1930.02.18

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 39η

ΤΡΙΤΗ 18 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1930

Προεδρία κ. Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΥ

(Ὥρα 4.30′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: Ἅπαντα τὰ σωματεῖα Ἡρακλείου παρακαλοῦν ὅπως εἰς τὸν νόμον περὶ βελτιώσεως τῆς οἰκονομικῆς θέσεως τοῦ κλήρου περιληφθῇ, ἄνευ περιορισμῶν καὶ ὁ κλῆρος Κρήτης. —Αἱ κοινότητες τοῦ νομοῦ Ἰωαννίνων παρακαλοῦν ὅπως ἐπισπευσθῇ ἡ ψήφισις τοῦ νόμου περὶ ἱδρύσεως εἰδικῆς ταμειακῆς ὑπηρεσίας τῶν δήμων καὶ κοινοτήτων. —Οἱ μετεκπαιδευόμενοι δημοδιδάσκαλοι Γʹ τάξεως Δράμας παρακαλοῦν ὅπως διά τε τὴν κατάταξιν καὶ προαγωγήν των ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ προϋπηρεσία των. —Ὁ ἐθνικὸς σύλλογος ὁπλαρχηγῶν οἱ Ἀκρίτες, ὑποβάλλει ἀναφοράν, δι’ ἧς γνωστοποιεῖ ὅτι θέλουσι κατέλθῃ ἐνόπλως κατὰ τῶν κομμουνιστῶν, ὡς ἐσωτερικῶν ἐχθρῶν τῆς Πατρίδος. —Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Ζουμῆς καταθέτει αἴτησιν τῆς Φιλοδασικῆς Ἑνώσεως Χαλκίδος, διαμαρτυρομένης διὰ τὴν ἄρσιν ἀπαλλοτριώσεως τοῦ κηρυχθέντος πρὸ ἑπταετίας ἀναδασωτέου χώρου Καραμπαμπᾶ. —Οἱ Μακεδονομάχοι Ἐμπορίου ζητοῦν τὴν μὴ τροποποίησιν τοῦ νόμου 1113. —Οἱ ἀπολυθέντες καὶ ἐκτὸς ὑπηρεσίας εὑρισκόμενοι φανοκόροι τῆς ἑταιρείας Ἀεριόφωτος Ἀθηνῶν παρακαλοῦν ὅπως προσληφθοῦν ἐκ νέου οἱ ἱκανοί, διὰ δὲ τοὺς λοιποὺς ὁρισθῇ εὔλογός τις ἀποζημίωσις. —Τὸ σωματεῖον ἀρτεργατῶν Λαρίσσης, διαμαρτυρόμενον διὰ τὴν μελετωμένην ἀπόλυσιν τῶν ἐν τῷ στρατιωτικῷ ἀρτοποιείῳ ἐργαζομένων μελῶν, παρακαλεῖ ὅπως ἀνασταλῇ αὕτη. —Ἡ κοινότης Τρικόρφου Ναυπακτίας ὑποβάλλει ἀναφορὰν σχετικὴν μὲ τὴν ἐθνικὴν ὁδὸν Ναυπάκτου–Ἰτέας– Λαμίας καὶ παρακαλεῖ ὅπως υἱοθετηθῶσιν αἱ ἐν αὐτῇ ἀπόψεις της. —Ὁ σύλλογος ἐμπόρων ὑφασμάτων καὶ ψιλικῶν Ἡρακλείου Κρήτης ὑποβάλλει αἰτήματα σχετικὰ μὲ τὴν βελτίωσιν τῆς καταστάσεως τῶν ἐμπόρων καὶ παρακαλεῖ ὅπως τύχωσι τῆς δεούσης προσοχῆς. —Ἡ συνομοσπονδία τῶν ἀγροτῶν Μεσσηνίας αἰτεῖται τὴν ἵδρυσιν ἀνεξαρτήτου ταμείου ὁδοποιΐας Μεσσηνίας. —Οἱ μαθηταὶ τῆς Εʹ τάξεως τοῦ γυμνασίου Βόλου ζητοῦν ὅπως τοῖς ἐπιτραπῇ καὶ ἐξετασθῶσι μετὰ τῶν συμμαθητριῶν των τῶν κατ’ ἰδίαν διδασκομένων, διὰ τὴν ἀπόκτησιν ἀπολυτηρίου γυμνασίου. —Ὁ ἐμπορικὸς σύλλογος Θεσσαλονίκης ὑποβάλλει διαφόρους σκέψεις σχετικῶς μὲ τὴν βελτίωσιν τῆς καταστάσεως τῶν γεννηματεμπόρων. —Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Παπαφλέσσας καταθέτει αἴτησιν τῶν ὑποδικοκαταδίκων ποινικῶν φυλακῶν Καλαμῶν, δι’ ἧς οὗτοι αἰτοῦνται τὴν ἀποφυλάκισίν των λόγῳ τῶν ἑορτῶν τῆς ἑκατονταετηρίδος. —Ὁ αὐτὸς κ. βουλευτὴς καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Λογκᾶς διαμαρτυρομένων διότι ἡ ὁδὸς Πεταλιδίου– Λογκᾶς δὲν διέρχεται ἐκ τῆς κωμοπόλεώς των. —Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Παπαφλέσσας καταθέτει ἀναφορὰν Π. Παπαδοπούλου, αἰτουμένου ὅπως μειωθῇ ἡ στρατιωτικὴ θητεία διὰ τοὺς ἐθελοντὰς ἀπὸ διετίας εἰς 18μηνον. —Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Εὐριπαῖος καταθέτει αἴτησιν τοῦ προέδρου τοῦ κοινοτικοῦ συμβουλίου Νάξου αἰτουμένου τὴν ἐπέκτασιν τοῦ νόμου τῆς κατὰ διετίαν ἐκλογῆς τοῦ προέδρου εἰς ὅλας τὰς κοινότητας. —Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Τζερμιᾶς καταθέτει αἴτησιν τῶν φυλάκων δασῶν τῆς περιφερείας Ἀθηνῶν αἰτουμένων τὴν αὔξησιν τῆς μισθοδοσίας των. —Οἱ προσωρινοὶ δημοδιδάσκαλοι καὶ πρώην γραμματοδιδάσκαλοι τοῦ νομοῦ Τρικκάλων ζητοῦν τὴν λῆψιν νομοθετικοῦ μέτρου ὑπὲρ τῆς τάξεώς των. —Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Λ. Ἰασωνίδης, Π. Λεβαντῆς, Κ. Μουζενίδης καὶ Σ. Νικολαΐδης καταθέτουσιν ὑπόμνημα τῆς ὁμοσπονδίας αὐτοκινητιστῶν Βορείου Ἑλλάδος, ζητούντων τὴν κατάργησιν τοῦ ταμείου τροχαίας κινήσεως, τὴν μείωσιν τῆς τιμῆς τῆς βενζίνης κλπ. —Ἡ ἕνωσις γηγενῶν ἀστέγων συνοικίας Οὐζεΐρ Βέη Θεσσαλονίκης ζητοῦν τὴν ἀπαλλοτρίωσιν τοῦ ὁμωνύμου οἰκοπέδου ἐκ 15.000 πήχεων διὰ τὴν ἀποκατάστασίν των. —Αἱ διδασκάλισσαι Ρεθύμνης ζητοῦν ἐπαναφορὰν ἐν ἰσχύϊ τοῦ ἄρθρου 20 τοῦ νόμου 2145. —Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Θεολογίτης καταθέτει ὑπόμνημα 43 ἐργατοϋπαλλήλων, πτωχεύσαντος ἐργοστασίου σιγαρέττων Δ. Μαρούλη Καβάλλας, αἰτουμένων τὴν πληρωμὴν τῶν καθυστερουμένων μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων. —Οἱ κάτοικοι Καπανδριτίου ζητοῦν τὴν ἀπομάκρυνσιν τοῦ ἀστυνομικοῦ σταθμάρχου Παπαγεωργοπούλου. —Οἱ κάτοικοι Νεράϊδας Εὐρυτανίας διαμαρτύρονται διὰ τὴν μελετωμένην μεταβολὴν τῆς παραμεγδοβίου κατευθύνσεως τῆς ὁδοῦ Ἀγρινίου ἐκ Καρδίτσης ἀπὸ γέφυραν Βιτύνης μέχρι Νεράϊδας. —Τὸ ἐπαρχιακὸν συμβούλιον τοῦ ἀγροτικοῦ κόμματος Κατερίνης παρακαλεῖ ὅπως διαταχθῇ ἡ ἀναστολὴ πληρωμῆς χρεῶν παρὰ τῶν καπνοπαραγωγῶν πρὸς τὴν Ε.Α.Π. —Αἱ κοινότητες τῆς περιφερείας ζητοῦν ὅπως ληφθοῦν μέτρα διὰ τὴν προαγωγὴν τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς. —Ὁ συνεταιρισμὸς Χρύσος Τσάκο τσιφλίκ παρακαλεῖ ὅπως δοθῇ παράτασις προθεσμίας ἐκδικάσεως τοῦ ἀγροκτήματος Τσάκο παρὰ τῆς ἁρμοδίας ἐπιτροπῆς ἀπαλλοτριώσεως. —Οἱ σμυριδορύχοι Κορῶνος ζητοῦν τὴν μεταβολὴν τοῦ σήμερον κρατοῦντος ἐμπορικοῦ συστήματος ἐκμεταλλεύσεως τῆς σμύριδος. —Τὸ ἐμποροβιομηχανικὸν ἐπιμελητήριον Πατρῶν, διαμαρτυρόμενον διὰ τὸν ἑορτασμὸν τῆς ἑκατονταετηρίδος κατὰ μῆνα Ἰούλιον, παρακαλεῖ ὅπως ἐνισχυθῇ οἰκονομικῶς ἡ τοπικὴ ἐπιτροπὴ τῆς πόλεώς των πρὸς ἐγκαινίασιν τῶν ἑορτῶν τῆς ἑκατονταετηρίδος κατὰ μῆνα Μάρτιον. —Ἡ Φιλοδασικὴ Ἕνωσις Χαλκίδος διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἄρσιν ἀπαλλοτριώσεως τοῦ κηρυχθέντος πρὸ 7ετίας ἀναδασωτέου χώρου Καραμπᾶ. —Οἱ δικολάβοι Κορώνης ζητοῦν τὴν μεταρρύθμισιν τοῦ νόμου περὶ ὑπολογισμοῦ ὑπηρεσίας συμμετοχῆς των εἰς τὸ ταμεῖον νομικῶν. — Ἡ ὁμοσπονδία δημ. ὑπαλλήλων Μακεδονίας–Θράκης διαμαρτύρεται διὰ τὴν καταδίωξιν τοῦ συμβουλίου τῆς ὁμοσπονδίας Τ.Τ.Τ. Ὁ βουλευτὴς κ. Μ. Μαντᾶς καταθέτει ἀναφορὰν κατόχων ἐπιτρόπων Βʹ ἀναγκαστικοῦ δανείου ζητούντων τὴν ἀνταλλαγήν των δι’ ὁμολογιῶν. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Θ. Κριμπᾶς καὶ Π. Στυλιανόπουλος ὑποβάλλουν προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταστάσεως παθόντων ἐν πολέμῳ ἀξιωματικῶν καὶ ἀνθυπασπιστῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Τριποδάκης ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 3616 περὶ στρατιωτικῆς ἱεραρχίας καὶ προβιβασμῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Ἀφθονίδης ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως ἐν Φθιώτιδι τοῦ χωριστοῦ δικαιώματος χορτονομῆς». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Βουδούρης, Ι. Μουτζουρίδης καὶ Μ. Ἀργυρόπουλος ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 28)8)25 Ν. Δ. περὶ σειρᾶς ἀρχαιότητος ἀξιωματικῶν καὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως τούτου». Ὁ κ. Α. Παπᾶς (Ὑφυπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς) ὑποβάλλει σχέδιον νόμου «περὶ συστάσεως Γενικῆς Γραμματείας παρὰ τῷ ὑπουργείῳ Ὑγιεινῆς». Οἱ κ. κ. Θ. Σοφούλης (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν) καὶ Γ. Μαρῆς (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν) ὑποβάλλουν σχέδιον νόμου «περὶ καταργήσεως Ταμείου Ἱππωνιῶν Στρατοῦ». Ὁ κ. Θ. Σοφούλης (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν) ὑποβάλλει σχέδιον νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως τοῦ 3ου ἄρθρου τοῦ ἀπὸ 11)7)23 Νυμοθετικοῦ Διατάγματος περὶ συμπληρώσεως διατάξεων ἀφορωσῶν ἀναπήρους». Οἱ κ. κ. Β. Καραπαναγιώτης (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας) καὶ Θ. Σοφούλης (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν) ὑποβάλλουν σχέδιον νόμου «περὶ προσσθήκης εἰς τὸν νόμον 4101 τὸν κυρώσαντα τὸ ἀπὸ 21ης Σεπτεμβρίου 1926 Ν. Δ. «περὶ κωδικοποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς Νομοθεσίας περὶ σιδηροδρόμων τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους». Οἱ κ. κ. Β. Καραπαναγιώτης (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας) καὶ Γ. Μαρῆς (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν) ὑποβάλλουν σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 10 Ἰανουαρίου ἐ. ἔ. Ν. Δ. περὶ τοῦ τρόπου διαθέσεως τῆς ἐν Κεφ. 27 ἄρθρ. 2 τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τοῦ ὑπουργείου τῆς Συγκοινωνίας τῆς χρήσεως 1929)30 ἀναγραφείσης πιστώσεως διὰ τὴν μεταρρύθμισιν τῶν Π. Ἀνακτόρων εἰς Μέγαρον Βουλῆς καὶ Γερουσίας». Ἡ ἐπὶ τῆς Γεωργίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀπαγορεύσεως καλλιεργείας καπνοῦ εἰς ἀκατάλληλα ἐδάφη». Ἡ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὰς ἐκθέσεις αὐτῆς ἐπὶ τῶν κάτωθι σχεδίων νόμων: 1) Περὶ κυρώσεως τοῦ μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Τσεχοσλοβακίας ὑπογραφέντος ἐν Πράγᾳ συμφώνου φιλίας, συνδιαλλαγῆς, διαιτησίας καὶ δικαστικοῦ διακανονισμοῦ. 2) Περὶ κυρώσεως τροποποιήσεων τοῦ Καταστατικοῦ τοῦ Διαρκοῦς Δικαστηρίου Διεθνοῦς Δικαιοσύνης, καὶ 3) Περὶ κυρώσεως τοῦ πρωτοκόλλου ἀποδοχῆς τῶν ἐπιφυλάξεων τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν εἰς τὸ καταστατικὸν τοῦ Διαρκοῦς Δικαστηρίου Διεθνοῦς Δικαιοσύνης. Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐνάρξεως τῆς ἰσχύος τοῦ ἀπὸ 26 Νοεμβρίου 1929 Διατάγματος καὶ περὶ κανονισμοῦ ἰατροδικαστικῆς ἀμοιβῆς ἀπὸ τῆς 5 Ἀπριλίου 1929». Ἡ ἐπὶ τῆς Συγκοινωνίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ κατασκευῆς καὶ συντηρήσεως τῶν ὁδῶν κειμένων διατάξεων». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Ναυτικῶν Πρακτόρων». Ἡ ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τῶν κάτωθι σχεδίων νόμων: 1) Περὶ τρόπου συνθέσεως ἐπιτροπῆς τοῦ νόμου 4413 περὶ καταρτισμοῦ πινάκων Μακεδονομάχων, καὶ 2) Περὶ καταρτισμοῦ ἐπιτροπῆς ἀναθεωρήσεως πινάκων ὀνομασίας ἐφέδρων ἀξιωματικῶν ἐξ ὁπλαρχηγῶν καὶ χορηγήσεως αὐτοῖς συντάξεως. Οἱ κ. κ. Γ. Παπανδρέου (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας) καὶ Γ. Μαρῆς (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν) ὑποβάλλουν σχέδιον νόμου «περὶ ἀπαλλαγῆς ἀπὸ τῆς καταβολῆς τελῶν ἀνανεώσεως ἐγγραφῆς τῶν ἀπόρων προσφύγων μαθητῶν τοῦ σχολείου τῶν Καλῶν Τεχνῶν». Ἀνακοινῶ ὡσαύτως τὰ κάτωθι ἔγγραφα τοῦ κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργοῦ. α) «Ἀπαντῶντες ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 97 τῆς 3)2)30 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Λεωνίδα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι δὲν σκοποῦμεν νὰ προτείνωμεν οὐδεμίαν τροποποίησιν τοῦ συστήματος τῶν ναυτικῶν χορηγημάτων.» β) «Ἀπαντῶντες ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 116 τῆς 10)2)30 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Νικολίτσα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν δὲν τηροῦνται βιβλία εἰσαγομένου ἐν συνόλῳ κατὰ μῆνα εἰς ἕκαστον τῶν καπνεργοστασίων καπνοῦ πρὸς κοπήν». γ) «Ἀπαντῶντες ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 93 τῆς 31)1)1930 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Ἡρακλείδου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι κατόπιν τῆς παρατηρηθείσης αὐξήσεως τῆς παραγωγῆς καπνοῦ εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς οἰκονομικῆς Ἐφορίας Ἁγυιᾶς καὶ τῆς βελτιώσεως τῆς ποιότητος αὐτοῦ θέλομεν ἐπιτρέψῃ τὴν χρησιμοποίησιν σιγαροχάρτου τοῦ δημοσίου παρὰ τῶν καπνοπαραγωγῶν τῆς περιφερείας ταύτης». δ) «Ἀπαντῶντες ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Ρεδιάδου ὑπ’ ἀριθ. 96 τῆς 1)2)1930, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Κατὰ τὸ ἔτος 1929 ἐξήχθη ἐξ Ἑλλάδος συνάλλαγμα ἐκ λιρῶν Ἀγγλίας 8.259.469 διὰ τὰς κατωτέρω ἀναφερομένας κρατικὰς δαπάνας:

στ) Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἐπαναφέρωμεν ὑμῖν συνημμένως τὴν ὑπ’ ἀριθ. 121 τῆς 10 μεσοῦντος μηνὸς ἐ. ἔ. ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Λευκάδος κ. Μάρκου Τσαρλαμπᾶ μὲ τὴν πληροφορίαν ὅτι τὸ δι’ ἐπισκευὴν τοῦ ἐν Λευκάδι ὑπ’ ἀριθ. 517 τῶν 8 τόννων ἀτμοοδοστρωτῆρος συνεργεῖον ἀνεχώρησεν ἤδη ἐξ Ἀθηνῶν διὰ Λευκάδα». Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν Ἀναφορῶν καὶ Ἐρωτήσεων Ὁ κ. Καλαντζάκος ἐπὶ ἀναφορᾶς κατοίκων Δωρίου Τριφυλλίας.

§2Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Οἱ κάτοικοι τοῦ Δήμου Δωρίου Τριφυλλίας παραπονοῦνται ὅτι παρὰ τὰς ἐπανειλημμένας δηλώσεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν περὶ παροχῆς εἰς τοὺς ταμίας ὁδηγιῶν ὅπως δέχωνται τὴν τμηματικὴν καταβολὴν αὐτοῖς τῶν ὀφειλομένων φόρων, αἱ εἰσπράξεις ἐνεργοῦνται μετ’ ἀσυνήθους σκληρότητος. Ὁ ἐκεῖ ταμίας προέβη εἰς ἐπανειλημμένας ἐκποιήσεις, καθ’ ἣν στιγμὴν οἱ κάτοικοι τῆς περιφερείας λόγῳ τῆς ἀσυζητησίας τοῦ μοναδικοῦ αὐτῶν προϊόντος, τοῦ ἐλαίου, διέρχονται δεινὴν οἰκονομικὴν κρίσιν.

§3Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἐδόθησαν ἐπανειλημμέναι ὁδηγίαι εἰς τοὺς ταμίας νὰ ἐπιδιώκουν τὴν εἴσπραξιν τῶν φόρων κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς συγκομιδῆς τῶν προϊόντων καὶ νὰ δέχωνται τμηματικὰς καταβολάς. Ἐὰν δὲ συμβαίνῃ νὰ ζητοῦν πληρωμὴν μετὰ τὴν ἐποχὴν τῆς συγκομιδῆς τοῦτο προέρχεται ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι οἱ ὀφειλέται ἀπέφυγον καὶ πάλιν νὰ πληρώσουν κατὰ τὴν ἐποχὴν ταύτην. Ὀφείλω νὰ προσθέσω ὅτι οἱ κ. κ. βουλευταὶ δὲν πρέπει νὰ υἱοθετοῦν ἀσυζητητεὶ καὶ νὰ μεταφέρουν ἐνταῦθα παράπονα περὶ πιέσεων, τὰ ὁποῖα εἶναι φανταστικά. Ἀκριβῶς ἐκ τῆς ἐπαρχίας τοῦ προλαλήσαντος κ. βουλευτοῦ ἐδημοσιεύθη πρὸ ἡμερῶν τηλεγράφημα μὲ ὑπογραφὴν «Παστώνης δικηγόρος», ἀναφέρον πιέσεις καὶ ἀγριότητα τῶν εἰσπρακτορικῶν ὀργάνων. Ἔσπευσα νὰ ζητήσω ἐξηγήσεις ἀπὸ τὸν ταμίαν, καὶ μὲ ἐπληροφόρησεν οὗτος ὑπευθύνως ὅτι τὰ καταγγελλόμενα εἶναι τελείως φανταστικά, ὅτι ὁ διὰ τῆς ὑπογραφῆς του καταγγέλλων ἀπέθανε πρὸ 15ετίας καὶ ὅτι δὲν ὑπάρχει κἂν τοιοῦτος δικηγόρος εἰς τὴν περιφέρειαν ἐκείνην, κατὰ τὴν βεβαίωσιν τοῦ Προέδρου τῆς κοινότητος.

§4Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Καὶ ὅμως ὑπάρχει.

§5Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ὁμοίας περίπου ἀκριβείας εἶναι καὶ ἄλλαι καταγγελίαι περὶ καταπιέσεων τῶν εἰσπρακτορικῶν ὀργάνων. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ παράπονον ὅτι εἴς τινας ἐφορείας ἐπῆλθεν ἀθρόα βεβαίωσις φόρων παλαιῶν χρήσεων πληροφορῶ τὴν Βουλήν, ὅτι ὅπου συνήντησα τοιαύτην καθυστέρησιν ἔδωκα ἀναλόγους ὁδηγίας, θὰ καταθέσω δὲ κατ’ αὐτὰς νομοσχέδιον δι’ οὗ σὺν τοῖς ἄλλοις θὰ ζητῶ ἐξουσιοδότησιν ἀπὸ τὴν Βουλὴν νὰ κανονίσω εἰς τμηματικὰς ἑξαμηνιαίας δόσεις τὴν καταβολὴν τῶν φόρων παρελθουσῶν χρήσεων, ὧν ἡ βεβαίωσις ἐγένετο ἀθρόως. Ἀλλ’ οἱ καθυστεροῦντες ὀφειλέται τῶν παλαιοτέρων χρήσεων πρέπει νὰ γνωρίζουν ὅτι ἐλήφθη δι’ αὐτοὺς πᾶν μέτρον ἐπιεικείας, ὅτι ἠλαττώθη ἡ ὀφειλή των σχεδὸν εἰς τὸ ἥμισυ καὶ ὅτι παρεσχέθησαν αὐτοῖς καὶ ἄλλαι εὐκολίαι, αἵτινες ἐδημιούργησαν προφανῆ ἀνισότητα ὑπὲρ αὐτῶν καὶ εἰς βάρος τῶν ἐγκαίρως καὶ εὐσυνειδήτως καταβαλόντων τοὺς φόρους. Δὲν δικαιοῦνται λοιπὸν νὰ παραπονοῦνται οἱ καθυστεροῦντες.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ξηρὸς ἐπὶ ἀναφορᾶς μετεκπαιδευομένων δημοδιδασκάλων.

