1929.02.11

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 71η

ΔΕΥΤΕΡΑ 11 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1929

Προεδρία αʹ. Ἀντιπροέδρου κ. Κ. ΑΛΑΒΑΝΟΥ

(Ὥρα 4.30′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ν’ ἀναγνωσθῶσι τὰ πρακτικά. (Ἀναγινώσκονται καὶ ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως).

§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: — Ὁ οἰκοδομικὸς συνεταιρισμὸς δημοσίων τελωνειακῶν ὑπαλλήλων Πειραιῶς ζητεῖ τὴν ἀκύρωσιν τοῦ νόμου 3148 τοῦ 1924 δι’ οὗ ἐδημεύθη ἀντισυνταγματικῶς τὸ γήπεδόν του. — Ὁ βουλευτὴς κ. Λ. Ἰασωνίδης καταθέτει τηλεγράφημα 14 προσφυγικῶν οἰκογενειῶν ἐκ Δράμας ἐγκατασταθεισῶν εἰς τὸ χωρίον Κολοκοῦρι καὶ ἀπειλουμένων παρὰ τοῦ ἐποικισμοῦ ἢ νὰ πληρώσωσιν ὁλόκληρον τὸ χρέος των, ἢ νὰ ἐγκαταλείψωσι τὸ χωρίον των. — Ὁ αὐτὸς κ. βουλευτὴς καταθέτει τηλεγράφημα τῆς Ἀναστασίας Ἀντύπα, παρακαλούσης ὅπως μὴ ἐπιτραπῇ ὁ ἐπιζητούμενος σφετερισμὸς τοῦ οἰκοπέδου της ἐν τῷ συνοικισμῷ Χαριλάου. — Κάτοικοι Ἁγίου Γεωργίου Λεβαδείας διαμαρτύρονται διὰ τὴν παροχὴν συνεχῶν ἀδειῶν εἰς τὸν διδάσκαλον τοῦ χωρίου των καὶ τὴν ἐκ τούτου διακοπὴν τῶν μαθημάτων ἐπὶ ἕν ἔτος. — Κτηνοτρόφοι Κιλκὶς καταστραφέντες ἐκ τῆς τελευταίας χαλάζης παρακαλοῦν νὰ διαταχθῇ ἡ ἀναστολὴ εἰσπράξεως τῶν φόρων. — Ὁ γεωργικὸς συνεταιρισμὸς Καπουτζήδων διαμαρτύρεται, διότι ὁ γεν. διοικητὴς ἀνεκοίνωσεν εἰς αὐτοὺς ὅτι 450 στρέμματα θὰ παραχωρηθοῦν δι’ ἱπποδρόμιον τὰ δὲ λοιπὰ θὰ διανεμηθῶσιν εἰς τοὺς πρόσφυγας. — Ἡ Πανελλήνιος ἕνωσις ἐφέδρων ὁπλιτῶν παρακαλεῖ, ὅπως μὴ ἀνασταλῇ ἡ ἐκτέλεσις τοῦ νόμου «περὶ προσλήψεως ἐφέδρων εἰς διαφόρους ὑπηρεσίας. — Οἱ πρόσφυγες κοινότητος Νέας Ζίχνης παρακαλοῦν, ὅπως ἀνασταλῇ ἡ εἴσπραξις χρεῶν ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀποκαταστάσεως Προσφύγων, καθόσον κατεστράφησαν οἰκονομικῶς ἐκ τῆς τελευταίας θεομηνίας. — Ἡ γενικὴ ἕνωσις ἀναπήρων Ἀθηνῶν παρακαλεῖ, ὅπως περατωθῇ τὸ ταχύτερον ἡ ἀνέγερσις τοῦ στρατιωτικοῦ Σανατορίου Πάρνηθος. — Ὁ πρόεδρος τῆς ὁμοσπονδίας ἐπαγγελματιῶν Πατρῶν ἐκφράζει τὴν εὐγνωμοσύνην τῶν ἐπαγγελματιῶν διὰ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἐπιβολῆς ἐλαφρᾶς φορολογίας διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ ναοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου. — Οἱ σεισμοπαθεῖς οἱ διαμένοντες ἐν Ἀθήναις καὶ Πειραιεῖ ἀντιπροσωπεύοντες καὶ τοὺς εἰς τὰ λοιπὰ μέρη τῆς Ἑλλάδος παθόντας ὑποβάλλουν ὑπόμνημα ἐν τῷ ὁποίῳ ἐκθέτουν τὰ αἰτήματά των καὶ παρακαλοῦν ὅπως μελετηθῇ εὐμενῶς. — Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Θ. Κριμπᾶς καὶ Π. Στυλιανόπουλος καταθέτουσι τηλεγραφήματα συνεταιρισμῶν, Εὔας, Βουρλαζίου, Μεσσήνης καὶ Τζιτζωρίου διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μελετωμένην κατάργησιν τοῦ διατάγματος περὶ ἀτελείας τῶν γεωργικῶν εἰδῶν καὶ τὴν ἀναβολὴν τῆς ψηφίσεως τοῦ περὶ ἀγροτικῆς ἀσφαλείας νομοσχεδίου. — Ὁ βουλευτὴς κ. Τ. Ἀναστασίου καταθέτει τηλεγράφημα τοῦ συνδέσμου προόδου Κάστρου παρακαλοῦντος, ὅπως συμπεριληφθῇ εἰς τὸ δίκτυον ἐθνικῶν ὁδῶν ἡ ὁδὸς Κάστρου Λουτρῶν Κυλλήνης, λόγῳ τῆς ἱστορικῆς καὶ ἀρχαιολογικῆς ἀξίας τοῦ φρουρίου. — Ὁ βουλευτὴς κ. Τ. Ἀναστασίου καταθέτει τηλεγράφημα τοῦ φαρμακευτικοῦ συλλόγου Πύργου διαμαρτυρομένου κατὰ τῆς τροποποιήσεως τοῦ ἰσχύοντος φαρμακευτικοῦ νόμου. — Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Μουτζουρίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ συλλόγου καφεζαχαροπλαστῶν, ζυθοπωλῶν καὶ ξενοδόχων ὕπνου καὶ φαγητοῦ Ναυπλίου (Προνοίας) παρακαλούντων, ὅπως μὴ ἀπαγορευθῇ ἡ λειτουργία Μικτῶν Παιγνίων. — Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Ροδόπουλος καταθέτει αἴτησιν τῶν κατοίκων τῆς πόλεως Τυρνάβου παρακαλούντων, ὅπως διαταχθῇ ἡ συμπλήρωσις τοῦ προσωπικοῦ τοῦ δικαστηρίου των διὰ δύο ἐμμίσθων ὑπογραμματέων, πρὸς καλλιτέραν ἀπονομὴν τοῦ δικαίου των. — Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Εὐριπαῖος καταθέτει αἴτησιν τῶν κατοίκων τῆς νήσου τῶν Κυκλάδων Ἴου διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἀπαγόρευσιν τῆς καπνοκαλλιεργείας εἰς τὴν νῆσον αὐτῶν. — Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Νικολαΐδης καὶ Ι. Ἀποστόλου καταθέτουν ὑπόμνημα τῶν Ἑλλήνων μεταναστῶν περιφερείας Ὀρτάκιοϊ δι’ οὗ ἐκθέτουν τὰ αἰτήματά των καὶ παρακαλοῦν, ὅπως γίνουν ταῦτα ἀποδεκτά. — Ὁ γεωργικὸς κόσμος Ἀχαϊοήλιδος εὐγνωμονεῖ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν ὑποβολὴν τοῦ Ν. Δ. περὶ ἀτελείας γεωργικῶν εἰδῶν. — Ὁ πρόεδρος τῆς κοινότητος Σχηματαρίου παρακαλεῖ, ὅπως δοθῇ οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις εἰς τοὺς χιονοπαθεῖς κτηνοτρόφους, οἱ ὁποῖοι ἀπειλοῦνται διὰ τοῦ ἐξ ἀσιτίας θανάτου. — Οἱ ἔφεδροι ἀξιωματικοὶ καὶ ὁπλῖται Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς ὑποβάλλουν ψήφισμα ἐν ᾧ περιλαμβάνονται διάφορα αἰτήματά των καὶ παρακαλοῦν ὅπως γίνουν ταῦτα ἀποδεκτά. Ὁ κ. Π. Πετρίδης (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης) ὑποβάλλει τὰ κάτωθι σχέδια νόμου: 1) Περὶ τοῦ τύπου τῆς μεγάλης τοῦ Κράτους σφραγῖδος κλπ. καὶ 2) Περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 2387 περὶ πνευματικῆς ἰδιοκτησίας. Ὁ κ. Π. Ἀργυρόπουλος (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν) ὑποβάλλει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 23 Σεπτεμβρίου 1925 δι’ οὗ ἐκυρώθη σχέδιον διεθνοῦς συμβάσεως περὶ ἐλαχίστου ὁρίου ἡλικίας παραδοχῆς παίδων ἐν τῇ ναυτικῇ ἐργασίᾳ». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ξηρὸς ὑποβάλλει πρότασιν νόμου «περὶ ἐξοφλήσεως παραγεγραμμένων ἐντόκων γραμματίων». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὰς ἐκθέσεις τῆς ἐπὶ τῶν κάτωθι σχεδίων νόμων: 1) Περὶ ἐγκρίσεως πιστώσεως ἀνεγέρσεως, ἐπισκευῆς, μεταρρυθμίσεως κλπ. δημοσίων τελωνειακῶν καταστημάτων. 2) Περὶ περιορισμοῦ τῆς ἀτελείας τῶν μηχανημάτων καὶ ἐπιβολῆς τέλους ἐπὶ τῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγομένων νημάτων ταπητουργίας». καὶ 3) Περὶ διαρρυθμίσεως τῆς φορολογίας ἐπὶ τοῦ καταναλισκομένου καπνοῦ καὶ σιγαρέττων. Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὰς ἐκθέσεις τῆς ἐπὶ τῶν κάτωθι σχεδίων νόμων: 1) Περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 13 Νοεμβρίου 1927, περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς Μαρτίου 1926 περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 19 Φεβρουαρίου 1926 συμβάσεως περὶ παραχωρήσεως μεταλλείου παρὰ τὰ χωρία Κίρκα καὶ Καρᾶ–Καγιᾶ Θράκης. καὶ 2) Περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 13 Νοεμβρίου 1927 περὶ ἐμπορίου τοῦ οἴνου καὶ προστασίας τῆς οἰνοπαραγωγῆς. Ἡ ἐπὶ τῆς Συγκοινωνίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως συμβάσεως διὰ τὴν ἀποξήρανσιν τοῦ ἕλους Τάκκας». Ἡ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἑρμηνείας, τροποποιήσεως καὶ ἐξακολουθήσεως τῆς ἰσχύος διατάξεών τινων περὶ Ἀστυνομίας Πόλεων οἰκονομικοῦ περιεχομένου». Ἡ ἐπὶ τῆς Γεωργίας Εἰδικὴ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως διατάξεως τοῦ νόμου 3479 περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 13 Νοεμβρίου 1927 περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 6 Φεβρουαρίου 1926 περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 2189 τοῦ 1920 περὶ ἐξαγορᾶς τῆς κυριότητος τῶν ἐμφυτευτικῶν κτημάτων, ὡς οὗτος ἔχει τροποποιηθῆ διὰ τῶν νόμων 2926 καὶ 2927 τοῦ 1922». Ἡ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Γενεύῃ καταρτισθείσης συμβάσεως τῆς 12 Σεπτεμβρίου 1923 περὶ καταστολῆς τῆς κυκλοφορίας καὶ τοῦ ἐμπορίου τῶν ἀσέμνων δημοσιευμάτων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Παπανδρέου, Π. Τσιτσίλιας καὶ Δ. Βέργος ὑποβάλλουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου περὶ ἐκδόσεως δανείου μέχρις 700.000.000 δραχμῶν δι’ ἀποζημίωσιν τῶν ὑποστάντων ζημίας ἐκ τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ πολέμου». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Φλῶρος, Κ. Κατσαδήμας, Σ. Σταυρόπουλος κλπ. ὑποβάλλουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως ἀνωμάλων δικαιοπραξιῶν ἐν ταῖς Ν. Χώραις». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Τσιτσάρας καὶ Ι. Κυρώζης ὑποβάλλουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταβολῆς εἰς δόσεις τῶν ὀφειλομένων παρ’ ἐνοικιαστῶν φόρου ἐγγείου παραγωγῆς χρήσεως 1926–1927 κλπ.». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει ἔκθεσιν ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τοῦ ὑπουργείου Γεωργίας τῆς χρήσεως 1928 – 1929. Οἱ κ. κ. Ε. Ἐμμανουηλίδης (Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας) καὶ Γ. Μαρῆς (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν) ὑποβάλλουν σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ νόμου 3714 κ.λ.π.». Ὁ κ. Α. Χρηστομᾶνος (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας) ὑποβάλλει σχέδιον νόμου «περὶ ἐκτελέσεως ἠλεκτρικῶν ἐγκαταστάσεων ἐν τῇ πόλει Κερκύρας». Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Κολιαλέξης ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διοικήσεως τοῦ Ἐθνικοῦ Μετσοβείου Πολυτεχνείου». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Παπαναστασίου ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διοικήσεως τοῦ Μετσοβείου Πολυτεχνείου». Ὁ κ. Π. Ἀργυρόπουλος (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν) ὑποβάλλει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἐν Γενεύῃ ὑπογραφέντος σχεδίου Διεθνοῦς συμβάσεως εὑρέσεως ἐργασίας εἰς ναυτικούς». Οἱ κ. κ. Α. Χρηστομᾶνος (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας), Α. Καραπᾶνος (Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν) καὶ Γ. Μαρῆς (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν) ὑποβάλλουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπάνης διὰ τὴν ρυμοτομίαν καὶ διαμόρφωσιν τῆς ἐν Καβάλλᾳ πλατείας Μωχαμὲτ–Ἀλῆ».

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν διάταξιν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων Ὁ κ. Ι. Παπαφλέσας ἐπὶ ἀναφορᾶς συνδέσμου χηρῶν καὶ ὀρφανῶν ἀξιωματικῶν φονευθέντων ἐν πολέμῳ.

§4Ι. ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ μηνῶν γίνεται λόγος περὶ αὐξήσεως τῆς συντάξεως τῶν ἀποστράτων. Ἡ φήμη αὕτη κρατεῖ εἰς συγκίνησιν τὸν κόσμον τῶν ἐνδιαφερομένων. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν συνέταξε τὸ σχέδιον νόμου, τὸ σχέδιον αὐτὸ εὑρίσκεται εἰς χεῖρας τοῦ κ. ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν. Παρακαλῶ αὐτὸν νὰ λάβῃ ἐπ’ αὐτοῦ ἀπόφασιν τελειωτικήν, διὰ νὰ λάβουν καὶ οἱ δυστυχεῖς ἀπόστρατοι τὴν ἀπόφασιν ὅτι δι’ αὐτοὺς οὔτε στέγην οὔτε ἄρτον θὰ παρέχῃ ἡ Πατρὶς τὴν ὁποίαν τόσον εὐόρκως ὑπηρέτησαν.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Καλογερᾶς ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§6Ι. ΚΑΛΟΓΕΡΑΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν, κ. Πρόεδρε. (Ἐπίσης ποιοῦνται τὰς αὐτὰς συστάσεις οἱ κ. κ. Β. Δεληγιάννης, Ε. Καρυωτάκης, Θ. Χαβίνης, καὶ Ε. Τριποδάκης).

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Σπηλιάδης ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Ἐμπορικοῦ Ἐπιμελητηρίου Πύργου.

§8Α. ΣΠΗΛΙΑΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ Ἐμπορικὸν Ἐπιμελητήριον Πύργου διαμαρτύρεται, διότι διὰ τοῦ κατατεθέντος νομοσχεδίου, διὰ τοῦ ὁποίου ἐπαναφέρεται ἐν ἰσχύϊ τὸ ἄρθρον 86 τοῦ νόμου 602, δημιουργεῖται ἀνισότης κόστους παραγωγῆς, μεταξὺ συνεταιρισμένων καὶ μὴ παραβλάπτουσα τὰ συμφέροντα τῶν μελῶν τῶν συνεταιρισμῶν, τὰ ὁποῖα ἔχουσιν ἤδη κάμῃ κολοσσιαίας παραγγελίας θείου κλπ. καταλλήλων διὰ τὴν γεωργίαν εἰδῶν. Παρακαλῶ δὲ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως λάβῃ ἕν μέτρον καὶ μὴ ζημιωθῶσιν οἱ συνεταιρισμοί.

§9Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν πρόκειται περὶ νέας διατάξεως, ἀλλὰ περὶ ἐπαναφορᾶς διατάξεως ἰσχυσάσης ἐπὶ ὁλόκληρον δωδεκαετίαν ἀπὸ τοῦ 1914–1927 ὁπότε διὰ ψηφίσματος τῆς συνελεύσεως ἐτροποποιήθη τὸ ἄρθρον. Σήμερον ἐπαναφέρομεν ἐν ἰσχύϊ τὸ ἄρθρον αὐτό, διότι ἡ τροπολογία τοῦ νόμου 602 καὶ ἀνεφάρμοστος ἦτο καὶ ἄδικος. Τὰ παράπονα τοῦ Ἐμπορικοῦ Ἐπιμελητηρίου εἶναι ἀβάσιμα.

§10Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Καὶ τὸ ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἔλαβε πολλὰ τηλεγραφήματα ἐμπορικῶν ὀργανώσεων διαμαρτυρομένων, διὰ τὴν μονομερῶς ἐνεργουμένην ἀτέλειαν τῶν γεωργικῶν εἰδῶν τοῦ συνεταιρισμοῦ. Βεβαίως εὐχῆς ἔργον θὰ ἦτο, ἂν ἡ ἀτέλεια ἦτο γενικὴ καὶ διὰ τοὺς παραγωγοὺς τοὺς μὴ ἀνήκοντας εἰς συνεταιρισμούς, ἀλλὰ τοῦτο εἶναι ζήτημα ἀναφερόμενον εἰς τὴν δυναμικότητα τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἐκεῖνο ὅμως τὸ ὁποῖον πρέπει ν’ ἀποφύγωμεν εἶναι νὰ μὴ ἀντικαταστήσωμεν τὸ ἐμπόριον διὰ τῶν συνεταιρισμῶν. Πρέπει δηλαδὴ οἱ συνεταιρισμοὶ νὰ εἰσάγωσι μόνον τὰς διὰ τὰ μέλη των ἀναγκαιούσας προμηθείας καὶ νὰ διώκωνται ἐὰν ἐμπορεύωνται τὰ ἀτελῶς εἰσαγόμενα γεωργικὰ εἴδη ἐπὶ ζημίᾳ τοῦ ἐμπορίου, τὸ ὁποῖον ὑφίσταται παντὸς εἴδους φορολογίας.

§11Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Τὰ εἰσαγόμενα δηλαδὴ ὑπὸ τῶν συνεταιρισμῶν πρέπει νὰ δίδωνται μόνον εἰς τὰ μέλη τοῦ συνεταιρισμοῦ καὶ νὰ θεωρῶνται λαθρεμπόριον τὰ τυχὸν πωλούμενα εἰς ἄλλους.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Κουπαροῦσος ἐπὶ ἀναφορᾶς ἰατροῦ Ε. Ἴντου.

§13Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Καρυωτάκης ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ συνδέσμου Γευγελιωτῶν.

§15Ε. ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, αὐτὴ ἡ ἀναφορὰ ἀφορᾷ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ προκαλεῖ συζήτησιν ἐπὶ τοῦ ζητήματος, διὰ τὸ ὁποῖον ἔχει ἤδη ὑποβληθῆ ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον. Ἐκφράζω νῦν κατ’ ἐντολὴν τοῦ ἐνδιαφερομένου κόσμου εὐχαριστίας τόσον πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ὅσον καὶ πρὸς τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργούς, οἱ ὁποῖοι ἔδωσαν νέαν λύσιν εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Ὁμολογουμένως διὰ τοῦ ὑποβληθέντος νομοσχεδίου δὲν δύναται ν’ ἀρνηθῇ, ὅτι δημιουργῆται μία ἀδικία σοβαρά, διὰ τὸν κόσμον αὐτόν. Τὴν ἀδικίαν αὐτὴν θὰ συστήσω εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ δὴ εἰς τὸν ἁρμόδιον ὑπουργόν, ἂν εἶναι δυνατόν, δι’ ἑνὸς νεωτέρου συνδιασμοῦ καὶ ἐν γένει διὰ τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν θὰ φέρωμεν εἰς τήν συζήτησιν τοῦ σχετικοῦ νομοσχεδίου, νὰ εἶναι δυνατὸν ν’ ἀρθῇ ἡ γενομένη εἰς τὸ μέγεθος αὐτὸ ἀδικία.

§16Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ποία ἀδικία;

§17Ε. ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου, ὡς γνωρίζετε κ. ὑπουργέ, καθιεροῦνται δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά. Γίνεται διάκρισις μεταξὺ συμμαχοπαθῶν καὶ παθόντων ἐξ ἐχθρικῶν Κρατῶν.

§18Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ὑπάρχει διάκρισις εἰς τὰ πράγματα. Οἱ μὲν ἔπαθον ἀπὸ τοὺς συμμάχους, οἱ δὲ ἀπὸ τοὺς ἐχθρούς.

§19Ε. ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ. Ἀλλ’ ὑποθέτω, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν κατὰ τοιοῦτον τρόπον νὰ κανονισθῇ τὸ ζήτημα, ὥστε ν’ ἀποζημιωθοῦν ἐξ ἴσου ὅλοι κανονιζομένης τῆς δραχμῆς εἰς μίαν τιμὴν καὶ διὰ τοὺς δύο ἐνδιαφερομένους, τόσον διὰ τοὺς συμμαχοπαθεῖς ὅσον καὶ διὰ τοὺς ἐξ ἐχθρικῶν Κρατῶν παθόντας. Καί τοῦτο, κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου, θὰ μποροῦσε νὰ γίνῃ διὰ τῆς ἐπεκτάσεως τῶν εἰσπραχθησομένων καὶ πέραν τοῦ 1932. Ἐν πάσῃ περιπτώσει πρόκειται περὶ ζητήματος, διὰ τὸ ὁποῖον ἔχει ὑποβληθῆ νομοσχέδιον καὶ ἁπλῶς περιορίζομαι εἰς τὰ ὀλίγα ταῦτα καὶ νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῆς δημιουργουμένης ἀδικίας μὲ τὴν παράκλησιν, ἐὰν εἶναι δυνατόν, νὰ γίνῃ τροποποίησις τοῦ νομοσχεδίου μὲ δικαιοτέραν βάσιν, ὥστε ὁ κόσμος οὗτος, νὰ μὴ φέρεται ὡς ἀδικούμενος.

§20Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισε ν’ ἀποζημιώσῃ τοὺς πολεμοπαθεῖς καὶ τοὺς ἐξ ἐχθρικῶν Κρατῶν παθόντας· ἔλαβεν, ὅτι μέτρα ἐνόμισε δίκαια ὑπολογίσασα καὶ τὴν ἀντοχὴν τοῦ προϋπολογισμοῦ, προεξόφλησε δὲ καὶ διὰ μίαν τετραετίαν. Τὰς παρατηρήσεις σας δὲ τὰς ὁποίας νομίζετε δικαίας παρακαλῶ νὰ τὰς φέρετε εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἡ Κυβέρνησις εἶναι διατεθειμένη νὰ τὰς ἀκούσῃ. Ἀλλ’ ἐγὼ νομίζω, ὅτι διὰ τοῦ διατιθεμένου ποσοῦ δὲν ἀδικοῦνται.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Ἀλαβάνος, ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων Πανόρμου.

