1929.11.27

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 5η

ΤΕΤΑΡΤΗ 27 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1929

Προεδρία αʹ Ἀντιπροέδρου κ. Κ. ΑΛΑΒΑΝΟΥ

(Ὥρα 4.30′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ν’ ἀναγνωσθῶσι τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. (Ἀναγινώσκονται καὶ ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως).

§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: Ἡ Λιμενικὴ Ἐπιτροπὴ Κερκύρας ὑποβάλλει ἀνακοινωθὲν ἐν τῷ ὁποίῳ ἀναπτύσσει τὰ ἀγαθὰ τοῦ νόμου 4352 «περὶ ἠλεκτροφωτισμοῦ Κερκύρας». —Ὁ πρόεδρος τοῦ γεωργικοῦ Ἐπιμελητηρίου Ἡρακλείου αἰτεῖται τὴν παροχὴν ἀναστολῆς τῆς πληρωμῆς ἀγροτικῶν χρεῶν. — Οἱ πρόεδροι τῶν προσφυγικῶν ὁμάδων Καρανταναλῆ Τουρκουμουσλῆ, Γερακλῆ, Ἄνω καὶ κάτω Γιατζένη τῆς ἐπαρχίας Ἁλμυροῦ αἰτοῦνται τὴν παροχὴν πλήρους γεωργοκτηνοτροφικοῦ κλήρου καὶ τὴν ἀπόρριψιν τῶν ἐνστάσεων τῶν ἰδιοκτητῶν περὶ μὴ ἐκδικάσεως τῶν ἀπαλλοτριωθέντων κτημάτων των. —Τὸ κοινοτικὸν συμβούλιον Ἀνδρονιάνων τέως δήμου Κοτιλέων ἀναφέρει ὅτι ἀποδέχεται τὴν φορολογίαν ἐλαίου ἐξαγωγῆς. —Οἱ πρόεδροι κοινοτήτων τέως δήμου Αὐλῶνος διαμαρτύρονται διὰ τὴν ἐπιβληθεῖσαν φορολογίαν 50% ἐπὶ τοῦ ἐλαίου περιφερείας των ὑπὲρ τοῦ ταμείου Κύμης καὶ αἰτοῦνται τὴν κατάργησιν ταύτης. —Ὁ Σύνδεσμος Καπνοπωλῶν Θεσσαλονίκης «ἡ Ἕνωσις» αἰτεῖται τὴν λῆψιν μέτρων πρὸς ἀναχαίτισιν τῆς ἐπερχομένης καταστροφῆς ὡς ἐκ τῶν εἰς βάρος των ληφθέντων προστατευτικῶν ὑπὲρ τῶν ἀναπήρων μέτρων. —Οἱ πρόσφυγες τοῦ συνοικισμοῦ Χαριλάου Θεσσαλονίκης παρακαλοῦν ὅπως ἐπισπευσθῇ ἡ στέγασίς των καὶ διαμαρτύρονται διὰ τὰς βιαιοπραγίας τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων. —Τὰ ἐπαγγελματικὰ σωματεῖα καὶ σύλλογοι Σοφάδων αἰτοῦνται τὴν ἀναστολὴν τῆς μεταθέσεως τῶν καθηγητῶν τοῦ ἡμιγυμνασίου τῆς πόλεώς των. —Τὸ δημοτικὸν συμβούλιον Καλαμῶν διαμαρτύρεται διὰ τὴν ὀλιγωρίαν τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Γραφείου νομομηχανικοῦ Μεσσηνίας διὰ τὴν κατασκευὴν τῆς γεφύρας τοῦ ποταμοῦ Νέδοντος. —Οἱ γεωργικῶς μετεκπαιδευόμενοι δημοδιδάσκαλοι Φροντιστηρίου Λαρίσσης παρακαλοῦν ὅπως ἱκανοποιηθῶσι τὰ αἰτήματα αὐτῶν σχετικῶς μὲ τὰς προαγωγὰς καὶ τὴν κρατικοποίησιν τοῦ χορηγουμένου ἐπιδόματος. —Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Κονδύλης, καὶ Π. Τσιτσίλιας αἰτοῦνται τριμήνου ἀδείας ἀπουσίας διὰ τὸ ἐξωτερικόν. —Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Ζωγράφος αἰτεῖται διμήνου τοιαύτης. Μὴ ὑπαρχούσης ἀντιρρήσεως αἱ ἄδειαι χορηγοῦνται. —Τὸ Γʹ Παναπηρικὸν Συνέδριον Βόλου ὑποβάλλει δι’ ὑπομνήματός των διάφορα αἰτήματα ὧν ἐξαιτεῖται τὴν ἀποδοχήν. —Οἱ ἐνυπόθηκοι δανεισταὶ ἀνταλλαξίμων Μουσουλμάνων Χανίων ὑποβάλλουσι ὑπόμνηνα δι’ οὗ ἐκθέτουσιν τὸν λυσιτελέστερον τρόπον τῆς ἐξοφλήσεως τῶν πρὸς αὐτοὺς ἐνυποθήκων χρεῶν. —Οἱ κάτοικοι τῆς κοινότητος Σολακίου, ἀναφέροντες τὸν κίνδυνον ὃν διατρέχει ἡ κοινότης αὐτῶν ἐκ τοῦ χειμάρρου Δουράκου αἰτοῦνται τὴν λῆψιν προστατευτικῶν μέτρων. —Οἱ ἱεροσπουδασταὶ τῆς ἱερατικῆς σχολῆς Κορίνθου αἰτοῦνται τὴν τροποποίησιν τοῦ νόμου περὶ ἱερατικῶν σχολῶν. —Οἱ κάτοικοι Φενεοῦ διαμαρτύρονται διὰ τὴν ἐνοικίασιν τοῦ δάσους Μεσινὴ καὶ αἰτοῦνται τὴν ἄρσιν ταύτης. —Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Ἀνθρακόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῶν προσφύγων ὑπαλλήλων τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως Ἐποικισμοῦ Μακεδονίας δι’ ἧς οὗτοι παρακαλοῦν ὅπως ἐγκριθῇ ἡ ἐγκατάστασίς των εἰς τὸν συνοικισμὸν Ὁσίας Ξένης Θεσσαλονίκης. —Ὁ ἰδιώτης Λ. Μαγκανάρας ὑποβάλλει προσφορὰν κτιρίου πρὸς ἀγορὰν ὑπὸ τοῦ Δημοσίου πρὸς ἐγκατάστασιν ἐκπαιδευτηρίου. —Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Κουτσίνας καταθέτει αἴτησιν τῆς Μαρίας χήρας Χ. Μπρέστενα, κατοίκου Λαρίσσης, δι’ ἧς αὕτη αἰτεῖται τὴν παροχὴν συντάξεως διὰ τὸν ἐπισυμβάντα θάνατον τοῦ υἱοῦ της ὑπαστυνόμου ἐν Κερκύρᾳ Α Μπρέστενα κατὰ τὸ ἔτος 1923. —Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Ἀλαβᾶνος καταθέτει: α) Ἀναφορὰν τῆς Ἑλένης χήρας Δ. Κανακάρη, κατοίκου Ἑρμουπόλεως, αἰτουμένης τὴν ἀνακοπὴν συντάξεως διὰ τὴν ἀπώλειαν ἐν Μικρᾷ Ἀσίᾳ τοῦ ἀξιωματικοῦ υἱοῦ της, καὶ β) Ἀναφορὰν τῆς Εὐφροσύνης Ξενάκη πρωτεξαδέλφης καὶ θετῆς ἀδελφῆς τοῦ δολοφονηθέντος ἐπιθεωρητοῦ τῶν δασῶν Μιχ. Δαδερώνη, δι’ ἧς αὕτη αἰτεῖται τὴν ἀπονομὴν μέρους τῆς χορηγηθησομένης εἰς τὴν οἰκογένειαν αὐτοῦ συντάξεως ἢ ἐφ’ ἅπαξ βοήθημα. —Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Ζούκας καὶ Ν. Γαρδικιώτης καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Τρικκάλων, αἰτουμένων τὴν συμπλήρωσιν τῶν 5 κενῶν θέσεων τοῦ πρωτοδικείου Τρικκάλων. —Τὸ σωματεῖον ἐπαγγελματιῶν πεταλωτῶν Χαλκίδος αἰτεῖται τὴν ἐπέκτασιν τοῦ νόμου περὶ ἀποζημιώσεως τῶν ἡνιόχων καὶ ἐπ’ αὐτῶν. —Οἱ ἀπόστρατοι ἀξιωματικοὶ Μεσσηνίας καὶ Λακωνίας δι’ ὑπομνήματός των αἰτοῦνται τὴν βελτίωσιν τῆς συντάξεώς των. —Διάφορα σωματεῖα πολυτέκνων τῆς Ἑλλάδος ὑποβάλλουν διάφορα αἰτήματα καὶ παρακαλοῦν τὴν Κυβέρνησιν ὅπως υἱοθετήσῃ ταῦτα. —Ὁ ἀπόστρατος ἀξιωματικὸς τοῦ πεζικοῦ Χ. Ρομπότης αἰτεῖται τὴν ἀπονομὴν τοῦ ὑπὸ τῆς μετανοεμβριανῆς Κυβερνήσεως τοῦ 1920 ἀκυρωθέντος παρανόμως βαθμοῦ του. —Τὸ ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διαβιβάζει: αἴτησιν τοῦ εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Κρήτης ζητοῦντος ὅπως χορηγηθῇ ἄδεια περὶ ποινικῆς διώξεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Τζερμιᾶ κατηγορουμένου ἐπὶ ἐξυβρίσει. Αἴτησιν τοῦ εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν ζητοῦντος ὅπως χορηγηθῇ ἄδεια διὰ τὴν ποινικὴν δίωξιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Νάκου κατηγορουμένου ἐπὶ ἀπειλῇ καὶ ἐξυβρίσει. Αἴτησιν τοῦ εἰσαγγελέως Καρπενησίου ζητοῦντος τὴν ποινικὴν δίωξιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Τσιτσάρα κατηγορουμένου ἐπὶ ἐξυβρίσει. Αἴτησιν τοῦ εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν ζητοῦντος ὅπως χορηγηθῇ ἄδεια ποινικῆς διώξεως κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἀβραὰμ κατηγορουμένου ἐπὶ ἐξυβρίσει τοῦ δικηγόρου κ. Κοκκίνου. Αἴτησιν τοῦ εἰσαγγελέως Λεβαδείας ζητοῦντος ὅπως χορηγηθῇ ἄδεια ποινικῆς διώξεως κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Κουτσοπετάλου κατηγορουμένου ἐπὶ βιαιοπραγίᾳ καὶ ἐξυβρίσει. Αἴτησιν τοῦ εἰσαγγελέως Πειραιῶς ζητοῦντος ὅπως χορηγηθῇ ἄδεια διὰ τὴν ποινικὴν δίωξιν τοῦ βουλευτοῦ Αἰγίνης κ. Π. Χατζῆ ἐπὶ ἀδίκῳ ἐπιθέσει κατὰ τοῦ χωροφύλακος Ν. Θεοδωρίδη. Αἴτησιν τοῦ εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν ζητοῦντος ὅπως χορηγηθῇ ἄδεια ποινικῆς διώξεως κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Νάκου κατηγορουμένου ἐπὶ ἐξυβρίσει. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Σίδερης ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 14 Σεπτεμβρίου 1929 Ν. Δ. περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου ΓΥΙΔʹ περὶ Γενικοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Ταμείου καὶ τοῦ Ν. Δ. τῆς 17 Δεκεμβρίου 1923». Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν Ἀναφορῶν καὶ Ἐρωτήσεων Ὁ κ. Τσαρλαμπᾶς ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν Ἐμπορικῶν Ἐπιμελητηρίων Λευκάδος, Σύρου καὶ Χίου διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μελετωμένην κατάργησιν αὐτῶν.

§3Μ. ΤΣΑΡΛΑΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀναφορὰ ἀφορᾶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Τὰ ἐμπορικὰ ἐπιμελητήρια Σύρου διαμαρτύρονται ὅτι πρόκειται νὰ διαλυθοῦν. Δὲν γνωρίζω ἂν ἐγένετο τοιαύτη σκέψις εἰς τὸ ὑπουργεῖον. Σᾶς παρακαλῶ νὰ λάβητε ὑπ’ ὄψιν σας τὴν ἀναφορὰν αὐτήν, διότι ὁμολογουμένως τὰ ἐπιμελητήρια αὐτὰ προσφέρουν μεγίστας ὑπηρεσίας. Συγκεκριμένως δὲ τὸ Ἐπιμελητήριον τὸ ἰδικόν μας τὸ ὁποῖον ἀσχολεῖται μὲ πλεῖστα γεωπονικὰ ζητήματα. Φρονῶ λοιπὸν ὅτι θὰ ἦτο ἐγκληματικὴ ἡ κατάργησις αὐτῶν.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Φλῶρος ἐπὶ ἀναφορᾶς α) σωματείου Πλωμαρίου περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου περὶ μικτῆς φοιτήσεως εἰς τὴν δημοτικὴν ἐκπαίδευσιν καὶ β) διαφόρων προέδρων ἐκκλησιαστικῶν συμβουλίων περὶ ὑποστηρίξεως τῶν αἰτημάτων τῶν ἱερέων.

§5Π. ΦΛΩΡΟΣ. Ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας εἶχεν ὑπ’ ὄψιν του ὅτι πρὸ τῆς ἀπελευθερώσεως εἰς τὰς Νέας Χώρας τὰ κορίτσια ἐκρύπτοντο ἀπὸ τοῦ δωδεκάτου ἔτους καὶ δὲν ἐνεφανίζοντο εἰς τὴν κοινωνίαν παρὰ τὴν ἡμέραν τοῦ γάμου των, ἴσως θὰ ἐλάμβανεν ὑπ’ ὄψιν νὰ θέσῃ εἰς τὸν νόμον μίαν ἐξαιρετικὴν διάταξιν διὰ τὴν συνεκπαίδευσιν τῶν μαθητῶν καὶ μαθητριῶν. Ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως ἀφωμοιώθη ἡ κατάστασις καὶ ἀπηλλάγησαν αὐτῶν τῶν σκληρῶν ἐθίμων, ἐν τούτοις βλέπω ὅτι καὶ εἰς τὸ Πλωμάρι καὶ παντοῦ εἰς τὰς Νέας Χώρας ἐκφράζουν αὐτὴν τὴν εὐχήν. Καλὸν θὰ ἦτο λοιπὸν νὰ εἰσακουσθῇ ἡ λαϊκὴ φωνὴ ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ζητήματος.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κριμπᾶς ἐπὶ ἀναφορᾶς ὁμοσπονδίας ἐπαγγελματιῶν Καλαμῶν, ἐμποροβιομηχανικοῦ ἐπιμελητηρίου καὶ δημάρχου Καλαμῶν περὶ καταργήσεως ἢ μετατροπῆς τοῦ ἐπιμελητηρίου τῆς πόλεώς των.