§7Ν. ΞΗΡΟΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως ἐξετάσῃ μετ’ εὐμενείας τὰ αἰτήματα τῶν μετεκπαιδευομένων δημοδιδασκάλων, διότι φρονῶ ὅτι ταῦτα εἶναι ἐν πολλοῖς δίκαια.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κουτσίνας ἐπὶ ἀναφορᾶς ἀπολυθέντων ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν.

§9Ι. ΚΟΥΤΣΙΝΑΣ. Ἡ ἀναφορὰ αὐτή, κ. Πρόεδρε, ἀφορᾷ ἐκπαιδευτικοὺς ὑπαλλήλους δημοτικῆς καὶ μέσης ἐκπαιδεύσεως οἱ ὁποῖοι ἀπολυθέντες τὴν 15 Δεκεμβρίου ἐστερήθησαν τοῦ ἐπιδόματος τοῦ χορηγηθέντος κατὰ τὰς ἑορτάς καίτοι ὑπηρέτησαν ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν, ἐνῷ τοὐναντίον ἔλαβον τὸ ἐπίδομα ἄλλοι ὑπάλληλοι διορισθέντες τὰς παραμονὰς τῶν Χριστουγέννων.

§10Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας). Οἱαδήποτε δήλωσίς μου δὲν ἔχει πλέον καμμίαν πρακτικὴν σημασίαν.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τσαρλαμπᾶς.

§12Μ. ΤΣΑΡΛΑΜΠΑΣ. Πρόκειται κ. Πρόεδρε διὰ τὸ ζήτημα τὸ ὁποῖον συνεζητήθη χθές, τῶν οἴνων. Ἐκ μέρους τῆς ἐπαρχίας Λευκάδος ἥτις πλήττεται ἰδιαιτέρως, συνιστῶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὅπως λάβῃ τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα, διότι εἰδικῶς τὸ κρασὶ τῆς Λευκάδος εἰσαγόμενον εἰς Γαλλίαν ἀποτελεῖ τὸ κυριώτατον προϊὸν τῆς νήσου. Νομίζω λοιπόν, ὅτι ἐπιβάλλεται λῆψις μέτρων τοιούτων πρὸς ἐξασφάλισιν τῶν συμφερόντων τῶν οἰνοπαραγωγῶν.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαναστασίου.

§14Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἀπουσιάζει ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ παρακαλῶ νὰ ἀναβληθῇ.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φλῶρος.

§16Π. ΦΛΩΡΟΣ. Συνιστῶ θερμῶς τὴν ἀναφοράν.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τζερμιᾶς ἐπὶ ἀναφορᾶς συμβολαιογραφικῶν ὑπαλλήλων Θεσσαλονίκης.

§18Ν. ΤΖΕΡΜΙΑΣ. Συνιστῶ θερμῶς τὴν ἀναφοράν.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαθανάσης ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ τηλεγραφικοῦ χειριστοῦ Πετροπούλου.

§20Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἀφορᾷ τὸν κ. ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Συγκοινωνίας. Κατὰ τὸ 1926 κ. ὑπουργέ, ἐγένετο διαγωνισμὸς πρὸς πλήρωσιν θέσεως τηλεγραφητῶν. Τινὲς ἐκ τῶν ἐπιτυχόντων εἰς τὸν διαγωνισμὸν αὐτὸν συνέβη νὰ κληθῶσιν εἰς τὰς τάξεις τοῦ στρατοῦ πρὸ τῆς συμπληρώσεως τοῦ ἑξαμήνου. Ἕνεκα τοῦ λόγου αὐτοῦ, ὅταν κατόπιν ἀπελύθησαν τοῦ στρατοῦ εὗρον ὄχι μόνον τοὺς συγχρόνως διορισθέντας, ἀλλὰ καὶ τοὺς μεταγενεστέρως διορισθέντας ἤδη γενομένους μονίμους τηλεγραφητάς. Νομίζω ὅτι ἡ ὑπηρεσία εἰς τὴν πατρίδα, δὲν πρέπει νὰ γίνῃ αἰτία εἰς ἕνα ὑπάλληλον νὰ χάσῃ τὴν θέσιν του.

§21Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Συγκοινωνίας). Παρακαλῶ νὰ σταλῇ εἰς τὸ ὑπουργεῖον ἡ ἀναφορά.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαθανάσης ἐπὶ ἀναφορᾶς ἀποστράτων ἀξιωματικῶν Μεσολογγίου περὶ μὴ παροχῆς ψήφου εἰς τὰς γυναῖκας.

§23Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαθανάσης ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς γεωργικῆς ἑνώσεως.

§25Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἀφορᾷ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας. Ἡ ἕνωσις ἡ γεωργική, κ. ὑπουργέ, παρακαλεῖ ὅπως ρυθμισθῇ τὸ ζήτημα τῆς ἀποζημιώσεως αὐτῶν. Συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν καὶ παρακαλῶ νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, δεδομένου ὅτι εἶναι σύμφωνος καὶ πρὸς τὰς ἐπαγγελίας τῆς Κυβερνήσεως.

§26Κ. ΣΠΥΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Παρακαλῶ νὰ διαβιβασθῇ ἡ ἀναφορὰ εἰς τὸ ὑπουργεῖον.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φλῶρος ἐπὶ ἀναφορᾶς γεωργικῶν πιστωτικῶν συνεταιρισμῶν Δολιανῶν Ἠπείρου περὶ εἰσπράξεως τοῦ ἡμίσεος καθορισθέντος φόρου τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς.

§28Π. ΦΛΩΡΟΣ. Παρακαλῶ νὰ διαβιβασθῇ εἰς τὸ ἁρμόδιον ὑπουργεῖον.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καλογερᾶς ἐπὶ ἀναφορᾶς ἐφέδρων διορισθέντων ὡς ὑπαλλήλων εἰς διαφόρους δήμους ὑπὸ τῆς ἐπιτροπῆς ἐφέδρων καὶ μὴ προσληφθέντων εἰσέτι εἰς τὴν ὑπηρεσίαν.

§30Ι. ΚΑΛΟΓΕΡΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, πρόκειται περὶ τοῦ ἑξῆς ζητήματος: Ὑπάρχουν ὑπάλληλοι τινές, οἵτινες συμφώνως μὲ τὸν νόμον περὶ προστασίας ἐφέδρων διωρίσθησαν παρὰ τῆς Ἐπιτροπῆς ἐφέδρων εἰς τοὺς δήμους καὶ δὲν προσλαμβάνονται παρὰ τῶν δήμων. Εἶναι ρητὴ ἡ διάταξις τοῦ νόμου ἐκείνου κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ δῆμοι καὶ κοινότητες ὑποχρεοῦνται νὰ προσλάβουν αὐτούς. Νομίζω ὅτι εἶναι ἐπιβεβλημένον εἰς τὸ Κράτος, διότι αὐτοὶ προσέφερον τὰς ὑπηρεσίας τὰς ὁποίας προσέφεραν καὶ ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει χώρα ἴσως χρειασθῶμεν καὶ πάλιν τὰς ὑπηρεσίας των, νὰ λάβῃ πρόνοιαν καὶ ἐφιστῶ ἐπὶ τούτου τὴν προσοχὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, διότι ἂν ἐξακολουθήσῃ αὐτὴ ἡ ἄρνησις τοῦ δημάρχου νὰ προσλάβῃ τοὺς ἐπὶ τῇ βάσει νόμου διορισθέντας τὶ ἠμπορεῖ νὰ κάμουν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι;

§31Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Παρακαλῶ νὰ μοῦ σταλῇ ἡ ἀναφορά.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τζερμιᾶς ἐπὶ ἀναφορᾶς κατόχων ἐπιτρόπων.

§33Ν. ΤΖΕΡΜΙΑΣ. Πρόκειται, κ. Πρόεδρε, διὰ μερικοὺς οἱ ὁποῖοι δὲν ἔλαβον ἐγκαίρως γνῶσιν τῆς παρατάσεως τῆς προθεσμίας καὶ δὲν ἀντήλλαξαν τοὺς ἐπιτρόπους. Νομίζω ὅτι δὲν εἶναι ἠθικὸν ἐκ μέρους τοῦ Κράτους νὰ ἐξαφανίζῃ δικαιώματα κατόχων νομισμάτων, ὅταν τὰ δύο ἀναγκαστικὰ δάνεια κατεκρίθησαν τόσον ὑπὸ τῆς οἰκονομικῆς ἐπιστήμης. Νομίζω ὅτι ἡ παράτασις διὰ νὰ ἀνταλλαγοῦν αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἀνέρχονται εἰς μικρὸν ποσὸν ἀποτελεῖ ὑποχρέωσιν τοῦ Κράτους.

§34Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Τὸ ζήτημα εἶναι ὑπὸ μελέτην. Θὰ ἔπρεπε, ἐν τούτοις νὰ παρατηρήσω ὅτι δὲν εἶναι βέβαιον, ἂν θὰ δώσωμεν νέαν προθεσμίαν πρὸς ἀνταλλαγήν, ὅτι τῆς προθεσμίας αὐτῆς θὰ ἐπωφελοῦντο οἱ ἀρχικοὶ κάτοχοι τῶν γραμματίων καὶ ὄχι οἱ ἀγοράσαντες αὐτὰ εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμάς, διὰ νὰ τύχουν κατόπιν παρατάσεως τῆς προθεσμίας. Θὰ εἴμεθα βεβαίως διατεθειμένοι νὰ λάβωμεν μέτρα ἐπιεικείας ὑπὲρ τῶν πτωχῶν κατόχων οἱ ὁποῖοι ἐξ ἀμελείας ἔστω δὲν ἀντήλλαξαν τοὺς τίτλους. Ἀλλὰ νομίζω ὅτι ὁ κ. βουλευτὴς δὲν θὰ συνίστα νὰ βοηθήσωμεν ἐκείνους οἱ ὁποῖοι μετὰ τὴν ἐκπνοὴν τῆς προθεσμίας ἠγόρασαν τοὺς ἐπιτρόπους διὰ νὰ ἐπιτύχουν κατόπιν ἀπὸ τὸ Κράτος παράτασιν τῆς ἀνταλλαγῆς.

§35Ν. ΤΖΕΡΜΙΑΣ. Παραδέχομαι καὶ ὁμολογῶ, ὅτι εἰς τοιαῦτα ζητήματα δὲν ἠμποροῦσε νὰ λείψῃ ἡ ἐκμετάλλευσις. Ἀλλὰ ποῖος εἶναι ὁ ὑπεύθυνος δὲν θέλω νὰ ἐξετάσω.

§36Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Βεβαίως δὲν εἶναι τὸ Κράτος, διότι πάντοτε θὰ ἐτίθετο μία προθεσμία. Εἰς τὴν διάρκειαν μιᾶς τόσον μεγάλης προθεσμίας, κάθε ἕνας ποὺ εἶχεν ἐπιτρόπους ἠμποροῦσε πολὺ καλὰ νὰ τοὺς ἀνταλλάξῃ. Ὁπωσδήποτε τὸ ζήτημα εἶναι ὑπὸ μελέτην.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πριμίδης ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§38Ε. ΠΡΙΜΙΔΗΣ. Θὰ ἐπιτραπῇ καὶ εἰς ἐμὲ νὰ εἴπω δύο λέξεις ἐπὶ τοῦ ζητήματος, καθόσον καὶ κατὰ τὴν παρελθοῦσαν σύνοδον ἐπ’ εὐκαιρίᾳ σχετικῶν ἀναφορῶν, εἶχον συστήσει νὰ δοθῇ παράτασις διὰ τὴν ἀνταλλαγὴν τῶν ἐπιτρόπων, τόσον μᾶλλον καθόσον διὰ τὴν ἀνταλλαγὴν τῶν στεμμάτων ἐδόθη ὁλόκληρος πενταετία, ἐνῷ διὰ τὴν ἀνταλλαγὴν τῶν ἐπιτρόπων, ἐτερματίσθη ἡ ἀρχικὴ προθεσμία μετὰ διετίαν καὶ δὲν ἐδόθη οὐδεμία πέραν ταύτης προθεσμία. Ἡ δικαιολογία ὅτι πιθανὸν τινὲς νὰ ἔχουν κερδοσκοπήσῃ καὶ νὰ ἔχουν συγκεντρώσῃ εἰς χεῖρας των ἀριθμὸν ἐπιτρόπων, νομίζω ὅτι δὲν εἶναι ἀρκετὴ διὰ νὰ στερήσῃ τοὺς καλῇ τῇ πίστει κατόχους καὶ τοὺς ἐξ οἱουδήποτε λόγου μὴ δυνηθέντας νὰ προβῶσιν εἰς τὴν ἀνταλλαγὴν τῶν ἐπιτρόπων. Δὲν εἶναι δίκαιον χάριν τῶν ὀλίγων νὰ θυσιασθῶσιν οἱ πολλοί. Διότι ἐδῶ ἔχομεν ὡρισμένα παράπονα κατόχων ἐπιτρόπων οἱ ὁποῖοι ἔλειπον εἰς τὴν Ἀμερικὴν καὶ οἱ ὁποῖοι δὲν ἠδυνήθησαν νὰ λάβωσιν γνῶσιν τῆς προθεσμίας ἐγκαίρως διὰ νὰ προβῶσιν εἰς τὴν ἀνταλλαγήν. Δι’ αὐτὸ θὰ παρακαλέσω νὰ δοθῇ κἄποια παράτασις.

§39Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Σᾶς εἶπα ὅτι μελετᾶται τὸ ζήτημα.

§40Π. ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΗΣ. Καὶ πρὸ καιροῦ ἐπεσκέφθην τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἀνέπτυξα ὅτι τὸ δίκαιον συνηγορεῖ ὑπὲρ τῶν κατόχων ἐπιτρόπων οἱ ὁποῖοι δὲν κατώρθωσαν νὰ τοὺς ἀνταλλάξουν μὲ ἀναγκαστικὰς ὁμολογίας καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς ἀπήντησεν ὅτι θὰ ἐξήταζε τὸ ζήτημα. Πάντως οἱ πτωχοὶ ἐκεῖνοι ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἠναγκάσθησαν συνεπείᾳ τῆς ἐλλείψεως προθεσμίας νὰ καταφύγουν εἰς τοὺς ἐκμεταλλευτὰς δὲν εἶναι ἓν σφάλμα τι. Ἄλλως διὰ Κράτος εὐνομούμενον προθεσμίαι καὶ τρόποι ὑπεκφυγῆς διὰ τοιαύτας ὑποχρεώσεις εἶναι ἀσυμβίβαστοι. Θὰ ἦτο ἑπομένως εὐχῆς ἔργον νὰ δοθῇ μία νέα προθεσμία.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κουτσίνας ἐπὶ ἀναφορᾶς Μακεδονομάχων.

§42Ι. ΚΟΥΤΣΙΝΑΣ. Οἱ Μακεδονομάχοι διαμαρτύρονται διὰ τὴν μελετωμένην τροποποίησιν τοῦ νόμου 4413 καὶ ζητοῦν νὰ περιληφθῶσι καὶ δύο μέλη τῆς Ἐθνικῆς ὀργανώσεως «Παῦλος Μελᾶς» διότι γνωρίζουν τὰ πρόσωπα καὶ τὴν δρᾶσιν ἑκάστου. Παρακαλῶ νὰ ληφθῶσιν ὑπ’ ὄψιν αἱ ἐν τῇ ἀναφορᾷ ἐκτιθέμεναι ἀπόψεις.

§43Ν. ΤΖΕΡΜΙΑΣ. Βεβαίως. Αὐτοὶ γνωρίζουν τὰ πρόσωπα.

§44Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Διὰ τοῦ κατατεθέντος εἰς τὴν Βουλὴν σχεδίου νόμου λαμβάνεται πρόνοια ὅπως, εἰς τὴν ἐπιτροπὴν μετέχουν καὶ ἀξιωματικοὶ λαβόντες μέρος εἰς τοὺς Μακεδονικοὺς ἀγῶνας καὶ ἐντὸς ὀλίγου θὰ ἔλθῃ τὸ σχέδιον τοῦτο πρὸς συζήτησιν ὁπότε θὰ παρασχεθῇ εἰς τοὺς προλαλήσαντας ἡ εὐκαιρία νὰ ὑποστηρίξουν τὰς ἀπόψεις τῶν ἐνδιαφερομένων. Πάντως, ἀντιτίθεμαι εἰς τὴν ἐν τῇ ἐπιτροπῇ συμμετοχὴν μελῶν τῆς Ἐθνικῆς ὀργανώσεως «Παῦλος Μελᾶς».

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τζερμιᾶς ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Παγχαλκιδικοῦ συνεδρίου.

§46Ν. ΤΖΕΡΜΙΑΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ Παγχαλκιδικὸν συνέδριον διεμαρτυρήθησαν οἱ κάτοικοι, διότι ὑπάρχει εἷς νομάρχης ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει ἐπίγνωσιν τῶν καθηκόντων του καὶ ἔφθασε μέχρι τοῦ σημείου νὰ ἀπαγορεύσῃ εἰς τοὺς κατοίκους νὰ συγκροτήσουν ἓν συνέδριον εἰς τὸ ὁποῖον θὰ ἐξήταζον τὰ γενικὰ ζητήματα. Σημειώσατε ὅτι μεταξὺ τῶν Μουδανιῶν καὶ τοῦ Πολυγύρου ὑπάρχει ἀνταγωνισμός, διότι τὰ Μουδανιὰ ἀπετέλεσαν ἕνα μεγάλο κέντρον, τὸ ὁποῖον ἔχει ἰδιαίτερα συμφέροντα. Ὁ νομάρχης ὅμως παραμένει εἰς τὸν Πολύγυρον καὶ εἶναι ὑπὸ τὴν ἐπήρειαν τῶν Πολυγυρεωτῶν οἱ ὁποῖοι τὸν ἐπηρέασαν μέχρι τοῦ σημείου ὥστε νὰ ἀπαγορεύσῃ εἰς τοὺς κατοίκους νὰ κάμουν τὸ συνέδριον καὶ ἐξέδωκε καὶ ἐγκύκλιον ὅτι εἰς ἐκείνους ἐκ τῶν προέδρων οἱ ὁποῖοι θὰ εἶχον τὴν τόλμην νὰ μεταβοῦν, δὲν θὰ ἀνεγνώριζεν ὁδοιπορικὰ καὶ δὲν θὰ ἐπεκύρωνε τὰς ἀποφάσεις. Ἡ ἐνέργεια τοῦ νομάρχου εἶναι ἀντισυνταγματικὴ καὶ πρέπει νὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον ἐρεύνης καὶ νὰ σταλῇ εἰς τὸ σπῆτι του νὰ μάθῃ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ὡς ἀπόφοιτος καθηγητής, διότι διωρίσθη ἀπὸ ἀπόφοιτος καθηγητὴς νομάρχης, φαίνεται ὅτι δὲν ἔμαθε καλά· διότι ἐκτὸς τῆς ἄλλης ἀνεπαρκείας καὶ τὸ γεγονὸς ὅτι δὲν γνωρίζει τὸ Σύνταγμα, ἀποδεικνύει ὅτι δὲν μπορεῖ νὰ σταθῇ εἰς τὴν θέσιν του καὶ μάλιστα εἰς τοιαύτην περιφέρειαν.