§22Κ. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Κύριοι βουλευταί, πρὸ ἡμερῶν ἔλαβον τὴν τιμὴν ν’ ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰν τῶν συμπολιτῶν μου τοῦ Δήμου Πανόρμου, παραπονουμένων διὰ τὸν καταθλιπτικὸν λιμενικὸν δασμὸν ἐπὶ τῶν μαρμάρων. Ἡ ἀναφορὰ αὕτη ἐγγράφεται σήμερον εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν καὶ ἀπευθύνεται πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε ν’ ἀπευθύνεται εἰς τοὺς κ.κ. ὑπουργοὺς τῆς Συγκοινωνίας καὶ τῶν Ἐσωτερικῶν. Ἀλλὰ δὲν πρέπει νὰ μείνῃ ἀδιάφορος καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐπὶ κεφαλῆς πάσης βιομηχανικῆς κινήσεως. Ἰδοὺ περὶ τίνος πρόκειται: Εἶναι γνωστόν, ὅτι εἰς μίαν ἄκραν τῆς νήσου Τήνου ὑπάρχει ἕνα κομμάτι γῆς τὸ ὁποῖον ἡ φύσις ἐπροίκισε μὲ πλούσια λατομεῖα λευκοῦ καὶ πρασίνου μαρμάρου, τὸ ὁποῖον πράσινον μάρμαρον εἶναι γέννημα τῶν ὀφιτικῶν πετρωμάτων ἀπὸ τὰ ὁποῖα δὲν στερεῖται ἡ νῆσος. Καὶ τὰ μὲν πράσινα μάρμαρα ἐκμεταλλευόμενα ἀπὸ τὴν Ἀγγλικὴν ἑταιρείαν Marmor Limited προοδεύουσι καταπληκτικῶς λόγῳ τῆς ὀργανώσεως καὶ τῆς ὄντως ζηλευτῆς διευθύνσεως, ἀποζῶσι δὲ ἑκατοντάδες ἐργατῶν ἀπὸ τὴν ἐργασίαν αὐτήν, διὰ τὴν ὁποίαν ἐκφράζουσιν εὐγνωμοσύνην εἰς τὴν ἑταιρείαν. Δὲν συμβαίνει ὅμως τὸ ἴδιον διὰ τὰ λευκὰ μάρμαρα. Ταῦτα διατρέχουν μεγάλην κρίσιν· κρίσιν ἡ ὁποία ἀπειλεῖ καὶ τοὺς ἰδιοκτήτας τῶν λατομείων καὶ τοὺς λιθοξόους καὶ τοὺς λατόμους καὶ ἥτις θὰ ἔχῃ ἀντίκτυπον οὐχὶ μόνον εἰς τὰς 400 οἰκογενείας, αἱ ὁποῖαι ἀποζῶσιν ἐκ τῆς ἐργασίας αὐτῆς, διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι τὰ 70% τοῦ τέως Δήμου Πανόρμου ἀποτελοῦνται ἀπὸ καλλιτέχνας καὶ ἀνθρώπους ποὺ ἔχουν ἐπάγγελμα τὴν τέχνην τοῦ μαρμάρου. Ὄχι μόνον λέγω, εἰς τὰς οἰκογενείας αὐτὰς θὰ δώσῃ τὴν στέρησιν, ἀλλὰ θὰ ἔχῃ αὕτη ἀντίκτυπον ἐπὶ τῆς ὅλης καλλιτεχνίας, διότι οἱ Τήνιοι καλλιτέχναι εἶναι διεσπαρμένοι εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν Ἀνατολὴν καὶ προμηθεύονται τὰ μάρμαρα ἐκ Τήνου. Ἀλλ’ εἰς τί ὀφείλεται ἡ κρίσις αὕτη; ὀφείλεται εἰς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὑπεστήριξα προχθές, ἀγορεύων ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, διὰ τὰ μεταλλεῖα τοῦ νομοῦ Κυκλάδων. Ὀφείλεται εἰς τὸ κακῶς ἐννοούμενον συμφέρον, εἰς τὴν ἐπιβολὴν βαρείας φορολογίας. Ἀκούσατε, κύριοι βουλευταί, καὶ μὴ ἐκπλαγεῖτε. Ἐπιβάλλεται διὰ τὰ ἐξαγόμενα ἐκ Τήνου μάρμαρα λιμενικὸς δασμὸς 11 λεπτὰ κατ’ ὀκᾶν. Μὴ ἐκπλήττεσθε. Δὲν εἶναι τοῦτο μόνον τὸ τερατῶδες. Ὅταν ἔλθουν εἰς τὸν Πειραιᾶ καὶ τὰς Ἀθήνας ἐπιβάλλεται πολὺ βαρύτερος φορολογικὸς λιμενικὸς καὶ δημοτικὸς δασμός, ὁ ὁποῖος φθάνει—δὲν γνωρίζω ἀκριβῶς, ἀλλὰ ὅπως μοῦ ἔλεγον ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι φέρουν μάρμαρα ἐκ Τήνου—εἰς 40 λεπτὰ κατ’ ὀκᾶν. Ἀλλὰ εἶναι καὶ τὸ ἄλλο, ὅτι δηλ. δὲν πρόκειται περὶ κατειργασμένων μαρμάρων, περὶ μαρμάρων πολυτελείας, τὰ ὁποῖα θὰ ἦσαν προωρισμένα δι’ ἕνα καλλιτεχνικὸν σκοπόν, ἀλλὰ πρόκειται περὶ ἀκατεργάστων μαρμάρων. Ἐδῶ δὲ οἱ εἰσπράκτορες τοῦ δημοτικοῦ φόρου, οἱ σατράπαι του καὶ βάρβαροι, τὰ ἀκατέργαστα μάρμαρα τὰ φορολογοῦσιν ὡς κατειργασμένα, διατεινόμενοι ὅτι εἶναι κτυπημένα ἀπὸ τὸ ἓν μέρος, ἐνῷ δὲν ἔχωσι ταῦτα παρὰ τὸ κοινῶς λεγόμενον χονδροδούλευμα, διὰ ν’ ἀπαλλαγῶσιν ἀπὸ τὸ βάρος τὸ περιττόν. Σημειωτέον, ὅτι τὰ μάρμαρα αὐτὰ προορίζονται διὰ μνημεῖα ἡρώων, ἐκκλησίας καὶ ἐν γένει διὰ φιλανθρωπικὰ ἱδρύματα. Πῶς λοιπὸν ἠμπορεῖ νὰ ζήσῃ ὑπὸ τοιούτους ὅρους ἡ βιομηχανία αὕτη; Θὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, νὰ δώσουν προσοχὴν εἰς τὸ ζήτημα αὐτό, διότι, ὅπως εἶπον, 400 οἰκογένειαι εὑρίσκονται εἰς ἀπόγνωσιν. Εἶναι στοιχειώδης ὑποχρέωσις, κύριοι βουλευταί, νὰ δώσωμεν δικαίωμα ζωῆς εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ὑπῆρξαν πάντοτε εὐγενεῖς καὶ ὑπερήφανοι, εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι κατοικοῦν μίαν γῆν ἥτις ἐξέθρεψε τὴν δόξαν τῆς Ἑλληνικῆς καλλιτεχνίας. Μὴ λησμονῶμεν, ὅτι ἡ γῆ τοῦ Πανόρμου εἶναι ἡ γῆ ἐκείνη ἡ ὁποία ἐγαλούχησε τὸν Λύτραν, τὸν Χαλεπᾶν, ὁ ὁποῖος ἀπηθανάτισε τὴν Ἑλληνικὴν καλλιτεχνικὴν δόξαν μὲ τὴν σμίλην αὐτοῦ εἰς τὸν Σάτυρον καὶ τὴν Κοιμωμένην Κόρην. Μὴ λησμονῶμεν, ὅτι ἐκεῖ εἶναι ἡ πατρὶς ἐκείνου, ὁ ὁποῖος ἀπηθανάτισε διὰ τοῦ Ξυλοθραύστου του τὴν Ἑλληνικὴν ρώμην, τοῦ Φιλιππότη, εἶναι ἡ πατρὶς τοῦ Σώχου καὶ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἀνεστήλωσαν τὸν Παρθενῶνα καὶ τὸν Λέοντα τῆς Χαιρωνείας. Εἶναι ἡ πατρὶς τοῦ Βιτάλη καὶ τοῦ Φυτάλη, ὁ ὁποῖος διὰ τῆς σμίλης του ἀπηθανάτισε τὸ σχοινὶ τοῦ Πατριάρχου. Εἶναι πατρὶς τῆς πλειάδος τόσων καλλιτεχνῶν, οἱ ὁποῖοι ὁμολογουμένως ἐδόξασαν τὴν Ἑλληνικὴν καλλιτεχνίαν, ὄχι μόνον εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀλλὰ καὶ ἔξω τῶν ὁρίων ταύτης. Θὰ παρακαλέσω λοιπὸν καὶ πάλιν τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας νὰ λάβῃ μέτρα διὰ τὸν τόπον αὐτὸν εἰς ὃν ἐγεννήθη καὶ ἐγαλουχήθη ἡ θεὰ καλλιτεχνία, διότι γίνεται μία μεγάλη ἀδικία, καθὼς πιστοποιεῖται, καὶ ἥτις συνεπιφέρει καὶ μεγάλην ζημίαν εἰς τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν.

§23Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Παρακαλῶ νὰ μοῦ σταλῇ ἡ ἐστενογραφημένη ἀγόρευσις τοῦ κ. ἀντιπροέδρου τῆς Βουλῆς καὶ βουλευτοῦ Τήνου κ. Ἀλαβάνου καθὼς καὶ ἡ προτελευταία ἡ τόσον ἐνδιαφέρουσα διὰ τὴν βαρυτάτην φορολογίαν τῶν μεταλλείων, διὰ νὰ κάμω ἔκκλησιν εἰς τοὺς συναδέλφους μου Συγκοινωνίας καὶ Ἐσωτερικῶν καὶ περιορισθῶσιν ἢ ἀρθῶσιν οἱ ὄντως δυσβάστακτοι φόροι περὶ ὧν ὡμίλησεν.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Τριποδάκης ἐπὶ ἀναφορᾶς ὑπαλλήλων τῶν Ἐθνικῶν Οἰκοτροφείων καὶ Ὀρφανοτροφείων.

§25Ε. ΤΡΙΠΟΔΑΚΗΣ. Ἡ ἀναφορὰ αὕτη ἀφορᾷ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Προνοίας. Πρόκειται δὲ περὶ αὐξήσεως τῆς μισθοδοσίας τῶν ὑπαλλήλων. Ἀληθῶς εἶναι ἄδικον πρᾶγμα, μερικαὶ ὑπηρεσίαι νὰ τυγχάνωσι μικροτέρας μισθοδοσίας. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν μοῦ εἶπεν, ὅτι διὰ τοὺς ὑπαλλήλους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι μισθοδοτοῦνται ἀπὸ εἰδικὰ ταμεῖα τὰ ὁποῖα ἀνήκουσιν εἰς διάφορα ὑπουργεῖα, οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοὶ πρέπει νὰ προτείνωσι δι’ ὑπομνήματος τὴν αὔξησιν τοῦ μισθοῦ των. Ὁ δὲ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν διὰ διατάγματος νὰ ἐφοδιάσῃ τὰ εἰδικὰ ταμεῖα, ὥστε πάντες οἱ ὑπάλληλοι τοῦ κράτους νὰ λάβωσι τὰς ἀποδοχάς των. Συνεπῶς τὸ ἔργον αὐτὸ ἀνήκει εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Προνοίας, ἀφ’ οὗ καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐδήλωσεν, ὅτι ἀποδέχεται τὴν πρότασιν αὐτήν.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Παπανδρέου, ἐπὶ ἀναφορᾶς ξυλοσχιστῶν Μυτιλήνης, περὶ χορηγήσεως εἰς αὐτοὺς ἀποζημιώσεως.

§27Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Κουπαροῦσος ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§29Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ, κ. Πρόεδρε, τὴν ἀναφοράν.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Σταυρόπουλος ἐπὶ ἀναφορᾶς 28 προέδρων συλλόγων Ἀγρινίου.

§31Σ. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ λαὸς Ἀγρινίου, δι’ 28 συλλόγων, ὅπως καὶ ὁλόκληρος ὁ λαὸς τῆς Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας καὶ μέρος τοῦ νομοῦ Ἄρτης ζητεῖ τὴν βελτίωσιν τῆς μεταξὺ Πατρῶν καὶ Κρυονερίου συγκοινωνίας, διότι ἀπὸ 40 χρόνων, ὅταν πρωτοήρχισεν ἡ λειτουργία τοῦ ἐν λόγῳ σιδηροδρόμου, ἡ συγκοινωνία ἐξετελεῖτο μὲ τὸ ἀτμόπλοιον Καλυδών, τὸ ὁποῖον χωρὶς ὑπερβολὴν εἶναι ἐκ τῶν πρώτων ἐν Ἀγγλίᾳ ναυπηγηθέντων. Τὸ ἀτμόπλοιον αὐτὸ εἰς κατάστασιν βαθυτάτου γήρατος μετεφέρθη εἰς Πάτρας, ὅπως ἐκτελέσῃ τὴν ἐν λόγῳ συγκοινωνίαν. Τὸ ἀτμόπλοιον αὐτό, τὸ ὁποῖον πρὸ 40 ἐτῶν διήνυεν περὶ τὰ 14 χιλιόμετρα, ἤδη ἔφθασεν αἰσίως εἰς τὰ 6 χιλιόμετρα, ἀλλά, λόγῳ τῆς θαλασσοταραχῆς ἡ ὁποία πάντοτε ἐπικρατεῖ εἰς τὴν θάλασσαν αὐτὴν καὶ λόγῳ τῆς μικρᾶς ταχύτητος τὴν ὁποίαν ἔχει τὸ ἐν λόγῳ ἀτμόπλοιον, οἱ ἐπιβάται δεινοπαθοῦν. Ἀλλὰ κυρίως τὰ πραγματικὰ δεινοπαθήματα τῶν ἐπιβατῶν, εἶναι κατὰ τὴν ἐπιβίβασιν καὶ τὴν ἀποβίβασιν εἰς τὸν λιμένα Κρυονερίου, διότι λόγῳ τῆς μαινομένης θαλάσσης πολλὲς φορὲς ὁλόκληρες βάρκες ἀνετράπησαν καὶ πολλὲς ὑπάρξεις εὗρον τὸν θάνατόν των εἰς τὸν πυθμένα τῆς θαλάσσης· ἐπίσης πολλὲς φορὲς καὶ ἐμπορεύματα κατεστράφησαν· καὶ δὲν εἶναι ὑπερβολικὸν νὰ σᾶς ὑπενθυμήσω, ὅτι καὶ βαγόνια ὁλόκληρα ἀπὸ τὴν μῆνιν αὐτὴν παρεσύρθησαν καὶ ἔφθασαν εἰς τὸν βυθὸν τῆς θαλάσσης. Ὁ λαὸς ἐκεῖνος ἐπὶ 10 ὁλόκληρα ἔτη παραπονεῖται, παρακαλεῖ, διαμαρτύρεται καὶ αἱ ἑκάστοτε Κυβερνήσεις πάντοτε συνεκινήθησαν. Ἤδη ἀπευθύνονται πρὸς τὴν νῦν Κυβέρνησιν καὶ ἰδίως εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὸν παρακαλοῦν, νὰ θελήσῃ νὰ διατάξῃ τὴν ἀντικατάστασιν τοῦ ἀτμοπλοίου Καλυδὼν καὶ τὴν βελτίωσιν τοῦ λιμένος Κρυονερίου, τὸν ὁποῖον νὰ μεταφέρῃ εἰς ἄλλο σημεῖον ὑπήνεμον καὶ ἀσφαλές. Ὁ λαὸς ἐκεῖνος θὰ σᾶς εὐγνωμονεῖ, κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Κουτσίνας ἐπὶ ἀναφορᾶς Δ. Σταυρούλη τέως χωροφύλακος (περὶ καθυστερουμένης συντάξεως).

§33Ι. ΚΟΥΤΣΙΝΑΣ. Παρακαλῶ, νὰ σταλῇ εἰς τὸ ἁρμόδιον ὑπουργεῖον ἡ ἀναφορὰ αὕτη, καὶ νομίζω, ὅτι ἁρμόδιον ὑπουργεῖον εἶναι τὸ ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Τσιτσάρας ἐπὶ ἀναφορᾶς Ἀναγνωστοπούλου, τέως γραμματέως τοῦ Πρωτοδικείου Ἀθηνῶν.

§35Δ. ΤΣΙΤΣΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρόκειται περὶ τῆς ἀναφορᾶς τοῦ τέως δημοσίου ὑπαλλήλου Ἀναγνωστοπούλου μὲ τὴν παράκλησιν, νὰ τὴν μεταβιβάσητε εἰς τὸν ἀξιότιμον ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ νὰ λάβῃ κἄποιαν μέριμναν νομοθετικήν, διὰ νὰ διορθωθῇ κἄποιον ἀδίκημα τὸ ὁποῖον προσγίνεται, τόσον εἰς αὐτὸν τὸν ὑπάλληλον, ὅσον καὶ εἰς μερικοὺς ἐλαχίστους. Πρόκειται περὶ τῶν πολιτικῶν συνταξιούχων τοῦ Μετοχικοῦ Ταμείου. Ὁ νόμος αὐτὸς παρέλειψεν νὰ περιλάβῃ διάταξιν, καθ’ ἣν ἐν περιπτώσει κατὰ τὴν ὁποίαν ἀποβάλλεται τῆς ὑπηρεσίας συνεπείᾳ νόσου, τὴν ὁποίαν ἔπαθε κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν καθηκόντων αὐτοῦ, νὰ τοῦ δίδεται τὸ δικαίωμα νὰ εἶναι μέτοχος εἰς τὸ Μετοχικὸν Ταμεῖον. Διότι κατὰ τὸν ὑπάρχοντα νόμον πρέπει νὰ παρέλθῃ ὁλόκληρον ἔτος ἀπὸ τῆς ὑποβολῆς τῆς αἰτήσεως, διὰ ν’ ἀποκτήσῃ τὸ δικαίωμα αὐτό. Συγχρόνως εἰς τὸν εἰρημένον ὑπάλληλον, ἐνῷ ὑπέβαλε τὴν αἴτησιν εἰς τὸ Μετοχικὸν Ταμεῖον, δὲν τοῦ ἐπετράπη νὰ καταθέσῃ τὸ ἀπαιτούμενον ποσόν. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ ληφθῇ κἄποια μέριμνα, ὅπως κανονισθῇ τὸ ζήτημα αὐτό.

§36Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Παρακαλῶ νὰ μοῦ ἀποσταλῇ ἡ ἀναφορά.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ ἴδιος κ. βουλευτής, ἐπὶ ἀναφορᾶς τυροκόμων, διὰ τὴν διατήρησιν τοῦ γάλακτος.

§38Δ. ΤΣΙΤΣΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωστόν, ὅτι ἐφέτος οἱ κτηνοτρόφοι ὑπέστησαν μεγάλας συμφορὰς λόγῳ τοῦ χειμῶνος. Οἱ τυροκόμοι λοιπὸν ὑποβάλλουν αἴτησιν καὶ ζητοῦν, νὰ μὴ διατιμηθῇ τὸ γάλα εἰς ἐξευτελιστικωτάτην τιμήν. Εἶναι γνωστὸν ὅμως, ὅτι οἱ κτηνοτρόφοι ἐφέτος ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τοῦ χειμῶνος μέχρι σήμερον ἔχουν ἐπιβαρυνθῇ δι’ ἕκαστον γαλάριο μὲ 10 δραχμὰς τὴν ἡμέραν, δηλαδὴ στοιχίζει εἰς ἕκαστον κτηνοτρόφον μία προβατίνα 250 δρ. διὰ τῆς προσθέτου δαπάνης. Ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν μᾶς ἔδωσε μίαν πληροφορίαν, ὅτι ἡ ἐπιτροπὴ τῶν διατιμήσεων δὲν συνέλεξεν ἀκόμη τὰ ἀπαιτούμενα στοιχεῖα διὰ τὴν διατίμησιν τοῦ γάλακτος. Γνωστοῦ ὄντως, ὅτι οἱ κτηνοτρόφοι δὲν μποροῦν νὰ πωλοῦν τὸ γάλα εἰς αὐτὴν τὴν ἐξευτελιστικωτάτην τιμήν, διὰ ν’ ἀνταποκρίνωνται εἰς τὰς δαπάνας των, θὰ πρέπῃ νὰ δοθῇ μία λύσις ὅσον τὸ δυνατὸν σύντομος.

§39Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Θὰ συστήσω εἰς τὸν συνάδελφον ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅπως μεριμνήσῃ, ἵνα ἡ ἐπιτροπὴ συλλέξῃ ταχέως τ’ ἀπαιτούμενα στοιχεῖα διὰ τὴν διατίμησιν ταύτην.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Κουπαροῦσος, ἵνα ἐρωτήσῃ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ποῖοι λόγοι συντρέχουν ὥστε νὰ ματαιωθῇ ἡ ἀποξήρανσις τῆς λίμνης Σαρῆ–Γκιὸλ Κοζάνης.

§41Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωστόν ὅτι ἔξωθεν τῆς Κοζάνης ὑπάρχει ἡ λίμνη Σαρῆ–Γκιὸλ 40.000 στρεμμάτων. Πέριξ τῆς λίμνης αὐτῆς ὑπάρχουν 40 περίπου συνοικισμοὶ προσφυγικοί, οἱ ὁποῖοι ὑποφέρουν ἐκ τῆς μικρότητος τοῦ γεωργικοῦ αὐτῶν κλήρου, ἀλλὰ καὶ ἐκ τῶν ἑλωδῶν πυρετῶν. Δὲν εἶναι ὑπερβολικὸν νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι κατὰ τὸ διάστημα αὐτὸ πλεῖστοι πρόσφυγες λόγῳ τῆς καταστάσεως αὐτῆς ἀνεχώρησαν ἐκ τῶν συνοικισμῶν αὐτῶν. Πέρυσιν ἡ Ἐπιτροπὴ Ἀποκαταστάσεως πεισθεῖσα περὶ τοῦ δικαίου τῆς ἀποξηράνσεως τῆς λίμνης αὐτῆς, συμπεριέλαβεν εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ παρελθόντος ἔτους, καὶ τὴν ἀποξήρανσιν αὐτῆς τῆς λίμνης, διότι, καὶ πράγματι, χρειάζεται μόνον περὶ τὸ ἓν ἑκατομμύριον διὰ ν’ ἀποξηρανθῇ ἔκτασις 35.000 στρεμμάτων ἐκτάκτου ἀποδόσεως γῆς. Δυστυχῶς κατὰ τὸ παρὸν ἔτος ἡ Ἐπιτροπὴ Ἀποκαταστάσεως διέγραψεν ἀπὸ τὸν προϋπολογισμὸν τὴν πίστωσιν ταύτην. Κατὰ τινας λοιπὸν λέγεται, ὅτι τοῦτο τὸ κάνει ἡ Ἐπιτροπὴ Ἀποκαταστάσεως, διότι ἔτυχε παρεμπιπτόντως βουλευταὶ τοῦ νομοῦ Κοζάνης, νὰ εἶναι ἐνάντιοι πρὸς τὰς ἀπόψεις τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀποκαταστάσεως. Κατ’ ἄλλους λέγεται, ὅτι ὑπάρχει μία ἰδιωτικὴ ἑταιρεία, ἡ ὁποία θέλει ν’ ἀναλάβῃ τὸ ἔργον αὐτὸ τῆς ἀποξηράνσεως τῆς λίμνης. Ἡ ἀποξήρανσις δὲ τῆς λίμνης αὐτῆς σημειωτέον, ὅτι στοιχίζει κατὰ στρέμμα 10–15 δραχμάς. Ἐνῷ ἡ ἀξία τῆς ἀποξηρανθησομένης γῆς κατὰ στρέμμα, θὰ εἶναι 35 δραχμάς. Θὰ παρακαλέσω λοιπὸν τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ἐὰν τοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία καὶ συνεννοήθη μετὰ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀποκαταστάσεως, ἐὰν ἔμαθε συνεπῶς, διὰ ποῖον λόγον ἀνέλαβε τὴν ἀποξήρανσιν τῆς λίμνης ταύτης.

§42Ι. ΚΑΝΝΑΒΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Δὲν ἔλαβον τὴν εὐκαιρίαν, κ. βουλευτά, νὰ συνεννοηθῶ μετὰ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀποκαταστάσεως ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα αὐτό, ἐὰν δηλαδὴ ἀνέστειλε προσωρινῶς λόγῳ οἰκονομικῶν δυσχερειῶν τὴν ἀποξήρανσιν τῆς λίμνης αὐτῆς ἢ ὁριστικῶς. Θὰ ἐξετάσω ἐπειγόντως τὸ ζήτημα καὶ θὰ φροντίσω, νὰ μὴ ματαιωθῇ ἓν τόσον ἐπωφελὲς καὶ διὰ τὴν Ἐθνικὴν οἰκονομίαν ἔργον.

§43Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Ἡ Ἐπιτροπὴ Ἀποκαταστάσεως ὑπεσχέθη ρητῶς, ὅτι θὰ προβῇ εἰς τὴν ἀποξήρανσιν τῆς λίμνης καὶ διὰ τοῦτο δὲν ἐζητήσαμεν, νὰ συμπεριληφθῇ καὶ αὐτὸ τὸ μικρὸν ἔργον εἰς τὰ κολοσσιαῖα ἔργα τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις σκέπτεται νὰ ἐκτελέσῃ.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Ζωγράφος ἐπὶ τῆς ἰδίας ἐρωτήσεως.

§45Π. ΖΩΓΡΑΦΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀνωμαλία, ἡ ὁποία ἐξεδηλώθη εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν τῆς ἀποξηράνσεως τῆς λίμνης ταύτης παρὰ τῇ Ἐπιτροπῇ Ἀποκαταστάσεως, εἶναι πράγματι ἐντελῶς ἀδικαιολόγητος, διότι ἡ ὕπαρξις τῆς λίμνης αὐτῆς, τοῦ ἕλους αὐτοῦ, ἀποτελεῖ διὰ τοὺς πολυπληθεῖς πέριξ αὐτῆς συνοικισμοὺς ἕνα στῖγμα καὶ δὲν εἶναι μόνον ζήτημα ἀποκαταστάσεως τῶν πέριξ πληθυσμῶν εἰς τὰ στρέμματα τῶν γαιῶν, τὰ ὁποῖα θὰ δημιουργηθοῦν ἀπὸ τὴν ἀποξήρανσιν αὐτήν, δὲν εἶναι λέγω μόνον ζήτημα ἀποκαταστάσεως αὐτῶν, ἀλλ’ εἶναι ἀκόμη καὶ ζήτημα ὑπάρξεως χιλιάδων κατοίκων, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὴν περιφέρειαν αὐτήν. Φρονῶ λοιπόν, ὅτι καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας καὶ ἡ Βουλή, θὰ συντείνῃ, ὥστε αἱ παρουσιαζόμεναι δυσχέρειαι, αἱ ὁποῖαι προέρχονται ἀπὸ ἄλλα πρόσωπα παρεμπίπτοντα, ν’ ἀρθοῦν.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Πρέκας, ἵνα καταθέσῃ καὶ ἀναπτύξῃ ἀναφοράν, διὰ τὴν ἐπιβληθεῖσαν φορολογίαν τῶν οἰκοδομῶν ὑπὸ τοῦ διοικητικοῦ συμβουλίου.

§47Α. ΠΡΕΚΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις ἀποβλέπουσα εἰς τὸν ὄγκον τῆς ὑφισταμένης φορολογικῆς ἐπιβαρύνσεως προγραμματικῶς ἐδήλωσεν, ὅτι δὲν σκοπεῖ νὰ ἐπιβάλῃ νέα φορολογικὰ βάρη, ἀλλὰ, τοὐναντίον, ὅτι θά καταβάλῃ πᾶσαν πρασπάθειαν πρὸς ἐλάφρυνσιν τῶν ὑφισταμένων φορολογικῶν βαρῶν. Καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴν εἰσήγησιν τοῦ προϋπολογισμοῦ δὲν ἔθιξε καθόλου τὸ σημεῖον τοῦτο, ὥστε νὰ γίνῃ νοητόν ὅτι θὰ ἦτο διατεθειμένη νὰ ἐπιβάλῃ νέαν φορολογίαν ἢ νὰ ἐγκρίνῃ ἄλλοθεν ἐπιβαλλομένην τοιαύτην. Δυστυχῶς ὑπάρχουν, πλὴν τῆς Κυβερνήσεως, ἄλλοι ὀργανισμοὶ οἱ ὁποῖοι δὲν δυσκολεύονται, νὰ ἐπιβάλλουν βάρη φορολογικὰ καὶ δὴ φορολογικὰ βάρη δυσβάστακτα. Ὑπάρχουν οἱ δῆμοι καὶ αἱ κοινότητες, αἱ ὁποῖαι ἐννοοῦν νὰ κάμουν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠθέλησεν. Ὑπάρχουν οἱ δῆμοι οἱ ὁποῖοι δὲν δυσκολεύονται νὰ ἐπιβάλλουν φορολογίας οὐχὶ μικράς. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου πρᾶξιν τοῦ δημοτικοῦ συμβουλίου τοῦ δήμου Ἀθηναίων τὸ ὁποῖον, ἀποβλέπον εἰς τὴν ἀνάγκην τῆς δημιουργίας ὑπηρεσίας ἀποκομιδῆς ἀπορριμμάτων, ἐπέβαλε φορολογίαν δυσβάστακτον ἐπὶ τῶν δωματίων τῶν ἐν Ἀθήναις οἰκοδομῶν, καταστημάτων, κλινικῶν, θεάτρων, κινηματοθεάτρων, ξενοδοχείων κλπ. Ἡ νομοθετικὴ ἐξουσία, διὰ νὰ ἐπιβάλῃ μίαν φορολογίαν ἑκατοντάδων τινων χιλιάδων δραχμῶν, εἶναι ὑποχρεωμένη, ὡς γνωστόν, νὰ φέρῃ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ συζητηθῇ τρὶς κατ’ ἐπανάληψιν, θὰ παραπεμφθῇ εἰς Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ θὰ σχολιασθῇ ἀπὸ τὴν κοινὴν γνώμην προκειμένου νὰ καταστῇ νόμος τοῦ Κράτους, ἐνῷ ἡ δημοτικὴ φορολογία, κατὰ τὸν τρόπον καθ’ ὃν ἐπιβάλλεται, ἀρκεῖ νὰ συνέλθωσιν οἱ ἀποτελοῦντες ἀπαρτίαν τοῦ δημοτικοῦ συμβουλίου 10–15 εὐϋπόληπτοι κύριοι ἐν κεκλεισμένῳ χώρῳ καὶ δύνανται οὗτοι νὰ ἐπιβάλωσι φορολογίαν ὅσην ἡ ψυχή των βαστάζει ὑπὸ τὴν ἔγκρισιν τοῦ νομάρχου, ὁ ὁποῖος συνήθως ἐγκρίνει αὐτήν. Ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἔχει τὸ δικαίωμα τῆς ἐποπτείας καὶ δύναται νὰ τὴν ἀκυρώσῃ. Ἐλπίζω δέ, ὅτι ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν ὑπουργὸς δὲν θ’ ἀνεχθῇ τὴν ἐπιβολὴν τῆς πρωτοφανοῦς ταύτης φορολογίας. Θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀπασχολήσω ἐπ’ ὀλίγον διὰ νὰ ἴδητε τὴν φορολογίαν αὐτὴν καὶ θ’ ἀντιληφθῆτε κατόπιν τὸν ὄγκον τοῦ ποσοῦ εἰς τὸ ὁποῖον δύναται ἡ φορολογία αὐτὴ νὰ ἐξιχθῇ. Ἀνέγνωσα εἰς τὰς ἐφημερίδας τῆς παρελθούσης Παρασκευῆς, ὅτι ὑπὸ τοῦ δημοτικοῦ συμβουλίου Ἀθηνῶν καὶ τῆς νομαρχίας Ἀττικοβοιωτίας ἐνεκρίθη πρᾶξις περὶ ἐπιβολῆς φόρου, διὰ τὴν ὑπὸ τοῦ δήμου παρεχομένην ὑπηρεσίαν τῆς ἀποκομιδῆς τῶν ἀπορριμμάτων. Ὁ φόρος οὗτος βαρύνει αʹ) τοὺς μισθωτὰς καταστημάτων καὶ διαμερισμάτων αὐτῶν, βʹ) τοὺς κατ’ ὄροφον ἢ διαμέρισμα ὀρόφου μισθωτὰς οἰκιῶν, γʹ) τοὺς ἰδιοκτήτας, διὰ τὰ παρ’ αὐτῶν χρησιμοποιούμενα καταστήματα καὶ ὀρόφους οἰκιῶν ἢ διαμερίσματα αὐτῶν, δʹ) τοὺς ἐν Ἀθήναις ἀσκοῦντας τὸ ἐπάγγελμα τοῦ πλανοδίου πωλητοῦ, μικροβιοτέχνου, τῶν ἰδιοκομιζόντων εἴτε δι’ ὑποζυγίων ἢ χειροκινήτου ἁμαξίου κομιζόντων οἱαδήποτε πρὸς πώλησιν ἢ ἄσκησιν τῆς βιοτεχνίας αὐτῶν ἐργαλεῖα καὶ ὑλικά. Ὁ κατώτατος ὅρος τῆς φορολογίας ταύτης σταματᾷ εἰς τὰς 36 δραχμὰς ἐτησίως κατὰ δωμάτιον, ἀναβιβαζόμενος, κατὰ λόγον τῆς κατηγορίας εἰς ἣν ὑπάγεται ὁ φορολογούμενος, εἰς δραχμὰς 60, 70, 80 καὶ 100 κατὰ δωμάτιον καὶ δυνάμενος ν’ ἀνέλθῃ μέχρι τοῦ ποσοῦ τῶν δραχμῶν 15.000 ἐτησίως, κατὰ λόγον τοῦ προορισμοῦ τῶν φορολογουμένων καταστημάτων καὶ οἰκιῶν. Εὐηρεστήθη ἐν τούτοις ἡ πρᾶξις αὕτη, νὰ περιλάβῃ διάταξιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐξαιροῦνται τῆς φορολογίας αὐτῆς αἱ ἐκκλησίαι, οἱ ἐντὸς τοῦ σχεδίου τῆς πόλεως προσφυγικοὶ συνοικισμοὶ καὶ τὰ δημόσια καταστήματα, καθόσον ἄνευ τῆς ἐξαιρέσεως ταύτης, θὰ ἠμποροῦσαν νὰ σᾶς φορολογήσουν καὶ σᾶς, κ. ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν καθὼς καὶ τὰ φιλανθρωπικὰ καταστήματα καὶ νοσοκομεῖα. Τὰς ἰδιωτικὰς κλινικὰς τὰς φορολογεῖ μὲ αὐτὴν τὴν τερατώδη φορολογίαν. Ἐζήτησα πληροφορίας ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐὰν διατελῇ ἐν γνώσει τῆς ἐν λόγῳ φορολογίας, ἀλλ’ ἡ ὑπηρεσία δὲν ἐγνώριζε τὸ τοιοῦτον. Μοῦ ἀπήντησεν ὁ ἁρμόδιος ὑπάλληλος, ὅτι δὲν τὸ ἠξεύρομεν, καὶ ὅταν ἡ φορολογία ἀρχίσῃ νὰ ἐφαρμόζηται καὶ ὑποβληθῶσιν ἐνστάσεις τότε θὰ ἴδωμεν. Ἠρώτησα ἐπὶ πλέον, ἐὰν ἔγινε κανένας ὑπολογισμὸς τοῦ ποσοῦ τὸ ὁποῖον θὰ στοιχίσῃ εἰς τὸν δῆμον ἡ ὑπηρεσία ἀποκομιδῆς τῶν ἀπορριμμάτων, διὰ τὴν ὁποίαν βεβαίως πρέπει νὰ ὑφίσταται πᾶς κάτοικος ἐν Ἀθήναις μίαν φορολογίαν, καὶ ἂν τὸ ποσὸν αὐτό, τὸ ὁποῖον θὰ εἰσπράττεται ἐτησίως, θ’ ἀντιμετωπίσῃ αὐτὴν καὶ μόνην, ἢ ἡ ἐπὶ πλέον διαφορὰ θὰ διατεθῇ εἰς ἄλλας ἀνάγκας δημοτικάς· ἔλαβον δὲ τὴν ἀπάντησιν, ὅτι αὐτὰ τὰ ἀγνοεῖ καθ’ ὁλοκληρίαν τὸ ὑπουργεῖον. Ἠρώτησα, ἐπὶ πλέον, δυνάμει τίνος νόμου ἔρχεται ὁ δῆμος καὶ ἐπιβάλλει αὐτὴν τὴν βαρεῖαν φορολογίαν καὶ διατὶ δὲν ἐπιβάλλει δεκαπλασίαν ἢ εἰκοσαπλασίαν, ἐφ’ ὅσον ἔχει τυχὸν τὸ πρὸς τοῦτο δικαίωμα, καὶ μοῦ ἀπήντησαν, ὅτι ὑπάρχει διάταξις ἐπιτρέπουσα τὴν ἐπιβολὴν τελῶν ὑπὸ τῶν δημοτικῶν συμβουλίων. Πράγματι δὲ ὑπάρχει ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 274 τοῦ κώδικος τῆς περὶ δήμων καὶ κοινοτήτων νομοθεσίας, κατὰ τὴν ὁποίαν δικαιοῦνται οἱ δῆμοι καὶ αἱ κοινότητες, νὰ ἐπιβάλλουν τὴν πληρωμήν, οὐχὶ βεβαίως φόρων παγίων, ἀλλὰ τελῶν ἢ δικαιωμάτων, διὰ τὴν χρῆσιν δημοτικῶν ἢ κοινοτικῶν κτημάτων, ἔργων καὶ ὑπηρεσιῶν. Κατὰ προφανῆ δὲ τῆς διατάξεως ταύτης καταστρατήγησιν, τὰ δημοτικὰ συμβούλια ἐπεκτείνουν τὴν φορολογικὴν αὐτῶν δυναμικότητα εἰς τὴν ἐπιβολὴν φόρων παγίων ἀπεριορίστου ἐκτάσεως, ἀντὶ τῆς ἐπιβολῆς τελῶν ἢ δικαιωμάτων, ὧν ἡ ἐπιβολὴ ἐπιτρέπεται μόνον ἐν ταῖς ὑπὸ τῆς ἐν λόγῳ διατάξεως προβλεπομέναις περιπτώσεσιν, ἀφοῦ, ὡς ἠκούσατε, κύριοι βουλευταί, εἰς τὸ ἄρθρον αὐτὸ γίνεται μόνον μνεία περὶ τελῶν καὶ δικαιωμάτων δι’ ὡρισμένα πράγματα ἐπιβαλλομένων, καὶ οὐχὶ περὶ ἐπιβολῆς παγίας φορολογίας ἀπεριορίστου ἐκτάσεως. Κατὰ τὸ ψήφισμα ἐν τούτοις αὐτὸ τοῦ δημοτικοῦ συμβουλίου ἐπιβάλλεται πάγιος φόρος καὶ δὴ ἀναδρομικῶς, διότι ἀρχίζει ἀπὸ τὸ 20–29, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον οὐδεμία Βουλή, οὐδεμία συνέλευσις δὲν θὰ ἔκαμνε. Καὶ ἔκαμα ἕνα πρόχειρον ὑπολογισμόν, καθ’ ὅσον τόσον μεγάλη ἐργασία θὰ ἀπῄτει χρόνον πολύν, διὰ νὰ γίνῃ λεπτομερὴς ὑπολογισμὸς πόσα δωμάτια καταστήματα κλπ. ὑπάρχουν ἐν Ἀθήναις καὶ πόσα πρέπει ἐκ τούτων νὰ εἰσπραχθοῦν, ἀλλὰ κατὰ προσέγγισιν πάντοτε, ὑπελόγισα, ὅτι ἐὰν ὑποθέσωμεν, ὅτι ὑπάρχουν εἰς τὰς Ἀθήνας 60 χιλιάδες οἰκοδομαὶ καὶ ὅτι ἑκάστη οἰκοδομή, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν ὅτι σήμερον εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ τὰ μικρόσπιτα ἀκόμη ἔχουν 4 δωμάτια, ἀλλ’ ὑπάρχουν καὶ ξενοδοχεῖα μὲ 100 δωμάτια, ἐπίσης ὅλα τὰ σπίτια τῆς μεσαίας τάξεως ἔχουν 20 καὶ 15 δωμάτια, λοιπὸν ἐὰν παραδεχθῶμεν ἕνα μέσον ὅρον ὀκτὼ δωματίων, θὰ ἔχωμεν περὶ τὰς 500 χιλιάδας δωμάτια. Ἐὰν δὲ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν μας, ὅτι ἡ φορολογία ποικίλλει εἰς 15 χιλιάδας δραχμάς, μὲ χιλίας δραχμὰς, μὲ 3 χιλιάδας καὶ μὲ 50 καὶ μὲ 36 εἶναι μέσος ὅρος 50–60 δραχμῶν, φθάνομεν εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι θὰ ἔχωμεν μίαν ἀπόδοσιν τοὐλάχιστον 30 ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Καὶ ἐρωτῶ: ἡ περίφημος ὑπηρεσία τῆς ἀποκομιδῆς τῶν ἀπορριμμάτων, πόσον δύναται νὰ στοιχίσῃ, ὥστε νὰ θεωρηθῇ δεδικαιολογημένον, ὅπως ἐπιβαρυνθῇ ὁ Ἀθηναϊκὸς λαὸς μὲ 30 ἑκατομμύρια δραχμῶν; Σημειώσατε, ὅτι τοῦτο ἡ κοινωνία ἡ Ἀθηναϊκὴ μόλις ἤρχισεν ἤδη νὰ τὸ ἀντιλαμβάνεται. Παρετήρησα δὲ εἰς τὰς ἐφημερίδας, ὅτι ἤρχισαν διαμαρτυρόμεναι αἱ βιοτεχνικαὶ καὶ ἐπαγγελματικαὶ ὀργανώσεις παρ’ ὧν ζωηραὶ ζωηρόταται διαμαρτυρίαι ἀπευθύνονται πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Δυστυχῶς ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν εἶναι ἀπών. Ἀρκοῦμαι ἐν τούτοις νὰ ἐφελκύσω τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ μέτρου τούτου, τὸ ὁποῖον ἐὰν ἤθελε νὰ ἐπιβάλῃ ἡ νομοθετικὴ ἐξουσία, θὰ ἔπρεπε νὰ τὸ καλοσκεφθῇ, νὰ τὸ συζητήσῃ τρεῖς κατ’ ἐπανάληψιν καὶ οὕτω καὶ μόνον νὰ γίνῃ νόμος τοῦ Κράτους τὸ μέτρον αὐτό.

§48Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν μπορεῖ νὰ σταθῇ· εἶναι καὶ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, τὸ ὁποῖον θὰ τὸ ἀκυρώσῃ.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ, ὅτι διὰ τὴν ἐξέτασιν τοῦ ἐμφυτευτικοῦ νομοσχεδίου κατηρτίσθη εἰδικὴ ἐπιτροπὴ ἐκ τῶν κ. κ. Γ. Σίδερη, Α. Σπηλιώτου, Δ. Ἡρακλείδη, Ι. Κουτσίνα καὶ Μ. Μαντᾶ.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν διάταξιν τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας Ψήφισις τοῦ συνόλου τῆς προτάσεως νόμου «περὶ ἱδρύσεως Σανατορίου Νομοῦ Μεσσηνίας ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν Σανατόριον ἡ Ἰθώμη». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς προσχωρήσεως τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν συνθήκην ἀποκηρύξεως πολέμου τὴν ὑπογραφεῖσαν ἐν Παρισίοις τὴν 27ην Αὐγούστου 1928. (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τοῦ Κράτους, διὰ τὴν χρῆσιν 1928–1929 τῶν ὑπουργείων Ἐξωτερικῶν, Στρατιωτικῶν καὶ Ναυτικῶν ὡς καὶ τοῦ Ταμείου Ἐθνικοῦ Στόλου». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13]11]27 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 10]13 Σεπτεμβρίου 1926 Ν. Δ. περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἀπὸ 14 Αὐγούστου 1920 Ν. Δ. περὶ κωδικοποιήσεως κλπ.» (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τῶν Ν.Δ. α) ἀπὸ 12 Μαΐου 1926 περὶ ἐμπορίου τοῦ οἴνου καὶ βʹ) ἀπὸ 19]9–26 περὶ ἀναστολῆς ἰσχύος τῶν ἄρθρων 8 καὶ 13 τοῦ Ν. Δ. τῆς 12]5]1926 κλπ. (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Α. Ε. «Ἑλληνικὴ Ἐριουργία» συμβάσεως τῆς 25ης Μαΐου 1926 διὰ τὴν προμήθειαν εἰδῶν ἱματισμοῦ τῆς Ναυτικῆς Ὑπηρεσίας». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἰταλίας ὑπογραφέντος ἐν Ρώμῃ τὴν 23ην Σεπτεμβρίου 1928 συμφώνου περὶ φιλίας καὶ εἰρηνικῆς διευθετήσεως διαφορῶν». Ἐπ’ αὐτοῦ τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Λ. Μακᾶς, εἰσηγητὴς τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τῶν Ἐξωτερικῶν.

