζεν ἡ Κυβέρνησις μετὰ ἓν καὶ ἥμισυ ἔτος, ὅτε ἀποβαίνει δυνατὴ ἡ ἀναθεώρησις τοῦ Συντάγματος νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τὰ Νομοθετικὰ Σώματα συνερχόμενα εἰς ἐθνικὴν συνέλευσιν, νὰ ἀναστείλουν προσωρινῶς τὴν μονιμότητα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων ὅπως καταστῇ δυνατὴ ἡ ριζικὴ ἐκκαθάρισις τῶν τάξεων αὐτῶν ἀπὸ τοῦ συνδικαλιστικοῦ μιάσματος (χειροκροτήματα). Ἡ Κυβέρνησις ἐλπίζει ὅτι οὔτε αὐτὴ οὔτε αἱ διάδοχοι αὐτῆς Κυβερνήσεις θὰ εὑρεθοῦν εἰς τοιαύτην θλιβερωτάτην ἀνάγκην. Ἀλλ’ αὐτὴ μὲν δὲν θὰ διστάσῃ, ἐλπίζει δὲ ὅτι καὶ αἱ διάδοχοι αὐτῆς Κυβερνήσεις δὲν θὰ διστάσουν, ἐὰν τὸ ἡρωϊκὸν τοῦτο φάρμακον καταστῇ ἀναπόδραστον διὰ τὴν ἐξυγίανσιν τοῦ ὑπαλληλικοῦ ὀργανισμοῦ, νὰ χρησιμοποιήσῃ καὶ αὐτὸ (χειροκροτήματα παρατεταμένα). (Κατερχόμενος τὸ βῆμα ὁ κ. Πρωθυπουργὸς δηλοῖ ὅτι ἐπιφυλάσσεται νὰ δηλώσῃ κατὰ τὴν συζήτησιν ποίας ἐκ τῶν τροποποιήσεων τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἀποδέχεται ἡ Κυβέρνησις).

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κουλουμβάκης.

§45Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἡ ὑπόθεσις τὴν ὁποίαν συζητοῦμεν, κύριοι συνάδελφοι, δίδει αἰτίαν ἀναμφιβόλως πρὸς ὀργὴν, ἀλλὰ συζήτησις περὶ τοιούτου θέματος, ἐξαιρετικῶς σπουδαιοτάτου ἐν ὀργῇ, θὰ εἶναι συζήτησις κακή. Εὐτυχῶς δὲ εἴμεθα προφυλαγμένοι ἀπὸ τὴν ὀργὴν, διότι ἀναμφιβόλως ὅλην τὴν Ἐθνικὴν ἀντιπροσωπείαν κατέχει ἄλλο συναίσθημα πολὺ σπουδαιότερον τῆς ὀργῆς, τὸ συναίσθημα τῆς λύπης. Εἶναι κατ’ ἐξοχὴν λυπηρὰ τὰ φαινόμενα καὶ τὰ συμβαίνοντα κατὰ τὰς ἡμέρας αὐτάς, ἐκ μέρους μιᾶς ὀλιγαρίθμου ὁμάδος, εὐτυχῶς ὀλιγαρίθμου, δημοσίων ὑπαλλήλων. Καὶ μὲ τὸ συναίσθημα αὐτὸ τῆς λύπης καὶ τὴν συναίσθησιν τοῦ καθήκοντος μετὰ μεγίστης προσοχῆς ἐπελήφθη τοῦ νομοσχεδίου τοῦ ὑποβληθέντος παρὰ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἡ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν ἐπιτροπή. Τὰς γνώμας τῆς ἐπιτροπῆς θὰ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀναπτύξω πρὸς ὑμᾶς. Ἀλλὰ πρὸ τούτου αἰσθάνομαι τὸ καθῆκον νὰ ἐκφράσω τὴν βαθεῖαν μου εὐγνωμοσύνην πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, διότι εἶχε τὴν καλωσύνην νὰ μνησθῇ τῶν μακρῶν ἀγώνων τοὺς ὁποίους ἔχω ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ κατὰ τὸ μικρὸν χρονικὸν διάστημα, κατὰ τὸ ὁποῖον εἶμαι βουλευτὴς, ἀνταποδίδων δὲ ἐκ μέρους τῆς ἐπιτροπῆς τὸ φιλοφρόνημα πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, διαδηλῶ πρὸς τὴν Βουλὴν ὅτι ἡ ἐπιτροπὴ αἰσθάνεται ἐνθουσιασμὸν διότι, ἐπὶ τέλους, ὁ ἀρχηγὸς τῆς πλειοψηφίας, καλῶς σταθμίσας τὰ πράγματα, ἀπεφάσισε προσωπικῶς νὰ φέρῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς μέτρον, τὸ ὁποῖον θὰ ἀποκαταστήσῃ τὸ Πολίτευμα εἰς τὴν θέσιν του, τὸ ὁποῖον θὰ δώσῃ τόνωσιν εἰς τὴν νομιμοφροσύνην τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, τὸ ὁποῖον νομοθέτημα θὰ φέρῃ τὴν γαλήνην καὶ τὴν περίσκεψιν ἀκόμη εἰς τὰς τάξεις τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Τὸ θέμα εἶναι σπουδαιότατον, ὡς εἶπον, καὶ εἶναι ἐξεταστέον ὑπὸ δύο ἐπόψεις: ὑπὸ ἔποψιν νομικὴν καὶ ὑπὸ ἔποψιν πολιτικήν. Ὑπὸ ἔποψιν νομικήν: ἐὰν ἔχωμεν τὸ δικαίωμα ὡς νομοθετικὴ ἐξουσία ἡ καθεστηκυῖα ὑπὸ τοῦ Συντάγματος, νὰ διατάσσωμεν — ὅπως περιλαμβάνεται εἰς τὸ νομοσχέδιον καὶ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς ἐπιτροπῆς προκειμένου περὶ τῶν ὀργανώσεων δημοσίων ὑπαλλήλων —. Τὸ ζήτημα τὸ πολιτικὸν εἶναι: Ἐὰν ἐμφανίζωνται τοιαῦται περιστάσεις ὥστε νὰ μᾶς ἐπιβάλλουν τὸ καθῆκον νὰ ψηφίσωμεν τοιούτους νόμους, ἐὰν τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα λαμβάνομεν εἶναι ἀνάλογα πρὸς τὴν παρουσιαζομένην ἀνάγκην. Δὲν θὰ ἀπασχολήσω ἐπὶ μακρὸν τὴν Βουλὴν ὅσον ἀξίζει τὸ θέμα, διότι ἐν τῇ ἐκθέσει μου, τὴν ὁποίαν συνέταξα κατὰ τὰς γνώμας μας καὶ τὰς ὑπαγορεύσεις τῆς ὁλομελείας τῆς ἐπιτροπῆς, ἀσχολοῦμαι εἰς τὸ ζήτημα τοῦτο διὰ μακρῶν, νομίζω μάλιστα ὅτι ἐξαντλοῦμεν τὸ ζήτημα τὸ νομικόν. Θὰ ἐξετάσω ὅμως τὸ θέμα ὑπὸ ἔποψιν πολιτικήν. Δὲν εἶναι δυνατόν, κύριοι, νὰ πλανώμεθα περαιτέρω. Τὸ ζήτημα τίθεται καθαρῶς. Πρόκειται νὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ κυβερνᾷ τὴν Ἑλλάδα ἡ ἀντιπροσωπεία τοῦ λαοῦ συγκεκροτημένη εἰς δύο νομοθετικὰ πολιτικὰ σώματα, ἢ πρόκειται ἐντὸς ὀλίγου νὰ εὑρεθῇ ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς ὑπὸ τὸ Κράτος τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων; Δὲν εἶναι αὐτὰ συμπεράσματα, ὅπως εἶπον καὶ ἄλλοτε εἰς τὴν Βουλήν, δὲν εἶναι αὐτὰ μαντεῖαι. Εἶναι γεγονότα μαρτυρούμενα ὑπ’ αὐτῶν τούτων τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Πρὸ δέκα περίπου μηνῶν ἀνέγνων κείμενον ὁμοσπονδίας μεγάλης δημοσίων ὑπαλλήλων, τὸ ὁποῖον θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀναγνώσω καὶ πάλιν. Λέγει: «παρὰ τὴν ὑφισταμένην δηλαδὴ εἰσέτι διάχυτον λαϊκὴν βούλησιν ἡ ὁποία...» (ἀναγινώσκει).

§46Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ποῖος τὸ λέγει αὐτό;

§47Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Εἶναι τὸ ἄρθρον τοῦ δελτίου τῆς συνομοσπονδίας τῶν λειτουργῶν τῆς μέσης ἐκπαιδεύσεως. Ἀλλ’ ἔχομεν κείμενον πρόσφατον—τὸ τελευταῖον ψήφισμα τοῦ συλλαλητηρίου εἰς τὸ «Κεντρικὸν» θέατρον—τῶν παρεκτρεπομένων ἐκείνων δημοσίων ὑπαλλήλων. Ζητοῦσι ν’ ἀποσυρθῇ τὸ κατατεθὲν ἀνελεύθερον, ἀντιδημοκρατικόν, ἀντισυνταγματικὸν νομοσχέδιον «περὶ δημοσιοϋπαλληλικῶν ὀργανώσεων. Νὰ λυθῇ τὸ δημοσιοϋπαλληλικὸν ζήτημα, ἤτοι πρῶτον: νὰ ψηφισθῇ ὁ καταστατικὸς χάρτης συμφώνως πρὸς τὰς ὑπαγορεύσεις τῆς συνομοσπονδίας δημοσίων ὑπαλλήλων τῆς Ἑλλάδος. Ἐκεῖνοι ὑπαγορεύουν, ἡμεῖς ὑπακούομεν καὶ ψηφίζομεν κατὰ τὰς ὑπαγορεύσεις. Νὰ διαρρυθμισθῇ τὸ μισθολόγιον συμφώνως πρὸς τὰς ἀποφάσεις τῆς μεγάλης Κυβερνητικῆς ἐπιτροπῆς Τριανταφύλλου.

§48ΦΩΝΑΙ. Τριανταφυλλοπούλου.

