1929.12.19

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 16η

ΠΕΜΠΤΗ 19 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1929

(Ὥρα 4.30′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ν’ ἀναγνωσθῶσι τά πρακτικά τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. (Ἀναγινώσκονται καὶ ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως ὡς διωρθώθησαν ὑπὸ τοῦ κ. ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν ὑπουργοῦ).

§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τά ἑξῆς: Ἐπιτροπὴ ζημιωθέντων ἐκ τορπιλλισμῶν ναυτικῶν παρακαλεῖ ὅπως μεταξὺ τῶν ἀποζημιωθέντων συμπεριληφθοῦν καὶ αὐτοί. — Τὸ διοικητικὸν συμβούλιον Νέας Βάρνης Θεσσαλονίκης διαμαρτύρεται διὰ τὴν μελετωμένην κατεδάφισιν πεντακοσίων οἰκιῶν τοῦ συνοικισμοῦ Νεαπόλεως καὶ παρακαλεῖ ὅπως ἀπομακρυνθοῦν αἱ ἀποθῆκαι πυρομαχικῶν. — Οἱ ἐργάται οἰκοδομῶν Δράμας αἰτοῦνται τήν μὴ διάλυσιν τῆς γενικῆς ἑνωτικῆς συνομοσπονδίας. — Ὁ Α. Φλόκας κάτοικος Ἄργου Ὀρεστικοῦ (Χρουπίστης) Δυτικῆς Μακεδονίας διαμαρτύρεται κατὰ τοῦ ἐν Καστορίᾳ ὑποκαταστήματος τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης ζητοῦντος ὑπερβολικὰ μισθώματα διὰ τὸ ὑπὸ τὴν κατοχήν του κτῆμα. — Οἱ κάτοικοι τοῦ τέως δήμου Σπερχειάδος Φθιώτιδος, αἰτοῦνται τὴν ἐπαναφορὰν τοῦ νόμου 3251 καὶ τὴν ἐλευθέραν μεταφορὰν καὶ πώλησιν οἰνοπνεύματος ἐκ σταφυλῶν. — Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ζαρίφης καταθέτει: αʹ) Ἀνακριβὲς τηλεγράφημα τοῦ Ἀθηναϊκοῦ Πρακτορείου σχετικὸν μὲ τὰ τελευταῖα ἐν Κρήτῃ συλλαλητήρια, καὶ βʹ) Ἀναφορὰν τῆς σχολικῆς ἐπιτροπῆς Ἀξιοχωρίου αἰτούσης τὴν ἀναπλήρωσιν τοῦ μετακληθέντος εἰς μετεκπαίδευσιν δημοδιδασκάλου τῆς κοινότητος. — Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Φωκᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Θηναίας, ζητούντων τὴν ἀρωγὴν τοῦ Κράτους, λόγῳ τῆς ἐνσκηψάσης ἐπιζῳοτίας. — Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Κωστόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γ. Βεργοπούλου, κατοίκου Καλαμῶν, αἰτουμένου τὴν μεταβίβασιν αὐτῷ τῆς συντάξεως τοῦ ἀποθανόντος ἀναπήρου υἱοῦ του. — Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Τ. Ἀναστασίου καὶ Ν. Συριόπουλος ὑποβάλλουν πρότασιν νόμου «περὶ ἱδρύσεως ταμείου προνοίας κληρικῶν Ἠλείας». — Ἡ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν νόμων περὶ Ἀστυνομίας Πόλεων». Ἡ ἐπὶ τῆς Παιδείας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 3436 «περὶ ἀνασυνθέσεως τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου καὶ τῶν Ἐποπτικῶν Συμβουλίων». — Ὁ κ. Θ. Σοφούλης (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν) ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μὴ ἐνεργείας στρατιωτικῶν προβιβασμῶν, μέχρι συντάξεως νέων πινάκων κατὰ τὸ 1930». Ὁ κ. Δ. Μπότσαρης (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν) ὑποβάλλει τὰ ἑξῆς σχέδια νόμων: 1) «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 20 τοῦ 4441 νόμου «περὶ συγκροτήσεως, προελεύσεως κλπ. τῶν στελεχῶν τοῦ Π. Ν.» καὶ 2) «Περὶ καταργήσεως καὶ ἀντικαταστάσεως τῶν παραγράφων 3 καὶ 4 τοῦ ἄρθρου 47 τοῦ νόμου 2740 «περὶ Μετοχικοῦ Ταμείου τοῦ Πολεμικοῦ Ναυτικοῦ». Οἱ κ. κ. Π. Ἀργυρόπουλος (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν) καὶ Γ. Μαρῆς (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν) ὑποβάλλουν σχέδιον νόμου «περὶ συστάσεως νομοῦ Ἠλείας». Ὁ κ. Π. Βουρλούμης (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας) ὑποβάλλει σχέδιον νόμου «περὶ Ναυτικῶν πρακτόρων». Οἱ κ. κ. Π. Βουρλούμης (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας) καὶ Κ. Σπυρίδης (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας) ὑποβάλλουν σχέδιον νόμου «περὶ ρυθμίσεως τῶν ἀγοραπωλησιῶν τοῦ καπνοῦ». Ἀνακοινῶ τὰ κάτωθι ἔγγραφα τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνίας: (ἀναγινώσκει): αʹ) Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 30 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ὑμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Τσαρλαμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ συσταθὲν διὰ τοῦ ἀπὸ 7 Μαρτίου 1929 διατάγματος Εἰδικὸν ταμεῖον μονίμων ὁδοστρωμάτων Λευκάδος λειτουργεῖ κανονικῶς. —Ἡ διοικοῦσα τὸ ταμεῖον τοῦτο ἐπιτροπὴ ἀπαρτίζεται ἐκ τοῦ κ. Εἰρηνοδίκου Λευκάδος, ὡς Προέδρου, καὶ τῶν κ.κ. Μηχανικοῦ Λευκάδος, Οἰκονομικοῦ ἐφόρου καὶ Προέδρου Κοινότητος Λευκάδος, ὡς μελῶν. —Διὰ τὴν βεβαίωσιν τῶν ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ ἀπὸ 15 Αὐγούστου 1929 διατάγματος, περὶ κωδικοποιήσεως τῶν περὶ εἰδικοῦ Ταμείου Μονίμων ὁδοστρωμάτων Ἀθηνῶν κειμένων διατάξεων ὁριζομένων εἰδικῶν τελῶν ὑπὲρ τοῦ ταμείου, δὲν ἀπαιτεῖται διάταγμα, ἀλλ’ ἄρχεται αὕτη ἅμα τῇ δημοσιεύσει τοῦ σχετικοῦ περὶ συστάσεως Ταμείου διατάγματος ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας πρὸς τοῦτο οἰκονομικῆς ἀρχῆς. —Διάταγμα ἀπαιτεῖται μόνον διὰ τὴν εἴσπραξιν τῆς φορολογίας τῶν διοδίων. Πρὸς ἔκδοσιν δὲ τοῦ Διατάγματος τούτου ἐζητήθη σχετικὴ πρᾶξις τῆς ἐπιτροπῆς, ἥτις ὑπεβλήθη πρὸ ἡμερῶν. Πλήν, ἐπειδὴ ἐν ταύτῃ δὲν καθωρίζοντο ἐπακριβῶς τὰ σημεῖα τῶν ὁδῶν ἐφ’ ὧν ἐγκατασταθήσονται τὰ περίπτερα εἰσπράξεως τοῦ φόρου, ἐζητήθησαν συμπληρωματικαὶ πληροφορίαι παρὰ τοῦ κ. Μηχανικοῦ Λευκάδος. —Ὁ προϋπολογισμὸς τούτου διὰ τὸ οἰκον. ἔτος 1919– 30 δὲν ὑπεβλήθη εἰσέτι. —Διὰ τὴν πληρωμὴν τῆς ἀρωγῆς τοῦ Δημοσίου πρὸς τὸ ἀνωτέρω ταμεῖον κατὰ τὸ οἰκον. ἔτος 1929–30 ἐξεδόθη τὸ ὑπ’ ἀριθ. 4911 ἐκ δραχμῶν πεντήκοντα χιλιάδων (50.000) χρηματικὸν ἔνταλμα, ὅπερ ἀπεστάλη εἰς τὸ ταμεῖον Λευκάδος. βʹ) Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 40 τῆς 9ης τρέχοντος μηνὸς ὑμετέρου ἐγγράφου διαλαμβάνοντος ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Φίλιου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι καταρτίζεται σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τῆς ἀπὸ 10 Ἰουλίου 1926 συμβάσεως τῶν Σιδηροδρόμων Θεσσαλονίκης». γʹ) Ἀπαντῶντες εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 31 ὑμετέρου πρωτοκόλλου παράκλησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Τσαρλαμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 99418 διαταγῆς διετάχθη ἡ Ἑταιρεία Μακρῆ ἵνα ἐπισπεύσῃ τὴν ἐκπόνησιν τῆς προμελέτης τῶν ἀκατασκευάστων τμημάτων τῆς ὑπ’ ἀριθ. 140 ἐν Λευκάδι Ἐθνικῆς ὁδοῦ, δι’ ἃ τμήματα δὲν παρεδόθη ἐκπεπονημένη προμελέτη, καὶ νὰ ἀναφέρῃ πότε θέλει ἡ προμελέτη αὕτη παραδοθῇ ἡμῖν. δʹ) Ἀπαντῶντες εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 39 ὑμετέρου πρωτοκόλλου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ν. Κουπαρούσου καὶ Κ. Κοντοδίνα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τῆς ὁδοῦ Σερβίων–Δεσκάτης ἡ κατασκευὴ περιλαμβάνεται ἐξ ὁλοκλήρου εἰς τὸ 2ον πρόγραμμα τῶν διὰ τῆς συμβάσεως ὁδοποιΐας ἐκτελεστέων ἔργων. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς ὁδοὺς Κονίτσης–Ἀνασελίτσης καὶ Γρεβενῶν–Ἰωαννίνων, βεβαίως κατὰ τὸν καταρτισμὸν προσεχῶν προγραμμάτων θέλουσι ληφθῆ ὑπ’ ὄψει αἱ ἀνάγκαι τὰς ὁποίαν πρόκειται νὰ ἐξυπηρετήσῃ ἡ ὁλοκληρωτικὴ τούτων κατασκευή. Ἡ λῆψις ὅμως ἀποφάσεως πρὸς πραγματοποίησιν ταύτης θὰ ἐξαρτηθῇ ἐκ τῆς ἐπαρκείας τῶν διατεθησομένων ἐφεξῆς διὰ τὰ ἔργα τῆς συμβάσεως ὁδοποιΐας πιστώσεων. εʹ) Ἀπαντῶντες ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 29 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τσαρλαμπᾶ ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἐτέθη ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ Σώματος καὶ συντομώτατα θέλει κοινοποιηθῇ εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους ἡ σχετικὴ πρᾶξις. Ἐπίσης ἀνακοινῶ τὸ κάτωθι ἔγγραφον τοῦ ὑπουργείου Δικαιοσύνης: (ἀναγινώσκει). Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 27ης λήγοντος ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Κουπαρούσου καὶ Κ. Κοντοδίνα, ἔχομεν τὴν ν’ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν, ὅτι κατόπιν παραγγελίας τοῦ Ὑπουργείου κατὰ τὸν Ἰούνιον ἐ. ἔ. ἐνηργήθη δημοπρασία πρὸς μίσθωσιν οἰκήματος διά κατάστημα φυλακῶν Κοζάνης. Τά σχετικὰ πρακτικὰ ὑποβληθέντα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 3501 ἐ. ἔ. ἀναφορᾶς τοῦ Εἰσαγγελέως Κοζάνης, ἐνεκρίθησαν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 38085 τῆς 15ης Ἰουλίου παραγγελίας. Ὁ ἰδιοκτήτης ὅμως, ὡς προκύπτει ἐξ ἀναφορᾶς τοῦ Εἰσαγγελέως, ἐν τῷ μεταξὺ ἐπώλησε τὸ κτίριον καὶ ἡ μίσθωσις ἐματαιώθη. Διὰ νεωτέρων ἐγγράφων πρὸς τὸν Εἰσαγγελέα ὑπ’ ἀριθ. 61374 καὶ 65700 τῆς 18ης Νοεμβρίου ἐ. ἔ. ἐδόθη ἐντολὴ πρὸς ἐνέργειαν νέας δημοπρασίας, εἰς ἣν νὰ κληθῇ νὰ λάβῃ μέρος καὶ ἡ ὑποβαλοῦσα αἴτησιν Χαλκιᾶ. Ἐπίσης ἀνακοινῶ τὸ κάτωθι ἔγγραφον τοῦ ὑπουργείου Προνοίας (ἀναγινώσκει). Ἀπαντῶντες ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 41 ἀπὸ 9 Δεκεμβρίου ἐ. ἔ. ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Φίλιου σχετικῶς μὲ τὴν ὑποβολὴν αἰτήσεων ἀπονομῆς συντάξεως εἰς ἀναπήρους καὶ θύματα πολέμου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς ὅτι τὸ ζήτημα θὰ μελετηθῇ ὑπὸ τοῦ ὑπουργικοῦ συμβουλίου. Ὁμοίως ἀνακοινῶ τὸ κάτωθι ἔγγραφον τοῦ ὑπουργείου Παιδείας: (ἀναγινώσκει). Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. Βουλῆς 32 ἀπὸ 1)12)1929 ἐρωτήσεως τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ κ. Μ. Τσαρλαμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ὁ δημοδιδάσκαλος Λευκάδος Ἐπαμεινώνδας Μικρώνης ἔχει περιληφθῆ εἰς τὸν καταρτισθέντα ὑπὸ τοῦ Ἐποπτικοῦ Συμβουλίου Λευκάδος πίνακα τῶν κατ’ ἀρχαιότητα προακτέων δημοδιδασκάλων εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ εἰσηγητοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12, σειρὰν καθοριζομένην ὑπὸ τῶν ἐτῶν ὑπηρεσίας του, δὲν ἔχει ὅμως περιληφθῆ εἰς τὸν καταρτισθέντα ὑπὸ τῆς ἐξ ἐκπαιδευτικῶν συμβούλων ἐπιτροπῆς γενικὸν πίνακα, διότι εἰς τοῦτον περιελήφθησαν οἱ ἔχοντες 35 ἐτῶν ὑπηρεσίαν καὶ ἄνω, τὴν ὁποίαν δὲν ἔχει οὗτος. Ὁμοίως ἀνακοινῶ τὸ κάτωθι ἔγγραφον τοῦ ὑπουργείου Στρατιωτικῶν: (ἀναγινώσκει). Ἐπὶ ἐρωτήσεως βουλευτῶν σχετικῶς μὲ τὸ ὑπόμνημα ἀποτάκτου ἀνθυπομοιράρχου Πανοπούλου Γεωργίου. Ὁ ἀπότακτος ἀνθυπομοίραρχος Πανόπουλος Γεώργιος παρακαλεῖ ὅπως τροποποιηθῇ τὸ ἄρθρον 65 τοῦ νόμου περὶ καταστάσεως ἀξιωματικῶν καὶ ἐπιτραπῇ καὶ εἰς τοὺς πρὸ τῆς ἰσχύος τούτου ἀποταχθέντας ἀξιωματικοὺς νὰ προσφύγωσιν εἰς δευτεροβάθμια ἀνακρικὰ συμβούλια. Ἡ τοιαύτη ἐνέργεια θὰ ἐπέφερε γενικὴν ἀναστάτωσιν καὶ θὰ ἔδιδε τὸ δικαίωμα εἰς πάντα ἀποταχθέντα νὰ ζητήσῃ τὴν ἐπαναφοράν του, πρᾶγμα ὅπερ θὰ ἀπέβαινεν εἰς βάρος τῆς ὑποστάσεως τοῦ σώματος τῶν ἀξιωματικῶν, διότι θὰ ἐπανήρχοντο ἀξιωματικοὶ κατηγορηθέντες διὰ βαρέα πταίσματα. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν Ἀναφορῶν καὶ Ἐρωτήσεων Ὁ κ. Ν. Γουργουρῆς ἐπὶ ἀναφορᾶς ὀργανώσεως ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου.

§3Ν. ΓΟΥΡΓΟΥΡΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν καὶ εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος, ὅτι διερμηνεύω τὴν γνώμην ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς καὶ ἀνταποκρίνομαι πλήρως εἰς τὴν σκέψιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Προνοίας καὶ τὴν ὁμόθυμον ἀπόφασιν ὁλοκλήρου τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ τάξις τῶν θυμάτων καὶ ἀναπήρων πολέμου, πλὴν τῆς ἰσοβίου ἐθνικῆς εὐγνωμοσύνης, εἶναι ἀξία καὶ τοῦ μεγάλου ἐνδιαφέροντος τοῦ Κράτους πρὸς τὸ ὁποῖον οὗτοι προσέφερον τὸ αἷμα καὶ τὴν ζωήν των ἀπωλέσαντες τὰ πάντα. Στηριζόμενοι σήμερον εἰς τὴν πατερίτσαν τοῦ ἀναπήρου, παρέμειναν μὲ τὴν παρήγορον ἐλπίδα τῆς συμπαθείας καὶ βοηθείας τῶν ἄλλων τῆς πατρικῆς στοργῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους τοῦ ὁποίου ὡς μέλη ἀδύνατα μόνα των δὲν δύνανται νὰ ἐξοικονομήσουν τὰ πρὸς τὸ ζῇν. Θὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῆς Προνοίας ὅπως τὸ ταχύτερον φέρῃ ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον, ἐπιλαμβανόμενος τῆς λύσεως τοῦ ἀληθῶς δυσλύτου κοινωνικοῦ ζητήματος τῆς ἐπαρκοῦς κρατικῆς ἐνισχύσεως τῶν ἀναπήρων θυμάτων πολέμου. Θὰ παρακαλέσω δὲ ἰδιαιτέρως τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῆς Προνοίας ὅπως παρατείνῃ τὴν προθεσμίαν τῆς καταβολῆς αἰτήσεων πρὸς παροχὴν συντάξεως εἰς τὰ θύματα καὶ τοὺς ἀναπήρους πολέμου, πολλοὶ τῶν ὁποίων διὰ διαφόρους λόγους δὲν ἠθέλησαν τότε νὰ ζητήσουν τὴν συνδρομὴν τοῦ Κράτους διὰ νὰ ζήσουν. Οὗτοι πάσχοντες δεινῶς οἰκονομικῶς καὶ εὑρισκόμενοι ὑπὸ τὴν σκληροτάτην πίεσιν τῆς καθημερινῆς ἀνάγκης ἔχασαν τὰ δικαιώματά των νὰ ἀναφαίρωνται καὶ ζητοῦμεν ὅλοι οἱ βουλευταὶ καὶ πιστεύομεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ ἀρνηθῇ τὸ δικαίωμα τοῦτο εἰς τοὺς ἀναπήρους πολέμου καὶ δὲν θὰ παρουσιάσῃ τὴν εἰκόνα τῆς οἰκογενείας ἡ ὁποία χωρίζει τὰ παιδιά της εἰς εὐνοούμενα καὶ μή.

§4Ε. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας). Κατ’ ἀρχὴν εἴμεθα σύμφωνοι μὲ ὅσα εἶπεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος. Ἡ Κυβέρνησις προσεπάθησε εἰς κάθε περίστασιν νὰ δείξῃ ὅλον τὸ ἐνδιαφέρον ὑπὲρ τῶν ἀναπήρων καὶ τῶν θυμάτων πολέμου καὶ εἰς τὸ ἑξῆς θὰ προσπαθήσῃ τὸ ἴδιον νὰ ἀποδείξῃ. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ αἰτήματα τῶν ἀναπήρων εἶναι τόσον σοβαρὰ ὥστε δὲν ἐξαντλοῦνται ἁπλῶς. Χρήζει καὶ μελέτης καὶ κυβερνητικῆς φροντίδος, πράγματι δὲ εὑρίσκεται ὑπὸ τὴν σκέψιν τῆς Κυβερνήσεως καὶ αὐτὸ τὸ ζήτημα τῆς παρατάσεως τῆς προθεσμίας. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν ἔχω νὰ προσθέσω τὶ περισσότερον, ἀλλὰ νὰ ἔχουν πεποίθησιν ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπέδειξε καὶ θὰ προσπαθήσῃ νὰ ἐπιδείξῃ ὅλον τὸ ἐνδιαφέρον της.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶπεν ἡ Κυβέρνησις ὅτι θὰ κάνῃ ὅ,τι εἶναι δυνατὸν ὑπὲρ τῶν ἀναπήρων. Ὁ κ. Τσαρλαμπᾶς ἐπὶ ἀναφορᾶς ἐπιμελητηρίου Λευκάδος.