§51Λ. ΜΑΚΑΣ. Κύριοι βουλευταί. Τὴν 23 Σεπτεμβρίου 1928 ὁ Πρωθυπουργὸς τῆς Ἑλλάδος καὶ ὁ Πρωθυπουργὸς τῆς Ἰταλίας ὑπέγραψαν ἐν Ρώμῃ σύμφωνον περὶ φιλίας καὶ εἰρηνικῆς διευθετήσεως τῶν διαφορῶν. Τὴν σημασίαν τοῦ συμφώνου τούτου, ὀλίγας ἑβδομάδας μετὰ τὴν ὑπογραφὴν αὐτοῦ, ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐξῆρεν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου διὰ δηλώσεων, αἵτινες βεβαίως δὲν ἐλησμονήθησαν παρ’ ὑμῶν. Ἔκτοτε δὲ τὸ σύμφωνον τοῦτο ὑποβληθὲν εἰς τὴν Βουλὴν ἐνεκρίθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τῶν ἐξωτερικῶν ὑποθέσεων. Ἐν τούτοις παρὰ τὴν ἔκθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς ταύτης, ἐθεωρήθη σκόπιμον, νὰ τονισθοῦν μερικαὶ λεπτομέρειαι καὶ νὰ ἐξαρθῇ καὶ πάλιν ἡ ἐν γένει σημασία τοῦ συμφώνου τούτου, ὅπως καταστῇ κατάδηλος ἡ ἔκτασις μιᾶς συνθήκης, ἡ ὑπογραφὴ τῆς ὁποίας ἀποτελεῖ μίαν διπλωματικὴν πρᾶξιν, δι’ ἣν ὁλόκληρος ἡ Ἑλλὰς χαίρει. Τὸ Ἑλληνοϊταλικὸν σύμφωνον φιλίας καὶ εἰρηνικῆς διευθετήσεως διαφορῶν, δύναται ἀπὸ πολλῶν ἀπόψεων νὰ κριθῇ. Περιέχει δὲ διατάξεις αἱ ὁποῖαι ἔχουν καὶ διὰ τὰς καινοτομίας τὰς ὁποίας συνεπάγουσι καὶ διὰ τὴν σημασίαν τὴν ὁποίαν ἔχουν, δικαίως ἐφελκύσει τὴν προσοχὴν ὅλων τῶν περὶ τὰ διεθνῆ ζητήματα ἀσχολουμένων. Αἱ κυριώτεραι πλευραὶ ἀπὸ τῶν ὁποίων τὸ σύμφωνον τοῦτο πρέπει, νομίζω, νὰ ἐξετασθῇ εἶναι ἡ συμβατικὴ καὶ ἡ δικονομικὴ πλευρά, δηλαδὴ αἱ διατάξεις τοῦ συμφώνου αἱ ὁποῖαι ἀφ’ ἑνὸς μὲν καθορίζουσι τὰς ἀμοιβαίας ὑποχρεώσεις καὶ τὰ ἀμοιβαῖα δικαιώματα τὰ ὁποῖα ἀναλαμβάνουσιν οἱ συμβαλλόμενοι δι’ αὐτῶν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἡ ὅλη δικονομία ἡ ὅλη διαδικασία διὰ τῆς ὁποίας οἱ συμβαλλόμενοι ὑπισχνοῦνται ἀλλήλοις νὰ διευθετήσουν τὰς ἐνδεχομένως ἀναφυομένας μεταξύ των διαφοράς. Καὶ ὅσον μὲν ἀφορᾷ τὰς ὑποχρεώσεις, αἱ ὁποῖαι ἀναλαμβάνονται ἀμοιβαίως μεταξὺ τῶν συμβαλλομένων, αὐταὶ — καὶ τοῦτο πρέπει νὰ τονισθῇ — εἶναι ἀπολύτως σύμφωνοι καὶ πρὸς τὸ γράμμα καὶ πρὸς τὸ πνεῦμα τοῦ συμφώνου τῆς Κοινωνίας τῶν Ἐθνῶν. Ἐλέγχεται ἀληθὴς ἡ λαϊκὴ παροιμία καθ’ ἣν «ὅλαι αἱ ὁδοὶ ἄγουν εἰς τὴν Ρώμην». Ἰδιαιτέρως καθὼς βλέπομεν εἰς τὴν Ρώμην ἄγει καὶ ἄλλη καὶ τῆς Γενεύης ἡ ὁδός. Πράγματι ὄχι μόνον ἐν τῷ προοιμίῳ τῆς εἰς τὴν κύρωσιν τῆς Βουλῆς ὑποβαλλομένης ρητῶς καθορίζεται, ὅτι οἱ συμβαλλόμενοι ἐνδιαφέρονται «διὰ τὴν διατήρησιν τῆς εἰρήνης καὶ τῆς πολιτικῆς σταθερότητος, συμφώνως πρὸς τὰς ἀρχὰς τὰς καθιερωθείσας ὑπὸ τοῦ συμφώνου τῆς Κοινωνίας τῶν Ἐθνῶν». Ἀλλὰ καὶ δι’ εἰδικοῦ ἄρθρου τῆς συνθήκης, τοῦ ἄρθρου 26, κατηγορηματικῶς ἐπίσης καθορίζεται (ἀναγινώσκει). Ὅτι τῆς συνθήκης ταύτης «ἡ ἑρμηνεία ἢ ἐφαρμογὴ οὐδόλως δύνανται, νὰ θίξωσι τὰ ἐκ τοῦ συμφώνου τῆς Κοινωνίας τῶν Ἐθνῶν δικαιώματα καὶ ὑποχρεώσεις τῶν συμβαλλομένων». Ὑπ’ αὐτὴν τὴν βασικὴν προϋπόθεσιν οἱ συμβαλλόμενοι ἀναλαμβάνουσιν ὡρισμένας ὑποχρεώσεις, αἱ ὁποῖαι γενικῶς μόνον καθορίζονται ὡς οἰκονομικὴ καὶ πολιτικὴ μεταξὺ αὐτῶν σύμπραξις, λεπτομερέστερον δὲ ἀναλύονται συμφώνως πρὸς τρεῖς περιπτώσεις, ἀναλόγως τῆς σημασίας των. Καὶ ἡ μὲν πρώτη περίπτωσις, διὰ τὴν ὁποίαν προβλέπονται ὡρισμένα δικαιώματα καὶ ὡρισμέναι ὑποχρεώσεις εἶναι ἡ περίπτωσις ἐνδεχομένου πολέμου, ἐνδεχομένης ἐπιθέσεως ἐκ μέρους τρίτου ἐναντίον ἑνὸς τῶν συμβαλλομένων. Εἰς τὴν περίπτωσιν ταύτην ἡ ὑποχρέωσις, ἥτις ἐπιβάλλεται εἰς τὸν ἕτερον συμβαλλόμενον εἶναι νὰ τηρήσῃ ἀπόλυτον οὐδετερότητα. Καὶ τοῦτο πρέπει νὰ τονισθῇ, ὅτι εἶναι ἐντεῦθεν καὶ ὄχι ἐκεῖθεν τῆς ὑποχρεώσεως τὴν ὁποίαν εἰς ἀνάλογον περίπτωσιν αὐτὸ τοῦτο τὸ σύμφωνον τῆς Κοινωνίας τῶν Ἐθνῶν ἐπιβάλλει εἰς τὰ μέλη τῆς Κοινωνίας. Διότι, διὰ μὲν τοῦ συμφώνου τῆς Κοινωνίας ὑπάρχει ὑποχρέωσις μιᾶς κἄποιας μεροληψίας, μιᾶς, τουλάχιστον, οἰκονομικῆς συνδρομῆς ἐκ μέρους ὅλων τῶν μελῶν τῆς Κοινωνίας τῶν Ἐθνῶν ὑπὲρ ἐκείνου ὅστις ἔγινε θῦμα μιᾶς ἐπιθέσεως ἀδικαιολογήτου ἐκ μέρους τρίτου, ἐνῷ διὰ τοῦ Ἑλληνο–ἰταλικοῦ συμφώνου στενωτέρα εἶναι ἀκόμη ἡ ὑποχρέωσις τοῦ συμβαλλομένου μετὰ τοῦ ὑποστάντος ἐπίθεσιν, διότι εἰς ἁπλῆν καὶ μόνον οὐδετερότητα ὑποβάλλεται. Ἐν τῇ δευτέρᾳ δὲ περιπτώσει κατὰ τὴν ὁποίαν ὄχι πλέον θὰ ἐπρόκειτο περὶ ἐπιθέσεως ἀλλὰ περὶ ἁπλῆς βιαίας εἰσβολῆς ἥτις τυχὸν θὰ ἠδύνατο νὰ διακυβεύσῃ τὴν εἰρήνην ἥτις ὅμως δὲν ἔφθασε μέχρι κηρύξεως πολέμου, ὑποχρέωσις ἡ ὁποία ἐπιβάλλεται συνίσταται εἰς τὴν διπλωματικὴν καὶ πολιτικὴν ὑποστήριξιν πρὸς ἄρσιν τῶν αἰτίων ἐκείνων τὰ ὁποῖα ἐδημιούργησαν τὴν αἰτίαν τῆς ἀνωμαλίας. Ἐν ᾗ δὲ τέλος περιπτώσει ἀκόμη πλέον ἀπομεμακουσμένος εἶναι ὁ κίνδυνος καὶ ἁπλᾶ νέφη ὑψώθησαν εἰς τὸν διπλωματικὸν ὁρίζοντα δυνάμενα ν’ ἀπειλήσουν τὴν διεθνῆ εἰρήνην τότε ἡ ὑποχρέωσις τοῦ συμβαλλομένου εἶναι νὰ ἔλθῃ εἰς συνεννόησιν μετὰ τοῦ συνυπογράψαντος τὸ σύμφωνον, ὅπως ἀπὸ κοινοῦ ἀποφασίσουν περὶ τῆς στάσεως τὴν ὁποίαν ἐνδεχομένως θὰ τηρήσουν. Καὶ αὐταὶ δὲ αἱ δύο τελευταῖαι ὑποχρεώσεις αἱ ὁποῖαι ἀναλαμβάνονται εἰς τὰς δύο αὐτὰς περιπτώσεις, εἶναι ἀπολύτως σύμφωνοι καὶ αὐταὶ καὶ πρὸς τὸ πνεῦμα καὶ πρὸς τὸ γράμμα τοῦ συμφώνου τῆς Κοινωνίας τῶν Ἐθνῶν, ἐφ’ ὅσον τὸ σύμφωνον τοῦτο ἐπιτρέπει τὰς περιφερειακὰς ἐκείνας συνεννοήσεις αἱ ὁποῖαι σκοπὸν θὰ εἶχον τὴν ἐμπέδωσιν τῆς εἰρήνης καὶ τὴν πρόληψιν ὅλων ἐκείνων τῶν αἰτίων ἅτινα δύνανται ν’ ἀπειλήσουν τὴν εἰρήνην ταύτην. Τοιαῦται εἶναι ἀπὸ γενικῆς συμβατικῆς ἀπόψεως αἱ ὑποχρεώσεις τὰς ὁποίας ἀναλαμβάνουν οἱ δύο συμβαλλόμενοι. Ἐκεῖνο δὲ τὸ ὁποῖον ἐπίσης νομίζω ὅτι πρέπει νὰ τονισθῇ ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ταύτῃ εἶναι, ὅτι αἱ ὑποχρεώσεις αὐταὶ εἶναι ἐντελῶς σύμφωνοι πρὸς τὰς ὑποχρεώσεις τὰς ὁποίας ἕτερον φίλον τῆς ὅμορον Κράτος ἀνέλαβεν εἰς συνθήκην μετὰ τῆς Ἰταλίας, ἀπὸ τὴν ὁποίαν κατὰ γράμμα σχεδὸν παρελήφθησαν τὰ ἄρθρα ταῦτα. Δευτέρα πλευρὰ ἀπὸ τῆς ὁποίας τὸ Ἑλληνοϊταλικὸν σύμφωνον δύναται καὶ πρέπει, νομίζω, ν’ ἀναλυθῇ, εἶναι ἡ πλευρὰ ἡ ὁποία ἔχει τοῦτο τὸ ἐνδιαφέρον: ὅτι ἐπιτρέπει τὴν ἀνάλυσιν πραγματικῶς τολμηρῶν, πραγματικῶς ἐνδιαφερουσῶν καὶ πραγματικῶς ἱκανοποιητικῶν ἐν τῷ Διεθνεῖ δικαίῳ καὶ νοτομιῶν, εἶναι ἡ πλευρὰ ἡ δικονομική, δηλαδὴ τὰ ἄρθρα ἐκεῖνα τῆς συμβάσεως, τὰ ὁποῖα καθορίζουν λεπτομερῶς τοὺς κανόνας καὶ τὰς διατάξεις τῆς διαδικασίας συμφώνως πρὸς τὴν ὁποίαν, θὰ λυθοῦν αἱ ἐνδεχομένως ἀναφυόμεναι μεταξὺ τῶν δύο συμβαλλομένων διαφοραί. Δὲν θὰ σᾶς εἴπω τίποτε νέον, κύριοι βουλευταί, ἂν τονίσω τὴν ἐξέλιξιν, τὴν ὁποίαν ἡ διεθνὴς συνείδησις ἤρχισεν ἐπιβάλλουσα εἰς τὴν διπλωματικὴν ζωὴν μεταξὺ τῶν λαῶν κατὰ τὴν μεταπολεμικὴν ἰδίᾳ περίοδον. Ἡ ἐξέλιξις αὕτη τείνει μᾶλλον καὶ μᾶλλον εἰς τὴν ἀντικατάστασιν τῆς ἰδέας τοῦ πολέμου διὰ τῆς ἰδέας τῆς διαιτησίας, διὰ τῆς ἰδέας τῆς εἰρηνικῆς διευθετήσεως τῶν διαφορῶν. Ὅπως εἰς τὸ ἀστικὸν δίκαιον, ὅπως εἰς τὰς ἐσωτερικὰς σχέσεις μεταξὺ τῶν ἀτόμων ἡ ἰδέα τῆς βίας, τῆς αὐτοδικίας, καὶ τῆς μονομαχίας ἐγκατελείφθη πρὸ πολλοῦ καὶ ἀντικατεστάθη ὑπὸ τῆς ἰδέας τῆς δικαιοσύνης, οὕτω καὶ εἰς τὸν διεθνῆ βίον ἡ προϊοῦσα ἀνάπτυξις τῆς διεθνοῦς λαϊκῆς συνειδήσεως καὶ τῶν ἀκραιφνεστέρων Δημοκρατικῶν ἰδεῶν ἐπιβάλλει μίαν ἀνάλογον ἐξέλιξιν, ἡ ὁποία ἐπιτρέπει ὄχι πλέον διὰ τῆς βίας, ὄχι διὰ τοῦ πολέμου, ν’ ἀποβλέπουν τὰ Κράτη εἰς τὴν ἀναγνώρισιν τῶν δικαιωμάτων των καὶ εἰς τὴν ὑπεράσπισιν τῶν συμφερόντων ἀλλὰ διὰ τῆς εἰρηνικῆς ὁδοῦ καὶ ἰδίᾳ διὰ τῆς διαιτησίας. Ἡ διαιτησία εἶναι ἐκεῖνος ὁ θεσμὸς τὸν ὁποῖον ἐπὶ μᾶλλον καὶ μᾶλλον μᾶς ἐπιβάλλεται νὰ ἐνστερνισθῶμεν εἰς τὰς διεθνεῖς σχέσεις καὶ ὁ ὁποῖος ἐπιτρέπει τὴν ἀνάπτυξιν εἰς τὴν σκέψιν ὅλων τῶν πεπολιτισμένων λαῶν, τῆς ἰδέας ἐκείνης τῆς ἀσφαλείας ἥτις καὶ μόνον θὰ κατορθώσῃ νὰ ἐπιτρέψῃ μίαν ἡμέραν, ἂν ὄχι ἴσως τὸν τελικὸν ἀφοπλισμὸν τοὐλάχιστον, τὸν σημαντικὸν περιορισμὸν τῶν διεθνῶν ἐξοπλισμῶν. Ἡ ἰδέα αὕτη τῆς διαιτησίας καὶ τῆς εἰρηνικῆς διευθετήσεως τῶν μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἰταλίας τυχὸν ἀναφυομένων διαφορῶν ἐπρυτάνευσε κατ’ ἐξαιρετικῶς νεωτεριστικὸν τρόπον εἰς τὴν σύνταξιν καὶ σύναψιν τοῦ συμφώνου τούτου. Διότι ἐκτὸς τῶν συνήθων διαδικασιῶν, αἱ ὁποῖαι ἀνέκαθεν εἰς τὴν σύγχρονον ἱστορίαν ὑπάρχουν διὰ τὴν λύσιν τῶν μεταξὺ τῶν διαφόρων Κρατῶν ἀναφυομένων διαφορῶν, ἐκτὸς δηλαδὴ τῆς συνήθους διπλωματικῆς ὁδοῦ, ἐκτὸς τῶν ἄλλων εἰδικῶν διαδικασιῶν τῶν ῥητῶς ἀναγνωριζομένων ὑπὸ ὡρισμένων συνθηκῶν, ἐκτὸς ἐπίσης τῆς συνήθους διαιτησίας εἰς τὴν ὁποίαν πολλάκις μοιραίως καὶ ἀναγκαστικῶς κατευθύνονται διαφοραὶ δευτερευούσης ἄλλως τε φύσεως, ἐκτὸς αὐτῶν τῶν μεθόδων, δύο ἄλλαι, ἐπίσης ἐνδιαφέρουσαι ἀμφότεραι θεσπίζονται μὲ πολλὴν καινοτομίαν εἰς τὸ σύμφωνον. Ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἡ διὰ τῆς συμβιβαστικῆς ὁδοῦ, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἡ διὰ τῆς δικαστικῆς ὁδοῦ. Καὶ ὅσον μὲν ἀφορᾷ τὴν πρώτην διαδικασίαν προβλέπεται ἡ σύστασις μιᾶς τριμελοῦς ἐπιτροπῆς τῆς ὁποίας τὰ μέλη εἶναι τὸ μὲν ἓν Ἰταλός, τὸ ἄλλο Ἕλλην, τὸ δὲ τρίτον οὐδέτερον. Εἰς δὲ τὴν ἐπιτροπὴν ταύτην εἴτε τῇ ὁμοφώνῳ ἐπιθυμίᾳ τῶν δύο συμβαλλομένων πολιτειῶν, εἴτε καὶ τῇ αἰτήσει μιᾶς μόνον ἐξ αὐτῶν δύναται νὰ παραπεμφθῇ πᾶσα διαφορὰ ἀναφυομένη μεταξὺ τῶν δύο Κρατῶν. Ἡ ἐπιτροπὴ αὕτη ἔχει τότε τὴν φροντίδα, ἅπαξ συγκροτουμένη, νὰ καλέσῃ οἱουσδήποτε μάρτυρας ἔχει ἀνάγκην καὶ ἐντὸς ὡρισμένης προθεσμίας εἶναι ὑποχρεωμένη, νὰ ὑποβάλῃ εἰς τὰς δύο ἐνδιαφερομένας Κυβερνήσεις τὴν ἀντίληψιν αὐτῆς. Ἀλλ’ ἐν ᾗ περιπτώσει ἐντὸς μιᾶς ὡρισμένης προθεσμίας, εἴτε ἡ ἔκθεσις αὐτῆς δὲν ληφθῇ ὑπ’ ὄψει, εἴτε ἡ ἔκθεσις αὐτῆς δὲν φέρει τὸ ἀποτέλεσμα, τὸ ὁποῖον προσδοκᾶται ἐξ αὐτῆς, αἱ δύο Κυβερνήσεις δὲν θεωροῦν ἑαυτὰς ὡς ἐξαντλησάσας ἤδη τελείως τὰ μέσα ἐκεῖνα πρὸς εἰρηνικὴν διευθέτησιν τῆς διαφορᾶς, ἡ ὁποία ἀνεφύη μεταξὺ αὐτῶν. Διότι τότε λειτουργεῖ, καὶ λειτουργεῖ κατὰ ἕνα τρόπον, ὁ ὁποῖος, ἐπαναλαμβάνω πρέπει νὰ ἐφελκύσῃ τὴν προσοχὴν ὅλων τῶν διεθνολόγων ἐπὶ τοῦ συμφώνου τούτου, ἀλλὰ καὶ τὰ συγχαρητήρια αὐτῶν εἰς τὰς Κυβερνήσεις, αἱ ὁποῖαι εἶχον τὸ θάρρος νὰ ὑποβληθοῦν εἰς τὴν καινοτομίαν αὐτήν, διότι τότε, λέγω, λειτουργεῖ ἡ διαδικασία τῆς ὑποχρεωτικῆς διαιτησίας. Δηλαδὴ ἐν ᾗ περιπτώσει αἱ ἄλλαι ἐκεῖναι ὁδοὶ τῆς διαδικασίας περὶ τῶν ὁποίων ὡμιλήσαμεν, ἐξηντλήθησαν χωρὶς ἡ διαφορὰ νὰ ἔχῃ λυθῇ, ἐν τῇ περιπτώσει ταύτῃ, εἴτε κατόπιν συνάψεως ἑνὸς συνυποσχετικοῦ μεταξὺ τῶν δύο συμβαλλομένων Κρατῶν, εἴτε καὶ ἄνευ τῆς συνάψεως τοιούτου συνυποσχετικοῦ, εἴτε ὁμοφώνῳ ἐπιθυμίᾳ, εἴτε τῇ ἐπιθυμίᾳ ἑνὸς μόνον τῶν συμβαλλομένων, εἴτε ἂν πρόκειται περὶ καθαρῶς νομικῆς διαφορᾶς, ὡς μέχρι τοῦδε ἐγένετο, εἴτε ὄχι, ὑφίσταται τὸ δικαίωμα τῆς εἰς τὴν διαιτησίαν προσφυγῆς. Ὅταν δηλαδὴ ἀκόμη θὰ πρόκειται περὶ διαφορᾶς, ἡ ὁποία δὲν θὰ εἶναι καθαρῶς νομικῆς φύσεως, ἀλλὰ θὰ εἶναι πολιτικῆς φύσεως, δηλαδὴ ἀπὸ ἐκείνας κατὰ τὰς ὁποίας ἐκδηλώνονται συνήθως ὑπὸ τῶν Κυβερνήσεων φόβος καὶ ἐνδοιασμοὶ προσφυγῆς εἰς τὴν διαιτησίαν, διὰ τὸ τυχὸν ἀπόλυτον καὶ αὐθαίρετον τῆς ἀποφάσεως, ἐν τούτοις κατὰ τὸ Ἑλληνο–Ἰταλικὸν σύμφωνον τὸ δικαίωμα τῆς προσφυγῆς εἰς τὴν διαιτησίαν παραμένει ἀκέραιον καὶ ἡ ἀπόφασις τοῦ Διαιτητικοῦ Δικαστηρίου θεσπίζεται σεβαστὴ καὶ ὑποχρεωτική. Τὸ Διαιτητικὸν Δικαστήριον, τὸ ὁποῖον ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ δικάζῃ, τὸ ὁποῖον θὰ κρίνῃ κατὰ τὸν ἀπολύτως ἱκανοποιητικὸν αὐτὸν τρόπον τὰς διαφοράς, θὰ εἶναι τὸ διετὲς μόνιμον δικαστήριον τῆς Χάγης, τὸ ὁποῖον ἤδη ἀποτελεῖ θεσμὸν διεθνοῦς κύρους ἀναμφισβήτητον καὶ εἰς τὴν γνώμην τοῦ ὁποίου βεβαίως δὲν θὰ δυνηθῇ παρὰ νὰ ὑποταχθῇ τὸ Κράτος ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον τυχόν, θὰ καταδικασθῇ ὑπ’ αὐτοῦ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἤδη ἐρωτᾶται εἶναι: πῶς καὶ κατὰ ποίαν γνώμην τὸ δικαστήριον αὐτὸ θὰ κρίνῃ τὰς τυχὸν μὴ νομικὰς διαφοράς, τῶν ὁποίων θὰ ἐπιληφθῇ; Τὸ σύμφωνον τὸ ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς ὑποβαλλόμενον καὶ περὶ τούτου ῥητῶς προβλέπει, διότι καθορίζει, ὅτι αἱ διαφοραὶ αὗται θὰ κρίνωνται ex alquo et bono δηλαδὴ μετ’ εὐθυκρισίας καὶ ἰσοδικίας, ὅπως θὰ ἠδύνατο ἴσως νὰ μεταφρασθῇ ὁ ὅρος οὗτος, δηλαδὴ κατὰ τὰς γενικὰς ἐκείνας περὶ δικαίου ἀρχάς, αἱ ὁποῖαι δὲν εὑρίσκονται μὲν εἰς τοὺς νόμους, αἱ ὁποῖαι ὅμως εἶναι αἰώνιαι καὶ τῶν ὁποίων πάντοτε δύναται νὰ γίνῃ ἐφαρμογὴ κατὰ τρόπον συμβιβαστικόν, ἐν ᾗ περιπτώσει καὶ τὰ δύο συμβαλλόμενα μέρη ἔχουν τὴν ῥητὴν ἀπόφασιν νὰ τηρήσουν τὰς πρὸς τὴν εἰρήνην ὑποχρεώσεις. Δὲν θέλω νὰ προσθέσω εἰμὴ ὀλίγας μόνον λέξεις εἰς τὰ ὅσα μέχρι τοῦδε σᾶς εἶπον, κύριοι βουλευταί. Τὴν καθαρῶς πολιτικήν, τὴν καθαρῶς διπλωματικὴν σημασίαν τοῦ συμφώνου τούτου δὲν ἔχει ἀνάγκην κανεὶς νὰ ἐξάρῃ, τὴν σημασίαν ταύτην ἐξῆρεν ἡ συνείδησις τῶν δύο ἐνδιαφερομένων λαῶν ὁμοθύμως ἀποδεχθεῖσα καὶ ἀναγνωρίσασα τὴν μεγάλην σκοπιμότητα τοῦ συμφώνου τούτου. Τὸ μόνον ἴσως, τὸ ὁποῖον θὰ ἠδύνατο νὰ ἐξαρθῇ ἐνταῦθα, εἶναι, ὅτι τὸ σύμφωνον δὲν ἐγκαινιάζῃ νέαν ἐντελῶς πολιτικήν ὅσον ἀφορᾷ τὴν Ἑλλάδα. Ἡ Ἑλλὰς δὲν ἀσκεῖ πολιτικὴν ἀνταλλακτικῶν, οὕτως εἰπεῖν φιλιῶν καὶ οὔτε ζητεῖ τὴν ἀντικατάστασιν παλαιῶν φιλιῶν, διὰ νέων φιλιῶν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ζητεῖ εἶναι χάριν τοῦ πλουτισμοῦ τῶν παλαιῶν φιλιῶν, τὴν προσθήκην μιᾶς νέας τοιαύτης, μιᾶς φιλίας, ἡ ὁποία ἤδη συνδέει τὴν Ἑλλάδα καὶ θὰ τὴν συνδέσῃ, ἐλπίζω, πάντοτε πρὸς φίλον, φίλτατον λαόν, πρὸς λαόν, ὁ ὁποῖος ὅπως καὶ ἡ Ἑλλὰς ἀπετέλεσε καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι θ’ ἀποτελέσῃ πάντοτε τὴν ζωντανὴν ἐνσάρκωσιν τοῦ δόγματος τῶν Ἐθνικοτήτων (χειροκροτήματα).

§52Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Κύριοι βουλευταί, ἐπιθυμῶ νὰ συγχαρῶ τὸν ἀξιότιμον εἰσηγητὴν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, διὰ τὴν ἐξαντλητικὴν ἔκθεσίν του καὶ διὰ τὴν εὔγλωττον συνηγορίαν του ὑπὲρ τοῦ συμφώνου. Ἡ ἔκθεσις αὐτὴ μὲ ἀπαλλάσσει τῆς ἀνάγκης νὰ εἰσέλθω εἰς τὰς λεπτομερείας τοῦ συμφώνου τούτου. Θὰ περιορισθῶ μόνον εἰς ὀλίγας λέξεις. Ὅπως κατὰ τὴν ἔναρξιν τῶν ἐργασιῶν τοῦ σώματος ἔλαβα τὴν τιμὴν νὰ εἴπω πρὸς ὑμᾶς, ἡ συνομολόγησις τοῦ συμφώνου φιλίας μεταξὺ ἡμῶν καὶ τῆς Ἰταλίας ἀποτελεῖ τὴν φυσικὴν ἐπίστεψιν τῆς ἐργασίας, ἡ ὁποία τόσον ἐπιτυχῶς καὶ τόσον ἐπαινετῶς κατεβλήθη καὶ ὑπὸ τῆς Οἰκουμενικῆς καὶ ὑπὸ τῶν Κυβερνήσεων τοῦ εὐρυτέρου καὶ στενωτέρου συνασπισμοῦ, διὰ τὴν βαθμιαίαν βελτίωσιν καὶ διὰ τὴν ὅσον τὸ δυνατὸν φιλικωτέραν ὁριστικὴν διαρρύθμισιν τῶν σχέσεων τῶν δύο χωρῶν. Τὸ εὐτυχῶς συνομολογηθὲν σύμφωνον μεταξὺ Ἑλλάδος–Ἰταλίας ἀνταποκρίνεται πραγματικῶς πρὸς μίαν ζωηρὰν ἐπιθυμίαν ὁλοκλήρου τοῦ πολιτικοῦ κόσμου τῆς Ἑλλάδος, ὅπως αἱ σχέσεις ἡμῶν πρὸς γείτονα μεγάλην Μεσογειακὴν δύναμιν ἀποβῶσι τοῦ λοιποῦ ἐξ ἴσου ἐγκάρδιοι, ὅπως ὑπῆρξαν αἱ σχέσεις μας ἐπὶ μίαν ὁλόκληρον ἑκατονταετίαν, ἀπὸ τῆς ἐπανιδρύσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους, πρὸς τὰς δύο Δυτικὰς Δυνάμεις. Τὸ σύμφωνον ἄλλως τε τοῦτο οὔτε τὴν ἐξακολούθησιν τῶν αὐτῶν φιλικῶν καὶ ἐγκαρδίων σχέσεων πρὸς τὰς δύο Δυτικὰς Δυνάμεις ἐπηρεάζει, οὔτε ἀποτελεῖ τὸ παραμικρὸν κἂν κώλυμα, ὅπως αἱ σχέσεις ἡμῶν πρὸς τὸ Βασίλειον τῶν Σέρβων, Κροατῶν καὶ Σλοβένων μετὰ τὴν προσεχῆ, ὅπως ἐλπίζω, διαρρύθμισιν τοῦ ζητήματος τῆς ἐλευθέρας διὰ τοῦ λιμένος τῆς Θεσσαλονίκης διελεύσεως τοῦ Γιουγκοσλαυϊκοῦ ἐμπορίου ἀποκατασταθῶσιν ἐπίσης ἐξ ἴσου φιλικαὶ καὶ ἐξ ἴσου ἐγκάρδιοι, ὅπως ὑπῆρξαν ὄχι μόνον κατὰ τὸ διάστημα τῶν Βαλκανικῶν πολέμων ὕστερον τοῦ παγκοσμίου πολέμου, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ μακρὸν χρόνον πρότερον. Ἡ συνομολόγησις τοῦ συμφώνου τούτου ἀποτελεῖ ἐκτὸς τούτου, κύριοι βουλευταί, καὶ πολύτιμον ἐγγύησιν ἐξασφαλίσεως τῆς εἰρήνης εἰς τὴν ἐγγὺς Ἀνατολὴν καὶ ἑδραιώσεως τῆς ἐν αὐτῇ θέσεως τῆς Ἑλλάδος. Σήμερον ζητῶ ἀπὸ ὑμᾶς κύριοι βουλευταί, ὅπως ἐν ὁμοφωνίᾳ καὶ ἄνευ οὐδεμιᾶς, εἰ δυνατόν, ἐναντίας ψήφου κυρώσητε τὸ σύμφωνον τοῦτο, διαδηλοῦντες τοιουτοτρόπως πόσον ἀπόλυτος εἶναι ἡ ὁμοφροσύνη μὲ τὴν ὁποίαν ὁ πολιτικὸς κόσμος χαιρετᾷ τὴν συνομολόγησιν τοῦ συμφώνου τούτου καὶ τὴν ἐξασφάλισιν σχέσεων ἐγκαρδίου φιλίας καὶ εἰλικρινοῦς συνεργασίας μεταξὺ τῶν δύο χωρῶν. (χειροκροτήματα). Πρὶν κατέλθω τοῦ βήματος αἰσθάνομαι τὸ καθῆκον, νὰ ἐπαναλάβω ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς ὑπὸ τῆς Βουλῆς σημερινῆς κυρώσεως τοῦ συμφώνου τούτου τὴν εὐγνωμοσύνην, τὴν ὁποίαν καὶ κατὰ τὴν ἔναρξιν τῶν ἐργασιῶν τοῦ σώματος ἐξεδήλωσα πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Ἰταλικῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὴν ἐμπιστοσύνην τὴν ὁποίαν ἐπέδειξε πρὸς τὴν Ἑλλάδα, δεχθεὶς ὅπως πᾶσαι αἱ οἱουδήποτε εἴδους διαφοραί, αἱ ὁποῖαι δύνανται νὰ προκύψωσιν εἰς τὸ μέλλον μεταξὺ Ἰταλίας καὶ Ἑλλάδος, παραπέμπονται, ἐν ἀδυναμίᾳ τῆς διπλωματικῆς αὐτῶν διευθετήσεως, εἰς τὴν διαδικασίαν τῆς συμφιλιώσεως καὶ τελικῆς διαιτησίας τὴν ὁποίαν προβλέπει τὸ σύμφωνον.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι)

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ ὀργανώσεως τοῦ νοσοκομείου προσφύγων Ἀθηνῶν». (ψηφίζεται εἰς βʹ. ἀνάγνωσιν ἀναβληθείσης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου λόγῳ τῶν τροπολογιῶν). Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 17 Σεπτεμβρίου 1928 Ν.Δ. περὶ μεταθέσεως τῶν λειτουργῶν τῆς Μ. Ἐκπαιδεύσεως».