§49Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Τριανταφύλλου λέγει. Ὁ κ. Τριανταφύλλου εἶναι ὁ ἐπὶ κεφαλῆς τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας τοῦ Κράτους. Καὶ ποίαν πεποίθησιν ἔχουν εἰς τὸ Κράτος τὸ ὁποῖον ἀνέλαβον ἐκ προαιρέσεως καὶ ἐνόρκως νὰ ὑπηρετοῦν πιστῶς καὶ πειθαρχικῶς, φαίνεται ἀπὸ ἄλλο ἄρθρον τοῦ ψηφίσματός των εἰς τὸ ὁποῖον λέγουν ἐπικαλοῦνται τὴν βοήθειαν τῆς διεθνοῦς συνδικαλιστικῆς ὁμοσπονδίας, ἐπικαλοῦνται τὴν διεθνῆ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων συνομοσπονδίαν. Πρὸ ὀλίγων ἀκόμη μηνῶν μὴ ἔχοντες οὐδεμίαν ἐμπιστοσύνην εἰς τὰς ἐξουσίας τοῦ Κράτους, προσεκάλεσαν δὲν ξεύρω ποίας ἐθνικότητος δημόσιον ἢ μὴ ὑπάλληλον, ἕναν κύριον ἐν πάσῃ περιπτώσει μὴ Ἕλληνα καὶ συνηθροίζοντο εἰς συλλαλητήρια καὶ τὸν ἀνεβίβαζον ἐπὶ βήματος καὶ ἐκεῖ ἐβροντοφώνουν τὴν συνδικαλιστικὴν ἐλευθερίαν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων κατὰ διεθνῆ ἀντίληψιν καὶ διεθνῆ καθηκοντολογίαν ἢ μᾶλλον δικαιοδοσίαν. Τὸ ζήτημα λοιπὸν κύριοι εἶναι σαφές. Οἱ παρεκτρεπόμενοι ἐκεῖνοι δημόσιοι ὑπάλληλοι εἶναι ἐχθροὶ ἀναμφιβόλως τοῦ Κράτους. Ὁ κατὰ τὴν προχθεσινὴν συνεδρίασιν αὐτῶν ρήτωρ ἔψεξε τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν φορολογίαν τὴν ὁποίαν ἐπιβάλλει τὸ Κράτος εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Λαόν. Δὲν ἐσκέπτετο καθόλου ὁ ἄνθρωπος, ὅτι ἐκ τῆς φορολογίας ἐκείνης μισθοδοτεῖται. Ἔψεξεν ἀκόμη τὴν Κυβέρνησιν, ἀκούσατε θράσος μέγεθος τερατώδους δημαγωγίας, ἔψεξε τὴν Κυβέρνησιν, διότι δίνει συχνὰ εἰδικὰς διαταγὰς εἰς τοὺς φορολογικοὺς ὑπαλλήλους νὰ πιέζουν τοὺς πολίτας δηλαδὴ νὰ εἰσπράττουν τοὺς φόρους. Δὲν θέλει ὁ ἄνθρωπος εἴσπραξιν τῶν φόρων ἢ μᾶλλον ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θέλει εἶναι νὰ διερεθίζῃ τὸν λαὸν, ἐναντίον τῶν νομιμοτέρων μέτρων τῆς Κυβερνήσεως, ἐναντίον τῶν μέτρων ἄνευ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν ὁποίων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ Κράτος. Ἡ δημαγωγία του ἔφθασεν ἀκόμη μέχρι τοῦ νὰ εἴπῃ εἰς τοὺς παρευρισκομένους ἐργάτας, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον κομμουνιστάς, ὅτι ἡ Κυβέρνησις σκέπτεται νὰ ἐλαττώσῃ ὄχι μόνον τοὺς μισθοὺς τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων ἀλλὰ καὶ αὐτὰ τὰ ἡμερομίσθια τῶν ἐργατῶν. Μοῦ εἶπον πολῖται κατὰ πάντα ἀξιότιμοι πολῖται σώφρονες, πολῖται ὅμως φιλελεύθεροι οἱ ὁποῖοι μετέβησαν εἰς τὴν συνάθροισιν ἐκείνην μὲ πνεῦμα εὐμενεστάτων διαθέσεων πρὸς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, ὅτι ἔφυγον ἐκεῖθεν κατηγανακτησμένοι, ὠργισμένοι, διότι δὲν ἀντίκρυσαν συνεδρίασιν δημοσίων ὑπαλλήλων, ἀλλὰ συνεδρίασιν ἐχθρῶν τοῦ Κράτους. Οἱ ὑπάλληλοι ἐκεῖνοι ἀναμιγνύουν τὸ ζήτημα τοῦ μισθοῦ των καὶ μᾶς λέγουν ὅτι ἀγωνίζονται νὰ αὐξήσουν τοὺς μισθοὺς των. Ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία κατὰ τὸ σύνταγμα χειρίζεται ἐν γένει τὰ οἰκονομικὰ ζητήματα κατὰ πρωτοβουλίαν αὐτῆς τὴν ὁποίαν μόνον ἐκ τῶν ὑστέρων δύναται νὰ ἐξετάζῃ καὶ νὰ κρίνῃ ἡ Βουλή, ἡ Κυβέρνησις ὑποθέτω θὰ δώσῃ, καθόσον ἤθελε τὸ φέρει εἰς συζήτησιν, ἀπάντησιν ἂν οἱ μισθοὶ εἶναι σήμερον ἐπαρκεῖς, ἂν τὸ Κράτος εἶναι εἰς θέσιν καθόσον εἶναι ἀνεπαρκὴς νὰ τοὺς συμπληρώσῃ. Ἀλλὰ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω τοὺς ὑπαλλήλους ἐκείνους: Ἀγωνιζόμενοι πρὸς ἐπαύξησιν τῶν μισθῶν των πῶς θὰ ἐπιτύχουν τὴν ἐπαύξησιν αὐτῶν, ἀφοῦ ἀγωνίζονται νὰ καταρρίψουν τὰς Κυβερνήσεις, ἀφοῦ ἀγωνίζονται νὰ ὑπονομεύσωσι τὸ Κράτος, ἀφοῦ καθ’ ὃν τρόπον φέρονται, καθ’ ὃν τρόπον προπαγανδίζουσι σπείρουν τὴν ἀσέβειαν τῶν πολιτῶν πρὸς τοὺς νόμους διὰ νὰ ἀφήσωσι τὴν ἀναρχίαν καὶ τὴν ἀνατροπὴν πάσης Κρατικῆς ἀρχῆς καὶ πάσης Κρατικῆς ἐξουσίας; πῶς θὰ ἐπιτύχουν τὴν ἐπαύξησιν τῶν μισθῶν των, ἀφοῦ ἂν ἀκουσθοῦν, ἂν ἐπιτύχουν δὲν θὰ ὑπάρχῃ Κράτος νὰ τοὺς μισθοδοτῇ; Εἰς τὴν ἔκθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν περιλαμβάνεται ἔκ τινος προσφάτου βιβλίου Ἄγγλου ἀρχιδικαστοῦ βεβαίωσις αὐθεντικὴ ὅτι, οὐχὶ μόνον ἐν Ἑλλάδι, ἀλλὰ καὶ εἰς τὰ ἄλλα Κράτη τῆς Εὐρώπης θὰ ἠδύνατό τις νὰ προσθέσῃ ἔν τινι μέτρῳ περιωρισμένῳ καὶ ἐν Ἀμερικῇ ἀκόμη, ὅτι τὸ σχέδιον τοῦτο εἶναι εἰς ἐφαρμογήν. Σχέδιον ὑπονομεύσεως τῶν Κρατῶν καὶ κατ’ ἄλλους μὲν τρόπους, ἀλλὰ καὶ διὰ τῆς αὐξήσεως τῆς δυνάμεως τῆς ὑπαλληλοκρατίας. Καὶ ἐδῶ τὸ σχέδιον ἐφαρμόζεται ὅπως πανταχοῦ κατὰ σατανικὸν τρόπον. Ἤρχισαν ἀπὸ ὀργανώσεις δημοσίων ὑπηρετῶν, ἐπροχώρησαν εἰς ὀργανώσεις κατωτέρων ἢ ἔστω κατωτάτων τινῶν ὑπαλλήλων, μετὰ ταῦτα ἐπροχώρησαν εἰς ὁμοσπονδίας, εἰς συνομοσπονδίας καὶ τώρα λέγουν εἰς τὸ Κράτος νὰ τολμήσῃ. Ἐπὶ ἡμέρας αἱ ἐφημερίδες ἔχουν στήλας ἐπὶ στηλῶν ἀπὸ δηλώσεις των, ἀπὸ ψηφίσματά των, ἀπὸ ἐπιστολάς των, ὅτι θὰ φθάσουν εἰς τὰ ἔσχατα, ὅτι θὰ ἐπιβάλουν τὰς θελήσεις των, ὅτι κανεὶς δὲν θὰ τολμήσῃ νὰ ἐξωθήσῃ τὰ πράγματα εἰς τὰ ἄκρα, διότι τὰ ἄκρα θὰ στραφοῦν ἐναντίον του, διότι τάχα αὐτοὶ εἶναι ἡ δύναμις. Αὐτὸ εἶναι τὸ σχέδιον καὶ διὰ τοῦτο ἡ Βουλὴ ἔχουσα τὴν εὐκαιρίαν νὰ εἶναι συγκεκροτημένη εἰς τὸ Κρατικὸν κόμμα εἰς κραταιὰν δύναμιν, εἰσηγουμένου δὲ τῆς κραταιᾶς αὐτῆς πλειοψηφίας πολιτικοῦ ἀνδρὸς ἐπιρροῆς καὶ ἐντὸς τῶν νομοθετικῶν σωμάτων καὶ εἰς τὴν συνείδησιν τῆς Χώρας, ἀκόμη δύναμαι νὰ προσθέσω καὶ εἰς τὴν διεθνὴν συνείδησιν, ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ θέσῃ τέρμα εἰς αὐτὴν τὴν ἔκτροπον κατάστασιν, ἡ ὁποία ἀπειλεῖ, ὅπως ὀρθώτατα εἶπεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, τὰ θεμέλια τοῦ Κράτους. Διότι δὲν εἶναι μόνον ὁ ἐχθρὸς ἐντὸς τῆς Ἑλλάδος, ὅπως εἴπομεν ἡ συνεργασία εἶναι διεθνής. Τὴν εἴδομεν πρὸ ὀλίγων μηνῶν ἀπὸ τὸν ἀπεσταλμένον ἐκεῖνον ρήτορα τῶν διαλέξεων καὶ συλλαλητηρίων τῶν Ἑλλήνων δημοσίων ὑπαλλήλων, τὴν βλέπομεν τὴν συνεργασίαν αὐτὴν τὴν διεθνῆ εἰς τὸ τελευταῖον ψήφισμα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ ἀπὸ ὅσα ἄλλα γνωρίζομεν καὶ ἀναγινώσκομεν. Δὲν μᾶς εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ ἀγνοοῦμεν, ὅτι οἱ σημερινοὶ γραμματεῖς καὶ εἰσηγηταὶ τῶν δημοσιοϋπαλληλικῶν ὀργανώσεων, οἱ Γεωργακόπουλοι, οἱ Δαμασκόπουλοι, οἱ Δημητρᾶτοι καὶ οἱ παρόμοιοι, ἀναμφιβόλως λαμβάνουν τὰς διαταγὰς ἔξωθεν τῆς Ἑλλάδος. Ἐγὼ ἔχω ὑπονοίας σοβαρὰς ὅτι λαμβάνουν ἔξωθεν τῆς Ἑλλάδος καὶ ὑλικὰ ἀκόμη μέσα, διότι ἐνῷ διαρκῶς οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι κραυγάζουν ὅτι πεινοῦν, ὅτι δὲν δύνανται νὰ ζήσουν, ἐν τούτοις βλέπομεν δαπάνας ταξειδίων, δαπάνας δημοσιευμάτων, δαπάνας ἀπειραρίθμων τηλεγραφημάτων, δαπάνας ἐγκαταστάσεως πολυτελῶν γραφείων, δαπάνας ἄλλας περιοδειῶν, δαπάνας ἐκδόσεως ἐφημερίδων, δαπάνας ἐκδόσεως περιοδικῶν. Ποῦ εὑρίσκονται ὅλα αὐτὰ τὰ χρήματα; Δύο πράγματα πρέπει νὰ συμβαίνουν ἢ εἶναι βάσιμαι αἱ ὑπόνοιαί μου ὅτι τὰ χρήματα ἔρχονται ἔξωθεν ἢ ἄλλως κατατυραννοῦν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ τὴν τάξιν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, καὶ κατὰ τοῦτον τὸν τρόπον ἀκόμη συλλέγοντες ἐράνους καὶ συνδρομὰς ἀπὸ πτωχοὺς οἰκογενειάρχας καὶ ἑπομένως δὲν εἶναι μόνον οἱ ἀπειλοῦντες μόνον τυραννίαν ἐναντίον τοῦ συνόλου τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, ἀλλὰ εἶναι καὶ οἱ ἀσκοῦντες τυραννίαν ἀφόρητον ἐναντίον αὐτῶν τῶν συναδέλφων των, οἱ ὁποῖοι ἀπό τινα εὐγένειαν, ἀπό τινα συναδελφότητα, ἀπό τινα φιλοτιμίαν στέργουν εἰς τὴν καταβολὴν αὐτῶν τῶν ἐράνων, ὥστε νὰ γίνωνται αὐταὶ αἱ τεράστιαι ἀληθῶς δαπάναι. Καὶ διὰ τοῦτο ἐφόσον τοιοῦτος εἶναι ὁ ἐχθρὸς καὶ ἐντὸς τοῦ Κράτους καὶ ἔξωθεν, διατάσσουν καὶ συμβουλεύουν καὶ συντρέχουν. Πρέπει τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα θὰ λάβῃ ἡ νομοθετικὴ ἐξουσία νὰ εἶναι μέτρα σοβαρὰ, διότι ὅπως λέγεται καὶ εἰς τὴν ἔκθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν θὰ εἶναι ἡ ἐσχάτη πλάνη χείρων τῆς πρώτης, ἐὰν ἐξαντλήσωμεν τὴν σημερινὴν ἡμῶν ὁρμήν, ἐὰν δὲν χρησιμοποιήσωμεν τὴν σημερινὴν ἡμῶν βίαν καὶ δὲν νομοθετήσωμεν μέτρα σοβαρὰ, ἀλλ’ ἀρκεσθῶμεν εἰς ἡμίμετρα, τότε ὁ ἐχθρὸς θὰ ἀνασυνταχθῇ, θὰ ἐνθαρρυνθῇ ἀπὸ τὰ ἡμίμετρα καὶ εὑρίσκων καταλληλοτέραν εὐκαιρίαν βραδύτερον θὰ ἐπικρατήσῃ. Κύριοι ἡ ἐπιτροπὴ προτείνει πέραν τῶν μέτρων τοῦ νομοθετικοῦ νομοσχεδίου, δύο σπουδαιότατα ἀμυντικὰ μέτρα. Τὸ πρῶτον εἶναι νὰ μὴ ἀρκεσθῶμεν εἰς τὴν ὀργάνωσιν κατὰ κλάδους, ἀλλὰ νὰ νομοθετήσωμεν καὶ ὀργάνωσιν κατὰ νομούς, διότι φοβούμεθα ὅτι ἐὰν ἀφήσωμεν ὁμοσπονδίας κατὰ κλάδους, ὁμοσπονδίας αἱ ὁποῖαι θὰ περιλαμβάνουν φερ’ εἰπεῖν 16–17 χιλιάδας λειτουργοὺς τῆς ἐκπαιδεύσεως, ἢ ὁμοσπονδίας οἰκονομικῶν ὑπαλλήλων κατὰ πολλὰς ἐπίσης χιλιάδας, ὁμοσπονδίας ἄλλων ὑπαλλήλων ἐπίσης πολυαρίθμους, ἀφοῦ ὅλαι αὐταὶ αἱ ὁμοσπονδίαι φυσικὸν εἶναι νὰ ἔχουσι τὴν κεντρικήν των ἑκάστη διεύθυνσιν ἐν Ἀθήναις, εὔκολον θὰ εἶναι νὰ συνεννοοῦνται εἰς τὸ διάστημα ὀλίγων στιγμῶν καὶ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον νομίζομεν ὅτι θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ κάμωμεν διὰ τοῦ νόμου καὶ νὰ τὸ ἀπαγορεύσωμεν, θὰ τὸ ἀφήσωμεν οὐσιαστικῶς ἐλεύθερον. Διὰ τοῦτο ἡ ἐπιτροπὴ νομίζει ὅτι πρέπει νὰ εἶναι ὀργανισμὸς κατὰ κλάδους καὶ κατὰ νομούς, διότι κύριοι συνάδελφοι, ὅταν ἔχητε ὅλους τοὺς ἐκπαιδευτικοὺς λειτουργοὺς ἑνὸς νομοῦ, ἔχετε ἕνα σύλλογον πολυάριθμον ἕνα σύνολον μὲ ἐπιβολήν, ἕνα σύλλογον μὲ φῶτα πολλά, ἕνα σύνολον μὲ ἠθικὸν κῦρος, ἕνα σύλλογον ὁ ὁποῖος ἔχει πολλὰ πρόσωπα ἱκανὰ νὰ γράψουν ἀναφοράς, νὰ συντάξουν ὑπομνήματα, νὰ προτείνουν γνώμας νὰ ἐκδώσουν ἐφημερίδας, νὰ ἐκδώσουν περιοδικόν. Τὶ ἄλλο χρησιμεύει εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, ἐφ’ ὅσον ἀρνούμεθα εἰς αὐτοὺς τὸ δικαίωμα νὰ κάμουν πάλην κατὰ τοῦ Κράτους, ἀλλ’ ἀρκούμεθα νὰ ἔχωμεν τὴν ἠθικήν των συνδρομὴν διὰ τὸ Κράτος, τὰ φῶτα αὐτῶν τῆς μορφώσεως των τῆς ἐκπαιδευτικῆς καὶ τῆς πείρας των, διατὶ δὲν θά εἶναι ἱκανοὶ οἱ σύλλογοι αὐτοὶ νὰ ἐκπληρώσωσι αὐτὸ τὸ καθῆκον των; Ἐν τούτοις κύριοι βουλευταὶ ἐφ’ ὅσον ἀντιλαμβάνομαι ἀπόψε ὅτι δὲν θὰ ἦτο διατεθειμένη ἡ πλειοψηφία τῆς Βουλῆς νὰ φθάσῃ μέχρι τοῦ μέτρου τούτου, δὲν θὰ ἐπέμενον περισσότερον, θὰ ἔλεγον ἄς κάμομεν ἐπὶ τέλους αὐτὴν τὴν ὑποχώρησιν ἀλλὰ πάντοτε ὄντες ἄγρυπνοι διὰ τὸ μέλλον, πάντοτε ἕτοιμοι διὰ τὴν πρώτην παρεκτροπὴν νὰ κτυπήσωμεν πλέον ἀποφασιστικῶς καὶ ἀμειλίκτως τὰς ὑπαλληλικὰς ὀργανώσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ἠδύνατο τις νὰ εἴπῃ ὅτι δὲν ἔχουσι κάποιον λόγον ἐφ’ ὅσον εἶναι ἐπιτετραμμένον καὶ εὔκολον εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους νὰ εἶνε μέλη ἐπιστημονικῶν ἑταιρειῶν, νὰ εἶνε μέλη τῆς Ἀκαδημίας, νὰ εἶνε μέλη συλλόγων ἐκπαιδευτικῶν καὶ ἑπομένως νὰ χρησιμοποιοῦν τὰ φῶτα των, νὰ χρησιμοποιοῦν τὰς γνώμας των εἰς τὴν καλλιτέραν λειτουργίαν τοῦ Κράτους. Ἔλεγον σήμερον τὴν μεσημβρίαν εἰς δημοσίους ὑπαλλήλους, διατὶ δὲν θὰ ἦτο εἰς ὑμᾶς προτιμώτερον ἀντὶ νὰ ἔχητε εἰς τὸ ἐθνικὸν Θέατρον Δαμασκόπουλον καὶ Γεωργακόπουλον, νὰ ἔχητε εἰς τὴν Βουλὴν ἐμένα καὶ ἄλλους πολὺ καλλιτέρους ἀπὸ ἐμὲ βουλευτὰς νὰ σᾶς ὑποστηρίζουν; Ποῖος ἀπὸ τὴν Βουλὴν καὶ τὴν Γερουσίαν δὲν εἶναι διατεθειμένος νὰ δώσῃ εἰς τούς δημοσίους ὑπαλλήλους ὅλα τὰ μέσα τὰ ἠθικὰ, διὰ νὰ ἐκτελέσουν τὸ καθῆκον των πρὸς στήριξιν τοῦ Κράτους καὶ τῆς Κοινωνίας. Δέν ἠξεύρω κύριοι τὶ χρησιμεύουν οἱ Γεωργακόπουλοι καὶ Δαμασκόπουλοι εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, ἐφ’ ὅσον εἶναι πολυάριθμοι βουλευταὶ καὶ Γερουσιασταὶ διατεθειμένοι ὑπὲρ αὐτῶν. Αὐτοῦ τοῦ εἴδους οἱ συνδικαλισμοὶ θὰ ηὔξανον βεβαίως τὴν ὑποψίαν ὅτι δὲν ζητεῖται δι’ αὐτῶν ἡ ἐξυπηρέτησις ἐνίων δικαιωμάτων λογικῶν συμφερόντων ἀλλὰ κἄτι τι ἄλλο, κάτι διάφορον καὶ βεβαίως ἐπικίνδυνον. Ἐν τούτοις ἐπαναλαμβάνω, ἐφ’ ὅσον ἡ πλειοψηφία τῆς Βουλῆς φαίνεται διατεθειμένη νὰ μὴ φθάσῃ ἐκεῖ, δὲν θὰ ἐπιμείνωμεν, ἀλλ’ ἐγὼ ἐκφράζω τοὺς φόβους μου. Ἡ ἄλλη ὅμως πρότασις τῆς ἐπιτροπῆς μὲ εὑρίσκει, κύριοι, ἀμετάπειστον ἀπέναντι ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἤθελον τυχὸν πολεμήσῃ αὐτήν. Εἶναι μαρτυρημένον ἀπὸ συγγραφεῖς μεγάλης ἐπιστημονικῆς ἀξίας καὶ μεγάλης ἐμπειρίας ὅτι: ἁπανταχοῦ τοῦ κόσμου οἱ διευθύνοντες τὰς οἱασδήποτε ὀργανώσεις κατορθώσαντες διὰ διαφόρων μέσων νὰ διαιωνίζωνται εἰς τὰς θέσεις τῶν διευθύνσεων, καταντοῦν ν’ ἀποτελοῦν μίαν ὀλιγαρχίαν. Ὑπάρχει ἓν βιβλίον τὸ ὁποῖον ἔχει μεταφρασθῆ εἰς ὅλας τὰς εὐρωπαϊκὰς γλώσσας, τοῦ καθηγητοῦ τοῦ Πανεπιστημίου Τουρίνου Μίκελη, τοῦ ὁποίου ἀποσπάσματα πολλὰ ἐδημοσιεύθησαν καὶ εἰς Ἑλληνικὸν περιοδικὸν ἐσχάτως, τὸν ὁποῖον βιβλίον ἀποδεικνύει μὲ τὰς τέσσαρας πράξεις τῆς ἀριθμητικῆς, μὲ ὅλας τὰς λεπτομερείας, μὲ ὅλα τὰ παραδείγματα, ἀπὸ ὅλας τὰς χώρας, ὅτι οἱ διευθύνοντες τὰς οἱασδήποτε ὀργανώσεις εἴτε ἐργατικὰς εἴτε ἐργοδοτικὰς εἴτε δημοσιοϋπαλληλικὰς εἴτε οἱασδήποτε ἄλλας, διαιωνιζόμενοι εἰς τὰς διευθύνσεις ἐκείνας, καταντοῦν ν’ ἀποτελοῦν μίαν ὀλιγαρχίαν ἡ ὁποία δὲν σέβεται, οὔτε νόμους οὔτε πρόσωπα οὔτε καθήκοντα, οὔτε ἠθικὴν ἀντίληψιν οὔτε τίποτε ἄλλο, παρὰ μόνον σέβεται τὴν θέσιν της καὶ ἀγωνίζεται ἡ ὀλιγαρχία αὐτὴ κατὰ πάντα τρόπον νὰ κρατηθῇ εἰς τὴν διεύθυνσιν τῶν διαφόρων ὀργανώσεων, καὶ ἀποτελεῖ ἡ ὀλιγαρχία αὐτὴ πραγματικὸν κίνδυνον, διότι, ὅπως ἀναπτύσσομεν καὶ εἰς τὴν ἔκθεσιν τῆς ἐπιτροπῆς, κύριοι βουλευταί, βεβαίως ὁ συνεταιρισμὸς εἶναι μία συνεργασία πολλῶν ἀτόμων, ὁ ὁποῖος συγκεντρώνει περισσότερα πνευματικὰ μέσα, περισσοτέρας δυνάμεις, δραστηριότητα, περισσοτέρας διαθέσεις πρὸς διάπραξιν τοῦ καλοῦ. Βέβαια ὁ συνεταιρισμὸς δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ εἶναι ἀγαθοποιὸς δύναμις, ἐὰν ἀγαθοποιὸν ὂν εἶναι ὁ ἄνθρωπος. Ἀλλὰ δυστυχῶς ἐπίσης εἶναι μαρτυρημένον ἀπὸ ὅλην τὴν ἱστορίαν, ὅτι τὸ χειρότερον εἶδος τοῦ Κράτους, τὸ χειρότερον εἶδος ὀργανώσεως, τὸ χειρότερον εἶδος ἀνθρωπίνης συμπράξεως, εἶναι ἐκεῖνο εἰς τὸ ὁποῖον ὀλίγοι ἄνθρωποι ἐπικρατοῦν καὶ μόνον αὐτοὶ σκέπτονται, μόνον αὐτοὶ ὑπαγορεύουν, μόνον αὐτοὶ πράττουν, κατὰ πρόσχημα δὲ φέρεται πράττων, εἴτε ὁ λαὸς εἴτε ἡ ὀργάνωσις. Αὐτὸ τὸ κακὸν ὑπάρχει καὶ εἰς τὸν τόπον μας ἐδῶ καὶ εἰς τὰς ὑπαλληλικὰς ὀργανώσεις καὶ εἰς ἄλλας διαφόρους ὀργανώσεις. Ἔχετε ἀνθρώπους τοὺς ὁποίους ἐρωτᾶτε: ποῖον εἶναι τὸ ἐπάγγελμά σας ἀπὸ 25ετίας. — Πρόεδρος σωματείου. Ποῖον εἶναι τὸ ἐπάγγελμά σας ἀπὸ 20ετίας. Γραμματεὺς ὁμοσπονδίας. Ὁ Α. Δημητρᾶτος γραμματεὺς τῆς ὁμοσπονδίας ἐργατῶν, ὁ Β. Δημητρᾶτος γραμματεὺς τῆς διδασκαλικῆς ὁμοσπονδίας, ὁ Γ. Δημητρᾶτος Γενικὸς γραμματεὺς τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων. Ἐδῶ εἶναι ἡ βασιλεία τῶν Δημητράτων! Ἔχω καὶ ἐγὼ ἀκόμη δύο ἀρίστους συμπολίτας πρώτης τάξεως λειτουργοὺς δημοσίας ἐκπαιδεύσεως, τὸν κ. Γυδαρᾶκον καὶ τὸν κ. Πετρούλιαν, φιλτάτους εἰς ἐμέ, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ ἐτῶν δυσφοροῦντες οἱ ἴδιοι κατ’ ἀνάγκην εὑρίσκονται νὰ εἶναι πρόεδρος ὁ εἷς, γενικὸς γραμματεὺς ὁ ἄλλος ἢ ὁμοσπονδίας ἢ συνομοσπονδίας. Αὐτοῦ τοῦ εἴδους οἱ ἄνθρωποι ὅπως λέγωμεν καὶ εἰς τὴν ἔκθεσιν συνειθίζουν ἐπὶ τέλους μὲ αὐτὸ τὸ ὑψηλὸν ἀξίωμα ἐπὶ δεκαετίαν, 15ετίαν, 20ετίαν. Πῶς νὰ τὸ χάσουν; Λοιπὸν πρέπει ν’ ἀποδεικνύουν τὴν χρησιμότητά των, νὰ ἀποδεικνύουν ὅτι ἄνευ αὐτῶν χάνεται ὁ κόσμος. Λοιπὸν σύλλογοι συνεδριάζουν, λόγοι, ἀνακοινωθέντα, ψηφίσματα, ἀπειλαί, ἀπεργίαι, συσκέπτεται ἡ συνομοσπονδία, ἀποφασίζει ἡ συνομοσπονδία, ἀπεφάνθη ἡ συνομοσπονδία, διότι ἐὰν δὲν ἐγίνοντο αὐτὰ τὶ χρησιμότητα θὰ ἔχουν; Λοιπόν, αὐτὸ τὸ κακό, αὐτὴ ἡ ὀλιγαρχία πρέπει νὰ ἐκτοπισθῇ. Εἰς αὐτὸ ὡς εἰσηγητὴς τῆς Ἐπιτροπῆς ἐμμένω ἀδιάσειστος, κ. βουλευταί, καὶ πιστεύω ὅτι καὶ ἡ Βουλὴ θὰ ἐπιδοκιμάσῃ αὐτὸ τὸ μέτρον, νὰ παύσῃ αὐτὴ ἡ ὀλιγαρχία ἡ ἀπειλοῦσα τὸν κόσμον. Διότι κ. συνάδελφοι, βλέπετε ποῦ προχωροῦν. Νομίζετε κύριοι ὅτι πρόκειται περὶ ὑπαλληλικῆς κινήσεως; Περὶ δημοσιοϋπαλληλικῆς κινήσεως πρόκειται; Τὸ εἶπον τὸ ἐπαναλαμβάνω καὶ τὸ τονίζω ὄχι, πρόκειται περὶ προπαγάνδας. Διότι, ἀκοῦστε ἄλλο ἐπιχείρημα τάχα τὸ ὁποῖον κινεῖ αὐτοὺς εἰς τὴν ἐπανάστασιν, εἶναι μεταξύ, λέγουν, τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων οἱ προνομιοῦχοι, πρέπει νὰ ἐπικρατήσῃ ἰσότης. Ὅλοι ἴσοι!