§6Μ. ΤΣΑΡΛΑΜΠΑΣ. Κατόπιν τῆς δηλώσεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὅτι δὲν ὑπάρχει κίνδυνος καταργήσεως τοῦ ἐπιμελητηρίου δὲν ἀναπτύσσω τὴν ἀναφοράν. Παρακαλῶ ὅμως τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ δηλώσῃ τοῦτο ἐπισημότερον διὰ νὰ παύσῃ ἡ ἀνησυχία τῶν ἐνδιαφερομένων.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Εὐριπαῖος ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§8Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Ἐγὼ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας νὰ δηλώσῃ ἐπισήμως εἰς τὴν Βουλὴν ἂν ἡ εἴδησις ἡ ἀναγραφεῖσα εἰς τὰς ἐφημερίδας περὶ καταργήσεως τινῶν τῶν ἐπιμελητηρίων τοῦ Κράτους εἶναι ἀληθής. Διότι, ἂν ἀληθεύῃ ἡ εἴδησις, ὁ ἐμπορικὸς κόσμος τῆς Σύρου εἶναι ἀνάστατος διὰ τὴν κατάργησιν τοῦ ἐπιμελητηρίου. Εἶναι δὲ, σημειωτέον, τὸ πρῶτον ἐπιμελητήριον τοῦ Κράτους τὸ ὁποῖον συνεστήθη ἀπὸ τοῦ 1885.

§9Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δύναμαι νὰ διαδηλώσω ὅτι οὐδεμία τοιαύτη σκέψις ἐγένετο.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τσαρλαμπᾶς ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων Ἀλεξάνδρου Λευκάδος.

§11Μ. ΤΣΑΡΛΑΜΠΑΣ. Συνιστῶ θερμότατα τὴν ἀναφορὰν καὶ ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, διότι πρόκειται περὶ σκανδάλου.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κριμπᾶς ἐπὶ ἀναφορᾶς σπουδαστῶν τῆς ἀνωτάτης σχολῆς οἰκονομικῶν καὶ ἐμπορικῶν ἐπιστημῶν.

§13Θ. ΚΡΙΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ διαβιβασθῇ ἡ ἀναφορὰ τῶν σπουδαστῶν τῆς ἀνωτάτης σχολῆς οἰκονομικῶν καὶ ἐμπορικῶν ἐπιστημῶν εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, τὸν ὁποῖον καὶ παρακαλῶ θερμῶς νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει του τὴν ἐν λόγῳ ἀναφοράν.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαοικονόμου ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν προέδρων τῶν κοινοτήτων Ἁλμυροῦ καὶ Εὐξεινουπόλεως περὶ ἐκτελέσεως προχείρων ὑδραυλικῶν μέτρων πρὸς προστασίαν τῶν καλλιεργητῶν των.

§15Α. ΠΑΠΑΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει του τὴν ἐν λόγῳ ἀναφορὰν τῶν προέδρων τῶν κοινοτήτων Ἁλμυροῦ καὶ Εὐξεινουπόλεως «περὶ ἐκτελέσεως προχείρων ὑδραυλικῶν ἔργων πρὸς προστασίαν τῶν καλλιεργητῶν».

§16Κ. ΣΠΥΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, εὐθὺς ὡς ψηφισθῇ τὸ ἐκκρεμοῦν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς νομοσχέδιον θὰ λάβω τὴν δέουσαν μέριμναν.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ, Κουτσίνας ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Ἀποστόλου Λιάντζουρα.

§18Ι. ΚΟΥΤΣΙΝΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀναφορὰ αὕτη ἀφορᾷ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Παιδείας. Πρόκειται περὶ τοῦ Ἀποστόλου Λιάντζουρα πρωτοψάλτου, παρακαλῶ ὅπως διαβιβασθῇ εἰς τὸν ἁρμόδιον ὑπουργόν.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φωκᾶς ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ γεωργικοῦ ἐπιμελητηρίου Κεφαλληνίας περὶ ἀποστολῆς ἐκεῖ περιοδεύοντος γεωπόνου ἢ δενδροκόμου πρὸς καθοδήγησιν τῶν γεωργῶν.

§20Α. ΦΩΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Γεωργίας σχετικῶς μὲ τὴν ἀναφορὰν τοῦ γεωργικοῦ ἐπιμελητηρίου μας, τὸ ὁποῖον ἀπὸ πολλοῦ χρόνου ἐζήτησε τὴν συνδρομὴν τοῦ ὑπουργείου τῆς Παιδείας διὰ νὰ στείλῃ 2 γεωπόνους. Νομίζω, ὅτι τὸ ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας δὲν λαμβάνει ὑπ’ ὄψιν του τὴν περιφέρειάν μας καὶ τὸ λέγω τοῦτο μετὰ παραπόνου, διότι ἐπανειλημμένως ἔχει ἀναφερθεῖ πρὸς τὸ ὑπουργεῖον. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν του τὰ παράπονα τοῦ γεωργικοῦ ἐπιμελητηρίου. Τὸ ὑπουργεῖον διαμαρτύρεται διότι δὲν ἔχει γεωπόνους οἱ ὁποῖοι νὰ διδάξουν τοὺς χωρικοὺς οἵτινες ἀδικοῦνται παραμένοντες μὲ τὰ πρωτόγονα ἀκόμη μέσα τῆς γεωργικῆς πείρας.

§21Κ. ΣΠΥΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Θὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ ἀναφορά.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Λύρας ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Γεωργίου Ντρουλάκου, αἰτουμένου τὴν παράτασιν τῆς προθεσμίας πρὸς ἀνταλλαγὴν τῶν προσωρινῶν τίτλων τοῦ δευτέρου ἀναγκαστικοῦ δανείου.

§23Θ. ΛΥΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ ἀναφερόμενος ὑποδηματοποιὸς ἐκ τῆς ἐργασίας του καὶ τῶν οἰκονομιῶν του συνεκέντρωσε ἕνα μικρὸν ποσὸν χρημάτων, ἀλλὰ τὸ ἀναγκαστικὸν δάνειον τοῦ τὰ ἐδιχοτόμησε. Συνεπῶς κατ’ ἀνάγκην ἐπῆρεν ὁμολογίας· ὅταν ἐζήτησε νὰ τὰς ἐξαργυρώσῃ τὰς ὁμολογίας εἶχον κληρωθῇ κατὰ τὴν 4ην κλήρωσιν εἰς τὸ ἄρτιον καὶ συνεπῶς ἐκηρύχθησαν ἐκπρόθεσμοι. Ὁ περὶ οὗ ὁ λόγος δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γνωρίζῃ, διότι εἶναι ἕνας ἄνθρωπος ἀγράμματος ὁ ὁποῖος δὲν ἀνακατεύεται ποτὲ μὲ τὸ χρηματιστήριον. Παρακαλῶ νὰ ληφθῇ ἕνα γενικὸν μέτρον καὶ νὰ δοθῇ παράτασις τῆς προθεσμίας εἰς τοὺς ἔχοντας ἐκπροθέσμους ὁμολογίας, διότι εἶναι δίκαιον οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ μὴ χάσουν τὰ λεπτά τους ἐφ’ ὅσον ἐξ ἀγνοίας των ἔμειναν ἐκπρόθεσμοι. Ἐπίσης, κ. Πρόεδρε, συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν τοῦ δημοδιδασκάλου Ν. Κυριακάκου. Ὁ ἐν λόγῳ διδάσκαλος κατὰ τὸν πόλεμον τοῦ 1912 ἐτραυματίσθη καὶ ἐκρίθη ὑπὸ τῆς ἐπιτροπῆς ὡς ἀνίκανος, καὶ συνεπῶς ἐπαύθη, τοῦ ἀπενεμήθη δὲ μία μικρὰ σύνταξις. Ἐν τῷ μεταξὺ ὅμως δι’ ἰδίων του ἐξόδων ἔκαμε μίαν θεραπείαν συστηματικὴν καὶ κατόπιν ἐθεραπεύθη τελείως καὶ μετὰ μίαν πενταετίαν διωρίσθη καὶ πάλιν. Τώρα ζητεῖ οὗτος, τὰ χρόνια αὐτὰ καθ’ ἃ εὑρίσκετο ἐν παύσει νὰ χαρακτηρισθοῦν ὡς χρόνος ὑπηρεσίας. Εἶναι δίκαιον, κ. ὑπουργὲ, διότι ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ἔπαθεν ἐν πολέμῳ.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κοκκινᾶτος ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων τοῦ συνοικισμοῦ Δουβιάνων, παραπονουμένων διὰ τὴν καταβολὴν ὑπ’ αὐτῶν ὑπερόγκων ἀποζημιώσεων εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας τῶν ὑπὲρ αὐτοῦ ἀπαλλοτριωθέντων κτημάτων.

§25Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας). Ἀλλὰ δὲν εἶναι νόμιμον.

§26Ι. ΚΟΚΚΙΝΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀναφορὰ αὕτη ἀφορᾷ τὸν κ. ἐπὶ τῆς Γεωργίας ὑπουργόν. Πρόκειται περὶ τῶν κατοίκων τοῦ συνοικισμοῦ Δουβιάνων, οἵτινες παραπονοῦνται διὰ τὴν ὁρισθεῖσαν ὑπερβολικὴν τιμὴν εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας ὡς καταβολὴν ἕνεκεν τῆς ἀπαλλοτριώσεως τῶν κτημάτων των· καὶ ἐξ ἄλλου πιέζονται καὶ ἐκ τοῦ δημοσίου νὰ ἐγκαταλείψουν ἕνα χῶρον διὰ νὰ γίνῃ ἕνα πάρκο. Κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου δὲν εἶναι δυνατὸν τὴν στιγμὴν καθ’ ἣν προσπαθοῦμεν μὲ ὅλα τὰ μέσα νὰ ἀποκαταστήσωμεν ὅλον τὸν λαὸν τῆς Ἑλλάδος, νὰ ἔλθωμεν νὰ κάμωμεν νέους ἀστέγους. Ἤθελον λοιπὸν νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν, νὰ ἐπιστήσῃ πολὺ τὴν προσοχήν του εἰς τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ πρὸ παντὸς νὰ ἀσφαλίσῃ δι’ οἰκοπέδων ὅλους ἐκείνους τοὺς οἰκογενειάρχας οἱ ὁποῖοι ἔχουν κτήσει σπίτια· καὶ νὰ τοὺς δώσῃ καὶ τὴν ἀνάλογον ἀποζημίωσιν διὰ νὰ κτήσουν νέα σπίτια, ὅσοι ἐξ αὐτῶν δὲν θέλουν νὰ ἀποζημιωθοῦν ἐκ τῆς προβλεπομένης ἀποζημιώσεως τῆς ἐκ τοῦ νόμου καθοριζομένης. Δὲν ὑποθέτω ὅτι θὰ εὑρεθῇ κανεὶς ἐκ τῆς αἰθούσης ταύτης ὁ ὁποῖος νὰ υἱοθετήσῃ τὴν ἄποψιν ἑνὸς καὶ μόνου συναδέλφου, ὁ ὁποῖος εἶχεν εἴπῃ ἄλλοτε ὅτι: «θὰ τοὺς πάρουμε τὰ σπίτια καὶ θὰ τοὺς πετάξουμε στοὺς δρόμους».

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μάρκου ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς χήρας Κλ. Καφρίτσα.

§28Α. ΜΑΡΚΟΥ. Παρακαλῶ νὰ διαβιβασθῇ ἡ ἀναφορὰ εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, τὸν ὁποῖον ἰδιαιτέρως παρακαλῶ νὰ τὴν ἐξετάσῃ εὐμενῶς.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φίλιος ἐπὶ ἀναφορᾶς κοινότητος Βαρυμπόμπης Τρικκάλων.

§30Θ. ΦΙΛΙΟΣ. Ἡ ἀναφορὰ ἀφορᾷ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Ἄλλοτε ὁ καπνοπαραγωγὸς διὰ νὰ πάρῃ σιγαρόχαρτον, ἀπῃτεῖτο νὰ ἔχῃ ἓν στρέμμα. Τώρα πρέπει νὰ ἔχῃ 50 στρέμματα διὰ νὰ πάρῃ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἐξετάσῃ τὸ ζήτημα.

§31Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Πρέπει νὰ ἔχουν παραγωγὴν 900 ὀκάδων.

§32Θ. ΦΙΛΙΟΣ. Ἂν ὅμως τύχῃ νὰ πάθουν καμμίαν ζημίαν, νὰ πέσῃ ἡ ἀκρίδα π. χ. καὶ τὰ φάῃ, δὲν θὰ μπορέσουν οἱ παραγωγοὶ νὰ καπνίσουν; Κύριε ὑπουργέ, θὰ σᾶς παρακαλέσω ὅπως ἐξετάσητε τὸ ζήτημα, διότι εἶναι πολὺ σοβαρὸν καὶ κρατεῖ ὅλον τὸν ἐνδιαφερόμενον κόσμον ἐν ἐξεγέρσει.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γερογιάννης ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§34Γ. ΓΕΡΟΓΙΑΝΝΗΣ. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἡ ἐπιδικασθεῖσα ὑπὲρ τῶν ἰδιοκτητῶν ἀποζημίωσις εἶναι ὑπέρογκος. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον πρέπει νὰ ἐξετασθῇ τὸ ζήτημα καὶ νὰ γίνῃ μία ἐπέμβασις τοῦ Κράτους. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ μελετήσῃ τὸ ζήτημα, ἐπειδὴ δὲ ἐλέχθη ὅτι θὰ μεταβῇ καὶ πρὸς τὰ ἐκεῖ, ἂς ἐξετάσῃ ὅπως δήποτε αὐτὸ καὶ ἂς ἀποδώσῃ τὸ δίκαιον ἑκάστῳ.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χαβίνης ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§36Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφοράν, ἡ ὁποία εἶναι δικαιοτάτη, διότι ἐνῷ ἡ συμφωνία ἦτο νὰ δοθῇ διὰ 200 στρέμματα καλλιεργήσιμα ἀποζημίωσις εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας ἐκ δραχμῶν 274.000, τὸ Πρωτοδικεῖον ἐξέδωκε τελεσίδικον ἀπόφασιν διαπλασιάσαν τὸ ποσὸν τοῦτο καὶ ἀνεβίβασαν αὐτὸ εἰς δραχμὰς 534.000. Πρόκειται δὲ περὶ ἐδάφους ἐντελῶς ἀγόνου, μόνον ὡς βοσκοτόπου δυναμένου νὰ χρησιμεύσῃ Βεβαίως τὸ ὑπουργεῖον οὐδὲν μέτρον δύναται νὰ λάβῃ, διότι ἡ ἀπόφασις τοῦ Πρωτοδικείου εἶναι τελεσίδικος. Ἐπειδὴ ὅμως, κύριε ὑπουργέ, εἰς τὴν περιφέρειαν ἐκείνην ἔχομεν καὶ ἄλλα ζητήματα παρομοίας φύσεως φρονῶ ὅτι ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ θέσῃ ἓν ὅριον κατώτερον ἀλλὰ καὶ ἓν ἀνώτερον, ἀναλόγως τῶν ποιοτήτων τοῦ ἐδάφους. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ μελετήσῃ τὸ ζήτημα· καὶ ἂν εὕρῃ εὔλογον τὴν αἴτησιν, νὰ τὴν ἱκανοποιήσῃ.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαναστασίου ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν ἀποφοίτων φιλολογίας, φυσικομαθηματικῶν καὶ θεολογίας.

§38Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Συνιστῶ εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Παιδείας τὴν ἀναφορὰν τῶν ἀποφοίτων τῆς φιλοσοφικῆς σχολῆς, τῆς σχολῆς τῶν φυσικομαθηματικῶν καὶ τῆς θεολογίας. Ἰσχυρίζονται ὅτι ὑπάρχουν κεναὶ θέσεις, διότι ἀπεμακρύνθησαν πολλοὶ καθηγηταὶ καταληφθέντες ὑπὸ τοῦ ὁρίου ἡλικίας καὶ παρακαλοῦν νὰ διορισθῶσι.

§39Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας). Καὶ μετὰ τὴν ἀπομάκρυνσιν τῶν καταληφθέντων ὑπὸ τοῦ ὁρίου ἡλικίας, δὲν ὑπάρχουν ἄλλαι θέσεις κεναί. Οἱ ἀναφερόμενοι δὲν δύνανται νὰ διορισθῶσιν, εἰμὴ μόνον ἀφ’ οὗ ἀπομακρυνθῶσιν οἱ ἔχοντες 35 ἐτῶν ὑπηρεσίαν θεωρητικῶν μαθημάτων.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τσαρλαμπᾶς ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν ὀρφανῶν θυγατέρων τοῦ ἀποβιώσαντος συμβολαιογράφου Λευκάδος Καταπόδη περὶ ἀπονομῆς συντάξεως.

§41Μ. ΤΣΑΡΛΑΜΠΑΣ. Παρακαλῶ νὰ διαβιβασθῇ ἡ ἀναφορὰ αὕτη εἰς τὸν ἀξιότιμον ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης ὑπουργόν, διότι εἶναι μία δικαιοτάτη αἴτησις, διότι ὁ περὶ οὗ πρόκειται συμβολαιογράφος ἐπλήρωνε μέχρι τοῦ θανάτου του τὰ ὑπὲρ τοῦ συσταθησομένου ταμείου συντάξεως συμβολαιογράφων δικαιώματα. Ἐν τῷ μεταξὺ ἀπεβίωσε χωρὶς νὰ λάβῃ σύνταξιν συμβολαιογράφου, διότι δὲν ἐδημοσιεύθη ὁ σχετικὸς νόμος. Πρόκειται δὲ τώρα νὰ εἰσηγηθῇ τὸ νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλὴν, παρακαλῶ δέ, εἰ δυνατόν, νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν καὶ αὐτό.

§42Δ. ΔΙΓΚΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἔχω ὑποβάλει σχετικὸν νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλὴν, τὸ ὁποῖον ὅμως ἐκκρεμεῖ εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. Σᾶς παρακαλῶ λάβετε γνῶσιν τῶν σχετικῶν διατάξεων· καὶ ἂν δὲν προβλέπεται ἡ ἰδική σας περίπτωσις, νὰ εἰσηγηθῆτε σχετικὴν τροπολογίαν.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τσαρλαμπᾶς ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων τῆς κοινότητος ἁγίου Νικολάου Λευκάδος περὶ ἀνασυστάσεως τοῦ τελωνοσταθμαρχείου.

§44Μ. ΤΣΑΡΛΑΜΠΑΣ. Συνιστῶ θερμῶς τὴν ἀναφορὰν εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, διότι εἶναι δικαία.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀλαβᾶνος ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν πλοιάρχων καὶ τῶν μηχανικῶν τοῦ ἐμπορικοῦ ναυτικοῦ.

§46Κ. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Συνιστῶ θερμῶς.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ζερβὸς ἵνα καταθέσῃ καὶ ἀναπτύξῃ ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς Νέας Μπάφρας.

§48Γ. ΖΕΡΒΟΣ. Συνιστῶ θερμῶς.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κυρέλλος ἵνα καταθέσῃ καὶ ἀναπτύξῃ ἀναφορὰν ἀπολυθέντων τηλεγραφοφυλάκων λόγῳ καταργήσεως θέσεως.

§50Β. ΚΥΡΕΛΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, πρόκειται περὶ ἀναφορᾶς ἀφορώσης καὶ ἀποβλεπούσης εἰς τοὺς ἀτυχεῖς ἐργάτας, οἱ ὁποῖοι ἀπελύθησαν ἀπὸ τῆς 1ης Δεκεμβρίου δυνάμει τοῦ νόμου 3426 διὰ τοῦ ὁποίου κατηργήθησαν ὅλαι ἀνεξεραίτως αἱ θέσεις τῶν τηλεγραφοφυλάκων. Εἶναι ἀληθές, ὅτι ὁ νόμος παρέχει τὸ δικαίωμα εἰς αὐτοὺς νὰ ζητήσουν διὰ προσφυγῆς των εἰς τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν νὰ διορισθοῦν ἐφ’ ὅσον μία ἐπιτροπὴ ἁρμοδία ἤθελε κρίνῃ τούτους καταλλήλους εἰς τὰ συνεργεῖα τοῦ ἰδίου κλάδου. Ἡ ἁρμοδία ὅμως ἐπιτροπὴ κατὰ τὰ δύο τρίτα ἀπεφάνθη ὅτι εἶναι ἐντελῶς ἀκατάλληλοι διὰ τὰ συνεργεῖα καὶ ἑπομένως μένουν στὸν δρόμον χωρὶς μισθόν, χωρὶς ἐργασίαν, χωρὶς πόρον ζωῆς καὶ μόνον μὲ τὴν μακρυνὴν ἐλπίδα μιᾶς πενιχρᾶς συντάξεως καὶ ἑνὸς ἀναξίου λόγου ἐπιδόματος ἐκ τοῦ ταμείου των. Ἐπικαλοῦνται, λοιπόν, διὰ τῆς ἀναφορᾶς των ταύτης τὰ αἰσθήματα τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Βουλῆς καὶ ζητῶν νὰ ληφθῇ μέριμνα ὑπὲρ αὐτῶν, ἐφ’ ὅσον εἶναι τὰ θύματα μιᾶς νομοθετικῆς καινοτομίας συνεπεία τῆς ὁποίας οὗτοι ἐστερήθησαν τοῦ ἄρτου των. Νομίζω ὅτι ἡ αἴτησις αὕτη θὰ εὕρῃ κατάλληλον ἔδαφος καὶ θὰ παρακαλέσω νὰ παραπεμφθῇ εἰς τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργοὺς διὰ νὰ τὴν λάβουν ὑπ’ ὄψιν ὅταν θὰ ἀσχοληθοῦν μὲ τὴν τύχην τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ ὑπηρετῶν τῶν Ὑπουργείων των κατὰ τὴν σύνταξιν τοῦ καταστατικοῦ χάρτου, διότι ἀναμφισβητήτως πρόκειται περὶ ὑπηρετῶν δημοσίων ἐκπληρωσάντων εὐόρκως τὸ καθῆκον των καὶ οἱ ὁποῖοι εἶναι ἄξιοι πάσης ἀρωγῆς ἐκ μέρους τῆς πολιτείας.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ. κ. Δ. Φίλιος καὶ Γ. Σίδερης ἵνα καταθέσουν καὶ ἀναπτύξουν ἀναφορὰν τῶν Προέδρων τῶν κοινοτήτων καὶ Σοινικισμῶν Σοφάδων, Μεγάλον Παζαρακίου κλπ. Θεσσαλίας, περὶ κατασκευῆς ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων.