§7Θ. ΚΡΙΜΠΑΣ. Ὅ,τι ἐλέχθη εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 4 ἀναφορὰν διὰ τὸ ἐμπορικὸν ἐπιμελητήριον Σύρου ἰσχύει καὶ διὰ τὰς Καλάμας. Ἐδημιουργήθη μία δυσάρεστος ἐντύπωσις καὶ θὰ ἦτο ὀρθὸν ἐὰν ἐβεβαίωνεν ὁ κ. ὑπουργὸς ὅτι ἡ διάδοσις στερεῖται βάσεως.

§8Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Τὸ νομοσχέδιον περὶ τροποποιήσεως τῶν ἐμπορικῶν ἐπιμελητηρίων δὲν ἔλαβε τὴν ὁριστικὴν μορφήν. Ἐπομένως δὲν πρόκειται περὶ καταργήσεως καὶ ἠμποροῦν νὰ εἶναι ἥσυχοι καὶ οἱ Καλάμιοι καὶ οἱ Σύριοι καὶ οἱ Λευκάδιοι. Πρόκειται περὶ ἐλαττώσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐπιμελητηρίων χωρὶς νὰ καταργηθῇ κανὲν περιφερειακόν, καὶ περὶ μεταρρυθμίσεως, τὰς ὁποίας ὅταν ἔλθῃ εἰς τὴν Βουλὴν τὸ νομοσχέδιον θὰ συζητήσωμεν.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κωστόπουλος ἐπί τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§10Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω καὶ ἐγὼ ὅτι ἡ συζήτησις εἶναι πρόωρος. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἔχω ὑπ’ ὄψιν διαβεβαίωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ διὰ τὸ ἐπιμελητήριον Καλαμῶν εἰς τὴν ὁποίαν βασιζόμεθα ἀπολύτως.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Κουρτίδης ἐπὶ ἀναφορᾶς δημοδιδασκάλων Σουφλίου Ἀθηνῶν Ἰωαννίνων.

§12Κ. ΚΟΥΡΤΙΔΗΣ. Κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ σχετικοῦ νομοσχεδίου θὰ ὁμιλήσω.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Κριμπᾶς ἐπ’ ἀναφορᾶς ὁμοσπονδίας ἐπαγγελματιῶν Καλαμῶν.

§14Θ. ΚΡΙΜΠΑΣ. Ἡ ὁμοσπονδία ἐπαγγελματιῶν Καλαμῶν διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ ἀνέγερσιν ἐν Καλάμαις δικαστικοῦ μεγάρου. Τὰ δικαστικὰ καταστήματα στεγάζονται εἰς πέντε οἰκήματα καὶ τὸ δημόσιον πληρώνει ἀρκετὰ μισθώματα. Θὰ ἦτο καλὸν καὶ διὰ τὴν ἀξιοπρεπῆ ἐμφάνισιν τῆς δικαιοσύνης ἀλλὰ καὶ χάριν οἰκονομίας νὰ ἐπληροῦτο αὐτὴ ἡ ἀνάγκη.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Κωστόπουλος ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§16Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κυρίως εἰπεῖν εἶναι δύο ζητήματα. Τὸ πρῶτον ἀφορᾶ τὴν μὴ μεταφορὰν τοῦ δικαστικοῦ καταστήματος, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ μεταφερθῇ σύμφωνα μὲ τὰ σχέδια τὰ ὁποῖα ὑπέβαλον εἰς τὸ ὑπουργεῖον εἰς ἀπομεμακρυσμένον μέρος. Τὸ δεύτερον εἶναι γενικώτερον καὶ ἀφορᾶ τὴν ἀνάγκην ἀνεγέρσεως εἰς τὴν πόλιν τῶν Καλαμῶν δικαστικοῦ μεγάρου, δεδομένου ὅτι ὁ δῆμος ἔχει προσφέρει μέγα καὶ ὡραῖον οἰκόπεδον, τὸ ὁποῖον καὶ τὴν ὑπηρεσίαν καὶ τὴν αἰσθητικὴν θὰ ἐξυπηρετήσῃ. Ἐν πάσῃ ὅμως περιπτώσει τὸ ζήτημα τοῦτο εἶναι συνδεδεμένον μὲ τὸ ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς σχέδιον νόμου περὶ ἀνεγέρσεως δικαστικῶν μεγάρων καὶ θὰ παρακαλέσω νὰ εἰσαχθῇ πρὸς συζήτησιν.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἔχει τὸν λόγον.

§18Δ. ΔΙΓΚΑΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ὅσον ἀφορᾶ τὴν μὴ μεταφορὰν τοῦ δικαστηρίου ἀπὸ τοῦ κτιρίου εἰς τὸ ὁποῖον στεγάζεται σήμερον, ὅπως γνωρίζει ὁ κ. βουλευτὴς τῆς περιφερείας ἐκείνης τὸ οἴκημα εἶναι τελείως ἀκατάλληλον καὶ ἐπανειλημμένως ὑπεβλήθησαν παράπονα, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λειτουργήσουν αἱ ὑπηρεσίαι. Ὑπεβλήθη μία πρότασις περὶ χρησιμοποιήσεως ἑνὸς καταλληλοτάτου κτιρίου ὅπως τοὐλάχιστον φαίνεται ἀπὸ τὴν φωτογραφίαν τὴν ὁποίαν εἶδον.

§19Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ἀπομεμακρυσμένον.

§20Δ. ΔΙΓΚΑΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Αὐτὸ θὰ ἐξετασθῇ. Ὅ,τι ἀφορᾷ τὸ δεύτερον ζήτημα, ὅπως πολὺ ὀρθῶς εἴπατε, εἶναι ζήτημα τοῦ ὑποβεβλημένου νομοσχεδίου.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γαρδικιώτης ἐπὶ ἀναφορᾶς τυρεμπόρων καὶ τυροκόμων Θεσσαλονίκης καὶ Τρικκάλων περὶ ἐπιβολῆς δασμοῦ εἰς τὸν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγόμενον λευκὸν τυρόν.

§22Ν. ΓΑΡΔΙΚΙΩΤΗΣ. Κύριε πρόεδρε, διεδόθη πρὸ ἡμερῶν ὅτι γίνεται σκέψις περὶ ἄρσεως τοῦ δασμοῦ ἐπὶ τοῦ λευκοῦ τυροῦ τοῦ εἰσαγομένου ἐκ τῶν ξένων μερῶν. Ἡ εἴδησις αὕτη ὡς ἦτο ἑπόμενον ἀναγραφεῖσα εἰς τὰς ἐφημερίδας κατεθορύβησε τόσον τὸν κτηνοτροφικὸν κόσμον ὅσον καὶ τὰ γεωργικὰ ἐπιμελητήρια τὰ ὁποῖα διαμαρτύρονται διὰ τῆς ἀναφορᾶς ἡ ὁποία συζητεῖται σήμερον. Ἐάν, κ. Πρόεδρε, πραγματοποιηθῇ τὸ μέτρον τοῦτο, ἀσφαλῶς θὰ κατενεχθῇ καίριον πλῆγμα ὄχι μόνον εἰς τὴν κτηνοτροφίαν ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν βιομηχανίαν τῆς τυροποιΐας, θὰ φυγαδευθῇ πᾶσα ἡ βιομηχανία ἀπὸ τῆς χώρας μας ὅσον ἀφορᾷ τὸ λευκὸν τυρί, διότι οἱ τυρέμποροι θὰ ἀναγκάζονται εἰς τοῦτο ἐπειδὴ θὰ εὑρίσκουν τὴν πρώτην ὕλην εὐθηνοτέραν, διότι εἶναι εὐθηνότερον τὸ γάλα εἰς τὰς ξένας χώρας καθ’ ὅσον αἱ δαπάναι τῆς κτηνοτροφίας εἶναι μικρότεραι καὶ τὰ μισθώματα τῶν λειβαδίων εἶναι πολὺ κατώτερα τῶν ἐδῶ καὶ τὰ μέσα τῆς συγκοινωνίας καλλίτερα καὶ φορολογίας δὲν ἔχουν ὅπως ἐδῶ. Συνεπῶς ἐὰν ἀρθῇ ὁ προστατευτικὸς δασμὸς τοῦ τυροῦ, τότε θὰ φυγαδευθῇ ἐντεῦθεν ἡ βιομηχανία καὶ θὰ ὑποδουλωθῇ ἡ ἑλληνικὴ χώρα εἰς τὰς γειτονικὰς ὅσον ἀφορᾷ τὰ κτηνοτροφικὰ προϊόντα. Τὸ ὑποστηριζόμενον δέ, ὡς ἔμαθον, ὅτι θὰ ἐπιτραπῇ ἐξ ἴσου ἡ ἐλευθέρα εἰσαγωγὴ τοῦ τυροῦ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εἶναι δῶρον ἄδωρον, διότι, ἐφ’ ὅσον ἐντὸς τῆς Ἑλλάδος δὲν δύναται νὰ συναγωνισθῇ τὰ ξένα κράτη, πῶς θὰ εἶναι δυνατὸν εἰς τὰς ξένας ἀγορὰς νὰ τὰ συναγωνισθῇ; Διὰ τοῦτο φρονῶ ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὰ δίκαια παράπονα τῶν διαμαρτυρομένων τὰ ὁποῖα εἶναι καὶ σύμφωνα μὲ τὰ συμφέροντα τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ δὲν θὰ προβῇ εἰς μέτρον τὸ ὁποῖον κυριολεκτικῶς θὰ καταστρέψῃ καὶ τὴν κτηνοτροφίαν καὶ τὴν βιομηχανίαν τῆς τυροποιΐας.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Ἀποστόλου ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§24Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ τὸν κ. Γαρδικιώτην, κ. Πρόεδρε.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ζούκας ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§26Ε. ΖΟΥΚΑΣ. Τὴν αὐτὴν σύστασιν ποιοῦμαι καὶ ἐγὼ καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν μάλιστα δὲ καὶ διὰ τὸν λόγον, ὅτι ἐὰν ἀρθῇ ὁ προστατευτικὸς δασμὸς τοῦ τυροῦ, ἀσφαλῶς θὰ καταστραφοῦν οἱ τυρέμποροι οἱ ὁποῖοι ὡς γνωστὸν ἐφέτος ἔχουν κάμει τὸν τυρὸν μὲ τιμὰς ὑπερόγκους διότι εἶχεν ὑποστῆ πλῆγμα σοβαρὸν ἡ κτηνοτροφία ἐφέτος ὡς ἐκ τοῦ βαρυτάτου χειμῶνος. Δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους νομίζω ὅτι τώρα ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν πρέπει νὰ ληφθῇ τοιαύτη μέριμνα ἐκ μέρους τῆς κυβερνήσεως καὶ πρέπει νὰ ἀφεθῶσι τὰ πράγματα ὡς ἔχουν.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Φλῶρος ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§28Π. ΦΛΩΡΟΣ. Συμφωνῶ πληρέστατα μὲ τὰ λεχθέντα ὑπὸ τῶν κ. κ. συναδέλφων καὶ παρακαλῶ νὰ ληφθῶσι ὑπ’ ὄψιν ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Χρηστούλας ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§30Π. ΧΡΙΣΤΟΥΛΑΣ. Ἔχω νὰ προσθέσω τοῦτο μόνον, ὅτι, παραλλήλως πρὸς ὅσα εἶπον οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι, συντρέχει πρὸς ὑποστήριξιν τῆς αἰτήσεως ἡ ὁποία εἶναι ὑπ’ ὄψιν ἡμῶν καὶ ἡ ἄλλη περίπτωσις ὅτι πλήττεται ἀκόμη αὐτὴ καθ’ ἑαυτὴν καὶ ἡ κτηνοτροφία, ἡ ὁποία ὑπέστη τόσα κατὰ τὸ παρελθὸν καὶ διὰ τὴν ὁποίαν ἐπηγγέλθη καὶ ἐπραγματοποίησε μέγα μέρος τῶν ἐπαγγελιῶν της ἡ Κυβέρνησις πρὸς προστασίαν αὐτῆς καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔλθῃ διὰ τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον θρυλλεῖται ὅτι πρόκειται νὰ ὑποβάλῃ «περὶ ἄρσεως τοῦ δασμοῦ» νὰ πλήξῃ τὴν κτηνοτροφίαν ὑπὲρ τῆς ὁποίας τοσοῦτον κόπτεται.

§31Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Νὰ μοῦ ἀποσταλῇ ἡ ἀναφορά.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀναστασιάδης ἐπὶ ἀναφορᾶς ἀποφοίτων τῆς δασονομικῆς σχολῆς Βυτίνας.

§33Σ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὴν ὑποβαλλομένην ἀναφοράν της. Ἐφ’ ὅσον ἡ ὑπηρεσία ἔχει ἀνάγκην δασικῶν ὑπαλλήλων, ἐπιβάλλεται νὰ ἐξοικονομηθῶσι καὶ οἱ ἀναφερόμενοι.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μαχαίρας ἐπ’ ἀναφορᾶς ἐργατῶν χημικῆς βιομηχανίας.

§35Ε. ΜΑΧΑΙΡΑΣ. Πρόκειται περὶ ἐργατῶν μιᾶς βιομηχανίας οἱ ὁποῖοι εἶχον ἀπεργήσει καὶ τῶν ὁποίων τὰ αἰτήματα εἶναι τόσον ἐξώφθαλμα καὶ εἶναι συντεταγμένα ὑπὸ πνεῦμα συντηρητικόν. Κατὰ τὰς πληροφορίας τὰς ὁποίας ἔχει τὸ ὀργανικὸν κέντρον καὶ ἡ ἐργατικὴ ὁμοσπονδία, οἱ ἐργάται αὐτοὶ οἱ ἀπεργήσαντες δὲν ζητοῦν παρὰ νὰ ἐφαρμοσθῇ τὸ ὀκτάωρον καὶ ἕν ἡμερομίσθιον. Ἐτέθη εἰς τὴν διάθεσιν τῆς διευθύνσεως τοῦ ἐργοστασίου ἀστυνομικὴ δύναμις καὶ συλλαμβάνει τοὺς ἀπεργούς. Θὰ παρακαλέσω, ἂν ἐλύθη ἡ ἀπεργία ὅπως ἐπληροφορήθην εὐχαρίστως νὰ ἀπολυθοῦν οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι κάθε ἄλλο εἶναι παρὰ κομμουνισταί.

