1930.12.11

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 15η

ΠΕΜΠΤΗ 11 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1930

Προεδρία κ. Θ. ΣΟΦΟΥΛΗ

(Ὥρα 4.30′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ν’ ἀναγνωσθῶσι τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. (Ἀναγινώσκονται καὶ ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως).

§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: — Ἡ ἐθνικὴ ὀργάνωσις ἐφέδρων Κομοτινῆς ζητεῖ τὴν κατάργησιν ἢ ἐλάττωσιν τοῦ φόρου τῶν δημοσίων θεαμάτων. — Οἱ κάτοικοι Ἰωαννίνων, ἐκφράζοντες τὸν ἀποτροπιασμόν των διὰ τὰ ἀνακαλυφθέντα σκάνδαλα, ζητοῦν τὴν ἄμεσον ἀπομάκρυνσιν ἁπάντων τῶν κατηγορηθέντων καθηγητῶν. — Ἡ νομαρχία Πέλλης ὑποβάλλει ὑπόμνημα τῆς πανεργατικῆς ἑνώσεως Ἐδέσσης ζητούσης τὴν αὔξησιν τῶν ἡμερομισθίων, τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ 8ώρου κλπ. — Ὁ γεωργικὸς πιστωτικὸς συνεταιρισμὸς Ἀμαλιάδος παρακαλεῖ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐπιληφθῇ τοῦ ζητήματος τοῦ σταφιδικοῦ συναλλάγματος. — Ὁ σύνδεσμος Γορτυνίων Ἠλείας διαμαρτύρεται διὰ τὴν συμπεριφορὰν τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων καὶ τῶν δημοσίων εἰσπρακτόρων διὰ τὴν εἴσπραξιν τοῦ ἐπιτηδεύματος τῆς τρίτης καὶ τετάρτης δόσεως. — Ὁ σύνδεσμος τῶν Ἑλλήνων καθολικῶν Ἀθηνῶν, διαμαρτυρόμενος διὰ τὴν κατάθεσιν νομοσχεδίου ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας περὶ τῶν ξένων σχολῶν, ζητεῖ ὅπως μὴ θεωρηθῶσιν ὡς ξέναι σχολαὶ τὰ σχολεῖα αὐτῶν. — Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Πριμίδης καταθέτει αἴτησιν συνδέσμου ὑπαλλήλων κρεοπωλείων καὶ ἐκδορέων Πειραιῶς «Ὁ Σωτὴρ» ζητούντων τὴν καθιέρωσιν τῆς Κυριακῆς ἀργίας. — Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Χριστούλας καταθέτει: 1) Τηλεγράφημα τοῦ προέδρου τῆς κοινότητος Μαυροματίου ζητοῦντος τὴν κατασκευὴν ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων ἐπὶ τοῦ ποταμοῦ Παμμίσου. 2) Τηλεγράφημα τοῦ προέδρου τῆς κοινότητος Μαράθου ζητοῦντος τὴν λῆψιν μέτρων λόγῳ τῆς πρὸ τριετίας γενομένης καθιζήσεως τοῦ ἐδάφους τῆς κοινότητός του. 3) Τηλεγράφημα τῶν κατοίκων τοῦ χωρίου Ὀρφανῶν Καρδίτσης ζητούντων τὴν παράτασιν τῆς προθεσμίας καταβολῆς τῶν τοκοχρεωλυτικῶν δόσεων ὑπὲρ τοῦ ταμείου ἐποικισμοῦ. — Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Λύρας καταθέτει αἴτησιν τῶν κατοίκων τῆς κοινότητος Νιάτων τῆς ἐπαρχίας Ἐπιδαύρου Λιμηρᾶς ζητούντων τὴν κατασκευὴν γεφύρας εἰς θέσιν Μπουλοχέρι. — Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Μιχαὴλ, Α. Παπαναστασίου, Α. Μπακάλμπασης καὶ Α. Θεολογίτης καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ συνδέσμου τροχιοδρομικῶν καὶ ἠλεκτροτεχνιτῶν Θεσσαλονίκης ζητούντων τὴν μὴ τροποποίησιν τοῦ κανονισμοῦ των. — Οἱ κ. κ. Ε. Τριποδάκης καὶ Α. Μυλωνογιάννης ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἑνώσεως κιτροπαραγωγῶν Κρήτης». — Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Χατζῆς, Ι. Μπουρνιᾶς, Χ. Ζουμῆς, Κ. Βλαχοθανάσης καὶ Π. Χατζῆς ὑπεβάλλουσι πρότασιν νόμου «περὶ προσθήκης βʹ ἐδαφίου εἰς τὸ ἄρθρον 5 τοῦ νόμου 2228 «περὶ διαζυγίου». Ἡ Γερουσία ἀποστέλλει τὸ παρ’ αὐτῆς τὸ πρῶτον ψηφισθὲν σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ αʹ ἐδαφ. τοῦ ἄρθρου 1011 τῆς Πολ. Δικονομίας ὡς ἐτροποποιήθη διὰ τοῦ νόμου ΒΧΟΣΤʹ. Ὡσαύτως γνωρίζει τῇ Βουλῇ ὅτι κατὰ τὴν συνεδρίασιν αὐτῆς τῆς 9 Δεκεμβρίου ἐ. ἔ. ἀπέρριψε τὴν ὑπὸ τῆς Βουλῆς τὸ πρῶτον ψηφισθεῖσαν πρότασιν νόμου «περὶ καταργήσεως ἐν Φθιώτιδι τοῦ χωριστοῦ δικαιώματος χορτονομῆς». Ἡ ἐπὶ τῆς Προνοίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως ἄρθρων τινων τοῦ νόμου 3761 «περὶ τοῦ τρόπου διατιμήσεως πωλουμένων ἀκινήτων πρὸς ἐγκατάστασιν προσφύγων». — Ὁ κ. Α. Μιχαλακόπουλος (ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν) ὑποβάλλει σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπάνης δραχμῶν 360.000 πρὸς ἀπόκτησιν ἀκινήτων ἐν Μασσαλίᾳ». — Ὁ κ. Κ. Σπυρίδης (ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας) ὑποβάλλει σχέδιον νόμου «περὶ καθορισμοῦ τοῦ γεωμόρου καὶ τοῦ εἰς εἶδος μισθώματος τῶν γαιῶν εἰς ποσοστὰ ἐπὶ τῆς παραγωγῆς». — Ὁ κ. Γ. Μαρῆς (ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν) ὑποβάλλει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 6 Νοεμβρίου 1925 «περὶ ἐπεκτάσεως τοῦ θεσμοῦ τοῦ ὑφυπουργοῦ κλπ.». — Ὁ κ. Δ. Δίγκας (ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης) ὑποβάλλει τὰ κάτωθι σχέδια νόμων: 1) «Περὶ παρατάσεως προθεσμιῶν συμπληρώσεως καὶ ἑρμηνείας διατάξεων τοῦ νόμου 4428 «περὶ τρόπου διακοπῆς τῆς παραγραφῆς κλπ.». 2) «Περὶ συοτάσεως συλλόγων συμβολαιογράφων» 3) «Περὶ τροποποιήσεως τῶν ἄρθρων 263 καὶ 483 τῆς Ποιν. Δικονομίας». 4) «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν νόμων 3397 καὶ 3742 «περὶ συγκροτήσεως τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου» καὶ τοῦ νόμου ΓΥΑΖʹ τοῦ 1909 περὶ προσόντων τῶν δικαστικῶν ὑπαλλήλων». καὶ 5) «Περὶ ἐγκρίσεως συστάσεως συνεργείου διὰ τὸν ἔλεγχον καὶ τακτοποίησιν δικαιολογητικῶν πληρωμῶν μαρτυρικῶν δικαιωμάτων ἐνεργουμένων ὑπὸ τῶν ταμιῶν ἰδίᾳ αὐτῶν ἁρμοδιότητι».

§3Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον παρακαλῶ πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κ. βουλευτά.

§5Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Εὑρίσκομαι εἰς τὴν θλιβερὰν ἀνάγκην, κ. βουλευταί, ὅπως ἐπανέλθω ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς ἀπεργίας τῶν ὑπαλλήλων τῶν ἀνατολικῶν σιδηροδρόμων τῆς Ἀλεξανδρουπόλεως, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἔχω ἀπασχολήσει καὶ προχθὲς τὴν Βουλήν. Ἡ Κυβέρνησις, διὰ τοῦ ὑπευθύνου ὑπουργοῦ τῆς Συγκοινωνίας ἀναγνωρίσασα τὸ δίκαιον τῶν καταδυναστευομένων ὑπαλλήλων ἔδωκε τὴν ὑπόσχεσιν ὅτι θὰ διεβίβαζεν ὁδηγίας πρὸς τὸν Κυβερνητικὸν Ἐπίτροπον, νὰ ἐπέμβῃ ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῶν σιδηροδρομικῶν ὑπαλλήλων τῶν ἀνατολικῶν σιδηροδρόμων. Τὴν στιγμὴν ταύτην λαμβάνω τηλεγράφημα, τοῦ ὁποίου γνῶσιν ἔχει λάβει καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, ὁ Πρόεδρος τῆς Γερουσίας καὶ ὁ ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας, διὰ τοῦ ὁποίου ὁ πρόεδρος τῆς συνελεύσεως τῶν σιδηροδρομικῶν παραπονεῖται ὅτι ἡ ἑταιρεία ὄχι μόνον δὲν ὑπακούει εἰς τὰς συστάσεις καὶ ὁδηγίας αἵτινες δίδονται ἐντεῦθεν, ἀλλὰ ἐφήρμοσε καὶ ἀντίποινα προσωρινῶν ἀπολύσεων κατὰ τῶν ὑπαλλήλων οἵτινες εὑρίσκονται ἀνάστατοι καὶ οἵτινες ἀπειλοῦσιν, καὶ πολὺ δικαίως, ὅτι θὰ προβοῦν αὐτὴν τὴν φορὰν εἰς συνεχῆ ἀπεργίαν, διὰ νὰ ἐπιβάλουν αὐτοὶ τὴν τάξιν πρὸς τὴν ἑταιρείαν ἥτις ἀσφαλῶς ἔχει ἐκτροχιασθῆ ἐντελῶς. Ἄλλωστε ἡ ἑταιρεία ἔχει ἐκτροχιασθῆ ἀπὸ πάσης ἀπόψεως, ἀπὸ ἀπόψεως σιδηροδρομικοῦ ὑλικοῦ, ἀπὸ ἀπόψεως σχέσεων πρὸς τοὺς μετ’ αὐτῆς συμβαλλομένους, ἀπὸ ἀπόψεως σχέσεων πρὸς τοὺς ἐπιβάτας, φρονοῦσα ὅτι, ἐπειδὴ εἶναι κεκαλυμμένη διὰ μιᾶς παλαιᾶς συμβάσεως, δύναται, νὰ μὴ ὑπακούῃ εἰς τὰς συστάσεις τοῦ Κράτους, καὶ κατὰ τρόπον ἐντελῶς αὐθαίρετον νὰ συμπεριφέρηται σατραπικῶς πρὸς ὅλους τοὺς μετ’ αὐτῆς συναλλασσομένους. Ἀπὸ αὐτὴν τὴν τυραννίαν νομίζω ὅτι εἶναι καιρὸς νὰ μᾶς ἀπαλλάξῃ ἡ Κυβέρνησις. Οἱ σιδηροδρομικοὶ ἀπέδειξαν, ὅτι δὲν στεροῦνται οὔτε σωφροσύνης, οὔτε πειθαρχίας. Ἐνῶ ἡ κατάστασις τῆς ἀνωμάλου ἐχθρότητος ταύτης χρονολογεῖται ἀπὸ ὁλοκλήρων ἐτῶν, ἐνῶ εἶχον συνεχεῖς ὑποσχέσεις καὶ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, καὶ ἐκ μέρους τῆς ἑταιρείας καὶ ἐκ μέρους τοῦ Κυβερνητικοῦ Ἐπιτρόπου, μὴ τηρουμένων τῶν ὑποσχέσεων τούτων, ἀπειλοῦσι νὰ προβῶσιν εἰς τὸ μέτρον τῆς εἰκοσιτετραώρου ἀπεργίας. Ἤρκεσεν αὐτό, ὅπως ἡ περίφημος αὐτὴ ἑταιρεία στραφῇ ἐναντίον τῶν ὑπαλλήλων, ὅπως τοὺς κυρήξῃ ἐν διωγμῷ, ὅπως δημιουργήσῃ ἀντίποινα προσωρινῶν ἀπολύσεων. Καὶ οἱ ὑπάλληλοι τηλεγραφοῦντες διὰ τοῦ προέδρου τῆς Συνελεύσεως αὐτῶν, θεωροῦν αὐτοὺς ὡς ἐν διωγμῷ πλήρη εὑρισκομένους. Πρέπει νὰ προλάβωμεν, διότι ἡ κατάστασις αὕτη δημιουργεῖ κινδύνους καὶ διὰ τὴν τάξιν ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν ἀνελειπῆ συγκοινωνίαν, εἰς τὸ ἀκρότατον τοῦτο παραμεθόριον σημεῖον. Καὶ τηλεγραφοῦντες καταλήγουν διὰ τῶν ἑξῆς φράσεων, αἵτινες εἶναι ὅλως χαρακτηριστικαί. «Ἐπιρίπτομεν εὐθύνην............» (ἀναγινώσκει) Δηλαδὴ ἡ ἑταιρεία ἐνῷ ἔπρεπε νὰ ἀναγνωρίσῃ, ὅτι ἐξηντλήθη ἡ ὑπομονὴ τοῦ ὑπαλλήλου καὶ ὅτι παρὰ τὰς διαταγὰς τῆς Κυβερνήσεως, δὲν ἠθέλησε ποτὲ ν’ ἀκούσῃ τὰ δίκαια παράπονα αὐτῶν, δὲν ἠθέλησε νὰ ὑπακούσῃ εἰς τὰς συστάσεις αὐτάς αἵτινες ἀπεστάλησαν ἐντεῦθεν, κατὰ τὰς διαβεβαιώσεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Συγκοινωνίας, καὶ νὰ μεταβάλῃ στάσιν, ἀλλὰ διὰ τρόπου προκλητικοῦ ἐπιβάλλει ἀντίποινα ἀπειλοῦσα δι’ ἀπολύσεων. Ἡ ἐν γένει κατάστασις εὑρίσκεται εἰς σημεῖον δυσάρεστον. Ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος καί προσωπικὴν ἀντίληψιν εἶχε διαπιστώσας....

§6Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Θὰ κάμωμεν ὅ,τι μποροῦμε. Δὲν ἔχομεν δικαίωμα κυριαρχίας, νὰ ἀσκήσωμεν. Θὰ προσπαθήσωμεν νὰ κάμουμε ὅ,τι μποροῦμε.

§7Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑφυπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Δὲν ἔχομεν νεωτέρας εἰδήσεις.

§8Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Ἐγώ, θὰ ἤθελα, ἐὰν ἦτο δυνατὸν νὰ καθησυχάσωμεν τοὺς ὑπαλλήλους, διὰ νὰ μὴ προβοῦν εἰς τὸ μέτρον τῆς συνεχίσεως τῆς ἀπεργίας.

§9Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (Ὑφυπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Ὁ κ. Μάτσας ἀπηύθυνε καὶ αὐτὸς τηλεγραφικὴν σύστασιν πρὸς τὸν ἐν Παρισίοις διευθυντήν, ὅπως ἀποδεχθῇ τὰς ἀπόψεις αὐτῶν. Τώρα μόλις ἐλάβομεν γνῶσιν τῆς δημιουργηθείσης καταστάσεως.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν Ἀναφορῶ καὶ Ἐρωτήσεων Ὁ κ. Παπαφλέσσας ἐπὶ ἀναφορᾶς Κοινότητος Καμάρας διὰ τὸν διακανονισμὸν τῶν ὁρίων Φαλαισίας καὶ Περλάνης.

§11Ι. ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ. Ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν ὑφίσταται διαφορὰ ὁρίων μεταξὺ τῶν δημοτῶν τοῦ τέως δήμου Φαλαισίας, καί τῶν δημοτῶν τοῦ τέως δήμου Περλάνης τῆς Ἀρκαδίας. Ἡ ὑπόθεσις ἔλαβε τοιαύτας διαστάσεις, ὥστε καὶ αἱματοχυσία ἔλαβε χώραν. Εὐτυχῶς ἡ δικαιοσύνη ἐπενέβη καί κατώρθωσε νὰ συμβιβάσῃ τὰ διεστῶτα μέρη καὶ δι’ ἀποφάσεως τοῦ πλημμελειοδικείου καθώρισε τὰ σύνορα. Καὶ ἔκτοτε ἐπεκράτη ἡσυχία μεταξὺ τῶν κατοίκων τῶν δύο αὐτῶν μερῶν. Ὁ κ. Νομάρχης Ἀρκαδίας καταγόμενος ἐκ Σπάρτης, ἐννοεῖ νὰ αὐξήσῃ τὸ ἔδαφος τῆς Λακεδαίμονος εἰς βάρος τοῦ ἐδάφους τῆς Ἀρκαδίας. Ἡ μὲν Περλάνη ὑπερασπίζεται καὶ ἀμύνεται διὰ τὰ δικαιώματά της, ἡ δὲ Σπάρτη θέλει νὰ καταλάβῃ τὸ ἔδαφος δυνάμει τῆς ἰσχύος της, διότι ὑπερασπίζεται πρὸς τοῦτο ὑπὸ τοῦ κ. Νομάρχου. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, πρέπει νὰ λάβῃ μέτρα καὶ νὰ συστήσῃ εἰς τὸν κ. νομάρχην νὰ προστατεύσῃ τὰ συμφέροντα τῶν κατοίκων τοῦ νομοῦ Ἀρκαδίας, καὶ ὄχι τὰ συμφέροντα τῶν κατοίκων τοῦ νομοῦ Λακεδαίμονος. Ἐνόσῳ εἶναι νομάρχης ἔχει ὑπέρτατον καθῆκον νὰ φροντίζῃ ὅπως μὴ καταπατῶνται τὰ δικαιώματα τὰ ὁποῖα ἀπὸ αἰώνων ἀνήκουν εἰς τοὺς κατοίκους ἐκείνους.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κουλουμβάκης ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος.

§13Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἁπλούστατα, κ. πρόεδρε, ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος δὲν ἔχει δίκαιον εἰς ὅσα εἶπε, διότι ὁ νομάρχης Ἀρκαδίας δὲν ἔπραξεν ἀπολύτως τίποτε. Ἡ Νομαρχία Ἀρκαδίας ἐφήρμοσε ρητὴν καὶ κατηγορηματικὴν διαταγὴν τοῦ ὑπουργοῦ τοῦ Ἐσωτερικῶν. Ἀναθεωρητικὴ ἐπιτροπὴ συνέστη ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ Διευθυντοῦ τῆς Νομαρχίας, ἡ ὁποία ἀπεφάνθη ἐπὶ τοῦ ζητήματος, καὶ τὴν ἀπόφασιν αὐτὴν οἱ νομοταγεῖς Ἀρκάδες θὰ σεβασθοῦν. Ἑπομένως δὲν ὑπάρχει λόγος, νὰ γίνεται λόγος διὰ τὸ ζήτημα τοῦτο.

