1929.06.21

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 109

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 21 ΙΟΥΝΙΟΥ 1929

Προεδρία κ. Ι. ΤΣΡΜΩΚΟΥ

(Ὥρα 5 μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ν’ ἀναγνωσθῶσι τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. (Ἀναγινώσκονται καὶ ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως).

§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: Ὁ κ. Κ. Σπυρίδης (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 13 Νοεμβρίου 1927 περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 2 Ἰουλίου 1926 περὶ συστάσεως κεντρικοῦ ταμείου ἀσφαλείας κατὰ χαλάζης καὶ παγετῶν». Ὁ κ. Σ. Γονατᾶς (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας) ὑποβάλλει σχέδια νόμου. 1) Περὶ ἐξασφαλίσεως ἀτμοπλοϊκῆς συγκοινωνίας. καὶ 2) Περὶ συστάσεως γραφείου παρακολουθήσεως κατασκευῆς ἐσωτερικῶν ἠλεκτρικῶν ἐγκαταστάσεων ἐν τῇ περιοχῇ Ἀθηνῶν. Ὁ κ. Π. Ἀργυρόπουλος (Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν) ὑποβάλλει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Βουλγαρίας συμβάσεως ἐκδόσεως τῆς 21 Φεβρουαρίου 1929». Ὁ κ. Κ. Σπυρίδης (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας) ὑποβάλλει τὰ κάτωθι σχέδια νόμου. 1) Περὶ ἐπιστημονικῆς ἐκμεταλλεύσεως αὐτοκαλλιεργουμένων κτημάτων. καὶ 2) Περὶ προσαυξήσεως τῆς ἐπιδικασθείσης ἀποζημιώσεως λειβαδίων τινων ἀπαλλοτριωθέντων κατὰ τὸν ἀγροτικὸν νόμον 2052. Ἡ ἐπὶ τῆς Γεωργίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν κάτωθι σχεδίων νόμων. 1) Περὶ μέτρων προστασίας τῆς μαστίχης Χίου. 2) Περὶ ῥυθμίσεως ἀνωμάλων δικαιοπραξιῶν εἰς τὰς Νέας Χώρας. 3) Περὶ ῥυθμίσεως κληρονομικῶν δικαιωμάτων τῶν ἀνταλλαξίμων. 4) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 25 Αὐγούστου 1925 Ν.Δ. περὶ κυρώσεως ἀνωμάλων δικαιοπραξιῶν ἐπὶ ἀκινήτων ἐν ταῖς Νέαις Χώραις. καὶ 5) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 9 Ὀκτωβρίου 1926 Ν.Δ. περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἀπὸ 3 Ἀπριλίου 1925 ψηφίσματος τοῦ ἀπὸ 26 Αὐγούστου 1925 Ν.Δ. περὶ ἀνωμάλων δικαιοπραξιῶν. Ἡ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπισκευῆς τοῦ καταστήματος τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν».