§36Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἡ ἀναφορὰ ζητεῖ νὰ συστηθῇ ἀπὸ τὴν Βουλὴν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν νὰ δώσῃ χρήματα. Πῶς εἶναι δυνατόν, κ. βουλευταὶ νὰ φέρουν τὴν Βουλὴν εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον ὥστε νὰ ἐκφράζῃ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν μίαν τοιαύτην εὐχήν; Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παρουσιασθῇ Ἐθνικὴ ἀντιπροσωπεία ζητοῦσα νὰ ἐκφράσῃ εὐχὰς πρὸς ἱκανοποίησιν αἰτημάτων, ἀνεξαρτήτως ἐὰν ταῦτα εἶναι δίκαια ἢ μή.

§37Ε. ΜΑΧΑΙΡΑΣ. Δὲν ζητῶ νὰ γίνῃ μία εὐχή. Ἐγὼ καταγγέλλω τὴν πρᾶξιν ὅτι κακῶς ἐφυλακίσθησαν.

§38Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Πολὺ καλὰ ἂν νομίζετε ὅτι αὐτοὶ ἀδικοῦνται.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κουρτίδης ἐπὶ ἀναφορᾶς κατοίκων περιφερείας Ἀλεξανδρουπόλεως «περὶ αὐστηρᾶς ἐφαρμογῆς τοῦ δασικοῦ νόμου».

§40Κ. ΚΟΥΡΤΙΔΗΣ. Οἱ κάτοικοι Ἀλεξανδρουπόλεως ζητοῦν τὴν αὐστηρὰν ἐφαρμογὴν τοῦ δασικοῦ κώδικος καὶ δὴ τοῦ 48 ἄρθρου, κατὰ τὸ ὁποῖον ἐπιτρέπεται εἰς τοὺς ἔχοντας χωράφια, ἀγροὺς κάτω τῶν 50 στρεμμάτων νὰ κόπτουν ὅσα δένδρα εὑρίσκονται ἐντὸς τῶν ἀγρῶν αὐτῶν. Εἰς τοὺς ἐν λόγῳ ἀγροὺς εὑρίσκονται αἰωνόβια δένδρα ἴσως 400–500 ἐτῶν βαλανιδιές. Ἄλλοτε τὸ βαλανίδι ἔβγαινε πολὺ εἰς τὴν Ἀλεξανδρούπολιν. Ἀλλὰ σήμερον εἰς τὴν κατάστασιν τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται κατάξερες αἱ βαλανιδιές, εἶναι πλέον φυσικὸν ὅτι δὲν ἀποδίδουν τίποτε. Ἡ δασικὴ ὑπηρεσία ἐμποδίζει νὰ κόψουν τὰ δένδρα τὰ ὁποῖα εἶναι ἄχρηστα καὶ ἑπομένως δὲν ἠμποροῦν νὰ καλλιεργήσουν ἐντατικὰ τὰ ὀλίγα των χωράφια. Μάλιστα πρόκειται περὶ προσφύγων οἱ ὁποῖοι ἔχουν μόνον κλῆρον 30–40 στρεμμάτων. Ἑπομένως ὄχι μόνον δὲν δύνανται ἐντατικὴν καλλιέργειαν νὰ κάμουν, ἀλλὰ οὔτε τὴν ἁπλουστέραν καλλιέργειαν ὁ λόγος, εἶναι σαφής. Εὐτυχῶς ὅτι παρ’ ὅλην τὴν στενότητα τοῦ δασικοῦ κώδικος ἀπέκτησαν αἱ διάφοροι κοινότητες καὶ μερικὰ δικαιώματα. Ἀλλ’ ἔρχεται εἰς τὸ μέσον ἡ κακοπιστία τῆς ὑπηρεσίας τῆς κακοπιστίας δὲ ταύτης τῶν δασικῶν ὀργάνων ἐναργέστατον δεῖγμα ἀπεκόμισεν, ὡς ἐλπίζω, ὁ κ. ὑπουργὸς κατὰ τὴν περιοδείαν του, κατὰ τὴν ὁποίαν ἀνώτερος ὑπάλληλος, ὁ δασάρχης, ἀγνοοῦσεν ἂν ὁ ἀραμπᾶς εἶναι ἐργαλεῖον γεωργικόν. Εἰς τοιαύτην ἀξιοθρήνητον κατάστασιν εὑρίσκονται οἱ κύριοι αὐτοί. Ἀνεξαρτήτως δὲ τούτου ἡ κακοπιστία αὐτῶν ἔφθασεν εἰς τοιοῦτον σημεῖον, ὥστε ὡρισμένως σᾶς λέγω, κ. ὑπουργέ, καὶ κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἔλειπαν τὰ δασαρχεῖα ἀπὸ τὰ μέρη μας, λόγῳ τοῦ ὅτι οἱ Θρᾷκες διακρίνονται ἴσως καὶ μέχρι παρεξηγήσεως, διὰ τὴν πειθαρχείαν καὶ τὸ νομοταγὲς αὐτῶν, τὰ δὲ διάφορα εἰρηνοδικεῖα ἐλλείψει τροφῆς θὰ ἔκλειον τὰς πύλας των. Εἰς τοιαύτην ἀξιοθρήνητον κατάστασιν εὑρίσκονται οἱ κάτοικοι ἀπέναντι τῆς κακοπιστίας τῶν δασικῶν ὀργάνων, ὥστε διὰ μερικὰ στραβόξυλα νὰ σύρωνται εἰς τὰ εἰρηνοδικεῖα. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ τεθῇ ἕνα τέρμα εἰς αὐτὴν τὴν ἀξιοθρήνητον κατάστασιν, διότι οἱ διάφοροι δασοφύλακες ἐκεῖ εἰς τὴν Θρᾴκην ὀργιάζουν. Νομίζω, ὅτι ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ ἐπιληφθῇ καὶ νὰ λάβῃ ὑπὸ σπουδαίαν ἔποψιν τὸ ζήτημα αὐτό, διότι κατήντησαν πλέον τύραννοι τῆς χώρας αὐτοί. Ἡμεῖς δὲν δυνάμεθα πλέον νὰ κάμωμεν τίποτε διὰ νὰ εὐεργετήσωμεν τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, ἀλλ’ ἁπλῶς συνηγοροῦμεν ὑπὲρ αὐτῶν.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μανουηλίδης ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§42Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Ἐντὸς τοῦ στενοῦ αὐτοῦ χρονικοῦ ὁρίου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διεκτραγῳδηθῇ ἡ οἰκτρὰ κατάστασις εἰς τὴν ὁποίαν εὑρέθη ὁ πληθυσμὸς τῆς Δυτικῆς Θράκης λόγῳ τῶν συνεχιζομένων αὐθαιρεσιῶν τῶν δασικῶν ὀργάνων. Ἔχομεν ὑπ’ ὄψιν ἕνα τηλεγράφημα ἐκ τῆς περιφερείας Ἀλεξανδρουπόλεως ἀποσταλὲν χθὲς εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ πρὸς ἡμᾶς. Ἀλλὰ δὲν ἔχομεν ἀνάγκην ἀπὸ τὰ τηλεγραφήματα αὐτὰ διὰ νὰ γνωρίσωμεν ποία ἦτο ἡ κατάστασις τῶν πιεζομένων ἀγροτικῶν πληθυσμῶν τῆς περιφερείας μας ἐκ μέρους τῶν δασικῶν ὀργάνων. Ἀτυχῶς εὑρέθην εἰς τὴν ἀνάγκην κατ’ ἐπανάληψιν νὰ ἐπικαλεσθῶ τὴν προσοχὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας καὶ εἶναι ἀνάγκη νὰ εἴπω ὅτι εἶμαι εὐχαριστημένος διότι τὸ πρᾶγμα ἔρχεται εἰς τὴν Βουλήν, διότι ὅσον καὶ ἂν θὰ ἀναπτυχθῇ διὰ βραχέων, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ ἀκούσῃ καὶ νὰ μᾶς ὑποσχεθῇ ὅτι θὰ λάβῃ μέτρα διὰ νὰ σταματήσῃ ἕνα κακὸν τὸ ὁποῖον ἔχει φθάσει εἰς τὸ ἀπροχώρητον. Ἐν τῇ προκειμένῃ περιπτώσει οἱ καταγγέλλοντες καὶ τηλεγραφοῦντες λέγουν ὅτι ἔχομεν ἕνα δασικὸν κίνδυνον. Τὸ 48 ἄρθρον τοῦ δασικοῦ αὐτοῦ κώδικος δὲν ἐφαρμόζεται ὑπὸ τῶν δασικῶν ὀργάνων. Εἶναι τώρα 4 μῆνες ποὺ τηλεγραφεῖ ὁ κόσμος, τηλεγραφοῦμεν ἡμεῖς, ἀπευθύνονται πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως ἀπ’ εὐθείας, ἀπευθύνονται πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας εἶχε μεταβῆ ἐπὶ τόπου καὶ εἶχεν ἀντιληφθῆ ὅτι τὰ ἄρθρα αὐτὰ τοῦ δασικοῦ κώδικος δὲν ἐφαρμόζονται. Καὶ μ’ ὅλα ταῦτα καμμία φροντὶς δὲν λαμβάνεται ὅπως ἢ τιμωρηθοῦν οἱ μὴ ἐφαρμόζοντες τὸν νόμον ἢ μεταβληθῇ ὁ νόμος. Ἀλλὰ μέχρις ὅτου μεταβληθῇ ὁ νόμος καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ἡ Βουλὴ ἔχει τὴν κυρίαν γνώμην, φρονῶ ὅτι πρέπει νὰ ἐφαρμοσθοῦν οἱ ὑπάρχοντες νόμοι. Ἀλλ’ ἀνεξαρτήτως τούτου, ὡς ἀνέφερε καὶ ὁ κ. συνάδελφος, ὑπάρχει καὶ ἡ αὐθαιρεσία καὶ ἡ κακὴ συμπεριφορὰ τῶν Κρατικῶν ὀργάνων. Ἔρχονται δηλαδὴ ὅσοι παρεπονέθησαν καὶ προσωπικῶς πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας καὶ λέγουν ὅτι: μάλιστα, κύριε, ὑπάρχει στενότης δασῶν ὅπως ὑπάρχει καὶ στενότης γῆς. Ὑπάρχουν οἱ δασικοὶ νόμοι οἱ ὁποῖοι παρεμποδίζουν ὅπως γίνῃ ἡ τάδε ἀναγκαία διευκόλυνσις. Ἀλλ’ ἡμεῖς ὑποφέρομεν καὶ ζητοῦμεν οἱ δασικοὶ νὰ συμπεριφέρωνται τοὐλάχιστον μὲ τρόπον καλλίτερον. Δὲν ἔχουν κανένα δικαίωμα νὰ σύρουν τοὺς πολίτας καθημερινῶς εἰς τὰ εἰρηνοδικεῖα τῆς περιφερείας Θράκης καὶ νὰ ἐπαυξάνουν τὰ ἐκ τῆς δασικῆς νομολογίας δεινά. Θὰ ἤθελα λοιπὸν νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, διὰ νὰ μὴ μᾶς ἀναγκάσῃ νὰ φέρωμεν τὸ πρᾶγμα εὐρύτερον εἰς τὴν Βουλὴν καὶ διότι τότε θὰ ἀκουσθοῦν ἐν λεπτομερείᾳ ἀσχημίαι τὰς ὁποίας καλλίτερον εἶναι νὰ μὴ τὰς ἀκούσουν ὅλοι οἱ ἀγρόται, θὰ παρακαλέσω, λέγω, τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ προβῇ εἰς τὴν ἐνέργειαν τῶν ἑξῆς μέτρων: 1) Νὰ διατάξῃ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ἄρθρου 48 περὶ βαλανιοδένδρων, διότι τὰ βαλανιόδενδρα αὐτὰ δὲν ἔχουν κανένα λόγον ὑπάρξεως. Εἶναι παμπάλαια καὶ ἄχρηστα δένδρα τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ κοποῦν. 2) Τὰς διαταγὰς τὰς ὁποίας ἔδωσε, ὁ ἴδιος ὅταν ἦτο εἰς τὴν Θράκην πρὸς τὸν ἐκεῖ δασάρχην νὰ ἐπιβληθῇ ὅπως ἐφαρμοσθοῦν. Ὁ δασάρχης τότε ἐφήρμοσε τὰς διαταγὰς αὐτάς, ἐπρόκειτο δὲ περὶ προσφύγων οἱ ὁποῖοι ἦσαν εἰς τὸ ἄκρον τῆς πόλεως καὶ τοὺς ἀφῆκαν νὰ κάμουν μίαν ὑλοτομίαν παρὰ τὴν πόλιν. Ὅταν ἀνεχώρησεν ὁ κ. ὑπουργός, ὁ δασάρχης τοὺς ἠμπόδισε ἐκ δευτέρου παρὰ τὰς διαταγὰς τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Τὸ πρᾶγμα ἐτηλεγραφήθη εἰς τὸν κ. ὑπουργόν. Ἐτηλεγράφησε πάλιν ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ ἐπετράπη πάλιν ἡ ὑλοτομία. Τώρα αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἔχω ἄλλο τηλεγράφημα ὅτι ἠμποδίσθη ἐκ τρίτου ἡ ὑλοτομία. Δηλαδὴ ὁ κ. δασάρχης κοροϊδεύει τὸν κόσμον. Θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ μᾶς εἴπῃ μὲ δύο λέξεις, ἂν ἔχουν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν αὐτὰ τὰ πράγματα καὶ τὶ θὰ γίνῃ ἐπὶ τέλους. Διότι αἱ ἀπαντήσεις ὅπως ἐφεξῆς ἐπικρατοῦν καὶ ἡ συνήθεια τῆς μὴ συνεννοήσεως μετὰ τῆς Κυβερνήσεως, διότι ἐφηρμόσθη ἡ ἀποκέντρωσις, δὲν μᾶς φαίνονται ἱκανοποιητικὰ αὐτὸ εἶναι καθαρὰ δικαιολογία. Διότι ἀλλοίμονον ἂν πρόκειται νὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ ἀποκέντρωσις μὲ τοιαῦτα ὄργανα καὶ ἂν ἤθελεν ἀφαιρεθῇ τὸ δικαίωμα ἡμῶν τοῦ ἐλέγχου ἐν τῇ Βουλῇ. Αὐτὸς ὁ ἔλεγχος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀρθῇ. Ἑπομένως, εἴτε ἔχει ἐφαρμοσθῇ ἡ ἀποκέντρωσις εἴτε ὄχι ἡμεῖς θέλομεν συγκεκριμένα πράγματα. Πρόκειται δὲ περὶ μὴ ἐφαρμογῆς τῶν κειμένων νόμων ὑπὸ τῶν ὀργάνων τοῦ ὑπουργείου τῆς Γεωργίας καὶ παρακαλοῦμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μᾶς καθυσυχάσῃ δι’ ὀλίγων λέξεων καὶ νὰ καθυσυχάσωμεν καὶ ἡμεῖς τοὺς τηλεγραφοῦντας καὶ δυσφοροῦντας γεωργούς.