§14Ι. ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ. Δὲν μᾶς εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος τίποτε νέον. Γνωρίζω τὴν ἀσάφειαν τοῦ νόμου τούτου, ὁ νόμος οὗτος ὑφίστατο πρὸ ἐτῶν· δὲν τὸν ἀνεμόχλευσε κανείς. Οἱ προηγούμενοι νομάρχαι δὲν ἔθιξαν τὰ κακῶς κείμενα. Ὁ κ. νομάρχης κατάγεται ἐκ Σπάρτης.

§15Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ ὅταν ἦτο Πρωθυπουργὸς ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἀρκαδίας πολιτευτὴς καὶ ἡγέτης τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως, ὁ νομάρχης Ἀρκαδίας ἦτο ἐκ Λακεδαίμονος, ὁ κ. Λυμπερόπουλος ἄριστος νομάρχης ὅπως καὶ ὁ νῦν.

§16Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι ὅπως καὶ ὁ νῦν.

§17Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Εἶναι παράδοσις νὰ διοικοῦνται ὑπὸ Λακεδαιμονίων. Ἀλλ’ ἐν προκειμένῳ, ὁ κ. Νομάρχης δέν ἔπραξε τίποτε. Οὔτε περὶ νόμου πρόκειται ὅπως εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος. Πρόκειται περὶ διαταγῆς τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐφαρμοσθείσης ὑπὸ τοῦ κ. Διευθυντοῦ τῆς Νομαρχίας καὶ ὄχι ὑπὸ τοῦ νομάρχου.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καραμᾶνος ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ἀντικειμένου.

§19Ν. ΚΑΡΑΜΑΝΟΣ. Τὰ παράπονα κατὰ τοῦ νομάρχου εἶναι τελείως ἀστήρικτα, διότι ἡ νομαρχία ἔλαβε μίαν διαταγὴν τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, νὰ καθορίσῃ ὁριστικῶς τὰ ὅρια τῶν κοινοτήτων. Πρὸς τοῦτο συνεκέντρωσεν ὅλας τὰς ἀποφάσεις τῶν πρωτοβαθμίων καὶ δευτεροβαθμίων ἐπιτροπῶν καὶ ἐξήλεγξε ποῖα ἐξ αὐτῶν εἶναι ἔγκυρα ἢ ἄκυρα. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν εὑρῆκεν, ὅτι ἡ ἀπόφασις τῆς πρωτοβαθμίου ἐπιτροπῆς εἶχεν ληφθῇ ὄχι κατὰ πλειοψηφίαν, καὶ κατόπιν ρητῆς ἐντολῆς τοῦ ὑπουργοῦ ἐθεώρησεν ἄκυρον αὐτήν καὶ διέταξε τέλειον διαχωρισμὸν τῶν ἐδαφῶν. Τὴν ἐνέργειαν δὲ ταύτην δὲν τὴν ἔκαμεν ὁ κ. νομάρχης, ἀλλ’ ὁ διευθυντὴς τῆς νομαρχίας, παρ’ οὗ εἶναι ὑπογεγραμμένη ἡ ὑπ’ ἀριθ- 15.533 ἀπόφασις. Ἀσχέτως ὅμως πρὸς τὰ παράπονα αὐτά, τὸ ζήτημα τοῦ νέου διαχωρισμοῦ τῶν ὁρίων μπορεῖ νὰ ἐξετασθῇ ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, διότι ὁ λόγος τῆς ἀκυρότητος νομίζω ὅτι δὲν εἶναι ἰσχυρός, διότι ἡ ἀπόφασις τῆς πρωτοβαθμίου ἐπιτροπῆς δὲν ἐλήφθη κατὰ πλειοψηφίαν. Ἐφ’ ὅσον ὅμως ἠκυρώθη ἡ ἀπόφασις τῆς δευτεροβαθμίου Ἐπιτροπῆς, νομίζω ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὀφείλει νὰ διατάξῃ νὰ ἀνασταλῇ ὁ ἐκ νέου καθορισμὸς τῶν ὁρίων διότι κατόπιν μιᾶς πενταετίας, δὲν εἶναι φρόνιμον νὰ ρίψωμεν τοὺς κατοίκους εἰς νέας διαμάχας.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀνδριόπουλος ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος.

§21Ι. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ καὶ ἐγώ, ὅπως ὁ κ. ὑπουργὸς λάβῃ ὑπ’ ὄψιν του τὰς δικαίας διαμαρτυρίας τῆς κοινότητος Καμάρας, διότι τὰ ὅρια εἶχον καθορισθῆ κύριοι, ἀπὸ δεκαεξαετίας. Νομίζω ὅτι ἦτο λίαν ἄστοχος ἡ ἐπέμβασις τοῦ κ. νομάρχου.

§22Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Μὰ δὲν ἔχει σχέσιν ὁ νομάρχης, ἦτο ἐντολή τοῦ ὑπουργοῦ.

§23Ι. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχει ληφθῇ τελεσίδικος καὶ ὁριστικὴ ἀπόφασις· ναὶ μὲν ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ ζητήσουν ἀναθεώρησιν, ἀλλὰ νομίζω ὅτι ἀπὸ 16 ἐτῶν δὲν ἐλήφθη τοιαύτη ἀπόφασις.

§24Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἐφ’ ὅσον δὲν εἶναι τελεσίδικος ἡ ἀπόφασις.

§25Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Τὰ παράπονα κατὰ τοῦ Νομάρχου προσωπικῶς εἶναι ἀπολύτως ἀβάσιμα διότι ὁ νομάρχης Ἀρκαδίας δὲν εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἐξέδωκε τὴν ἀπόφασιν ἢ τὴν διαταγὴν περὶ τῆς ὁποίας ἐγένετο τόσος λόγος. Εἶναι ὁ διευθυντὴς τῆς νομαρχίας κ. Σαραντόπουλος ὁ ὁποῖος τὴν ἐξέδωκε ἀπόντος τοῦ Νομάρχου. Ἐζήτησα τηλεγραφικῶς πληροφορίας τὰς ὁποίας ἔλαβον εὐτυχῶς τὴν μεσημβρίαν καὶ κατὰ τὰς ὁποίας ὁ Νομάρχης ρητῶς δηλοῖ ἐπὶ τῇ βάσει ἀριθμῶν καὶ χρονολογιῶν, ὅτι δὲν εἶναι αὐτὸς ὁ ὁποῖος προεκάλεσε αὐτὴν τὴν— ἂς τὴν ὀνομάσωμεν—ἔριδα. Ἑπομένως ἡ μομφή, ἡ διαμαρτυρία ἐναντίον τοῦ Νομάρχου ὅτι δῆθεν ἐκ Λακωνίας καταγόμενος θέλει νὰ προσαρτήσῃ εἰς τὴν πατρίδα του περιφερείας ἀνηκούσας εἰς ἄλλον νομόν, δὲν εἶναι βάσιμος. Ἐκτὸς ὅμως τοῦ ζητήματος τοῦ προσωπικοῦ—ἂς τὸ χαρακτήρησεν ἔτσι —τοῦ νομάρχου Ἀρκαδίας εἶναι καὶ τὸ ζήτημα τὸ οὐσιαστικώτερον, ἐὰν δηλ. θὰ πρέπῃ νὰ σταθῇ νὰ ἀνασταλῇ ἡ ἀνακίνησις τοῦ ζητήματος ἢ ἂν θὰ πρέπῃ νὰ μείνῃ ὅπως ἦτο παλαιότερον τὸ ζήτημα. Τὸ ὑπουργεῖον ἐπελήφθη ἀπὸ σήμερον τῆς ὑποθέσεως καὶ θὰ δώσῃ τὸν προσήκοντα κανονισμὸν ἐντὸς τοῦ νόμου. Ἔχω τὴν ἀντίληψιν, ὅτι ἡ τελευταία φάσις τοῦ ζητήματος δὲν εἶναι τελείως....... Κάμνω ὅμως τὴν ἐπιφύλαξιν νὰ ἐξετάσω τὸ ζήτημα καὶ νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὴν βουλὴν τὰ ὁριστικὰ ἀποτελέσματα τῆς ἐρεύνης. Θέλω μόνον νὰ προσθέσω, ὄχι διὰ νὰ ὑπεραμυνθῶ τοῦ νομάρχου Ἀρκαδίας, ἀλλὰ διὰ νὰ ἀποκαταστήσω τὰ πράγματα εἰς τὴν θέσιν των, ὅτι καὶ αὐτὸς εἰς τὸ μακρὸν τηλεγράφημα διὰ τοῦ ὁποίου παρέχει πληροφορίας ἐπὶ τοῦ ζητήματος, λέγει τὰ ἑξῆς: «Νομαρχία φρονεῖ ὅτι δέον διαταχθῇ...» (ἀναγιγνώσκει). Ἑπομένως καὶ αὐτὸς ὁ Νομάρχης φαίνεται ὅτι ἔχει μίαν ἀμφιβολίαν ὡς πρὸς τὸν νόμιμον τῆς ἐνεργείας, ἀλλὰ δὲν νομίζω ὅτι ὑφίσταται ζήτημα. Θὰ παρακαλέσω τοὺς ἐρωτήσαντας κ. βουλευτὰς νὰ ἀναμείνουν τὴν ἀπόφασιν τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν τὸ ὁποῖον ἐντὸς τῶν νόμων θὰ λύσῃ τὸ ζήτημα.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Νικολίτσας ἐπὶ ἀναφορᾶς κατοίκων Κεφαλοβρύσου, περὶ συμπληρώσεως τῆς θέσεως γραμματέως τοῦ Εἰρηνοδικείου Κουρίτιδος.

§27Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Ἀφορᾷ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης. Εἰς τὸ Εἰρηνοδικεῖον αὐτὸ δικάζονται αἱ ὑποθέσεις τριῶν δήμων, ἤτοι τοῦ ἡμίσεως τῆς ἐπαρχίας. Τὸ Εἰρηνοδικεῖον αὐτὸ στερεῖται γραμματέως, συνελήφθη δὲ καὶ ὁ ὑπογραμματεὺς λόγῳ καταχρήσεων τὰς ὁποίας εἶχε κάμει διότι δὲν ὑπῆρχε γραμματεὺς καὶ εἰσέπραττε αὐτὸς τὰ χρήματα. Τὸ εἰρηνοδικεῖον εἶναι κλειστόν. Ἐπειδὴ ἔμαθα ὅτι ὑπάρχουν εἰρηνοδικεῖα εἰς τὰ ὁποῖα δὲν ἐκδικάζεται οὐδεμία ὑπόθεσις, παρακαλῶ, εἰ δυνατόν, νὰ μετατεθῇ εἰς ἐκ τῶν Εἰρηνοδικῶν ἐκείνων καὶ νὰ μὴ διορισθῇ γραμματεὺς διότι δὲν εἶναι δυνατὸν οὐδὲ συμφέρον νὰ μένῃ ἕνα εἰρηνοδικεῖον τόσης σπουδαιότητος κλειστόν, εἰς τὸ ὁποῖον δικάζονται πλέον τῶν 1500 πολιτικῶν ὑποθέσεων.

§28Δ. ΔΙΓΚΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης) Ἔλαβον τηλεγράφημα ἐκ μέρους τῶν κατοίκων, παραπονουμένων διὰ τὴν μὴ πλήρωσιν τῆς θέσεως αὐτῶν. Ἡ πλήρωσις τῶν θέσεων γραμματέων ἐβράδυνε τελευταίως, διὰ δύο λόγους: πρῶτον διότι ἔχω προετοιμάσει νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ κατατεθῇ μετ’ ὀλίγον, διὰ τοῦ ὁποίου οἱ ἤδη ὑπηρετοῦντες γραμματεῖς, θὰ μετατίθενται πρὸς πλήρωσιν τῶν κενῶν θέσεων. Ἕνεκα τοῦ λόγου τούτου ἐπεβραδύνθη ὁ διορισμὸς νέων προσώπων εἰς τὰς κενὰς θέσεις. Ἀσχέτως δὲ πρὸς τὸν λόγον τοῦτον, ἕνεκα τυχαίου γεγονότος δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ συνέλθῃ τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον, ἕνεκα ἀπουσίας ἑνὸς μέλους του εἰς τὸ ἐξωτερικὸν μεταβάντος πρὸς ἐπιθεώρησιν τῶν προξενικῶν ἀρχῶν. Ἤδη ἀφίχθη τὸ μέλος αὐτὸ καὶ θὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ σύστασις τοῦ Ἀνωτάτου Συμβουλίου.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κουρτίδης ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Ἰατρικοῦ Συλλόγου Σάμου.

§30Κ. ΚΟΥΡΤΙΔΗΣ. Διὰ τῆς ἀναφορᾶς ταύτης ὁ Ἰατρικὸς Σύλλογος Σάμου ζητεῖ τὴν ἵδρυσιν ταμείου συντάξεως ἰατρῶν καὶ ἐπειδὴ τὸ ζήτημα εἶναι γενικώτατον, ὡς ἀφορῶν τάξιν, ὡς ἡ τῶν ἰατρῶν, πολὺ μεγάλην, καὶ ἐπειδὴ τὰ ὅρια τῆς συζητήσεως ἐντὸς τῆς Βουλῆς προκειμένου περὶ ἀναφορῶν, εἶναι βραχύτατα, συνιστῶ ἐπὶ τοῦ παρόντος τὴν ἀναφορὰν ἐπιφυλασσόμενος μετὰ τῶν λοιπῶν συναδέλφων ἐν τῇ Βουλῇ, ὅπως ἀναπτύξω εὐρύτατα τὸ ζήτημα, ὡς ἁρμόζει, ἄλλως τε πρόκειται περὶ ἑνὸς τόσον σπουδαίου ζητήματος τοῦ ἰατρικοῦ κόσμου.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαφλέσσας ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ ἐν ἀποστρατείᾳ πλωτάρχου Γ. Παπατσώρη.

§32Ι. ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ναυτικῶν.

§33Δ. ΜΠΟΤΣΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν). Λοιποῦμαι διότι δὲν μπορῶ νὰ σᾶς δώσω ἐνθαρρύνσεις περὶ τῆς ἀποδοχῆς της.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μυλωνογιάννης.

§35Α. ΜΥΛΩΝΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἡ ἀναφορὰ ἀφορᾷ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, τὸν ὁποῖον, θὰ παρακαλέσω, νὰ τὴν λάβῃ ὑπ’ ὄψει του, διότι οἱ ἀγροφύλακες, καθὼς βλέπετε, παραπονοῦνται ὅτι ἔχουν νὰ πληρωθοῦν ἀπὸ τοῦ Δεκεμβρίου τοῦ 1929. Δὲν ἠμπορεῖ βέβαια νὰ ὑπάρξῃ γεωργικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, ὡς καὶ ἀγροτικὴ ἀσφάλεια τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ ἀγροφύλακες δὲν δύναται νὰ πληρωθοῦν τοὺς μισθούς των καὶ ἀναγκάζονται πολλάκις νὰ ἐγκαταλείπουν τὴν ὑπηρεσίαν. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὴν ἀναφορὰν τοῦ ἀγρονόμου, ὁ ὁποῖος λέγει ὅτι ἔχουν νὰ πληρωθοῦν ἀπὸ τοῦ Δεκεμβρίου 1929 οἱ ἀγροφύλακες. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ φαντασθῇ κανεὶς, ὅτι μποροῦν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, νὰ ἐξακολουθοῦν νὰ ἐργάζωνται.

§36Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἡ ἀγροτικὴ ἀσφάλεια Κρήτης εὑρίσκεται ὑπὸ ἐντελῶς εἰδικὰς συνθήκας. Διὰ τὴν Κρήτην ἐφαρμόζεται ἴδιος νόμος δὲν ἐφαρμόζεται ὁ γενικὸς νόμος τοῦ Κράτους. Οἱ ἀγροφύλακες καὶ γενικῶς τὰ ὄργανα τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας, πληρώνονται ἀπὸ εἰδικὸν ταμεῖον. Ἔργον λοιπὸν, εἶναι τῆς Γενικῆς Διοικήσεως, νὰ φροντίσῃ νὰ εἰσπράξουν τοὺς καθυστερουμένους φόρους τὰ διάφορα ταμεῖα, ὥστε νὰ πληρωθοῦν. Ἐκ τοῦ γενικοῦ ταμείου τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας δηλῶ ὅτι εἶναι ἀδύνατον νὰ γίνῃ οἱαδήποτε πληρωμή.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μπακόπουλος ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Τριπόλεως.

§38Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἀναφορὰ ἀφορᾷ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἀποβλέπει δὲ εἰς παράπονα, τὰ ὁποῖα διαβιβάζουν τόσον ὁ δικηγορικὸς σύλλογος Τριπόλεως, ὅσον καὶ διάφοροι ἄλλοι κάτοικοι τῆς ἐπαρχίας Μαντινείας, κατὰ τοῦ τρόπου τὸν ὁποῖον ἐφαρμόζει ὁ νεωστὶ τοποθετηθεὶς ἐκεῖ ὡς διευθύνων τὸ ταμεῖον Μαντινείας διὰ τὴν εἴσπραξιν τῶν διαφόρων φόρων. Καὶ ἄλλοτε πρό τινος χρόνου μοῦ ἐδόθη ἀφορμὴ νὰ παρατήσω τὸν ἔκτροπον, δύναμαι νὰ εἴπω τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ἐπιζητεῖται ἐν Μαντινείᾳ ἡ εἴσπραξις τῶν φόρων εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, καὶ ἤλπιζον, ὅτι θὰ διωρθώνετο τὸ ζήτημα. Παραδόξως ὅμως ὁ τρόπος αὐτὸς ἐξακολουθεῖ. Ὁ δικηγορικὸς σύλλογος Τριπόλεως, ἔλαβε τελευταίως ἀφορμὴν παραπόνων, διότι ἡ νοοτροπία τοῦ διευθύνοντος τὸ ταμεῖον Μαντινείας ἔφθασε μέχρι τοῦ σημείου νὰ στείλῃ χωροφύλακας νὰ συλλάβουν δύο φορὰς δικηγόρους εἰς τὴν κετρικὴν πλατεῖαν Τριπόλεως διὰ μηδαμινὴν ὀφειλὴν φόρου ἐπιτηδεύματος εἰς τὴν πρώτην μάλιστα τῶν περιπτώσεων τούτων ὁ φόρος ἐπιτηδεύματος εἶχε πληρωθῆ. Ἰδίοις ὄμμασιν ἀντελήφθην καὶ ἐγὼ κατὰ τὴν ἐν Τριπόλει παραμονήν μου τὸ διὰ πρώτην φορὰν σημειωθὲν γεγονὸς ἐν Τριπόλει, τὸν δημόσιον δηλαδὴ εἰσπράκτορα, συνοδευόμενον ἀπὸ χωροφύλακας, νὰ περιέρχεται τὰ κεντρικὰ καταστήματα τῆς πόλεως καὶ τὴν κεντρικὴν πλατεῖαν καὶ νὰ συλλαμβάνῃ ἐκεῖ φορολογουμένους διὰ μηδαμηνὰ ποσά. Ἀκόμη δὲ περισσότερον εἰς τὰς χωρικὰς κοινότητας τῆς ἐπαρχίας Μαντινείας ἔφθασαν οἱ εἰσπράκτορες νὰ προβαίνουν εἰς κατασχέσεις καὶ ἁπλῶν οἰκιακῶν ρούχων.