§3Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. (Πρόεδρος τῆς Βουλῆς). Μετὰ λύπης ἀναγγέλω τὸν θάνατον τοῦ μεγατίμου πολίτου τῆς Ἑλλάδος Ἐμμανουὴλ Μπενάκη. Ὑπῆρξεν οὗτος εἷς ἐκ τῶν συντελεστῶν τοῦ μετὰ τὸ 1909 ἀνορθωτικοῦ ἀγῶνος. Μετέσχε τῶν ἐργασιῶν τοῦ σώματος ἡμῶν ἐκλεγεὶς βουλευτὴς Ἀθηνῶν. Ἐγένετο πρῶτος ὑπουργὸς τοῦ ὑπουργείου ἐμπορίου, βιομηχανίας καὶ γεωργίας. Μετὰ ταῦτα ἀνῆλθεν εἰς τὸ ἀξίωμα τοῦ δημάρχου Ἀθηναίων. Ἐκεῖνο ὅμως τὸ ὁποῖον ἐχαρακτήρισε τὸν βίον τοῦ θανόντος ἀνδρὸς ἰδίᾳ κατὰ τὴν τελευταίαν 20ετίαν ἦτο ἡ ἄμετρος προθυμία καὶ ἡ παιδικὴ χαρὰ μετὰ τῆς ὁποίας ἐσκόρπιζε τὰ πλούτη του πρὸς ἐθνικοὺς σκοποὺς καὶ πρὸς πᾶσαν ἀγαθοεργίαν. Πλούσιος, χαίρων μόνον ὅταν ἀνεκούφιζε τὴν πενίαν τῶν ἄλλων, εὐτυχὴς εὑρίσκων τὴν ψυχικὴν γαλήνην ὅταν ἐπαρηγόρει καὶ ἐβοήθει τοὺς δυστυχεῖς. Μέγας ἀλτρουϊστής, εὐγενὴς τύπος ἀληθινοῦ πατριώτου καὶ χριστιανοῦ. Τὰ χαρίσματα ταῦτα κατέταξαν τὸν ἄνδρα μεταξὺ τῶν μεγάλων ἐθνικῶν εὐεργετῶν. Διὰ τὸν θάνατον τοιούτου ἀνδρὸς ἐνόμισα ἐπιβεβλημένην τὴν συμμετοχὴν εἰς τὸ γενικὸν—πανελλήνιον—πένθος τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων. Διὰ τοῦτο ἔσπευσα ἅμα τῷ ἀγγέλματι τοῦ θανάτου νὰ συλλυπηθῶ διὰ τοῦ ἀντιπροέδρου κ. Ἀργυροπούλου τὴν οἰκογένειαν τοῦ μεταστάντος καὶ κατέθεσα στέφανον βαρύτιμον ἐπὶ τῆς σωροῦ καὶ θέλω παρακολουθήσῃ τὴν κηδείαν αὐτοῦ. Ἐνόμισα, ὅτι τοῦτο πράττων διερμηνεύω τὴν γνώμην τῆς Βουλῆς. Καὶ παρακαλῶ ἀκόμη τὴν Βουλὴν νὰ συγκατατεθῇ ὅπως εἰς ἔνδειξιν μείζονος πένθους λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν καὶ δώσωμεν τὴν εὐκαιρίαν καὶ εἰς τοὺς κυρίους βουλευτὰς νὰ παρακολουθήσουν τὴν κηδείαν τοῦ μεταστάντος.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα.

§5Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ ἐκλιπόντος μεγάλου Ἕλληνος ἡ Ἑλληνικὴ κοινωνικὴ εὐποιΐα ἔχασε τὸν εὐγενέστερον αὐτῆς ἐκπρόσωπον. Αὐτοδημιούργημα τῆς ἰδίας αὐτοῦ προσπαθείας ἐτίμησε τὴν Ἑλλάδα εἰς τὸ στάδιον τῆς διεθνοῦς οἰκονομικῆς πάλης καὶ ἀπέδειξεν εἰς τοὺς κεφαλαιοκράτας τὴν ἀξίαν τοῦ κεφαλαίου, ὅταν δι’ αὐτοῦ ἐπιδιώκεται ἡ ἐξυπηρέτησις τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου. Ὁ θάνατος αὐτοῦ ἀποτελεῖ ὄντως ἐθνικὴν ἀπώλειαν. Ἡ δημοκρατικὴ ἕνωσις συμμετέχουσα εἰς τὸ ἐκδηλούμενον ἐθνικὸν πένθος εὔχεται, ὅπως τὸ παράδειγμα τοῦ ἐκλιπόντος εὕρῃ μιμητὰς ἐν κοινωνίᾳ ἥτις ὑπὲρ πᾶσαν ἄλλην ἔχει ἀνάγκην συνδυαλλαγῆς τοῦ πλούτου μὲ τὴν κοινωνικὴν δυστυχίαν.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν Δευτέραν.