§52Θ. ΦΙΛΙΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ κάτοικοι τῶν κοινοτήτων καὶ συνοικισμῶν Σοφάδων καὶ Μεγάλου Παζαρακίου, ζητοῦν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ μεριμνήσῃ νὰ ἐκτελεσθῶσιν τὰ ἀντιπλημμυρικὰ ἔργα. Ἡ Κυβέρνησις εἶπεν ὅτι θὰ αὐξηθῇ ἡ παραγωγὴ καὶ θά ἐνισχυθῇ διὰ τῆς χρησιμοποίησεως τῶν λιπασμάτων· ἀλλὰ πῶς νὰ γίνῃ τοῦτο χωρὶς ἡ παραγωγὴ νὰ ἔχουν ἀρωγὴν ἐκ μέρους τοῦ Κράτους. Ἐγράφη αὐτὰς τὰς ἡμέρας ὅτι τὸ ὑπουργεῖον τῆς Συγκοινωνίας πρόκειται νὰ ὑπογράψῃ τὴν σύμβασιν μὲ τὴν ἑταιρείαν. Ὑποθέτω ὅτι εἶναι ἀληθὲς τοῦτο.

§53ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὑπεγράφη. Ὑπεγράφη.

§54Θ. ΦΙΛΙΟΣ. Πρέπει νὰ ληφθῇ μέριμνα, διότι δὲν ἠμπορεῖ νὰ αὐξηθῇ ἡ παραγωγή· διότι ἐνῷ οἱ χωρικοὶ ρίπτουν τὰ λιπάσματα, ἔρχεται τὸ ποτάμι καὶ τὰ παρασύρει.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Θ. Χαβίνης ἐπὶ ἀναφορᾶς συνεταιρισμῶν Ἄρτης.

§56Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀναφορὰ ἀφορᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας. Εἰς τὴν Ἤπειρον κύριε Ὑπουργέ, ὅπως γνωρίζετε, ἰσχύει τὸ σύστημα τῆς μπασταίνης κατὰ τὸ ὁποῖον οἱ μπασταινοῦχοι ἢ κληρονομικοὶ νομεῖς ἔχουσιν ὅλα τὰ δικαιώματα τῆς διαθέσεως τοῦ κτήματος καὶ μόνον μίαν ὑποχρέωσιν ἔχουσιν: νὰ δώσουν ἕνα μικρὸν γεώμορον εἰς τὸν ἰδιοκτήτην. Εἰς τὴν σύμβασιν μεταξὺ τοῦ Κράτους καὶ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης ὑπάρχει μία διάταξις ἐντελῶς ἀντισυνταγματική, κατὰ τὴν ὁποίαν, ἂν ἐντὸς 18 μηνῶν δὲν παραταθῇ ἡ ἀπαλλοτρίωσις δηλαδὴ δὲν γίνῃ ἡ ἐκδίκασις ἑνὸς κτήματος τοῦτο περιέρχεται εἰς τὴν διαχείρισιν τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης. Εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς Ἄρτης καὶ τῆς Φιλιππιάδος ὑπάρχουν μεγάλα ἀγροκτήματα διὰ τὰ ὁποῖα δὲν ἐξεδόθησαν ἀκόμη αἱ σχετικαὶ ἀποφάσεις ἀπαλλοτριώσεως καίτοι ἐξεδικάσθησαν ταῦτα. Ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα ἐπωφεληθεῖσα τῆς εὐκαιρίας αὐτῆς προέβη εἰς τὴν κατάληψιν τῶν κτημάτων. Τὸ τοιοῦτον προεκάλεσε γενικὴν ἐξέγερσιν ὅλων τῶν συνεταιρισμῶν τῆς περιφερείας ἐκείνης καὶ λίαν δικαίως, διότι, κύριε Ὑπουργέ, ὅπως καὶ ἡ ὑπηρεσία σας ἔχει τὴν γνώμην, φρονῶ καὶ ἐγὼ ὅτι δὲν εὐθύνονται οἱ συνεταιρισμοὶ διὰ τὴν βραδύτητα τῆς ἐκδικάσεως τῶν ἀγροκτημάτων, ἀλλὰ ἡ Ἐπιτροπὴ ἀπαλλοτριώσεως δηλαδὴ τὸ Κράτος. Συνεπῶς παρακαλῶ, κατόπιν καὶ τῶν ἀλλεπαλλήλων τηλεγραφημάτων καὶ ἀναφορῶν τὰς ὁποίας ἔχετε εἰς τὸ ὑπουργεῖον Σας, νὰ διατάξητε τὸ γραφεῖον ἐποικισμοῦ Ἄρτης νὰ ἐκδώσῃ τὰς ἀποφάσεις τῶν ἐκδικασθέντων ἀγροκτημάτων καὶ νὰ εἰδοποιήσῃ τὴ Ἐθνικὴν Τράπεζαν νὰ μὴ προβαίνῃ εἰς ἐνεργείας χωρὶς νὰ συνεννοεῖται προηγουμένως μὲ αὐτό, διότι ἄλλως ἐνδέχεται νὰ γεννηθοῦν ἀνωμαλίαι καὶ ταραχαί. Ἡ διάταξις αὕτη τῆς συμβάσεως εἶναι ἐντελῶς αὐθαίρετος· διότι πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ στερηθοῦν τῆς ἰδιοκτησίας των οἱ γεωργοί, διότι δὲν ἐξεδόθησαν αἱ ἀποφάσεις, πρᾶγμα διὰ τὸ ὁποῖον εἶναι ὑπεύθυνον τὸ Κράτος; Ὑπάρχει ἀκόμη καὶ ἕτερον ἄρθρον τῆς Συμβάσεως τὸ ὁποῖον χρῄζει τροποποιήσεως. Κατὰ τὸ ἄρθρον ἐκεῖνο ἐντὸς ἓξ μηνῶν ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς παραδόσεως τοῦ κτήματος ὑπὸ τοῦ ὑπουργείου εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν δὲν προσαγάγουν οἱ ἰδιοκτῆται πιστοποιητικὰ ὅτι τὸ κτῆμα εἶναι ἰδικόν των, περιέρχεται τοῦτο εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν. Τοῦτο ὅμως εἶναι ἄδικον, διότι οἱ ἰδιοκτῆται δὲν γνωρίζουν τὴν ἡμέραν τῆς παραδόσεως τοῦ κτήματος εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν καθ’ ὅσον δὲν εἰδοποιήθησαν περὶ ταύτης ὑπὸ τοῦ ὑπουργείου τῆς Γεωργίας. Ἡ διάταξις αὕτη εἶναι τερατώδης καὶ ἔχετε καθῆκον, κ. Ὑπουργέ, νὰ τὴν διορθώσετε τὸ ταχύτερον πρὸς ἐπανόρθωσιν καταφόρου ἀδικίας. Ἐλπίζω ὅτι θὰ λάβετε σοβαρῶς ὑπ’ ὄψει τὸ τηλεγράφημα αὐτὸ καὶ θὰ διατάξητε τὴν ἄμεσον ἔκδοσιν τῶν ἀποφάσεων τῶν ἐκδικασθέντων ἀγροκτημάτων.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γερογιάννης ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§58Γ. ΓΕΡΟΓΙΑΝΝΗΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφοράν.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κοκκινᾶτος ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§60Ι. ΚΟΚΚΙΝΑΤΟΣ. Συνιστῶ τὴν αὐτὴν ἀναφορὰν καὶ ἔχω μόνον νὰ προσθέσω ὅτι ἐφ’ ὅσον τὸ ἴδιον Δημόσιον εἶναι ὑπεύθυνον διότι δὲν ἐξεδόθησαν ἀποφάσεις, πρέπει νὰ εἶναι ἐπιεικές.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαναστασίου ἐπὶ ἀναφορᾶς ἀποστράτων ἀξιωματικῶν ξηρᾶς καὶ χηρῶν ἢ ὀρφανῶν συνταξιούχων.

§62Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε ἤθελον νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ ἀξιοτίμου ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργοῦ καὶ τοῦ ἀξιοτίμου Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς τῶν συνταξιούχων. Καὶ ἄλλοτε εἶχον εὐκαιρίαν νὰ τονίσω ὅτι ἡ συμπεριφορὰ τοῦ Κράτους ἀπέναντι τῶν συνταξιούχων δὲν εἶναι ἠθικὴ συμπεριφορά. Διότι ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι ὑπῆρξαν ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι κατέβαλον ὡρισμένας καταβολὰς διὰ νὰ ἔχουν μίαν ὡρισμένην σύνταξιν. Εὑρίσκονται εἰς μίαν ἐλεεινὴν κατάστασιν, λόγῳ τῆς ἡλικίας των ἡ ὁποία δὲν τοὺς ἐπιτρέπει νὰ ἐργασθοῦν. Καὶ βλέπομεν νὰ πένωνται ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι προσέφεραν μεγίστας ὑπηρεσίας εἰς τὸν τόπον, νὰ πένωνται τέκνα καὶ θυγατέρες ἀνωτάτων ὑπαλλήλων τοῦ Κράτους. Θὰ ἤθελον νὰ ὑποβληθῇ τὸ ταχύτερον τὸ νομοσχέδιον περὶ συντάξεως. Ἀλλ’ ἡ αἴτησις ἔχει καὶ ἕνα εἰδικώτερον αἴτημα. Νὰ ληφθῇ καὶ δι’ αὐτοὺς ἓν ἀνάλογον μέτρον, μέτρον τὸ ὁποῖον λαμβάνεται καὶ διὰ τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Κράτους. Νὰ δοθῇ δηλαδὴ κατὰ τὰς ἑορτὰς ἓν ποσόν, ἵνα ἀντιμετωπίσουν τὰς ἐξαιρετικὰς ἀνάγκας τῶν ἑορτῶν. Εὑρίσκονται εἰς ἐξαιρετικὰς δυσχερείας. Πεινοῦν κυριολεκτικῶς. Εἶναι δίκαιον, λοιπόν, νὰ δοθῇ καὶ εἰς αὐτοὺς μία προκαταβολὴ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν αὐξήσεων αὐτῶν.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καλογερᾶς ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§64Ι. ΚΑΛΟΓΕΡΑΣ. Μεθ’ ὅσα ἀνέπτυξεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως, βεβαίως θὰ παρεῖλκε νὰ εἴπω ἔστω καὶ μίαν λέξιν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἤθελον νὰ προσθέσω, εἶναι τοῦτο: ὅτι οὔτε τὸ ἑπταπλάσιον δὲν λαμβάνουν οἱ συνταξιοῦχοι τῶν ὅσων ἔδει νὰ λαμβάνωσι προπολεμικῶς. Διότι ἐὰν ὑποθέσωμεν ὅτι οἱ συνταξιοῦχοι ἐλάμβανον 1000 δραχμάς, ἔπρεπε νὰ λάβουν 7000· ἀλλὰ δὲν λαμβάνουν τίποτε. Ἡ Κυβέρνησις ἔλαβε πρόνοιαν διότι διέθεσεν ἓν ποσὸν ὑπὲρ τῶν συντάξεων. Ὡς εἶπεν ὅμως καὶ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως θὰ ἦτο δίκαιον νὰ δοθῇ καὶ εἰς τοὺς συνταξιούχους ἓν ἐπίδομα, ὅπως ἐδόθη εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους διὰ τὰς ἑορτάς, διότι ἡ θέσις των εἶναι τραγική.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Ν. Ξηρὸς ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§66Ν. ΞΗΡΟΣ. Συνηγορῶ καὶ ἐγώ, κ. Πρόεδρε, θερμῶς καὶ θὰ παρεκάλουν νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψει καὶ τοῦτο: ὅτι δὲν εἶναι μόνον οἱ ἀνώτεροι ἀξιωματικοί, ἀλλὰ καὶ οἱ κατώτεροι, οἱ ὁποῖοι λαμβάνουν γλισχροτάτην σύνταξιν.

§67Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Καὶ ἄλλοτε μοῦ ἐδόθη ἀφορμὴ ν’ ἀναγνωρίσω, ὅτι πράγματι ἡ διαγωγὴ τοῦ Κράτους ἀπέναντι τῶν συνταξιούχων δὲν ὑπῆρξε στοργική. Καὶ τοῦτο πρώτη ἡ Κυβέρνησις ἀναγνωρίσασα προέβη πρό τινος εἰς τὴν κατὰ 20% αὔξησιν τῶν συντάξεων, προέβλεψε δὲ ἐν τῷ κατατεθέντι προϋπολογισμῷ διὰ τὴν κατὰ 20% εἰσέτι βελτίωσιν αὐτῶν, μέχρις ὅτου ρυθμισθῇ ριζικῶς τὸ ζήτημα τῶν συντάξεων. Ἐπὶ τοῦ παρόντος, ὁ προϋπολογισμὸς δὲν ἔχει ἀντοχὴν διὰ περαιτέρω αὐξήσεις, διότι πρέπει νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει της ἡ Βουλὴ ὅτι λόγῳ τῶν διαφόρων πολιτικῶν καὶ πολιτειακῶν λόγων ηὐξήθη δυσαναλόγως ὁ ἀριθμὸς τῶν συνταξιούχων. Δὲν εἶναι δυνατόν, λοιπόν, ὁ προϋπολογισμὸς εὐκόλως νὰ ἀνθέξῃ τὸ βάρος ἀπονομῆς συντάξεως μὲ τὸν σημερινὸν τιμάριθμον. Ὅσον ἀφορᾶ τὸ ἐπίδομα τὸ διδόμενον εἰς τοὺς ὑπαλλήλους ἔχω νὰ δώσω τὴν ἑξῆς διασάφισιν εἰς τὴν Βουλήν ὅτι τοῦτο δὲν εἶναι ἐπίδομα, ἀλλ’ ἡ ὑποσχεθεῖσα αὔξησις τοῦ δευτέρου ἑξαμήνου, ἡ ὁποία γίνεται διὰ τὸ ταχύτερον ὑπὸ τύπον ἐπιδόματος. Δὲν δίδομεν ἐπίδομα διὰ τὰς ἑορτάς, ἀλλὰ τὰς αὐξήσεις τοῦ δευτέρου ἑξαμήνου. Τὴν ὑπόσχεσιν περὶ αὐξήσεως τοῦ μισθοῦ τῶν ὑπαλλήλων τὴν εὕρομεν ἐπὶ τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία εἶχε διαθέσει τότε 160.000.000 καὶ ὑπεσχέθη εἰς τοὺς ὑπαλλήλους, ὅτι εὐθὺς ὡς ἡ ἀντοχὴ τοῦ προϋπολογισμοῦ ἐπιτρέψῃ θὰ δοθοῦν καὶ τὰ ἄλλα. Τὴν ὑπόσχεσιν αὐτὴν τηροῦμεν καὶ εἴπομεν ὅτι ἀπὸ τοῦ Ὀκτωβρίου τοῦ τρέχοντος ἔτους θὰ λογισθῇ τὸ ἕτερον ἥμισυ τῆς αὐξήσεως· διὰ τὸ ἑξάμηνον δὲ ὅλον, θὰ δοθῇ ὁλόκληρον τὸ ποσὸν τώρα. Ἡ αὔξησις ὅμως τῶν συντάξεων θ’ ἀρχίσῃ ἀπὸ τῆς...

§68Ι. ΚΑΛΟΓΕΡΑΣ. Δὲν δύναμαι νὰ ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν εἰς ὅσα εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός. Ἀλλὰ τὸ ὅτι δὲν ἐδόθη ὑπόσχεσις εἰς τοὺς συνταξιούχους, δὲν σημαίνει ὅτι ἡ θέσις των, δὲν εἶναι χειροτέρα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Δὲν εἶναι λόγος δηλαδὴ αὐτὸς, τὸ ὅτι δὲν ὑπάρχει μία ὑπόσχεσις δοθεῖσα πρὸς τοὺς συνταξιούχους, ὅτι δὲν πρέπει νὰ βελτιωθῇ ἡ θέσις των. Ἡ θέσις των εἶναι τραγική. Ἀκριβῶς δὲ τὰς ἡμέρας αὐτὰς τῶν ἑορτῶν θὰ ἦτο εὐκταῖον καὶ δι’ αὐτοὺς νὰ διέθετεν τίποτε ἡ Κυβέρνησις ὑπὸ τύπον ἐπιδόματος. Δὲν θὰ εἶναι μεγάλη δαπάνη τοῦ προϋπολογισμοῦ ὅσον ἀφορᾶ τὸ ζήτημα αὐτό· ἑπομένως θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ εὑρεθῇ καὶ αὐτὴ ἡ ἐξοικονόμησις διὰ τοὺς συνταξιούχους.

§69Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δηλώσω τὰ ἑξῆς: ὅτι ἡ δικαιολογία τὴν ὁποίαν ἔφερεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν εἶναι ἐπαρκὴς, διότι, δηλαδὴ, ὑπῆρχε μία ὑπόσχεσις τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως παρέχεται ἡ αὔξησις εἰς τοὺς Δημοσίους ὑπαλλήλους. Νομίζω ὅτι ἡ αὔξησις παρέχεται, διότι εἶναι ἀνάγκη νὰ παρασχεθῇ αὐτὴ ἡ αὔξησις. Ἀλλ’ αὐτὴ ἡ δικαιολογία ὑπάρχει κατὰ μείζονα λόγον διὰ τοὺς συνταξιούχους. Μόλις φθάνει ἡ σύνταξις εἰς τὸ 7πλάσιον εἰς δραχμὰς. Οἱ ἄνθρωποι δὲ αὐτοὶ κυριολεκτικῶς πεινοῦν. Λοιπὸν νομίζω ὅτι εἶναι ὀρθὸν ἡ Κυβέρνησις κάπως μὲ μεγαλειτέραν στοργὴν νὰ ἐξετάσῃ τὸ ζήτημα καὶ νὰ ἔλθῃ ἐπίκουρος αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι ἀδικοῦνται. Ἄρα πρόκειται περὶ ὑποχρεώσεως τοῦ Κράτους ὡς ἀδικοῦντος αὐτοὺς διότι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ συνεβλήθησαν μὲ αὐτὸ ἀποχωροῦντες ἐκ τῆς ὑπηρεσίας νὰ ἔχουν ὡρισμένην σύνταξιν ὡς μὴ δυνάμενοι πλέον νὰ ἐργασθῶσιν.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τσαλδάρης.

§71Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ηὐτύχησα νὰ ἀκούσω τὶ εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἐκ τῆς ἀκουστικῆς τῆς αἰθούσης, διότι ὡς ἐκ τῆς θέσεώς του ἦτο πάντοτε ἐστραμμένος πρὸς τὸ μέρος ἐκεῖνο, ἀλλὰ θέλω καὶ ἐγὼ νὰ συνηγορήσω ὑπὲρ τῆς αἰτήσεως αὐτῆς τῶν συνταξιούχων. Δὲν γνωρίζω ἂν ἐδόθη ἢ μὴ ὑπόσχεσις δι’ αὐτό, ἀλλὰ αἱ ὑποσχέσεις δίδονται κατόπιν τῆς ἐπισταμένης μελέτης τῆς ἀνάγκης. Καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ ἀνάγκη αὐτὴ ἀναγνωρίζεται καὶ ἀπὸ τοὺς ἰθύνοντας, νομίζω ὅτι, ἐκ τῶν ὀλίγων τὰ ὁποῖα γνωρίζω, ἡ Κυβέρνησις ἀναγνωρίζει τὴν ἀνάγκην τῆς ἐνισχύσεως τῆς θέσεως τῶν συνταξιούχων τούτων καὶ διὰ τὴν ὁποίαν λαμβάνεται σχετικὴ πρόνοια διὰ τὸ μέλλον.

§72Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἀπὸ 1ης Ἀπριλίου.