§39Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Διὰ ποίους φόρους;

§40Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς βεβαιῶ: διὰ μηδαμινούς, κύριε ὑπουργέ. Βελέντζες καὶ καζάνια κατεσχέθησαν εἰς τὰ χωριά. Εἰς τὴν Τρίπολιν ἔχουν προβῆ εἰς κατασχέσεις οἰκιῶν μεγάλης ἀξίας διὰ φόρους 3000 δραχμῶν. Προχθὲς γενομένης συζητήσεως ἐν τῇ Βουλῇ διὰ τὰ ἔξοδα τῆς κατασχέσεως καὶ ἐκτελέσεως γενικῶς, ἐβεβαιώθη ὅτι διὰ χρέος 300 δραχμῶν, τὰ ἔξοδα κατασχέσεως καὶ τὰ ἔξοδα τῆς ἐκτελέσεως, ἀνέρχονται εἰς 9.000 δραχμὰς καὶ ἐπὶ τοσοῦτον ἐξανέστη καὶ ἡ ἰδία Κυβέρνησις ἐν τῷ προσώπῳ τοῦ ἀξιοτίμου Προέδρου αὐτῆς, ὥστε ὁ κ. Πρωθυπουργὸς ἔδωκεν εἰδικὴν ἐντολὴν κατὰ τὴν προχθεσινὴν συζήτησιν εἰς τὸν ὑπουργὸν τῆς δικαιοσύνης, νὰ ἐξετάσῃ τὸ ζήτημα ἐπισταμένως διὰ νὰ ληφθοῦν τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα. Ὅταν λοιπὸν διὰ τὰ ἰδιωτικὰ χρέη ἐξανίσταται ἡ Κυβέρνησις καὶ θέλει νὰ ἀποφεύγωνται αἱ δαπάναι τῆς ἐκτελέσεως, ἤδη ὅταν ἐνδείκνυται κατ’ ἔτι περισσότερον λόγον ν’ ἀποφεύγωνται αἱ τοιαῦται ἀκρότητες ἐκ μέρους τοῦ ταμίου, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ εὐαρεστηθῇ νὰ δώσῃ τὰς δεούσας ὁδηγίας εἰς τὸν κ. διευθύνοντα τὸ ταμεῖον Μαντινείας. Εἶναι ἀληθές, ὅτι κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη δὲν ἐγένετο ὅπως ἔπρεπεν ἡ βεβαίωσις καί εἴσπραξις τῶν φόρων τῶν παρελθουσῶν χρήσεων. Τοῦτο ὅμως εἶναι περισσότερον πταῖσμα τῆς κρατικῆς ὑπηρεσίας παρὰ τῶν φορολογουμένων καὶ ἑπομένως, νομίζω ὅτι καὶ ἀπ’ αὐτῆς ἀκόμη τῆς ἀπόψεως πρέπει νὰ δοθῇ μία μεγαλειτέρα διευκόλυνσις εἰς τοὺς φορολογουμένους διὰ τὴν πληρωμὴν τῶν καθυστερουμένων φόρων. Οἱ φορολογούμενοι τῆς ἐπαρχίας Μαντινείας εἶναι ἀπὸ τοὺς μᾶλλον πειθαρχικοὺς φορολογουμένους καὶ ποτὲ δὲν ἔδωσαν ἀφορμὴν παραπόνων εἰς τὴν ὑπηρεσίαν, οὔτε τώρα ζητοῦν νὰ χαρισθοῦν οἱ φόροι· μίαν ἀνθρωπινωτέραν εἴσπραξιν ζητοῦν. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ δώσῃ τὰς δεούσας διαταγὰς ὅπου δεῖ.

§41Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Τὸ ὑπουργεῖον ἔλαβε γνῶσιν τῶν παραπόνων τῶν διατυπουμένων ἐν τῇ ἀναφορᾷ καὶ διὰ προφορικῶν συστάσεων τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ Μαντινείας κ. Μπακοπούλου, μᾶς ἐδόθη δὲ ἀφορμὴ νὰ ἐξετάσωμεν τὴν ὑπόθεσιν. Εἴδομεν πράγματι, ὅτι ὁ ταμίας Μαντινείας χωρὶς νὰ παραβῇ τὸ καθῆκον του, ἀλλ’ ἐκτελῶν αὐστηρῶς τὸ καθῆκον του ὑπὲρ τὸ δέον ἴσως αὐστηρῶς, δυσηρέστησε τοὺς κατοίκους τῆς περιφερείας ἐκείνης, τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον εἶχον συνηθίσει προηγουμένως εἰς χαλαρὰν ἐνέργειαν περὶ τὴν εἴσπραξιν τῶν φόρων. Βεβαίως ἡ ὑπερβολικὴ αὐστηρότης δὲν εἶναι ἐντὸς τῆς κυβερνητικῆς τακτικῆς ὅσον ἀφορᾷ τὴν εἴσπραξιν τῶν φόρων καὶ διὰ τοῦτο ἐδόθησαν αἱ δέουσαι ὁδηγίαι νὰ μεταβάλῃ τακτικήν. Θὰ παρακολουθήσω τὸ ζήτημα ἵνα ἴδωμεν τί γίνεται. Τὸ ὑποσχόμεθα εἰς τὸν κ. βουλευτήν. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς φόρους τῶν ἀγροτικῶν κοινοτήτων, θὰ ἔχω νὰ παρατηρήσω ὅτι πιθανώτατα θὰ πρόκειται περὶ κοινοτικῶν φόρων, τοὺς ὁποίους εἰσπράττει καὶ αὐτοὺς τὸ δημόσιον ταμεῖον καὶ ὄχι περὶ φόρων τοῦ δημοσίου· διότι φόρον τοῦ δημοσίου δὲν ἔχομεν νὰ λαμβάνωμεν ἀπὸ τοὺς ἀγρότας, διότι ὁ φόρος τῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς κατηργήθη διὰ μίαν διετίαν τῶν δὲ ὀφειλομένων διὰ παλαιᾶς χρήσεις διετάξαμεν νὰ ἀνασταλῇ ἡ εἴσπραξις. Θὰ πρόκειται ἴσως περὶ φόρων κοινοτικῶν, ἀλλ’ ὅσον ἀφορᾷ καὶ τὰς ἐκτελέσεις ἀκόμη σᾶς κάμω τὴν ἑξῆς παρατήρησιν, ὅτι ἐδόθη ἐντολὴ ἡ ἐκτέλεσις νὰ γίνεται ὅσον τὸ δυνατὸν ὀλιγώτερον δαπανηρὰ διὰ τὸν ὀφειλέτην.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας αἱ λοιπαὶ ἀναφοραὶ ἀναβάλλονται. Ὁ κ. Ζαβιτζιᾶνος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ κανονισμοῦ.

§43Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. Θὰ παρακαλέσω τὴν κυβέρνησιν καὶ ἰδίως τοὺς κ. ὑπουργοὺς ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης καὶ τῶν Ἐσωτερικῶν ἵνα καταθέσωσι ἄνευ ἀναβολῆς τὸν φάκελλον ὁ ὁποῖος ἐσχηματίσθη καὶ εὑρίσκεται ἤδη κατατεθειμένος εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ εἰς τὰ ἀρχεῖα τοῦ αἰσχροδικείου. Τὸν φάκελλον δηλ. ὁ ὁποῖος ἐσχηματίσθη ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀρ. 1951 τῆς 27)2)29 τοῦ ἀπευθυνθέντος εἰς ἐμὲ ἐγγράφου ὡς ὑπουργοῦ τότε τῶν Ἐσωτερικῶν, διὰ τὴν καταδίωξιν τῶν νοθευτῶν τῆς κινίνης. Πρόκειται περὶ τοῦ ἐγγράφου ἐκείνου ἐπὶ τοῦ ὁποίου στηριχθεὶς κατὰ τὴν προχθεσινὴν συνεδρίασιν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς ὑπεστήριξεν ἐντελῶς ἀσύστατον κατηγορίαν ἐναντίον μου ἐπὶ ὀλιγωρίᾳ. Ἐκ τοῦ ἐγγράφου τούτου θὰ μάθῃ ἡ βουλὴ τούτῳ μέν, ἐὰν τὸ ἔγγραφον ἐκεῖνο ἐξετελέσθη αὐθημερὸν καὶ μὲ ἀποτελέσματα, τούτῳ δὲ θὰ ἴδῃ σειρὰν ἀποτελεσματικῶν ἐνεργειῶν εἰς τὰς ὁποίας αὐτεπαγγέλτως ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μου προέβει ἡ ἀγορανομία, ἐνεργειῶν ἀποτελεσματικῶν ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὁποίων ἐγένοντο καταδιώξεις καὶ τιμωρίαι κατηγορουμένων νοθευτῶν, τοῦθ’ ὅπερ ἀποτελεῖ τὸ μόνον φωτεινὸν σημεῖον τῆς ὑποθέσεως ἐκείνης. Ὑπῆρξε βέβαια ἀτυχής......

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀσφαλῶς ἐπανερχόμεθα εἰς νέαν συζήτησιν. Ἐὰν θέλετε νὰ ζητήσητε ἔγγραφα, θὰ τὰ ζητήσητε διὰ τοῦ Προεδρείου.

§45Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θίγωνται αἱ ὑπολήψεις τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν τῆς χώρας, καὶ ἐπιμένω ὅτι ἔχω τὴν ἀξίωσιν νὰ πληροφορηθῇ ἡ βουλὴ περὶ τῶν στοιχείων ἐκείνων, διὰ τῶν ὁποίων ἐπεδιώχθη ἀναιδὴς πλαστογράφησις τῆς ἀληθείας.

§46Α. ΠΑΠΑΣ. (Ὑφυπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς). Νὰ ἀνακαλέσῃ, κ. Πρόεδρε· δὲν ἐπιτρέπεται ὁ κ. βουλευτὴς ἐκ Κερκύρας ἐρχόμενος ἐδῶ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς νὰ ἐκστομίζῃ τοιαύτας ὕβρεις ὁ κ. βουλευτὴς ἐκ Κερκύρας ἔκαμεν μίαν ἀνακοίνωσιν εἰς τὴν Βουλήν. Ἐλέχθη ὑπὸ τοῦ ὑπουργείου Ὑγιεινῆς ὅτι δὲν ἔκαμεν τὸ καθῆκον του. Καὶ ὅταν ὁ ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς ἦλθεν καὶ τοῦ εἶπεν ὅτι εἰς αὐτὸν ἀπευθύνεται τὸ ἔγγραφον τοῦ ὑπουργείου τῆς Ὑγιεινῆς, ἔρχεται σήμερον δι’ ὕβρεων, αἱ ὁποῖαι μὲ ἐκπλήττουν ἐκστομιζόμεναι ἐκ μέρους ἀνθρώπου ὁ ὁποῖος ἔχει τὴν ἀξίωσιν νὰ εἶναι καὶ ἀρχηγὸς κόμματος, ἔχει τὴν ἀξίωσιν νὰ εἶναι ἀρχηγὸς κόμματος ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος δὲν ἀντιλαμβάνεται τὴν σημασίαν τῶν λόγων του.

§47Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. Ἡ ἀξίωσίς μου νὰ ἡγοῦμαι κόμματος εἶναι πολὺ πλέον δικαιολογημένη ἀπὸ τὴν ἰδικήν σας ἀξίωσιν νὰ ὑπουργεύεται καθ’ ὃν τρόπον τοῦτο πράττετε.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε βουλευτὰ ἐκ Κερκύρας σᾶς παρακαλῶ νὰ δώσετε ἐξηγήσεις.

§49Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. Δὲν ἔχω νὰ δώσω καμμίαν ἐξήγησιν.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξεστομίσατε μίαν φράσιν βαρυτάτην, τὴν ὁποίαν δὲν δύναται νὰ ἀνεχθῇ ἡ Βουλή. Ἔχετε μεγάλην ὑποχρέωσιν ὡς ἀρχηγὸς κόμματος νὰ ὑποβοηθῆται καὶ τὸ κῦρος τῆς Βουλῆς καὶ τὸν κανονισμὸν αὐτῆς. Ἐρωτῶ τὴν Βουλήν: ἀρνουμένου τοῦ κ. βουλευτοῦ Κερκύρας νὰ δώσῃ ἐξηγήσεις, συγκατανεύει νὰ ἀνακληθῇ οὗτος εἰς τήν τάξιν καὶ νὰ ἀναγραφῇ εἰς τὰ πρακτικὰ ἡ ἀνάκλησίς του ἐπὶ ἀναρμόστῳ συμπεριφορᾷ;

§51ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα.

§52Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. Εἶναι τιμή μου ἡ τοιαύτη ἀνάκλησις καὶ ἀκόμη περισσότερον ἡ ἀναγραφὴ αὐτῆς εἰς τὰ πρακτικά.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ εἶναι νέα ὕβρις κατὰ τοῦ Κοινοβουλίου, ἀλλὰ φαίνεται δυστυχῶς ὅτι ἐν τῇ συγχύσει σας δὲν ἔχετε πλήρη τὴν αἴσθησιν τῆς σημασίας τῶν λέξεων τὰς ὁποίας ἐκστομίζετε. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς Νομοθετικῆς Ἐργασίας Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παραχωρήσεως ὡς ἐθνικῆς δωρεᾶς οἰκημάτων διὰ τὴν κατοικίαν τῆς Α. Π. τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου καὶ τῶν ἀδελφῶν τοῦ ἀειμνήστου Μητροπολίτου Σμύρνης Χρυσοστόμου». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαθέσεως οἰκοπέδων τοῦ συνοικισμοῦ Νέας Χαλκηδόνος». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τοῦ τρόπου τῆς προαγωγῆς τῶν ἐπὶ τῶν ὑποβρυχίων ὑπηρετούντων ὑπαξιωματικῶν τοῦ Π. Ναυτικοῦ». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ χορηγίας προσθέτου πιστώσεως ἐκ δραχμῶν 13.582.75 εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ναυτικῶν». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κανονισμοῦ διὰ Διαταγμάτων τῆς συνθέσεως τῶν σάκκων ἱματισμοῦ τῶν ἀνδρῶν τοῦ Π. Ναυτικοῦ». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως τῆς Δʹ. Διευθύνσεως τοῦ Γ. Ἐπιτελείου τοῦ Π. Ναυτικοῦ». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως τῆς αʹ § τοῦ 1 ἐδαφίου τοῦ ἄρθρου 11 τοῦ ἀπὸ 6)3)1929 διατάγματος περὶ ἐκτελέσεως τοῦ νόμου 3833 περὶ συστάσεως ὑπηρεσίας ὑποβρυχίων». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 16)9)25 περὶ μονιμοποιήσεως προσωπικοῦ μηχανικῶν καὶ ἠλεκτρομηχανικῶν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ ἀσυρμάτου καὶ τῶν τροποποιησάντων τοῦτο Ν. Δ. τῆς 29 Μαΐου καὶ 2 Σεπτεμβρίου 1926». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπιμισθίων τῶν διδασκόντων εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Ν. Δοκίμων καθηγητῶν Πανεπιστημίου καὶ Πολυτεχνείου».

§54Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. Νομίζω ὅτι τὸ ἐπιμίσθιον τὸ ὁποῖον ὁρίζεται εἰς τοὺς καθηγητὰς τοῦ Πολυτεχνείου καὶ τοῦ Πανεπιστημίου οἱ ὁποῖοι διδάσκουν εἰς τὴν σχολὴν τῶν δοκίμων εἶναι μεγάλο, διότι κατὰ τὸ νομοσχέδιον ἐὰν ἕνας καθηγητὴς διδάσκῃ 28 ὥρας εἰς τὴν Σχολὴν θὰ λάβῃ διπλάσιον μισθὸν. Κύριε ὑπουργέ, ἐσεῖς δουλεύετε 20 ὧρες τὴν ἡμέρα καὶ λαμβάνετε 11.000 δραχμὲς θὰ λάβῃ ὁ καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου 28 διότι θὰ διδάξῃ 20 ὧρες;

§55Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Δι’ ἐπιδομάτων δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ὑπερβῇ τὸν μισθόν.

§56Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. Δὲν θὰ ὑπερβῇ τὸν μισθὸν, ἀκόμη 10.000 θὰ λάβῃ. Νομίζω λοιπὸν ὅτι εἶναι πολὺ ὑπέρογκον τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον θὰ λάβουν. Γνωρίζω τὰς ἀπόψεις τῆς ὑπηρεσίας καὶ τὰς ἐκτιμῶ ἀπολύτως, ὅτι βεβαίως μὲ ἕνα μικρὸν ἐπιμίσθιον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν καθηγητὰς τοῦ Πανεπιστημίου καὶ τοῦ Πολυτεχνείου εἰς τὴν σχολὴν τῶν Ν. Δοκίμων, ἀλλὰ νομίζω ὅτι τὸ διὰ τοῦ νομοσχεδίου διδόμενον ἐπιμίσθιον εἶναι πολὺ ὑπέρογκον, εἰς ἐποχὴν μάλιστα κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις ὁμιλεῖ περὶ οἰκονομιῶν.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Συρογιάννης.

§58Π. ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κατὰ τὸ νομοσχέδιον λαμβάνουν τὸ ⅐ τῶν ἀποδοχῶν των οἱ καθηγηταὶ τοῦ Πανεπιστημίου καὶ τοῦ Πολυτεχνείου, διὰ μίαν ὥραν ἑβδομαδιαίως. Βεβαίως, ἡ ἀξιοπρεπὴς παράστασις τῆς Σχολῆς, θὰ ἐδικαιολόγη τὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ μιᾶς ἢ δύο ὡρῶν ἑβδομαδιαίως, ὁπότε τὸ ἐπιμίσθιον θὰ ἀνέλθῃ εἰς 3–4,000 δραχ. τὸν μῆνα. Ἀλλὰ τό νὰ παίρνῃ δι’ ἑπτὰ ἑβδομαδιαίας ὥρας διὰ τὰς ὁποίας δύναται νὰ καταναλώσῃ δύο πρωΐας μόνον, 10.000 δραχμὲς, φρονῶ ὅτι εἶναι πολλά, διότι τόσα παίρνει καὶ ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἀρείου Πάγου. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν τροπολογίαν τῆς ἐπιτροπῆς, ὅτι τὸ ἐπιμίσθιον δὲν δύναται νὰ ὑπερβῇ τὰ μηνιαίας ἀποδοχάς, νομίζω ὅτι δὲν ἔχει σημασίαν, διότι αὐτὸ ρυθμίζει καὶ τὸ ἄρθρον 10 τοῦ Συντάγματος. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ναυτικῶν νὰ μὴ ἐπιμείνῃ τόσον γεναιοδώρως νὰ τὸ περιορίσῃ μέχρι 4.000 δραχμῶν. Πρακτικώτερον θὰ ἦτο νὰ ἀναβάλῃ τὴν ψήφισιν.

§59Δ. ΜΠΟΤΣΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν). Ἐπιθυμῶ νὰ διαφωτίσω τὴν Βουλὴν ἐπὶ τῶν ἀνησυχιῶν αἱ ὁποῖαι προέρχονται ἀπὸ τὰ λεγόμενα τῶν κ. συναδέλφων. Κατὰ τὴν ἐποχὴν αὐτὴν τῆς ἐντατικῆς ἀνασυγκροτήσεως τοῦ ναυτικοῦ ἐπεδιώχθη καὶ ἡ βελτίωσις τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ προσωπικοῦ τῆς Σχολῆς τῶν Ν. Δοκίμων. Μὲ μεγάλας προσπαθείας ἐπιδιώξαμεν νὰ διδάσκουν οἱ καθηγηταὶ τοῦ Πανεπιστημίου, πρόκειται περὶ τῶν κ. κ. Χατζιδάκη καὶ Χόνδρου νὰ διδάξουν ἀνὰ τέσσαρας ὥρας τὴν ἑβδομάδα λαμβάνοντες ἐπιμίσθιον τὸ ὁποῖον εἶναι τὰ 4)7. Καὶ ὁ μὲν κ. Χατζιδάκης λαμβάνει μισθὸν 10.300 δραχ. ὁ δὲ κ. Χόνδρος 9.700 δραχμὲς ἔχομεν ἔξοδα λοιπὸν καὶ διὰ τοὺς δύο περίπου 11.000 δραχ. Δὲν δυνάμεθα νὰ ἔχωμεν δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά. Οἱ καθηγηταὶ τοῦ Πανεπιστημίου οἱ ὁποῖαι διωρίσθησαν εἰς τὴν Ἀνωτάτην Σχολὴν Πολιτικῶν Ἐπιστημῶν ἱδρύθησαν ἐν Ἀθήναις πλησίον τοῦ Πανεπιστημίου, λαμβάνουν αὐτὸ τὸ ἐπίδομα, διὰ τὸ ὁποῖον λέγετε νὰ μὴ ἀναγνωρισθῇ εἰς αὐτούς ποὺ θὰ πηγαίνουν εἰς τὸν Πειραιᾶ, δαπανῶντες εἰς χρόνον καὶ ὄχι εἰς χρῆμα, διότι δὲν εἶναι ἀκριβὲς τὸ λεχθὲν, ὅτι δύνανται εἰς δύο πρωΐας νὰ διδάξουν 7 ὥρας. Πρέπει ἄλλωστε, νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψει ὅτι σήμερον εἶναι ἀνάγκη νὰ βελτιώσωμεν τὸ διδακτικὸν προσωπικὸν, ἡ δὲ δαπάνη τὴν ὁποίαν θὰ ὑποστῶμεν ἐν συγκρίσει πρὸς τὴν ὠφέλειαν εἶναι μεγάλη, διότι αὐτοὶ οἱ καθηγηταὶ εἶναι οἱ εἰδικώτεροι διὰ τὰ ἀνώτερα μαθήματα.

§60Π. ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΗΣ. Τί ἀνώτερα χρειάζονται ἀφοῦ ἠμποροῦν νὰ πηγαίνουν ἀπὸ τὴν Βαν Γυμνασίου;

§61Δ. ΜΠΟΤΣΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν). Δὲν δέχομαι τὴν τροπολογίαν κ. Πρόεδρε.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ τὴν Βουλήν: δέχεται τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου ὡς τοῦτο ἐτροπολογήθη ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν;

§63ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὑποχρεωτικῆς διαιτητικῆς ἐπιλύσεως τῶν ἐκ τῆς συμβάσεως τῆς ἐργασίας ἀναφερομένων διαφορῶν, μεταξὺ ἐργατῶν θαλάσσης καὶ ἐργοδοτῶν». Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Πριμίδης ὡς εἰσηγητής.

§65Ε. ΠΡΙΜΙΔΗΣ. Διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου, κ. βουλευταί, συνιστῶνται δύο ἐπιτροπαί. Ἡ πρώτη ἐξ αὐτῶν, προορισμὸν ἔχει τὴν ἐπίλυσιν τῶν ἀτομικῶν διαφορῶν τῶν ἀναφυομένων μεταξὺ τῶν ἐργατῶν θαλάσσης καὶ ἐργοδοτῶν, καὶ ἀπορρεουσῶν ἐκ τῆς συμβάσεως ἐργασίας. Ἡ ἐπιτροπὴ αὕτη εἶναι τριμελής, ἑδρεύει δὲ εἰς τὸ γραφεῖον ναυτικῆς ἐργασίας Πειραιῶς καὶ ἀποτελεῖται ἀπὸ τὸν διευθυντὴν τοῦ γραφείου ναυτικῆς ἐργασίας Πειραιῶς, ἀπὸ ἕνα ἀντιπρόσωπον τῶν ἐργοδοτῶν, καὶ ἀπὸ ἕνα ἀντιπρόσωπον τῶν ἐργατῶν. Ἡ δευτέρα τῶν ἐπιτροπῶν τῶν συνιστωμένων, διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου ἔχει προορισμὸν τὴν ἐπίλυσιν συλλογικῶν διαφορῶν τῶν ἀναφυομένων μεταξὺ ὀργανωμένων ἐργατῶν ἢ μή, καὶ μεταξὺ ὀργανωμένων ἐργατῶν καὶ ἐργοδοτῶν. Ἡ ἐπιτροπὴ αὕτη ἑδρεύει εἰς τὴν διεύθυνσιν ἐμπορικοῦ ναυτικοῦ, εἶναι δὲ ἑπταμελὴς ἀποτελουμένη, ἀπὸ τὸν διευθυντὴν τοῦ ἐμπορικοῦ ναυτικοῦ, ἀπὸ τὸν τμηματάρχην ἐργατῶν θαλάσσης, ἀπὸ τὸν λιμενάρχην Πειραιῶς ἢ τὸν νόμιμον αὐτοῦ ἀναπληρωτήν, ἀπὸ δύο ἀντιπροσώπους τῶν ἐργατῶν, καὶ δύο ἀντιπροσώπους τῶν ἐργοδοτῶν. Αἱ ἐπιτροπαὶ αὗται θὰ ἐπιδιώξουν τὴν διαρίθμησιν τῶν σχέσεων τῶν προκυπτουσῶν καὶ ἀναφυομένων μεταξὺ ἐργατῶν θαλάσσης καὶ ἐργοδοτῶν—ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ διαφορῶν καὶ προστριβῶν—ὡς ἐπίσης καὶ τῶν ναυτικῶν ἀτυχημάτων τὰ ὁποῖα δὲν συμβαίνουν μόνον ἐντὸς τῆς ἐπιχωρίου θαλάσσης ἀλλ’ ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ἐν τῷ ἐξωτερικῷ ἢ ἐν πλῷ. Αἱ προξενικαὶ ἀρχαὶ εἰς τὰς ὁποίας προσφεύγουν συνήθως οἱ ναυτεργάται, δὲν προστατεύουν τὰ συμφέροντα αὐτῶν εἴτε λόγῳ ἀγνοίας τῶν νόμων εἴτε καὶ διότι ὑποκύπτουν εἰς ἀξιώσεις τῶν ἐκπροσωπούντων τοὺς ὑποχρέους εἰς ἀποζημίωσιν πράκτορας ἢ πλοιάρχους. Ἐξ ἄλλου ἡ προσφυγὴ τῶν ναυτεργατῶν εἰς τὰ τακτικὰ δικαστήρια δὲν εἶναι καὶ τόσον εὔκολος, διότι εἶναι γνωστὸν ὅτι ἡ δικαστικὴ ὁδὸς εἶναι πολυδάπανος καὶ μακρὰ λόγῳ τῶν μεγάλων διατυπώσεων, ἐν ᾧ διὰ τῶν ἐπιτροπῶν αὐτῶν αἱ διαφοραὶ μεταξὺ ἐργατῶν καὶ ἐργοδοτῶν θὰ ἐπιλύωνται ταχέως. Σημειωτέον ἄλλωστε ὅτι ἡ ἁρμοδιότης τῶν λιμενικῶν ἀρχῶν πρὸς διαιτητικὴν ἐπίλυσιν τῶν ὡς ἄνω διαφορῶν, συνάδει καὶ πρὸς τὴν ἀντίληψιν τοῦ ναυτικοῦ κόσμου, ὅτι ὄντως αἱ λιμενικαὶ ἀρχαὶ εἶναι ἁρμόδιοι πρὸς ἐπίλυσιν τῶν διαφορῶν αὐτῶν. Ἐξ ἄλλου σημειωτέον ὅτι αἱ ἀποφάσεις τῶν ἐπιτροπῶν αὐτῶν δὲν θὰ εἶναι ὑποχρεωτικαί, ἐξ οὗ καὶ δὲν γεννᾶται ζήτημα συνταγματικότητος ἢ μὴ τοῦ ἐν λόγῳ νομοσχεδίου, διότι ἀσφαλῶς ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ ἔχουσιν αἱ ἀποφάσεις ὑποχρεωτικὴν ἰσχὺν θὰ ἐγεννᾶτο ζήτημα συνταγματικότητος καθ’ ὃν τρόπον ἐδημιουργήθη καὶ προκειμένου περὶ ἐκτελέσεως τῶν ἀποφάσεων τοῦ χρηματιστηρίου, τὰς ὁποίας ἐν ᾧ τὸ Πρωτοδικεῖον ἐθεώρησεν ὡς συνταγματικὰς ἐξεδόθη ἀπόφασις τοῦ Ἐφετείου, κηρύξασα αὐτὰς ὡς μὴ συνταγματικὰς, δι’ ὃ καὶ παρεπέμφθη ἡ ὅλη ὑπόθεσις εἰς τὸν Ἄρειον Πάγον εἰς τὸν ὁποῖον καὶ παραμένει ἐκκρεμὴς, καὶ παρ’ οὗ ἀναμένομεν ἤδη τὴν τελικὴν ἀπόφασιν περὶ συνταγματικότητος ἢ μὴ τῶν τοιούτων ἀποφάσεων. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι ζήτημα συνταγματικότητος δὲν γεννᾶται, διότι αἱ ἀποφάσεις τῶν ἐπιτροπῶν δὲν εἶναι ὑποχρεωτικαί, ἀλλ’ ἐρωτᾶται ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει διατὶ ὁ τίτλος περὶ ὑποχρεωτικῆς διαιτητικῆς ἐπιλύσεως τῶν διαφορῶν; Ἡ ἔννοια ἐν προκειμένῳ τῆς λέξεως «ὑποχρεωτικὴ» σημαίνει τοῦτο: ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται ἡ προσφυγὴ εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς εἰς τὰ τακτικὰ δικαστήρια ἐὰν μὴ προηγουμένως οἱ διάδικοι ναυτεργάται ἢ ἐργοδόται προσφύγουν εἰς τὴν ἐπιτροπήν. Ὁρίζεται δὲ ρητῶς καὶ τὸ ἄρθρον 10 ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται καὶ εἶναι ἀπαράδεκτος ἀγωγὴ προερχομένη ἐκ τῆς συμβάσεως ἐργασίας μεταξὺ ἐργατῶν καὶ ἐργοδοτῶν, ἂν δὲν ἐπισυνάπτεται εἰς τὴν ἀγωγὴν καὶ ἀπόφασις τῆς διαιτητικῆς ἐπιτροπῆς ἐξ ἧς νὰ ἀποδεικνύεται, ὅτι κατὰ πρῶτον βαθμὸν προσέφυγον εἰς τὴν διαιτητικὴν ἁρμοδιότητα τῆς ἐπιτροπῆς τὰ διάδικα μέρη.

§66Σ. ΣΥΜΕΩΝΟΓΛΟΥ. Αὐτὸ εἶναι συνταγματικόν, κ. συνάδελφε;

§67Ε. ΠΡΙΜΙΔΗΣ. Αὐτὸ βεβαίως, διότι δὲν ἔχει ὑποχρεωτικὴν ἰσχὺν εἶναι ἀπόπειρα συμβιβασμοῦ. Ἀντισυνταγματικὸν εἶναι ὅταν ἀποξενοῦται τις, ἐντελῶς τῶν φυσικῶν του δικαστῶν, τῶν τακτικῶν δικαστηρίων ὡς τοῦτο γίνεται εἰς τὰς διαφορὰς τὰς χρηματιστηριακάς.

§68Σ. ΣΥΜΕΩΝΟΓΛΟΥ. Τὸ ν’ ἀναγκάζηται νὰ προσφύγῃ εἰς τὸ δικαστήριον μόνον μετὰ μίαν ἀπόφασιν, αὐτὸ δὲν εἶναι ἀντισυνταγματικόν;

§69Ε. ΠΡΙΜΙΔΗΣ. Ὄχι, δὲν μὲ ἐννοήσατε κ. συνάδελφε. Διὰ νὰ προσφύγῃ εἰς τὸ τακτικὸν δικαστήριον πρέπει προηγουμένως, νὰ προσφύγῃ εἰς τὴν διαιτησίαν τῆς ἐπιτροπῆς. Τοῦτο δὲν εἶναι ἀντισυνταγματικόν.

§70Σ. ΣΥΜΕΩΝΟΓΛΟΥ. Αὐτὸ λέγω.

§71Ε. ΠΡΙΜΙΔΗΣ. Ποῦ ἔγκειται ἡ ἀντισυνταγματικότης; Ἐφ’ ὅσον δὲν ἀποκλείεται τὸ δικαίωμα νὰ προσφύγῃ εἰς τὰ τακτικὰ δικαστήρια, δὲν γεννᾶται ζήτημα ἀντισυνταγματικότητος τοῦ προκειμένου νομοσχεδίου. Ἡ κοινοβουλευτικὴ ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν ἐπιτροπὴ, τῆς ὁποίας ἔχω τὴν τιμὴν νὰ εἶμαι εἰσηγητὴς, ἔχουσα ὑπ’ ὄψει τ’ ἀνωτέρω, καὶ τὸ ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον ἔχει προορισμὸν νὰ ἐπιλύῃ τὸ ταχύτερον καὶ ἄνευ δαπάνης τὰς διαφορὰς αἱ ὁποῖαι γεννῶνται μεταξὺ ἐργατῶν θαλάσσης καὶ ἐργοδοτῶν ἐπίσης δὲ τῆς λύσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν, νὰ ἀποσοβῇ τὴν διατάραξιν τῆς δημοσίας τάξεως τοῦθ’ ὅπερ δύναται νὰ συμβῇ ἐν περιπτώσει προστριβῶν, μεταξὺ ὀργανωμένων ἐργατῶν θαλάσσης καὶ ἐργοδοτῶν. Ταῦτα ἔχουσα ὑπ’ ὄψει ἡ ἐπὶ τῶν ναυτικῶν κοινοβουλευτικὴν ἐπιτροπὴ παμψηφεὶ ἀποδέχεται τὸ νομοσχέδιον, μειοψηφοῦντος μόνον τοῦ βουλευτοῦ Καβάλλας κ. Θεολόγη, ὁ ὁποῖος κατ’ ἀρχὴν ἐκηρύχθη κατὰ τῆς συστάσεως τῆς πρώτης ἐπιτροπῆς, ἥτις ἔχει ὡς εἴρηται προορισμὸν τὴν ἐπίλυσιν τῶν ἀτομικῶν διαφορῶν. Ἐπιφυλάσσεται δὲ αὐτὸς οὗτος νὰ σᾶς ἐκθέσῃ τοὺς λόγους, διὰ τοὺς ὁποίους διεφώνησεν εἰς τὴν Ἐπιτροπήν. Ὑποδεικνύει ὅθεν εἰς τὴν Βουλὴν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ τὴν ψήφισιν τοῦ ἐν λόγῳ νομοσχεδίου, ἀλλὰ μὲ τὰς ἑξῆς ἐλαφρὰς τροποποιήσεις, τὰς ὁποίας δικαιολογεῖ ὡς ἑξῆς...... (ἀναγινώσκει). Διὰ νὰ μὴ γεννηθῇ οὐδεμία ἀμφιβολία περὶ τῆς ἁρμοδιότητος τῆς Ἐπιτροπῆς, περὶ τῶν διαφορῶν αἱ ὁποῖαι ὑποβάλλονται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῆς Ἐπιτροπῆς. Ἐπίσης ἡ δευτέρα παράγραφος τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου ἐτροποποιήθη ὡς ἑξῆς: (ἀναγινώσκει) ..... Διὰ τοῦ νομοσχεδίου ὡς εἶχε συγχρόνως ἐπετρέπετο ἵνα διὰ διατάγματος ἀνατεθῇ ἡ διαιτητικὴ ἐπίλυσις τῶν διαφορῶν, καὶ εἰς ἄλλους λιμενάρχας. Ἀκριβῶς διὰ νὰ ἀποσοβήσωμεν τὴν δικαιότητα, τῆς διὰ διορισμοῦ ἀναθέσεως τῆς διαιτητικῆς ἐπιλύσεως εἰς λιμενάρχας ἐστερημένους τῆς δεούσης ἐμπειρίας, καθιερώσαμεν ὅτι δι’ αὐτὴν τὴν ἐπιλογήν, μόνη ἁρμοδία εἶναι, ἡ λιμενικὴ ἀρχὴ τοῦ Πειραιῶς. Νομίζω ὅτι, εἶναι ὀρθὴ αὐτὴ ἡ διατύπωσις, καὶ δὲν νομίζω ὅτι, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν, θὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν. Ἐπίσης εἰς τὴν 14ην παράγραφον διὰ νὰ ἐπισπεύσωμεν τὴν ἐπίλυσιν τῶν διαφορῶν, ἐθέσαμεν προθεσμίαν.......(ἀναγινώσκει) διότι ἦτο ἀκαθόριστον τὸ χρονικὸν διάστημα, ἠδύνατο δὲ ἡ ἐπιτροπὴ καὶ μετὰ πάροδον ἐτῶν νὰ ἐπιληφθῇ τῆς ὑποθέσεως Ἐπίσης εἶναι ἀξία λόγου τροποποίησις, διότι ἀκριβῶς ἀνεστρέψαμεν τὸ ἐν τῷ νομοσχεδίῳ ἀναφερόμενον, ἐν τῷ ἄρθρῳ 5 παράγραφος 1. Κατὰ τὸ νομοσχέδιον δὲν ἐπετρέπετο κατὰ τὴν διαδικασίαν ἐνώπιον τῆς ἐπιτροπῆς, ἡ ὑποβολὴ ἐγγράφων προτάσεων ἢ ἄλλων ἐγγράφων ὑπομνημάτων. Ἡμεῖς τοὐλάχιστον ἐθεωρήσαμεν ὅτι ἐφ’ ὅσον scripta manent et verba volent, ἐδέχθημεν ὅτι ἐνδείκνυται· νὰ ἐπιτρέπεται ἡ ὑποβολὴ ὑπομνημάτων καὶ ἄλλων ἐγγράφων, διὰ νὰ κρίνεται ἀκριβῶς καὶ ἡ ὀρθότης τῆς κρίσεως τῆς Ἐπιτροπῆς. Ὑποθέτω ὅτι καὶ ἐδῶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν δὲν θὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν. Διὰ τοῦτο καὶ εἰς τὸ ἑπόμενον ἄρθρον 6 προσθέσαμεν καὶ τὸ ἑξῆς: (ἀναγινώσκει)...... ἐπὶ πλέον εἰς τὸ ἄρθρον 10 καθορίζομεν μετὰ τὴν λέξιν «Πειραιῶς», ὄχι μόνον «Πειραιῶς» ἀλλὰ καὶ..... (ἀναγινώσκει)...... Τέλος ἀπηλείψαμεν τὴν ἐν τῷ ἄρθρῳ 17 διάταξιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ νομιμοποίησις τῶν ἀντιπροσώπων, ἐξαρτᾶται ἀπολύτως ἐκ τῆς ἀνεξελέγκτου κρίσεως τῆς ἐπιτροπῆς. Ἡ Ἐπιτροπὴ εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ δεχθῇ τοὺς ἀντιπροσώπους τῶν ὀργανώσεων, ὅταν νομίμως προσαγάγουσιν τὰ σχετικά των πληρεξούσια. Αὐταὶ εἶναι αἱ τροποποιήσεις τὰς ὁποίας ὑποδεικνύει, ἡ ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, συνιστῶσα κατὰ τὰ λοιπὰ ἐκθύμως τὴν ψήφισιν τοῦ ἐν λόγῳ νομοσχεδίου.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θεολογίτης.