§47Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Νὰ μοὶ σταλῇ ἡ ἀναφορὰ διὰ νὰ ἐξετάσω.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀνθρακόπουλος ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§49Σ. ΑΝΘΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ στάσις τοῦ νομάρχου Χαλκιδικῆς ἀπέναντι τοῦ ἀγροτικοῦ συνεδρίου τῆς Χαλκιδικῆς εἶναι γενικωτέρας σημασίας, διότι δὲν ἐμφανίζονται διὰ πρώτην φορὰν τοιαῦτα κρούσματα εἰς βάρος τῶν ἀγροτικῶν πληθυσμῶν. Ἀπὸ τὴν ἀναφοράν, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ἡ Ἐπιτροπὴ καὶ ἀπὸ ἓν σημείωμα, τὸ ὁποῖον μοῦ ἀφῆκε καὶ ἀπὸ τὰ ψηφίσματα καὶ τὰ αἰτήματα τοῦ Παγχαλκιδικοῦ συνεδρίου, βλέπω τὰ ἑξῆς: ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ τίποτε ἄλλο δὲν ἐζήτησαν, παρὰ τὴν βελτίωσιν τῆς θέσεώς των καὶ ὑπεδείκνυον εἰς τὴν Κυβέρνησιν ποῖα μέτρα πρέπει νὰ λάβῃ καὶ διὰ τὴν Χαλκιδικήν. Ἐπειδὴ δὲ μᾶς ἐδόθη ποτὲ εὐκαιρία καὶ ἐπεσκέφθημεν τὴν Χαλκιδικήν, ἔχομεν τὴν πεποίθησιν ὅτι τὸ τμῆμα τοῦτο τοῦ Ἑληνικοῦ Κράτους εἶναι πραγματικῶς ἐγκαταλελειμμένον. Τὸν χειμῶνα διὰ νὰ κατέλθουν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην οἱ κάτοικοι τοῦ τμήματος τούτου διατρέχουν περίπου ἀπὸ 70 ἕως 200 χιλιόμετρα κατατυραννούμενοι. Καὶ εἶχον δικαίωμα οἱ ἀγρόται νομίζω, νὰ συνέλθουν καὶ νὰ ζητήσουν τὴν βελτίωσιν τῆς θέσεώς των. Ἀλλ’ ἡ ὀργανωτικὴ ἐπιτροπή, ἡ ὁποία ἐζήτησε τοὺς συνεταιρισμοὺς εἰς τὰς κοινότητας ὅπως συνέλθουν καὶ συζητήσουν ἐπὶ τῶν ζητημάτων τῶν τοπικῶν, ὅπως συνήθως γίνεται εἰς τὴν Μακεδονίαν, ἀπηυθύνθη πρῶτον εἰς τὰς ἀρχάς. Τὸ συνέδριον ἦτο καθαρῶς τοπικόν, χωρὶς καμμίαν πολιτικὴν σημασίαν. Ἐν τούτοις ὁ νομάρχης λαβὼν γνῶσιν ὅτι συνεκλήθη συνέδριον, δι’ ἐγγράφου πρὸς τὴν ἀστυνομίαν λέγει «ἀπαγορεύεται ἡ σύγκλησις τοιούτου συνεδρίου, ἂν ἡμεῖς ἐντεῦθεν δὲν δώσωμεν τὴν ἄδειαν τῆς συγκλήσεως». Ἡ μόνη ὅμως ὑποχρέωσις τὴν ὁποίαν εἶχεν ἡ ὀργανωτικὴ ἐπιτροπὴ τοῦ συλλαλητηρίου, συνίστατο εἰς τὸ νὰ εἰδοποιήσῃ τὰς πολιτικὰς ἀρχὰς πρὸ 24 ὡρῶν. Πέραν τούτου οὐδεμίαν ἄλλην ἐνέργειαν δὲν ὤφειλε νὰ κάμῃ. Ἐν τούτοις ὁ νομάρχης ἠπείλησε τὴν ἐπιτροπὴν καὶ εἰδοποίησε τὸν πρόεδρον τῆς κοινότητος νὰ μὴ λάβῃ μέρος εἰς τὸ συνέδριον. Ἡ ἐκδήλωσις τῆς ἐνεργείας αὐτῆς τῶν ὀργάνων τῆς Κυβερνήσεως μᾶς ἄγει εἰς γενικώτερα συμπεράσματα. Καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος ν’ ἀναφέρω εἰς τὴν Βουλὴν, ὅτι ἐπεκτείνονται αἱ προσπάθειαι τῶν ὀργάνων τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἔναντι ἀκόμη τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ λαοῦ. Διότι ἔφθασαν τὰ ὄργανα ταῦτα μέχρι τοῦ σημείου νὰ καταπατήσωσι καὶ τὰ δικαιώματα ἡμῶν τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ λαοῦ, μὴ λαμβάνοντα μηδόλως ὑπ’ ὄψιν οὐδ’ αὐτὴν τὴν ἀσυλίαν ἡμῶν, τὴν ὁποίαν κατωχύρωσεν τὸ Σύνταγμα; Ἀκριβῶς διὰ νὰ εἴμεθα ἐλεύθεροι νὰ ἀναπτύσσωμεν τὰς ἰδέας μας καὶ τὰς γνώμας μας πρὸς τὸν λαόν, ἀλλὰ καὶ ν’ ἀναφέρωμεν πᾶν ὅ,τι συμβαίνει εἰς τὴν ὕπαιθρον, νὰ διαπαιδαγωγοῦμεν τοῦτον καὶ οὐχὶ νὰ τὸν ἀφήνωμεν νὰ κατευθύνεται εἰς ἀναρμόστους κατευθύνσεις. Ἀλλὰ δυστυχῶς τὸ ἐπεισόδιον τοῦτο δὲν εἶναι μερικῆς σημασίας, ὡς θὰ ἐπεθύμει καὶ θὰ ἐνόμιζέ τις, ἀλλ’ εἶναι γενικωτέρας σημασίας. Ἡμέραν τινὰ τοῦ παρελθόντος μηνὸς μὲ ἐκάλεσεν ὁ νομάρχης Σερρῶν εἰς τὸ γραφεῖόν του, ὅπως μὲ εἰδοποίησεν ὁ χωροφύλαξ. Ὁ χωροφύλαξ μὲ εἰδοποίησεν ὅτι μὲ θέλει ὁ νομάρχης εἰς τὸ γραφεῖον του μίαν Κυριακὴν 6 ἢ 7 Ἰανουαρίου. Μετέβην εἰς τὸ γραφεῖον τοῦ νομάρχου, εὗρον κλειστά. Ἐκ παραλλήλου ἐξῆλθεν ἕνας πολίτης, ὁ ὁποῖος μοὶ εἶπεν ὅτι ὁ νομάρχης δὲν εἶναι ἐδῶ ἀλλ’ εἰς τὸ γραφεῖον τοῦ διευθυντοῦ τῆς ἀστυνομίας. Μετέβην ἐκεῖ, εἶδον τὸν νομάρχην, τὸν ἠρώτησα τὶ ἤθελε νὰ μοῦ ἀνακοινώσῃ. Ὁ δὲ νομάρχης μοὶ εἶπεν ὅτι δὲν μὲ ἐκάλεσεν αὐτός. Ἀλλὰ ποῖος μὲ ἐκάλεσε; τὸν ἠρώτησα. Ὄπισθεν τῆς θύρας ἦτο ὁ διευθυντὴς τῆς ἀστυνομίας, ὁ ὁποῖος μοὶ λέγει ὅτι ἐκλήθητε παρ’ ἐμοῦ διὰ νὰ σᾶς ἀνακοινώσω κἄτι τι· τοῦ εἶπον ὅτι οἱ βουλευταὶ δὲν καλοῦνται εἰς τὴν ἀστυνομίαν. Ἐξηπατήθην, βλέπετε, διότι ἐκλήθην εἰς τὸ γραφεῖον τοῦ νομάρχου. Εἰς τὴν ἀστυνομίαν, τοῦ εἶπον, καλοῦνται οἱ κλέπται, οἱ λωποδύται, οἱ κακοῦργοι καὶ πᾶς Ἕλλην πολίτης ἀγράμματος ὁ ὁποῖος δὲν γνωρίζει τὰς ὑποχρεώσεις του καὶ τὰ δικαιώματά του καὶ τρομοκρατεῖται ἀπὸ τὰ διάφορα ἀστυνομικὰ ὄργανα διὰ τὸν α ἢ β λόγον. Ἐπομένως κακῶς ἐπράξατε. Εἴχατε τὴν ὑποχρέωσιν ἐγγράφως νὰ μοὶ ἀνακοινώσητε ὅτι θέλετε εἰς τὴν κατοικίαν μου. Ὁ διευθυντὴς τῆς ἀστυνομίας μοὶ εἶπεν ὅτι πρόκειται νὰ γίνῃ συλλαλητήριον, ὅτι πρόκειται νὰ μεταβῶ καὶ ἐγὼ καὶ νὰ ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὸν νόμον, ὅπου καὶ ἂν ἤθελον μεταβῆ. Παρετήρησα, ὅτι ἂν πρόκειται νὰ γίνῃ συλλαλητήριον γνωρίζω τὶ λέγει ὁ νόμος καὶ τὸ Σύνταγμα καὶ δὲν εἶχεν ὑποχρέωσιν νὰ μᾶς ὑποδείξῃ τὰ δικαιώματά μας καὶ τὰ καθήκοντά μας. Ἐπανέλαβεν ὁ διευθυντὴς τῆς Ἀστυνομίας, ἀσεβῶν καὶ αὐθαιρετῶν κατὰ παντὸς πλέον δικαιώματος τοῦ βουλευτοῦ, καὶ ἔλεγεν εἰς ἐμὲ ὅτι: «κ. βουλευτά, ὀφείλετε νὰ ἔχητε ὑπ’ ὄψει σας τὸν νόμον ἐκεῖ ποὺ μεταβαίνετε καὶ ἔχετε ὑποχρέωσιν νὰ κάμητε αὐτὴν τὴν σύστασιν ὅπου καὶ ἂν πᾶτε». Διαμαρτυρόμενος παρετήρησα δριμύτατα τὸν ἀστυνόμον. Τὸ ἀπόγευμα μετέβην εἰς ἕνα χωριό, ἀλλ’ εἶχεν εἰδοποιηθῆ ὁ ἀστυνομικὸς σταθμάρχης. Εἶχα μεταβῆ εἰς τὸ γραφεῖον τῆς κοινότητος ἵνα συζητήσω ζητήματα καθαρῶς κοινοτικὰ καὶ σχετικὰ μὲ τὴν στέγασιν. Εἶχεν ἐγκατασταθῆ ἐντὸς τοῦ γραφείου ὁ ἀστυνομικὸς σταθμάρχης. Εἰς τὰ Κάτω Πορρόϊα κατεσχέθη ὑπὸ τοῦ ἐκεῖ ἀστυνόμου μία προκήρυξις τοῦ ἀγροτικοῦ κόμματος. Εὐτυχῶς ἀπεδόθη ἀπὸ τὴν Δικαιοσύνην, διότι ὁ εἰσαγγελεὺς δὲν εὗρε τίποτε τὸ θίγον τὸ καθεστώς. Εἴδομεν ὅτι ἐνομίσθημεν ὡς στασιασταὶ καὶ ἐτέθημεν ὑπὸ καταδίωξιν. Κύριοι συνάδελφοι, ἡμεῖς οὐ μόνον διὰ τοῦ τύπου, ἀλλ’ εἶμαι ὑποχρεωμένος καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου νὰ δηλώσω ὅτι τὸ ἀγροτικὸν κόμμα τῆς Ἑλλάδος ὡς κόμμα τάξεως ἀντιτίθεται καὶ κατὰ τοῦ κομμουνισμοῦ ὡς ἀναρχικῆς καταστάσεως, ὡς καταστάσεως ἡ ὁποία ἀποβλέπει, ἐνεργεῖ, δρᾷ καὶ λειτουργεῖ ἐν Ρωσσίᾳ, ὡς καταστάσεως ἡ ὁποία πρώτιστα κτυπᾷ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ ν’ ἀντιτίθεται καὶ κατὰ τῆς κεφαλαιοκρατικῆς ἀναρχίας, ἡ ὁποία δημιουργεῖ τὴν σημερινὴν κατάστασιν τὴν Ἑλληνικήν. Ἐφ’ ὅσον τὸ κόμμα ἡμῶν ἔχει τὴν ἐξαιρετικὴν αὐτὴν θέσιν, νομίζω ὅτι τοιοῦτοι διωγμοὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καταλήξουν εἰς αἴσια συμπεράσματα, οὔτε ὑπὲρ τῆς κρατούσης τάξεως, οὔτε ὑπὲρ ἡμῶν, ἀλλὰ θὰ δημιουργηθῇ μία ἀναρχία ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἀμφότεροι θὰ ἐξέλθωμεν ζημιωμένοι. Ἐνόμισα ὅτι ἤμην ὑποχρεωμένος νὰ φέρω ταῦτα ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς, οὐ μόνον τῆς Κυβερνήσεως, διὰ νὰ σέβωνται περισσότερον τὰ ὄργανα τῆς Κυβερνήσεως τοὺς ἀντιπροσώπους τοῦ Λαοῦ, διότι ἡ ἐκλογὴ τοῦ βουλευτοῦ εἶναι γενικωτέρα νομίζω, ἐκπροσώπησις καὶ τῶν ἐλευθεριῶν τοῦ Λαοῦ. Ὅταν ὁ βουλευτὴς θίγεται κατὰ βάσιν εἰς τὴν ἐλευθερίαν τοῦ ἀτόμου του καὶ καλεῖται εἰς τὴν ἀστυνομίαν, ἀπὸ ἐκείνην τὴν στιγμὴν νομίζω ὅτι τὸ βουλευτικὸν ἀξίωμα δὲν πρέπει νὰ τὸ φέρῃ κανείς. Ἐγὼ θὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν νὰ λάβῃ ριζικώτερα μέτρα ἐναντίον τῶν κυρίων αὐτῶν, διότι ἂν θὰ ἐξακολουθήσουν νὰ τρομοκρατοῦν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, δὲν θὰ εἴμεθα ἡμεῖς ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ ἀνεχθῶμεν τοιαύτας τρομοκρατίας. Ἡ δὲ Κυβέρνησις εἶμαι πεπεισμένος ὅτι δὲν ἐνέχεται οὐδόλως εἰς τὴν πρᾶξιν ταύτην καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐγκρίνῃ τοιαῦτα μέτρα, διότι ἡ Κυβέρνησις εἶναι κατ’ ἐξοχὴν Κυβέρνησις Κοινοβουλευτικὴ καὶ ὑπὲρ τῶν κοινοβουλευτικῶν θεσμῶν ἀγωνίζεται.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν.

§51Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Πράγματι οἱ κ. συνάδελφοι δὲν προέβησαν ἁπλῶς εἰς σύστασιν, ἀλλὰ προσέδωκαν μορφὴν ἐπερωτήσεως. Θὰ ἔπρεπεν ἑπομένως κανονικώτερον νὰ κατατεθῇ ἐπερώτησις τόσον διὰ τὸν καθορισμὸν τῆς εὐθύνης τοῦ νομάρχου, ὅσον καὶ διὰ τὸν καθορισμὸν τῆς εὐθύνης τῆς ἀστυνομικῆς ἀρχῆς Σερρῶν. Ἐπειδὴ ἐν τούτοις ἐλέχθησαν πράγματα τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραμείνουν ἄνευ ἀπαντήσεως, ὀφείλω νὰ δηλώσω ὅτι ἡ Κυβέρνησις οὐδέποτε οὐδὲ πόρρωθεν ἐξεδήλωσε τὴν πρόθεσιν νὰ παρακάμψῃ μὲ οἱαδήποτε μέτρα τὸ συνταγματικὸν δικαίωμα τοῦ ἀναφέρεσθαι.

§52Σ. ΑΝΘΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ δὲν ἀπέδωκα τοιαύτην πρόθεσιν.

§53Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Εἴπατε ὅτι συστηματικῶς τὰ ὄργανα τῆς Κυβερνήσεως κάνουν τέτοια πράγματα. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἡ Κυβέρνησις τοὺς ἔδωκεν αὐτὰς τὰς ὁδηγίας Χαίρω πολὺ ὅτι δὲν θέλετε νὰ ἀποδώσητε μομφὴν τοιαύτην εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Συγκεκριμένως διὰ τὸ συνέδριον τὸ Παγχαλκιδικὸν πρώτην φορὰν ἔλαβον γνῶσιν ὅτι ὁ νομάρχης ἔλαβεν οἱαδήποτε μέτρα ἀνασταλτικὰ τοῦ δικαιώματος τοῦ συνέρχεσθαι. Ἐὰν ὅμως ἠμπορῶ νὰ σχηματίσω γνώμην ἀπὸ ὅσα γεγονότα ἐξετέθησαν νομίζω τοὐλάχιστον ἀπὸ ἓν σημεῖον τὸ ὁποῖον ἐξετέθη, ὅτι ὁ πρόεδρος τῆς κοινότητος δὲν ἠμπορεῖ, προκειμένου περὶ συνεδρίων ἀγροτικῶν τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ ἐκπροσωπήσουν ἓν κόμμα πολιτικόν, δὲν εἶναι σκόπιμον νὰ διασπαθίζῃ τὸ χρῆμα τῆς κοινότητος εἰς συνέδρια χαρακτῆρος πολιτικοῦ. Δὲν θέλω ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ νὰ συναγάγω συμπεράσματα καὶ ἐπὶ τῆς ἀκριβείας ἐκείνων τὰ ὁποῖα ἐλέχθησαν. Ἐὰν ὁ νομάρχης ἢ οἱαιδήποτε ἄλλαι ἀρχαὶ ὑπερέβησαν τὰ καθήκοντα τὰ ὁποῖα διαγράφονται ὑπὸ τοῦ νόμου, τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν θὰ πράξῃ τὸ καθῆκον του. Δὲν ἠμπορεῖ ὅμως νὰ προδικάσῃ περὶ ἀνεπαρκείας κλπ. τοῦ νομάρχου. Ὡς πρὸς τὸ ἕτερον σημεῖον τὸ ὁποῖον, καίτοι ἐκτὸς τοῦ θέματος τῆς ἐρωτήσεως, ἀνέπτυξεν ὁ ἀξιότιμος ἐκ Σερρῶν βουλευτής, τῆς ἔναντί του δηλαδὴ συμπεριφορᾶς ὡρισμένων κρατικῶν ὀργάνων καὶ συγκεκριμένως τοῦ ἀστυνομικοῦ διευθυντοῦ καὶ τοῦ νομάρχου, ἔχω νὰ παρατηρήσω τοῦτο: Βεβαίως δὲν ἔχουν οὐδεμίαν ὑποχρέωσιν οἱ κ. βουλευταὶ καλούμενοι ἀπὸ τὸν κ. νομάρχην νὰ πηγαίνουν ἕως τὸ γραφεῖον των. Καὶ ἀντιθέτως ὅμως, οὔτε ὁ κ. Νομάρχης εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ πηγαίνῃ εἰς τὸ γραφεῖον τῶν κ. βουλευτῶν. Ἐφ’ ὅσον ὅμως ὁ κ. νομάρχης εἶναι ἀρχὴ ἐκπροσωποῦσα τὴν Κυβέρνησιν γενικῶς, νομίζω ὅτι ἔχει κἄποιο δικαίωμα, ὄχι ν’ ἀξιώσῃ, νὰ παρακαλέσῃ καὶ μάλιστα διὰ ζητήματα ἐνδιαφέροντα, τοὺς ἀντιπροσώπους τοῦ Λαοῦ νὰ τοὺς παρακαλέσῃ νὰ ὑπάγουν εἰς τὸ γραφεῖον του. Ἐν τούτοις εἶναι ἐλεύθερος ὁ καθεὶς ἂν θέλῃ νὰ ὑπάγῃ. Δὲν νομίζω λοιπὸν ὅτι εἶναι ψεκτέος κατὰ τοῦτο ὁ νομάρχης. Οὔτε ἐπίσης ὁ ἀστυνομικὸς διευθυντής. Εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐπρόκειτο νὰ γίνῃ συλλαλητήριον ἐν ἀνοικτῷ χώρῳ ἄλλο τὸ ζήτημα ἂν εἶχον ἐσφαλμένας πληροφορίας, ἐὰν ἐνόμιζον ὅτι θὰ ἐπήρχετο διασάλευσις τῆς δημοσίας τάξεως — εἶχε δικαίωμα ἐκ τοῦ νόμου νὰ ἀπαγορεύσῃ τὴν ἐν ἀνοικτῷ χώρῳ συγκέντρωσιν. Ἐὰν τὴν ἀπηγόρευσε καὶ ἐν κλειστῷ χώρῳ ἀναμφισβητήτως εὑρίσκεται ἐκτὸς τοῦ κύκλου τῆς ἐφαρμογῆς τῶν νόμων, ἀναμφισβητήτως δὲ αἱ εὐθῦναι θὰ ἐλεγχθοῦν. Τοῦ ἐπεισοδίου αὐτοῦ ἔλαβον γνῶσιν καὶ ἐξ ἀναφορᾶς τοῦ ἀστυνομικοῦ διευθυντοῦ καὶ ἐξ ἀνακοινώσεως προσωπικῆς τοῦ ἰδίου. Ἐφ’ ὅσον ἀμφισβητεῖτε τὸ περιεχόμενον τῆς ἀναφορᾶς, διέταξα ἀνακρίσεις καὶ ἀναμένω τὸ πόρισμα διὰ νὰ κατανείμω τὰς εὐθύνας ἐκεῖ ὅπου πρέπει. Νομίζω ὅμως ὅτι θὰ ἔπρεπε καὶ τὰ κόμματα τὰ πολιτικὰ ὁσάκις πρόκειται νὰ προβαίνουν εἰς τοιαύτας ἐνεργείας ἐν Μακεδονίᾳ, καὶ ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει κἄποια μικρὰ ὀξύτης μεταξὺ διαφόρων ὁμάδων, νομίζω ὅτι θὰ ἔπρεπε τὰ κόμματα αὐτὰ νὰ ἔρχωνται εἰς κἄποιαν συνεννόησιν μὲ τὰς ἀρχὰς οὕτως ὥστε νὰ ἀποφεύγωνται αἱ αἰφνιδιαστικαὶ συγκεντρώσεις καὶ τὰ διάφορα ἐπεισόδια τὰ ὁποῖα καταγγέλλει ὁ κ. ἐκ Σερρῶν συνάδελφος. Ἐν πάσῃ περιπτώσει δίδω καὶ πάλιν τὴν βεβαίωσιν εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι, ὄχι μόνον ὡς μέλος τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ καὶ ὡς μέλος τῆς Βουλῆς, φειδόμενος τοῦ κύρους τοῦ βουλευτικοῦ ἀξιώματος θὰ ἐξακριβώσω τὶ συνέβη καὶ θὰ ἀποδώσω τὸ δίκαιον ἐκεῖ ὅπου πρέπει.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαφλέσσας ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς συνοικίας Ὑπαπαντῆς Καλαμῶν.

§55Ι. ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ. Ἀφορᾷ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης. Τὸ δημοτικὸν συμβούλιον Καλαμῶν διὰ ψηφίσματός του τῆς 27ης Ἰουνίου 1927 ἐδωρήσατο εἰς τὸ Δημόσιον γήπεδον εἰς τὸ καταλληλότερον τῆς πόλεως σημεῖον, ἵνα ἐπ’ αὐτοῦ ἀνεγερθῇ τὸ δικαστικὸν μέγαρον. Καίτοι ὅμως ηὐξήθησαν πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον καὶ τὰ τέλη τῆς ποινικῆς δικαιοσύνης, δὲν ηὐξήθη δυστυχῶς ἀναλόγως καὶ τὸ ἐνδιαφέρον τῶν ἁρμοδίων ὅπως ἴδωσι τὴν Δικαιοσύνην στεγαζομένην καὶ ἐν Καλάμαις εὐπρεπῶς πως. Ἠδύνατο τὸ ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης ὅμως, στρέφον καὶ πρὸς τὴν πόλιν τῶν Καλαμῶν τὸ εὐμενὲς καὶ προστατευτικὸν βλέμμα του, νὰ πεισθῇ ὅτι εὔκολον εἶναι νὰ ἀνεγερθῇ τὸ μέγαρον διὰ μικροῦ δανείου, τοκοχρεωλυσίου πρὸς ἐξόφλησιν τοῦ ὁποίου νὰ χρησιμοποιηθῇ τὸ χρηματικὸν ποσὸν τὸ ὁποῖον πληρώνεται ὡς ἐνοίκιον. Ἐπὶ πλέον τὸ Δημόσιον θὰ προσπορίζεται καὶ ἀρκετὰ εἰσοδήματα ἐκ τῆς ἐνοικιάσεως τῶν ὑπὸ τὸ δικαστικὸ μέγαρον καταστημάτων. Ἐν τέλει παρακαλῶ τὸν κ. ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης ὑπουργὸν ὅπως λάβῃ ὑπ’ ὄψει τὴν παράκλησιν ταύτην τῶν κατοίκων Καλαμῶν, οἵτινες ἐπιθυμοῦσι νὰ ἴδωσι τὴν Δικαιοσύνην στεγαζομένην εἰς μέγαρον ἀνάλογον πρὸς τὸ μεγαλεῖον τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ τὴν χαρακτηρίζῃ.

§56Δ. ΔΙΓΚΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Διὰ τὸ ζήτημα τοῦ δικαστικοῦ μεγάρου Καλαμῶν ἔλαβον ἀφορμὴν καὶ ἄλλοτε νὰ ἀσχοληθῶ, ἀλλ’ εἶχον τὴν τιμὴν νὰ δηλώσω πρὸς τὴν Βουλὴν ὅτι δὲν θὰ ἦτο ὀρθὸν νὰ ληφθῶσιν ὁριστικαί ἀποφάσεις εἴτε περὶ τοῦ μεγάρου τούτου, εἴτε περὶ ἄλλων, διότι καὶ ἀλλαχοῦ ὑπάρχει ἡ αὐτὴ ἀνάγκη, πρὶν ἢ γίνῃ νόμος τοῦ Κράτους τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἐκκρεμεῖ ἐνώπιον τῶν νομοθετικῶν σωμάτων καὶ τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν ἵδρυσιν εἰδικοῦ ταμείου περὶ ἀνεγέρσεως δικαστικοῦ μεγάρου καὶ φυλακῶν ἐν τῷ Κράτει. Τὸ ταμεῖον αὐτὸ προικίζεται καὶ μὲ ὡρισμένας προσόδους, θὰ εἶναι δὲ δυνατὸν ἐπὶ τῇ βάσει ἑνὸς γενικοῦ προγράμματος νὰ γίνῃ κἄποια οὐσιαστικωτέρα ἐργασία.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μαχαίρας.

§58Ε. ΜΑΧΑΙΡΑΣ. Τὴν προπαρελθοῦσαν ἑβδομάδα, κύριοι βουλευταὶ συνῆλθεν ἕν συνέδριον ἐργατῶν βυρσοδεψίας καὶ μεταξὺ ἄλλων θεμάτων, συνεζήτησαν καὶ τὸ ζήτημα ὅτι εἰς τὰς διαφόρους ἐπιτροπὰς αἱ ὁποῖαι συγκαλοῦνται διὰ τὰ γενικώτερα ζητήματα τοῦ τόπου δὲν συμπεριλαμβάνεται καὶ ἀντιπρόσωπος τοῦ ἐργατικοῦ κόσμου ἔστειλαν μάλιστα καὶ τηλεγράφημα διαμαρτυρόμενοι πρὸς τὴν Βουλήν, συγκεκριμένως δὲ παρεπονοῦντο ὅτι εἰς τὴν ἐπιτροπὴν διὰ τὴν μελέτην τοῦ ἐνοικιοστασίου, δὲν συμμετέχει οὐδὲ εἷς ἀντιπρόσωπος τῶν ἐργατῶν.

§59Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Τὸ παράπονον αὐτὸ τὸ εὑρίσκω δίκαιον.