§55Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας). Ἡ κοινοβουλευτικὴ ἐπιτροπὴ ἐπρότεινε μερικὰς τροπολογίας τῶν ὁποίων τινὰς ὑποστηρίζω καὶ ἐγώ, ὅσον ἀφορᾷ τὰ 25 ἔτη κλπ. Δεύτερον προστίθεται ἓν 5ον ἐδάφιον, διὰ τοῦ ὁποίου ἐξαιροῦνται τοῦ ὑποχρεωτικοῦ μεταθετοῦ αἱ καθηγήτριαι τῆς μέσης ἐκπαιδεύσεως (χειροκροτήματα) ὑπὸ τὸν ὅρον, ὅτι ἐὰν ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις πρόκειται νὰ ἔλθουν διὰ τοῦ συμβουλίου κατὰ τὸν νόμον καθηγήτριαι εἰς τὰς Ἀθήνας ὑπηρετοῦσαι εἰς τὰς ἐπαρχίας δι’ ὡρισμένον χρόνον νὰ προτιμᾶται ἡ ἐντεῦθεν μετάθεσις τοῦ ἀγάμου. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐξαιροῦνται τῆς ὑποχρεωτικῆς μεταθέσεως.

§56Χ. ΛΑΔΑΣ. Αἱ γενόμεναι μεταθέσεις τί θὰ γίνουν;

§57Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας). Παρακαλῶ, νὰ ἐξηγηθῶ σαφῶς. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἤδη γενομένας ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ νόμου ὑποχρεωτικὰς μεταθέσεις, θέλω νὰ κάμω καὶ αὐτὴν τὴν δήλωσιν, ὅτι ἔλαβον πρόνοιαν, ἐὰν μὲν ὑπάρχωσιν θέσεις κεναὶ σήμερον, νὰ δύναται τὸ συμβούλιον καθ’ ὃ ἔχει δικαίωμα, νὰ ἐπαναφέρῃ τὰς μετατεθείσεις· ἀλλὰ καὶ κἄτι ἀκόμη παραπάνω. Κατὰ τὰς διακοπάς, διὰ νὰ μὴ ἐπέλθῃ ἀνωμαλία, ὑποχρεωτικῶς τὸ συμβούλιον θὰ προβῇ εἰς τὴν ἐπαναφοράν.

§58Ε. ΠΡΙΜΙΔΗΣ. Νὰ ἐξαιρεθοῦν ἐπίσης οἱ τῆς μέσης ἐκπαιδεύσεως οἱ ὁποῖοι ἔχουν τέκνα τὰ ὁποῖα φοιτοῦν εἰς ἀνεγνωρισμένα ᾠδεῖα.

§59ΦΩΝΑΙ. Ἄ! Ἄ!

§60Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας). Εἴπομεν Πανεπιστήμιον, Πολυτεχνεῖον, Ἐμπορικὰς Σχολάς. Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, ἔχετε ὑπ’ ὄψιν τὸ νομοσχέδιον, ὅπως ἐτροποποιήθη.

§61Θ. ΚΟΛΙΑΛΕΞΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ εἰς τὸ ἄρθρον 2, ἐπειδὴ 5 εἶναι τὸν ἀριθμόν, νὰ ἐξαιρεθοῦν καὶ αἱ ἔγγαμοι καθηγήτριαι.

§62Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας). Εἶναι γενικὸν τὸ μέτρον. Καὶ αἱ ἄγαμοι ἐξαιροῦνται.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν θὰ δώσω τὸν λόγον εἰς οὐδένα, ἐὰν δὲν καθήσητε εἰς τὰς θέσεις σας. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ συζήτησις ἔτσι. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Α. Καλαντζᾶκος.

§64Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἔχω ν’ ἀναφέρω καὶ πολλὰς περιπτώσεις διδασκάλων τοὺς ὁποίους ὁ νόμος ἐξῄρεσεν τῆς μεταθέσεως ἐξ Ἀθηνῶν. Μίαν ὅμως περίπτωσιν δὲν ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν ποσῶς, καίτοι τοιαύτη προσπάθεια τῆς Κυβερνήσεως εἰς πολλὰ ἄλλα νομοσχέδια ἐξεδηλώθη. Ἡ περίπτωσις αὕτη εἶναι τῶν ἐφέδρων, τῶν ὑπηρετησάντων ἀπὸ τοῦ 1912 μέχρι τέλους διαρκῶς εἰς τὸν πόλεμον καὶ ἐχόντων ὑπρεδεκαετῆ ὑπηρεσίαν εἰς τὰς ἐπαρχίας.

§65Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας). Ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν;

§66Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Μάλιστα.

§67Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας). Γενικῶς δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψει διότι ὅλοι ἐστρατεύθησαν. Ἀλλὰ ἐλάβομεν πρόνοιαν εἰς τὴν τροπολογίαν ὅπου λέγομεν: (ἀναγινώσκει). «Ὡς διακοπὴ τῆς ὑπηρεσίας θεωρεῖται ὁ λόγος στρατεύσεως» συνεπῶς ἐὰν αὐτοὶ ἔχουν 2 χρόνια εἰς τὴν Ἀθήναν ἐξαιροῦνται.

§68Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Ὄχι, κ. ὑπουργέ, λέγω τὴν ἄλλην περίπτωσιν, ἐξαιροῦνται τῆς ὑποχρεωτικῆς μεταθέσεως οἱ ἔχοντες 20ετῆ ὑπηρεσίαν, ἀλλὰ δὲν κάμετε ἐξαιρετικὴν μνείαν ὑπὲρ τῶν ἐφέδρων οἱ ὁποῖοι ἀπὸ τοῦ 1912 συνεχῶς ὑπηρετοῦσιν.

§69Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας). Ὅλοι εἶναι ἔφεδροι· μόνον αἱ διδασκάλισσαι δὲν εἶναι ἔφεδροι.

§70Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Νὰ μὴ μετατίθενται ἐξ Ἀθηνῶν, ἀφ’ οὗ ἔχουν συμπληρώσει καὶ 10 ἐτῶν ὑπηρεσίαν εἰς τὰς ἐπαρχίας. Τί δικαιοτέρα ταύτης περίπτωσις; Δὲν ὑπάρχει σήμερον ὑπουργεῖον, τὸ ὁποῖον νὰ μὴ ἔλαβε μέτρα προστατευτικὰ ὑπὲρ τῶν ἐφέδρων. Αὐτοὶ μόλις ἔλθουν εἰς τὰς Ἀθήνας, θὰ μετατεθοῦν.

§71Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας). Ἔλαβον πρόνοιαν διὰ τὰ ἔτη τῆς στρατεύσεως.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Κωνσταντόπουλος.

§73Ν. ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε πρόεδρε, ἐπειδὴ ἐγὼ ὑπῆρξα ὁ πρόεδρος καὶ εἰσηγητὴς τοῦ ἀρκετὰ ἀκανθώδους τούτου ζητήματος παρὰ τῇ Κοινοβουλευτικῇ ἐπιτροπῇ, παρακαλῶ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Παιδείας, ἀφοῦ τὸν εὐχαριστήσω διὰ τὴν ἀποδοχὴν τοῦ πλείστου μέρους τῶν γνωμῶν καὶ τροπολογιῶν τῆς ἐπιτροπῆς, ὅπως δεσμευθῇ εἰ δυνατὸν δι’ ἰδιαιτέρας δηλώσεως, ὑπὸ τύπον ἑρμηνείας τοῦ θεσπισθέντος, ὅτι, ὄχι μόνον κατὰ τὰς θερινὰς μεταβολὰς θὰ προτιμηθῶσιν αἱ ἐντεῦθεν δυνάμει τοῦ κυρουμένου νομοθετήματος ἀπομακρυνθεῖσαι καθηγήτριαι, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τοῦδε, διὰ πάντα τὰ δημιουργούμενα κενά, θὰ προτιμῶνται αἱ αὐταί.

§74Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας). Δέχομαι καὶ πλειοδοτῶ ἀπὸ τοῦδε.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Μαντᾶς.

§76Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἡ κοινοβουλευτικὴ ἐπιτροπὴ εἶχε προσθέσει μίαν τροπολογίαν ἡ ὁποία εἶναι δικαία, ὅτι οἱ ἐπιστρατευθέντες ὡς προστάται οἰκογενειῶν, ἀδελφοὶ θανόντων ἐν πολέμῳ δὲν μετατίθενται.

§77Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας). Δὲν εἶναι νομοσχέδιον περὶ οἰκονομικῆς συντάξεως, διὰ νὰ δεχθῶ αὐτὴν τὴν τροπολογίαν. Δὲν ὑπάρχει κανεὶς μὴ στρατευθείς.

§78Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Δὲν δημιουργεῖται κανὲν προνόμιον. Τὸ νομοσχέδιον λέγει: ἐξαιροῦνται τῆς μεταθέσεως οἱ Α, Β καὶ Γ· ἡ τροπολογία αὐτὴ εἶναι τῆς ἐπιτροπῆς, Ν’ ἀφεθῇ τὸ συμβούλιον ἐλεύθερον νὰ κρίνῃ, ὥστε ἂν ὑπάρχῃ διδάσκαλος, ὁ ὁποῖος ἔχει μητέραν τῆς ὁποίας ὁ υἱὸς ἐφονεύθη ἐν πολέμῳ καὶ ἔχει καὶ ἀνυπάνδρους ἀδελφὰς ν’ ἀφεθῇ τὸ συμβούλιον ἐλεύθερον ἂν θὰ τὸν μεταθέσῃ ἢ ὄχι. Εἶναι δικαία αὐτὴ ἡ τροπολογία ἢ ὄχι;

§79Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας). Εἶναι προσωπική.

§80Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Ὅλοι ἔχουν μητέρας καὶ ἀδελφάς.

§81Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Σεῖς ὡς ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ἔπρεπε νὰ τὴν ὑποστηρίξητε. Παρακαλῶ νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ ἐπὶ τῆς τροπολογίας καὶ νομίζω, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ δικαιοτέρα τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν θεωρεῖται δίκαιον νὰ μὴ μετατίθεται ὁ ἔχων συγγράψῃ ἓν βιβλίον καὶ μάλιστα τὴν στιγμὴν ποὺ ζητοῦμεν νὰ κρίνῃ τὸ συμβούλιον.

§82ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Εἶναι δικαία.

§83Ι. ΚΟΥΤΣΙΝΑΣ. Νομίζω ὅτι ὅταν εὑρισκόμεθα πρὸ ἑνὸς λειτουργοῦ στρατευθέντος καὶ ἀπολέσαντος τὸν ἀδελφόν του εἰς τὸν πόλεμον καὶ προστάτην οἰκογενείας νομίζω ὅτι πρέπει νὰ εἴμεθα ἐπιεικεῖς καὶ δίκαιοι ἀπέναντι αὐτοῦ καὶ νὰ τὸν συμπεριλάβωμεν εἰς τὸ μὴ ὑποχρεωτικῶς μεταθετόν.

§84Θ. ΚΟΛΙΑΛΕΞΗΣ. Εἶναι δικαία ἡ τροπολογία.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ τὴν Βουλὴν δέχεται νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον μετὰ τῆς ὑποβληθείσης τροπολογίας τοῦ κ. Μαντᾶ;

§86ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Γίνεται δεκτόν τὸ νομοσχέδιον ὡς ἐτροποποιήθη εἰς βʹ ἀνάγνωσιν, ἀναβληθείσης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου). Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τοῦ ἀγροτικοῦ νόμου». Ἐπ’ αὐτοῦ τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Γ. Βασιλειάδης.

§88Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, διὰ τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχεδίου ἐπιφέρονται μερικαὶ τροποποιήσεις εἰς τὰ ἄρθρα 120 καὶ 13) τοῦ ἀγροτικοῦ νόμου. Εἰδικῶς δὲ εἰς τὸ ἄρθρον 130 προστίθεται ὡρισμένη παράγραφος ὅσον ἀφορᾷ ὡρισμένα κτήματα ὡς πρὸς τὸν τρόπον τῆς καλλιεργείας. Εἰς τὴν Λοκρίδα ὑπάρχει ἓν κτῆμα ὀνόματι Βασιλικά. Τὸ κτῆμα τοῦτο ἀνῆκεν ἀνέκαθεν εἰς τὴν κοινότητα καὶ ἐκαλλιεργεῖτο ὑπὸ τῆς κοινότητος. Ἕνας ἰδιώτης ἠγόρασε 240 στρέμματα ἀπὸ αὐτὸ τὸ κτῆμα πρὸ ὀλίγων ἐτῶν, χρόνον δὲ μὲ τὸν χρόνον προβαίνει εἰς ἐπέκτασιν τῆς ἰδιοκτησίας αὐτοῦ, δηλαδὴ καταπατᾷ τὸ κτῆμα τὸ ὁποῖον ἀνήκει εἰς τὴν κοινότητα.

§89Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Νομίζω, ὅτι μόνον τυπικῶς μπορεῖτε νὰ ζητήσητε τὴν παρεμβολὴν τῆς τροπολογίας αὐτῆς. Καὶ τοῦτο, διότι ἂν καὶ λέγει τὸ νομοσχέδιον «τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ ἀγροτικοῦ νόμου, εἰδικώτερον» ἔπρεπε νὰ εἴπῃ τῶν σχετικῶν μὲ τὸν νόμον. Λοιπὸν εἶναι ἄσχετον ἐντελῶς πρὸς τὸ περιεχόμενον τοῦ νόμου καὶ εἰδικῶς ὅσον ἀφορᾷ τὴν τροποποίησιν τοῦ νόμου.

§90Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Ἐπιτρέψατέ μου νὰ σᾶς εἴπω τὸ ἑξῆς: Ἔλαβον τὸν λόγον μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ προλάβω αἱματηρὰς σκηνὰς αἱ ὁποῖαι θὰ συμβοῦν εἰς τὴν ἐπαρχίαν μου.

§91Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἔχει σχέσιν μὲ τὸ νομοσχέδιον;

§92Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Ἐπειδὴ ἀφορᾷ τὸν ἀγροτικὸν νόμον. Ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἐδέχετο τὴν τροπολογίαν, ὥστε τὸ κτῆμα αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἀνήκει εἰς τὴν κοινότητα, ν’ ἀπαλλοτριωθῇ ὑπὲρ τῆς κοινότητος....

§93Ι. ΚΑΝΝΑΒΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, προκειμένου περὶ κτήματος 240 στρεμμάτων ἀπαγορεύεται ἡ ἀπαλλοτρίωσις ἀπολύτως.

§94Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Εἶναι 1400 στρέμματα. Ὁ ἰδιώτης ὁ ὁποῖος ἠγόρασε τὰ 240, χρόνο μὲ τὸν χρόνο καταλαμβάνει τὴν ἔκτασιν.

§95Ι. ΚΑΝΝΑΒΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Τοῦτο δὲν εἶναι ζήτημα ἀφορῶν τὸν ἀγροτικὸν νόμον. Ἐὰν καταλαμβάνῃ Ἐθνικὰς γαίας, ὑπάρχει τρόπος διώξεως.

§96Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Δὲν εἶναι σχετικὸν πρὸς τὸν ἀγροτικὸν νόμον. Εἶναι σχέσις ἰδιώνυμος.

§97Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Ἐὰν ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας μοῦ δίδει τὴν ὑπόσχεσιν ὅτι θὰ τὸ ἀπαλλοτριώσῃ, δὲν θὰ σᾶς ἀπασχολήσω.

§98Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Δὲν μπορεῖτε νὰ τὸ κάμετε αὐτό. Νὰ πᾶτε εἰς τὸ ὑπουργεῖον καὶ νὰ καθήσητε μὲ τὴν ἡσυχίαν σας νὰ ἐξετάσητε τὸ ζήτημα.

§99Ε. ΖΟΥΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐν σχέσει μὲ τὴν τροπολογίαν τῆς ἐπιτροπῆς, διὰ τῆς ὁποίας προτείνεται ἡ παροχὴ προνομιακῶς κλήρου γεωργικοῦ πλήρους εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας τοὺς παθόντας ἐν πολέμῳ ἀπὸ τῶν Βαλκανικῶν πολέμων καὶ ἐντεῦθεν.....

§100Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Ἔχετε ὑπ’ ὄψει, ὅτι δὲν ἔχει ἀναδρομικότητα;

§101Ε. ΖΟΥΚΑΣ. Δὲν θέλω νὰ τονίσω, κ. ὑπουργέ, τὸ ἀντισυνταγματικὸν τῆς διατάξεως ταύτης, καθόσον ἔχομεν σχέδιον νόμου κανονίζον καὶ διαρρυθμίζον τὰ περὶ Μπασιαίνης. Δηλαδὴ εἰδικὴν διάταξιν τοῦ ἀγροτικοῦ νόμου, ἂν καὶ δύναταί τις νὰ ὑποστηρίξῃ τὴν ἀντισυνταγματικότητα τῆς διατάξεως, διὰ τῆς ὁποίας ἀποδίδονται προνόμια εἰς ὡρισμένους ἰδιοκτήτας παθόντας, ὡς λέγει ἡ τροπολογία, ἐν πολέμῳ.

§102Ι. ΚΑΝΝΑΒΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς ἔκαμα διόρθωσιν, διότι ἡ ἐπιτροπὴ τὸ διετύπωσε κατὰ ἕνα τρόπον ἀνώμαλον.

§103Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Ἀντὶ νὰ εἴπῃ συνιδιοκτήτας εἶπεν ἰδιοκτήτας.

§104Ι. ΚΑΝΝΑΒΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Ἐὰν ὑπάρχουν παθόντες συνιδιοκτῆται καὶ κατέστησαν ἀπολύτως ἀνίκανοι, λαμβάνουν ὡς ἀμοιβὴν ἕνα κλῆρον παραπάνω. Δηλαδὴ ἐκτὸς τοῦ Συνταγματικοῦ δικαιώματος, τὸ ὁποῖον ἔχει διὰ τὰ 300 στρέμματα ὁ παθὼν κατὰ τὸν πόλεμον συνιδιοκτήτης, δικαιοῦται νὰ κρατήσῃ ἕνα πλήρη γεωργικὸν κλῆρον. Ἀλλὰ ἀναδρομικὴν δύναμιν δὲν ἔχει.

§105Ε. ΖΟΥΚΑΣ. Ἐπὶ πλέον τῶν 300 στρεμμάτων;

§106Ι. ΚΑΝΝΑΒΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). 300 στρέμματα θὰ πάρουν ὅλοι μαζὶ οἱ συνιδιοκτῆται, ἀλλ’ οἱ παθόντες δύνανται νὰ πάρουν ἕνα κλῆρον γεωργικόν.

§107Ε. ΖΟΥΚΑΣ. Θὰ παρακαλέσω νὰ γίνῃ ἡ ἑξῆς δήλωσις, ἡ ὁποία νὰ διατυπωθῇ εἰς τὰ ἐπίσημα πρακτικά, ὅτι δὲν ἔχει ἀναδρομικὴν δύναμιν.

§108Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Τὸ «ἰδιοκτῆται», νὰ γίνῃ «συνιδιοκτῆται».

§109Ε. ΖΟΥΚΑΣ. Καὶ νὰ τεθῇ, ὅτι δὲν ἔχει ἀναδρομικὴν δύναμιν, διότι θὰ ἔχωμεν τελείαν ἀναστάτωσιν τοῦ ἀγροτικοῦ νόμου. Θεωρῶ σκοπιμώτατον ἀπὸ πάσης ἀπόψεως νὰ τεθῇ διάταξις ρητή, ὅτι ἡ διάταξις αὕτη θὰ ἰσχύῃ εἰς τὸ μέλλον, καὶ ὅτι δὲν ἔχει ἀναδρομικὴν δύναμιν.

§110Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Δὲν μποροῦμε νὰ βάλωμεν εἰς ἕνα νόμον ποὺ κάμνομεν, ὅτι δὲν ἔχει ἀναδρομικὴν δύναμιν καὶ ὅτι ἰσχύει διὰ τὸ μέλλον. Ἄλλως δὲν σοβαρευόμεθα. Ἐκτὸς ἐὰν ἰσχυρίζεσθε, ὅτι ἡ διάταξις εἶναι τόσον ἀσαφής, ὥστε ἀποτελεῖ ἑρμηνευτικὸν νόμον. Ἐὰν δὲν λέγῃ, ὅτι εἶναι ἑρμηνευτικὸς νόμος, τότε δὲν μπορεῖ νὰ ἔχῃ ἀναδρομικὴν δύναμιν.

§111Ε. ΖΟΥΚΑΣ. Λέγει, ὅτι προστίθεται ὡς ἄρθρον 4ον τὸ ἑξῆς: (ἀναγινώσκει).

§112Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Καλλίτερα νὰ βάλωμεν ἄρθρον 5ον καὶ νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 4ου ἐφαρμόζεται ἐπὶ μόνον τῶν ὑπὸ τὸ Κράτος τοῦ παρόντος νόμου γινομένων ἀπαλλοτριώσεων.

§113Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Μάλιστα. Ἄς γίνῃ ἔτσι.

§114Ι. ΚΑΝΝΑΒΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Ἐκεῖ ὅπου λέγει: «Εὐρωπαϊκοῦ πολέμου», νὰ γραφῇ ἁπλῶς «μέχρι τέλους τοῦ πολέμου».

§115Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Εἶναι καὶ ἡ τροπολογία τῆς καλλιεργείας δι’ ἐργατῶν.

§116Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἡ ἀνάγκη τῆς τροπολογίας τῶν εἰδικῶν αὐτῶν διατάξεων τῶν ἄρθρων 120 καὶ 121 προῆλθεν ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι εἰς πολλὰς γενομένας ἀπαλλοτριώσεις πρὸ μηνῶν ἐξεδίωξαν ἀνθρώπους ἐκ τῶν κτημάτων εὑρισκομένους ἐκεῖ πρὸ 50 καὶ 100 ἐτῶν. Τὶ εἶναι αὐτὴ ἡ μπάσταινα; Εἶναι ἐμπράγματον δικαίωμα τοῦ ἀγρότου κατὰ τὸ ὁποῖον ὁ μπαστινοῦχος, ὁ κληρονομικὸς νομεύς, ὅπως τὸν λέγει ὁ νόμος, ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ καλλιεργῇ, νὰ δίδῃ ὡς προῖκα, νὰ τὴν δωρῇ, νὰ τὴν πωλῇ, νὰ τὴν ἐνοικιάζῃ καὶ νὰ τὴν καλλιεργῇ ὁ ἴδιος δι’ ἐργατῶν. Ἀπέθανεν εἷς γεωργὸς καὶ ἄφησε τὴν περιουσίαν του εἰς τὰ παιδιά του. Τὸ ἕνα εἶναι καλλιεργητής, τὸ ἄλλο διδάσκαλος· ἐξακολουθεῖ νὰ ἔχῃ τὴν μπάσταινάν του.

§117Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἂν αὐτὸ εἶναι τὸ περιεχόμενον τῆς μπάσταινας, καὶ εἰμπορεῖ νὰ τὸ κληροδοτῇ, νὰ τὸ μεταβιβάζῃ καὶ νὰ τὸ καλλιεργῇ δι’ ἐργατῶν, διατὶ νὰ τὸ περιορίζωμεν; Φαίνεται ὅτι ὁ νόμος τοῦ 1924 ἦλθε καὶ περιώρισεν ἓν δικαίωμα ὑφιστάμενον.

§118Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Ἐπειδὴ εἰς τὴν Ἤπειρον ὑπάρχει στενότης γῆς καὶ χωρὶς νὰ γνωρίζῃ ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ τὴν ἔκτασιν τοῦ δικαιώματος τῆς μπάσταινας, ἡ ὁποία ταυτίζεται περίπου μὲ τὸ δικαίωμα τῆς ἐμφυτεύσεως, εἶπεν, ὅτι εἰμπορεῖ νὰ περιορίσῃ τὴν μπάσταιναν. Κατόπιν ἀπεδείχθη, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ περιορισθῇ, διότι εἶναι δικαίωμα κληρονομητόν, μεταβιβάσιμον, ὑποθηκεύσιμον. Ἐν τούτοις ἡ ἐπιτροπὴ ἐδέχθη, εἰσηγουμένου τοῦ ὁμιλοῦντος, νὰ μὴ δώσωμεν εἰς τοὺς μπαστινούχους νὰ ἔχουν 300 στρέμματα, ἀλλὰ διὰ νὰ ἱκανοποιήσωμεν τοὺς ἀκτήμονας περιωρίσαμεν τὰ στρέμματα τῶν μπαστινούχων εἰς 100.

§119Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Διὰ νὰ γνωρίζωμεν τὶ νὰ κάμωμεν, νὰ γίνῃ μία ἐπιτροπή.

§120Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Δὲν εἶναι αὐτὸ τὸ ὁποῖον χρησιμεύει ποὺ λέγετε...

§121Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ὅταν καλλιεργοῦν τὰ μέλη τῆς οἰκογενείας...

§122Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Εἴμεθα σύμφωνοι. Ὅταν καλλιεργοῦν οἱ ἴδιοι δὲν ὑπάρχει λόγος. Νὰ γίνῃ «ἢ καὶ δι’ ἐργατῶν» καὶ δὲν θὰ ὑπάρχῃ καμμία ἀμφιβολία.

§123Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Διὰ μελῶν τῆς οἰκογενείας ἀποκλειστικῶς ἢ καὶ διὰ τοιούτων καὶ ἐργατῶν. Θέλετε αὐτὴν τὴν τροπολογίαν, ὅτι «διὰ μελῶν τῆς οἰκογενείας του ἀποκλειστικῶς ἢ διὰ τοιούτων καὶ ἐργατῶν συγχρόνως».

§124Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Εἰς τὴν τρίτην παράγραφον τοῦ ἄρθρου 1...