§73Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἀλλὰ ὡς δίδεται σήμερον μία αὔξησις διὰ τὸ δεύτερον τοῦτο ἑξάμηνον τὸ οἰκονομικὸν διὰ τοὺς ἄλλους ὑπαλλήλους, νομίζω ὅτι ὁ αὐτὸς καὶ μείζων λόγος συντρέχει νὰ δοθῇ αὕτη καὶ εἰς τοὺς συνταξιούχους. Καὶ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν μολονότι γνωρίζω πόσον φειδωλὸς εἶναι ἀλλὰ καὶ πρέπει νὰ εἶναι εἰς τὰ οἰκονομικά, ἂν εἶναι δυνατόν, νὰ λάβῃ μίαν εἰδικὴν πρόνοιαν καὶ δι’ αὐτοὺς διὰ τὰς ἡμέρας ταύτας. Ἂς δοθῇ τώρα τὸ ἐπίδομα αὐτὸ τὸ ὁποῖον θὰ δώσετε, διότι γνωρίζετε τὰς ἐν γένει οἰκονομικὰς στενοχωρίας αὐτῶν, κ. ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, καὶ ἐφ’ ὅσον τὰ οἰκονομικά σας τὸ ἐπιτρέπουν στενοχωρηθεῖτε καὶ σεῖς λιγάκι ἵνα ἡ τάξις αὐτὴ κατὰ τὰς ἡμέρας αὐτὰς διέλθῃ περισσότερον ἀνέτως.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χαβίνης ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§75Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγώ, κ. Πρόεδρε, τὴν ἀναφορὰν τῶν ἀξιωματικῶν τῶν ἀποστράτων καὶ ἐν γένει τῶν συνταξιούχων. Εἶναι δὲ τοσούτῳ μᾶλλον δικαία ἡ ἔκκλησις αὐτὴ τῶν στρατιωτικῶν ἀξιωματικῶν τῶν συνταξιούχων, καθόσον καὶ ἡ Κυβέρνησις αἰθάνεται τὴν ἀνάγκην νὰ μεριμνήσῃ ὑπὲρ τῆς βελτιώσεως τῶν ἀποδοχῶν τῶν ὑπαλλήλων στρατιωτικῶν καὶ πολιτικῶν πολλοὶ τῶν ὁποίων ἀνώτεροι λαμβάνουν μισθὸν 8–9 καὶ 10 χιλιάδες δραχμὰς, θὰ αἰσθάνεται λέγω τὴν ἀνάγκην νὰ βελτιώσῃ καὶ τὰς ἀποδοχὰς τῶν συνταξιούχων οἱ ὁποῖοι λαμβάνουν 2 χιλιάδας δραχμὰς τὸν μῆνα. Ἂν μία οἰκογένεια, κ. Πρόεδρε, δὲν δύναται νὰ ζήσῃ μὲ 9 χιλιάδας δραχμὰς δὲν θὰ φαντάζεται κανεὶς ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ζήσῃ καλλίτερον μία ἄλλη οἰκογένεια μὲ μισθὸν 2 χιλιάδας δραχμὰς τὸν μῆνα. Ἔχω τὴν γνώμην δὲ κ. Πρόεδρε, ὅτι ἂν τὸ κονδύλιον τῶν 160 ἑκατομμυρίων τὸ ὁποῖον διέθεσεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τὴν βελτίωσιν τῶν ἀποδοχῶν τῶν ὑπαλλήλων κατένειμε κατὰ διάφορον τρόπον ἀσφαλῶς θὰ περίσσευαν ἀρκεταὶ δεκάδες ἑκατομμυρίων. Διότι ἂν ἡ διανομὴ γίνῃ, κ. Πρόεδρε, ὡς ἀνέγνωσα εἰς τὰς ἐφημερίδας θὰ καταλήξῃ οἱ Διευθυνταὶ τῶν ὑπουργείων νὰ λαμβάνουσι μισθοὺς μὲ συντελεστὴν ὑπὲρ τὸ ἥμισυ, διότι ἐνῷ ὁ διευθυντὴς τοῦ ὑπουργείου ἐλάμβανεν 7–9 χιλιάδες δραχμὰς ἤδη θὰ λαμβάνῃ 10 χιλιάδας δραχμὰς. Δηλαδὴ ὁ συντελεστὴς εἶναι ἥμισυ καὶ πλέον, καθ’ ἣν στιγμὴν οἱ συνταξιοῦχοι δὲν λαμβάνουσι συντελεστὴν οὔτε τρία. Εἶναι τοῦτο δικαιοσύνη; Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν χάριν τῆς δικαιοσύνης, κ. Πρόεδρε, πρέπει νὰ ἀναθεωρήσῃ τὰς ἀποφάσεις αὐτάς. Διότι μὲ τὴν κατανομὴν πρῶτοι οἱ κατώτεροι ὑπάλληλοι θὰ διαμαρτυρηθοῦν καὶ δικαιώτατα. Ἔχω δὲ τὴν γνώμην ὅτι θὰ πλεονάσουν ἑκατομμύρια ἵνα δώσωμεν καὶ εἰς τοὺς συνταξιούχους ἀξιωματικούς.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ζαβιτζιάνος ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§77Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. Ἡ ὑποστηριζομένη τάξις εἶναι ἀσφαλῶς ἀπολύτως δικαιολογημένη. Πρόκειται περὶ τάξεως ἡ ὁποία εἶναι ἀδικημένη ἀπέναντι τῶν ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι ἀσφαλῶς ἀδικοῦνται, ἀλλ’ ἀδικοῦνται ὀλιγώτερον. Ἐφ’ ὅσον λοιπὸν πρόκειται νὰ δοθῇ αὔξησις, κατὰ μείζονα λόγον εἶναι ἐπιβεβλημένον νὰ δίδεται εἰς τὰς τάξεις ἐκείνας ὑπὲρ τῶν ὁποίων οἱ προλαλήσαντες συνηγόρησαν.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς κεκανονισμένης ὥρας ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς Νομοθετικῆς Ἐργασίας. Ψήφισις τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως ὑπουργείου Ἀεροπορίας». (ψηφίζεται τὸ σύνολον) Ψήφισις τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 2430 περὶ ληξιαρχικῶν πράξεων». (ψηφίζεται τὸ σύνολον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως προθεσμίας ἀναστολῆς ἐκτελέσεως ἀπαιτήσεως κατ’ ἀγροτῶν καὶ ἐπεκτάσεως καὶ ἐφαρμογῆς αὐτῆς». Ἐπ’ αὐτοῦ τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης.

§79Δ. ΔΙΓΚΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ ληφθῇ ὡς βάσις τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ἐπεξεργάσθη ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὰς ἀπόψεις τοῦ Ὑπουργείου. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἔκρινεν, ὅτι πρὸς ἄρσιν τῶν ἀμφιβολιῶν αἱ ὁποῖαι ἠδύναντο νὰ ἐγερθῶσι, πρέπει νὰ συγκοληθῶσι τὰ δύο κείμενα εἰς ἓν καὶ κατώρθωσε τοῦτο διὰ τοῦ νομοσχεδίου τὸ ὁποῖον ἐπεξεργάσθη. Λέγομεν λοιπὸν ὅτι ὡς βάσις θὰ ἀποτελέσῃ τὸ νομοσχέδιον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συζητεῖται τὸ σχέδιον τῆς ἐπιτροπῆς. Ὁ κ. Πριμίδης ἔχει τὸν λόγον.

§81Ε. ΠΡΙΜΙΔΗΣ. Εἶναι προφανές, κύριοι βουλευταί, ὅτι ὁ ἀντικειμενικὸς σκοπὸς ὁ διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου ἐπιζητούμενος ἔγκειται εἰς τοῦτο· ἀφ’ ἑνὸς μὲν νὰ τύχωσι οἱασδήποτε προσωρινῆς ἀνακουφίσεως καὶ ἀναστολῆς τῆς ἐκτελέσεως τῶν κατ’ αὐτῶν ἀπαιτήσεων οἱ ἀγρόται οἱ ὑποστάντες ζημίας καὶ θεομηνίας καὶ ἐξ ἄλλου νὰ τύχουν ἐπίσης αὐτὰς τὰς διευκολύνσεις οἱ ἀγρόται καὶ γεωργοὶ οἱ ὀφείλοντες δάνεια δοθέντα εἰς αὐτοὺς διὰ καλλιέργειαν τῶν κτημάτων των ἐκ τῶν ὁποίων ἀποζῶσι, δηλαδὴ νὰ δοθῇ ἀναστολὴ εἰς τὰ καθαρῶς γεωργικὰ δάνεια. Ἀλλ’ ὡς διετυπώθη τὸ νομοσχέδιον ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης ὅσον καὶ ἀπὸ τὴν ἐπεξεργασθεῖσαν αὐτὸ Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ὁ ἀντικειμενικὸς αὐτὸς σκοπὸς ὑπερακοντίζεται, διότι ἐπιζητεῖται γενικῶς ἡ ἀναστολὴ τῆς ἐκτελέσεως πάσης ἀπαιτήσεως προερχομένης ἐκ δανείων οἱασδήποτε φύσεως χορηγηθέντων εἰς γεωργούς. Νομίζω ὅτι δὲν εἶναι ὁ σκοπὸς τοῦ νόμου. Κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἱδρύσεως Ἀγροτικῆς Τραπέζης τόσον ἐκ τοῦ στόματος τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ὅσον καὶ ἐκ τοῦ στόματος ἄλλων ἀγορευσάντων, ἐδηλώθη ὅτι δέον νὰ δοθῇ μεγάλη προσοχὴ ὅπως τὰ δάνεια τὰ διδόμενα εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον διατίθενται ἀποκλειστικῶς διὰ γεωργίαν τῶν κτημάτων ἐκ τῶν ὁποίων ἀποζῶσι, καὶ ὄχι πρὸς ξένους σκοπούς. Ἐπομένως καθ’ ὃν τρόπον κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου ἐκείνου ὑπεδηλώθη ὅτι δέον νὰ προσέχωμεν ὅπως οἱ ἀγρόται διαθέτουσι τὰ ποσὰ τὰ ὁποῖα δανείζονται κυρίως διὰ τὸν ἱερὸν σκοπὸν τῆς καλλιεργείας τῶν κτημάτων οὕτω καὶ ἐδῶ, δέον νὰ προσέξωμεν ἵνα μὴ δαπανῶσι τὰ χρήματα δι’ ἄλλους σκοποὺς ὡς διὰ τὴν προίκισιν ἢ ἐκπαίδευσιν τῶν τέκνων των, ἢ διὰ τὴν ἀγορὰν ἀστικῶν ἀκινήτων ἢ πρὸς ἐξόφλησιν ἄλλων προγενεστέρων χρεῶν ξένων πρὸς τὴν καλλιέργειαν. Νομίζω ἑπομένως καὶ ὑποβάλλω τὴν γνώμην ὅτι τὸ ἄρθρον 5 τοῦ σχεδίου τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς πρέπει νὰ περιορισθῇ κἄπως καὶ νὰ διατυπωθῇ κατὰ τὸν ἑξῆς τρόπον: (ἀναγινώσκει). Κατ’ αὐτὸν ὃν τρόπον περιορίζεται ἡ ἐκτέλεσις καὶ ἡ ἀναστολὴ τῶν ἀπαιτήσεων κατὰ τῶν ἀγροτῶν μόνον διὰ δάνεια καθαρῶς γεωργικά.

§82Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Δὲν νομίζετε τότε ἐὰν διατυπωθῇ ἔτσι ὅτι τοὺς ἀγρότας θὰ τοὺς φέρωμεν εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἀποδεικνύουν ὅτι διέθεσαν τὸ δάνειον διὰ ἀγροτικοὺς σκοπούς;

§83Ε. ΠΡΙΜΙΔΗΣ. Βεβαίως. Ὅταν ὁ πρόεδρος χορηγεῖ ἀναστολὴν ἐπιβάλλει καὶ μαρτυρικὴν ἀπόδειξιν διὰ νὰ ἀποδείξῃ ποῦ διετέθει τὸ δάνειον.

§84Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Δὲν εἶναι εὔκολον αὐτό. Διότι δὲν εἶναι εὔκολον ὁ γεωργὸς νὰ ἀποδείξῃ τὸ δάνειον τὸ ὁποῖον ἔκαμε πρὸ δύο ἢ τριῶν ἐτῶν, ποὺ τὸ διέθεσεν καὶ νὰ φέρῃ μάρτυρας νὰ τὸ ἀποδείξῃ.

§85Ε. ΠΡΙΜΙΔΗΣ. Ἐγὼ ἐκφράζω προσωπικὴν γνώμην. Ἔχω τὴν ἀντίληψιν ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐπεκταθῇ ἡ ἀναστολὴ τῶν ἀπαιτήσεων ἐπὶ πάσης ἀπαιτήσεως, ἀλλὰ νὰ περιορισθῇ εἰς τὰ καθαρῶς γεωργικὰ δάνεια διὰ τὴν καλλιέργειαν τῶν κτημάτων των ἐξ ὧν ἀποζῶσι. Δευτέραν παρατήρησιν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τὴν ὁποίαν ἔχω νὰ κάμω εἶναι ἡ ἐξαίρεσις ὅσον ἀφορᾷ τὴν καταβολὴν τῶν ἐξόδων διὰ τὰ ἠσφαλισμένα δι’ ὑποθήκης ἢ προσημειώσεως κτήματα. Κατὰ τὸ νομοσχέδιον ὡς διεπιστώθη καὶ ἀπὸ τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης ἐπιτροπὴν ἐξαιροῦνται τῆς ὑποχρεώσεως πρὸς καταβολὴν τῶν ἐξόδων οἱ ὀφείλοντες ἐπὶ τῇ βάσει ἀπαιτήσεως ἠσφαλισμένης δ’ ὑποθήκης ἢ προσημειώσεως. Δὲν ἐννοῶ αὐτὴν τὴν ἐξαίρεσιν. Εἶναι γνωστὸν ὅτι τὰ κτήματα τὰ ὁποῖα ἐχρησιμοποίησαν δι’ ἀσφάλειαν δι’ ὑποθήκης εἶναι ἐνυπόθηκα καὶ διὰ τοὺς τόκους. Ἀλλὰ νομίζω ὅτι καὶ δι’ αὐτὰς τὰς ἀπαιτήσεις τὰς ἠσφαλισμένας διὰ προσημειώσεως δέον ὁ ὀφειλέτης νὰ καταβάλῃ τὰ ἔξοδα μέχρι τῆς ἡμέρας αὐτῆς ποὺ ἀπαιτεῖται ἡ ἀναστολή.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαθανάσης.

§87Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἡ παράτασις, κ. βουλευταί, τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου 3740 εἴτε ὑπὸ τὸν τύπον τοῦ κυβερνητικοῦ νομοσχεδίου εἴτε ὑπὸ τὸν τύπον καὶ ὑπὸ τοὺς ὅρους τοὺς προταθέντας ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ κατὰ τὴν ἰδικήν μου γνώμην προσαρμοζομένους καλλίτερον πρὸς τὴν ὠφελιμωτέραν ἐφαρμογὴν τοῦ νομοσχεδίου, κέκληται ἀσφαλῶς νὰ θεραπεύσῃ μίαν προσωρινὴν ἀνάγκην ὡρισμένης ἀγροτικῆς τάξεως ἢ μᾶλλον ὡρισμένων ἀγροτικῶν πληθυσμῶν προσβληθέντων ὑπὸ θεομηνιῶν. Ἐκ παραλλήλου ὅμως πρὸς τὴν προστασίαν αὐτὴν ἡ ὁποία γίνεται πρὸς ὡρισμένην τάξιν ἀγροτῶν, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν ἔπληξε καὶ ἐν τῷ μέλλοντι βεβαίως θὰ πλήξῃ ἔτι βαθύτερον ὄχι μόνον ὁλόκληρον τὸν ἀγροτικὸν κόσμον ἀλλὰ καὶ εἰδικῶς αὐτοὺς ἢ ἐκείνους ὑπὲρ τῶν ὁποίων λαμβάνεται προστασία, διότι θὰ πλήξῃ αὐτὴν τὴν ἀγροτικὴν πίστιν καὶ τὴν ἀγροτικὴν συναλλαγήν, διότι ἡ ἀγροτικὴ πίστις δὲν ἐνεργεῖται μόνον ὑπὸ τῶν πιστωτικῶν ἱδρυμάτων. Ἡ ἀγροτικὴ πίστις ἐξυπηρετεῖται σπουδαίως καὶ ὑπὸ τῶν ἰδιωτῶν οἱ ὁποῖοι διὰ τῶν περισσευμάτων καὶ τῶν ἀποταμιευμάτων αὐτῶν ἐπὶ δικαίῳ καὶ νομίμῳ τόκῳ ἐξυπηρετοῦσι τοὺς συγχωρίους των καὶ τοὺς συναγρότας των καὶ ὅλους ἐκείνους μετὰ τῶν ὁποίων εὑρίσκονται εἰς συναλλαγματικὰς σχέσεις.

§88Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Ὁ ἀγρότης δὲν ἐμποδίζεται νὰ κάνῃ χρῆσιν τοῦ εὐεργετήματος τοῦ νόμου.

§89Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἐὰν γίνῃ αὐτὴ ἡ ἐξαίρεσις, κ. ἐκ Κορινθίας βουλευτά, τότε θὰ εὑρεθῶμεν πρὸ μιᾶς ἄλλης τάξεως ἡ ὁποία ἐπίσης ἐξυπηρετεῖ διὰ χρημάτων τὰ ὁποῖα διαθέτει, τὸν γεωργόν.

§90Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Ποῖοι εἶναι αὐτοί;

§91Ι. ΠΕΡΔΙΚΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἂν τὰ δάνεια ἔλειπαν ἀπὸ τὸν γεωργὸν δὲν θά εὑρίσκετο εἰς αὐτὴν τὴν κατάστασιν ποὺ εὑρίσκεται σήμερον.

§92Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Δὲν ἀμφισβητῶ αὐτό. Ἀλλ’ ὅτι τὸ βαλάντιον αὐτὸ τοῦ ὁποίου ἡ ἀντοχὴ καὶ ἡ δύναμις ὁσονδήποτε μικρὰ καὶ ἐὰν εἶναι καὶ τὸ ὁποῖον ἐξυπηρετεῖ σπουδαίως τὸν ἀγρότην, ἔκλεισε πραγματικῶς τὴν θύραν του πρὸς τὸν δανεισμόν. Αὐτὸ δὲ κύριοι, πρέπει νὰ σημειώσητε ὅτι εἶναι μία ἐκ τῶν αἰτιῶν τῆς ἐμφανιζομένης στενότητος τοῦ χρήματος διότι ὅλοι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι εἶχον ρευστόν χρῆμα καὶ τὸ ἐδάνειζον δὲν ἠδυνήθησαν νὰ τὸ λάβουν καὶ ἑπομένως σήμερον δὲν τρέπονται πρὸς δανεισμὸν ἀλλὰ τρέπονται πρὸς τὸν δανεισμὸν παγείων δανείων μεγάλων τὰ ὁποῖα τοὺς ἀπαλλάσσουν τῶν ἐνοχλήσεων αὐτοῦ τοῦ δανεισμοῦ τοῦ τρέχοντος διὰ τῶν γραμματείων. Ἡ αἰτία αὐτὴ μαζὶ μὲ τὴν ἐλάττωσιν τοῦ τόκου νομίζω ὅτι ἐπέδρασεν ἐπιβλαβῶς ἐπὶ τῆς συναλλαγῆς τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, διότι καθ’ ἣν στιγμὴν εἰς τὴν ἀγορὰν ὁ τόκος εἶναι 20% ἡμεῖς σήμερον νομοθετοῦμεν τόκον 13% καὶ ἀφήνομεν οὕτω ἔκθετον ὁλόκληρον τὸν κόσμον εἰς τὴν κερδοσκοπίαν τῶν ἐπιτηδείων οἱ ὁποῖοι ὑπὸ διαφόρους τύπους, τοὺς ὁποίους γνωρίζομεν πάντες, ἐν τῇ συμβάσει καλύπτουσι ὅλους τοὺς κερδοσκοπικούς των σκοπούς.

§93Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Ἤθελον νὰ ζητήσω μίαν πληροφορίαν. Εἴπατε ὅτι ἐκτὸς τῶν τραπεζιτικῶν ἱδρυμάτων ὑπάρχει καὶ μία τάξις ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι διὰ δανείων ἔρχονται ἀρωγοὶ εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Ποία εἶναι ἡ τάξις αὐτὴ καὶ ὑπὸ ποίους ὅρους δανείζει;

§94Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Οἱ συγχωριανοὶ καὶ οἱ συναγρόται οἱ ὁποῖοι δανείζουν ὑπό τοὺς ὅρους τῶν γραμματίων.

§95Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Δυστυχῶς βλέπω ὅτι ἐν προκειμένῳ εὑρίσκεσθε ἐν πλάνῃ.

§96Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Θὰ εἶμαι εὐτυχὴς ἐὰν μὲ ἐπαναφέρητε εἰς τὴν ὀρθὴν ἀντίληψιν.

§97Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Τὸ ζήτημα εἶναι τὸ ἑξῆς: Ἢ πρόκειται περὶ ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι ἀσκῶσι διάφορα ἐπαγγέλματα εἰς τὰ ἀγροτικὰ κέντρα, ὅπως εἶναι οἱ μπακάληδες ὁπότε δυστυχῶς γνωρίζετε καλλίτερον ἐμοῦ ὅτι οἱ ὅροι τοῦ δανεισμοῦ εἶναι ἀρκετὰ ἐπιβαρυντικοί, ἢ πρόκειται καὶ περὶ ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι ἔχουν περίσσειαν χρημάτων, ὁπότε ὑποθέτω ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἐφ’ ὅσον δὲν ἀσκοῦν τὸ ἀγροτικὸν ἐπάγγελμα δὲν θὰ εὑρίσκωνται εἰς τὰ ἐργατικὰ κέντρα, παρὰ μόνον νὰ ἀπομυζοῦν τὴν ἀγροτικὴν τάξιν.