§60Ε. ΜΑΧΑΙΡΑΣ. Ἕτερον ζήτημα διὰ τὸ ὁποῖον παρακαλοῦν ὅλον τὸν πολιτικὸν κόσμον νὰ εἶναι ἐν συναινέσει ὥστε οὗτος νὰ ὑποβληθῇ καὶ νὰ συζητηθῇ εἰς τὴν παροῦσαν σύνοδον ὁ θεσμὸς τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων.

§61Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Εἰς τὴν παροῦσαν σύνοδον εἶναι ἀδύνατον.

§62Ε. ΜΑΧΑΙΡΑΣ. Νὰ ὑποβληθῇ τοὐλάχιστον.

§63Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Καὶ ὁ ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης μᾶς εἶπεν ὅτι ἐπεξεργάζεται τὸ ὑπουργεῖον τὸ σχέδιον αὐτό, τὸ ὁποῖον εἶχε ἀποσταλῆ εἰς τὴν Κοινωνίαν τῶν Ἐθνῶν διὰ νὰ τὸ ἀποστείλῃ εἰς ὅλους τοὺς ἐνδιαφερομένους. Μόνον κατὰ τὴν νέαν σύνοδον τῆς Βουλῆς τοῦ Ὀκτωβρίου, μόνον τότε θὰ εἶναι παρεσκευασμένον τὸ νομοσχέδιον διὰ νὰ ὑποβληθῇ. Πῶς θὰ ὑποβάλωμεν νομοσχέδιον τοιαύτης σοβαρότητος χωρὶς νὰ ἀκούσωμεν ὅλας τὰς γνώμας; νὰ τὸ φέρωμεν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ νὰ τὸ ἀφίσωμεν κατόπιν ἔκθετον. Μὴ βιαζόμεθα, τοσούτῳ μᾶλλον καθόσον ἡ κατάστασις τῆς βιομηχανίας εἶναι τοιαύτη ὥστε δὲν μπορεῖ νὰ βιαζώμεθα. Τοῦτο μόνον μπορεῖ νὰ γίνῃ: Νὰ ἀποσπάσωμεν ἀπὸ τὸν γενικὸν νόμον τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων τὸ ζήτημα τῶν ἐπαγγελματικῶν κινδύνων, τὸ ὁποῖον ὡς εἶναι σήμερον παραμένει τερατῶδες. Διότι ἄνθρωποι οἵτινες προχθὲς ἀπέθανον θὰ πάρουν εἰς δραχμὰς χαρτίνας ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὥριζεν ὁ νόμος εἰς δραχμὰς χρυσᾶς. Λοιπὸν πρέπει νὰ ἀποσπάσωμεν ἀπὸ τὸ ὅλον νομοσχέδιον αὐτὸ τὸ ζήτημα καὶ νὰ τὸ ψηφίσωμεν τώρα, τὸ δὲ ἄλλο νὰ τὸ ψηφίσωμεν εἰς τὴν νέαν σύνοδον.

§64Ε. ΜΑΧΑΙΡΑΣ. Ἐπιτρέψατέ μου, κ. πρόεδρε, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ταύτῃ ἐξ ὀνόματος τῆς ἐργατικῆς τάξεως νὰ σᾶς παρακαλέσω ἂν ἦτο δυνατὸν νὰ ληφθῇ ἓν μέτρον ἀκόμη ὥστε νὰ δύνανται τὰ διάφορα σωματεῖα νὰ ἱδρύσουν ταμεῖα ἀλληλοβοηθείας.

§65Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Θὰ τὸ ἐξετάσωμεν καὶ τὸ ζήτημα αὐτὸ μετὰ τῆς μεγαλειτέρας προσοχῆς.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης ὥρας, αἱ λοιπαὶ ἀναφοραὶ ἀναβάλλονται. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς Ἡμερησίας διατάξεως.

§67Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας). Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ καταθέσω σχέδιον νόμου περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου «περὶ οἰκοκυρικῆς ἐκπαιδεύσεως». Τοῦτο ἀποτελεῖ λεπτομερειακὴν τροποποίησιν τοῦ ἰσχύοντος νόμου καὶ διὰ τοῦτο δὲν χρήζει εὐρυτέρας ἀναπτύξεως. Ἐπίσης σχέδιον νόμου «περὶ χορηγήσεως συνδρομῶν εἰς τὴν Μακεδονικὴν Ἐκπαιδευτικὴν Ἑταιρείαν καὶ τὸν Σύλλογον τῶν Φιλομούσων», ὡς καὶ «περὶ προσόντων τῶν καθηγητῶν τῆς Γαλλικῆς». Τὸ τελευταῖον τοῦτο ἔχει σκοπὸν νὰ διορθώσῃ μίαν θλιβερὰν κατάστασιν. Εἶναι γνωστὸν ὅτι, ὅπως διδάσκεται σήμερον ἡ Γαλλική, οὐδεὶς ἀπόφοιτος αὐτῆς εἶναι κάτοχος τῆς γλώσσης, διότι οὐδεμία σοβαρὰ πρόνοια ἐλήφθη ποτὲ διὰ τὸν καταρτισμὸν τῶν διδασκόντων αὐτήν. Ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ἰσχύοντος νόμου ἀπόφοιτοι γυμνασίου, ἀλλὰ ἐπίσης καὶ μὴ ἀπόφοιτοι, προσήρχοντο εἰς μίαν ἐπιτροπήν, ἐκ τῆς ὁποίας ἐλάμβανον πτυχίον καθηγητῶν τῆς Γαλλικῆς. Οἱ οὕτω προερχόμενοι καθηγηταὶ τῆς Γαλλικῆς, οὔτε ὑπὸ τῶν συναδέλφων των θεωροῦνται ἰσότιμοι, οὔτε εἰς τοὺς μαθητάς των ἐμπνέουν ἐμπιστοσύνην, δὲν ἦσαν δὲ σπάνιαι αἱ περιπτώσεις καθ’ ἃς ἀπετέλουν φαιδρὰ πρόσωπα. Ἤδη, διὰ τοὺς μέλλοντας καθηγητὰς τῆς Γαλλικῆς λαμβάνομεν πρόνοιαν, ὥστε νὰ ἔχουν φιλολογικὴν καὶ γλωσσικὴν μόρφωσιν, εἰς τρόπον ὥστε ἡ νέα τοὐλάχιστον γενεά, νὰ μὴ ἔχῃ τὴν τύχην τῆς ἰδικῆς μας, ἀλλὰ νὰ γίνῃ κάτοχος μιᾶς γλώσσης, ἥτις ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας εἶναι ἀνάγκη κοινωνική, ἀνάγκη ἐπιστημονική, ἀνάγκη ἐπαγγελματική. Καταθέτω ἐπίσης σχέδιον νόμου περὶ τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν. Εἶναι γνωσταί, κύριοι βουλευταί, αἱ θλιβεραὶ σκηναί, τὰς ὁποίας οἱ φοιτηταί, παρακινούμενοι ὑπὸ τῶν κομμουνιστῶν, ἐπροκάλεσαν, αἱ ὁποῖαι τοὺς ἀπεξένωσαν πάσης συμπαθείας τῆς κοινῆς γνώμης, καὶ διὰ τὰς ὁποίας δὲν ἀμφιβάλλομεν ὅτι πρῶτοι αὐτοὶ πικρῶς ἤδη θὰ μετενόησαν. Ἡ Κυβέρνησις ἐν συνεννοήσει μετὰ τῆς Συγκλήτου εἶχε δεχθῆ ὡρισμένα ἐκ τῶν αἰτημάτων αὐτῶν. Καὶ ἄλλα μὲν ἐτέθησαν εἰς ἐνέργειαν δι’ ἀποφάσεων τῆς Συγκλήτου, ἄλλα διὰ διαταγμάτων καὶ ἄλλα διὰ τῆς ὁδοῦ νομοθετικῆς καὶ περὶ τούτου προνοεῖ τὸ παρὸν νομοσχέδιον. Ρυθμίζονται δι’ αὐτοῦ αἱ τμηματικαὶ ἐξετάσεις, ἡ πώλησις τῶν βιβλίων γίνεται διὰ τοῦ ἐλευθέρου ἐμπορίου καὶ τερματίζεται οὕτω κατάστασις θλιβερά, ἡ ὁποία βεβαίως δὲν ἀποτελεῖ τίτλον τιμῆς διὰ τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν. (χειροκροτήματα). Ἡ Κυβέρνησις διαθέτει καὶ ἑκατομμύριον δραχμῶν διὰ τὸ ἀναγνωστήριον τοῦ Πανεπιστημίου καὶ 250.000 δραχμὰς δι’ ἀνανέωσιν τῶν βιβλίων τοῦ ἀναγνωστηρίου καὶ 50,000 δραχμὰς διὰ βραβεῖα ὑπὲρ τῶν ἀπόρων ἀριστευόντων φοιτητῶν. (χειροκροτήματα). Ἀλλὰ τὰ μέτρα ταῦτα δὲν εἶναι εἰμὴ ἀπαρχὴ τῶν γενικωτέρων μέτρων, τὰ ὁποῖα θὰ λάβωμεν διὰ τῆς τροποποιήσεως τοῦ ὀργανισμοῦ τοῦ Πανεπιστημίου. Ἀπεστείλαμεν πρὸς τὰς σχολὰς ἀπὸ τοῦ παρελθόντος μηνὸς ἐρωτήματα καὶ αἱ σχολαὶ ἐργάζονται μετ’ ἀξιεπαίνου ζήλου. Ἐλπίζομεν ὅτι ταχέως θὰ ἔχωμεν τὰς ἀπαντήσεις ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ διατυπώσωμεν τὰς μεταρρυθμίσεις εἰς ὀργανισμὸν τοῦ Πανεπιστημίου. Ἐπιφυλασσόμενοι λοιπὸν ν’ ἀναπτύξωμεν προσεχῶς εὐρύτερον τὰς ἀπόψεις μας, ἀρκούμεθα σήμερον εἰς τὴν δήλωσιν ὅτι εἰς τὴν ὑπόθεσιν τοῦ Πανεπιστημίου ἀποδίδομεν ἐντελῶς ἐξαιρετικὴν σημασίαν. Ἀναχωροῦμεν ἀπὸ τὴν πεποίθησιν ὅτι κανεὶς λαὸς δὲν ἀναγεννᾶται χωρὶς ἐκλεκτὴν ἡγέτιδα τάξιν. Ἀλλὰ τὴν ἡγέτιδα τάξιν παρασκευάζει τὸ Πανεπιστήμιον. Δι’ αὐτὸ ἡ ὑπόθεσις τοῦ Πανεπιστημίου εἶναι ὑπόθεσις ἐθνικὴ καὶ ὡς τοιαύτην τὴν ἐκτιμᾷ ἡ Κυβέρνησις. Καταθέτομεν ἐπίσης νομοσχέδιον περὶ τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης δι’ οὗ τροποποιεῖται ἡ μετάκλησις τῶν καθηγητῶν Ἀθηνῶν ὥστε νὰ καταστῇ εὐχερεστέρα. Ὅταν κατατεθοῦν αἱ μεταρρυθμίσεις τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν θὰ ἐκθέσωμεν τὰς ἀπόψεις μας καὶ διὰ τὸ νέον Πανεπιστήμιον. Σήμερον ἐπαναλαμαβάνομεν τὴν δήλωσιν ὅτι ἀποβλέπομεν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης μετὰ στοργῆς ἐξαιρετικῆς. Πιστεύομεν ὅτι ἡ ὕπαρξις αὐτοῦ εἶναι ὄχι μόνον δυνατὴ ἀλλὰ ἀπαραίτητος. 1) Διότι προκαλεῖ ἀναζωογόνησιν τοῦ ἀκαδημαϊκοῦ βίου τῆς Χώρας, μὲ τὴν εὐγενῆ ἅμιλλαν τῶν δύο Πανεπιστημίων καὶ ἡ ὁποία συμβολίζει γενικώτερον τὴν ἅμιλλαν μεταξὺ τῶν δύο πρωτευουσῶν τῆς Ἑλλάδος τῆς Πρωτευούσης τοῦ παρελθόντος καὶ τῆς Πρωτευούσης τοῦ μέλλοντος. (χειροκροτήματα). Τὴν θεωροῦμεν ἐπίσης ἀπαραίτητον διότι τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης ἀποτελεῖ πνευματικὸν κέντρον τῆς Ν. Ἑλλάδος, τὸ ὁποῖον μάλιστα ἔχει ἰδιαίτερον προορισμὸν μιᾶς εὐρυτέρας Βαλκανικῆς ἀκτινοβολίας. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν συμπλήρωσιν τῆς Νομικῆς σχολῆς ὁ κ. Πρωθυπουργὸς ἔχει δηλώσει ὅτι δέχεται τὴν σύστασιν αὐτὴν ὑπὸ τὸν ὅρον ὅμως τῆς λήψεως τῶν καταλλήλων ἀντιπλημμυρικῶν μέτρων κατὰ τῆς ὑπερπαραγωγῆς τῶν νομικῶν. Ὁ κ. Πρωθυπουργὸς ἔχει παρακαλέσει τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν κομμάτων νὰ συνέλθουν εἰς σύσκεψιν καὶ νὰ μελετήσουν τὰ μέτρα ταῦτα. Κατὰ παράκλησιν ἡμῶν ἡ σύσκεψις ἀνεβλήθη, διότι ἐκρίναμεν ὅτι ἔπρεπε ν’ ἀναμείνωμεν τὰς ἀπαντήσεις τῶν Πανεπιστημίων εἰς τρόπον ὥστε, ἐπὶ τῇ βάσει περισσότερον συγκριμένων δεδομένων, ληφθοῦν πεφωτισμέναι ὁριστικαὶ ἀποφάσεις. Τέλος καταθέτομεν τὸν ὀργανικὸν νόμον τῆς Διοικήσεως τῆς ἐκπαιδεύσεως: Ἱδρύομεν τὸν νέον θεσμὸν τοῦ ἀνωτάτου ἐκπαιδευτικοῦ συμβουλίου, μεταρρυθμίζομεν τὸ ὑπάρχον ἐκπαιδευτικὸν Συμβούλιον καθὼς καὶ τὰ περιφερειακὰ συμβούλια καὶ τέλος μεταρρυθμίζομεν τὰς διατάξεις περὶ διορισμοῦ καὶ μεταθέσεων. Τὸ περιφερειακὸν Ἐποπτικὸν συμβούλιον τῆς Δημοτικῆς, ὑφίσταται σήμερον ἀπαρτιζόμενον ἐκ τοῦ διευθυντοῦ τοῦ Διδασκαλείου ἢ τοῦ Γυμνασίου, ἑνὸς Πρωτοδίκου καὶ τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ. Ἐναντίον τῆς συνθέσεως ταύτης ἔχουν 3 αἰτήσεις: 1) ὅτι μετέχουν ξένα πρόσωπα· 2) ὅτι ὁ ἐπιθεωρητὴς ὡς ἐκ τούτου ἀσκεῖ ὑπέρμετρον ἐξουσίαν, καὶ 3) ὅτι ἀπορροφημένος ἐκ τῶν διοικητικῶν ἔργων δὲν ἐπιδίδεται εἰς τὴν ἐποπτικὴν καθοδήγησιν τοῦ κλάδου. Ὁ κλάδος προέτεινε διάφορον σύνθεσιν, ἐπιμένει εἰς τὴν παλαιάν του ἀντίληψιν περὶ αὐτοδιοικήσεως τοῦ κλάδου ὑποστηρίζει ὡς μέλη δύο αἱρετοὺς ἀντιπροσώπους αὐτοῦ. Συνεχίζων ἀναγινώσκει σχετικὴν περικοπὴν τοῦ ὑπομνήματος τῶν δημοδιδασκάλων Πατρῶν καὶ λέγει ὅτι ἐπιθυμεῖ εἰλικρινῶς νὰ παράσχῃ εἰς τὸν κλάδον τοῦτον πᾶσαν δυνατὴν ἠθικὴν ἱκανοποίησιν· 1) διότι εἶναι ἄξιος αὐτῆς καὶ 2) διότι μόνον ἱκανοποιούμενος θὰ ἐπιδοθῇ μετὰ ζήλου εἰς τὴν ἐκπλήρωσιν τοῦ καθήκοντός του καὶ θλίβομαι λέγει, διότι εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ἀδυνατῶ νὰ ἀνταποκριθῶ εἰς τὴν ἐπιθυμίαν των ταύτην. Ἀλλὰ ἐκδήλωσις στοργῆς δὲν ἠμπορεῖ, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ εἶναι ἡ ρυμούλκησις, πρέπει πάντοτε νὰ εἶναι ἡ καθοδήγησις. Ὁ κλάδος ὑποστηρίζων τὴν αὐτοδιοίκησιν αὐτοῦ πλανᾶται. Διότι αὐτοδιοίκησις τοῦ κλάδου σημαίνει ἄρνησιν τῆς ἐννοίας τοῦ Κράτους καὶ παρανόησιν τῆς Δημοκρατίας. Αὐτοδιοίκησις τοῦ κλάδου θὰ ζημιώσῃ ἀσφαλῶς καὶ τὴν ἐκπαίδευσιν ἀλλὰ καὶ τοὺς διδασκάλους. Θὰ ζημιώσῃ τὴν ἐκπαίδευσιν διότι εἰς τὴν θέσιν τοῦ γενικοῦ συμφέροντος θὰ ὑποκατασταθῇ τὸ μερικὸν ἐπαγγελματικὸν συμφέρον. Αὐτὸ θὰ ζημιώσῃ καὶ τοὺς διδασκάλους, διότι θὰ τοὺς παραδώσῃ πάλιν εἰς τὴν συναλλαγὴν καὶ δὲν ἐπιτρέπεται εἰς τὴν πολιτείαν ἡ ὁποία ἐπάλαισεν ἐπὶ μακρὸν πρὸς κατάλυσιν τὴν κομματικῆς συναλλαγῆς νὰ ἐνδώσῃ σήμερον καὶ νὰ ἐπαναφέρῃ εἰς τὸν κλάδον τὴν ὑπαλληλικήν, τὴν συναδελφικὴν συναλλαγήν, ἡ ὁποία θὰ ἀποβῇ μάλιστα χειροτέρα. Ἀλλ’ ἐὰν ἀρνούμεθα τὴν ἀρχὴν τῆς αὐτοδιοικήσεως τοῦ κλάδου, εἰς τὰ περιφερειακὰ συμβούλια ἐμεριμνήσαμεν ὅμως διὰ πᾶσαν δυνατὴν βελτίωσιν αὐτῶν. Περιωρίσαμεν τὸ ἀνέκκλητον τῶν πειθαρχικῶν ποινῶν μόνον εἰς 15 ἡμέρας ἀντὶ μηνός, ἐδώσαμεν ἀποζημίωσιν κατὰ συνεδρίασιν καὶ εἰς τὰ δύο ἄλλα μέλη ὥστε νὰ προσέρχωνται, ὑπεχρεώσαμεν τὸν ἐπιθεωρητὴν νὰ καταρτίζῃ ἡμερησίαν διάταξιν πρὸ 3 ἡμερῶν, ἐδώσαμεν καὶ εἰς τὰ ἄλλα μέλη τὸ δικαίωμα νὰ ἀναγράφουν εἰς αὐτὴν θέματα, συνεστήσαμεν παρ’ ἑκάστῳ ἐπιθεωρητῇ θέσιν γραφέως, διὰ νὰ τὸν ἀπαλλάξωμεν ἀπὸ τὸν φόρτον τῆς γραφικῆς ὑπηρεσίας καὶ τέλος καθωρίσαμεν ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐπιθεωρητῶν ἀπὸ 71 θὰ ἀνέλθῃ εἰς 120. Εἶναι προφανὲς ὅτι εἷς ἐπιθεωρητὴς ἀναλογῶν σήμερον πρὸς 200 δημοδιδασκάλους δὲν ἐπαρκεῖ. Διὰ τῆς αὐξήσεως τοῦ ἀριθμοῦ αὐτῶν ἐξυπηρετεῖται προφανῶς καὶ ἡ ἐκπαίδευσις καὶ ὁ κλάδος καὶ χαίρομεν διότι δυνάμεθα νὰ προσφέρωμεν αὐτὴν τὴν ὑπηρεσίαν διότι εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν συμπίπτει τὸ συμφέρον τῶν διδασκάλων μὲ τὸ γενικώτερον συμφέρον τῆς ἐκπαιδεύσεως. Ὡς πρὸς τὰ περιφερειακὰ συμβούλια δημιουργοῦμεν, λέγει τοιαῦτα ἤδη τὸ πρῶτον. Κατὰ τὴν μελέτην τοῦ θέματος τούτου ἀνέκυψε ἐνώπιον ἡμῶν ἀκέραιον τὸ πρόβλημα τῆς ἀποκεντρώσεως. Ὑποστηρίζουν τινὲς ὅτι ἡ αὐτοδιοίκησις καὶ ἡ ἀποκέντρωσις ἠμποροῦν νὰ ἔχουν ἰδίαν περιφέρειαν ἐφαρμογῆς. Πλάνη. Διότι οἱ θεσμοὶ εἶναι βασικῶς διάφοροι. Ἡ περιφέρεια τῆς αὐτοδιοικήσεως εἶναι ἐκείνη εἰς τὴν ὁποίαν ὑφίσταται τοπικὴ συνείδησις. Διότι ἡ αὐτοδιοίκησις καλεῖται νὰ ἐπιδιώξῃ τοπικοὺς σκοπούς, διότι καλεῖται νὰ προσφέρῃ πόρους καὶ νὰ ἀναλάβῃ πρωτοβουλίας. Εἶναι προφανὲς ὅτι ἐπιβάλλεται νὰ ὑπάρχῃ ἡ συνείδησις τοῦ τοπικοῦ σκοποῦ, ἡ ὁποία θὰ κεντρίζῃ πρὸς θυσίας καὶ δρᾶσιν. Ἀντιθέτως ἡ ἀποκέντρωσις εἶναι ἄσχετος πρὸς τὴν τοπικὴν συνείδησιν. Εἶναι ἀπολύτως ἐξηρτημένη ἀπὸ τὴν ποσοτικὴν ἐπάρκειαν τῶν ὀργάνων τοῦ Κράτους καὶ ἀκριβῶς ἡ ἀνεπάρκεια τούτων ἐδημιούργει καὶ εἰς ἡμᾶς τὴν δυσχέρειαν τῆς καταλλήλου συνθέσεως τῶν περιφερειακῶν ἐποπτικῶν συμβουλίων τῆς Μέσης. Μετὰ μακρὰν μελέτην τοῦ ζητήματος κατελήξαμεν εἰς τὴν σύνθεσιν αὐτοῦ ἐκ τριῶν γενικῶν ἐπιθεωρητῶν, δηλαδὴ τῶν δύο γειτονικῶν εἰδικῶν περιφερειῶν καὶ ἑνὸς γενικοῦ ἐπιθεωρητοῦ τῶν φυσικομαθηματικῶν, τὴν ὁποίαν ὁμολογοῦμεν ὅτι θεωροῦμεν λύσιν εὐτυχῆ. Ὡς πρὸς τὸ ἐκπαιδευτικὸν συμβούλιον τὸ ὑφιστάμενον τοιοῦτον εἶναι γνωστὸν ὅτι ἔχει τρεῖς προορισμούς. Τὸν παιδαγωγικόν, τὸν ἐποπτικόν, καὶ τὸν διοικητικόν. Τὸν παιδαγωγικόν του προορισμὸν ἕως τώρα δὲν κατώρθωσε νὰ ἐκπληρώσῃ καὶ ἀρκεῖ πρὸς ἀπόδειξιν ἡ ὑπόμνησις ὅτι δὲν κατώρθωσεν ἀκόμη νὰ συντάξῃ πρόγραμμα ἑξαταξίου γυμνασίου ἐξακολουθοῦν δὲ καὶ σήμερον εἰς τὰς 2 πρώτας τάξεις νὰ χρησιμοποιοῦν τὸ πρόγραμμα τοῦ Ἑλληνικοῦ σχολείου. Ὡς πρὸς τὰ διοικητικὰ αὐτοῦ ἔργα εἶναι γνωστὸν ὅτι ἐφέτος πρὸ παντὸς ἐκάμφθη ὁλοσχερῶς ὑπὸ τὸ βάρος τῆς νέας ἐκπαιδευτικῆς μεταρρυθμίσεως. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου τὸ διχοτομοῦμεν καὶ τὸ εἰδικεύομεν, χωρίζομεν τὸ γνωμοδοτικὸν ἀπὸ τοῦ διοικητικοῦ. Τὸ πρῶτον θὰ εἶναι πενταμελὲς καὶ θὰ ἔχῃ προορισμὸν νὰ συντάσσῃ προγράμματα, ὁδηγίας, νὰ συγκαλῇ συνέδρια καὶ νὰ γνωμοδοτῇ ἐπὶ νομοσχεδίων καὶ διαταγμάτων. Τὸ διοικητικὸν συμβούλιον διχοτομοῦμεν ἐπίσης εἰς τμῆμα δημοτικῆς καὶ τμῆμα μέσης. Οὕτω καὶ τὰ κύρια αὐτῶν ἔργα θὰ διεκπεραιοῦν ἐπαρκῶς καὶ ἐπιθεωρήσεις θὰ ἐνεργοῦν. Ὡς πρὸς τὰς μεταθέσεις, λέγει, συνεχίζων, λαμβάνομεν πρόνοιαν πρὸς τὸν τερματισμὸν τῆς ἀθλίας καταστάσεως ἥτις συνίσταται εἰς τὴν ἐνέργειαν μεταθέσεων ἐντὸς τοῦ σχολικοῦ ἔτους. Τοιαῦται ἐφεξῆς ἀπαγορεύονται. Ἐντὸς τοῦ Ἰουλίου θὰ ἐνεργοῦνται καὶ ἐντὸς τοῦ Αὐγούστου θὰ δημοσιεύονται. Ἀπαγορεύομεν μάλιστα συνεδριάσεις τῶν συμβουλίων κατὰ τὸν Αὔγουστον. Δὲν ὑπολείπονται παρὰ αἱ μεταθέσεις λόγῳ ποινῆς καὶ τοιαῦται λόγῳ κενώσεως ἐκ θανάτου, ἀλλὰ καὶ τότε θὰ εἶναι μία ἡ μετάθεσις καὶ ὄχι ὡς μέχρι τοῦδε ἅλυσις μεταθέσεων. Ἐλπίζομεν τοιουτοτρόπως ὅτι ἡ ἐφετεινὴ ἀταξία τῶν μεταθέσεων εἶναι ἡ τελευταία. Ἤδη ἀπὸ τοῦ προσεχοῦς σχολικοῦ ἔτους πλήρης τάξις θὰ ἀποκατασταθῇ εἰς τὴν λειτουργίαν τῆς ἐκπαιδεύσεως. Ὀργανοῦμεν, λέγει, τέλος νέον θεσμὸν τὸν τοῦ ἀνωτάτου ἐκπαιδευτικοῦ συμβουλίου διὰ τοῦ ὁποίου ἀποκαθιστῶμεν ἑνιαῖον ῥυθμόν, ἑνότητα κατευθύνσεως εἰς τὴν ἐκπαίδευσιν. Ἀπὸ μακροῦ ἐπεδιώκετο ἡ ἑνότης τῆς διοικήσεως τῶν διαφόρων κλάδων τῆς ἐκπαιδεύσεως, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐγκατεσπαρμένοι εἰς τὰ διάφορα ὑπουργεῖα. Ἀλλὰ ἐπὶ τούτου δὲν ὑφίσταται συμφωνία καὶ διὰ τοῦτο ἐπεδιώξαμεν νὰ ἐπιτύχωμεν διὰ τοῦ νέου θεσμοῦ ἑνότητα κατευθύνσεως, ἡ ὁποία ὑποθέτομεν ὅτι λύει τὸ ζήτημα. Τὸ ἀνώτατον ἐκπαιδευτικὸν συμβούλιον συντίθεται ἀπὸ ἀντιπροσώπους τῶν ἁρμοδίων ὑπουργείων, τῶν ἀνωτάτων ἐπιστημονικῶν ἱδρυμάτων, καθὼς καὶ τῶν σχετικῶν ἐπιμελητηρίων, θὰ συνέρχεται δὲ κατ’ Ὀκτώβριον μὲν πρὸς καθορισμὸν τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, τῶν ἐπιτροπῶν καὶ τῶν εἰσηγητῶν, τὸν δὲ Ἀπρίλιον πρὸς συζήτησιν τῶν θεμάτων. Θὰ ἐκδίδῃ δὲ κατ’ ἔτος ἐπετηρίδα εἰς τὴν ὁποίαν θὰ δημοσιεύωνται αἱ εἰσηγήσεις καὶ τὰ γενικὰ των πορίσματα, ὥστε ἡ πολιτεία καὶ ἡ κοινωνία νὰ ἔχουν κατ’ ἔτος μίαν πλήρη εἰκόνα τῆς ἐκπαιδευτικῆς καταστάσεως τῆς Χώρας. Ἐλπίζομεν, ὅτι ὁ νέος θεσμὸς θὰ ἀποδώσῃ ἀγαθὰ ἀποτελέσματα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡμεῖς θὰ τὸν συνοδεύσωμεν εἰς τὴν ζωήν του μὲ τὰς καλυτέρας εὐχάς μας. Τοιουτοτρόπως, κύριοι βουλευταί, μαζὶ μὲ τὰς τροποποιήσεις τῶν ὀργανισμῶν τῶν Πανεπιστημίων, τὰς ὁποίας ἐλπίζομεν προσεχῶς νὰ καταθέσωμεν ἐνώπιον ὑμῶν, ὁλοκληροῦται νομοθετικῶς ὁ κύκλος τῆς ἐκπαιδευτικῆς μεταρρυθμίσεως. Ἀλλὰ ὀφείλομεν νὰ ὁμολογήσωμεν ὅτι δὲν ὑπερτιμῶμεν τὴν ἀξίαν τῶν νόμων. Οἱ νόμοι καθ’ ἡμᾶς εἶναι ἁπλῶς δυνατότητες, αἱ ὁποῖαι ἀναμένουν πραγματοποίησιν. Εἶναι σχήματα τὰ ὁποῖα ἀναμένουν περιεχόμενον. Εἶναι ἡ κοίτη, ἡ ὁποία ἀναμένει τὰ νάματα τῶν πηγῶν πρὸς ἄρδευσιν τῆς γῆς. Λέγουν ὅτι ἡ ἀπόδοσις τῆς γῆς εἶναι ἀνάλογος πρὸς τὴν ἀγάπην τοῦ γεωργοῦ. Ἀλλ’ ἡ βαθεῖα ἀλήθεια ἰσχύει πρὸ πάντων διὰ τοὺς πνευματικοὺς ἀγρούς, ὅπου φύονται τὰ ἄνθη τῶν ψυχῶν τῆς νεότητος. Ἡ ἀπόδοσις αὐτῶν εἶναι ἀπολύτως ἀνάλογος πρὸς τὴν ἀγάπην τῶν διδασκάλων καὶ δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς ἡ τυπικὴ ἐκπλήρωσις τοῦ καθήκοντος τῶν διδασκάλων εἶναι ἀπολύτως ἀνεπαρκής. Χρειάζεται πίστις. Καὶ τὴν πίστιν αὐτήν, τὴν ἀγάπην εἰς τὴν ἐμψύχωσιν τῆς νεότητος, ἀπευθυνόμενος σήμερον πρὸς τοὺς Ἕλληνας διδασκάλους ἐπικαλούμεθα «θὰ σᾶς θαυμάσουμεν μαϊμοῦδες καὶ παιδιὰ ἂν εἶναι τέτοια ἡ ἐπιθυμία σας. Μὰ καμμία δὲ θ’ ἀγγίξετε καρδιά ἂν ὁ λόγος σας δὲν βγαίνει ἀπ’ τὴ καρδιά σας....» Εἶναι ὁ βαρὺς λόγος τοῦ Φάουστ, ὁ ὁποῖος ἀπευθύνεται πρὸς τοὺς ἡγέτας τῆς παιδείας τοῦ Ἔθνους. (χειροκροτήματα).