§73Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ. Ἡ καταβληθεῖσα νομοθετικὴ προσπάθεια τοῦ Κράτους πρὸς διαιτητικὴν λύσιν τῶν διαφορῶν μεταξὺ τῶν διαφόρων τάξεων, εὑρίσκει συμφώνους περισσότερον ἡμᾶς, οἱ ὁποῖοι θέλομεν τὸ Κράτος νὰ εἶναι ὁ διαιτητὴς καὶ νὰ προλαμβάνῃ διαφόρους ὀξύτητας καὶ ἐξεγέρσεις μεταξὺ τῶν τάξεων. Εἴμεθα κατ’ ἀρχὴν ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου, ἐφ’ ὅσον δι’ αὐτοῦ προβλέπεται ὅτι θὰ ὑπόκεινται εἰς τὸ Διαιτητικὸν Δικαστήριον, πᾶσαι αἱ διαφοραὶ αἱ ὁποῖαι εἶναι δυνατὸν νὰ γεννηθοῦν μεταξὺ ἐργατῶν καὶ ἐργοδοτῶν. Τοῦτο ἐπιδιώκομεν καὶ δι’ ἄλλας τάξεις νὰ ἐπιτύχωμεν, ἐνισχύοντες καὶ τὴν Κυβέρνησιν ἐκεῖ ὅπου νομίζομεν, ὅτι πρέπει νὰ τὴν ἐνισχύσωμεν διὰ τὴν λειτουργίαν παρομοίων Διαιτητικῶν δικαστηρίων, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἔχομεν τὴν γνώμην ὅτι θὰ ἐπιτευχθοῦν ἄριστα ἀποτελέσματα. Διεφωνήσαμεν μόνον ὅσον ἀφορᾷ τὴν διάταξιν τῶν ἀτομικῶν διαφορῶν, ἀστικῆς φύσεως μεταξὺ ἐργατῶν καὶ ἐργοδοτῶν, ἐφ’ ὅσον ὑποχρεοῦνται ἐργάται καὶ ἐργοδόται ἁπάσης τῆς Ἑλλάδος καὶ ἐκτὸς τῆς Ἑλλάδος, ὅταν πρόκειται νὰ λύσουν διαφορὰν μεταξύ των νὰ προσέλθουν εἰς τὸ διαιτητικὸν αὐτὸ δικαστήριον τοῦ Πειραιῶς, νὰ λάβουν τὴν ἀπόφασιν διὰ νὰ ἔχουν κατόπιν τὸ δικαίωμα τῆς προσφυγῆς εἰς τὰ δικαστήρια. Οὐδεμία προσφυγὴ κατὰ τὸ νομοσχέδιον εἶναι δυνατὴ εἰς τὰ δικαστήρια, ἄνευ προηγουμένης προσκομίσεως τῆς ἀποφάσεως τοῦ Διαιτητικοῦ αὐτοῦ Δικαστηρίου. Ἐνῶ δὲ ἡ ἀπόφασις δὲν εἶναι ὑποχρεωτικὴ διὰ τὰ δικαστήρια ἀντιθέτως ἡ προσφυγὴ εἰς τὰ δικαστήρια, εἶναι ὑποχρεωτικὴ εἰς πάντας ἡ προσφυγὴ εἰς Διαιτησίας. Εἴμεθα κράτος ναυτικόν, καὶ εἶναι γνωστὸν ὅτι ὁ Πειραιεὺς ἀποτελεῖ τὸ ναυτικὸν κέντρον τῆς Ἑλλάδος. Ἀλλὰ ὑπάρχουν εἰς ὅλα τὰ παράλια καὶ τὰς νήσους ἀκτοπλοΐαι, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν κέντρον καὶ βάσιν τὸν Πειραιᾶ. Αἱ διαφοραὶ αὐτῶν διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθοῦν εἰς τὰ τακτικὰ δικαστήρια, πρέπει κατὰ τὸ νομοσχέδιον, νὰ ἔλθουν πρῶτον εἰς τὸν Πειραιᾶ νὰ λάβουν ἀπόφασιν τοῦ Διαιτητικοῦ Δικαστηρίου καὶ κατόπιν νὰ δύνανται νὰ προσφύγουν εἰς τὰ δικαστήρια. Εἶναι αὐτὴ μία ἀρχὴ ἀντιδημοκρατικὴ κύριοι βουλευταί, ἡ ὁποία δὲν μᾶς εὑρίσκει συμφώνους, καὶ εἶναι μία προσπάθεια συγκεντρωτικὴ καὶ ἀσυμπαθής, προσπάθεια τὴν ὁποίαν δὲν νομίζω, ὅτι θὰ υἱοθετήσῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν. Δεχόμεθα καὶ ζητοῦμεν ὅλοι μίαν ἀποκέντρωσιν. Ἡ Μακεδονία, ἡ Θράκη, καὶ γενικῶς αἱ νέαι χῶραι διαρκῶς φωνάζουν καὶ ζητοῦν ἁρμοδιότητα περισσοτέραν εἰς τὰς ἐπαρχιακὰς ὑπηρεσίας, ἀντ’ αὐτῆς εἰσάγονται νομοσχέδια διὰ τῶν ὁποίων οὔτε ὀλίγον οὔτε πολὺ ὁ ναυτικὸς κόσμος τῆς Ἑλλάδος ὁλόκληρος, διὰ πᾶσαν διαφοράν του, εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ κατέλθῃ εἰς τὸν Πειραιᾶ, νὰ πάρῃ ὑποχρεωτικῶς τὴν ἀπόφασιν τοῦ διαιτητικοῦ δικαστηρίου, καὶ κατόπιν νὰ καταφύγῃ εἰς τὰ δικαστήρια. Δὲν νομίζω, κ. βουλευταί, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ ὑποχρεωτικὴ αὐτὴ διαδικασία. Καὶ τοῦτο, ὄχι διότι ὁ Πειραιεὺς δέν εἶναι ἡ ψυχὴ τοῦ ναυτικοῦ κόσμου τῆς Ἑλλάδος, ὁ κόμβος τῶν θαλασσίων συγκοινωνιῶν αὐτῆς, ἀλλὰ διότι δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς τοὺς ἐργάτας τῆς θαλάσσης, νὰ κατέρχονται ἑκάστοτε ἀπὸ τὴν Κρήτην, ἀπὸ τὰς νήσους καὶ ἀπὸ ὅλα τὰ παράλια τῆς Ἑλλάδος, εἰς τὸ διαιτητικὸν Δικαστήριον τοῦ Πειραιῶς, διὰ νὰ λάβουν τὴν ἀπαραίτητον ἀπόφασιν αὐτοῦ, διὰ τὴν προσφυγὴν εἰς τὰ πολιτικὰ δικαστήρια. Τοῦτο νομίζω, ὅτι ἀποτελεῖ ἕνα ἀδίκημα τὸ ὁποῖον ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει θὰ θελήσῃ ἡ Βουλὴ νὰ υἱοθετήσῃ. Εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, κατ’ ἀρχὴν προσεπάθησα νὰ ἐπιτύχω ἵδρυσιν Ἐπιτροπῆς ἐν Θεσσαλονίκῃ διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν τοὐλάχιστον, νὰ καταμερίζεται ἡ ἐργασία αὐτὴ καὶ νὰ εἶναι ὀλιγότερος ὁ κόπος καὶ τὰ ἔξοδα αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ καταφεύγουν εἰς τὰ δικαστήρια. Δὲν τὸ ἐπέτυχα ὅμως. Ἐν τέλει ἐπρότεινα ὅπως ἐπιτραπῇ νὰ καταφεύγουν εἰς τὰ λιμεναρχεῖα οἱ ἐνδιαφερόμενοι, ἀπὸ τὰ ὁποῖα νὰ λαμβάνουν τὴν ἀπόφασιν τῆς διαιτησίας, διὰ νὰ καταφεύγουν κατόπιν εἰς τὰ δικαστήρια. Ἡ Ἐπιτροπὴ ἠθέλησε νὰ δώσῃ εἰς τὰ λιμεναρχικὰ δικαστήρια, τὸ δικαίωμα ἐκδικάσεως διαφορῶν μόνον μέχρι τῶν 5.000 δραχ. ἀλλὰ καὶ τοῦτο δὲν εἶναι δυνατὸν, νὰ μᾶς ἱκανοποιήσῃ. Εἶναι δυνατὸν καὶ πρέπει νὰ λειτουργήσῃ ἐν Πειραιεῖ τὸ διαιτητικὸν δικαστήριον. Ἀλλὰ διὰ τὴν ἀκτοπλοΐαν τὴν ἀσθενῆ, διὰ τὰ βενζινόπλοια, ἱστιοφόρα, ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα κατακλύζουν τὰ παράλια τῶν νέων χωρῶν, καὶ τὰς νήσους καὶ τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν ἀφετηρίαν καὶ κέντρον τὸν Πειραιᾶ. Νομίζω ὅτι δὲν πρέπει νὰ τὰ ὑποχρεώσωμεν εἰς τὴν λῆψιν τῆς διαιτητικῆς ἀποφάσεως προκειμένου νὰ καταφύγουν εἰς τὰ δικαστήρια. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἐμειοψήφησα ὅσον ἀφορᾷ τὸ πρῶτον μέρος τοῦ νομοσχεδίου τῆς ἐπιλύσεως τῶν ἀτομικῶν διαφορῶν διὰ τοῦ ναυτικοῦ γραφείου ἐργασίας Πειραιῶς. Ἡ λύσις τῶν συλλογικῶν διαφορῶν βεβαίως δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ μᾶς εὕρῃ συμφώνους διότι ἡ προσπάθεια αὐτῆς τῆς κυβερνήσεως ἡ ἐπιδιωκομένη διὰ τῆς καταθέσεως τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ εἶναι καταφανὴς καὶ δὲν ἔχομεν καμμίαν ἀντίρρησιν, ἐκτὸς τοῦ τρόπου τῆς συστάσεως τῶν ἐπιτροπῶν. Προχθὲς ὑπεστήριξα ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφήνεται τὸ ἀνεξέλεγκτον τῆς κεντρικῆς ἐπιτροπῆς, τῆς ἑδρευούσης εἰς διεύθυνσιν τοῦ ἐμπορικοῦ ναυτικοῦ, νὰ ἀποφαίνεται ἐπὶ τῆς νομιμοποιήσεως τῶν ἀντιπροσώπων, τῶν ἐργατῶν καὶ ἐργοδοτῶν. Ἡ ἀπόφασις αὐτὴ ἐγένετο δεκτὴ μὲ τὴν διαφοράν, ὅτι καὶ ἐγὼ ὅταν τὴν ὑπέβαλον δὲν εἶχον ὑπ’ ὄψιν μου ὅτι πολλὰ σωματεῖα τοῦ αὐτοῦ κλάδου ἦσαν καὶ ἐν Πειραιεῖ καὶ ὁ νόμος προβλέπει τὴν ὑπόδειξιν δύο μόνον ἀντιπροσώπων. Εἶναι δυνατὸν νὰ γεννηθῇ τὸ ζήτημα τῆς ὑποδείξεως διὰ τὸ αὐτὸ ζήτημα ἀπὸ τὰς αὐτὰς ὀργανώσεις, ὁ ἀντιπρόσωπος εἶναι μόνιμος ὅπως εἶχε τὸ νομοσχέδιον. Τότε καὶ πάλιν θὰ εὑρισκώμεθα πρὸ μιᾶς καταστάσεως ἡ ὁποία δὲν θὰ συνέβαλεν διὰ τὴν ὑποβοήθησιν τῆς ὀργανώσεως τῶν ἐργατῶν θαλάσσης καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν, προτείνω ὅπως καὶ ἐκεῖ ληφθῇ μία μέριμνα ὥστε ἐὰν εἶναι δυνατὸν ἡ ἐπιτροπὴ νὰ δέχηται ἀντιπροσώπους ἀπὸ τὰ σωματεῖα ἐκεῖνα τὰ δύο ἢ τρία τοῦ αὐτοῦ κλάδου τὰ ὁποῖα νὰ συνέρχωνται καὶ νὰ ὁρίζουν τὸν ἀντιπρόσωπον ὁ ὁποῖος θὰ λάβῃ μέρος εἰς τὸ δικαστήριον. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν ὑπουργὸν ὅπως τὴν παράκλησίν μας αὐτήν, παράκλησιν ναυτικῶν νεοχωριτῶν μὴ παρίδει, διότι ἀσφαλῶς θὰ δημιουργηθῇ ἕνα ἀδιέξοδον.

§74ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὶ προτείνετε;

§75Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ. Προτείνομεν τὴν παροχὴν δικαιοδοσίας εἰς τὸν λιμενάρχην, ὅπου ὑπάρχουν μόνον νὰ ἐκδίδουν ἀποφάσεις, δυνάμει τῶν ὁποίων οἱ συμβαλλόμενοι νὰ καταφεύγουν εἰς τὰ τακτικὰ δικαστήρια.

§76Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Σεῖς ζητεῖτε τὴν διαδικασίαν τῆς πρώτης ἐπιτροπῆς;

§77Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ. Ζητῶ τοῦτο καὶ μόνον: Νὰ μὴ εἶναι ὑποχρεωτικὴ ἡ προσφυγὴ εἰς Πειραιᾶ ἐξ ὁλοκλήρου τῆς Ἑλλάδος, διὰ νὰ λάβουν ἀπόφασιν, καὶ μόνον μετὰ ταῦτα νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ καταφύγουν εἰς τὰ δικαστήρια. Νομίζω, δὲ ὅτι εἶναι ἔκδηλος ἡ θέλησις καὶ ὅλων τῶν ἄλλων συναδέλφων τῆς Μακεδονίας καὶ τῆς Θράκης, ὅτι δὲν θὰ καταδικασθῶμεν, ὅταν ὁμιλοῦμεν περὶ αὐτοδιοικήσεως, εἰς μίαν συγκεντρωτικὴν ὑπηρεσίαν ἀφόρητον ἡ ὁποία ἀσφαλῶς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εὐχαριστήσῃ κανέναν.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μανουηλίδης.

§79Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Ὁ κατελθὼν τοῦ βήματος συνάδελφος ἐκ Καβάλλας ἀνέπτυξε τόσον εὐγλώττως τὸ ζήτημα ὥστε ἐγὼ θὰ περιορισθῶ εἰς ὀλίγας λέξεις, διὰ νὰ τονώσω τὴν ἀνάπτυξίν του ἥτις εὑρίσκει καὶ ἡμᾶς συμφώνους ὡς ἀντιπροσωπεύοντα λιμένα ὁ ὁποῖος εἶναι εἰς τὸ ἀκρότατον σημεῖον τῆς Ἑλληνικῆς ἐπικρατείας. Ἀπὸ τῆς Ἀλεξανδρουπόλεως διὰ νὰ ἔλθῃ τις εἰς Ἀθήνας χρειάζεται ταξείδιον 30 ὡρῶν συνεπῶς ὁ ἐργοδότης τὸν ὁποῖον ζητοῦμεν διὰ νὰ λάβῃ γνῶσιν τῆς ἀποφάσεως τοῦ διαιτητικοῦ δικαστηρίου πρέπει νὰ καταναλώσῃ 10 ἡμέρας διὰ νὰ ὑποβληθῇ εἰς τὸ ταξείδιον τοῦτο καὶ νὰ πληροφορηθῇ τὰ τῆς διαιτησίας. Βεβαίως δὲν θὰ εἴμεθα ἡμεῖς ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ συμφωνήσωμεν ἀπολύτως πρὸς τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὸ ὑποβληθὲν νομοσχέδιον διότι τὰ ἀγαθὰ τῆς διαιτησίας εἶναι τόσον γνωστὰ ὥστε παρέλκει πᾶσα περαιτέρω συζήτησις καὶ ἀνάπτυξις τῶν ὠφελειμάτων τὰ ὁποῖα θὰ προκύψουν ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχεδίου. Ἡ βάσις τοῦ λιμένος Πειραιῶς ὁ ὁποῖος ἀσφαλῶς εἶναι τὸ κέντρον τῆς λιμενικῆς κινήσεως ὅλης τῆς Ἑλλάδος εἶναι ἐσφαλμένη διότι εἶναι ἀδύνατον νὰ ζητήσωμεν ἀπὸ τοὺς ἐργάτας καὶ ἐργοδότας, νὰ παρακολουθοῦν τὴν διαδικασίαν αὐτὴν ἐν Πειραιεῖ, ἐνῷ εἶναι εὔκολον νὰ ὑπάρχῃ μία δικαιοδοσία μία ἀνακοίνωσις, δηλαδὴ διὰ τῶν λιμεναρχείων τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν εἰς ὅλα τὰ μέρη τῆς Ἑλλάδος, τῆς ἀνακοινώσεως τῆς διαιτησίας οὐχὶ δὲ μὲ περιωρισμένον ποσοστὸν ποσοῦ διότι φρονῶ ὅτι δὲν πρέπει νὰ γίνῃ διάκρισις, ἡ ὁποία θὰ εἶναι μειωτικὴ τῶν συμφερόντων τῶν μικροτέρων λιμένων οἱ ὁποῖοι κατακλύζονται ἀπὸ βενζινόπλοια καὶ ἀπὸ μικροτέρας χωρητικότητος πλοῖα. Βεβαίως, ὅσον ἀφορᾷ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ὀφείλει νὰ γίνεται ἡ διαδικασία αὐτή, διὰ τὸν λιμένα, κηρύσσομαι ἀπολύτως ἀντίθετος πρὸς τὴν ἄποψιν τοῦ ὅτι πρέπει οἱ ἐργοδόται καὶ οἱ ἐργάται οἱ ἐνδιαφερόμενοι τῶν λιμένων τῶν ἀπεμακρυσμένων ἀπὸ τὸ κέντρον Πειραιῶς νὰ εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ ἔρχωνται εἰς Πειραιᾶ.

§80Ε. ΠΡΙΜΙΔΗΣ. Ὄχι νὰ ἔρχονται εἰς Πειραιᾶ, ἀλλὰ νὰ βάζουν ἕναν πληρεξούσιον.

§81Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Δὲν εἶναι νοητὸν ὁ ἐργοδότης Ἀλεξανδρουπόλεως ἢ Καβάλλας νὰ συνεννοοῦνται μὲ τὸν ἐργάτην Πειραιῶς. Τὸ νομοσχέδιον εἶναι προορισμένον νὰ διευκολύνῃ τὴν συνεργασίαν τῶν ἐργατῶν καὶ ἐργοδοτῶν τῶν ἀπομεμακρυσμένων λιμένων, δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ συγκέντρωσις αὐτὴ νὰ ἀποβῇ πρὸς ζημίαν πτωχῶν βιοπαλαιστῶν ἐργαζομένων.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς κοινοβουλευτικῆς ἐπιτροπῆς.

