1930.06.16
2,445 rows · 17,817 words · 320 turns
§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 83η
ΔΕΥΤΕΡΑ 16 ΙΟΥΝΙΟΥ 1930
Προεδρία κ. Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΥ
(Ὥρα 5 μ. μ.)
§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Νὰ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς. Ἡ ἕνωσις ἀναπήρων πολέμου ὁλικῆς ἀνικανότητος παρακαλεῖ ὅπως εἰς τὸ ψηφισθησόμενον εἰς βʹ ἀνάγνωσιν νομοσχέδιον περὶ Ταμείου θυμάτων πολέμου προστεθῇ διάταξις θεσπίζουσα τὴν χορήγησιν ἐπιδομάτων καὶ εἰς τοὺς ἀναπήρους ὁλικῆς ἀνικανότητος. — Ὁ Γρ. Χρηστάκης κάτοικος Ἡρακλείου διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἀπόσπασιν τοῦ υἱοῦ του, στρατιώτου τοῦ 43ου Συντάγματος, εἰς Καλπάκιοϊ τῆς Μακεδονίας, ὡς δῆθεν κομμουνιστοῦ καὶ ζητεῖ τὴν ἐνέργειαν αὐστηρῶν ἀνακρίσεων. — Τὸ ὑπηρετικὸν προσωπικὸν τῶν δήμων Σερρῶν, Ἀλεξανδρουπόλεως, Πατρῶν καὶ Ρεθύμνης ζητεῖ τὴν τροποποίησιν τοῦ νόμου 4548, περὶ καταστάσεως δημοτικῶν ὑπαλλήλων. — Αἱ προσφυγικαὶ ὀργανώσεις Βόλου ζητοῦν τὴν κύρωσιν τῆς ἀπὸ 20 Αὐγούστου 1924 γενομένης ἀπαλλοτριώσεως 4770 στεμμάτων ἀγρῶν τῶν θέσεων «Ξηρόκαμπος» καὶ «Ἁλικὲς» Βόλου τῶν ὀθωμανῶν ἀνταλλαξίμων. — Οἱ παρασκευασταὶ τοῦ Ε. Μ. Πολυτεχνείου ζητοῦν τὴν τροποποίησιν τοῦ κατατεθέντος νομοσχεδίου περὶ ὀργανισμοῦ τοῦ Πολυτεχνείου. — Ἡ ἕνωσις ἀναπήρων ὁλικῆς ἀνικανότητος Ἀττικῆς ζητεῖ τὴν προσθήκην εἰς τὸ ὑπὸ τὴν ψήφισιν νομοσχέδιον «περὶ λειτουργίας Σανατορίου εἰς Κορφοξυλιὰ τῆς Ἀρκαδίας διατάξεων διὰ τὴν διάθεσιν τῶν ¾ τῶν κλινῶν εἰς εἰς συνταξιούχους φυματικοὺς ὁπλίτας». — Ἡ ἕνωσις τῶν δημοσίων εἰσπρακτόρων Μακεδονίας– Θρᾴκης ὑποβάλλει διάφορα αἰτήματα πρὸς βελτίωσιν τῆς θέσεώς των. — Ὁ πρόεδρος τοῦ σωματείου τοῦ καταργηθέντος καπνεργοστασίου Ἀργοστολίου ζητεῖ τὴν ταχυτέραν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου τοῦ προβλέποντος τὰ καπνεργατικὰ ζητήματα. — Ὁ δικηγορικὸς σύλλογος Τριπόλεως ζητεῖ τὴν κατάργησιν ἢ τὴν τροποποίησιν τοῦ νόμου 4597 τῆς 10)5)30 περὶ συστάσεως βιβλίου διεκδικήσεων. — Ὁ Ἀθαν. Κρανιώτης ἀνάπηρος Σερβίων διαμαρτύρεται κατὰ τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου, ἀπαιτοῦντος τὴν κατεδάφισιν τοῦ ἀνεγερθέντος ὑπὸ τούτου περιπτέρου. — Ἡ γενικὴ συνέλευσις τῶν πολυτέκνων Φθιωτιδοφικίδος ζητεῖ ταχεῖαν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ προστασίας τῶν πολυτέκνων. — Οἱ πρόσφυγες Εὐβοίας διαμαρτύρονται διὰ τὴν ὑπογραφὴν τῆς Ἑλληνοτουρκικῆς συμβάσεως. — Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ εἰσπράξεως τῶν δημοσίων ἐσόδων». — Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Κολλιαλέξης ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ νόμου 4733 «περὶ προστασίας τῶν πολυτέκνων. — Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Λιδωρίκης καὶ Ι. Μπούτης ὑποβάλλουν τροπολογίαν εἰς τὸ ἐδάφιον 2 τοῦ ἄρθρου 21 τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Οἰκονομικῶν Περιφερειακῶν». — Ἡ ἐπὶ τῆς Παιδείας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν κάτωθι σχεδίων νόμων 1) Περὶ τροποποιήσεως καί συμπληρώσεως διατάξεων τοῦ νόμου 2456 «περὶ Ἰσραηλιτικῶν Κοινοτήτων». 2) Περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τοῦ νόμου 2684 «περὶ διοικήσεως καὶ διαχειρίσεως τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας». 3) Περὶ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 4653 «περὶ διοικήσεως τῆς ἐκπαιδεύσεως» 4) Περὶ ἀνεγέρσεως, ἐπισκευῆς καὶ συντηρήσεως ἀρχαιολογικῶν Μουσείων. 5) Περὶ ὀργανώσεως τῆς Ἀνωτάτης Σχολῆς Καλῶν Τεχνῶν. 6) Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 4397 περὶ στοιχειώδους ἐκπαιδεύσεως. 7) Περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 4035 περὶ προσωρινῆς ἀναπληρώσεως τῶν ὡς Γερουσιαστῶν ἐκλεγομένων καθηγητῶν τοῦ Πανεπιστημίου κλπ. ἐν τῇ διδασκαλία τῆς ἕδρας αὐτῶν. —Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Γερδέλης, Θ. Κολιαλέξης, Ν. Ξηρός, Π. Πετρίδης. Α. Κανάρης, Χ. Λαδᾶς ὑποβάλλουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Οἰκονομικῶν Περιφερειῶν». —Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Μπούτης ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2 § 1 τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 4733». —Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Παπαθανάσης, Ι. Νικολίτσας ὑποβάλλουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 3973 «περὶ ἀγροτικῆς ἀποκαταστάσεως τῶν παθόντων ἐκ καθιζήσεως τοῦ ἐδάφους» —Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Μπουργιᾶς, Λ. Λαμπρινίδης, Γ. Ζερβός, Γ. Βοροζάνης, Λ. Θεοδωρίδης ὑποβάλλουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 4653 περὶ διοικήσεως τῆς ἐκπαιδεύσεως». —Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Παπαθανάσης ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως τῆς ἐν τῷ ἄρθρῳ 7 ἐδαφ. 2 τοῦ Ν. Δ. τῆς 1 Δεκεμβρίου 1922 διατάξεως». Ὁ κ. Γ. Παπανδρέου (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας) ὑποβάλλει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τοῦ νόμου 2456 περὶ Ἰσραηλιτικῶν Κοινοτήτων». Οἱ κ. κ. Δ. Μπότσαρης (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν), Γ. Μαρῆς (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν) καὶ Δ. Δίγκας (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης), ὑποβάλλουν σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τοῦ Κωδικοποιημένου Νόμου 3347 «περὶ Ν. Α. Ταμείου», —Ὁ βουλευτὴς Κ. Πολυχρονάκης ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μέτρων τινων πρὸς ἐνίσχυσιν τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς καί τινων εἰδικῶν κλάδων αὐτῆς». Οἱ κ. κ. Δ. Δίγκας, (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης) καὶ Γ. Μαρῆς (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν) ὑποβάλλουν σχέδιον νόμου «περὶ ἐκποιήσεως τοῦ κτιρίου τοῦ Πρωτοδικείου Ἀθηνῶν μετὰ τοῦ ἐφ’ οὗ τοῦτο γηπέδου». —Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Παπαθανάσης ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Οἰκονομικῶν Περιφερειῶν». —Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν κάτωθι νόμων: 1) Περὶ Οἰκονομικῶν περιφερειῶν. 2) Περὶ καθορισμοῦ τῶν φορολογικῶν ὑποχρεώσεων τῶν δικαιούχων ἀποζημιώσεως δυνάμει τοῦ νόμου 4591 κλπ. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν Ἐπερωτήσεων Ὁ κ. Παπαναστασίου ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του διὰ τὴν παραμέλησιν τῆς συντηρήσεως τῶν Ἐθνικῶν ὁδῶν.
§2Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Εἰς τὴν προηγουμένη περίοδον τῶν ἐργασιῶν τῆς συνόδου ἔγινεν λόγος περὶ τῆς συντηρήσεως τῶν ὁδῶν. Δυστυχῶς ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως δὲν ἐλήφθησαν τὰ ἀνάλογα μέτρα διὰ νὰ προληφθῇ ἡ καταστροφὴ τῶν ὑπαρχουσῶν ἐθνικῶν ὁδῶν. Τὸ μῆκος τούτων ἀνέρχεται εἰς 5200 χιλιόμετρα. Καὶ ἐνῶ κατὰ τὸν ἰσχύοντα νόμον περὶ ἐθνικῆς ὁδοποιΐας ἐπιβάλλεται ὁλόκληρον τὸ προϊὸν τοῦ δασμοῦ τῆς βενζίνης, νὰ περιέρχεται εἰς τὸ ταμεῖον τῆς ἐθνικῆς ὁδοποιΐας, προϊὸν τὸ ὁποῖον ἀνέρχεται εἰς 300.000.000, ἡ Κυβέρνησις αὐθαιρέτως παρακρατεῖ τὸ μέγιστον μέρος τοῦ προϊόντος αὐτοῦ, καὶ διαθέτει μόνον τὰ 70.000.000 ἂν δὲν ἀπατῶμαι. Τοιουτοτρόπως κατήντησεν ἐκτὸς τῶν δρόμων τῶν πέριξ τῶν Ἀθηνῶν ὅλοι οἱ ἄλλοι δρόμοι νὰ εἶναι εἰς ἀποσύνθεσιν. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου μίαν ἔκθεσιν, ἐκτὸς τῶν προσωπικῶν ἐντυπώσεων τὰς ὁποίας ἔχομεν ὅλοι διὰ τὸ δύκτιον τὸ συγκοινωνιακὸν τοῦ τόπου, ἔχω καὶ τὰς ἐντυπώσεις τῶν ξένων. Ἐσχάτως εἷς ἐκ τῶν εὐνοούντων τὸν τόπον ὁ ὁποῖος ἐργάζεται διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς εἰσόδου ξένων εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἔκαμεν μίαν ἐμπεριστατωμένην ἔκθεσιν, τῆς ὁποίας θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ σᾶς διαβάσω μίαν μικρὰν περικοπήν. Ὑπεβλήθη ἐμπιστευτικῶς εἰς τὸν αὐτόνομον ὀργανισμὸν τουρισμοῦ. (ἀναγινώσκει). Λοιπὸν ἐπερωτῶ τὴν Κυβέρνησιν τί εἴδους πολιτικὴν συγκοινωνιακὴν ἐφαρμόζει; Ἐνῶ ἔχει ὑποχρέωσιν ἐκ τοῦ νόμου νὰ διαθέτῃ τὸ προϊὸν τοῦ δασμοῦ τῆς βενζίνης ἀνερχόμενον εἰς 300.000.000 διὰ τὴν συντήρησιν τῶν ὁδῶν, ποῖον πρακτικὸν πνεῦμα καὶ ποία πρόνοια τὴν ὁδηγεῖ εἰς τὸ νὰ παραμελῇ κατὰ τοιοῦτον τρόπον τὴν συντήρησιν τῶν ὁδῶν καὶ νὰ ἐφαρμόζῃ μία πολιτικὴν ὁδοποιΐας ἡ ὁποία ἀντλεῖ εἰς τὸν πῖθον τῶν Δαναΐδων; Διότι ἀπὸ τὸ ἕνα μέρος ἀφίνομεν νὰ καταστρέφωνται οἱ παλαιότεροι δρόμοι οἱ ὁποῖοι εἶναι καὶ σπουδαιότεροι καὶ οἱ ὁποῖοι ἀφοροῦν ἀρτηριακοὺς δρόμους καὶ ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος κατασκευάζομεν νέους τοιούτους. Ἀφίνω τὸ ἄλλο ζήτημα ὅτι οἱ δρόμοι οἱ κατασκευαζόμενοι γίνονται κατὰ τρόπον κάπως πλημελῆ κατὰ ἕνα τοιοῦτον τρόπον ὥστε νὰ εἶναι ἀδύνατος ἡ συντήρησις αὐτῶν. Ἀλλὰ θὰ τὸ ἀφίσω αὐτὸ κατὰ μέρος. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπιβάλλεται νὰ γίνῃ εἶναι ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐκπληρώσῃ τὴν ἀνειλημμένην ὑποχρέωσιν καὶ νὰ μεριμνήσῃ ἀποτελεσματικώτερον διὰ τὴν συντήρησιν τῶν δρόμων διότι ἄλλως κινδυνεύομεν νὰ χάσωμεν ὅλην τὴν συγκοινωνίαν τοῦ ἐσωτερικοῦ τὴν ὁποίαν ἔχομεν.
§3Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Συγκοινωνίας). Κύριε Πρόεδρε ἡ ἐπερώτησις αὐτὴ δὲν διενεμήθη σήμερον. Ἑπομένως δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψιν τὰ στοιχεῖα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ θέσω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Ὁπωσδήποτε εἶναι γνωστὸν εἰς τοὺς παλαιοτέρους βουλευτάς, ὅτι πλὴν τῶν ἐν τῷ προϋπολογισμῷ ἀναγραφέντων κονδυλίων διὰ τὴν συντήρησιν τῶν ὁδῶν, διετέθη ἐπὶ πλέον ποσὸν 50.000.000 καὶ ἐγένετο ἀνάλογος διάθεσις εἰς ὅλους τοὺς νομούς. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῶν ἄλλων στοιχείων θὰ εἶμαι εἰς θέσιν νὰ τὰ προσαγάγω εἰς τὴν προσεχῆ συνεδρίασιν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς.
§4Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε ὑπάρχει μία εἰλημμένη, ὑποχρέωσις ἐκ τοῦ νόμου. Κατὰ συνέπειαν ἡ Κυβέρνησις παραβιάζει τὴν ὑποχρέωσιν αὐτήν. Ὀφείλει νὰ διαθέσῃ τὰ ποσὰ αὐτά. Ἐὰν νομίζει ὅτι αὐτὸ ἀποτελεῖ ἐπιβάρυνσιν μεγάλην τοῦ προϋπολογισμοῦ ἂς φέρῃ νέον τοιοῦτον νομοσχέδιον καὶ νὰ μεταβάλῃ τὸν νόμον. Δὲν δικαιοῦται αὐθαιρέτως νὰ παραμελῇ τοὺς δρόμους.
§5Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Τοῦτο μόνον ἔχω νὰ προσθέσω. Ὅτι οὐδέποτε ἐγένετο ἐντατικωτέρα ὁδοποιΐα ἀπὸ ἐκείνην ἡ ὁποία γίνεται ἐπὶ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως. Διότι ὁ νόμος εἶναι τοῦ 1927. Ἀλλὰ οὐδέποτε ἐδόθη τόσον ποσὸν ἐκ τοῦ δασμοῦ τῆς βενζίνης, ὅσον κατὰ τὸν παρελθόντα προϋπολογισμόν. Διότι ἐδόθη πρόσθετον ποσὸν 50.000.000 καὶ ἐπὶ προσθέτως, διότι ἀκόμη ἐκ τῶν περισσευμάτων τοῦ προϋπολογισμοῦ διὰ τὴν ὁδοποιΐαν, ποσὸν ὑπερβαῖνον τὰ 200.000.000 δρχ. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ κατηγορηθῇ ἡ Κυβέρνησις ὅτι εἶναι φειδωλὴ εἰς δαπάνας. Βεβαίως ἀρχικῶς δὲν διετέθη ὁλόκληρον τὸ προϊὸν τοῦ φόρου τῆς βενζίνης διὰ τὴν ὁδοποιΐαν ἀπὸ τοὺς παλαιοτέρους προϋπολογισμούς, διότι δὲν ἀγνοεῖ ὁ κ. ἀρχηγὸς τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως ὅτι δὲν ἀρκεῖ νὰ ὑπάρχουν πιστώσεις, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἀναγράφωνται ἐν τῷ προϋπολογισμῷ, ἡ δὲ ἀναγραφὴ γίνεται ἀναλόγως τῶν ἀναγκῶν τοῦ προϋπολογισμοῦ. Πρέπει νὰ προσθέσω ὅτι συνήθως, ὑπολογίζοντες τὸν φόρον τῆς βενζίνης ὡς ἀνήκοντα εἰς τὴν ὁδοποιΐαν κάμουν τὸ ἑξῆς λάθος. Ὑπολογίζουν καὶ τὸν κύριον καὶ τὸν πρόσθετον, ἐνῶ μόνον ὁ κύριος φόρος εἶναι διατεθειμένος ὑπὲρ τῆς ὁδοποιΐας. Λυποῦμαι διότι τώρα διενεμήθη ἡ ἐπερώτησις καὶ δὲν ἔχω μαζί μου τοὺς ἀριθμούς.
§6Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Τὸ ζήτημα εἶναι νὰ μὴ ἀνασκάπτουν τοὺς δρόμους καὶ νὰ μὴ τοὺς γεμίζουν μὲ σκῦρα ὅταν δὲν ἔχουν σκοπὸν νὰ τοὺς ἐπισκευάσουν.
§7Γ. ΜΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν ξεύρω, ποῦ συμβαίνει αὐτό.
§8Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα.
§9Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας εἶναι τὸ ὀλιγότερον ὑπεύθυνος, διὰ τὸ ζήτημα τῆς ὁδοποιΐας διότι δὲν ἔχει χρήματα διαθέσιμα.
§10Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν ὑπάρχει εἷς ὑπουργὸς ἀπὸ καταβολῆς τῆς Ἑλλάδος ὁ ὁποῖος διέθεσε ἐντὸς 1 ἔτους τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον ἐγὼ ἔδωσα. Οὐδεὶς ἀπὸ καταβολῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους.
§11Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Φαίνεται ὅτι ὑπολογίζεται καὶ τὸ ποσὸν διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν ὁδῶν. Αὐτὸ τὸ ποσὸν διατίθεται ἀπὸ τὸ δάνειον.
§12Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἡμεῖς δίδομεν καὶ διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν ὁδῶν, ὥστε ἀνεξαρτήτως τοῦ δανείου ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ ἐδόθησαν 200.000.000, 100.000.000, 50.000.000, 200.000.000 δρχ. ἀκόμη.
§13Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Πόσα εἶναι ἐφέτος;
§14Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἑκατὸν καὶ τώρα πᾶνε πενῆντα δι’ ἐπισκευᾶς.
§15Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἡμεῖς θέλομεν νὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος.
§16Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἡ ἐπερώτησις διενεμήθη κάπως ἀργά. Ἂν θέλετε ἐγγράψατε ἐπερώτησιν νὰ τὴν συζητήσωμεν ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ.
§17ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Νὰ προταχθῇ.
§18Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἐγὼ προσεπάθησα ὅσον ἦτο δυνατὸν καὶ ὅσον μποροῦσα ἀπὸ τὸν προϋπολογισμὸν νὰ ἐνισχύσω τὰς ἀρχικὰς ἀναγραφομένας πιστώσεις ὑπὲρ τοῦ ταμείου Συγκοινωνίας δηλαδὴ νὰ εἴπωμεν ἐὰν ὁ φόρος ἦτο 160.000.000 προσεπάθησα νὰ δώσω τὰ 100 καὶ δὲν ἔδωκα μόνο τὰ 100, ἔδωκα καὶ ἄλλα ἐφ’ ὅσον ἀπεδεικνύετο ὅτι ἔπρεπε νὰ δώσω καὶ ἄλλα. Προσθέτω δὲ ὅτι ἔδωκα ἀπὸ τὸν προϋπολογισμὸν καὶ ἄλλα περίπου 200.000.000. Δὲν μπορεῖτε νὰ λέγετε ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς ἐφάνη φειδωλὸς μέχρι τοῦδε διὰ τὴν ὁδοποιΐαν.
§19Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Νομίζω ὅτι τὸ ζήτημα δὲν ἐξαρτᾶται ἀπὸ πόσα δίδει ὁ προϋπολογισμός. Εἴπατε ὅτι ἐδώσατε 200.000.000 διὰ νέας ὁδούς. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχει σημασίαν εἶναι ἐὰν αἱ ὑφιστάμεναι ὁδοὶ διατηροῦνται ἢ καταστρέφονται, ὥστε αὐτὰ τὰ 200.000.000 νὰ πᾶνε καταστραμμένα. Τὸ ζήτημα εἶναι πόσαι ἐκ τῶν παλαιῶν ὁδῶν ἐπισκευάζονται κατ’ ἔτος καὶ τὶ γίνεται ὅσον ἀφορᾶ τὰς μὴ ἐπισκευαζομένας, διότι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἐγὼ θὰ σᾶς ἔλεγον ὅτι αὐτὰ πρέπει νὰ τὰ δώσητε διὰ νὰ ἐπισκευασθοῦν αἱ παλαιαὶ ὁδοί.
§20Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Καὶ ἐγὼ ἔχω νὰ διατυπώσω τὴν ἀπορίαν τῶν συμπολιτῶν μου οἱ ὁποῖοι σήμερον θὰ μάθουν ὅτι διατίθενται 200.000.000 ἐνῷ αὐτοὶ ξεύρουν πολὺ καλὰ ὅτι διὰ τὴν συντήρησιν τῶν ὁδῶν τῆς ἐπαρχίας μου εἶναι ζήτημα ἂν εἶναι 4.000.000 διατιθεμένα δι’ ὅλον τὸν νομόν.
§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀπεφασίσθη νὰ γενικευθῇ ἡ συζήτησις εἰς ἑπομένην συνεδρίασιν.
§22Ρ. ΛΙΒΑΘΙΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν δύναται νὰ συντηρηθοῦν αἱ ὁδοὶ μὲ τὰ διατιθέμενα ποσά.
§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαφλέσσας.