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὰ ὑποβληθέντα παρὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας σχέδια νόμου εἶναι τὰ ἑξῆς: 1) «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 4360 περὶ ἱδρύσεως διδασκαλείου οἰκοκυρικῆς ἐκπαιδεύσεως». 2) «Περὶ χορηγίας ἐφ’ ἅπαξ συνδρομῆς εἰς τὴν Μακεδονικὴν ἐκπαιδευτικὴν ἑταιρείαν καὶ τὸν σύλλογον φιλομούσων Μιτυλήνης». 3) «Περὶ μορφώσεως καθηγητῶν τῆς Γαλλικῆς γλώσσης». 4) «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τοῦ ὀργανισμοῦ τοῦ Ἐθνικοῦ Καποδιστριακοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν». 5) «Περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 25 τοῦ νόμου 3341 περὶ ἱδρύσεως Πανεπιστημίου ἐν Θεσσαλονίκῃ» καὶ 6) Περὶ διοικήσεως τῆς ἐκπαιδεύσεως. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔχει τὸν λόγον.

§69Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Κύριοι βουλευταί, λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ εἰσηγηθῶ εἰς τὴν Βουλὴν σχέδιον νόμου «περὶ ὀργανώσεως τοῦ λιμένος Πειραιῶς». Τὴν σπουδαιότητα τοῦ θέματος τὸ ὁποῖον ῥυθμίζει, τὸ ὁποῖον ἐπιδιώκει νὰ ρυθμίσῃ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, ὅλοι γνωρίζετε κάλλιστα καὶ δὲν ἔχω ἀνάγκην νὰ τὴν ἀναπτύξω. Θὰ ἤθελον μόνον δι’ ὀλίγων νὰ σᾶς δώσω μίαν εἰκόνα ὅλως διόλου ὠχρὰν βεβαίως τῆς καταστάσεως διὰ τὸν λιμένα Πειραιῶς. Τὴν ἀνάγκην τῆς ὀργανώσεως τοῦ λιμένος τοῦ Πειραιῶς προεκάλεσεν κυρίως τὸ ἐργατικὸν ζήτημα τοῦ τούτου. Εἰς τὰς ἀρχὰς μάλιστα τὸ πρῶτον νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον εἶχεν συνταχθῆ ἀφεώρα τὴν ῥύθμισιν τοῦ ἐργατικοῦ ζητήματος, ἀλλὰ ἀπὸ τὰς εἰδικὰς συζητήσεις καὶ μελέτας προήχθημεν εἰς τὴν ἀπόφασιν ὅπως ρυθμίσωμεν ὁλοκληρωτικῶς τὸ ζήτημα τῆς διοικήσεως τοῦ λιμένος Πειραιῶς, τοῦ ὁποίου μίαν μόνον ἄποψιν ἀποτελεῖ τὸ ἐργατικὸν ζήτημα. Κατὰ τὸ νῦν καθεστὼς εἰς τὸν Πειραιᾶ οἱ ἐργάται διαιροῦνται εἰς δύο τάξεις, εἰς τοὺς κομιστὰς τοῦ τελωνείου καὶ τοὺς καθ’ ἑαυτὸ λιμενεργάτας, τοὺς πρώτους ἀνερχομένους εἰς ἕνα ἀριθμὸν 1130 καὶ τοὺς ἄλλους εἰς 3600 καὶ κἄτι. Ἡ πρώτη κατηγορία τῶν ἐργατῶν τοῦ τελωνείου ὑπάγονται ὑπὸ τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν καὶ διεξάγουν ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν τὴν κομιστικὴν ὑπηρεσίαν χωρὶς κανένα κανονισμὸν ὑπηρεσίας. Ἐψηφίσθησαν καὶ νόμοι διετυπώθησαν καὶ κανονισμοὶ οἱ ὁποῖοι οὐδέποτε ἐφηρμόσθησαν, διότι τὴν ἐφαρμογὴν ἀπηγόρευσαν οἱ ἀμέσως ἐνδιαφερόμενοι, οἱ ἐργάται, τὸ δὲ κράτος ἐνόμισεν ὅτι ἔπρεπε νὰ ὑποταχθῇ εἰς τὴν ἀντίδρασιν αὐτήν. Ὑπὸ τὴν ἔποψιν λοιπὸν τῆς διεξαγωγῆς τῆς κομιστικῆς ὑπηρεσίας, ἠμπορῶ νὰ εἴπω χωρὶς ὑπερβολὴν ὅτι ὑπάρχει πλήρης ἀναρχία. Σημειωτέον ἀκόμη ὅτι τὰ τιμολόγια τῆς κομιστικῆς ὑπηρεσίας εἶναι ἀκριβά, χωρὶς ἐντεῦθεν νὰ εἶναι βέβαιον ὅτι οἱ ἐργαζόμενοι εἰς τὴν κομιστικὴν ὑπηρεσίαν ἀπολαμβάνουν ἐπαρκῆ ἀμοιβήν. Ἀνάλογα συμβαίνουν καὶ εἰς τοὺς λιμενεργάτας οἱ ὁποῖοι ὑπάγονται εἰς τὴν δικαιοδοσίαν τοῦ ὑπουργείου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ οἱ ὁποῖοι ἐνῷ τὰ φορτοεκφορτωτικὰ δικαιώματα καὶ τὰ τιμολόγια εἶναι ἀκριβά, ἐν τούτοις δὲν εἶναι ἱκανοποιημένοι καὶ αὐτοὶ ἀκόμη. Δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ κατὰ τὴν ὁποίαν ἠμπορεῖ νὰ συμβαίνῃ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα καὶ τὰ δύο ἐνδιαφερόμενα μέρη νὰ μὴ εἶναι ἱκανοποιημένα, ἀκριβῶς ἕνεκα τῆς ἀκαταστασίας ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ εἰς τὸν λιμένα τοῦ Πειραιῶς. Τὰ τιμολόγια, κύριοι βουλευταί, εἰς πλεῖστα εἴδη εἶναι διπλάσια καὶ τριπλάσια ἀπὸ ἄλλους λιμένας, ὅπως τῆς Θεσσαλονίκης ἐπὶ παραδείγματι. Θὰ ἐννοήσετε ὅλην τὴν κατάστασιν ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη ὅταν ἀκούσετε ὅτι τὰ τιμολόγια εἶναι τόσον ἀκριβὰ καὶ ὅμως τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι ὅτι οἱ ἀληθεῖς ἐργάται δὲν πλουτίζουν, οὔτε κἄν ζοῦν μὲ ὅλην τὴν ἄνεσιν τὴν ὁποίαν θὰ ἐπεθύμει κανεὶς ν’ ἀπολαμβάνουν οἱ ἐργάται. Ὑπὸ τοὺς ὅρους αὐτοὺς ἐννοεῖτε ὅτι ἡ ἐργασία εἰς τὸν λιμένα τοῦ Πειραιῶς εἶναι σχετικῶς βραδεῖα, ἀφοῦ ὄχι μόνον τὸ διακομιστικὸν ἐμπόριον δὲν προσελκύεται, ἀλλὰ τοὐναντίον ἀπομακρύνεται ἀπὸ αὐτόν, ἀλλὰ καὶ αὐτὸ ἀκόμη τὸ ἐσωτερικὸν πολλάκις. Γνωρίζετε ὅτι εἰς τὴν Χαλκίδα ἐκφορτώνονται πολλὰ ἐμπορεύματα διὰ νὰ ἀποφύγουν τὴν ἀκαταστασίαν τὴν κρατοῦσαν εἰς τὸν λιμένα τοῦ Πειραιῶς. Θὰ σᾶς προσθέσω ἀκόμη καὶ μίαν κρατικὴν ὑπηρεσίαν, ἥτις εἶναι ἡ τῶν σιδηροδρόμων τοῦ Κράτους καὶ ἡ ὁποία ἔφερεν σιδηροτροχιὰς προωρισμένας ὄχι εἰδικῶς διὰ τὴν Μακεδονίαν ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν Παλαιὰν Ἑλλάδα καὶ ἐπροτίμησε νὰ τὰς ἀποβιβάσῃ εἰς τὸν λιμένα τῆς Θεσσαλονίκης, διὰ νὰ ἀποφύγῃ τὰ ὑπερβολικὰ βάρη ποὺ θὰ ὑφίστατο ἂν τὰ ἀπεβίβαζεν εἰς τὸν λιμένα τοῦ Πειραιῶς ὅπου εἰς προηγουμένην περίστασιν ἐπλήρωσεν 350.000 δραχμάς. Διατί; Ὄχι δι’ ἐργασίαν γινομένην, ἀλλὰ δι’ ἀξιούμενα δικαιώματα, δηλ. ἕνα εἶδος φορολογίας ποὺ ὑπέστη. Ὑπὸ τοιούτους ὅρους πηγαίνει εἰς τὸν λιμένα τῆς Θεσσαλονίκης ὅπου ἡ κατάστασις εἶναι πολὺ καλλιτέρα, καὶ κατόπιν φέρει τὰ σιδηροτροχιὰς διὰ τῶν εἰδικῶν ἁμαξοστοιχειῶν μέχρι τῆς παλαιᾶς Ἑλλάδος. Ἡ φύλαξις καὶ ἡ διατήρησις τῶν ἐμπορευμάτων ἡ ὁποία εἶναι ἀνατεθειμένη εἰς τὴν τελωνειακὴν ὑπηρεσίαν χωλαίνει ἄκρως, καὶ θὰ ἀκοῦτε καθ’ ἡμέραν τὰ παράπονα τὰ ὁποῖα ἐντεῦθεν γίνονται. Τὸ σύστημα τῆς διενεργείας τῶν φορτοεκφορτώσεων εἶναι ἐντελῶς ἀτελὲς καὶ δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, ὅπως εἶπεν πρὸ μικροῦ, ὁ λιμὴν τοῦ Πειραιῶς δὲν ἠμπορῶ νὰ εἴπω ὅτι δὲν ἐπετέλεσεν βήματα προόδου, δὲν προώδευσεν ὅμως μὲ τὸν ρυθμὸν ἐκεῖνον τὸν ὁποῖον ἔπρεπε νὰ προοδεύσῃ καὶ δύναται νὰ προοδεύσῃ. Ἡ διόρθωσις λοιπὸν ἐπιβάλλεται καὶ τὴν διόρθωσιν αὐτὴν ἐπιδιώκει νὰ ἐπιτύχῃ τὸ παρὸν νομοσχέδιον. Δι’ αὐτοῦ συνιστᾶται νομικὸν πρόσωπον δημοσίου δικαίου ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν «ὀργανισμὸς τοῦ λιμένος Πειραιῶς» εἰς τὸν ὁποῖον ἀνατίθενται 1) ἡ ἐκτέλεσις καὶ ἡ συντήρησις ἐν θαλάσσῃ καὶ ἐπὶ ξηρᾶς τεχνικῶν ἔργων χρησίμων διὰ τὴν λειτουργίαν τοῦ λιμένος Πειραιῶς τῆς τελωνειακῆς ὑπηρεσίας Πειραιῶς καὶ τῆς ὑπηρεσίας Ἐλευθέρας Ζώνης ἡ διοίκησις, διαχείρησις, συντήρησις καὶ ἐκμετάλλευσις αὐτῶν. 2) Ἡ ἀποθήκευσις καὶ διαφύλαξις τῶν ἐμπορευμάτων, ὡς καὶ τῶν ἐν ἀποταμιεύσει τούτων. 3) Ἡ διοίκησις τῆς Ἐλευθέρας ζώνης, διότι διὰ τοῦ ἰδίου νομοσχεδίου ἱδρύεται καὶ Ἐλευθέρα ζώνη εἰς τὸν λιμένα Πειραιῶς. 4) Ἡ ρύθμισις, διενέργεια καὶ ἐποπτεία τῆς φορτοεκφορτωτικῆς καὶ ἐκκομιστικῆς ἐν γένει ὑπηρεσίας καὶ ὁ καθορισμὸς τῆς ἐν τῷ λιμένι παραβολῆς καὶ ἀγκυροβολίας τῶν πλοίων καὶ τῶν πλωτῶν ἐν γένει μέσων. 5) Ὁ καθορισμὸς καὶ ἡ εἴσπραξις τῶν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ προορισμοῦ αὐτοῦ ἀναγκαιούντων λιμενικῶν φόρων καὶ δικαιωμάτων κλπ. 6) Πᾶσα ἄλλη ἐνέργεια καὶ δικαιοδοσία σχετιζομένη μὲ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν προαναφερθεισῶν ἐργασιῶν, ἐξαιρέσει τῶν τελωνειακῶν λιμενικῶν καὶ ἀστυνομικῶν ὑπηρεσιῶν. 7) Ἡ κατασκευὴ καὶ συντήρησις τῶν ἀναγκαιούντων ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων—καὶ 8) Ἡ κατασκευὴ καὶ συντήρησις τῶν ὁδῶν ἐπικοινωνίας μεταξὺ τοῦ κυρίως λιμένος Πειραιῶς καὶ τοῦ λιμένος Ἁγίου Γεωργίου. Παρὰ τὸ συμβούλιον ὑπάρχει ἐκτελεστικὴ ἐπιτροπὴ 7μελῆ, τῆς ὁποίας ὑποχρεωτικῶς μέλη ἀποτελοῦν ὁ λιμενάρχης, ὁ διευθυντὴς τῶν τελωνείων, ἕνας ἀντιπρόσωπος τοῦ ὑπουργείου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, καὶ 4 αἱρετὰ μέλη ὡς ἐκπρόσωποι τῶν δήμων ἢ τῶν ἐπιμελητηρίων ἐκ τῶν ὁποίων ὑποχρεωτικῶς ἕνας εἶναι ἐργάτης. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ γενικῶς διευθυντὴς τοῦ λιμένος Πειραιῶς, ὁ ὁποῖος εἶναι ὄργανον τοῦ συμβουλίου τοῦ διοικοῦντος τὸν λιμένα, ἀλλ’ ὁποῖος ἔχει τὴν ἐκτελεστικὴν ἐξουσίαν ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν του, τῆς λιμενικῆς ἐπιτροπῆς. Ἀλλ’ ὅτι ὁ πρόεδρος τῆς λιμενικῆς ἐπιτροπῆς, ἦτο ὁ ἴδιος ὁ ὁποῖος ἤσκει αὐτὰ τὰ ἐκτελεστικὰ καθήκοντα καὶ ἦτο ἕνας ἐξαιρετικὸς ἄνθρωπος, τοῦ ὁποίου ὁ θάνατος ἐθρηνήθη πρὸ ὀλίγου καὶ τοῦ ὁποίου τὴν δραστηριότητα μποροῦμε νὰ τὴν εὕρωμεν ἀλλοῦ καὶ παρὰ τὰ ὑπάρχοντα ἀτοπήματα τὰ ὁποῖα θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ θεραπεύσωμεν. Ἄλλη θὰ εἶναι ἐλέγχουσα καὶ ἄλλη θὰ εἶναι ἡ ἐκτελοῦσα. Ἱδρύεται ταμεῖον προνοίας ἐργατῶν λιμένος, τοῦ ὁποίου πόρος εἶναι (ἀναγινώσκει) «ἡ εἰσφορὰ τοῦ ὀργανισμοῦ λόγῳ κρατήσεων ἐκ τῶν ἡμερομισθίων κτλ.» Διότι κατὰ τὰ πρῶτα ἔτη ὁ ὀργανισμὸς πρόκειται νὰ βαρυνθῇ μὲ πολλὰ ἀληθῶς βάρη διὰ λόγους τοὺς ὁποίους θὰ ἐξηγήσω. Κατὰ τὸ σχέδιον αὐτοῦ τοῦ ὀργανισμοῦ, κύριοι βουλευταὶ, ὅλοι οἱ ὑπηρετοῦντες σήμερον εἰς τὸν λιμένα Πειραιῶς ὡς κομισταὶ ἢ λιμενοεργάται ὅλοι διατηροῦνται. Ἐσκέφθημεν νὰ ἀπομακρύνωμεν, νὰ θεωρήσωμεν μὴ ἔχοντες τὸ δικαίωμα τῆς διατηρήσεως τῆς κατ’ ἀρχὴν ἐκείνων οἱ ὁποῖοι μπορεῖ νὰ ἔγιναν ἔνοχοι λαθρεμπορικῶν πράξεων. Μετὰ ὥριμον σκέψιν παρετήθημεν καὶ τῆς διατάξεως αὐτῆς, διότι ὁμολογῶ ὅτι εἰς μίαν συνεδρίασιν ἡ ὁποία ἔγινεν εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας εἰς τὴν ὁποίαν παρέστησαν καὶ ἀντιπρόσωποι τοῦ ἐργοδοτικοῦ κόσμου καὶ ἀντιπρόσωποι τοῦ ἐργατικοῦ, ἔγινεν συζήτησις τοῦ πράγματος καὶ μετὰ πολλοῦ θάρρους, δὲν θὰ εἴπω θράσους, ἀντιπρόσωποι τοῦ ἐργατικοῦ κόσμου εἶπαν πρὸς τοὺς ἀντιπροσώπους τοῦ ἐργοδοτικοῦ: ἀκοῦτε ἐδῶ μὴ μᾶς κάνετε τόσο πολὺ τοὺς αὐστηροὺς εἰς αὐτὸ τὸ ζήτημα, διότι ἠξεύρετε ὅτι πολλάκις ἂν ἐγενόμεθα ἔνοχοι λαθρεμπορίας φταῖτε καὶ σεῖς. Μὲ τοῦτο δὲν θέλω νὰ ρίψω κατηγορίαν κατὰ τοῦ ἐργοδοτικοῦ κόσμου καὶ εἰς ὅλας τὰς τάξεις ὑπάρχουν τὰ ἐρίφια πλησίον τῶν προβάτων. Ἡ ἐντύπωσίς μου εἶναι ὅτι ἡ διακοπὴ τῶν ἀντιπροσώπων ἐκείνων ἦτο μία φωνὴ τῆς καρδιᾶς ὡς εἶχε μίαν βάσιν. Καὶ διὰ τοῦτο εἴπωμεν ἂς τὸ ξεχάσωμεν αὐτὸ ὅτι ἔγινεν ἔγινεν. Πέρνουμε λοιπὸν ὅλους αὐτοὺς τοὺς ἐργάτας καὶ τοὺς μονιμοποιοῦμεν. Ἀλλά, κύριοι, οἱ ἐργάται αὐτοὶ εἶναι 4.700 Ἦτο πολὺς ὁ ἀριθμὸς καὶ διὰ τοῦτο δὲν εἰργάζοντο κανονικῶς ἀλλὰ εἰργάζοντο ἐκ περιτροπῆς πολλάκις καὶ διὰ τοῦτο ἡ ἀμοιβή των ἦτο πολλάκις ἀνεπαρκής. Ἀλλ’ ἐὰν ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς ἦτο πολὺς τώρα ποῦ θὰ ἀρχίσῃ νὰ γίνῃ ἡ χρησιμοποίησις τῶν μηχανημάτων μὲ τὰ ὁποῖα ἐξωπλίσθη ὁ λιμὴν τοῦ Πειραιῶς, ὅπως τῶν γερανῶν, ὅπου τὰ πλοῖα διὰ νὰ ἐκφορτώνουν θὰ πλησιάζουν εἰς τὰ κρηπιδώματα ὁ ἀριθμὸς ὁ ὁποῖος ἦτο ὑπερβολικὸς σήμερον θὰ καταστῇ πολὺ ὑπερβολικὸς αὔριον. Διὰ τοῦτο ἂν δὲν ἐρχόμεθα νὰ λάβωμεν αὐτὴν τὴν μέριμναν τὴν ὁποίαν λαμβάνομεν θὰ εὑρεθῶμεν αὔριον ἐνώπιον ἑνὸς κοινωνικοῦ ζητήματος καὶ θὰ ἔχωμεν τὸν ἐργατικὸν κόσμον ἐξωθούμενον ἀπὸ τοὺς ἐνδιαφερομένους καὶ νὰ μᾶς λέγει ὅτι δὲν πρέπει νὰ βάλετε εἰς λειτουργίαν τὰ μηχανήματα αὐτά. Δεχόμεθα λοιπὸν ὅλους αὐτούς, ἀλλ’ ὁ ὀργανισμὸς θὰ κρίνῃ πόσον εἰς αὐτοὺς εἶναι ἀναγκαῖος διὰ τὴν ἐργασίαν αὐτήν. Οἱ ἄλλοι ὅλοι θὰ πᾶνε ὑπὸ σύνταξιν ἀναλόγως βεβαίως τοῦ χρόνου τῆς ὑπηρεσίας διότι δὲν ὑποθέτω ὅτι θὰ ἔχῃ κανεὶς τὴν ἀξίωσιν, διότι ὑπηρέτησε φορτοεκφορτωτὴς δύο χρόνια νὰ τοῦ δώσουν μία σύνταξιν διὰ νὰ ζήσῃ τοῦ λοιποῦ. Θὰ πάρῃ ἕνα μηνιαῖον ἐπίδομα τὸ ὁποῖον θὰ ἔχῃ τὴν συνέπειαν ὅτι ἂν εἶναι πολὺ προχωρημένος εἰς τὴν ἡλικίαν θὰ μπορέσῃ νὰ ζήσῃ, ἂν εἶναι νεώτερος διὰ νὰ μετεκπαιδευθῇ καὶ νὰ ἀκολουθήσῃ μίαν ἄλλην ἐργασίαν. Τώρα, ἡ ὁμοσπονδία τῶν φορτοεκφορτωτῶν μοῦ ἀπηύθυνε ἓν ὑπόμνημα, τὸ ὁποῖον ἐπιθυμῶ νὰ μοὶ ἐπιτρέψητε νὰ συζητήσω ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, διότι ἐπιθυμῶ ἐκεῖνο ποῦ θὰ εἴπω νὰ ἀκουσθῇ ἐπισήμως καὶ ἀπὸ τοὺς ἐνδιαφερομένους. Πρῶτον παράπονον εἶναι ὅτι τὸ σχέδιον τοῦ νόμου συνετάχθη χωρὶς νὰ ἀκουσθῇ καὶ ἡ γνώμη τῆς ἁρμοδίας ἐνδιαφερομένης καὶ ἀμέσως θιγομένης τάξεως (ἀναγινώσκει). Κύριοι, τὸ παράπονον αὐτὸ εἶναι ἀσύστατον, διότι ἐκαλέσαμεν τοὺς ἐργάτας νὰ μᾶς ὑποβάλουν τὰς ἀξιώσεις των καὶ τὸ σχέδιον τῆς ὀργανώσεώς των. Τοὺς ἐκαλέσαμεν εἰς συζήτησιν κατ’ ἀντιμωλίαν μὲ τὰς ἐργατικὰς τάξεις. Ἀλλὰ τότε τὸ παράπονόν των εἶναι, ὅτι ὄχι δὲν τοὺς ἀκούσαμεν, ἀλλὰ δὲν τοὺς εἰσηκούσαμεν. Ἀλλὰ δὲν τοὺς ἀκούσαμεν διὰ νὰ ὑποταχθῶμεν εἰς τὰς ἀντιλήψεις των, ἀλλὰ διὰ νὰ μπορέσωμε νὰ ἐνασκήσωμεν τὰ καθήκοντα τὰ διαιτητικά, τὰ ὁποῖα ἀνήκουν εἰς τὸ Κράτος. Τὸ δεύτερον παράπονον εἶναι ὅτι (ἀναγιγνώσκει). Κύριοι, περὶ τῶν φορτωεκφορτωτῶν ὅλης τῆς Ἑλλάδος δὲν μεριμνῶμεν καθόλου, διότι ὁ νόμος ἔχει σκοπὸν νὰ ρυθμίσῃ τὴν λειτουργίαν τοῦ λιμένος Πειραιῶς. Δὲν μᾶς ἐγεννήθη κανὲν ζήτημα ἀνάλογον πρὸς τὸ ζήτημα τοῦ λιμένος Πειραιῶς. Ἄς μὴ ἀνησυχοῦν οἱ ἐκφορτωταὶ τοῦ λιμένος Πειραιῶς, διότι δὲν φροντίζομεν περὶ τῶν ἄλλων καὶ ἂς μὴ ἀνακινοῦν αὐτὸ τὸ ζήτημα διὰ νὰ ζητήσουν βοήθειαν εἰς ἐνδεχομένην ψήφισιν τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα θὰ ψηφίσῃ ἡ νομοθετικὴ ἐξουσία. Ἰσχυρίζονται ἐπίσης ὅτι οὐσιαστικῶς καὶ τυπικῶς καταργοῦνται οἱ ἐπαγγελματικοί των ὀργανισμοί. (Σελὶς 8 παράγραφος 5). Νὰ ἰδῆτε ποῦ τὴν εὑρίσκουν τὴν κατάργησιν αὐτὴν τῶν ὀργανισμῶν των. Ἡ ἐκτελεστικὴ ἐπιτροπὴ ἀποτελεῖται ἐξ 7 μελῶν κλπ. ἔργον αὐτῶν εἶναι τοῦτο... 5ον Διορίζει ἐν ἀνάγκῃ ἐκτάκτους ὑπαλλήλους ἐργάτας, φύλακας καὶ ὑπηρέτας ἐπὶ ἑξάμηνον διάστημα τὸ πολύ. Μετὰ τοῦτο ὀφείλουν νὰ ζητοῦν τὴν τακτοποίησιν τούτων, ἄλλως θεωροῦνται αὐτοδικαίως παυμένοι. Ἡ ἔννοια εἶναι ὅτι καταργοῦμεν τὰς ὀργανώσεις διότι δίδομεν δικαίωμα νὰ προσλαμβάνῃ καὶ προσωρινοὺς ἐργάτας ὁ ὀργανισμὸς χωρὶς νὰ πέρνῃ φορτωεκφορτωτὰς ἀπὸ τὸ σωματεῖον. Αὐτὸ εἶναι τὸ παράπονόν τους. Δὲν τοὺς καταργοῦμεν ἀλλὰ δὲν μποροῦμεν νὰ δεχθῶμεν τὴν ἀντίληψιν αὐτὴν ὅτι δὲν θὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα ὁ ὀργανισμὸς νὰ πάρῃ ὑπαλλήλους ἐπὶ 6 μῆνας χωρὶς νὰ πέρνῃ τοὺς δικούς των, 4ον διότι εἰς τὴν ἐπιτροπὴν χορηγεῖται τὸ δικαίωμα τῆς κατανομῆς τῶν ἐργατῶν ἀναλόγως τῶν ἀναγκῶν τῆς ὑπηρεσίας, ἄνευ διαιρέσεως εἰδικοτήτων. Ποῖος τοὺς εἶπε ὅτι θὰ διαιρέσῃ ἄνευ εἰδικοτήτων ὁ ὀργανισμὸς τοὺς ἐργάτας καὶ τοὺς ὑπαλλήλους. Ἄς μὴ ἀνησυχοῦν ξέρει ὁ ὀργανισμὸς νὰ λύσῃ καὶ τὰ ζητήματα αὐτά. 5ον Διαμαρτύρονται οἱ ἐργάται διότι τάχα δὲν πρόκειται νὰ ἰσχύσουν τὰ ἔθιμα τοῦ λιμένος τοῦ Πειραιῶς. Ἐὰν πρόκειται περὶ καλῶν ἐθίμων θὰ ἰσχύσουν. Ἀλλὰ ἐὰν πρόκειται περὶ κακῶν ἐθίμων κατὰ τῶν ὁποίων ἐξεγείρεται ὅλη ἡ κοινωνία καὶ τὴν θεραπείαν, αὐτοῦ ἀκριβῶς, ἐπιδιώκει ὁ παρὼν ὀργανισμός, τότε βεβαίως τὰ ἔθιμα αὐτὰ δὲν πρόκειται νὰ τὰ σεβασθῶμεν.