§98Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Μοῦ φαίνεται ὅτι εἶσθε μακρὰν τῆς πραγματικότητος τῆς Ἑλληνικῆς διότι ἔπρεπε νὰ γνωρίζετε ὅτι εἰς τὸ χωρίον σας ἐὰν κατάγεσθε ἀπὸ χωριὸ θὰ ὑπάρχουν 2–3 καπνοπαραγωγοὶ καλλιεργηταὶ οἱ ὁποῖοι ἔχουν περίσσευμα 15–30000 δραχμὰς τὸν χρόνον καὶ διὰ τῶν ὁποίων ὑπολογίζουν ὅταν θὰ ἀνέλθουν εἰς τὸ ποσὸν μεγαλείτερον ὡς τῶν 80.000 νὰ ὑπανδρέψουν τὸ κορίτσι των, δὲν τὰ δίδουν εἰς κανένα καὶ δὲν τὰ δανείζουν, διότι γνωρίζουν ἐκ τῶν προτέρων ὅτι συνεπείᾳ τοῦ νόμου δὲν θὰ τὰ ἀναλάβουν. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ὅλα αὐτὰ τὰ χρήματα ἀποδιώκονται ἐκ τῆς ἀγορᾶς. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον κηρύσσομαι κατὰ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου ἡ σκοπιμότης τοῦ ὁποίου νομίζω ὅτι πλήσσει χωρὶς νὰ ἐξυπηρετεῖ σήμερον τίποτε ἐφ’ ὅσον δὲν ἀποβλέπει εἰς τὴν ἀναστολὴν τῶν πιστοχρεῶν ἐκείνων τὰ ὁποῖα δίδονται εἰς τὴν γεωργικὴν καλλιέργειαν τὴν παθοῦσαν ἐκ θεομηνείας ἐκ μέρους τῶν πιστωτικῶν ἱδρυμάτων.

§99Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Ὁ νόμος αὐτὸς ἐφαρμόζεται ἀπὸ πέρυσι.

§100Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς ἔχομεν ὀλιγώτερον ἐπιβλαβῆ τὰ ἀποτελέσματα.

§101Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Δὲν ἐξεδηλώθη δυσφορία ἀπὸ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον.

§102Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἐὰν ὑπάγετε καὶ ἐξασκήσητε τὸ δικηγορικόν σας ἐπάγγελμα εἰς τὴν ἐπαρχίαν σας θὰ ἴδητε ὅτι καθ’ ἑκάστην θὰ ἔρχωνται ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι θὰ σᾶς λέγουν νὰ τοὺς εὕρητε ἕναν δανειστὴν μὲ 20% τρόπους νὰ τοὺς ἐξασφαλίσῃ ἕνα δάνειον 1000 δραχμῶν ἂν δὲν εὑρίσκει σήμερον διότι καθ’ ἑκάστην βλέπουν οὗτοι νὰ συζητῶμεν καὶ θεσπίζωμεν ἀναστολὴν ὅλων τῶν δανείων καὶ ὅλων τῶν χρεῶν. Διὰ τοῦ συστήματος αὐτοῦ, κύριοι, νομιμοποιοῦμεν μίαν κατάστασιν ἡ ὁποία μέχρι σήμερον ὑφίστατο προσωρινῶς καὶ εἶχε σκοπὸν νὰ ἀντιμετωπίσῃ μίαν περίπτωσιν, τὴν περίπτωσιν τῆς θεομηνίας καὶ σήμερον τὸ μέτρον τὸ κάμνομεν γενικὸν καὶ πλήττομεν ὅλα τὰ γεωργικὰ δάνεια ἐπὶ προφανῇ βλάβῃ αὐτοῦ τοῦ γεωργοῦ.

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ταλιαδοῦρος.

§104Σ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, κύριοι, ὅτι οἱ θεσμοὶ τῶν ἐνοικιοστασίων, καὶ τῶν δικαιοστασίων, οἱ ὁποῖοι ἐφαρμόζονται εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀπὸ τοῦ 1912 τῶν βαλκανικῶν πολέμων, εἶναι θεσμὸς ἀνώμαλος, εἶναι θεσμοὶ οἱ ὁποῖοι ἁρμόζουν εἰς τὰς κοινωνίας τὰς ὀργανωμένας καλῶς καὶ λειτουργούσας εὐρύθμως, εἶναι θεσμοὶ οἱ ὁποῖοι γίνονται διὰ νὰ θεραπεύσουν νοσηρὰν κατάστασιν κοινωνικὴν καὶ οἰκονομικήν. Κατ’ ἀρχὴν εἶμαι ἐναντίον καὶ τῶν ἐνοικιοστασίων καὶ τῶν δικαιοστασίων καὶ κατὰ πάσης παρατάσεως, διότι σᾶς εἶπον οἱ θεσμοὶ αὐτοὶ θὰ ἥρμοζον εἰς κοινωνίας εὐρύθμως λειτουργούσας καὶ ἐχούσας οἰκονομικὴν ὀργάνωσιν ὑγιᾶ. Ἀλλ’ ἐὰν ἐξετάσωμεν τὸ ζήτημα ἀπὸ ἀπόψεως ἑλληνικῆς θὰ ἠδυνάμεθα θὰ εἴπομεν ὅτι τοιοῦτος θεσμὸς δὲν πρέπει νὰ ἰσχύσῃ ἐν Ἑλλάδι; Ἐὰν ἐξετάσωμεν τὸ ζήτημα τοῦ θεσμοῦ ὅστις προτείνεται διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου περὶ ἀναστολῆς ἐκτελέσεως τῶν ἀποφάσεων κατ’ ἀγροτῶν δὲν δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν ὅτι ἡ κοινωνία καὶ τὸ Κράτος ἔδωκε τὸν τόνον τὸν προσήκοντα εἰς τὴν ζωὴν τοῦ ἀγρότου ὅτι παρέχει τὰ μέσα καὶ τὰς εὐκολίας ἐκείνας εἰς τοὺς ἀγρότας, οὕτως ὥστε νὰ δύναται νὰ εἶναι ἐν τάξει εἰς τὰς συναλλαγάς του, ἐπίσης νὰ δύναται νὰ ἐκπληροῖ τὰς συμβάσεις του καὶ ὅταν δανείζονται καὶ ὅταν συνάπτουν μισθώσεις. Εἶναι εἰς θέσιν ὁ ἐργάτης σήμερον καλλιεργῶν τὴν γῆν καὶ χύνων τὸν ἱδρῶτα τὸν ἰδικόν του καὶ τῆς οἰκογενείας του νὰ κάμῃ αὐτὴν τὴν γῆν τοιαύτην, ὥστε καὶ αὐτὸς νὰ ζήσῃ καὶ νὰ ἀντεπεξέλθῃ πρὸς τὸν δανειστήν του καὶ νὰ ἐκπληρώσῃ τὰς ὑποχρεώσεις του. Καὶ ἐρωτᾶται τὶ ἔπραξε τὸ Κράτος ἀπέναντι τοῦ ἀγρότου; τοῦ παρέσχε μέσα πλήρους συγκοινωνίας, τοῦ παρέσχε εὐκολίας εἰς τὰ κόμιστρα τῶν σιδηροδρόμων διὰ τὰ γεωργικά του προϊόντα ὥστε νὰ πληρώνῃ ὀλιγώτερα κόμιστρα καὶ νὰ ἔχῃ εὐκολίας ἀναλόγως πρὸς τὴν προστασίαν ποὺ ἔδωσαν ἀλλαχοῦ τὰ Κράτη πρὸς τὴν γεωργικὴν παραγωγήν, ὥστε τὰ προϊόντα του νὰ τὰ πωλῇ ἀκριβώτερα καὶ νὰ μὴ δίδεται ἡ ἀξία τοῦ προϊόντος των πρὸς τοὺς σιδηροδρόμους; Μήπως τὸ Κράτος τοῦ ἔκαμε δρόμους ἁμαξιτοὺς διά νὰ ἐπικοινωνῇ μὲ τὸ κέντρον τῆς καταναλώσεως, μὴ τυχὸν τὸ Κράτος τοῦ κατασκεύασε ἀρδευτικὰ καὶ ἀντιπλημμυρικὰ ἔργα ὥστε ἡ παραγωγή του νά ἐξασφαλίζεται ἀπὸ τοῦ κινδύνου τῶν θεομηνιῶν; Ἀντιπροσωπεύων περιφέρειαν κατ’ ἐξοχὴν γεωργικὴν ἔχω νά μεταδώσω εἰς ὑμᾶς τὴν τρομερὰν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται ὁ ἀγροτικὸς κόσμος. Ὅπως εἶχον τὴν τιμὴν πρὸ ἡμερῶν νά τονίσω εἰπών, ὅτι οὐδέποτε ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως τῆς Θεσσαλίας, ἡ ἐπαρχία Καρδίτσης εἶχε ζητήσῃ ἀναστολὴν φόρων. Ἀλλά αἱ συνεχεῖς θεομηνίαι καὶ ἡ ἀκρὶς ἀπό τριετίας, κατέστησαν τοὺς γεωργούς μας ἐντελῶς ἀνικάνους εἰς τὸ νά κατορθώσουν νὰ δώσουν ποσοστόν τι διὰ τὰ χρέη των. Δὲν ὑπάρχῃ ἄνθρωπος ἀπ’ αὐτοὺς τοὺς ὁποίους ὀνομάζομεν γεωργοὺς καὶ διὰ τοὺς ὁποίους νομίζομεν ὅτι πωλοῦν προϊόντα καὶ εἰσπράττουν πολλὰς χιλιάδας δραχμὰς, νὰ ἔχῃ ἐξασφαλίσῃ τὸν ἄρτον του καὶ νὰ ἔχῃ ἀγοράσῃ σῖτον καὶ ἀραβόσιτον. Διὰ νὰ συντελεσθῇ ἡ ἀποκατάστασις τῶν ἀγροτῶν εἶναι ἀνάγκη νὰ διαπαιδαγωγηθοῦν καὶ νὰ προστατευθοῦν. Ἐὰν λοιπὸν οἱ ἀγρόται μας εἶχον λάβει τὴν ἀνάλογον προστασίαν ἀπὸ τὸ Κράτος, δὲν θὰ εἶχον ποσῶς ἀνάγκην τοῦ νομοσχεδίου τούτου καὶ νὰ προστρέξουν εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸ ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ ζητήσουν προστασίαν. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου δὲν πρόκειται περὶ συσαχθείας, ὡς τινὲς ἠθέλησαν νὰ εἴπουν. Πρόκειται περὶ ἑνὸς μέσου τὸ ὁποῖον μέσον ὀφείλει νὰ χορηγήσῃ ἡ πολιτεία εἰς τοὺς ἀγρότας καὶ τὸ ὁποῖον σκοπεῖ νὰ ἀνακουφίσῃ τὴν τάξιν αὐτὴν τῶν ἀγροτῶν οἱ ὁποῖοι σήμερον πένονται, καὶ εἰς τὴν ὁποίαν τάξιν πρωτίστως ὀφείλει νὰ ἀποβλέπῃ τὸ Κράτος ἐφ’ ὅσον ἡ τάξις αὐτὴ ἀποτελεῖ τὰ ¾ τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Ἑλλάδος, ἐφ’ ὅσον αὕτη εἶναι τὸ ὑγιέστερον στοιχεῖον τῆς κοινωνίας καὶ ἐπ’ αὐτοῦ στηρίζεται ἡ ζωὴ τοῦ Κράτους. Ἡ τάξις αὕτη ἦτο ἀποδιοπομπέα καὶ ὅταν ἐζήτει τὴν προστασίαν τοῦ Κράτους δὲν τὴν ἐλάμβανε ἢ μὴ κατὰ δόσεις καὶ μὲ τὸ σταγονόμετρον. Ἡ προστασία ἡ παρεχομένη διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου εἶναι τόσον μικρὰ ὥστε δὲν δύναμαι νὰ τὴν θεωρήσω ὡς συσάχθειαν, ἀλλὰ ὡς ἀποτέλεσμα τῆς ἀνάγκης τῆς σιδηρᾶς εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται οἱ ἀγρόται. Καὶ ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καὶ ἡ Κυβέρνησις ἀναγνωρίζουν ὅτι ἡ ἀγροτικὴ τάξις δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐκπληρώσῃ τὰς ὑποχρεώσεις της. Ἐνῷ δίδεται ἀναστολὴ εἰς τὰς ἀπαιτήσεις τοῦ ἰατροῦ, τοῦ φαρμακοποιοῦ, τοῦ μικροτοκογλύφου, τοῦ μικροεισοδηματίου, ὅταν ἐφθάσαμεν εἰς τὸ κεφάλαιον ἐκεῖ ἐσταματήσαμεν καὶ λέγομεν ὅτι «ἐξαιροῦνται αἱ ἀπαιτήσεις πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Κτηματικὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος. (ἀναγινώσκει).» Ἐὰν πρόκειται νὰ προστατεύσωμεν τοὺς ἀγρότας κατὰ τῶν ἀπαιτήσεων τῶν δανειστῶν των, ἐὰν πρόκειται νά ἀναστείλωμεν τάς ἀπαιτήσεις τῶν δανειστῶν των, δὲν πρέπει νά περιορισθῶμεν εἰς τάς ἀπαιτήσεις διά τά καλλιεργητικά δάνεια καὶ τάς τῶν δικηγόρων φαρμακοποιῶν κ.λ.π., ἀφ’ οὗ αἱ ἀπαιτήσεις αὐταὶ ἀποτελοῦν τὸ ⅒ τῶν ἀπαιτήσεων. Ἐάν θέλωμεν νά ἀκολουθήσωμεν τὴν γραμμὴν ἡ ὁποία διατυποῦται ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, ἐάν θελήσωμεν νά ἐκφράσωμεν σαφῶς τὴν θέλησιν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὴν θέλησιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ὅτι ὑπάρχει ἀνάγκη τῆς προστασίας, ἡ αὐτὴ ratio legis συντρέχει νά ἐξασφαλίσωμεν τοὺς ἀγρότας καὶ κατὰ τῶν ἀπαιτήσεων τοῦ μεγάλου κεφαλαίου. Ἐάν κάμωμεν ὅλην αὐτὴν τὴν διαδικασίαν διά τάς ἀπαιτήσεις τοῦ δικηγόρου, τοῦ φαρμακοποιοῦ κ.λ.π. εἶναι περιττόν, δὲν εἶναι ἀνάγκη νά ὑποχρεωθοῦν οἱ ἀγρόται ἀπέναντι τοῦ Κράτους, τὸ ὁποῖον τοὺς λέγει ὅτι, ἐγὼ σᾶς προστατεύω, σᾶς ἔκανα αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον κατὰ τοῦ κεφαλαίου. Τὸ κεφάλαιον κατὰ τοῦ ὁποίου πρέπει νά προστατεύσωμεν τοὺς ἀγρότας εἶναι τὸ κεφάλαιον τῶν ἀνωνύμων ἑταιρειῶν καὶ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης καὶ αἱ πρὸς τά γραφεῖα ἐποικισμοῦ ὑποχρεώσεις αὐτῶν. Εἰς τὸ ὑποκατάστημα μόνον τῆς Καρδίτσης ὑπάρχουν 4.000 περίπου δανειστικὰ ἐνεχυρόγραφα κατά τάς δοθείσας μοι ὑπὸ τῶν ἀγροτῶν πληροφορίας, τά ὁποῖα ἐπιβαρύνουν κατά μέσον ὅρον ἕκαστον ἀγρότην ἀπὸ διακοσίας ἕως τετρακοσίας δραχμάς δι’ ἔξοδα ἐπιταγῶν. Ἑπομένως κύριοι συνάδελφοι ὁμολογῶ ὅτι εἶμαι σύμφωνος ὅσον ἀφορᾷ τὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου. Ἀλλ’ ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου πρέπει νά ζητήσω διά τάς δίκας τῶν ἀγροτῶν, τάς συνεπείας τῶν δανειστικῶν συμβολαίων, τὴν κατάργησιν τοῦ νόμου περὶ ἀμοιβῆς δικηγόρων, ὥστε νὰ ἐπιτρέπεται εἰς τὸν πτωχὸν ἀγρότην νὰ πλησιάζῃ εἰς τὰ δικαστήρια, διότι μὲ τὰ δικαστικὰ τέλη καὶ τὰς ἀμοιβὰς τῶν δικηγόρων τὰ χρέη τῶν χωρικῶν ἐτριπλασιάσθησαν. Λοιπὸν ἐὰν θέλωμεν νά εἴμεθα συνεπεῖς πρὸς τὴν ἀρχὴν καὶ τὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου πρέπει ἡ ἐξαίρεσις ἡ διατυπουμένη ἐν τῷ νομοσχεδίῳ τούτῳ ὑπὲρ τῶν Τραπεζῶν καὶ τῶν ἀνωνύμων ἑταιρειῶν νὰ ἐξαλειφθῇ, διότι ὡς σᾶς εἶπον δίδομεν εἰς τοὺς ἀγρότας ἀναστολὴν ἐκτελέσεως διά τὸ ⅒ τῶν χρεῶν ἐνῷ διά τά λοιπά 9)10 τοὺς ἀφίνωμεν ἐκτεθειμένους. Θά μοῦ εἴπῃ τις ὅτι ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καὶ τὸ ζήτημα τοῦτο τὸ ἔλυσεν θέσασα διάταξιν καθ’ ἣν τὸ δικαίωμα ἀναστολῆς ἐπιτρέπεται εἰς τὸν Πρόεδρον τῶν Πρωτοδικῶν. Ἀλλ’ ἐγὼ νομίζω ὅτι ἐρχόμεθα εἰς ἀντίφασιν μὲ τὴν ὅλην ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου καὶ μὲ τὴν αἰτίαν ἐκ τῆς ὁποίας ἐγένετο τό νομοσχέδιον ὅταν κάνομε διάκρισιν χρεῶν τά ὁποῖα ἀφορῶσιν τὸ μικρὸν κεφάλαιον καὶ διάκρισιν χρεῶν τὰ ὁποῖα ἀφορῶσιν τὸ μεγάλο κεφάλαιον. Ἐγὼ νομίζω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νά δώσωμεν τά προνόμια εἰς τό μέγα κεφάλαιον καθ’ ἣν στιγμὴν διά τοῦ νομοσχεδίου κτυποῦμεν τὸ μικρὸν κεφάλαιον τοῦ μικροεισοδηματίου καὶ τοῦ μικρεμπόρου. Θὰ εἴμεθα ἀντιφατικοὶ πρὸς ὅλον τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, δὲν θά ἐπισύρῃ καμμίαν εὐγνωμοσύνην ἐκ μέρους τῶν ἀγροτῶν ὡς ἰδιοκτητῶν, ἐφ’ ὅσον ἀφίνομεν εἰς τὴν κρίσιν τοῦ Προέδρου τῶν Πρωτοδικῶν τὸ ζήτημα τῆς ἀναστολῆς τῶν χρεῶν. Διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ὠθοῦμεν τὸν γεωργὸν εἰς τάς ἀγκάλας τοῦ δικηγόρου καὶ τοῦ λέγομεν: Θέλεις κύριε, νά λάβῃς ἀναστολὴν τῶν 2.000 δραχ. τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης νά πᾶς εἰς δικηγόρον, δῶσε λεπτά, κάμε δίκην ἄφησε τήν σποράν τοῦ χωραφιοῦ σου νά μεταβῇς εἰς τὴν πρωτεύουσαν ὅπου ὑπάρχουν δικαστήρια, νά ὑποστῇς τάς ταλαιπωρίας τῆς δίκης, νά φέρῃς μάρτυρας καὶ πιστοποιητικά καὶ νά κρέμεται ἡ τύχη σου ἐκ μιᾶς κρίσεως ἑνὸς ἀνθρώπου τοῦ Προέδρου Πρωτοδικῶν, ὁ ὁποῖος ὡς ἄνθρωπος πιθανὸν νά πλανηθῇ ἐφόσον μάλιστα τὴν ἡμέραν ἐκείνην θά ἐκδικάζῃ ἄλλας πολλάς παρομοίας ὑποθέσεις. Γνωρίζομεν ἄλλωστε πῶς ἐκδικάζονται ἐκ τῶν ἐνόντων αἱ τοιαῦται ὑποθέσεις ἀπὸ τοὺς Προέδρους τῶν Πρωτοδικῶν ὅταν μάλιστα ὑπάρχῃ σωρεία τοιούτων ὑποθέσεων. Αὐτὸ λοιπὸν τὸ σημεῖον καταστρέφει ὁλόκληρον τὸ οἰκοδόμημα τοῦ νομοσχεδίου, καταστρέφει αὐτὴν τὴν βάσιν αὐτοῦ ἐκ τοῦ λόγου ὅτι προσπαθεῖ νά θεραπεύσῃ τό μέγα κεφάλαιον καὶ νά καταδιώξῃ τό μικρόν κεφάλαιον. Θὰ εἴμεθα συνεπεῖς πρός τό σύνολον τοῦ νομοσχεδίου ἐάν ἀπαλείψωμεν τὴν εὐεργετικὴν διάταξιν ὑπὲρ τῶν ἀνωνύμων ἑταιρειῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν μὴ ἀναστολὴν τῶν ἀπαιτήσεων ἐξ ἀδικημάτων, αὕτη εἶναι λογικὴ λογικωτάτη, ἀλλὰ ἀντιτίθεμαι κατὰ πάσης ἄλλης ἐξαιρέσεως διότι δὲν φρονῶ ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα θὰ πτωχεύσῃ, ὅταν δὲν λάβῃ τὰ δάνεια, τὰ ὁποῖα ἔδωκεν εἰς τοὺς χωρικοὺς μέχρι τῆς 1 Νοεμβρίου 1930, καθ’ ἣν στιγμὴν τὸ Κράτος διὰ τοῦ γνωστοῦ Νόμου 1923 καὶ διὰ τῶν ἄλλων προστατευτικῶν νόμων ὑπὲρ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης καὶ ἀνωνύμων ἑταιρειῶν ἔδωκε πλείστας ὅσας προνομίας εἰς τὰς Τραπέζας τὰς ὁποίας δὲν εἶχε δώσει εἰς τοὺς λοιποὺς ἰδιώτας. Πῶς θὰ ἔλθωμεν νὰ εἴπωμεν εἰς τὸν μικρὸν ἔμπορον, εἰς μικρὸν παντοπώλην, δὲν σοῦ ἐπιτρέπω μέχρι της 1 Νοεμβρίου 1930 νὰ εἰσπράξῃς τά χρέη σου ἀπὸ τοὺς ἀγρότας καὶ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν καὶ τὰς λοιπὰς ἀνωνύμους ἑταιρείας καὶ τοῦ ἐποικισμοῦ, ἐπιτρέπεται νὰ εἰσπράξητε τὰ χρέη σας, μὲ τὴν περὶ ἀναστολῆς κρίσιν τῶν Προέδρων Πρωτοδικῶν; Καὶ θὰ ἔχωμεν ἄλλα ἀποτελέσματα εἰς ἕκαστον πρωτοδίκην εἰς τὰ Τρίκκαλα λ. χ. ἢ εἰς τὴν Καρδίτσαν ἕνας Πρόεδρος ἐλαυνόμενος ἀπὸ ἀντιλήψεις ἀντιαγροτικὰς νά καταδιώκῃ τοὺς ἀγρότας, ἐνῷ ἀλλαχοῦ θά δίδῃ ἀναστολάς. Θὰ δημιουργήσωμεν κακὰ παραδείγματα καὶ ἀνωμαλίας ἐν τῇ ἐφαρμογῇ τοῦ νόμου. Ἢ θ’ ἀπορρίψωμεν τὸ νομοσχέδιον ἢ δὲν θὰ κάμωμεν τὴν διάκρισιν μεταξὺ μεγάλου καὶ μικροῦ κεφαλαίου διὰ νὰ εἴμεθα συνεπεῖς.