§24Ι. ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ. Κύριοι βουλευταὶ ἀπὸ τοῦ μηνὸς Ἰανουαρίου εἶχον τὴν τιμὴν νὰ καταθέσω ἐρώτησιν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ἡ ὁποία ἐρώτησις μετετράπη εἰς ἐπερώτησιν τῇ θελήσει τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Συγκοινωνίας. Δὲν ἐπρόκειτο περὶ ἐλέγχου τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλ’ ἁπλῶς περὶ παραπόνων ὑπηρεσιακῶν τὰ ὁποῖα σκοπὸν εἶχον νὰ προλάβωσι τὴν ἐπέκτασιν ἄλλων κακῶν σχέσιν ἐχόντων μὲ τὴν ὑγείαν τῶν κατοίκων τῆς Μεσσηνίας. Ἐζήτησα νὰ μάθω τὸν λόγον δι’ οὗ ὁ μηχανικὸς τοῦ ὑδραυλικοῦ ταμείου Παμμήσου κ. Παντελῆς ἐξηναγκάσθη εἰς παραίτησιν. Ὁ ἐν λόγῳ τίμιος ὑπάλληλος ἦτο ὁ διευθύνων τὰς ἐργασίας τοῦ ὑδραυλικοῦ ταμείου ὁ ἐπόπτης καὶ ἐργοδότης τῆς ἐργασίας εἰς τοὺς ἀναλαβόντας τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ὑδραυλικῶν Παμμήσου. Δὲν θὰ εἰσέλθω εἰς λεπτομερείας, δὲν θὰ ἐξετάσω τὸν παράνομον τρόπον διὰ τοῦ ὁποίου ἐχορηγήθη εἰς τὴν ἑταιρίαν Ἀργυροπούλων ἡ ἐργασία τῶν ὑδραυλικῶν ἔργων Παμμήσου τὸ μόνον τὸ ὁποῖον δύναμαι νὰ εἴπω εἶναι ὅτι οἱ ὅροι τῆς συμβάσεως εἶναι τερατώδεις, ὡς ληστρικοὶ δὲ δύνανται νὰ χαρακτηρισθῶσιν τὰ πάντα ὑπὲρ τῶν ἐργολάβων καὶ εἰς βάρος τοῦ ταμείου. Δὲν ἐζήτησα νὰ μάθω παρὰ τὸν λόγον διὰ τὸν ὁποῖον ἐξηναγκάσθη ὁ κ. Παντελῆς εἰς παραίτησιν καὶ ἐζήτησα τοῦτο διότι ἡ παραίτησίς του ἐν λόγῳ μηχανικοῦ συνδέεται ἀρρήκτως μὲ τὴν ὑγείαν τῶν κατοίκων τῆς Μεσσηνίας, διότι πρόκειται περὶ τῶν ἑλῶν τοῦ Ἁγίου Φλώρου ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἕλη ἐκπηδᾷ τὸ μικρόβιον τῶν ἑλωδῶν πυρετῶν καὶ καταμαστίζει τοὺς κατοίκους τῆς Μεσσηνίας. Ἅμα τῇ ἀναλήψει τῶν ἔργων ὑπὸ τῆς ἑταιρείας, εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ἀνεφάνησαν σημεῖα εἰς τὸν ἐργατικὸν ὁρίζοντα οὐχὶ εὐχάριστα διὰ τὸν ἐπόπτην τῶν ἔργων, ἡ ἑταιρεία ἠθέλησε πρὸς τὸ συμφέρον της νὰ ἀρχίσῃ τὰς ἐργασίας ἀπὸ ἐκεῖ ὅπου ἐνόμιζε συμφέρον της καὶ ὄχι ἀπὸ ἐκεῖ ποὺ ἦτο συμφέρον τοῦ ταμείου. Ὑπῆρχε διαταγὴ τοῦ ὑπουργείου ἡ ὁποία ὥριζε ὅτι ἡ ἐκσκαφὴ θὰ ἀρχίσῃ ἀπὸ τὴν σιδηροδρομικὴν γέφυραν Μπάστα, ἡ ἑταιρεία δὲν ἠθέλησε νὰ ὑπακούσῃ εἰς τὴν διαταγὴν αὐτὴν τοῦ ὑπουργείου οὔτε εἰς τὰς ὑποδείξεις τοῦ μηχανικοῦ ἀλλὰ μετέφερε τὸν ἐκσκαφέα εἰς ἀπόστασιν δύο χιλιομέτρων ἐκ τῆς γεφύρας ΒΑ τοῦ Πύρνακος δηλαδὴ ἐκεῖ ὅπου ἔπρεπε νὰ καταλήξῃ ἡ ἐργασία, διότι οἱ ποταμοὶ ἐκεῖνοι εἶναι μικροὶ εἶναι παραχείμαρροι οὕτως εἰπεῖν καὶ δὲν φέρουν τὰς καταστροφὰς τὰς ὁποίας φέρουν οἱ κυρίως χείμαρροι, ὁ Χάραδρος ἡ Τσακώνα. Ὁ κ. Παντελῆς δὲν ἐπέτρεψε νὰ παραβιασθῇ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 207 διαταγὴ τοῦ ὑπουργείου, ἥτις καθώριζεν ὡς ἀφετηρίαν τῆς ἐκσκαφῆς τὴν σιδηροδρομικὴν γέφυραν Μπάστα καὶ ἠναγκάσθη νὰ ὑποβάλῃ ἀναφορὰν τηλεγραφικῶς εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῆς Συγκοινωνίας, ὅπως διατάξῃ ἀνώτερον ὑπάλληλον νὰ μεταβῇ ἀμέσως καὶ νὰ ἐξετάσῃ τὰ πράγματα. Μετέβη ὄντως ὁ ὑπάλληλος κ. Ἀρλιώτης ὁ ὁποῖος ἀντὶ νὰ ἐξετάσῃ καὶ νὰ ἀναφέρῃ, ἐξέδωκεν διαταγὰς συμφώνως πρὸς τὴν θέλησιν τοῦ ἐπόπτου τῶν ἐργολάβων καὶ ἐναντίον τῶν ὑποδείξεων. Αὐτὸ ἦτο σφάλμα τοῦ ὑπουργείου διότι ὁ κ. Ἀρλιώτης εἶχεν ἐγκρίνει ὡς εἰσηγητὴς τὴν τοιαύτην πορείαν τῶν ἔργων, καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξαναγκασθῇ νὰ ἀλλάξῃ γνώμην. Ὁ ὑπάλληλος ὤφειλε νὰ ὑποβάλῃ ἔκθεσιν συμβουλευτικὴν πρὸς τὸ ὑπουργεῖον καὶ νὰ ἀναφέρῃ τὸν λόγον τῆς διαφωνίας τοῦ ἐργολάβου καὶ ἐργοδότου καὶ τί ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχῃ διαφωνία. Δυστυχῶς ὅμως διέταξε νὰ ἀρχήσουν αἱ ἐργασίαι ἐναντίον τῆς γνωματεύσεως καὶ διαταγῆς τοῦ ὑπουργείου καὶ τῶν ὑποδείξεων τοῦ μηχανικοῦ, ὄχι ἀπὸ τὴν γέφυραν, ἀλλ’ ὅπως εἶπον προηγουμένως εἰς 2 χιλ. μέτρων ἀπόστασιν μεταβληθεὶς εἰς ἐντολέα καὶ διατάκτην. Ὁ κ. Παντελῆς τίμιος καὶ εὐσυνείδητος ὑπάλληλος, δὲν ἠθέλησεν νὰ ἀφήσῃ ἕρμαιον τῆς θελήσεώς του τὴν διαταγὴν τοῦ ὑπουργείου καὶ ἀνέφερε πάντα ταῦτα εἰς τὸ ὑπουργεῖον. Τὸ ὑπουργεῖον διέταξε ἕτερον ὑπάλληλον νὰ μεταβῇ καὶ νὰ ἐξετάσῃ τὰ πράγματα, μεταβαίνει ὁ μηχανικὸς ἐπισκοπεῖ τὴν κατάστασιν καὶ ἀποφαίνεται ὅτι ὄντως αἱ ἐργασίαι ἔπρεπε νὰ ἀρχίσουν ἀπὸ τὴν γέφυραν Μπάστα ὅπως ὥριζεν ἡ διαταγὴ τοῦ ὑπουργείου καὶ αἱ ὑποδείξεις τοῦ ἁρμοδίου μηχανικοῦ Παντελῆ, ὅτι ἐπεβάλλετο ἡ ἐπαναφορὰ τῶν ἐκσκαφέων ἐκ Πύρνακος εἰς Μπάστα. Ἀλλὰ δὲν τὸν διατάσσει, ἀναχωρεῖ ἄπρακτος ἐγκαταλείψας τὰ πάντα εἰς τὴν καλὴν θέλησιν τῶν ἐργολάβων καὶ μόνον διαταγὰς ἔδωκεν εἰς τὸν κ. Παντελῆ περὶ πασσαλώσεων νέων διατομῶν φραγμάτων ἐν Χαράδρῳ χωρὶς νὰ ἐφαρμόσῃ οὐδὲν ἐξ ὅσων ὑπεστήριξεν ἐν τῇ ἐκθέσει του. Ἐννοεῖται ὅτι ἡ κατάστασις αὐτὴ ἐξηνάγκασε τὸν μηχανικὸν αὐτὸν προτείναντα τὴν ἔκπτωσιν τῆς ἑταιρίας ἀλλ’ εὑρεθέντα πρὸ ἀδιεξόδου καὶ μὴ θέλοντα νὰ ἀναλάβῃ περαιτέρω εὐθύνας, νὰ ὑποβάλῃ τὴν παραίτησίν του, τὴν ὁποίαν τὸ ὑπουργεῖον ἔκαμε δεκτὴν διότι ἡ ὑπηρεσία τοῦ ὑπουργείου ἐπεδίωκε τὴν ἀπομάκρυνσίν του. Ἡ σύμβασις λοιπὸν κ. ὑπουργέ, ἐγένετο εἰς βάρος τοῦ ὑδραυλικοῦ ταμείου Παμμίσσου, τοῦτο δὲ θὰ ἀντιληφθῆτε ὅταν σᾶς εἴπω ὅτι οἱ ἐργολάβοι λαμβάνουν ἐπὶ τῶν ἐσόδων 25% ἐνῷ εἰς ἄλλας συμβάσεις, τὰς ὁποίας ἐκάματε σεῖς, διὰ τὰ ὑδραυλικὰ ἔργα Μακεδονίας Ἠπείρου δίδεται μόνον 19%. Βλέπετε ὅτι εἶναι μία διαφορὰ 6 μονάδων. Ἀλλὰ πρὸς ἐμπαιγμὸν τῶν Κρατικῶν ὑπηρεσιῶν συνέβη καὶ τοῦτο. Τὸ τιμολόγιον καθορίζει τὴν ὁλοσχερῆ ἀπόσβεσιν τῆς ἀξίας τοῦ ἐκσκαφέως μετὰ 6ετίαν ἐπιβάλλουν δὲ καὶ ὅριον ἐργασίας ἡμερησίας ἐκσκαφῆς 420 κυβικὰ μέτρα, ἤτοι ἐτησίως 96.000 καὶ διὰ μίαν ἑξαετίαν 579,000 κυβικά. Ἀντιθέτως ὅμως πρὸς ταῦτα καθορίζεται ὅτι, ἐντὸς 24 μηνῶν θὰ ἐκτελεσθῇ ἐργασία ἐκσκαφῆς 300 χιλιάδων κυβικῶν μέτρων διὰ τὴν ἀποξήρανσιν τοῦ ἕλους τοῦ Ἁγίου Φλώρου. Δηλαδὴ δέχεται ὁ ἀνάδοχος ὅτι ὁ ἐκσκαφεὺς δύναται νὰ ἐκτελέσῃ ἐργασίαν ὄχι 96 χιλιάδων κυβικῶν μέτρων ὡς ἐν τῇ συμβάσει ἀναφέρεται ἀλλὰ 150.000 κυβικὰ μέτρα κατ’ ἔτος. Ὁ ἐκσκαφεὺς αὐτὸς κατὰ τὴν σύμβασιν μετὰ τὴν ἐκτέλεσιν 575.000 κυβικῆς ἐκσκαφῆς ἐκχωρεῖται δωρεὰν εἰς τὴν ἑταιρίαν, διότι καθίσταται ἀνίκανος πρὸς ἐργασίαν δηλαδὴ ἄχρηστος. Τὸ δὲ περίεργον εἶναι ὅτι οἱ καταβαλλόμενοι τόκοι καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς συμβάσεως ἐφαρμόζονται ἐφ’ ὁλοκλήρου τῆς ἀξίας τῶν μηχανημάτων, τὸ ὁποῖον κεφάλαιον βαθμηδὸν ἀποσβέννεται χωρὶς νὰ ὑπολογισθῇ οὐδόλως ἡ ἐκ τῆς ἀποσβέσεως ταύτης μείωσις τῶν ἐνδιαμέσων τόκων. Τὸ συμβατικὸν δὲ αὐτὸ τιμολόγιον ἰσχύει διὰ πάντα τὰ ἔργα τῆς Μεσσηνιακῆς λεκάνης τῶν ὁποίων ἡ δαπάνη θὰ ὑπερβῇ τὰ 100 ἑκατομμύρια καὶ τὸ σοφὸν δόγμα τῶν ἐνδιαμέσων τόκων θὰ ἐφαρμοσθῇ ἐφ’ ὁλοκλήρου. Καὶ διὰ τῆς δωρεᾶς τοῦ ἐκσκαφέως καὶ διὰ τοῦ δόγματος τῶν ἐνδιαμέσων τόκων, τὸ ὑδραυλικὸν ταμεῖον Παμμίσου θὰ πληρώσῃ ἔξοδα ἐκσκαφῆς, τόκους κατὰ μῆνα διὰ τὸν ἐκσκαφέα τὸν ὁποῖον αὐτὸ ἔχει ἀποπληρώσει, ἤδη δηλαδὴ κατορθώνει ἡ ἑταιρία μετὰ τρία ἔτη καὶ 10 μῆνας καὶ ὄχι μετὰ 6 ἔτη νὰ ἐπιτύχῃ ὁλοσχερῆ ἀπόσβεσιν τοῦ ἐκσκαφέως καὶ νὰ λαμβάνῃ τόκους παρὰ τοῦ ὑδραυλικοῦ ταμείου καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς συμβάσεως, διὰ μηχάνημα τὸ ὁποῖον ἔλαβε δωρεὰν καὶ δι’ ἐξωφλημένον κεφάλαιον. Ὁ τόκος τῶν δανείων καταβάλλεται εἴτε κατὰ ἑξαμηνίαν εἴτε εἰς τὸ τέλος τοῦ ἔτους. Ἡ ἑταιρία ὅμως αὐτὴ ὑποβάλλει κατὰ μῆνα τὰς καταστάσεις πληρωμῆς. Συντελεῖται ἡ Α ἐργασία πληρώνεται κατὰ μῆνα μέχρις ὅτου τὸ κεφάλαιον μηδενισθῇ, ὁ μέσος ὅρος τοῦ κεφαλαίου ἐπὶ τοῦ ὁποίου πρέπει νὰ λογίζεται ὁ καταβλητέος τόκος ἰσοῦται πρὸς τὸ ἥμισυ τοῦ ἀρχικοῦ κεφαλαίου. Τὸ κεφάλαιον διὰ τὸν ἐκσκαφέα εἶναι 1.600.000 ἀποσβύνονται κατὰ μῆνα. Ὁ τόκος ἔπρεπε νὰ λογισθῇ ἐπὶ τῶν 800.000. Συνεπῶς τὸ ἥμισυ τοῦ καταβαλλομένου τόκου καταβάλλεται εἰς δωρεὰν καὶ μάλιστα αὐξανόμενος κατὰ 5% λόγῳ γενικῶν ἐξόδων ἐργολαβίας. Ἡ ἐργασία δὲν ἀναλογεῖ πρὸς τὴν δαπάνην. Ἔχουν γίνει ἔργα τὰ ὁποῖα κατεστράφησαν καὶ πρὸς ἀπόδειξιν θὰ σᾶς ἐπιδείξω ἕν φρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἐθεμελίωσεν ἡ ἑταιρεία Ἀργυροπούλου εἰς βάθος ἑνὸς μέτρου τὸ ὁποῖον μετὰ παρέλευσιν ἑνὸς μηνὸς κατεστράφη, διότι ἡ θεμελίωσις ἦτο ἐντελῶς ἀνεπαρκὴς (ἐπιδεικνύει εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν σχετικὴν φωτογραφίαν). Ὅλα τὰ ἔργα εἶναι τελείως ἑτοιμόρροπα, διότι δὲν ἠθέλησεν ἡ ἑταιρεία βασιζομένη εἰς τὴν εὔνοιαν τῶν συνταξάντων τὴν σύμβασιν, νὰ ὑποκύψῃ καὶ νὰ κάμῃ τὰ ἔργα τὰ ὁποῖα διετάσσοντο ὑπὸ τοῦ ὑπουργείου καὶ τοῦ ἁρμοδίου ἐργοδότου. Ἐπειδὴ πρόκειται περὶ ὑδραυλικῶν ἔργων μεγίστης σημασίας νομίζω ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ληφθῇ μία ἰδιαιτέρα πρόνοια καὶ ἤθελον συστήσει εἰς ὑμᾶς κ. ὑπουργὲ ὅπως συστήσητε μίαν εἰδικὴν ἐπιτροπὴν ἡ ὁποία νὰ ἐπιβλέπῃ τὰ ἔργα. Διότι εἶναι ἁμαρτία νὰ πληρώσουν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ διὰ τὴν ὑγείαν των καὶ ἡ πληρωμὴ αὐτὴ νὰ μὴ λαμβάνεται ὑπ’ ὄψει ὑπὸ τῆς ἑταιρείας ἡ ὁποία θὰ καταφάγῃ τὸν ἱδρῶτα τῶν Μεσσηνιακῶν χωρὶς ὅμως διὰ τῶν ἐκσκαφέων της νὰ καταφάγῃ τὴν μαστίζουσαν τὴν Μεσσηνίαν ἑλονοσίαν, χάρις εἰς τὴν προστασίαν ἧς ἀπολαμβάνει.
§25Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Συγκοινωνίας). Ποίας φύσεως ἐπιτροπὴν ζητεῖτε;
§26Ι. ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ. Ἐπιτροπὴν ἐξ εἰδικῶν, τοῦ ὑπουργείου Συγκοινωνίας, ἡ ὁποία νὰ κατέρχεται κάθε 15 ἡμέρας καὶ νὰ ἐπιβλέπῃ τὰ γιγνόμενα ἔργα, διότι δὲν ἔχομεν καμμίαν ἐμπιστοσύνη πρὸς τὴν ἑταιρείαν. Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει νὰ ζημιωθῇ τίποτε, τὸ ὑδραυλικὸν ταμεῖον θὰ πληρώνῃ τὰς δαπάνας τῆς ἐπιτροπῆς, ἀλλὰ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἐπίβλεψις καὶ εἷς περιορισμὸς εἰς τὰ γιγνώμενα ἔξοδα ἀνωφελῶς.
§27Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Συγκοινωνίας). Λυποῦμαι πολύ, διότι ἡ ἐπερώτησις τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ δὲν ἦτο ἐκτυπωμένη εἰς τὸν πίνακα τῶν ἐπερωτήσεων καὶ συνεπῶς ἔρχομαι τελείως ἀπαράσκευος καὶ ἄνευ τῶν σχετικῶν στοιχείων. Πάντως θέλω λάβει ὑπ’ ὄψει τὰς διατυπωθείσας συστάσεις, τὰς ὁποίας θὰ μελετήσω καὶ θὰ ἀνακοινώσω ἐν καιρῷ τὸ πόρισμα τῶν μελετῶν μου.
§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἤθελον παρακαλέσει τοὺς ἐγγεγραμμένους εἰς τὰς ἐπερωτήσεις νὰ μοῦ εἴπουν ἐὰν εἶναι ἕτοιμοι νὰ συζητήσουν αὐτάς.
§29Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἂς διαγράφωνται αἱ ἐπερωτήσεις ἐκείνων οἱ ὁποῖοι δὲν θέλουν νὰ ὁμιλήσουν.
§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πριμίδης.
§31Ε. ΠΡΙΜΙΔΗΣ. Ἀφορᾶ τὸ ἑξῆς ζήτημα. Τὴν ὑπερτίμησιν τῶν μερίδων ἑστιατορίων. Αὐτοὶ οἱ κύριοι ἐπωφελήθησαν τῆς ἄρσεως τῆς διατιμήσεως καὶ καθ’ ὃν χρόνον τὰ περισσότερα ὑλικὰ ὑπετιμήθησαν, αὐτοὶ ὄχι μόνον διετίμησαν τὰς μερίδας τῶν φαγητῶν. Θὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ ἐπαναφέρῃ τὰς διατιμήσεις, διότι ὁ κόσμος, ὁ ὁποῖος τρώγει εἰς τὰ ἑστιατόρια ἐκφράζει δυσφορίαν δι’ αὐτὸ τὸ φαινόμενον. Ὅλα τὰ ὑλικὰ ὑπετιμήθησαν, τοὐναντίον δὲ οἱ ἑστιάτορες ὑπερετίμησαν τὴν μερίδα. Παρακαλῶ, ἐὰν εἶναι δυνατόν, νὰ ἐπαναφέρητε τὰς διατιμήσεις, μολονότι πρόκειται περὶ ἀντιοικονομικοῦ μέτρου.
§32Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἐκάμαμεν μίαν δοκιμαστικὴν ἄρσιν τῆς διατιμήσεως. Ἐὰν τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν ἴδῃ, ὅτι πράγματι ἄνευ λόγου οἱ ἑστιάτορες ὑπερετίμησαν τὴν μερίδα, τότε θὰ εὑρεθῇ εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἀνακαλέσῃ τὴν ἀπόφασίν του καί νὰ ἐπαναφέρῃ τὰς διατιμήσεις.
§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Ἀναγινώσκει). Ἐπερωτᾶται ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας διατὶ θεωρεῖται ὡς τόπος ἐξορίας ἡ Μακεδονία καὶ διατὶ ἐξακολουθητικῶς νὰ μετατίθενται δυσμενῶς οἱ ἐκπαιδευτικοὶ ὑπάλληλοι ἐκεῖ». Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Χρηστομάνος.
§34Α. ΧΡΗΣΤΟΜΑΝΟΣ. Θὰ ἤθελον νὰ γνωρίζω καὶ μετ’ ἐμοῦ ὑποθέτω οἱ πλεῖστοι τῶν κυρίων βουλευτῶν Μακεδονίας ἐὰν εἰς τὴν ἀντίληψιν τῆς Κυβερνήσεως ἐξακολουθεῖ νὰ ὑπάρχῃ ἡ γνώμη ὅτι ἡ Μακεδονία πρέπει νὰ θεωρῆται ὡς τόπος ἐξορίας. Θὰ σᾶς φανῇ παράδοξος ἡ τοιαύτη ἐρώτησίς μου· ἀλλ’ ὑπάρχει διάταγμα δημοσιευόμενον εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 223 φύλλον τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως τῆς 21ης Δεκεμβρίου 1929 διὰ τοῦ ὁποίου μετατίθεται εἷς καθηγητὴς Σάλμαν ὀνόματι, ἀπὸ Νεμέας εἰς Σιδηρόκαστρον, «λόγῳ ποινῆς καὶ δυσμενοῦς» ὡς αἰτιολογεῖται ἐν τῷ διατάγματι ἡ μετάθεσις αὕτη.
§35Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ὑπουργός τῆς Παιδείας). Παρανόησις. Ἐπὶ τοῦ συγκεκριμένου αὐτοῦ περιστατικοῦ γνώμην δὲν ἔχω ἀλλὰ τὸ πρᾶγμα συμβαίνει ὡς ἑξῆς, ὑπάρχουσι μεταθέσεις λόγῳ πειθαρχικῆς ποινῆς, ἀλλ’ ἡ ποινὴ ὅπως ἔγεινεν ἀπὸ τὴν Παλαιὰν Ἑλλάδα, εἰς τὴν Νέαν εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ γίνῃ καὶ ἀντιθέτως. Ἐκ τοῦ περιστατικοῦ αὐτοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συναγάγεται τὰ ὅσα εἴπατε.
§36Α. ΧΡΗΣΤΟΜΑΝΟΣ. Καὶ ἐγὼ δὲν ἀπέδωσα σημασίαν εἰς τὸ πρᾶγμα, ἀλλ’ ὅταν μετέβην εἰς τὸ Σιδηρόκαστρον εἰς τὸ ὁποῖον εἶχε μετατεθεῖ ὁ διδάσκαλος αὐτός, εὗρον σωρείαν διδασκάλων μετατεθέντων ἐκεῖ ὡς εἰς τόπον ἐξορίας «λόγῳ ποινῆς». Καὶ ἂν ἐπρόκειτο ἀπὸ τὰς Ἀθήνας νὰ μετατεθῇ διδάσκαλός τις εἰς τὸ Σιδηρόκαστρον, «λόγῳ ποινῆς» τὸ πρᾶγμα δὲν θὰ ἦτο πολὺ παράδοξον, ἀλλὰ μετάθεσις ἀπὸ τῆς Νεμέας εἰς τὸ ἀνθοῦν Σιδηρόκαστρον δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ ὡς ποινὴ ἀναλόγου σημασίας. Πάντως τοιαύτη τις μετάθεσις πρέπει νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν ὅτι δὲν εἶναι ποινὴ διὰ τὸν μετατιθέμενον, ἀλλὰ μᾶλλον ποινὴ τῆς οἰκογενείας του, τοῦ τέκνου του, τῶν μαθητῶν τῶν σχολείων εἰς ἃ μετατίθενται καὶ ἐξ οὗ προέρχονται οἱ μετατιθέμενοι λόγῳ ποινῆς διδάσκαλοι. Ἀποτελεῖ ποινὴν τῶν φορολογουμένων πολιτῶν. Διότι ὁ μετατεθεὶς Σάλμας ἴσως νὰ ἐδαπάνησε καὶ 10.000 δρ. Διέκοψε τὰ μαθήματα τῶν ἐν Νεμέᾳ μαθητῶν κατὰ Δεκέμβριον, καὶ ἴσως νὰ μὴν ἤρξατο κἂν τῶν παραδόσεων τῶν ἐν Σιδηροκάστρῳ. Ἡ οἰκογένειά του θὰ ἐταλαιπωρήθη. Νομίζω ὅθεν ὅτι ἡ ποινὴ τῆς μεταθέσεως δὲν εἶναι ποινὴ τοῦ διδασκάλου, ἀλλὰ μᾶλλον τῶν φιλολογουμένων, τῶν μαθητῶν καὶ τῆς οἰκογενείας του. Ἐκτὸς τούτου ἡ μετάθεσις ἐν μέσῳ σχολικῷ ἔτει ἀποδεικνύει ἔλλειψιν σεβασμοῦ ἐκ μέρους τοῦ διατάξαντος τὴν μετάθεσιν πρὸς τοὺς αὐτοὺς μαθητὰς καὶ τὸ διδακτικὸν πρόγραμμα. Νομίζω ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιβληθῇ τῷ πταίσαντι διδασκάλῳ χρηματικὴ ποινή. Ἀλλ’ ἐὰν ποτὲ ἦτο ἀναπότρεπτος μετάθεσίς τις τοῦ διδασκάλου διὰ λόγους πολλάκις καθιστῶντας τὴν παραμονὴν αὐτοῦ ἐν τῇ θέσει ἣν κατέχει ἀδύνατον νομίζω ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ μετατεθῇ οὗτος ἀπὸ Νεμέαν εἰς ἕτερον πλησίον κείμενον χωρίον, μετὰ τὸ πέρας τοῦ σχολικοῦ ἔτους, οὕτως ὥστε καὶ αἱ δαπάναι νὰ εἶναι ὀλιγώτεραι. Παρακαλῶ νὰ δηλωθῇ ρητῶς ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως ὅτι εἰς τὸ μέλλον τοὐλάχιστον δὲν θὰ ἐπαναληφθῇ ἡ κατὰ σωρείας ἐξορία διδασκάλων ἐκ τῆς Παλαιᾶς Ἑλλάδος εἰς τὴν Νέαν λόγῳ ποινῆς.
§37Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας). Κύριε Πρόεδρε, εἰς ἕνα βαθμὸν πιστεύομεν καὶ ἡμεῖς, ὅτι ἡ μετάθεσις καθηγητῶν ἐντὸς τοῦ ἔτους ἀποβαίνει ὀλεθρία διὰ τὴν ἐκπαίδευσιν, ἀποδεικνύεται ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι ἐψηφίσαμεν νόμον ἀπαγορεύοντα τὴν μετάθεσιν ἐντὸς τοῦ ἔτους. Αἱ μεταθέσεις τοῦ λοιποῦ θὰ συντελοῦνται ἐντὸς τοῦ Ἰουλίου καὶ ἀπὸ τοῦ Αὐγούστου μέχρι τοῦ Ἰουλίου θ’ ἀπαγορεύωνται. Ἐλπίζω, νὰ ἱκανοποιηθῇ ὁ κ. συνάδελφος ἀπὸ τὴν ἀντίληψιν αὐτὴν τῆς Κυβερνήσεως, ἐν σχέσει πρὸς τὰς μεταθέσεις τῶν καθηγητῶν ἐντὸς τοῦ σχολικοῦ ἔτους. Καθ’ ὅσον ἀφορᾶ τὰς μεταθέσεις λόγῳ ποινῆς εἶναι προφανές, ὅτι ὑπάρχουσι περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας αὗται εἶναι ἀναπόφευκται, ὅπως ὅταν τις καταστήσῃ τὴν θέσιν του ἀπαράδεκτον εἰς μίαν κοινωνίαν τότε ἡ μετάθεσις ἐπιβάλλεται. Ἀλλὰ ποινὴ μεταθέσεως σημαίνει τοῦτο, ὅτι ὁ λειτουργὸς ὀφείλει, νὰ μετακινηθῇ ἐκ τῆς θέσεως, εἰς τὴν ὁποίαν ὑπηρέτει, ἀποτελεῖ δὲ παρερμηνείαν τοῦ νόμου ἡ γνώμη, ὅτι ποινὴν ἀποτελεῖ ἡ τοποθέτησις εἰς ὡρισμένον μέρος, καὶ ὅτι συνεπῶς τὸ μέρος τοῦτο ἀποτελεῖ τόπον ἐξορίας. Ἐπίσης ὀρθὸν εἶναι, τὸ ὑποστηριχθὲν ὑπὸ τοῦ κ. συναδέλφου, ὅτι πρέπει νὰ προτιμῶνται οἱ ἐγγύτεροι τόποι, καὶ δὲν ἔχει κανεὶς ἀμφιβολίαν, ὅτι ἡ σωφροσύνη τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου καὶ εἰς τὸ παρελθὸν καὶ εἰς τὸ μέλλον θὰ τοὺς προτιμᾷ, ἀλλ’ ἐὰν συμβῇ, νὰ μὴ ὑπάρχωσι κεναὶ θέσεις ἐγγύτερον τί πρέπει νὰ γίνῃ; Εἶναι προφανές, ὅτι πρέπει νὰ προτιμήσωμεν μίαν κενὴν θέσιν ἔστω καὶ ἀπωτέραν, διότι περιορίζομεν τοιουτοτρόπως τὰς δυσμενεῖς συνεπείας τῶν εὐθυνῶν τοῦ μετατιθεμένου λειτουργοῦ. Ἐλπίζω, ὅτι αἱ ἐξηγήσεις αὗται, θὰ ἀρκέσουν εἰς τὸν κ. συνάδελφον, ἐπαναλαμβάνω δὲ ὅτι θὰ ἦτο τελείως ἀκατανόητον, καὶ μάλιστα διὰ τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν, τὸ νὰ θεωρῇ ἕνα οἱονδήποτε τόπον, καὶ κατὰ μείζονα λόγον τὴν Μακεδονίαν, ὡς τόπον ἐξορίας, διὰ τὴν ὁποίαν, τοὐναντίον, λαμβάνει μέτρα ἀληθοῦς προτιμήσεως, διότι καὶ περισσοτέρας παρέχει χορηγίας διὰ τὴν ἀνέγερσιν σχολικῶν κτιρίων, καὶ διδασκάλους ἀνωτέρων προσόντων, ἰδίως εἰς τὰς περιφερείας τῶν συνόρων, τοποθετεῖ.
§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Βουδούρης ἐπερωτᾷ τὴν Κυβέρνησιν διὰ τίνα λόγον δὲν εἰσηγήθη εἰς τὴν Βουλὴν τὰ μέτρα ἐκεῖνα διὰ τῶν ὁποίων θὰ ρυθμισθῇ τὸ ὑπαλληλικὸν ζήτημα.
§39Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριε πρόεδρε, ἡ Κυβέρνησις κατὰ τὰς παρελθούσας διακοπὰς συνέστησε μίαν εὐρυτάτην ἐπιτροπὴν εἰς τὴν ὁποίαν, ὡς ἀνήγγειλεν, ἐκτὸς τοῦ ἐνοικιοστασίου ἐπρόκειτο νὰ ἀναθέσῃ καὶ τὴν μελέτην καὶ τὴν λύσιν ἐν γένει τοῦ ὑπαλληλικοῦ ζητήματος. Ἡ ἐπιτροπὴ ἐκείνη συνῆλθεν ἐπανειλημμένως καὶ ἐξετέλεσε τὸ καθῆκον αὐτῆς σχετικῶς πρὸ τὸ ἐνοικιοστάσιον, δὲν ἐγένετο ὅμως οὔτε κἂν συζήτησις σχετικῶς μὲ τὸ ὑπαλληλικὸν ζήτημα. Θὰ παρεκάλουν τὴν κυβέρνησιν νὰ γνωρίσῃ εἰς τὴν Βουλὴν κατὰ πόσον σκέπτεται νὰ ἀναθέσῃ ἐκ νέου εἰς τὴν ἐπιτροπὴν ἐκείνην τὴν μελέτην τοῦ ζητήματος ἢ σκέπτεται νὰ τὸ λύσῃ ἄλλως πως καί ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, νὰ μᾶς γνωρίσῃ τὸν τρόπον καὶ τὸν χρόνον κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ συζητηθῇ τόσον ὁ καταστατικὸς χάρτης τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ὅσον καὶ τ’ ἄλλα ζητήματα περὶ ἑνιαίου μισθολογίου, συντάξεων καὶ ἐν γένει πᾶν ὅτι ἀφορᾷ τὸ ὑπαλληλικὸν ζήτημα, τὰ ὁποῖα, ὡς ὑπεσχέθη, θὰ λύσῃ ὅλα ὁμοῦ διότι ὡς εἶνε ἀληθὲς ἡ λύσις τοῦ ὑπαλληλικοῦ ζητήματος δὲν εἶνε ἡ δέουσα ἐφ’ ὅσον θὰ εἶνε ἡμιτελής.
§40Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Εἶναι γνωστὸν, τὸ ἀνέφερεν ἄλλως τε ὁ ἐπερωτήσας κ. συνάδελφος, ὅτι συνεστήθη μία εἰδικὴ ἐπιτροπὴ ἡ ὁποία ἐξακολουθεῖ νὰ ὑφίσταται, δὲν διελύθη, οὐδὲ ὑπάρχει πρόθεσίς τις περὶ σχηματισμοῦ ἑτέρας ἐπιτροπῆς ἢ διαφόρου διαχειρήσεως τοῦ ζητήματος. Ἀπόκειται εἰς τὴν ἐπιτροπὴν νὰ συνέλθῃ καὶ ὅταν τῆς παραπεμφθοῦν ὅλα τὰ σχετικὰ νὰ ἐπεξεργασθῇ τὸ νομοσχέδιον περὶ καταστατικοῦ χάρτου τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ οἱονδήποτε ἄλλο σχετιζόμενον μὲ τὸ δημοσιοϋπαλληλικὸν ζήτημα. Ὑποθέτω ὅτι ἡ ἐπιτροπὴ δὲν κατώρθωσε νὰ συνεδριάσῃ διότι ἦτο ἀπησχολημένη μὲ τὸ ἐνοικιοστάσιον. Μετὰ τὴν ἀπαλλαγὴν ἀπὸ τῆς ἀπασχολήσεως αὐτῆς ἡ ἐπιτροπὴ δύναται νὰ συνέλθῃ ἡ δὲ κυβέρνησις, σύμφωνα μὲ ὅσα ὁ πρόεδρος αὐτῆς ἀνεκοίνωσε εἰς τὴν Βουλήν, θὰ ἀναμείνῃ τὸ πόρισμα τῆς ἐπιτροπῆς καὶ ἐλπίζει ὅτι θὰ βοηθηθῇ ἀπ’ αὐτὴν ὥστε κατὰ τὴν ἐπανάληψιν τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς τὸν Ὀκτώμβριον νὰ εἰσαγάγῃ τὰ νομοθετήματα τὰ ὁποῖα εἶνε ἀπαραίτητα διὰ τὴν συνολικὴν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος.