§43Κ. ΣΠΥΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, θὰ κάμω ὅ,τι μοῦ εἶναι δυνατὸν διὰ νὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος. Εἰς τὸν ἀναχωρήσαντα διὰ τὴν Θράκην Γενικὸν Διοικητήν, διεβίβασα τὰ δέοντα καὶ τὰς ἀναγκαίας συστάσεις. Καὶ ἀκριβῶς τοῦ ἐξέθεσα τὴν δυσφορίαν ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ εἰς τὰ βόρεια μέρη τῆς Ἑλλάδος καὶ ἰδίως εἰς τὰς Νέας Χώρας.

§44ΠΟΛΛΟΙ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΙ. Παντοῦ.

§45Κ. ΣΠΥΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Θὰ ἐξετάσω τὸ ζήτημα καὶ νὰ εἶσθαι βέβαιοι ὅτι ὁ νόμος θὰ ἐφαρμοσθῇ.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Βασιλειάδης ἵνα καταθέσῃ καὶ ἀναπτύξῃ ἀναφορὰν ἀναπήρων πολέμου.

§47Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἀντικείμενον τῆς ἀναφορᾶς, τὴν ὁποίαν ὑποβάλλω εἰς τὴν Βουλήν, φαντάζομαι ὅτι θὰ κινήσῃ τὸ ἐνδιαφέρον καὶ τῶν λοιπῶν ἀξιοτίμων μελῶν τῆς Βουλῆς διότι πρόκειται περὶ ἑνὸς μέτρου, τὸ ὁποῖον ἀτυχῶς ἐφαρμόζεται ἀνίσως διὰ τὸν πολεμήσαντα πληθυσμόν, διὰ τοὺς ἐφέδρους, ἀφορᾷ δὲ ἰδίως τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Προνοίας. Ἡ Κυβέρνησις ἔλαβε τὸ μέτρον, ὅπως ἀπονεμηθῶσι πολεμικαὶ συντάξεις διὰ τοὺς καταστάντας ἀναπήρους λόγῳ τραυμάτων ἢ λόγῳ κακουχιῶν τοῦ πολέμου. Διὰ τὴν ὑποβολὴν δὲ τῶν αἰτήσεων ἐδόθη μία παράτασις, ἡ ὁποία ἔληξε τὸν Μάρτιον τοῦ 1928. Ὑπάρχουν ὅμως ἀρκεταὶ χιλιάδες πολεμιστῶν, οἱ ὁποῖοι πένονται κυριολεκτικῶς, οἱ ὁποῖοι εἶναι οἰκογενειάρχαι καὶ ἐν τούτοις στεροῦνται τοῦ δικαιώματος αὐτοῦ τὸ ὁποῖον παρεχώρησεν ἡ Πολιτεία εἰς αὐτούς, διότι εἶχε παρέλθη ἡ προθεσμία καὶ δὲν ἐγένοντο δεκταὶ αἱ αἰτήσεις των. Δὲν ἀποκλείεται δὲ τὸ ὅτι εἶναι ἀγράμματοι καὶ δὲν ἔλαβον γνῶσιν τῶν ἀνακοινώσεων τοῦ ὑπουργείου.

§48Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Δὲν ἐγένοντο κἂν ἀνακοινώσεις.

§49Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Δὲν ἐγένοντο ἀνακοινώσεις, ἀλλὰ καὶ ἂν ὑποθέσωμεν ὅτι ἐγένοντο, δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ λάβωσιν οἱ ἐνδιαφερόμενοι αὐτοὶ γνῶσιν ἀνακοινώσεων τοιούτων, διότι μόλις ἀπὸ ἔτους ἤρχισε νὰ ἐγκαθίσταται ἡ τηλεφωνικὴ συγκοινωνία εἰς τὰς διαφόρους κοινότητας καὶ νὰ λαμβάνωσι γνῶσιν καὶ οἱ δυστυχεῖς αὐτοὶ τῶν ἀνακοινώσεων τοῦ ὑπουργείου. Οὐδεμία ὅμως ἀνακοίνωσις ἐγένετο εἰς τοὺς κατοίκους αὐτοὺς καὶ θεωρῶ ὅτι εἶναι ὑποχρέωσις τοῦ ὑπουργείου νὰ δώσῃ μίαν παράτασιν μέχρι τέλους τοῦ ἔτους, ὥστε ὅλαι αἱ αἰτήσεις αἱ ὑποβληθεῖσαι νὰ θεωρηθῶσιν ὡς ἐμπροθέσμως γενόμεναι.

§50Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Ἐπὶ ἑξάμηνον ἐδόθη παράτασις.

§51Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Εἶναι πολὺ εὐχάριστος αὐτὴ ἡ ἀνακοίνωσίς σας, κ. ὑπουργέ, ἀλλὰ τὸ ἑξάμηνον νὰ ὑπολογισθῇ ἀπὸ σήμερον.

§52Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Ἀπὸ σήμερον.

§53Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Πολὺ καλά. Ὁπωσδήποτε ἐγὼ καταθέτω τὴν ἀναφοράν.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Βουδούρης ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§55Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ἀσφαλῶς δὲν ἔχει διατυπωθῆ δικαιότερα πρότασις ἀπὸ αὐτὴν τὴν ὁποίαν διετύπωσεν ὁ προλαλήσας ἀξιότιμος κ. συνάδελφος. Ἔχει παρέλθῃ ὀκταετία ἀπὸ τῆς ἡμέρας κατὰ τὴν ὁποίαν ἐψηφίσθη ὁ νόμος περὶ παροχῆς συντάξεων καὶ ἔπρεπε νὰ τεθῇ τέρμα. Ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία οὐδέποτε ἀνεκοίνωσεν δι’ οἱουδήποτε μέσου τὸν τρόπον τῆς χορηγήσεως συντάξεων καὶ πόσοι ἐκ τῶν δικαιούχων δικαιοῦνται ταύτης. Ἠναγκάσθην ἐγὼ νὰ τυπώσω ἐγκύκλιον προσωπικὴν διὰ τοὺς συμπολίτας μου, εἰς τὴν ὁποίαν ἀναγράφω πόσοι δικαιοῦνται συντάξεως καὶ ποῖα πιστοποιητικὰ χρειάζονται. Ἀλλ’ εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα ὑπάρχουσιν ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν λάβει γνῶσιν ἂν δικαιοῦνται αὐτοῦ τοῦ δικαιώματος τῆς συντάξεως. Εἶναι ἀνάγκη νὰ δοθῇ παράτασις, ἀλλ’ ὑπὸ τινας περιορισμούς. Πρὸ καιροῦ εἶχε διατυπωθῆ νομοσχέδιον τοῦ Ὑπουργείου τῆς Προνοίας τοῦ ὁποίου τὴν τύχην ἀγνοῶ. Εἰς τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο ὑπῆρχον οἱ περιορισμοὶ οἵτινες δέον νὰ συνοδεύωσι τὴν παράτασιν τὴν χορηγηθησομένην. Οἱ περιορισμοὶ αὐτοὶ ἐπιβάλλονται ἐπειδὴ δὲν πρέπει νὰ δοθῇ εὐκαιρία εἰς τοὺς διαφόρους ἐπιχειρηματίας, διότι ἀτυχῶς τὸ ζήτημα τοῦτο ἔλαβε μορφὴν ἐπιχειρήσεως, δὲν πρέπει, ἐπαναλαμβάνω, νὰ δοθῇ εὐκαιρία διὰ τῆς παρατάσεως οἱ ἐπιχειρηματίαι αὐτοὶ νὰ φέρουν εἰς πέρας τοὺς ἀνοσίους σκοπούς των. Νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν οἱ περιορισμοὶ τοῦ νομοσχεδίου ἐκείνου καὶ νὰ δοθῇ μία παράτασις δύο, τριῶν, τεσσάρων μηνῶν. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν εἶπεν ὅτι δίδεται παράτασις ἓξ μηνῶν, ἀλλ’ αὐτὸ εἶναι ἀποτέλεσμα παρεξηγήσεως. Ἔχει ὑποβληθῆ ἐκ μέρους τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν νομοσχέδιον περὶ παρατάσεως τῶν ἐνδίκων μέσων ἐνώπιον τοῦ ἐλεγκτικοῦ συνεδρίου, ἀλλὰ ἡ παράτασις αὕτη ἀφορᾷ ἄλλην περίπτωσιν καὶ οὐχὶ ἐκείνην περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησεν ὁ κ. συνάδελφος. Συνεπῶς πρέπει νὰ γίνῃ μία εἰδικὴ διάταξις.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Εὐθυμιάδης ἐπὶ ἀναφορᾶς ἐργατῶν κυλινδρομύλων Θεσσαλονίκης.

§57Δ. ΕΥΘΥΜΙΑΔΗΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας εὐμενῶς νὰ ἐξετάσῃ τὰ ζητήματα τῶν ἐργατῶν τούτων τῆς Θεσσαλονίκης. Εἶναι πάρα πολὺ δίκαια, διότι ἐργάζονται 10–12 ὥρας ἡμερησίως καὶ δέον νὰ ληφθῇ μία μέριμνα περὶ βελτιώσεως τῆς θέσεως αὐτῶν.

§58Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Νὰ μοὶ σταλῇ ἡ ἀναφορά.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φλῶρος ἐπὶ ἀναφορᾶς συνταξιούχων τραυματιῶν πολέμου περὶ ἀπαλλοτριώσεως γηπέδου πρὸς ἀποκατάστασιν αὐτῶν.

§60Π. ΦΛΩΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ συνταξιοῦχοι τραυματίαι πολέμου ζητοῦν ν’ ἀπαλλοτριωθῇ κἄποιο γήπεδον καὶ νὰ δοθῇ εἰς αὐτοὺς ὀλίγος χῶρος διὰ νὰ κατασκευάσωσι τὴν στέγην των. Δικαιότερον αἴτημα ἀπὸ ἀνθρώπους χύσαντας τὸ αἷμά των καὶ ἀπωλέσαντες ὡρισμένα μέλη τοῦ σώματός των δὲν ἔχει ὑποβληθῇ καὶ δὲν ἔχει ἀκουσθῆ. Ἔχουν τὰ περισσότερα δικαιώματα ἀπὸ κάθε ἄλλον καὶ διὰ τοῦτο δὲν ἐπιμένω καὶ περισσότερον, διότι εἶμαι πλέον ἢ βέβαιος ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς θὰ αἰσθανθῇ τὸν ἑαυτόν του ὑποχρεωμένον νὰ φροντίσῃ πάσῃ θυσίᾳ νὰ στεγάσῃ τοὺς τραυματίας καὶ ἀναπήρους πολέμου ἀπαλλοτριουμένης ὡρισμένης ἐκτάσεως.

§61Ε. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας). Τὸ ζήτημα εἶναι ἄξιον πάσης προσοχῆς. Θὰ συνεννοηθῶ μὲ τὸ ταμεῖον θυμάτων πολέμου καὶ θὰ πράξωμεν ὅ,τι εἶναι δυνατόν. Παρακαλῶ νὰ μοὶ διαβιβασθῇ ἡ ἀναφορά.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τριποδάκης ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς οἰκογενείας Πλακάκη.

§63Ε. ΤΡΙΠΟΔΑΚΗΣ. Πρόκειται, κ. Πρόεδρε, περὶ μιᾶς ἀναφορᾶς μιᾶς δυστυχοῦς οἰκογενείας, ἡ ὁποία ἀπώλεσε τὸ μόνον στήριγμά της, τὸν υἱόν της, εἰς τὰ 1925. Αὐτός, ἐργαζόμενος εἰς τοὺς σιδηροδρόμους Πειραιῶς–Λαρίσσης παρεσύρθη ὑπὸ μιᾶς ἁμάξης εἰς τοὺς δρόμους. Ἡ οἰκογένεια αὐτοῦ δὲν ἔχει ἄλλο παιδί, παρὰ ἕνα κορίτσι. Τὸ στήριγμα τῆς οἰκογενείας αὐτῆς, ἦτο μόνον αὐτὸς ὁ υἱός, οἱ δὲ σιδηρόδρομοι τοῦ Κράτους δὲν ἠθέλησαν νὰ δώσουν προσοχὴν εὐμενῆ, ὥστε νὰ δώσουν κἄποιο ἐπίδομα εἰς τὴν οἰκογένειαν. Εἰς τὴν ὑποβαλλομένην ἀναφορὰν ὑπάρχει συνημμένη καὶ δικαστικὴ ἐξέτασις ὅτι ἀληθῶς ἐφονεύθη ἐκ τῆς ἁμάξης ὁ ἄνθρωπος αὐτός. Θὰ καταθέσω τὴν ἀναφορὰν καὶ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας νὰ λάβῃ ταύτην ὑπ’ ὄψιν καὶ νὰ προσπαθήσῃ ὥστε νὰ ἱκανοποιηθῇ αὐτὴ ἡ πτωχὴ οἰκογένεια ἡ ὁποία στερεῖται καὶ αὐτοῦ τοῦ ἐπιουσίου ἄρτου.

§64Σ. ΓΟΝΑΤΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, νὰ μοὶ διαβιβασθῇ ἡ ἀναφορὰ διὰ νὰ τὴν ἐξετάσω.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθείσης τῆς Ἡμερησίας διατάξεως τῶν Ἀναφορῶν καὶ Ἐρωτήσεων, τὸν λόγον πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως τῆς Νομοθετικῆς ἐργασίας ἔχει ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας.