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κουτσοπέταλος.

§106Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Καὶ ἐγὼ νομίζω, ὅπως καὶ ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι αὐτὸς ὁ νόμος θὰ προστατεύσῃ τοὺς γεωργοὺς καὶ ἰδίως τοὺς παθόντας, ἂν δεχθῶμεν ἀναστολὴν πληρωμῆς χρεῶν, ἀναστολὴν ἐκτελέσεως καὶ διὰ τὰ πιστωτικὰ ἱδρύματα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἀσκοῦν τὴν ἀγροτικὴν πίστιν εἰς τὴν Ἑλλάδα, κυρίως δὲ τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν. Ὑποστηρίζω καὶ ἐγώ, λέγω, τὰς ἀπόψεις τοῦ κ. συναδέλφου καὶ ζητῶ ὅπως δοθῇ ἀναστολὴ ἐκτελέσεως καὶ διὰ τὰ πιστωτικὰ ἱδρύματα τὰ ὁποῖα ἀσκοῦν ἐν Ἑλλάδι τὴν ἀγροτικὴν πίστιν, ἰδίως δὲ τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν, ἡ ὁποία κατ’ ἐξοχὴν ἀσκεῖ τὴν γεωργικὴν πίστιν ἐν Ἑλλάδι. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα ὁσάκις παρίσταται πρὸ καταστάσεως ἀδυναμίας τῶν γεωργῶν εἰς τὸ νὰ πληρώσουν τὰ χρέη πραγματικῶς παρέχει προθεσμίας καὶ τοῦτο ἐγὼ τοὐλάχιστον ὀφείλω νὰ τὸ ὁμολογήσω, ἀλλ’ ὅταν παραδεχόμεθα ὅτι ἡ κατάστασις ἡ οἰκονομικὴ τῶν ἀγροτῶν τῆς Ἑλλάδος μᾶς ἠνάγκασε νὰ λάβωμεν μέτρα ἐξαιρετικά, νομίζω ὅτι ὁ περιορισμὸς εἰς τοὺς ἄλλους δανειστὰς δὲν ἐξυπηρετεῖ τὸν σκοπόν.

§107Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Δὲν πρόκειται διὰ τοὺς μικροδανειστάς, ἀλλὰ διὰ τοὺς τοκογλύφους ἐκείνους, πρέπει δὲ νὰ εἴπωμεν ὅτι αἱ Τράπεζαι δὲν τοκογλυφοῦν καὶ μάλιστα μᾶς ἀκούουν ὁσάκις κάμνομεν συστάσεις. Δὲν δυνάμεθα νὰ ἔχωμεν παράπονα.

§108Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Ἐγὼ προσθέτω καὶ κἄτι ἄλλο: ὅτι ἀκούουν καὶ τὰ ἀπ’ εὐθείας παράπονα τῶν γεωργῶν.

§109Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Φοβοῦμαι ὅτι αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. Ταλιαδοῦρος περὶ 4½ χιλιάδων ἀγωγῶν, φοβοῦμαι ὅτι ἀνεξαρτήτως τῶν διαθέσεων τῆς Τραπέζης οἱ δικηγόροι τῶν ὑποκαταστημάτων ἐπωφελοῦνται τῶν καθυστερήσεων τῶν γεωργῶν καὶ ἐνεργοῦν δικαστικὰς πράξεις κατ’ αὐτῶν.

§110Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν αὐτό.

§111Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Βεβαίως αὐτὰ τὰ ἀνασταλτικὰ μέτρα, εἶναι μέτρα δίκοπα καὶ δι’ αὐτὸ εἴπομεν ἂς ἀφήσωμεν τὰς Τραπέζας καὶ νὰ τὸ ἐπεκτείνωμεν ὅπου εὑρίσκονται οἱ τοκογλύφοι. Ἡμποροῦμεν νὰ εἴπωμεν ὅτι διὰ διατάξεως δύναται νὰ ἐπεκταθῇ ὁ νόμος αὐτὸς εἴτε δι’ ὡρισμένας περιφερείας εἴτε καὶ δι’ ὡρισμένα καταστήματα, ὅπου θὰ ἴδωμεν ὅτι ὁ δικηγόρος κάμνει κατάχρησιν.

§112Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. Ἡ ἐπιστολή, τὴν ὁποίαν κάμνει ἡ Τράπεζα κ. Πρόεδρε, δὲν ἐμποδίζεται οὔτε ἐκ τοῦ κειμένου νόμου. Δηλαδὴ καὶ ἂν ὁ νόμος αὐτὸς ἐφαρμόζεται, ἀπὸ τῆς ἐπιταγῆς ὅμως μέχρι τῆς ἐκτελέσεως, εἶναι μία ἀπόστασις μεγάλη. Δὲν δύνασθε νὰ εἴπητε εἰς τὴν Τράπεζαν οὔτε εἰς κανένα πιστωτὴν μὴ κάμνῃς τοῦτο ἢ ἐκεῖνο.

§113Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Δὲν πιστεύω ὅτι εἰς τὸ ὑποκατάστημα ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐκοινοποίησεν 4½ χιλ. ἐπιταγῶν, δὲν πιστεύω ὅτι ἐκεῖ ὑπάρχει κατάχρησις καὶ ὀφείλεται εἰς τὸν δικηγόρον.

§114Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Δὲν ὑπάρχει τοιοῦτον παράδειγμα. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι πολλοὶ διευθυνταὶ ὑποκαταστημάτων ἕνεκεν ὡρισμένων ἀντιλήψεων τὰς ὁποίας ἔχουν περὶ τὴν ἀσφάλειαν τῶν δανείων ἐνεργοῦν εἴτε ἐπιεικῶς φερόμενοι πρὸς τοὺς χωρικοὺς εἴτε αὐστηρῶς καὶ προσπαθοῦν νὰ περιορίσουν τὰ χρέη τῶν ἀγροτῶν πρὸς τὴν Τράπεζαν.

§115Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἐγὼ δὲν εἶπον νὰ μὴ γίνωνται ἐπιταγαί. Εἶπα, ἀπαντῶν εἰς τὴν αἴτησιν ὅπως περιλάβωμεν καὶ τὴν Τράπεζαν, εἶπα ὅτι νὰ τὸ κάμωμεν ἀλλὰ δώσατέ μας τὴν ἄδειαν διὰ διατάγματος νὰ ἐπεκτείνωμεν τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου ἢ εἰς ὡρισμένας Τραπέζας ἢ εἰς ὡρισμένα ὑποκαταστήματα αὐτῶν, ὅπου θὰ ἴδωμεν ὅτι ἡ ἐνέργεια ἡ τοπικὴ δὲν εἶναι ἡ δέουσα. Ὅλα αὐτὰ τὰ προτείνω μὲ πολλοὺς ἐνδοιασμούς, διότι γνωρίζω ὅτι εἶναι δίκοπα μαχαίρια, ἀλλὰ δὲν δυνάμεθα ν’ ἀφήσωμεν εἰς τὴν τύχην του τὸν ἀγρότην.

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ζαβιτζιᾶνος.

§117Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. Ἐὰν εἶναι τάξις, κ, βουλευταί, ἡ ὁποία θίγεται διὰ τῶν μέτρων αὐτῶν, εἶναι ἡ ἀγροτική· διότι τὸ κεφάλαιον τὸ ὁποῖον θὰ φύγῃ ἀπὸ τὸν τόπον, εἶναι τὸ τίμιον κεφάλαιον, τὸ δὲ κεφάλαιον τῶν τοκογλύφων δὲν ὑπάρχει δύναμις οὔτε μὲ αὐτὰ τὰ μέτρα οὔτε μὲ τίποτε ἄλλο νὰ φύγῃ. Θὰ εὕρῃ ἀσφαλῶς αὐτὸ τὸν τρόπον νὰ τοκογλυφήσῃ. Κατάγομαι ἀπὸ μίαν περιφέρειαν, εἰς τὴν ὁποίαν ἡ τοκογλυφία ἐμάστιζε καὶ μαστίζει τὸν τόπον. Ἐλήφθησαν διάφορα μέτρα μεταξὺ τῶν ὁποίων ἐθεσπίσθη διὰ νόμου ὅτι δὲν δύναται νὰ γίνῃ κατάσχεσις τοῦ ἀγροτικοῦ κτήματος ἂν δὲν ὁρισθῇ ὡς πρώτη προσφορὰ τὰ ¾ τῆς ἀξίας. Ὅλοι ἐνόμισαν ὅτι οἱ γεωργοὶ ἐσώθησαν ἀπὸ τὴν τοκογλυφίαν. Ἀλλὰ τὸ τίμιον κεφάλαιον ἔφυγεν ὁλόκληρον καὶ οἱ τοκογλύφοι ἠγόρασαν τὰ κτήματα μὲ τὸ σύμφωνον τῆς ἐξωνήσεως καὶ δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου αὐτοὶ ἐπῆραν τὰ κτήματα. Ἐξηγέρθησαν ὅλοι οἱ χωρικοὶ καὶ ἐζήτησαν τοὐλάχιστον διὰ τὴν Τράπεζαν νὰ καταργηθῇ μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι ἴσως γίνῃ κανὲν δάνειον. Πιστεύομεν ἀδιστάκτως ὅτι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἔχουν νὰ ζημιωθοῦν ἐξ αὐτοῦ εἶναι οἱ ἀγροτικοὶ πληθυσμοί. Θὰ προσθέσω καὶ τοῦτο: Ὑπάρχει εἰς τὸ νομοσχέδιον διάταξις κατὰ τὴν ὁποίαν δύναται ἡ ἀναστολὴ νὰ δοθῇ εἰς τὸν πιστωτὴν τοῦ ἀγρότου. Διατὶ θὰ δοθῇ εἰς τὸν πιστωτὴν τοῦ ἀγρότου καὶ δὲν θά δοθῇ εἰς τὸν πιστωτὴν τοῦ πιστωτοῦ;

§118Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Κάθε ἰδιώτης θά δημιουργῇ δάνεια εἰκονικά.

§119Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. Ὅπως εἴχομεν καὶ πέρυσιν καὶ ἐφέτος.

§120Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Τὶ προτείνετε;

§121Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. Θέλω τοῦτο: ὅτι βεβαίως εἶναι ὀρθὸν νά συμπεριλάβωμεν τάς παλαιάς ἀπαιτήσεις καὶ ὄχι τάς νέας.

§122Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Σᾶς ἐρωτῶ ἔχει σήμερον ἀποκατασταθῇ ἡ Ἐθνικὴ Οἰκονομία τόσον πλήρως ὥστε νά μὴ δικαιολογῆται ἡ παρέμβασις τοῦ Κράτους εἰς ἐξαιρετικάς περιστάσεις;

§123Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. Σᾶς ἀπαντῶ ἀμέσως. Ἐάν ὑπάρχουν περιφέρειαι αἱ ὁποῖαι ἔπαθον θεομηνίας νά περιορισθῇ τό νομοσχέδιον εἰς τάς περιφερείας ἐκείνας.

§124Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Θὰ προβλέψωμεν ποῖαι εἶναι αὗται αἱ περιφέρειαι.

§125Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. Αἱ ἐγγυήσεις, τάς ὁποίας δίδει ὁ νόμος δηλαδὴ ὁ Πρόεδρος τῶν Πρωτοδικῶν δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρά προσαγωγὴ ἑνὸς ψευδομάρτυρος.

§126Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Θὰ δεχθῶμεν νά ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος αὐτὸς εἰς τάς περιφερείας ἐκείνας αἱ ὁποῖαι θά ὁρισθῶσι διά διατάγματος. Διότι κατ’ αὐτόν τόν τρόπον θά περιορισθοῦν τά κακά, τά ὁποῖα φυσικά ἔχει τὸ νομοσχέδιον.

§127Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε γνωρίζετε ἢ δὲν γνωρίζετε ὅτι ἡ Μακεδονία εἶναι πλημμυροπαθὴς ὁλόκληρος;

§128Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ὄχι ὁλόκληρος.

§129Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Σχεδὸν ὁλόκληρος· ἐπίσης καὶ ὅτι καὶ ἡ Πελοπόννησος εἶναι παγοπαθὴς ὁλόκληρος;

§130Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ὄχι ὁλόκληρος.

§131Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Σχεδὸν ὁλόκληρος. Θὰ σᾶς παρακαλέσω, κύριε Πρόεδρε νὰ ὁρίσητε τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου κατόπιν γνωμοδοτήσεως, διότι αὐτὸ τὸ ὁποῖον προτείνουν οἱ κύριοι δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ πλήρης ματαίωσις τοῦ νομοσχεδίου.

§132Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἡμεῖς δὲν ζητῶμεν τὴν ματαίωσιν τοῦ νομοσχεδίου.

§133Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Εἶναι ὀρθόν ὅτι δὲν πρέπει νά φέρωμεν ἓν ἐμπόδιον εἰς τὸν δανεισμόν καὶ τὴν διάθεσιν τῶν κεφαλαίων. Καὶ πραγματικῶς εἶναι ἓν ἐμπόδιον αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, ἀλλ’ αἱ περιστάσεις ὑπὸ τὰς ὁποίας εὑρίσκεται σήμερον ἡ ἀγροτικὴ Ἑλλὰς εἶναι ἐντελῶς ἐξαιρετικαὶ καὶ διὰ τοῦτο τὸ μέτρον αὐτὸ θὰ εἶναι ἐντελῶς ἐξαιρετικόν. Παντοῦ ἔπαθον εἴτε μεγάλας εἴτε μικρὰς καταστροφάς. Διότι ἐὰν σήμερον ἐπιτρέψωμεν νὰ γίνῃ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπρότεινεν βουλευτής τις, ἐκ Τρικκάλων ἂν δὲν ἀπατῶμαι, νὰ κοινοποιήσουν ἄλλας 4.500 ἐπιταγῶν δὲν γνωρίζω ποῖον θὰ εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα, δὲν γνωρίζω ποία θὰ εἶναι πλέον ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις. Δὲν εἶναι ὅμως ἡ ἐπιταγή, ἐκείνη, ἡ ὁποία καταστρέφει εἶναι ἡ ἐκτέλεσις, ἡ ὁποία καταστρέφει. Δὲν πρόκειται νὰ ἐμποδίσωμεν τὴν ἐκτέλεσιν, πρόκειται νὰ τὴν ἀναστείλωμεν. Καὶ ἡ ἀναστολὴ τῶν ἐκτελέσεων ἐπιβάλλεται. Καὶ ἀκούομεν ἐπὶ μῆνας ὁλοκλήρους τὰ γεωργικὰ ἐπιμελητήρια τῆς Ἑλλάδος ἐκλιπαροῦντα τὴν Κυβέρνησιν νὰ δώσῃ ἀναστολήν. Ἆραγε αὐτοὶ δὲν γνωρίζουν τὸ συμφέρον των; Δὲν γνωρίζουν αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἀνεφέρθη, ὅτι θὰ τρέπουν εἰς φυγὴν τὰ τίμια κεφάλαια; Τὸ γνωρίζουν πολὺ καλά, ἀλλὰ γνωρίζουν ὅτι εὑρίσκονται εἰς ἀπόλυτον ἀδυναμίαν πληρωμῆς. Ἔχω μίαν διαμαρτυρίαν τοῦ γεωργικοῦ ἐπιμελητηρίου Ἀττικοβοιωτίας τὸ ὁποῖον ζητεῖ τὴν ἐπὶ ἓν ἔτος ἀναστολὴν παντὸς χρέους.

§134ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἀπορῶ σεῖς ποὺ τὴν ηὕρατε αὐτὴν τὴν αἴτησιν, εἰς ποῖον Ἐπιμελητήριον καὶ θὰ σᾶς παρεκάλουν νὰ τὴν φέρετε τὴν πρᾶξιν αὐτὴν εἰς τὴν Βουλήν, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέγητε, ὅτι τὰ Ἐπιμελητήρια ἀποκρούουν τὴν ἀναστολὴν αὐτήν.

§135Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχω ἀκόμη νὰ προτείνω καὶ ὑποβάλλω περὶ τούτου τροπολογίαν εἶναι τὸ ἑξῆς: Ὡς διατυποῦται ἡ διάταξις, ὑποχρεοῖ τὸν αἰτοῦντα τὴν ἀναστολὴν νὰ καταβάλλῃ τὰ ἔξοδα τῆς ἐκτελέσεως, ἀλλὰ ταῦτα ὅταν προχωρήσῃ ἡ ἐκτέλεσις εἶναι ὑπέρογκα. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι μποροῦμε νὰ θεσπίσωμεν εἰδικὴν διάταξιν δυνάμει τῆς ὁποίας νὰ θεωρῆται ἀρξαμένη ἡ ἐκτέλεσις ἅμα τῇ κοινοποιήσει τῆς ἐπιταγῆς πρὸς πληρωμὴν καὶ νὰ δύναται ἀμέσως νὰ δίδεται ἀναστολὴ καὶ νὰ μὴ ἀναμένωμεν νὰ ἐπακολουθήσῃ κατάσχεσις. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἄλλο, ὑποθέτω ὅτι δὲν θὰ θελήσητε νὰ προηγηθῇ αὐτὴ ἡ ἔρευνα ἣν προέτεινε ὁ κ. βουλευτὴς ἡ ὁποία οὐδένα ἄλλον σκοπὸν θὰ ἔχῃ παρὰ τὴν ματαίωσιν τῆς βοηθείας τὴν ὁποίαν ἀπεφάσισεν ἡ Κυβέρνησις νὰ δώσῃ. Νὰ εἴπωμεν λοιπόν, ὅτι ἡ ἐκτέλεσις θεωρεῖται ἀρξαμένη, ἀφ’ ἧς κοινοποιηθῇ ἡ ἐπιταγή. Οὕτω θὰ δύναται ἀμέσως ὁ Πρόεδρος νὰ ἐπιληφθῇ καὶ νὰ δώσῃ ἀναστολήν.

§136Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Χωρὶς νὰ εἴπωμεν, ὅτι θεωρεῖται ἡ ἐκτέλεσις ἀρξαμένη, νὰ εἴπωμεν, ὅτι δύναται ὁ Πρόεδρος νὰ δώσῃ ἀναστολήν, ἀφ’ ἧς κοινοποιηθῇ ἡ ἐπιταγή.

§137Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Μάλιστα.

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ροδόπουλος.