§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἐπιτροπὴ δὲν συνῆλθε διότι ἐπρόκειτο νὰ λάβῃ μέρος ὁ κ. πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὑμεῖς ἵνα εἰσηγηθῆτε τὰς ἀπόψεις αὐτῆς.
§42Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ὑπῆρχε ἐμπόδιον τὸ ἐνοικιοστάσιον.
§43Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Δηλαδὴ ἐπιφυλάσσεται ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐκθέσῃ τὰς ἀπόψεις της.
§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χρηστομᾶνος ἐπερωτᾷ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν καὶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ὑγιεινῆς σχετικῶς μὲ τὴν ἐξάπλωσιν τοῦ τυφοειδοῦς πυρετοῦ εἰς Ναύπλιον.
§45Α. ΧΡΗΣΤΟΜΑΝΟΣ. Πρὸ μηνῶν ἐνεφανίσθησαν εἰς τὸ Ναύπλιον κρούσματα κοιλιακοῦ τύφου, ἐπίσης καὶ εἰς Σέρρας καὶ Νιγρίταν. Καὶ ὅσον μὲν ἀφορᾷ τὰς Σέρρας καὶ τὴν Νιγρίταν, ἐκεῖ τὰ κρούσματα δὲν ἦσαν πολυάριθμα καὶ κατέστη εὔκολον ν’ ἀντιμετωπισθῇ ἡ ἐπιδημία. Εἰς τὸ Ναύπλιον ὅμως ἦσαν περισσότερα τὰ κρούσματα καὶ ὡς ἔμαθον ἐγένοντο καὶ ἀρκετοὶ θάνατοι στρατιωτῶν. Συνεπῶς θὰ ἐπεθύμουν νὰ πληροφορηθῶ ἀπὸ τὸν κ. ὑφυπουργὸν τῆς Ὑγιεινῆς ποία μέτρα θὰ λάβῃ ὥστε νὰ προφυλάσσωνται οἱ πολῖται καὶ στρατιῶται ἀπὸ μέλλουσαν ἐπιδημίαν. Νομίζω ὅτι θὰ ἦτο εὔκολος ἡ προφύλαξις ἐφ’ ὅσον τὸ ὕδωρ τὸ ἀγόμενον εἰς τὴν πόλιν, θὰ ἦτο ἑρμητικῶς κεκλεισμένον καὶ ἐφ’ ὅσον μὲ τὰ πρῶτα τυχὸν κρούσματα θὰ ἐλαμβάνωντο μέτρα ἐπαρκοῦς προφυλάξεως π.χ. ἐμβολιασμὸς τῶν κατοίκων δι’ ἀντιτυφικοῦ ἐμβολίου, στεγανὴ ἀπόφραξις τοῦ ὑδραγωγείου κ.τ.λ. Φαίνεται ὅμως ὅτι οὐδὲν ἐκ τούτων ἐγένετο καὶ ἐπὶ μῆνα, ἂν ὄχι ἐπὶ μῆνας, ἐξηκολούθουν πολυάριθμα κρούσματα, ἐμφανιζόμενα μέχρις ὅτου ταῦτα ἐγένοντο τόσον πολλά, ὥστε ἠναγκάσθη καὶ ὁ στρατὸς νὰ φύγῃ ἀπὸ τὸ Ναύπλιον, ἀφοῦ ἔχασεν ἀρκετοὺς στρατιώτας καὶ οἱ νεοσύλλεκτοι νὰ μή παρουσιασθοῦν εἰς τὸ Ναύπλιον, ἀλλὰ εἰς τὴν Τρίπολιν. Καὶ ὁ μὲν ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ἀπήντησεν εἰς τὸ ἐρώτημα τὸ ὁποῖον τῷ ἀπέτεινα ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς ὅμως δὲν μοῦ ἀπήντησε καὶ ἤθελα νὰ τὸν παρακαλέσω νὰ βεβαιώσῃ ἐὰν ἐλήφθησαν τὰ ἀναγκαῖα μέτρα, ὥστε νὰ ὑπάρχῃ ἡ ἐλπὶς ὅτι ἐπῆλθε τελείως ἡ ἐξυγίανσις τῆς πόλεως τοῦ Ναυπλίου, διότι ὁ θάνατος ἑνὸς ἢ δύο ἢ δέκα στρατιωτῶν εἶναι ζημία ἐθνική, δὲν πρόκειται περὶ μικροῦ ζητήματος. Δι’ αὐτὸ ἐπιθυμῶ νὰ γνωρίζω ἐὰν ἔχουν ληφθῇ ὅλα τὰ μέτρα τα ὁποῖα ἔπρεπε νὰ ληφθοῦν. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. ὑπουργὸς ἴσως, διὰ νὰ μὴ ἀναγκασθῶ νὰ ὁμιλήσω καὶ πάλιν, νὰ τῷ ἀναγνώσω τὸ ἔγγραφον τῆς ἀπαντήσεως τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου. Λέγει ὅτι, ἡ ὑπηρεσία τοῦ στρατοῦ μόλις ἐπληροφορήθη ὅτι ὑπῆρχον κρούσματα εἰς τὸ Ναύπλιον ἔστειλε στρατιωτικὸν ὑγειονομικὸν ἐπιθεωρητήν ὁ ὁποῖος πράγματι ἐβεβαίωσεν ὅτι ἀπὸ δύο μηνῶν, ἐπικρατεῖ τῦφος (ἀναγιγνώσκει), δηλ. οἱ ἐμβολιασθέντες στρατιῶται ἔπαθαν ἐκ τύφου ἐνῷ εἶναι γνωστὸν ὅτι ὁ ἐμβολιασθεὶς δὲν προσβάλλεται ἀπὸ τὸ νόσημα τοῦτο. Τοῦτο δύναμαι νὰ τὸ βεβαιώσῃ ἄλλως τε μὲ ἀπόλυτον βεβαιότητα.
§46Α. ΠΑΠΑΣ. (Ὑφυπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς). Ποῖος εἶχε παρασκευάσει τὸ ἐμβόλιον;
§47Α. ΧΡΗΣΤΟΜΑΝΟΣ. Τὸ ἐργαστήριον τοῦ ὑπουργείου Ὑγιεινῆς. Εἰς τὸν πόλεμον τοῦ 1912–1913 δὲν εἴχομεν ἐφαρμόσει τὸ ἀντιτυφικὸν ἐμβόλιον καὶ οἱ περισσότεροι στρατιῶται, οἱ ὁποῖοι ἐπλήρουν τὰ νοσοκομεῖα καὶ ἀτυχῶς κατόπιν τὰ νεκροταφεῖα ἀπέθνησκον ἐκ τύφου, διότι ἀκριβῶς δὲν ἦτο γνωστὸν τότε τὸ ἐμβόλιον τοῦ τύφου. Εἰς τὴν Μικρὰν Ἀσίαν τουναντίον ἐγένοντο τόσον σπάνια τὰ κρούσματα τοῦ τυφοειδοῦς πυρετοῦ, ὥστε δὲν ὑπάρχει περίπτωσις οὐδὲ ἑνὸς κἂν στρατιώτου ἀποθανόντος ἀπὸ τὴν ἀσθένειαν αὐτὴν ἐκτὸς ἐὰν ἦτο ὑπηρέτης ἀξιωματικοῦ ἢ ἦτο ἀπεσπασμένος εἰς κανὲν φυλάκιον, ὅπου εἶχε διαφύγει τὸν ἔλεγχον τοῦ ἐμβολιασμοῦ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θέλω νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. ὑφυπουργὸν τῆς Ὑγιεινῆς, καίτοι τὸ πρᾶγμα εἶναι σήμερον παλαιὸν ἤδη ἀλλ’ ἐν τούτοις εἶναι πάντοτε νέον, διότι πάντοτε εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπανέλθῃ ἐπιδημία τοῦ τυφοειδοῦς πυρετοῦ εἶναι τὸ ἑξῆς. Τὸ ἔγγραφον τοῦ ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν ἀναφέρει ὅτι «Πρὸς τούτοις...» Παρὰ τοῦ μικροβιολογικοῦ ἐργαστηρίου τοῦ ὑπουργείου Ὑγιεινῆς, καὶ συνεπῶς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν κατήγγειλε τὴν ποιότητα τοῦ ἐμβολίου τοῦ χορηγουμένου ὑπὸ τοῦ ὑγειονομικοῦ ἐργαστηρίου τοῦ ὑπουργείου Ὑγιεινῆς ὡς συνεργοῦ. Ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ζητήματος κυρίως ἤθελα νὰ κάμω προσεκτικὸν τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ὑγιεινῆς.
§48Α. ΠΑΠΑΣ. (Ὑφυπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς). Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τοῦ ἐμβολίου, εἶναι τοῦτο παράδοξον, διότι τὸ ἴδιον ἐμβόλιον τὸ ὁποῖον μεταχειριζόμεθα καὶ δίδει ἄριστα ἀποτελέσματα ἀλλοῦ δὲν ἔδωσεν ἀποτελέσματα εἰς τὸν Στρατόν. Θὰ ἐξετάσω τὸ ζήτημα καὶ ἐν καιρῷ θὰ σᾶς ἀπαντήσω διότι εἶναι τὸ ἴδιον ἐμβόλιον τὸ ὁποῖον μεταχειριζόμεθα εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ τὸ ὁποῖον δίδει θαυμάσια ἀποτελέσματα. Διότι Καθὼς ξέρετε ὑπῆρξαν διάφοροι ἑστίαι εἰς τοὺς προσφυγικοὺς συνοικισμοὺς καὶ ἐνεβολιάσαμεν τοὺς κατοίκους καὶ ἀμέσως ἐσταμάτησεν κάθε ἐπιδημία. Δὲν μπορῶ νὰ ἀντιληφθῶ γιατὶ τὸ ἴδιον ἐμβόλιον νὰ εἶναι τόσον ἀποτελεσματικὸν διὰ τοὺς πολίτας καὶ νὰ μὴν ἔχῃ τὰ αὐτὰ ἀποτελέσματα διὰ τὸν στρατόν. Θὰ ἐξετάσω τί ἔδωσαν αἱ στρατιωτικαὶ ὑπηρεσίαι καὶ ἀναλόγως θὰ ἀπαντήσω διότι αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ καταλάβω ποῦ ἔγκειται αὐτὴ ἡ διαφορά. Ὅσον ἀφορᾷ διὰ τὸ ζήτημα τῆς ἐπιδημίας ἔχω νὰ σᾶς δώσω τὰς ἑξῆς πληροφορίας πρῶτος ὁ Νομίατρος Ναυπλίου εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἀνεκάλυψε τὴν ἐπιδημίαν τοῦ τυφοειδοῦς πυρετοῦ, αὐτὸς πρῶτος ἀντελήφθη, διότι εἶχεν ἕνα ἰδιαίτερον χαρακτῆρα παράδοξον, ὅτι ὑπῆρχεν ἐπιδημία τυφοειδοῦς πυρετοῦ. Μᾶς ἐτηλεγράφησεν εἰς τὸ ὑπουργεῖον καὶ ἐστείλαμεν ἀμέσως τὸν τμηματάρχην λοιμωδῶν νόσων καὶ μὲ τὸν κ. Νομίατρον ἐξήτασαν ὅλας τὰς πηγὰς διὰ πρώτην φορὰν καὶ εὗρον ὅτι ἐκ τῶν τριῶν κυρίων πηγῶν ἀπὸ τὰς ὁποίας ὑδρεύεται τὸ Ναύπλιον αἱ δύο πηγαὶ ἦσαν μολυσμέναι ἀμέσως ἐλήφθησαν τὰ κατάλληλα μέτρα καὶ ἐντὸς μερικῶν ἡμερῶν ἔπαυσεν ἡ ἐπιδημία. Ἔτσι γίνεται διότι δὲν εἶναι δυνατὸν πρωτήτερον νὰ ἔχῃ γνῶσιν τὸ ὑπουργεῖον ὅτι ὑπάρχει μία ἐπιδημία εἰς τὸ Ναύπλιον. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον κάνωμεν πάντοτε, ὅπως τὸ ἐκάμαμεν καὶ τελευταίως εἰς τὰς Πάτρας καὶ εἰς ὅλους τοὺς δήμους, εἶναι νὰ ἐπιστήσωμεν ἐκ τῶν προτέρων τὴν προσοχὴν τῶν δήμων, ὅτι τὸ ζήτημα τοῦ νεροῦ εἶναι σπουδαιότατον καὶ ὅτι πρέπει νὰ λαμβάνουν ὑπ’ ὄψιν τὰς παρατηρήσεις μας καὶ νὰ κάμνουν τὰς δεούσας ἐρεύνας. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ ὑπουργεῖον τῆς Ὑγιεινῆς νὰ ἀντικαταστήσῃ ὅλας τὰς δημοτικὰς ἀρχὰς διότι δὲν ἔχει καὶ τὰ μέσα.
§49Α. ΧΡΗΣΤΟΜΑΝΟΣ. Ὁ νομίατρος ὤφειλε χωρὶς νὰ περιμένῃ τὴν ἐκδήλωσιν τῆς ἐπιδημίας νὰ παρακολουθῇ ἀπὸ πρωτήτερα καὶ νὰ ἐπιθεωρῇ συχνὰ ὥστε νὰ τὸ γνωρίζῃ εὐθὺς ὡς αὕτη παρουσιασθῇ.
§50Α. ΠΑΠΑΣ (Ὑφυπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς). Σᾶς ἐπαναλαμβάνω ὅτι ὁ νομίατρος εἶναι ὁ πρῶτος ὁ ὁποῖος διέγνωσε τὸν τυφοειδῆ πυρετὸν εἰς τὸ Ναύπλιον καὶ εἶναι ὁ πρῶτος ὁ ὁποῖος ἔλαβε τὰ ἀπαιτούμενα μέτρα καὶ χάρις εἰς αὐτὰ τὰ μέτρα ἐσταμάτησε ἡ ἐπιδημία. Τώρα ἐκτὸς αὐτοῦ ἐδόθησαν νεώτεραι διαταγαὶ αὐστηρότεραι ὥστε καὶ ἄνευ ἐπιδημίας νὰ γίνεται συστηματικὴ ἐξέτασις τῶν πηγῶν τῶν μεγαλουπόλεων τοὐλάχιστον.
§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ροδόπουλος ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του. (Ἀναγινώσκει).
§52Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Κράτους, ἐν σωματειακῇ ὀργανώσει, ἀπευθύνουσι συχνὰς διαμαρτυρίας, μομφὰς καὶ ἀπειλὰς κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, ἐξ ὧν τὸ δημόσιον αἴσθημα ἐπηρεάζεται οὐσιωδῶς ἐν τῇ ἰδέᾳ περὶ τῆς ἐνδεικνυομένης συνοχῆς Κυβερνήσεως καὶ δημοσίων ὑπηρεσιῶν. Γεννᾶται δὲ οὕτως ἀμφιβολία ἂν τὸ Κράτος εἶναι ἐν δικαίῳ ἀπέναντι τῶν ὑπαλλήλων του, ἢ ἂν οἱ ὑπάλληλοί του, προβάλλοντες ἀξιώσεις ἀντιτιθεμένας, κατὰ τὴν γνώμην τῆς Κυβερνήσεως, τῷ δημοσίῳ συμφέροντι, εἶναι ἐν ἀδίκῳ. Ἡ Βουλή, ἀντιπροσωπεύουσα ὅλας τὰς κοινωνικὰς τάξεις καὶ ὅλα τὰ συμφέροντα αὐτῶν, ἔχει καθῆκον καὶ δικαίωμα νὰ ἐπιληφθῇ τοῦ ζητήματος καὶ νὰ μάθῃ τὶ σκέπτεται νὰ πράξῃ ἡ Κυβέρνησις πρὸς ὁριστικὴν καὶ ριζικὴν λύσιν τοῦ ζητήματος αὐτοῦ. Καὶ ἂν μὲν οἱ ὑπάλληλοι ἔχουν δίκαιον εἰς τὰς ἀξιώσεις των, ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις νὰ εἰσαγάγῃ εἰς τὴν Βουλὴν τὰ πρὸς ἱκανοποίησιν αὐτῶν μέτρα, ἂν δὲ ὄχι, νὰ εἰσαγάγῃ ἐκεῖνα μόνον, ὅσα κατὰ τὴν γνώμην της ἐνδείκνυνται, πρὸς δὲ τὴν τυχὸν ἐπιμονὴν τῶν ὑπαλλήλων νὰ ἀντιτάξῃ τὸ κῦρος καὶ τὴν δύναμιν ἣν τῆς παρέχει ἡ ἐμπιστοσύνη τῆς Βουλῆς, καὶ νὰ εἰσαγάγῃ τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα πρὸς ἀποκατάστασιν τοῦ κύρους τοῦ Κράτους, ὅπερ ὁσημέραι διασαλεύεται ἐκ τῆς στάσεως ταύτης τῶν ὑπαλλήλων.
§53Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅταν ὑπέβαλα τὴν ἐπερώτησιν περὶ τῆς ὁποίας πρόκειται, εἶχεν προβάλει μία σημαντικὴ ὀργάνωσις τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Κράτους ἡ ὁποία οὔτε ὀλίγον οὔτε πολὺ ἦλθε εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὸ Κράτος. Ἡ ἐντύπωσις ἦτο πολὺ δυσάρεστος εἰς τὴν κοινωνίαν, διότι ὁ λαός, τὸ Κράτος τὸ βλέπει καὶ τὸ αἰσθάνεται εἰς τὰς διαφόρους ὑπηρεσίας. Ἡ ἐμφάνισις τοῦ Κράτους δὲν εἶναι μόνον εἰς τὸν ἀρχηγὸν τῆς πολιτείας ἢ εἰς τὰ νομοθετικὰ σώματα, ἀλλὰ καὶ εἰς τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας αἱ ὁποῖαι καὶ κυρίως ἔρχονται εἰς ἐπαφὴν μὲ τοὺς πολίτας. Ὅταν δὲ βλέπουν οἱ πολῖται ὅτι αἱ δημόσιαι ὑπηρεσίαι οἱ ὑπάλληλοι, ἀποχωρίζονται ἑαυτοὺς ἀπὸ τὴν ἔννοιαν τοῦ Κράτους καὶ τίθενται ἀντιμέτωποι αὐτοῦ, αὐτὸ ἀποτελεῖ ἀληθῆ ἀποσύνθεσιν τῆς ἐννοίας τοῦ Κράτους. Ἔχει ὅθεν καθῆκον τὸ Κράτος νὰ δείξῃ ὅτι εἶναι Κράτος. Παρ’ ἡμῖν ἡ λέξις Κράτος εἶναι πολὺ πρόσφορος καὶ ἐκφράζει μίαν πραγματικὴν ἔννοιαν οἵαν δὲν ἔχει ἡ λέξις état, δι’ ἧς ἐν Γαλλίᾳ χαρακτηρίζεται τὸ Κράτος. Παρ’ ἡμῖν αὐτὴ ἡ λέξις σημαίνει δύναμιν, ἰσχύν, σημαίνει ἐπιβολήν. Ἐνόμισα λοιπὸν ὅτι ἔπρεπε νὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Βουλὴν τὸ ζήτημα, μέχρι ποίου ὁρίου ἡ συσσωμάτευσις τῶν ὑπαλλήλων εἰς ἐπαγγελματικὰς ὀργανώσεις πρὸς προστασίαν ἀτομικῶν συμφερόντων μέχρι ποίου ὁρίου, λέγω, δύναται νὰ φθάσῃ καὶ ἐὰν εἶναι δυνατὸν οἱ ὑπάλληλοι μὲ τοιαύτας ἐνεργείας νὰ παραλύουν τὴν συνοχὴν ἑαυτῶν πρὸς τὸ Κράτος, τοῦ ὁποίου εἶναι ὄργανα καὶ ἐκτελεσταὶ τῶν ἐνεργειῶν του, ἀποτελοῦντες τὴν ἐμφάνισιν αὐτοῦ. Ἐνόμισα ὅτι ἦτο καθῆκον τῆς Βουλῆς τότε νὰ ἐπέμβῃ καὶ νὰ ζητήσῃ ὅπως νομοθετικῶς καθορισθοῦν τὰ ὅρια ἐκεῖνα ἐντὸς τῶν ὁποίων θὰ δύνανται οἱ ὑπάλληλοι νὰ ἀποτελοῦν σῶμα ἀντιστρατευόμενον καὶ ἀντιτιθέμενον καὶ προβάλλουν συμφέροντα ἀντίθετα πρὸς τὸ Κράτος. Εὐτυχῶς ἐπεκράτησεν ἡ φρόνησις καὶ ἡ παρουσιασθεῖσα τότε ἀνωμαλία παρῆλθε. Ἑπομένως δὲν ἔχω λόγον νὰ ἐπιμείνω εἰς τὴν περαιτέρω ἀνάπτυξιν τῆς ἐπερωτήσεώς μου. Οὐχ’ ἧττον νομίζω, ὅτι τὸ ζήτημα ὀφείλει νὰ τὸ μελετήσῃ καλῶς ἡ Κυβέρνησις καὶ κατὰ τὴν προσεχῆ σύνοδον τῆς Βουλῆς νὰ παρουσιάσῃ τὰ προσήκοντα νομοσχέδια διὰ τῶν ὁποίων νὰ καθορισθοῦν τὰ ὅρια τῆς ἔναντι τοῦ Κράτους δυνατῆς κινήσεως τῶν ὑπαλλήλων καὶ τὰ μέσα ἐπιβολῆς τοῦ Κράτους ἐπὶ τῶν ὑπαλλήλων καθὼς καὶ ποῖα εἶναι τὰ ὅρια τῶν δικαιωμάτων τῶν ὑπαλλήλων εἰς τὸ συνεταιρίζεσθαι καὶ ὁμαδικῶς ἀξιοῦν ἐπιβολὴν αἰτημάτων καὶ θέσεων, μισθῶν καὶ ἀποδοχῶν δι’ ὧν ἀρνεῖται ἐνίοτε καὶ αὐτὴν τὴν ὑπόστασιν τοῦ Κράτους.
§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φλῶρος ἐπὶ συστάσεώς του. (ἀναγιν.) «Παρακαλεῖται ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ὅπως πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν ποίαν μέριμναν ἔλαβεν, ὡς ὑπεσχέθη, διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν ἐνυποθήκων ἀπαιτήσεων ἐπὶ ἀνταλλαξίμων κτημάτων παραχωρηθέντων ἐλευθέρων παντὸς βάρους εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἀποκαταστάσεως Προσφύγων, διότι δὲν εἶναι ὀρθὸν καὶ δίκαιον νὰ ζημιωθῶσιν οἱ δικαιοῦχοι τοιούτων ἀπαιτήσεων».
§55Π. ΦΛΩΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, πρόκειται περὶ τοῦ ἑξῆς: Εἶναι πολλοὶ οἱ ὁποῖοι εἶχον δανείσει Τούρκους, εἰς ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν ἀπηγορεύετο καμμία δικαιοπραξία, ἐπὶ ὑποθήκῃ ἀκινήτων κτημάτων. Τὸ δημόσιον εὑρέθη εἰς τὴν ἀνάγκην λόγῳ τῶν συνθηκῶν νὰ παραχωρήσῃ αὐτὰ τὰ κτήματα ἐλεύθερα εἰς τοὺς ἀνταλλαξίμους, τὰ ἐθεώρησε δηλαδὴ περιουσίαν τῶν ἀνταλλαξίμων. Ἤδη ἐρωτᾶται: κατὰ τί πταίουν αὐτοὶ οἱ δυστυχεῖς οἱ ὁποῖοι σύμφωνα μὲ τοὺς κειμένους νόμους ἔχουν συντάξει συμβόλαια δανειστικά; Τὰ κτήρια αὐτὰ τὰ νέμεται ἡ Τράπεζα διὰ λογαριασμὸν τῶν προσφύγων, αὐτοὶ δὲ ἐκληπαροῦν τὴν Κυβέρνησιν νὰ στρέψῃ τὴν προσοχήν της καὶ νὰ δώσῃ μίαν λύσιν. Οἱ κ. κ. ὑπουργοὶ τῆς Γεωργίας καὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπεσχέθησαν ὅτι θὰ εὑρεθῇ κάποια λύσις.
§56Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Μετὰ τὴν διάλυσιν τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀποκαταστάσεως Προσφύγων καὶ τὴν ὑπαγωγὴν τῶν ὑπηρεσιῶν της εἰς τὸ Κράτος θὰ ληφθῇ μέριμνα περὶ τῶν πιστωτῶν αὐτῶν ἐν συνεννοήσει μὲ τὴν διαχειρίστριαν ἀνταλλαξίμου περιουσίας Ἐθνικὴν Τράπεζαν.
§57Π. ΦΛΩΡΟΣ. Καὶ αὐτὴ ἡ ἀπάντησις εἶναι μία λύσις διότι θὰ μαζέψουν τὸν νοῦν των οἱ ἄνθρωποι.
§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ αὐτὸς κ. βουλευτὴς ἐπὶ συστάσεώς του (ἀναγινώσκει). «Οἱ Μουσουλμᾶνοι τῆς περιφερείας Παραμυθιᾶς διατελοῦσιν ἐν ἐξεγέρσει κατὰ τοῦ Μουφτῆ των. Πρὸς ἀποκατάστασιν τοῦ κλονιζομένου γοήτρου καὶ τοῦ κύρους τοῦ καλοῦ τούτου Μουφτῆ Παραμυθιᾶς, κρίνω σκόπιμον νὰ συστήσω εἰς τὸν ἐπὶ τῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων κ. ὑπουργὸν ἵνα τάχιστα διατάξῃ σχετικὴν ἀνάκρισιν περὶ τοῦ βασίμου ἢ μὴ τῶν παραπόνων τούτων κατὰ τοῦ θρησκευτικοῦ των ποιμενάρχου καὶ ἀναλόγως ἐνεργήσῃ περαιτέρω»
§59Π. ΦΛΩΡΟΣ. Δὲν γνωρίζω ἂν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἔλαβε γνῶσιν τῶν ὅσων ἐκθέτω εἰς τὴν σύστασίν μου. Παρεπονέθησαν εἰς τὴν Παραμυθιᾶν, ὅτι ὁ Μουφτῆς διαχειρίζεται κακῶς τὴν περιουσίαν καὶ ἔρχεται εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ περνᾷ τὸν καιρόν του. Ἐπειδὴ τέλος πάντων πρόκειται περὶ παραπόνων κατὰ τοῦ θρησκευτικοῦ ἀρχηγοῦ ἀγαπητῶν συμπολιτῶν, καλὸν θὰ ἦτο νὰ γίνῃ μία ἀνάκρισις διὰ νὰ ἴδωμεν τί κάμνουν τέλος πάντων καὶ αὐτοὶ οἱ εὐλογημένοι Μουφτῆδες.
§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαθανάσης ἐπὶ ἐπερωτήσεως. (ἀναγινώσκει) «Ἐπερωτᾶται ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τίνα λόγον, παρὰ τὰς ἐπανειλημμένας ἀπὸ ἑνὸς ἔτους καὶ πλέον δηλώσεις του, δὲν κατέθεσεν εἰς τὴν Βουλὴν σχέδιον νόμου περὶ ρυθμίσεως τοῦ ζητήματος τῶν εἰς χρυσὸν παρὰ ταῖς λοιπαῖς Τραπέζαις, ἐκτὸς τῆς Ἐθνικῆς, καταθέσεων. Τὸ ζήτημα τοῦτο εἶναι ἐντελῶς ἀνεξάρτητον τοῦ ζητήματος τῆς ρυθμίσεως τῶν εἰς χρυσὸν πάσης φύσεως ὑποχρεώσεων, ὅπερ ὡς ἀνεκοινώθη παρεπέμφθη ἢ πρόκειται νὰ παραπεμφθῇ πρὸς μελέτην εἰς ἐπιτροπὴν ὑπὸ τοῦ ὑπουργείου τῆς Δικαιοσύνης καταρτισθεῖσαν».