§125Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Αὐτὴ δὲν χρειάζεται κατόπιν τῆς τροποποιήσεως ἡ ὁποία ἐγένετο.

§126Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἄς διαγραφῇ τότε αὕτη, κ. ὑπουργέ. Εἰς τὴν 4ην παράγραφον τὰ 40 νὰ γίνουν 50.

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐπεραιώθη. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, ὡς ἐτροπολογήθη, παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι)

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Ψηφίζεται εἰς βʹ ἀνάγνωσιν ἀναβληθείσης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου λόγῳ τῶν τροπολογιῶν). Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προσθήκης ἑνὸς λεπτοῦ παρὰ τῆς ἐν Ἀθήναις κεντρικῆς ἐπιτροπῆς διατιμήσεως τῶν ἀλεύρων εἰς τὰ παρ’ αὐτῆς κανονιζόμενα ἀλεστικὰ ἔξοδα ἐφ’ ἑκάστης ὀκᾶς ἀλευθομένου σίτου καὶ ἑνὸς λεπτοῦ παρὰ ταύτης καὶ τῶν κατὰ τόπους πρωτοδικειακῶν ἐπιτροπῶν διατιμήσεως ἄρτου κλπ.». (Ψηφίζεται εἰς βʹ ἀνάγνωσιν ἀναβληθείσης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου λόγῳ τῶν τροπολογιῶν). Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἄρσεως ἀπαγορεύσεως ἀπαλλοτριώσεως ἐπὶ τῶν Μοναστηριακῶν καὶ Ἐκκλησιαστικῶν κτημάτων». Ἐπ’ αὐτοῦ τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Λ. Κουτσοπέταλος.

§129Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Μίαν τροπολογίαν θὰ ἤθελα νὰ ὑποστηρίξω, κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως. Διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου ἐπιτρέπεται εἰς τὸν ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, μετ’ ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, νὰ ἐξαιρῇ τῆς ἰσχυούσης ἀπαγορεύσεως ἀπαλλοτριώσεως ὡρισμένα μοναστηριακὰ καὶ ἐκκλησιαστικὰ κτήματα. Εἶναι γνωστόν, ὅτι διὰ τὴν λύσιν τοῦ ζητήματος τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν ἐκλήθη καὶ τὸ Κράτος καὶ τὰ νομικὰ πρόσωπα καὶ οἱ ἰδιῶται νὰ συνεισφέρωσι τὰ κτήματά των καὶ εἰς τιμὴν μάλιστα πολὺ ἐξευτελιστικήν. Δὲν εἶμαι ἐγὼ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος δὲν θὰ ἀναγνωρίσω, ὅτι προκειμένου περὶ τῆς ἐκκλησίας, ἡ ὁποία εἶναι γνωστόν, ὅτι δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ διατηρήσῃ τοὺς λειτουργοὺς αὐτῆς διὰ τῆς περιουσίας της, καὶ ἐφ’ ὅσον τὸ Κράτος δὲν ἔχει εἰσέτι ἀποφασίσῃ νὰ ἔλθῃ ἀρωγὸν εἰς τὰς ἀνάγκας αὐτῆς, δὲν εἶμαι ἐγώ, λέγω, ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος δὲν θὰ ἀνεγνώριζον, ὅτι ἡ περιουσία τῆς ἐκκλησίας ὤφειλε, τοὐλάχιστον ἐπὶ τοῦ παρόντος, νὰ διατηρηθῇ ἄθικτος, ἀλλὰ καὶ οὐδεὶς βεβαίως πρέπει ν’ ἀρνηθῇ, ὅτι ὀφείλει ἡ ἐκκλησία, ἐφ’ ὅσον δὲν πρόκειται νὰ μειωθῇ ἡ περιουσία αὐτῆς, ἤτοι ἐφ’ ὅσον πρόκειται τὰ τυχὸν ἀπαλλοτριούμενα κτήματα νὰ πληρωθῶσιν εἰς τὴν ἀξίαν τὴν ὁποίαν σήμερον ἔχουσιν, θὰ πρέπῃ καὶ αὐτὴ νὰ συνεισφέρῃ εἰς τὴν λύσιν τοῦ κοινωνικοῦ ζητήματος. Διὰ τοῦτο δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ὀρθὸς ὁ περιορισμὸς ὁ διὰ τοῦ νομοσχεδίου καθιερούμενος, ὅτι ἡ ἀπόφασις τοῦ ὑπουργοῦ περὶ ἀπαλλοτριώσεως ὡρισμένων κτημάτων πρέπει νὰ ἐκδοθῇ ἐφ’ ἅπαξ καὶ μόνον. Γνωρίζω, ὅτι πρόκειται περὶ ὡρισμένων κτημάτων καὶ ὡρισμένων περιπτώσεων, καὶ δι’ αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις ἐθεώρησεν ὡς ἐπιβαλλομένην τὴν ἀπαλλοτρίωσιν ἐκ τῶν πραγμάτων. Ἴσως ὅμως εἰς γνῶσιν τῆς Κυβερνήσεως δὲν περιῆλθον ἀκόμη καὶ ἄλλαι περιπτώσεις ὅμοιαι.

§130Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἐὰν μᾶς περιέλθουν, θὰ σᾶς ζητήσωμεν τὴν ἄδειαν.

§131Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Ἑπομένως δέν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ τεθῇ ὁ περιορισμὸς τῆς ἐφ’ ἅπαξ ἐκδόσεως ἀποφάσεως ἀπὸ μέρους τοῦ ὑπουργοῦ. Νομίζω, ὅτι ἡ ἐγγύησις, ἡ ὁποία διὰ τοῦ νομοσχεδίου λαμβάνεται, ὅτι ἡ ἀπόφασις δὲν δύναται νὰ ἐκδοθῇ παρὰ μόνον κατόπιν ἐγκρίσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, τὸ ὁποῖον εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐκτιμήσῃ ἑκάστοτε τὰς ἀνάγκας ἀπαλλοτριώσεως ἑκάστου κτήματος, ἡ ἐγγύησις δὲ αὐτὴ νομίζω, ὅτι εἶναι ἀρκετή. Νομίζω λοιπόν, ὅτι ὁ περιορισμὸς αὐτὸς δὲν μπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ δεδομένου ὄντος, ὅτι ὑπάρχει καὶ ἕτερον ἄρθρον ἐν τῷ νόμῳ κατὰ τὸ ὁποῖον τὰ ἐκκλησιαστικὰ κτήματα, ἀπαλλοτριούμενα, ἀποζημιοῦνται διὰ τῆς σημερινῆς των ἀξίας. Συνεπῶς ἡ ἐκκλησία δὲν ἔχει νὰ χάσῃ τίποτε ἀπολύτως, ἐφ’ ὅσον καὶ τὸ τίμημα πρόκειται νὰ τὸ ἔχῃ εἰς ὁμολογίας, αἱ ὁποῖαι θὰ λαμβάνουν τὸν ἀνάλογον τόκον. Λοιπὸν ν’ ἀρθῇ ὁ περιορισμός, ἐφ’ ὅσον ἡ ἀπόφασις περὶ ἀπαλλοτριώσεως ἐκκλησιαστικῶν κτημάτων θὰ ἐκδίδεται πάντοτε τῇ ἐγκρίσει τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, τὸ ὁποῖον ἑκάστοτε θὰ κρίνῃ κατὰ πόσον εἶναι ἀναγκαία ἡ ἀπαλλοτρίωσις. Αὐτὴν τὴν παρατήρησιν εἶχον νὰ κάμω.

§132Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Δυστυχῶς θὰ ματαιωθῇ. Ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι ἕτοιμη νὰ συζητήσῃ ἐν τῇ εὐρύτητι αὐτοῦ. Ἡ Κυβέρνησις εὑρέθη ἐνώπιον μιᾶς ἀνάγκης ἐπειγούσης ἀπαλλοτριώσεως δύο κτημάτων, τοῦ ἑνὸς εἰς τὴν Θεσσαλονίκην καὶ τοῦ ἄλλου εἰς τὴν πεδιάδα τῆς Κρήτης. Δι’ αὐτὰ τὰ δύο συζητοῦμεν. Διὰ τὰ ἄλλα δὲν ἕπεται ὅτι δὲν θὰ δεχθῶμεν τὴν ἰδικήν σας ἀντίληψιν, τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον συζητεῖται μετὰ τῆς ἐκκλησίας καὶ μετὰ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τὸ ζήτημα τῆς ἐκποιήσεως τῆς περιουσίας τῆς ἐκκλησίας, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἤδη ἡ ἐκκλησία ἐδέχθη, δεδομένου ὅτι ἡ ἀκίνητος αὐτῆς περιουσία δὲν ἀποδίδῃ εἰς τὴν ἐκκλησίαν ἀνάλογα εἰσοδήματα, ὅσα θ’ ἀπέδιδε τὸ τίμημα τὸ ὁποῖον θὰ ἐλάμβανεν ἐκ τῆς ἐκποιήσεως. Εἶναι ἄλλο ζήτημα, τὸ ὁποῖον θὰ τὸ λύσωμεν ἐν συνεννοήσει μετὰ τῆς ἐκκλησίας καὶ τῆς Τραπέζης. Ἑπομένως δὲν δυνάμεθα εἰς ἓν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον χαρακτηρίζεται ὡς ὑπηρεσιακὸν καὶ ψηφίζεται εἰς μόνην ἀνάγνωσιν, νὰ περιλάβωμεν ἄλλο τι. Παρακαλῶ ν’ ἀρκεσθῆτε εἰς αὐτὰ καὶ τὰ ἄλλα θὰ τ’ ἀφήσετε, ὅταν θὰ κανονίσωμεν τὸ ζήτημα.

§133Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Εἶναι μία περίπτωσις κτημάτων διαλελυμένων μονῶν, τὰ ὁποῖα ἔχουσι περιέλθει εἰς τὴν Ἀεροπορικὴν Ἄμυναν.

§134Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Εἶναι ἄλλο ζήτημα αὐτό. Δὲν ἐλύθη γενικῶς τὸ ζήτημα, τὶ θὰ γίνωσι τὰ μοναστηριακὰ κτήματα.

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Τζερμιᾶς.

§136Ν. ΤΖΕΡΜΙΑΣ. Ἀνέρχομαι, κ. συνάδελφοι, εἰς τὸ βῆμα, διὰ νὰ ἐκφράσω τὴν εὐγνωμοσύνην τῶν ἐνδιαφερομένων, οἱ ὁποῖοι εἶχον δημιουργήσῃ ζήτημα δημοσίας τάξεως, διότι ὅπως ὀρθῶς ἐτόνισεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, εἶχεν ἐγερθῇ ζήτημα δημοσίας τάξεως διὰ τὸ μετόχιον... τοῦ ὁποίου καλλιεργηταὶ ἦσαν χωριανοὶ ἀπὸ τοὺς ὁποίους ἀφῄρεσεν τὸ κράτος ἐκτάσεις χιλιάδων στρεμμάτων διὰ νὰ τὰς χρησιμοποιήσῃ διὰ τοὺς ἀστικοὺς συνοικισμούς, διότι ἦσαν ἔξωθεν τῆς πόλεως. Τὸ νομοσχέδιον ὅμως ὅπως κατατίθεται καὶ διατυποῦται, κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, καὶ κ. Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, δὲν λύει δυστυχῶς ὁλόκληρον τὸ ζήτημα, διότι ὑφίσταται ἡ περίπτωσις τῶν 450 στρεμμάτων. Λέγει μὲν τὸ Σύνταγμα, ὅτι ἐξαιροῦνται τὰ καλλιεργούμενα διακόσια στρέμματα καὶ οὐχὶ 450. Ἔχουν λάβει ἤδη χώραν ἀπαλλοτριώσεις, διότι ἔγινε πώλησις τῶν 450 στρεμμάτων. Κατὰ συνέπειαν, ὅπως διατυποῦται ἐν τῷ νόμῳ, δὲν εἶναι σήμερον κύριος ἡ μονὴ καὶ συνεπῶς δὲν ἐγένετο εἰς βάρος της ἡ ἀπαλλοτρίωσις. Κύριος εἶναι ἡ ἑταιρεία τῶν ἱπποδρομιῶν, ἡ ὁποία ἐπῆρε τὰ 450 στρέμματα, καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν δύναται ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ νόμου αὐτοῦ νὰ ἐνεργήσῃ ἀπαλλοτρίωσιν. Ἡμεῖς προτείνομεν μίαν τροποποίησιν.

§137Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Ἀντίκειται τοῦτο εἰς τὸ Σύνταγμα.

§138Ν. ΤΖΕΡΜΙΑΣ. Δὲν ἀντίκειται εἰς τὸ σύνταγμα, κ. συνάδελφε, διότι αὐτὰ τὰ στρέμματα δὲν καλλιεργοῦνται, ἐνῷ ὁ νόμος λέγει τὰ ὁπωσδήποτε καλλιεργούμενα, ἐνῷ αὐτὰ δὲν καλλιεργοῦνται καθόλου. Νομίζω, ὅτι διὰ τῆς τροπολογίας αὐτῆς τὴν ὁποίαν ὑποβάλλω λύεται τὸ ζήτημα. Αὐτὰ δὲν τὰ καλλιεργοῦν, τὰ ἐπεῖραν δ’ ἄλλην ἐπιχείρησιν. Τὸ Σύνταγμα λέγει «ἐξαιροῦνται τῆς κατὰ τὸ παρὸν ἄρθρον κτλ.»

§139Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργὸς). Ἐὰν οὕτω ἔχει τὸ Σύνταγμα, ἔχει καλῶς. Τὸ νομοσχέδιον προβλέπει δυστυχῶς διὰ τὴν ἐκποίησιν μοναστηριακῶν κτημάτων. Μποροῦμεν, νομίζω, διὰ τῶν κειμένων νόμων ν’ ἀπαλλοτριώσωμεν καὶ αὐτά, διότι δὲν χρειάζεται νόμος.

§140Ν. ΤΖΕΡΜΙΑΣ. Τὸ ἄρθρον 19 τοῦ Συντάγματος δὲν ἐμποδίζει τὴν ἀπαλλοτρίωσιν. Πληρώνομεν καὶ ἀποζημιώνομεν διὰ μετρητῶν.

§141Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργὸς). Ὁ κείμενος νόμος ἐπιτρέπει διὰ δημοσίαν ἀνάγκην τὴν ἀπαλλοτρίωσιν παντὸς κτήματος, ἐκτὸς ἂν συντρέχουν ὡρισμένοι λόγοι. Λοιπὸν δὲν ἔχομεν ἀνάγκην νὰ περιλάβωμεν εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ διάταξιν, διότι τὸ νομοσχέδιον ὁμιλεῖ περὶ μοναστηριακῶν κτημάτων. Ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ κειμένου νόμου διὰ δημοσίαν ἀνάγκην, προσηκόντως βεβαιουμένην, ἠμποροῦμεν νὰ προβῶμεν εἰς τὴν ἀπαλλοτρίωσιν. Καὶ σᾶς πληροφορῶ, ὅτι θὰ προβῶμεν εἰς τὴν ἀπαλλοτρίωσιν τότε μόνον, ὅταν θὰ πληρώσουν τὰ κτήματα εἰς τὴν σημερινήν των ἀξίαν καὶ διὰ χρημάτων μετρητῶν. Εἰς αὐτὸ ὅμως μποροῦμεν τοὺς ἐνδιαφερομένους νὰ τοὺς βοηθήσωμεν, ὥστε νὰ πάρουν ἓν μικρὸν δάνειον, ἐὰν δὲν ἔχωσιν τὰ χρήματα, ἵνα τὰ πληρώσουν.

§142Ν. ΤΖΕΡΜΙΑΣ. Μετὰ τὰς δηλώσεις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, τὸ ζήτημα διὰ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν τῶν 450 στρεμμάτων τὸ θεωροῦμεν ὁριστικῶς λελυμένον.

§143Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργὸς). Τὸ κάμνομεν αὐτὸ, ἵνα μὴ ζημιώσωμεν κανένα. Ἐφ’ ὅσον δέχονται νὰ πληρώσουν θὰ τοὺς τὰ δώσωμεν.

§144ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι)

§145ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως παρὰ τῷ κ. Προέδρῳ τῆς Κυβερνήσεως θέσεως ἐπιθεωρητοῦ τῶν ἐθνικῶν, θρησκευτικῶν ἢ γλωσσικῶν μειοψηφιῶν». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 3798 περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Ν)βρίου 1927 Ν.Δ. περὶ συστάσεως εἰδικοῦ ταμείου κατασκευῆς ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων τοῦ ποταμοῦ Ἕβρου». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Ψήφισις συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ θεραπευτηρίου ἐν τῇ νήσῳ Λέσβου». (ψηφίζεται τὸ σύνολον) Βʹ. συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως ταμείου ἀλληλοβοηθείας ὁπλιτῶν Χωροφυλακῆς». Ἐπ’ αὐτοῦ τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ε. Τριποδάκης.

§146Ε. ΤΡΙΠΟΔΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, καθὼς εἶχον ὑποσχεθῆ εἰς τὸν ἀξιότιμον καὶ ἀγαπητὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, μετέβην καὶ ἐπῆρα ὅλα τὰ στοιχεῖα διὰ νὰ πείσω καὶ τὸν κ. ὑπουργὸν καὶ τοὺς κυρίους συναδέλφους, ὅτι τὸ Μετοχικὸν Ταμεῖον ἔχει δίκαιον. Τὸ Μετοχικὸν Ταμεῖον, κ. ὑπουργέ, πληρώνει συμφώνως πρὸς μίαν ὀνομαστικὴν κατάστασιν, τὴν ὁποίαν ἔχω ἐδῶ, 3.600.000 τὸ ἔτος, δηλαδὴ ἔχει μερισματούχους 893 ὁπλίτας, ἔχει 204 οἰκογενείας ὁπλιτῶν χωροφυλάκων μερισματούχων ἀντ’ αὐτῶν δὲ πέρνει περὶ τὰ 2 ἑκατομμύρια ἀπὸ τὰς κρατήσεις τὰς διαφόρους, τὰς ὁποίας ὑφίστανται οἱ ὁπλῖται τῆς Χωροφυλακῆς οἱ ἐν ὑπηρεσίᾳ. Παρακαλῶ ἑπομένως κατόπιν αὐτῶν, τὰ ὁποῖα δὲν ὑποθέτω, ὅτι δύνανται νὰ ἀμφισβητηθοῦν, νὰ ἐξαλειφθοῦν αἱ §§ 6, 7 καὶ 8 ἢ ἂν δὲν θέλετε τοῦτο, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ ἀπαλλάξητε τὸ Μετοχικὸν Ταμεῖον τῶν μερισματούχων καὶ νὰ πάρετε τὰς κρατήσεις τὰς ὁποίας μᾶς δίδετε, διότι πέρνετε 3.600.000 καὶ μᾶς δίδετε μόνον 2 ἑκατομμύρια. Θὰ σᾶς παρακαλέσω θερμῶς πρὸς τοῦτο, διότι πρέπει νὰ παύσουν αἱ ἀφαιμάξεις τοῦ Μετοχικοῦ Ταμείου. Ἤδη ἡ Βουλὴ ἔκαμε μερισματούχους ἀξιωματικοὺς τῶν ὁποίων ἡ ὑπηρεσία μετρᾶται εἰς τὰ δάκτυλα τῆς μιᾶς χειρός. Ἔρχεται ἄλλο διάταγμα διὰ νὰ ἀγοράσῃ τὸ Μετοχικὸν Ταμεῖον μετοχὰς Κυρκίνη, διὰ νὰ ὑποστῇ ἄλλην ζημίαν. Εἶναι τόσαι αἱ ἀφαιμάξεις καὶ θὰ καταλήξῃ νὰ στερηθοῦν αἱ χῆραι καὶ τὰ ὀρφανὰ καὶ οἱ ἀξιωματικοί, τῶν ὁποίων ἡ οἰκονομικὴ θέσις εἶναι οἰκτροτάτη. Θὰ σᾶς παρακαλέσω ἢ νὰ διαγράψητε αὐτὰς τὰς παραγράφους ἢ νὰ ἀπαλλάξητε τὸ Μετοχικὸν Ταμεῖον αὐτῶν τῶν μερισματούχων καὶ τότε νὰ πάρετε ὅλας τὰς κρατήσεις.

§147Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἡ § 6 δὲν ἀφορᾷ τὸ Μετοχικὸν Ταμεῖον, ἀλλὰ τὸ Δημόσιον. Τὸ Μετοχικὸν Ταμεῖον ἀποβλέπει ἡ § 7 καὶ ἡ § 8. Θὰ σᾶς κάμω δεκτὴν τὴν παρατήρησίν σας ἐν μέρει καὶ δέχομαι νὰ ἀπαληφθῇ ὁ ὀγδόη.

§148Ε. ΤΡΙΠΟΔΑΚΗΣ. Καὶ ἡ ἑβδόμη.

§149Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ, διότι πλέον δικαιολογημένη διάταξις δὲν ὑπάρχει. Ἡ Ἰταλικὴ ἀποστολή, ὅταν ἦλθεν, ἐπεδίωξε νὰ κάμῃ ἓν ταμεῖον διὰ νὰ δώσῃ ἀμοιβὰς καὶ βραβεῖα εἰς τοὺς ὁπλίτας τῆς Χωροφυλακῆς. Αὐτὸ τὸ ταμεῖον ἀπετελέσθη ἀπὸ τὴν πρόσοδον ἐκείνην, δηλαδὴ ἀπὸ τὸ τρίτον τῶν φυλακιστικῶν. Παρομοία συνεισφορὰ δὲν ὑπάρχει εἰς κανὲν ἄλλο σῶμα, ἐξ ἐκείνων τὰ ὁποῖα μετέχουν τοῦ Μετοχικοῦ Ταμείου.

§150Ε. ΤΡΙΠΟΔΑΚΗΣ. Δὲν συμμετέχουν τῶν ἄλλων σωμάτων παρὰ τῆς Χωροφυλακῆς.

§151Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Εἶπον, ὅτι εἰσφορὰ φυλακιστικῶν δὲν ὑπάρχει. Ἔγινεν αὐτό, ἀλλὰ κάποιος ἐπιτήδειος μὲ τὴν ἀπειρίαν τῶν διαταγμάτων ἐπῆρεν αὐτὸ τὸ ποσὸν καὶ τὸ ἔβαλεν εἰς τὸ Μετοχικὸν Ταμεῖον. Ἀδικώτερον πρᾶγμα δὲν ὑπάρχει, διότι οὐδέποτε ἡ Χωροφυλακὴ ἔδωσεν αὐτὸ εἰς τὸ Μετοχικὸν Ταμεῖον, οὔτε ἄλλο σῶμα πληρώνει ἀνάλογον εἰσφοράν, τόσῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον τὰ φυλακιστικὰ φθάνουν εἰς τὸ τρίτον τοῦ μισθοῦ, ὁ δὲ μισθὸς τῶν χωροφυλάκων εἶναι μεγάλος. Δέχομαι ὅμως νὰ διαγραφῇ ἡ § 8 τόσῳ μᾶλλον ὅσῳ, ὅπως εἶναι ὁ κανονισμὸς ὁ ἰσχύων, ὁ ἀριθμὸς τῶν μερισματούχων θὰ ἐλαττοῦται καθημερινῶς, διότι εἰς ἡλικίαν 42 ἐτῶν φεύγουν καὶ δὲν προφθάνουν νὰ συμπληρώσουν τὰ 25 χρόνια καὶ δι’ αὐτὸ κάμνομεν τὸ Ταμεῖον Ἀλληλοβοηθείας, διὰ νὰ δώσωμεν ἓν ποσὸν χρηματικόν. Ὥστε δέχομαι νὰ διαγραφῇ ἡ § 8 καὶ ὄχι ἡ 7.

§152Ε. ΤΡΙΠΟΔΑΚΗΣ. Ὅταν ἐξέλθῃ ἐκ τῆς Χωροφυλακῆς ὡς ἀνίκανος μετὰ 10 χρόνια γίνεται συνταξιοῦχος.

§153Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Πρόκειται περὶ τῶν ἀσθενῶν μόνον καὶ δι’ αὐτοὺς πληρώνει τὸ σῶμα ὁλόκληρον τὸ 1%. Ἀλλ’ αὐτοὶ ἀποτελοῦσι τὸν μικρότερον ἀριθμόν.

§154Ε. ΤΡΙΠΟΔΑΚΗΣ. Ἔχω ὀνοματικὸν κατάλογον.

§155Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Εἶναι ἐκ δύο πηγῶν. Ἡ μία πηγὴ εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι συνεπλήρωσαν τὰ 25 ἔτη τῆς ὑπηρεσίας, οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ ὑπάρξουν ἐπὶ τῇ βάσει τῶν κειμένων νόμων, καὶ μένει ἡ ἄλλη πηγὴ τῶν ἀσθενῶν διὰ τοὺς ὁποίους πληρώνει τὸ σῶμα 1%, τὸ ὁποῖον ἀπεπειράθημεν νὰ κάμωμεν ½%.

§156Ε. ΤΡΙΠΟΔΑΚΗΣ. Πέρνουν 3.600.000 καὶ πληρώνουν 2.000.000.

§157Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Μήπως καὶ ἄλλα Σώματα δὲν πέρνουν περισσότερα ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα δίδουν; Ἔχει μίαν περιουσίαν τὸ Μετοχικὸν Ταμεῖον διὰ νὰ ἐπαρκέσῃ.

§158ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ, παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι)

§159ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (ψηφίζεται εἰς βʹ ἀνάγνωσιν ἀναβληθείσης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου).

§160ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ προστασίας περιουσιακῶν τινων δικαίων». Ἐπ’ αὐτοῦ τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ν. Ἀβραάμ.