§66Κ. ΣΠΥΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ καταθέσω σχέδιον νόμου «περὶ νομιμοποιήσεως ἀτελῶν ὑλοτομιῶν ξυλείας δι’ ἀνέγερσιν κοινωφελῶν ἔργων καὶ παρατάσεως τῆς θητείας τοῦ Προέδρου τοῦ παρὰ τῷ ὑπουργείῳ τῆς Γεωργίας Διοικητοῦ Δικαστηρίου», παρακαλῶ δὲ νὰ ἐκτυπωθῇ καὶ παραπεμφθῇ εἰς τὴν οἰκείαν ἐπιτροπήν.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας.

§68Σ. ΓΟΝΑΤΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Καταθέτω σχέδιον νόμου «περὶ μερικῆς καταργήσεως καὶ τροποποιήσεως τῆς ἀπὸ 5 Μαρτίου 1926 συμβάσεως περὶ ἠλεκτροφωτισμοῦ τῶν κωμοπόλεων Ἐλευσῖνος, Μάνδρας καὶ Καλυβίων».

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας.

§70Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Συγκοινωνίας). Καταθέτω, κ. Πρόεδρε, τὰ ἑξῆς σχέδια νόμων: 1) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 15 Ὀκτωβρίου 1927 Ν. Δ. «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 30 Ἀπριλίου π. ἔ. Ν. Δ. περὶ ἐκδικάσεως τῶν ἐξ ἀμοιβῆς τῶν ἐργασιῶν μηχανικῶν, ἀρχιτεκτόνων κλπ. διαφορῶν μεταξὺ τούτων καὶ πελατῶν τροποποιουμένου»· καὶ 2) «Περὶ ἐξασκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματος τοῦ πολιτικοῦ μηχανικοῦ, ἀρχιτέκτονος καὶ τοπογράφου».

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ἔχει τὸν λόγον, ἵνα καταθέσῃ σχέδιον νόμου «περὶ ἐνεργείας στρατιωτικῶν μὴ προβιβασμῶν μέχρι συντάξεως νέων πινάκων κατὰ τὸ 1930».

§72Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω σχέδιον νόμου «περὶ μὴ ἐνεργείας στρατιωτικῶν προβιβασμῶν μέχρι συντάξεως νέων πινάκων κατὰ τὸ 1930». Ὡς γνωστὸν κατὰ τὸν νόμον περὶ στρατιωτικῆς ἱεραρχίας αἱ κεναὶ θέσεις εἰς τὰ στελέχη τοῦ στρατοῦ πληροῦνται ὑποχρεωτικῶς τετράκις μὲν τοῦ ἔτους διὰ τοὺς βαθμοὺς μέχρι τοῦ συνταγματάρχου, ἅπαξ δὲ τοῦ ἔτους διὰ τοὺς βαθμοὺς τοῦ ὑποστρατήγου καὶ ἀντιστρατήγου. Ἀλλ’ ἐπειδὴ ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ τελευταίου νόμου περὶ ἐθελουσίας ἐξόδου τῶν ἀξιωματικῶν ἐδημιουργήθη μία κατάστασις μὴ ἐπιτρέπουσα τὴν ἄμεσον πλήρωσιν τῶν κενῶν θέσεων, ἐπιβάλλεται σήμερον ἡ ἀναστολὴ τοῦ νόμου τούτου περὶ στρατιωτικῆς ἱεραρχίας μέχρι τῆς συντάξεως τῶν πινάκων ὑπὸ τοῦ ἀνωτάτου στρατιωτικοῦ συμβουλίου. Εἶναι καθαρῶς ὑπηρεσιακὸν τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, ἀλλὰ καὶ λίαν ἐπεῖγον, διὰ λόγους εὐνοήτους, καὶ παρακαλῶ νὰ σταλῇ εἰς τὴν ἐπιτροπὴν μὲ τὴν παράκλησιν ὅπως προσπαθήσῃ ἡ ἐπιτροπὴ νὰ ὑποβάλῃ ὅσον τὸ δυνατὸν ταχύτερον τὴν ἔκθεσίν της.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς Νομοθετικῆς Ἐργασίας. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐζήτησε τὴν ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἐξασφαλίσεως ἀτμοπλοϊκῆς συγκοινωνίας εἰς ἀγόνους γραμμάς», μὴ ὑπαρχούσης ἐκθέσεως τοῦ Γεν. Λογιστηρίου, καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἐζήτησε τὴν ἀναβολὴν ὡσαύτως τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἀπαγορεύσεως δημοσιεύσεως ἐντύπων ἐχόντων περιεχόμενον πράξεις ἢ κατορθώματα ληστῶν». Συνεπῶς ἡ συζήτησις τῶν δύο τούτων νομοσχεδίων ἀναβάλλεται. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κινηματογράφων». Ἐπ’ αὐτοῦ τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ε. Πριμίδης.

§74Ε. ΠΡΙΜΙΔΗΣ. Τὴν ἀνωτάτην βαθμίδα εἰς τὴν κλίμακα τῶν λαϊκῶν ἐπαγωγῶν καὶ ἑλκυστικῶν θεαμάτων κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, ἀναμφισβητήτως, κατέλαβεν ὁ κινηματογράφος. Εἶναι ἑπομένως εὔλογον τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ Κράτους διὰ τὴν ὑγείαν, τὴν ζωήν, τὴν ἠθικὴν τῆς Ἑλληνικῆς κοινωνίας, διότι τὰ κινηματοθέατρα γέμουν κινδύνων. Κτίρια ἀνθυγιεινὰ ἀπὸ ἀπόψεως ἀερισμοῦ, κτίρια ἐπικίνδυνα ἀπὸ ἀπόψεως μηχανικῆς ἢ ἄλλων ἐλλείψεων, ἀσφαλῶς θέτουσιν εἰς κίνδυνον τὴν ζωὴν καὶ τὴν ὑγείαν τοῦ εἰς τοὺς κινηματογράφους συρρέοντος κοινοῦ. Ἐξ ἄλλου ταινίαι ἀνεξέλεγκτοι προβαλλόμεναι καὶ προσβάλλουσαι τὴν δημοσίαν αἰδῶ ἢ ἐπιβραβεύουσαι καὶ γεραίρουσαι οὐχὶ τὴν ἀρετήν, ἀλλὰ τὴν κακίαν, τὴν ἐγκληματικὴν φύσιν, βεβαίως ἀποτελοῦσιν ἐπίσης κίνδυνον κατὰ τῆς ἠθικῆς τοῦ συρρέοντος κοινοῦ. Συνεπῶς τὸ προκείμενον νομοσχέδιον ἐπιζητῶν νὰ προστατεύσῃ τὴν ζωήν, ἐπαναλαμβάνω, τὴν ὑγείαν, τὴν ἠθικὴν τῆς Ἑλληνικῆς κοινωνίας κατὰ τῶν ἐκ τῶν κινηματογράφων κινδύνων, θεωρεῖται κατὰ πολὺ ἐνδεδειγμένον, ἀπολύτως δεδικαιολογημένον καὶ δίκαιον κατὰ τὰς βασικὰς αὐτοῦ γραμμάς. Ἐν τούτοις ὅμως ἐν ταῖς λεπτομερείαις αὐτοῦ δέον νὰ προσέξωμεν, ἵνα μὴ τυχὸν ὁ ἀντικειμενικὸς αὐτὸς σκοπὸς ὑπερακοντισθῇ καὶ ἐν τῇ προσπαθείᾳ του ὅπως προστατεύσῃ τὴν Ἑλληνικὴν κοινωνίαν ἀπὸ τοὺς κινδύνους τοῦ κινηματογράφου θέσῃ αὐτὸν τοῦτον τὸν κινηματογράφον ἐν κινδύνῳ ἐπὶ πολλαπλῇ ζημίᾳ. Διότι ἡ Ἑλληνικὴ κοινωνία θὰ στερηθῇ ἑνὸς τερπνοῦ θεάματος καὶ αἱ πρόσοδοι τοῦ δημοσίου θέλουσι μειωθῆ, ἀλλὰ καὶ μέγας ἀριθμὸς ὑπαλλήλων καὶ ὑπηρετῶν ἀπασχολούμενος εἰς τὰς κινηματογραφικὰς ἐπιχειρήσεις θὰ ἀφεθῇ εἰς τοὺς δρόμους καὶ θὰ αὐξήσῃ τὴν τάξιν τῶν ἀνέργων. Δέον ἑπομένως τὸ νομοσχέδιον νὰ τύχῃ ποιᾶς τινος τροποποιήσεως εἰς τὰς ἀρχικὰς αὐτοῦ διατάξεις ἐπὶ τῷ τέλει ἵνα ἐπιτευχθῇ ἀφ’ ἑνὸς πραγματικὴ προστασία τῆς Ἑλληνικῆς κοινωνίας, ἐξ ἄλλου ὅμως ἀποσοβηθῇ καὶ τὸ ἐνδεχόμενον νὰ καταστῇ προβληματικὴ ἡ λειτουργία τῶν κινηματογράφων. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ὑπέβαλε τὸ προκείμενον νομοσχέδιον ἔν τινι τροποποιημένον καὶ λίαν διάφορον ἀπὸ ὅ,τι κατετέθη ἐξ ἀρχῆς, ἀποδεχθεὶς κατὰ τὸ πλεῖστον καὶ τὰς ὑποδείξεις τῆς ἐπιτροπῆς. Ἀλλὰ καὶ παρὰ τὰς τοιαύτας τροποποιήσεις ἀκόμη ἔχομεν τὴν γνώμην ὅτι χρῄζει περαιτέρω τροποποιήσεως, καὶ αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις μας λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλωμεν εἰς τὴν Βουλήν. Κατὰ τὸ πρῶτον ἄρθρον πρόκειται νὰ συγκροτῆται γνωμοδοτικὸν συμβούλιον, τοῦ ὁποίου τὰ μέλη καθορίζονται ἐν τῷ νομοσχεδίῳ καὶ εἰς τὸ ὁποῖον διά τινος δηλώσεως, τὴν ὁποίαν ἀπεδέχθη ὁ κ. ὑπουργός, θὰ ἐκπροσωπῆται καὶ ἡ Πανελλήνιος Κινηματογραφικὴ Ἕνωσις δι’ ἀντιπροσώπου αὐτῆς. Ἀλλ’ ἔχομεν τὴν γνώμην ὅτι πρέπει νὰ καθορισθῇ ἡ ἐκπροσώπησις αὐτοῦ τοῦ συμβουλίου νὰ εἶναι πολυετὴς καὶ ὄχι ἐνιαυσία, πρέπει νὰ εἶναι διετὴς ἢ τριετὴς ἐπὶ τῷ τέλει ἵνα μὴ ἀλλάσσουν καὶ αἱ ἀντιλήψεις μαζὺ μὲ τὰ πρόσωπα καὶ ἵνα χρησιμοποιῆται ἐπὶ μακρότερον χρόνον ἡ πεῖρα τῶν μελῶν τοῦ συμβουλίου. Ἄλλη παρατήρησις εἶναι ἡ ἀφορῶσα τὴν παροχὴν ἀδειῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς κινηματογράφους τοὺς ἐν κλειστῷ χώρῳ καὶ ἀπὸ πολλοῦ λειτουργοῦντας δὲν πρέπει ἡ διάταξις αὕτη νὰ ἐφαρμοσθῇ δι’ αὐτούς, διότι ἀσφαλῶς θὰ εἶναι σκληρὸν καὶ ἐπιζήμιον καὶ δεινὸν ἀτόπημα διὰ τὰ κινηματοθέατρα καὶ τοὺς ἐπιχειρηματίας κινηματογραφικῶν ἐπιχειρήσεων ν’ ἀναγκασθοῦν ἐκ τῶν ὑστέρων καὶ μετὰ πάροδον πολυετοῦς λειτουργίας νὰ προβοῦν εἰς ριζικὰς μεταρρυθμίσεις. Ὡς πρὸς τὰ λειτουργοῦντα ἤδη ἀπὸ πολλοῦ χρόνου κινηματοθέατρα, ἅτινα λειτουργοῦσιν ἄλλως τε ἐπὶ τῇ βάσει ἀδείας, πρέπει αὐτὰ τὰ θέατρα νὰ ἐξαιρεθοῦν αὐτῆς τῆς διατάξεως καὶ τὸ πολὺ–πολὺ νὰ ὑποβληθοῦν εἰς στοιχειώδεις τινὰς διαρρυθμίσεις αἱ ὁποῖαι ἤθελον κριθῇ ἐπιβεβλημέναι ἀπολύτως. Ἑτέρα παρατήρησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου εἶναι ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐξέλεγξιν τῶν ταινιῶν. Κατὰ τὸ νομοσχέδιον κατὰ πρῶτον βαθμὸν ἡ ἁρμοδιότης τῆς ἐξελέγξεως τῶν ταινιῶν ἀνατίθεται εἰς τὴν διεύθυνσιν τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων. Ἀλλ’ ἐρωτᾶται: ποῖαι εἶναι αἱ ἐγγυήσεις, τὰς ὁποίας παρέχει ἡ διεύθυνσις τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων περὶ τῆς ὀρθότητος τῆς κρίσεως αὐτῆς; Ἀντὶ ἑπομένως κατὰ πρῶτον βαθμὸν νὰ ἀνατεθῇ ἡ ἁρμοδιότης εἰς ἐντελῶς ἀναρμοδίαν ἀρχὴν οἵα εἶναι ἀσφαλῶς ἡ Ἀστυνομία τῶν Πόλεων, πρέπει κατὰ πρῶτον καὶ τελικὸν βαθμὸν ν’ ἀνατεθῇ ἡ ἐξέλεγξις τῶν ταινιῶν εἰς τὸ συμβούλιον περὶ τοῦ ὁποίου προβλέπει τὸ ἄρθρον 8 τοῦ νομοσχεδίου, κατὰ τὸ ὁποῖον νομοσχέδιον δικαιοῦται τὸ συμβούλιον νὰ κρίνῃ κατὰ δεύτερον βαθμὸν τὸ ὀρθὸν ἢ μὴ ὀρθὸν τῆς ἀρχικῆς κρίσεως τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων. Ἐπίσης ἄλλη παρατήρησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου εἶναι ἡ ἀφορῶσα τὴν ἀπαγόρευσιν τῆς εἰσόδου εἰς τὰ κινηματοθέατρα τῶν ἀνηλίκων. Ὀφείλω ἐνθουσιωδῶς νὰ χαιρετίσω τὴν ἐκ μέρους τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν ἀπάλειψιν μιᾶς διατάξεως, ἡ ὁποία θὰ ἦτο ἄκρως δυσάρεστος καὶ θὰ ἐπροκαλοῦσεν μεγίστας προστριβὰς μὲ τοὺς διευθυντὰς τῶν θεάτρων. Κατὰ τὸ ἀρχικὸν νομοσχέδιον, ἐὰν εἰσήρχετο ἀνήλικος εἰς τὸ κινηματοθέατρον, θὰ ἦτο ὑποχρεωμένος εἰς καταβολὴν χρηματικῆς ποινῆς δραχμῶν 1000 ὁ διευθυντὴς τοῦ κινηματοθεάτρου. Συνεπῶς οἱ διευθυνταὶ τῶν κινηματοθεάτρων θὰ μετετρέποντο εἰς ἀστυνομικὰ ὄργανα ἔχοντα ὡς καθῆκον νὰ παρακολουθοῦν τὴν εἴσοδον τῶν ἀνηλίκων, καθ’ ἣν στιγμὴν εἶναι ἐντελῶς ἀναρμόδιοι πρὸς τοῦτο. Εὐτυχῶς ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἀπήλειψε τὴν διάταξιν αὐτήν, ἀλλ’ ἀφῆκεν ὅριον ἡλικίας τὸ αὐτό, δηλαδὴ τὸ ὅριον τῶν 15 ἐτῶν. Ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι κατὰ διάταξιν τοῦ αὐτοῦ νομοσχεδίου κατὰ τὴν ὁποίαν πρόκειται νὰ γίνῃ αὐστηρὰ ἐξέλεγξις ἀπὸ ἠθικῆς ἀπόψεως τῶν ταινιῶν, ὁπότε δὲν δικαιολογεῖται κἂν ἡ ἀπαγόρευσις τῆς εἰσόδου εἰς τοὺς ἀνηλίκους, ἐφ’ ὅσον κατὰ τὸ μᾶλλον ἢ ἧττον δὲν θὰ πρόκειται περὶ ἀνηθίκων ταινιῶν, νομίζομεν ὅτι τὸ ὅριον τῶν 15 ἐτῶν εἶναι ὑπερβολικὸν ἀφοῦ καὶ κατὰ τὸ Ρωμαϊκὸν Δίκαιον εἶναι τὸ 14ον διὰ τὰ ἄρρενα καὶ τὸ 12ον διὰ τὰ θήλεα. Ἑπομένως πρέπει νὰ μειωθῇ τὸ ὅριον σύμφωνα μὲ τὰ ὅρια τὰ ὁποῖα ὁρίζει καὶ τὸ ρωμαϊκὸν δίκαιον. Αὐταὶ εἶναι αἱ βασικαὶ παρατηρήσεις, τὰς ὁποίας λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλωμεν πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν μὲ τὴν παράκλησιν νὰ γίνουν ἀποδεκταὶ ἐπὶ τῷ τέλει ἵνα, ἐπαναλαμβάνω, ἀφ’ ἑνὸς ἐπιτευχθῇ ὁ ἀντικειμενικὸς σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου, ἡ ἐξασφάλισις δηλαδὴ τῆς ζωῆς, τῆς ὑγείας καὶ τῆς ἠθικῆς τῆς κοινωνίας ἀπὸ τοὺς κινδύνους τοῦ κινηματοθεάτρου, καὶ ἐξ ἄλλου διασφαλισθῇ καὶ τὸ βιώσιμον αὐτῆς τῆς ἐπιχειρήσεως, ἡ ὁποία ἄλλως θὰ ἐκινδύνευε ἐπὶ πολλαπλῇ ζημίᾳ, ὡς ἔσχον τὴν τιμὴν νὰ εἴπω πρὸ ὀλίγου.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀβραάμ.