§83Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Ἐγὼ νομίζω κύριοι βουλευταὶ καὶ ὁ ἀξιότιμος ἐκ Καβάλλας βουλευτὴς καὶ ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἕβρου βουλευτὴς εἶναι ὀλίγον ὑπερβολικοὶ εἰς τὴν διατύπωσιν τοῦ νομοσχεδίου. Διότι, διὰ κάθε ἀτομικὴν διαφοράν, ἔχουν δικαίωμα νὰ προστρέξουν εἰς τὸν πλησιέστερον Λιμενάρχην καὶ νὰ ζητήσουν ἕνα συμβιβασμόν, ἡ ὁποία θὰ γεννηθῇ μεταξὺ ἑνὸς ἐργάτου ἢ ναύτου καὶ τοῦ ἐργοδότου. Φαντάζεσθε ὅτι ὁ Λιμενάρχης δὲν θὰ θελήσῃ νὰ καταβάλῃ ὅλην τὴν καλὴν προσπάθειαν, ὥστε τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς νὰ τοὺς ἀπαλλάξῃ καὶ ἀπὸ ἕνα κόπον, τοῦ νὰ πηγαίνουν μακρὰν ἀπὸ ἐκεῖ ποῦ εὑρίσκονται, καὶ νὰ δώσῃ μία λύσιν τοιαύτην ὥστε νὰ ἱκανοποιῇ ἀμφοτέρους; Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι θὰ καταβάλῃ ὅλην τὴν προσπάθειαν διὰ νὰ ἐπιτύχῃ, ἐὰν ὑποθέσωμεν λοιπὸν ὅτι δὲν ἐπιτυγχάνεται ἕνας συμβιβασμὸς μὲ τὴν ἐπέμβασιν τοῦ Λιμενάρχου, νομίζω ὅτι τὴν μέσην λύσιν τὴν ὁποίαν ἐπροτείναμεν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν, δι’ ἧς ὁρίζωμεν τὰ ἐπιλιμεναρχεῖα νὰ δύνανται νὰ ἐπιλύσωσιν τοιαύτας διαφοράς, διὰ ποσὰ μέχρι 5 χιλιάδων δραχ. Ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς νομίζῃ ὅτι δυνάμεθα νὰ αὐξήσωμεν καὶ πέραν τῶν 5 χιλ. δραχ., δὲν ἔχομεν καμμίαν ἀντίρρησιν. Ἀλλὰ νὰ ἔχωμεν δύο δικαστήρια, ἕνα νὰ ἑδρεύῃ εἰς τὸν Πειραιᾶ, καὶ ἕνα εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, φοβοῦμαι πολὺ ὅτι δὲν θὰ ἔχωμεν ὁμοίας ἀποφάσεις.

§84Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Περὶ ποίου ζητήματος;

§85Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Πρόκειται περὶ διαιτησίας.

§86Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἐδῶ πρόκειται περὶ ἀτομικῆς διαφορᾶς, ἕνας ἐργάτης ζητεῖ νὰ ἀποζημιωθῇ δι’ ὡρισμένην ἐργασίαν. Αὐτά ὅλα σήμερον ὑπάγονται εἰς τὴν δικαιοδοσίαν τῶν Εἰρηνοδικείων, τὰ ὁποῖα εἶναι πάμπολλα, ἀντ’ αὐτῶν ὅμως εἰσάγεται εἰς δικαστήριον. Αὐτὸ εἶναι σόλικον.

§87Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Ὄχι, θὰ πάῃ ὁ ἀδικούμενος διὰ συμβιβασμόν, καὶ ὁ λιμενάρχης θὰ παίξῃ τὸν ρόλον τοῦ διαιτητοῦ.

§88Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Πρόκειται νὰ διευκολύνωμεν τὴν λύσιν τῶν διαφορῶν. Ἐὰν ἀποτύχῃ ὁ συμβιβασμὸς τοῦ λιμενάρχου, τότε ὁ ἐνδιαφερόμενος θὰ ἠμπορῇ νὰ καταφύγῃ εἰς τὴν δικαιοσύνην, εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ἔλθῃ εἰς Πειραιᾶ, καὶ κατόπιν διαιτητικῆς ἀποφάσεως τοῦ δικαστηρίου Πειραιῶς νὰ κάμῃ ἀγωγήν;

§89Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Ὄχι, δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ, ἂν δὲν ἐπέλθῃ συμβιβασμὸς μὲ τὸν Λιμενάρχην, εἶπον ὅτι θὰ καταφύγῃ εἰς τὸν πλησιέστερον ἐπιλιμενάρχην, καὶ ἂν ἐκεῖ δὲν ἐπιτευχθῇ ὁ συμβιβασμὸς τότε μόνον θὰ καταφύγῃ εἰς Πειραιᾶ.

§90Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ. Καὶ κατόπιν θά πάῃ εἰς τὸ δικαστήριον.

§91Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Βεβαίως ἂν γεννηθῇ τόσον σοβαρόν ζήτημα.

§92Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἐγὼ νομίζω χωρὶς νὰ θέλωμεν νὰ ὑποβάλωμεν αὐτὴν τὴν ἰδέαν ὅτι πρόκειται περὶ γενικῆς φύσεως διαφορῶν. Ἐὰν δὲν ἐπρόκειτο περὶ γενικῆς φύσεως διαφορῶν, δὲν θὰ ἐλέγετε ὅτι θὰ ἔχωμεν ἄλλην νομολογίαν διὰ τὸν Πειραιᾶ, καὶ ἄλλην διὰ τὴν Θεσσαλονίκην, διότι τὰ ζητήματα ταῦτα, δὲν εἶναι ζητήματα ἑνιαίας πολιτικῆς. Κάνομεν μεταρρύθμισιν ἡ ὁποία πρόκειται νὰ ἁπλουστεύσῃ τὴν διαδικασίαν τῆς λύσεως τῶν διαφορῶν, δὲν ἠμπορεῖ δὲ νὰ συνίσταται εἰς τὴν συγκέντρωσιν τῆς ἐπιλύσεως ἀτομικῶν διαφορῶν εἰς μίαν πόλιν τοῦ Κράτους.

§93ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Μέ αὐτὰ τὰ 3 δικαστήρια ποὺ δημιουργεῖτε σεῖς ἐπιβάλλεται εἰς τὸν ἐργάτην δαπάνας.

§94Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Δὲν ἐδιαβάσετε τὰς ἐκθέσεις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ἔκθεσις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἠθέλησεν ἀκριβῶς νὰ προσχωρήσῃ εἰς τὰς ἀπόψεις τοῦ κ. Θεολογίτου καὶ λέγομεν τὸ ἑξῆς: (ἀναγινώσκει) τώρα, ἂν θέλετε τὸ ποσόν αὐτὸ τῶν 5 χιλ. δρχ. νὰ τὸ κάμωμεν 25, τὸ δέχομαι, ἀλλὰ δὲν φαντάζομαι ὅτι θὰ εὑρεθοῦν προσωπικαὶ διαφοραὶ τόσον μεγάλαι.

§95Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ. Πρέπει διὰ τὰς ἀτομικὰς διαφορὰς μεταξὺ ἐργατῶν καὶ ἐργοδοτῶν νὰ σεβασθῶμεν τὸ καθεστὼς ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν τὰ τακτικὰ δικαστήρια, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν ἐγγύησιν.

§96Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Δὲν ἠμπορεῖτε διὰ μικρὰς διαφορὰς νὰ ἔχετε ἕνα Ἄρειον Πάγον καὶ εἰς τὸν Πειραιᾶ.

§97Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Ἀφοῦ ὑπάρχει Ἄρειος Πάγος δι’ ὅλας τὰς ὑποθέσεις, διατὶ νὰ μὴ ὑπάρχῃ καὶ ἕνας Ἄρειος Πάγος εἰς τὸν Πειραιᾶ διὰ τὰς ναυτικὰς διαφοράς.

§98Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Διὰ νά πᾶτε εἰς τὸν Ἄρειον Πάγον, πρέπει νὰ γίνῃ μεγάλη διαδικασία. Ὅλην αὐτὴν τὴν διαδικασίαν πρέπει νὰ τὴν ἁπλοποιήσωμεν διὰ νὰ εὑρίσκουν οἱ πτωχοὶ τὰ δίκαιά των.

§99Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Σεῖς θέλετε ὁ κάθε Λιμενάρχης νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ λύῃ τὰς διαφορὰς; Ἐγὼ ἐμμένω εἰς τὰ ἀπόψεις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, ἐναπόκειται ἄν θέλῃ νὰ δεχθῇ τὰς ἀντιλήψεις σας. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ, ἐπέφερε μερικὰς ἐπουσιώδεις τροποποιήσεις σχετικῶς μέ τὰ πλοῖα τὰ εὑρισκόμενα μακρὰν τῶν Ἑλληνικῶν λιμένων, νομίζω ὅτι ὀρθὸν εἶναι, νὰ ἀπευθύνονται εἰς τὰ λιμεναρχεῖα ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν λιμεναρχεῖα εἰς τό ἐξωτερικὸν, ἢ εἰς τὸ πλησιέστερον προξενεῖον. Ἐπίσης σχετικῶς μὲ τὰς συλλογικὰς διαφορὰς πρέπει νὰ ἐπιτρέπεται καὶ ἡ ἔγγραφος ὑποβολὴ ὑπομνημάτων, τοῦτο τὸ λέγω διότι τὸ ἀρχικὸν σχέδιον Νόμου δὲν τὸ ἀναγράφει.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πριμίδης.

§101Ε. ΠΡΙΜΙΔΗΣ. Ἐκ τῆς μέχρις ὥρας συζητήσεως ἀπεκόμισα τὴν ἀντίληψιν ὅτι τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον δὲν ἐγένετο ἐπακριβῶς ἀντιληπτὸν καὶ ἐκ μέρους τῶν προλαλησάντων, διότι ἠκούσθησαν κρίσεις καὶ γνῶμαι ἄντικρυς ἀντιτιθέμεναι πρὸς τὴν πραγματικότητα, ἐκ τῆς οὐσίας ἡ ὁποία προκύπτει καὶ ἐξ αὐτοῦ τοῦ γράμματος καὶ τοῦ πνεύματος τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου. Τὸ νομοσχέδιον ἐπιζητεῖ τοῦτο, νὰ γίνηται ταχυτέρα ἡ ἀπόδοσις τοῦ δικαίου εἰς τοὺς ναυτεργάτας. Ἡ προσφυγὴ εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς εἰς τὰ τακτικὰ δικαστήρια καὶ δαπανηρὰ εἶναι καὶ παρελκυστικὴ λαμβανομένων ὑπ’ ὄψιν τῶν δικονομικῶν διατυπώσεων, ἐνῷ διὰ τῆς μεσολαβήσεως τῆς ἐπιτροπῆς αὐτῆς καὶ τῶν ἑκασταχοῦ λιμενικῶν ἀρχῶν, προκειμένου περὶ μικρῶν διαφορῶν μὴ ὑπερβαινουσῶν τὰς 5 χιλ. δραχμάς, θὰ ἐπιτυγχάνεται ἡ ταχυτέρα λύσις τῆς διαφορᾶς συμβιβαστικῶς καὶ οὐχὶ ὑποχρεωτικῶς. Τώρα ἠκούσθη ἐκ μέρους τῶν προλαλησάντων τοῦτο διὰ τίνα λόγον νὰ συγκεντροῦται εἰς τὸν Πειραιᾶ ὅλη αὐτὴ ἡ διαδικασία, καὶ διὰ ποῖον λόγον ὅλοι οἱ Λιμενάρχαι ὅλης τῆς Ἑλλάδος νὰ μὴ ἔχουν τὸ δικαίωμα τῆς διαιτητικῆς ἐπιλύσεως. Ἡ ἀπάντησις εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία ἐχρησίμευσε εἰς ἡμᾶς εἰς τὸ νὰ μὴ δεχθῶμεν τὴν ἐπέκτασιν τῆς διαιτητικῆς ἐπιλύσεως. Εἶναι γνωστὸν ὅτι τὸ πλεῖστον τῶν λιμεναρχῶν τῶν μικρῶν μάλιστα λιμένων εἶναι ἐλάχιστα ἐφοδιασμένον μὲ τὰ ἐφόδια τῆς πείρας καὶ τῆς ἐπιστημονικῆς ἐμπειρίας καὶ ἐλάχιστα ἑπομένως ἱκανὸν καὶ ἐπιτήδειον νὰ λύῃ τοιαύτας διαφοράς.

§102Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ. Ἐὰν ὑπάρχει ἕνα σῶμα ἄξιον τοῦ προορισμοῦ του εἶναι τὸ λιμενικὸν σῶμα τὸ ὁποῖον ἐκπληρεῖ κάλλιστα τὰ καθήκοντά του.

§103Ε. ΠΡΙΜΙΔΗΣ. Δὲν νομίζω κύριοι συνάδελφοι, ὅτι εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ δώσωμεν δικαίωμα ἐπιλύσεως τῶν ἐν λόγῳ διαφορῶν εἰς τοὺς διαφόρους λιμεναρχίσκους τοῦ Κράτους. Διὰ τοῦτο ἡ ἐπὶ τῶν ναυτικῶν κοινοβουλευτικὴ ἐπιτροπὴ ἐφεῦρε ἕνα μέσον, διὰ τοῦ ὁποίου ἐπλησίασεν πρὸς τὰς ἀντιλήψεις τοῦ κ. Θεολογίτη, νὰ δοθῇ δηλαδή, διὰ διατάγματος, τὸ δικαίωμα τῆς διαιτητικῆς ἐπιλύσεως εἰς τὰ ἐπιλιμεναρχεῖα τοῦ Κράτους τὰ ὁποῖα εἶναι ὀκτὼ τὸν ἀριθμὸν καὶ τὰ ὁποῖα ἑδρεύουσιν εἰς τοὺς κεντρικωτέρους λιμένας τοῦ Κράτους. Τὰ λιμεναρχεῖα αὐτὰ λόγῳ τῆς πείρας τῶν προϊσταμένων των παρέχουν τὰ ἐχέγγυα ὅτι πράγματι θὰ κρίνουν ὀρθῶς. Ἀλλὰ δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ δώσωμεν τοιοῦτον δικαίωμα καὶ εἰς λιμεναρχίσκους τῶν μικροτέρων λιμένων τοῦ Κράτους. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ποσὸν τῶν 5.000 δρ. τὸ ὁποῖον καθορίζεται δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ αὐξηθῇ.

§104Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Τὶ ἐννοεῖτε λέγοντες λιμεναρχίσκους; Λιμενάρχαι ὑπάρχουν.

§105Ε. ΠΡΙΜΙΔΗΣ. Λιμεναρχίσκους ἀπὸ ἀπόψεως ἡλικίας καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἐλλείψεως πείρας, ἐλλείψεως ἐμπειρίας, ἥτις εἶναι ἀπαραίτητος διὰ νὰ ἔχουν ὀρθὴν ἀντίληψιν καὶ κρίσιν.

§106Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Δὲν ἔχετε τὸ δικαίωμα κ. συνάδελφε, νὰ ὑποβιβάζετε τὸ κῦρος τῶν λιμεναρχῶν.

§107Ε. ΠΡΙΜΙΔΗΣ. Τοὐναντίον γνωρίζω ὅτι ὅλοι εἶναι ἐπιστημονικῶς κατηρτισμένοι, ἀλλὰ στερῶνται τῆς πείρας, ἐφ’ ὅσον εἶναι νεαροὶ καὶ ἔχουν ἄρτι εἰσέλθει εἰς τὸ σῶμα τὸ λιμενικόν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει δέχομαι νὰ αὐξήσουν τὸ ποσὸν τῶν 5.000 δρ., καὶ ἀφίνω τοῦτο εἰς τὴν κρίσιν τοῦ ἀξιοτίμου ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν ὑπουργοῦ, ἀλλ’ ἐμμένω εἰς τὴν γνώμην τὴν ὁμοψήφως ληφθεῖσαν πλὴν τοῦ κ. Θεολογίτου, ὅτι δὲν πρέπει νὰ δώσωμεν τοιοῦτον δικαίωμα ἐπιλύσεως διαιτητικῆς τῶν ναυτικῶν διαφορῶν εἰς ὅλους τοὺς λιμενάρχας.

§108Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἡ διαιτησία δὲν εἶναι ὑποχρεωτική.

§109Ε. ΠΡΙΜΙΔΗΣ. Τὸ ἐδήλωσα ἐπανειλημμένως.

§110Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Πρόκειται περὶ μιᾶς προεισαγωγικῆς διαδικασίας.

§111Ε. ΠΡΙΜΙΔΗΣ. Ἀλλὰ νὰ μὴ μᾶς διαφεύγῃ ἡ πραγματικότης, ὅτι 90% αἱ ἀποφάσεις τῶν ἐπιτροπῶν καὶ τῶν λιμεναρχῶν θὰ γίνωνται σεβασταί, καὶ θὰ ἐκτελῶνται ἐκ μέρους τῶν διαδίκων μερῶν, τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον ἔχω τὴν ἀντίληψιν ὅτι, ναὶ μὲν δὲν θὰ δεσμεύωνται τὰ δικαστήρια ἐκ τῆς τοιαύτης ἀποφάσεως, πάντως ὅμως κατὰ ἕνα μεγάλο ποσοστὸν, θὰ κύπτουν πρὸ τῆς ἀντιλήψεως τῶν εἰδικῶν τῶν ναυτικῶν μελῶν τῶν ἐπιτροπῶν, καὶ ἑπομένως κατ’ οὐσίαν μπορεῖ νὰ εἰπῇ κανεὶς ὅτι θὰ ἐπιλύωνται κατὰ 90% αἱ ναυτικαὶ διαφοραὶ διὰ τῆς ἀποφάσεως τῆς διαιτητικῆς.

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θεολογίτης.