§61Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Εἶναι γνωστὸν κύριοι βουλευταί ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐλθοῦσα εἰς τὴν ἀρχὴν εἶχεν εὕρει ἐκκρεμὲς τὸ ζήτημα τῶν εἰς χρυσὸν καταθέσεων παρὰ ταῖς διαφόροις Τραπέζαις Εἶναι γνωστὸν ἐπίσης, ὅτι διὰ δικτατορικοῦ διατάγματος ὑπεχρεώθησαν οἱ καταθέται νὰ λάβωσιν ἔναντι τῶν καταθέσεων αὐτῶν τὸ τίμημα εἰς δραχμάς. Ἡ Κυβέρνησις ἐλθοῦσα εἰς τὴν ἀρχὴν ἐρρύθμισε τὸ ζήτημα τοῦτο ὅσον ἀφορᾷ τὰς καταθέσεις τὰς γενομένας εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν καὶ ὑπεσχέθη ὅτι διὰ νόμου θέλει κανονίσει καὶ τὸ ζήτημα τῶν καταθέσεων παρ’ ἄλλαις Τραπέζαις. Δυστυχῶς μέχρι σήμερον διὰ τὸ ζήτημα τοῦτο τὸ ὁποῖον γεννᾶ ἀναμφισβητήτως μίαν τεραστίαν ἀδικίαν εἰς βάρος τῶν καταθετῶν οἱ ὁποῖοι καταθέσαντες φράγκα ὑπεχρεώθησαν νὰ λάβωσιν πεντάλεπτα, δὲν ἐγένετο τίποτε. Τὸ ζήτημα τοῦτο ἰδιαιτέρως πρέπει νὰ ἐπισύρῃ τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ ἄλλοτε δὲ προεκλήθη συζήτησις ἐπ’ αὐτοῦ συνεπείᾳ αἰτήσεως δικαιούχου καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ὑπεσχέθη ὅτι εὑρίσκεται ἐν τῇ σκέψῃ τῆς λήψεως μέτρων. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν εἰς ποῖον σημεῖον εὑρίσκεται τὸ ζήτημα τοῦτο, τὸ ὁποῖον εἶναι ἐξαιρετικῶς ζωτικὸν καὶ τὸ ὁποῖον εἶναι διάφορον τοῦ ζητήματος τοῦ κανονισμοῦ τῶν εἰς χρυσὸν ὑποχρεώσεων, τὸ ὁποῖον ἔχει παραπεμφθῇ εἰς εἰδικὴν ἐπιτροπὴν πρὸς μελέτην.
§62Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἡ Κυβέρνησις εἶχε τὴν ἐπιθυμίαν νὰ λύσῃ ὁλοκληρωτικῶς τὸ ὅλον ζήτημα τῶν εἰς χρυσὸν καταθέσεων καὶ ἀπαιτήσεων καὶ κατόπιν πολλῆς ἐργασίας ἐκ μέρους διαφόρων ἐπιτροπῶν εἰσήχθη τὸ ζήτημα εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον καὶ ἐσχηματίσθη τριμελὴς ἐξ ὑπουργῶν ἐπιτροπή, ἥτις δὲν κατώρθωσε νὰ καταλήξῃ εἰς ἀπόφασιν. Κατόπιν τούτου ἀπεφασίσθη νὰ χωρισθῇ τὸ ζήτημα τῶν εἰς χρυσὸν καταθέσεων ὅπερ δύναται νὰ λυθῇ καὶ διὰ διατάγματος, ὅπερ θὰ ἐκδοθῇ μετ’ ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργοῦ Συμβουλίου εἰς ὃ ἐδόθη διαταγὴ νὰ ὑποβληθοῦν ὅλα τὰ σχετικά.
§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ροδόπουλος ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του (ἀναγινώσκει). «Παρακαλεῖται ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν ἂν ἔλαβε γνῶσιν τῶν κατὰ τοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Ταμείου Λαρίσσης Βλάχου καταγγελλομένων περὶ παρανόμου εἰσπράξεως συνδρομῶν ὑπὲρ τοῦ Ἐπαγγελματικοῦ Ἐπιμελητηρίου Βόλου ἐκ μέρους τῶν ἐπαγγελματιῶν Λαρίσσης καὶ τῶν ἐντεῦθεν γεννηθέντων σκανδάλων, περὶ ὧν τὸ συνημμένον φύλλον ὑπ’ ἀριθ. 2633 τῆς 12 Μαρτίου ἐ. ἔ. καὶ ἡ ἐν αὐτῷ καταχωριζομένη ἀνοικτὴ ἐπιστολὴ τοῦ Γενικοῦ Προέδρου τῆς Ὁμοσπονδίας τῶν ἐπαγγελματιῶν Λαρίσσης πρὸς τὸν ἀνωτέρω ταμίαν, ὅπερ φύλλον ἐπισυνάπτω τῇ παρούσῃ. Καὶ τὶ ἐνηργήθη κατὰ τοῦ ταμίου αὐτοῦ, τοῦ ὁποίου καὶ ἄλλην παρανομίαν ἄλλοτε κατὰ τῆς Κοινότητος Καλλιπεύκης τοῦ Ὀλύμπου κατήγγειλα».
§64Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταὶ, ἐπανειλημμένως παρεστάθη εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ἡ κατάστασις τὴν ὁποίαν ἐδημιούργησε εἰς τὴν Λάρισσαν ὁ διευθυντὴς τοῦ ταμείου Λαρίσσης Βλάχος. Καὶ ἐνῶ ἔχει τὸ ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ὑπ’ ὄψιν του ὡρισμένα γεγονότα ἐναντίον του καὶ τὸ σπουδαιότερον ὅτι ἔχει 15 ἐτῶν ὑπηρεσίαν ἐν Λαρίσσῃ ἐκεῖ ὅπου δὲν ἐπιτρέπεται ἕνας ὑπάλληλος νὰ διάγῃ ὅλον του τὸν βίον εἰς ἕνα τόπον ὅπου ἀποκτᾶ φίλους καὶ διαφόρους σχέσεις, ἐν τούτοις δὲν μετατίθεται αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος. Τελευταίως ἐκτὸς τῶν ἄλλων παρανομιῶν τὰς ὁποίας ἔχω καταγγείλει ἔστειλε τοὺς εἰσπράκτορας καὶ ἐπίεσαν ὅλον τὸν ἐπαγγελματικὸν κόσμον τῆς Λαρίσσης, χωρὶς νὰ ὑπάρχουν βεβαιώσεις φορολογικαὶ καὶ τοὺς ἠνάγκασαν νὰ πληρώσουν συνδρομὰς διὰ τὸ ἐπαγγελματικὸν ἐπιμελητήριον Βόλου. Καὶ ἠκυρώθη μὲν ἡ ἐνέργεια αὕτη ἀλλά σᾶς ἐρωτῶ δὲν πρέπει νὰ τιμωρηθῇ ὁ ὑπάλληλος ὁ ὁποῖος ἔκαμεν αὐτὴν τὴν παρανομίαν; Δὲν ἔπρεπε τοὐλάχιστον νὰ μετατεθῇ. Ὁ ἴδιος διευθυντὴς ἐπῆρε τὰ ἔσοδα μιᾶς Κοινότητος καὶ τὰ ἔβαλε εἰς τὸ Δημόσιον Ταμεῖον μετατρέψας αὐτὰ εἰς φόρον γεωργικῆς παραγωγῆς. Ἔρχομαι καὶ διαμαρτύρομαι εἰς τὸ ὑπουργεῖον, διατάσσει ὁ ὑπουργὸς τὸν ταμίαν νὰ ἀκυρώσῃ τὰς παρανόμους πράξεις καὶ αὐτὸς μὲ μυρίας δυσκολίας καὶ μυρίας περιπλοκὰς κατακρατεῖ τὰ χρήματα τῆς κοινότητος αὐθαιρέτως. Ἐπίσης μεγάλην ὀλιγωρίαν ἐπέδειξεν ὁ διευθυντὴς αὐτὸς κατὰ τὴν πληρωμὴν τῶν συντάξεων θυμάτων πολέμου. Πηγαίνουν οἱ ἄνθρωποι εἰς τὸ ταμεῖον καὶ ζητοῦν τὰ ἐντάλματα καὶ τοὺς λέγει θὰ ἔλθητε ὕστερα ἀπὸ δύο μῆνας καὶ αὐτὸς ἐπιστρέφει τὰ ἐντάλματα ἀνεξόφλητα. Φαντασθῆτε τὶ κακοπιστία ὑπαλλήλου. Καὶ νὰ λέγῃ εἰς τοὺς δυστυχεῖς ὅτι δὲν ἦλθον τὰ ἐντάλματα των ἐνῶ ἦσαν εἰς τὸ ταμεῖον, τὶ νὰ κάμῃ ὁ πολίτης ἐνώπιον μιᾶς τοιαύτης κακοπιστίας τοῦ ὑπαλλήλου καὶ μόνον ἂν κατέφευγον εἰς ὡρισμένον ἀντιβενιζελικὸν πολιτευτὴν ἐπληρώνοντο, λυποῦμαι διότι ἀναγκάζομαι νὰ ἐκθέσω τοιαῦτα πράγματα ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου Ὅπως εἶπα καὶ πρίν, τὶ λόγος ὑπάρχει νὰ ὑπηρετῇ αὐτὸς ὁ ὑπάλληλος ἐπὶ 15 χρόνια εἰς τὸ ἴδιον μέρος; Ἂς πάει καὶ ἀλλοῦ ἂς πάει νὰ δοκιμάσουν καὶ ἀλλοῦ τὴν λαμπρότητα του. Δὲν εἶμαι ἐκ τῶν πολιτευομένων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ζητοῦν μεταθέσεις καὶ μετατοπίσεις ὑπαλλήλων, ἂς ὁμολογήσουν ὅλοι οἱ ὑπουργοὶ ἂν ποτὲ ὁμίλησα διὰ προσωπικά μου ζητήματα, ἀλλὰ δι’ ἕνα ὑπάλληλον παρανομοῦντα θρασύτατον καὶ ἀσεβοῦντα καὶ πρὸς τὸν Λαὸν καὶ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ἐννοῶ νὰ τὸν καυτηριάσω καὶ ἐννοῶ ὅπως ἡ Κυβέρνησις δείξῃ ὅτι εἶναι Κυβέρνησις νὰ ἐκτελέσῃ τὸ καθῆκον της μεταθέτουσα καὶ τιμωροῦσα τὸ ἀνάξιον αὐτὸν ὑπάλληλον.
§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς Νομοθετικῆς Ἐργασίας Ψήφισις συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐνοικιοστασίου βοσκῶν».
§66Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν εἴχατε τὴν καλωσύνην νὰ δεχθῆτε κ. ὑπουργέ, τὴν βλέπω ὀλίγον τροποποιημένην. Πρόκειται περὶ τῆς τροπολογίας τῆς ὑποβληθείσης κατὰ τὴν βʹ συζήτησιν καὶ γενομένης δεκτῆς εἰς ἄρθρον 1ον. Ἐκεῖ ἀντὶ νὰ τεθῇ ὡς χρόνος ἡ παράδοσις τῆς νομῆς ἐτέθη ὡς τοιοῦτος ὁ χρόνος τῆς ἐκδόσεως τῆς ἐπιτροπῆς ἀπαλλοτριώσεως. Οὕτω ἀνατρέπεται καὶ ἀναστέλλεται ρητὴ διάταξις τοῦ ἀγροτικοῦ νόμου.
§67Κ. ΣΠΥΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Λυποῦμαι κ. συνάδελφε, ἀλλὰ ἡ διάταξις διετυπώθη σύμφωνα μὲ τὸ πόρισμα τῆς γενομένης συζητήσεως, ὅπως ἐγένετο τοῦτο ἀποδεκτὸν παρὰ τῆς Βουλῆς.
§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτόν. (γίνεται δεκτὸν τὸ σύνολον)
§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ψήφισις τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὀργανώσεως τὸ σώματος ἐπιθεωρήσεως τῆς ἐργασίας τοῦ ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας». (ψηφίζεται τό σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν ἰαματικῶν πηγῶν». Ἐπ’ αὐτοῦ τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Πετρίδης.
§70Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Ἐπρότεινα εἰς τὰς προηγουμένας συνεδριάσεις νὰ ἀναβληθῇ τὸ νομοσχέδιον διότι ὡς τὸ κατήρτισε ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἔχει τοιαύτας διατάξεις αἱ ὁποῖαι καθιστῶσι τὸ νομοσχέδιον τυραννικὸν διότι προσβάλει κυριώτατα τὴν ἰδιοκτησίαν, νομίζω ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἔπρεπε νὰ δώσῃ περισσοτέραν προσοχὴν εἴς τινας διατάξεις αἱ ὁποῖαι καθορίζουσιν τὴν ζώνην εἰς διάστημα χιλίων μέτρων.
§71Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ποία διάταξις εἶναι;
§72Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Ἡ διάταξις ἡ ὁποία ὁρίζει ὅτι ἡ περίμετρος θὰ εἶναι χίλια μέτρα ἀπὸ τὴν ἰαματικὴν ζώνην καὶ ὁμιλῶ περὶ τοῦ Λουτρακίου εἰδικώτερον τοῦ ὁποίου εἶμαι ἐκπρόσωπος.
§73Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Τὶ λέγει αὐτὴ ἡ διάταξις νὰ σᾶς τὴν διαβάσω ἐγώ, (ἀναγινώσκει). Θέλετε νὰ ἐπιτρέπωμεν νὰ γίνουν ἐργασίαι αἱ ὁποῖαι θὰ φέρουν βλάβην εἰς τὰς πηγάς;
§74Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Ὄχι, ἀλλὰ νὰ καθορίσητε τὶ ἐννοεῖτε μὲ τὴν «καλλιέργειαν».
§75Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Τὸ λέγει ἡ διάταξις (ἀναγινώσκει). Ἠθέλατε νὰ γίνουν βόθροι εἰς τὰς πηγὰς καὶ νὰ τοὺς ἐπιτρέπωμεν; Μὰ τὶ θέλετε νὰ κάμωμεν λοιπὸν ὅλας τὰς εὐκολίας τὰς δίδομεν ἀλλὰ πρέπει νὰ φυλάξωμεν τὰ νερά. Πρὸ δύο ἐτῶν εἰς τὴν πατρίδα τοῦ κ. Πετρίδου ἔβαλον φορνέλο εἰς τὰ λατομεῖα. Ἂν δὲν ἐπενέβαινον αἱ ἀρχαί....
§76Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Ὄχι ἐπενέβησαν οἱ ἴδιοι οἱ κάτοικοι καὶ διεμαρτυρήθησαν καὶ ἠμπόδισαν τοιούτου εἴδους ἐργασίαν. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον καθιερώνωμεν σχεδὸν τὴν πλήρη τῆς ἰδιοκτησίας κατάργησιν, διότι ἂν θέλῃ νὰ οἰκοδομήσῃ κανεὶς θά ὑποστῇ πλήρη διαδικασίαν διὰ νὰ κατορθώσῃ νὰ ἀποσπάσῃ μίαν ἄδειαν ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον, αὐτὸ τὸ θεωρῶ ὡς πιεστικὸν κατὰ τῆς ἰδιοκτησίας. Ἐπίσης εἰς τὸ ἄρθρον 15 ἐπιβάλλεται μία φορολογία. Ὡς εἶναι γνωστὸν ὅλοι οἱ φεύγοντες ἀπὸ τὰς πηγὰς πέρνουν ἀρκετὴν ποσότητα ὕδατος πρὸς ἰδίαν χρῆσιν καὶ θεραπείαν χωρὶς...
§77Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δηλαδὴ περιορίζομεν τὴν φορολογίαν τὴν ἐπιβαλλομένην. Δυνάμει τοῦ περὶ δήμων καὶ κοινοτήτων νόμου αἱ κοινότητες ἔχουν πάρει τὸ δικαίωμα νὰ ἐπιβάλουν φορολογίαν καὶ λέγομεν ἡμεῖς ὅτι ἡ φορολογία αὐτὴ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ποσὰ πάνω ἀπὸ τὸ ⅒ τῆς ὑπὸ τοῦ δημοσίου ἐπιβαλλομένης.
§78Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Εἰδικῶς διὰ τὸ Λουτράκι νὰ κάμητε μίαν δήλωσιν ὅτι δὲν ἀφορᾷ τὸ Λουτράκι, διότι ἐκεῖ δυνάμει εἰδικοῦ νόμου μετεβιβάσαμεν ὅλην τὴν ἐξουσίαν εἰς τὸν αὐτόνομον ὀργανισμὸν τῶν σεισμοπαθῶν.
§79Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐπομένως ἡ κοινότης δὲν ἔχει νὰ κάμῃ τίποτε.
§80Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Ἐπίσης νὰ διαγραφῇ ἡ διάταξις αὐτὴ, νὰ ἀξιοῦτε νὰ μποτιλιάρωνται τὰ ὕδατα ἐξερχόμενα ἐκ τοῦ Λουτρακίου ἐφόσον δὲν ἔχετε τοιαύτην ἐγκατεστημένην ὑπηρεσίαν. Ἀλλ’ αὐτὰ εἶναι ἀδύνατα ἐν τῇ ἐφαρμογῇ. Ἔχετε καὶ μίαν ἀγρίαν ποινὴν διότι ὅποιος πάρει νερὸ θὰ πληρώσῃ κατὰ τὸ ἄρθρον 16 πρόστιμον.
§81Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Μὴ θέλετε νὰ ὑποστηρίξετε τὴν νοθείαν.
§82Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Ὅπως τὸ ἔχετε κάνει εἶναι τυραννικὸν μέτρον καὶ πιεστικὸν τῶν πολιτῶν.
§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τσαλδάρης.
§84Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Τὸ νομοσχέδιον μετὰ τὴν νέαν βάσανον, τὴν ὁποίαν ὑπέστη πρέπει νὰ εἴπω ὅτι ἐγένετο καλλίτερον, ἀλλὰ δυστυχῶς δὲν εἶναι καλόν. Καὶ ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω κ. ὑπουργὲ ὅτι πάντοτε διαπνέεσθε ἀπὸ τὸ πνεῦμα ἐκεῖνο τῆς ὑπηρεσίας σας τοῦ νὰ θέλῃ νὰ συγκεντρώσῃ πᾶσαν ἐξουσίαν εἰς αὐτὴν, ἀρνουμένη καὶ αὐτὴν ἀκόμη τὴν δικαστικὴν ἐξουσίαν. Καὶ θὰ ἴδητε εὐθὺς ἀμέσως πῶς διατυποῦται. Τὸ ἄρθρον ὁρίζει μίαν ἔκτασιν καὶ θέλει νὰ τὴν προστατεύσῃ. Ἀλλ’ ἐνῷ ὁρίζει μίαν ἔκτασιν ἀφίνει κατόπιν νὰ δύναται νὰ ἐπεκταθῇ αὕτη κατόπιν ὅσον δήποτε, συνεπεία μιᾶς μόνον γνωμοτεύσεως τῆς ὑπηρεσίας. Βέβαια θὰ γίνῃ δι’ ἑνὸς διατάγματος τὸ ὁποῖον θὰ φέρῃ τὴν ὑπογραφὴν τοῦ ὑπουργοῦ, ἀλλὰ γνωρίζομεν ὅλοι πόσον ὁ ὑπουργὸς ἐπηρεάζεται ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν. Θὰ εἶναι οἱαδήποτε αὐτὴ ἡ ἔκτασις; Δὲν θὰ ἦτο ὀρθώτερον ἐὰν τοῦτο τὸ περιωρίζετε, ὥστε νὰ καταστήσετε τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ ὑπουργείου μᾶλλον προσεκτικὴν, ὅτι ἡ ἀπόφασις αὐτὴ θὰ ἐκδοθῇ συνεπεία μιᾶς ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου; Νὰ ξέρῃ ἡ ὑπηρεσία ὅτι αὐτὸ δὲν θὰ περάσῃ ἔτσι ὡς ὑπηρεσιακόν.
§85Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Λέγετε τὸ ἐδάφιον 2 τοῦ ἄρθρου 1;
§86Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Μάλιστα.
§87Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ γίνῃ μετ’ ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου.
§88Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Διότι ἡ ὑπηρεσία ὠθεῖ τὸν ὑπουργὸν χωρὶς νὰ τὸ καταλάβῃ. Τώρα, τὸ ἐδάφιον 3. (ἀναγινώσκει). «ἐντὸς τῆς προστατευτικῆς περιοχῆς ἀπαγορεύεται. Ἐν πρώτοις, πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι πᾶσα ἐργασία κλπ. ποὺ λέγει μέσα εἶναι ἕνα συνοθήλευμα λέξεων ἄνευ οὐδεμιᾶς εὐνοίας, διότι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι τὸ ἔκαμαν δὲν εἶχαν ἀκριβῶς ὑπ’ ὄψιν τους τὶ ἔχουν νὰ διατυπώσουν. Καὶ νὰ σᾶς εἴπω διατὶ ἐτέθη τὸ λατομεῖον. Ἐπειδὴ εἰς τὸ Λουτράκι ἐδόθη ἡ ἄδεια καὶ ἐπώλουν λίθους διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ λιμένος τῆς Κορίνθου καὶ ἠγέρθησαν μερικοὶ καὶ ἔκαμον παρατηρήσεις καὶ ἔβαλαν τὴν λέξιν λατομεῖα. (Ἀναγινώσκει). Ὡσαύτως ἐπιτρέπεται ἡ καλλιέργεια δημητριακῶν. Ἐνῷ γενικῶς λέγομεν ὅτι ἀπαγορεύεται πᾶσα καλλιέργεια κάμαμεν τὴν ἐξαίρεσιν αὐτήν. Καὶ ἐὰν ἔχῃ τις ἕνα περιβόλι καὶ φυτέψῃ κολοκύθια αὐτὸ ἀπαγορεύεται.
§89Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δύναται νὰ ζητήσῃ τὴν ἄδειαν.
§90Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Μπορεῖτε νὰ φαντασθεῖτε ὅτι ἐπειδὴ θέλει νὰ φυτέψῃ κολοκύθια πρέπει νὰ ζητήσῃ τὴν ἄδειαν; Αὐτὸ εἶναι ἀκατανόητον τῆς ὑπηρεσίας. Ἐγὼ θὰ ἔλεγον, «πᾶσα ἐκμετάλλευσις εἰς λατομεῖα, ἡ ὁποία θὰ δύναται νὰ ἔχῃ ἐπίδρασιν ἐπὶ τοῦ ἐδάφους». Νὰ εἴπητε ὅτι ἡ καλλιέργεια γενικῶς ἐπιτρέπεται.
§91Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Νὰ βάλωμεν «ἀπαγορεύεται πᾶσα ἐκμετάλλευσις εἰς λατομεῖα δυναμένη νὰ φέρῃ βλάβην εἰς αὐτό;»
§92Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Μάλιστα.
§93Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τότε ἡ δευτέρα παράγραφος τοῦ ἐδαφίου 3 φεύγει.
§94Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Μᾶς τὸ ἐζήτησαν καὶ τὸ ἐβάλαμε.
§95Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς τὸ ἐζήτησαν διότι εἴχατε βάλει ὅτι ἀπαγορεύεται ἡ καλλιέργεια.
§96Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Μάλιστα εἴμεθα σύμφωνοι.
§97Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐπίσης λέγεται ὅτι ἀπαγορεύεται πᾶσα ἐκμετάλλευσις, ἡ ὁποία δύναται νὰ φέρῃ βλάβην εἰς τὰς πηγὰς καὶ εἰς τὴν καθαριότητα τῶν ὑδάτων. Αὐτὸ τὸ δύναται νὰ ἐπιφέρῃ ποῖος θὰ τὸ κρίνῃ; Πῶς θὰ ξέρῃ ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ ὑπάγῃ νὰ ἐπιχειρήσῃ μίαν πρᾶξιν, ὅτι ἡ πρᾶξις αὐτὴ βλάπτει διότι παρακάτω μᾶς λέγετε ὅτι χρειάζεται ἄδεια. Πρέπει λοιπὸν νὰ ξέρῃ διὰ ποίας ἐργασίας χρειάζεται ἄδεια.
§98Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Λέγομεν πότε χρειάζεται ἄδεια.
§99Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἀλλ’ ἔχετε καὶ τὸ προηγούμενον καθ’ ὃ ἀπαγορεύεται πᾶσα ἐκμετάλλευσις δυναμένη νὰ ἐπιφέρῃ βλάβην.
§100Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Εἶναι ἕνα δικαίωμα τὸ ὁποῖον πέρνει τὸ ὑπουργεῖον.
§101Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐδῶ λέγετε ὅτι ἀπαγορεύεται ἡ ἐκμετάλλευσις ἡ ὁποία δύναται νὰ ἐπιφέρῃ βλάβας. Καὶ ἐγὼ σᾶς ἐρωτῶ: Πῶς θὰ ξέρῃ ἐὰν ἡ τάδε ἐκμετάλλευσις δύναται νὰ ἐπιφέρῃ βλάβην καὶ νὰ σᾶς ζητήσῃ ἄδεια ἢ ἐπιχειρῶν τὴν πρᾶξιν καὶ μὴ ζητῶν ἄδειαν θὰ κινδυνεύσῃ νὰ φυλακισθῇ;
§102Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἡ ἄδεια ζητεῖται διὰ τὰς οἰκοδομικὰς ἐργασίας.
§103Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Πολὺ καλά, ἀλλὰ εἴπατέ το ὡρισμένως.
§104Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Διὰ τὰς λοιπὰς ἐργασίας δὲν χρειάζεται ἄδεια, ἀλλὰ δύναται νὰ ἐπέμβῃ ἀναγκαστικῶς ἡ ἀστυνομία.
§105Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Τότε λοιπὸν νὰ θέσητε εἰς τὴν παρακάτω διάταξιν ὅτι ὅπου ρητῶς δὲν ὁρίζεται ὅτι ἀπαιτεῖται ἄδεια δὲν χρειάζεται αὕτη. Ἐπέρχονται δὲ αἱ ποιναὶ ὅταν γίνεται μία ἐργασία διὰ τὴν ὁποίαν ἀπαιτεῖται ἄδεια ἄνευ ἀδείας καὶ ὅπου ἐμποδίσῃ ἡ ἀστυνομία. Διότι δὲν δύνασθε νὰ βάλητε τὸν α εἰς τὴν φυλακὴν διότι ἡ ὑπηρεσία σας θὰ εἴπῃ ὅτι αὐτὸ μπορεῖ νὰ ἐπιφέρῃ βλάβην.
§106Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Θέλετε νὰ βάλωμεν ὅτι δύναται νὰ ἀπαγορευθῇ.
§107Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Νὰ εἴπητε ὅτι δύναται νὰ ἀπαγορευθῇ μόνον διὰ πράξεις αἱ ὁποῖαι δύνανται νὰ ἐπιφέρωσι βλάβην. Ἀλλὰ πῶς θὰ ἐπέλθῃ ἡ ἀπαγόρευσις; Θὰ ἐπέλθῃ πάντοτε συνεπείᾳ μιᾶς διαταγῆς τοῦ ὑπουργείου καταγγέλοντος τοῦ ἁρμοδίου ὀργάνου. Θὰ σᾶς ἔλεγον δὲ ἀκόμη ὅτι ἐὰν αὐταὶ αἱ ὁποῖαι ἀπηγορεύθησαν διὰ μιᾶς νέας ἐξετάσεως εὑρεθῇ ὅτι κακῶς ἀπηγορεύθησαν, νὰ ἀνακαλεῖται ἡ ἀπαγόρευσις. Οὕτω πως δύναται νὰ διατυπωθῇ τὸ νομοσχέδιον.
§108Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὸ 3ον ἄρθρον ἐθέσαμεν ὅτι ἡ ἀπαγόρευσις θὰ γίνεται δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἐπὶ τῇ βάσει μιᾶς ἐκθέσεως. Σεῖς τώρα λέγετε ἠμπορεῖ ἕνας νὰ κάνῃ μίαν ἐργασίαν τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ προλάβητε προσωρινῶς. Τὸ ἀναφέρει εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας τὸ ὁποῖον νὰ διατάξῃ προσωρινῶς μέχρι τῆς ἀποφάσεως τῆς ὁριστικῆς.
§109Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἀντὶ τῶν διοικητικῶν ἀρχῶν νὰ μπῇ αἱ ἀστυνομικαὶ ἀρχαί.
§110Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Τὸ ζήτημα εἶναι ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἔχουν τοιαύτην ἁρμοδιότητα αἱ διοικητικαὶ ἀρχαί, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἔχουν ἐντολὴν ἐκ μέρους τοῦ ὑπουργοῦ....
§111Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἕνας ἀντίθετος βάζει τὸν ἀστυνόμον καὶ τοῦ λέγει νὰ τὸν ἐμποδίσει.
§112Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὑποθέσατε ὅτι πρόκειται περὶ ἐργασίας ἡ ὁποία μπορεῖ νὰ βλάψῃ μίαν ἰαματικὴν πηγήν, θὰ περιμένῃ διαταγάς, ὁ ἀστυνόμος; Ἄς βάλλωμεν ἐπιτέλους «αἱ εἰδικῶς ἐντεταλμέναι ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ ἐπιτόπιοι ἀρχαί».
§113Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Λοιπὸν δύναται νὰ ἀπαγορεύῃ. Ἀλλ’ αὐτὴ ἡ ἀπαγόρευσις δὲν εἶναι ὁριστική, δύναται κατόπιν ἐξετάσεως ὑπὸ ἐπιτροπῆς νὰ ἀρθῇ. Ἔτσι εἶναι διατετυπωμένα ὅλα τὰ ἄρθρα. Διότι...
§114Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Εἶναι ἡ τεχνικὴ ἐπιτροπὴ ἡ ὁποία θὰ ἀποφασίσῃ.
§115Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Τώρα κατωτέρω ἔχει μερικὰς ἀσαφείας τὸ νομοσχέδιον κατὰ τοῦτο. Γίνεται μία ἀπαγόρευσις. Διατάσσεται ἡ καταστροφὴ τοῦ ἔργου. Κατόπιν εὑρίσκεται ὅτι καλὰ τὰ ἔκανε. Δὲν θὰ ἀποζημιωθῇ αὐτός;
§116Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Βεβαίως. Ὑπάρχουν διατάξεις περὶ ἀποζημιώσεως.