§76Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Τὸ νομοσχέδιον, κύριοι βουλευταί, προβλέπει δύο θέματα ἀφορῶντα τὴν λειτουργείαν τῶν κινηματογράφων, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἤδη ρυθμισθῆ δι’ ἑνὸς Νομοθετικοῦ Διατάγματος τῆς 13 Σεπτεμβρίου τοῦ 1925, ἀνήκοντος κατ’ ἐμὲ εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν διαταγμάτων τὰ ὁποῖα ἔχουν πλῆρες κῦρος καὶ ἐφαρμοζόμενα ἄλλως τε ἔκτοτε. Εἶναι Νομοθετικὸν Διάταγμα τὸ ὁποῖον εἶχεν ἐκδοθῆ κατόπιν συμφώνου γνωμοδοτήσεως τῆς Κοινοβουλευτικῆς ἐπιτροπῆς, τῆς συσταθείσης διὰ τοῦ ψηφίσματος τῆς 30 Ἰουνίου τοῦ 1925 ὑπὸ τῆς τετάρτης Συντακτικῆς Συνελεύσεως, καὶ τὸ ὁποῖον ἐπίσης ἔχει περιεχόμενον τὴν λειτουργίαν τοῦ κινηματογράφου ὅσον ἀφορᾷ τὰ κτίρια καὶ τὴν προβολὴν τῶν ταινιῶν. Τὸ δεύτερον θέμα θὰ μὲ ἀπασχολήσῃ ἀπὸ ἀπόψεως συνταγματικῆς. Εἰς τὸ ἄρθρον 16 τοῦ Συντάγματος εἶναι γνωστὸν ὅτι ἔχει τεθῆ ἰδία διάταξις προβλέπουσα τὴν προληπτικὴν λογοκρισίαν ἐπὶ τῶν κινηματογράφων, ἀλλ’ εἰδικῶς πρὸς προστασίαν τῆς νεότητος. Καὶ Νομοθετικὸν Διάταγμα τοῦ Σεπτεμβρίου τοῦ 1925, τὸ ὁποῖον ὡς εἶπον ἰσχύει, καίτοι κατὰ παράδοξον τρόπον οὐδόλως μνημονεύεται οὔτε εἰς τήν αἰτιολογικὴν ἔκθεσιν τοῦ Νομοσχεδίου, οὔτε κἄν ἀναφέρετα, εἰς τὸ κείμενον αὐτοῦ, ἀλλὰ καὶ τὸ Νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ψηφίζομεν, ὁρίζουν ὅτι ὅλαι αἱ κινηματογραφικαὶ ταινίαι ἐφόσον τὸ περιεχόμενον αὐτῶν θὰ ἐδημιούργει κίνδυνον διαταράξεως τῆς δημοσίας τάξεως ἢ θὰ ἔθιγε τὴν Ἑλληνικὴν ἢ τὴν ξένην ἐπικρατείαν ἢ θὰ ἀπέβλεπεν εἰς προπαγανδιστικοὺς σκοποὺς οἱουσδήποτε, δύναται νὰ ἀπαγορευθῶσιν. Δύναται δηλαδὴ νὰ ἀπαγορευθῇ ἡ προβολὴ τῶν ταινιῶν αὐτῶν ἐφόσον ἀποβλέπει. (ἀναγινώσκει)... Καὶ ὅσον μὲν ἀφορᾷ τὰς δύο τελευταίας περιπτώσεις, δηλαδὴ ἂν θίγωνται ἐξ αὐτῶν τὰ δημόσια ἤθη ἢ διατρέχῃ κίνδυνον ἡ ἠθικὴ τῆς νεότητος, ἔχω τὴν γνώμην ὅτι ὑπάρχει βεβαίως ἡ σχετικὴ συνταγματικὴ πρόβλεψις. Ὅσον ὅμως ἀφορᾷ τὰς ἄλλας περιπτώσεις, ἀσφαλῶς δὲν ὑπάρχει τοιαύτη πρόβλεψις συνταγματικὴ καὶ εἶναι πολὺ πιθανόν, ἂν ὑποτεθῇ ὅτι ἐγκαλοῦνται οἱ παραβάται τῆς διατάξεως αὐτῆς, τὰ δικαστήρια νὰ μὴ ἐφαρμόσουν τὴν διάταξιν αὐτήν. Δηλαδὴ ἐὰν προβάλῃ τοιαύτην ταινίαν ὁ διευθυντὴς οἱουδήποτε κινηματογράφου παρὰ τὴν ἀπαγόρευσιν τῆς ἁρμοδίας ἀστυνομικῆς ἀρχῆς ἢ τοῦ Συμβουλίου, εἶναι ζήτημα ἂν δύναται νὰ θεωρηθῇ ὅτι ὑπέχει εὐθύνην ποινικήν. Θὰ εἶχον νὰ κάμω καὶ μίαν ἀκόμη ἄλλην παρατήρησιν. Τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ὅπως καὶ τὸ Νομοθετικὸν Διάταγμα, ἔχει συνταχθῆ ἄνευ τῆς ἀπαραιτήτου ἐπεξεργασίας παρὰ τῆς νομοπαρασκευαστικῆς ἐπιτροπῆς τοῦ ὑπουργείου τῆς Δικαιοσύνης. Ἡ παροῦσα Βουλὴ κατὰ τὴν παρελθοῦσαν σύνοδον ἐψήφισεν, ὡς γνωστόν, ἕνα νόμον διὰ τοῦ ὁποίου συνέστησε μίαν νομοπαρασκευαστικὴν ἐπιτροπὴν παρὰ τῷ ὑπουργείῳ Δικαιοσύνης, ἡ ὁποία μισθοδοτεῖται, ὡς δὲ λέγει ὁ νόμος ἐκεῖνος ὅλα τὰ νομοσχέδια ὅλων τῶν ὑπουργείων τὰ ὁποῖα περιέχουν ποινικὰς διατάξεις ἢ σχετικὰς μὲ τὴν ἀστικὴν νομοθεσίαν τοιαύτας πρέπει νὰ ὑποβάλλωνται ὑπὸ τὴν κρίσιν αὐτῆς τῆς ἐπιτροπῆς. Δὲν ἰσχυρίζομαι ὅτι ὑπάρχει ἀπαράδεκτον, ἀλλὰ τὸ κανονικὸν θὰ ἦτο, πρὸς πληρεστέραν ἐπιστημονικὴν κατάρτισιν, νὰ ὑποβληθῇ εἰς τὴν ἐπιτροπὴν αὐτήν. Διότι εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ π. χ. γίνεται χρῆσις διὰ πρώτην φορὰν ἑνὸς ὅρου ἥκιστα ἐπιστημονικοῦ. Ὁρίζεται εἰς μίαν διάταξιν τὸ ἑξῆς: «Ἂν λάβῃ χώραν δυστύχημα, ὑπάγεται ἐπὶ πλέον καὶ εἰς τὰς λοιπὰς διατάξεις τοῦ ποινικοῦ νόμου». Καὶ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω τὸν νομοθέτην: Τὶ σημαίνει ὁ ὅρος δυστύχημα ἀπὸ ἀπόψεως ποινικῆς; Ἐννοεῖ τὴν περίπτωσιν καθ’ ἣν ἔγινε κατὰ τὴν ἔξοδον συνωστισμὸς καὶ ἐτραυματίσθη κανεὶς ἢ συνέβη θάνατος; Ἀλλ’ ὑπάρχουν διατάξεις εἰς τὸν ποινικὸν νόμον, αἱ ὁποῖαι προβλέπουν τὰς περιπτώσεις αὐτάς. Νομίζω δι’ αὐτὸ ὅτι θὰ ἔπρεπεν ὁ ὅρος αὐτὸς ν’ ἀπαλειφθῇ. Αὐτὰς μόνον τὰς παρατηρήσεις ἤθελον νὰ κάμω ὅσον ἀφορᾷ τὸ συνταγματικὸν τοῦ ἄρθρου 6 καὶ 7 καὶ ὡς πρὸς τὴν ἐπιστημονικότητα τῆς διατυπώσεως τοῦ ἄρθρου 12 ὅσον καὶ τῶν ἄλλων. Δι’ αὐτὸ θεωρῶ ἀπαραίτητον τὴν ὑποβολήν του εἰς τὴν νομοπαρασκευαστικὴν ἐπιτροπὴν τοῦ ὑπουργείου τῆς Δικαιοσύνης.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Λαδᾶς.