§139Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι, συνάδελφοι νομίζω, ὅτι ἡ συζήτησις ἐξετράπη πολύ, διότι ἐδῶ ἔχομεν μίαν συζήτησιν ἐντελῶς ἐξαιρετικήν. Μέχρι τοῦ Σεπτεμβρίου τοῦ 1930 θὰ βαδίσωμεν ἐπὶ μιᾶς ὁδοῦ πεπατημένης, ἑπομένως δὲν πρόκειται περὶ μιᾶς νέας τινος νομοθεσίας, οὔτε περὶ ἐκτιμήσεως νέων περιπτώσεων ἐφαρμογῆς τοῦ ἐξαιρετικοῦ αὐτοῦ μέτρου. Ἐὰν μὲ ἐρωτήσητε ἐμένα βεβαίως ἐγὼ δὲν φρονῶ, ὅτι πρόκειται περὶ νέας νομοθεσίας, ἀφορώσης τὰ τῆς ἀγροτικῆς πίστεως ἀλλὰ περὶ παρατάσεως κατ’ ἀνάγκην τῶν ἐξαιρετικῶν αὐτῶν μέτρων. Αὐτὸ τὸ συμφέρον τῶν γεωργῶν ἡ ἑδραίωσις τῆς πίστεώς των ἀπαιτεῖ νὰ μὴ χορηγοῦνται ὑπὲρ αὐτῶν ἐξαιρετικὰ μέτρα ἀναστολῆς τῆς ἐκτελέσεως, διότι οὕτω μελλοντικῶς ἐλαττοῦται ἡ πίστις των ἀπαραιτήτως ἀναγκαία διὰ τὴν ἐπίδοσίν των εἰς καλλιεργητικὰς βελτιώσεις. Ἀλλ’ ἐπειδὴ ὑπῆρξαν ἐξαιρετικαὶ περιστάσεις ἕνεκα τῶν ὁποίων ἐνομοθετήθη αὐτὸ τὸ ἰσχῦον σήμερον μέτρον, τῆς ἀναστολῆς, κατ’ ἀνάγκην μὴ βελτιωθεισῶν τῶν περιστάσεων δέον νὰ τὸ παρατείνωμεν μέχρι τοῦ Σεπτεμβρίου τοῦ 1930. Αἱ ἀντιρρήσεις, αἱ ὁποῖαι ἔφθασαν ἐνώπιον ἡμῶν, ὅτι πιθανὸν νὰ πηγαίνουν οἱ ὀφειλέται μὲ δύο μάρτυρας ἢ μὲ δύο ψευδομάρτυρας διὰ νὰ κανονίζουν τὴν ὑπόθεσιν των ἐπιτυγχάνοντες μὴ βασίμους ἀναστολάς, νομίζω, ὅτι ἐξευτελίζουν καὶ τὴν Δικαιοσύνην καὶ τοὺς Προέδρους Πρωτοδικῶν, οἱ ὁποῖοι εἰς τοιαῦτα μέτρα εἶναι φειδωλοὶ καὶ ἐξετάζουν μετὰ μεγάλης προσοχῆς, ἐξευτελίζουν δὲ καὶ τοὺς γεωργούς μας ὡς κακῆς πίστεως ἐνῷ εἰς τὴν Ἑλλάδα, καὶ ἰδιαιτέρως ἐν Θεσσαλίᾳ οἱ γεωργοὶ εἶναι φιλόνομοι καὶ συνεπεῖς εἰς τὰς ὑποχρεώσεις των καὶ μόνον ἐκ πραγματικῆς ἀνάγκης καταφεύγουν εἰς ἀναστολάς. Διὰ τοῦτο τὴν προταθεῖσαν λύσιν συμφώνως πρὸς τὴν ὁποίαν ἀναλαμβάνει ἡ Κυβέρνησις τὸ βάρος νὰ δίδῃ ἀναστολὰς κατὰ τμήματα τῆς χώρας ἐγὼ τὴν εὑρίσκω ἐπικίνδυνον καὶ ὀχληρὰν καὶ διὰ τὴν Κυβέρνησιν καὶ δι’ ἡμᾶς τοὺς βουλευτάς. Θὰ ἔχωμεν ἀξιώσεις ἀπὸ ὅλον τὸν κόσμον, θὰ ἔχωμεν συλαλλητήρια θὰ ἔχωμεν ἐπιτροπάς, θὰ ἔρχωνται ἐδῶ καὶ θὰ μᾶς λέγουν καὶ ἡμεῖς ἐπάθαμεν καὶ ἡμεῖς ἐπάθαμεν καὶ νὰ δοθῇ καὶ εἰς τὴν ἐπαρχίαν μας ἀναστολὴ καὶ θὰ πηγαίνωμεν εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ θὰ τοῦ λέγωμεν δέξου τὴν δεῖνα ἐπιτροπὴν ἀπὸ τὸ δεῖνα μέρος κλπ. Ἐγὼ σᾶς λέγω, κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐπαρχία Λαρίσσης ὅλη θὰ ζητήσῃ τὴν ἐφαρμογὴν τοιούτων ἀνασταλτικῶν μέτρων.

§140Ι. ΠΕΡΔΙΚΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ποία ἐπαρχία δὲν θὰ ζητήσῃ; Δὲν βλέπετε εἰς τὰς ἀναφορὰς τὶ γίνεται καθημερινῶς;

§141Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Θὰ ὑπάρξῃ περιφέρεια ποὺ δὲν θὰ ζητήσῃ;

§142Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ ὑποβάλλω ἀπὸ τοῦδε πρότασιν εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐπεκτείνῃ τὸ μέσον τοῦτο εἰς ὅλας τὰς ἐπαρχίας καὶ νομίζω, ὅτι ἀντιπροσωπεύω τὰς γνώμας ὅλων.

§143Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Καὶ ἀπειλὰς διὰ συλαλλητηρίων;

§144Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Βεβαίως θὰ ἔχωμεν καὶ ἀπειλὰς διὰ συλαλλητηρίων. Θὰ συστήσω λοιπὸν εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως νὰ μὴ δεχθῇ αὐτὴν τὴν πρότασιν, νὰ ἀφήσωμε εἰς τὰ δικαστήρια, τὰ ὁποῖα εἶναι πολὺ ἁρμόδια νὰ ἀποφανθοῦν ἐπὶ τοιούτων ζητημάτων ἀμερολήπτως καὶ κατὰ τὰς παρουσιαζομένας δι’ ἑκάστην περίπτωσιν συνθήκας. Ἔρχομαι εἰς τὸ δεύτερον ζήτημα τῆς ἀναστολῆς τῶν ἀπαιτήσεων τῶν τραπεζῶν. Βεβαίως ὑπάρχουν πολλὰ παραδείγματα, ὅτι πολλάκις αἱ τράπεζαι προβαίνουν ἐναντίον τῶν γεωργῶν ὀφειλετῶν των καὶ καταπιέζουν αὐτοὺς ἐν οὐ δέοντι, αὐτὸ βεβαίως εἶναι φρικῶδες καὶ ἤκουσα νὰ ἀποδίδεται διὰ τοῦτο μομφὴ εἰς τοὺς δικηγόρους τῶν τραπεζῶν. Ὁ δικηγόρος δὲν κοινοποιεῖ ἐπιταγήν, ἐὰν δὲν λάβῃ ἐντολὴν ἀπὸ τὸν διευθυντὴν τοῦ ὑποκαταστήματος τῆς τραπέζης. Ἑπομένως ὑπεύθυνος εἶναι ὁ διευθυντὴς τοῦ ὑποκαταστήματος καὶ ὄχι ὁ δικηγόρος. Ἀλλὰ δυνάμεθα νὰ ἔχωμεν καὶ τὴν ἐμπιστοσύνην, ὅτι αἱ τράπεζαι ἀπὸ τώρα μέχρι τοῦ Σεπτεμβρίου τοῦ 1930 ποὺ παρατείνεται ὁ νόμος δὲν ἔχουσι ἀφορμὴν νὰ κοινοποιήσουν ἐπιταγάς.

§145Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Διατί;

§146Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ὑπάρχει περίπτωσις ἀπὸ τώρα μέχρι τοῦ Σεπτεμβρίου νὰ κοινοποιήσουν ἐπιταγάς, διότι παρῆλθεν ἡ ἐποχὴ τῶν εἰσπράξεων, καὶ τὶ θὰ ἀποκομίσουν ἐκ τῆς ἀπειλῆς τῆς ἐπιταγῆς; Προκειμένου δὲ περὶ τῶν τραπεζῶν καὶ ἰδίᾳ τῆς Ἐθνικῆς πρῶτον ἔχομεν τὴν ἐπέμβασιν τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἔχει δεχθῇ νὰ παρεμβαίνῃ ἐφ’ ὅσον ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα ἀσκεῖ προσωρινῶς τὴν ἀγροτικὴν πίστιν ὡς ἐντολοδόχος τῆς ἀγροτικῆς καὶ νὰ περιστέλλῃ τὰς ἀκαίρους διώξεις. Αὔριον δὲ ψηφίζομεν τὸ νομοσχέδιον περὶ Ἀγροτικῆς Τραπέζης θὰ διορισθῇ ὁ διοικητὴς ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, καὶ ἑπομένως ἡ ἐπέμβασις τῆς Κυβερνήσεως παρὰ τῇ Τραπέζῃ θὰ εἶναι τοιαύτη ὥστε ἐὰν θελήσῃ ἡ Τράπεζα νὰ παρεκτραπῇ θὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ τὴν ἐμποδίσῃ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ὑπάρχει καὶ τὸ μέσον τῆς ἀναστολῆς ὑπὸ τοῦ Προέδρου τῶν Πρωτοδικῶν. Διὰ τοῦτο νομίζω, ὅτι, τὸ νομοσχέδιον πρέπει νὰ ψηφισθῇ, ὅπως ὑπεβλήθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ὅπως ἐτροποποιήθη ἀπὸ τὴν ἐπιτροπήν. Ἐλπίζω, ὅτι μέχρι τοῦ Σεπτεμβρίου 1930 δὲν θὰ λάβῃ ἀνάγκην ἡ Κυβέρνησις, οὔτε ἡμεῖς νὰ ἀπαιτήσωμεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ παρατείνῃ τὴν ἀναστολὴν κατὰ τῶν ἀγροτῶν, διότι θὰ εὑρεθῇ, πρέπει νὰ εὑρεθῇ τέλος πάντων Κυβέρνησις συνεπείᾳ μιᾶς γενικῆς καλῆς ἐσοδείας εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν συντελούσης καὶ τῆς ἀγροτικῆς πίστεως, νὰ μὴ λαμβάνῃ ἐφεξῆς τὴν ἀνάγκην τοιούτων ἐκτάκτων μέτρων ἀναστολῆς τῆς καταδιώξεως τῶν γεωργῶν μας, δι’ οὓς εὐχόμεθα νὰ ἀνατείλουν εὐτυχέστεραι ἡμέραι.

§147ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Περδικογιάννης.

§148Ι. ΠΕΡΔΙΚΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε τὸ νομοσχέδιον τῆς ἀναστολῆς τῶν χρεῶν ὑποβάλλεται σήμερον καὶ θεωρεῖται ἀναγκαῖον νὰ ψηφισθῇ, διότι δὲν εὑρίσκομεν χρήματα νὰ δώσωμεν εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Ἀλλ’ ἐὰν ἐπιτρέψωμεν εἰς τὸν δανειστὴν καὶ τὸν δικηγορικὸν κόσμον καὶ νὰ κοινοποιήσῃ ἀγωγάς, καὶ φθάσῃ εἰς τὴν κατάσχεσιν, τὰ ὀφειλόμενα χρήματα τριπλασιάζονται καὶ τότε πῶς θὰ τὰ πληρώσουν. Διὰ τοῦτο ὑποβάλλω τὴν ἑξῆς τροπολογίαν εἰς τὸ νομοσχέδιον καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν καὶ τὸν ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ τὴν δεχθοῦν, ἐὰν νομίζουν ὅτι εἶναι δυνατόν. Λέγω λοιπὸν εἰς τὴν τροπολογίαν μου: (ἀναγινώσκει): «Ἐπὶ πάσης ὑπὸ μονομελοῦς ἢ πολυμελοῦς Δικαστηρίου ἐκδιδομένης ἀποφάσεως μειοῦνται εἰς τὸ ἥμισυ κτλ.»

§149ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὡραῖα, ὡραῖα. Δεκτόν, δεκτόν.

§150Ι. ΠΕΡΔΙΚΟΓΙΑΝΝΗΣ. Πρέπει νὰ γίνῃ αὐτὸ κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ μὲ πιστεύσῃ ὅτι διὰ 3 χιλιάδων δραχμῶν χρέους ἔφθασαν μέχρι πλειστηριασμοῦ. Δὲν θὰ εὑρίσκετο εἰς τὴν δυσάρεστον θέσιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται σήμερον ἂν δὲν ὑπῆρχον τὰ δικαστικὰ ἔξοδα καὶ οἱ δικηγόροι.

§151Δ. ΔΙΓΚΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἀμοιβὰς τῶν δικηγόρων δέχομαι τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. βουλευτοῦ, ὅσον ἀφορᾷ τὴν μείωσιν τῶν τελῶν, τοῦτο εἶναι ζήτημα τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν.

§152Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ δικηγόρος ὅτι ἔχει νὰ πάρῃ θὰ τὰ πάρῃ προκαταβολικῶς. Ἡ δικηγορικὴ ἀμοιβὴ τὴν ὁποίαν ἐπιδικάζουν τὰ δικαστήρια εἶναι πολλοστημόριον ἐκείνου τὸ ὁποῖον πληρώνει ὁ διάδικος. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ κάμῃ ἡ Κυβέρνησις εἶναι τὰ δικαστικὰ ἔξοδα καὶ τέλη τὰ ὁποῖα εἶναι καθωρισμένα νὰ τὰ μειώσῃ διότι τοὺς δικηγόρους, τοὺς ἰατροὺς καὶ γενικῶς τοὺς ἀσχολουμένους εἰς ἐλεύθερα ἐπαγγέλματα, ἡ Κυβέρνησις δὲν μπορεῖ νὰ τοὺς ἐξαναγκάσῃ καὶ νὰ τοὺς εἴπῃ νὰ κάνουν τὴν δουλειά τους δωρεάν.

§153Ι. ΠΕΡΔΙΚΟΓΙΑΝΝΗΣ. Τὸ δίκαιον καὶ σωστὸ εἴμεθα πρόθυμοι νὰ τὸ πληρώσωμεν.

§154Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ νὰ εἴπωμεν ὅτι ὁ δικηγόρος θὰ κάμῃ τζάμπα τὴν δουλειά του δὲν μπορεῖ νὰ γίνῃ.

§155Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἄλλο τὸ ζήτημα τὶ θὰ πληρώσῃ ὁ δανειστὴς τοῦ δικηγόρου του καὶ ἄλλο τὶ θὰ ὑποχρεωθῇ ὁ ὀφειλέτης. Ὁ κ. βουλευτὴς Ἡρακλείου λέγει ἡ ὑπὸ τοῦ ὀφειλέτου ἀμοιβὴ νὰ περιορισθῇ εἰς τὸ ἥμισυ.

§156Δ. ΔΙΓΚΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῶν τελῶν θὰ τὸ συζητήσω μὲ τὸν συνάδελφόν μου ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν.

§157Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῶν τελῶν εἶμαι διατεθειμένος νὰ τὸ μελετήσω αὐτὸ ἵνα μειωθοῦν καὶ αὐτὰ εἰς τὸ ἥμισυ εἰς τὰς δίκας ἐκτελέσεως κατ’ ἀγροτῶν καὶ μέχρις ὡρισμένου ποσοῦ.

§158Α. ΜΑΡΚΟΥ. Δέχεσθε σεῖς νὰ μεταρρυθμισθῇ ὁ νόμος περὶ χαρτοσήμου διὰ νὰ ἐλαττωθοῦν τὰ τέλη τῆς ἐκτελέσεως;

§159Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ὑπεσχέθην ὅτι θὰ τὸ ἐξετάσω.

§160ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σπηλιώτης.

§161Ν. ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ. Εἶναι φανερόν, κύριοι βουλευταί, ὅτι τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον δημιουργεῖ ἓν δίκαιον ἀνώμαλον καὶ ἐξαιρετικόν, κατὰ θεωρίαν δέ, κάθε δίκαιον ἀνώμαλον καὶ ἐξαιρετικὸν δέον νὰ ἀποφεύγεται, διότι παραλύει τὸν ρυθμὸν τῶν συναλλαγῶν καὶ ἀποτελεῖ πρόσκομμα διὰ τὴν ὁμαλὴν ἐξέλιξιν τῆς οἰκονομικῆς ζωῆς. Ἀλλὰ δυστυχῶς ὑπεράνω τῶν νομικῶν θεωριῶν, ἵσταται πάντοτε ἡ σκληρὰ ἀνάγκη τῶν πραγμάτων ὑπὸ τὸ κράτος τῆς ὁποίας δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ ὑποχωροῦν αἱ νομικαὶ θεωρίαι. Οὕτως ἡ ἐμπόλεμος κατάστασις εἰς τὴν ὁποίαν ἤχθημεν κατὰ τὴν τελευταίαν 15ετίαν ἤγαγεν ἀναποδράστως τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὴν ἀνάγκην τῆς ἐπιβολῆς τοῦ δικαιοστασίου, διὰ τοῦ ὁποίου ὄχι μόνον ἀνέστειλε τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἀπαιτήσεων, ἀλλ’ ἐντελῶς ἀπηγόρευσε καὶ τὴν ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων εἰσαγωγήν των. Ἦτο τοῦτον ἔργον ἀνάγκης ἐπιτακτικῆς διότι θὰ ἦτο μικρὰ καὶ ἀναξία τῆς ἀποστολῆς της ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη, ἡ ὁποία θὰ ἐγκατέλειπε τὰ τέκνα της τὰ ἀγωνιζόμενα ὑπὸ τὰς σημαίας τῆς πατρίδος, ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν δανειστῶν των. Ἀλλὰ καὶ ὅταν ἡ πολεμικὴ περίοδος ἔληξε καί, ἐπανελθούσης τῆς ὁμαλῆς καὶ εἰρηνικῆς περιόδου, εὑρέθη ἡ πολιτεία πάλιν εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἄρῃ τὸ δικαιοστάσιον, καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν ταύτην, ἀπειλουμένης δὲ ἐκτελέσεων τῆς ἐνυποθήκου ἰδιοκτησίας, αὐτὴ αὕτη ἡ Οἰκουμενικὴ Κυβέρνησις ἀπὸ τὸ 1927 ἔσπευσε νὰ λάβῃ ἐξαιρετικὰ μέτρα, προστασίας αὐτῆς, ἀπαγορεύσασα τὴν ἐκτέλεσιν πάσης ἀπαιτήσεως δι’ ὑποθήκας ἠσφαλισμένας. Τὸ μέτρον δὲ τοῦτο τὸ ἐπανέλαβε διὰ νεωτέρου διατάγματος καὶ τὸ κατωχύρωσε τέλος καὶ διὰ τρίτου διατάγματος ἐντὸς τοῦ αὐτοῦ ἔτους. Φυσικὸν συνεπῶς ἦτο, μία μέριμνα ληφθεῖσα ὑπὲρ ὡρισμένων ὀφειλετῶν σχετικῶς πλουσίων, διότι πλούσιοι ἦσαν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἠδύναντο νὰ δίδουν συμβατικὰς ὑποθήκας, νὰ ληφθῇ καὶ μετέπειτα ὑπὲρ τῶν οἰκονομικῶς χειμαζομένων ἀγροτικῶν τάξεων. Καὶ διὰ τοῦτον ἀκριβῶς τὸν λόγον ἐψηφίσθη ὁ νόμος 3240. Ἀλλ’ ὁ νόμος οὗτος ἦτο μεταβατικός, διότι ἡ ἰσχύς του κατέπαυσε ἀπὸ τοῦ Νοεμβρίου τοῦ 1929. Καὶ ἐνῷ ἐξέλιπε ὁ νόμος ἐκεῖνος, ἡ ἀνάγκη ἐν τούτοις ἡ ὁποία προεκάλεσε τὴν ψήφισίν του δὲν ἐξέλιπε, ἀλλὰ κατέστη μᾶλλον ἐπιτακτική.

§162Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Ἐνετάθη.