§117Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Εἶναι ὀλίγον ἀμφίβολον. Ἐγὼ αὐτὰ γενικῶς εἶχον νὰ εἴπω, ἐφιστῶ ἰδιαιτέρως τὴν προσοχήν σας καὶ σᾶς παρακαλῶ ἐπ’ αὐτοῦ διότι εἰς τὰ μικρὰ μέρη δὲν πρέπει νὰ ἀγνοῆτε ὅτι γίνονται χίλιαι δυὸ μικροδιαφοραὶ καὶ ἐπειδὴ ἔχω δυσπιστίαν εἰς τὸν Κρατικὸν ὄργανον λόγῳ ἐλλείψεως τῆς προσηκούσης ἀντιλήψεως ὡς καὶ λόγῳ τῶν διαφόρων ραδιουργιῶν, δι’ αὐτὸ δὲν θέλω νὰ τὰ ἀφίνω οὕτω πῶς εἰς τὸ ἄρθρον 13. Τὸ ἄρθρον 11 εἶδον ὅτι μετεβλήθη κατά τινα τρόπον ὥστε νά περιλαμβάνῃ τὰς περιουσίας τῶν μονῶν ἢ τοῦ δημοσίου. Δὲν γνωρίζω ἐὰν κατεβλήθη ἡ προσήκουσα προσοχὴ διότι εἰς τὴν Κόρινθον δὲν ὑπάρχουν τοιαῦτα κτήματα, ἐπειδὴ ἔχουν παραχωρηθῇ εἰς τὸν αὐτόνομον ὀργανισμόν. Δὲν ἐννοεῖτε ὅτι τὰ πέρνετε.
§118Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Τὸ ἄρθρον αὐτὸ ἐτέθη διὰ νὰ ἀρθῇ μία ἀμφιβολία σχετικῶς μὲ περιουσίας κτηματικὰς ἀνηκούσας εἰς μονάς.
§119Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε ὑπουργέ; γνωρίζω ὅτι αὐτὰ εἶναι διατετυπωμένα ἀπὸ τὰς ὑπηρεσίας αἱ ὁποῖαι εἶναι ὑπηρεσίαι προσκεκολλημέναι εἰς μίαν ὡρισμένην ἀντίληψιν καὶ διαφεύγει ἀπὸ αὐτὰς ἡ γενικότης. Καὶ σᾶς λέγω ὅτι εἰς τὸ Λουτράκιον ἔχομεν ἕνα νόμον κατὰ τὸν ὁποῖον ἔχουν παραχωρηθῆ τὰ κτήματα αὐτὰ εἰς τὸν αὐτόνομον ὀργανισμόν.
§120Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν θίγεται καθόλου.
§121Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κάμετε μίαν δήλωσιν πρὸς τοῦτο καὶ νὰ εἴπητε ὅτι δὲν θὰ ἔχῃ ἐφαρμογὴν οὐδαμῶς ὁ νόμος διὰ τὸν ὀργανισμόν. Σχετικῶς μὲ τὸ τελευταῖον ἔργον ἔχω νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς: Λέγετε ὅτι ἀπαγορεύεται ἡ ἐξαγωγὴ ποσίμου μεταλλικοῦ ὕδατος. (ἀναγινώσκει). Τώρα δὲν θὰ εἶχον καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ προστατευθῇ τὸ πόσιμον ὕδωρ διότι ἡ γνησιότης του εἶναι μέτρον ὑγιεινὸν καὶ ὀρθόν. Ἀλλὰ ἀφίνετε ὅτι θὰ κανονίσητε διὰ διατάγματος πῶς θὰ γίνεται ὁ ἔλεγχος οὗτος. Σήμερον ἐφ’ ὅσον γνωρίζω ὑπάρχουν ἐγκαταστάσεις αἱ ὁποῖαι ἔχουν γίνει τεχνικώτατα καὶ ὁποῖαι γίνονται κατὰ τὸν τρόπον τὸν ὁποῖον λέγετε εἰς φιάλας κλπ. Ἐὰν ὅμως αὔριον τὸ διάταγμα τὸ ὁποῖον θὰ ἐκδοθῇ καθορίζῃ ἕνα ἄλλον τρόπον......
§122Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Μὰ δὲν μπορεῖ νὰ γίνῃ αὐτό, διότι θὰ γίνῃ κατὰ τὸν πλέον καταλληλότερον τεχνικὸν τρόπον. Ἡμεῖς ἀγωνιζόμεθα νὰ εὑρεθῇ τρόπος μὴ δυνάμενος νὰ ἀμφισβητηθῇ παρ’ οὐδενός. Νὰ ἀναθέσωμεν εἰς μίαν ἑταιρείαν καὶ συγκεκριμένως εἰς τὴν φαρμακευτικὴν «Spes» τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν ὑδάτων καὶ ἰδίως τοῦ Δημοσίου. Ἑπομένως θὰ γίνῃ ὅτι εἶναι δυνατόν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει σᾶς δίδω τὸν λόγον μου ὅτι δὲν θὰ ἐκδοθῇ διάταγμα νόμου, ἐὰν δὲν συμβουλευθῶμεν ὅλους ἐκείνους οἱ ὁποῖοι κάμνουν σήμερον αὐτὴν δουλειά.
§123Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Εἰς τὸ Λουτράκι ὑπάρχει μία ἐγκατάστασις Καραντάνη ἡ ὁποία λειτουργεῖ κατὰ ἐντελῶς ἐπιστημονικὸν τρόπον πρὸς καθαριότητα.
§124Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Φαντάζομαι ὅτι τὸ νομοσχέδιον τοῦτο δὲν μεταβάλλει τὸ καθεστὼς τοῦ αὐτονόμου ὀργανισμοῦ.
§125Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὄχι.
§126Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Αὐτὸ νὰ γραφῇ εἰς τὰ πρακτικὰ καὶ νὰ σημειωθῇ ὡς δήλωσις τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Μοῦ ἀρκεῖ αὐτὴ ἡ δήλωσις.
§127Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Διὰ τοῦ ἄρθρου 17 ἐνῷ ὅλαι αἱ ὑπηρεσίαι τῶν ἰατρῶν αἱ Κρατικαὶ ὑπάγωνται εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῆς Ὑγιεινῆς, καὶ εἰς τοῦτο παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ὑγιεινῆς νὰ προσέξῃ, ἐξαιρετικῶς ἡ ὑπηρεσία τῶν ἰατρῶν τοῦ Λουτρακίου ὑπάγεται εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ μάλιστα δι’ ἔργα καθαρῶς ἰατρικά.
§128Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 11 νὰ μπῇ «καθηγητὴς τῆς Γεωλογίας τοῦ Πανεπιστημίου» ἐπίσης εἰς τὸ τέλος τοῦ ἄρθρου 11. Διότι εἶναι μία ἐγγύησις.
§129Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 11 νὰ τεθῇ «ὁ καθηγητὴς τῆς Γεωλογίας τοῦ Πανεπιστημίου καὶ τοῦ Πολυτεχνείου».
§130Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Μίαν διασάφησιν θὰ ἤθελα ἐκ μέρους τοῦ κ. ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 15 διότι ὡς εἶναι διατυπομένη δύναται νὰ ἐπιβληθῇ φορολογία ἐκ μέρους τῶν δήμων καὶ κοινοτήτων εἰς τὴν περιφέρειαν τῶν ὁποίων ὑπάγονται αἱ ἰαματικαὶ πηγαὶ εἰς ἐκείνους τοὺς δήμους καὶ τὰς κοινότητας αἱ ὁποῖαι δὲν ἀπέχουν πλέον τῶν δύο χιλιάδων μέτρων. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ τὸ διατυπώσῃ σαφέστερα διὰ νὰ δοῦμε ποῖαι κοινότητες καὶ ποῖοι δῆμοι ἔχουν τὸ δικαίωμα τῆς φορολογίας.
§131Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Αἱ κοινότητες ἢ οἱ δῆμοι οἱ ὁποῖοι δὲν ἀπέχουν πέραν τῶν δύο χιλιάδων μέτρων. Ἐκεῖνοι δὲ οἱ ὁποῖοι ἀπέχουν πέραν τῶν δύο χιλιάδων μέτρων δὲν ἔχουν δικαίωμα φορολογίας.
§132Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Οὔτε αὐτὸ τὸ λέγει τὸ νομοσχέδιον «ἐφόσον ἡ πηγὴ εὑρίσκεται ἐντὸς ἀκτῖνος δύο χιλιάδων μέτρων». Μὰ δὲν νομίζετε ὅτι εἶναι ὀλίγον τὰ δύο χιλιάδες μέτρα, ἂν εἶναι 1800 μέτρα θὰ εἰπῆτε ὅτι ἡ κοινότης ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἐπιβάλῃ φορολογίαν;
§133Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Μάλιστα, διότι καθίστανται κοινὰ τὰ συμφέροντα, διότι ἔχομεν παράδειγμα κοινότητας αἱ ὁποῖαι ἀπέχουν 7.000 μέτρα τῶν πηγῶν καὶ ἐν τούτοις ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ φορολογοῦν.
§134Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅσον ἀφορᾷ κ. ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας τὴν σύνθεσιν τοῦ συμβουλίου τὸ ὁποῖον θὰ κανονίζῃ ὅλα αὐτὰ τὰ ζητήματα νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ εἰς αὐτὸ καὶ καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου ἢ τοῦ Πολυτεχνείου.
§135Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε ὑπουργὲ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Μπακοπούλου τὴν ὑποστηρίζω καὶ ἐγὼ ἐκθύμως. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπιδιώκομεν γενικώτερον δύναται νὰ ἐπιτευχθῇ καλλίτερον ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν ἡ ὁποία εἶναι ἐκεῖ ποὺ λέγετε «δύναται νὰ ἀποτελῇ» νὰ βάλωμεν «ἀποτελεῖ».
§136Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ «δύναται» νὰ γίνῃ «ὑποχρεωτικῶς».
§137Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἠμπορεῖ νὰ μὴ πρόκειται περὶ γεωλογικῶν πραγμάτων.
§138Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μόνον περὶ αὐτῶν πρόκειται;
§139ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη.
§140ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα. (Γίνεται δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη εἰς ἀνάγνωσιν ἀναβληθείσης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου).
§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μόνη συζήτησις τοῦ ὑπὸ τῆς Γερουσίας τὸ πρῶτον ψηφισθέντος σχεδίου νόμου «περὶ Ἐθνικοῦ Μετσοβίου Πολυτεχνείου».
§142Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κατὰ τὰς δηλώσεις αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο εἰς τὴν τελευταίαν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς τὸ νομοσχέδιον τοῦτο θὰ ὑφίστατο τροποποίησιν ἀρκετὰ οὐσιώδη ἐκ μέρους τῆς Γερουσίας, εἰς τρόπον ὥστε θὰ καθίστατο ἀναγκαία καὶ νέα ἔκθεσις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, διότι σχολαί τινὲς αἱ ὁποῖαι καταργοῦνται διατηροῦνται ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, ἂν ἀντελήφθην καλῶς ὅτι εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς κατὰ τὴν τελευταίαν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς. Τὸ νομοσχέδιον σήμερον δὲν διενεμήθη οὔτε τοὐλάχιστον μὲ τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν ἡ ὁποία διενεμήθη μετὰ μεσημβρίαν, διότι εἰς τὸν φάκελλον ὁ ὁποῖος μοῦ ἐδόθη βλέπω ἕνα νέον νομοσχέδιον τροποποιημένον ἄνευ τῆς ἐκθέσεως περὶ τῆς ὁποίας ὁ κ. ὑπουργὸς ὡμίλησε. Νομίζω λοιπὸν ὅτι πρέπει νὰ ἀναβληθῇ διὰ νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας καὶ τὴν οἰκονομικὴν μεταβολὴν ἡ ὁποία ἐπέρχεται διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου, ἐφόσον ὁ κ. ὑπουργὸς ἐδήλωσεν ὅτι θὰ φέρῃ καὶ τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου.
§143Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Συγκοινωνίας). Ἐκ τῆς ἐπεξεργασίας ἥτις ἐγένετο μετὰ τὴν ὑπὸ τῆς Γερουσίας ψήφισιν τοῦ ἐν λόγῳ νομοσχεδίου εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι προέκυψαν οἰκονομίαι ἐκ τοῦ νομοσχεδίου, ἡ δὲ ἔκθεσις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου βεβαίως εἶχεν ὑποβληθῇ εἰς τὴν Γερουσίαν, εἶναι καὶ ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς καὶ ἡ ὁποία ἐστάλη ἐκ νέου εἰς τὸ Γεν. Λογιστήριον. Ἐκ τοῦ Γεν. Λογιστηρίου ὅμως μᾶς ἐδόθη ἡ ἀπάντησις ὅτι ἐκ τῆς ἐκθέσεως ἐκείνης εἶναι δυνατὸν νὰ προκύψῃ σαφῶς ὁ νέος ὑπολογισμὸς τῶν δαπανῶν, ἐφ’ ὅσον διαγράφονται ἐκεῖ αἱ πρόσοδοι αἱ ὁποῖαι προηγουμένως περιήρχοντο εἰς τὸ Πολυτεχνεῖον διὰ τῆς συγχωνεύσεως τῆς σχολῆς τοῦ μηχανικοῦ. Κατὰ συνέπειαν ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν τὴν ἔκθεσιν τοῦ γενικοῦ λογιστηρίου ὑπὸ σελίδα 8 τοῦ κατατεθέντος εἰς τὴν Γερουσίαν σχεδίου νόμου, προέρχεται οἰκονομία 140 ἑκατομ. δραχμῶν τὰ ὁποῖα σήμερον προφανῶς δὲν εἰσέρχονται εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Πολυτεχνείου. Ἀκολούθως καὶ εἰς τὸ ἐδάφιον 6 (ἀναγινώσκει). Καὶ κατὰ συνέπειαν τὸ κονδύλιον τῶν 157 χιλιάδων 500 δρ. δὲν ἀποτελεῖ ἐπιβάρυνσιν τοῦ νομοσχεδίου, ὡς ἐτροποποιήθη. Κατὰ συνέπειαν ἐπὶ τῇ βάσει τῆς καθιερώσεως τῶν δαπανῶν, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν κατὰ τὰς τροπολογίας αἱ ὁποῖαι ἔγιναν κατὰ τὴν ψήφισιν ἐκ μέρους τῆς Γερουσίας, προκύπτει ὅτι ἐκ τῶν Στρατιωτικῶν εἰς τὸ Ἐθνικὸν Μετσόβειον Πολυτεχνεῖον ἐπέρχεται διαφορὰ ἐπὶ ἔλαττον 22 χιλιάδων δραχμῶν. Ὑποθέτω ἐπὶ τῇ βάσει τῶν στοιχείων τούτων ἡ Βουλὴ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ συζητήσῃ ἄλλως τε ἡ ὑπηρεσία τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου διετύπωσεν ἐπὶ τούτῳ ἀντίρρησιν, ὅτι ἐπὶ τῶν ἑκάστοτε τροπολογιῶν αἱ ὁποῖαι γίνονται ἐν τῇ Βουλῇ καὶ τῇ Γερουσίᾳ, εἰς τὰ δύο νομοθετικά μας σώματα δὲν ζητεῖται ἐκ νέου ἔκθεσις, εἰμὴ ὅταν γίνεται ἐπιβάρυνσις. Ἀλλὰ τοιαύτη ἐπιβάρυνσις δὲν γίνεται ἀλλ’ ἐπέρχεται μία μείωσις δαπανῶν 22 χιλ. δραχμῶν.
§144Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Δὲν βλέπω κανένα λόγον νά φέρω ἀντιρρήσεις εἰς τὸ νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον, ἀφοῦ ἄλλωστε δὲν ἔχω καὶ τὴν δύναμιν νὰ ἀναβάλω καὶ τὴν ψήφισιν. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐπικρατῇ μία τάξις εἰς τὰς συζητήσεις μας ἐν τῇ Βουλῇ, ἡ τάξις δὲ ἀπαιτεῖ ὁσάκις ἐπέρχονται τοιαῦται ριζικαὶ μεταβολαί, αἱ ὁποῖαι ἐπιφέρουσι μεταβολὴν — διότι ἕως τώρα εἴχομεν σχολὰς διαφόρους καὶ τὸ ἀρχικὸν νομοσχέδιον ἔκαμε μίαν τώρα δὲ πάλιν ἔκαμε μίαν — νομίζω ἡ διατήρησις καὶ πάλιν εἰς τὸ παλαιὸν σύστημα θὰ δώσῃ ἀφορμὴν εἰς νέας σκέψεις, ὀρθῶς δὲ ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Συγκοινωνίας ἀνεγνώρισεν τὴν ἀνάγκην νὰ φέρῃ νέαν ἔκθεσιν τοῦ Λογιστηρίου. Ἡ Βουλὴ ἀγνοεῖ τὶ ἐγένετο μὲ αὐτὰς τὰς μεταβολάς. Ἐὰν νομίζῃ ἡ Κυβέρνησις ὅτι οὕτω πως εἶναι ἐν τάξει, δύναται νὰ κάμῃ τὴν συζήτησιν, διότι δὲν ἔχω οὔτε τὰ μέσα νὰ ἀναβάλω τὴν συζήτησιν, ἀλλ’ ἐγὼ ὀφείλω νὰ τονίσω ὅτι ἡ συζήτησις δὲν εἶναι κανονική.
§145ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαναστασίου.
§146Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Κύριε πρόεδρε, νομίζω ὅτι αἱ τροπολογίαι αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο δὲν μεταβάλουν τὴν οὐσίαν τοῦ νομοσχεδίου, νομίζω δὲ ὅτι ἐπέρχεται μία μεγάλη βελτίωσις διὰ τὴν σχολὴν τοῦ πυροβολικοῦ καὶ τῆς ἀεροπορίας. Κατὰ συνέπειαν δὲν φαντάζομαι ὅτι ἐκ τῆς μεταβολῆς ἡ ὁποία ἐπῆλθε καὶ ἡ ὁποία δημιουργεῖ οἰκονομίας ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ δικαιολογῆται ἡ ἀναβολὴ τοῦ νομοσχεδίου. Ἠμποροῦμεν νὰ προχωρήσωμεν νομίζω.
§147Μ. ΑΙΛΙΑΝΟΣ. Ἐπειδὴ τὴν πρότασιν περὶ ἑνιαίας ἐκθέσεως ὑπέβαλον ἐγὼ προχθὲς καὶ τὴν ἐνέκρινεν ὁ ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας, θὰ ἤθελον νὰ εἴπω, ὅτι δὲν ὑπάρχει λόγος σήμερον ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει μείωσις τῶν δαπανῶν καὶ ἐφ’ ὅσον τὸ ἄρθρον τοῦ Συντάγματος λέγει ρητῶς ὅτι ἀπαιτεῖται ἔκθεσις ἐφ’ ὅσον ἐπιβαρύνεται ὁ προϋπολογισμός, δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ ἀναβάλωμεν τὴν συζήτησιν καὶ δὲν ὑπάρχει καμμία ἀντίρρησις νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν.
§148Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ὑπάρχει ζήτημα, ἐὰν τὸ Λογιστήριον ἔχῃ δικαίωμα νὰ ὑποβάλῃ νέαν ἔκθεσιν. Ἐὰν ρητὴ διάταξις λέγῃ ὅτι ἀπαιτεῖται ἡ ἔκθεσις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, τοῦτο εἶναι ἴσως ἀνεπαρκές, διότι εἶναι ἐνδεχόμενον τὸ νομοσχέδιον νὰ εἰσαχθῇ ὡς ἀνώδυνον καὶ νὰ ψηφισθῇ, ἀλλὰ αὐτό, θὰ ἦτο ζήτημα διαρρυθμίσεως τοῦ κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς· ἡ Βουλὴ δὲν συζητεῖ ἐπὶ τῆς Συνταγματικῆς διατάξεως. Ἐὰν ἡ Βουλὴ ζητήσῃ τροπολογίας καὶ δι’ αὐτῶν ἐπιβαρυνθῇ ὁ προϋπολογισμὸς, τότε ἀπαιτεῖται ἔκθεσις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου· ἐφ’ ὅσον ὅμως τοῦτο δὲν ἐγένετο, ὄχι μόνον κανονικῶς εἰσέρχεται εἰς συζήτησιν τὸ νομοσχέδιον, ἀλλὰ νομίζω ὅτι οὔτε χρειάζεται νὰ ζητήσωμεν ἔκθεσιν τοῦ γενικοῦ λογιστηρίου, τὸ ὁποῖον ἴσως νὰ μὴ ἔχῃ δικαίωμα νὰ ὑποβάλῃ τοιαύτην. Ὁπωσδήποτε, ἐὰν νομίζητε ὅτι τὸ νέον νομοσχέδιον βαρύνει περισσότερον τὸν προϋπολογισμὸν, εἶμαι πρόθυμος, ἀλλ’ εἶναι ζήτημα εἰδικῆς τάξεως.
§149Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ συζητηθῇ τὸ νομοσχέδιον, ἀλλὰ λέγω μόνον, ὅτι μόλις ταύτην τὴν στιγμὴν ἐλάβομεν γνῶσιν τῶν γενομένων ἐν τῷ νομοσχεδίῳ μεταβολῶν.
§150ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προχωροῦμεν εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου. Ὁ κ. Αἰλιανός.
§151Μ. ΑΙΛΙΑΝΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τούτου εἶχον πολλὰς σοβαρὰς ἀντιρρήσεις ὅπως ἦτο κατὰ τὴν ἐπιψήφισιν αὐτοῦ ὑπὸ τῆς Γερουσίας. Ἐν τῷ μεταξὺ ὅμως καὶ κατὰ τὴν διαδρομὴν ἀπὸ τῆς Γερουσίας μέχρι τῆς Βουλῆς ὑπέστη μεταβολὰς, ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω σοβαράς, κατόπιν τῶν ὁποίων τὰ ὅσα εἶχον νὰ εἴπω, φυσικά, περιορίζονται. Θὰ ἐνθυμεῖται ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας, δεδομένου ὅτι τὸ νομοσχέδιον διενεμήθη μόλις πρὸ μιᾶς ἢ δύο ὡρῶν καὶ δὲν ὑπῆρχεν ἐπαρκὴς χρόνος διὰ νὰ παρακολουθήσῃ κανεὶς τὰς νέας διατάξεις θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ μᾶς κάμῃ τὴν δήλωσιν, ἂν θὰ διατηρηθῇ διὰ τοῦ νομοσχεδίου βοηθητικὸν προσωπικὸν καὶ ἐὰν πράγματι πρόκειται νὰ μὴ ἐπιβαρυνθῇ ὁ προϋπολογισμὸς μὲ 740 χιλ. δραχμῶν, ποὺ ἀφοροῦν τὸ διδακτικὸν προσωπικόν. Σεῖς, κύριε ὑπουργὲ, ὁ ὁποῖος γνωρίζετε τὰ ἄρθρα, παρακαλῶ νὰ μᾶς εἴπητε, ἐὰν ὄντως ἡ ἀνωτέρω δαπάνη δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ.
§152Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Συγκοινωνίας). Θὰ σᾶς εἴπω, κύριε συνάδελφε, διὰ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν. Τὸ ποσὸν τῶν 740 χιλιάδων δραχμῶν, τὸ ὁποῖον προεβλέπετο ἔχει ἀπαλειφθῆ καθ’ ὁλοκληρίαν. Μόνον ἐπειδὴ εἰς τὸ Ἐθνικὸν Μετσόβειον Πολυτεχνεῖον προστίθεται ἤδη ἡ Σχολὴ τοῦ Πυροβολικοῦ καὶ ἱδρύονται παρ’ αὐτῷ νέα τμήματα, προστίθεται μία ἐπὶ πλέον θέσις γραμματέως. Ἅπαν τὸ λοιπὸν βοηθητικὸν προσωπικὸν ἔχει διαγραφῆ. Οὐδεμία ἄλλη δαπάνη ἐξ ἐκείνων αἱ ὁποῖαι προεβλέποντο εἰς τὸ ἀρχικὸν νομοσχέδιον, πλὴν τῆς αὐξήσεως τῶν μισθῶν, ἔχει διατηρηθῆ· ἅπασαι αἱ δαπάναι ἔχουσι διαγραφῆ.
§153Μ. ΑΙΛΙΑΝΟΣ. Δὲν γνωρίζω ποῖοι λόγοι ἠνάγκασαν ὥστε ἡ μεταφορὰ τῶν 2 σχολῶν ἡ ὁποία ἐπρόκειτο νὰ γίνῃ ἀρχικῶς καὶ συνεζητήθη ὑπὸ τῆς Γερουσίας, νὰ περιωρισθῇ εἶτα εἰς τὴν μεταφορὰν μιᾶς σχολῆς. Δὲν ἔχω καὶ ἐγὼ οὐδεμίαν δυσκολίαν νὰ συμφωνήσω εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ μεταφορὰ τῶν 2 σχολῶν εἰς τὸ Πολυτεχνεῖον, ὅπου τὰ μέσα εἶναι φυσικὰ πολὺ πλέον ἄφθονα, θὰ ἀποβῇ ἐπ’ ἀγαθῷ τῶν σχολῶν αὐτῶν, ἀφ’ οὗ μάλιστα ὡς ἔμαθον εἶναι ἐστεγασμέναι κατὰ τρόπον ὄχι ἐπαρκῆ καὶ λειτουργοῦν κατὰ τρόπον ἐξ ἴσου ἀνεπαρκῆ. Καὶ θὰ εἶχε τις νὰ προσδοκᾷ ὅτι εἰς τὸ Πολυτεχνεῖον ἡ ἐξέλιξις τῶν σχολῶν θὰ ἀποβῇ καλλιτέρα. Δὲν πρόκειται νὰ ἀντιπολιτευθῶ τὸ νομοσχέδιον ὅσον ἀφορᾷ τὴν αὔξησιν τῶν μισθῶν τῶν καθηγητῶν. Δὲν πρόκειται δὲ νὰ τὸ ἀντιπολιτευθῶ, ὄχι διότι συμφωνῶ εἰς τὴν βάσιν αὐτοῦ, οὔτε διότι ἀναγνωρίζω ὅτι ἔχουν τὸν βαθμὸν καὶ τὸν μισθὸν τοῦ Ἀρεοπαγίτου, καὶ τοῦτο διότι δὲν βαρύνεσθε σεῖς δι’ αὐτά, βαρύνεται ἕνα ὁλόκληρον παρελθὸν τὸ ὁποῖον καθιέρωσεν αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰς προαγωγάς. Καὶ φυσικὰ δὲν θὰ εἶχον νὰ μεμφθῶ τὸ νομοσχέδιον εἰς τὴν βάσιν του, δεδομένου ὅτι οἱ καθηγηταὶ τοῦ Πολυτεχνείου εἶναι ἀδικημένοι ἀπέναντι συναδέλφων πρὸς τοὺς ὁποίους φυσικὰ δύνανται νὰ ἐξισωθοῦν ἀπὸ ἀπόψεως ἀξίας. Ἀλλὰ θὰ ἤθελον νὰ εἴπω ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ταύτῃ, ὅτι ὁσάκις παρουσιάζεται εἰς τὴν Κυβέρνησιν εὐκαιρία νὰ μειώσῃ ὡρισμένην δαπάνην, φρόνιμον θὰ ἦτο—ἀπευθύνομαι πρὸς ὑμᾶς κ. ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ νὰ δοθῇ ἀπὸ ὑμᾶς τὸ πρόσταγμα—φρόνιμον θὰ ἦτο ἡ περιστολὴ αὐτὴ τῶν δαπανῶν νὰ περιέρχεται εἰς τὸ δημόσιον ταμεῖον, διὰ νὰ δυνηθῶμεν νὰ καλύπτωμεν τὰς δαπάνας τὰς ὁποίας δημιουργοῦμεν καθημερινῶς διὰ τῶν εἰσαγομένων νομοσχεδίων πρὸς βελτίωσιν ἄλλων ὑπηρεσιῶν. Λέγω τοῦτο ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τοῦ νομοσχεδίου καὶ ὄχι εἰδικῶς δι’ αὐτό. Διότι φυσικά, δὲν εἶναι καὶ ἀνθρώπινον κἄν νὰ ἀντιστρατευθῶ εἰς ἕν νομοσχέδιον ἐξισώσεως τῶν μικρῶν μισθῶν τῶν καθηγητῶν τοῦ Πολυτεχνείου μὲ τοὺς ἄλλους. Θὰ ἤθελον νὰ εἴπω, ὅτι ἐφόσον γίνεται ἡ βελτίωσις τῶν μισθῶν τῶν καθηγητῶν τοῦ Πολυτεχνείου, δίκαιον θὰ ἦτο νὰ περισσεύσῃ καὶ μικρόν τι ποσόν, κ. ὑπουργὲ τῆς Συγκοινωνίας, διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ βελτιωθῇ κατά τι τὸ ἐλάχιστον τὸ ὁποῖον λαμβάνουν οἱ ἐπιμεληταὶ οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται εἰς τὸ Πολυτεχνεῖον, εἶναι στελέχη χρήσιμα καὶ δὲν πρέπει νὰ ἀποθαρρύνωνται. Καὶ ἐπὶ τούτῳ θὰ ἤθελον νά γνωρίζω ποῖαι σκέψεις κρατοῦσι παρ’ ὑμῖν ὅσον ἀφορᾷ τὴν βελτίωσιν τῆς ἰδικῆς των θέσεως. Φυσικὰ θὰ ἦτο εὐκταία μία δήλωσις τῆς Κυβερνήσεως περὶ τοῦ τί σκέπτεται.