§78Χ. ΛΑΔΑΣ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μᾶς ἐκληροδότησεν ἡ μακρὰ ἀπουσία τοῦ Κοινοβουλίου, εἶναι μεταξὺ τῶν ἄλλων καὶ ὅτι κάθε δημόσιος ὑπάλληλος ἠμπορεῖ νὰ παίρνῃ μία κόλλα χαρτὶ καὶ νὰ κάνῃ ἕνα νόμον. Καὶ μάλιστα ὅταν εὑρίσκῃ ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς γίνεται πολὺ γλήγορα καὶ ἔχει τὴν ἰδέαν ὅτι πληροῖ τὸν σκοπὸν διὰ τὸν ὁποῖον γίνεται, καταρτίζει τὴν ἑξῆς διάταξιν ἐν τέλει. (ἀναγινώσκει). Καὶ μόνη ἀνάγνωσις τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ καταδεικνύει ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ συνετάχθη, φαίνεται ἀπὸ ποῖον συνετάχθη, ἀπὸ τὴν Ἀστυνομίαν Πόλεων ἐντελῶς ἀμελέτητα, χωρὶς νὰ ὑπάγῃ εἰς μίαν ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία νὰ ἔχῃ τοὐλάχιστον ἕνα νομικὸν σύμβουλον μέσα, ἀλλὰ πρὸ παντὸς χωρὶς νὰ λύῃ τὰ ζητήματα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ λύῃ ἓν νομοσχέδιον περὶ κινηματογράφων. Διότι τὸ κύριον ζήτημα τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ λύσῃ, εἶναι τὸ τὶ θὰ γίνῃ μὲ τοὺς κινηματογράφους οἱ ὁποῖοι ὑπάρχουν σήμερον καὶ ὄχι τὸ τὶ θὰ γίνῃ μὲ τοὺς κινηματογράφους οἱ ὁποῖοι θὰ ἱδρυθοῦν, διότι μὲ τὰ βάρη τὰ φορολογικὰ καὶ μὲ τὰς λοιπὰς δυσκολίας εἶναι ζήτημα ἂν θὰ ἱδρυθοῦν καὶ ἄλλοι κινηματογράφοι. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ ἐξετασθῇ, εἶναι τὸ ζήτημα τῆς στατιστικῆς, τοῦ κτιρίου, τοῦ δημοσίου κινδύνου κτλ. Γνωρίζει δὲ ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι πλέον ἢ ἅπαξ ἐγὼ καὶ ἄλλοι βουλευταὶ τὸν ἀπησχολήσαμε σχετικῶς μὲ τὰς διαταγὰς τὰς ὁποίας ἐξέδιδεν ἡ Ἀστυνομία Πόλεων σχετικῶς μὲ ὡρισμένους κινηματογράφους. Πότε ὁ κινηματογράφος αὐτὸς εἶχεν ἐπάνω τὸ ἀπαρτιμὰν μὲ ξύλινα ὑποστηρίγματα, ἐνῷ ἔπρεπε νὰ εἶναι σιδερένια, πότε ὁ κινηματογράφος αὐτὸς δὲν εἶχε τόσας ἐξόδους ποὺ χρειάζονται κλπ. Αὐτὰ τὰ ζητήματα ἔπρεπε νὰ λύῃ ἓν νομοσχέδιον περὶ κινηματογράφων καὶ ὄχι νὰ ἀφήνῃ ὅλα τὰ ζητήματα αὐτὰ χωρὶς νὰ κανονίζωνται. Νομίζω ὅτι καὶ αὐτὸς ποὺ συνέταξε τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἐν πλήρει γνώσει, ὅτι δὲν πληροῖ τοὺς ὅρους ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἔπρεπε νὰ πληροῦνται διὰ τοῦ νομοσχεδίου, ὅταν μάλιστα κινδυνεύει νὰ μᾶς τὸ γυρίσῃ πίσω ἡ Γερουσία. Ἀλλὰ καὶ τὸ ἄλλο, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐφτιάσαμε μίαν νομοπαρασκευαστικὴν ἐπιτροπήν, ὑπάρχει κανεὶς λόγος κάθε διάταγμα τὸ ὁποῖον περιέχει ποινικὰς τοὐλάχιστον διατάξεις νὰ μὴ πηγαίνῃ εἰς τὴν ἐπιτροπὴν αὐτήν: Π. χ. ἐκυκλοφόρησεν ἓν σχέδιον νόμου, κ. ὑπουργέ, «περὶ ἀπαγορεύσεως ληστρικῶν ἀναγνωσμάτων κλπ.» καὶ παραπέμπεται ὁ παραβάτης εἰς τὸ πλημμελειοδικεῖον, ἀγνοοῦντος τοῦ διευθυντοῦ ὁ ὁποῖος τὸ συνέταξεν ὅτι τὰ πράγματα πηγαίνουν εἰς τὸ κακουργοδικεῖον. Θὰ ἔπρεπεν αὐτὰ τὰ νομοσχέδια νὰ πηγαίνουν εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τῆς Δικαιοσύνης νὰ τὰ κυττάξουν καὶ πέντε ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι ἔχουν δικάσει τέτοια πράγματα καὶ νὰ μὴ ἔρχωνται ὅπως ἔρχονται. Νομίζω λοιπὸν ὅτι πρέπει νὰ παραπεμφθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τῆς Δικαιοσύνης καὶ εἰς τὴν νομοπαρασκευαστικὴν ἐπιτροπήν. Ἔχουν γραφῆ ὁλόκληροι σελίδες μόνον διὰ τὸ ζήτημα ποῖος εἶναι ἐκεῖνος ὅστις θὰ κρίνῃ τὸ περιεχόμενον τῆς κινηματογραφικῆς ταινίας· καὶ θὰ ἀφήσετε εἰς τὸν διευθυντὴν τῆς ἀστυνομίας ἢ εἰς οἱονδήποτε ἄλλον νὰ κρίνῃ περὶ αὐτοῦ; Λοιπὸν σᾶς εἶπα ἐλάχιστα, διὰ νὰ σᾶς εἴπω ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ περιέχει τὰς διατάξεις τοῦ 13 ἄρθρου ποὺ μεταρρυθμίζει ὅλα δι’ ὑπουργικῆς διαταγῆς καὶ τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἀποκρούσητε σεῖς πρῶτος, κ. ὑπουργέ, καὶ θὰ παρακαλέσω νὰ μὴ ψηφισθῇ ἀπόψε τὸ νομοσχέδιον, ἀλλὰ νὰ ὑπάγῃ εἰς τὰς ἁρμοδίας ἐπιτροπάς.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπανδρέου.

§80Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, βεβαίως αἱ παρατηρήσεις εἰς τὰς ὁποίας προέβησαν οἱ κ. κ. συνάδελφοι εἶναι ἄξιαι συζητήσεως. Δὲν νομίζω ὅμως ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἐν τῷ συνόλῳ του εἶναι ἄξιον τῆς σφοδρᾶς ἐπικρίσεως ἡ ὁποία ἠκούσθη, διότι τὸ νομοσχέδιον κατὰ βάσιν εἶναι ὀρθόν. Τὸ νομοσχέδιον μᾶς συγχρονίζει. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου ἓν πολυσέλιδον τεῦχος τὸ ὁποῖον ἀνεκοινώθη εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν ἐκ μέρους τῆς Κοινωνίας τῶν Ἐθνῶν, καὶ τὸ ὁποῖον πραγματεύεται τὸ θέμα. Τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ἀνταποκρίνεται ἀπολύτως πρὸς ὅλα τὰ πορίσματα εἰς τὰ ὁποῖα εἰδικαὶ ἐπιτροπαὶ τῆς Κοινωνίας τῶν Ἐθνῶν, κατόπιν μακρᾶς μελέτης, προῆλθον, καὶ διὰ ταῦτα νομίζω ὅτι χρέος δικαιοσύνης ἐπιβάλλει τὴν ἀναγνώρισιν ταύτην. Νομίζω ἐπίσης ὅτι τὰ βασικὰ ζητήματα δι’ αὐτοῦ λύονται ὀρθῶς. Ἠρωτήθη ἀπὸ τοῦ βήματος ἐὰν ἡ Ἀστυνομία τῶν Πόλεων εἶναι δυνατὸν νὰ παράσχῃ ἐγγυήσεις ὡς λογοκριτής. Ἐὰν ἡ Ἀστυνομία Πόλεων ἐπρόκειτο νὰ κρίνῃ μόνη, βεβαίως οὐδεὶς ἐξ ἡμῶν θὰ ἀπεδέχετο ὅτι εἶναι ὁ ἁρμοδιώτερος κριτής. Ἀλλ’ ἡ Ἀστυνομία πόλεων πρόκειται νὰ κρίνῃ κατὰ πρῶτον μόνον βαθμόν. Κατὰ δεύτερον βαθμὸν ὑπάρχει ἐπιτροπὴ συντεθειμένη κατὰ τρόπον παρέχοντα πλήρεις ἐγγυήσεις. Εἶναι ὁ Εἰσαγγελεὺς Πρωτοδικῶν, ὁ παρὰ τῷ ὑπουργείῳ Παιδείας Διευθυντὴς τῆς Παιδείας, ὁ παρὰ τῷ ὑπουργείῳ τῶν Ἐσωτερικῶν τμηματάρχης τῶν πόλεων, ὁ Πρόεδρος τῆς Ἑνώσεως Συγγραφέων, καὶ εἷς ἀντιπρόσωπος τῆς Πανελληνίου κινηματογραφικῆς Ἑνώσεως. Κατὰ τὴν γνώμην μου ἡ ἐπιτροπὴ αὕτη ἀποτελεῖ πλήρη ἐγγύησιν. Φρονῶ ἐν τούτοις ὅτι εἶναι σκόπιμος ἡ ὕπαρξις καὶ ἑνὸς πρώτου βαθμοῦ διὰ λόγους ταχύτητος, διότι εἰς τὰς περισσοτέρας περιπτώσεις εἶναι προφανὲς ὅτι δὲν ὑπάρχει λόγος συγκλήσεως καὶ ἀπασχολήσεως μιᾶς πολυμελοῦς ἐπιτροπῆς. Ἐὰν ὑπάρχει ταινία ἡ ὁποία θὰ προεκάλῃ ζητήματα, τότε βεβαίως τὴν τελικὴν γνώμην δὲν θὰ ἔχῃ ἡ Ἀστυνομία, ἀλλὰ ἡ ἐπιτροπὴ τῆς ὁποίας ἡ σύνθεσις ἐπαναλαμβάνω, εἶναι ἀξιόπιστος. Ἐπίσης φρονῶ ὅτι τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν διὰ τὴν νεότητα, εἶναι μέτρα βάσιμα. Γνωστὸν εἶναι ποία ψυχολογικὴ ὀλεθρία ἐπιρροὴ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀσκηθῇ εἰς τὴν φαντασίαν τῆς νεότητος ἐκ ταινιῶν, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι κατάλληλοι. Καὶ ἑπομένως κατὰ βάσιν αἱ διατάξεις εἶναι ὀρθαί. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τοὺς λειτουργοῦντας κινηματογράφους περὶ τῶν ὁποίων ἐπίσης ὡμίλησαν οἱ κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. ὑπουργὸς εἶχε τὴν πρόνοιαν νὰ προσθέσῃ μίαν διάταξιν ἡ ὁποία πράγματι λύει τὸ ζήτημα. Ὥρισεν ὅτι θὰ ἐπιβληθοῦν εἰς τοὺς λειτουργοῦντας κινηματογράφους μόνον αἱ ἀπολύτως ἀπαραίτητοι μεταβολαὶ διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῶν θεατῶν. Ἡ διάταξις εἰσάγεται σήμερον τὸ πρῶτον καὶ θὰ ἐφαρμοσθῇ, ἀδυνατῶ δὲ νὰ ἐννοήσω ποία γραμματικὴ διατύπωσις θὰ ἦτο καλλιτέρα ταύτης, διὰ νὰ ἀποτελέσῃ ἐπαρκῆ ἐγγύησιν διὰ τὰς ἐπιχειρήσεις. Ἡ μὲν διατύπωσις εἶναι ἀρίστη, ἡ καταστρατήγησις ὅμως εἶναι πάντοτε δυνατή, εἶναι ὅμως ζήτημα διοικήσεως καὶ ὄχι νομοθεσίας. Καθ’ ὅσον ἀφορᾶ τὰς βασικὰς ταύτας διατάξεις, νομίζω ὅτι τὸ νομοσχέδιον, τροποποιηθὲν ἄλλως τε ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἔχει καλῶς. Θὰ εἶχον μόνον νὰ κάμω λεπτομερειακὰς παρατηρήσεις. Εἰς τὸ ἄρθρον 10 ὁρίζεται ὅτι (ἀναγινώσκει) «ἡ ἡλικία θὰ ἐξακριβοῦται δι’ ἐπιδείξεως τοῦ πιστοποιητικοῦ ἡλικίας εἰς τὸν ἀντιπρόσωπον τῆς ἐπιχειρήσεως». Ἡ περικοπὴ αὐτή, εἶναι προφανῶς ὑπόλειμμα τῆς προηγουμένης διατάξεως κατὰ τὴν ὁποίαν ὑπεύθυνος ἦτο ἡ ἐπιχείρησις. Ἀφ’ ἧς ὅμως ἡ διάταξις περὶ εὐθύνης τῆς ἐπιχειρήσεως διεγράφη, εἶναι φυσικὸν νὰ διαγραφῇ καὶ ἡ περικοπὴ αὕτη. Γεννᾶται τὸ ζήτημα: εἶναι ἡ ἀστυνομία εἰς θέσιν νὰ ἐγγυηθῇ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ Νόμου διὰ τὸν ἀποκλεισμὸν τῶν παιδιῶν ἀπὸ ταινίας αἱ ὁποῖαι θὰ ἐκρίνοντο δι’ αὐτὰ ἀκατάλληλοι; Ἡ ἀπάντησις εἶναι πρῶτον, ὅτι ἡ ἀστυνομία ὀφείλει νὰ εἶναι ἐπαρκής. Γνωρίζω τὴν ἔνστασιν τῆς ὑπηρεσίας, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀστυφυλάκων εἶναι ἀνεπαρκής. Ἀλλὰ ἡ ἀπάντησις αὐτὴ εἶναι ἀπαράδεκτος. Ὅταν ἐπιθυμῇ τὸ Κράτος νὰ εἰσαγάγῃ διατάξεις πολιτισμοῦ, πρέπει νὰ ἔχῃ τὴν ἐπάρκειαν νὰ τὰς ἐφαρμόσῃ καὶ εἶναι ἄτοπον διὰ τὸ Κράτος νὰ μεταθέτῃ τὰς ἰδίας εὐθύνας καὶ νὰ βαρύνῃ τὰς ἐπιχειρήσεις μὲ ἔργον καθαρῶς ἀστυνομικόν. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἐπρόκειτο ὁπωσδήποτε νὰ δεχθῶμεν ὅτι ἐνδείκνυται ἡ ἐπιβολὴ κυρώσεων, αὗται πρέπει νὰ εἶναι εἰς βάρος τῶν κηδεμόνων τῶν τέκνων, τὰ ὁποῖα παρὰ εἰς τὴν εἰδικὴν ἐπιγραφὴν ἡ ὁποία θὰ εὑρίσκεται ἐπὶ τῆς ταινίας, παραβιάζοντα τὴν ἀπόφασιν εἰδικῆς ἐπιτροπῆς, θὰ εἰσήρχοντο εἰς τὸν κινηματογράφον. Ὅ,τι κρίνω ἀπαράδεκτον, εἶναι ὅτι αἱ ἐπιχειρήσεις εἶναι δυνατὸν νὰ προσάγωνται καθημερινῶς εἰς τὰ δικαστήρια διότι ἡ ἀστυνομία εἶναι ἀνεπαρκὴς νὰ ἐφαρμόσῃ τὴν διάταξιν ταύτην. Πέραν τούτου ὑπάρχει τὸ ἄρθρον 9, διὰ τοῦ ὁποίου ὑποχρεοῦνται αἱ ἐπιχειρήσεις νὰ προβάλωσιν ὡρισμένας ταινίας δωρεάν, τὰς ὁποίας θὰ ἐπιβάλλῃ τὸ Κράτος. Κατ’ ἀρχὴν ὁ συλλογισμὸς εἶναι ὀρθός, ἀλλ’ εἶναι σκόπιμον νὰ ὁρισθῇ μία χρονικὴ διάρκεια τῆς ταινίας αὐτῆς, διότι δὲν ἀποκλείεται νὰ γίνωνται καταχρήσεις εἰς τὸ μέλλον κατὰ τρόπον ὅστις θὰ ἐζημίωνε τὰς ἐπιχειρήσεις. Διὰ τοῦτο προτείνω νὰ ὁρισθῇ ὅτι αἱ ταινίαι αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπροβάλοντο δωρεὰν κατ’ ἐντολὴν τοῦ Κράτους θὰ ἔχωσι διάρκειαν 5 λεπτῶν τὸ πολύ. Ἐπίσης, καθόσον ἀφορᾷ τὸ ἄρθρον 11, ὁρίζει ὅτι ἡ ἀστυνομία εἰσέρχεται εἰς τὴν αἴθουσαν τοῦ κινηματογράφου μετὰ τοῦ διευθυντοῦ τοῦ κινηματογράφου. Εἶναι ὀρθὸν νὰ ὁρισθῇ ὅτι θὰ εἰσέρχωνται κατὰ τὰ διαλείμματα, καὶ τοῦτο διὰ λόγους τάξεως τῆς παραστάσεως. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἄρθρον 13, τὸ τελευταῖον, τὸ ὁποῖον ἐπεκρίθη, καὶ ἐγὼ συμμερίζομαι τὴν γνώμην ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε δι’ ὑπουργικῶν διατάξεων νὰ καθορισθῶσι λεπτομέρειαι. Ἡ τάξις εἶναι, ὅτι εἰς ὅλους τοὺς νόμους διὰ διαταγμάτων κανονίζονται αἱ λεπτομέρειαι. Καὶ εἰς τὴν παροῦσαν περίπτωσιν νομίζω ὅτι ἡ τροποποίησις αὐτὴ εἶναι ὀρθή. Μετὰ τὰς λεπτομερειακὰς αὐτὰς παρατηρήσεις, συμπεραίνω ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἴσως εἰς ὡρισμένα δευτερεύοντα σημεῖα θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ τύχῃ τροποποιήσεων, κατὰ βάσιν ὅμως εἶναι ὀρθὸν καὶ ὡς τοιοῦτον νομίζω ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ δεκτόν.

