1929.06.07

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 99η

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 7 ΙΟΥΝΙΟΥ 1929

Προεδρία κ. Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΥ

(Ὥρα 5 μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ν’ ἀναγνωσθῶσι τὰ πρακτικά. (Ἀναγινώσκονται καὶ ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως).

§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὸ κάτωθι ἔγγραφον. (ἀναγινώσκει). Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ἰουνίου 1929 Πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσω ὑμᾶς, ὅπως εὐαρεστούμενοι ἀνακοινώσητε εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ὁ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας διὰ διατάγματος ὑπὸ σημερινὴν ἡμερομηνίαν ηὐηρεστήθη ν’ ἀποδεχθῇ τὴν ὑποβληθεῖσαν Αὐτῷ παραίτησιν τοῦ Προέδρου τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ὑπουργοῦ ἄνευ χαρτοφυλακίου κ. Ἐλευθερίου Κ. Βενιζέλου καὶ τῶν ὑπουργῶν τῶν Ἐξωτερικῶν κ. Ἀλ. Καραπάνου, τῆς Δικαιοσύνης κ. Π. Πετρίδου, τῶν Ἐσωτερικῶν κ. Κ. Ζαβιτζιάνου, τῶν Οἰκονομικῶν κ. Γ. Μαρῆ, τῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων κ. Κ. Γόντικα, τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας κ. Π. Βουρλούμη, τῆς Συγκοινωνίας κ. Ἀντ. Χρηστομάνου, τῆς Γεωργίας κ. Ἰω. Κανναβοῦ, τῆς Ὑγιεινῆς Προνοίας καὶ Ἀντιλήψεως κ. Ἐμμ. Ἐμμανουηλίδου, τῶν Στρατιωτικῶν κ. Θ. Σοφούλη, τῶν Ναυτικῶν κ. Περ. Ἀργυροπούλου, τῶν ὑπουργῶν Γεν. Διοικητῶν, Θεσσαλονίκης κ. Π. Καλλιδοπούλου, Κρήτης κ. Γ. Κατεχάκη καὶ Θράκης κ. Θ. Θεοφυλάκτου, τῶν ὑφυπουργῶν, παρὰ τῷ Πρωθυπουργῷ κ. Ἀχ. Παπαδάτου, τῆς Ὑγιεινῆς κ. Ἀπ. Δοξιάδου καὶ τῶν Στρατιωτικῶν κ. Θ. Μανέττα, ὡς καὶ τοῦ ὑπουργοῦ Γενικοῦ Διοικητοῦ Ἠπείρου κ. Ἀχ. Καλεύρα, καὶ διώρισεν Πρόεδρον τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ὑπουργὸν ἄνευ χαρτοφυλακίου τὸν κ. Ἐλευθέριον Κ. Βενιζέλον, ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν τὸν κ. Π. Ἀργυρόπουλον, τῆς Δικαιοσύνης τὸν κ. Δ. Δίγκαν, τῶν Ἐσωτερικῶν τὸν κ. Κ. Ζαβιτζιᾶνον, τῶν Οἰκονομικῶν τὸν κ. Γ. Μαρῆν, τῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων τὸν κ. Κ. Γόντικαν, τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας τὸν κ. Π. Βουρλούμην, τῆς Συγκοινωνίας τὸν κ. Στυλ. Γονατᾶν, τῆς Γεωργίας τὸν κ. Κ. Σπυρίδην, τῆς Ὑγιεινῆς, Προνοίας καὶ Ἀντιλήψεως τὸν κ. Ἐμμ. Ἐμμανουηλίδην, τῶν Στρατιωτικῶν τὸν κ. Θ. Σοφούλην καὶ τῶν Ναυτικῶν τὸν κ. Δ. Μπότσαρην, ὑπουργοὺς Γενικοὺς Διοικητάς, Θεσσαλονίκης τὸν κ. Ἰω. Κανναβὸν καὶ Κρήτης τὸν κ. Γ. Κατεχάκην. Ὑφυπουργούς, παρὰ τῷ Πρωθυπουργῷ τὸν κ. Ἀχ. Παπαδᾶτον, τῶν Οἰκονομικῶν τὸν κ. Β. Δελληγιάννην, τῆς Συγκοινωνίας τὸν κ. Β. Καραπαναγιώτην, Ὑγιεινῆς τὸν κ. Ἀντ. Χρηστομᾶνον, τῶν Στρατιωτικῶν τὸν κ. Θ. Μανέτταν καὶ ὑφυπουργὸν καὶ Γενικὸν Διοικητὴν Ἠπείρου τὸν κ. Α. Καλεύραν. Δεχθῆτε, ἀξιότιμε κ. Πρόεδρε, τὴν διαβεβαίωσιν τῆς ἐξαιρέτου πρὸς ὑμᾶς ὑπολήψεώς μου. Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου Ἐλευθέριος Κ. Βενιζέλος.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔχει τὸν λόγον.

§4Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Κύριοι βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις ἡ ὁποία ἐμφανίζεται σήμερον ἐνώπιόν σας δὲν πρόκειται νὰ ἐκθέσῃ πρόγραμμα πρὸς ἐφαρμογήν, διότι κατ’ οὐσίαν ἡ νέα Κυβέρνησις εἶναι συνέχεια τῆς παλαιᾶς μὲ τὰς προσωπικὰς μεταβολάς, τὰς ὁποίας ἐπέβαλεν ἡ ἀνάγκη τῆς ἀντιπροσωπεύσεως καὶ τοῦ βʹ νομοθετικοῦ σώματος εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Ἀλλὰ τῆς ἀνασυγκροτήσεως τῆς Κυβερνήσεως ἐπωφελήθην, διὰ νὰ πληρώσω δύο κενὰς θέσεις ὑφυπουργῶν ὑπαρχούσας εἰς τὰ δύο ὑπουργεῖα, τῆς Συγκοινωνίας καὶ τῶν Οἰκονομικῶν. Εἶναι φυσικὸν ἴσως νὰ κατηγορηθῶ διὰ σπατάλην δι’ αὐτό, ἀλλ’ εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἡ κοινὴ γνώμη εἰς αὐτὸ θὰ ἐπιδοκιμάσῃ τὴν ἐνέργειάν μου ἐν προκειμένῳ, διότι ὁ διορισμὸς αὐτὸς καθιστᾷ περιττὸν τὸν Γεν. Γραμματέα τῶν ὑπουργείων αὐτῶν, οὕτως ὥστε ἡ ὅλη δαπάνη θὰ συνίσταται εἰς μόνην τὴν διαφορὰν τοῦ μισθοῦ τοῦ ὑφυπουργοῦ ἀπὸ τοῦ γεν. γραμματέως καὶ εἰς τὸ αὐτοκίνητον. Ὥστε μὲ σχετικῶς μικρὰν δαπάνην, θὰ ἔχωμεν τὴν ἀποτελεσματικότητα τῆς διοικήσεως τῶν δύο αὐτῶν ὑπουργείων οὐσιωδῶς. Ἐπωφελοῦμαι τῆς εὐκαιρίας τῆς ἀνόδου μου εἰς τὸ βῆμα, διὰ νὰ ὑποβάλω ὑπὸ τὴν ψῆφον τῆς Βουλῆς σχέδιον νόμου, διὰ τοῦ ὁποίου τὸ ὑφυπουργεῖον τῆς Ὑγιεινῆς ἀποσπᾶται ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς, Προνοίας καὶ Ἀντιλήψεως, καθιστάμενον αὐτοτελὲς ὑπουργεῖον. Τοῦ ὑπουργείου τούτου ὁ ὑπουργὸς θὰ εἶναι προσωπικῶς ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἔχων παρ’ αὐτῷ ὑφυπουργὸν ἀναπληροῦντα αὐτὸν καθ’ ὅλην τὴν ἔκτασιν τῶν καθηκόντων του. Ἡ ἀνάληψις αὕτη τοῦ ὑπουργείου τούτου ἀπὸ τόν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως γίνεται διὰ δύο λόγους: πρῶτον διὰ νὰ ἐξαρθῇ εἰς τὰ ὄμματα ὅλου τοῦ λαοῦ ἡ σημασία ἡ μεγάλη, ἡ ὁποία ἀποδίδεται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ πρέπει νὰ ἀποδίδῃ καὶ ὁ λαὸς εἰς τὰ ζητήματα τῆς Δημοσίας ὑγείας· καὶ δεύτερον διὰ τὸν ἀποτελεσματικὸν συντονισμὸν τῶν διαφόρων ὑπηρεσιῶν, αἱ ὁποῖαι ἔχουσι σχέσιν μὲ τὴν ὑγείαν, ἀλλ’ αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται ἐγκατεσπαρμέναι εἰς διάφορα ὑπουργεῖα. Βέβαια οὐσιαστικὸς ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς θὰ εἶναι ὁ συνάδελφός μου κ. Χρηστομᾶνος, ὑπὸ τὸν τίτλον τοῦ ὑφυπουργοῦ, καὶ αἰσθάνομαι τὸ καθῆκον νὰ τοῦ ἀπευθύνω ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου καὶ δημοσία τὰς πολλὰς εὐχαριστίας, διότι ἀφοῦ διηύθυνεν ἐπιτυχῶς ἐπὶ 11 ὅλους μῆνας ἓν ἀπὸ τὰ κυριώτερα ὑπουργεῖα μας, ἐδέχθη ν’ ἀναλάβῃ σήμερον τὴν διεύθυνσιν τοῦ ὑπουργείου τούτου ὑπὸ τὸν μετριόφρονα τίτλον τοῦ ὑφυπουργοῦ, διότι καθὼς μοῦ ἐδήλωσε θεωρεῖ καθῆκον, ἐφ’ ὅσον κρίνεται χρήσιμος διὰ μίαν ὡρισμένην ὑπηρεσίαν, νὰ παράσχῃ αὐτήν, ἔστω καὶ ἂν πρόκειται νὰ μὴ ἔχῃ οὔτε τὸν τίτλον ὑφυπουργοῦ, ἀλλ’ ἁπλῶς τὸν τίτλον ἑνὸς ἀνωτέρου ὑπαλλήλου· καὶ ἡ ἀντίληψις αὐτὴ τοῦ καθήκοντος πρὸς τὴν χώραν εἶναι ἓν πρᾶγμα τὸ ὁποῖον νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐξαρθῇ. Ἡ δαπάνη ἐκ τῆς ἱδρύσεως αὐτοῦ τοῦ ὑπουργείου, ὑπολογίζεται εἰς δραχμὰς 430.000, ἀλλὰ δὲν εἶναι βέβαια αὐτὴ ἡ δαπάνη μόνον, ὅπως προσεχῶς θὰ λάβωμεν τὴν εὐκαιρίαν νὰ εἴπωμεν εἰς τὴν Βουλήν, εἰσηγούμενοι τὰ τῆς νέας ὀργανώσεως τῆς ὑγιεινῆς. Αἱ ὑπὲρ αὐτῆς δαπάναι θὰ εἶναι σπουδαῖαι, μέλλουσαι νὰ ἀνέλθουν μετὰ μίαν τετραετίαν εἰς 48.000.000. Ἡ Κυβέρνησις πιστεύει, ἔχει πεποίθησιν, ὅτι τὸ ποσὸν τοῦτο, τό ὁποῖον κατὰ τὸ πρῶτον ἔτος ἀνέρχεται εἰς ὀλιγώτερον τοῦ ἑνὸς ἑκατομμυρίου, πρόκειται νὰ ἐξοικονομηθῇ ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ ἄνευ ἐπιβολῆς νέων φόρων. Θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλήν, ὅπως δεχθῇ νὰ χαρακτηρισθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ὑπηρεσιακόν. Παρεπέμφη ἤδη εἰς τὴν ἐπιτροπήν.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἤδη εἶναι ἕτοιμον.

§6Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Καὶ νὰ ψηφισθῇ εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι, εἶναι εἰς μίαν ἀνάγνωσιν.

§8Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Αὐτὸ ἤθελα νὰ εἴπω. Τώρα μὲ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ πολιτεύματος, ἡ ὁποία ἐπετελέσθη εὐτυχῶς κατὰ τὰς ἡμέρας αὐτάς, ἡ Κυβέρνησις αἰσθάνεται καθῆκον, νὰ βεβαιώσῃ τὴν Βουλήν, ὅτι θὰ πράξῃ κἄθε τι ποὺ τῆς εἶναι δυνατόν, διὰ νὰ φανῇ ἀξία τῆς ἐμπιστοσύνης τὴν ὁποίαν ἐξεδήλωσε πρὸς αὐτὴν ὁ λαὸς εἰς τὰς δύο ἐκλογάς, κατὰ τὰς πρὸ δεκαμήνου βουλευτικὰς ἐκλογὰς καὶ κατὰ τὰς ἐκλογὰς τῆς Γερουσίας.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Παπαναστασίου ἔχει τὸν λόγον.

§10Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ὅπως εἶπεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις δὲν διαφέρει, ὅσον ἀφορᾷ τοὺς σκοποὺς ἀπὸ τὴν προκάτοχουν Κυβέρνησιν, παρὰ μόνον ὅσον ἀφορᾷ τὴν μεταβολὴν εἰς μερικὰ πρόσωπα. Ἡ μεταβολὴ αὕτη δὲν νομίζω, ὅτι δύναται νὰ προκαλέσῃ γενικωτέραν συζήτησιν, εἶναι ζήτημα ἀφορῶν ἀποκλειστικῶς τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸ πλειοψηφοῦν κόμμα καὶ δὲν παρίσταται ἀνάγκη καμμία εὐρυτέρας συζητήσεως ἐντὸς τῆς Βουλῆς. Ἐπίσης ἡ αὔξησις τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ὑπουργείων δὲν νομίζω, ὅτι θὰ προκαλέσῃ συζήτησιν. Νομίζομεν, ὅτι ἑκάστη Κυβέρνησις πρέπει νὰ ἔχῃ κἄποιαν εὐκολίαν εἰς τὸν καθορισμὸν τῶν ὑπουργείων καὶ τῶν ὑφυπουργείων, διὰ νὰ ἐκπληρώσῃ καὶ τὸν προρισμόν της. Ὄταν μία Κυβέρνησις διευθύνῃ ὅλας τὰς τύχας τοῦ Κράτους, πρέπει νὰ ἔχῃ αὐτὴν τὴν εὐκολίαν τοῦ διορισμοῦ Ὑπουργῶν καὶ Ὑφυπουργῶν, ὅταν νομίζῃ ὅτι οἱ διορισμοὶ αὐτοὶ συντελοῦν εἰς τὴν πραγματοποίησιν τοῦ προγράμματός της, καὶ διὰ τοῦτο ἡ θέσις ὑμῶν ἀπέναντι τῆς Βουλῆς δὲν εἶναι ἀνάγκη ν’ ἀποτελέσῃ καμμίαν μεταβολήν.

§11Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Τυπικῶς εἴμεθα νέα Κυβέρνησις καὶ νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή.

§12Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Μάλιστα.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐκφράζει τὴν ἐμπιστοσύνην της πρὸς τὴν Κυβέρνησιν; Παρακαλοῦνται οἱ παραδεχόμενοι νὰ ἐγερθῶσιν. (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι)

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: — Ὁ πρόεδρος τῆς κοινότητος Δεσφίνης, ὑποβάλλει ψήφισμα κοινοτικοῦ συμβουλίου παρακαλοῦντος, ὅπως συστηθῇ ἀστυνομικὸν τμῆμα ἐν Δεσφίνῃ. — Οἱ ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ τῶν Ἑλληνικῶν σιδηροδρόμων παθόντες ὑπάλληλοι παρακαλοῦν, ὅπως ἀνακληθοῦν εἰς τὰς θέσεις των ἢ δοθῇ αὐτοῖς ἐπαρκὴς σύνταξις. — Ὁ κτηματικὸς σύνδεσμος Θεσσαλονίκης παρακαλεῖ, ὅπως εἰς τὸν νόμον ἐπιβολῆς φόρου μεταβιβάσεως ἀκινήτων ἐπέλθῃ τροποποίησις εὐνοοῦσα τοὺς ἰδιοκτήτας. — Κάτοικοι Καρδίτσης παρακαλοῦν, ὅπως ἀντισταθῇ ὁ διεθυντὴς τοῦ ταμείου, ὡς καταχρώμενος τῆς ἐξουσίας αὐτοῦ, ὡς πρὸς τὸν τρόπον τῆς εἰσπράξεως τῶν φόρων. — Κάτοικοι κοινότητος Ἀλιστράτης παρακαλοῦν, ὅπως διατεθῇ πίστωσις καὶ διὰ τὴν ἵδρυσιν τοῦ σχολείου αὐτῶν. — Κάτοικοι Τυρνάβου Κονίτσης διαμαρτύρονται κατὰ τῆς ἐπιμελητείας ἐποικισμοῦ, ἀπαλλοτριωσάσης καλλιεργημένας γαίας καὶ ἀφήσασα αὐτοὺς ἄνευ πόρου ζωῆς. — Ὁ ἐμπορικὸς καὶ ἐπαγγελματικὸς κόσμος Κομοτινῆς διαμαρτύρεται διὰ τὴν μεταφορὰν τῆς σιταγορᾶς ἐκ τῆς πλατείας Βουλγαροκτόνου εἰς ἀπομεμονωμένον μέρος. — Τὸ συνδικάτον ὑπαλλήλων ναυτικῶν ἐπιχειρήσεων Θεσσαλονίκης, παρακαλεῖ ὅπως μὴ ἀνατεθῇ τὸ ἐκφορτωτικὸν ζήτημα εἰς τὴν ἐλευθέραν ζώνην Θεσσαλονίκης. — Τὸ ἐμπορικὸν καὶ βιομηχανικὸν ἐπιμελητήριον Καλαμῶν παρακαλεῖ ὅπως μὴ συσταθῇ αὐτόνομος συκικὸς ὀργανισμὸς ὡς μέλλων νὰ ἐπιβαρύνῃ τὸ εἶδος διὰ νέας φορολογίας. — Ὁ κτηματικὸς σύνδεσμος Θεσσαλονίκης διαμαρτύρεται, διότι τὸ ὑπουργεῖον τῆς Συγκοινωνίας δὲν ἔδωκεν εἰσέτι τὴν ἄδειαν ἀναθέσεως προμηθείας μηχανημάτων κλπ., διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων ἀποχετεύσεων. — Ἀστικαὶ ἑνώσεις Αἰγίου καὶ Ζακύνθου παρακαλοῦν νὰ ψηφισθῇ τάχιστα τὸ νομοσχέδιον «περὶ μέτρων ἀσφαλείας κλπ.» ἀντιθέτως τὸ ἐργατικὸν σωματεῖον Θεσσαλονίκης παρακαλεῖ ὅπως μὴ ψηφισθῇ. — Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Θεολογίτης καταθέτει τηλεγράφημα προσφύγων Καβάλλας παρακαλούντων, ὅπως μὴ κατεδαφισθῶσι καταστήματά τινα αὐτῶν χαρακτηρισθέντα ὡς κατεδαφιστέα. — Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Θεολογίτης καταθέτει τηλεγραφήματα ἑνώσεως συνεταιρισμῶν καὶ τῶν γεωργικῶν ἐπιμελητηρίων Καβάλλας διαμαρτυρομένων διὰ τήν ἀπομάκρυνσιν ἐκ τοῦ γραφείου καπνοῦ τοῦ γεωπόνου Σπύρου. — Οἱ γεωργικοὶ συνεταιρισμοὶ καὶ λαϊκὰ ταμεῖα Θεσσαλονίκης, Μουδανιῶν, Μεσσήνης κλπ. παρακαλοῦν, ὅπως ἡ Κυβέρνησις συνεπὴς πρὸς τὸ πρόγραμμα αὐτῆς ἀναθέσει τὴν διοίκησιν τῆς Γεωργικῆς Τραπέζης εἰς τὸν κ. Μυλωνᾶν. — Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Θεολογίτης καταθέτει τηλεγράφημα καπνεργατικῆς ἑνώσεως Καβάλλας, παρακαλούσης, ὅπως πρόσφυγές τινες μέλη αὐτῆς ἐγκατασταθοῦν εἰς ὑποδεικνυομένας ὑπ’ αὐτῆς οἰκίας. — Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Καλογερᾶς καταθέτει αἴτησιν Γ. Παχυνάκη παρακαλοῦντος, ὅπως θεωρηθῶσι ἔγκυροι αἱ ἐκπρόθεσμοι δηλώσεις, διὰ τὰς ἀπαιτήσεις τῶν Χριστιανῶν ἔναντι τῶν ἀνταλλαχθέντων Ὀθωμανῶν. — Ὁ σύνδεσμος τραπεζιτικῶν ὑπαλλήλων Θεσσαλονίκης παρακαλεῖ ὅπως μὴ ληφθῇ ὑπ’ ὄψει εἰς τὸ νομοσχέδιον περὶ ὑποχρεωτικῆς προσλήψεως ἐφέδρων κλπ. ἡ προτεινομένη ὑπ’ αὐτῶν τροπολογία. — Διάφοροι συνελεύσεις καὶ σύλλογοι πολεμοπαθῶν Κομοτινῆς καὶ Καβάλλας παραπονοῦνται, διότι διὰ τῶν ἀπόψεων τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτῶν δὲν ἱκανοποιοῦνται τὰ συμφέροντά των. — Ἐμπορικοὶ σύλλογοι ἐκτελωνισταὶ καὶ σύνδεσμοι ἐκφορτωτῶν Πειραιῶς, Ξάνθης, Σύρου, Μεσολογγίου καὶ Θεσσαλονίκης παρακαλοῦν ὅπως ἡ Κυβέρνησις καταθέσῃ τὸ νομοσχέδιον μειώσεως εἰσαγωγικοῦ δασμοῦ ἀλεύρων. — Τὸ σωματεῖον Λαρίσσης ἀναπήρων πολέμου παρακαλεῖ ὅπως ἑρμηνευθῇ αὐθεντικῶς τὸ ἄρθρον 29 τοῦ νόμου 4042, διὰ τὴν κατάπαυσιν τῶν μεταξὺ ἀναπήρων καὶ ἐπαγγελματιῶν προστριβῶν. — Ὁ δικηγορικὸς σύλλογος Κερκύρας διαμαρτύρεται διὰ τὰς δημοσιευθείσας ἐπικρίσεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ κατὰ τῆς ἐτυμηγορίας τῶν ἐνόρκων Κερκύρας. — Τὸ ἐργατικὸν κέντρων Κυκλάδων παρακαλεῖ, ὅπως μὴ μειωθῇ ἡ φορολογία τῶν κηπουρικῶν εἰδῶν, ὑπὲρ τοῦ δήμου Ἑρμουπόλεως. — Οἱ ὑπόδικοι καὶ κατάδικοι τοῦ Παλαιοῦ Στρατῶνος ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς ὁρκωμοσίας τοῦ κ. Προέδρου τῆς Δημοκρατίας παρακαλοῦν, ὅπως ἐλαφρυνθῇ ἡ ποινὴ αὐτῶν. — Ὁ ἐν ταῖς φυλακαῖς Συγγροῦ κατάδικος Δ. Καραγιαννόπουλος, παρακαλεῖ ὅπως μετριασθῇ ἡ ἐπιβληθεῖσα εἰς αὐτὸν ποινὴ τοῦ θανάτου, ὡς λίαν αὐστηρῶς ἐπιβληθεῖσα εἰς αὐτόν. — Συνταξιοῦχοι Λαμίας παρακαλοῦν ὅπως ἐπιταχυνθῇ ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου αὐξήσεως συντάξεων. — Ἡ ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν κάτωθι σχεδίων νόμων. 1) Περὶ καταργήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν κατάταξιν μηχανικῶν ἐν τῷ Π. Ν. 2) Περὶ διαθέσεως τοῦ ἀντιτίμου ἐκ τῆς ἐκποιήσεως τῶν θωρηκτῶν «Ὕδρα», «Σπέτσαι», «Ψαρρὰ» καὶ εὐδρόμου «Ν. Μιαούλης». 3) Περὶ διορθώσεως ἐσφαλμένως δημοσιευθέντος ψηφίσματος περὶ συστάσεως Ναυτικῶν Συμβουλίων κλπ. 4) Περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 23 Σεπτεμβρίου 1925 περὶ κυρώσεως τοῦ ἐν Γενεύῃ ὑπογραφέντος σχεδίου διεθνοῦς εὑρέσεως ἐργασίας εἰς ναυτικούς. — Ἡ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν κάτωθι σχεδίων νόμων. 1) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 9 Δεκεμβρίου 1927 συνυποσχετικοῦ διαιτησίας μεταξὺ τῆς Γαλλικῆς καὶ Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως. 2) Περὶ διαχειρίσεως σχολαζόντων κληροδοτημάτων ἢ δωρεῶν ὑπὲρ Ἑλληνικῶν κοινοτήτων καὶ εὐαγῶν ἢ φιλανθρωπικῶν ἱδρυμάτων τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ 3) Περὶ ἐπισπεύσεως τῆς ἀποπερατώσεως τῆς ἐκκαθαρίσεως τῶν ἐχθρικῶν περιουσιῶν καὶ τοῦ συμψηφισμοῦ τῶν ἐχθρικῶν χρεῶν. Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν κάτωθι σχεδίων νόμων. 1) Περὶ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας τοῦ ἄρθρου 11ου τοῦ νόμου 4057 τῆς 4 Μαρτίου 1929 περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 30 Ὀκτωβρίου 1925 περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τοῦ τελωνειακοῦ κώδικος κλπ. καὶ περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου πρώτου τοῦ αὐτοῦ νόμου. 2) Περὶ διαθέσεως τοῦ πλεονάσματος τῆς χρήσεως 1927–1928. 3) Περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 12 Νοεμβρίου 1927 περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 7 Αὐγούστου 1926 Ν. Δ. περὶ ἐπεκτάσεως τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου ΑΡΜΑ περὶ κατασχέσεως κλπ. τῶν μισθῶν τῶν πολιτικῶν ὑπαλλήλων. 4) Περὶ ἑνιαίου συντελεστοῦ τῶν προσθέτων εἰσαγωγικῶν τελῶν. 5) Περὶ μειώσεως ἀξίας τῆς μεταλλικῆς δραχμῆς τοῦ δασμοῦ τῶν ὑπὸ ἀποταμίευσιν εὑρισκομένων κενῶν βαρελίων. Ἡ ἐπὶ τῆς Συγκοινωνίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν κάτωθι σχεδίων νόμων. 1) Περὶ ἐγκρίσεως δαπάνης διὰ τὴν ῥυμοτομίαν καὶ διαμόρφωσιν τῆς ἐν Καβάλλᾳ πλατείας Μωχαμὲτ Ἀλῆ. 2) Περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Βασιγκτῶνι συνομολογηθείσης Διεθνοῦς ραδιοτηλεγραφικῆς συμβάσεως καὶ τῶν προσηρτημένων αὐτῇ κανονισμῶν. 3) Περὶ ἀεροπορίας καὶ 4) Περὶ μεταρρυθμίσεως τῶν γενομένων διανομῶν τῶν οἰκοπέδων Δοξάτου καὶ διαθέσεως αὐτῶν. Ὁ κ. Ε. Βενιζέλος (Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου) ὑποβάλλει σχέδιον νόμου «περὶ συστάσεως αὐτοτελοῦς ὑφυπουργείου Ὑγιεινῆς». Ἡ ἐπὶ τῆς Προνοίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως αὐτοτελοῦς ὑφυπουργείου Ὑγιεινῆς». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Κωστόπουλος, Α. Μάρκου, Κ. Γκότσης, Φ. Ζαΐμης, Γ. Γερογιάννης καὶ Δ. Σακελλαρίου ὑποβάλλουν πρότασιν νόμου «περὶ ἀπαλλαγῆς τῶν ἐκ τῆς θεομηνίας ζημιωθέντων ἐνοικιαστῶν φάρου ἐλαίου καὶ ἐλαιῶν μέρους τοῦ ἐνοικίου». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Βασιλειάδης, Α. Μιαούλης, Γ. Στρᾶτος, Π. Ξηρογιάννης, Γ. Βελλιανίτης ὑποβάλλουν τροπολογίας ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων «περὶ καταστάσεως τῶν ἀξιωματικῶν τοῦ Π. Ν.» Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Γρηγοράκης ὑποβάλλει πρότασιν νόμου, «περὶ προσθήκης εἰς τὸν πίνακα τοῦ 1074 τῶν κατασκευῶν ὁδῶν, τῆς ὁδοῦ Σκάλας–Γυθείου τοῦ νομοῦ Λακωνίας». Ἡ ἐπὶ τῆς Παιδείας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διδασκαλείων νηπιαγωγῶν». Ἡ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν κάτωθι σχεδίων νόμων: 1) Περὶ καταστάσεως τῶν νομαρχῶν καὶ περὶ τοῦ μισθοῦ αὐτῶν. 2) Περὶ δαπανῶν δι’ ἐξαιρετικὰς ἀνάγκας τῆς Δημοσίας ἀσφαλείας. 3) Περὶ τοῦ τρόπου τῆς πωλήσεως τοῦ γάλακτος καὶ διατάξεως τῆς νοθείας. 4) Περὶ καταστάσεως τῶν δημοτικῶν ὑπαλλήλων. 5) Περὶ συστάσεως εἰδικῆς ἀστυνομικῆς ὑπηρεσίας πρὸς τήρησιν τῶν μέτρων καθαριότητος καὶ ὑγιεινῆς τῶν τροφίμων κλπ. καὶ 6) Περὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τοῦ νόμου 362 καὶ διώξεως τῆς νοθείας». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Πολυχρονάκης ὑποβάλλει πρότασιν νόμου «περὶ ἰδιωτικῶν ἐκπαιδευτηρίων». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Πολυχρονάκης ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἑκουσίας ἀποστρατείας ἀξιωματικῶν. Ὁ ἐν ταῖς φυλακαῖς Συγγροῦ κρατούμενος, Θεόδωρος Πάγκαλος παρακαλεῖ, ὅπως τῷ ἐπιτραπῇ καὶ ἐμφανισθῇ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, συμφώνως πρὸς τὸν περὶ εὐθύνης ὑπουργοῦ νόμον, πρὸ τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῶν ὑποβληθεισῶν προτάσεων τῆς Ἀνακριτικῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§15Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Νομίζω, ὅτι εἶναι δικαίωμα τῆς Βουλῆς, νὰ δεχθῇ ἢ νὰ μὴ δεχθῇ. Ἡμεῖς προτείνομεν νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ αἴτησις.