§70Ε. ΜΑΧΑΙΡΑΣ. Ἐννοοῦν τὸ ζήτημα τῆς συνεργατικῆς θέλουν δηλαδὴ ὁ ὀργανισμὸς νὰ τοὺς δίδῃ ὑπεργολαβίας τὰς ὁποίας σήμερον πέρνουν ἀπὸ τοὺς ἄλλους ἐργοδότας. Καὶ αὐτὰ ἐννοοῦν κυρίως.

§71Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Δυστυχῶς δὲν τὸ ἐννοῶ ἐγώ. Τὶ εἶναι τὸ παράπονόν των;

§72Ε. ΜΑΧΑΙΡΑΣ. Ὁ ὀργανισμὸς δὲν θὰ τοὺς ἐπιτρέπῃ νὰ ἔχουν συνεργατικήν.

§73Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Διατί; δὲν ὑπάρχει κανὲν ἐμπόδιον. Ὅλοι οἱ ὀργανισμοί των θὰ διατηρηθοῦν ἀπολύτως: Δὲν ἔχομεν κανένα λόγον νὰ ζητοῦμεν τὴν διάλυσίν των, πέμπτον διότι διαρκῶς εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις ἀναφέρεται ἡ παροχὴ ἀκαθορίστου ἐπιδόματος, ἐνῶ ἡμεῖς ἐζητήσαμεν σύνταξιν μὲ καθωρισμένον κατώτατον ποσὸν 1500 δραχμάς. Αὐτὸ εἶναι ἀληθέστατον: Δὲν τῶν λέγομεν πόσα θὰ πέρνουν, θὰ τοὺς τὸ ποῦμε ὅταν καταρτισθῇ ὁ νόμος καὶ μελετήσωμεν τὰ ζητήματα αὐτά, καὶ θὰ καταρτίσωμεν τὴν ἐπιτροπήν, τότε θὰ ἰδοῦμε ποία θὰ εἶναι ἡ καθορισθησομένη σύνταξις. Τὸ ζήτημα δὲν εἶναι εὔκολον εἶναι ἀρκετὰ πολύπλοκον. Ἀλλὰ ἀπὸ τοῦδε δυνάμεθα νὰ πληροφορήσωμεν ὅτι τὴν ἀξίωσίν των νὰ δώσωμεν ἀπὸ τοῦδε εἰς ὅλους ἐκείνους οἱ ὁποῖοι θὰ ἀπομακρυνθοῦν σύνταξιν 1500 δραχμὰς τὴν ἀπορρίπτει ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐλπίζω ἡ Βουλὴ ὁλόκληρος μετὰ πολλῶν ἐπαίνων. Δὲν εἶναι δυνατὸν κύριοι νὰ ἀναγνωρίσωμεν ποτὲ ὅσοι θὰ ἀποσυρθοῦν ἕνεκα τῶν προόδων τοῦ λιμένος καὶ τῆς καλλιτέρας ὀργανώσεώς του ὅτι μποροῦν διὰ 25 κατάμεσον ὅρον ἡμερομίσθια τοῦ μηνὸς νὰ πέρνουν 50–60 δραχμὰς τὴν ἡμέρα χωρὶς νὰ κάμουν καμμίαν δουλειά. Αὐτὸς δὲν εἶναι ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου. Σημειωτέον τώρα ὅτι εἷς ἀντιπρόσωπος τοῦ ἐργατικοῦ κόσμου, γερουσιαστής, ὅταν συνεζητούσαμεν τὰ ζητήματα αὐτὰ μοῦ ὑπεστήριζε καὶ ἐφαίνετο ὅτι εἶχε δίκαιον, ὅτι κ. Βενιζέλε μὴ νομίζεις ὅτι κερδίζουν πολλὰ αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι. Κατὰ μέσον ὅρον πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει ὅτι ἐργάζονται 17 ἡμέρας τὸν μῆνα καὶ κερδίζουν οὐσιαστικῶς ἀπὸ 50–60 δραχμὰς τὴν ἡμέραν. Θὰ ἦτο λοιπὸν παράδοξον ἐὰν ἀντὶ ἐπιδόματος 1000 δραχμῶν ἀξιοῦν νὰ τοὺς δώσωμεν 1.500 δραχμὰς σύνταξιν διὰ νὰ μὴ ἐργάζωνται. Τὰ ἐπιδόματα τὰ ὁποῖα θὰ δοθοῦν θὰ μελετηθοῦν καλῶς. Σύμφωνα μὲ τὸ πνεῦμα τὸ ὁποῖον ἐπικρατεῖ ἀπὸ πολλοῦ χρόνου εἰς τὴν Ἑλλάδα, δὲν θὰ θελήσωμεν ἐπειδὴ ἐπιτυγχάνεται μία νέα πρόοδος νὰ πληγοῦν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι εὑρέθησαν μπροστὰ εἰς τὸν τροχὸν αὐτὸν τῆς προόδου. Ἀλλὰ δὲν θὰ θελήσωμεν ἐξ ἄλλου νὰ δημιουργήσωμεν καὶ μίαν τάξιν προνομιούχον ἐργατῶν οἱ ὁποῖοι θὰ πέρνουν 1500 ἀσχέτως πρὸς τὸν χρόνον τὸν ὁποῖον εἰργάσθησαν, εἴτε ἕνα χρόνον εἴτε εἴκοσι χρόνια, εἴτε εἶναι γέροντες αὐτὴν τὴν ἀξίωσίν των ἠμποροῦν νὰ ἠξεύρουν ὅτι δὲν θὰ τοὺς τὴν κάνῃ δεκτήν, ἡ Κυβέρνησις. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ παράπονόν των ὅτι δὲν ἠξεύρουν τὶ θὰ πάρουν, θὰ τὸ μάθουν ἐγκαίρως καὶ τοὺς συνιστῶ ἂν πρόκειται ν’ ἀσκήσωσιν μίαν ἀντίδρασιν κατὰ τοῦ νομοσχεδίου νὰ ἐπιφυλαχθοῦν νὰ τὸ κάμουν ὅταν θὰ ἠξεύρουν τὶ θὰ τοὺς δώσωμεν ἀλλὰ νὰ μὴ παρασυρθοῦν ἀπὸ τώρα. Ἕκτον διότι χορηγεῖται τὸ δικαίωμα (ἀναγιγνώσκει). Σημειωτέον, κύριοι, ὅτι κατὰ τὸ κρατοῦν σήμερον σύστημα ἡ ἐπέμβασις τῶν φορτοεκφορτωτῶν καὶ τῆς ὁμοσπονδίας περιορίζεται εἰς τὸν κεντρικὸν λιμένα τοῦ Πειραιῶς διότι ἔξω ἀπὸ τὸν κεντρικὸν λιμένα πέραν τοῦ Βασιλειάδου ἀπὸ τὸ ἕνα μέρος τοῦ περιπτέρου τοῦ Βασιλειάδου λεγομένου, ἀπὸ τὸ ἄλλο ἡ Σέλλ, τὰ λιπάσματα, διεξάγουν τὰς ὑπηρεσίας των ἐξ ἰδίων τῶν ἐργατῶν. Αὐτὸ λοιπὸν τὸ καθεστὼς τὸ διατηρούμενον καὶ σήμερον διατὶ θὰ ἦτο περίεργον τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ εὑρεθῶμεν ἐνώπιον πλήθους ἐργατικοῦ κόσμου διὰ τὸ μέλλον τῶν ὁποίων μεριμνῶμεν νὰ τοὺς βγάλωμεν αὐτοὺς ἔξω; Θὰ ἔπρεπε ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει καὶ αὐτοὺς νὰ τοὺς ἱκανοποιήσωμεν. Ἀλλὰ ἡ συνομοσπονδία ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ αὐτῇ θέλει ν’ ἀποκτήσῃ νέα δικαιώματα καὶ ἑπομένως εἰς τὸ αἴτημα τοῦτο θεωρεῖται ὡς ἀπορριπτέον. Ἕβδομον διότι ἐπιβάλλεται (ἀναγιγνώσκει). Καμμία διάκρισις δὲν γίνεται διὰ τὴν ὕπαρξιν τῶν ἐργοδοτῶν καὶ ἐργατῶν διότι ὁ νόμος εἶναι γενικός. Λέγει ρητῶς ὅτι ἡ ἐκτελεστικὴ ἐπιτροπὴ ἀσκεῖ πειθαρχικὴν ἐξουσίαν ἐπὶ ὅλων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἔχουν νὰ κάμουν μὲ τὴν ζώνην ἡ ὁποῖα ὑπάγεται εἰς τὴν δικαιοδοσίαν τῆς ἐπιτροπῆς. Δὲν γίνεται καμμία διάκρισις, μεταξὺ ἐργοδότου καὶ ἐργάτου. Ὄγδοον. Διότι κατὰ τὸν καθορισμὸν τῆς ἀντιπροσωπείας δὲν ἐλήφθη ὑπ’ ὄψιν ἡ ὑποδειχθεῖσα σύνθεσις. Ἤθελαν ὀκτὼ μέλη ὡς ἀντιπροσώπους τοῦ ἐργατικοῦ κόσμου πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις ἐθεώρησεν ὅτι εἶναι ὑπερβολικόν. Θέλουν μάλιστα αὐτοὺς τοὺς ὁποίους θὰ διορίζουν νὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ τοὺς ὑποδεικνύουν καὶ νὰ τοὺς ἀνακαλοῦν ἐλευθέρως αἱ οἰκεῖαι ὀργανώσεις διὰ νὰ τοὺς ἔχουν δούλους. Οὔτε τὸν ἀριθμὸν δυνάμεθα νὰ δεχθῶμεν οὔτε καὶ τὴν ἐλευθέραν ἀνάκλησιν τῶν ἐργατικῶν ἀντιπροσώπων παρὰ τῶν ὀργανώσεών των ἀλλὰ θὰ μένουν οἱ ἅπαξ ἐκλεχθησόμενοι. Κύριοι, βουλευταί, γνωρίζετε ὅλοι ποία ὑπῆρξεν ἡ στάσις μου ἀπέναντι τοῦ ἐργατικοῦ κόσμου ἀπὸ τὴν πρώτην στιγμὴν ποῦ ἦλθα εἰς τὴν Ἑλλάδα. Αὐτὸ θὰ τὸ γνωρίζῃ καὶ ὁ ἐργατικὸς κόσμος· δὲν θέλω νὰ μνημονεύσω τὶ ἔγινε, ὅσον ἀφορᾷ τὴν νομοθετικὴν πρόνοιαν περὶ τῆς ἐργατικῆς τάξεως ἀλλὰ γνωρίζει ἡ ἐργατικὴ τάξις ὅτι ὑπεστήριξα ἐρωμένως πάντοτε τὴν σωματειακὴν ὀργάνωσιν τῶν ἐργατῶν. Τὰ πρῶτα χρόνια μάλιστα τῆς διοικήσεώς μου ἐνθυμεῖσθε πόσον συχνὰ οἱ ἐργοδότες ἤρχοντο εἰς σύγκρουσιν μὲ τοὺς ἐργάτας, διότι τοὺς ἔλεγαν νὰ διαλύσουν τὰς ὀργανώσεις των καὶ πάντοτε ἐτάχθην μὲ τὸ μέρος τῶν ἐργατῶν ἐπιβάλων τὴν ὀργάνωσιν τῶν ἐργατικῶν σωματείων. Διότι εἶχα τὴν πεποίθησιν ὅτι ὁ ἐργάτης ὁ ἀνοργάνωτος δὲν ἐτέλει ὑπὸ ὅρους ἀναλόγους μὲ τὸν ἐργοδότην διὰ νὰ μπορῇ νὰ αὐξήσῃ τὸ ἡμερομίσθιόν του, ἐξ ἄλλου διότι δὲν ἐνομίζομεν ὅτι ἡ ἐργασία —καὶ δὲν μπορῶ νὰ τὸ δεχθῶ οὔτε ἐγὼ οὔτε κανεὶς ἐκ τῶν ἐν τῇ Βουλῇ παρευρισκομένων πιστεύω,— ὅτι ἡ ἀνθρωπίνη ἐργασία εἶναι ἓν ἀπὸ τὰ πολλὰ ἐμπορεύματα, τὰ ὁποῖα πηγαίνομεν εἰς τὴν ἀγοράν, ἵνα κατορθώσωμεν νὰ τὴν ἐξασφαλίσωμεν ἐπὶ τῇ βάσει ἁπλῶς καὶ μόνον τοῦ νόμου τῆς προσφορᾶς καὶ τῆς ζητήσεως. Ὑπεστήριξα λοιπὸν τὴν σωματειακὴν ὀργάνωσιν, ἵνα δώσω εἰς τοὺς ἐργάτας τὰ μέσα νὰ συζητοῦν μὲ τὸν ἐργοδότην ἐπὶ τῇ ἴσῃ καὶ ὁμοίᾳ ὅπως ἔλεγεν ὁ Θουκιδίδης. Ἀλλά, κύριοι, ἡ ὀργάνωσις τῶν ἐργατῶν ἐὰν ἐπέτυχεν αὐτὸ τὸ ποθητὸν ἀποτέλεσμα, ἔφερεν ὅμως ἐνίοτε τοὺς ἐργάτας εἰς παρεκτροπάς, διότι ἐζήτησαν νὰ ἀντιτάξουν τὴν σωματειακήν των ὀργάνωσιν ἵνα ἐπιβληθῶσι εἰς τὸ Κράτος. Ἀπὸ τῆς στιγμῆς αὐτῆς ποῦ ἀρχίζει ἡ παρεκτροπὴ τοῦ ἐργατικοῦ κόσμου ζητοῦντος νὰ χρησιμοποιήσῃ τὴν ὀργάνωσιν ἐναντίον τοῦ Κράτους, ἀπὸ σύμμαχον ποῦ μὲ εἶχον ἕως τῆς χθὲς μὲ ἔχουσι φυσικὰ ἀνταγωνιστήν, ἄκρον ἀνταγωνιστήν. Ἐδῶ ὅλος ὁ πολιτικὸς κόσμος εἰς μίαν ὡρισμένην ἐποχὴν τῆς ἱστορίας μας συνεμάχησε καὶ ἔδωσε τὰ χέρια διὰ νὰ καταλύσῃ τὴν δικτατορίαν. Βεβαίως ἐπρόκειτο τότε διὰ τὴν στρατιωτικὴν δικτατορίαν ἀλλὰ ἡ ἔννοια τοῦ πολιτικοῦ κόσμου ἦτο βεβαίως πληρεστέρα. Ὁ πολιτικὸς κόσμος ἠγωνίσθη, ἵνα ἀναστηλώσῃ τὸ ἐλεύθερον πολίτευμα ὑπὸ τὸ ὁποῖον ζῶμεν καὶ πρὸς τὸ ὁποῖον παρ’ ὅλα τὰ κακά του ὅλοι εὐτυχῶς ἀκόμη πιστεύομεν. Δὲν μποροῦμεν λοιπὸν νὰ ἀνεχθῶμεν κανενὸς εἴδους δικτατορίαν —ἂς τὸ εἴπομεν— τοῦ προλεταριάτου, τὴν ὁποίαν ἐπιδιώκει νὰ μᾶς φέρῃ ἐνίοτε εἰς τὸ μέσον ἡ ὀργάνωσις τῆς ἐργατικῆς τάξεως. Εἰς ἕνα γεῖτον Κράτος ἀπὸ ἕνα νέον καθεστὼς ἐπιδιώκεται ἡ ὀργάνωσις σωματειακοῦ Κράτους καὶ ὅλος ὁ κόσμος παρακολουθεῖ μετὰ μεγάλου ἐνδιαφέροντος τὸ πείραμα τὸ ὁποῖον γίνεται ἐκεῖ. Ἐὰν τὸ πείραμα αὐτὸ ἐπιτύχῃ δὲν εἶναι ἀμφιβολία ὅτι θὰ ἔχῃ ἀντίκτυπον εἰς ὅλον τὸν κόσμον, ἀλλὰ τὸ Κράτος τὸ φασιστικὸν τὸ ὁποῖον ἐπιδιώκει νὰ ὀργανώσῃ τὸ σωματειακόν, οὕτως εἰπεῖν, Κράτος, τὸ Κράτος τὸ φασιστικὸν δὲν ἀνέχεται ἀπὸ τὰς σωματειακὰς ὀργανώσεις νὰ τοῦ σηκώσουν κεφάλι, διότι τοὺς τὸ σπᾷ τὸ κεφάλι. Σὲ μᾶς μὲ ὅλο ὅπου ἔχομεν πολιτικὴν ἐλευθερίαν εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀνεχθῶμεν, ὅπως αἱ σωματειακαὶ ὀργανώσεις ἀντιμετωπίσουν τὸ Κράτος, ἵνα ἐπιβάλουν τὰς ἀντιλήψεις των. Ἐδῶ μέσα εἰς τὴν Βουλὴν θὰ συζητηθῇ τὸ νομοσχέδιον. Εἰς τὴν Βουλὴν μέσα θὰ ἔλθωσιν ὅλαι αἱ ἀντιλήψεις. Θὰ ἔλθωσιν αἱ ἀντιλήψεις τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, θὰ ἔλθωσιν αἱ ἀντιλήψεις καὶ αὐτῆς τῆς ὁμοσπονδίας. Θὰ ἀκούσωμεν ὅλοι μετὰ προσοχῆς ὅλα τὰ ἐπιχειρήματα τὰ ὁποῖα θὰ προβληθῶσιν ἐδῶ, θὰ κρίνωμεν τὶ εἶναι τὸ σωστὸ νὰ κάμωμεν καὶ ὅταν κρίνωμεν ποῖον εἶναι τὸ σωστὸ θὰ ψηφίσωμεν ὡς νόμον, τὸ ὁποῖον θὰ περιβάλλῃ διὰ τῆς ὑπογραφῆς του ὁ ἀρχηγὸς τῆς ἐκτελεστικῆς ἐξουσίας. Ὅταν ὁ νόμος αὐτὸς ψηφισθῇ ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔχῃ ἕνα καθῆκον νὰ ἐπιβάλῃ τὴν ἐφαρμογὴν αὐτοῦ. Ἀλλ’ ἔχω καθῆκον, κύριοι, ἀπευθυνόμενος πρὸς τοὺς ἐνδιαφερομένους ἐργάτας νὰ τοὺς εἴπω ὅτι ἡ ἀποστολὴ ἡμῶν εἶναι ὅτι θέλομεν νὰ ὀργανώσωμεν τὸν λιμένα τοῦ Πειραιῶς ἀποβλέποντες εἰς τὸ κοινὸν συμφέρον τὸ ὁποῖον εἶναι συμφέρον καὶ ὅλων τῶν ὁμάδων Κατ’ ἐξοχὴν ὅμως εἶμαι βέβαιος ὅτι ἡ ὀργάνωσις αὐτὴ θὰ ἐξυπηρετήσῃ τὸ ὀργανικὸν συμφέρον. Ἡ ἀντίληψις ἡμῶν εἶναι, ὅτι ἡ διοίκησις ἡ ὁποία θὰ προέλθῃ ἐκ τοῦ νομοσχεδίου τὸ ὁποῖον ψηφίζομεν, ἡ ἀντίληψις ἡμῶν εἶναι ὅτι ὁ ἐργάτης, ὁ ὁποῖος θὰ διατηρηθῇ ὀφείλει νὰ ἀμείβεται ἐπαρκῶς. Ὄχι μόνον δὲν θὰ ἀνεχθῶμεν μείωσιν τῆς σημερινῆς του ἀντιμισθίας, ἀλλ’ εἴμεθα τῆς γνώμης ὅτι ἡ ἀντιμισθία αὐτοῦ πρέπει εὐλόγως νὰ αὐξηθῇ καὶ μολονότι