1929.01.24

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 57η

ΠΕΜΠΤΗ 24 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1929

Προεδρία αʹ. ἀντιπροέδρου κ. Κ. ΑΛΑΒΑΝΟΥ

(Ὥρα 4.30′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Κύριοι βουλευταί, μετὰ λύπης ἀγγέλλω τὸν θάνατον σεβαστοῦ συναδέλφου τοῦ βουλευτοῦ Δράμας Ἀντωνίου Βετζιρτζόγλου. Ὁ μεταστάς, τύπος σεμνοῦ καὶ ἐναρέτου πολιτευτοῦ, ἀφίνει ἐγκαταλείπων ἡμᾶς ἀΐδιον τὴν μνήμην του. Τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς ἔσπευσεν ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς, νὰ συλλυπηθῇ τὴν χήραν καὶ νὰ καταθέσῃ στέφανον. Ἡ κηδεία αὐτοῦ γενήσεται αὔριον τὴν 10 π. μ. εἰς τὸ ξενοδοχεῖον «Ἐθνικόν». Παρακαλῶ τοὺς κ. κ. βουλευτὰς νὰ συνοδεύσουν τὸ νεκρόν. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: — Ἰδιοκτῆται μεταλλείων ὑποβάλλουν ἀναφοράν, περὶ ἐπαναφορᾶς ἐν ἰσχύϊ τοῦ 36ου ἄρθρου τοῦ ΓΦΚΑʹ, «περὶ μεταλλείων» νόμου καταργήσεως μεταγενεστέρων σχετικῶν νόμων, καὶ διαρρυθμίσεως τοῦ φορολογικοῦ συστήματος μεταλλείων καὶ τῶν ἐκ τούτων προϊόντων. — Τὸ ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, ὑποβάλλει αἴτησιν τοῦ εἰσαγγελέως τῶν Ἐφετῶν Λεβαδείας, διὰ τὴν πρόκλησιν ἀδείας ἢ μή, διώξεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Κουτσοπετάλου. — Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Παπαθανάσης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ κοινοτικοῦ συμβουλίου Καινουρίου Τριχωνίας, παρακαλοῦντος ὅπως ληφθοῦν τὰ προσήκοντα μέτρα πρὸς μεγέθυνσιν τῆς γεφύρας τοῦ χειμάρρου, τοῦ τέμνοντος τὴν Ἐθνικὴν ὁδὸν Ἀγρινίου–Κεφαλοβρύσου. — Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Γρηγοράκης, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν ἐπιτροπῆς συλλαλητηρίου Οἰτύλου, παρακαλούσης ὅπως καταργηθῇ ὁ φόρος οἰκοδομῶν τῶν σεισμοπλήκτων οἰκιῶν, καὶ ὁ φόρος τοῦ ταμείου Ἐλαίας. — Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Γρηγοράκης καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ συλλόγου «Ἅγιος Νίκων», παρακαλοῦντος ὅπως ἐνισχυθῇ χρηματικῶς πρὸς ἵδρυσιν σανατορίου ἐπὶ τῆς Πάρνηθος. — Ἀντιπρόσωποι 30 προσφυγικῶν οἰκογενειῶν Κατερίνης, παρακαλοῦν ὅπως γίνῃ ἐκκαθάρισις τοῦ κτήματος Ἀμώνα, διὰ τὴν ἐγκατάστασιν τῶν οἰκογενειῶν τούτων. — Δικαιοῦχοι τοῦ συμπληρωματικοῦ δανείου Πτολεμαΐδος, διαμαρτύρονται διὰ τὴν μείωσιν τοῦ τόκου τῶν ὁμολογιῶν. — Ὁ Πρόεδρος τοῦ συνεταιρισμοῦ Τοψίν, ὑποβάλλει ὑπόμνημα ἐν τῷ ὁποίῳ περιλαμβάνονται διάφορα αἰτήματα τοῦ συνεταιρισμοῦ, καὶ παρακαλεῖ ὅπως ἐξετασθῶσιν εὐμενῶς καὶ γίνουν ἀποδεκτά. — Ὁ σύνδεσμος ἀναπήρων Χανίων, παρακαλεῖ ὅπως ψηφισθοῦν τὸ ταχύτερον τὰ αἰτήματα τὰ ὁποῖα ὑπέβαλον πρὸς ἀποκατάστασιν τῶν ἀναπήρων. — Τὸ σωματεῖον καπνεργατῶν Ἀλιστράτης, ὑποβάλλει ψήφισμα διαμαρτυρίας κατὰ τῶν μέτρων τῶν ὑποβληθέντων ὑπὸ τῶν καπνεμπόρων, καὶ ἰδίως κατὰ τῆς ἑταιρείας Τ.