§16Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἄν πρόκειται νὰ ἀποφανθῶμεν, διὰ τὸ ζήτημα τῆς ἀπολύσεώς του ἐπ’ ἐγγυήσει δὲν ὑπάρχει λόγος, νὰ ἔλθῃ ἐνταῦθα ὁ ἴδιος νὰ ἀπολογηθῇ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, διότι νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχῃ λόγος, νὰ κρατῆται ἀκόμη ἐν προφυλακίσει.

§17Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Δὲν γνωρίζω, ἂν ἔχωμεν τὸ δικαίωμα, νὰ ἀποφανθῶμεν. Ἡ Ἀνακριτικὴ Ἐπιτροπὴ ἀπέρριψε τὴν πρότασιν.

§18Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς αἰτήσεως, περὶ ἀπολύσεως δὲν δύναται νὰ γίνῃ, ἄνευ συζητήσεως, ἐπὶ τῆς οὐσίας τῶν προτάσεων.

§19Χ. ΛΑΔΑΣ. Εἶναι βεβαίως ἀλληλένδετον τὸ ζήτημα μὲ τὴν οὐσίαν. Ἀλλ’ ἀφοῦ θέλει νὰ ἀπολογηθῇ, ἂς ἔλθῃ αὔριον ν’ ἀπολογηθῇ, δι’ ὅλα τὰ ζητήματα. Δὲν γνωρίζω ὅμως, ἐὰν δύναται νὰ προσέλθῃ.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ἂς μελετηθῇ τὸ ζήτημα καλλίτερον καὶ ἂς γίνῃ ἡ συζήτησις τὴν προσεχῆ Τρίτην.

§21Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς αἰτήσεως περὶ ἀπολύσεως ἐπὶ ἐγγυήσει δὲν δύναται νὰ γίνῃ ἄνευ συζητήσεως, ἐπὶ τῆς οὐσίας τῶν προτάσεων.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται ἡ συζήτησις, διὰ τὴν προσεχῆ Τρίτην. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν διάταξιν τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας Ψήφισις τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μονιμοποιήσεως τῶν δυνάμει τοῦ ἀπὸ 18 Ὀκτωβρίου 1923 Ν. Δ. περὶ χορηγήσεως ἀδειῶν συστάσεως φαρμακείων εἰς πρόσφυγας φαρμακοποιοὺς ἱδρυθέντων φαρμακείων» (ψηφίζεται καὶ τὸ σύνολον) Μόνη συζήτησις τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως αὐτοτελοῦς ὑπουργείου ὑγιεινῆς». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Μόνη συζήτησις τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ πληρωμῆς ἀμοιβῆς, ἐπὶ ἐξοντώσει ληστῶν». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 18 Σεπτεμβρίου 1926 Ν. Δ. περὶ προπαρασκευαστικῆς σχολῆς ὑπαξιωματικῶν καὶ Στρατιωτικῆς Σχολῆς Τεχνιτῶν». Ἐπ’ αὐτοῦ τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Καλογερᾶς.

§23Ι. ΚΑΛΟΓΕΡΑΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ τὸ θεωρῶ σοβαρώτατον. Ἕν ἀπὸ τὰ θεμέλια τῆς στρατιωτικῆς ὀργανώσεως εἶναι τὸ ζήτημα τῆς προελεύσεως τῶν στελεχῶν. Μέχρι τῆς λήξεως τῶν Βαλκανικῶν πολέμων αἱ προελεύσεις τῶν ἀξιωματικῶν ἦσαν πολλαί. Ἅμα τῷ πέρατι τῶν Βαλκανικῶν πολέμων, κατὰ τὸ 1914 εἰσηγήσει τοῦ ἀξιοτίμου τότε καὶ νῦν Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, καθιερώθη ἡ ἑνιαία προέλευσις. Ἡ ἑνιαία προέλευσις ἐλειτούργησε ἀπὸ τὸ 1914–1925 καὶ ἔδωκεν κατὰ τὴν γνώμην μου, ἄριστα ἀποτελέσματα, πρὸς τροφοδότησιν ὅλων τῶν μαχίμων ὅπλων. Κατὰ τὸ 1925 ἡ δικτατορία μετέβαλεν αὐτὸ τὸ σύστημα καὶ ἀνασυνέστησε καὶ πάλιν τὴν σχολὴν τῶν ὑπαξιωματικῶν καὶ τοῦτο, διότι ἤθελε, διὰ τοῦ μέτρου αὐτοῦ, νὰ ἀποκτήσωμεν ὑπαξιωματικοὺς καὶ διὰ νὰ ὑπάρχῃ ἅμιλλα μεταξὺ τῶν ὑπαξιωματικῶν τῶν δύο προελεύσεων. Τὸ ζήτημα αὐτό, κ. Πρόεδρε, τὸ θεωρῶ σοβαρώτατον. Ἄς λάβωμεν καὶ τοὺς δύο λόγους αὐτοὺς καὶ τοὺς ἐξετάσωμεν. Καὶ πρῶτον τὸ ζήτημα τῶν ὑπαξιωματικῶν. Ὁμολογουμένως τὴν ἐποχὴν ποῦ ἐλειτούργει ἡ σχολὴ τῶν ὑπαξιωματικῶν εἴχομεν ὑπαξιωματικοὺς καὶ τὸ ζητηθὲν τότε, νὰ ἔχωμεν μονίμους ὑπαξιωματικούς, κατὰ τὰ κρατοῦντα ἐν Γερμανίᾳ, διὰ τοῦ νόμου, περὶ μονίμων ὑπαξιωματικῶν δὲν ηὐδοκίμησεν, διότι δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ εὕρωμεν νέους ἐν Ἑλλάδι, οἵτινες νὰ καταταχθοῦν, διὰ νὰ μείνουν ὑπαξιωματικοὶ καὶ ἑπομένως ἐναυάγησεν τὸ μέτρον ἐκεῖνο, ὥστε πράγματι ὑπῆρξε σοβαρὰ ἀνάγκη σκέψεως, πῶς θὰ ἐλύετο τὸ ζήτημα τῶν ὑπαξιωματικῶν, διότι ἐάν, κύριοι συνάδελφοι, θεωρῶ θεμελιῶδες τὸ ζήτημα τῶν ἀξιωματικῶν, διότι στρατὸς εἶναι στελέχη καὶ τὰ στελέχη εἶναι ἡ ψυχὴ τοῦ στρατοῦ, ἐξ ἴσου ὅμως δύναμαι νὰ τονίσω, ἴσως καὶ περισσότερον ἀκόμη, ἐὰν οἱ ἀξιωματικοὶ εἶναι ἡ ψυχὴ τοῦ Στρατεύματος, οἱ ὑπαξιωματικοὶ εἶναι τὰ νεῦρα αὐτοῦ. Ἄνευ αὐτῶν δὲν δύναται νὰ λειτουργήσῃ στρατός. Τὶ συνέβαινεν ὅμως τὴν ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὑπῆρχεν ἡ σχολὴ τῶν ὑπαξιωματικῶν; Καὶ τὶ συνέβη κατόπιν; Οἱ ὑπαξιωματικοί, οἱ ὁποῖοι κατετάσσοντο εἰς τὸν στρατόν, διὰ νὰ εἰσέλθουν εἰς τὴν σχολὴν τῶν ὑπαξιωματικῶν, βεβαίως πάντες, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ εἰσέλθουν εἰς τὴν σχολήν. Ἦσαν τὰ ὅρια περιωρισμένα. Ἔφθασεν μέγας ἀριθμὸς εἰς ἡλικίαν 30 ἐτῶν, ποῦ ἔχουν τὸ δικαίωμα, νὰ δίδῃ ἐξετάσεις, ἔχουν δηλαδὴ ὁλόκληρα ἔτη ποῦ ἠμποροῦσε, ν’ ἀποκτήσῃ ἕνα ἐπάγγελμα καὶ αἴφνης ἔβλεπεν, ὅτι τὸ ὄνειρο ποῦ εἶχεν, εἶχε σβύσει. Καὶ αὐτὴ ἦτο ἡ μεγάλη πλειονότης. Αὐτὰ τὰ ξεύρομεν, διότι τὰ ἐζήσαμεν. Αὐτοὶ λοιπὸν ἦσαν πτώματα κυριολεκτικῶς. Ἀλλὰ ἐν Κοινοβουλευτικῷ Πολιτεύματι, ὅπως ζῶμεν, διὰ τῶν πιέσεων κατώρθωναν αὐτοί, νὰ εὕρουν διεξόδους, καθὼς εὗρον εἰς τὸ παρελθὸν τὸν νόμον τὸν εὐεργετικόν, δηλαδή, νὰ φθάνουν μέχρις ὑπολοχαγοῦ, ἀλλ’ ὅταν ἔφθασαν ὑπολοχαγοί, ἐπέτυχαν νὰ ἐξωμοιωθοῦν μὲ τοὺς ἄλλους ἀξιωματικοὺς καί ἔφθασαν μέχρι τοῦ ἀνωτάτου βαθμοῦ. Οἱ ἀξιωματικοὶ αὐτοί, ἦσαν θαυμάσιοι κατὰ τὸ πλεῖστον ἀξιωματικοί, ἐν τούτοις ὅμως διατηροῦν ἀκόμη τὸ φαρμάκη στὴ καρδιά, κατὰ τοῦ Κράτους, διότι δὲν ἐπίστευαν, ὅτι δὲν ἦσαν ἱκανοί, νὰ εἰσέλθουν εἰς τὴν σχολήν, ἀλλὰ ὅτι δὲν εἶχον τὰ ἀπαιτούμενα μέσα καὶ διότι ἦτο περιωρισμένος ὁ ἀριθμὸς ὑπαξιωματικῶν καὶ τὸ Κράτος εἶχε στήσει παγίδα τὴν σχολὴν τῶν ὑπαξιωματικῶν, ὅπως τοὺς ἑλκύσῃ καὶ τοὺς ἔχῃ ὑπαξιωματικούς. Αὐτὴ ἦτο ἡ τύχη τῶν ὑπαξιωματικῶν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἦσαν μεγάλη πλειονότης καὶ οἱ ὁποῖοι δὲν ἔτυχεν νὰ εἰσέλθουν εἰς τὴν σχολήν. Ὀφείλω νά δηλώσω ἐπιπροσθέτως, ὅτι καὶ ὅταν ὑπῆρχον εἰς τὸν στρατόν, δὲν ἀπέδιδον ὁλόκληρον τὴν ἐργασίαν, τὴν ὁποίαν θὰ ἠδύναντο ν’ ἀποδώσουν. Διότι ἐφ’ ὅσον εἶχον τὸ δικαίωμα, νὰ συναγωνίζονται μὲ τὸ σχολεῖον εἶχον τὸ ἕνα πόδι εἰς τὸν στρατὸν καὶ τὸ ἄλλο εἰς τὸ σχολεῖον. Ἑπομένως, ναί μὲν ὑπῆρχον ἀξιωματικοί, ἀλλὰ κατὰ τὴν γνώμην μου, δὲν ἐγένετο ἐκεῖ ἡ ἐργασία, ἡ ὁποία ἠδύνατο νὰ γίνῃ. Αὐτὴ ἦτο ἡ μία κατηγορία. Ἐρχόμεθα τώρα νὰ ἐξετάσωμεν τὴν ἑτέραν κατηγορίαν τῶν ἐπιτυχόντων. Οἱ εὐτυχεῖς αὐτοὶ φυσικὰ εἰς στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ νόμος τοὺς ἐπιτρέπει μέχρι μεγάλης ἡλικίας νὰ συναγωνίζωνται, ἦτο ἑπόμενον νὰ ἐπιτυγχάνουν, νὰ γίνωνται ἀξιωματικοί εἰς πολὺ μεγάλην ἡλικίαν. Καὶ μέχρις ὅτου μὲν γίνουν ἀξιωματικοὶ δὲν ἀντελαμβάνοντο τὸ πρᾶγμα, διότι ἠγωνίζοντο πρὸς μίαν κατεύθυνσιν νὰ γίνουν ἀξιωματικοί, μόλις ὅμως ἔγιναν ἀξιωματικοὶ καὶ ἔβλεπον, ὅτι αἱ γνώσεις, τὰς ὁποίας εἶχον, λόγῳ, τοῦ συστήματος ποῦ ἐπέτρεπε, νὰ εἰσέρχωνται εἰς τὸ σχολεῖον καὶ μὲ μικροτέρας γνώσεις, ἔβλεπον ἐκ πρώτης ὄψεως, ὅτι καίτοι τὰ προσόντα των, διότι ἔφθασε νὰ εἶναι παῖδες τελειόφοιτοι γυμνασίου ἐπέτρεπον, ἐν τούτοις τὸ σύστημα τοὺς κατεδίκαζε νὰ εἶνε καὶ νὰ στεροῦνται κατώτεροι. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον αὐτό, ἔβλεπον, ὅτι καὶ ἡ ἡλικία των ἦτο τοιαύτη, ὥστε νὰ μὴ τοὺς ἐπιτρέπῃ νὰ ἐργάζωνται μὲ ὅλας τους τὰς δυνάμεις, διότι θὰ κατελαμβάνωντο ἀπὸ τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας καὶ δὲν θὰ ἠδύναντο, νὰ καταλάβουν ἀνωτέρας θέσεις.

§24Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Μόνον δι’ αὐτό, δηλαδή, ὄχι διότι δὲν εἶχον τὸ δικαίωμα.

§25Ι. ΚΑΛΟΓΕΡΑΣ. Βεβαίως, κύριε Πρόεδρε. Ὅταν εἰσέρχεται εἷς ἀξιωματικὸς εἰς τοιαύτην ἡλικίαν ἄνω τῶν 30 ἐτῶν δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐξαρκέσῃ εἰς τοὺς κόπους ἐργαζόμενος ὅλην τὴν ἡμέραν. Ἔπειτα, μήπως καὶ αὐτοὶ δὲν προορίζονται διὰ τὸν Ἑλληνικὸν στρατόν; Διατὶ νὰ μὴ τύχουν καὶ αὐτοὶ τῆς μορφώσεως τὴν ὁποίαν θὰ ἠδύνατο νὰ δώσῃ ἡ χώρα εἰς αὐτούς; Ἐκτὸς αὐτοῦ, διατὶ αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι νὰ βλέπουν εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς προστριβὰς μεταξὺ τῶν ἀξιωματικῶν τῶν διαφόρων προελεύσεων, διότι ὑπῆρχε τοιούτη ἀντιζηλία καὶ ἐχθρότης ἠμπορεῖ νὰ εἰπῇ κανεὶς μεταξύ των, ὥστε ἂν δὲν ὑπῆρχον οἱ πόλεμοι τοῦ 12 καὶ 13, οἱ ὁποῖοι ἐπέφερον τὰς διαφόρους μεταβολάς, ὥστε νὰ προαχθοῦν ὅλοι τῶν σχολῶν, ἀσφαλῶς θὰ ἐφθάναμεν εἰς κρίσιμον κατάστασιν. Δι’ αὐτοὺς λοιπὸν τοὺς λόγους, ἡ Κυβέρνησις τότε εἰσηγήθη καὶ ἡ ἔκθεσίς της εἶναι λίαν χαρακτηριστικὴ καὶ προέβλεπεν ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους καὶ ἔλεγεν, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ὁμοιόμορφον τὸ σῶμα τῶν ἀξιωματικῶν καὶ νὰ δίδεται ἡ αὐτὴ μόρφωσις σ’ ὅλους καὶ καθιέρωσεν τὴν ἑνιαίαν προέλευσιν. Αὐτὴ ἦτο, κύριοι, ἡ κατάστασις τὴν ὁποίαν παρουσιάζω εἰς ὑμᾶς καὶ σᾶς παρακαλῶ νὰ πιστεύσητε, εἶναι ἀκριβῶς ὅπως τὴν παρουσιάζω. Πάντως ὅμως ἀπὸ ὅσα σᾶς εἶπον μέχρι τῆς στιγμῆς, ἀποδεικνύεται σοβαρὸς ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον εὑρέθησαν εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ κάμουν τὴν κατηγορίαν τῶν ὑπαξιωματικῶν, διατὶ ὅπως σᾶς εἶπον, οἱ μόνιμοι ὑπαξιωματικοὶ δὲν ηὐδοκίμησαν. Ἡ ἀνάγκη δὲ τῶν ὑπαξιωματικῶν εἶναι ἐπιτακτική. Ἐγὼ προτείνω διὰ νὰ μὴ ὑπάρχουν τὰ ἐλαττώματα, τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν, νὰ βελτιωθῇ ἡ κατάστασις καὶ νὰ δύναται ἡ χώρα ν’ ἀποδίδῃ ὅσους χρειάζεται ὑπαξιωματικοὺς καὶ ἀξιωματικούς. Ἐγὼ προτείνω τὴν ἵδρυσιν ἑνὸς σχολείου ἑνιαίας προελεύσεως, ἑνὸς σχολείου παρομοίου μὲ τὸ σχολεῖον τῶν Εὐελπίδων. Κύριοι, οἱ γνωρίζοντες τὰ τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ γνωρίζετε κάλλιον ἐμοῦ, ὅτι οἱ νέοι τῶν διαφόρων ἐπαρχιῶν ἀντὶ νὰ ἐπιζητήσουν νὰ γίνουν ποιμένες ἢ γεωργοὶ θὰ ἦσαν ἐνθουσιασμένοι ἐὰν ἐπιτύγχανον τὴν θέσιν τοῦ εἰσπράκτορος ἢ τοῦ ἀρχικλητῆρος τῆς Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας. Ὀφείλω νὰ σᾶς δηλώσω, ὅτι εἰς τὴν Γαλλίαν μόνον οἱ εἰσπράκτορες κατορθώνουν νὰ ἐξασφαλίζουν περιφήμους rengagis ὑπαξιωματικούς. Ὡσαύτως ἕνα ἀριθμὸν θέσεων τῶν κρατικῶν σιδηροδρόμων θὰ ἠδύναντο νὰ καταλάβουν αὐτοί. Δὲν ἔχομεν τοὺς νόμους περὶ προσόντων; Δυνάμεθα νὰ καθιερώσωμεν δι’ αὐτὰς τὰς νέας θέσεις προσόντα.

§26Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ὁ νόμος περὶ μονίμων ὑπαξιωματικῶν δὲν προνοοῦσε περὶ αὐτῶν;

§27Ι. ΚΑΛΟΓΕΡΑΣ. Μάλιστα ὁ νόμος ἐκεῖνος δὲν ἦτο ὑποχρεωτικὸς ἐνῷ ἐγὼ λέγω αὐταὶ αἱ θέσεις νὰ εἶναι προσὸν ἀποκλειστικῶς δι’ αὐτοὺς καὶ ὄχι δι’ ἄλλου τρόπου νὰ εἰσάγωνται, φρονῶ λοιπόν, ὅτι δυνάμεθα νὰ εἰσαγάγωμεν τὸ σύστημα αὐτό. Οἱ νέοι αὐτοὶ μὲ τὰ ὀλίγα αὐτὰ προσόντα τελειόφοιτοι τοῦ 6ταξίου σχολείου, εἰσερχόμενοι ἐπὶ ἑξάμηνον εἰς τὴν προπαιδευτικὴν σχολήν, θὰ δύνανται νὰ τροφοδοτηθοῦν τὸ στράτευμα δι’ ὑπαξιωματικῶν δύο κατὰ λόχον (ὅλην πυροβολαρχίαν) καὶ ὁ ἐπιλοχίας καὶ μετὰ ὑπηρεσίαν 7 ἐτῶν εὐδόκιμον ὑπηρεσίαν νὰ καταλαμβάνῃ τὰς χηρευούσας θέσεις. Διότι εἶναι πολὺ ἐπίπονον τὸ ἔργον τοῦ ὑπαξιωματικοῦ, δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι τὸ ἀντελήφθησαν ἀπὸ κοντὰ, ὀφείλω δὲ νὰ σᾶς δηλώσω, ὅτι εἶναι βαρύ, ὅταν θέλομεν νὰ ἐκτελῆται καλά. Τὰ 6–7 χρόνια εἶναι πλέον ἢ ἀρκετὰ διὰ νὰ ἐπέλθῃ ὁ καιρός. Διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ θὰ ἔχωμεν καὶ ὑπαξιωματικοὺς ἀρίστους καὶ θὰ μεταφέρωμεν τὸ πνεῦμα τῆς πειθαρχίας, τοῦ Κράτους καὶ τοῦ νόμου εἰς αὐτὰς τὰς ὑπηρεσίας ποῦ ἀνέφερα, ὅπερ θὰ εἶναι πολύτιμον ἀπὸ ἀπόψεως κρατικῆς ἀποδόσεως.

§28Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ὥστε τὸ λάθος τοῦ προηγουμένου νόμου περὶ μονίμων ὑπαξιωματικῶν καθ’ ὑμᾶς συνίσταται εἰς τοῦτο, ὅτι δὲν ὡρίζετο, ὅτι εἰς αὐτὰς τὰς θέσεις ὑποχρεωτικῶς προσλαμβάνονται μόνον παλαιοὶ ὑπαξιωματικοί.

§29Ι. ΚΑΛΟΓΕΡΑΣ. Μάλιστα καὶ λέγω νὰ μὴ εἶναι μακρὰ ἡ διάρκεια.

§30Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Πόσον χρόνον τοὺς ὑπεχρέωνε;

§31Ι. ΚΑΛΟΓΕΡΑΣ. Ἀορίστως ἔλεγε. Ἐγὼ λέγω νὰ ἔχουν ὡρισμένον χρόνον ὑπηρεσίαν. Καὶ τοῦτο διὰ νὰ εἰσαγάγωμεν τὸ πνεῦμα τῆς πειθαρχίας. Καὶ ἂν τυχόν τινες δὲν δύνανται νὰ εὕρουν θέσεις, διότι φαντάζομαι, ὅτι θὰ εἶναι πολλοὶ τότε θὰ ἔλεγα νὰ γίνῃ διαγωνισμὸς τῆς θέσεως τοῦ ἀνθυπασπιστοῦ ἐν ἑκάστῳ λόχῳ καὶ τότε θὰ ἠδύναντο νὰ προσφέρουν μεγαλειτέρας ὑπηρεσίας.

§32Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Δὲν θὰ ἐπήγαναν πάρα πέρα ἀπὸ ἀνθυπασπισταί;

§33Ι. ΚΑΛΟΓΕΡΑΣ. Ὄχι.

§34Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Δὲν θὰ ἠδύναντο νὰ ζητήσουν νὰ γίνουν εὐεργετικοί;

§35Ι. ΚΑΛΟΓΕΡΑΣ. Ὄχι διότι αὐτοὶ δὲν κατετάχθησαν νὰ γίνουν ἀξιωματικοί. Θὰ ἤθελα ἐγὼ νὰ γίνῃ τοῦτο. Ὁ χρόνος αὐτὸς τὸν ὁποῖον προϋπηρέτησαν νὰ προσμετρηθῇ ὡς χρόνος ὑπηρεσίας. Ἀπάνω–κάτω εἶναι ἀνάλογοι αἱ θέσεις τοῦ ἀνθυπασπιστοῦ καὶ θὰ πάρῃ σύνταξιν λοχαγοῦ. Ἑπομένως δὲν θὰ ἠδυνάμεθα νὰ ἔχωμεν τὴν αὐτὴν δικαιολογιτικὴν ἀφορμὴν πιέσεως διὰ νὰ δημιουργήσωμεν καὶ πάλιν τοὺς εὐεργετικούς. Αὐτὸς λοιπὸν εἶναι ὁ τρόπος ποῦ προτείνω διὰ νὰ ἔχωμεν ὑπαξιωματικούς. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν τροποποίησιν τὴν ὁποίαν θὰ ἤθελα διὰ τὴν σχολὴν τῶν Εὐελπίδων λέγω τοῦτο. Εἶναι γνωστόν, ὅτι οἱ νέοι τελειώνουν τὸ γυμνάσιον κατὰ τὸ 16 καὶ 17 ἔτος τῆς ἡλικίας των· θὰ ἤθελα λοιπὸν νὰ ἐπιτραπῇ εἰς τοὺς τελειοφοίτους αὐτοὺς τοὺς συμπληρώσαντας τὸ 17 ἔτος νὰ κατατάσσωνται ἐθελονταὶ διὰ δύο ἔτη εἰς τρόπον, ὥστε αὐτοὺς νὰ τοὺς προορίζωμεν νὰ δώσουν δύο φορὰς ἐξετάσεις εἰς τὸ σχολεῖον.

§36Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Διατὶ δὲν τοὺς λέγετε νὰ πᾶνε νὰ δώσουν ἐξετάσεις εἰς τὴν σχολήν;

§37Ι. ΚΑΛΟΓΕΡΑΣ. Μὲ τὴν ἐλάττωσιν τῆς θητείας ἡ μεγαλειτέρα δυσχέρεια ἡ ὁποία παρουσιάσθη εἰς ὅλας τὰς χώρας εἶναι τὸ ζήτημα τῆς εὑρέσεως ὑπαξιωματικῶν καὶ διὰ τοῦτο λέγω νὰ συναγωνίζωνται ἀπὸ τοῦ 17ου ἔτους τῆς ἡλικίας των. Δὲν λέγω νὰ ἀποκλείεται ἕνας νέος νὰ εἰσάγεται εἰς τὴν σχολὴν τῶν Εὐελπίδων, ἀλλὰ θὰ ἤθελα ἐγὼ νὰ ἐπιτύχωμεν διὰ τοῦ μέτρου τούτου καὶ ὑπαξιωματικούς.

§38Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Μετὰ πόσον καιρὸν ἀπὸ τῆς κατατάξεως ὡς ἐθελοντοῦ;

§39Ι. ΚΑΛΟΓΕΡΑΣ. Εἰς τὸ τέλος τοῦ πρώτου ἔτους θὰ δώσῃ ἐξετάσεις, εἰς τὸ δεύτερον θὰ δώσῃ πάλιν, διότι αὐτοὶ ἐλπίζω θὰ τροφοδοτίσουν τὰ κενὰ τὰ ὁποῖα παρουσιάζονται ἐν ἑκάστῳ λόχῳ. Θὰ ὑπάρχῃ τὸ σχολεῖον διαχειρίσεως εἰς τὸ ὁποῖον θὰ εἰσάγωνται δι’ ἐξετάσεων ὑπαξιωματικοί, ὥστε καὶ διὰ τοῦ μέτρου τούτου θὰ ἔχωμεν ὑπαξιωματικούς, ἀλλὰ νὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ εἴπω, ὅτι παρερχομένης τῆς διετίας νὰ ἐπιτρέπεται καὶ ἡ ἀνακατάταξις εἰς ὅσους θέλουν καὶ φυσικὰ θὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα μέχρι τοῦ 21ου ἔτους νὰ δώσουν ἐξετάσεις.

§40Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Αὐτὸ τὸ 17ον ἔτος εἰς τὸ 21 θὰ δίδουν 4 φορὰς ἐξετάσεις;

§41Ι. ΚΑΛΟΓΕΡΑΣ. Δὲν τοὺς ἐμποδίζει κανένας, ἐὰν θέλουν. Καὶ τότε θὰ σκεφθῇ ἡ πολιτεία κατά τινα τρόπον οἱ ἀποτυχόντες ἐξ αὐτῶν οἱ ὁποῖοι θὰ εἶναι ἄριστοι θὰ φύγουν πλέον καὶ δὲν θὰ χάσουν τὴν θητείαν των.

§42Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Τὸ ζήτημα εἶναι ζήτημα ὑγειονομικόν. Μποροῦμεν νὰ ἐπιτρέψωμεν νὰ κατατάσωνται εἰς τὸ 17ον ἔτος καὶ νὰ ὑποβάλωνται εἰς τὴν βαρεῖαν ὑπηρεσίαν τοῦ ἀξιωματικοῦ;

§43Ι. ΚΑΛΟΓΕΡΑΣ. Καὶ τώρα κατατάσονται ἅμα θέλουν.

§44Δ. ΜΠΟΤΣΑΡΗΣ. (Ὑπουργός τῶν Ναυτικῶν). Αὐτοὶ ὅμως σήμερον κατατάσσονται ἄνευ ἀνταλλαγμάτων. Εἶναι γνωστὸν ὅτι εἰς ὅσα Κράτη ἔκαναν αὐτὸ ἀπογοητεύθησαν ἀπὸ ἀπόψεως ὑγειονομικῆς.

§45Ι. ΚΑΛΟΓΕΡΑΣ. Οἱ νέοι αὐτοὶ οἱ τελειόφοιτοι οἱ ὁποῖοι κατατάσσονται εἶναι μᾶλλον ἐκ τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Ἐγὼ ὅμως σᾶς δηλῶ τοῦτο ὅτι ἂν ὑπάρχουν μειονεκτήματα τινα ἐν σχέσει πρὸς τὰ πλεονεκτήματα τοῦ συστήματος τὸ ὁποῖον ἐγὼ προτείνω τὰ μειονεκτήματα ταῦτα εἶναι ἐντελῶς ἀσήμαντα. Τὸ σύστημα λοιπὸν τὸ ὁποῖον ἐγὼ προτείνω λύει τὸ ζήτημα ἀπὸ ἀπόψεως μειονεκτημάτων τὰ ὁποῖα παρουσιάζονται εἰς τὸ σῶμα τῶν ὑπαξιωματικῶν. Καὶ θὰ ἔχωμεν ἕνα σῶμα μορφωμένων καὶ θὰ ἔχωμεν τὴν ἅμιλαν καὶ τὸν συναγωνισμὸν μεταξὺ τῶν διαφόρων σχολείων τὰ ὁποῖα ἱδρύθησαν, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τὴν ἀκαδημίαν πολέμου ἡ ὁποία θὰ μᾶς τροφοδοτεῖ τοὺς μέλλοντας ἡγήτορας οἱ ὁποῖοι μέλλουν νὰ μᾶς ὁδηγήσουν τὸν στρατὸν εἰς τοὺς πολέμους. Ἐπειδὴ ἔζησα μέσα εἰς αὐτὰ τὰ πράγματα, γνωρίζω πόσην κολοσσιαίαν σημασίαν ἔχουν τὰ ζητήματα αὐτὰ καὶ δὲν διστάζω νὰ σᾶς ὁμολογήσω κ. Πρόεδρε, ὅτι εἰς τὸν στρατόν μας μὲ τὰς διαφόρους αὐτὰς κατηγορίας τῶν ἀξιωματικῶν καὶ μὲ τὸ πνεῦμα ποῦ διέπει τὸν ῥωμνηὸν ὅτι αὐτὸς εἶναι ἀνώτερος ὅλων, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναπτυχθῇ μία ἅμιλλα. Ἐὰν δὲ τυχὸν ἤθελε γίνῃ δεκτὸν τὸ ζήτημα, τὸ ζήτημα τὸ ὁποῖον προτείνω, νὰ σταματήσῃ ἀπὸ τοῦδε ἡ κατάταξις εἰς τὸ σχολεῖον ὑπαξιωματικῶν ἵνα μὴ αὔριον εὑρεθῶμεν ἐνώπιον πολλῶν ἀξιώσεων. Πρὸς τοῦτο δὲ παρεκάλεσα τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν εἰ δυνατὸν νὰ συστήσῃ μίαν ἐπιτροπὴν νὰ ἐξετάσῃ τὸ ζήτημα, ἀπὸ πρόσωπα τὰ ὁποῖα ἔζησαν μέσα εἰς αὐτὰ τὰ πράγματα, ἵνα μὴ ὑπάρχῃ προκατάληψις, δεδομένου ὅτι ἀφ’ ἑνὸς μὲν πρόκειται περὶ στελεχῶν τοῦ στρατεύματος ἀφ’ ἑτέρου ἵνα μὴ σήμερον προβῶμεν εἰς τὴν κατάργησιν καὶ αὔριον εἰς τὴν ἐπανίδρυσιν. Σᾶς βεβαιῶ, ὅτι ὡμίλησα ἐντελῶς ἀντικειμενικῶς μὲ τὴν πεποίθησιν ὅτι εἶχα καθῆκον νὰ τὰ εἴπω, ἐπειδὴ ἔζησα μέσα εἰς αὐτὰ τὰ πράγματα.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Μανέτας ἔχει τὸν λόγον.

§47Θ. ΜΑΝΕΤΑΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Ἡ προηγηθεῖσα συζήτησις δύναται νὰ θεωρηθῇ ἄκαιρος καθ’ ὅσον συζητουμένου τοῦ νομοσχεδίου περὶ ὀργανισμοῦ τῆς στρατιωτικῆς σχολῆς τῶν Εὐελπίδων, οὐδεὶς λόγος ὑπῆρχε νὰ ἀναμιχθῇ καὶ ζήτημα καταργήσεως τοῦ σχολείου τῶν ὑπαξιωματικῶν. Οὐδεμία σχέσις ὑπάρχει μεταξὺ τῶν δύο τούτων σχολείων καθ’ ὅσον εἴτε ὑφίσταται εἴτε δὲν ὑφίσταται σχολεῖον ὑπαξιωματικῶν τὸ σχολεῖον τῶν Εὐελπίδων πρόκειται νὰ διατηρηθῇ. Συνεπῶς δὲν νομίζω ὅτι ἦτο ἡ στιγμὴ κατάλληλος διὰ νὰ δημιουργηθῇ ὅλη αὐτὴ ἡ συζήτησις.

§48Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ὁ ῥήτωρ ἐπρότεινε νὰ τροποποιηθῇ ὁ κανονισμὸς τοῦ σχολείου τῶν Εὐελπίδων ὥστε νὰ εἰσάγωνται εἰς αὐτὸ καὶ οἱ ἐθελονταί.

§49Θ. ΜΑΝΕΤΤΑΣ. Δὲν ἐμποδίζονται, κ. Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον, διὰ τὴν εἰσαγωγὴν εἰς τὸ σχολεῖον τῶν Εὐελπίδων δικαιοῦνται νὰ δώσουν ἐξετάσεις μέχρι τοῦ 21 ἔτους τῆς ἡλικίας των.

§50Ι. ΚΑΛΟΓΕΡΑΣ. Ἡ ἵδρυσις τοῦ σχολείου ὑπαξιωματικῶν ἔχει γίνει, διὰ διατάγματος καὶ ἡ τύχη τοῦ ἑνὸς ἐξαρτᾶται ἐκ τῆς τύχη τοῦ ἄλλου. Ἐγὼ ἐπίτηδες δὲν ἔφερα τὸ ναμοσχέδιον ἐκεῖνο πρὸς συζήτησιν εἰς τὴν ἐπιτροπήν, διότι ἀνέμενον τὴν τύχην τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ.

§51Θ. ΜΑΝΕΤΤΑΣ. Ἐν τούτοις θεωρῶ καθῆκον μου νὰ διαφωτίσω τὴν Βουλὴν περὶ τῶν ἀντιλήψεων τῆς ὑπηρεσίας ἐπὶ τοῦ ζητήματος ὅπερ ἔθιξε ὁ κ. συνάδελφος. Τὸ σχολεῖον τῶν ὑπαξιωματικῶν ἐκρίθη ἀπαραίτητον κύριοι βουλευταί, ν’ ἀνασυσταθῇ πρό τινων ἐτῶν κατόπιν τῆς οἰκτρᾶς ἀποτυχίας τοῦ νόμου περὶ μονίμων ὑπαξιωματικῶν. Ὡς εἶναι γνωστὸν μετὰ τοὺς πολέμους τοῦ 12–13 ἐθεσπίσθη, ὅπως καταργηθῇ τὸ σχολεῖον τῶν ὑπαξιωματικῶν μὲ τὴν ἰδέαν, ὅτι διὰ τοῦ νόμου τὸν ὁποῖον τότε εἰσηγάγομεν περὶ μονίμων ὑπαξιωματικῶν, θὰ ἦτο δυνατὸν τὸ στράτευμα ν’ ἀποκτήσῃ ἐπαρκεῖς μονίμους ὑπαξιωματικούς. Ἐν τούτοις μετὰ παρέλευσιν μιᾶς δεκαετίας ἀντελήφθημεν, ὅτι τὸ στράτευμα ἦτο ἐντελῶς ἐστερημμένον τῶν ὑπαξιωματικῶν του, τῶν νεύρων αὐτῶν τοῦ στρατοῦ καὶ εἰς ἐποχὴν μάλιστα κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ ἐλάττωσις ἀφ’ ἑνὸς τῆς θητείας καὶ αἱ γνώσεις αἱ πολλαπλαὶ αἱ ὁποῖαι ἀπαιτοῦνται ἐκ μέρους τῶν ὑπαξιωματικῶν καθιστοῦν ἐντελῶς ἀδύνατον, ὅπως οἱ κληρωτοὶ τοιοῦτοι εὑρίσκονται εἰς τὸ ὕψος αὐτῶν. Ἀπεφασίσθη συνεπῶς ἡ ἐπανίδρυσις τοῦ σχολείου τῶν ὑπαξιωματικῶν ὅπερ καὶ ἔκτοτε λειτουργεῖ. Ἀντὶ νὰ παρακολουθήσω τὸν κ. ἐξ Ἀττικῆς βουλευτὴν εἰς ὅλας τὰς λεπτομερείας τῆς συζητήσεώς του ἀρκοῦμαι νὰ σᾶς εἰπῶ, ὅτι εἰς ὅλους τοὺς στρατοὺς τοῦ κόσμου θεωρεῖται ἀπαραίτητον, νὰ ὑπάρχῃ σχολεῖον ὑπαξιωματικῶν, δηλαδὴ ἕνα σχολεῖον εἰς τὸ ὁποῖον οἱ μόνιμοι οἱ ἀνακαταταγμένοι ὑπαξιωματικοὶ τοῦ στρατεύματος, νὰ εὑρίσκουν μίαν διέξοδον πρός ἱκανοποίησιν τῆς ἀτομικῆς των φιλοδοξίας. Δὲν βλέπω τὸν λόγον λοιπόν, διατὶ νὰ καινοτομήσωμεν καὶ νὰ καταργήσωμεν τὸ σχολεῖον αὐτὸ κατόπιν τῆς πείρας τοῦ παρελθόντος, ἡ ὁποία μᾶς ἐδίδαξε τότε μετὰ τὴν κατάργησίν του, ὅτι ἐστερήθημεν ἐντελῶς τῶν ὑπαξιωματικῶν. Μερικοὶ ἐκ τῶν λόγων τοὺς ὁποίους ὁ κ. βουλευτὴς θεωρεῖ, ὡς σοβαρὸν ἐπιχείρημα τῆς καταργήσεώς του εἶναι καὶ τὸ μῖσος τὸ ὑπάρχον μεταξὺ τῶν ἀξιωματικῶν τῶν δύο προελεύσεων. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ σᾶς εἰπῶ, ὅτι κατὰ τὴν ἰδικήν μου ἀντίληψιν δὲν εἶναι ἀκριβές. Δὲν εἶναι μῖσος ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐχαρακτήρισεν ὁ κ. Καλογερᾶς ἀλλ’ ἦτο εὐγενὴς ἅμιλλα μεταξὺ τῶν ἀξιωματικῶν τῶν προερχομένων ἐκ τῶν δύο προελεύσεων ποῖος ἐκ τῶν δύο θὰ ἐσταδιοδρόμει καλλίτερον εἰς τὸ στράτευμα. Ἀπόδειξις δὲ τούτου εἶναι ὅτι κατὰ τοὺς Βαλκανικοὺς πολέμους παραπλεύρως ἐμάχοντο οἱ ἀξιωματικοὶ ἀμφοτέρων τῶν προελεύσεων καὶ ἐξ ἀμφοτέρων τῶν προελεύσεων ἔχομεν ἀξιωματικοὺς οἱ ὁποῖοι ἐσταδιοδρόμησαν μεταξὺ τῶν ἀνωτέρων ἀξιωματικῶν. Τρανὸν δὲ παράδειγμα εἶναι καὶ ὁ ὑποστράτηγος κ. Καλογερᾶς, ὁ ὁποῖος προέρχεται ἐκ τοῦ σχολείου τῶν ὑπαξιωματικῶν. Δὲν βλέπω συνεπῶς τὸν λόγον, διὰ τὸν ὁποῖον θ’ ἀποστερήσωμεν ἡμεῖς σήμερον τοὺς ὑπαξιωματικοὺς ἀπὸ τῆς διεξόδου, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι λειτουργεῖ μία προπαρασκευαστικὴ σχολὴ ἐκ τῆς ὁποίας ἐλπίζομεν νὰ ἀπαρτίσωμεν τὰ μόνιμα στελέχη τοῦ στρατοῦ τῶν ὑπαξιωματικῶν καὶ ἐκ τῆς τύχης τῆς ὁποίας, θὰ ὁδηγηθῶμεν βραδύτερον κατὰ πόσον εἶναι δυνατὸν νὰ καταφύγωμεν εἰς τὸ ἑνιαῖον τῆς προελεύσεως τὸ ὁποῖον θεωρητικῶς εἶναι ἀναμφισβητήτως εἶναι τὸ ἰδεῶδες. Συνεπῶς θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλήν, νὰ κάμῃ μίαν ὑπομονὴν ὀλίγων ἐτῶν μέχρις οὗ ἴδωμεν τὰ ἀποτελέσματα ποὺ θὰ μᾶς δώσῃ ἡ σχολὴ τῶν ὑπαξιωματικῶν ποῦ κατατάσσονται ἀπὸ πρώτης Ὀκτωβρίου εἰς τὸ στράτευμα.

§52Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Αὐτὸ ποῦ λέγετε εἶναι εἰς ὅλους τοὺς στρατούς;

§53Θ. ΜΑΝΕΤΤΑΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Παντοῦ.

§54Ι. ΚΑΛΟΓΕΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχουν σχολεῖα ὑπαξιωματικῶν καὶ εἰς τὴν Γαλλίαν ἀλλ’ ἄλλη ἡ νοοτροπία τῶν ἰδικῶν μας ὑπαξιωματικῶν καὶ ἄλλη ἡ τῶν Γάλλων τοιούτων. Ἐνταῦθα θὰ ἔχωμεν δημιουργίαν τάξεων διαφόρων ἀξιωματικῶν μὲ ὀλέθρια ἀποτελέσματα.

§55Θ. ΜΑΝΕΤΤΑΣ. Δὲν πρόκειται περὶ δημιουργίας τάξεων, διότι καὶ αὐτοὶ θὰ ἔχουν ἐλευθέραν σταδιοδρομίαν μέχρι τῆς ἀνωτάτης βαθμῖδος τῆς στρατιωτικῆς ἱεραρχίας.

§56Ι. ΚΑΛΟΓΕΡΑΣ. Καὶ ἡ διαφορὰ τῆς ἡλικίας;

§57Θ. ΜΑΝΕΤΤΑΣ. Αὐτὸ δὲν θὰ ἐμποδίσῃ τοὺς ἐκ τῆς σχολῆς αὐτῆς ὑπαξιωματικούς, νὰ φθάσουν νὰ γίνουν καὶ ἀντιστράτηγοι ἀκόμη ἐὰν ἀποδειχθῶσιν ἱκανοί.

§58Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγει ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ὅπως ὡρισμέναι θέσεις, ὅπως εἶναι τῶν σιδηροδρόμων τῶν εἰσπρακτόρων τὰς περιορίζαμε εἰς τοὺς ὀλίγους ὑπαξιωματικούς, μποροῦσε, νὰ γίνῃ δεκτόν.

§59Θ. ΜΑΝΕΤΤΑΣ. Τυπικῶς αὐτὸ εἶχε γραφῇ καὶ εἰς τὸν παλαιὸν νόμον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει πρέπει πρῶτα, νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὴν δημιουργίαν μονίμων ὑπαξιωματικῶν.

§60Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Βεβαίως.

§61Ι. ΚΑΛΟΓΕΡΑΣ. Γίνεται δεκτὸν νὰ ἱδρύσωμεν κατηγορίαν ὑπαξιωματικῶν, διὰ τὴν κατάληψιν τῶν θέσεων αὐτῶν;

§62Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Δὲν ὑπάρχει κανεὶς λόγος νὰ μὴ τὸ κάμωμεν, δηλαδὴ νὰ εἰσαγάγωμεν νομοσχέδιον ἀφοῦ ἐρωτήσωμεν τοὺς κ. κ. ὑπουργοὺς τῆς Συγκοινωνίας καὶ Οἰκονομικῶν, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ὁρίσωμεν, ὅτι ὡρισμέναι θέσεις τῶν σιδηροδρόμων καὶ τῶν εἰσπρακτόρων καὶ ἄλλαι τινὲς ἐπιφυλάσσονται κατὰ προτίμησιν εἰς τοὺς μονίμους ὑπαξιωματικούς.

§63Θ. ΜΑΝΕΤΤΑΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Προβλέπεται εἰς τὸν νόμον περὶ μονίμων στελεχῶν. Ἐγὼ δὲν ζητῶ τίποτε καλλίτερον.

§64Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἐὰν κατορθώσωμεν νὰ ἐξασφαλίσωμεν μονίμους ὑπαξιωματικοὺς ἀφ’ ἑνός, διὰ τῆς προπαρασκευαστικῆς σχολῆς τῶν ὑπαξιωματικῶν, ἀφ’ ἑτέρου, διὰ τῆς ἐπιφυλάξεως τῶν ὡρισμένων θέσεων εἰς τοὺς ὑπαξιωματικούς, βεβαίως εἶναι προτιμώτερον, διότι θὰ ἔχομεν ἐντελῶς ἑνιαίαν τὴν προέλευσιν ἀπὸ τὸ Σχολεῖον τῶν Εὐελπίδων. Τοῦτο τὸ λέγω μετὰ τινὸς πεποιθήσεως, διότι ἀπὸ τοῦ 1914 ὅτε ἤμην ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ἐξεύρω πόση σημασία ἀποδίδεται εἰς τούτους· πρέπει ὅμως νὰ ἐξασφαλίσωμεν ὑπαξιωματικοὺς καὶ νὰ ἐπιφυλάξωμεν εἰς τοὺς ὑπαξιωματικοὺς αὐτοὺς ὡρισμένας θέσεις, νὰ ἴδωμεν πῶς θὰ λειτουργήσῃ τὸ πρᾶγμα ἐπί τινα ἔτη καὶ τότε νὰ σκεφθῶμεν περὶ τῆς καταργήσεως τῆς σχολῆς τῶν ὑπαξιωματικῶν.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις κηρύσσεται περαιωμένη. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου παρακαλῶ, νὰ ἐγερθῶσιν. (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι)

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον)

§67Θ. ΚΟΛΙΑΛΕΞΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ, νὰ ἐπανασυζητηθῇ τὸ σχέδιον νόμου «περὶ πληρωμῆς ἀμοιβῶν ἐπὶ ἐξοντώσει ληστῶν», διότι ἐψηφίσθη πρὸ ὀλίγου ἀπόντος τοῦ κ. ὑπουργοῦ καὶ διότι παρελείφθη νὰ συζητηθῇ τροπολογία ἥτις ἔγεινε δεκτὴ παρὰ τῆς ἐπιτροπῆς.

§68Κ. ΖΑΒΙΤΣΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Μὰ ἐψηφίσθη.

§69Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Τὸ νομοσχέδιον ἐψηφίσθη, καθιερώθη ὅμως ὅτι ἐντὸς τῆς αὐτῆς συνεδριάσεως ἠμποροῦμεν νὰ ἐπανέλθωμεν.

§70Θ. ΚΟΛΙΑΛΕΞΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀπασχολήσω ἐπ’ ὀλίγον. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐξήτασε ἐπισταμένως τὴν πρότασιν καὶ τὴν ὑπέβαλε ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς. Τὸ νομοσχέδιον ὑποβάλεται εἰς τὰς 25 Ἀπριλίου διὰ νὰ ὑποβάληται τότε θὰ ἔπρεπε τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ ἱκανοποιήσῃ τὰ ἀποσπάσματα ἐκεῖνα καὶ τοὺς ἀξιωματικοὺς οἱ ὁποῖοι ἐκτελέσαντες τὸ καθῆκον των ζητοῦν τὴν ἀμοιβήν, κατὰ τὸ χρονικὸν διάστημα ἐκεῖνο κατὰ τὸ ὁποῖον ἡ ἀμοιβὴ δὲν εἶχε ἐπικυρωθῆ ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν, δηλαδὴ δὲν εἶχε γραφῆ εἰς τὴν ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως. Ἐγὼ δύναμαι νὰ προσθέσω καὶ τὸ ἑξῆς. Τρεῖς ἀξιωματικοὶ εἰς τὴν Βέρροιαν ὁ ὑπομοίραρχος Γαλανός, 2 ἀνθυπομοίραρχοι καὶ 2 ἐνωματάρχαι προέβησαν εἰς τὴν σύλληψιν ἑνὸς ληστοῦ. Ἡ ἐπικήρυξις ἐκ τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν εἶχεν ἐκδοθεῖ διὰ 110 χιλ. δραχμάς. Ἀλλὰ δυστυχῶς ἡ σύλληψις ἐγένετο καθ’ ἣν στιγμὴν δὲν εἶχε τεθεῖ εἰς τὴν ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως ἡ ἔγκρισις. Νομίζω λοιπόν, ὅτι εἶναι δίκαιον πρὸς ἱκανοποίησιν τῶν 5 αὐτῶν ἀτόμων οἱ ὁποῖοι ἔπραξαν τὸ καθῆκον των νὰ συμπεριληφθοῦν καὶ αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι ἔπραξαν τὸ καθῆκον των πρὸ 5 ἡμερῶν ἀπὸ τῆς ἐγκρίσεως.

§71Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὰς ἐνεργείας τὰς ὁποίας ἐθεσπίσαμεν διὰ τὴν καταδίωξιν τῶν ληστῶν, εἶχον ἔλθει πολλοὶ καὶ μᾶς ὑπέδειξαν τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ ἠδύναντο νὰ συλληφθοῦν ἀρκετοὶ λησταί. Ἐγὼ τοὺς ὑπεσχέθην, ὅτι ἀρκεῖ νὰ εἶναι τὰ ἀποτελέσματα εὐνοϊκὰ καὶ ἐτάξαμεν μίαν προθεσμίαν καὶ ηὐξήσαμεν καὶ τὴν ἐπικήρυξιν. Πράγματι οἱ ἄνθρωποι ἔφυγον, μετέβησαν εἰς τὰ μέρη των καὶ ἔφερον τὸ ἀποτέλεσμα πρὶν δημοσιευθῇ τὸ διάταγμα. Αὐτὸν τὸν λόγον ἔχει ἡ ὑποβολὴ τῶν νομοσχεδίων. Τώρα ὁ κ. συνάδελφος λέγει, ὅτι ἐὰν θέσωμεν μίαν ἡμερομηνίαν ἀκόμη 5 ἡμερῶν θὰ συμπεριληφθῇ καὶ μία ἄλλη περίπτωσις. Ἀλλὰ τοῦτο δὲν εἶναι ὀρθὸν διὰ 2 λόγους. Πρῶτον διότι δὲν στηρίζεται εἰς μίαν συμφωνίαν τὴν ὁποίαν ἐκάμαμεν, ὅπως εἰς τὴν προηγουμένην περίπτωσιν. Δεύτερον καὶ τὸ σπουδαιότερον οἱ μὲν ἐρριψοκινδύνευσαν, ἐπολέμησαν ἐνῷ οἱ ἄλλοι πληροφορηθέντες, ὅτι ὁ ληστὴς εἶναι κρυμένος εἰς ἓν ξενοδοχεῖον ἐν Θεσσαλονίκῃ ἐπῆγαν ἐκεῖ καὶ τὸν συνέλαβον. Τοὺς εὐχαριστῶ, εἶναι ἄξιοι παντὸς ἐπαίνου ἔπραξαν τὸ καθῆκον των, ἀλλὰ δυστυχῶς, δὲν δύνανται νὰ συμπεριληφθοῦν, διότι ἄλλως ἐψηφίσθη καὶ τὸ νομοσχέδιον.

§72Θ. ΚΟΛΙΑΛΕΞΗΣ. Ὁπωσδήποτε δίκαιον θὰ ἦτο νὰ ἀμοιφθοῦν.

§73Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Πρῶτον τὸ νομοσχέδιον ἔχει ψηφισθῆ καὶ δεύτερον δὲν μᾶς ἐπείσατε.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 2 Σεπτεμβρίου 1925 Ν. Δ. περὶ Σχολῆς Εὐελπίδων».

§75Ι. ΚΑΛΟΓΕΡΑΣ. Θὰ ἤθελον ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, ἂν εἶναι δυνατὸν νὰ λεχθῇ, ἂν γίνονται δεκταὶ αἱ τροπολογίαι τοῦ Προέδρου τῆς ἐπιτροπῆς.

§76Θ. ΜΑΝΕΤΑΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Δὲν δύναμαι νὰ δεχθῶ ὅλας τὰς τροπολογίας.

§77Ι. ΚΑΛΟΓΕΡΑΣ. Ἔχει τροποποιήσεις τινας ἐπιφέρει ἡ Κοινοβουλευτινὴ Ἐπιτροπή. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν παράγραφον 4 ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, ἤθελον νὰ διοικῆται τὸ σχολεῖον παρὰ στρατηγοῦ, ἐγώ, εἰς αὐτὸ δὲν ἐπιμένω, ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι δυνατὸν νὰ γίνῃ, ὅπως αὐτὴ διοικεῖται παρὰ συνταγματάρχου.

§78Θ. ΜΑΝΕΤΑΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Τὸ ὑπουργεῖον, κ. βουλευτά, νομίζει, ὅτι δέον νὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ διοικεῖται ἀκόμη παρὰ στρατηγοῦ, καθ’ ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν μαθητῶν εἶναι πολὺ μέγας, 400–500 ἀφ’ ἑτέρου δὲ οἱ διδάσκοντες πολλάκις εἶναι καὶ συνταγματάρχαι. Τοῦτο ἔχον ὑπ’ ὄψιν του, τὸ ὑπουργεῖον νομίζει, ὅτι δέον νὰ παραμείνῃ ἡ θέσις τοῦ ὑποστρατήγου.

§79Ι. ΚΑΛΟΓΕΡΑΣ. Ἐπίσης εἰς τὴν παράγραφον 6, ἡ ἐπιτροπὴ ἔκρινεν, ὅπως οἱ ἐπιτηρηταὶ ἐκλέγονται μεταξὺ τῶν ὑπολοχαγῶν.

§80Θ. ΜΑΝΕΤΑΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Ὄχι διότι εἶναι μικρὸς ὁ ἀριθμὸς τῶν ὑπολοχαγῶν τῶν προερχομένων ἐκ τοῦ σχολείου τῶν Εὐελπίδων καὶ θὰ καταντᾷ τὸ πλεῖστον ἐξ αὐτῶν νὰ ὑπηρετῇ εἰς τὸ σχολεῖον. Διὰ τοῦτο τὸ ὑπουργεῖον ὥρισεν, ὅπως οἱ ἐπιτηρηταὶ λαμβάνωνται ἐκ τῶν κατωτέρων βαθμῶν. Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, ἐπὶ τῆς 5ης παραγράφου, νὰ προστεθῇ τὸ ἑξῆς· «ὅτι ἡ δικαιοδοσία καὶ ἡ ἁρμοδιότης τοῦ γενικοῦ ἐπιθεωρητοῦ τῶν σχολῶν, ἐπὶ τῆς στρατιωτικῆς σχολῆς τῶν Εὐελπίδων καθορίζεται, ὑπὸ τοῦ νόμου 3736 καὶ τῶν ἐκτελεστικῶν αὐτοῦ διαταγμάτων».

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ τὴν Βουλήν, δέχεται τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. ὑπουργοῦ.

§82ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὴ ἡ τροπολογία.

§84Ι. ΚΑΛΟΓΕΡΑΣ. Ἐπίσης κ. ὑπουργέ, ἡ ἐπιτροπὴ ἠθέλησεν, ὅπως διὰ διαγωνισμοῦ, νὰ ὁρίζωνται οἱ καθηγηταί.

§85Θ. ΜΑΝΕΤΑΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν) Ἄς προστεθῇ εἰς τὸ τέλος τῆς παραγράφου συμφώνως τῷ νόμῳ, περὶ προσωπικοῦ τῶν σχολῶν.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 1ον (ἀναγινώσκει). (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1ον ἀναγινώσκονται δὲ καὶ γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 2, 3, 4, 5, καὶ 6 ὡς ἐτροπολογήθησαν παρὰ τοῦ ὑφυπουργοῦ).

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 7 (ἀναγινώσκει).

§88Ι. ΚΑΛΟΓΕΡΑΣ. Ἐφιστῶ τὴν προσοχήν σας ἐπὶ τοῦ ἀριθμοῦ τῆς εἰσαγωγῆς τῶν μαθητῶν.

§89Θ. ΜΑΝΕΤΤΑΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Τὴν δέχομαι αὐτὴν τὴν τροπολογίαν. (ψηφίζεται τὸ ἄρθρον, ὡς ἐτροπολογήθη)

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 8. (ἀναγινώσκει).

§91Ι. ΚΑΛΟΓΕΡΑΣ. Ἐπ’ αὐτοῦ ἐπιμένω, ὅπως οἱ ἐξ ὁπλιτῶν προερχόμενοι ἔχωσι τετράμηνον ὑπηρεσίαν ὑπαξιωματικοῦ, διότι ἀναχωρῶ ἐκ τῆς σκέψεως, ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ εὑρεθῇ εἷς ἀριθμὸς ὑπαξιωματικῶν.

§92Θ. ΜΑΝΕΤΤΑΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Ἐφ’ ὅσον οἱ ἐξ ὁπλιτῶν προέρχονται τίθενται εἰς τὰς ἰδίας συνθήκας εἰς τὰς ὁποίας καὶ οἱ ἰδιῶται διατὶ θὰ τοὺς ἐπιβάλωμεν μίαν πρόσθετον ὑποχρέωσιν; Ἀφ’ οὗ δὲν τοὺς γίνεται κακὸν εὐεργέτημα.

§93Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Βεβαίως δὲν ὑπάρχει κανεὶς λόγος νὰ ζητήσωμεν εἰς τοὺς ἐξ ὁπλιτῶν ὑποψηφίους εἰς τὰς ἐξετάσεις περισσότερα προσόντα ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ζητοῦμεν εἰς τοὺς ὑποψηφίους ἰδιώτας.

§94Ι. ΚΑΛΟΓΕΡΑΣ. Θέλω νὰ ἔχωμεν ὑπαξιωματικούς.

§95Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἀλλ’ ἡ τροποποίησις δὲν ἔχει βάσιν δικαιοσύνης.

§96Ι. ΚΑΛΟΓΕΡΑΣ. Δὲν ἐπιμένω. Σᾶς εἶπον ποῖος ἦτο ὁ σκοπός μου.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ τὴν Βουλὴν δέχεται τὴν προτεινομένην τροπολογίαν τῆς ἐπιτροπῆς ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 8.

§98ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι. Ὄχι.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ τροπολογία ἀπορρίπτεται. (Ἀπορριπτομένης τῆς τροπολογίας τῆς ἐπιτροπῆς γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 8 ὡς ἐτροπολογήθη παρὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Γίνονται ἐπίσης δεκτὰ τὰ ἄρθρα 9 καὶ 10 ὡς ἔχουν. Τὸ ἄρθρον 11 ὡς ἔχει, 12 ὡς ἐτροπολογήθη παρὰ τῆς ἐπιτροπῆς, 15 ὡς ἐτροπολογήθη παρὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ, 16 καὶ 20 ὡς ἔχουσι, 25, 26, 27, 28 καὶ 29 ὡς ἐτροπολογήθησαν, 31 ὡς ἐτροπολογήθη, 32 ὡς ἐτροπολογήθη, 33, 34, 35 ὡς ἔχουσι, 36 ὡς ἐτροπολογήθη καὶ τὰ ὑπόλοιπα ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου εἰς αʹ κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν).

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 17 Σ)βρίου 1926 Ν.Δ. περὶ προσωρινῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν ὑδροηλεκτρικῶν ἔργων τοῦ Δήμου Πατρέων». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Γίνεται ὡσαύτως δεκτὸν εἰς αʹ κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως 2 ἀτμοπλοϊκῶν συμβάσεων μεταξὺ τοῦ ὑπουργείου τῆς Συγκοινωνίας καὶ 1) τοῦ ἀτμοπλοίου «Μάννα» καὶ 2) τῆς ἀτμοπλοΐας Ἀποστόλου Κ. Ρίγγα. Προτάσει δὲ τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ καὶ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν γίνεται δεκτόν, ὅπως τὰ νομοσχέδια 1) περὶ μέτρων ἀσφαλείας τοῦ κοινωνικοῦ καθεστῶτος καὶ προστασίας τῶν ἐλευθεριῶν τοῦ πολίτου καὶ 2) περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τοῦ κώδικος τῆς περὶ δήμων καὶ κοινοτήτων νομοθεσίας συζητηθοῦν τὴν προσεχῆ Δευτέραν μετὰ τὰς ἐπερωτήσεις, ἐν περιπτώσει δὲ ἀνεπαρκείας χρόνου τὴν ἑπομένην συνεδρίασιν.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἑκουσίας ἀποστρατείας ἀξιωματικῶν». Ἐπ’ αὐτοῦ τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ι. Καλογερᾶς.

§102Ι. ΚΑΛΟΓΕΡΑΣ. Τὸ νομοσχέδιον, κύριοι βουλευταί, περὶ ἐθελουσίας ἀποστρατείας τῶν ἀξιωματικῶν εἶναι νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον πρέπει σοβαρώτατα, νὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Βουλὴν καὶ ἐπ’ αὐτοῦ θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μοὶ ἐπιτρέψητε, νὰ σᾶς ἐκθέσω τὰ ἑξῆς: Διετέλεσα εἰσηγητὴς τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ δι’ αὐτὸ λαμβάνω τὴν τιμήν, ν’ ἀπασχολήσω ὑμᾶς δι’ ὀλίγων. Ἡ αἰτιολογικὴ ἔκθεσις τοῦ νομοσχεδίου ἀναφέρει, ὅτι αἱ ἀθρόαι ἔξοδοι καὶ ἐπαναφοραὶ ἀξιωματικῶν συνετέλεσαν εἰς τὴν δημιουργίαν ὑπεραρίθμων στελεχῶν καὶ εὑρέθη εἰς τὴν ἀνάγκην ὁ συντάκτης τοῦ νομοσχεδίου νὰ ἐξηγήσῃ πῶς εὑρέθησαν περίπου χίλιοι ἀξιωματικοὶ πλεονάζοντες. Ἀναφέρει δὲ δύο λόγους, πρῶτον ὅτι λόγῳ τῶν ἐπικρατησασῶν πολιτικῶν ἀνωμαλιῶν ἐπῆλθεν ἡ ἀπομάκρυνσις ἀξιωματικῶν ἀνωτέρων καὶ ἡ κατάληψις τῶν κενῶν ἀπὸ ἀξιωματικοὺς κατωτέρων βαθμῶν, καὶ μετὰ ταῦτα ἡ ἐπαναφορὰ ἀπομακρυνθέντων πρότερον, ἰδίως ἀνωτέρων καὶ οὕτω ἐπῆλθε τὸ ἀποτέλεσμα, νὰ ἀνέλθῃ ὁ ἀριθμὸς τῶν ὑπεραρίθμων εἰς τοὺς χιλίους περίπου. Εἰς αὐτὸ διὰ νὰ εἴμεθα ἐν πλήρει ἀκριβείᾳ πρέπει νὰ προσθέσωμεν καὶ τοῦτο, ὅτι ὑπῆρξαν καὶ δύο ἕτεροι λόγοι, ἡ ἀθρόα παρὰ πάντα νόμον μονιμοποίησις ἐφέδρων ἀξιωματικῶν καὶ ἡ ἀθρόα προαγωγὴ παρὰ πάντα νόμον, διότι οἱ νόμοι προβλέπουν, ὅτι δὲν δύναται νὰ γείνῃ καμμία προαγωγή, ἂν δὲν ὑπάρχῃ χηρεύουσα θέσις. Κατεγίναμεν κατὰ τὸ δυνατὸν τότε τὸ 1924, προκειμένου περὶ μονιμοποιήσεως ἐφέδρων ἀξιωματικῶν, νὰ ὁρίσωμεν ὅλα τὰ προσόντα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἀπαιτοῦνται πρὸς τοιαύτην μονιμοποίησιν ἐφέδρων ἀξιωματικῶν, διότι ὁ θεσμὸς οὗτος εἶχε δύο τινά, τὰ ὁποῖα ἐπρόκειτο νὰ ἐξυπηρετήσῃ, νὰ ἱκανοποιήσῃ ἐφέδρους τινὰς οἱ ὁποῖοι προσέφεραν ὑπηρεσίας κατὰ τὸν πόλεμον καὶ κυρίως νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὴν Πολιτείαν, ὅπως πληρωθῶσι τὰ κενὰ τοῦ στρατεύματος ἀπὸ τὰ συγκεντροῦντα τὰ πρὸς τοῦτο ἐφεδρικὰ στελέχη, ἐπηκολούθησεν ὅμως τοιαύτη κατάστασις ἀπὸ τὸν διαδεχθέντα τὸν κ. Γόντικαν ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν κ. Κονδύλην, ὥστε ἐμονιμοποιήθησαν καὶ ἀρκετοὶ πέραν τῆς ἡλικίας τῶν 32 ἐτῶν τῆς προβλεπομένης ὑπὸ τοῦ νόμου καὶ ἄλλοι πέραν τοῦ ὁρίου τοῦ προβλεπομένου δι’ ἕκαστον βαθμὸν καὶ οὕτω ἐμονιμοποιήθησαν 1500 περίπου χωρὶς νὰ ὑπάρχουν χηρεύουσαι θέσεις. Ἕτεροι λόγοι, διὰ τῶν ὁποίων προῆλθον τὰ πλεονάζοντα στελέχη εἶναι, ὅτι ὑπὸ τῶν διαφόρων Κυβερνήσεων κατὰ διαφόρους ἐποχὰς ἐνηργοῦντο προαγωγαί, χωρὶς νὰ ὑπάρχωσι χηρεύουσαι θέσεις. Ἐὰν ἰδίως μετὰ τὴν Ἀσιατικὴν καταστροφὴν καὶ τὴν ὑπογραφὴν τῆς συνθήκης τῆς Λωζάννης, ἡ ὁποία ἔθετε τέρμα εἰς τὴν μέχρι τότε ἐφαρμοζομένην στρατιωτικὴν πολιτικήν, τὴν πολιτικὴν τῆς ἀπελευθερώσεως τοῦ Γένους, ἠκολουθεῖτο, ὡς στρατιωτικὴ πολιτική, ἡ δυναμένη, νὰ προστατεύσῃ τὴν ἀκεραιότητα τῆς Χώρας καὶ διὰ τῆς δυνατῆς οἰκονομίας, νὰ εὑρεθῇ εἰς κατάστασιν ἡ Ἑλλὰς νὰ ἀποκτήσῃ ἀποθήκας ὑλικοῦ, νοσοκομεῖα, στρατῶνας, ὥστε νὰ δυνηθῇ ἐν δεδομένῃ στιγμῇ ν’ ἀνταποκριθῇ εἰς τὸν προορισμόν της, δὲν θὰ ἐφθάναμεν ἐκεῖ ποῦ ἐφθάσαμεν. Δυστυχῶς ἡ πολιτικὴ αὐτὴ δὲν ἐπρυτάνευσε καὶ εὑρέθημεν μὲ τὴν πληθώραν αὐτὴν τῶν θέσεων καὶ παρουσιάζεται ἡ ἀνάγκη νὰ σκεφθῇ τὸ Κράτος τὶ θὰ γείνουν αὐτὰ τὰ πλεονάζοντα στελέχη, διότι ἤρχισαν νὰ μαραίνωνται τὰ κατώτερα στελέχη.

§103Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Φρονεῖτε, κύριε βουλευτά, ὅτι ὑπάρχει περίπτωσις, δικαιολογοῦσα αὐτὸν τὸν μαρασμόν; Ἐγὼ τουλάχιστον δὲν πιστεύω, νὰ ὑπάρχουν αὐτὰ τὰ δικαιολογητικὰ αἴτια, διότι δὲν προάγονται ἐξακολουθητικῶς κάθε χρόνον.

§104Ι. ΚΑΛΟΓΕΡΑΣ. Πάντως πιστεύω, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ σκέψις καὶ φροντὶς ἀδιάλειπτος, ἵνα μὴ ἐπέρχηται μαρασμός, ἐὰν πράγματι ὑπάρχῃ ἐν Ἑλλάδι λόγος, νὰ ἐκδηλωθῇ ὁ μαρασμὸς ἢ ὑπάρχει κίνδυνος, νὰ ἐκδηλωθῇ εἰς τὸ μέλλον. Καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, ἀπαντῶν εἰς τὸν ἔντιμον συνάδελφον ἔχω, νὰ δηλώσω ταῦτα: ὅτι πραγματικῶς ἐν Ἑλλάδι ὑπὸ τὴν ἔποψιν αὐτὴν δὲν ἐπρυτάνευσε ἡ πραγματικὴ ἀρχὴ ἐκ μέρους τοῦ Κράτους, δηλαδὴ νὰ ἐμπνέωνται καὶ νὰ καθοδηγοῦνται τὰ στελέχη καὶ διὰ τῆς διαγωγῆς τοῦ Κράτους καὶ διὰ τῆς ἐκπαιδεύσεως εἰς τρόπον, ὥστε νὰ τὸ ἔχουν ὑπ’ ὄψιν των, ὅτι αὐταὶ αἱ μεταβολαί, αἱ ὁποῖαι ἐπῆλθον λόγῳ τῶν κενῶν τοῦ πολέμου καὶ λόγῳ τῶν μεταβολῶν τῶν καθεστωτικῶν, αἱ ὁποῖαι ἔφεραν καὶ ἐδημιούργησαν μίαν κατάστασιν, ἡ ὁποία δὲν ὑπάρχει εἰς κανὲν ἄλλο Κράτος εἰς τρόπον, ὥστε εἰς ἡλικίαν 35 καὶ 40 ἐτῶν, νὰ φθάνουν καὶ νὰ γίνωνται στρατηγοί, ἀναμφισβητήτως ἔπρεπε, νὰ γνωρίζουν, ὅτι δὲν ἦτο δυνατόν, νὰ ἐξακολουθοῦν καὶ ὅτι θὰ ἤρχετο στιγμὴ καθ’ ἣν θὰ ἐπεβραβεύοντο αἱ προαγωγαί. Ἀλλὰ πολλάκις ἐτόνισα, ὅτι εὐκολώτερον ἀναμένει τις εἰς τοὺς ἀνωτέρους καὶ ἀνωτάτους βαθμοὺς περισσότερον χρόνον παρὰ εἰς τοὺς κατωτέρους, ὅπου θὰ ἦσαν τὰ στελέχη ἡμῶν, ἐὰν δὲν συνέβαινον ὅσα συνέβησαν. Καθῆκον ὅμως ἔχει ἡ Κυβέρνησις καίτοι καὶ σήμερον δὲν εὐθύνεται, διὰ τὴν δημιουργηθεῖσαν κατάστασιν, νὰ σκεφθῇ καὶ νὰ προνοήσῃ, διὰ τὸ μέλλον πῶς θὰ δοθῇ διέξοδος ἵνα μὴ ἐπέλθῃ μαρασμός. Διότι ἐὰν σήμερον εἶναι δυνατὴ ἡ παραμονὴ τῶν στελεχῶν εἰς τοὺς βαθμοὺς ποῦ κατέχουν ἄνευ προαγωγῆς, τοῦτο δὲν δύναται νὰ παραταθῇ ἐπὶ μακρόν. Ἐκ τῶν σκέψεων τούτων ἤχθη ἡ Κυβέρνησις, νὰ ὑποβάλῃ ὑπὸ τὴν κρίσιν ἡμῶν τὸ ὑπ’ ὄψιν σχέδιον νόμου. Εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ἀνεγνωρίσθη, ὅτι τὸ Κράτος πρέπει νὰ σκεφθῇ τί θὰ γίνουν τὰ στελέχη τὰ πλεονάζοντα καὶ ἕτερα ἀκόμη, διότι αὐτὰ ποῦ καθορίζουν, διὰ τοῦ σχεδίου τοῦ ὀργανισμοῦ τῶν στρατιωτικῶν ἐν συνδυασμῷ μὲ τὸν νόμον περὶ στελεχῶν ἔχω τὴν ἀντίληψιν, ὅτι εἶναι πολλὰ χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ ἀνάγκη στρατιωτικὴ καὶ χωρὶς νὰ δύναται ἡ χώρα οἰκονομικῶς νὰ τὰ διατηρήσῃ. Ἐξεταστέον λοιπόν, ἐὰν τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ τὸ ὁποῖον τίθεται ὑπὸ τὴν κρίσιν ὑμῶν εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι σκόπιμον καὶ δύναται νὰ προλάβῃ τὰ δυσάρεστα. Τὶ λέγει τὸ νομοσχέδιον αὐτό; ποία εἶναι ἡ κατευθυντηρία γραμμὴ τοῦ νομοσχεδίου; Πρῶτον λέγει, ὅτι οἱ «ἔχοντες συμπληρώσῃ 20ετῆ ὑπηρεσίαν καὶ ἄνω σᾶς ἐπιτρέπω, νὰ ζητήσητε, νὰ φύγετε καὶ θὰ σᾶς πῶ τὰ πλεονεκτήματα τὰ ὁποῖα θὰ ἔχετε καὶ ἐφ’ ὅσον θὰ φύγουν τόσοι ὅσοι οἱ πλεονάζοντες δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς περιορισμός, ἐὰν ὅμως ὑπάρχουν πλεονάζοντες τότε, θὰ γίνουν αἱ ἀπομακρύνσεις κατ’ ἐπιλογήν, ὥστε νὰ μείνῃ ὁ προβλεπόμενος ἀριθμὸς ὑπὸ τῶν διεπόντων ἡμᾶς νόμων. Ἐὰν ὅμως δὲν εὑρεθῶσιν ἀξιωματικοί, ὑποχρεωτικῶς πλέον τὸ ἀνώτατον στρατιωτικὸν συμβούλιον ἐπιλαμβάνεται καὶ ἀπομακρύνει ἐκ τοῦ στρατεύματος ἐκείνους τοὺς ὁποίους κρίνει χωρὶς νὰ τύχωσιν τῶν πλεονεκτημάτων τὰ ὁποῖα δίδει τὸ ὑποβαλλόμενον σχέδιον νόμου. Ἑπομένως κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου, καίτοι κατ’ ἀρχὴν εἶμαι ἐντελῶς ἀντίθετος, ὑπὸ τὴν ἔποψιν αὐτὴν τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἐκβιαστικώτατον, διότι εἶναι ὑποχρεωμένοι πάντες ὑπὸ τὸ φάσμα τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ, νὰ ζητήσουν, νὰ ἀποχωρήσουν, τοῦ ἄρθρου, δηλαδή, ὅτι ἐὰν δὲν εὑρεθῇ ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς τὸν ὁποῖον ὁρίζει τὸ νομοσχέδιον, θὰ φύγουν χωρὶς τὰ πλεονεκτήματα τὰ ὁποῖα παρέχει τὸ νομοσχέδιον.

§105Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Κανεὶς δὲν πιστεύω νὰ νομίζῃ, ὅτι ὑπάρχει φόβος νὰ ἐκκαθαρισθῇ.

§106Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Θέλω νὰ μάθω τὸ ἑξῆς, ἐὰν ὁ ἀριθμὸς ἐκείνων ποῦ θὰ ὑποβάλλουν αἰτήσεις εἶναι μικρότερος τῶν πλεοναζουσῶν θέσεων αὐτοὶ θὰ φύγουν ὅλοι.

§107Ι. ΚΑΛΟΓΕΡΑΣ. Κατὰ τὸ νομοσχέδιον ὅλοι.

§108Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Δηλαδή, δὲν ἔχει τό δικαίωμα τῆς ἐπιβολῆς, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν. Διότι κατὰ τὴν γνώμην μου ἐκεῖ βλέπω τὸν κίνδυνον, ὅτι θὰ φύγουν οἱ καλλίτεροι, οἱ ὁποῖοι θὰ μποροῦσαν νὰ ζήσουν εἰς τὴν κοινωνίαν δι’ ἑνὸς ἐπαγγέλματος ἄλλου.

§109Ι. ΚΑΛΟΓΕΡΑΣ. Τὶ παρέχει αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον; Ἄς ἔλθωμεν εἰς τὴν ἔκθεσιν τὴν εἰσηγητικήν. Φέρει αὕτη δύο παραδείγματα. Εἰς συνταγματάρχης ἔχων τριακονταετῆ ὑπηρεσίαν καὶ τριετῆ εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ συνταγματάρχου, θὰ λάβῃ τὸν βαθμὸν τοῦ ἐν ἐνεργείᾳ ὑποστρατήγου, πλήρη μέρισμα τοῦ βαθμοῦ τούτου τοῦ Μετοχικοῦ Ταμείου καὶ προσαύξησιν 12 ἐτῶν συνταξίμου ὑπηρεσίας καὶ εἰς λοχαγὸς ἔχων 20ετῆ ὑπηρεσίαν καὶ τριετῆ εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ λοχαγοῦ, θὰ λάβῃ τὸν βαθμὸν τοῦ ταγματάρχου ἐν ἐνεργείᾳ πλῆρες μέρισμα τοῦ Μετοχικοῦ Ταμείου τοῦ βαθμοῦ τοῦ ταγματάρχου καὶ 28 ἐτῶν σύνταξιν ταγματάρχου, ἐνῷ οὔτε συντάξεως, οὔτε μερίσματος θὰ ἐδικαιοῦτο, ἂν δὲν συνεπλήρου εἰκοσιπενταετῆ ὑπηρεσίαν. Ὁ συνταγματάρχης φεύγων σήμερον μὲ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ θὰ λάβῃ τὸν βαθμὸν τοῦ ὑποστρατήγου ἐν ἐνεργείᾳ, σύνταξιν τοῦ ὑποστρατήγου ὄχι μόνον τῶν 30 ἐτῶν, ἀλλ’ ηὐξημένων ἤτοι 42 ἐτῶν σύνταξιν ὑποστρατήγου καὶ θὰ πάρῃ 24 μισθοὺς τοῦ ἐν ἐνεργείᾳ ὑποστρατήγου, ὁ λοχαγός, θὰ λάβῃ, ἐνῷ δὲν θὰ ἐδικαιοῦτο, οὔτε συντάξεως οὔτε μερίσματος τοῦ μετοχικοῦ ταμείου, θὰ λάβῃ σύνταξιν ταγματάρχου καὶ μέρισμα πλῆρες καὶ 24 μισθοὺς τοῦ ταγματάρχου ἐκ τοῦ ταμείου ἀλληλοβοηθείας, ἐνῷ εἰς τὴν πρώτην περίπτωσιν, ἂν ὑποθέσωμεν, ὅτι σήμερον φεύγει, διότι συμπληρώνει τὸν χρόνον, θὰ πάρῃ σύνταξιν περὶ τὰς 1000 δραχμάς. Καὶ γεννᾶται τὸ ἐρώτημα μὲ αὐτὰ τὰ πλεονεκτήματα τὶς πρόκειται νὰ φύγῃ; Οἱ καλοί; Ὄχι! Διότι δὲν εἶναι ὑποχρεωτικόν, διὰ τὸν ὑπουργόν! Διότι ἂν πράγματι ἤθελον εὑρεθῇ ὀλιγώτεροι ἀπὸ τὰς χηρευούσας θέσεις ἐν ἑκάστῳ βαθμῷ φαίνεται ὅτι ὅλοι αὐτοὶ θὰ φύγουν καὶ μόνον ὅταν θελήσουν νὰ φύγουν περισσότεροι, τότε θὰ γίνῃ ἐπιλογή. Ἀλλ’ ἐγὼ δέχομαι τὴν ἄποψιν αὐτήν, διότι δύναται νὰ καθορισθῇ εἰς τὸ νομοσχέδιον εἰς τρόπον, ὥστε νὰ δύνανται, νὰ φύγουν ὄχι οἱ καλοί: Ἐγὼ θὰ μείνω καὶ θὰ φύγουν αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι θὰ πάρουν αὐτὰ καὶ αὐτὰ καὶ ἐγὼ τί θὰ πάρω; Διατὶ ἡ σπουδὴ αὐτὴ νὰ πληρώσωμεν τοὺς χειροτέρους, νὰ φύγουν; Διατὶ τὸ Κράτος ἐσκέφθη νὰ λάβῃ αὐτὸ τὸ μέτρον τὸ ἀτοπώτατον; Διατὶ νὰ θέλῃ τὸ Κράτος, νὰ πληρώσῃ μὲ τόσα τοὺς μὴ καλούς; Πάντες κατέφυγον εἰς ἐμὲ διότι ἐγνώριζον, ὅτι εἶμαι Πρόεδρος τῆς ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν Ἐπιτροπῆς, ἀπὸ τὴν ὁποίαν θὰ διήρχετο τὸ νομοσχέδιον καὶ δὲν ὑπῆρξεν οὔτε εἷς, ὁ ὁποῖος μοὶ εἶπεν, ὅτι ἔχει καὶ τὴν ἐλαχίστην ἠθικὴν βάσιν τὸ νομοσχέδιον, διότι ἂν γίνῃ, θὰ φύγω καὶ ἐγώ, μοῦ ἔλεγεν. Μοῦ ἤρχοντο ὅλοι οἱ καλοὶ καὶ ἐγὼ τοὺς ἔλεγον, ὅτι δὲν πρέπει νὰ φύγουν.

§110Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Τὸ συμβούλιον τῶν ἀντιστρατήγων εἶναι νομίμως κατηρτισμένον. Θὰ κάμῃ κατάχρησιν τῆς ἐξουσίας τὴν ὁποίαν τοῦ ἐδώσαμεν τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας τότε. Εἶναι μόνιμον τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας. Δηλαδὴ φρονεῖτε, ὅτι τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας δύναται, νὰ μᾶς εἴπῃ, ὅτι τὸ μόνιμον Στρατιωτικὸν Συμβούλιον δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ χαρακτηρίσῃ στάσιμον ἕνα ἀξιωματικὸν καὶ ἅμα τὸν χαρακτηρίσῃ ἅπαξ ἢ δὶς νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα, νὰ τὸν ἀποβάλῃ ἀπὸ τὸν στρατόν;

§111Ι. ΚΑΛΟΓΕΡΑΣ. Εὔχομαι νὰ εἶναι αὐτό. Διότι κατ’ ἄλλον τρόπον δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ διοικηθῇ ὁ στρατός. Εἶμαι εὐτυχής, διότι προεκάλεσα αὐτὴν τὴν δήλωσιν, διότι ἤκουσα τὸ ἀντίθετον.

§112Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Εἶναι συμβούλιον νομίμως κατηρτισμένον. Ἐκεῖ εἰς τὴν Ἀστυνομίαν Πόλεων ἐπρόκειτο περὶ συμβουλίου καταρτισθέντος ad hoc ἀλλ’ ἐδῶ ἔχομεν μόνιμον συμβούλιον.

§113Ι. ΚΑΛΟΓΕΡΑΣ. Τόσο τὸ καλλίτερον. Ταῦτα εἶναι τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἐξηνάγκασαν τὴν πλειοψηφίαν τῆς ἐπιτροπῆς, νὰ θεωρήσῃ τὸ νομοσχέδιον καὶ ἀπορριπτέον καὶ κατ’ ἀρχήν. Καὶ ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι ἠκούσθη καὶ ἡ φωνή, ὅτι τὰ στελέχη τὸ περιμένουν καὶ θέλουν, νὰ ψηφισθῇ, ἀλλὰ γενικῶς μὲν εἰς ὅλα τὰ ζητήματα ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς προσαρμόζεται τελείως μὲ τὴν κρατοῦσαν κατάστασιν, ἀλλ’ ἐδῶ πρέπει νὰ δοθῇ ἀπὸ τὴν Βουλὴν ἓν μάθημα τέλειον, ὥστε νὰ συνέλθουν τὰ στελέχη αὐτά. Αὐταὶ εἶναι αἱ ἀντιρρήσεις τῶν φρονούντων, ὅτι εἶναι τὸ ἀστοχώτερον μέτρον ἐξ ὅσων παρουσιάσθησαν εἰς τὴν Βουλήν, χθὲς δὲ μοὶ ἔλεγεν ὁ ἐκ Πατρῶν βουλευτὴς κ. Γκότσης ἐπανελθὼν ἐσχάτως ἐκ Πατρῶν, ὅτι ἡ φρουρὰ Πατρῶν εἶναι ἀνάστατος. Ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ πρέπει νὰ γίνῃ δεκτόν, θὰ ἔχωμεν ἓν κακὸν προηγούμενον· ἐξέθεσα τὰς γνώμας μου, διὰ τὸ συμφέρον τοῦ στρατοῦ καὶ τῆς Χώρας.

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Χαβίνης ἔχει τὸν λόγον.

§115Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Εἶναι εὐχῆς ἔργον, ὅτι ἔρχεται εἰς συζήτησιν τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ διότι ἀφ’ ἧς ἡμέρας ὑπεβλήθη, αἱ συζητήσεις εἰς τὸ στράτευμα ἂν πρέπει νὰ ψηφισθῇ ἢ ὄχι καὶ ἡ ἀνάγκη ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἐπιθυμοῦν νὰ ἐξέλθουν τοῦ στρατεύματος ἐπέφερον τελείαν χαλάρωσιν. Οὐδεὶς ἐργάζεται. Πᾶς ἀξιωματικὸς παραιτούμενος λέγει: Ἐγὼ θὰ ἀποστρατευθῶ μὲ τὸ νομοσχέδιον περὶ ἑκουσίας ἐξόδου. Καὶ μόνον δι’ αὐτὸ τὸ γεγονὸς ἢ πρέπει νὰ ἀπορριφθῇ ἢ νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ τὸ ταχύτερον. Τὸ νομοσχέδιον αὐτό, κύριοι βουλευταί, ἔχει δύο ὄψεις: τὴν καλὴν καὶ τὴν κακὴν ὄψιν. Εἶναι ἓν περίεργον νομοσχέδιον. Ἡ μία ὄψις του εἶναι, ὅτι βραβεύεται ἡ ἀνικανότης καὶ ἡ ἔλλειψις δραστηριότητος τοῦ ἀξιωματικοῦ, διότι οἱ καλοὶ ἀξιωματικοὶ δὲν δύνανται νὰ ἐξέλθουν καὶ συνεπῶς ἀδικοῦνται. Δὲν εἶναι ὅμως ἡ ἀληθής, διὰ τὸν ἑξῆς λόγον. Ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ ἐξέλθουν, θὰ λάβουν ἕνα βαθμόν, ἐπὶ πλέον τῶν συνταξίμων ἐτῶν των τὰ ⅖ αὐτῶν καὶ τέλος μεγαλείτερον ταμεῖον ἀλληλοβοηθείας, ἐκεῖνοι ὅμως οἵτινες θὰ παραμένωσιν εἰς τὸ στράτευμα θὰ ὠφεληθοῦν περισσότερον αὐτῶν· πρῶτον διότι ἐξερχομένων ἐκείνων, θὰ προάγωνται οὗτοι ταχύτερον, διότι δὲν θὰ ὑπάρχωσι πλεονάζοντες ἀξιωματικοὶ ὁ ὑπ’ ἀριθμὸν 131 ταγματάρχης ἐπὶ παραδείγματι θὰ προαχθῇ τάχιστα, ἐὰν ἐξέλθωσιν οἱ 130 πλεονάζοντες, ταγματάρχαι ἐνῷ ἄλλως, θὰ προήγετο μετὰ 10 καὶ πλέον χρόνια, δεύτερον, διότι θὰ λάβωσι μεγαλείτερον ταμεῖον ἀλληλοβοηθείας, διότι οἱ ἐξερχόμενοι ἀξιωματικοί, θὰ λάβωσι ταμεῖον ἀλληλοβοηθείας ἀπὸ τὸ Κράτος. Ὥστε καὶ ὑλικῶς καὶ ἠθικῶς ἀμείβονται περισσότερον οἱ παραμένοντες παρὰ οἱ ἐξερχόμενοι, ὥστε ἡ κακὴ ὄψις τοῦ νομοσχεδίου δὲν εἶναι τόσον κακή. Ὁ κ. Καλογερᾶς εἶπεν, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐπέλθῃ μαρασμὸς εἰς τοὺς ἀξιωματικούς, διότι προάγονται βραδέως. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι αἱ προαγωγαὶ τῶν ἀξιωματικῶν ἦσαν ταχύταται λόγῳ τοῦ πολέμου καὶ ὅτι εἰς τὸ μέλλον θὰ εἶναι βραδεῖαι. Ἀσφαλῶς ἓν ἐλάττωμα τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως τοῦ νομοσχεδίου εἶναι, ὅτι ἀφήνεται νὰ ὑπονοηθῇ αὐτὸ τὸ πράγμα. Πρέπει οἱ Ἕλληνες ἀξιωματικοὶ νὰ γνωρίζουν, ὅτι εἰς ἄλλην ἐποχὴν οἱ ἀξιωματικοὶ εἰς τὸν Ἑλληνικὸν στρατὸν προήγοντο ἀνὰ 10–15 χρόνια, χωρὶς νὰ πλεονάζουν. Δὲν θὰ ἔπρεπε ὡς αἰτιολογία τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, νὰ ἀναγράφεται ἐν τῇ εἰσηγητικῇ ἐκθέσει, ὅτι θὰ ἐπέλθῃ μαρασμός, διότι δὲν πρέπει νὰ ὑποθάλπωνται καὶ νὰ ἐνισχύονται αἱ μεμψιμοιρίαι τῶν ἀξιωματικῶν. Δὲν ἐπιτρέπεται εἰς τὸν ἀξιωματικόν, νὰ συζητῇ περὶ προαγωγῆς, ὡς καὶ περὶ οὐδενὸς ζητήματος τὸ ὁποῖον τὸν ἀφορᾷ. Εἰς ἄλλην ἐποχὴν οὐδέποτε ὁ ἀξιωματικὸς συνεζήτει περὶ τοιούτων πραγμάτων. Εἶναι μία κακὴ συνήθεια τὴν ὁποίαν ἀπέκτησαν οἱ ἀξιωματικοὶ σήμερον λόγῳ τῶν ἀνωμάλων περιστάσεων. Εἶναι καιρὸς νὰ παύσῃ πλέον ἡ συνήθεια αὐτή. Ἐκεῖνοι οἱ προϊστάμενοι οἵτινες δέχονται τοιαύτας συζητήσεις, πρέπει νὰ τιμωρῶνται ἀμειλίκτως, διότι νὰ μοὶ ἐπιτρέψητε νὰ ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι οἱαδήποτε μέτρα καὶ ἂν ληφθῶσιν, διὰ τὴν στρατιωτικὴν ὀργάνωσιν τῆς χώρας, ἂν δὲν δημιουργηθῶσιν στρατιωτικοὶ χαρακτῆρες οὐδεμία πρόοδος καί ὠφέλεια θὰ γίνῃ εἰς τὸ στράτευμα. Ἄριστος χαρακτὴρ ἀξιωματικοῦ εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος δὲν ἐπιτρέπει τὰς συζητήσεις εἰς τοὺς ὑφισταμένους του, διὰ ζητήματα ἀφορῶντα τὴν προαγωγήν των. Ἄλλη κακὴ συνήθεια τῶν ἀξιωματικῶν εἶναι, ὅτι μὲ στολὴν μεταβαίνουσιν εἰς τὰ ὑπουργεῖα δι’ ὑποθέσεις των ἀτομικάς. Αὐτὸ πρέπει νὰ εἶναι τὸ πνεῦμα τὸ αὐστηρόν, τὸ ὁποῖον δημιουργῇ τὸν χαρακτῆρα τῶν ἀξιωματικῶν. Πιστεύσατέ με, κύριοι βουλευταί, ὅτι εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν μέχρι τοῦ 1913 δὲν εἶχον ἀνεβῇ, παρὰ μόνον δύο φοράς. Εἶναι ζήτημα, ἐὰν εἰς τὸν βίον μου ὑπέβαλα καὶ μίαν ἀναφοράν. Αὐταὶ αἱ αἰτήσεις τῶν ἀξιωματικῶν τοῦ νὰ παραπονοῦνται, διὰ τὸ α ἢ β ζήτημα πρέπει νὰ παταχθοῦν ἀμειλίκτως. Καίτοι ὅμως, κύριοι βουλευταί, τὸ νομοσχέδιον ἐκ πρώτης ὄψεως φαίνεται, ὅτι εἶναι κακόν, κατὰ τὴν ἐμὴν γνώμην τελειωτικῶς πρέπει νὰ ψηφισθῇ, διότι ὡς σαφῶς ἀναγράφεται ἐν τῇ εἰσηγητικῇ ἐκθέσει τοῦ κ. ὑπουργοῦ εἶναι ζήτημα πρῶτον οἰκονομικόν, διότι θὰ ἐπέλθῃ μία σοβαρὰ οἰκονομία εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Κράτους, ὅση εἶναι ἡ διαφορὰ μεταξὺ μισθῶν καὶ συντάξεων. Δεύτερον θὰ λείψῃ τὸ πλεόνασμα τῶν ἀξιωματικῶν, τὸ ὁποῖον δημιουργεῖ τὴν ἐντύπωσιν εἰς τὸν κόσμον, ὅτι εἶναι ἀπειράριθμοι οἱ ἀξιωματικοί. Ἐν πάσῃ περιπτώσει πρέπει νὰ ψηφισθῇ, διὰ νὰ τελειώνῃ αὐτὴ ἡ ἱστορία. Βεβαίως τὸ Κράτος, κύριοι βουλευταί, ἔχει τὸ δικαίωμα δυνάμει τῶν κειμένων νόμων νὰ ἀπομακρύνει τοὺς πλεονάζοντας ἀξιωματικοὺς ἐκ τοῦ στρατοῦ.