ἀναγνωρίζομεν ὅτι κατὰ τὰ πρῶτα ἔτη αἱ ὀργανώσεις θὰ εὑρεθοῦν ἐνώπιον οἰκονομικῶν δυσχερειῶν, νομίζομεν ὅτι ἡ κοινωνία ἔχει καθῆκον νὰ ἀντιμετωπίσῃ αὐτὰς τὰς δυσχερείας τῶν πρώτων ἐτῶν διὰ νὰ ἀρυσθῇ ἔστω καὶ μετά τινα ἔτη ὁλόκληρον τὴν ὠφέλειαν ἡ ὁποία θὰ προέλθῃ ἐκ τῆς ὀργανώσεως τὴν ὁποίαν κάμνομεν. Οἱ ἐργάται λοιπὸν ὅσοι θὰ διατηρηθοῦν καὶ μισθὸν καὶ ἡμερομίσθιον ἐπαρκὲς θὰ λαμβάνουν ἀνεξαρτήτως τοῦ ἐάν ὑπάρχῃ μία ἡμέρα ἐργασίας ἢ δὲν ὑπάρχει, καθ’ ὡρισμένας ἡμέρας τοῦ μηνὸς θὰ πέρνωσιν τὸ ἡμερομίσθιόν των καὶ ἐπαρκὲς ἐπαναλαμβάνω. Ὁ ἐργατικὸς λοιπὸν κόσμος καὶ ἰδίως ἡ τάξις ἡ ὁποία ἐνδιαφέρεται διὰ τὸν λιμένα τοῦ Πειραιῶς ἔχει νὰ ὠφεληθῇ ἀπὸ τὴν ὀργάνωσιν. Κάποιοι ἔχουσι ἴσως νὰ ζημιωθῶσι. Ἀλλ’ αὐτοὶ εἶναι ὀλίγοι. Ζητῶ νὰ ἀντιληφθοῦν ἀκριβῶς τὴν κατάστασιν καὶ νὰ προσαρμοσθοῦν πρὸς αὐτήν. Ζητῶ ἀπὸ τόν ἐργατικὸν κόσμον τὸν ἀμέσως ἐνδιαφερόμενον νὰ μὴ γίνῃ ὄργανον κανενὸς καὶ νὰ μὴ παρασυρθῇ εἰς ματαίαν ἀντίστασιν κατὰ τῆς ἀποφάσεως τοῦ Κράτους ὅπως τερματίσῃ μίαν κατάστασιν, ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ ἀπό πολλοῦ εἰς τὸν λιμένα τοῦ Πειραιῶς καὶ ἡ ὁποία εἶναι ἀφόρητος, διὰ νὰ δυνηθῶμεν τὸν λιμένα τοῦ Πειραιῶς, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ τέταρτος λιμὴν τῆς Μεσογείου νὰ τὸν καταστήσωμεν ἱκανὸν νὰ ἀποδώσῃ εἰς τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν ὅλα ὅσα δύναται νὰ ἀποδώσῃ. Πιστεύομεν ὅτι ὁ λιμὴν τοῦ Πειραιῶς ἔχει ἓν μέλλον—δὲν θέλω νὰ εἴπω ὑπερβολὴν—ἓν μέλλον λαμπρόν, χωρὶς νὰ λέγω πρὸς τοὺς ἐνδιαφερομένους νὰ ἀρχίσουν νὰ αὐξάνουν τὴν ἀξίαν τῶν οἰκοπέδων, διότι ὁ Πειραιεὺς θὰ συγκεντρώσῃ ὅλον τὸ ἐμπόριον τῆς Μεσογείου, εἶμαι βέβαιος ὅτι πηγαίνει εἰς λαμπρὸν μέλλον ὑπὸ τὸν ὅρον νὰ τοῦ ἐξασφαλίσωμεν διοίκησιν ἀνταποκρινομένην πρὸς τὰς σημερινὰς ἀντιλήψεις. Αὐτὸν τὸν σκοπὸν ἔχει τὸ παρὸν νομοσχέδιον. Θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ δεχθῇ, ὅπως ὁ κ. Πρόεδρος καταρτίσῃ εἰδικὴν ἐπιτροπήν, εἰς τὴν ὁποίαν νὰ παραπεμφθῇ τὸ νομοσχέδιον μὲ τὴν παράκλησιν πρὸς τὴν ἐπιτροπὴν ὅπως ἐντὸς δύο ἑβδομάδων μᾶς φέρῃ τὸ νομοσχέδιον ἐπεξηργασμένον. Ὅταν λέγω δύο ἑβδομάδαι ἐννοῶ τὴν τρίτην, ἡ ὁποία θὰ ἐπακολουθήσῃ τὰς ἀπόκρεω, ὥστε εἶναι ἀρκετὸς ὁ χρόνος. Καὶ ἐκ τῆς ἀφορμῆς αὐτῆς θὰ παρακαλέσω ἐπίσης τοὺς κ. βουλευτὰς τοὺς ἀποτελοῦντας μέλη τῶν διαφόρων ἐπιτροπῶν νὰ ἐργασθοῦν κατὰ τὸ διάστημα αὐτὸ ἰδιαιτέρως ὅπου θὰ ἔχωμεν καὶ τὰς ἑορτὰς τῶν ἀπόκρεω, νὰ ἀφήσουν τοὺς ἐκλογεῖς των νὰ ἑορτάζουν τὰς ἀπόκρεω καὶ ἐκεῖνοι νὰ κλείωνται ἐδῶ μέσα καὶ νὰ ἐργάζωνται διὰ νὰ παρασκευάζουν ὅλην τὴν νομοθετικὴν ἐργασίαν, τὴν ὁποίαν ἔχομεν λέγω νὰ ψηφίσωμεν ἐντὸς τοῦ Μαρτίου διὰ νὰ λάβετε τὸν καιρὸν νὰ ἐπανέλθητε εἰς τὰ σπήτια σας νὰ περάσετε τὰς ἑορτὰς τοῦ Πάσχα μὲ ὅλην σας τὴν ἄνεσιν. (χειροκροτήματα).

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι τὸ ὑπὸ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ὑποβληθὲν Νομοσχέδιον «περὶ ὀργανώσεως τοῦ λιμένος Πειραιῶς» παραπέμπεται εἰς Ἐπιτροπὴν ἐκ τῶν κ. κ. Π. Ἀραβαντινοῦ, Ι. Βαλαλᾶ, Γ. Βασιλειάδη, Ἀ. Βερδέλη, Π. Εὐριπαίου, Α. Ζωγράφου, Γ. Ἡσαΐα, Λ. Κουτσοπετάλου, Ι. Λεωνίδα, Κ. Λιδωρίκη, Ε. Μαχαίρα, Α. Μάρκου, Α. Μιαούλη, Ν. Μπακοπούλου, Π. Ράλλη, Γ. Σακκαλῆ, Γ. Στράτου καὶ Σ. Συμεώνογλου. Εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ταύτην τάσσεται δεκαπενθήμερος προθεσμία πρὸς ὑποβολὴν τῆς ἐκθέσεώς της. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς Νομοθετικῆς Ἐργασίας.

§75Κ. ΖΩΓΡΑΦΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς παρελθούσης ἑβδομάδος ἀνεγράφετο εἰς βʹ συζήτησιν ἡ ψήφισις τῆς συμβάσεως τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας μὲ τὴν Σοβιετικὴν Δημοκρατίαν. Σήμερον δὲν φέρεται ἀναγεγραμμένον. Ἐπεθύμουν νὰ μάθω ἂν ἡ ψήφισις τῆς συμβάσεως ἐγκατελείφθη ἢ τυχαίως δὲν ἀνεγράφη εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν.

§76Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Θὰ ἐγγραφῇ εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς αὔριον. (Προκειμένου μετὰ τοῦτο νὰ διεξαχθῇ μυστικὴ ψηφοφορία διὰ σφαιριδίων ἐπὶ τῶν εἰς τὴν πρώτην κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν νομοσχεδίων): «περὶ αὐξήσεως τῆς εἰς τὸν τέως Πρόεδρον τῆς Δημοκρατίας ναύαρχον Κουντουριώτην παρεχομένης συντάξεως» καὶ 2) «περὶ ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημιώσεως καὶ ἀπονομῆς συντάξεως εἰς τὸν Ν. Κοτζιᾶν» καλοῦνται ὡς ψηφολέκται οἱ κ. κ. Ν. Τζερμιᾶς καὶ Μ. Αἰλιανός).

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ψηφοφορία θὰ διεξαχθῇ ταὐτοχρόνως, προσαχθεισῶν δύο καλπῶν.

§78ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ποῖος εἶναι ὁ Κοτζιᾶς;

§79Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Διὰ τὸ πρῶτον νομοσχέδιον δὲν νομίζω ὅτι ὑπάρχει ἀνάγκη νὰ εἴπω τι. Διὰ τὸ δεύτερον εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι πρόκειται περὶ ἑνὸς ὁμογενοῦς ἐγκατεστημένου πρὸ ἐτῶν ἐν Ἀφρικῇ, ὁ ὁποῖος κατὰ τὸν πόλεμον τοῦ 1912 ἔδωσε μέγα μέρος τῆς περιουσίας του, τὸ μεγαλείτερον ἴσως, ὑπὲρ τῶν πολεμικῶν ἀναγκῶν καὶ βραδύτερον εἰς ἄλλας περιπτώσεις εἰσφορῶν ἐδείχθη ἐξ ἴσου γενναιόδωρος. Ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς σήμερον κυριολεκτικῶς πένεται, στερεῖται καὶ τοῦ ἄρτου. Ἐνομίσαμεν ὅτι ἦτο ἠθικῶς ἐπιβεβλημένον ἀπέναντι ἑνὸς ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος ἔδειξε τοιαῦτα δείγματα πατριωτισμοῦ, ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Βουλὴ νὰ κάμῃ μίαν ἐξαίρεσιν ἀπονομῆς προσωπικῆς συντάξεως.

§80ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Τὶ ποσὸν προτείνετε;

§81Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Χιλίας δραχμὰς μηνιαίως.

§82Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Δύο χιλιάδας νὰ τοῦ δώσωμεν.

§83Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Τοῦ δίδομεν καὶ ἓν ποσὸν ἐφ’ ἅπαξ.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ πρότασις τίθεται ὡς ἑξῆς: Οἱ παραδεχόμενοι τὰ ὡς ἄνω νομοσχέδια εἰς πρώτην κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν ψηφίζουσιν εἰς τὸ Ναί, οἱ δὲ μὴ παραδεχόμενοι εἰς τὸ Ὄχι. Ἄρχεται ἡ ψηφοφορία. (Περατωθείσης τῆς ψηφοφορίας καὶ γενομένης διαλογῆς προέκυψε τὸ ἑξῆς ἀποτέλεσμα: Ἐψηφοφόρησαν ἐν ὅλῳ 124, ὑπὲρ τῆς παραδοχῆς τοῦ πρώτου νομοσχεδίου (ναυάρχου Κουντουριώτου) ἐψήφισαν 112, καὶ κατὰ 12 ὑπὲρ τῆς παραδοχῆς τοῦ δευτέρου νομοσχεδίου ἐψήφισαν 110, κατ’ αὐτοῦ 14. Ἑπομένως ἀμφότερα τὰ νομοσχέδια ἐγένοντο δεκτὰ εἰς αʹ κατ’ ἀρχὴν καὶ ἄρθρον συζήτησιν). Ψήφισις συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἀπὸ 19 Μαρτίου 1929 Ν. Δ. περὶ καταργήσεως τῆς φορολογίας τῆς αὐτομάτου ὑπερτιμήσεως τῆς ἀκινήτου ἰδιοκτησίας καὶ ἐπιβολῆς εἰδικοῦ φόρου μεταβιβάσεως ἀκινήτων». (ψηφίζεται τὸ σύνολον) Ψήφισις συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ταχυδρομικῆς ἀνταποκρίσεως». (ψηφίζεται τὸ σύνολον) Ψήφισις συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τοῦ νόμου 3494 περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 10 Μαρτίου 1926 περὶ συστάσεως Ταμείου Ἀρωγῆς Ὑπαλλήλων Τ.Τ.Τ. ἐξερχομένων τῆς ὑπηρεσίας». (ψηφίζεται τὸ σύνολον) Μόνη συζήτησις τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως τῶν περὶ ὑποχρεωτικῆς ὑπηρεσίας τῶν δημοσίων πολιτικῶν ὑπαλλήλων διατάξεων τῆς ἕκτης Συντακτικῆς ἀποφάσεως τῆς 25 Φεβρουαρίου 1926». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Μόνη συζήτησις τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κύρους τῶν ὑπουργικῶν ἀποφάσεων ἐκδοθεισῶν ἐπὶ ἀντικειμένων ὑπαχθέντων εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῶν Γενικῶν Διοικητῶν». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν ἀποπερατώσεως ἐπισκευῆς καὶ ἐπιπλώσεως δικαστικῶν τινων μεγάρων καὶ μισθώσεως δικαστικῶν γραφείων ἐν Ἰωαννίνοις κλπ.». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον)

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παραχωρήσεως γηπέδου εἰς τὴν Πανελλήνιον Σκοπευτικὴν Ἑταιρείαν». Ἐπ’ αὐτοῦ τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ἀργυρόπουλος.

§86Μ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν νὰ ἀναβάλῃ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου διὰ τὸν ἑξῆς λόγον: Κύριε Πρόεδρε, τέσσαρες ὀργανισμοὶ πρόκειται νὰ ἐκμεταλλευθοῦν αὐτὸ τὸ σκοπευτήριον. Ἡ σκοπευτικὴ ἑταιρεία, ὁ στρατός, ὁ στόλος, καὶ ὁ κυνηγετικὸς σύλλογος. Ὅλοι αὐτοὶ οἱ πυροβολισμοὶ ποὺ ἀκούετε καθ’ ἑκάστην θὰ πυκνωθοῦν περισσότερον κατόπιν. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν νὰ στείλῃ προηγουμένως μίαν ἐπιτροπὴν ἡ ὁποία νὰ ἐξετάσῃ ἂν πράγματι ὑπάρχῃ κίνδυνος διὰ τοὺς περιοίκους, διότι πρόκειται περὶ κατῳκημένων πληθυσμῶν. Τὸ ζήτημα τοῦτο ἀποτελεῖ καὶ ζήτημα δημοσίας τάξεως.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἵνα ζητηθῇ ἀναβολὴ πρέπει νὰ τὸ ζητήσουν 10 βουλευταί.

§88Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Δὲν δέχομαι τὴν ἀναβολήν.

§89Σ. ΧΟΥΡΣΟΓΛΟΥ. Κύριοι βουλευταί, τὸ νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου θέλει νὰ παραχωρήσῃ τὸ Κράτος 710 στρέμματα.....

§90Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Εἶναι παραχωρημένα ἤδη.

§91Σ. ΧΟΥΡΣΟΓΛΟΥ. .. εἶναι νομοσχέδιον ἀντισυνταγματικόν, διότι ἀπὸ τὰ 710 στρέμματα τὰ ὁποῖα εἴτε παρεχώρησεν, εἴτε θέλει νὰ παραχωρήσῃ μέρος τῆς ἐκτάσεως ἔχει ἀπαλλοτριωθῆ ὑπὲρ ἀποκαταστάσεως προσφύγων ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ἄρθρου 119 τοῦ Συντάγματος. Συνεπῶς ἡ κυριότης τοῦ δημοσίου εἶναι περιωρισμένη, διότι δὲν παραχωρεῖται δι’ ἄλλον σκοπὸν παρὰ διὰ τὴν ἐγκατάστασιν προσφύγων.