§50Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Εἰς αὐτὸ ἔχουν δίκαιον.

§51Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Τὸ τελειότερον κύριοι, κατὰ τὴν γνώμην μου μισθολόγιον τὸ ὁποῖον ὑπάρχει εἰς τὸν κόσμον εἶναι τὸ Γερμανικὸν μισθολόγιον τοῦ 1924, τὸ ὁποῖον μετερρύθμισεν ριζικῶς καὶ καθ’ ὅλον τὸ πλάτος του τὸ μισθολόγιον τοῦ 1919. Ἐντὸς δηλαδὴ μιᾶς δεκαετίας οἱ Γερμανοὶ ἐδιδάχθησαν, ὅτι πρέπει νὰ μεταρρυμισθῇ τὸ μισθολόγιον τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, καὶ δίδουν μισθὸν εἰς τὸν τμηματάρχην τριπλάσιον ἀπὸ τὸν μισθὸν τοῦ εἰσηγητοῦ καὶ δίδουν μισθὸν εἰς τὸν διευθυντὴν τοῦ ὑπουργείου τετραπλάσιον ἀπὸ τὸν μισθὸν τοῦ τμηματάρχου. Διότι καὶ εἰς τὴν Γερμανίαν καὶ εἰς ἄλλα Κράτη καὶ ἰδιαίτατα εἰς τὴν Ἀγγλίαν διὰ νὰ καταρτισθῇ τὸ Κράτος, εἶναι γνωστὸν ὅτι ἀναθέτουν κυρίως τὴν λειτουργίαν τῆς διευθύνσεως τοῦ μεγάλου αὐτοῦ Κράτους εἰς τοὺς διευθυντὰς τῶν ὑπουργείων, οἱ ὁποῖοι εἶναι ὑψηλαὶ καὶ ἐξερετικαὶ προσωπικότητες. Διότι ὅπως εἶπεν ἄριστα ὁ ἡγέτης τῆς ἀριστερᾶς ἐν Γαλλίᾳ ὁ κ. Ἑρριώ, ἡ Δημοκρατία δὲν εἶναι τὸ πολίτευμα τῆς γενικῆς ἰσοπεδώσεως. Ἡ Δημοκρατία ὑπὲρ πᾶν ἄλλο πολίτευμα ἔχει ἀνάγκην τῆς ἀριστοκρατίας τῶν πνευμάτων, ἐναντίον τῆς ὁποίας βάλλουν μόνον τὰ μικρὰ καὶ μοχθηρὰ καὶ ὀλέθρια πνεύματα: (χειροκροτήματα). Δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Ἑλληνικὴ Βουλὴ καὶ ἡ Ἑλληνικὴ Γερουσία ὑπὸ τὸ πρόσχημα μιᾶς τάχα ἰσότητος νὰ φέρῃ μίαν ἰσοπέδωσιν, νὰ προτρέψῃ τοὺς ἀνωτάτους δημοσίους λειτουργοὺς εἰς φυγὴν ἀπὸ τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν, καὶ νὰ στραφοῦν πρὸς τὰς ἰδιωτικὰς ἐπιχειρήσεις, καὶ νὰ μείνῃ τὸ Κράτος ἔρμαιον μικροϋπαλλήλων ἀσυγκροτήτων ἐπιστημονικῶς καὶ ἀσυγκροτήτων ὑπὸ ἔποψιν πείρας.

§52Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ Ὡμίλησαν περὶ ἀνισότητος τοῦ μισθοῦ ὁμοιοβάθμων.

§53Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Πρόκειται περὶ ἀναρχίας τῆς ὁποίας ὑπεύθυνοι εἶναι ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις.