§161Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Πρόκειται, κ. βουλευταί, περὶ ἑνὸς ἐξαιρετικοῦ νομοθετήματος, διὰ τοῦ ὁποίου λαμβάνεται εἰδικὴ πρόνοια πρὸς προστασίαν τῆς ἀκινήτου ἰδιοκτησίας εἰς τὴν ὕπαιθρον. Εἰς τὸ νέον σχέδιον τοῦ ποινικοῦ μας κώδικος τίθεται μία διάταξις, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ βιαία καὶ αὐτογνώμων κατάληψις ἀκινήτου κτήματος ἀποτελεῖ ἀδίκημα παρεμφερὲς πρὸς τὸ ἀδίκημα τῆς ἐκβιάσεως καὶ τῆς λῃστείας. Εἶναι γνωστόν, ὅτι μέχρι τοῦδε ἐτιμωρεῖτο ποινικῶς ἡ πρᾶξις αὕτη κατὰ τὰς διατάξεις περὶ αὐτοδικίας καὶ κατὰ τὰς διατάξεις περὶ προσωρινῶν μέτρων. Ἡ ἐπιτροπὴ ἐνέκρινε τὸ σχέδιον τὸ Κυβερνητικόν, ἐπήνεγκεν ὅμως τροπολογίας ὡς πρὸς τὰς ποινάς, τὰς ὁποίας εὑρίσκει ὑπερβολικάς. Εἶναι δίκαιον μέτρον, διότι εἰς τὴν ὕπαιθρον ἔχουν παρουσιασθῆ πολλαὶ περιπτώσεις διαταραχῆς τῆς δημοσίας τάξεως, κατὰ τῶν ὁποίων δὲν ἀσφαλίζεται ἐπαρκῶς ἡ ἀκίνητος ἰδιοκτησία.

§162Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἐγένοντο τοιαῦται καταχρήσεις ἐκ μέρους τῶν διαφόρων οἰκοπεδοφάγων, ὥστε εἶναι ἐπιβεβλημένον νὰ ληφθῇ μία πρόνοια καὶ νὰ προστατευθῇ ἡ ἰδιοκτησία ἡ ἀκίνητος, ἡ ὁποία μέχρι τοῦδε ἔμενε τελείως ἀπροστάτευτος. Ἐνῷ τὸ Κράτος ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἀφαιροῦν ἓν μέρος τῆς κινητῆς περιουσίας, τοὺς τιμωρεῖ ἀρκούντως καὶ αὐστηρῶς, τὴν ἀκίνητον τὴν ἔχει ἐγκαταλείψει ἐντελῶς εἰς τὴν τύχην της καὶ εἰς τὰς πιέσεις παντὸς ἐπιδρομέως κατ’ αὐτῆς. Εἶναι μὲν ἀληθὲς, ὅτι διὰ τῆς πολιτικῆς δικονομίας λαμβάνεται πρόνοια περὶ μέτρων προσωρινῶν. Ἀλλὰ τὰ μέτρα ταῦτα ἀπεδείχθησαν ἀτελῆ καὶ μὴ προστατεύοντα ἐπαρκῶς τὴν ἀκίνητον περιουσίαν.

§163Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Νομίζω, ὅτι ἡ ἐπιτροπὴ εἶναι σύμφωνος μὲ σᾶς καὶ ζητεῖ μόνον τὴν ἐλάττωσιν τῶν ποινῶν.

§164Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Ὡς πρὸς τὸ ἄρθρον 1ον εἶναι ἀντιγραφὴ τοῦ νέου ἄρθρου τοῦ σχεδίου τοῦ ποινικοῦ μας κώδικος, καθιεροῦται δηλαδὴ ἀδίκημα, διὰ τὴν ἀφαίρεσιν τῆς ἀκινήτου περιουσίας. Προτείνει ἡ ἐπιτροπή, ὡς πρὸς τὸ πρῶτον ἄρθρον, τὸ κατώτερον ὅριον τῆς ποινῆς, ὡς πρὸς τὴν πρώτην περίπτωσιν νὰ ἐλαττωθῇ εἰς 6 μῆνας ἀπὸ 3 ἔτη. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἀφεθῇ μεγαλειτέρα ἐλευθερία εἰς τὸν δικαστήν, διὰ νὰ καθορίζῃ τὰς ποινάς. Εἰς τὴν δευτέραν περίπτωσιν, νὰ ἐλαττωθῇ τὸ κατώτερον ὅριον τῶν 6 μηνῶν εἰς ἕνα μῆνα μέχρις ἑνὸς ἔτους.

§165Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν. Εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος.

§166Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Ἐγὼ θὰ ὑποβοηθήσω τὴν ἐφαρμογήν, διότι ὅσον αὐστηρότεραι εἶναι αἱ ποιναί, τόσον δὲν ἐπιβάλλονται. Εἰς τὴν δευτέραν περίπτωσιν ἐλαττώνει ἡ ἐπιτροπὴ τὸ κατώτερον ὅριον εἰς 6 μῆνας, ἐνῷ εἶναι 3–8 ἔτη, προτείνει τὴν ἀπάλειψιν τῆς τελευταίας παραγράφου τοῦ πρώτου ἄρθρου, ἡ ὁποία κρίνεται ἀπὸ τὴν ἐπιτροπὴν ἐντελῶς ἄδικος. Ἡ ἐπιτροπὴ τὴν ἀντικατέστησε καὶ τὴν διετύπωσεν οὕτω: «ἂν ὁ ὑπαίτιος ἐξ ἰδίας κλπ.... ἡ πρᾶξις τιμωρεῖται μὲ φυλάκισιν μέχρις 6 μηνῶν». Νομίζω, ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν πρέπει νὰ γίνῃ δεκτόν, ὅτι ἐφ’ ὅσον ὁ ὑπαίτιος ἀπεκατέστησε τὰ πράγματα εἰς τὴν προτέραν των θέσιν, δὲν πρέπει νὰ τιμωρῆται ποινικῶς. Ὡς πρὸς τὴν τρίτην παράγραφον νὰ προστεθῇ «διὰ δικαστικῶν ἢ διοικητικῶν ἀποφάσεων», εἶναι μία περίπτωσις ἡ ὁποία ἐνδιαφέρει τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, διότι θὰ διαθέτῃ δύναμιν χωροφυλακῆς διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς ἐφαρμογῆς μιᾶς ἀποφάσεως δικαστικῆς. Εἰς τὴν αἰτιολογικὴν ἔκθεσιν παρατηρεῖται, ὅτι δὲν θὰ ὑπάρχῃ ἐπαρκὴς δύναμις, διὰ νὰ γίνωνται σταθμοί. Ἀλλὰ τὸ ἐπιχείρημα τοῦτο ἀντικρούεται εὐστόχως μὲ τὸν ἰσχυρισμόν, ὅτι θὰ εἶναι σπανιώταται αἱ περιπτώσεις ὅπου θὰ χρειασθῇ νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ ἐγκατάστασις.

§167Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§168ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ τὴν Βουλὴν δέχεται νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς;

§169ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα. (Γίνεται δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον εἰς βʹ ἀνάγνωσιν ἀναβληθείσης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου λόγῳ τῶν τροπολογιῶν). Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγγραφῆς εἰς τὴν αʹ τάξιν ἐμπορικῶν τινων σχολῶν ὑπὲρ τὸν ἀριθμὸν 45». (ψηφίζεται εἰς βʹ ἀνάγνωσιν ἀναβληθείσης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου). Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναπληρώσεως τῶν ὡς γερουσιαστῶν ἐκλεγομένων καθηγητῶν τοῦ Πανεπιστημίου». Ἐπ’ αὐτοῦ τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ν. Μπακόπουλος.

§170Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐνομίζομεν κύριε, Πρόεδρε, ὅτι μετὰ τὰς διεξοδικὰς συζητήσεις τὰς γενομένας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου κατὰ τὴν αʹ ἀνάγνωσιν, θὰ ἐγίνοντο δεκταὶ τροπολογίαι ἐπὶ τῶν ὁποίων ἔκδηλος ὑπῆρξεν ἡ γνώμη τῆς Βουλῆς. Αἱ τροπολογίαι αὐταὶ ἀφοροῦν ἀφ’ ἑνὸς μὲν τὴν ἀντικατάστασιν τῶν καθηγητῶν, οἱ ὁποῖοι ἤθελον ἐκλεγῆ ὡς γερουσιασταί, ἀφ’ ἑτέρου δὲ διὰ τὴν θέσιν τῶν ὡς γερουσιαστῶν ἐκλεγησομένων καθηγητῶν. Εἰς τὴν ἀνὰ χεῖρας τῶν βουλευτῶν ἀνατύπωσιν τοῦ σχεδίου νόμου φαίνεται ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐδέχθη ἐν μέρει τὰς ὑποβληθείσας τροπολογίας, διότι ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἐμμένει εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς ἀντικαταστάσεως τῶν καθηγητῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐκλεγοῦν γερουσιασταί, ὄχι μόνον ὑπὸ ὑφηγητῶν, ἀλλὰ διὰ νέων καθηγητῶν, ἱδρυομένων νέων ἐκτάκτων ἑδρῶν, ἀφ’ ἑτέρου δὲν δίδει τὸ δικαίωμα τῆς διδασκαλίας εἰς τοὺς καθηγητὰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐκλεγοῦν μόνον ὡς ἀντιπρόσωποι τῶν ἀκαδημαϊκῶν ἐπιμελητηρίων, καὶ τοῦτο ὑπὸ ὅρον, ὑπὸ ἔγκρισιν δηλαδὴ τῆς οἰκείας Σχολῆς. Καθ’ ὅσον μὲν ἀφορᾷ τὸ δικαίωμα τῆς διδασκαλίας ἀπὸ μέρους τῶν καθηγητῶν εἶμαι καὶ ἐγὼ τῆς γνώμης, ὅτι ὁ τοιοῦτος περιορισμὸς ἀντίκειται πρὸς τὸ Σύνταγμα, εἰς τρόπον μάλιστα, ὥστε ἡ ἰσχὺς τῆς διατάξεως αὐτῆς, νὰ ὑπάγεται καὶ εἰς τὴν δικαιοδοσίαν τοῦ συμβουλίου τῆς ἐπικρατείας, διότι θὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα ὁ καθηγητής, ὁ ὁποῖος θὰ ἐκλεγῇ γερουσιαστής, νὰ ζητήσῃ ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἀπὸ τὴν διοίκησιν τὴν πληρωμὴν ὁλοκλήρου τοῦ μισθοῦ του, ἀφ’ ἑτέρου δὲ καὶ τὴν ἄδειαν νὰ διδάσκῃ, ὁπότε βεβαίως ἡ διοίκησις θὰ τοῦ προβάλλῃ τὰς διατάξεις τοῦ νόμου, τὸν ὁποῖον καλεῖται ἡ Βουλὴ νὰ ψηφίσῃ. Ὅπως ὅμως καὶ κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ ὀργανικοῦ νόμου περὶ συμβουλίου ἐπικρατείας, ὡς ἐγένετο δεκτὸν ὑπὸ τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, τὸ συμβούλιον τῆς ἐπικρατείας ἔχει ἀμείωτον τὸ δικαίωμα τοῦ νὰ κρίνῃ τὴν συνταγματικότητα τοῦ νόμου, ὁπότε πλέον προβάλλει ἀκαίρεον τὸ ζήτημα τῆς συνταγματικότητος τοῦ νόμου τὸν ὁποῖον καλούμεθα νὰ ψηφίσωμεν.

§171Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἡ συζήτησις ἀπέδειξεν, ὅτι δὲν ὑπάρχει συνταγματικότης.

§172Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ὁ κ. Παπαναστασίου καὶ ὁ κ. Τσαλδάρης καὶ σεῖς ἐπεφυλάχθητε. Δι’ αὐτὸ λέγω, ὅτι βλέπομεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐν μέρει μόνον ἀποδέχεται.

§173Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας). Ἡ κυβέρνησις ἀποδέχεται μόνον δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐκλεγῶσιν ἀπὸ τὰ ἀκαδημαϊκὰ ἐπιμελητήρια.

§174Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Διότι εἶναι δυνατόν, νὰ ἐκλεγῶσι καὶ ἀπὸ τὰ ἐπαγγελματικὰ ἐπιμελητήρια. Ἤθελον νὰ τονίσω, ὅτι ἡμεῖς ἐμμένομεν εἰς τὴν ἄποψιν μόνον περὶ συνταγματικότητος.

§175Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Σεῖς ποῦ ἀγαπᾶτε τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας φέρετέ το ὡς πρῶτον ζήτημα τῶν ἐργασιῶν του.

§176Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ σκοπὸς ἡμῶν εἶναι, ν’ ἀποφύγωμεν τὸ ζήτημα, πρόκειται περὶ ἀπόψεως οὐσίας.

§177Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Εἰς αὐτὸ διαφωνοῦμεν ῥιζικῶς.

§178Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀλλὰ πρέπει νὰ τονίσωμεν, ὅτι δὲν ὑπάρχει λόγος ν’ ἀπαγορευθῇ εἰς τὸν καθηγητὴν τὸ δικαίωμα τῆς διδασκαλίας.

§179Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας). Δὲν ἀπαγορεύεται. Ὁμιλεῖτε, νομίζω, διὰ τοὺς Γερουσιαστὰς οἱ ὁποῖοι θὰ ἐκλεγῶσι ἀπευθείας ὑπὸ τοῦ λαοῦ. Ἐξαιρετικῶς κατὰ τὸ ἐδάφιον 7 τοῦ ἄρθρου 2 οἱ ἐκλεγόμενοι ὡς Γερουσιασταὶ τακτικοὶ καθηγηταὶ τοῦ Πανεπιστημίου καὶ τοῦ Πολιτεχνείου δύνανται νὰ διδάσκουσι τοὺς ἀναπληρωτὰς καὶ νὰ διευθύνωσιν κλινικὰς καὶ ἐργαστήρια, ἐφ’ ὅσον ἀποφανθῇ ἡ σχολὴ περὶ τούτου. Ὥστε ἡ διδασκαλία εἶναι ἀπεριόριστος. Εἴπομεν μόνον, ὅτι ὅταν εἶναι ἀδύνατος ἡ διεύθυνσις ἐργαστηρίου ἄνευ τῆς παρουσίας τῶν καθηγητῶν, διὰ τοῦτο θέτομεν, ὅτι πρέπει ν’ ἀποφανθῇ ἡ σχολή.

§180Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὥστε παραμένει ἀμείωτος ἡ σημασία τῆς παρεμποδίσεως τῶν καθηγητῶν οἱ ὁποῖοι θὰ ἐκλεγοῦν ὑπὸ τοῦ λαοῦ. Θὰ ἤθελον ἐπ’ αὐτοῦ νὰ γίνῃ κἄποια ἑρμηνεία.

§181Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Περὶ αὐτοῦ μπορῶ νὰ σοῦ εἴπω, ὅτι, ἂν ποτὲ τροποποιήσωμεν τὸ σύνταγμα, τὴν διάταξιν αὐτὴν θὰ τὴν περιορίσωμεν περισσότερον, διότι τὸ αὐτὸ εἴχομεν πάθη μὲ τὸ σύνταγμα τοῦ 1924 διὰ τοὺς ἀξιωματικούς.

§182Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μετὰ τὴν δήλωσιν τῆς Κυβερνήσεως πᾶσα ἐμμονὴ εἶναι περιττή, θὰ παρεκάλουν ὅμως τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐπὶ μιᾶς ἄλλης διατάξεως τὴν ὁποίαν νομίζω ὅτι κατ’ ἀρχὴν τὴν δέχεται, νὰ διασαφηνισθῇ τὸ ζήτημα τὸ ὅτι τὸ ἀσυμβίβαστον τοῦ γερουσιαστοῦ καὶ τοῦ καθηγητοῦ τοῦ Πανεπιστημίου δὲν ἐπεκτείνεται εἰς τοὺς καθηγητὰς τοῦ Πανεπιστημίου οἱ ὁποῖοι κατέχουν ἄλλην δημοσίαν θέσιν, ἡ ὁποία δὲν εἶναι εἰς τὸν νόμον ἀναγκαῖον ἐπακολούθημα τῆς καθηγητικῆς των ἰδιότητος. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ διασαφηνισθῇ, ὅτι ὅταν τὸ Σύνταγμα λέγει, ὅτι ἡ θέσις τοῦ καθηγητοῦ τοῦ Πανεπιστημίου εἶναι συμβιβαστὴ μὲ τὴν ἰδιότητα τοῦ Γερουσιαστοῦ, ὅτι τὸ συμβιβαστὸν αὐτὸ δὲν ἐπεκτείνεται καὶ εἰς τοὺς καθηγητὰς τοῦ Πανεπιστημίου, οἱ ὁποῖοι πρὸς τῇ καθηγητικῇ των ἰδιότητι ἐνασκοῦν καὶ ἄλλην δημοσίαν ὑπηρεσίαν ἀνύπαρκτον.

§183Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας). Διὰ τὸν διευθυντὴν τοῦ ἀστεροσκοπείου λ. χ.

§184Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ναί.

§185Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας). Πρέπει νὰ παραιτηθῇ.

§186Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Καὶ περὶ αὐτοῦ θ’ ἀμφέβαλον ἐὰν εἶναι σωστόν, διότι ἡ διεύθυνσις τοῦ ἀστεροσκοπείου δὲν εἶναι σχετική.

§187Γ. ΣΑΚΚΑΛΗΣ. Ὄχι. Εἶναι αὐτοτελής.

§188Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ μὴ θεωρηθῇ, ὅτι μετέχει ἡ ἰδιότης τοῦ καθηγητοῦ. Ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι λειτουργίαι καὶ θὰ ἦτο ἀνάγκη, νὰ θέσωμεν μίαν τροπολογίαν.

§189Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Εἶναι Συνταγματικὴ διάταξις αὐτὸ ποὺ λέγετε;

§190Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ γίνῃ διὰ μιᾶς προσθήκης.

§191Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Δὲν μποροῦμεν διὰ νόμου νὰ ἑρμηνεύσωμεν ὑποχρεωτικῶς τὸ Σύνταγμα.

§192Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας). Ἔχομεν τὸν πάγειον νόμον περὶ δημοσίων ὑπαλλήλων.

§193Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ αὐτὴ ἡ δήλωσις τῆς Κυβερνήσεως μοῦ ἀρκεῖ, διότι θὰ μοὶ χρησιμεύσῃ ὡς ἑρμηνευτικὸν στοιχεῖον.

§194ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι)

§195ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παραδέχθη. (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τῆς προτάσεως νόμου «περὶ αὐξήσεως τῶν διὰ τοῦ νόμου ΓΧΛΑʹ καὶ 2800 τοῦ 1922 ἐπιβεβλημένων ἐξαγωγικῶν δασμῶν ἐκ τοῦ ἐξαγομένου ἐκ τοῦ λιμένος Πατρῶν σταφιδοκάρπου κλπ. πρὸς ἀποπεράτωσιν τοῦ ναοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου Πατρῶν». (Ψηφίζεται εἰς βʹ ἀνάγνωσιν ἀναβληθείσης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου, γενομένης δεκτῆς τῆς τροπολογίας τῶν κ. κ. Α. Μιχαλακοπούλου, Κ. Γκότση καὶ Α. Μάρκου). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱδρύσεως καὶ ἐν Ἀθήναις ὑγειονομικῆς σχολῆς καὶ περὶ ἀποστολῆς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν πρὸς μετεκπαίδευσιν ἰατρῶν δι’ εἰδικὴν ὑγειονομικήν». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐποπτείας ἀποκαταστάσεως παραμεθορίων πληθυσμῶν Μακεδονίας καὶ Θράκης». Ἐπ’ αὐτοῦ τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Φ. Μανουηλίδης.

§196Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς καὶ τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας ἐπὶ τοῦ πρώτου ἄρθρου τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου. Νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει κανείς, ὁ ὁποῖος νὰ μὴ γνωρίζῃ ὅτι ὁ νομὸς Ἕβρου εὑρίσκεται ὑπὸ ἐξαιρετικὰς περιστάσεις ἀπὸ ἀπόψεως παραμεθορίου, διότι δὲν ὑπάρχει κανεὶς νομός, ὁ ὁποῖος νὰ ἔχῃ τόσον ἀναπεπταμένην μεθόριον ὅσον ὁ νομὸς Ἕβρου. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ νομὸς Ἕβρου ἔχει σύνορα καὶ πρὸς τὴν Βουλγαρίαν καὶ πρὸς τὴν Τουρκίαν, συνεπῶς δὲν ὑποθέτω, ὅτι ὑπάρχει τις ἀγνοῶν ἀπὸ μέρους τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ ὑπουργείου τῆς Γεωργίας, ὥστε νὰ ἀποκλείῃ τὸν νομὸν Ἕβρου καὶ τὴν Ἀλεξανδρούπολιν ἀπὸ τὴν ἐποπτείαν τῶν συνόρων. Ἐὰν ὑπάρχῃ μία περιφέρεια, ἡ ὁποία νὰ ἔχῃ ἀνάγκην τοιαύτης στοργῆς καὶ τῶν προβλέψεων, αἱ ὁποῖαι λαμβάνονται ὑπὲρ τῶν συνόρων, αὐτὴ εἶναι ἡ περιφέρεια τοῦ νομοῦ Ἕβρου καὶ ἡ Ἀλεξανδρούπολις. Εἰς τὸ νομοσχέδιον ὑπῆρχεν ἡ λέξις Ἀλεξανδρούπολις, ἀλλὰ δὲν ἠξεύρω, διατὶ ἡ λέξις αὕτη ἀπηλείφθη καὶ ἐτέθη Ἀξιούπολις. Ἀξιοῦμεν καὶ ἡμεῖς παρὰ τὴν Ἀξιούπολιν, νὰ προστεθῇ καὶ ἡ Ἀλεξανδρούπολις, διότι τὸ πρᾶγμα εἶναι δίκαιον καὶ πρέπει νὰ γίνῃ δεκτόν.

§197ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δεκτόν.

§198Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Δεκτὸν ἀπὸ ποῖον; Ἀπὸ σᾶς; Ἔχομεν καὶ ὑπουργόν. Εἰς τὸν νομὸν Ἕβρου ὑπάρχουν καὶ ὀρεινοὶ προσφυγικοὶ συνοικισμοί· ὑποθέτω, ὅτι τοῦτο τὸ γνωρίζει ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, συνεπῶς δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν ν’ ἀποκλεισθῇ ἡ Ἀλεξανδρούπολις.

§199Ι. ΚΑΝΝΑΒΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Δεχόμεθα.

§200Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Σᾶς εὐχαριστῶ.

§201ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μπακάλμπασης.

§202Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Δὲν γνωρίζω, κ. Πρόεδρε, ἐπὶ τίνος σχεδίου γίνεται ἡ συζήτησις. Ἐπὶ τοῦ σχεδίου τοῦ πρώτου, κ. ὑπουργέ, τοῦ ἰδικοῦ σας ἢ ἐπὶ τοῦ σχεδίου τῆς ἐπιτροπῆς;

§203Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἐπὶ τοῦ σχεδίου τῆς Κυβερνήσεως.

§204Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Τὸ σχέδιον ἐγένετο κατόπιν συνεργασίας τῆς ἐπιτροπῆς μετὰ τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, νομίζω ἑπομένως, ὅτι τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐγένετο τῇ συνεργασίᾳ τῆς ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, δὲν ὑποθέτω, ὅτι θὰ ὑπάρχουν σημεῖα, εἰς τὰ ὁποῖα νὰ παρουσιάζεται διαφορὰ ἀντιλήψεων. Ἐρχόμεθα ἐν παραδείγματι εἰς τὸ 1 ἄρθρον. Εἰς τὸ 1 ἄρθρον ὑπῆρχε διάταξις ἐν τῷ ἀρχικῷ νομοσχεδίῳ, ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ὁποίας ἐδεσμεύετο τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον ἀπὸ τὴν ὕπαρξιν κάποιου νόμου περὶ τοῦ ζητήματος τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἀξιωματικῶν. Εἴπομεν, νὰ ἀπαλειφθῇ αὐτὴ ἡ διάταξις καὶ παραμείνῃ ὁ καθορισμὸς τῆς παραμεθορίου εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον.

§205Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Λοιπὸν ν’ ἀρχίσωμεν νὰ ψηφίζωμεν κατ’ ἄρθρον.

§206ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 1ον (ἀναγινώσκει).

§207Ι. ΚΑΝΝΑΒΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Ἀφοῦ θὰ κανονίσῃ τὰ ζητήματα τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, εἶναι περιττὴ ἡ συζήτησις.

§208Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ν’ ἀφίσητε εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον νὰ καθορίσῃ. Σημειώσατε δὲ μάλιστα, ὅτι ἡ γνώμη ἡ Κυβερνητικὴ εἶναι ἀμερόληπτος, τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον τὸ ποσὸν τὸ διατιθέμενον εἶναι περιορισμένον.

§209ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεσθε, κ. ὑπουργέ τὸ Ἀλεξανδρούπολις;

§210Ι. ΚΑΝΝΑΒΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Μάλιστα. Δέχομαι τὸ Ἀξιούπολις ν’ ἀντικατασταθῇ διὰ τοῦ Ἀλεξανδρούπολις. Δεδομένου ὅτι, ἐὰν ὑπάρχῃ ἀνάγκη, προβλέπει ἡ διάταξις, ὅτι δύναται νὰ μεταφέρῃ ἡ ἐπιτροπὴ τὴν ἕδραν της ἐκεῖ ὅπου ὑπάρχει ἀνάγκη.

§211ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ τὴν Βουλὴν δέχεται νὰ ψηφισθῇ τὸ ἄρθρον ὡς ἐτροποποιήθη;

§212ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα. (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1ον, ὡς ἐτροποποιήθη, ἀναγινώσκεται δὲ καὶ ψηφίζεται τὸ ἄρθρον 2ον).

§213ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 3. Ὁ κ. Μπακάλμπασης.