§92Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Γίνεται σύγχυσις, διότι δὲν πρόκειται περὶ χώρου ὁ ὁποῖος ἔχει διατεθῇ διὰ τοὺς πρόσφυγας.

§93Σ. ΧΟΥΡΣΟΓΛΟΥ. Ἐδῶ ἔγκειται ἀκριβῶς ἡ σφαλερὰ ἀντίληψις, διότι εἰς τὰ 710 στρέμματα τὰ ὁποῖα δίδονται εἰς τὴν σκοπευτικὴν ἑταιρείαν εἶναι καὶ οἰκόπεδα τὰ ὁποῖα ἀνήκουν εἰς τοὺς πρόσφυγας. Ἀλλ’ ἐκτὸς τῶν ἀπαλλοτριωθεισῶν αὐτῶν ἐκτάσεων εὑρίσκονται καὶ ἄλλαι διαφιλονικούμενα ἐνώπιον τῶν τακτικῶν δικαστηρίων καὶ ἄλλαι διεκδικούμεναι παρὰ τῶν ἰδιοκτητῶν των· διὰ μερικοὺς δὲ ἐξ αὐτῶν ἔχουν ἐκδοθῇ εὐνοϊκαὶ ἀποφάσεις ὑπὲρ τῆς ἰδιοκτησίας των. Τὰ παραχωρούμενα εἰς τὴν σκοπευτικὴν ἑταιρείαν οἰκόπεδα ἡ ὁποία θὰ γίνῃ πλουσία ἀσφαλῶς διὰ τῆς πυκνοκατοικήσεως τῆς περιοχῆς, συντόμως θὰ ἔχουν ἀξίαν ἑνὸς ἑκατομμυρίου λιρῶν. Νομίζω ὅτι οἱ οἰκοῦντες πέριξ αὐτοῦ τοῦ χώρου ἔχουν καὶ αὐτοὶ δικαιώματα ἐπὶ τῆς ζωῆς. Ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ ἀναπνέουν, ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ ἡλιάζωνται καὶ νὰ ἔχουν κἄποιον ὁρίζοντα ἀνοικτὸν καὶ δὲν θὰ πρέπει νὰ εἶναι καταδικασμένοι νὰ ἀκούουν τὴν τυμπανοκρουσίαν τοῦ κινδύνου. Τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος αἰσθανόμενον τὴν ἀνάγκην τοῦ ἀερισμοῦ τῶν πόλεων ἀποφασίζει νὰ μεταφέρῃ τὸ κτίριον τοῦ κοινοβουλίου εἰς ἄλλο μέρος διὰ νὰ χρησιμοποιηθῇ τὸ μέρος αὐτὸ ὡς πάρκον διὰ νὰ ἀναπνέουν. Οἱ τῆς Καισαριανῆς δὲν ἔχουν τὸ δικαίωμα αὐτό; Τὸ μέτρον αὐτὸ εἶναι ἀπάνθρωπον ἀλλὰ καὶ ἀντισυνταγματικόν, διότι εἰς λίαν προσεχὲς μέλλον θὰ ἀναγκασθῇ τὸ Κράτος νὰ προβῇ εἰς ἀπαλλοτριώσεις διὰ νὰ μπορέσῃ νὰ στηρίξῃ τὴν χαριστικὴν πρᾶξιν αὐτὴν βάσει τοῦ ἄρθρου 119 τοῦ συντάγματος, διὰ νὰ πληρώσετε δὲν ξέρω πόσες χιλιάδες λίρες.

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καρασεβδᾶς.

§95Π. ΚΑΡΑΣΕΒΔΑΣ. Κύριοι βουλευταί, εἰς ἄλλην συνεδρίασιν καὶ διὰ μιᾶς μακρᾶς ἀγορεύσεώς μου σᾶς περιέγραψα τὴν προτοφανῆ οἰκοπεδοφαγίαν μερικῶν εἰς βάρος τῶν σκοπευτηρίων καὶ γυμναστηρίων. Ἐδῶ δὲν πρόκειται διὰ τίποτε ἄλλο παρὰ περὶ οἰκοπεδοφαγίας...

§96Σ. ΧΟΥΡΣΟΓΛΟΥ. Ἡμεῖς δὲν ἔχομεν σχέσιν μὲ οἰκοπεδοφάγους. (ἀναγινώσκει)....

§97ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ποῖος εἶναι αὐτός;

§98Π. ΚΑΡΑΣΕΒΔΑΣ. Ἕνας Ἀναγνωστόπουλος, ὁ ὁποῖος θέλει νὰ τὸ καταπατήσῃ. Τὸ σκοπευτήριον αὐτὸ ἐργάζεται ἐπὶ χρόνια. Αὐτὸς προσοικειώθη μερικοὺς ἐφέδρους καὶ τοὺς εἶπεν: «ἐγὼ θὰ σᾶς τὸ πωλήσω μὲ ἐλαχίστην τιμὴν ἀρκεῖ νὰ μὲ βοηθήσητε διὰ τοῦ θορύβου νὰ τὸ καταλάβω». Ἀλλ’ εἴτε ψηφισθῇ εἴτε δὲν ψηφισθῇ τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον, τὰ δικαιώματα τὰ ἰδιωτικὰ ἄν ὑπάρχουν δὲν χάνονται. Δὲν ὑπάρχουν ὅμως τοιαῦτα δικαιώματα ἰδιωτικά. Τὸ σκοπευτήριον αὐτὸ ἀνήκει εἰς τὸ δημόσιον, παρεχωρήθη ἡ χρῆσις του πρὸ ἐτῶν πολλῶν εἰς τὴν σκοπευτικὴν ἑταιρείαν δυνάμει συμβολαίου ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἔκτοτε κατέχεται ὑπ’ αὐτῆς. Ἤδη διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου δὲν πρόκειται παρὰ νὰ ὁριστικοποιηθῇ ἡ παραχώρησις αὐτὴ εἰς τὴν σκοπευτικὴν ἑταιρείαν, ἥτις εἰς ἀντάλλαγμα ἀναλαμβάνει πλείστας ὑποχρεώσεις ἔναντι τοῦ δημοσίου. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἀναγκαστικὴν ἀπαλλοτρίωσιν, ἐφ’ ὅσον εἶναι δημόσια τοιαύτη ἀπαλλοτρίωσις δὲν χωρεῖ; Τὸ δημόσιον ἀπαλλοτριοῖ τὰ ἰδιωτικά, τὰ ἰδικά του ἁπλῶς τὰ παραχωρεῖ. Ἐὰν δὲν εἶναι τοῦ δημοσίου καὶ εἶναι ἰδιωτικὰ ἡ ἀπαλλοτρίωσις θὰ γεννήσῃ δικαιώματα εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας καὶ θὰ ἱκανοποιηθοῦν αὐτὰ κατὰ τὸ σύνταγμα. Ἀλλὰ μᾶς εἶπεν ὁ προλαλήσας κ. βουλευτὴς ὅτι τάχα θὰ εἶναι ἐνόχλησις δῆθεν διὰ τοὺς περιοίκους τὸ σκοπευτήριον αὐτὸ καὶ ὅτι οὗτοι δὲν θὰ μποροῦν νὰ ἀναπνεύσουν. Καὶ ἀπαντῶ: Ἀντιθέτως, αὐτὸ θὰ γίνῃ ὅταν ὁ χῶρος αὐτὸς ὁ κενὸς καταληφθῇ καὶ γίνῃ συνοικισμὸς εἰς βάρος τῶν ἑκατέρωθεν συνοικισμῶν τοῦ «Βύρωνος» καὶ τοῦ «Συγγροῦ». Ἐνῷ τώρα εἶναι ἐλεύθερος καὶ δενδροφυτευμένος. Ὅσον ἀφορᾶ τὰ μέτρα τῆς ἀσφαλείας κατὰ τῶν κινδύνων ἐκ τῆς σκοποβολῆς, αὐτὰ εἶναι ἄσχετα μὲ τὸ νομοσχέδιον. Αὐτὰ διατάσσονται πάντοτε ἐκ μέρους τῆς ἀστυνομίας ὅταν ὑπάρχῃ τοιοῦτος κίνδυνος. Καὶ τὸ σκοπευτήριον τῆς Καλλιθέας ἦτο μέσα εἰς τὸν συνοικισμόν, ἀλλ’ ἦτο κατασκευασμένον οὕτως ὥστε νὰ μὴ γεννᾷ κίνδυνον. Οὕτω δύναται νὰ κατασκευασθῇ καὶ τὸ τῆς σκοπευτικῆς ἑταιρείας. Ἡ ἀστυνομία ἄλλως θὰ ἔχῃ δικαίωμα πάντοτε νὰ παρεμποδίσῃ τὴν λειτουργίαν του. Ἐξ ἄλλου δὲ τὸ σκοπευτήριον εἶναι μία διασκέδασις καὶ ὄχι ἐνόχλησις ὡς ἰσχυρίσθη ὁ προλαλήσας. Δι’ ὃ τὰ σκοπευτήρια γίνονται ἐντὸς τῶν πόλεων.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἰασωνίδης.

§100Λ. ΙΑΣΩΝΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, παρακαλῶ νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου. Δὲν σκοπεύομεν νὰ γίνωμεν ὄργανα διαφόρων οἰκοπεδοφάγων. Εἴμεθα καὶ ἡμεῖς ἐξ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι τοὺς πατάσσομεν καὶ ἀπόδειξις εἶναι ὅτι εἰς τὴν Ἐθνικὴν ἐπικράτειαν δὲν ἔχομεν οὔτε ἕνα πλέθρον γῆς. Ζητοῦμεν τὴν ἀναβολὴν τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου τούτου καὶ παρακαλοῦμεν θερμῶς τὸν ἀξιότιμον καὶ σεβαστὸν ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν ὑπουργὸν νὰ εὐδοκήσῃ ὅπως μετὰ τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς στεγάσεως τῶν προσφύγων τοῦ σεβαστοῦ κ. Μανουηλίδου, ἐπὶ τόπου ἅπαξ ἔτι μεταβαίνοντες ἰδοῦν ἐὰν ὄντως ἡ σκόπευσις ἀποτελῇ ἕνα κίνδυνον ἢ μίαν ἐνόχλησιν διὰ τὸν κόσμον αὐτόν· διότι δὲν δύναμαι νὰ παραδεχθῶ ἐγὼ καὶ ἐνόχλησιν ἀκόμη τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν ἐκ τῆς σκοποβολῆς. Διότι εἰς τὸ Κράτος τοῦτο ὑπάρχει καὶ λειτουργεῖ καὶ ἐφαρμόζεται μία νομοθεσία σύμφωνα μὲ τὴν ὁποίαν ἐντὸς καὶ ἀγροτικῶν ἀκόμη συνοικισμῶν δὲν ἐπιτρέπεται ἡ ἵδρυσις καὶ λειτουργία αὐτοῦ. Διατί; Διὰ νὰ ἀποφευχθῇ ὄχι κἄποιος κίνδυνος τοῦ χωρίου ἀλλὰ διὰ νὰ ἀποφευχθοῦν ἡ ἐνόχλησις καὶ ὁ θόρυβος ὁ ὁποῖος ἤθελεν κρατήσῃ τὸν κόσμον εἰς ἀνησυχίαν. Ἂν λοιπὸν ἔχωμεν νόμους συμφώνως μὲ τοὺς ὁποίους ὄχι μόνον προλαμβάνεται ὁ κίνδυνος ἀλλὰ λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν καὶ ἡ ἐνόχλησις τῶν κατοίκων, διατί νὰ μὴ τὸ δεχθῶμεν αὐτὸ διὰ τοὺς προσφυγικοὺς συνοικισμούς; Καὶ παρακαλῶ τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργοὺς ὅπως ἐξετάσουν καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἐνοχλήσεως τὸ ζήτημα ἐν τῇ ἐφαρμογῇ τῶν κειμένων διατάξεων. Οἰκοπεδοφάγοι καὶ ὄργανα αὐτῶν δὲν θέλομεν νὰ γίνωμεν. Ἀνάγκη γαιῶν ὑπάρχει εἰσέτι πρὸς συνέχισιν καὶ συμπλήρωσιν τῆς στεγάσεως τῶν προσφύγων. Ἀλλὰ καὶ πέραν τούτου ἐν τῇ ἐφαρμογῇ ὑπάρχοντος νόμου, ζητῶ ὅπως ἐξετασθῇ ἂν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι ἐνοχλοῦνται ἢ ὄχι· ὄχι μόνον ἀπὸ τὸν κίνδυνον ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὸν θόρυβον τῶν σφαιρῶν. Ταῦτα ἤθελον νὰ εἴπω.

§101Π. ΚΑΡΑΣΕΒΔΑΣ. Εἶπον ὅτι ὅπου ὑπάρχει σκοπευτήριον καὶ εἰς ἰδιωτικὸν χῶρον, ἔχει τὸ δικαίωμα καὶ ἡ ἀστυνομία καὶ τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ ἀπαγορεύσῃ ἀπολύτως ἐὰν εἶναι ἐνοχλητικὸν καὶ νὰ ὁρίσῃ ὅρους. Δὲν εἶναι ζήτημα ἔχον σχέσιν μὲ τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου εἶναι ζήτημα διοικητικόν.

§102Λ. ΙΑΣΩΝΙΔΗΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὰ κανονίσῃ ἡ ἀστυνομία τὰ ζητήματα αὐτά. Εἴμεθα νομοθέται, εἴμεθα ἐκπρόσωποι τοῦ Λαοῦ καὶ ἔχομεν τὸ δικαίωμα καὶ τὴν ὑποχρέωσιν νὰ μὴ ἀφίνωμεν ὅλα εἰς τὴν πρόνοιαν τῆς ἀστυνομίας, ἀλλὰ καὶ ἡμεῖς οἴκοθεν κυριαρχικῷ δικαιώματι νὰ λαμβάνωμεν μέτρα πρὸς φρούρησιν καὶ τῆς ζωῆς καὶ τῆς ὑγείας τῶν πολιτῶν.

§103Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Δὲν ἐννόησα τὶ ζητεῖτε.

§104Λ. ΙΑΣΩΝΙΔΗΣ. Θέλομεν καὶ οἱ ὑπεύθυνοι ὑπουργοὶ νὰ πεισθοῦν ἐπὶ δύο πραγμάτων: α) Ἐὰν ὑπάρχῃ κίνδυνος ἐκ τῆς ἐξασκήσεως τῆς σκοπεύσεως εἰς τὸν χῶρον αὐτόν....

§105Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Λοιπὸν σᾶς λέγω ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Προνοίας εἶναι ὁ μόνος κατάλληλος εἰς τὸ ζήτημα αὐτό. Τὸ δεύτερον;

§106Λ. ΙΑΣΩΝΙΔΗΣ. Δεύτερον, ἐὰν ὑπάρχῃ ὄχλησις τῶν κατοίκων.

§107Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Τὸ ζήτημα ἐξητάσθη ἀπὸ τὸν ἴδιον τὸν κ. Πρωθυπουργὸν καὶ μὲ τὸ ἴδιον αὐτὸ σχέδιον ἐνώπιον ἀκριβῶς τῶν ἐνδιαφερομένων.

§108Λ. ΙΑΣΩΝΙΔΗΣ. Μὰ ἡ παρουσία τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ γοητεύει τὸν κόσμον. Τὰ πάντα σταματοῦν.

§109Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Μὰ νομίζετε ὅτι καὶ ὁ ὑπουργὸς τῆς Προνοίας δὲν θὰ γοητεύσῃ τὸν κόσμον; (ἱλαρότης).

§110Ι. ΚΑΛΟΓΕΡΑΣ. Φοβοῦμαι, κ. Πρόεδρε, ὅτι ὑπάρχει μία παρεξήγησις καὶ ἐπ’ αὐτοῦ θέλω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν ὑμῶν. Ἔχω πληροφορίας ὅτι δὲν πρόκειται περὶ καταπατήσεως οἰκοπέδων, διὰ τὴν ὁποίαν ἐπῆγε ἐπὶ τόπου ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ πρόκειται περὶ ἐντελῶς ἄλλου μέρους.

§111ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἀφοῦ ἔχει καὶ συρματοπλέγματα.

§112Ι. ΚΑΛΟΓΕΡΑΣ. Δὲν πρόκειται περὶ τῶν συρματοπλεγμάτων. Πρόκειται περὶ τοῦ ἑξῆς: Ἂν τὸ μέρος ἐκεῖνο εἰς τὸ ὁποῖον θὰ ἐγκατασταθῇ ἡ σκοπευτικὴ ἑταιρεία, εἶναι οἰκόπεδα τὰ ὁποῖα προορίζονται διὰ τὴν ἐγκατάστασιν τῶν ἀστῶν προσφύγων ἢ πρόκειται περὶ οἰκοπέδων τὰ ὁποῖα θέλει νὰ τὰ πωλήσῃ κἄποιος οἰκοπεδοφάγος.

§113Χ. ΛΑΔΑΣ. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἐπῆγαν εἰς τὸν κ. ὑπουργόν. Εἶναι δὲ πρόσφυγες. Διατὶ δὲν τοὺς λέγετε κ. ὑπουργὲ, ἀφοῦ τοὺς γνωρίζετε; Εἶναι ὁ Σούλης καὶ ἄλλοι γνωστοὶ, κ. συνάδελφοι.

§114Π. ΚΑΡΑΣΕΒΔΑΣ. Κύριοι, βουλευταί, ὅσον ἀφορᾷ τοὺς πρόσφυγας ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ἐπὶ παρουσίᾳ μου ἐκάλεσεν ὅλους τοὺς ἁρμοδίους, οἱ ὁποῖοι μετέβησαν μετὰ τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ ἐπὶ τόπου ὅπως κανονίσωσιν τὴν διαφορὰν αὐτῶν μετὰ σκοπευτηρίου καὶ ἠρώτησεν αὐτοὺς ἐὰν ὑπάρχῃ κανένα ζήτημα ἀκόμη ἄλυτον καὶ ἀντικείμενον εἰς τὸ νομοσχέδιον. Καὶ οἱ ἁρμόδιοι οὗτοι ἐβεβαίωσαν ὅτι μετέβησαν μετὰ τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ ἐπὶ τόπου καὶ τὰ ἐκανόνισαν ὅλα τὰ ζητήματα κατὰ τὸ νομοσχέδιον. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησις τῆς ὑπηρεσίας πρὸς τὸν ὑπουργόν. Καὶ οἱ πρόσφυγες μετὰ τὸν διακανονισμὸν αὐτὸν τὸν γενόμενον ἐκεῖ, ἔμειναν εὐχαριστημένοι. Ἐὰν τώρα, δότι σὺν τῷ τρώγειν ἔρχεται ἡ ὄρεξις καὶ πρὸς ἱκανοποίησιν τῆς νέας ὀρέξεώς των κάνουν καὶ θορύβους, εἰς ὑμᾶς ἀπόκειται, κ. βουλευταί, νὰ ἐκτιμήσετε ἂν οἱ θόρυβοι εἶναι ἄξιοι προσοχῆς. Τούτων, ἕνεκα δέον νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον καὶ ὄχι νὰ ἀναβληθῇ. Εἶναι ἡ δεκάτη φορὰ ποὺ ἀνεβλήθη καὶ θὰ ἐξακολουθῇ νὰ ἀναβάλλεται—καὶ νὰ τὸ θυμηθῆτε αὐτὸ ποὺ σᾶς λέγω, κύριοι βουλευταὶ—μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ ματαιωθῇ.

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπεβλήθη πρότασις ψηφοφορίας δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως.

§116Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Δέχομαι δι’ ἑνδεκάτην φορὰν νὰ γίνῃ ἐπὶ τόπου μία ἐξέτασις. (χειροκροτήματα). Θὰ μεταβῶ ἐγὼ ὁ ἴδιος συνοδευόμενος ἀπὸ τὸν ἐπιτελάρχην μου καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Προνοίας συνοδευόμενος καὶ ἐκεῖνος ἀπὸ τὸν ἰδικόν του ἐπιτελάρχην, καὶ ὁρίσατε καὶ σεῖς ἕνα τῶν βουλευτῶν νὰ ἔλθῃ. Ἀλλ’ αὐτὸ νὰ γίνῃ ἐντὸς τῆς ἑβδομάδος. Τὸ Σάββατον.

§117ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα.

§118Π. ΚΑΡΑΣΕΒΔΑΣ. Λοιπὸν νὰ τὸ θυμηθῆτε ὅτι πάλιν θὰ ζητηθῇ ἀναβολὴ καὶ τότε ποίας νέας δικαιολογίας θὰ μᾶς εἴπουν οἱ κύριοι ποῦ ἠγανάκτησαν; Ζητοῦν τώρα τὴν ἀναβολὴν διὰ νὰ ἐξετασθῇ ἂν ὑπάρχῃ κῶδιξ. Εἶναι γνωστὸν ὅμως ὅτι ἐκ τῆς σκοποβολῆς ἐν τῷ περὶ οὗ πρόκειται σκοπευτηρίῳ δὲν ὑπάρχει κανεὶς κίνδυνος ἀπολύτως. Δὲν ἀποκλείεται βραδύτερον μετά τι χρονικὸν διάστημα ἐκτεινομένων τῶν γύρωθεν συνοικισμῶν, νὰ γεννηθῇ τοιοῦτος κίνδυνος. Ἀλλὰ τότε ἡ ἀστυνομία θὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ ζητῇ νὰ ληφθῶσιν ὅλα τὰ μέτρα πρὸς ἐξασφάλισιν ἀπὸ τὸν κίνδυνον ἄλλως θὰ ἀπαγορεύσῃ τὴν σκοποβολήν. Κάθε ἕνας εἴτε σκοπευτικὴ ἑταιρεία εἶναι εἴτε ἰδιώτης ὅταν ἔχῃ σκοπευτήριον εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ φροντίζῃ περὶ τῆς ἀσφαλείας τῶν πολιτῶν, ἄλλως ἔχει τὸ δικαίωμα ἡ ἀστυνομία νὰ τὸ κλείῃ. Ἑπομένως ὅλαι αὗται αἱ ἀναβολαὶ εἶναι περιτταί. Ἐν τούτοις δέχομαι τὴν ἀναβολὴν διὰ νὰ ξεθυμάνουν οἱ κύριοι οἱ ὁποῖοι σιγὰ σιγὰ χωρὶς νὰ γνωρίζουν τὸ ζήτημα προκατελήφθησαν ὅτι πρόκειται νὰ σφαγιασθοῦν τὰ δίκαι τῶν πολιτῶν ἢ νὰ κινδυνεύσουν οὗτοι ἀλλὰ ἐξορκίζω αὐτοὺς νὰ παρακολουθήσουν οἱ ἴδιοι καὶ νὰ λάβουν ὑπ’ ὄψιν τὰ ὅσα ἐξέθεσα. Διαμαρτύρομαι ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ τῆς κοινωνίας. (χειροκροτήματα).

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον ἀναβάλλεται. Μόνη συζήτησις τοῦ ὑπὸ τῆς Βουλῆς ψηφισθέντος καὶ ὑπὸ τῆς Γερουσίας τροποποιηθέντος σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 30 Σεπτεμβρίου 1926 Ν. Δ. περὶ ἀνακλήσεως εἰς τὴν ἐνεργὸν ὑπηρεσίαν ἀνωτάτου ἀξιωματικοῦ». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον)

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαλύσεως ὑφισταμένων στρατιωτικῶν μονάδων». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον)

§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν Πέμπτην καὶ ὥραν 4.30′. (Ὥρα 8 μ. μ.)