§116Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ὑπάρχουν νόμοι καὶ στρατιωτικὰ συμβούλια, τὰ ὁποῖα ἠμποροῦν, νὰ κάμουν αὐτό, χωρὶς νὰ καταβάλλωμεν λύτρα, διὰ νὰ ἀνακουφίσωμεν τὸν προϋπολογισμὸν ἀπὸ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἡμεῖς οἱ ἴδιοι λέγομεν, ὅτι εἶναι ἀνίκανοι.

§117Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Τὸ ζήτημα ἔγκειται ἐκεῖ ἀκριβῶς. Θὰ προτιμηθῇ ἡ κατὰ τοιοῦτον τρόπον ἔξοδος τῶν πλεοναζόντων ἀξιωματικῶν, δηλαδὴ συμφώνως μὲ τοὺς κειμένους νόμους; διὰ τῶν κειμένων νόμων ἔχει τὸ δικαίωμα τὸ συμβούλιον τῶν ἀντιστρατήγων πρῶτον νὰ κρίνῃ ἀποστρατευτέους ὑποστρατήγους καὶ συνταγματάρχας, δεύτερον ἔχει δικαίωμα τοὺς δὶς στασίμους, νὰ κρίνῃ περὶ αὐτῶν ποῖοι πρέπει, νὰ ἀποστρατεύωνται καὶ ποῖοι ὄχι. Καὶ τρίτον τὸ Κράτος ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ θέσῃ τοὺς πλεονάζοντας εἰς διαθεσιμότητα. Δύναται λοιπὸν τὸ Κράτος, ἐὰν θέλῃ, νὰ ἐφαρμόσῃ αὐτοὺς τοὺς νόμους, νὰ ἐπιτύχῃ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπιδιώκει, διὰ τοῦ νομοσχεδίου. Ἀλλὰ εἶμαι βέβαιος, ὅτι δὲν θὰ τὸ κάμῃ. Δι’ αὐτὸ ἀποκλίνω ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου. Ἐὰν δὲ τὸ κάμῃ, θὰ εἶναι τόσος μεγάλος ἀριθμός, ὥστε θὰ δημιουργηθῇ ζήτημα, ὅπως ἐδημιουργήθη τὸ 1925 εἰς τὸ συμβούλιον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔκρινε στασίμους περὶ τοὺς πεντακοσίους ἀξιωματικούς. Καὶ δὲν εἶναι ὑπερβολή, νὰ σᾶς εἴπω, κύριοι βουλευταί, τὸ εἶπε καὶ ὁ κ. Κονδύλης, ὅτι τὸ κίνημα Παγκάλου ὀφείλεται εἰς τὴν στασιμότητα τῶν 500 ἐκείνων ἀξιωματικῶν.

§118Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Αὐτὴ ἡ ἄποψις κ. συνάδελφε δὲν ἠμπορεῖ νὰ συζητηθῇ.

§119Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Αὐτὴν τὴν κατακρίνω καὶ τὴν κατηγορῶ, ἀλλὰ σᾶς λέγω, ὅτι εἰς ὅλα τὰ ἄλλα παράπονα ποῦ ὑπῆρχον τότε, προσετέθη καὶ αὐτὸ καὶ ἐπέτεινε τὴν κατάστασιν. Φοβοῦμαι λοιπόν, ὅτι καὶ αὐτοὶ οἱ ἀντιστράτηγοι δὲν θὰ φανοῦν ὅσον πρέπει αὐστηροί, διὰ νὰ ἀπομακρύνουν συγχρόνως τόσους ἀξιωματικούς. Θὰ τοὺς ἀπομακρύνουν, ἀλλ’ εἰς πέντε ἕως δέκα χρόνια. Ἐν τῷ μεταξὺ ἐκεῖνο τὸ κακὸν ποῦ θέλει ν’ ἀποφύγῃ ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ νομοσχεδίου, δὲν τὸ ἀποφεύγει. Δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους ἀποκλίνω μᾶλλον ὑπὲρ τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου μὲ τὴν ἑξῆς διαφοράν, ὅτι τὸ ποσὸν τῶν ἐτῶν τῶν συνταξίμων τὰ ὁποῖα προστίθενται εἰς τοὺς ἀπερχομένους νὰ ἐλαττωθῇ εἰς τὸ ¼, δηλαδὴ ἀντὶ τῶν ⅖, τὰ ὁποῖα προτείνει τὸ νομοσχέδιον νὰ περιορισθοῦν εἰς τὸ ¼. Ὁ κ. συνάδελφος μὲ διέκοψε καὶ μοῦ εἶπε, ὅτι ἐὰν γίνῃ αὐτὸ δὲν θὰ φύγῃ κανείς. Θὰ φύγουν κ. συνάδελφε ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι φοβοῦνται τὸ συμβούλιον. Τὸ ταμεῖον ἀλληλοβοηθείας θὰ τὸ πάρουν. Τὸν ἀνώτερον βαθμὸν θὰ τὸν πάρουν, ἑπομένως θὰ φύγουν δὲν μένουν παρὰ μόνον αἱ προσαυξήσεις τῶν συνταξίμων ἐτῶν.

§120Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Δηλαδὴ ὁμολογεῖτε ἀδυναμίαν ἐφαρμογῆς τῶν ἐκδοθεισομένων ἀποφάσεων.

§121Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ὄχι ἀδυναμίαν ἐφαρμογῆς. Θὰ σᾶς θέσω ἕνα ἐρώτημα, κύριοι συνάδελφοι· ἐὰν ὑποθέσωμεν ὅτι εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ταγματάρχου ὅλοι οἱ ταγματάρχαι εἶναι καλοὶ ἀξιωματικοί, δὲν ἠμπορεῖ εὔκολα τὸ συμβούλιον νὰ τοὺς κρίνει στασίμους δὶς· σᾶς λέγω δὲ καὶ τὸ ἑξῆς, ὅτι οἱ κατώτεροι ἀξιωματικοὶ οἱ πλεῖστοι εἶναι ἄριστοι καὶ εἶναι δύσκολον εἰς τὸ συμβούλιον νὰ τοὺς κρίνει ἀνικάνους.

§122Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Δὲν πρόκειται περὶ τῶν κατωτέρων ἀλλὰ περὶ τῶν ἀνωτέρων.

§123Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Δι’ αὐτοὺς ἐφαρμόζω τὸ ἀνώτατον συμβούλιον. Αὐτὸ εἶναι τὸ ζήτημα, ὅτι ἐὰν εἶναι καλοὶ οἱ ἀξιωματικοί, δὲν δύναται τὸ συμβούλιον ν’ ἀπομακρύνῃ τοὺς πλεονάζοντας. Θ’ ἀναγκασθῇ τότε τὸ Κράτος νὰ λάβῃ ἄλλα μέτρα, νὰ κάμῃ ἐκκαθάρισιν, τὰ ὁποῖα δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ λάβῃ δι’ αὐτούς. Νομίζω αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον εἶναι μία μέση ὁδὸς ἑκουσίας καὶ μελλούσης ἀπομακρύνσεως δι’ αὐτούς. Ἐὰν δὲ περιορισθῇ ἡ προσαύξησις τῶν συνταξίμων ἐτῶν ἀπὸ ⅖ εἰς ¼, φρονῶ ὅτι δὲν θὰ ἐμποδίσῃ τοὺς ἀξιωματικοὺς νὰ φύγουν καὶ ἀφ’ ἑτέρου δὲν θὰ ἐγεννᾶτο ἡ ἐντύπωσις εἰς τὸν λαόν, ὅτι τὸ Κράτος εἰς τοὺς ἀξιωματικοὺς δίδει λεπτά. Ἐγὼ θὰ ηὐχόμην, κύριοι συνάδελφοι, αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον νὰ ἐφαρμοσθῇ δι’ ὅλους τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Κράτους, διὰ νὰ τελειώνῃ αὐτὴ ἡ ἱστορία τῶν πλεοναζόντων ὑπαλλήλων καὶ ἀξιωματικῶν. Ἐπίσης εἰς ἕνα ἄλλο ἔχω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ ὑπουργοῦ, εἰς τὸ ζήτημα τοῦ ὅτι ὑπάρχει κίνδυνος νὰ ἐφαρμοσθῇ τὸ ἄρθρον 3, δηλαδὴ ἐὰν ὁ ἀριθμὸς τῶν ὑποβαλλόντων αἰτήσεις εἶναι μικρότερος τοῦ ἀριθμοῦ τῶν πλεοναζόντων ἡ ἔξοδος νὰ εἶναι ὑποχρεωτικὴ διὰ τὸν ὑπουργόν. Θὰ ἔλεγον, ὅτι ἐὰν εἶναι ὁ ἀριθμὸς μικρότερος τῶν πλεοναζόντων νὰ ὑπόκεινται οὗτοι εἰς τὴν κρίσιν τοῦ συμβουλίου. Φρονῶ λοιπὸν κ. Πρόεδρε, ὅτι ἐὰν τεθοῦν οἱ δύο περιορισμοί: Πρῶτον ἡ προσαύξησις τῶν ⅖ νὰ ἐλαττωθῇ εἰς τὸ ¼ καὶ δεύτερον νὰ τεθῇ καὶ ἡ τροπολογία αὐτὴ ὅτι, ἐὰν ὁ ἀριθμὸς τῶν ὑποβαλλόντων αἰτήσεις εἶναι μικρότερος τῶν πλεοναζόντων, παραπέμπονται εἰς τὸ συμβούλιον, ἵνα τοῦτο κρίνῃ ποῖοι ἐκ τούτων πρέπει νὰ ἀπομακρυνθοῦν, νομίζω ὅτι τὸ νομοσχέδιον ψηφιζόμενον μᾶλλον καλὸν θὰ φέρῃ εἰς τὸ στράτευμα, διότι πρέπει νὰ φύγουν αὐτοὶ οἱ πλεονάζοντες ὁπωσδήποτε. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κύριοι, πρέπει νὰ ψηφισθῇ ἢ νὰ καταψηφισθῇ ἐντὸς μιᾶς ἑβδομάδος τὸ νομοσχέδιον διὰ νὰ παύσουν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι λέγουν ὅτι ἡμεῖς δὲν ἐργαζόμεθα, διότι θὰ φύγωμεν μὲ τὸ νομοσχέδιον αὐτό.

§124Ι. ΚΑΛΟΓΕΡΑΣ. Διὰ τὸ οἰκονομικὸν ζήτημα θὰ ἤθελα νὰ εἴπω δύο λέξεις· πράγματι ὅταν εἶχε ὑποβληθῇ τὸ νομοσχέδιον, ἡ διαφορὰ συντάξεως καὶ μισθοῦ παρουσίαζε μίαν οἰκονομίαν, ἀλλὰ καὶ τὸ γενικὸν λογιστήριον παραδέχεται ὅτι ἐφ’ ὅσον φυσιολογικῶς φεύγουν αὐτοὶ τὸ ποσὸν μειοῦται, ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν αὔξησιν αὐτὴν τῶν 20 ἕως 25 ποῦ ἐγένετο ἤδη συντάξιμα τὰ 11 ἑκατομμύρια. Ἐὰν δὲ πραγματοποιηθῇ καὶ ἡ μελλοντικὴ σκέψις τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐπέλθῃ ἡ αὔξησις τῆς συντάξεως, τότε ἡ οἰκονομία αὐτὴ μεταβάλλεται εἰς δαπάνην, διότι ὑπάρχει διαφορὰ μεταξὺ μισθοῦ καὶ συντάξεως, ἀλλὰ ἐὰν ἡ διαφορὰ ἐλαττωθῇ, τότε τὸ 80% μεταβάλλονται εἰς δαπάνην.

§125Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Θὰ ἔλεγον τὸ ἑξῆς: αὐτὰ τὰ πλεονεκτήματα τὰ ὁποῖα παρέχονται εἰς τοὺς κατὰ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο μέλλοντας νὰ ἐξέλθουν τοῦ στρατεύματος ἀξιωματικούς, ἔχουν ὑπολογισθῆ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν σημερινῶν συντάξεων; Δὲν ξεύρω. Θὰ ἦτο δίκαιον δι’ αὐτοὺς νὰ μὴν ἔλθουν αὔριον νὰ μᾶς ποῦν, ὅτι ἀφοῦ αὐξήσατε τὰς ἄλλας συντάξεις νὰ αὐξήσητε καὶ τὰς ἰδικάς μας.

§126Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ σᾶς τὸ ποῦν θὰ τῆς πάρουν τῆς αὐξήσεις.

§127Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Τότε νὰ τὸ εἰποῦμε ἀπὸ τώρα.

§128Θ. ΜΑΝΕΤΤΑΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Ναί, ἀλλὰ τότε θὰ εἶναι κωμικὰ τὰ ⅖.

§129Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Μοῦ εἶπον ἀπὸ τὸ Γενικὸν Λογιστήριον, ὅτι ἐπαρατηρήθη ἀξιωματικὸς ἡλικίας 28 ἐτῶν νὰ πέρνῃ σύνταξιν 40 ἐτῶν.

§130Ι. ΚΑΛΟΓΕΡΑΣ. Καὶ ἓν ἄλλο σημεῖον ἐκτὸς αὐτοῦ εἶπεν ὁ ἀξιότιμος προλαλήσας, ὅτι ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἀνώτερον βαθμὸν σχεδὸν πάντες οἱ ἀξιωματικοὶ τὸν παίρνουν. Κατὰ τὸν ἰσχύοντα νόμον περὶ συντάξεως καὶ κατὰ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ μόνον οἱ ἔχοντες 35 ἐτῶν ὑπηρεσίαν τὸν παίρνουν, ἑπομένως δὲν εἶναι ἀκριβής, ὅτι ὅλοι θὰ ἐλάμβανον τὸν ἀνώτερον βαθμόν.

§131Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Θ’ ἀποστρατευθῇ καὶ ἅμα ἔχει 5 ἕως 6 χρόνια θὰ λάβῃ τὸν ἀνώτερον βαθμόν.

§132ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§133Δ. ΜΠΟΤΣΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν). Θὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον, ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν συνάδελφον, νὰ μοῦ κάμῃ τὴν εὐχαρίστησιν, νὰ ἐπιτρέψῃ ὀλίγας λέξεις. Τεθέντος, ὅτι τὸ ἐν λόγῳ νομοσχέδιον συνεζητήθη, διὰ μακρῶν ἐν τῇ στρατιωτικῇ ἐπιτροπῇ, πολὺ προτοῦ συμβῇ, νὰ ἀποτελέσω μέλος τῆς Κυβερνήσεως, εἰς τρόπον, ὥστε ἀκριβῶς καὶ λόγῳ τῆς στρατιωτικῆς μου προελεύσεως νομίζω, ὅτι μοῦ ἐπιβάλλεται, νὰ δικαιολογήσω τὴν ψῆφον μου, δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι τὸ μέτρον τοῦτο θέτει, ἓν σκληρὸν δίλλημα, προκειμένου νὰ ψηφίσῃ κανείς, ὑπέρ ἢ ἐναντίον αὐτοῦ. Ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος, κ. Καλογερᾶς, ὡμίλησεν περὶ τῆς ἐλλείψεως ἠθικῆς βάσεως τοῦ νομοσχεδίου. Οἱ ἄλλοι συνάδελφοι, ἀφοῦ ἔκριναν τὰ ὑπὲρ καὶ τὰ κατὰ ὡμίλησαν ὑπὲρ τῆς ὑπάρξεως καὶ ἠθικῆς βάσεως καὶ σκοπιμότητος. Ἐν τῇ στρατιωτικῇ ἐπιτροπῇ, εἶχον ἀναφέρει, ὅτι ἀναγνωρίζω βεβαίως κατὰ θεωρίαν τὰς σκέψεις, τοῦ ἀξιοτίμου Προέδρου τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἀπὸ τῆς θεωρίας ὅμως μέχρι τῆς ἐφαρμογῆς δημιουργεῖται μία σειρὰ συλλογισμῶν, οἱ ὁποῖοι κατ’ ἐμὲ καταλήγουν, εἰς τὸ νὰ ἐπιβάλλουν τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου τούτου. Δὲν πρέπει νὰ διαλάθῃ, κύριοι βουλευταί, τὴν προσοχὴν ἡμῶν, ὅτι ἐπιδιώκωμεν ὑποχρεωτικῶς τὴν ἀπαλάφρυνσιν τοῦ σώματος τῶν ἀξιωματικῶν, κατὰ πολλὰς ἑκατοντάδας ἀξιωματικῶν, περίπου 800. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀρχικὴ σκέψις δὲν εἶναι, οὔτε ἐὰν μαραίνωνται ἢ ὄχι οἱ παραμένοντες, οὔτε ἐὰν τοῦτο θὰ φέρῃ κέρδος ἢ ζημίαν. Ἐὰν ἡ σκέψις τοῦ νὰ ἐπανέλθῃ ἡ ἐπετηρὶς ἡ στρατιωτικὴ εἰς τὰ φυσιολογικά της ὅρια πρυτανεύσῃ, θὰ πρέπῃ νὰ σκεφθῶμεν κατόπιν καὶ τὴν ἄλλην δημοσιονομικὴν οἰκονομικὴν ἄποψιν ἡμῶν τὴν ἠθικὴν τοιαύτην. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι δὲν δυνάμεθα νὰ ἔχωμεν τὸν μεγάλον αὐτὸν ἀριθμὸν τῶν πλεοναζόντων στελεχῶν, εἶναι τοῦτο μία κοινὴ πεποίθησις. Εἶναι τοῦτο συγχρόνως, μία, ἐπαναλαμβάνω ὑποχρέωσις εἰς τὴν ἀπόδοσιν τῆς προσηκούσης ἀξίας εἰς τοὺς βαθμούς. Δὲν παραγνωρίζω βεβαίως ὅτι ἡ ἀπόδοσις τῆς ἀξίας ταύτης συνοδεύεται καὶ ὑπὸ ἑνὸς ἄλλου σκέλους σκέψεως. Ἐὰν συνεχίσῃ ὁ στρατὸς ὁ ἐργαζόμενος φιλοτίμως, ὡς ἀπὸ μακροῦ ἤδη πράττει, εἰς τρόπον, ὥστε νὰ σταθῇ εἰς ὑψηλὸν ἠθικὸν σημεῖον ἐκτιμήσεως τοῦ πολίτου. Ἐφ’ ὅσον θέσωμεν κύριοι βουλευταί, τὴν βάσιν ταύτην τῆς σκέψεως, φρονῶ, ὅτι ὅλα τὰ ἄλλα ἐπιχειρήματα ἔρχονται εἰς δευτέραν σειράν. Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι τὸν στρατὸν τὸν ἐν ἐνεργείᾳ, νὰ ἐλαττώσωμεν εἰς στελέχη κατά 800 περίπου ἀξιωματικούς. Εὐχόμεθα βεβαίως ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἀξιωματικοί, νὰ εἶναι μεταξὺ ἐκείνων, τῶν ὁποίων ἡ παρουσία εἰς τὸ στράτευμα εἶναι ὀλιγώτερον συντελεστικὴ τοῦ σκοποῦ τοῦ στρατοῦ. Ἐὰν τώρα θέλωμεν, νὰ ἐξετάσωμεν τὴν οἰκονομικὴν πλευράν, πρέπει νὰ παρατηρήσωμεν, ὅτι ἡ ἔκθεσις τῆς γενικῆς διευθύνσεως τοῦ δημοσίου λογιστικοῦ, ὡς εἶπεν ὁ ἀξιότιμος πρόεδρος τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἀναγνωρίζει μίαν οἰκονομίαν 11 ἑκατομμυρίων δραχμῶν περίπου ἐτησίως μὲ προϋπόθεσιν, ὅτι δὲν θὰ ἐπρόκειτο ἐπὶ 12 ἔτη ἀπὸ τῆς στιγμῆς τῆς ψηφίσεως τοῦ μέτρου τούτου, νὰ ἐξέλθωσι φυσιολογικῶς ἀξιωματικοί. Ἀλλὰ ἐπειδὴ ἡ πρόθεσις αὕτη ἔχει βεβαίως μίαν θεωρητικὴν ἀξίαν, διότι οὐδεὶς νόμος, οὔτε τὴν ἐλευθέραν θέλησιν τῶν ἀτόμων, οὔτε τὸ ἔργον τοῦ θανάτου δύναται νὰ ἀναστείλῃ, εἶναι προφανές, ὅτι ἀπὸ αὐτῆς τῆς πλευρᾶς ἐξεταζόμενον τὸ πρόβλημα τοῦτο.... Δὲν παραδέχομαι πλήρως, κύριοι συνάδελφοι, τὸ ἐπιχείρημα τοῦ κ. Καλογερᾶ, ὅτι ἡ αὔξησις τῶν συντάξεων, θὰ ἐπιφέρῃ αὐτὴ μόνη τὸ παθητικόν. Ἡ αὔξησις τῶν συντάξεων, θὰ ἐπιφέρῃ βεβαίως γενικὴν ἐπιβάρυνσιν τοῦ ὁλικοῦ κεφαλαίου συντάξεων, ὄχι δηλαδὴ μόνον ἡ αὔξησις, ἡ σχετικὴ διαφορὰ ἐπὶ τῆς αὐξήσεως αὐτῶν τῶν 800, ἀλλὰ ἡ αὔξησις ὅλων τῶν συντάξεων τοῦ στρατεύματος. Φρονῶ δέ, ὅτι δὲν εἶναι πρακτικῶς, ἂς μοὶ ἐπιτρέψῃ νὰ εἴπω, ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἐφαρμόσιμος ἡ σκέψις, ὅτι θὰ δυνάμεθα νὰ ἐλπίσωμεν τὴν ἀπομάκρυνσιν τῶν στελεχῶν μὴ χρησίμων. Μάλιστα ἐὰν ἀπὸ τοῦδε τοὺς ἐλέγωμεν, ὅτι διὰ σᾶς θὰ λάβωμεν ἓν πάγιον μέτρον, θὰ ἔλθῃ μία στιγμὴ ἐπειδὴ τὸ πνεῦμα τῆς ἐπιεικίας ἐθεοποιήθη ἐν Ἑλλάδι, θὰ ἔλθῃ μιὰ στιγμὴ καὶ δεύτερον νομοθετικὸν μέτρον θὰ τοὺς ἀπαλλάξῃ.

§134Ι. ΚΑΛΟΓΕΡΑΣ. Ἐγὼ εἶπα, ὅτι ἐὰν βελτιωθοῦν αἱ συντάξεις — ἤδη δὲ ἐβελτιώθησαν μετὰ τὴν ὑποβολὴν τοῦ νομοσχεδίου —κατὰ 25% καὶ τὰ 25% αὐτὰ πολλαπλασιαζόμενα δίδουν 3 ἑκατομμύρια. Ἐὰν γίνουν 50%, πολλαπλασιαζομένη ἡ οἰκονομία αὐτή, θὰ παρουσιάσῃ δαπάνην. Εἶναι ἀκριβὲς αὐτό;

§135Δ. ΜΠΟΤΣΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν). Δὲν γνωρίζω, ἐὰν εἶναι ἀκριβὲς ἀριθμητικῶς. Εἶναι ζήτημα πολλαπλασιασμοῦ. Σᾶς εἶπα ὅμως, ὅτι αὐτὸ εἶναι ἐλάχιστον ποσοστὸν τοῦ συνόλου τῆς δαπάνης τῆς ἐκ τῆς αὐξήσεως τῶν συντάξεων, ἀλλὰ ἀλλοῦ ἦτο ἡ βάσις τῶν συλλογισμῶν, ἦτο ὅτι ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, διευκολύνων ὅσον τὸ δυνατὸν ταχύτερον τὸ σχέδιον τῆς Κυβερνήσεως, θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ ὡς ὁδηγόν, ὅτι αὐτὰ τὰ ἄτομα θὰ ἐπιδοθῶσιν εἰς ἄλλα κοινωνικὰ καὶ ἀστικὰ ἔργα.

§136Ι. ΚΑΛΟΓΕΡΑΣ. Ἄλλο ζήτημα αὐτό.

§137Δ. ΜΠΟΤΣΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν). Δημοσιονομικῶς, θὰ ἀποτελέσουν τὰ ἄτομα ταῦτα μονάδας, αἱ ὁποῖαι ἐξ ἄλλου θὰ φορολογηθοῦν, θὰ ἀποκτήσουν ἐπάγγελμα, ἂν ὄχι ὅλαι αἱ ἡμίσεις. Θὰ πρέπει νὰ σκεφθῶμεν, ὅτι ἓν μέγα μέρος, ἂν μὴ τὸ ὅλον τῆς δαπάνης, τὴν ὁποίαν ἡ αὔξησις τῶν συντάξεων δύναται νὰ ἐπιφέρῃ, θὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὸ δημόσιον κορβανᾶν εἰς τὸν προϋπολογισμόν, θὰ ἐπανέλθῃ ὑπὸ τὴν μορφὴν φόρων, τοὺς ὁποίους ἐκ τῶν νέων αὐτῶν ἐπαγγελμάτων, τὰ ἄτομα ταῦτα, θὰ εἰσφέρουσι. Ἐγὼ σᾶς λέγω, ποία εἶναι ἡ βάσις. Δυνάμεθα νὰ ἀφίσωμεν τοὺς ἀξιωματικοὺς αὐτοὺς εἰς τὴν πληθωρικήν των κατάστασιν. Ἐὰν τοῦτο φαντάζωμαι, ὅτι εἶναι δυνατὸν πρῶτος ἐγὼ προσχωρῶ εἰς τὴν ἰδέαν ταύτην. Ἐπείσθημεν ὅμως ὅλοι οἱ ἐκ τοῦ στρατοῦ προερχόμενοι, ὅτι δὲν ὑπάρχει κανὲν ἀποτελεσματικὸν ραγδαῖον μέτρον, τὸ ὁποῖον νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθῇ. 800 ἀξιωματικοὶ σήμερον ἀποτελοῦν τὸ ⅙ τῆς δυνάμεως τοῦ στρατεύματος εἰς στελέχη, διὰ νὰ φύγουν ἐντὸς 1 ἢ 2 ἐτῶν ἀποτελεῖ μίαν καθαρὰν οὐτοπίαν, ἐὰν ἡ γνώμη αὐτὴ ἐκφέρεται ἀπὸ στρατιωτικόν. Δὲν ἔχωμεν σκέψιν κατά τινα τρόπον πρέπει τοὺς καλοὺς νὰ τοὺς δημιουργοῦμεν ἢ ὄχι, διότι τότε τὸ νομοσχέδιον ὄχι θὰ ἐπαναφέρῃ θετικὰς βάσεις ἀλλὰ ἀντιθέτως θὰ ἦτο ἀνήθικον. Ἔχομεν ὅμως τὴν σκέψιν ὅτι ὁ στρατὸς θὰ ἀπολαφρυνθῇ κατὰ τὰ ἄτομα, τὰ ὁποῖα εἶναι περίσια καὶ τὰ ἄτομα, αὐτὰ πρέπει ν’ ἀναζητήσουν νέας ἱκανότητας. Θὰ ἔλεγέ τις, ὅτι δὲν ὑπῆρχεν ἄλλος τρόπος ἱκανότητος μεταθέσεως μετατάξεως; Ἐὰν εἰς τὴν Ἑλλάδα δὲν ὑπῆρχε μία πληθωρικὴ κατάστασις ὑπὲρ πλεονασμοῦ καὶ ἰδίως ἐπαγγελματισμοῦ εἰς τὸν δημόσιον βίον, θὰ σᾶς ἔλεγα, ποῖοι εἶναι οἱ ὀλιγώτερον κατάλληλοι, διὰ τὰ στρατιωτικὰ ἔργα καὶ ἐξ αὐτῶν, ποῖοι θὰ ἦσαν δυνατὸν νὰ χρησιμοποιηθοῦν εἰς ἄλλας ὑπηρεσίας διαχειριστικάς, μηχανικάς. Ἂς τοὺς μετατάξωμεν βαθμιαίως, ὥστε νὰ τοὺς.... ἀπὸ τὰ ἄλλα. Ἀλλ’ ἡμεῖς ἀτενίζωμεν ἐν τῷ συνόλῳ ὄχι μόνον 800 ἀξιωματικούς, ἀλλὰ 10 χιλιάδες ὑπαλλήλους, ὅσον τὸ δυνατὸν τὸ ταχύτερον, νὰ ἀπομακρύνωμεν. Διότι φρονῶ ἀδιστάκτως ὅτι οἱ ἀξιωματικοὶ πλεονάζουν ἀλλὰ πόσοι περισσεύουν δημόσιοι ὑπάλληλοι; Διότι φρονῶ κύριοι βουλευταί, ὅτι οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι ἐργαζόμενοι, ὄχι τὸ 8ωρον, ἀλλὰ 5–6 ὥρας μὲ θέρμην, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπαρκέσουν καὶ ἂν ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς ἐπλησίαζεν, νὰ ἦτο τὸ ἥμισυ τοῦ σημερινοῦ. Ὅταν λοιπόν, ἔχωμεν συλληφθῇ ἐντὸς τοῦ διλλήμματος αὐτοῦ, ἀφίνομεν τὸν στρατόν, ὄχι πληθωρικόν, ἀλλὰ ἀνισορρόπως πληθωρικόν. Σήμερον ἔφθασαν, κύριοι μέχρι τοῦ βαθμοῦ τοῦ λοχαγοῦ, διότι ὁ βαθμὸς αὐτὸς εἶναι ἀκόμη ὁ ἀντιστοιχῶν εἰς τὰ κατὰ τὰ πολεμικὰ ἔτη μετάταξιν. Ἀλλὰ ἀπὸ τοῦ λοχαγοῦ καὶ πέρα ὑπάρχει μία στασιμότης, ἡ ὁποία θὰ μαραίνῃ τὸν ζῆλον τῶν ἀξιωματικῶν, ἀπὸ ἀπόψεως χρονικῆς περιόδου, ἀλλὰ καθιστᾷ ἀδύνατον αὐτὴν τὴν διοίκησιν τοῦ στρατεύματος, ἐκτὸς ἐὰν φθάσωμεν εἰς τὴν σκέψιν, τὴν ὁποίαν ἔφθανον οἱ Ἄγγλοι, ἐὰν φανταζόμεθα τὰς διμοιρίας, θὰ τὰς διοικῇ λοχαγὸς καὶ ἐὰν ἐφθάσαμεν νὰ εἴπωμεν, ὅτι τὸ ἀντίστροφον ἔργον τοῦ Φάουστ, θὰ τὸ ἐπιτύχωμεν, δι’ ἑνὸς νομοθετήματος. Ἀλλὰ δὲν νομίζω, ὅτι κανεὶς ἐκ τῶν ἀπολυθέντων τοῦ στρατοῦ καὶ τοῦ στόλου, φρονῶ, ὅτι εἶναι δυνατόν, ὅτι εἰς στράτευμα, τὸ ὁποῖον κανένας ἕως τώρα δὲν εἶπεν.... τὸ νὰ καταργηθῇ ἡ ἀρχαιότης τῶν ὑποστρατήγων καὶ ἀντιστρατήγων. Ἐν τέλει, κύριοι βουλευταί, ἐπιβάλλεται ἡ προσαρμογὴ τοῦ νομοθετήματος, πρὸς τὴν κοινωνικὴν κοσμιότητα καὶ ἡ ψήφισις αὐτοῦ, ἵνα τὸ ταχύτερον λήξῃ ἡ περὶ τὸ ζήτημα τῆς πληθωρικῆς ἐν τῷ στρατεύματι παραμονῆς, τῶν ἀξιωματικῶν ἐκκρεμότης ἀπότοκος, τῆς ὁποίας εἶναι ἡ κρατοῦσα ἀσάφεια, περὶ τῆς τύχης τῶν ἀξιωματικῶν τούτων.