§214Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 3, κ. Πρόεδρε, ὑπάρχει εἰς τὸ πρῶτον σχέδιον τοῦ κ. ὑπουργοῦ μία διάταξις ἔχουσα ὡς ἑξῆς: (ἀναγινώσκει) «ἐποπτείαν δύνανται νὰ ἐνεργήσουν κλπ....». Ὑποθέτω ὅτι ὤφειλεν ἀκριβῶς νὰ εἴπῃ, ὅτι αὐτὸ γίνεται κατόπιν συνεννοήσεως τῶν ἐνδιαφερομένων κατοίκων. Θυμᾶσθε τοὺς λόγους οἱ ὁποῖοι ἀνεπτύχθησαν εἰς τὴν ἐπιτροπήν. Ἐδηλώσαμεν τότε, ὅτι αἰτήσει τῶν κατοίκων πρέπει νὰ γραφῇ, διότι φοβούμεθα τὰς καταχρήσεις, αἱ ὁποῖαι δύνανται νὰ γίνουν.

§215Ι. ΚΑΝΝΑΒΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας) Μάλιστα.

§216Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Κατόπιν, κ. Πρόεδρε, εἶναι ἡ 4 διάταξις εἰς τὴν ὁποίαν λέγει τὸ ἑξῆς: (ἀναγινώσκει). Ἐκεῖ εἶπον τὸ ἑξῆς, ὅτι, αὐτὸ εἶναι δικαίωμα τῶν κατοίκων καὶ ἐνδιαφερομένων τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν πρόκειται περὶ τῶν ἰδίων προϊόντων των.

§217Ι. ΚΑΝΝΑΒΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Διετυπώθη οὕτως, διότι δὲν δύνανται νὰ ἔχουν μόνοι των ἀγορὰς καταναλώσεως τῶν προϊόντων των.

§218ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Φρονῶ, κ. Ὑπουργέ, ὅτι αὐτὰ τὰ ὁποῖα προβλέπονται νὰ γίνουν μὲ τὰ 120 ἑκατομμύρια φαίνεται, ὅτι οὔτε μὲ δεκαπλάσια ποσὰ δὲν ἠμποροῦν νὰ γίνουν.

§219Ι. ΚΑΝΝΑΒΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, ἔπρεπε μέσα εἰς τὸν νόμον, ν’ ἀναγράψωμεν ὅλα αὐτὰ διὰ νὰ ἠμπορῇ νὰ ἔχῃ τὴν εὐκολίαν ἡ ἐποπτεία νὰ κάμῃ, ὅτι δύναται ἀλλὰ χωρὶς νὰ ἐμποδίζῃ ὁ νόμος.

§220Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Ἐπιτρέπετε, κ. Ὑπουργέ, νὰ σᾶς βοηθήσω. Ὁ κ. συνάδελφος δὲν ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν του, ὅτι ἡ ἐποπτεία θὰ ἔχῃ ἐν τῷ μεταξὺ καὶ τὰ ποσὰ τὰ ὁποῖα ἡ Ἐπιτροπὴ Ἀποκαταστάσεως θὰ διαθέσῃ ὑπὲρ τοῦ ἐποικισμοῦ. Ἑπομένως ἐὰν τὸ ποσὸν τῶν 120 ἑκατομμυρίων εἶναι ἀνεπαρκές, διὰ νὰ κάμῃ αὐτά, τὰ ὁποῖα ἀναγράφονται ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, μὲ τὰ ποσὰ τῆς ἐπιτροπῆς ἀποκαταστάσεως καὶ ἴσως μὲ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα μετὰ 5 ἢ 10 ἔτη θὰ εὑρεθῇ τὸ Κράτος εἰς κατάστασιν νὰ καταβάλῃ, θὰ γίνουν ὅλα αὐτὰ. Δὲν ζημιοῦται κανεὶς ἐὰν ὑπάρχῃ εἰς τὸν νόμον αὐτὴ ἡ ἐλευθερία. Λοιπόν, κ. Ὑπουργέ, δὲν ἠξεύρω ἐὰν εἶσθε σύμφωνος εἰς τὴν τρίτην διάταξιν τοῦ ἄρθρου 3 ὅπως τὴν ἀνέπτυξεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς ἐπιτροπῆς, δηλαδὴ νὰ διαγραφῇ ἡ σχετικὴ διάταξις προκειμένου περὶ συνολικῆς πωλήσεως προϊόντων κλπ.

§221Ι. ΚΑΝΝΑΒΟΣ. (Ὑπουργός τῆς Γεωργίας). Πολὺ καλά.

§222ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ τὴν Βουλὴν, δέχεται νὰ ψηφισθῇ τὸ ἄρθρον 3;

§223ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα. (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 3)

§224ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 4. Ὁ κ. Μπακάλμπασης.

§225Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Τὸ ἄρθρον 4 ὡς γνωστόν, κ. Ὑπουργέ, ἐκ μέρους τῆς ἐπιτροπῆς διετυπώθη μὲ ἀρκετὴν εὐρύτητα, δηλαδὴ τὴν ἐποπτείαν δὲν τὴν κάμνει πλέον γραφειοκρατικὸν ὄργανον. Δίδει εἰς αὐτὸ μίαν σχετικὴν δικαιοδοσίαν. Ἐπ’ αὐτοῦ εἴχατε μείνει καὶ σεῖς σύμφωνος εἰς τὴν ἐπιτροπὴν. Τὸ ἄρθρον 4, ὅπως διετυπώθη ἐκ μέρους τῆς ἐπιτροπῆς, ἔχει ὡς ἑξῆς, (ἀναγινώσκει). «Παρ’ ἑκάστῃ γενικῇ διευθύνσει Μακεδονίας καὶ Θράκης συνιστᾶται τριμελὴς ἐπιτροπὴ ἀποτελουμένη ἐκ τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ ὡς προέδρου κλπ». Δηλαδὴ ἡ ἐπιτροπὴ ἡ τοπικὴ δὲν ἔχει ἁπλῶς μίαν διαβιβαστικὴν ἀποστολὴν. Ἐὰν ἡ κεντρικὴ ἐπιτροπὴ ἐντὸς 15 ἡμερῶν δὲν ἠθέλησεν εἴτε νὰ ἐγκρίνῃ εἴτε ν’ ἀπορρίψῃ τὸν σχετικὸν προϋπολογισμὸν, τότε ὁ προϋπολογισμὸς θεωρεῖται ἐν ἐφαρμογῇ εὑρισκόμενος. Τῆς δίδομεν ἄλλως τε αὐτὴν τὴν ἐξουσίαν μόνον καὶ μόνον διὰ ν’ ἀπαλλαγῶμεν ἀπὸ τὴν γραφειοκρατίαν.

§226Ι. ΚΑΝΝΑΒΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας.) Μόνον ὡς πρὸς τὸν χρόνον ἔχω ἐπιφύλαξιν.

§227Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Θέλετε πάρα πάνω ἀπὸ 15 ἡμέρας;

§228Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Θέλετε ἕνα μῆνα κ. Ὑπουργέ;

§229Ι. ΚΑΝΝΑΒΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Μάλιστα. (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 4 ὡς ἐτροποποιήθη, ἀναγινώσκονται δὲ καὶ ψηφίζονται τὰ ἄρθρα 5, 6 καὶ 7).

§230ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 8. Ὁ κ. Μπακάλμπασης.

§231Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Διὰ τοῦ ἄρθρου 8, κύριε ὑπουργέ, δίδομεν χρήματα εἰς τὰς παραμεθορίους οἰκογενείας ὑπὸ τύπον δανείου. Λοιπὸν ἐν τῷ μεταξὺ ἔρχεται ἡ στιγμὴ κατὰ τὴν ὁποίαν, θὰ πληρωθοῦν τὰ χρέη αὐτά. Ἐπικαλοῦμαι τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, διότι προσέξατε τί θὰ συμβαίνει. Εἰς τὰ σύνορα ἔχομεν δύο τάξεις ἀνθρώπων. Ἔχομεν πρόσφυγας δικαιούχους καὶ πρόσφυγας μὴ δικαιούχους, ὅπως εἶναι οἱ μετανάσται ἐκ Βουλγαρίας, οἱ ὁποῖοι ἐπῆραν τὴν ἀποζημίωσίν των. Οἱ ἄλλοι πρόσφυγες, οἱ ἀνταλλάξιμοι δὲν ἔχουν πάρει ἀπολύτως τίποτε. Ἐποικίσθησαν ἐκ μέρους τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀποκαταστάσεως. Αὔριον μεθ’ αὔριον, ὅταν θὰ δοθῇ εἰς αὐτοὺς ἡ ἀγροτικὴ ἀποζημίωσις, κατ’ ἀνάγκην θὰ συμψηφισθῇ πρὸς τὰ χρέη τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀποκαταστάσεως. Ἐρχόμεθα σήμερα καὶ τοὺς λέμε. Σᾶς δίδομεν εἰς κάθε οἰκογένειαν 10 χιλιάδας δραχμὰς εἰς ὁμολογίας, τὸ ἴδιο εἶναι. Καὶ λέγετε ἐδῶ, ὅτι αἱ 10 χιλιάδες δραχμαί, θὰ συμψηφισθοῦν μὲ τὴν ἀποζημίωσιν τὴν ὁποίαν ἔχετε νὰ πάρητε. Ἀλλ’ ἡ ἀποζημίωσις αὐτὴ θὰ συμψηφισθῇ μὲ τὰ χρέη των πρὸς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἀποκαταστάσεως. Ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ ἑνὸς εὐεργετικοῦ δανείου, τὸ ὁποῖον δίδετε εἰς αὐτούς, θὰ ἦτο καλὸν ν’ ἀφεθῇ νὰ κανονισθῇ κατόπιν διὰ Προεδρικοῦ διατάγματος.

§232Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργὸς). Ἀκούσατε ἐδῶ. Δὲν εἶναι σωστόν, ἀφοῦ θὰ πάρουν ἀποζημίωσιν, νὰ τοὺς κρατηθῇ τὸ χρέος καὶ νὰ μὴ τοὺς μείνῃ τίποτε. Ἠμποροῦν ἅμα πάρουν τὴν ἀποζημίωσιν νὰ κρατηθῇ τὸ χρέος των πρὸς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἀποκαταστάσεως καὶ τὰ λοιπὰ ἂς μᾶς τὰ χρεωστοῦν.

§233Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Ἄλλως δὲν εἶναι εὐεργέτημα.

§234ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ τὴν Βουλὴν δέχεται νὰ ψηφισθῇ τὸ ἄρθρον 8ον, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς;

§235ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα. (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 8ον, ἀναγινώσκονται δὲ καὶ ψηφίζονται καὶ τὰ λοιπὰ ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου, ὡς ἐτροποποιήθησαν ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ γίνεται δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον εἰς αʹ κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως τῆς 2 § τοῦ ἄρθρου 12 τοῦ ἀπὸ 28 Αὐγούστου 1925 Ν. Δ. περὶ διακανονισμοῦ ἀρχαιότητος ἀξιωματικῶν». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Βʹ συζήτησις τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταβολῆς εἰς τὸ ταμεῖον Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν διδάκτρων καὶ ἐξετάστρων ἀπόρων ὁμογενῶν προσφύγων φοιτητῶν κλπ.» ἐπ’ αὐτοῦ τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ἀργυρόπουλος.

§236Μ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει τροπολογία ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν ἐλάττωσιν τῶν διδάκτρων καὶ τῶν ἐξετάστρων διὰ τοὺς ἀπόρους φοιτητάς. Ἡ Κυβέρνησις ἤθελε νὰ παράσχῃ καὶ παρέσχε, ὁμολογῶ πολλὰς εὐκολίας ὑποσχεθεῖσα, ὅτι τὰ ⅔ θὰ ἐπλήρωνεν αὐτὴ εἰς τὸ Πανεπιστήμιον, ὥστε μένει μόνον τὸ ⅓ νὰ βαρύνῃ αὐτούς. Δὲν ἀμφιβάλλω, ὅτι κατόπιν ὅλων αὐτῶν τῶν ὑποσχέσεων, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν πατριωτικώτατα σκεπτόμενος, θὰ θελήσῃ νὰ ὑποχωρήσῃ, ὥστε οἱ ἄποροι πρόσφυγες φοιτηταὶ νὰ μὴ ἐπιβαρυνθῶσι δι’ ὑπερβολικῶν διδάκτρων καὶ ἐξετάστρων καθότι αἱ συνθῆκαι ὑπὸ τὰς ὁποίας εὑρίσκονται σήμερον εἶναι ἐλεειναί.

§237Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Καθ’ ἣν στιγμὴν δυσκολευόμεθα νὰ δαπανήσωμεν διὰ τὴν ἵδρυσιν δημοτικῶν σχολείων, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ φανῶμεν γενναιότεροι, διὰ τὸ Πανεπιστήμιον.

§238Σ. ΧΟΥΡΣΟΓΛΟΥ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν βεβαίως παρ’ ὅλην τὴν καλήν του θέλησιν ἠθέλησε νὰ φανῇ λίαν φειδωλός. Κύριε Πρόεδρε, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ζητοῦμεν διὰ τῆς τροπολογίας ἀφορᾷ τοὺς ἀπόρους πρόσφυγας φοιτητάς.

§239Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Πῶς διακρίνονται οἱ ἄποροι ἀπὸ τοὺς εὐπόρους;

§240Σ. ΧΟΥΡΣΟΓΛΟΥ. Διὰ τῆς πιστοποιήσεως τῆς καταστάσεως αὐτῶν.

§241Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Εἰς τὸ ζήτημα αὐτὸ εἶμαι ὑποχρεωμένος, νὰ ὑποτάξω τὴν συμπάθειάν μου εἰς τὴν ὑπεύθυνον γνώμην τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν· αὐτὴ εἶναι ἡ δουλειά του.

§242Σ. ΧΟΥΡΣΟΓΛΟΥ. Ἡ διαφορὰ ἡ ὁποία θὰ προκύψῃ, κ. Πρόεδρε, δὲν εἶναι οὔτε ἓν ἑκατομμύριον, ἀλλὰ τὸ ἓν ἑκατομμύριον ἢ αἱ 800 χιλ. δραχ., θὰ βοηθήσῃ μίαν νεολαίαν, ἡ ὁποία θ’ ἀποβῇ μία παραγωγικὴ δύναμις εἰς τὸν τόπον.

§243Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἄν θέλετε νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον ἀφήσατέ το νὰ ψηφισθῇ ὡς ἔχει. Διότι ἂν δὲν θέλετε νὰ τὸ ἀφήσητε, θὰ διαγραφῇ.

§244Α. ΣΠΗΛΙΑΔΗΣ. Μήπως δὲν ὑπάρχουν καὶ ἄποροι γηγενεῖς φοιτηταί;

§245Σ. ΧΟΥΡΣΟΓΛΟΥ. Δὲν κάμνω διάκρισιν γηγενῶν καὶ προσφύγων.

§246Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Τότε ἓν ἑκατομμύριον δὲν φθάνει· χρειάζονται περισσότερα. Δὲν τὰ ἀφήνομεν τὰ πράγματα ὡς ἔχουσι; Τί χρησιμεύουσι τὰ περισσότερα ἄνευ ἀποτελέσματος;

§247Σ. ΧΟΥΡΣΟΓΛΟΥ. Ἡμεῖς διατελοῦμεν ὑπὸ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ὑπάρχει μία Κυβερνητικὴ προσοχὴ ὡς πρὸς τὸ ζήτημα αὐτό.

§248ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μανουηλίδης.

§249Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Δὲν θ’ ἀνηρχόμην εἰς τὸ βῆμα, ἀλλὰ μόνον κατόπιν τῶν διακοπῶν τὰς ὁποίας ἔκαμον οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι ἐπὶ τοῦ ζητήματος ἐντοπίων ἀπόρων καὶ προσφύγων τοιούτων.

§250ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Σεῖς ἀρνεῖσθε, ὅτι ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι;

§251Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν ν’ ἀρνηθῇ τις, ὅτι τὸ Κράτος ἀνεγνώρισε τὰς ἐξαιρετικὰς περιστάσεις ὑπὸ τὰς ὁποίας εὑρίσκονται οἱ πρόσφυγες καὶ ἔλαβεν ὁλόκληρον σειρὰν εὐεργετικωτάτων νομοθετικῶν μέτρων ὑπὲρ αὐτῶν. Ἕως τώρα ἔδειξε τὴν διάκρισιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμε μεταξὺ προσφύγων καὶ ἐντοπίων.

§252Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Δὲν εἶπον ν’ ἀπορριφθῇ τὸ νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου λαμβάνεται πρόνοια περὶ τῶν προσφύγων φοιτητῶν. Γνωρίζετε, ὅτι πάντοτε ἐλήφθησαν ἐξαιρετικὰ μέτρα ὑπὲρ τῶν προσφύγων φοιτητῶν.

§253Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἂν ζητοῦμεν αὐτό, τὸ ζητοῦμεν, διότι ὑπάρχουν λόγοι σοβαρώτατοι. Ἐν πάσῃ περιπτώσει καὶ ἕνας ἄλλος λόγος μὲ ἔκαμε νὰ λάβω τὸ θάρρος νὰ ἐπιμείνω ἐπὶ τῆς αἰτουμένης τροπολογίας. Καὶ εἶδον, ὅτι ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως μὲ εἰλικρινῆ λύπην ἐπανέλαβεν, ὅτι μὲ λύπην του, παρ’ ὅλην τὴν συμπάθειαν τὴν ὁποίαν αἰσθάνεται πρὸς τὰς τάξεις τῶν προσφύγων, εἶναι ἠναγκασμένος νὰ δεχθῇ τὴν αὐστηρότητα τοῦ ἀξιοτίμου ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν.

§254Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Καὶ νὰ συγχαρῶ τὸν συνάδελφόν μου, ὁ ὁποῖος ἀποφεύγει νὰ παρασύρεται ὅπως παρεσύροντο καὶ ἄλλοι, διότι, ἀσφαλῶς, θὰ ὑπάρχῃ λόγος σοβαρὸς ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ.

§255Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Ὄχι ὅμως νὰ εἶναι καὶ τόσον σκληρός.

§256Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Δὲν εἶναι τόσον σκληρός, εἶναι ἐπιφυλακτικὸς καὶ ὅπως σᾶς παρεκάλεσα, ἀφοῦ βλέπω τὴν ἐπιμονήν σας, ἀφήσατε τὸ νομοσχέδιον νὰ ψηφισθῇ, διότι ἄλλως θὰ διαγραφῇ.

§257Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Δὲν ἔχω λόγον νὰ ἐπιμένω, κ. Πρόεδρε.

§258ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ τὴν Βουλήν, δέχεται νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον εἰς βʹ ἀνάγνωσιν ὡς ἐτροποποιήθη ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν;

§259ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα. (Γίνεται δεκτὸν εἰς βʹ ἀνάγνωσιν ἀναβληθείσης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου λόγῳ τῶν τροπολογιῶν). Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Πατριωτικοῦ ἱδρύματος προστασίας τοῦ Παιδίου» (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον). Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὑγιεινῆς καὶ προστασίας τῆς μητρότητος καὶ τῶν παιδικῶν ἡλικιῶν». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως συμβάσεως μεταξὺ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τοῦ οἴκου Σέλιγκμαν, διὰ τὴν συνομολόγησιν δανείου μέχρι ποσοῦ δολλαρίων 51 ἑκατομμυρίων, διὰ τὴν ἐκτέλεσιν παραγωγικῶν ἔργων».

§260Α. ΜΑΡΚΟΥ. Σχετικῶς μὲ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, θὰ παρακαλέσω ἐξ ὀνόματος τοῦ κ. Καφαντάρη ἀσθενοῦντος ν’ ἀναβληθῇ διὰ τὴν Τετάρτην, διότι θέλει νὰ λάβῃ τὸν λόγον καὶ νὰ δώσῃ ἐξηγήσεις.

§261ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ διὰ τοῦ νόμου 3478 κυρωθέντος Ν. Δ. ἀπὸ 15–10–27 περὶ Ταμείου Ἀλληλοβοηθείας Ἀξιωματικῶν καὶ Ἀνθυπασπιστῶν τοῦ στρατοῦ. (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας τοῦ ἄρθρου μόνου τοῦ ἀπὸ 20 Ἰουλίου 1926 Ν. Δ. περὶ καταργήσεως τῶν παρὰ τῇ Διευθύνσει Ἀνταλλαγῆς λειτουργούντων γνωμοδοτικῶν Συμβουλίων καὶ συστάσεως μιᾶς μόνης γνωμοδοτικῆς Ἐπιτροπῆς». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως τῆς ἰσχύος τοῦ ἀπὸ 30 Αὐγούστου 1926 Ν. Δ. περὶ ἀνακλήσεως ἀξιωματικῶν». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τῶν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν παραχωρουμένων ὑποθηκῶν ἐπὶ ἀκινήτων ἐν Περαχώρᾳ, Λουτρακίῳ καὶ Μποισίοις. Ἐπ’ αὐτοῦ τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Π. Τσαλδάρης.

§262Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Σχετικῶς πρὸς τὸ νομοσχέδιον εἶπον καὶ πρὸς τὸν κ. ὑπουργόν, ὅτι εἶναι τοπικὸν νομοσχέδιον καὶ ἀφορᾷ τοὺς σεισμοπλήκτους τῆς Κορίνθου καὶ ἰδίως τῆς Περαχώρας. Διὰ τὴν νομιμοποίησιν αὐτῶν ὡς ἰδιοκτητῶν, ὅσοι δὲν ἔχουν τίτλον, συμβαίνει μία ὁμοία ἀναλογία, ἡ ὁποία συμβαίνει εἰς τὰς νέας χώρας, διὰ τῆς ὁποίας γίνεται ὁ σχετικὸς νόμος. Ὁ νόμος αὐτὸς ἐπεκτείνεται καὶ διὰ τὰ μέρη ἐκεῖνα. Ἀλλ’ ὡς εἶπον καὶ εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν εἰς ἰδιαιτέραν μου ὁμιλίαν νομίζω, ὅτι αἱ προθεσμίαι πρέπει νὰ συντμηθῶσι, διότι δὲν θὰ προφθάσουν νὰ λάβουν τὰ δάνεια, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ παραχωρηθῶσιν, ἐγκαίρως, ὥστε ἐντός τοῦ ἔτους νὰ μὴ χάσουν τὴν χρῆσιν τοῦ ἔτους τοῦ λουτρικοῦ, καὶ δι’ αὐτὸ θὰ συνήστων εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, καὶ ὑποθέτω, ὅτι καὶ ἡ Κυβέρνησις θὰ δεχθῇ νὰ συντμηθῶσιν αἱ προθεσμίαι, ἀκόμη δὲ ὅσον ἀφορᾷ τὴν διάθεσιν τῶν 20.000.000 αὐτῶν, ὑπάρχει ὁ νόμος, ὁ ὁποῖος ὁρίζει, ὅτι θὰ διανεμηθῶσι μεταξὺ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι θὰ ὑποβάλλουν αἰτήσεις μέχρι τῆς λήξεως Μαΐου. Ὁ κ. ὑπουργὸς παρέτεινεν τὴν προθεσμίαν ἀκόμη δύο μῆνας. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι δὲν χρειάζεται οὐδεμία παράτασις, διότι ἐὰν ἀκόμη δὲν ὑποβάλουν τὰς αἰτήσεις των ἐντός τῆς προθεσμίας, θὰ κατανεμηθῇ μεταξὺ τῶν ὑποβαλόντων αἰτήσεις. Δι’ αὐτὸ θεωρῶ τὴν παράτασιν ὡς περιττήν.

§263Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Κύριε Πρόεδρε, δυνάμει τοῦ ἄρθρου 16 τοῦ νόμου παραχωρεῖται τὸ δάνειον 20.000.000 ἐν τῇ ἐγγυήσει τοῦ Κράτους εἰς τοὺς ξενοδόχους τοῦ Λουτρακίου, οἱ ὁποῖοι ὀφείλουν νὰ καταθέσωσιν εἰς τὴν Τράπεζαν τοὺς τίτλους των καὶ νὰ γίνῃ ἡ κατανομὴ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν αἰτήσεών των, ἀναλόγως τοῦ ἀνωτέρω ποσοῦ τῶν 20.000.000 δεδομένου, ὅτι οἱ κάτοικοι Λουτρακίου καὶ οἱ ξενοδόχοι δὲν ἔχουν τίτλους ἐπαρκεῖς.

§264Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Τὰς αἰτήσεις των νὰ ὑποβάλουν.

§265Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἅμα ὑποβάλουν τὰς αἰτήσεις των ἐκπροθέσμως, νὰ γίνῃ ἡ κατανομή.

§266Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος ζητεῖ, νὰ μὴ παρατείνωμεν τὴν προθεσμίαν τῆς ὑποβολῆς αἰτήσεων, διὰ ν’ ἀποκτήσουν ἐπαρκεῖς τίτλους πρέπει νὰ ἐφαρμοσθοῦν αἱ διατάξεις τοῦ νόμου. Τί θὰ διανείμωμεν, ἀφοῦ ἡ Τράπεζα δὲν γνωρίζει τὶ ἔχουν; Θὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὰς αἰτήσεις.

§267Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὁ βασικὸς νόμος δὲν ἀπαιτεῖ παρὰ ὑποβολὴν αἰτήσεων καὶ τίτλων. Πᾶσα ὑποβολὴ οἱωνδήποτε αἰτήσεων θὰ περιληφθῇ εἰς τὸν κατάλογον, ἡ δὲ Τράπεζα κατόπιν θὰ κάμῃ τὸν ἔλεγχον.

§268Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἐφ’ ὅσον ἐγένετο τοιαύτη ἐπίσημος δήλωσις, ἐγὼ δὲν ἔχω ἀντίρρησιν.

§269ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλή, νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον κατόπιν τῶν δηλώσεων τοῦ κ. ὑπουργοῦ;

§270ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν. Δεκτόν. (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον)

§271ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Κύριε Πρόεδρε νὰ λυθῇ ἡ συνεδρίασις.

§272ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις, διὰ τὴν αὔριον καὶ ὥραν 4½ μ. μ. (ὥρα 9. μ.μ.)