§81Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Ἐπιμένω ὡς πρὸς τὴν συνταγματικότητα τῶν πρώτων περιπτώσεων τοῦ ἄρθρου 6, κατὰ τὰς ὁποίας δύναται νὰ ἀπαγορευθῇ ἡ προβολὴ ταινίας ἐφ’ ὅσον ἀποβλέπει εἰς προπαγανδιστικοὺς σκοποὺς ἢ ἄλλως θίγουσα τὴν Ἑλλάδα ἢ ξένην ἐπικρατείαν. Ἐὰν δηλαδὴ μία ταινία θίγῃ ἓν κράτος ξένον, δύναται νὰ ἀπαγορευθῇ. Δὲν νομίζω ὅτι ἐφ’ ὅσον ἡ ἀπαγόρευσις ἀποτελεῖ προλυπτικὴν λογοκρισίαν, δι’ αὐτὸ θὰ ἦτο ἐντὸς τῶν ὁρίων τῆς συνταγματικῆς διατάξεως. Ἔχω τὴν ἀντίληψιν ὅτι πρέπει νὰ τροποποιηθῇ τὸ ἄρθρον 6, διότι ἐὰν πᾶσα φιλολογία προσβάλλουσα τὰ ἤθη ἠδύνατο νὰ περιορισθῇ διὰ προληπτικῆς λογοκρισίας, τότε θὰ ἔπρεπε νὰ τὴν ἐπεκτείνωμεν καὶ εἰς τὰς θεατρικὰς παραστάσεις διότι ἐπ’ αὐτῶν ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι διατάξεις ἐπιβάλλουσαι ἄλλα μέτρα.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§83Π. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ὁ κ. βουλευτὴς ἐκ Μυτιλήνης ὑπεστήριξε τὸ νομοσχέδιον κατὰ τρόπον ὥστε νὰ εἶναι περιττὸν νὰ προσθέσω ἐγὼ τίποτε εἰς ὅσα εἶπε, τὸν εὐχαριστῶ διὰ τὴν ὑποστήριξιν του. Νομίζω πράγματι ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ κατ’ ἀρχὴν εἶναι ὀρθόν. Ἔχει ὡς κύριον σκοπὸν νὰ προστατεύσῃ τὴν νεότητα, ἐπίσης νὰ προστατεύσῃ τοὺς θεατὰς δι’ ὡρισμένων διατάξεων, αἱ ὁποῖαι ἐπιβάλλουν εἰς τοὺς κινηματογράφους νὰ λάβουν ὅλα τὰ μέτρα τὰ ἀπαραίτητα διὰ τὴν ἀσφάλειαν τοῦ κοινοῦ. Ἐπίσης τὸ νομοσχέδιον ἔχει τὸν σκοπὸν νὰ πραγματοποιήσῃ μίαν ὑποχρέωσιν διεθνῆ, τὴν ὁποίαν ἔχομεν ἀναλάβει. Ὡς πρὸς τὰς παρατηρήσεις τὰς ὁποίας ἔκαμαν οἱ ἀξιότιμοι προλαλήσαντες, νομίζω ὅτι ὀρθῶς ὁ κ. ἐκ Μυτιλήνης βουλευτὴς παρετήρησεν ὅτι δὲν ὑπάρχει κανεὶς λόγος νὰ μὴ ἔχωμεν μίαν πρωτοβάθμιον ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία χάριν ταχύτητος θὰ ἐκδικάζῃ ὡρισμένας ὑποθέσεις. Διατί θέλετε νὰ συγκαλέσωμεν μίαν ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία ἕνεκα τῆς βαρύτητος τῶν προσώπων τὰ ὁποῖα θὰ λαμβάνουν μέρος εἰς τὴν ἐπιτροπὴν δὲν θὰ μπορῇ εἰς κάθε στιγμὴν νὰ εἶναι εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ διευθυντοῦ τῆς ἀστυνομίας; Πολλαὶ ὑποθέσεις θὰ τελειώνουν χωρὶς νὰ εἶναι ἀνάγκη νὰ συγκληθῇ ἡ δευτεροβάθμιος ἐπιτροπή. Ἀλλ’ ἡ δευτεροβάθμιος ἐπιτροπὴ θὰ παρέχῃ κάθε ἐγγύησιν εἰς τοὺς κινηματογράφους. Νομίζω, ἑπομένως, ὅτι καλῶς ἔχουσιν αἱ διατάξεις τοῦ Νομοσχεδίου. Νομίζω ἐπίσης ὅτι τὸ ἄρθρον 2, τὸ ὁποῖον προνοεῖ περὶ τῶν κινηματογράφων, ἔλαβεν ἐπαρκῶς ὑπ’ ὄψιν τὰ δικαιώματα τῶν κινηματογράφων. Λαμβάνομεν ὡρισμένα μέτρα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λάβωμεν διὰ τὴν ἀσφάλειαν τοῦ κοινοῦ. Συχνὰ μοῦ ἔκαμαν παραστάσεις διότι τὰ ὄργανα τῆς ἐξουσίας λαμβάνουν μέτρα, τὰ ὁποῖα δὲν δικαιολογοῦνται ὡς πρὸς τὴν ἀσφάλειαν. Παρατηρῶ ὅτι τὸ ἄρθρον 3 παραπέμπει τὰς ὑποθέσεις αὐτὰς εἰς τὸ συμβούλιον τοῦ ἄρθρου 2, τὸ ὁποῖον ἀπαρτίζεται ἀπὸ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα παρέχουν κάθε ἐγγύησιν εἰς τὴν ἐπιχείρησιν. Φρονῶ ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ καλῶς ἔχει. Μοῦ παρετήρησαν ἐπίσης ὅτι ὀρθὸν θὰ ἦτο νὰ κατεβάσωμεν τὴν ἡλικίαν τῶν νέων μέχρι τοῦ 12ου ἔτους ἀντὶ τοῦ 15 ἔτους. Δὲν νομίζω ὅτι τοῦτο εἶναι ὀρθόν. Τὸ νομοσχέδιον ὁμιλεῖ περὶ παραστάσεων ὅπου μποροῦν οἱ νέοι νὰ πηγαίνωσιν ἐλευθέρως ἢ ὅταν εἶναι μὲ τοὺς κηδεμόνας των ἢ γονεῖς. Τέλος ὅταν οἱ νέοι ἔχωσι φθάσει μίαν ἡλικίαν ὁπωσδήποτε μεγάλην θὰ μπορέσουν καὶ μόνοι των νὰ πηγαίνουν εἰς τὰς παραστάσεις τοῦ κινηματογράφου. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 10ου ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς ἐκ Μυτιλήνης μοῦ ἔφερε μερικὰς παρατηρήσεις αἱ ὁποῖαι θεωρητικῶς εἶναι ἀπολύτως ὀρθαί. Δὲν εἶναι σωστὸ νὰ εἶναι ὑπεύθυνος ὁ ἐπιχειρηματίας διὰ τὴν τήρησιν ὡρισμένων διατάξεων τοῦ νόμου. Βεβαίως αἱ ἀστυνομικαὶ ἀρχαὶ ὀφείλουν νὰ ἐπιβλέπουν τὴν ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων αὐτῶν καὶ ἐν γένει τὴν τήρησιν τῶν νόμων. Ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι κατ’ ἀρχὴν ὁ ὑπεύθυνος εἶναι πρὸ παντὸς ὁ ἐπιχειρηματίας. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ: Πῶς θὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος ἐὰν πρέπῃ ἕνας ἀστυνομικὸς νὰ κάθεται εἰς τὸ ταμεῖον καὶ νὰ ἐπιβλέπῃ τὴν ἔκδοσιν τῶν εἰσητηρίων. Νομίζω ὅτι εἶναι πολὺ πρακτικὸν ὁ ταμίας ὁ ὁποῖος ἐκδίδει τὰ εἰσιτήρια νὰ ζητῇ ταὐτοχρόνως ἀπὸ τὰ παιδιὰ νὰ παρουσιάζουν τὸ δελτίον ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ὁποίου θὰ ἐξακριβωθῇ ἡ ἡλικία των. Τοῦτο εἶναι πρακτικώτερον. Καὶ νομίζω ὅτι δὲν εἶναι σωστὸ νὰ ἔχωμεν διαρκῶς ἐπεμβάσεις ἑνὸς ἀστυνομικοῦ ὀργάνου τὸ ὁποῖον θὰ σταματᾷ τὰ παιδιὰ εἰς τὴν εἴσοδον τοῦ κινηματογράφου. Ἀλλὰ δὲν ἔχω οὐδεμίαν ἀντίρρησιν νὰ ἐξετασθῇ τὸ ζήτημα αὐτό, καὶ εἰς τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν θὰ λάβω ὑπ’ ὄψει μου τὰς παρατηρήσεις αὐτάς.

§84Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Διατί νὰ μὴ τεθῇ πταισματικὴ παράβασις τῶν κηδεμόνων καὶ οὕτω νὰ εἰδοποιοῦνται καὶ αὐτοὶ ἀπὸ τὴν ἀστυνομικὴν ἀρχὴν καὶ νὰ τιμωρῶνται;

§85Π. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Νομίζω ὅτι ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου μποροῦμεν εἰς τὴν 2αν ἀνάγνωσιν νὰ ἐπιφέρωμεν τὰς ἀπαραιτήτους τροπολογίας. Μένει πρὸς ἐξέτασιν ἕνα ζήτημα ἀκόμη. Ἀναγνωρίζω ὅτι τὸ νομοσχέδιον δέον νὰ σταλῇ εἰς τὴν ἐπιτροπὴν ἡ ὁποία συνεδριάζει εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης, τῆς ὁποίας πρέπει νὰ ζητηθῇ ἡ γνώμη. Θὰ ἐπρότεινα εἰς τὴν Βουλὴν νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν καὶ νὰ τὸ παραπέμψωμεν εἰς τὴν εἰδικὴν ἐπιτροπὴν ἡ ὁποία ἑδρεύει εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης.

§86Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. Φρονῶ ὅτι εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 8 πρέπει νὰ προστεθῇ καὶ ὁ πρόεδρος τῆς ἐπιτροπῆς τῆς σχετικῆς πρὸς προστασίαν τοῦ παιδικοῦ κινηματογράφου. Πρέπει προσέτι νὰ τροποποιηθῇ ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 13, δηλ. ὄχι ὑπουργικὴ διαταγή, ἀλλὰ διάταγμα νὰ κανονίζῃ τὰς λεπτομερείας. Νὰ ἐπιμείνετε εἰς τὴν εὐθύνην τοῦ ἐπιχειρηματίου, διότι ἄλλως ἡ διάταξις περὶ νεότητος θὰ μείνῃ νεκρά.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐπεραιώθη. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι)

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προσλήψεως πολιτικῶν ὀδοντοϊατρῶν εἰς τὸ Π. Ναυτικόν».

§89Π. ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΗΣ. Νὰ αὐξηθῇ τὸ ποσόν. Δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ 1200 δραχ. νὰ εὕρητε ἰατρούς. Θὰ προσέλθωσιν ὀδοντοϊατροί, ἀλλὰ θὰ εἶναι ἀπὸ ἐκείνους ποὺ ἀνεβαίνουν εἰς τὸ ἁμάξι.

§90Δ. ΜΠΟΤΣΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν). Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δώσωμεν περισσότερα.

§91Π. ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἂς ἀναβληθῇ καλύτερα.

§92Δ. ΜΠΟΤΣΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν). Ἂς ἀναβληθῇ.

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναθεωρήσεως ἐπιβληθέντων, κατὰ τὴν ἐν ἔτει 1926 ταξινόμησιν κτηνῶν καὶ ὀχημάτων, προστίμων». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου ΓΤΙΕʹ περὶ καταμετρήσεως τῶν ἐμπορικῶν πλοίων καὶ τοῦ ἀπὸ 28)9)25 Ν. Δ. περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου ΓΤΙΕʹ. (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως καταβολῆς δραχ. 39650 εἰς στρατολογηθέντας κατὰ τὸ ἀντεπαναστατικὸν κίνημα 1923 ἐν τῷ Νομῷ Ἡρακλείου». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον)

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβαλλομένων προτάσει τῶν ἁρμοδίων ὑπουργῶν τῶν ὑπολοίπων νομοσχεδίων, λύεται ἡ συνεδρίασις τῆς Βουλῆς δι’ αὔριον καὶ ὥραν 4½ μ. μ. (Ὥρα 7 μ. μ.)