§154Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Μία διόρθωσις τῶν πρακτικῶν εἰς τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ἐψηφίσθη ἀπόψε εἰς τὸ σύνολόν του «περὶ ἐπιθεωρήσεως ἐργασίας». Εἰς τὴν ἀνατύπωσίν του κατὰ λάθος ἀνεγράφη τὸ ἄρθρον 16, τὸ ὁποῖον ἐδήλωσα προχθὲς ἀπαντῶν εἰς τὸν κ. Αἰλιανὸν ὅτι θὰ διαγράψω. Παρακαλῶ νὰ διαγραφῇ.
§155ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λυμπερόπουλος.
§156Ι. ΛΥΜΠΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχω μίαν παρατήρησιν, κ. ὑπουργέ, προκειμένου περὶ τῶν παρασκευαστῶν. Οἱ παρασκευασταὶ οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐπιστήμονες διπλωματοῦχοι καὶ διακεκριμένοι ἐπιστήμονες διαβαθμίζονται καὶ προάγονται καθ’ ὡρισμένα ἔτη εἰς γραμματεῖς, εἰσηγητάς, τμηματάρχας κλπ. Εἰς τὸ νομοσχέδιον προκειμένου περὶ τῶν παρασκευαστῶν τοῦ Πολυτεχνείου τοὺς ἀφίνετε ἐκτεθειμένους διότι εἶσθε καθηγητὴς—ὁμολογῶ ὅτι εἶναι ἀληθέστατον—ὡμολόγησεν ὅτι δὲν ὑπάρχουν τὰ λεπτά.
§157Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Συγκοινωνίας). Ὅταν ὑπεβλήθη τὸ ὑπόμνημα τῶν παρασκευαστῶν τοῦ Πολυτεχνείου, καὶ ἐγὼ διετέλουν ὑπὸ τὴν ἐντύπωσιν ὑπὸ τὴν ὁποίαν σεῖς διατελεῖτε. Ἀλλ’ ὅταν ἠρώτησα καὶ ἔλαβα πληροφορίας ἐπὶ τῶν προσόντων τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἔχουν οἱ παρασκευασταὶ τοῦ Πανεπιστημίου διὰ νὰ γίνουν παρασκευασταὶ τοῦ Πολυτεχνείου, ἐξηκριβώθη ὅτι διὰ νὰ γίνουν παρασκευασταὶ τοῦ Πολυτεχνείου δὲν ἀπαιτεῖται οὐδὲν ἀπολύτως προσόν.
§158Ι. ΛΥΜΠΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι διδάκτορες.
§159Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Συγκοινωνίας). Οὐδὲν ἀπολύτως προσόν. Ἐὰν κατὰ σύμπτωσιν εἷς διπλωματοῦχος τοῦ Πανεπιστημίου ἐπῆγε καὶ ἔγινε παρασκευαστὴς εἰς τὸ Πολυτεχνεῖον, αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι πρέπει νὰ κανονίσωμεν τὰς ἀποδοχὰς ἀναλόγως τοῦ διπλώματος τὸ ὁποῖον ἔχει.
§160Ι. ΛΥΜΠΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Πρόκειται περὶ διαβαθμίσεως.
§161Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Συγκοινωνίας). Γνωρίζω ὅτι οἱ παρασκευασταὶ τοῦ Πολυτεχνείου ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὑφισταμένων νόμων δὲν ἔχουν ἀνάγκην οὐδενὸς προσόντος διὰ νὰ γίνουν παρασκευασταὶ, ἀλλ’ ἁπλῶς γίνονται παρασκευασταὶ ὅπως καὶ οἱ κλητῆρες τοῦ Πολυτεχνείου.
§162Ι. ΛΥΜΠΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ γνωρίζω ὅτι εἶναι διπλωματοῦχοι.
§163Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Συγκοινωνίας). Σήμερον ἐξηκριβώθη ὅτι ἐκ τοῦ νόμου δὲν ἀπαιτεῖται δι’ αὐτοὺς οὔτε δίπλωμα Πανεπιστημίου, οὔτε δίπλωμα ἀνωτέρων σχολῶν, οὔτε ἀπολυτήριον Γυμνασίου, οὔτε δημοτικοῦ σχολείου, καὶ συνεπῶς οἱ παρασκευασταὶ εἶναι ἁπλῶς βοηθοὶ διὰ νὰ παρασκευάζουν τὰ πειράματα τῶν καθηγητῶν τοῦ Πολυτεχνείου.
§164Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Θὰ ἔπρεπεν ἴσως νὰ δημιουργηθῇ εἷς νόμος εὐνοῶν τοὺς διπλωματούχους, ἐπὶ τῷ τέλει νὰ προσλαμβάνωνται μόνον οἱ διπλωματοῦχοι εἰς τὸ μέλλον.
§165ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χρηστομᾶνος.
§166Α. ΧΡΗΣΤΟΜΑΝΟΣ. Ἡ ἀνάγκη τοῦ νὰ ψηφισθῇ τὸ παρὸν νομοσχέδιον εἰς μίαν μόνον ἀνάγνωσιν εἶναι, φαίνεται, ἀποτέλεσμα τῆς θελήσεως τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως ἡ μόρφωσις μηχανολόγων ἀεροπορίας ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὴν ἐν τῷ Πολυτεχνείῳ συγχώνευσιν τῶν 2 στρατιωτικῶν σχολῶν τῆς τοῦ πυροβολικοῦ καὶ τῆς τοῦ μηχανικοῦ, αἱ ὁποῖαι ὑφίστανται σήμερον ἀλλ’ αἱ ὁποῖαι ὡς γνωστὸν δὲν εἶχον ἐπαρκῆ τὰ μέσα τῆς διδασκαλίας, γίνῃ ὅσον τὸ δυνατὸν ἀρτιωτέρα καὶ καλλιτέρα. Τελευταῖον ὅμως ἐγκατελείφθη ἡ ἰδέα τῆς συγχωνεύσεως τῆς στρατιωτικῆς σχολῆς μηχανικοῦ μετὰ τοῦ Πολυτεχνείου καὶ ἡ συγχώνευσις ἀφορᾷ μόνον τὴν σχολὴν πυροβολικοῦ. Ἀλλὰ καὶ ὑπὸ αὐτὴν τὴν περίπτωσιν θὰ ἐδεχόμην τὸ λυσιτελὲς τοῦ νομοσχεδίου καὶ θὰ ἐνόμιζον ὅτι πράγματι θὰ ἔπρεπεν εἰς μίαν μόνον ἀνάγνωσιν νὰ ψηφισθῇ, ἵνα γίνῃ νόμος τοῦ Κράτους πρὸ τῆς λήξεως τῶν ἐργασιῶν τῆς παρούσης συνόδου τῆς Βουλῆς. Ἀλλὰ πλὴν τῶν ἀναγκαίων τούτων μέτρων πρὸς μόρφωσιν μηχανολόγων ἀεροπορίας καὶ πρὸς συγχώνευσιν τῶν στρατιωτικῶν σχολῶν βλέπω ἐν τῷ νομοσχεδίῳ ὅτι μετατρέπεται ὁλόκληρος ὁ ὀργανισμὸς τοῦ Πολυτεχνείου, ὅτι δηλαδὴ παρεισέφρυσεν ὁλόκληρος νέος ὀργανισμὸς τοῦ Πολυτεχνείου.
§167Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Συγκοινωνίας). Ὄχι, δὲν παρεισέφρυσεν.
§168Α. ΧΡΗΣΤΟΜΑΝΟΣ. Ὄχι· ἤθελα νὰ εἴπω....
§169Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Συγκοινωνίας). Ἀρχικὸς σκοπὸς ἦτο νὰ ὑποβάλωμεν ἕν σχέδιον περὶ συγχωνεύσεως τῶν σχολῶν, ἀλλὰ προετιθέμεθα νὰ προβῶμεν καὶ εἰς μετατροπὴν τοῦ ὀργανισμοῦ τοῦ Πολυτεχνείου.
§170Α. ΧΡΗΣΤΟΜΑΝΟΣ. Δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ψηφισθῇ εἰς μίαν μόνην ἀνάγνωσιν μόνιμος ὀργανισμὸς τοῦ Πολυτεχνείου. Δὲν ὑπάρχει βία νὰ ψηφισθῇ εἰς μίαν μόνην ἀνάγνωσιν. Τοιοῦτος ὀργανισμὸς ἀνωτάτης σχολῆς εἶναι τὶ τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ ψηφισθῇ κατόπιν ὡρίμου μελέτης ὑπὸ τῆς Βουλῆς καὶ τῶν Κοινοβουλευτικῶν Ἐπιτροπῶν. Ὑπ’ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν εἶπον ὅτι παρεισέφρυσαν αἱ διατάξεις τῆς ἀναδιοργανώσεως τοῦ Πολυτεχνείου εἰς τὸ παρὸν νομοσχέδιον. Ἐν πρώτοις βλέπω ὅτι προάγονται ὅλοι οἱ καθηγηταὶ τοῦ Πολυτεχνείου εἰς Ἀρεοπαγίτας. Ἀλλὰ πλὴν τοῦ μισθοῦ τῶν Ἀρεοπαγιτῶν, τὸν ὁποῖον δὲν εἶχον ἕως τώρα, τοὺς δίδονται καὶ τὰ ⅔ τοῦ μισθοῦ των, ὡς τεχνικὸν ἐπίδομα, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀναβιβάζει τὸν μισθόν των εἰς πολὺ μεγάλο ποσόν. Φρονῶ ὅτι τὸ ἐπίδομα τοῦτο εἶναι τελείως περιττὸν διὰ τοὺς καθηγητὰς τοῦ Πολυτεχνείου οἵτινες εἶναι διδάσκαλοι ὅπως εἶναι καὶ πάντες οἱ ὁμοιόβαθμοί των. Δὲν ἠμπορῶ νὰ ἐννοήσω τὸν λόγον δι’ ὃν δίδεται αὐτὸ τὸ τεχνικὸν ἐπίδομα τῶν ⅔ τοῦ μισθοῦ. Ἐδόθη ἐν ἀρχῇ εἰς τοὺς μηχανικοὺς ἐκ τῶν ὑπαλλήλων τοῦ ὑπουργείου τῆς Συγκοινωνίας τοὺς ἔχοντας μικρὸν σχετικῶς βαθμὸν ἐπὶ τῇ ἱεραρχίᾳ τῆς ὑπαλληλίας διότι ἐθεωρήθη σκόπιμον νὰ ὑπάρχῃ μικρά τις διαφορὰ μισθοῦ ἔναντι τῶν ἄλλων διοικητικῶν ὑπαλλήλων οἵτινες δὲν εἶχον ἴσως οὔτε δίπλωμα νομικῆς. Οὗτοι εἶχον σπουδὰς μακροτέρας καὶ ἠδύναντο ἄλλως τε νὰ εὕρουν μεγαλειτέραν ἀντιμισθίαν ἔξω τοῦ ὑπουργείου, εἰς ἰδιωτικὰς ἐπιχειρήσεις. Τοὺς ἐδόθησαν λοιπὸν τὰ ⅔ τοῦ μισθοῦ ὡς τεχνικὸν ἐπίδομα, διὰ νὰ τοὺς συγκρατήσουν ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ καὶ ἵνα προσελκύσουν πρόσωπα ἔχοντα τεχνικὴν μόρφωσιν μεγαλειτέραν. Ἀλλ’ οἱ Ἀρεοπαγῖται αὐτοὶ καθηγηταὶ τοῦ Πολυτεχνείου διατὶ νὰ ἔχωσι τὰ ⅔ περισσότερον ἀπὸ τοὺς καθηγητὰς τοῦ Πανεπιστημίου; Θὰ ἔπρεπε μᾶλλον τὰ ⅔ τοῦ μισθοῦ νὰ δοθοῦν εἰς ἐκείνους τῶν καθηγητῶν τοῦ Πανεπιστημίου οἱ ὁποῖοι δὲν ἀσκοῦν τὸ ἐπάγγελμά των, τοσούτῳ μᾶλλον, καθόσον οἱ περισσότεροι καθηγηταὶ τοῦ Πολυτεχνείου Ἀθηνῶν ἀσκοῦν ἐπάγγελμα. Ὁ εἷς εἶναι διευθυντὴς ἠλεκτρικῶν ἐπιχειρήσεων, ὁ ἕτερος λιμενικῶν ἔργων κ. ο. κ. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον νομίζω ὅτι δὲν δικαιολογεῖται ἡ αὔξησις τῶν μισθῶν. Ἐπίσης δὲν μοῦ φαίνεται δεδικαιολογημένον νὰ δοθῇ καὶ ἐπιμίσθιον δι’ ἐκτέλεσιν καὶ ἄλλων ὑπηρεσιῶν δηλαδὴ νὰ λαμβάνουν μισθὸν Ἀρεοπαγίτου, ⅔ ὡς τεχνικὸν ἐπίδομα καὶ ⅓ ὡς ἐπιμίσθιον. Τοῦτο εἶναι, ὑποθέτω, ὑπερβολικόν.
§171ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ ἀντίθετον πρὸς τὸ Σύνταγμα.
§172Α. ΧΡΗΣΤΟΜΑΝΟΣ. Μάλιστα.
§173Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐξέδωκεν ἀπόφασιν ὁ κ. ὑπουργὸς ὅτι τεχνικὸν ἐπίδομα δὲν λαμβάνεται ὑπ’ ὄψει διὰ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ μισθοῦ· δὲν ξεύρω κατὰ πόσον τοῦτο εἶναι ἀντισυνταγματικόν.
§174Α. ΧΡΗΣΤΟΜΑΝΟΣ. Καὶ αὐτὸ δὲν εἶναι ὀρθὸν· δὲν πρέπει νὰ ἀναγνωρισθῇ τὸ τοιοῦτον. Πρέπει νὰ τὰ λάβητε ὑπ’ ὄψιν ταῦτα κ. ὑπουργέ, διότι δὲν μένει τίποτε εἰς τὸν τόπον αὐτὸν διὰ συμπλήρωσιν καὶ πλουτισμὸν τῶν μέσων διδασκαλίας, συλλογῶν, βιβλιοθηκῶν κλπ.· ὅλα τὰ χρήματα τοῦ προϋπολογισμοῦ δαπανῶνται εἰς μισθοδοσίας καὶ συντάξεις, διὰ πραγματικὴν δ’ ἐργασίαν δὲν μένει τίποτε. Καὶ βλέπετε τὸ Πολυτεχνεῖον νὰ ἔχῃ ἐλάχιστα μηχανήματα ἀπὸ δωρεὰς καὶ αὐτά, καὶ τελείαν πτώχειαν τῶν μέσων τῆς διδασκαλίας ἀφ’ ἑνός, πλοῦτον προσωπικοῦ καὶ μεγάλας μισθοδοσίας ἀφ’ ἑτέρου. Θὰ ἤθελα νὰ προσθέσω καὶ τὸ ἑξῆς: διατὶ νὰ λαμβάνουν ἐπιμίσθιον οἱ καθηγηταὶ οἱ ὁποῖοι θὰ διδάσκουν ἐντὸς τοῦ Πολυτεχνείου καὶ τὸ πρὸς τοὺς στρατιωτικοὺς μάθημά των; Ἐὰν πάρετε τὰ προγράμματα τοῦ Πολυτεχνείου τοῦ Μονάχου ἢ τῆς Ζυρίχης, θὰ ἴδητε ὅτι οἱ καθηγηταὶ ἐκεῖ διδάσκουν πολὺ περισσοτέρας ὥρας ἀπὸ τοὺς ἰδικούς μας, καὶ ὄχι μόνον εἰς τὸ Πολυτεχνεῖον, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ Πανεπιστήμιον. Εἰς τὴν Βιέννην διδάσκουν 10 ὥρες καθ’ ἑβδομάδα.
§175Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Πρέπει νὰ τηρηθῇ μία ἰσότης μεταξὺ τῶν καθηγητῶν τοῦ Πολυτεχνείου καὶ τῶν τοῦ Πανεπιστημίου.
§176Α. ΧΡΗΣΤΟΜΑΝΟΣ. Σήμερον διαταράσσεται αὐτὴ ἡ ἰσότης.
§177Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Συγκοινωνίας). Διαταράσσεται εἰς βάρος τοῦ Πολυτεχνείου· διότι ἐνῷ ὁ μισθὸς τῶν καθηγητῶν τοῦ Πανεπιστημίου φθάνει σήμερον 17 χιλιάδας περίπου, τοῦ Πολυτεχνείου εἶναι 12.300.
§178Α. ΧΡΗΣΤΟΜΑΝΟΣ. Δὲν ὑπελογίσατε τὰς πολυετίας.
§179Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Συγκοινωνίας). Ἐλογάριασα σύμφωνα μὲ τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, ἡ ὁποία ὑπολογίζει ἀκριβῶς μὲ βαθμὸν Ἀρεοπαγίτου. Ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἐκθέσεως ταύτης βγάζω 12.300 διὰ τοὺς τακτικοὺς καθηγητάς, καὶ 11 χιλιάδας διὰ τοὺς ἐκτάκτους.
§180Α. ΧΡΗΣΤΟΜΑΝΟΣ. Ἅμα ὑπολογίσητε τὰς πολυετίας, θὰ ἴδητε πόσον μέγα εἶναι τὸ ποσὸν τῆς μισθοδοσίας τῶν καθηγητῶν τοῦ Πολυτεχνείου. Εἰς τὸ ἄρθρον 4 γίνεται δεκτὸν νὰ γίνουν καὶ 10 ὑφηγηταί. Τοῦτο θεσπίζεται ἐπὶ τῷ σκοπῷ τοῦ νὰ εὑρίσκουν οἱ ἐπιμεληταὶ διέξοδον, νὰ μὴ ἀπομακρυνθοῦν ἄνευ ἠθικῆς τινος ἀμοιβῆς. Ὁ θέσας ὅμως τὴν διάταξιν ταύτην ἀσφαλῶς δὲν ἀντελήφθη τὸν προορισμὸν τῆς ὑφηγεσίας. Ὁ ἀριθμὸς τῶν ὑφηγητῶν πρέπει νὰ ἀπροσδιόριστος. Ὁ καλὸς καὶ ὁ ἱκανὸς ἐπιμελητὴς πρέπει νὰ δύναται νὰ γίνῃ ὑφηγητής, εἶναι διότι παραδεχόμενοι τὸν ἀριθμὸν τῶν ὑφηγητῶν εἰς 10 λ.χ., θὰ ὑπάρξουν κλάδοι τῆς ἐπιστήμης οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ ἔχουν τὴν δυνατότητα νὰ ἀποκτήσουν ὑφηγητάς, καὶ ἐφόσον δὲν ὑπάρχει τοῦτο, μαραίνεται καὶ ὁ ζῆλος καὶ ἡ ὑπομονὴ τῶν ἐπιμελητῶν καὶ τῶν νέων ἐπιστημόνων ἐν γένει. Ἂν λάβετε τὸν μηχανισμὸν τοῦ Πολυτεχνείου τοῦ Μονάχου ἢ τῆς Ζυρίχης ὑπ’ ὄψιν, θὰ ἴδητε πόσον ποικίλλη εἶναι ἡ διδασκαλία τῶν ὑφηγητῶν καὶ τῶν ἐκτάκτων ἀμίσθων καθηγητῶν. Εἰς τοὺς βαθμοὺς τούτους διαπλάσσεται καὶ διαμορφοῦται τελείως ὁ μέλλων καθηγητὴς τοῦ Πολυτεχνείου. Ὁ εἷς διδάσκει περὶ τοῦ ἀερισμοῦ τῶν δωματίων, ὁ ἕτερος περὶ ἄλλου ζητήματος, ὁ τρίτος περὶ ἄλλου καὶ οὕτω ἐξειδικεύονται οἱ νέοι ἐπιστήμονες καὶ καθίστανται καὶ καλλίτεροι ἑαυτῶν. Εἰς τὴν 2αν παράγραφον τοῦ 4ου ἄρθρου φέρεται ὅτι ὁ διευθυντὴς τοῦ ἐργοστασίου ἀντοχῆς ὑλικῶν, μετὰ δεκαετῆ ὑπηρεσίαν μονιμοποιεῖται καὶ ἀπολαμβάνει πάντων τῶν παρομαρτούντων δικαιωμάτων καὶ καθηκόντων μονίμου ἢ ἐκτάκτου καθηγητοῦ πρὸς οὗ τὰς ἑκάστοτε ἀποδοχὰς ἐξομοιοῦται. Ἐδῶ διαγράφεται σαφῶς τὸ ὑποδηλούμενον πρόσωπον, πρόκειται περὶ φωτογραφίας. Θὰ ἔπρεπεν ὅμως νὰ ἴδωμεν ἂν ἡ θέσις τὴν ὁποίαν κατέχει οὗτος εἶναι ἀξία νὰ εἶναι θέσις ἐκτάκτου καθηγητοῦ ἢ ὄχι. Τὸ ἄτομον τοῦ κατέχοντος σήμερον τὴν θέσιν ταύτην ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἄξιον νὰ κατέχῃ καὶ τὴν θέσιν τοῦ πρυτάνεως. Κανεὶς νόμος ὅπως δὲν πρέπει νὰ εἶναι προσωπικός. Πρέπει νὰ ἀφορᾷ τὴν θέσιν καὶ οὐχὶ τὸ πρόσωπον. Εἶναι ὀρθὸν νὰ ἱδρυθῇ ὡς ἔκτακτος ἕδρα ἡ θέσις τοῦ προϊσταμένου τοῦ ἐργαστηρίου τῆς ἀντοχῆς ὑλικῶν; Ἐὰν ναὶ, νὰ γίνῃ· ἐὰν δὲν εἶναι, νὰ μὴ γίνῃ, ἀδιαφόρως ἂν κατέχῃ τὴν θέσιν τοῦ προϊσταμένου καὶ πόσα ἔτη τὴν κατέχει. Ἐὰν 10 ἢ 15. Φωτογραφία ἐπίσης εἶναι καὶ τὸ ἄρθρον τὸ πραγματευόμενον περὶ τοῦ μισθοῦ τοῦ καθηγητοῦ τῶν ξένων γλωσσῶν, ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ ἔχῃ συμπληρώσει 12ετίαν ἵνα ἀπολαύσῃ τῆς αὐξήσεως. Καὶ φαίνεται ὅτι τὴν ἔχει συμπληρώσει.
§181Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Συγκοινωνίας). Δὲν ἔχει συμπληρώσει, εἰς τὴν 9ετίαν εὑρίσκεται ἀκόμη.
§182Α. ΧΡΗΣΤΟΜΑΝΟΣ. Ἐξισοῦνται καὶ αἱ ἀποδοχαὶ αὑτοῦ πρὸς τὰς ἑκάστοτε ἀποδοχὰς ἐκτάκτου καθηγητοῦ, ἤτοι λαμβάνει καὶ τὰ ⅔ τοῦ τεχνικοῦ ἐπιδόματος. Διατὶ μὴ νὰ λαμβάνῃ ὁ φιλόλογος τεχνικὸν ἐπίδομα;
§183Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Οἱ καθηγηταὶ ξένων γλωσσῶν τοῦ Πανεπιστημίου πρὸς τίνας ἐξισοῦνται;
§184Α. ΧΡΗΣΤΟΜΑΝΟΣ. Αὐτὸ δὲν μὲ ἐνδιαφέρει.
§185Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Αὐτοὶ ὅμως οἱ καθηγηταὶ εἶναι διδάκτορες ξένων Πανεπιστημίων, ἔχουν ὑποστῇ σπουδὰς ἴσως ἀνωτέρας ἀπὸ ἐκείνας τὰς ὁποίας ἔχουν οἱ καθηγηταὶ τοῦ Πολυτεχνείου.
§186Α. ΧΡΗΣΤΟΜΑΝΟΣ. Αὐξήσατέ τους τὸν μισθὸν, μὴ τοὺς δίδετε ὅμως τεχνικὸν ἐπίδομα, ἀφοῦ δὲν εἶναι τεχνικοί. Καὶ ἐνῷ τοσοῦτον πατρικῶς μεριμνᾶτε περὶ μισθοδοσίας ἐπιδομάτων καὶ διαβαθμίσεως, οὐδὲν μέτρον λαμβάνετε περὶ τοῦ ἀσυμβιβάστου ὡρισμένων λειτουργημάτων. Ὑποθέσατε, κ. ὑπουργὲ ὅτι τὸν σημερινὸν διευθυντὴν τοῦ ἐργαστηρίου ἀντοχῆς ὑλικῶν διαδέχεται τις ἄλλος ὅστις δέχεται νὰ ἀναλάβῃ καὶ τὴν θέσιν τοῦ προϊσταμένου ἐργοστασίου κατασκευῆς τσιμέντων. Οὗτος δύναται νὰ εἶναι συγχρόνως καὶ ὁ προϊστάμενος τοῦ ἐργαστηρίου τοῦ ἐλέγχοντος τὰ τσιμέντα ταῦτα. Δὲν πρέπει νὰ τεθῇ ὁ ὅρος τοῦ ἀσυμβιβάστου; Τοὐλάχιστον ὅτι εἶναι ἀσυμβίβαστος ἡ θέσις τοῦ καθηγητοῦ τοῦ Πολυτεχνείου ἢ τοῦ Πανεπιστημίου πρὸς θέσεις εἰς ἑταιρείας ἢ νομικὰ πρόσωπα εὑρισκόμενα ἐν συμβατικῇ σχέσει πρὸς τὸ Κράτος; Εἶχον ὑποβάλει σχετικὸν νομοσχέδιον εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς παρελθούσης συνόδου, ἀλλὰ τοῦτο δὲν ἐγένετο νόμος. Ἤθελον ἐπίσης νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς: Διατί νὰ ἀνατίθεται εἰς τὸ Πολυτεχνεῖον ἡ ἐξέτασις καὶ ὁ ἔλεγχος τῆς ἀντοχῆς τῶν διαφόρων ὑλικῶν τῶν ἐχόντων ἀνάγκην ἐξετάσεως; Δὲν εἶναι ὑποχρεωμένον τὸ Πολυτεχνεῖον νὰ ἐλέγχῃ τὴν ἀντοχὴν τῶν ὑλικῶν τῶν διαφόρων οἰκοδομῶν ἰδιωτῶν. Τὸ τοιοῦτον εἶναι καθῆκον τῶν τεχνικῶν ἐπιμελητηρίων εὑρισκομένων ἐν ἐπαφῇ καὶ συνεννοήσει πρὸς τὴν ἀστυνομίαν μὲ τὸν νομομηχανικὸν ἢ μὲ ἄλλο ἁρμόδιον Κρατικὸν ὄργανον. Δὲν εἶναι καθῆκον τοῦ Πολυτεχνείου, ὀργανισμοῦ ἐπιστημονικοῦ καὶ οὐχὶ βιομηχανικοῦ. Καὶ ἐν τούτοις διὰ νὰ ἀναμιγνύωμεν τὸ Πολυτεχνεῖον εἰς ἀλλότρια καθήκοντα παρίσταται ἀνάγκη αὐξήσεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ ἐργαστηρίου, διορισμοῦ διευθυντοῦ κλπ. Τὸ πείραμα τῆς ἀντοχῆς καὶ τῆς ἕλξεως εἶναι τόσον εὔκολον!
§187Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Τὸ Πολυτεχνεῖον παρέχει μεγαλειτέρας ἐγγυήσεις. Ὄχι τὸ Ἐπιμελητήριον εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκουν ἔμποροι καὶ τὸ ὁποῖον πληρώνει ἁδρά.