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μυλωγιάννης ἔχει τὸν λόγον.

§139Α. ΜΥΛΩΝΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει στοιχειῶδες καθῆκον νὰ προτάξῃ τὸ νομοσχέδιον περὶ αὐξήσεως τῶν συντάξεων καὶ ἐὰν ἡ περίστασις τὸ ἐπιτρέπει νὰ δώσωμεν αὔξησιν τότε νὰ μελετηθῇ τὸ νομοσχέδιον καὶ μετὰ νὰ ψηφισθῇ.

§140Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ὅλοι συμφωνοῦμεν ὅτι βιάζει τὸ πρᾶγμα.

§141Α. ΜΥΛΩΝΟΓΙΑΝΝΗΣ. Διότι δὲ εἶναι καλὸ ἀπὸ τὸ βῆμα τῆς Βουλῆς νὰ λέγωμεν, ὅτι δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἐπιβάλλωμεν τὴν πειθαρχίαν εἰς τὸ στράτευμα.

§142Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Εἴπατε, ὅτι γίνετε συζήτησις ὅσον ἀφορᾷ τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Σᾶς λέγω δὲ τοῦτο, ὅτι ὑπάρχουν πλεῖστοι ἀξιωματικοὶ οἱ ὁποῖοι δὲν ἐργάζονται, διότι λέγουν, ὅτι «ἐγὼ θὰ φύγω». Ἔχει γίνει μία κατάστασις ἀξιοθρήνητος ἡ ὁποία πρέπει νὰ λήξῃ.

§143Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. Θὰ ἤθελον νὰ ἐξηγήσετε διατὶ προέχει ἡ ψήφισις αὐτοῦ.

§144Α. ΜΥΛΩΝΟΓΙΑΝΝΗΣ. Προέχει κατὰ τοῦτο, ὅτι ἐὰν ἐσυγχρονίζετο μὲ τὸ νομοσχέδιον περὶ συντάξεων θὰ ἐβλέπαμεν, ὅτι ὅλοι οἱ ἀξιωματικοὶ οἱ ὁποῖοι ἔχουν 21 ἔτους ὑπηρεσίαν θὰ ἔπαιρναν καὶ σύνταξιν ὁλόκληρον τὸν ὀργανικὸν μισθόν των. Δηλαδὴ ἕνας ἀντισυνταγματάρχης ἔχων 25 ἐτῶν ὑπηρεσίαν θὰ πάρῃ 4.500 σύνταξιν, δηλαδὴ ὁλόκληρον τὸν ὀργανικὸν μισθόν του, οὕτως ἔχει στρατευθῇ ἀντισυνταγματάρχης ἔχει 21 ἔτους ὑπηρεσίαν καὶ ἡλικίαν 38 ἐτῶν πέρνει σύνταξιν 42 ἐτῶν ὑπηρεσία. Αὐτὸ εἶναι ἕνα σχῆμα ὀλίγον προθύστερον.

§145Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἀσφαλῶς αὐτὸ θὰ συμβῇ ἐκτὸς ἂν γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία μου.

§146Α. ΜΥΛΩΝΟΓΙΑΝΝΗΣ. Δίδομεν πλεονεκτήματα ἐπὶ τῇ βάσει τῶν σημερινῶν συντάξεων. Ἐνῷ ἂν ἐψηφίζετο θὰ ἐβλέπαμεν τί τοὺς δίδομεν. Ψηφιζομένων δὲ καὶ τῶν δύο νομοσχεδίων θὰ πάρουν περισσότερον ἀπὸ τὸν μισθόν.

§147Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Νὰ μπῇ διάταξις ὅτι δὲν μπορεῖ νὰ ὑπερβαίνῃ τὸν μισθόν.

§148Α. ΜΥΛΩΝΟΓΙΑΝΝΗΣ. Νὰ βάλλωμεν διάταξιν, ὅτι αἱ συντάξεις εἶναι ἐπὶ τῇ βάσει τῶν σημερινῶν μισθῶν ἅμα τοὺς δώσωμεν τόσα πλεονεκτήματα νὰ φύγουν καὶ αὔριον ἔλθει ὁ νέος νόμος περὶ συντάξεων καὶ τοὺς δώσει καὶ ἄλλα νομίζω, ὅτι αὐτὸ δὲν εἶναι δίκαιον.

§149ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Γρηγοράκης ἔχει τὸν λόγον.

§150Ι. ΓΡΗΓΟΡΑΚΗΣ. Ἤθελον νὰ προσθέσω, κύριοι συνάδελφοι, δύο λέξεις διὰ τὸ νομοσχέδιον τὸ ὑπὸ κρίσιν. Θὰ ἤθελον νὰ μὴ εἶχε ὑποβληθῆ ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, διότι δὲν πρόκειται τόσον περὶ τῶν πλεονασμάτων τὰ ὁποῖα θὰ ἀποκτήσουν οἱ ἀξιωματικοὶ οἱ ὁποῖοι θὰ φύγουν, ἀλλὰ πρόκειται πρωτίστως νὰ προσέξωμεν ποῖοι ἀξιωματικοὶ θὰ μείνουν, διότι διὰ τοῦ ὑποβληθέντος νομοσχεδίου θὰ καταβληθῇ προσπάθεια νὰ φύγουν ὅλοι οἱ καλοὶ ἀξιωματικοί. Ἡ προσπάθεια αὕτη εἶναι καταφανής, διότι ὅλοι οἱ κύριοι συνάδελφοι, ὅπως καὶ ἐγὼ θὰ εἶχον πιέσεις ἀπὸ ἐνδιαφερομένους ἀξιωματικούς, ἐκ τῶν ὁποίων κάθε ἕνας φέρει καὶ μίαν τροπολογίαν καὶ ζητεῖ νὰ μπῇ καὶ αὐτὸς εἰς τὸν πίνακα τῶν ἀξιωματικῶν τῶν ἀνικάνων.

§151Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ὥστε καὶ πέραν τοῦ νομοσχεδίου ζητοῦν νὰ ἐπεκταθῇ ὁ κύκλος τῶν ἐχόντων δικαίωμα ν’ ἀποσυρθοῦν;

§152Ι. ΓΡΗΓΟΡΑΚΗΣ. Μάλιστα. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, θὰ δημιουργηθῇ ἕνα κακὸν προηγούμενον, ὥστε καὶ ἂν ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἐπιμείνῃ, νὰ σταματήσῃ τὸ κακόν, διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, φοβοῦμαι, ὅτι μία Κυβέρνησις εἰς τὸ μέλλον, θὰ ὑποχωρήσῃ, ὥστε νὰ ἐπαναψηφισθῇ τὸ σημερινὸν νομοσχέδιον.

§153ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν θὰ πλεονάζουν ἀξιωματικοὶ τότε.

§154Ι. ΓΡΗΓΟΡΑΚΗΣ. Νομίζω ὅτι εἶναι πολὺ λυπηρόν, διὰ τὸ στράτευμα, νὰ εὑρίσκωνται ἀξιωματικοὶ οἱ ὁποῖοι εἰς ἄλλους χρόνους, θὰ ηὐτοκτόνουν, ἐὰν εὑρίσκοντο εἰς τὸν πίνακα τῶν ἀνικάνων, σήμερον, νὰ ἔρχωνται, νὰ σᾶς λέγουν: γράψεμε καὶ ἐμὲ ἀνίκανον, διὰ νὰ ἀμειφθῶ. Αὐτὸ εἶναι γεγονὸς δὲν θέλω, νὰ κουράσω τὴν Βουλὴν καὶ δι’ αὐτὸ ἂς πάρωμεν τὴν λογικὴν ἄποψιν καὶ τὴν σειρὰν τῆς ἐκτελέσεως τοῦ νομοσχεδίου. Ποῖοι ἀξιωματικοὶ θὰ ὑποβάλλουν αἰτήσεις, διὰ νὰ φύγουν; Φυσικὰ οἱ μορφωμένοι ἀξιωματικοὶ ἐκεῖνοι, δηλαδὴ οἱ ὁποῖοι ἐκτὸς τῆς πιθανῆς συντάξεως τῶν τριῶν χιλιάδων δραχμῶν καὶ τοῦ ταμείου ἀλληλοβοηθείας, θὰ δύνανται, νὰ ἐργάζωνται εἰς τὴν ἰδιωτικὴν ζωὴν καὶ νὰ βγάζουν ἄλλας τρεῖς χιλιάδας δραχμάς, καὶ θὰ μείνουν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι εἶναι προσκεκολημένοι εἰς τὸν προϋπολογισμόν. Δι’ αὐτὸ εἶπα θὰ ἐπεθύμουν, νὰ μὴν ὑποβάλλετο καθόλου τὸ νομοσχέδιον. Ἐκτὸς τούτου εἶναι γνωστὸν ἀφ’ ἧς ὑπεβλήθη τὸ νομοσχέδιον, ἐνεκρώθη τὸ στράτευμα, δι’ αὐτὸ ἡ παράτασις τῆς ἐκκρεμότητος καταστρέφει ἠθικῶς τὸ στράτευμα καὶ δι’ αὐτὸ πρέπει ἐντὸς τῆς ἑβδομάδος, νὰ λυθῇ τὸ ζήτημα, διότι δὲν ἐργάζεται κανεὶς ἀξιωματικὸς καὶ τρέχουν καὶ ζητοῦν, ὡς χάριν, νὰ γραφοῦν εἰς τὸν πίνακα τῶν ἀνικάνων οἱ καλύτεροι ἀξιωματικοί, οἱ ὁποῖοι, θὰ ηὐτοκτόνουν, ἐὰν ἄλλοτε συνέβαινε τοῦτο καὶ τοῦτο, διότι σκέπτονται, ὅτι διὰ νὰ ἀποκτήσουν τὰ πλεονεκτήματα τὰ ὁποῖα τοὺς δίδει τὸ νομοσχέδιον πρέπει νὰ ὑπηρετήσουν 35 ἔτη, ἐνῷ σήμερα ἐπιτυγχάνουν ταῦτα μὲ 15 μόνον ἐτῶν ὑπηρεσίαν. Συνεπῶς θὰ γίνῃ μία προσπάθεια διαρροῆς τῶν καλυτέρων ἀξιωματικῶν καὶ αὐτὴν τὴν προσπάθειαν, θὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν δι’ ἑνὸς μέτρου νὰ τὴν σταματήσῃ, διότι δὲν μᾶς ἐνδιαφέρει ποῖοι, θὰ φύγουν, ἀλλὰ ποῖοι θὰ μείνουν. Καὶ πρὸς τοῦτο, θὰ ἠδύνατο, νὰ γίνῃ μία ἐκκαθάρισις πραγματικὴ μὴ κομματικὴ καὶ νὰ μὴ συνεπάγεται τά κακὰ αὐτῆς ἀποτελέσματα καὶ μετὰ τὴν ἐκκαθάρισιν αὐτήν, νὰ τύχουν τῶν πλεονεκτημάτων τοῦ νομοσχεδίου μόνον οἱ πλεονάζοντες καλοὶ πλέον ἀξιωματικοὶ οἵτινες ἔχουν κριθεῖ, ὡς τοιοῦτοι ἀπὸ συμβούλια, διότι ὑπάρχουν καὶ ἀξιωματικοὶ τοὺς ὁποίους συμβούλια ἐπανειλημμένα ἔκριναν ἀνικάνους. Θὰ ἠδύνατο π.χ. νὰ καθορισθῇ, ὅτι δὲν τυγχάνουν τῶν εὐεργετημάτων τοῦ νομοσχεδίου οἱ μὴ ἔχοντες τοὐλάχιστον ἑνὸς ἔτους ὑπηρεσίαν εἰς τὸν πόλεμον ἐφ’ ὅσον οἱ συνάδελφοί των πολεμοῦν συνεχῶς ἐπὶ δέκα ἔτη. Νομίζω, ὅτι ἕνας τρόπος ἐκκαθαρίσεως, θὰ ἦτο αὐτός. Ἐν πάσῃ περιπτώσει τὸ ζήτημα πρέπει, νὰ λήξῃ, διότι ἀπέχουν οἱ ἀξιωματικοὶ τῶν ἐργασιῶν των καὶ συζητοῦν πότε θὰ φύγουν καὶ τὶ πλεονεκτήματα, θὰ λάβουν.

§155ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βασιλειάδης ἔχει τὸν λόγον.

§156Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Ἐγὼ κύριοι βουλευταί, εἶμαι κεκηρυγμένος ὑπὲρ τῆς ὑπερψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου. Τὸ μόνον τὸ ὁποῖον θὰ ἤθελον, νὰ συστήσω εἰς τὴν Κυβέρνησιν εἶναι τὸ ἑξῆς: Ἐὰν ἦτο δυνατόν, δηλαδὴ νὰ γίνῃ μία διαρρύθμισις, ὥστε τὰ ὠφελήματα τὰ ὁποῖα προσπορίζωνται οὕτως εἰπεῖν οἱ ἀξιωματικοὶ ἐκ τῆς ἐξόδου των ἐκ τοῦ στρατεύματος, νὰ μὴ δύνανται νὰ τὰ λάβουν ὅλοι. Θὰ ἤθελον, δηλαδὴ νὰ ἰσχύσῃ τὸ νομοσχέδιον ἐπὶ τῇ βάσει τῶν πινάκων στασίμων οἱ ὁποῖοι ἔχουν κριθεῖ τοιοῦτοι ἕως σήμερον. Νὰ γίνῃ οὕτως εἰπεῖν μία ἀνώδυνος ἐκκαθάρισις καὶ νὰ μὴν ἀπομακρυνθοῦν τοῦ στρατεύματος οἱ καλύτεροι ἀξιωματικοί. Ἔχομεν ἀφ’ ἑνὸς νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὴν περίπτωσιν, ὅτι πρέπει νὰ ἐλαττωθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐξερχομένων ἀξιωματικῶν, καὶ ἀφ’ ἑτέρου, νὰ παραμείνουν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν οἱ ἱκανώτεροι ἀξιωματικοί. Ἀλλὰ διὰ νὰ μὴ γεννηθῇ ἡ περίπτωσις κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος εἶπε, ὅτι θὰ εὑρεθοῦν ἱκανοὶ ἀξιωματικοὶ οἱ ὁποῖοι, θὰ ζητήσουν τὴν ἀναγραφήν των εἰς τὸν πίνακα τῶν ἀνικάνων μόνον καὶ μόνον, διὰ νὰ ἐπωφεληθοῦν τῶν εὐεργετημάτων τοῦ νομοσχεδίου, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ περιορισθῶμεν ἀπολύτως εἰς τοὺς ἀξιωματικοὺς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι μέχρι σήμερον ἐκρίθησαν δὶς στάσιμοι. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἀφ’ ἑνὸς μὲν θὰ περιορισθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν ὑπεραρίθμων ἀφ’ ἑτέρου δὲ δὲν θὰ ἀποχωρήσουν τὰ ἱκανώτερα στοιχεῖα. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἕνας ἀξιωματικός, ὁ ὁποῖος ἐξεπεδεύθη εἰς τήν ἀλλοδαπήν, ὁ ὁποῖος ἐξεπεδεύθη ἐδῶ εἰς εἰδικὰς σχολὰς καὶ ὁ ὁποῖος ἔχει κριθεῖ ὑπὸ τῶν ἀνωτέρων του, ὡς ἱκανὸς πρὸς προαγωγήν, εἴτε κατ’ ἐκλογήν, εἴτε κατ’ ἀρχαιότητα, καὶ φυσικὰ δὲν ἔχει κριθῇ οὐδέποτε, στάσιμος, δὲν θὰ δύναται νὰ ἐπωφεληθῇ τοῦ δικαιώματος αὐτοῦ. Διότι ἐγὼ νομίζω καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑφυπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ κύριος συντάκης, ἂν νομίζῃ ὅτι μπορεῖ, νὰ μᾶς εἴπῃ, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ὑποβαλλόμενον, ὡς ὑποβάλλεται δὲν ἔχει τὴν ἔννοιαν μιᾶς ἀνωδύνου ἐκκαθαρίσεως τοῦ στρατεύματος σὺν τῷ περιορισμῷ τῶν ὑπεραρίθμων ἀξιωματικῶν.

§157Θ. ΜΑΝΕΤΤΑΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Ὄχι.

§158Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου, νομίζω, ὅτι ἔχει.

§159Θ. ΜΑΝΕΤΤΑΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Ἐκκαθάρισιν δὲν πρόκειται νὰ κάνωμεν, ὁ σκοπὸς εἶναι, νὰ περιορίσωμεν τὰ στελέχη εἰς τὸν κεκανονισμένον ἀριθμὸν τὸν προβλεπόμενον ὑπὸ τοῦ ὀργανισμοῦ. Τὴν λέξιν ἐκκαθάρισιν ἠθελήσαμεν ν’ ἀποφύγωμεν πάσῃ θυσίᾳ.

§160Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Ἐγὼ νομίζω, κ. ὑπουργέ, ὅτι τὸ στράτευμα ἔχει ἀνάγκην μιᾶς ἀνωδύνου ἐκκαθαρίσεως, ἐὰν δὲ διαρρυθμίσητε τὸ νομοσχέδιον πραγματικὰ εἰς τρόπον, ὥστε νὰ μὴ εἶσθε ὑποχρεωμένος, νὰ δεχθῆτε τάς αἰτήσεις ἀπομακρύνσεως ἱκανῶν ἀξιωματικῶν, νομίζω, ὅτι θὰ εἶναι ἐπ’ ὠφελείᾳ τοῦ στρατεύματος καὶ τὸ νομοσχέδιόν σας ὀρθόν, θὰ εἶναι νὰ ψηφισθῇ.

§161ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Κουπαροῦσος ἔχει τὸν λόγον.

§162Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Εἶμαι ἐξ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἐψήφισαν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἀπέρριψε τὸ νομοσχέδιον. Λέγω, ὅτι ἐψήφισα ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου ἀποκλειστικῶς δὶς τὰ μὴ μέλη τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, διότι παρεστάθη εἰς τὸν τύπον, ὅτι τὸ ἀπέρριψε ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ παταγωδῶς. Ὑπῆρχον μεταξὺ τῶν μελῶν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς μέλη τὰ ὁποῖα ἐπίστευον εἰς τὴν ὠφέλειαν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, σχεδὸν οἱ ἡμίσεις. Ἑπτὰ ἐναντίον 6.

§163Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Δὲν παριστάμην κατὰ τὴν ψηφοφορίαν, ἐὰν παριστάμην, θὰ ἐψήφιζον ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου.

§164Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Αἱ προηγούμεναι Κυβερνήσεις προσεπάθησαν ἐκ τῶν ἄνωθεν, ὅπως ἐπιφέρουν τὴν ποθητὴν ὁμαλότητα εἰς τὸν στρατόν. Αἱ προσπάθειαι αὐταί εὑρίσκονται ἤδη εἰς διαφόρους νόμους ἕνεκεν τῶν ὁποίων ἐδώσαμεν πλεῖστα ὅσα πλεονεκτήματα εἰς ἑκατοντάδας ἄλλων ἀξιωματικῶν. Εἰς τοὺς ἀξιωματικοὺς εἰς τοὺς ὁποίους ἐτέθησαν εἰς τὸν πίνακα Αʹ. Κύριοι τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς, εἶναι ἡ τελευταία προσπάθεια, ἡ ὁποία δὲν προέρχεται ἐκ τῶν ἄνωθεν, ἀλλὰ ἐκ τῶν κάτωθεν. Εἶναι τὸ μοναδικὸν νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον εἰσηγήθησαν οἱ ἀξιωματικοί, ὅπως ἐπιφέρῃ τὴν ὁμαλότητα ἐν τῷ στρατῷ. Τοῦτο τὸ λέγω διὰ νὰ μὴ πιστευθοῦν εἰς τὴν Βουλὴν ὅσα εἶπεν ὁ κ. Καλογερᾶς. Διότι εἶπεν ὁ κ. Καλογερᾶς, ὅτι οὐδὲ εἷς ἀξιωματικὸς εἶναι σύμφωνος πρὸς τὸ νομοσχέδιον τοῦτο. Τουναντίον ἡμεῖς γνωρίζομεν, ὅτι οἱ περισσότεροι τῶν ἀξιωματικῶν εἶναι σύμφωνοι ἀπολύτως μὲ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐτέθη ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς.

§165Ι. ΚΑΛΟΓΕΡΑΣ. Ἐγὼ εἶπον τοῦτο, ὅτι ὅταν ἤρχοντο ἀξιωματικοὶ μὲ τὴν πρόθεσιν, νὰ ἐπισπευθῇ ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου καὶ τοὺς εἶπον, ὅτι τό συμφέρον τοῦ στρατοῦ καὶ τῆς χώρας ἐπιβάλλει νὰ μὴν ψηφισθῇ, πάντες ἀνεγνώρισαν, ὅτι εἶχον δίκαιον καὶ δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς ἐξ αὐτῶν, ὁ ὁποῖος δὲν ἀνεγνώρισεν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον στερεῖται βάσεως.

§166Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Ἐγὼ γνωρίζω τὸ ἐναντίον, διότι ἦλθον εἰς ἡμᾶς πλεῖστοι ἀξιωματικοὶ κατὰ ἑκατοντάδας, οἱ ὁποῖοι παρεκάλεσαν εἰ δυνατὸν νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ καὶ ἔχουν τὴν γνώμην, ὅτι πρέπει νὰ φύγουν ἀπὸ τὸ στράτευμα καὶ ὅτι ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ εἶναι ἡ ἐπισφράγισις τῆς προσπαθείας μας, ὅπως εἰσαγάγωμεν τὴν ὁμαλότητα εἰς τὸν στρατόν. Βεβαίως, ἐὰν ἐπρόκειτο τὸ νομοσχέδιον αὐτό, νὰ εἰσαχθῇ ὑπὸ ὁμαλὰς περιστάσεις καὶ ὄχι ὑπὸ ἀνωμάλους, βεβαίως ἡ βάσις αὐτοῦ, θὰ ἦτο ἀνήθικος. Τὸ νομοσχέδιον ὅμως ἔρχεται ἔπειτα ἀπὸ δεκαετῆ ἀνωμαλίαν, εἰσηγούμενον παρὰ τῶν ἀξιωματικῶν, οἱ ὁποῖοι δέν εἰσῆλθον μόνον, διὰ νὰ ἀπολαύσουν τῶν προσόντων τῶν ὑλικῶν, εἰσῆλθον εἰς τὸν στρατόν, ὅταν ἡ Ἑλλὰς ἦτο διαφορετικὴ καὶ ἐσκέπτοντο τότε ὅτι ἐὰν ἐξέλεξαν τὸ τετιμημένον αὐτὸ ἐπάγγελμα τῶν ἀξιωματικῶν τὸ ἐξέλεξαν, διὰ νὰ ἔχουν σήμερον τὴν ἀνάλογον θέσιν ἀπὸ ἠθικῆς ἀπόψεως καὶ ἴσως νὰ εἶχον καὶ τὰ ἀνάλογα πλεονεκτήματα. Ἔπειτα ὅμως ἀπὸ τὴν καταστροφὴν αὐτήν, ἐξ ἧς διεψεύσθησαν αἱ ἐλπίδες των, ἔρχονται αὐτοὶ οἱ ἴδιοι οἱ ἀξιωματικοὶ οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς μίαν στενόχωρον θέσιν καὶ ἀπὸ ὑλικῆς καὶ ἀπὸ ἠθικῆς ἀπόψεως καὶ ζητοῦν τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου. Λοιπὸν εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη, νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον, διὰ τὴν ὁμαλότητα ἐν τῷ στρατῷ καὶ διὰ τὴν ἐπιστημονικωτέραν διαμόρφωσιν τοῦ στρατεύματος. Ἀλλὰ καὶ δι’ ἄλλον λόγον πρέπει νὰ ψηφισθῇ. Οἱ ἐπιθυμοῦντες νὰ ἐξέλθουν σήμερον τοῦ στρατεύματος εἶναι δυνατὸν σήμερον, νὰ εἶναι ἀνίκανοι, ἀλλὰ πρὸ τριῶν ἐτῶν ἢ πρὸ δέκα ἐτῶν ἦσαν ἱκανώτατοι ἀξιωματικοί. Σήμερον θεωροῦνται, ὡς ἀνίκανοι, διότι ἔρχονται αἱ διάφοροι ἀποστολαὶ καὶ τὰ διάφορα σχολεῖα καὶ τοὺς κοσκινίζουν, ὥστε νὰ τὰ βρίσκουν σκοῦρα οἱ ἀξιωματικοί. Ἡ πολιτεία πρέπει νὰ φανῇ λογικὴ καὶ περισσότερον ἐπιεικὴς δεδομένου μάλιστα, ὅτι ὑπῆρξεν ἐπιεικὴς πρὸς ἄλλους ἀξιωματικοὺς κατὰ ἑκατοντάδας καὶ δεδομένου, ὅτι ὑπῆρξεν ἐπιεικὴς καὶ πρὸς τοὺς ὁπλαρχηγοὺς ἀκόμη, οἱ ὁποῖοι ἐτέθησαν εἰς ἐξαιρετικὰς καταστάσεις συντάξεως. Ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομίας συμφωνῶ καὶ ἐγὼ μὲ τὴν γνώμην τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Ναυτικῶν εἰς τοῦτο τὸ σημεῖον, ὅτι ἐὰν ἐξέλθουν τοῦ στρατεύματος 700, οἱ 700 θὰ εἶναι παραγωγικοί. Εἶναι ὑπολογισμὸς αὐτός, ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι οἱ 700 αὐτοὶ θὰ πληρώσουν ὑπὸ τύπον ἐπιτηδεύματος τοὐλάχιστον 4 ἑκατομμύρια δραχμῶν. Ὥστε ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομιῶν τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ πρέπει νὰ ψηφισθῇ, διότι θὰ φέρῃ οἰκονομίας. Ἄς μὴ λησμονῶμεν καὶ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπεν καὶ ὁ κ. Χαβίνης, ὅτι εἶναι δυνατόν, ἂν δὲν ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, νὰ δημιουργηθοῦν ἀνωμαλίαι εἰς τὸ μέλλον ἐν τῷ στρατῷ. Ἐὰν ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις εἶναι εἰς θέσιν, νὰ πατάξῃ κάθε ἀπόπειραν διαταράξεως, τῆς τάξεως, δὲν ξέρω ἂν μετὰ 2, 3 ἢ 4 ἔτη, θὰ εἶναι εἰς θέσιν ἡ Κυβέρνησις καὶ θὰ ἔχῃ ὅλην αὐτὴν τὴν δύναμιν, διὰ νὰ πατάξῃ πᾶσαν διατάραξιν. Μὴ λησμονεῖτε καὶ ἓν ἄλλο προηγούμενον, ὅτι ἓν ἐκ τῶν αἰτίων τῆς ἐπαναστάσεως τοῦ 1909 ὑπῆρξεν καὶ τὸ ἑξῆς: ὅτι πλεῖστοι ἐκ τῶν ἀξιωματικῶν οἱ ὁποῖοι εἶχον παραγκωνισθῇ παρὰ τῶν μορφωμένων ἀξιωματικῶν τῶν ἐξερχομένων ἐκ τῶν σχολῶν ἀπετέλεσαν τὰ στελέχη τῆς ἐπαναστάσεως τοῦ 1909.

§167Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Διαμαρτύρομαι ὅτι τοὐναντίον ὅλοι οἱ λαβόντες μέρος ἦσαν ὅλοι τῶν σχολῶν.

§168Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Καὶ οἱ ἀνώτεροι ἀξιωματικοί.