§54Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἀλλὰ κύριοι, οἱ δημόσιοι αὐτοὶ ὑπάλληλοι ἀπευθύνονται πρὸς τὴν Κοινὴν Γνώμην καὶ βάλλουν ἐναντίον ἀκόμη καὶ τοῦ πολιτικοῦ κόσμου. Εἶναι ἀνάγκη νὰ διαφωτισθῇ ἡ Ἑλληνικὴ Κοινὴ Γνώμη, ὅτι ὁ πολιτικὸς κόσμος συγκεκροτημένος εἰς τὰ δύο νομοθετικὰ σώματα, οὐχὶ μόνον σήμερον, οὐχὶ μόνον πρὸ δέκα ἐτῶν, οὐχὶ μόνον πρὸ εἴκοσιν ἐτῶν ἀλλὰ καὶ ἀκόμη προτήτερα, ὅταν ἐκυβέρνα διὰ λόγους ἱστορικοὺς ἀπολύτως δικαιολογημένους μία ἀπολυταρχία εἰς τὸν τόπον, μία ὀλιγαρχία τῶν πολιτευομένων οἰκογενειῶν, ἀκόμη καὶ τότε ὁ πολιτικὸς κόσμος, διότι ἐξήρχετο ἀπὸ τὴν ψήφων τοῦ λαοῦ διότι ἤθελε νὰ ἔχῃ τὰς ἐμπνεύσεις, ἐνεπνέετο πάντοτε ἀπὸ αἴσθημα αὐταπαρνήσεως ἀπέναντι τοῦ καθήκοντός του πρὸς τὴν Χώραν. Ὅταν ὁ Τρικούπης εἶπε στὴν Ἑλληνικὴ Βουλὴ «θὰ σὲ ἐλαττώσω κατὰ τὸ ἥμισυ», ἡ Ἑλληνικὴ Βουλὴ χειροκροτοῦσα ἐψήφισε τὴν καταδίκην τοῦ πολιτικοῦ κόσμου κατὰ τὸ ἥμισυ. Ὅταν ὁ Τρικούπης εἶπε «θὰ ψηφίσω μέτρα παραπόνων διὰ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους καὶ θὰ περικοπῇ ἡ ἐξουσία σας», ὁ πολιτικὸς κόσμος χειροκροτῶν καὶ προθύμως τὸ ἐψήφισε. Ὅταν ὁ Θ. Δεληγιάννης ἐψήφισε τὴν ἀποκέντρωσιν τὴν αὐτοδιοίκησιν τῆς δημοτικῆς ἐκπαιδεύσεως, εἰσηγήσει τοῦ μακαρίτου Πετρίδου, ὁ πολιτικὸς κόσμος ἐψήφισε καὶ τὸ μέτρον ἐκεῖνο, χειροκροτῶν καὶ ἐνθουσιῶν. Ὅταν ὁ Δημήτριος Ράλλης ἐπρότεινε τὴν μονιμότητα τῶν ὑπαλλήλων νομοθετικῶς, ὁ πολιτικὸς κόσμος ἐνθουσιῶν καὶ χειροκροτῶν ἐψήφισε καὶ τὸ μέτρον ἐκεῖνο. Ὅταν ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος εἰσηγήθη νὰ τεθῇ διάταξις εἰς τὸ Σύνταγμα περὶ μονιμότητος τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ἐνθυμοῦμαι καλῶς ὅτι χειροκροτοῦσα ἡ Βουλὴ ἐψήφισε τὴν Συνταγματικὴν ἐκείνην διάταξιν. Δὲν δύναται κανεὶς λοιπὸν νὰ εἴπῃ εἰς τὸν πολιτικὸν κόσμον, ὅτι φροντίζει περὶ αὐτοῦ τάχα, ὅτι τάχα ἀσκεῖ αὐταρχικότητα τινά, ὅτι δὲν ἔχει συνείδησιν Δημοκρατικήν, λαϊκήν. Ἀλλὰ ὁ πολιτικὸς κόσμος τῆς χώρας δὲν θὰ ἀπαρνηθῇ τὰ ἰδικά του δικαιώματα. Ἀλλὰ θὰ προδώσῃ τὰ δικαιώματα τὰ ἐμπιστευμένα εἰς αὐτὸν ὑπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, ἐὰν δὲν κτυπήσῃ μίαν μισαρὰν ὀλιγαρχίαν δημοσίων ὑπαλλήλων λαμβάνουσαν διαταγὰς ἔξω ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα καὶ ἐπιδιώκουσαν νὰ ἀνατρέψῃ τοὺς συνταγματικοὺς θεσμοὺς τῆς Χώρας, νὰ ἀνατρέψῃ τὰ δικαιώματα τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ ὅπως ἐκεῖνος ἀναγορεύει τοὺς ἄρχοντας του καὶ ὑπ’ αὐτῶν διοικεῖται, ἔχων διαρκῶς ὑπὸ τὴν ἄγρυπνον προσοχήν του τοὺς πολιτικοὺς ἄνδρας ἐνώπιον αὐτοῦ, τιμωρῶν αὐτοὺς διὰ τῆς ψήφου του ὅταν δὲν ἀποδεικνύωνται ἄξιοι τῆς ἀποστολῆς τὴν ὁποίαν τοὺς ἀναθέτει. Θὰ εἴμεθα κ. συνάδελφοι, προδόται τῶν δικαιωμάτων τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ ἐὰν δὲν ψηφίσωμεν τοῦτο τὸ νομοσχέδιον, τροποποιημένον μάλιστα ὑπὸ τῆς ἐπιτροπῆς, ὅπως εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἀναπτύξω πρὸ ὀλίγου. Καὶ θὰ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω τοὺς ὑπαλλήλους ἐκείνους: ὅταν ὁ πολιτικὸς κόσμος ἔχει αὐτὰς τὰς περγαμηνάς, ποῖαι εἶναι αἱ περγαμηναὶ αἱ ἰδικαί των; Ψευδόμενοι κατὰ τρόπον ἀσύγγνωστον ἔλεγον πρὸ ἡμερῶν εἰς ἄλλο ἀνακοινωθέν των ὅτι τάχα διαιωνίζεται ἡ διεκπεραίωσις τῶν ὑποθέσεων τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν εἰς τὰ γραφεῖα των διότι παρεμβαίνομεν οἱ πολιτευόμενοι, καὶ τοὺς ἐμποδίζομεν νὰ ἐκτελέσουν τὰ ἔργα των καὶ τὰ καθήκοντά των. Καὶ ἐρωτῶ ὑμᾶς, κύριοι συνάδελφοι, ἐντίμως ἀπευθυνόμενος πρὸς ὑμᾶς ἐν ὀνόματι τῆς τιμῆς σας: εἶναι ἄλλο ἔργον κύριον εἰς ἡμᾶς, ἀπὸ τοῦ νὰ τρέχωμεν τὰ ὑπουργεῖα νὰ παρακαλοῦμεν νὰ ἱκετεύωμεν, ἐνίοτε ἔστω καὶ νὰ πιέζωμεν, διὰ νὰ διεκπεραιωθοῦν αἱ δημόσιαι ὑποθέσεις εἰς ἕνα λογικὸν διάστημα χρόνου;

§55Σ. ΣΥΜΕΩΝΟΓΛΟΥ. Καὶ δὲν ἐπιτυγχάνομεν τίποτε.

§56Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Πρέπει καλῶς νὰ συλλογισθοῦν τὴν θέσιν των διότι τὸ ἐπαράκαναν. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶπεν ὡρισμένα πράγματα προηγουμένως, ἀλλ’ ἐγὼ σᾶς κομίζω λαϊκάς τινὰς μαρτυρίας περὶ τῶν πραγμάτων αὐτῶν. Ἔλαβον σήμερον μίαν ἐπιστολὴν πολίτου ὁ ὁποῖος μοῦ λέγει: «Διά τῆς παρούσης μου...(ἀναγινώσκει). Ἔλαβον σήμερον ἐπίσης ἄλλην ἐπιστολὴν ἐκ Βόλου ἡ ὁποία μοῦ λέγει. (ἀναγινώσκει). Αὐτὴ εἶναι, κύριοι, ἡ ἀναφορὰ τοῦ Λαοῦ πρὸς ἡμᾶς τοὺς ἀντιπροσώπους εἰς τὸ νομοθετικὸν σῶμα. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀξίωσις τοῦ κυριάρχου Λαοῦ, ὁ ὁποῖος σᾶς λέγει πρὸς τὸ καλὸν καὶ αὐτῶν τῶν ἰδίων, ἀλλὰ ἰδίᾳ πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ Λαοῦ: ἐσεῖς οἱ ἀντιπρόσωποί μου θέσατε ἐπὶ τέλους φραγμὸν εἰς αὐτὴν τὴν ἀκολασίαν. Διότι κύριοι, ἔρχομαι δι’ ὀλίγων εἰς τὸ νομικὸν ζήτημα. Βλέπετε ἕως ποῦ ἔφθασεν ἡ αὐθαιρεσία τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν; Ἀρνοῦνται τὸ δικαίωμα τῆς Βουλῆς, ἀρνοῦνται τὸ δικαίωμα τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας νὰ ρυθμίσῃ τὸ ζήτημα τῆς ὀργανώσεως τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων νομοθετικῶς. Μὰ τὴν ἀλήθειαν, μὰ τὴν στοιχειώδη ἀλήθειαν, μὰ τὴν στοιχειώδη ἀνθρωπίνην ἐντροπήν, ἐξανίσταται κανείς, ἀπορεῖ, καταπλήσσεται, καὶ ὡς εἶπα ἐν ἀρχῇ τοῦ λόγου μου βεβαιότατα καὶ ὀργίζεται, διότι ἔρχονται δημόσιοι ὑπάλληλοι εἰς τὰ 1931, δημόσιοι ὑπάλληλοι οἱ ὁποῖοι εἶναι μορφωμένοι ἄνθρωποι, εἶναι ἐπιστήμονες, καὶ ἐξαγγέλλουν τοιαῦτα πράγματα ἐν μέσῳ τῆς Ἑλληνικῆς Χώρας. Ποῦ εὗρον ἐπιχειρήματα τοῦ ἰσχυρισμοῦ των; Ποῖον σύνταγμα λέγει, ὅτι ἡ νομοθετικὴ ἐξουσία δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ρυθμίζῃ τὰ τῶν σωματειακῶν ὀργανώσεων; Ἂς ἔλθωσι τέλος πάντων νὰ μᾶς δείξουν ἕνα κείμενον. Ὁμιλοῦν περὶ ἐλευθεριῶν τοῦ Συντάγματος. Ἀλλὰ ποῦ τὸ Σύνταγμα ἀπαγορεύει εἰς τὴν νομοθετικὴν ἐξουσίαν νὰ κανονίζῃ τὰ τῶν ὀργανώσεων των; Ἐκεῖναι αἱ ὁποῖαι ρυθμίζονται καὶ ἀναγράφονται εἰς τὸ Σύνταγμα καὶ τοὺς νόμους, εἶναι ἄλλαι ἐλευθερίαι. Ποῖον Σύνταγμα οἱουδήποτε Κράτους λέγει ὅτι ἡ νομοθετικὴ ἐξουσία δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ρυθμίσῃ τὰ τῶν σωματειακῶν ὀργανώσεων; Τὸ ζήτημα κύριοι, ἐξαντλεῖται νομίζω ὑπ’ αὐτὴν τὴν ἔποψιν εἰς τὴν ἔκθεσιν τῆς ἐπιτροπῆς καὶ δὲν ἔχω ἀνάγκην νὰ προχωρήσω πιρισσότερον· Θέλω μόνον νὰ εἴπω ὅτι καὶ ὅπου ὑπάρχουν ἄνθρωποι εἴτε καὶ νομοθεσία ἀκόμη, ὅπου ὑπάρχουν συγγραφεῖς ἀσχολούμενοι περὶ τοῦ θέματος τούτου καὶ ἀναγνωρίζουσι δικαίωμα ὀργανώσεως τινὸς εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, καὶ ἐκεῖνοι ἀκόμη οἱ ἄνδρες δὲν ἀναγνωρίζουσιν εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους συνδικαλιστικὰ δικαιώματα, δὲν ἀναγνωρίζουν εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους δικαίωμα νὰ ἀπεργοῦν, δικαίωμα νὰ προπαρασκευάζουν ἀπεργίας. Καὶ περὶ τοῦ θέματος τούτου ἡ ἔκθεσις τῆς ἐπιτροπῆς ἀσχολεῖται διὰ μακρῶν. Πρὸ ὀλίγου, κύριοι συνάδελφοι, ὁ ἐξ Ἀθηνῶν ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Μακᾶς μοῦ ἔδωκε βιβλίον Γάλλου γερουσιαστοῦ, πολιτικοῦ ἀνδρὸς ἐν Γαλλίᾳ διαπρεπεστάτου. Εἶχεν ἐμπιστευθῆ τὸ Γαλλικὸν Κράτος εἰς αὐτὸν τὴν ἁρμοστείαν τῆς Συρίας, νομίζω δὲ ὅτι ὑπῆρξεν καὶ πρεσβευτὴς τῆς Γαλλίας ἐν ταῖς Ἡνωμέναις Πολιτείαις πρὸς διακανονισμὸν σπουδαιοτάτων ζητημάτων μεταξὺ τῶν δύο Κρατῶν, ὁ Ζουβενὲ ὁ ὁποῖος τιτλοφορεῖ τὸ βιβλίον του «Διατὶ εἶναι συνδικαλιστής». Καὶ ἐν τούτοις, ἐνῶ νομίζει ὅτι θὰ σωθῇ ὁ κόσμος διὰ τοῦ συνδικαλισμοῦ, δὲν δυσκολεύεται εἰς τὴν σελίδα 52 τοῦ βιβλίου του νὰ λέγῃ ὅτι εἶναι ἀναγκαία ὅμως ἡ διάκρισις μεταξὺ τῶν ἄλλων καὶ τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν. Δὲν ὑπάρχει λοιπὸν οὔτε συνδικαλιστὴς ἀκόμη σοβαρὸς ἄνθρωπος, καὶ ὄχι βέβαια Δαμασκόπουλος καὶ Γεωργακόπουλος, δὲν ὑπάρχει συνδικαλιστὴς εἰς τὸν κόσμον σοβαρὸς ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος νὰ ὑποστηρίξῃ ὅτι οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι ἔχουν ἀκόμη καὶ τὸ δικαίωμα τῆς ἀπεργίας. Ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τοῦ Πρωθυπουργικοῦ νομοσχεδίου ἀναφέρει πλουσιωτάτην βιβλιογραφίαν ἐπὶ τοῦ θέματος. Χαίρω πολύ, κύριοι συνάδελφοι, διότι διὰ τῆς ἐκθέσεώς της ἡ ἐπιτροπὴ ἔπεισεν τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ὅτι εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους τῆς Ἑλλάδος, ὡς ὑπαλλήλους, τὸ Σύνταγμα δὲν παρέχει τὸ δικαίωμα τοῦ συνεταιρίζεσθαι. Παρετήρησα καὶ ἐγώ, καὶ εἶχον τὴν τιμὴν νὰ τὸ ἀναφέρω πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως πρὸ τριῶν ἡμερῶν, τὸ θλιβερὸν φαινόμενον ἐγκριτωτάτων δημοσιογραφάφων, οἱ ὁποῖοι εἰς σοβαρώτατα κατὰ τ’ ἄλλα κύρια ἄρθρα ἐφημερίδων, ἐφημερίδων ἐπαναλαμβάνω σοβαρῶν, ἀναγράφουν ὅτι τάχα παρεισέφρυσεν εἰς τὸ νέον Σύνταγμα διάταξις, ἐκ τῆς ὁποίας ἐπιτρέπεται τὸ συνδικαλίζεσθαι. Τοιαύτη διάταξις δὲν ὑπάρχει, κύριοι βουλευταί, ὅπως εἶπε καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Κύριοι, οὐσιαστικὴ διάταξις τοῦ Συντάγματος εἶναι ὁλόκληρος αὐτουσία ὡς εἶχεν εἰς τὸ Σύνταγμα τοῦ 1864. Ἡ προσθήκη ἡ ὁποία ἐγένετο τὸ 1911 εἶναι ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται κατ’ ἄλλον τρόπον διάλυσις, παρὰ διὰ δικαστικῆς ἀποφάσεως. Αὐτὴ ἡ διάταξις ἐπεζητήθη νὰ ψηφισθῇ καὶ εἰς τὸ 1864 κατὰ τὴν πρότασιν τοῦ ἐξ Οἰτύλου βουλευτοῦ ἀειμνήστου Δ. Σαράβα.