§163Ν. ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ. Διότι εἶναι δυστυχῶς, ἀναμφισβήτητον ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα ἐνέσκηψαν θεομηνίαι καὶ συνεχεῖς καταστροφαί, αἱ ὁποῖαι ἐδημιούργησαν μίαν θλιβερὰν κατάστασιν, ἡ ὁποία δύναται μὲν ἀκόμη νὰ ἱκανοποιῇ τὸν δημόσιον προϋπολογισμόν, δὲν ἀφίνει ὅμως εἰς τὸν λαὸν τὴν δύναμιν νὰ ἀντιμετωπίζῃ τὰς ἀνάγκας τῆς καθ’ ἡμέραν ζωῆς. Ἡ Κυβέρνησις συνεπῶς τῶν Φιλελευθέρων, ἡ ὁποία ἠκολούθησε φορολογικὴν πολιτικήν, θὰ κατεπρόδιδεν ἀληθῶς τὸ πρόγραμμά της, ἂν δὲν ἔσπευδε νὰ λάβῃ ἐπειγόντως ἓν μέτρον προστασίας τῶν ἀγροτῶν. Ἀλλ’ εἶναι περίεργον, κύριοι βουλευταί, πῶς ὑπεστηρίχθη ὑπὸ τῆς ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι τὸ μέτρον τοῦτο θ’ ἀποβῇ ἐναντίον τῶν ἀγροτῶν, διότι δῆθεν τὸ κεφάλαιον, μέγα ἢ μικρόν, θὰ φύγῃ ἀπὸ τὸν τόπον, ἐνῷ μία ἐπιμελεστέρα καὶ προσεκτικωτέρα μελέτη τοῦ νομοσχεδίου θὰ διέλυε πάντα φόβον τοιοῦτον. Διότι ἰδοὺ τὶ πράγματι συμβαίνει, κύριοι μὲ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο: Ἐνῷ κατὰ τὸν νόμον 3740 ἐπροστατεύετο κάθε ἀγρότης δι’ ὅλα αὐτοῦ τὰ χρέη, ἤδη ἡ Κυβέρνησις, ὑποβάλλουσα τὸ νομοσχέδιον, ἐνόμισεν, ὅτι ἔχει καθῆκον νὰ συνδυάσῃ τὰ συμφέροντα τὰ ἀγροτικὰ μὲ τὰ συμφέροντα τῶν τάξεων τῶν ἐπαγγελματικῶν, τῶν βιοτεχνικῶν καὶ τῶν μικρεμπόρων, καὶ διὰ τοῦτο τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ὑπέβαλεν ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ ὑπ’ αὐτῆς υἱοθετηθὲν νομοσχέδιον τῆς ἐπιτροπῆς ἐλήφθησαν τοιαῦτα μέτρα ἀσφαλείας, ὄχι μόνον τοῦ μεγάλου κεφαλαίου, ἀλλὰ καὶ τοῦ μικροῦ, ὥστε νὰ θαυμάζω ἀληθῶς πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ διατυποῦνται ὅσοι διετυπώθησαν φόβοι κατὰ τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου. Ἀκούσατε κύριοι, ποῖα μέτρα ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἔλαβεν ὑπὲρ τῶν μικρεμπόρων, τῶν μικρῶν ἰδιωτικῶν ἐπιχειρήσεων ἐν γένει: Πρῶτον ὑπεχρέωσε τὸν ὀφειλέτην νὰ καταβάλῃ τὰ ἔξοδα καὶ τοὺς τόκους μέχρι τῆς ἡμέρας ἐκείνης κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ λήγῃ ἡ ἀναστολή, δηλαδὴ ὄχι μόνον τοὺς μέχρι τοῦδε ὀφειλομένους τόκους, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ πλέον ἑνὸς ἀκόμη ἔτους, ἤτοι μέχρι τῆς 30)11)1930. Εἶναι τοῦτο ἓν μέτρον ἀσφαλείας σημαντικώτατον διὰ τοὺς δανειστὰς καὶ νομίζω ὅτι τὸ ἔντιμον μικρὸν κεφάλαιον δὲν δύναται νὰ ἀνησυχῇ. Διότι τὶ συμβαίνει εἰς τὴν πραγματικότητα: Οἱ ἔχοντες ὀλίγα ἀποθέματα καὶ δανείζοντες αὐτὰ εἰς τοὺς χωρικούς, πράττουν τοῦτο ἵνα ἐξασφαλίσουν πρόσοδόν τινα καὶ ὅταν λαμβάνουν ταύτην κατ’ ἔτος, εἶναι ἅπαντες ἱκανοποιημένοι, ἀφοῦ οἱ μὲν δανεισταὶ λαμβάνουν τὸν τόκον αὐτῶν, οἱ δὲ ὀφειλέται κρατοῦν καὶ χρησιμοποιοῦν τὸ δανεισθὲν εἰς αὐτοὺς κεφάλαιον. Σπάνιαι εἶναι αἱ περιπτώσεις ἐκεῖναι, κατὰ τὰς ὁποίας ὁ δανειστὴς εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ἀναζητήσῃ τὸ κεφάλαιόν του ὅπερ συμβαίνει ὅταν φέρεται τυχὸν πρὸς τὴν καταστροφὴν ὁ ὀφειλέτης ἢ ὁ δανειστὴς εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀνάγκην τὴν ἐπιτακτικὴν καὶ ἀπρόοπτον. Ὅταν λοιπὸν τὸ νομοσχέδιον τῆς ἐπιτροπῆς διασφαλίζει τὴν πληρωμὴν τοῦ ἐσοδήματος, εἰς τὸν μικρὸν δανειστὴν καὶ ἐξυπηρετεῖ οὕτω τὸ μικρὸν κεφάλαιον, ἐνῶ ἐξ ἄλλου δὲν θίγει τὸ μέγα κεφάλαιον τῆς Ἐθνικῆς καὶ Κτηματικῆς Τραπέζης, νομίζετε ὅτι εἶναι ὀρθὸν καὶ δίκαιον νὰ ὑπάρχουν ἀντιρρήσεις κατὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ; Ἀλλὰ καὶ τὶ πέραν τούτου κάμνει ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ νομοσχεδίου της; Ἀποβλέπουσα εἰς τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἕνας μικροδανειστής, ἐξ ἀναστολῆς ἀπαιτήσεώς του, θὰ ἠδύνατο νὰ περιαχθῇ εἰς ἀδυναμίαν ἐκπληρώσεως τῶν ἑαυτοῦ ὑποχρεώσεων ἐθεώρησε δίκαιον νὰ παραχωρήσῃ καὶ εἰς αὐτὸν ἀναστολὴν τῶν χρεῶν του· ἀλλὰ ἀναστολὴ ἰσόχρονον καὶ ἰσόποσον. Πέραν τούτου, κύριοι, κεῖται ἐν τῷ νομοσχεδίῳ ἓν μέτρον ἐντελῶς ἐξαιρετικόν, ὑπὲρ πάσης ἀπαιτήσεως δανειστοῦ, δι’ ἣν δὲν εἶναι ἀναστολὴ χορηγουμένη ὑπὸ τοῦ Προέδρου δυνάμει τοῦ νομοσχεδίου τούτου, καθόσον αὕτη καθίσταται αὐτοδικαίως προνομιοῦχος ὄχι μόνον ἀπέναντι τῶν ἄλλων ἀνεγγύων ἀπαιτήσεων, ἀλλὰ καὶ ἀπέναντι πάσης ἄλλης μεταγενεστέρας ἀπαιτήσεως. Ἀλλὰ καὶ τὶ πέραν τούτου; Κατὰ τὸν νόμον 3740 ὑπεβάλλετο ὑπὸ τοῦ ὀφειλέτου μία αἴτησις μεθ’ ἁπλῆς βεβαιώσεως τοῦ Προέδρου, ὅτι ὁ ὀφειλέτης ἦτο ἀγρότης καὶ ἐχορηγεῖτο ἀμέσως ἡ ἀναστολή. Ἐθεώρησεν ὅμως τοῦτο ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ ἐπιτροπὴ ὅτι ἐδημιούργει ἀνισότητα, καὶ διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἐφήρμοσε τὰς κοινὰς διατάξεις τῆς Πολιτικῆς Δικονομίας καὶ ἀνέγραψεν ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, ὅτι αἱ αἰτήσεις τῆς ἀναστολῆς δὲν ἐκδικάζονται ἀπόντος τοῦ δανειστοῦ, ἀλλὰ παρόντος ἐκείνου, κατὰ τὴν διαδικασίαν τοῦ ἄρθρου 634 καὶ ἑπόμενα τῆς Πολιτικῆς Δικονομίας, δυνάμει τῶν ὁποίων ὁ Πρόεδρος εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ καλέσῃ καὶ τὸν δανειστήν. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ εὑρέθη, ἀληθῶς, εἰς θέσιν δυσχερῆ, προκειμένου νὰ κρίνῃ καὶ ἀποφασίσῃ ἂν θὰ ἔπρεπε νὰ μὴ ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος οὗτος περὶ ἀναστολῆς καὶ κατὰ τῶν μεγάλων κεφαλαίων τῶν ἀνωνύμων Τραπεζικῶν ἑταιρειῶν. Διότι, κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως καὶ κ. βουλευταί, ἐνῷ πάντες γνωρίζομεν καὶ ὁμολογοῦμεν τὰς ὑπηρεσίας τῶν Τραπεζῶν τούτων πρὸς τὴν κοινωνίαν, ἐν τούτοις δι’ ἡμᾶς τοὺς ζῶντας ἐν τῇ ὑπαίθρῳ χώρᾳ, εἶναι ἀπολύτως βεβαιωμένον, ὅτι τὰ 8)10 τῶν χρεῶν τῶν ἀγροτῶν εἶναι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ὀφείλονται πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν ἀπὸ δάνεια γεωργικὰ ἢ πρὸς τὴν ἑταιρείαν χημικῶν λιπασμάτων καὶ προϊόντων· τὸ γεγονὸς δὲ τοῦτο θὰ ἐματαίου τὸν σκοπὸν τοῦ νομοσχεδίου, ἂν ἐξῃροῦντο τῆς ἀναστολῆς τὰ χρέη ταῦτα τῶν ἀγροτῶν καὶ ἀφίνοντο οὗτοι ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν εἰρημένων ἀνωνύμων ἑταιρειῶν, διότι μετὰ λύπης εἶμαι καὶ ἐγὼ ὑποχρεωμένος νὰ διαπιστώσω, ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα ἢ μᾶλλον οἱ κατὰ τόπους διευθυνταὶ τῶν ὑποκαταστημάτων αὐτῆς προβαίνουσιν ἀθρόως εἰς ἐκτελέσεις κατ’ ἀγροτῶν, καθόσον οὐ μόνον πληροφορίας, κύριοι, ἀλλὰ καὶ ζωηρὰς διαμαρτυρίας ἤκουσα ἐκ μέρους συμπολιτῶν μου ἀγροτῶν παραπονουμένων ἐναντίον τῆς Τραπέζης διὰ τοιαύτας ἐνεργείας. Τὸ πρᾶγμα μοῦ ἔκαμεν ἀληθῶς ἐντύπωσιν, διότι ἐδῶ εἶχον τὴν διαβεβαίωσιν τοῦ κ. διευθυντοῦ τῆς ἀγροτικῆς πίστεως τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, ὅτι εἰς τὴν ἐπαρχίαν μου δὲν παρετηρήθη εἰς βάρος τῆς Τραπέζης καμμία ἀθέτησις τῶν ὑποχρεώσεων τῶν ὀφειλετῶν ἀγροτῶν.

§164Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Ἀπὸ τῆς συστάσεως τοῦ ὑποκαταστήματος.

§165Ν. ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ. Καὶ ἐδῶ μοῦ διεπίστωσεν ὅτι ἦτο ἀπολύτως ἱκανοποιημένος, διότι ἡ ἐπαρχία μου ἐντελῶς ἐξεπλήρωσε τὰς ὑποχρεώσεις της καὶ μοὶ ἐδήλωσεν ὅτι, ἔχων καὶ αὐτὸς τὴν πληροφορίαν, ὅτι ἡ καταστροφὴ τῆς παραγωγῆς ἀπὸ καιρικὰς συνθήκας δυσμενεῖς ἦτο πλήρης, θὰ ἐδέχετο τὴν πληρωμὴν τῶν τόκων καὶ τὴν ἀνανέωσιν τῶν ἀγροτικῶν δανείων. Ἐν τούτοις ἐμάνθανον προχθὲς ὅτι ὄχι μόνον δὲν ἐγένετο ἀνανέωσις τῶν δανείων, ἀλλ’ ὅτι καὶ αὐτοὶ ἀκόμη οἱ ὀφειλέται, οἱ καταβάλλοντες τὸ ἥμισυ τοῦ χρέους των, δὲν ἠδύναντο νὰ ἐπιτύχουν ἀνανεώσεις τῶν γεωργικῶν των δανείων. Λοιπὸν ταῦτα πάντα γνωρίζων, κ. Πρόεδρε, ἀληθῶς ἐδίστασα, ὡς εἰσηγητὴς τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἂν θὰ ἔπρεπε ν’ ἀποδεχθῶ τὴν διάταξιν τοῦ νομοσχεδίου τὴν ἐξαιροῦσαν ἐκ τῆς ἀναστολῆς τὰς ἀπαιτήσεις τῶν ἀνωνύμων Τραπεζιτικῶν ἑταιρειῶν. Μᾶς παρεσχέθη ὅμως εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ἡ ἀόριστος πληροφορία, ὅτι ὑπῆρχον διαβεβαιώσεις πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ὅτι θὰ παρείχετο ἐκ μέρους αὐτῶν πρὸς τοὺς ἀγρότας πᾶσα δυνατὴ εὐκολία· καὶ πρὸς συμβιβασμὸν τῶν διεστώτων συμφερόντων Τραπεζῶν καὶ ἀγροτῶν ὀφειλετῶν των εὑρέθημεν πρὸ μιᾶς λύσεως, ἡ ὁποία χωρὶς νὰ παρεμποδίζῃ τὴν ἐλευθερίαν τῶν Τραπεζῶν ἀσφαλίζει οὐχ’ ἧττον καὶ τοὺς ἀγρότας ἀπὸ πᾶσαν ἄδικον πίεσιν. Εὕρομεν δηλαδὴ τὴν λύσιν τοῦ ν’ ἀφήσωμεν εἰς τὸν Πρόεδρον τῶν Πρωτοδικῶν νὰ κρίνῃ ἑκάστοτε ἂν συντρέχουν ἐξαιρετικοὶ λόγοι ἀνάγκης διὰ τὸν ὀφειλέτην καὶ παρέχῃ ἀναστολήν· ἀλλ’ ἐπειδὴ ἐκρίναμεν συγχρόνως τὴν λύσιν ταύτην οὐχὶ ἀπολύτως ἱκανοποιητικήν, διὰ τοῦτο ἀνεγράψαμεν καὶ τὴν διάταξιν, καθ’ ἣν ἡ Κυβέρνησις θὰ ἠδύνατο διὰ διατάγματος ἐκδιδομένου προτάσει τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης ν’ ἀναστείλῃ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ προνομίου τούτου τῶν Τραπεζῶν ἐν ἀθετήσει τῶν ὑποσχέσεων αὐτῶν. Ὥστε δύνανται καὶ αἱ δύο διατάξεις αὗται νὰ παραμείνουν, νὰ παραμείνῃ δηλαδὴ τὸ δικαίωμα τοῦ προέδρου ν’ ἀναστείλῃ· καὶ ἂν τὸ μέλλον ἀποδείξῃ τὸ μέτρον τοῦτο ἀλυσιτελές, τότε δυνάμει διατάγματος νὰ γίνῃ ἡ ἀναστολὴ τοῦ προνομίου τῶν Τραπεζῶν. Νομίζω ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου, κύριοι βουλευταί, παρέχεται μία ὑπηρεσία εἰς τὸν κόσμον τὸν γεωργικὸν τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις τῶν Φιλελευθέρων δὲν θὰ ἠδύνατο ν’ ἀρνηθῇ χωρὶς νὰ καταπροδώσῃ, ὡς εἶπον, τὸ πρόγραμμά της τὸ γεωργικόν. Καὶ ἀκραδάντως πιστεύω ὅτι δὲν ἔχουν θέσιν ὅλαι αἱ ἀμφιβολίαι καὶ ὅλοι οἱ δισταγμοὶ οἱ ὁποῖοι ἐξεδηλώθησαν ὑπὸ τῆς ἀντιπολιτεύσεως κατὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου, τὸ ὁποῖον, ἄλλως τε, ἔχει μεταβατικὴν ἰσχύν, ἐφ’ ὅσον πρόκειται νὰ ἀντιμετωπισθῇ μία δυσχερὴς κατάστασις ἑνὸς κόσμου, ὁ ὁποῖος εἶναι ἄξιος ὅλης τῆς συμπαθείας ἡμῶν. Ἂς εὐχηθῶμεν μόνον, ἵνα ἡ ὑπὸ ἀγαθοὺς οἰωνοὺς ἀρξαμένη παραγωγὴ τοῦ νέου γεωργικοῦ ἔτους ἀποβῇ ἄφθονος καὶ πλουσία, εἰς τρόπον ὥστε οὔτε οἱ γεωργοὶ νὰ εὑρεθοῦν καὶ πάλιν εἰς δύσκολον οἰκονομικὴν θέσιν, οὔτε ἡ Κυβέρνησις νὰ εὑρεθῇ εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ παρατείνῃ καὶ πάλιν εἰς τὸ μέλλον ἕνα δίκαιον ἀνώμαλον, τὸ ὁποῖον, ὡς ἀνώμαλον ἐπαναλαμβάνω δίκαιον, δὲν εἶναι οὔτε ἀγαθὸν οὔτε εὐκταῖον.

§166Δ. ΔΙΓΚΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Κύριε Πρόεδρε παρακαλῶ ὅπως ἡ ψήφισις ἀναβληθῇ διὰ τὴν αὔριον ἑσπέραν ἵνα ληφθῶσιν ὑπ’ ὄψιν αἱ τροπολογίαι αἱ ὁποῖαι ἐπροτάθησαν ἀπὸ τοὺς ἀγορεύσαντας καὶ λάβῃ τὸ νομοσχέδιον τὴν ὁριστικὴν αὐτοῦ διατύπωσιν.

§167ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται ἡ περαιτέρω συζήτησις δι’ αὔριον.

§168Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Κύριε Πρόεδρε, νὰ συζητηθῇ τὸ ὑπὸ τῆς Γερουσίας τροποποιηθὲν σχέδιον νόμου «περὶ στρατιωτικῆς σχολῆς Εὐελπίδων» καὶ θὰ παρεκάλουν τὴν Βουλὴν νὰ μὴ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία τῆς Γερουσίας, ἀλλὰ νὰ ψηφισθῇ ὡς ἔχει ψηφισθῇ ὑπὸ τῆς Βουλῆς.

§169ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε ὑπουργὲ τῶν Στρατιωτικῶν, κατὰ τὸ ἄρθρον 30 παρ. 4 τοῦ Συντάγματος πρέπει νὰ συγκεντρώσῃ ἡ πρότασις αὕτη τὴν ἀπόλυτον πλειοψηφίαν τοῦ ὅλου ἀριθμοῦ τῶν βουλευτῶν.

§170Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Νὰ διεξαχθῇ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία.

§171ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ τοὺς κ. κ. Μ. Βολουδάκην καὶ Α. Παπαθανάσην νὰ προσέλθουν ὡς ψηφολέκται. Ἡ πρότασις τίθεται ὡς ἑξῆς: Οἱ δεχόμενοι τὴν τροπολογίαν τῆς Γερουσίας λέγουσι Ναί, οἱ μὴ δεχόμενοι ταύτην λέγουσιν Ὄχι. (Περατωθείσης τῆς ψηφοφορίας καὶ γενομένης διαλογῆς προέκυψεν τὸ ἑξῆς ἀποτέλεσμα: Ἐψήφισαν ἐν ὅλῳ 147 εἶπον ναὶ 3, εἶπον ὄχι 143 καὶ ἠρνήθη ψῆφον 1 κατὰ τὸ παρατιθέμενον πρωτόκολλον).

Ἑπομένως ἡ πρότασις συγκεντρώσασα τὴν ἀπόλυτον πλειοψηφίαν τοῦ ὅλου ἀριθμοῦ τῶν βουλευτῶν γίνεται δεκτὴ καὶ ἀπορρίπτεται ἡ τροπολογία τῆς Γερουσίας γενομένου δεκτοῦ τοῦ σχεδίου νόμου ὡς εἶχε ψηφισθῆ τοῦτο ἀρχικῶς ὑπὸ τῆς Βουλῆς.

§172ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταστάσεως τῶν δημοτικῶν ὑπαλλήλων». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον)

§173ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παραπέμπεται εἶτα εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Γεωργίας Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 10 Σεπτεμβρίου 1929 Ν. Δ. περὶ ἱδρύσεως γραφείου προστασίας Ἑλληνικῶν σύκων» εἰς δὲ τὴν ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 8 Ὀκτωβρίου 1929 Ν. Δ. περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. τῆς 17 Ἰουλίου 1923 περὶ εἰδικῶν διατάξεων ἀνωνύμων ἑταιρειῶν.

§174Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Κύριε Πρόεδρε, ἀποσύρω τὸ νομοσχέδιον «περὶ ὁρίου ἡλικίας ἀξιωματικῶν».

§175ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀποσύρεται. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως ἐν Θεσσαλονίκῃ λιμενικοῦ ταμείου». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 11 Ἰουνίου 1925 συμβάσεως μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Σουηδίας περὶ ἀμοιβαίας ἀναγνωρίσεως τῶν πιστοποιητικῶν καταμετρήσεων τῶν ἐμπορικῶν πλοίων». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς διεθνοῦς περὶ ἐμπορίας δούλων συμβάσεως». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως τοῦ ἀπὸ 17)11)1924 Ν. Δ. περὶ ἱδρύσεως διοικητικοῦ κέντρου ἐν Ἀθήναις». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ πρωτοκόλλου ψηφισθέντος ὑπὸ τῆς τηλεγραφικῆς διασκέψεως τῶν Βρυξελλῶν τροποποιοῦντος τὸν προσηρτημένον εἰς τὴν Διεθνῆ τηλεγραφικὴν σύμβασιν τῆς Πετρουπόλεως κανονισμόν». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ φυλακισμένων διατάξεων τοῦ Ποινικοῦ Νόμου». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 4441 ὡς πρὸς τοὺς προφυλακισθέντας παρὰ τῶν δικαστικῶν ἀρχῶν Ἰωαννίνων». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον)

§176ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθείσης τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν αὔριον καὶ ὥραν 4.30′ μ. μ. (Ὥρα 7.30′ μ. μ.).