§113Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ. Θὰ προσθέσω δύο λόγια εἰς ὅσα ὁ κ. συνάδελφος ἀνέπτυξεν κατὰ τὴν δευτερολογίαν του. Δὲν ζητοῦμεν τίποτε, κύριοι βουλευταί, ζητοῦμεν τοῦτο μόνον, διὰ τὸν ναυτικὸν κόσμον τῆς Ἑλλάδος, τὸν εὑρισκόμενον μακρὰν τοῦ Πειραιῶς, ζητοῦμεν τὰς ἀτομικὰς διαφοράς, νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ τὰς λύῃ εἰς τὰ τακτικὰ δικαστήρια γωρὶς νὰ τοὺς ἐπιβάλλεται νομίμως ἡ ὑποχρέωσις νὰ λαμβάνουν μίαν ἀπόφασιν διαιτησίας ἡ ὁποία δὲν εἶναι ὑποχρεωτικὴ διὰ τὸ δικαστήριον. Εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ συνάδελφος ὁ ὁποῖος νὰ μὴ ἀναγνωρίσῃ τὸ δίκαιον αὐτῶν τῶν ἀντιλήψεων ποῦ ζητοῦμεν; Δὲν εἴμεθα ἡμεῖς οἱ ὁποῖοι δὲν ζητοῦμεν τὴν διαιτησίαν, ἀλλ’ ἐὰν καθιερωθῇ διὰ νόμου ἡ διαιτησία, ἡ ὁποία δὲν εἶναι ὑποχρεωτικὴ διὰ τὰ δικαστήρια δι’ ἀτομικὰς διαφορὰς καὶ ἐξακολουθήσῃ ἡ συζήτησις, θὰ γίνῃ μία δέσμευσις ἡ ὁποία θὰ ἐξεγείρῃ ὅλον τὸν παραλιακὸν κόσμον τῆς Μακεδονίας, τῆς Θράκης, τῆς Κρήτης κ.λ.π. Δὲν πρόκειται νὰ λαμβάνεται μία ἀπόφασις ὑποχρεωτική, ἑπομένως δὲν παίζει κανένα ρόλον ὑπὸ ποίων λιμεναρχῶν θὰ λαμβάνωνται αἱ ἀποφάσεις. Θὰ εἶναι λοιπὸν δυνατὸν νὰ λαμβάνωνται ἀποφάσεις, καὶ παρὰ τῶν λοιπῶν λιμεναρχῶν ἔστω καὶ ὄχι τόσον ὡρίμων, ὅσον θὰ εἶναι αἱ ἀποφάσεις τοῦ ναυτικοῦ γραφείου Πειραιῶς, ἀλλὰ πάντως αὐταὶ αἱ ἀποφάσεις νὰ δίδουν τὸ δικαίωμα εἰς τὸν ἐργοδότην καὶ εἰς τὸν ἐργάτην, καὶ εἰς τὴν ἀδύνατον καὶ ἀσθενικὴν ἀτμοπλοΐαν τῆς Ἑλλάδος, τὸ δικαίωμα νὰ καταφεύγῃ εἰς τὸ Εἰρηνοδικεῖον. Πᾶσα ἄλλη ὑποχρεωτικὴ κάθοδος εἰς τὸν Πειραιᾶ, διὰ τὴν λῆψιν μιᾶς διαιτησίας ὄχι ὑποχρεωτικῆς διὰ τὰ δικαστήρια, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτή, καὶ νὰ ἀνακουφίσῃ τὸν ἐργατικὸν καὶ ναυτικὸν κόσμον ὁ ὁποῖος τόσον ὑποφέρει καὶ πάσχει.

§114Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Νομίζω ὅτι θὰ ἦτο καλλίτερον νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις διὰ νὰ μελετηθῇ καλλίτερον τό ζήτημα διότι ὑπάρχουν τοιαῦται διαφοραὶ ἀντιλήψεων, ὥστε θὰ ἦτο πρακτικώτερον νὰ μελετηθῇ καὶ ἐκ μέρους τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ ὑπουργείου, καὶ ἐκ μέρους ἡμῶν, εἰς τρόπον ὥστε, νὰ εἶναι ὥριμος ἡ Βουλὴ νὰ λάβῃ ἀποφάσεις.

§115Δ. ΜΠΟΤΣΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν). Θὰ παρακαλέσω νὰ δεχθῇ ἡ Βουλὴ τὴν συνέχισιν τῆς συζητήσεως ἡ ὁποία θὰ εἶναι διαφωτιστική, καὶ θὰ κατατοπισθοῦν οἱ κ. κ. βουλευταί, οἱ μὴ ἔχοντες μελετήσει τὸ ζήτημα ἐπὶ τῶν διαφόρων ἀντιλήψεων, αἱ ὁποῖαι εἶναι δυνατὸν νὰ χωρίζουν τὰς δύο ἀπόψεις. Δὲν βλέπω διὰ ποῖον λόγον οἱ μὴ ἔχοντες ἐν προκειμένῳ γνώμην συνάδελφοι, νὰ μὴ κατατοπισθοῦν ὑπὸ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἔχουν μελετήσῃ περισσότερον τὸ ζήτημα. Θὰ εἶναι ἴσως δυνατὸν εἰς τὸ τέλος νὰ δεχθῶμεν τὴν ἀναβολὴν τῆς ψηφοφορίας, ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς λόγος νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις.

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γερογιάννης.

§117Γ. ΓΕΡΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κατ’ ἀρχὴν νομίζω καὶ ἐγώ, ὅτι πρέπει νὰ τεθῇ μία τάξις εἰς τὸ ζήτημα αὐτῶν τῶν διαφορῶν, αἱ ὁποῖαι ἐγείρονται μεταξὺ ἐργοδοτῶν καὶ ἐργατῶν, νομίζω δὲ ὅτι τὸ μέτρον τὸ ὁποῖον λαμβάνει τὸ νομοσχέδιον, ὅσον ἀφορᾷ τὰ τοιαύτας διαφοράς, εἶναι ὀρθώτατον καὶ παρ’ ὅλων παραδεδεγμένον. Ἠγέρθησαν ἀμφιβολίαι καὶ ἀντιρρήσεις τινές, ὅσον ἀφορᾷ τὸ δεύτερον μέρος τῶν ἀτομικῶν διαφορῶν καὶ ὑπεστηρίχθη καὶ ὑποστηρίζεται ἐντόνως ὑπὸ πολλῶν συναδέλφων, ὅτι τὸ νὰ καταφύγουν εἰς τὴν διαιτησίαν ἐν Πειραιεῖ καὶ ἔπειτα νὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα, νὰ προσφεύγουν εἰς τὰ δικαστήρια τὰ κοινά, ὅτι τοῦτο εἶναι δύσκολον, διότι ὡς ἐκ τῶν ἀποστάσεων καὶ τῆς μικρότητος τῶν διαφορῶν, παρουσιάζει δυσχερείας μεγάλας, εἰς τοὺς μικροὺς καὶ πτωχοὺς αὐτοὺς ἀνθρώπους. Εὑρίσκω καὶ ἐγὼ ὅτι, εἶναι ἀρκετὰ δύσκολος ἡ μετάβασις πτωχῶν ἀνθρώπων εἰς τὸν Πειραιᾶ, διὰ τὴν ἐπίλυσιν τῶν διαφορῶν αὐτῶν, καί διὰ τοῦτο εἶμαι ὑπὲρ τῆς γνώμης, ὅτι εἰς τὰ λιμεναρχεῖα θὰ ἔπρεπε νὰ λύωνται αἱ διαφοραί αὐταί. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ τεθῇ ἕνα ὅριον, διαφοραὶ μικραὶ νὰ λύωνται εἰς τά λιμεναρχεῖα. Νομίζω ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐξοικονομεῖται τὸ ζήτημα, καὶ διά τῆς δημιουργίας μιᾶς κεντρικῆς ἐπιτροπῆς ἐν Πειραιεῖ ἀποφεύγωμεν τὴν πολυαρχίαν, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρισκόμεθα ἕως τώρα. Διὰ τοῦτο δέχομαι ἐν τῷ συνόλῳ τὸ νομοσχέδιον, ζητῶ μόνον εἰς τά λιμεναρχεῖα νά λύωνται διαφοραὶ μέχρις ἑνὸς ὡρισμένου ποσοῦ 5 10, 15000 δραχμὰς ὑπὲρ αὐτῆς τῆς γνώμης τάσσομαι.

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μαχαίρας.

§119Ε. ΜΑΧΑΙΡΑΣ. Τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον εἶναι ὑπὸ συζήτησιν νομίζω ὅτι λύει μίαν κατάστασιν, ἔρχεται νὰ λύσῃ ἕνα λάθος εἰς τὴν πραγματικὴν κατάστασιν ἡ ὁποία σήμερον δημιουργεῖται. Ἐδημιουργήθη μία διαιτητικὴ ἐπιτροπὴ εἰς τὸν Πειραιᾶ, ἀποτελουμένη ἀπὸ τὸν λιμενάρχην, ἀπὸ τὸν διευθυντὴν τοῦ γραφείου τῆς ναυτικῆς ἐργασίας καὶ ἀπὸ ἕνα ἀντιπρόσωπον τῶν ἐφοπλιστῶν, ὁ ὁποῖος διερμηνεύει ὅλα τὰ συμφέροντα τῶν ἐργοδοτῶν τῆς θαλάσσης, καὶ ἀπὸ ἕνα ἀντιπρόσωπον τῶν ἐργατῶν ὁ ὁποῖος προστατεύει τὰ συμφέροντα τῶν ἐργαζομένων εἰς τὴν θάλασσαν. Ἡ αἰτίασις τῶν ἀντιφρονούντων εἰς τὴν ἐπιτροπὴν αὐτὴν τῶν ἀτομικῶν διαφορῶν, τῆς ἐπιλύσεως τῶν ἀτομικῶν διαφορῶν εἶναι ὅτι συγκεντροῦται εἰς τὸν Πειραιᾶ ἕνα δικαστήριον ποῦ θὰ ὑποχρεώνῃ ὅλον τὸν ναυτιλόμενον κόσμον νὰ ἔρχεται εἰς τὸν Πειραιᾶ. Νομίζω ὅτι δὲν εἶναι σωστό. Διατὶ γίνεται αὐτό; Διότι τὰ μικρὰ καράβια καὶ βενζινόπλοια καὶ τὰ ἱστιοφόρα ποῦ ἔχουν τὴν ἕδραν εἰς τοὺς διαφόρους ἄλλους λιμένας πλὴν τοῦ Πειραιῶς, τὶ θὰ γίνουν ὅταν θὰ προκύψῃ μία διαφορὰ μεταξὺ ἐργατῶν καὶ ἐργοδοτῶν; Θὰ ὑπάγουν εἰς τὸν λιμενάρχην νὰ λάβουν ἐκεῖ ἀποφάσεις καὶ ἂν δὲν τὰς ἐγκρίνουν νὰ προσφύγουν κατόπιν εἰς τὰ τακτικὰ δικαστήρια. Ὁ ἐργάτης δὲν ἔχει λεπτὰ νὰ ἐξοδεύσῃ εἰς τὰ δικαστήρια καὶ ἐπειδὴ τὰ δικαστήρια ἀγνοοῦν τελείως τοὺς ναυτικοὺς νόμους, ὁ ἐργάτης ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ καταφύγῃ εἰς τὰ δικαστήρια ἔχει καὶ τὸν φόβον, ὅτι δὲν θὰ μπορέσῃ νὰ τὰ βγάλῃ πέρα. Ἐξ ἄλλου οἱ εἰρηνοδίκαι, δὲν εἶναι γνῶσται τῆς ναυτικῆς νομοθεσίας. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἡ περίπτωσις αὐτὴ μᾶς ἐμβάλει εἰς τὴν σκέψιν, ὅτι εἰς τοιαύτας μικρὰς διαφορὰς πρέπει νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν του τὸ δικαστήριον ὑποχρεωτικῶς μίαν γνώμην τοῦ Συμβουλίου τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖται ἀπὸ τὸν διαιτητὴν τοῦ κράτους, ἀπὸ τὸν ἀντιπρόσωπον τῶν ἐφοπλιστῶν καὶ ἀπὸ τὸν ἀντιπρόσωπον τῶν ἐργατῶν. Δὲν εἶναι ἀνάγκη, οὔτε ὁ ἐργάτης οὔτε ὁ ἐργοδότης διὰ τὰς ἀτομικὰς διαφορὰς ἀστικῆς φύσεως, νὰ ἔλθουν εἰς τὸν Πειραιᾶ, καὶ νὰ προσφύγουν εἰς τὸν λιμενάρχην διὰ νὰ ζητήσουν συμβιβασμὸν, ἢ νὰ τοῦ στείλουν ἕνα ὑπόμνημα.

§120Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ. Ὄχι, τὸ νομοσχέδιον λέγει περὶ διορισμοῦ διαιτητῶν, περὶ παρουσιάσεως μαρτύρων, περὶ ὑποβολῆς ὑπομνημάτων.

§121Ε. ΜΑΧΑΙΡΑΣ. Τὰ ὑπομνήματα μποροῦν νὰ γίνουν ἄλλωστε, καὶ αἱ ὀργανώσεις θὰ λάβουν τὰ μέτρα των ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπευθύνωνται οἱ ἐργάται εἰς τὰ διάφορα λιμεναρχεῖα.

§122Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Εἴπατε ὅτι θὰ προτιμήσουν τὸν λιμενάρχην Πειραιῶς νὰ προΐσταται. Τὶ δυσκολία ὑπάρχει, ὁ λιμενάρχης Θεσσαλονίκης, μὲ ἕνα ἀντιπρόσωπον τῶν ἐργοδοτῶν καὶ ἐργατῶν νὰ λύῃ τὰς διαφορὰς αὐτῶν. Διατὶ νὰ μὴ μποροῦν νὰ προσφύγουν χωρὶς ἔξοδα εἰς τὸν λιμενάρχην Σύρου, ἢ τῆς Θεσσαλονίκης καὶ νὰ ἔλθουν εἰς Πειραιᾶ;

§123Ε. ΜΑΧΑΙΡΑΣ. Κ. ἀρχηγὲ τῆς Δημοκρατικῆς ἑνώσεως ὀφείλομεν ἡμεῖς, νὰ εἴμεθα λίαν ἐπιφυλακτικοὶ εἰς τὸ ζήτημα αὐτό. Ἡ πεῖρα μας καὶ αὐτὰ ποῦ ἔχει ἡ πλάτη μας, δὲν μποροῦμε νὰ τὰ δείξωμεν εἰς τὸν κόσμον τὸν πολιτικὸν τὸ τὶ τραβοῦμεν ἡμεῖς ἀπὸ τὰ λιμεναρχεῖα τοῦ κράτους Ἐν πάσῃ ὅμως περιπτώσει ἔκαμαν τὸ καθῆκον τους ὅλοι οἱ λιμενάρχαι. Ἐξ ἄλλου ὅμως, ὑπάρχουν καὶ μικροὶ λιμενάρχαι πρωτόπειροι, οἱ ὁποῖοι φοβούμενοι τοὺς ἰσχυροὺς τοῦ τόπου των, θὰ ἐπηρεάζωνται ὑπ’ αὐτῶν. Ἀπορῶ πῶς ἡ Δημοκρατικὴ ἕνωσις δὲν τὸ ἔχῃ μελετήσῃ τὸ ζήτημα. Θὰ ἦτο φρόνιμον......

§124Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Εἴπατε προτήτερα, ὅτι οἱ λιμενάρχαι ἀγνοοῦν τοὺς νόμους. Ὅτι οἱ λιμενάρχαι δὲν ἐκτελοῦν τὸ καθῆκον των. Φαίνεται ὅτι μόνον εἰς τὸν Πειραιᾶ ὑπάρχουν 2 ἢ 3 ἀντιπρόσωποι οἱ ὁποῖοι γνωρίζουν τὰ πάντα.

§125Ε. ΜΑΧΑΙΡΑΣ. Μὲ ὑπερηφάνειαν τὸ δέχομαι καὶ τὸ ὑποστηρίζω, ὅτι μόνον εἰς τὸν Πειραιᾶ δύνανται νὰ εὑρεθοῦν τοιαῦτα δικαστήρια.

§126Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Αὐτὸ δὲν εἶναι μετριοφροσύνη.

§127ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Αὐτὴ δὲν εἶναι ἐργατικὴ ἀντίληψις.

§128Ε. ΜΑΧΑΙΡΑΣ. Εἶμαι ἐργοδότης, τὸ προσυπογράφω. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡμεῖς διαφωνοῦμεν μόνον εἰς τὴν τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τῆς ὁποίας ἔχω τὴν τιμὴν νά μετέχω καὶ ἐγὼ, καὶ ἐκεῖ διεφώνησα. Σεῖς κ. Θεολογίτη, ὁ ὁποῖος εἶσθε νομοτέχνης θέλετε νά μὴ ὑποχρεοῦνται οἱ ἐργάται, νὰ ἔρχωνται εἰς τὸν Πειραιᾶ.

§129Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ. Μὴ ψηφίζετε τὸ πρῶτον μέρος τοῦ νομοσχεδίου.

§130Ε. ΜΑΧΑΙΡΑΣ. Αὐτὸ ἀκριβῶς μᾶς ἐνδιαφέρει, τὸ δεύτερον εἶναι γιὰ τὰ χαρτιά. Δυστυχῶς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κυρώσῃ ὁ νόμος τὰς συλλογικάς διαφοράς. Κυρίως, αὐτὸ ποῦ μᾶς ἐνδιαφέρει εἶναι τὸ πρῶτον, ὅπου κατακρίνονται οἱ δυστυχισμένοι αὐτοὶ ἐργάται σὲ δικαστήρια τὰ ὁποῖα εἶναι πάντοτε ὑπὲρ τοῦ ἐργοδότου. Ἐγὼ καταλήγων, δέχομαι ὅπως ἔχει τὸ νομοσχέδιον, καὶ ἐπιφυλάσσομαι εἰς τὴν δευτέραν συζήτησιν νὰ ἐπιφέρω μίαν τροπολογίαν εἰς τὸ ἄρθρον.

§131Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἐδῶ ὑπάρχει ἓν συνταγματικῶς ἀπαράδεκτον. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ὤφειλε νὰ φέρῃ τὴν ὑπογραφὴν τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν ἔχει τὴν ὑπογραφὴν τοῦ ὑπουργοῦ, καὶ γι’ αὐτὸ παρουσιάζονται, αὐτὰ τὰ ἄνομα τὰ ὁποῖα περιέχει τὸ νομοσχέδιον.

§132ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν εἶναι ὑποχρεωτικόν.

§133Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Εἶναι ὑποχρεωτικόν, διότι ὑποχρεωτικῶς προσφεύγουν οἱ ἰδιῶται. Εἶναι ἀναγκαστικόν. Νομίζετε ὅτι εἶναι μικρὰ ὑποχρέωσις νὰ ὑποβάλετε τοὺς ἀνθρώπους νὰ ἀπευθύνωνται εἰς ὡρισμένας ἀρχάς.

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κουρτίδης.