§57ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἀπὸ τὴν Οἴτυλον λοιπὸν καὶ αὐτός;

§58Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἔχει τὴν τιμὴν ἡ Οἴτυλος ἀπὸ τότε νὰ ἀγωνίζεται ὑπὲρ τῶν ἐλευθεριῶν, ὅπως ἔχῃ τὴν ὑπερηφάνειαν νὰ σᾶς εἴπῃ ὅτι ἄνευ τῆς Οἰτύλου καὶ τοῦ Γυθείου καὶ τῆς Μάνης δὲν θὰ εὑρίσκεσθε ἐνταῦθα.

§59Ι. ΛΕΩΝΙΔΑΣ. Μονοπωλίζετε.

§60Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἡ Μάνη αἰσθάνεται τὸ καθῆκον νὰ εἴπῃ ὅτι ἰσάξιοι εἰς τὴν εὐγνωμοσύνην τοῦ Ἔθνους εἶναι οἱ Σπετσιῶται, Ὑδραῖοι καὶ Ψαριανοὶ ἀλλὰ μόνον αὐτοί. Διότι, κύριοι συνάδελφοι, ἂς ἐξετάσωμεν κάπως καλλίτερον τὰς διατάξεις τοῦ Γερμανικοῦ Συντάγματος, διότι τὸ Γερμανικὸν Σύνταγμα, Σύνταγμα καθ’ ὑπαγόρευσιν σοσιαλιστικόν, Σύνταγμα τὸ ὁποῖον συνετάχθη ἐν Βεϊμάρῃ διότι δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ψηφισθῇ ἐν Βερολίνῳ, Σύνταγμα ψηφισθὲν κατόπιν, τὴν ἑπομένην ἡμέραν μιᾶς κομμουνιστικῆς ἐπαναστάσεως. Διατὶ τὸ Γερμανικὸν Σύνταγμα ἔχει χωριστὴν διάταξιν διὰ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους; Διατὶ κατὰ τὸ Γερμανικὸν Σύνταγμα δὲν ἔθεσαν διατάξεις περὶ τοῦ δικαιώματος τοῦ συνεταιρίζεσθαι; Οἱ Γερμανοὶ ἔχουσι τὸ δικαίωμα τοῦ συνεταιρίζεσθαι. Πολῖται εἶναι καὶ οἱ Γερμανοὶ δημόσιοι ὑπάλληλοι. Ποία ἡ ἀνάγκη νὰ θέσουν χωριστὴν διάταξιν; Δὲν σᾶς πείθει αὐτὸ ὅτι οἱ Γερμανοὶ οἱ ὁποῖοι εἶναι λαὸς ἐπιστημονικός, λαὸς τῶν λεπτομερειῶν, λαὸς τῆς μεθόδου, λαὸς τῆς δικονομίας, τῆς μεθοδολογίας ἰδίως δὲν σᾶς πείθει λέγω αὐτὴ ἡ διάκρισις εἰς τὸ Γερμανικὸν Σύνταγμα ὅτι ὅταν λέγῃ τὶς οἱ πολῖται ἔχουσι τὸ δικαίωμα τοῦ συνεταιρίζεσθαι, βεβαίως δὲν ἐννοεῖ καὶ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους;

§61Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Δηλαδὴ ὡς πολίτας καὶ αὐτοὺς τοὺς ἐννοεῖ.