§188Α. ΧΡΗΣΤΟΜΑΝΟΣ. Εἰς ὅλον τὸν κόσμον ἡ μηχανική, ἀλλὰ προσοδοφόρος αὕτη ἐργασία εἶναι ἐργασία ἀνήκουσα εἰς τοὺς κρατικοὺς ὀργανισμοὺς τῶν τεχνικῶν ἐπιμελητηρίων. Ἡμεῖς ἐξερχόμεθα ἀπὸ τὸν προορισμὸν τοῦ Πολυτεχνείου καὶ τὸ μεταβάλομεν εἰς ὄργανον ἐλέγχου τὰς ἐργολαβίας οἰκοδομῶν κλπ. Τὸ Πολυτεχνεῖον ἔχει ὡς προορισμόν του τὴν διδασλαλίαν τῶν μαθητῶν. Ἐπίσης εἰς τὸ ἄρθρον 5 παράγραφος 3 εὑρίσκεται προσωπική τις φωτογραφία. Πρόκειται περὶ ἐντελῶς προσωπικῆς διατάξεως ἀφορώσης καθηγητήν τινα ὅστις ἀντεκατέστησεν ἄλλον, Ἀλλ’ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶναι λίαν παράδοξον εἶναι τὸ ἐδάφιον 8 τοῦ ἄρθρου 9. (ἀναγινώσκει). Ἐὰν αἱ ἔννοιαι δὲν εἶναι ἰδικαί του, ἀλλ’ ἀνήκουν εἰς τρίτον ἢ εἶναι προκατακλυσμιαῖα; Τίνι δικαιώματι ὁ καθηγητὴς κατέστησε κτῆμα του ἐπιστημονικήν τινα ἔννοιαν καὶ ἐδέσμευσεν ὁλόκληρον τὴν πνευματικὴν κίνησιν τοῦ τόπου ἐπειδὴ ἔκαμε χρῆσιν προφορικῶς ἐπιστημονικῆς τινος γνώμης καὶ νὰ μὴ δύναται κανεὶς ποτὲ νὰ χρησιμοποιήσῃ τὴν ἔννοιαν ταύτην εἰς τὸ μέλλον. Δύνασθε νὰ προφυλάξητε τὴν πνευματικὴν ἰδιοκτησίαν τοῦ βιβλίου. Τοῦτο μάλιστα! Ὁ τρόπος τῆς ἐκφράσεως πράγματι δύναται νὰ προφυλάσηται ἀπὸ τὸν νόμον. Ἀλλ’ ὄχι ἡ «ἔννοια» καὶ νὰ ἐπιβάλωνται μάλιστα καὶ ποιναὶ φυλακίσεως καὶ προστίμου. Τὸ γνωρίζει ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης; Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ τὸν παρακαλέσω νὰ προσυπογράψῃ. Ἴσως ἀφορμὴν εἰς τὴν διάταξιν αὐτὴν ἔδωκαν μερικαὶ ὑπερβασίαι φοιτητῶν οἱ ὁποῖοι ἐστενογράφησαν τὰς παραδόσεις καὶ ἐκυκλοφόρησαν αὐτάς. Ἀλλ’ ἂς ἐπρολάμβανον οἱ κ. κ. καθηγηταὶ νὰ ἐξέδιδον τὰ μαθήματά των ἐγκαιρότερον.
§189Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐπὶ τῆς διατάξεως περὶ προστασίας τῆς πνευματικῆς ἰδιοκτησίας τοῦ διδάσκοντος περὶ ἧς ὡμίλησεν ὁ προλαλήσας ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ διότι ἡ πνευματικὴ αὕτη προστασία εἶναι τελείως ἄκαρπος ἐφόσον εἶναι ἄγνωστον ἐάν ἡ ἀπὸ καθέδρας γνώμη τοῦ διδάσκοντος εἶναι ἰδική του ἢ ξένη. Τοιαύτη προστασία εἶνε ἀσύλληπτος κατ’ ἔνοιαν προκειμένου περὶ τῶν προφορικῶς ἐκφερομένων γνωμῶν. Ἠδύνατό τις νὰ εἴπῃ ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἐπιβάλλετο νὰ ὑπογραφῇ καὶ ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης ἐφόσον περιέχει ποινικὰς διατάξεις καὶ ὅτι ἐπίσης ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 4 εἶναι διάταξις ἀντισυνταγματικὴ διότι διὰ ταύτης καταργεῖται ἡ μονιμότης ὡρισμένων ὑπαλλήλων ἐνῷ αἱ θέσεις παραμένουν.
§190Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. (Ὑπουργός Συγκοινωνίας). Διὰ τῆς νέας διατυπώσεως τοῦ νομοσχεδίου αἴρεται ἡ ἀντισυνταγματικότης διότι οἱ ὑπάρχοντες ὑπάλληλοι διατηροῦνται.
§191Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Εὑρίσκω ἀντισυνταγματικὴν τὴν διάταξιν καθ’ ἣν αἱ θέσεις τῶν ἐπιμελητῶν καθίστανται ἐφεξῆς μὴ μόνιμοι, διότι ἡ ἔννοια τῆς σχετικῆς διατάξεως τοῦ Συντάγματος δὲν εἶναι ἡ προστασία μόνον τοῦ ὑπαλλήλου, ἀλλὰ καὶ τοῦ κατέχοντος τὴν θέσιν. Ἀλλοία ἑρμηνεία, ἀποτελεῖ κατάφορον καταστρατήγησιν τῆς συνταγματικῆς κατακυρώσεως τῆς μονιμότητος.
§192Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργός τῶν Οἰκονομικῶν) Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ καταργήσωμεν θέσεις κατεχομένας μονίμως ὑπὸ ὑπαλλήλων χωρὶς νὰ λάβωμεν πρόνοιαν περὶ αὐτῶν, ἐνῷ μὴ μονίμους μποροῦμεν διότι γνωρίζει ὁ ὑπάλληλος ὅτι δὲν εἶναι μόνιμος. Ἐὰν αὐτό, τὸ ὁποῖον λέγετε ἦτο ἀληθὲς τὸ Σύνταγμα ἔπρεπε νὰ εἴπῃ ὅτι ἀπαγορεύεται νὰ ὑπάρχουν θέσεις μὴ μονίμων ὑπαλλήλων, ἐνῷ τὸ Σύνταγμα ἐπιτρέπει ὄχι μὴ μονίμων ἀλλὰ καὶ ἐκτάκτων.
§193Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐκεῖνο, εἰς τὸ ὁποῖον ἐπιμένω εἶναι τοῦτο ὅτι δὲν δύνασθε τὴν θέσιν αὐτὴν νά τὴν μεταβάλετε ἀπὸ μόνιμον εἰς μὴ μόνιμον. Νομίζω ὅτι ἡ ἔννοια τοῦ Συντάγματος θὰ ἦτο ἐντελῶς κενὴ ἐὰν ἐγένετο αὐτό. Αὐτὸ ἠθέλησα νὰ ἐξασφαλίσω, τὸ μόνιμον. Τώρα εἰσέρχομαι εἰς μίαν ἄλλην ἀπόφασιν. Λαμβάνεται πρόνοιαν περὶ ἠθικῆς καὶ ὑλικῆς ἱκανοποιήσεως, ἀλλὰ.......... ὄχι μόνον δὲν εἶναι ξένος ἀλλ’, ἀποτελεῖ καὶ λειτουργίαν σοβαρὰν καὶ τὸ προσωπικὸν ἀποτελεῖται ἀπὸ ἐπιστήμονας οἱ ὁποῖοι ἐὰν δὲν εἶναι καὶ αὐτοὶ καθηγηταὶ εἴτε τακτικοὶ εἴτε ἔκτακτοι εἶναι ὅμως ἐκ τῶν σοβαρῶν ἐπιστημόνων. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου ὅτι εἰς τὰς σχολὰς εἶναι καθηγηταὶ ὁ Μεσολωρᾶς, ὁ κ. Κηριλλόπουλος καὶ ἄλλοι. Πόση δὲ εἶναι ἡ ἐπίδοσις τῆς σχολῆς ἐκείνης μαρτυρεῖ τὸ γεγονός, καθ’ ὃ ηὐξήθησαν οἱ μαθηταὶ τῆς σχολῆς ἐκείνης ἀπὸ 160, ποὺ ἦσαν εἰς τὸ προηγούμενον διάστημα, εἰς 300. Δὲν εἰσέρχομαι εἰς τὴν συζήτησιν ἐὰν τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ αὐξάνει ἢ ὄχι τὰς δαπάνας. Αὐτὸ εἶναι ζήτημα τὸ ὁποῖον θὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ εἰς ἄλλην συζήτησιν. Ἄλλο ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἐτονίσθη ἐνταῦθα κατ’ ἐπανάληψιν καὶ ἐδείχθη ὅτι σύσωμος ἡ Βουλὴ ἀσπάζεται τὸ ζήτημα τοῦτο, εἶναι ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῶν ὑπαλλήλων νὰ μὴ γίνεται καταφανεῖς διακρίσεις. Ἐδῶ δὲ συμβαίνει μία καταφανὴς διάκρισις ὅσον ἀφορᾷ τὸ προσωπικὸν αὐτό. Περὶ τοῦ ἄλλου προσωπικοῦ προάγονται οἱ μὲν ἐξομοιούμενοι πρὸς ἀρεοπαγίτας, οἱ δὲ εἰς διευθυντὰς καὶ οἱ λοιποὶ ἀγνοοῦνται καθολοκληρίαν ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν καὶ ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον, τὸ ὁποῖον ὑπέβαλε τὸ νομοσχέδιον. Εἶναι δὲ καὶ περίεργον, πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, διότι μοὶ ἐδόθησαν τὰ πρακτικά τῆς συζητήσεως, ἡ ὁποία ἐγένετο ἐνώπιον τῆς Γερουσίας ὅπου ἐπίσης παρ’ ἄλλων ἐκεῖ μελῶν τῆς Γερουσίας ἐδείχθη ἡ ἀδικία, ἀλλ’ ἐν τούτοις δὲν λαμβάνεται πρόνοια. Ἐὰν θέλετε νὰ λαμβάνετε πρόνοιαν διά τινα τῶν ὑπαλλήλων δὲν θὰ μὲ εὕρετε σύμφωνον. Δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει μεταξὺ τοῦ κόσμου τοῦ ὑπηρετοῦντος τὸ Κράτος, μεταξὺ τῶν λειτουργιῶν τῶν διαφόρων ἐκπαιδευτικῶν ὑπηρεσιῶν, ὅτι πρέπει νὰ γίνωνται τοιαῦται συστάσεις διακρίσεως. Πρέπει νὰ κρατήσῃ ἕν πνεῦμα ἰσότητος μεταχειρίσεως, ἐκ μέρους τοῦ Κράτους, τῶν ὑπαλλήλων, διότι ἄλλως πῶς θέλετε νὰ μὴ ἔχωμεν μίαν ἐξέγερσιν. Θὰ παρατηρήσω ἀκόμη, ὅτι παρατηρεῖται τὸ ἑξῆς εἰς τοὺς διδασκάλους τῶν ξένων γλωσσῶν ὅτι παρέχεται μετὰ 10 ἢ 12 ἔτη αὔξησις καὶ εἰς αὐτὸ οὔτε κἄν ἀπὸ τοιαύτης ἀπόψεως λαμβάνεται πρόνοιαν. Νομίζω ὅτι ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς δὲν θὰ εἶναι συντελεστικὸν διὰ τὴν αὔξησιν τοῦ ὑπαλληλικοῦ προσωπικοῦ.
§194Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Συγκοινωνίας). Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς παραγράφου 8 τοῦ ἄρθρου 5 συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ ὅσα ἐλέχθησαν καὶ κατὰ συνέπειαν πρέπει νὰ διαγραφῇ τὸ ἐδάφιον αὐτὸ διότι πρέπει νὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον ἰδίου νόμου. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς μισθοὺς τῶν καθηγητῶν τῶν προσηρτημένων σχολῶν, συμφωνῶν εἰς μὲν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος, προβαίνω εἰς τὴν δήλωσιν χωρὶς νὰ φρονῶ ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ αὔξησις τῶν μισθῶν τῶν καθηγητῶν τῶν προσηρτημένων σχολῶν, προβαίνω εἰς τὴν δήλωσιν ὅτι θὰ συνεννοηθῶ μὲ τὸν ἀξιότιμον ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ἵνα ἴδωμεν μέχρι τίνος σημείου καὶ κατὰ τίνα τρόπον θὰ γίνῃ τὸ τοιοῦτον. Μέχρι σήμερον δὲν κατέστη ἐφικτὸν νὰ γίνῃ καὶ ἡ σχετικὴ βελτίωσις τῆς θέσεως τῶν καθηγητῶν τοῦ Μετσοβείου Πολυτεχνείου, θὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον μεταγενεστέρας μελέτης παρὰ τοῦ ὑπουργείου τῆς Συγκοινωνίας.
§195ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη.
§196Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Συγκοινωνίας). Διαγράφομεν τὸ ἐδάφιον 8.
§197ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐπεραιώθη. Τὸ νομοσχέδιον γίνεται δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη.
§198ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα. (Γίνεται δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη ἀναβαλλομένης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου).
§199ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τῆς προτάσεως νόμου «περὶ καταργήσεως τῆς ἐν ἄρθρῳ 7 παρ. 2 τοῦ Ν. Δ. τῆς 1 Δεκεμβρίου 1922 διατάξεως».
§200Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Διὰ τοῦ Νομοθ. Διατάγμ. τῆς 5 Νοεμβρίου τὸ 1922 τοῦ ὁποίου ζητεῖται ἡ διόρθωσις, ἐγένετο καὶ μία ἄλλη ἀδικία. Διὰ τοῦ διατάγματος αὐτοῦ καθωρίζοντο 5μελῆ συμβούλια τὰ ὁποῖα θὰ ἔκριναν περὶ τῆς ἐπαρκείας καὶ τῆς ἀπολύσεως ὑπαλλήλων, ἐφ’ ὅσον κατηργοῦντο αἱ θέσεις εἰς τὰς ὁποίας αὐτοὶ ἦσαν διωρισμένοι. Ὅροι τῆς ἀπολύσεως ἦτο ἡ κατάργησις τῆς θέσεως. Τὸ συμβούλιον τοῦτο διὰ τῆς πράξεώς του ἀπεφάνθη καὶ ἡ ἀπόφασις τοῦ συμβουλίου ἐφ’ ὅσον ἔφερε τὰ στοιχεῖα ὅτι ἡ ἀπόλυσις ἐγένετο λόγῳ καταργήσεως θέσεως, ἐγένετο ἀποδεκτὴ καὶ ἐξετελέσθη. Ἀλλ’ ὑπῆρξε περίστασις καθ’ ἣν ἡ βάσις ἐφ’ ἧς ἐστηρίζετο ὑπῆρξεν ἀναληθής, ἀνακριβής. Εἶναι προφανές, ὅτι ὁ σκοπὸς τοῦ Συντάγματος ἦτο νὰ ἀπολύωνται οἱ ὑπάλληλοι ἐκεῖνοι τῶν ὁποίων καταργοῦνται αἱ θέσεις. Ἐφ’ ὅσον λοιπόν, αἱ θέσεις δὲν καταργοῦνται ἡ ἀπόλυσις τοῦ ὑπαλλήλου ὑπῆρξε μὴ νόμιμος. Κατὰ τῶν τοιούτων πράξεων εἶναι γνωστὸν ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται προσφυγὴ εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας. Παρακαλῶ λοιπόν, τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει καὶ νὰ μελετήσῃ τὸ ζήτημα τοῦτο, καὶ νὰ εὕρῃ μίαν ἀδικίαν.
§201Δ. ΔΙΓΚΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἐπιφυλάσσομαι.
§202ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτή, ἡ πρότασις κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον. (γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Μαΐου 1930 ὑπογραφείσης ὑπὸ τῆς Ἑλλάδος καὶ Οὐγγαρίας συνθήκης συνδιαλλαγῆς καὶ Διαιτησίας». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον)
§203ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ εἰσπράξεως τῶν δημοσίων ἐσόδων». Ἐπ’ αὐτοῦ τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Παπαθανάσης.
§204Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐπὶ σειρὰν ὁλοκλήρων ἐτῶν ἐπιτροπὴ ἐκ τῶν διαπρεπεστέρων νομικῶν ἀπαρτιζομένη καὶ ἔχουσα ὑπ’ ὄψει ὁλόκληρα συστήματα καὶ νομοθετήματα ἐν ἰσχύϊ περὶ τοῦ δικαστικοῦ μέρους τῆς ἐκτελέσεως δὲν κατώρθωσε νὰ ἀχθῇ εἰς σαφὲς καὶ θετικὸν συμπέρασμα περὶ τῆς ὀρθοτέρας διαρρυθμίσεως τοῦ τμήματος αὐτοῦ τοῦ δικονομικοῦ. Ἤδη διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ ἐπάγεται μία πλήρης ἀνακαίνησις καὶ δημιουργία νέου συστήματος ἐκτελέσεως ὄχι μόνον ὅσον ἀφορᾷ τὴν προσωπικὴν κράτησιν ἀλλὰ καὶ τὴν κατάσχεσιν τῆς ἀκινήτου καὶ κινητῆς περιουσίας τῶν ὀφειλετῶν κατὰ τρόπον μάλιστα ὁ ὁποῖος ὄχι μόνον ἀπηνὴς εἶναι ἐναντίον τῶν ὀφειλετῶν τοῦ δημοσίου, ἀλλὰ καὶ ἥκιστα προσαρμόζεται πρὸς τὸ ἰσχύον δικονομικὸν σύστημα.
§205Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν.) Θεωρεῖτε, ὅτι τὸ ἰσχύον δικονομικὸν σύστημα εἶναι ὡραῖον.
§206Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ὄχι.
§207Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Φοβεῖσθε, μήπως θιγῇ, τὸ καλλιτέχνημα τῆς ἐκτελέσεως, τὸ ὁποῖον ὑπάρχει σήμερον;
§208Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ὄχι, ἀλλὰ νὰ γίνῃ μία προσαρμογὴ τῶν συστημάτων ἐκτελέσεως. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἐφόσον πρόκειται περὶ ἑνὸς νομοσχεδίου ἐξαιρετικῆς σοβαρότητος, οἷον τὸ συζητούμενον νομίζω, ὅτι εἶναι ἐπιβεβλημένον νὰ μὴ σπεύσῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ψήφισιν, ἀλλὰ νὰ τὸ παραπέμψῃ εἰς τὴν προπαρασκευαστικὴν ἐπιτροπὴν τῆς Δικονομίας, ἡ ὁποία νὰ τὸ προσαρμόσῃ πρὸς τὸ ἰσχύον δικονομικόν μας σύστημα εἶναι δὲ ἔτι μᾶλλον ἐπιβεβλημένη αὐτὴ ἡ ἀναβολὴ κύριοι, διότι τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ἐνῷ εἰσάγει πλείστας κυρώσεις ποινικὰς δὲν φέρει τὰς ὑπογραφὰς τῶν ἁρμοδίων ὑπουργῶν.
§209Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἔχετε τὴν ἀνατύπωσιν ὑπ’ ὄψει σας;
§210Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Μάλιστα, ἐπὶ πλέον δὲ δὲν φέρει τὴν ὑπογραφὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν. Ἀλλ’ ἀνεξαρτήτως τῆς ἀντισυνταγματικῆς εἰσαγωγῆς του, νομίζω ὅτι οἱ λόγοι τοὺς ὁποίους ἐξέθεσα εἶναι σοβαρώτατοι καὶ θίγουν πολὺ σοβαρὰ ζητήματα δύναμαι δέ νὰ εἴπω ζητήματα ἐσωτερικῆς τάξεως, διότι διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου τίποτε ὀλιγώτερον, δίδεται τὸ δικαίωμα εἰς τοὺς δημοσίους εἰσπράκτορας νὰ ἐξέρχωνται ἔξω, νὰ κάμουν ἐκτελέσεις ἀνατρέποντες διὰ τοῦ δικαιώματος τὸ ὁποῖον παρέχεται εἰς αὐτοὺς καὶ αὐτὸν τὸν στοιχειώδη κανόνα τὸν διέποντα τοὺς πλειστηριασμοὺς ὅτι ὁ ἐπισπεύδων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ὁ ἴδιος καὶ ὁ πλειστηριάζων, διότι ὁ εἰσπράκτωρ εἶναι ὁ ἀντιπρόσωπος τοῦ δημοσίου ὁ ἐντεταλμένος νὰ κάμῃ τὴν ἐκτέλεσιν. Ὑπάρχει ὅμως διάταξις τοῦ νομοσχεδίου διὰ τῆς ὁποίας ὁ ἴδιος ὁ εἰσπράκτωρ αὐτὸς δὲν ἔχει ἀνάγκην τοῦ ἐπὶ τοῦ πλειστηριασμοῦ ὑπαλλήλου ἀλλὰ ὁ ἴδιος ἐκθέτει εἰς πλειστηριασμὸν ἀντικείμενα τὰ ὁποῖα ἔχουν ἀξίαν κάτω τῶν 5.000 δρχ., ἀλλὰ ὅπως γνωρίζετε ὅλοι οἱ ὀφειλέται Ἕλληνες δὲν ὀφείλωμεν δημοσίους φόρους κάτω τῶν 5.000 δρχ. Νομίζω λοιπὸν ὅτι ἐφόσον τοιαύτη διάταξις περιλαμβάνεται ἐν τῷ νομοσχεδίῳ....
§211Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δηλαδὴ σεῖς νομίζετε ὅτι ἂν βάλω τὸν κλητῆρα νὰ κάμῃ τὸν πλειστηριασμὸν θὰ εἶναι καλλίτερον;
§212Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Λέγω ὅτι δὲν δύναται νὰ παράσχῃ ἐγγυήσεις ὁ ἐπισπεύδων ἂν ἐνεργῇ καὶ τὸν πλειστηριασμὸν ὁ ἴδιος, διότι τοῦτο ἀντίκειται εἰς στοιχειώδη κανόνα προστασίας τῶν δικαιωμάτων τοῦ πολίτου. Ἀλλὰ ἐκτὸς τούτου εἶναι καὶ ἄλλος λόγος, διότι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ κατάχρησις εἰς βάρος τοῦ ὀφειλέτου, διότι ἐγὼ ὁ ὁποῖος ἔχω φίλον τὸν εἰσπράκτορα θὰ τοῦ εἴπω ὅτι δι’ 100 δραχμὰς ποῦ ὀφείλει εἰς τὸ δημόσιον ὁ Α ὁ ὁποῖος ὀφείλει καὶ εἰς ἐμὲ 3.000 δρχ. ἀντὶ νὰ ὑποβληθῶ εἰς τὴν δαπάνην τῆς ἐκτελέσεως, θὰ τοῦ εἴπω βγάλε εἰς τὸν πλειστηριασμὸν ἕνα κτῆμα ποῦ δύναται νὰ φθάσῃ εἰς τὸ ποσὸν τῶν 4.000 δρχ. τότε λαμβάνει τὸ δημόσιον τὰς 100 δρχ. καὶ ἱκανοποιῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀπαίτησίν μου.
§213Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Διατὶ δὲν μπορεῖ νὰ γίνῃ τὸ αὐτὸ σήμερον; Θὰ γίνῃ μία ἐκποίησις ἐνώπιον τοῦ συμβολαιογράφου, ἀλλὰ ὁ ἐπισπεύδων καὶ εἰς τὴν μίαν καὶ εἰς τὴν ἄλλην περίπτωσιν εἶναι ὁ ἴδιος.
§214Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἕνεκα τῶν διατυπώσεων τὰς ὁποίας ἐπιβάλῃ ὁ Νόμος.
§215Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Τὸ νομοσχέδιον μόνον ἐγγυήσεις διὰ τοὺς ὀφειλέτας ἔχει.
§216Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἂν τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ γίνῃ νόμος τοῦ Κράτους δὲν θὰ σημάνῃ τίποτε ἄλλο παρὰ τὴν ἐπικήρυξιν ὅλων τῶν φορολογουμένων διότι δὲν εἶναι μία οὔτε δύο αἱ διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου αἱ ὁποῖαι αἴρουν κάθε ἐγγύησιν προστατευτικὴν τοῦ ὀφειλέτου.
§217Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Σεῖς λέγετε ὅτι ὁ εἰσπράκτωρ τοῦ δημοσίου δὲν παρέχει ἐγγυήσεις; τὸ ἐκάμαμεν αὐτὸ διὰ νὰ ἀπαλάξωμεν τὸν ὀφειλέτην ἀπὸ ἕνα σοβαρὸν ἔξοδον, ὁ εἰσπράκτωρ αὐτὸς εἰσπράττει ἑκατομμύρια ὁλόκληρα τοῦ δημοσίου, δύναται ἑπομένως νὰ ἀναπληρώσῃ τὸν συμβολαιογράφον εἰς αὐτὸ τὸ μικρὸ ποσόν.
§218Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Σᾶς λέγω ἕνα ἄλλο ὅτι ἐπιτρέπεται, δυνάμει τοῦ Νομοσχεδίου κατάσχεσις χρημάτων εἰς χεῖρας τοῦ ἰδίου τοῦ ὀφειλέτου. Αὐτὸ δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ ληστεία, διότι ληστεία δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ παίρνῃ κανεὶς λεπτὰ μὲ τὸ ἔτσι τὸ θέλω ἑπομένως αὐτὴν τὴν ληστείαν θὰ δύναται ὁ δημόσιος ὑπάλληλος νὰ τὴν κάμῃ ὑπὸ τὴν σκεπὴν τοῦ Νόμου.
§219Α. ΜΑΡΚΟΥ. Θὰ πηγαίνῃ ὁ εἰσπράκτωρ ν’ ἀνοίγῃ ὅλα τὰ ντουλάπια διὰ νὰ ἴδῃ ἐὰν ἔχῃ ὁ ὀφειλέτης χρήματα. Αὐτὴ ἡ κατάχρησις μπορεῖ νὰ γίνῃ.
§220Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ὅταν ἐδόθη τὸ δικαίωμα, κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος, εἰς τοὺς δημοσίους εἰσπράκτορας εἰς ὡρισμένα σημεῖα νὰ πιέσουν τοὺς ὀφειλέτας κατέχοντες ἕνα ἢ δύο ζῶα, παρουσιάσθη τὸ φαινόμενον νὰ προηγεῖται τὸ ἀπόσπασμα μὲ ἐπὶ κεφαλῆς τὸν εἰσπράκτορα καὶ νὰ ἀκολουθεῖται ἀπὸ ποίμνια ὁλόκληρα ἵππων ὄνων καὶ ἄλλων ζώων ὑπὸ τὴν γενικὴν ἀγανάκτησιν τοῦ κοινοῦ. Δὲν πρόκειται κ. ὑπουργὲ νὰ ἐκτελέσητε τὸν Νόμον αὐτὸν σεῖς, ἂν ὑπῆρχον ὑπάλληλοι οἱ ὁποῖοι ἠδύναντο εἰς τὸ ὕψος των ἱστάμενοι μετὰ περισκέψεως καὶ κατ’ ἐξαίρεσιν νὰ ἐφαρμόζουν τοιαύτην τοῦ νόμου διάταξιν, βεβαίως δὲν θὰ ὑπῆρχεν σοβαρὸν ζήτημα. Ἀλλὰ θὰ σᾶς εἴπω σχετικῶς καὶ τοῦτο, ὅτι σήμερον παρουσιάζονται πολλάκις χωροφύλακες οἱ ὁποῖοι διὰ νὰ λάβουν τὸ πρόστιμον τῶν 600 δρχ. ζητοῦν καπνὸν ἀπὸ τὸν παραγωγὸν ἢ τοῦ προσφέρουν σιγαρόχαρτον τοῦ δημοσίου καὶ κατόπιν ὅταν ἐκεῖνος ἐξαγάγῃ σιγαρόχαρτον ἢ καπνόν, τότε τὸ κατάσχουν καὶ τὸν συλλαμβάνουν καὶ τὸν ἴδιον.
§221Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Βεβαίως κ. συνάδελφε αὐτὰ γίνονται καὶ εἰς τὴν πατρίδα μου.
§222Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἐν πάσῃ περιπτώσει πρόκειται περὶ παλαιοῦ νόμου τὸν ὁποῖον ἡμεῖς τὸν ἐβελτιώσαμεν. Δηλ. ἐδώσαμεν ἐπανειλημμένως διαταγὰς καὶ ὁδηγίας ὅτι, οἱ χωροφύλακες δὲν δικαιοῦνται νὰ ὑποβάλλουν μηνύσεις, ἀλλὰ μόνον οἱ προϊστάμενοι αὐτῶν.
§223Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Αὐτὸ ἀκριβῶς λέγω, κ. ὑπουργέ. Μάλιστα παραλλήλως πρὸς αὐτὸ σᾶς ἀναφέρω καὶ τοῦτο, ὅτι εἰς τὴν ἀποβάθραν τῶν Πατρῶν συνελήφθη καπνοπαραγωγὸς ὁ ὁποῖος δὲν ἐγνώριζεν ὅτι δὲν πρέπει νὰ φέρῃ ἐκτὸς τῆς περιφερείας του καπνὸν. Τὸν συνέλαβον καὶ τὸν ἔφεραν εἰς τὸν τελώνην, ὁ ὁποῖος εὐτυχῶς ἔτυχε νὰ εἶναι λογικὸς ἄνθρωπος καὶ τὸν ἀφῆκε ἐλεύθερον, ἀλλὰ οἱ χωροφύλακες τὶ θὰ κάμουν;
§224Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν μπορῶ νὰ καταλάβω ποῖαι εἶναι αἱ ἀντιρρήσεις σας. Πρῶτον διὰ τὸν εἰσπράκτορα. Δεύτερον ὅτι τὸ δικαίωμα τῆς κατασχέσεως χρημάτων τὸ θεωρεῖτε ἰσοδύναμον μὲ λῃστείαν.
§225Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Πλὴν αὐτῶν θὰ σᾶς εἴπω εἰς τὸ ἄρθρον 3ον παράγραφος 8 «τὸ παραδεκτόν...» Ἀφοῦ δίδετε τὸ δικαίωμα τοῦ καθορισμοῦ τῶν δόσεων διατὶ τὸ δίδετε εἰς τὸν οἰκονομικὸν ἔφορον.
§226Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Τὰς ἐγγυήσεις ποῖος τὰς κανονίζει.
§227Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἡ ἐγγύησις δὲν εἶναι ἀπαραίτητος δι’ ὅλον τὸν κόσμον διότι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ὑπάγεται εἰς μίαν φορολογίαν ἔχει μίαν περιουσίαν καὶ αὐτὴ ἡ περιουσία ἀποτελεῖ ἐγγύησιν. Δὲν ἔχασε δὲ ποτὲ τὸ δημόσιον ἐξ ἐλλείψεων τοιούτων ἐγγυήσεων τίποτε, ἔχασε ἢ ἐξ ἀμελείας ἢ διότι δὲν ἔγινεν ἐκτέλεσις.