§135Κ. ΚΟΥΡΤΙΔΗΣ. Ἡ ἄποψις ἡμῶν, κύριοι συνάδελφοι, τῶν ἀντιτιθεμένων εἰς τάς ἀπόψεις τὰς διατυπωθείσας ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κύρωσιν νομοθετήματος, ἡ ἄποψις ἡμῶν, λέγω, τῶν ἀντιτιθεμένων, εἶναι σαφὴς καὶ κατηγορηματική. Δὲν ζητοῦμεν τίποτε ἄλλο παρά, ἁπλοποιοῦντες τὰ πράγματα, νὰ συντελέσωμεν, ὥστε νὰ ἀποφεύγουν ἄνθρωποι πένητες, ἄνθρωποι ἐργαζόμενοι, τὰ πολυδάπανα καὶ πολυτελέστατα καὶ πολυέξοδα ταξείδια μέχρι Πειραιῶς. Καὶ δι’ αὐτὸ θὰ σᾶς εἴπω ὅτι: εἰς τὸν Νομόν Ἔβρου, ὑπάρχει τὸ Πρωτοδικεῖον ἑδρεῦον εἰς τὴν Ἀλεξανδρούπολιν. Ἀπὸ τὰ ἀκρότατα σημεῖα τοῦ Νομοῦ Ἔβρου, κατέρχονται ἄνθρωποι προσκαλούμενοι, ἔχοντες ὑποθέσεις εἰς τὸ Πρωτοδικεῖον Ἀλεξανδρουπόλεως. Δὲν λέγω καμμίαν ὑπερβολήν—ὁμιλῶ δὲ ἐν ὀνόματι τῆς συνειδήσεώς μου—ὅτι ἀφοῦ ἐξηντλήθη ἓν μέγιστον ποσὸν τοῦ δημαρχείου Σουφλίου εἰς τὸ νὰ δίδῃ τὰ ναῦλα εἰς ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι ἀπὸ τὰ ἀκρότατα σημεῖα τῆς προκαλύψεως καὶ τοῦ νομοῦ Ἔβρου, δὲν μποροῦσαν νὰ κατέλθουν μέχρις Ἀλεξανδρουπόλεως, ὅτι ἐγὼ πολλάκις, ἴσως 200 ἕως 300 φορὲς ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν, ἕως τώρα, ἐγύρισα τὸν δίσκον τῆς ἐπετείας, νὰ μαζεύσω ἀπὸ τὴν ἀγορὰν χρήματα διὰ νὰ δώσω εἰς πτωχοὺς ἀνθρώπους τὰ ναῦλα, νὰ συνεχίσουν τὸ ταξείδιόν των μέχρις Ἀλεξανδρουπόλεως. Φαντάζονται τώρα οἱ κ. κ. συνάδελφοι, τὶ μπορεῖ νὰ γίνῃ δι’ ἀνθρώπους ἐργάτας, δι’ ἀνθρώπους πτωχούς, οἱ ὁποῖοι διὰ τοῦ νομοσχεδίου, ἐπιδιώκεται νὰ κατέρχωνται μέχρι καὶ τοῦ Πειραιῶς, καὶ νὰ ὑποβάλωνται εἰς τόσων ἡμερῶν ταξείδιον, ἀναχωρήσεως καὶ ἐπιστροφῆς, εἰς ἔξοδα διαμονῆς εἰς τόν Πειραιᾶ, νὰ προσφεύγουν εἰς ἄλλα διάμεσα μέσα, τέλος πάντων νὰ κάθηνται πέντε δέκα ἡμέρες εἰς τὸν Πειραιᾶ, πτωχοὶ ἄνθρωποι, λέγω, διὰ νὰ ἐπιδιώξουν τὴν λύσιν ἀτομικῶν διαφορῶν. Τὸ τοιοῦτον ἐγὼ θέλω νὰ τὸ θεωρῶ ὅτι εἶναι τραγελαφικόν· καὶ μάλιστα εἰς τὴν σημερινὴν ἐποχὴν καθ’ ἣν εἰς Κράτη πλέον εὐνομούμενα ἡμῶν, νὰ ὑπάρχουν κινητὰ δικαστήρια, τὰ ὁποῖα νὰ περιέρχωνται τὰς διαφόρους ἐπαρχίας, καὶ ἐπιλύουν τὰς διαφορὰς τοῦ λαοῦ, τῶν πτωχῶν ἀνθρώπων, διὰ νὰ μὴ ὑποβάλωνται εἰς ἔξοδα ταξειδίων κλπ.

§136Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ. Ἔχομεν καὶ ἡμεῖς τὰ κινητά Εἰρηνοδικεῖα, κ. συνάδελφε.

§137Κ. ΚΟΥΡΤΙΔΗΣ. .... Τὰ ὁποῖα προσφέρουν ἁδρὰς ὑπηρεσίας. Ἡμεῖς θέλομεν νά ἀποφύγωμεν τὴν συγκέντρωσιν· δὲν θέλομεν νά ὑποχρεώσωμεν πτωχοὺς ἐργάτας καὶ ἐργοδότας, νά κατέρχωνται εἰς τὸν Πειραιᾶ διά τὴν λύσιν τῶν ἀτομικῶν διαφορῶν. Αὐτά εἶχον νά εἴπω συγκεκριμένως διὰ τὸν ἀντιπρόσωπον τῶν ἐργατῶν. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὸν ἕτερον συνάδελφον, ἀγαπητὸν ἄλλως τε τὸν κ. Πριμίδη, ἐκ Πειραιῶς, εἰς τὴν φρᾶσιν ὅτι πρόκειται περὶ «λιμεναρχῶν», τοῦτο ἔχω νά προσθέσω, ὅτι λυποῦμαι πολὺ διά τόν χαρακτηρισμόν του ὅτι ὑπάρχουν καὶ λιμεναρχίσκοι, διότι φαντάζομαι ὅτι κάθε ὑπαλληλία, ἢ ἱεραρχία τῆς ὑπαλληλίας, ἀποτελεῖται ἀπὸ διαφόρους βαθμίδας. Δέν μποροῦν νά κατηγορήσουν ἕνα ἀνθυπολοχαγὸν ὡς ἀνθυπολοχαγίσκον, διότι εἶναι 25 ἐτῶν καὶ εἶναι ἀνθυπολοχαγός. Ὁ λιμεναρχίσκος τῆς σήμερον θά γίνῃ αὔριον λιμενάρχης Πειραιῶς. Αὐτὰ εἶχον νά προσθέσω. Ἐπειδὴ ἑδρεύει ἕνας λιμενάρχης εἰς τὸν Πειραιᾶ, εἰς τὴν Ἀλεξανδρούπολιν, εἰς τὴν Καβάλλαν δὲν εἶναι συντελεστικὸν νομίζω νά λέγωμεν ὅτι δὲν εἶναι ἄξιοι αὐτοὶ διά τὴν ἐπίλυσιν τῶν διαφορῶν. Πρέπει νά ἀποφεύγωμεν τὸ συγκεντρωτικὸν σύστημα, τὸ τυραννικόν, νά κατεβάζωμεν ἀνθρώπους εἰς τὸν Πειραιᾶ, καί νά ὑποβάλωνται εἰς βάσανα, καὶ εἰς χίλιες δυὸ στερήσεις.

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν.

§139Δ. ΜΠΟΤΣΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν). Κύριοι συνάδελφοι αἱ ἀμφιβολίαι καὶ αἱ ἀντιρρήσεις διὰ τῶν ὁποίων φαίνονται τὴν ὥραν αὐτὴν διερχόμενοι πολλοὶ ἐκ τῶν συναδέλφων, διῆλθον καὶ διὰ τῆς ἰδικῆς μου σκέψεως ἐπὶ μακρὰν σειρὰν μηνῶν πρὶν παρουσιάσω πρὸς ψήφισιν εἰς τὴν βουλὴν τὸ ἐν λόγῳ νομοσχέδιον. Καθὼς βλέπετε τὸ νομοθέτημα τοῦτο, φέρει εἰσέτι τὴν ὑπογραφὴν τοῦ προκατόχου μου ἐν τῷ ὑπουργείῳ καὶ εἶχε κατατεθῆ ἀρχικῶς πρὸ εἰκοσαμήνου περίπου. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι εἶναι δυσχερὲς νὰ εὕρωμεν λύσιν τέμνουσαν κατὰ τρόπον ἀναντίρρητον τὰς διαφορὰς μεταξὺ κεφαλαίου καὶ ἐργασίας, μεταξὺ ἐργοδοτῶν καὶ ἐργατῶν. Δὲν πρέπει ὅμως νὰ μὴ διαλάθω τῆς προσοχῆς τῆς βουλῆς ὅτι εἶναι ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου ὁμόθυμος σχεδὸν ἡ γνώμη τῶν ἀσχολουμένων περὶ τὰ ναυτικὰ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Καὶ τὴν γνώμην ταύτην ἐκπροσωπεῖ διὰ τῆς παμψηφίας της σχεδὸν ἡ κοινοβουλευτικὴ ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν ἐπιτροπή, ἀποτελουμένη ἐξ ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι κατὰ τὸν ἰδιωτικὸν αὐτῶν βίον, κατὰ τὴν μεγίστην των πλειοψηφίαν, ἀσχολοῦνται περὶ τὰ ναυτικά. Θὰ πρέπῃ νὰ ἔχῃ πᾶς ὁ ὁμιλῶν ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου, ἑαυτὸν ὡπλισμένον ὄχι μόνον διὰ τῆς εὐγενοῦς φιλεργατικῆς ἰδεολογίας, ἀλλὰ θὰ πρέπῃ νὰ ἔχῃ διέλθῃ καὶ διὰ τῶν μοιραίων δυσχερειῶν, τὰς ὁποίας συναντῶμεν ἑκάστοτε κατὰ τὴν λύσιν τῶν ναυτικῶν καὶ ναυτεργατικῶν ζητημάτων — καὶ ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω τὴν στιγμὴν αὐτήν, ὄχι διὰ νὰ προσελκύσω πρὸς τὴν γνώμην μου τὴν γνώμην τῆς αἰθούσης ταύτης, ἀλλ’ ἁπλῶς ὑπὸ τύπον πληροφορίας—ὅτι, τοὐλάχιστον, τὸ ἥμισυ τοῦ ὑπουργικοῦ μου χρόνου εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ναυτικῶν, ἀναλίσκεται εἰς τὴν λύσιν δυσεπιλύτων διαφορῶν, πόρισμα καὶ πεῖρα τῶν ὁποίων συνάγεται ὅτι, οὐδεμία ἀπολύτως ἄλλη δωσιδικία, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εὕρῃ μίαν λύσιν διαπνεομένην πάντοτε ὑπὸ μιᾶς ἑνιαίας ἀρχῆς καὶ στηριζομένης ἐπὶ τῆς ἰδιοτύπου πείρας, ἡ ὁποία πρέπει νὰ παρακολουθῇ τὴν λύσιν τοιούτων διαφορῶν. Ἡ ναυτικὴ ἐργασία, κύριοι βουλευταί, δὲν ἀπαιτεῖ μίαν ἐργασίαν ὡς ὅλαι αἱ ἄλλαι· δύναταί τις εἰπεῖν ὅτι ἀποτελεῖ τὸν πραγματικὸν ἐν εἰρήνῃ θαλάσσιον στρατὸν τῆς χώρας, διὰ τὸν ὁποῖον ἡ πειθαρχία, ἀλλὰ καὶ οἱ καλοὶ ὀργανικοὶ δεσμοὶ μεταξὺ ἐργοδοτῶν καὶ ἐργαζομένων, πρέπει νὰ εἶναι τόσον αὐστηροὶ καὶ εἰδικοί, ὅσον οὗτοι εἶναι εἰς τὸν στρατόν, μεταξὺ τῆς χώρας, ἡ ὁποία παριστάνει τὸν ἐργοδότην, καὶ τοῦ στρατοῦ, ὁ ὁποῖος παριστάνει ἐν προκειμένῳ τὸν ἐργάτην.

§140ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἀτυχὴς παρομοίωσις.

§141Δ. ΜΠΟΤΣΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν). Δὲν εἶναι κύριε συνάδελφε, διότι θὰ πρέπῃ κανεὶς νὰ μὴ γνωρίζῃ τὴν ἐπὶ 40 αἰῶνας ἱστορίαν τῆς Ἑλλάδος ἵνα παραγνωρίζῃ τὸ γεγονὸς ὅτι ἐπὶ τῆς διατυπωμένης ναυτικῆς συγκροτήσεώς της ἐδημιουργήθη ὁ πολιτισμός της, τὸ μεγαλεῖον της καὶ στηρίζεται καὶ σήμερον ἀκόμη τὸ μέλλον της. Ὁ ναύτης δὲν διαφέρει καθόλου εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀπὸ τὸν στρατιώτην. Ἐὰν ὑπάρχῃ μὲν διαφορὰ εἰς τὸν τρόπον τῆς προσλήψεώς του, εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἀνταμοιβῆς του, αἱ γενικαὶ ἀρχαὶ ὑπὸ τῶν ὁποίων διέπεται καὶ τὸ πνεῦμα, τὸ ὁποῖον τὴν ἐμπνέει εἶναι τὸ ἀμύνεσθαι περὶ Πάτρις. Καὶ χάρις ἀκριβῶς εἰς αὐτὸν τὸν ἐνθουσιασμόν, εἰς τὴν ἀνωτερότητα τῆς ἀντιλήψεως ἠδυνήθη τὸ ἑλληνικὸν ναυτικὸν νὰ σταθῇ καὶ νὰ ἐπικρατήσῃ ἐν μέσῳ ἄλλων ἀντιπάλων ἀσυγκρίτως ἰσχυροτέρων. Κύριοι βουλευταί, μετὰ τοὺς δισταγμοὺς αὐτοὺς τοὺς μακροὺς ἔφθασα εἰς τὸ νὰ εἰσαγάγω τὸ μέτρον ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς. Κατέληξα εἰς τὴν πεῖραν ὅτι τὰ ναυτικὰ δικαστήρια τοῦ Κράτους δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποκτήσωσι τεχνικὸν δόγμα, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπαραίτητον διὰ νὰ ἐπιτύχῃ μία ἰσοδικία, ἀποφευχθῇ δὲ ὑπέρβασις πρὸς τὴν μίαν ἢ τὴν ἄλλην κατεύθυνσιν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον λέγω ἀποτελεῖ τὸν μεγαλείτερον ἔπαινον διὰ τὰ δικαστήρια εἶναι ὅτι θὰ ἀναγκασθῶσι νὰ καταφύγωσιν εἰς αὐτὰ οἱ ἔχοντες διαφοράς, μόνον διοικητικῆς πλέον μορφῆς, παρεμβάσεις καταστῶσιν ἀτελεσφόρητοι. Ἐὰν κατέληγον εἰς τὴν σκέψιν τοῦ χρησίμου τῆς δωσιδικίας αὐτῆς, δὲν ἔχω καμμίαν δυσκολίαν νὰ ἀναψηλαφίσω τὴν περίπτωσιν, καὶ νὰ σκεφθῶ κατὰ πόσον θὰ ἐνεδεικνύετο ἡ διχοτόμησις, ἡ εἰς πλείονα τμήματα τομὴ τῆς κεντρικῆς ἐξουσίας, τὴν ὁποίαν ἡ ἐπιτροπὴ θέλει εἰς Πειραιᾶ. Σᾶς λέγω ὅμως ὅτι θὰ εἶναι δυσχερὲς νὰ καταλήξωμεν εἰς τὴν κατανομὴν αὐτήν, διότι δὲν θὰ ἀποφύγωμεν καὶ πάλιν τὸν κίνδυνον τοῦ ἀνομοίου τῆς κρίσεως. Ἐὰν κατανείμωμεν κατὰ περιοχὰς καὶ δυνατότητος τὴν δωσιδικίαν αὐτήν, θὰ ἔπρεπε βεβαίως νὰ ἐγκαταστήσωμεν ἐκτὸς τῆς κεντρικῆς τοῦ Πειραιῶς, ἓν τοιοῦτον διοικητικὸν δικαστήριον εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, ἓν τοιοῦτον εἰς τὴν Καβάλλαν, ἓν τοιοῦτον εἰς τὴν Χίον, διὰ νὰ μὴ εἴπω καὶ ἄλλα τινὰ ὀνόματα, διότι θὰ ἐπολλαπλασιάζοντο αἱ αἰτήσεις. Περιορίζομαι εἰς τὰ κέντρα τῶν μεγαλειτέρων ναυτικῶν περιοχῶν. Ἀλλὰ τοῦτο δὲν εἶναι πλέον ζήτημα ἀρχῆς, εἶναι ζήτημα λεπτομερειῶν καὶ ὑπόσχομαι εἰς τὴν Βουλήν, νὰ ἀναψηλαφίσω καὶ πάλιν διὰ πολοστὴν φορὰν τὴν ὑπόθεσιν διὰ νὰ τὴν ἐπαναφέρω ἐκ νέου προσεχέστατα εἰς τὴν Βουλήν.

§142Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Αὐτὸ τὸ ὅτι θὰ ἐκδίδωνται διάφοροι ἴσως ἀποφάσεις, τὸ θεωρεῖται ὡς κίνδυνον; Ἀλλὰ μᾶλλον ὡς πλεονέκτημα δύναται νὰ θεωρηθῇ, διότι ἐὰν εἶναι περισσότεραι αἱ ἀντιλήψεις ἐκ τῆς συζητήσεως κατόπιν μεταξὺ τῶν διαφόρων ἀντιλήψεων, θὰ εὑρεθῇ ἡ ὀρθωτέρα. Διότι ἐὰν ἔχητε μίαν μόνον ἀντίληψιν, πλὴν τοῦ ὅτι θὰ καταστῇ ἴσως ὕποπτος, δὲν θὰ προαχθῇ ἡ ἀντίληψις τῶν ζητημάτων αὐτῶν.

§143Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Δὲν μπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ αὐτὸς ὁ κίνδυνος, διότι αἱ ἀποφάσεις αὐταὶ εἶναι διοικητικῶν περιεχομένων καὶ συνεπῶς ἐὰν ὑπάρξῃ μία ἀπόφασις, ἡ ὁποία ἀντίκειται πρὸς τὴν γνώμην τῶν δικαστικῶν ἀρχῶν, τῶν πραγματικῶν, ὁ ἐνδιαφερόμενος θὰ καταφύγῃ εἰς τὰς δικαστικὰς ἀρχὰς καὶ θὰ ὑπάρχῃ ἐκεῖ ἑνιαία νομολογία.

§144Δ. ΜΠΟΤΣΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν). Ὅταν βλέπετε, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἓν νομοθέτημα διὰ νὰ διατρέξῃ τὴν ἀπόστασιν ἀπὸ τῆς εἰσαγωγῆς του εἰς τὴν Βουλὴν μέχρι τοῦ βήματός της ἔκαμε 20 μῆνας, ὑπάρχει καμμία δυσκολία νὰ κάμῃ ἀκόμη ὀλίγας ἡμέρας. Ἀλλὰ πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι ἐν τῷ μεταξὺ τὸ ὤθησε πρὸς τὸ βῆμα καὶ ἡ ἀποκτηθεῖσα κατὰ τὸ χρονικὸν τοῦτο διάστημα πεῖρα, τοῦ ὁμιλοῦντος τὴν στιγμὴν αὐτήν. Εἶναι δὲ ἐκπληκτικὸν νὰ ὁμιλοῦν ἐν ὀνόματι τῶν ἐργατῶν ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου ὅταν ἔχομεν ἐξακριβώσῃ ὅτι τὸ ἐργατικὸν πνεῦμα ἀξιοῖ τὴν ταχεῖαν ἐφαρμογὴν τοῦ μέτρου αὐτοῦ. Νομίζω δὲ ὅτι διὰ τῆς ὑπερψηφίσεως θὰ δώσωμεν τὴν εὐχέρειαν εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον νὰ προσφύγῃ εἰς ἓν καλλίτερον ὄργανον. Ἴσως αἱ ἀπόψεις αὐταὶ νὰ συμφέρουν τὸν ἐργατικὸν κόσμον. Ὑπεβλήθησαν καὶ ἄλλαι τροπολογίαι. Νομίζω ὅτι μέχρις ὅτου λήξει ἡ συζήτησις θὰ ἔχῃ τοποθετηθῇ τὸ ζήτημα, ἐπὶ τῆς ἀληθοῦς του βάσεως.

§145Ε. ΜΑΧΑΙΡΑΣ. Νὰ ψηφισθῇ ἀπόψε τὸ νομοσχέδιον.

§146Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Θὰ σᾶς παρακαλέσωμεν τὸ ἑξῆς, ἐφ’ ὅσον εἶσθε διατεθειμένος νὰ δεχθῆτε μερικὰς τροπολογίας νὰ ἰδῆτε ποίας ἐξ αὐτῶν θὰ δεχθῆτε καὶ νὰ ὑποβληθῇ τὸ νομοσχέδιον προτοῦ ψηφισθῇ εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν.

§147ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ τὴν βουλήν: δέχεται τὴν ἀναβολὴν τοῦ νομοσχεδίου;

§148ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα.

§149ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν αὔριον καὶ ὥραν 6.45′ μ. μ. (Ὥρα 6.45′ μ. μ.)