§62Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Βεβαίως ὡς πολίτας τοὺς ἐννοεῖ. Τὸ εἶπον αὐτὸ, ἀλλὰ ἀφοῦ μοῦ δίδετε ἀφορμὴν λέγω ὅτι ἐν τούτῳ μᾶς συνεπληρώσατε εἰς φραστικὴν ἀκρίβειαν, εἰς διατύπωσιν, εἰς φραστικὴν ἀρτιότητα. Ὅπως εἶπον προηγουμένως ἀκολουθῶν τὸ δίδαγμά σας, δὲν ἐμποδίζεται ὁ δημόσιος ὑπάλληλος νὰ εἶναι μέλος μιᾶς ἐπιστημονικῆς ἑταιρείας, νὰ εἶναι μέλος μιᾶς ἀκαδημίας, νὰ εἶναι μέλος ἑνὸς φιλανθρωπικοῦ συλλόγου ἢ μέλος ἐπιστημονικῶν ἄλλων ἐρευνῶν, ἀλλὰ δημόσιος ὑπάλληλος ἐν τῇ ἰδιότητί του συζητῶν ἔστω καὶ περὶ τῶν ὑπαλληλικῶν καθηκόντων καὶ ἂν θέλητε μισθοδοτικῶν συμφερόντων, ἐφ’ ὅσον εἶναι ἐπιστημονικὴ ἀρχὴ γενικῶς παραδεδειγμένη ὅτι ὅλα τὰ ζητήματα τὰ ἀφορῶντα τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους εἶναι τῆς δημοσίας τάξεως εἶναι κατὰ ἕνα λόγον ζητήματα τοῦ Κράτους. Τὰ συμφέροντα τῶν ὑπαλλήλων εἶναι ἔμμεσα συμφέροντα αὐτῶν, διότι ἄμεσα εἶναι τά συμφέροντα τοῦ Κράτους. Ὁ μισθὸς εἰς τοὺς Δημοσίους ὑπαλλήλους δὲν δίδεται εἰς αὐτοὺς διὰ νὰ ζήσουν, δίδεται εἰς αὐτοὺς διὰ νὰ ἔχουν ὅλην τὴν ἱκανότητα ὅλην τὴν εὐκολίαν ὅλην τὴν ἄνεσιν νὰ ὑπηρετοῦν καλῶς τὸ Κράτος. Ἐφ’ ὅσον τίθενται οὕτω ἀδιασείστως τὰ ζητήματα, πῶς νὰ ὑποτεθῇ ὅτι ἐπιτρέπεται, κατὰ μίαν ἑρμηνείαν ἡ ὁποία δὲν ὑπάρχει καθόλου εἰς τὸ γράμμα τοῦ Συντάγματος, ἐπιτρέπεται εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους ὡς τοιούτους νὰ συγκροτοῦν συλλόγους, δηλαδὴ νὰ ὀργανώνουν ὁμαδικὰς δυνάμεις ἐναντίον τοῦ Κράτους, νὰ πιέζουν αὐτὸ καὶ νὰ τὸ ἐξαναγκάζουν εἰς ὡρισμένα μέτρα, εἰς ὡρισμένας θυσίας; Λοιπὸν δὲν ὑπάρχει δικαίωμα τοῦ συνεταιρίζεσθαι ἐκ τοῦ Συντάγματος διότι ἂν παραδεχθῶμεν τοῦτο ὡς ἀναπτύσσεται καὶ εἰς τὴν ἔκθεσιν τῆς ἐπιτροπῆς, θὰ προήρχοντο ἄτοπα. Ἄν οἱ Ἕλληνες εἶναι ὅλοι καὶ οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι, διατὶ δὲν θὰ εἶναι καὶ οἱ δικαστικοὶ διατὶ δὲν θὰ εἶναι οἱ στρατιωτικοὶ καὶ οἱ ἀστυνομικοί, καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἀκόμη καὶ αἱ δικαστικαὶ ἀρχαί, ἀκόμη καὶ αἱ στρατιωτικαὶ δυνάμεις τῆς Χώρας; Θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ σταθοῦν ἀπέναντι τοῦ Κράτους καὶ νὰ εἴπουν πρὸς αὐτό: σὺ ἀπὸ αὐτὸ τὸ μέρος καὶ ἐγὼ ἀπὸ τὸ ἄλλο ἐλθὲ νὰ συζητήσωμεν, καὶ ἢ συμφωνοῦμεν ἢ παλαίομεν. Αὐτοὶ εἶναι παραλογισμοὶ κύριοι συνάδελφοι, διότι ἀκόμη, ὅπως λέγωμεν, τηροῦντες τοὺς νόμους τοῦ Κράτους καὶ ἂν δὲν τηροῦν τοὺς νόμους τοῦ Κράτους διαλύονται. Πρέπει λοιπὸν νὰ κάμωμεν μίαν ἀνάκρισιν ἐὰν ἐτηρήθησαν οἱ νόμοι καὶ νὰ ἐκδώσωμεν μίαν ἀπόφασιν ἂν ἐτηρήθησαν οἱ νόμοι. Ποῖοι θὰ κάμουν τήν ἀνάκρισιν καὶ ποῖοι θὰ ἐκδώσουν τὴν ἀπόφασιν; Οἱ ἐνδιαφερόμενοι ὑπὲρ τῶν συνδικαλιστικῶν ἐλευθεριῶν, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι σᾶς λέγουν: δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἀφαιρέσῃς τὰς ἀναλλοιώτους καὶ ἀκεραίας ἐν τῇ ὑποστάσει των συνδικαλιστικὰς ἐλευθερίας. Ἄγει λοιπὸν καὶ εἰς ἄλλους παραλογισμοὺς ἡ παραδοχὴ ὅτι τὸ Σύνταγμα ἐπιτρέπει τὴν ἐλευθερίαν τοῦ συνδικαλίζεσθαι. Φθάνω κύριοι εἰς τὸ τέρμα τοῦ λόγου μου, καθ’ ὃν τρόπον ἔφθασεν καὶ ἡ ἐπιτροπὴ εἰς τὸ τέρμα τῆς ἐκθέσεώς της. Διαμαρτύρομαι, ὑλικὸν καὶ ἐγὼ προϊὸν ἐκ τῶν πολιτικῶν σκηνῶν τῆς Ἑλλάδος, προϊὸν καὶ ἐγὼ τῆς λαϊκῆς ἐπαναστάσεως τοῦ 1909 ἰσχυριζόμενος ὅτι ἔχω καὶ ἐγὼ μικροὺς τινὰς ἀγῶνας νὰ ἱστορήσω ἔναντι τῆς πολιτικῆς ὀλιγαρχίας ἔναντι θεσμῶν οἱ ὁποῖοι θὰ ἐθεωροῦντο ἀσυγχρόνιστοι ἔναντι ἐξουσιῶν ἀπὸ καταγωγῆς καὶ ἀπὸ προνομίων. Διαμαρτύρομαι κύριοι, ὅταν ἀκούω ὅτι τοιαῦτα δόγματα ἀνατρεπτικὰ τοῦ σημερινοῦ Κράτους εἶναι τάχα τὰ δόγματα τῶν προχωρημένων ἐναντίον τῶν ὁποίων ἀντιδρῶμεν μόνον οἱ ὀπισθοδρομικοὶ ἄνθρωποι. Ἐγὼ μάλιστα προσωπικῶς κινδυνεύω νὰ χαρακτηρισθῶ ὡς νεώτερος Τουρκομέδας. Καὶ εἶπον καὶ ἄλλοτε πρὸς ὑμᾶς, ὅτι ἀκριβῶς τοῦτο εἶναι τὸ θέμα τῆς διαφωνίας μας τὶ εἶναι πρόοδος καὶ ἂν προοδευτικοὶ εἶσθε ὑμεῖς οἱ ὁποῖοι καταλύετε τὴν παράδοσιν, ἢ προοδευτικοὶ ἡμεῖς οἱ ὁποῖοι βασιζόμεθα ἐπὶ τῶν δογμάτων τοῦ παρελθόντος, καὶ φωτισμένοι πλέον ἀλλὰ καὶ ὡπλισμένοι ἀπὸ τὰ διδάγματα τοῦ παρελθόντος προχωροῦμεν ἀσφαλῶς πρὸς τὸ μέλλον. Δὲν κατακρημνίζομεν ὅπως πράττετε ὑμεῖς μόνον ἀλλὰ κατακρημνισταῖον, ἀλλὰ προπαντὸς φροντίζομεν νὰ οἰκοδομῶμεν, ἐνῷ ὑμεῖς μόνον κρημνίζετε καὶ οὐδὲν ἄλλο.

§63ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ποῖοι εἶναι αὐτοί;

§64Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Οἱ ἀριστεροί. Αἱ καιρότητες εἶναι κακαί. Ἀπόδειξις τούτου εἶναι ὅτι ὑπάρχει ἡ παροιμία τὰ ἄκρα συναντῶνται πρὸς κακὸν πάντοτε. Ἡ μεσότης εἶναι ἡ ἀλήθεια, ἡ μεσότης εἶναι ἡ ἐπιστήμη ἡ μεσότης εἶναι ἡ πρόοδος ἡ μεσότης εἶναι ἡ οἰκοδόμησις. Ἔχω μερικὰς διαφωνίας μὲ τὸ κόμμα μου, ἀλλ’ εἰς αὐτὴν τὴν περίστασιν εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος μ’ αὐτό, στρατιώτης αὐτοῦ καὶ λέγω πρὸς αὐτό, κύριοι συνάδελφοι τοῦ κόμματός μου εἶχον πρό τινων μηνῶν τὴν τιμὴν νὰ εἴπω πρὸς ὑμᾶς προσέχετε νὰ ἐφαρμόσητε καλῶς τὴν πολιτικήν μας νὰ σώσητε καὶ νὰ στηρίξητε καλῶς τὸ Πολίτευμα καὶ τὴν Χώραν, διότι διὰ τρόπων καὶ μεθόδων αἱ ὁποῖαι ἔφεραν τρομερὰ ἄλλοτε εἰς τὸν τόπον μας ἀποτελέσματα προσπαθοῦν καὶ τώρα νὰ σᾶς ὑπονομεύσουν. Ἀλλὰ εἰς αὐτὴν τὴν περίστασιν τὴν ἀποψινὴν εἶμαι περισσότερον εὐχαριστημένος διότι ἐπαναλαμβάνων τὴν προτροπὴν ταύτην πρὸς τὸ Κυβερνητικὸν κόμμα θέλω νὰ εἶμαι ἀπολύτως πεπεισμένος ὅτι καὶ ὅλα τὰ κόμματα τῆς Βουλῆς, ὅλαι αἱ πολιτικαὶ μερίδες ἀνυψούμεναι εἰς τὸ ὕψος τῆς Ἐθνικῆς πολιτικῆς, τῆς προοδευτικῆς καθηκοντολογίας των θὰ μᾶς συντρέξουν ὥστε ὁμόθυμος ἡ Βουλὴ νὰ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο παρά τινας μεθοριακὰς ἐπιφυλάξεις ἴσως καὶ μομφάς, ὁμόθυμος ἡ Βουλὴ εἰς τὴν οὐσίαν τοῦ ζητήματος, εἰς τὴν στήριξιν τοῦ Πολιτεύματος εἰς τὴν ἐπιβολὴν μιᾶς τάξεως εἰς τὸν τόπον, θὰ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον καὶ θὰ δώσῃ ἐνθάρρυνσιν εἰς τὸν λαὸν νὰ προχωρήσῃ εἰς τὰ ἔργα του τὰ προοδευτικὰ εἰς τὰ ἔργα του τὰ ἀνεγερτικὰ τῆς Χώρας ἐν μέσῳ τῶν καιρῶν τοὺς ὁποίους διατρέχομεν. Θὰ ἐνθαρρύνουν τὴν μεγάλην πλειοψηφίαν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων ἵνα καὶ αὐτοὶ συνετήσουν τοὺς παρεκτρεπομένους συναδέλφους των, ὥστε ἀπερίσπαστοι ὅλοι μας πεπεισμένοι ὅτι δὲν ἔχομεν νὰ διατρέξωμεν κινδύνους, νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὸ ἔργον τῆς ἀνοικοδομήσεως τῆς Χώρας ὥστε ἐφαρμοζομένου ὅλου τοῦ προγράμματος τῶν Φιλελευθέρων νὰ συνεχισθῇ ἡ μεγάλη πολιτικὴ ἡ ὁποία ἐφαρμόζεται σήμερον μετὰ τοὺς πολέμους ἐξ ἴσου ἔνδοξος πολιτικὴ διὰ τὴν μέλλουσαν ἱστορίαν τῆς Χώρας. (χειροκροτήματα).

§65Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργὸς). Νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀναφέρω τὰς τροποποιήσεις τὰς ὁποίας θὰ κάμω δεκτάς. Καὶ πρῶτον ὡς πρὸς τὸ ἄρθρον πρῶτον τοῦ Κυβερνητικοῦ σχεδίου, προτείνω νὰ ἀφαιρεθοῦν αἱ τρεῖς πρῶται σειραὶ τοῦ ἄρθρου ποὺ γίνεται λόγος ὅτι τὸ ψηφιζόμενον σήμερον νομοσχέδιον στηρίζεται ἐπὶ τοῦ ἄρθρου τοῦ Συντάγματος καὶ ἐπὶ τοῦ νόμου 281. Καὶ τὸ ἄρθρον μένει ὡς ἑξῆς: Ἐπιτρέπεται εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους.... (ἀναγινώσκει)... Τώρα κατὰ τὰ λοιπὰ τὸ ἄρθρον θὰ εἶναι ὅπως εἰς τὸ Κυβερνητικὸν σχέδιον, ἐν τούτοις μετὰ τὸ ἐδάφιον 3 θὰ προστεθῇ ἕνα τέταρτον ἐδάφιον εἰλημμένον ἐκ τοῦ σχεδίου τῆς Ἐπιτροπῆς, καὶ ἔχει ὡς ἑξῆς: ... (ἀναγινώσκει)..... Νομίζω ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ εἶναι σκοπιμωτέρα. Τώρα τὸ ἄρθρον 2 θὰ παραμείνῃ τῆς Κυβερνήσεως, διότι ὁμιλεῖ περὶ σωματείων ἢ ἑνώσεων. Ἐπίσης τὸ ἄρθρον 3 θὰ παραμείνῃ τῆς Κυβερνήσεως ἀφαιρουμένης τῆς δευτέρας παραγράφου τῆς περιττῆς, διότι τὸ ζήτημα τοῦτο τὸ ρυθμίζει ὁ νόμος 3753. Εἰς τὸ ἄρθρον 4 νὰ τεθῇ ἀντὶ τοῦ Κυβερνητικοῦ σχεδίου τὸ σχέδιον τῆς Ἐπιτροπῆς μὲ μίαν μικρὰν τροποποίησιν. Ἐκεῖ πού λέγει ἀπομακρυνομένου... .... (ἀναγινώσκει)...... Τὸ ἄρθρον 5 μένει τὸ τοῦ Κυβερνητικοῦ σχεδίου, μὲ τὴν ἑξῆς τροποποίησιν... ..... (ἀναγινώσκει)............. Τὸ ἄρθρον 6 εἶναι τὸ ἴδιον καὶ εἰς τὰ δύο νομοσχέδια. Μετὰ τὸ ἄρθρον 6 παρακαλῶ νὰ προστεθῇ ἡ ἑξῆς διάταξις. Αἱ διατάξεις τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 281 νόμου περὶ σωματείων... ..... (ἀναγινώσκει)............. Τὸ ἄρθρον 8 διατυποῦται ὡς ἑξῆς, αἱ δημοσιοϋπαλληλικαὶ ὀργανώσεις.......... (ἀναγινώσκει). Ὡς ἄρθρον 9 θὰ ψηφισθῇ τὸ ὑπ’ ἀριθμὸν 7 τοῦ σχεδίου τῆς ἐπιτροπῆς μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι θὰ διαγραφῇ ἡ προτελευταία παράγραφος αὐτοῦ ἡ ὁποία λέγει ὅτι...... (ἀναγινώσκει). Μετὰ τὸ διαγραφόμενον ἐδάφιον, καὶ εἰς τὴν θέσιν τοῦ διαγραφομένου ἐδαφίου νὰ προστεθῇ τὸ ἑξῆς: Κρατοῦν αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρο 1 τοῦ νόμου 3353 καὶ νὰ προστεθῇ τελευταία διάταξις κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ ἰσχὺς τοῦ παρόντος ἄρχεται ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεώς του εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως.