§228Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Αὐτὸ ἰσχύει καὶ σήμερον.
§229Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Τί σχέσιν ἔχει ἐπειδὴ ἰσχύει καὶ σήμερον;
§230Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Καταπολεμεῖτε τὸ νομοσχέδιον;
§231Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἄν θέλετε ν’ ἀντιδικήσωμεν ἀντιδικοῦμεν κατ’ ἄλλον τρόπον, ἐγὼ σᾶς λέγω ποία εἶναι τὰ τρωτὰ τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἐξετάζω μίαν μίαν τὰς διατάξεις. Δικαίωμα σας εἶναι νὰ τὰς δεχθῆτε ἢ ὄχι τὰς παρατηρήσεις μου.
§232Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν εἶναι ἡ διάταξις τοῦ νομοσχεδίου νέα.
§233Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Δὲν ἔχει ἀξίαν.
§234Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἄν ἀποσύρω τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ τὸ ὁποῖον κατακρίνετε μένει.
§235Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Κι’ αὐτὸ εἶναι ἕνα ἐπιχείρημα προορισμένον νὰ κάνῃ ἐντύπωσιν μόνον καὶ τίποτε ἄλλο.
§236Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Κάνετε μου τὴν χάριν νὰ μοῦ εἰπῆτε ποία εἶναι τὰ ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου τὰ νέα τὰ ὁποῖα πολεμᾶτε. Αὐτὸ ποὺ κατηγορεῖτε ἰσχύει σήμερον.
§237Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Δὲν ἔχει σημασίαν διότι ἰσχύει σήμερον. Ἐγὼ σᾶς λέγω ὅτι πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ ἡ διάταξις.
§238Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Πέστε μου ὅτι κάνετε μίαν τροπολογίαν νὰ τὸ χαλάσετε καὶ μὴ μοῦ λέγετε ὅτι εἰσάγω διάταξιν κατακριτέαν.
§239Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Τὰ Ἑλληνικὰ τὰ ἔμαθα πολὺ καλὰ περισσότερον ἀπὸ πολλοὺς καί....
§240Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Λέγετε ὅτι θέλετε.
§241Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Μὲ συγχωρεῖτε ἐγὼ δὲν λέγω ποτὲ ὅτι θέλω. Ἐσυνείθησα νὰ ὁμιλῶ κατόπιν μελέτης καὶ ὅταν παρείχετο ἀπαιτούμενος χρόνος διὰ νὰ μελετηθῶσι ἢ ἡ Βουλὴ διὰ νὰ τὰ ψηφίσῃ.
§242Α. ΜΑΡΚΟΥ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀκούσωμεν τὰς ἀντιλήψεις τοῦ κ. βουλευτοῦ ὅταν ὁ κ. ὑπουργὸς ἀντικρούῃ κάθε στιγμὴ τὸν κ. συνάδελφον.
§243Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἐγὼ κ. ὑπουργὲ ἐπειδὴ βλέπω τὴν ἐπιμονήν σας.......
§244Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἡ ἀρχὴ ἡ διέπουσα τὸ νομοσχέδιον εἶναι νὰ διευκολύνῃ τὸν ὀφειλέτην. Δι’ αὐτὸ σᾶς λέγω: πέστε μου ποῖαι εἶναι αἱ ἀμφιβολίαι σας, ποῖαι εἶναι αἱ διατάξεις ποὺ δὲν θέλετε καὶ ἐὰν εἶναι ὄντως πιεστικαὶ νὰ τὰς ἀποκλείψωμεν. Ἀλλ’ ὅταν μοῦ λέγετε «κ. ὑπουργὲ ὑπάρχει μία διάταξις» χωρὶς νὰ διατυπώνετε καὶ τὴν τροπολογίαν, τὶ θέλετε νὰ γίνῃ;
§245Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Λοιπὸν σᾶς ἐπαναλαμβάνω, κ. ὑπουργὲ ἐὰν ἔχετε ὑπομονὴν θὰ τὰς ἀκούσετε· καὶ ὅταν θέλετε ὑπὸ ταραχὴν νὰ τὰς συζητήσητε νὰ εἶσθε βέβαιος ὅτι ἐγὼ δὲν περιέρχομαι εἰς αὐτήν. Ἔρχομαι εἰς ἑτέραν περίπτωσιν πρόκειται περὶ δηλώσεως ὀφειλομένης ἐπὶ τοῦ φόρου κληρονομιῶν, αἱ ὁποῖαι κατανέμονται εἰς δόσεις. (ἀναγινώσκει): «Ἐπὶ τῶν καταβαλλομένων τῆς πρώτης δόσεως....» Ὑποθέσατε ὅτι πρόκειται περὶ μιᾶς περιουσίας ἀκινήτου ἀλλὰ καὶ ἀπροσόδου. Ὁ φόρος θὰ κανονισθῇ ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἀξίας καὶ ὄχι ἐπὶ τῇ βάσει τῆς προσόδου. Ἡ περιουσία εἶναι τοιαύτη ἐπὶ παραδείγματι, ὥστε δίδει ἕνα φόρον 10.000. Ἐγὼ ἐκληρονόμησα μίαν ἀπρόσοδον περιουσίαν ὑποχρεοῦμαι νὰ δώσω 10.000 δραχμὰς ὡς φόρον. Τὰς 10,000 αὐτὰς δικαιοῦμαι νὰ τὰς δώσω εἰς δόσεις. Ἀφοῦ ἐπιδώσω τὴν δήλωσιν ἀπὸ τῆς βεβαιώσεως ἀρχίζει ἕνας τόκος 10% ἐπὶ τῆς ἀπροσόδου περιουσίας. Νομίζετε ὅτι τοῦτο εἶναι ὑπὲρ τῶν ὀφειλετῶν;
§246ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν εἶναι καὶ ἄτοπον;
§247Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἄτοπον δὲν εἶναι, ἀλλ’ εἶναι βαρὺς ὁ φόρος ὁ ἐπιτιθέμενος εἰς ἀπρόσοδον περιουσίαν. Ὁ ἴδιος φόρος εἰς τὴν αὐτὴν διάταξιν καταβάλλεται καὶ ὅταν τὰ ἀντικείμενα εἶναι κατατεθειμένα εἰς τὰς Τραπέζας. Ὑποθέσατε ὅτι ἐκληρονόμησα μίαν κατάθεσιν ἡ ὁποία εἶναι κατατεθειμένη εἰς μίαν Τράπεζαν καὶ ἡ ὁποία δὲν δίδει παρὰ 4% τόκον. Ἐγὼ ὁ κληρονόμος ὑποχρεοῦμαι νὰ δώσω φόρον 10%. Ὁ φόρος αὐτὸς ὁ ζητούμενος εἶναι φόρος βαρὺς καὶ θά ἔπρεπε νὰ εἶναι κατώτερος, 5% ἢ 4%.
§248Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἂς προεξοφλήσῃ νὰ πληρώσῃ. Αὐτὸ ἰσχύει καὶ σήμερον.
§249Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Σήμερον εἰσάγετε τὴν νομοθεσίαν περὶ ἐκτελέσεως δι’ ὁλοκλήρου ἑνὸς ἑνιαίου νομοσχεδίου, εἰσάγονται καὶ αἱ παλαιαὶ διατάξεις καὶ αἱ νέαι καὶ ἑπομένως ἡ συζήτησις θά γίνῃ καὶ αἱ σκέψεις θὰ τεθοῦν καὶ ἐπὶ ὅλων. Τὶ ἐμποδίζει ἐπὶ τῶν προϋφισταμένων διατάξεων νὰ γίνουν τροπολογίαι; Ἔπαυσα νὰ ὁμιλῶ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἔρχομαι εἰς τὰς τροποποιήσεις.
§250Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ὁρίσατέ μου ποῖαι εἶναι καὶ θὰ σᾶς ἀπαντήσω. Πέστε μου ποίας θέλετε νὰ τροποποιήσωμεν. Σεῖς ὅμως μοῦ λέτε λάθη τοῦ νομοσχεδίου, κατὰ τοῦ νομοσχεδίου.
§251Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἐγὼ συνεζήτησα ἕνα πρὸς ἕνα τὰ διορθωτέα τοῦ νομοσχεδίου. Ἤδη ἀφοῦ σᾶς εἶπον τὰς ἀντιρρήσεις μου ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, σᾶς ὁμιλῶ ἐπὶ τῶν καθ’ ἕκαστα διατάξεων. Τὸ ἄρθρον 3 παράγραφος βʹ λέγει: (ἀναγινώσκει). Λοιπὸν ἡ διάταξις αὐτὴ εἶναι δυσεφάρμοστος, διότι ἐφόσον τὸν καθορισμὸν τοῦ χρόνου πληρωμῆς τὸν ὁρίζει τὸ δικαστήριον διὰ τῆς ἀποφάσεώς του κατὰ τὴν ὥραν ποὺ θὰ ἐκδώσῃ τὴν ἀπόφασίν του, δὲν δύναται νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν του οὔτε τὴν οἰκονομικὴν θέσιν τοῦ ὀφειλέτου, οὔτε τὰ ἄλλα συμπαρομαρτυροῦντα τὰ ὁποῖα καθορίζει τὸ νομοσχέδιον. Καὶ οὕτω εἶναι ὄχι μόνον δυσεφάρμοστον, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν διὰ τῆς ἀποφάσεως αὐτοῦ τὸ δικαστήριον νὰ καθορίσῃ τὰς ἐγγυήσεις, διότι πρέπει νὰ καθορίσῃ καὶ ἐγγυήσεις. Νομίζω λοιπόν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ διὰ νὰ προσαρμοσθῇ καὶ διὰ νὰ καταστῇ ἡ διάταξις ἐκτελέσιμος πρέπει νὰ λέγῃ ὅτι ἐφόσον ἔχει κατοικίαν ἐν Ἑλλάδι καὶ προσάγει πιστοποιητικὸν ὅτι κατέχει ἀκίνητον περιουσίαν νὰ σταματοῦν ὅλα τὰ ἄλλα.
§252Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ποῖα νὰ σταματοῦν;
§253Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Τὸ ζήτημα τῆς ἀσφαλείας τὸ ὁποῖον παρέλκει κλπ.
§254Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἡ διάταξις εἶναι δυνητική.
§255Σ. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἤθελον κύριοι συνάδελφοι, νὰ σᾶς τονίσω τὸ ἑξῆς: ὅτι ἡ ἐπιτροπὴ προτείνει τὴν ἑξῆς τροπολογίαν: ἡ μὲν πρώτη δόσις, ἐφόσον ἤθελεν χαρακτηρισθῇ πληρωτέος εἰς δόσεις ὁ φόρος νὰ καταβάλληται ἅμα τῇ ἐκδόσει τῆς ἀποφάσεως, ἡ δὲ ἀσφάλεια νὰ δίδεται κατὰ τὸ χρονικὸν διάστημα τὸ μεσολαβοῦν ἀπὸ τῆς πρώτης πληρωμῆς μέχρις ὅτου ἔλθῃ ἡ πληρωμὴ τὴν δευτέρας δόσεως.
§256Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Δηλαδὴ θὰ γίνεται ὑποχρεωτικὴ ἡ καταβολὴ εἰς δόσεις καὶ ἑπομένως εἶναι ὑποχρεωμένον τὸ δικαστήριον νὰ ἐπιβάλῃ τὸ τοιοῦτον καὶ εἰς τὸν φερέγγυον.
§257Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν) Ἡ καταβολὴ εἰς δόσεις ποὺ θεσπίζομεν εἶναι μία πρόσθετος εὐκολία.
§258Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Βεβαίως, ἀλλ’ ἡμεῖς ἐπικρίνομεν, ὅτι καθ’ ὃν τρόπον εἶναι διατυπωμένη εἶναι ἀνεφάρμοστος.
§259Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Τὸ δικαστήριον τὸ ὁποῖον εἶναι εἰς θέσιν νὰ κρίνῃ περὶ τῆς ποινῆς τοῦ προστίμου, περὶ μετατροπῆς τῆς ποινῆς κ.λ.π., εὑρίσκεται ἀνίκανον νὰ κρίνῃ διὰ τὰ δικαστικὰ ἔξοδα;
§260Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Αὐτὸ ἀποτελεῖ ἀπάντησιν ὑμετέραν ἐπὶ πεπλανημένης βάσεως, διότι ἡμεῖς δὲν λέγομεν ὅτι τὸ δικαστήριον εἶναι ἀνίκανον, ἀλλ’ ὅτι δὲν δύναται διότι τὸ νομοσχέδιον λέγει τὰ ἑξῆς: «Ἐφόσον ἔχει κατοικίαν ἐν Ἑλλάδι καὶ παρέχει ἀσφάλειαν». Λοιπόν, κατὰ τὴν ἔκδοσιν τῆς ἀποφάσεως πρέπει ὁ ὀφειλέτης νὰ παράσχῃ ἀμέσως ἀσφάλειαν, ἡ δὲ ἀσφάλεια αὕτη θὰ γίνῃ δι’ ἐγγραφῆς προσημειώσεως ἢ ὑποθήκης ἐπὶ ἀκινήτου περιουσίας; Λοιπὸν πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ τοῦτο πρωθυστέρως;
§261Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν γίνεται πρωθυστέρως.
§262Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἐφόσον λέγει θὰ παράσχῃ ἀμέσως, ἕπεται ὅτι γίνεται εἰς τὸ παρελθόν.
§263Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Τότε τὸ «ἔχει» νὰ γίνῃ «θά».
§264Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. (ἀναγινώσκει) Ποῖα εἶναι ἡ ὁμώνυμος χρῆσις; Ἡ βεβαίωσις ἀπὸ 1929–30. Ἀπὸ πότε ὀφείλεται ὁ τόκος; Ἀπὸ 1930–31;
§265Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἀπὸ τῆς λήξεως τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους τῆς βεβαιώσεως μέχρι μὲν τῆς χρήσεως τῆς βεβαιώσεως θὰ πληρώνῃς 50 λεπτὰ εἰς τὴν ἄλλην χρῆσιν θὰ πληρώνῃς μίαν δραχμήν· ἄν εἶσαι ἐντὸς τῆς καθυστερουμένης χρήσεως θὰ εἶμαι ἐπιεικέστερος, ἄν περάσῃς τὴν χρῆσιν αὐτὴν τότε θὰ εἶμαι αὐστηρότερος.
§266Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἐντὸς τῆς χρήσεως νὰ μὴ πληρώνῃ τόκον.
§267Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Μὰ τώρα πληρώνῃς πολὺ περισσότερα.
§268Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἐγὼ λέγω τοῦτο, ὅτι τὸ ὀρθὸν εἶναι ἐντὸς τῆς οἰκονομικῆς χρήσεως νὰ μὴ πληρώνῃ τόκον.
§269Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Κατακρίνομεν τὸ νομοσχέδιον ὡς ἐπιεικές. Σημειώσατε ὅτι αὐτὴ εἶναι μία διάταξις ποὺ ἐψηφίσθη τελευταίως περὶ ὑπερημερίας τῶν ὀφειλετῶν καὶ τὴν ὁποίαν ἐπαναλαμβάνωμεν σήμερον.
§270Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἄρθρον 12. (ἀναγινώσκει). Αὐτὸ τὸ «ἀθροιστικῶς» προκειμένου περὶ εἰσπράξεως δημοσίων ἐσόδων νομίζω ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἰσχύῃ διότι τὸ δημόσιον ἔχει ἐπὶ πλέον τῶν ἄλλων δανειστῶν τὴν προσωπικὴν κράτησιν. Ἐφόσον λοιπὸν ἔχει προσωπικὴν κράτησιν τὸ δημόσιον, προνομιακὸν δικαίωμα, διατὶ νὰ ἔχῃ καὶ τὰ δικαιώματα τὰ ἄλλα ἀθροιστικῶς.
§271Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Θέλετε νὰ φθάσωμεν εἰς τὴν προσωπικὴν κράτησιν ἀμέσως;
§272Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ὄχι, ἀλλὰ νὰ πηγαίνετε διαδοχικῶς. Ἐφόσον ἔχετε ἀρχίσει κατάσχεσιν νὰ μὴ μπορῆτε νὰ κάμετε προσωπικὴν κράτησιν.
§273Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Εὐχαριστῶ πολύ. Καὶ ἐὰν εἰς τὴν κατάσχεσιν, τὰ μπλέξουμε καὶ δὲν μποροῦμε νὰ ἱκανοποιηθοῦμε, νὰ περιμένωμεν νὰ τελειώσῃ ἡ κατάσχεσις;
§274Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἡ Πολιτεία ἡ ὁποία ἔθιξεν τόσον βαθέως τὴν ἰδιωτικὴν οἰκονομίαν ὥστε νὰ ἀφαιρέσῃ ἀπὸ αὐτὴν τὸ δικαίωμα τοῦ νὰ ἐπιδιώκῃ τὴν εἴσπραξιν τῶν ἀπαιτήσεών της, δὲν δικαιοῦται νὰ εἶναι τόσον αὐστηρὰ διὰ τὴν εἴσπραξιν τῶν ἰδικῶν της ἀπαιτήσεων. Διότι καθ’ ἣν στιγμὴν λέτε εἰς τοὺς ἐμπόρους ὅτι «δὲν ἔχετε δικαίωμα οὔτε νὰ ζητήσετε τὴν εἴσπραξιν ἐφόσον εἶναι ἀγρότης ὁ ὀφειλέτης» διατὶ σεῖς, κ. ὑπουργέ, κατὰ τοῦ ἀγρότου ἔχετε ἀθροιστικῶς τόσα δικαιώματα καὶ μὲ εὐχαριστεῖτε ὅταν λέγω ὅτι αὐτὰ τὰ μέσα εἶναι πιεστικά;
§275Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Τὰ ἔχω σήμερον καὶ δὲν μπορῶ νὰ τὰ εἰσπράξω.
§276Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Εἰς τὸ 1928 τὰ εἰσεπράττετε, εἰς τὸ 1929 ἐπίσης, εἰς τὸ 1930 ὅταν ἔχετε ὀφειλέτας οἱ ὁποῖοι κάθονται διὰ 105 δρχ. εἰς τὰς φυλακὰς, δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ὀρθὸν νὰ νομοθετοῦμεν κατὰ τοιοῦτον τρόπον.
§277Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Κανεὶς δὲν εἶναι εἰς τὰς φυλακὰς διὰ 105 δραχμὰς εἶναι μόνον διὰ δικαστικὰ ἔξοδα, διὰ φόρους δὲν εἶναι κανείς. Αὐτὸ εἶναι μῦθος, ὁ ὁποῖος πηγαίνει ἀπὸ τὴν μίαν ἄκρην εἰς τὴν ἄλλην.
§278Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Τηλεγραφήσατε κ. ὑπουργὲ, εἰς τὰς φυλακὰς Μεσολογγίου καὶ ἐὰν δὲν ἴδετε ὅτι κρατοῦνται ἄνθρωποι διὰ 100 καὶ 200 δραχμές, μόνον τότε νὰ ἔλθετε νὰ μὲ διαψεύσετε.
§279Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Οὔτε εἰς καθ’ ἅπασαν τὴν Ἑλλάδα.
§280Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Μοῦ ἀρκεῖ ὅτι σᾶς ἀκούει ἡ Ἑλλὰς ἅπασα. Σᾶς λέγω δὲ ὅτι μεταξὺ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι σᾶς ἀκούουν, εἶναι καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι κρατοῦνται.
§281Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Νὰ μᾶς κάνουν αἰτήσεις νὰ τοὺς ἀπολύσωμεν. Διότι αὐτὸ διατυμπανίζεται καθ’ ἅπασαν τὴν Ἑλλάδα.
§282Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 15. (ἀναγινώσκει). Δηλαδὴ ἐπιτρέπεται ἡ διαδοχικὴ κατάσχεσις· αὐτὴ εἶναι ἡ ἔννοια τῆς διατάξεως; Δηλαδὴ θέλετε νὰ εἰπῆτε τοῦτο, ὅτι ἐὰν γίνῃ κατάσχεσις ὡρισμένης περιουσίας τοῦ ὀφειλέτου δύνασθε νὰ κάνετε κατόπιν δευτέραν κατάσχεσιν χωρὶς νὰ ἔχετε τερματίσει τὰς προηγουμένας;
§283Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Σεῖς, κ. συνάδελφε, τὶ θέλετε; νὰ μὴ γίνεται ἡ κατάσχεσις;
§284Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ὄχι, ἀλλὰ νὰ μὴ γίνεται διαδοχικὴ τοιαύτη. Ἐπίσης ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῶν εἰσπρακτόρων, νομίζω ὅτι δὲν ἦταν ὀρθὸν νὰ πηγαίνῃ ὁ δημόσιος εἰσπράκτωρ καὶ νὰ ψάχνῃ τὰ μπαοῦλα τῶν ὀφειλετῶν.
§285Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Θέλετε ὅταν πηγαίνῃ ὁ εἰσπράκτωρ νὰ κατάσχῃ κινητὰ καὶ μέσα εἰς τὸ γραφεῖο κατάσχει 20.000 δραχ., θέλετε νὰ εἰπῇ εἰς τὸν ὀφειλέτην ὅτι «θὰ κατάσχω τὸ γραφεῖον καὶ σὺ κράτησε τὰ χρήματα»; Θέλετε νὰ πῇ εἰς τὸν ὀφειλέτην «πάρε τὸν χρυσὸν καὶ τὰς ἀξίας καὶ ἐγὼ θὰ πάρω τὸ μπαοῦλο»;
§286Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Αὐτὴ ἡ περίπτωσις ποὺ ἀναφέρετε κ. ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, προβλέπετε ὑπὸ τῶν κειμένων νόμων καίτοι δὲν ἰσχύει ἡ παροῦσα διάταξις.
§287Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Τὶ θέλετε; νὰ μὴ μπορῇ ὁ δημόσιος εἰσπράκτωρ νὰ κάνῃ ἔρευναν;
§288Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἐγὼ θέλω νὰ ἀπαλειφθῇ ἡ διάταξις αὐτὴ διότι ἤδη οἱ κείμενοι νόμοι περιλαμβάνουν αὐτὴν τὴν περίπτωσιν περὶ ἧς ὁ λόγος.
§289Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἐδῶ λέγομεν λογιστικῶς, τὶ θὰ κάμωμεν. Δὲν μπορεῖ νὰ ἐννοηθῇ ὅτι θὰ ἀφήσωμεν τὸν δημόσιον εἰσπράκτορα νὰ ψάχνῃ εἰς τὰς τσέπες τοῦ κόσμου. Δὲν μποροῦμεν ὅμως καὶ νὰ ἀπαγορεύσωμεν τὴν κατάσχεσιν τιμαλφῶν.
§290Κ. ΓΚΟΤΣΗΣ. Ἐὰν ὁ εἰσπράκτωρ κατάσχῃ χρήματα τὶ θὰ κάνῃ;
§291Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Θὰ τὰ κατάσχῃ, θὰ τὰ περιγράψῃ καὶ θὰ τὰ παραδώσῃ.
§292Κ. ΓΚΟΤΣΗΣ. Τὰ χρήματα θὰ τὰ πάρῃ θὰ τὰ βάλῃ εἰς τὸ δημόσιον ταμεῖον, καὶ ἂν περισσεύσουν θὰ τὰ δώσῃ πίσω.
§293Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Νὰ γίνῃ ἡ δήλωσις αὐτή. Τότε τὸ πρᾶγμα τακτοποιεῖται «πάντα τὰ κατασχεθέντα κινητά...» (ἀναγινώσκει). Ὑποθέσατε ὅτι ὁ εἰσπράκτωρ πηγαίνει εἰς τὸ χωριὸ καὶ κατάσχει 5 πρόβατα, 5 χοίρους καὶ 10 ὄνους.
§294Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Τὰ ἔχομεν ἀπαγορεύσει αὐτά.
§295Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Μέχρις ἑνὸς σημείου· τὶ θὰ τὰ κάμῃ αὐτὰ ὁ πρόεδρος τῆς κοινότητος;
§296Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Θὰ βάλῃ ἕνα φύλακα νὰ τὰ φυλάξῃ. Ὀφείλει νὰ μὲ βοηθήσῃ.
§297Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Σεῖς τὸν καθιστᾶτε ἀστικῶς ὑπεύθυνον. Καὶ κατόπιν ἔρχεται τὸ ζήτημα ὅτι ἂν αὐτὸς ἀρνηθῇ τότε ἔχει τὸ δικαίωμα ὁ εἰσπράκτωρ νὰ διορίσῃ φύλακα.
§298Γ. ΜΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ξεύρει αὐτὸς εἰς τὸ χωριὸ ποὺ ἐπῆγε ἂν ὁ φύλαξ δὲν εἶναι διάσημος ζωοκλέπτης. Αὐτὸ εἶναι ζήτημα τὸ ὁποῖον παίζει μεγάλον ρόλον.
§299Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Τὸ νομοσχέδιον λέγει ὅτι αὐτὸς δὲν ἔχει δικαίωμα νὰ ἀρνηθῇ.
§300Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἀδικαιολογήτως. Πρέπει νὰ ὑπάρχῃ καὶ ἡ δικαιολογία.
§301Κ. ΓΚΟΤΣΗΣ. Τὰ κινητὰ νὰ μείνουν εἰς χεῖρας τοῦ ὀφειλέτου.
§302Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν τὸ ἀπαγορεύομεν καὶ αὐτὸ διότι καὶ ὁ ὀφειλέτης ὁ ἴδιος μπορεῖ νὰ τὰ κρατήσῃ. Ἡ δικονομία τὸ λέγει ρητῶς.
§303Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Τὶ σχέσιν ἔχει ὁ πρόεδρος τῆς κοινότητος νὰ τοῦ βάλετε αὐτὴν τὴν ὑποχρέωσιν;
§304Π. ΧΡΙΣΤΟΥΛΑΣ. Νὰ τοῦ δώσητε ἓν δικαίωμα, νὰ διορίσῃ ἕνα φύλακα.
§305Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Τὸ λέγει ἀφοῦ λέγει πάρα κάτω ὅτι τὰ ἔξοδα εἶναι εἰς βάρος τοῦ ὀφειλέτου· θὰ τὰ πληρώσῃ καὶ θὰ καταλογισθοῦν ὡς δικαστικὰ ἔξοδα ἐκτελέσεως.
§306Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἐρχόμεθα εἰς τὸ ζήτημα τοῦ φύλακος (ἀναγινώσκει). Ὁ φύλαξ εἶναι ὁ ὑπεύθυνος καὶ αὐτὸς νὰ ἀποδεχθῇ τὸν διορισμόν; Ἢ ὁ φύλαξ ἀποδεχθεὶς τὸν διορισμόν, εἶναι ὑπεύθυνος;
§307Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ὁ φύλαξ πρέπει νὰ δεχθῇ νὰ γίνῃ φύλαξ. Ἐπιτρέπεται εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς κοινότητος νὰ ἀρνηθῇ.
§308Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Διὰ τὸν φύλακα δὲν λέγετε τίποτε.
§309Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἡ Δικονομία λέγει, διασαφηνίζεται ἐκεῖ, ὅτι ὁ φύλαξ δύναται νὰ δεχθῇ ἢ νὰ μὴ δεχθῇ.
§310Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἐκεῖ ὑπάρχει διαδικασία ἐνώπιον τοῦ εἰρηνοδίκου περὶ τῆς ἀντικαταστάσεως τοῦ φύλακος.
§311Π. ΧΡΙΣΤΟΥΛΑΣ. Περὶ τῆς μὴ ἀποδοχῆς.
§312Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ δεχθῇ;
§313Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν λέγει πουθενὰ ἡ Δικονομία ὅτι ὁ φύλαξ πρέπει νὰ δεχθῇ. Αὐτὸ δὲν τὸ λέγει ἡ Δικονομία.
§314Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἡ ἔκθεσις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς διενεμήθη;
§315ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι.
§316Α. ΜΑΡΚΟΥ. Διὰ νὰ ἴδωμεν τὶ λέγει ἡ Ἐπιτροπή, διότι ἔχω πληροφορίας ὅτι δὲν ἔχει τυπωθῇ οὔτε ἐτάχθη προθεσμία. Εἶναι συνταγματικῶς ἀπαράδεκτον.
§317ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἔκθεσις δὲν διενεμήθη καὶ συνεπῶς ἀναβάλλεται.
§318Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἄς ἀναβληθῇ.
§319ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεων διατάξεών τινων τῶν περὶ Δημοσίου Λογιστικοῦ νόμων». (Γίνεται δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν. Ἡ ψήφισις τοῦ συνόλου ἀναβάλλεται). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 3755 τῆς 8)12 Ἰανουαρίου 1929 περὶ ἀπαγορεύσεως πωλήσεως ἐλαιολάδων ἀναμεμιγμένων μετὰ σπορελαίων κ.λ.π.». (γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως τῶν 4427 καὶ 4407 νόμων περὶ Ἐθνικῆς Ἀμύνης». (γίνεται δεκτόν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Βʹ. συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἡμερησίας ἀποζημιώσεως καὶ ὁδοιπορικῶν τοῦ διευθυντοῦ Διευθύνσεως Τεχνικῶν Ἔργων ὑπουργείου Γεωργίας». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ. συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καθορισμοῦ ἀποζημιώσεως ἀπαλλοτριωθέντων ἀγροκτημάτων Μαργαριτίου καὶ Παραμυθιᾶς». (γίνεται δεκτὸν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον)
§320ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν αὔριον καὶ ὥραν 5 μ. μ. (Ὥρα 9.30′ μ. μ.)