§169Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ λέγω ἓν ἐκ τῶν αἰτίων ἔστω καὶ τὸ μικρότερον Εἰξεύρω ἀξιωματικούς, οἱ ὁποῖοι εἰσῆλθον εἰς τὸ κίνημα, οἱ ὁποῖοι ἦσαν παρηγκωνισμένοι.

§170Δ. ΜΠΟΤΣΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν). Κύριε συνάδελφε, μοῦ ἐπιτρέπετε νὰ κάμω μίαν ἱστορικὴν διακρίβωσιν, ὅταν ὁμιλήσατε περὶ ἑνὸς ἱστορικοῦ γεγονότος. Τὴν ἡμέραν καθ’ ἣν ἐξεγέρθη τὸ κίνημα μετέσχον εἰς τὸν στρατιωτικὸν σύνδεσμον 165 ἀξιωματικοὶ μόνον. Τὴν ἑπομένην μετέσχον 400. Ἐκ τῶν 165 οἱ 162 ἦταν ἀξιωματικοὶ μορφωμένοι τῶν σχολῶν. Ἴσως συγχέετε τὸ γεγονὸς αὐτὸ μὲ μίαν ἄλλην μικρὰν κίνησιν τῶν ὑπαξιωματικῶν, ποῦ ἔκανε εἷς ὑπαξιωματικὸς ἐκ Ναυπακτίας.

§171Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους εἶμαι κεκυρηγμένος ἀπολύτως ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου, ἀρκεῖ νὰ ληφθῶσιν ὅλαι ἐκεῖναι αἱ ἐγγυήσεις ἵνα κρατήσωμεν εἰς τὸ στράτευμα ὅλους τοὺς ἀξιωματικοὺς τοὺς καλούς.

§172ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Βουδούρης ἔχει τὸν λόγον.

§173Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Παρ’ ὅλα τὰ λεχθέντα ἐκ μέρους τῶν ὁμιλησάντων ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου, ὁ σκοπὸς τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου δηλοῦται σαφῶς, σαφέστατα εἰς τὴν αἰτιολογικήν του ἔκθεσιν, ἔρχεται δηλαδὴ ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν καὶ ὁμολογεῖ, ὅτι ὑπάρχει δυσφορία εἰς τὸ στράτευμα, διότι αἱ προαγωγαὶ δὲν εἶναι ταχεῖαι. Εἶμαι ὑποχρεωμένος ν’ ἀπαντήσω καὶ νὰ διαμαρτυρηθῶ κατὰ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς τὴν ὁποίαν υἱοθετεῖ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, ἐνῷ ἔπρεπε ὁ ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν νὰ δώσῃ νὰ ἐννοήσουν οἱ διαμαρτυρόμενοι, ὅτι τὰ παράπονά των εἶναι ἐντελῶς ἀδικαιολόγητα. Χωρὶς νὰ εἶμαι στρατιωτικὸς καὶ χωρὶς νὰ ἔχω τὴν εὐτυχίαν νὰ ἐπισκεφθῶ διαφόρους ἄλλας ἐπικρατείας εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ὁμολογήσω, ὅπως καὶ ὅλοι οἱ συνάδελφοι ἡμῶν οἱ καλλίτερον γνωρίζοντες τὰ πράγματα, ὅτι εἰς οὐδεμίαν χώραν τοῦ κόσμου παρουσιάζεται τὸ γεγονὸς τῆς σφριγηλότητος εὐτυχῶς τὸ ὁποῖον παρουσιάζει ὁ ἰδικός μας στρατός. Πῶς εἶναι δυνατὸν λοιπὸν νὰ ἔρχεται ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν καὶ νὰ υἱοθετηθῇ σαφῶς, ὅτι πρέπει νὰ ληφθῶσι ἐξαιρετικὰ μέτρα, διὰ ν’ ἀποφύγωμεν τὴν δυσφορίαν ἡ ὁποία γεννᾶται εἰς τὸ στράτευμα, διότι τυχὸν ὀλίγοι λοχαγοὶ παραμένουσιν ἐπὶ ἑπτὰ ἔτη εἰς τὸν αὐτὸν βαθμόν. Ἀλλὰ ὅπως ἄλλος κ. συνάδελφος εἶπε, ἐὰν ἔχουν ἑπτὰ ἔτη εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ λοχαγοῦ ἀσφαλῶς ἐντὸς μιᾶς τριετίας ἀπέκτησαν καὶ τοὺς τρεῖς αὐτοὺς βαθμούς. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν ὡμίλησε καὶ περὶ μιᾶς δημοσιονομικῆς ἀπόψεως τὴν ὁποίαν θὰ ἐμφανίσῃ τὸ ζήτημα. Εἶπεν, ὅτι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ ἐξέλθωσι θὰ προσφέρωσι ὑπηρεσίας εἰς τὴν κοινωνίαν. Δὲν μπορῶ νὰ παρακολουθήσω τοὺς δημοσιονομικοὺς ὑπολογισμοὺς τοῦ κ. κ. ὑπουργοῦ, διότι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ ἠδυνάμεθα τὸ μέτρον αὐτὸ νὰ τὸ ἐφαρμόσωμεν εἰς ὅλας τὰς τάξεις, δεδομένου ὅτι κάθε ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος ἐξέρχεται ἀπὸ τὸ ἐπάγγελμά του ἀμειβόμενος ἀσφαλῶς θ’ ἀποτελέσῃ μίαν ἀγαθοποιὸν οἰκονομικὴν δύναμιν. Εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν, ὅτι ὑπάρχουν 700 ἀξιωματικοί, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ φύγουν ἐκ τοῦ στρατεύματος ἐντὸς μιᾶς τριετίας. Διατὶ νὰ φύγουν ἐντὸς μιᾶς τριετίας; Ἄς φύγουν ἐντὸς μιᾶς ἑξαετίας ἢ ὀκταετίας. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ λεχθὲν ἐκ μέρους τοῦ κ. βουλευτοῦ Πρεβέζης, ὅτι δὲν πρέπει νὰ λησμονῶμεν καὶ τὴν ἄλλην ἄποψιν, ἡ ὁποία κατὰ μέγα μέρος συνετέλεσεν εἰς τὸ κίνημα τοῦ Παγκάλου, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τὴν ἀποσιωπήσω, διότι ἀλλοίμονον ἄν οὕτω τίθεται τὸ ζήτημα. Δὲν εἶμαι ἐγὼ ἐξ ἐκείνων ὁ ὁποῖος θὰ φέρω οὐδεμίαν ἀντίρρησιν, φαντάζομαι ὅμως, ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως δὲν θὰ ἐδέχετο κἄν νὰ συζητήσῃ ἐπὶ τοιούτου σημείου.

§174Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι ἱστορικῶς, νὰ ἐξετάσωμεν μερικὰ πράγματα. Ὑπῆρχε κἄποια δυσφορία καὶ τὸ γεγονὸς αὐτὸ τὴν ἐπέτεινεν. Δὲν τὸ ἀρνεῖται κανεὶς ὁ δὲ ἀρχηγὸς τοῦ Ἐθνικοῦ Δημοκρατικοῦ κόμματος κ. Κονδύλης, ὁμιλῶν ὡς μάντις κακῶς τὸ ἐτόνισεν.

§175Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ὑποστηρίζεται καὶ εἰς τὴν αἰτιολογικὴν ἔκθεσιν καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος ὑπεστηρίχθη, ὅτι διὰ τῶν νομοσχεδίων, ὄχι μόνον δὲν ἐπιβαρύνεται ὁ προϋπολογισμός, ἀλλ’ ἐπέρχεται καὶ σοβαρὰ οἰκονομία. Μὴ γνωρίζων, ὅτι θὰ συζητηθῇ τὸ νομοσχέδιον ἀπόψε δὲν ἠδυνήθην, νὰ προσκομίσω τὰ στοιχεῖα, ἵνα ἀποδείξω ἀβασίμους τοὺς οἰκονομικοὺς αὐτοὺς ὑπολογισμούς. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι τὸ ἐπιχείρημα τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, ὅτι θὰ ἐπέλθωσιν οἰκονομίαι, ἀλλ’ ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι ἐπὶ μίαν δεκαετίαν δὲν θὰ ἐξήρχετο κανεὶς τοῦ στρατεύματος μὲ πείθει πόσην σοβαρότητα ἔχει τὸ ἐπιχείρημα αὐτό. Διότι, κ. Πρόεδρε, δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ ὑπολογίσῃ κανείς, ὅτι θὰ σταματήσῃ καὶ τὴν ζωήν, ἐπὶ μίαν 12ετίαν, εἶναι δὲ γνωστόν, πόσοι φυσιολογικῶς ἐξέρχονται κατ’ ἔτος ἐκ τοῦ στρατεύματος. Δὲν δύναμαι νὰ προσθέσω περισσότερα. Αὐτὸ καὶ μόνον τὸ γεγονός, ὅτι διὰ νὰ θεραπεύσωμεν διὰ τοῦ νομοσχεδίου τὴν θέαν αὐτῆς τῆς σκοπιμότητος, τὴν ὁποίαν θεραπεύομεν ἐπὶ 10ετηρίδας ὁλοκλήρους εἰς τὴν Ἑλλάδα εἰς βάρος τοῦ προϋπολογισμοῦ, θὰ ὑπάρξουν συνταξιοῦχοι λαμβάνοντες σύνταξιν, διὰ 40 ἐτῶν συντάξιμον ὑπηρεσίαν, ἐνῷ θὰ ἔχουν ἡλικίαν μόνον 30 ἐτῶν, αὐτὸ καὶ μόνον εἶναι ἀρκετὸν νὰ πείσῃ, τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὁπόσην ἔλλειψιν σοβαρότητος παρουσιάζει τὸ νομοσχέδιον. Ἐπιφυλάσσομαι εἰς τὴν ὑστεραίαν συζήτησιν, νὰ ὁμιλήσω, ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, ἀπευθύνω ὅμως ἀπὸ τοῦδε μίαν θερμοτάτην ἔκκλησιν, πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, νὰ ἀναβάλῃ τὸ νομοσχέδιον, νὰ ἐπιληφθῇ ὁ ἴδιος τῆς μελέτης, νὰ ἐξακριβώσῃ τὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα προβάλλονται καὶ νὰ τὸ φέρῃ ἐνώπιον τῆς βουλῆς, διότι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ πείσῃ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, νὰ παραιτηθῇ τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου, τό ὁποῖον εἰς οὐδὲν ἄλλο ἔχει νὰ συντελέσῃ παρὰ εἰς τὸ νὰ δημιουργήσῃ μίαν δυσφορίαν καὶ εἰς αὐτὸ τὸ στράτευμα καὶ πρὸ παντὸς εἰς τὸν λαόν, ὁ ὁποῖος ἐπὶ τέλους νομίζει, ὅτι πρέπει νὰ σταματήσῃ αὐτὴ ἡ βιομηχανία τῆς ἱκανοποιήσεως τῶν θυμάτων καὶ τῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι διαρκῶς παρέχουν ὑπηρεσίας καὶ διαρκῶς ἀξιοῦν, νὰ ἀμείβωνται εἰς βάρος τοῦ προϋπολογισμοῦ.

§176ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Παπαναστασίου ἔχει τὸν λόγον.

§177Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι τὸ ζήτημα εἶναι ἄξιον ἰδιαιτέρας προσοχῆς. Παρηκολούθησα μὲ πολὺ ἐνδιαφέρον ὅσα ἀνεπτύχθησαν ἀπὸ τοὺς κυρίους συναδέλφους. Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, ὅτι ὁ ἀριθμὸς 800 ὑπεραρίθμων ἀξιωματικῶν δημιουργεῖ μίαν ἀνωμαλίαν εἰς τὸ στράτευμα, Δέον νὰ ἐξετασθῇ ἂν αὐτὴ ἡ ἀνωμαλία μόνον δι’ αὐτοῦ τοῦ μέτρου εἶναι δυνατόν, νὰ ἀρθῇ καὶ ἂν ἦλθε ἡ στιγμὴ νὰ ἐφαρμοσθῇ αὐτὸ τὸ μέτρον. Εἰς τὴν αἰτιολογικὴν ἔκθεσιν ἀναφέρεται, ὅτι ἡ ὕπαρξις τῶν ὑπεραρίθμων ἀξιωματικῶν δημιουργεῖ μίαν δυσφορίαν δικαιολογημένην εἰς τὸ στράτευμα, διότι περιορίζεται ἡ δυνατότης τῆς προαγωγῆς. Εἶμαι καὶ ἐγὼ σύμφωνος, ὅτι αὐτὴ ἡ δυσφορία δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι τόσον ἔντονος, οὔτε ἐπιβάλλεται νὰ ἱκανοποιηθῇ, τοὐλάχιστον ἀμέσως, διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον, ὅτι ἐσχάτως ὅλοι οἱ ἀξιωματικοὶ προήχθησαν ἀρκετὰ ταχέως, ὥστε νὰ μὴ εἶναι ἐπιβεβλημένη ἡ ἄμεσος λῆψις αὐτοῦ τοῦ μέτρου. Ἄν διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἦτο ἐξησφαλισμένον, ὅτι θὰ ἐβελτιώνετο ἡ ποιότης τοῦ στρατεύματος, αἱ ἀντιρρήσεις, θὰ ἦσαν πολὺ ὀλιγώτεραι καὶ ὀλιγώτερον ἔντονοι. Ἡ πεποίθησίς μου εἶναι ὅτι ὅπως ἔχει διατυπωθῇ τὸ νομοσχέδιον δὲν ἐξασφαλίζεται ἡ καλλιτέρευσις τῆς ποιότητος τῶν ἀξιωματικῶν, διότι ἂν τὸ νομοσχέδιον ψηφισθῇ, εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὡς καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς ὡμολόγησεν, θὰ εἶναι πολὺ δύσκολον—ἐκτὸς ἄν γίνῃ δεκτὴ ἡ πρότασις τοῦ ἀξιοτίμου ἐκ Λοκρίδος συναδέλφου—νὰ ἐμποδισθοῦν οἱ καλλίτεροι ἀξιωματικοί, νὰ ἐξέλθουν ἐκ τοῦ στρατεύματος, ἀλλὰ ἂν ἐφαρμοσθῇ μόνον διὰ τοὺς χειροτέρους, τότε ποῖον θὰ εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα, διὰ τοὺς ἀπομένοντας οἱ ὁποῖοι, θὰ εἴδουν τοὺς χειροτέρους ἀμειβομένους πλουσιοπαρόχως, διότι θὰ παύσουν νὰ προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των. Δὲν φαντάζομαι λοιπὸν ὅτι ποιοτικῶς θὰ συμβάλῃ εἰς τὴν βελτίωσιν τοῦ στρατεύματος τὸ νομοσχέδιον. Ἡ πληροφορία τὴν ὁποίαν ἔχομεν, ὅτι τὰ συμβούλια κρίνουν μετὰ μεγάλης ἐπιεικείας τοὺς ἀξιωματικούς, ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι τὸ ποσὸν τῆς συντάξεως εἶναι ἐλάχιστον. Ἐὰν αἱ συντάξεις εἶναι κανονικαὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι αἱ ἀποφάσεις τοῦ συμβουλίου, θὰ ἦσαν διάφοροι καὶ θὰ ἠδυνάμεθα νὰ ἐλπίζωμεν, ὅτι ἐντὸς ἐλαχίστου χρονικοῦ διαστήματος, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ φυσιολογικῶς ἡ ἐκκαθάρισις αὐτὴ χωρὶς νὰ παραστῇ ἀνάγκη, νὰ δοθοῦν ἐξαιρετικαὶ ἀποζημιώσεις εἰς τοὺς ἀνικάνους, οἱ ὁποῖοι θά ἔφευγον ἢ εἰς τοὺς ἱκανούς, οἱ ὁποῖοι θὰ προετίμων, ὄχι φιλοτίμως φερόμενοι, νὰ ἐπιδοθοῦν εἰς ἄλλας ἐργασίας καὶ νὰ ἐμποδίσουν ἄλλους ἀνθρώπους εἰς τὰς ἐργασίας των. Διὰ τοῦτο θὰ ἦτο προτιμώτερον καὶ διὰ νὰ μὴ ἱκανοποιηθῇ περισσότερον αὐτὸ τὸ πνεῦμα τῆς δημιουργίας διεξόδου εἰς περιπτώσεις δυσφορίας προσωπικῆς διὰ παροχῆς ἀμοιβῶν — ἓν πνεῦμα τὸ ὁποῖον γενικῶς ἐπικρατεῖ σήμερον εἰς τὰς τάξεις τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων — καὶ διὰ νὰ μὴ δημιουργῶμεν προηγούμενον δημιουργίας τοιούτων διεξόδων, θὰ προετίμων νὰ ἀποσυρθῇ τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ δοκιμάσῃ ἡ Κυβέρνησις ἀφοῦ ψηφίσῃ τὸν νόμον περὶ συντάξεων, ὁ ὁποῖος εἶναι, διὰ τὸ Κράτος ὑψίστης καὶ ἠθικῆς ὑποχρεώσεως ζήτημα, μήπως διὰ τῆς κανονικῆς ὁδοῦ τῶν συμβουλίων, διὰ τῆς φυσιολογικῆς ἐκκαθαρίσεως, εἶναι δυνατὸν ν’ ἀπαλλαγῇ τὸ στράτευμα, ἀπὸ τοὺς πλεονάζοντας ἀξιωματικούς. Ἔχω τὴν πεποίθησιν, ὅτι ἂν αἱ συντάξεις εἶναι ἐπαρκεῖς, πολλοὶ ἀξιωματικοί, χωρὶς τὰς ἄλλας ἀμοιβὰς, αἱ ὁποῖαι πρόκειται νὰ δοθοῦν διὰ τοῦ νομοσχεδίου, θὰ ἀποχωρήσουν χωρὶς νὰ προκαλέσουν τὸν φθόνον τῶν συναδέλφων των καλῶν ἀξιωματικῶν, ὅτι οἱ ἀνίκανοι ἐξέρχονται καὶ λαμβάνουν ἀμοιβὰς. Αὐτὴ εἶναι ἡ γνώμη μου.

§178Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Ἡ ἀναβολὴ τοῦ ζητήματος, θὰ εἶναι ἐπὶ βλάβῃ τοῦ στρατεύματος ἢ νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον ἢ νὰ ἀπορριφθῇ.

§179Ι. ΓΡΗΓΟΡΑΚΗΣ. Ἡ ἐκκρεμότης βλάπτει, ἀλλὰ θὰ ἔπρεπε νὰ τροποποιηθῇ τὸ νομοσχέδιον κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ μὴ εἶναι ἀμοιβὴ τῶν ἀνικάνων.

§180Θ. ΜΑΝΕΤΤΑΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τοῦ νομοσχεδίου, κύριοι βουλευταί, καθορίζει σαφῶς τὸν σκοπόν, διὰ τὸν ὁποῖον ἐγένετο, δηλαδὴ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ ζήλου τῶν ἀξιωματικῶν, διὰ τοῦ περιορισμοῦ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν εἰς τὸν προβλεπόμενον ὑπὸ τῶν ἐν ἰσχύϊ ὀργανισμῶν καὶ δεύτερον οἰκονομίαν εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Κράτους κατὰ τὴν διαφοράν, ἡ ὁποία προκύπτει μεταξὺ τοῦ μισθοῦ ἐκ τῆς συντάξεως τῶν ἀξιωματικῶν ἀφοῦ ὑπολογισθοῦν καὶ τὰ ποσὰ τὰ ὁποῖα, θὰ διατίθενται εἰς τὴν παροχὴν τῶν εὐεργετημάτων. Ὡς γνωστόν, κύριοι βουλευταί, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἀνωμάλου περιόδου οἱ ἀξιωματικοὶ ἐξήρχοντο τοῦ στρατεύματος, διὰ πολιτικοὺς λόγους, αἱ θέσεις δὲ αὐτῶν ἐπληροῦντο ἀμέσως συμφώνως τοῖς κεκανονισμένοις, διὰ προαγωγῆς. Ἐπελθούσης τῆς ὁμαλότητος αἱ διάφοροι Δημοκρατικαὶ Κυβερνήσεις ἐπανέφερον κατὰ καιροὺς πολλοὺς ἐξ αὐτῶν, οὗτοι δὲ ἐπανερχόμενοι καὶ προστιθέμενοι εἰς τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ συναδέλφους των ἐπέφερον τὴν αὔξησιν τοῦ προβλεπομένου ἀριθμοῦ τῶν στελεχῶν. Ἐξ ἄλλου λόγοι οἰκονομίας ἐπέβαλαν ἀπὸ τοῦ 1925 καὶ ἐντεῦθεν τὸν περιορισμὸν τῶν στελεχῶν εἰς τρόπον, ὥστε παρ’ ὅλας τὰς φυσιολογικὰς ἔκτοτε ἐξόδους ἐξακολουθοῦν σήμερον νὰ ὑπάρχουν περὶ τοὺς 500 ὑπεράριθμοι ἀξιωματικοί. Τὸ τοιοῦτον ἐπέφερεν ἀσφυξίαν καὶ ὄχι δυσφορίαν, ὅπως πολλοὶ ἐκ τῶν κυρίων βουλευτῶν διατείνονται ὅτι γράφει ἡ εἰσηγητική μου ἔκθεσις, εἰς τὰ κατώτερα στελέχη τὰ ὁποῖα παραμένοντα ἀπὸ 8ετίας εἰς τὸν αὐτὸν βαθμὸν καὶ μὴ ἔχοντα καμμίαν πιθανότητα προαγωγῆς λόγῳ τοῦ πλήθους τῶν ὑπεραρίθμων εἶναι φυσικόν, νὰ ἀποβάλουν τὸν ζῆλον πρὸς μεγίστην ζημίαν τῆς ποιοτικῆς ἀξίας τοῦ στρατεύματος. Προερχόμενος ἐκ τοῦ στρατεύματος καὶ ἀκολουθῶν τὸ ἀξίωμα ὅτι διοικεῖν, εἶναι προνοεῖν μόλις ἀνέλαβον τὸ ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν εἰσηγήθην εὐθὺς ἀμέσως εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἔπρεπε νὰ ληφθῇ ῥιζικὸν μέτρον πρὸς θεραπείαν τοῦ ὑπάρχοντος κακοῦ. Διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου συζητεῖται ἡ ἐπαναφορὰ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἀξιωματικῶν εἰς τὸν ὑπὸ τοῦ ὀργανισμοῦ προβλεπόμενον ἀριθμὸν ἄνευ βιαίων μέσων, ἀλλὰ δι’ ἐθελουσίας ἐξόδου τῶν ἀξιωματικῶν. Ἡ ἔκθεσις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς πιστοποιοῦσα τὸ γεγονὸς τῆς ὑπάρξεως ὑπεραρίθμων ἀξιωματικῶν ἐξετάζει τοὺς λόγους, οἱ ὁποῖοι προεκάλεσαν τοῦτο καὶ ἀναπτύσσει τὸν τρόπον, καθ’ ὃν θὰ ἦτο δυνατόν, ν’ ἀποφευχθῇ εἰς τὸ παρελθόν, προχωροῦσα περαιτέρω, ἀναπτύσσει διαφόρους θεωρίας περὶ ὀργανισμοῦ τοῦ στρατοῦ καὶ ἐξαίρει τοὺς ἀγῶνας, τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κοινοβουλευτικῆς ἐπιτροπῆς ἀπὸ τῶν στηλῶν τοῦ τύπου καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς, διὰ τὴν ἐπικράτησιν τῶν ἀπόψεών του, ὡς πρὸς τὴν ἐπιβαλλομένην στρατιωτικὴν συγκρότησιν τῆς χώρας. Σήμερον ὅμως δὲν πρόκειται νὰ ἐξετάσωμεν τὰ αἴτια τοῦ κακοῦ, οὔτε νὰ ζητήσωμεν εὐθύνας, διὰ τὴν δημιουργίαν αὐτοῦ, ἀλλὰ νὰ ἀνεύρωμεν τὸν καταλληλότερον τρόπον τῆς θεραπείας, ὅστις εἶναι ὁ διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου προτεινόμενος. Ἐν τούτοις ἡ πλειονοψηφία τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἀπέρριψε τὸ νομοσχέδιον χαρακτηρίσασα αὐτὸ ὡς ἐστερημένον ἠθικῆς βάσεως. Ἡ ἰδιότης μου ὡς στρατιωτικοῦ καὶ ἡ ἔλλειψις τῆς ἰδιότητος τοῦ βουλευτοῦ ἐπιβάλλουσι, κύριοι βουλευταί, νὰ ἀντιπαρέλθω τὴν κατηγορίαν, ἐπὶ ἀνηθικότητι τοῦ νομοσχεδίου, ἔχω ὅμως τὴν πεποίθησιν, ὅτι ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος τέλος πάντων ἐνέκρινε τὴν ὑποβολὴν τοῦ νομοσχεδίου εἰς τὴν βουλήν, θὰ ἀναλάβῃ νὰ δώσῃ τὴν πρέπουσαν ἀπάντησιν. Θὰ ἀρκεσθῶ νὰ τονίσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον ἔχει τοῦτο τὸ χαρακτηριστικὸν ἀπέναντι πλείστων ἄλλων, τὰ ὁποῖα ἐψηφίσθησαν ὑπὸ τῆς Βουλῆς, ἀπὸ τῆς λήξεως τοῦ πολέμου καὶ ἐντεῦθεν, ὅτι στερεῖται παντελῶς προσωπικῶν διατάξεων καὶ τοῦτο κυρίως ἀποτελεῖ τὴν ἠθικήν του βάσιν. Πρὸς ὑποστήριξιν τῶν ἀπόψεων τῶν ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἀναπτυσσομένων περιέχεται διαλογικὴ συζήτησις εἰς τὰ ἐρωτήματα καὶ αἱ ἀπαντήσεις δίδονται αὐθαιρέτως ἀπὸ τοὺς ἰδίους, διὰ νὰ ἀποδείξουν, ὅτι τὰ περιεχόμενα διὰ τοῦ νομοσχεδίου εὐεργετήματα, θὰ ὦσιν ὀλέθρια καὶ θὰ ἔχουσιν ὀλεθρείας συνεπείας, εἴτε εὐνοήσουν τοὺς καλιτέρους ἀξιωματικούς, εἴτε τοὺς χειροτέρους. Ἀλλά, κύριοι, οὐδαμοῦ τοῦ νομοσχεδίου ὑπάρχει ἡ πρόθεσις τῆς ἐξυπηρετήσεως τῶν ἀτόμων, ὥστε νὰ γίνεται συζήτησις ἂν θὰ εὐνοήσῃ ταύτην ἢ ἐκείνην τὴν κατηγορίαν τῶν ἀξιωματικῶν. Τὸ νομοσχέδιον ἀποβλέπει ξηρῶς εἰς τὴν εὐεργεσίαν τοῦ στρατεύματος, τὸ ὁποῖον πάσχει σήμερον λόγῳ τῆς ὑπαρχούσης ὑπερτροφίας τῶν στελεχῶν, ἀδιαφορεῖ δὲ τίνες θὰ εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θ’ ἀποκτήσουν τὰ εὐεργετήματα αὐτοῦ. Καλοῦνται τοὐτέστι δι’ αὐτοῦ οἱ βουλόμενοι ἐκ τῶν ἀξιωματικῶν ν’ ἀποχωρήσωσι τοῦ στρατεύματος λαμβάνοντες ὡς ἀντάλλαγμα τῆς θυσίας ἑνὸς ἐπαγγέλματος, τὸ ὁποῖον ἐξέλεξαν καί μετὰ τοῦ ὁποίου συνεδέθησαν διὰ πολυετοῦς ὑπηρεσίας, ὡρισμένα ὑλικὰ καὶ ἠθικὰ πλεονεκτήματα. Τίνες θὰ θελήσουν νὰ ὑποβληθοῦν εἰς τὴν θυσίαν αὐτὴν εἶναι ἐντελῶς ἀδιάφορον, ἐπαναλαμβάνω, εἰς τὴν ὑπηρεσίαν ἡ ὁποία ἀποβλέπει καὶ πάλιν τονίζω, μόνον εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ συνόλου διὰ τῆς ἐπαναφορᾶς τοῦ ἀριθμοῦ τῶν στελεχῶν εἰς τὸν κεκανονισμένον ἀριθμόν. Καὶ εἶναι μὲν ἀληθές, ὅτι ὁ ἐνδόμυχος πόθος τοῦ ὑπουργείου θὰ ἦτο, ὅπως οἱ καλλίτεροι καὶ ἱκανότεροι τῶν ἀξιωματικῶν μὴ ἀποστερήσουν τοῦ στρατεύματος προόρως τῶν ὑπηρεσιῶν των ἀλλὰ ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ θὰ διστάσῃ νὰ δεχθῇ καὶ τὰς παραιτήσεις αὐτοῦ ἐν περιπτώσει καθ’ ἣν παραστῇ ἀνάγκη νὰ συμπληρώσῃ τὸν προβλεπόμενον διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἀριθμὸν τῶν πλεοναζόντων.

§181Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ὥστε ἀδιαφορεῖ τὸ ὑπουργεῖον ἐὰν ὑπάρχουν καὶ καλοὶ ἀξιωματικοί;

§182Θ. ΜΑΝΕΤΤΑΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Ἀδιαφορεῖ, διότι ἔχει τὴν πεποίθησιν κύριοι βουλευταί, ὅτι τὸ καλὸν τὸ ὁποῖον προσδιώκεται ἐκ τῆς ἐπαναφορᾶς τῶν ἀξιωματικῶν εἰς τὸν κεκανονισμένον ἀριθμὸν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μειωθῇ ἐκ τῆς ἀποχωρήσεως ἀξιωματικῶν ἱκανῶν, διότι τὸ στράτευμα ἐφωδιάσθη ἤδη μὲ στελέχη ἱκανότατα τὰ ὁποῖα ἐρχόμενα ἐκ τῶν κάτω πρὸς τὰ ἄνω εἶναι ἱκανὰ νὰ συμπληρώσωσιν ὅλους ἡμᾶς τοὺς παλαιοτέρους.

§183Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ὥστε δὲν τὰ εἶπεν ἀφθαιρέτως ἡ ἐπιτροπή, ὅταν λέγῃ ὁ κ. ὑφυπουργός, ἠμποροῦν νὰ φύγουν καὶ καλοὶ ἀξιωματικοί.

§184Θ. ΜΑΝΕΤΤΑΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Μόνον εἰς τὴν περίπτωσιν καθ’ ἣν τὸ ὑπουργεῖον εὑρεθῇ πρὸ πληθώρας αἰτήσεων ἐπιτρέπει τὸ νομοσχέδιον εἰς τὸν ὑπουργὸν νὰ κάμῃ διαλογὴν καὶ τοῦτο διὰ νὰ παρεμποδίσῃ τὴν ἔξοδον τῶν ἱκανῶν ἐκείνων ἀξιωματικῶν οἵτινες τὴν σχετικήν των ἱκανότητα ἀπέναντι τῶν συναδέλφων των τὴν ἀπέκτησαν δαπάναις τοῦ δημοσίου μετεκπαιδευθέντες εἰς τὸ ἐξωτερικὸν, διότι ἐστάλησαν πολλοὶ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ δι’ αὐτοὺς προβλέπει τὸ νομοσχέδιον, ὅτι δὲν θὰ τοὺς ἐπιτραπῇ νὰ ἀναχωρήσουν ἐφ’ ὅσον ἔχουν ἀναλάβῃ ὑποχρεώσεις.

§185Ι. ΚΑΛΟΓΕΡΑΣ. Κύριε ὑπουργὲ ἐπιτρέπετε; ὥστε δὲν σᾶς μέλει ἐὰν θὰ φύγουν καὶ καλοί, τὸ καλόν, κατὰ τὴν ἀντίληψίν σας, θὰ ἐπέλθῃ διότι θὰ μείνῃ ὁ ἀπαιτούμενος ἀριθμὸς ὥστε δὲν ἀπαιτήσαμεν αὐθαιρέτως.

§186Θ. ΜΑΝΕΤΤΑΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Διότι θὰ ἔχωμεν τὴν ἀντίληψιν, ὅτι θὰ ἀφήσουν ἕνα ἐπάγγελμα τὸ ὁποῖον τοὺς παρέχει εὐρείαν σταδιοδρομίαν διὰ νὰ πάρουν μερικὲς χιλιάδες.

§187Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ προσέξωμεν εἶναι μήπως ἐκ τῶν 500 ἀξιωματικῶν εἶναι οἱ 300 πολλοὶ καλοί. Τὶ θὰ κάμωμεν θὰ τοὺς ἀφήσωμεν νὰ φύγουν;

§188Ι. ΚΑΛΟΓΕΡΑΣ. Ἀδιαφορεῖ ὁ κ. ὑπουργός.

§189Θ. ΜΑΝΕΤΤΑΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Ἐν περιπτώσει κατὰ τὴν ὁποίαν ἔχουν ἀναλάβει ὑποχρεώσεις λόγῳ σπουδῆς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν θὰ τοὺς κρατήσωμεν τοὺς ἄλλους μὲ ἐλαφροτάτην συνείδησιν, θὰ τοὺς ἀφίνωμεν διότι ἐκ τῶν κάτω ἔρχονται στελέχη πολὺ ἱκανώτερα λόγῳ ἐξελίξεως τὴν ὁποίαν θά ὑποστοῦν μὲ τὸν καιρόν.

§190Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Ἐπειδή, οἱ κύριοι συνάδελφοι τόσο πολλοὶ φοβοῦνται τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν μὴ ἀποχωρήσουν ἱκανοὶ ἀξιωματικοί, θὰ σᾶς παρακαλέσω, ὅπως συστήσητε τὴν πρότασιν τὴν ὁποίαν σᾶς ὑπέβαλα, διὰ νὰ περιορισθῶμεν μεταξὺ τῶν ἀξιωματικῶν ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἐκρίθησαν δὶς στάσιμοι.

§191Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Διὰ τοὺς κηρυχθέντας δὶς στασίμους τοὺς δίδετε τὰ ἴδια πλεονεκτήματα; Αὐτὸ εἶναι κακόν;

§192Θ. ΜΑΝΕΤΑΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Ἔχομεν κλιμακώσει τὰ εὐεργετήματα εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις καὶ ἀναλόγως τῶν ἐτῶν ὑπηρεσίας. Τοὺς δὶς στασίμους μοῦ φαίνεται, ὅτι δὲν τοὺς δίδεται τὸ εὐεργέτημα τοῦ βαθμοῦ. Δὲν ἠμπορῶ πάντως νὰ σᾶς ἀπαντήσω ἀμέσως.

§193Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Νομίζω, κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι τοὺς ἀξιωματικοὺς τοὺς ὁποίους ἐξυπηρετεῖ ἡ πατρὶς κατὰ τὰς δυσχερεστέρας στιγμὰς εἶναι δίκαιον, νὰ τοὺς δοθῇ μία ἱκανοποίησις.

§194Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Δὲν εἶμαι καθόλου σύμφωνος, ὅτι ἡ πατρὶς ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ τοὺς δώσῃ ἱκανοποίησιν ἐπειδὴ τὴν ἐξυπηρέτησαν εἰς τὰς δυσκόλους στιγμάς της.

§195Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Εἶναι βέβαιον, ὅτι ἡ ἀπονομὴ τῶν νέων συντάξεων δὲν ἔγινε καλῶς. Ἀπεχώρησαν ἀξιωματικοὶ οἱ ὁποῖοι ἔπρεπε νὰ μένουν.

§196Θ. ΜΑΝΕΤΤΑΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Ἐὰν θέσητε, ὡς βάσιν τὰς νέας συντάξεις βεβαίως καὶ ἐγὼ δὲν θὰ ἐπιμείνω εἰς τὸ νομοσχέδιον, ἀλλὰ καὶ πρὸ ὀλίγου ὁ κ. Πρόεδρος, εἶπεν ὅτι δὲν πρέπει, νὰ περιμένωμεν τὰς συντάξεις.

§197Ι. ΚΑΛΟΓΕΡΑΣ. Δὲν εἶναι βία.

§198Θ. ΜΑΝΕΤΤΑΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Ἐγὼ νομίζω, ὅτι ἡ παράτασις τῆς καταστάσεως ἐπὶ ὀκτάμηνον ἔφερε ἤδη ὀλεθρίας συνεπείας. Διαμένω ἐπίσης μὲ τὴν ἀντίληψιν τῆς πλειονοψηφίας, ὅτι ὑποβληθοῦν ἐκ μέρους τῶν ἀξιωματικῶν παράπονα, οἱ ὁποῖοι θὰ ἤθελον νὰ φύγουν θεωρῶ τοὺς ἀξιωματικοὺς ὄχι ὡς κοινοὺς ἐπαγγελματίας, ἀλλὰ ὡς πραγματικοὺς ἰδεολόγους, οἱ ὁποῖοι ἐνδιαφέρονται, διὰ τὸ ζωτικὸν συμφέρον τοῦ στρατεύματος, ἀλλὰ πλὴν τούτου, διὰ τῆς ἀποχωρήσεως τῶν ὑπεραρίθμων στελεχῶν, θὰ βελτιωθῇ κατὰ πολὺ ἡ θέσις τῶν ἀπομενόντων οἵτινες ἐκκαθαρισμένοι τοῦ λοιποῦ, θὰ ἀποβλέπωσι εἰς μίαν φυσιολογικὴν σταδιοδρομίαν. Θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλήν, νὰ μὲ παρακολουθήσῃ εἰς τὴν ἐξέτασιν τῶν εὐεργετημάτων ἅτινα ἡ πλειοψηφία τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἐχαρακτήρισε τοσοῦτο ὑπερβολικά, ὥστε νὰ μὴν χρειάζεται ἀνάγκη σχολείων. Παρέχεται κύριοι, εἰς τοὺς ἔχοντας 20ῆ ἔτη ὑπηρεσίαν ἐν τῷ στρατεύματι ἡ σύνταξις τοῦ ἀνωτέρου βαθμοῦ ὑπὸ ὡρισμένας δὲ προϋποθέσεις καὶ αὐτὸς οὗτος ὁ ἀνώτερος βαθμός. Ἀλλά, κ. βουλευταί, ἀπὸ τῆς συστάσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ στρατεύματος μέχρι πρὸ 5ετίας οἱ ἔχοντες 25 ὑπηρεσίαν ἐδικαιοῦντο δικαιωματικῶς ἀποστρατευόμενοι νὰ λάβωσιν τὴν σύνταξιν καὶ τὸν ἀνώτερον βαθμόν. Ἐφ’ ὅσον συνεπῶς μέχρι πρὸ τριετίας ἅπαντες οἱ ἀποστρατευθέντες ἐδικαιοῦντο τοῦ παρεχομένου εὐεργετήματος δὲν βλέπω, διατὶ εἰς ἀξιωματικοὺς τοὺς ὁποίους προσκαλοῦμεν, νὰ μᾶς ἀδειάσουν τὴν γωνιά, νὰ μὴν τοὺς δώσουμε τὸν βαθμὸν τοῦ ἀνωτέρου. Θεωρεῖται ὡς τόσον ἐξαιρετικὸν εὐεργέτημα ἐπίσης τὸ μέρισμα τοῦ μετοχικοῦ ταμείου, τὸ ὁποῖον δίδεται εἰς ὅλους τοὺς ἐξερχομένους ἐκ τοῦ στρατεύματος ἀξιωματικούς. Ὅσον διὰ τὸ ταμεῖον ἀλληλοβοηθείας ἡ διατύπωσις, ὅτι θὰ δοθῶσιν εἰς αὐτοὺς 24 μηνῶν μισθοὶ εἶναι ἐντὸς τοῦ πνεύματος τοῦ ταμείου τὸ ὁποῖον ὁρίζει, ὅτι μέχρι τοῦ 31 οἱ δοθησόμενοι εἰς τοὺς ἐξερχομένους μισθοὶ θὰ φθάσουν μέχρι τοὺς 24.

§199Ι. ΚΑΛΟΓΕΡΑΣ. Δύνανται νὰ φθάσουν.

§200Θ. ΜΑΝΕΤΑΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Δύνανται, εὐελπιστεῖ τὸ ταμεῖον, ὅτι ἡ κατάστασίς του θὰ ἔχῃ ἑδραιωθῇ ἕως τότε, ὥστε νὰ δύναται εἰς τὸν φυσιολογικῶς ἐξερχόμενον νὰ τοὺς δώσῃ. Ἐξ ὅλων τῶν περιφήμων εὐεργετημάτων δὲν μένουν παρὰ τὰ ⅖ τῆς συντάξεως ὡς πραγματικὸν εὐεργέτημα. Ἀλλὰ ἐρωτῶ τὴν Βουλήν. Διὰ ποῖον λόγον οἱ πλεονάζοντες ἀξιωματικοὶ θὰ θελήσουν νὰ μεταβάλλουν κατάστασιν ἀπό τε ἠθικῆς καὶ οἰκονομικῆς ἀπόψεως καὶ νὰ καταθέσουν τὸ ἀξίωμα τὸ ὁποῖον φέρουν σήμερον εἰς τὴν ἀφάνειαν καὶ μάλιστα καὶ μὲ ἐλαττωμένας τὰς ἀποδοχὰς τοὐλάχιστον κατὰ τὸ ἥμισυ, ἐὰν δὲν τοὺς ἐδίδετο εἰς ἀντάλλαγμα ὁ ἀνάλογος συντάξιμος χρόνος, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν τοὺς προσκαλοῦμεν νὰ ἀπομακρυνθοῦν τοῦ στρατεύματος προτοῦ τοὺς πάρῃ τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας. Ταῦτα ἦσαν τὰ πλεονεκτήματα τοῦ νομοσχεδίου. Ἀντὶ τούτων ἡ πλειοψηφία τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς προτείνει ταχείαν αὔξησιν τῆς συντάξεως, μετὰ τὴν πραγματοποίησιν τῆς ὁποίας ἐκκαθάρισιν ἐντὸς 2, 3 ἐτῶν ὑπὸ τοῦ Ἀνωτάτου Στρατιωτικοῦ Συμβουλίου. Ἀλλὰ κύριοι αὐτὸ ἀκριβῶς ἐπιθυμοῦμεν, νὰ ἀποφύγωμεν, διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου καθ’ ὅσον ἡ πεῖρα τοῦ παρελθόντος ἀπέδειξε τὴν ἀποτυχίαν τοῦ συστήματος τῶν ἐκκαθαρίσεων ἕνεκα τῶν ὁποίων ἀκριβῶς ἐδημιουργήθησαν τὰ ὑπάρχοντα σήμερον ὑπεράριθμα στελέχη. Πρὸς συντόμευσιν τοῦ χρόνου τῆς ὑπὸ τοῦ Ἀνωτάτου Στρατιωτικοῦ Συμβουλίου ἐκκαθαρίσεως προτείνει ἡ πλειοψηφία τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ὅπως περιληφθῇ διάταξις εἰς τὸν νόμον περὶ συντάξεων καθ’ ἣν οἱ συμπληροῦντες 25ετῆ συντάξιμον ὑπηρεσίαν. (ἀναγινώσκει). Δηλαδὴ οὐδόλως διαφέρει τὸ προτεινόμενον ὑπὸ τῆς πλειοψηφίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς εἰμὴ μόνον κατὰ τὰ περίφημα ⅖, ἀλλὰ καὶ τοῦτο μὲ τὴν προϋπόθεσιν τῆς αὐξήσεως τῶν συντάξεων. Ἐὰν λοιπὸν κάμετε τὸν ὑπολογισμόν, θὰ ἴδητε, ὅτι εἶναι πολλαπλασιασμὸς τοῦ ποσοῦ τὸ ὁποῖον τοὺς χορηγεῖται διὰ τῶν ⅖.

§201Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Θὰ τὰ πάρουν τὰ ⅖ καὶ ἐὰν αὐξήσωμεν τὰς συντάξεις;

§202Θ. ΜΑΝΕΤΤΑΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Τὰ ⅖ ἑνὸς λοχαγοῦ ἔχοντος 30 χρόνια ὑπηρεσίας, θὰ εἶναι ἐὰν λογαριάσητε, ὅτι θὰ τοῦ δώσουμε 12 χρόνια ἐπὶ πλέον εἶναι 750 δραχ. Αὐτὸ εἶναι τὸ κολοσσιαῖον ποσὸν τὸ ὁποῖον θὰ πάρῃ, ἀλλὰ θὰ τὸ πάρῃ διατί, διότι τοῦ λέτε ἄφισε τὸν μισθόν σου, ὁ ὁποῖος εἶναι 4 χιλιάδες πάρε σύνταξι, διὰ νὰ μᾶς ἀδειάσῃς τὴν γωνιά, διὰ νὰ μπορέσω, νὰ δώσω ἄλλους καὶ ἔπειτα τοῦ λέτε δὲν θὰ σοῦ δώσω παρὰ 310 δραχμάς.

§203Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Τὰ περίφημα αὐτὰ ⅖ δὲν εἶναι τόσο μεγάλα, ἐὰν δὲν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ αὔξησις τῶν συντάξεων, ἀλλὰ ἐρωτῶ, ὅπως εἶπεν καὶ ὁ κ. ὑπουργός, ἐὰν ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον, θὰ λάβωσιν καὶ τὴν αὔξησιν τῶν συντάξεων; Ἑπομένως δὲν ὑπάρχει λόγος, νὰ κάμετε τὴν σύγκρισιν.

§204Θ. ΜΑΝΕΤΑΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Ὄχι ἔκαμα τὴν σύγκρισι μὲ τὰς προτάσεις τῆς πλειοψηφίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία προτείνει ἴδια πράγματα πλὴν τῶν ⅖, ἀλλὰ ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν τῆς αὐξήσεως τῶν συντάξεων. Ἀλλὰ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει καταντᾶ τὸ ἴδιον. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν οἰκονομικὴν ἄποψιν τοῦ νομοσχεδίου αἱ παρατηρήσεις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου καθὼς καὶ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ, νὰ εἴπω, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθαί, διότι τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι οἱ ἐξερχόμενοι φυσιολογικῶς ἐν τῷ μεταξὺ ἀξιωματικοί, θὰ ἐπιφέρουν ἐλλάττωσιν τῆς προβλεπομένης οἰκονομίας δὲν εἶναι ἀληθές, καθ’ ὅσον ἐν τῷ ὑπολογισμῷ τῆς οἰκονομίας ἡ ὁποία θὰ προκύψῃ ἡ ὑπηρεσία τοῦ ὑπουργείου ἔλαβε, ὡς ἀρχὴν ὅτι ἅπαντες οἱ ἐξερχόμενοι ἀξιωματικοὶ δὲν ἐπρόκειτο νὰ μείνουν μία 12ετία μόνον εἰς τὸν στρατόν. Ἀλλά, κύριοι, θὰ συμβῇ τοῦτο: Ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἔχουν 25ετίαν, ἔχουν ἀκόμη 25 ἔτη, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἔχουν 30 χρόνια ἔχουν ἀκόμη 20 συνεπῶς ἐὰν ἐξακολουθήσουν νὰ παραμένουν εἰς τὸ στράτευμα, πρέπει νὰ λογαριάσητε πόση θὰ εἶναι ἡ διαφορὰ τοῦ μισθοῦ ποῦ θὰ πέρνουν ἀπὸ τὰς συντάξεις ὁπότε, θὰ ἴδητε, ὅτι εἶναι ὑπεραρκετή, διὰ νὰ καλύπτῃ τὰς ἄλλας δαπάνας.

§205Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Πόσοι ἐξέρχονται φυσιολογικῶς κατ’ ἔτος.

§206Θ. ΜΑΝΕΤΤΑΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Περὶ τοὺς 100.

§207Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Δηλαδὴ σὲ 15 ἔτη τοὺς 500 θὰ τοὺς ἔχωμεν ἐξασφαλίσῃ.

§208Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Καὶ πόσοι εἰσέρχονται.

§209Θ. ΜΑΝΕΤΑΣ. Περὶ τοὺς 150. Ἐν τέλει, κύριοι βουλευταί, θεωρῶ καθῆκον μου, νὰ τονίσω, ὅτι ἡ δημιουργημένη κατάστασις ἐκ τῶν ὑπεραρίθμων ἀξιωματικῶν εἶναι τοιαύτη, ὥστε ἐπιβάλλεται ἄμεσος καὶ ῥιζικὴ μέριμνα, περὶ αὐτῶν καὶ παρακαλῶ ὑμᾶς, ὅπως ψηφίσητε τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἔχει καὶ τοῦτο τὸ καταφανές, ὅτι ἐνῷ παρέχει εὐεργετήματα πλουσιοπάροχα, κατά τινας, ἐν τούτοις ἐπιφέρει οἰκονομίας εἰς τὸν προϋπολογισμόν.

§210Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Τὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα ἀνεπτύξατε καὶ τὰ ὁποῖα βεβαίως ἀφοροῦν τὸ Στρατὸν δύνασθε, νὰ μᾶς εἴπητε, ὅτι ἀφοροῦν καὶ τὴν Χωροφυλακήν, ἢ μήπως ἐκεῖ συντρέχουν ἄλλοι λόγοι ἐπιβάλλοντες ἄλλα μέτρα;

§211Θ. ΜΑΝΕΤΑΣ (Ὑφυπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Δὲν δύναμαι νὰ σᾶς δώσω συγκεκριμένας πληροφορίας, περὶ τούτου, ἀρκετὴ εἶναι ἡ ἄμυνα, διὰ τὸ ὑπουργεῖον μου.

§212Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Πρέπει νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς: εἰς τὴν ψυχήν μου μέσα τὸ νομοσχέδιον δὲν μοῦ ἀρέσει καθόλου. Ἀλλὰ ἐπιμένω, ὅτι εἶναι ἀναγκαῖον κακόν. Ἐπείσθην, ὅτι ἄνευ αὐτοῦ, θὰ ἐπεβάλλετο νὰ προβῶμεν εἰς μίαν ἐκκαθάρισιν. Δὲν τολμῶ ὅμως νὰ εἰσηγηθῶ ἐκκαθάρισιν, οὔτε κἂν νὰ τὴν ὑποστηρίξω. Ἔχομεν ἀρκετὰ πικρὰν πεῖραν τῶν ἐκ ταύτης κακῶν. Ἐπειδὴ δὲ ἡ ἀνάγκη τῆς μειώσεως τῶν ὑπερβαλλόντων στελεχῶν εἶναι ἀπαραίτητος, ὄχι μόνον διότι, ὅπως εἶπεν ὁ συνάδελφός μου, εἶναι ἕνας κίνδυνος πληθωρισμοῦ, ἀσφυξίας — δὲν ἐνθυμοῦμαι πῶς τὸν ὠνόμασαν λίαν ἐπιτυχῶς — ὄχι μόνον, λέγω, διότι ὁ πληθωρισμὸς αὐτὸς βλάπτει, ἀλλὰ καὶ διότι, ἂν δὲν κατορθώσωμεν νὰ ἀπαλλάξωμεν τὸ στράτευμα ἀπὸ τὸν ὑπερβολικὸν αὐτὸν ἀριθμὸν τοῦ προσωπικοῦ τῶν στελεχῶν, τὰ ὁποῖα ἔχομεν, δὲν θὰ ἔχομεν μόνον τοὺς κατωτέρους ἀξιωματικοὺς μαραινομένους, ὅταν βλέπουν τὸν προβιβασμὸν ὕστερα ἀπὸ πολλὰ ἔτη, ἀλλὰ καὶ τοὺς ἀνωτέρους ἀξιωματικούς. Διότι ἔχω τὴν ἰδέαν, ὅτι ὅταν διὰ μίαν θέσιν εἶναι διπλάσιοι οἱ ὑποψήφιοι, οὔτε ὁ ἕνας, οὔτε ὁ ἄλλος θὰ ἔχουν τὸν ζῆλόν των. Σᾶς προτείνω νὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχὴν καὶ εἰς αʹ ἀνάγνωσιν, ὡς ἀναγκαῖον κακόν. Τὸ λέγω ἔτσι—ὁ κ. ὑφυπουργὸς δὲν τὸ εἶπεν ἔτσι—διότι εἶναι ἀποτέλεσμα σφαλμάτων λαβόντων χώραν λόγῳ τῶν ἀνωμαλιῶν καὶ ἀφ’ ὅτου εὑρέθησαν εἰς κατάστασιν ἀνώμαλον. Θὰ λάβωμεν τὰ μέτρα μας εἰς τὸ ἑξῆς, νὰ μὴ εὑρεθῶμεν εἰς αὐτὴν τὴν κατάστασιν. Θὰ προτείνω μάλιστα τροποποίησιν περὶ αὐτοῦ εἰς τὸν νόμον περὶ εὐθύνης ὑπουργῶν, ὥστε νὰ εἶναι εἰς τὸ μέλλον εἰδικὸν ἀδίκημα, διὰ τὸν ὑπουργόν, αὐτὴ ἡ ἀναστάτωσις. Θὰ προτείνω ἐπαναλαμβάνω, νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον εἰς αʹ ὅμως ἀνάγνωσιν. Τὸ πρᾶγμα ἐπείγει. Δὲν ἐπιδέχεται ἀναβολήν· Δὲν δυνάμεθα νὰ περιμένωμεν νὰ γίνῃ τὸ νομοσχέδιον τῶν συντάξεων. Νὰ ψηφισθῇ λοιπὸν τὸ νομοσχέδιον ἀπόψε, καταρτισθῇ δὲ ἀμέσως ἐπιτροπὴ ἀπαρτιζομένη ἀπὸ τοὺς δύο ὑπουργοὺς τῶν Στρατιωτικῶν, οἱ ὁποῖοι τὸ ὑποστηρίζουν, ἀπὸ τοὺς δύο, οἱ ὁποῖοι δὲν τὸ θέλουν, τὸν κ. Καλογερᾶν καὶ τὸν κ. Βουδούρην καὶ ἀπὸ ἕνα ἐκ τῶν συναδέλφων τοῦ ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, ἡ ὁποία νὰ τὸ μελετήσῃ καὶ νὰ μᾶς φέρῃ εἰς βʹ ἀνάγνωσιν τὰς τροποποιήσεις. Ἐγὼ θὰ ἤθελα, νὰ ἐρωτήσω, τὸν κ. ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν ὑφυπουργόν, ἐάν, ὅταν συνέτασε τὸ νομοσχέδιον αὐτό—ἐπειδὴ ἔχει συνταχθῆ πρὸ μηνῶν–δὲν εἶχεν ὑπ’ ὄψει του τὸ νομοσχέδιον, περὶ αὐξήσεως τῶν συντάξεων.

§213Θ. ΜΑΝΕΤΑΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Ὄχι.

§214Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Θὰ ἦτο ἄδικον τότε ἐκτὸς τῶν πλεονεκτημάτων τοῦ νομοσχεδίου, νὰ ἐπωφεληθοῦν οἱ ἐξερχόμενοι ἀξιωματικοὶ καὶ τῶν πλεονεκτημάτων τοῦ νέου νόμου περὶ συντάξεων. Θὰ παρακαλέσω λοιπὸν τὴν ἐπιτροπήν, νὰ λάβῃ καὶ αὐτὸ ὑπ’ ὄψει καὶ νὰ εἴπῃ ἐπὶ παραδείγματι, ὅτι ἂν αἱ συντάξεις αὐξηθοῦν, θὰ γίνῃ τοῦτο ἢ ἐκεῖνο. Νομίζω, ὅτι ὕστερα ἀπὸ αὐτὰς τὰς ἐπιφυλάξεις τὰς ὁποίας ἔκαμεν ἡ Βουλὴ συμφωνεῖ, νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον εἰς αʹ ἀνάγνωσιν.

§215Α. ΠΑΠΑΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, εἶπεν ὅτι 100 ἐξέρχονται καὶ 150 εἰσέρχονται. Μήπως τὸ νομοσχέδιον αὐτό, τὸ ὁποῖον ἔχει σκοπόν, νὰ ἐμποδίσῃ τὴν ἀπραξίαν τοῦ στρατεύματος δὲν θὰ ἔπρεπε, νὰ συμπληρωθῇ μὲ ἓν ἄλλο νομοσχέδιον, ὥστε οἱ εἰσερχόμενοι, νὰ εἶναι ἴσοι μὲ τοὺς ἐξερχομένους, διότι εἰς μερικὰ χρόνια, θὰ ἔχωμεν ἀνάγκην νὰ κάμωμεν ἄλλο νομοσχέδιον ἐξόδου.

§216Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἰδοὺ τὶ συμβαίνει. Εἰς τοὺς κατωτέρους ἀκριβῶς βαθμούς, ὑπάρχουσι πολλὰ κενά. Προτιμῶ τὰ κενὰ αὐτά, νὰ τὰ συμπληρώσωμεν εἰς πέντε χρόνια καὶ ὄχι εἰς δύο, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἐξόδων, Ἀλλ’ αὐτὸ εἶναι ζήτημα διοικήσεως. Ἐγὼ ἀπευθύνω ἐνταῦθα εἰς τὸν κ. συνάδελφόν μου τὴν σύστασιν νὰ φροντίσῃ νὰ γίνῃ μία ἰσορρόπησις εἰσόδων καὶ ἐξόδων.

§217Θ. ΜΑΝΕΤΑΣ. (Ὑφυπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς τῆς ὑπηρεσίας πρέπει νὰ εἰσέρχωνται 125 κατ’ ἔτος, διὰ νὰ πληρώνωνται τὰ κενά.

§218Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Δὲν πρόκειται νὰ κρίνωμεν αὐτὴν τὴν στιγμὴν τοῦτο. Ἐγὼ αὐτὴν τὴν σύστασιν ἔχω νὰ κάμω, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἐξόδων, νὰ γίνεται ἡ εἴσοδος, ἀλλὰ τὰ κενὰ νὰ μὴ συμπληρωθοῦν εἰς 2–3 χρόνια ἀλλὰ εἰς 5–6.

§219Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Ἡ συμμετοχὴ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ναυτικῶν, εἰς τὴν ἐπιτροπὴν σημαίνει, ὅτι θὰ ἰσχύσῃ καὶ διὰ τὸ ναυτικόν, αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον;

§220Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Αὐτὸ δύναται νὰ γίνῃ, δι’ ἰδιαιτέρου νομοσχεδίου.

§221ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις κηρύσσεται περατωθεῖσα ὡσαύτως ἡ Βουλὴ δὲν θὰ ἔχει ἀντίρρησιν, διὰ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ, περὶ καταρτισμοῦ εἰδικῆς ἐπιτροπῆς. (Γίνεται δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῆς προτελευταίας παραγράφου τοῦ ἄρθρου 62 τοῦ ἀπὸ 1 Ἰουλίου 1927 Ν.Δ. περὶ στρατολογίας τοῦ κατὰ γῆν στρατοῦ». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως ἀνακλήσεως προαγωγῆς καὶ ἀποστρατείας ἀξιωματικῶν». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως διαταγμάτων ἀφορώντων εἰς ἀντικείμενα τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐκχωρήσεως μισθωμάτων τῶν εἰς τὸν ἐνοριακὸν ναὸν «Ἅγιος Βασίλειος» τοῦ χωρίου Σουδενῶν Καλαβρύτων ἀνηκόντων λειβαδίων κειμένων εἰς θέσεις Χελμὸς καὶ Βάλτος κλπ.» (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ αὐξήσεως τῆς εἰς τὴν Ἀκαδημίαν Ἀθηνῶν παρεχομένης χορηγίας δι’ ἀποδοχὰς προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ἱστορικοῦ Λεξικοῦ τῆς Ἑλληνικῆς Γλώσσης τοῦ Λαογραφικοῦ Ἀρχείου καὶ τῆς Ἐθνικῆς Μουσικῆς Συλλογῆς». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 23 Ἰουλίου 1926 Ν.Δ. περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν.Δ. τῆς 15 Μαΐου 1926 περὶ μεταβιβάσεως δικαιωμάτων κυριότητος κλπ. ἐπὶ τῶν ἐν Ἑλλάδι κειμένων ἀγροτικῶν κτημάτων εἰς τὴν Ε.Α.Π.». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 15 Μαΐου 1926 Ν.Δ. περὶ μεταβιβάσεως δικαιωμάτων κυριότητος κλπ. ἐπὶ τῶν ἐν Ἑλλάδι κειμένων ἀγροτικῶν κτημάτων εἰς τὴν Ε.Α.Π.». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μετατροπῆς κληροδοτήματος Δωροθέου Σχολαρίου». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παροχῆς ἐγγυήσεως τοῦ Δημοσίου πρὸς ἀσφάλειαν τοῦ Λιμενικοῦ Ταμείου Λεωνιδίου». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἄρσεως τῆς κυκλοφορίας τῶν χρυσῶν καὶ ἀργυρῶν νομισμάτων καὶ ἀδείας ἐξαγωγῆς τοῦ ἀργύρου εἰς ῥάβδους, πλάκας, νομίσματα, κοσμήματα κλπ.» (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον)

§222ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ ὑπάρχοντος ἑτέρου ἄλλου θέματος λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 5 μ. μ. (Ὥρα 9.15′ μ. μ.)