§66Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Παρατηρῶ ὅτι μὲ τὰς τροποποιήσεις τὸ νομοσχέδιον καθίσταται αὐστηρότερον.

§67Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Μόνον εἰς τὸ σημεῖον ὅτι ἀποτελοῦντες μέλη τῆς διοικήσεως δὲν μποροῦν νὰ ἐπανέλθουν παρὰ μετὰ πάροδον ὡρισμένου χρόνου.

§68Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Μολλονότι ἐπὶ ὡρισμένων διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου ὅπως ἀντιλαμβάνομαι ὑπάρχει ἀπόλυτος ὁμοφωνία τῆς Βουλῆς, θὰ προηγηθῇ εὐρεῖα συζήτησις ἐπὶ ὅλων τῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου, καὶ ἐλπίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ πεισθῇ νὰ τροποποιήσῃ ἐπὶ τὸ ἠπιώτερον τὸ νομοσχέδιον δὲν ἔχω δὲ ἀντίρρησιν νὰ ψηφισθῇ εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν τὸ Κυβερνητικὸν νομοσχέδιον.

§69Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Πρέπει νὰ τυπωθῇ πρῶτα.

§70Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. Ἐγὼ θὰ ἔλεγον νὰ μὴ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον μὲ τὰς τροποποιήσεις, διὰ νὰ ἔχῃ ἡ Κυβέρνησις μεγαλειτέραν τρόπον τινὰ ἐλευθερίαν, νὰ μεταβάλῃ σκέψεις.

§71Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἀκοῦτε ἐδῶ...

§72Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Κύριε ἀρχηγὲ τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως σεῖς εἴχατε προτείνει ἐνιαύσιον θητείαν διὰ τὸν Πρωθυπουργόν.

§73Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἐπιτρέψατέ μου νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἐὰν ψηφισθῇ μὲ τὰς τροπολογίας τότε θὰ φθάσωμεν εἰς καλλιτέραν συνεννόησιν, διότι ἀπὸ τῆς ἐποχῆς ποὺ ὑπεβλήθη τὸ νομοσχέδιον μέχρι σήμερον ἔφθασα εἰς συμπεράσματα τὰ ὁποῖα διαφέρουν ὀλίγον ἀπὸ τὰς πρώτας ἀντιλήψεις μου. Βλέπετε ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἀναφέρει τὸ ἄρθρον 14 το Συντάγματος, τὸ ὁποῖον εἶναι ἐντελῶς ξένον πρὸς τὴν ὑπόθεσιν, ὥστε σᾶς παρακαλῶ νὰ δεχθῆτε νὰ ψηφισθῇ ὅπως ἐτροπολογήθη, διὰ νὰ τὸ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας εἰς τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν.

§74Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, δύναται νὰ τυπωθῇ ὡς ἐτροποποιήθη μετὰ τὴν πρώτην κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, διὰ νὰ ἔχῃ μεγαλειτέραν ἐλευθερίαν ἡ Βουλὴ νὰ συζητήσῃ, διότι ὅταν ἡ Κυβέρνησις ἥτις ἔχει τὴν πλειοψηφίαν δέχεται αὐστηροτέρας διατάξεις, βεβαίως ἡ Βουλὴ δεσμεύεται.

§75Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Δὲν ὑποθέτω ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἀποκλείσῃ τὴν συζήτησιν, κάθε ἄλλο.

§76Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Θὰ φθάσωμεν εἰς συνεννόησιν καλλιτέραν νομίζω.

§77Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Εἰς τὸ νομοσχέδιον ἐγένετο μία ριζικὴ μεταβολή. Μέχρι τοῦδε ἔλεγεν ὅτι οἱ συνεταιρισμοὶ προστατεύονται ἀπὸ τὸ ἄρθρον 14 τοῦ Συντάγματος, σήμερον δέχεται ἡ Κυβέρνησις ὅτι τὸ ἄρθρον 14 τοῦ Συντάγματος δὲν ἔχει καμμίαν σημασίαν. Ἑπομένως αὐτὸ ἀφορᾷ τὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου...

§78Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Κύριε ἀρχηγὲ τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος, μπορεῖτε νὰ ἀφήσετε νὰ ψηφισθῇ σήμερον τὸ νομοσχέδιον μὲ τὰς τροπολογίας...

§79Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Λέγω ὅτι διὰ τῶν τροποποιήσεων τὰς ὁποίας ὑποβάλλει ἡ Κυβέρνησις σήμερον μετατρέπεται ἡ βάσις τοῦ νομοσχεδίου.

§80Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ὀλίγον θεωρητικὴ ἡ διαφορά.

§81Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Πάντως ἔχει μίαν σημασίαν, ἐκ τῆς ὁποίας τὸ νομοσχέδιον λαμβάνει ἄλλην τινὰ μορφήν. Διὰ νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις πρέπει νὰ ἔχωμεν τὸ νομοσχέδιον ὑπ’ ὄψει μας. Λοιπὸν ἂς τυπωθῇ μὲ τὰς τροποποιήσεις αὐτὰς, καὶ νὰ μᾶς σταλῇ.

§82Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Σύμφωνοι νὰ τυπωθῇ μὲ τὰς τροπολογίας.

§83Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε πότε θὰ γίνῃ δευτέρα συζήτησις;

§84Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ συνεναίσῃ ὅπως ἡ δευτέρα συζήτησις γίνει τὸ Σάββατον, διότι ἔχω νὰ ἐπικαλεσθῶ ἕναν ἐξαιρετικὸν λόγον. Ξεύρετε ὅτι οἱ ἐργάται ἐπωφελούμενοι τῆς καταστάσεως, ζητοῦν νὰ κηρύξουν γενικὴν ἀπεργίαν, ἡ δὲ γενικὴ ἀπεργία εἶναι ὅλως στασιαστικὸν ἔργον. Λοιπὸν ἡ κοινωνία ἡ Ἑλληνικὴ, ἔχει κάθε συμφέρον νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ τῆς προλάβωμεν αὐτὴν τὴν περιπέτειαν. Νομίζω λοιπὸν ὅτι ὅσον τὸ ταχύτερον ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον τόσον ἔχομεν νὰ διατρέξωμεν ὀλιγωτέρους κινδύνους ἀνωμαλιῶν. Ἐὰν τὸ ψηφίσωμεν τὸ Σάββατον, εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ ψηφισθῇ ὑπὸ τῆς Γερουσίας τὴν Δευτέραν, καὶ ἔτσι σὲ 4–5 ἡμέρες τελειώνουμε, ἐνῷ ἀλλέως θὰ μᾶς φάγῃ ὅλην τὴν ἄλλην ἑβδομάδα.

§85Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἔχω νὰ παρατηρήσω ὅτι ὁ κίνδυνος τὸν ὁποῖον ἀνεφέρατε δὲν εἶναι ἀκριβής. Διότι σήμερον ἐὰν γίνῃ καμμία τοιαύτη ἐνέργεια, ἔχετε τὸν παλαιὸν νόμον διὰ τοῦ ὁποίου δύνασθε νὰ καταστείλετε ταύτην. Δὲν εἶναι ἄοπλος ἡ Κυβέρνησις ἀπέναντι ἐνδεχομένης ἀπεργίας. Λοιπὸν πρὸς τὶ αὐτὴ ἡ σπουδὴ τὴν ὁποίαν δεικνύετε καὶ ἡ ὁποία εἶναι δυνατὸν αὐτὴ καθ’ ἑαυτὴν νὰ γεννήσῃ τὴν ἀμφιβολίαν ὅτι μέχρι τοῦδε εὑρίσκετο ἡ Κυβέρνησις καὶ τὸ Κράτος ἀπέναντι ἐνδεχομένων ἀνωμαλιῶν; Δι’ αὐτὸ λοιπὸν θὰ συνίστων νὰ γίνῃ ὁμαλωτέρα ἡ συζήτησις.

§86Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Πρέπει νὰ ἀκουσθοῦν καὶ αἱ γνῶμαι ὅλων τῶν κομμάτων.

§87Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Πρέπει νὰ ἀναγνωρισθῇ ὅτι ἐὰν ἠθέλαμεν νὰ συζητηθῇ ἐν σπουδῇ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ἀκριβῶς τὸ ἐκάμαμεν διὰ νὰ καταστήσωμεν ἐμφανὲς εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους, ὅτι διὰ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ἦσαν σύμφωνα ὅλα τὰ κόμματα. Τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὅλα τὰ πολιτικὰ κόμματα εἶναι εἰς τὴν βάσιν σύμφωνα, νομίζω ὅτι αὐτὸ τὸ ἐπετύχαμεν. Ἑπομένως ὅπως λέγῃ καὶ ὁ κ. Τσαλδάρης, ὁ νόμος 3473 παρέχει ὅλα τὰ ὅπλα εἰς τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν πάταξιν πάσης ἐνεργείας. Συνεπῶς δέχομαι, κ. Πρόεδρε, μετὰ τὴν διεξαχθεῖσαν συζήτησιν, δέχομαι νὰ ὁρίσωμεν τὴν Δευτέραν ὡς ἡμέραν συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου.

§88Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἄν θέλετε νὰ ὁρίσωμεν, ὁ ἔλεγχος νὰ γίνῃ τὴν Τρίτην.

§89Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ θὰ προσθέσω καὶ τοῦτο ὅτι ἡ μεσολάβησις αὐτῶν τῶν ἡμερῶν, εἶναι ἀναγκαία διὰ τὴν μελέτην τοῦ ζητήματος καὶ τὴν λῆψιν ἴσως αὐστηροτέρων μέτρων.

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐπεραιώθη. Ἐρωτῶ τὴν Βουλὴν δέχεται τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου;

§91ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα.

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Γίνεται δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον εἰς αʹ συζήτησιν ὡς ἐτροπολογήθη, ἀποφασιζομένου ὅπως ἡ βʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησις γίνῃ τὴν προσεχῆ Δευτέραν, ὁ δὲ Κοινοβουλευτικὸς ἔλεγχος τὴν Τρίτην).

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 4. 30′ μ. μ. (Ὥρα 8 μ. μ.)