Α.Κ. — Ὁ Διευθυντὴς τῆς ὀμοσπονδίας γεωργικῶν συνεταιρισμῶν Θεσσαλονίκης, ὑπενθυμίζει ὑποβληθὲν ὑπόμνημα παραγωγῶν κουκουλίων διὰ τοῦ ὁποίου ζητεῖται ἡ κατάργησις τοῦ δασμοῦ αὐτῶν. — Ἰδιοκτῆται αὐτοκινήτων καὶ ἐπαγγελματιῶν Λεβαδείας, διαμαρτύρονται κατὰ τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἐπεκτάσεως τῆς ἁρμοδιότητος τῶν Πταισματοδικῶν. — Ἀντιπρόσωποι διακοσίων συνεταιρισμῶν Καλαμῶν, διαμαρτύρονται διότι χαρίζονται τὰ δάνεια τῶν χαλαζοπλήκτων Πυργίων, ἐνῷ οἱ χαλαζόπληκτοι Μεσσήνιοι οὐδεμιᾶς ἔτυχον οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως. — Ἀντιπρόσωποι κληρικῶν Μαρμαρίου, Προυσοῦ καὶ Ναυπάκτου, παρακαλοῦν ὅπως κυρωθῇ ὡς ἔχει τὸ Ν. Δ. περὶ διοικήσεως ἐνοριακῶν ναῶν. — Λαὸς Βανέτου, παρακαλεῖ τὴν ἄμεσον διάλυσιν τῆς μονῆς Φλαμπουρίου, ὡς μὴ δυνάμενος νὰ ὑποφέρῃ τὸν ζυγὸν τῶν καλογήρων καὶ τῆς δασικῆς ὑπηρεσίας. — Ἅπασαι αἱ γυναῖκες τῶν ἐργαζομένων εἰς τὰ μεταλλεῖα Στρατωνίκης καὶ περιχώρων, παρακαλοῦν ὅπως ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν τὰ ὑποβληθέντα δίκαια αἰτήματα τῶν ἐργατῶν. — Ἡ Βασιλικὴ χήρα Κανελλοπούλου, ὑποβάλλει αἴτησιν περὶ ἀπονομῆς συντάξεως λόγῳ μακρᾶς ὑπηρεσίας ἐν τῷ στρατῷ τοῦ συζύγου της Κ. Κανελλοπούλου ὑπολοχαγοῦ οἰκονομικοῦ. — Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Παπαθανάσης, καταθέτει αἴτησιν τοῦ κοινοτικοῦ συμβουλίου τῆς κοινότητος Παραβόλας Τριχωνίας, παρακαλούσης ὅπως διαταχθῇ ὁ μηχανικὸς νὰ ἐκτελέσῃ τὰ προσήκοντα μέτρα ἐπὶ τοῦ διασχίζοντος τὸν συνοικισμὸν χειμάρρου, ὅστις πλημμυρῶν ἐπιφέρει κατ’ ἔτος μεγάλας καταστροφὰς εἰς τὰ κτήματά των. — Ὁ Ἀναστάσιος Βασούρης, ὑποβάλλει αἴτησιν δι’ ἧς παρακαλεῖ ὅπως μὴ ἀπαλλοτριωθῇ τὸ παρὰ τὴν θέσιν Περιστέρι οἰκόπεδόν του, καθόσον τυγχάνει πατὴρ 10μελοῦς οἰκογενείας καὶ ἄπορος. — Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Καρασεβδᾶς, καταθέτει τηλεγράφημα ἐπιβατῶν τῆς περιφήμου «Καλυδῶνος», διαμαρτυρομένων διὰ τὴν οἰκτρὰν συγκοινωνιακὴν κατάστασιν τοῦ νομοῦ των μετὰ τῆς Ἑλλάδος, ἐξυπηρετουμένης μὲ τὸ πανάρχαιον καὶ σεσαθρωμένον τοῦτο ἀτμόπλοιον. — Ὁ παγκληρικὸς προσφυγικὸς σύνδεσμος Ἀθηνῶν, ἀποτελούμενος ἐκ κληρικῶν καὶ διδασκάλων καταφυγόντων εἰς τὴν Ἑλλάδα μετὰ τὴν Μικρασιατικὴν καταστροφήν, παρακαλεῖ ὅπως οἱ ἐργαζόμενοι προσωρινῶς εἰς διαφόρους θέσεις ἐν Ἀθήναις ναῶν καὶ σχολείων, μονιμοποιηθῶσι διὰ ψηφίσματος τῆς Βουλῆς. — Οἱ συμβολαιογράφοι Λέσβου, διαμαρτύρονται ἐντόνως κατὰ τῆς συστάσεως κοινοῦ ταμείου συντάξεων νομικῶν. — Τὸ σωματεῖον ραπτῶν Καρδίτσης, καὶ ἡ ἐμπορικὴ ἕνωσις Σοφάδων, παρακαλοῦν νὰ διαταχθῇ ἡ ἀναστολὴ μέχρις Αὐγούστου τῆς ἐκτελέσεως τῶν ἐνταλμάτων ἐπιτηδεύματος τοῦ 1928. — Οἱ Πρόεδροι τῶν κοινοτήτων Ἄνδρου καὶ τῶν διαφόρων σωματείων, διαμαρτύρονται κατὰ τῆς κατασκευῆς τμήματος μόνον τῆς ὁδοῦ Γαυρίου–Μπατίου, καὶ παρακαλοῦν ὅπως κατασκευασθῇ ἅπασα ἡ Ἐθνικὴ ὁδὸς καὶ οὐχὶ ἀπόκεντρα τμήματα αὐτῆς. — Τὸ ἐν Λαρίσῃ τμῆμα σιδηροδρομικῶν τοῦ ὁμοσπονδιακοῦ συνδέσμου, ἀποδοκιμάζει καὶ ἀποκηρύσσει τὴν γενομένην συνέλευσιν ὀλίγων κομμουνιστῶν ὡς οὐδένα σύνδεσμον ἀντιπροσωπεύουσαν. — Δημοδιδάσκαλοι Θεσσαλονίκης, παρακαλοῦν ὅπως υἱοθετήσῃ ἡ Κυβέρνησις τὰ αἰτήματα τῶν ἀναπήρων. Ὁ κ. Γ. Μαρῆς (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν) ὑποβάλλει τὰ κάτωθι σχέδια νόμων: 1) Περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 25 Μαΐου 1926 Ν. Δ., περὶ ἀπονομῆς συντάξεως εἰς τὰς οἰκογενείας τῶν ἐξαφανισθέντων ἐν Μικρᾷ Ἀσίᾳ ὑπαλλήλων. 2) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ., περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 19 Ἰουνίου 1926 Ν. Δ., περὶ ἀπονομῆς συντάξεως εἰς τὰς οἰκογενείας τῶν ἀποθανόντων, διαρκούσης τῆς ἐμπολέμου καταστάσεως ἀρχηγῶν τοῦ στρατοῦ καὶ τοῦ στόλου. 3) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 8 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ., περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 9 Ἰουλίου 1926 Ν. Δ., περὶ ἀπονομῆς συντάξεως εἰς τὸν ποιητὴν Σ. Ματσούκαν καὶ 4) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 25 Μαΐου 1926 Ν. Δ., περὶ ἀπονομῆς συντάξεως εἰς τὴν χήραν καὶ ὀρφανὰ τοῦ ὁμογενοῦς Ν. Εὐγενοπούλου. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Νικολίτσας, ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ ἐλέγχου τῆς ὑγιεινῆς καὶ καθαριότητος τῶν ἀρτοποιείων». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Φωκᾶς ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 30 Ὀκτωβρίου 1925, περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τοῦ τελωνειακοῦ κώδικος, καὶ τροποποιήσεως ἑτέρων διατάξεων τοῦ νόμου 1165 κλπ». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Καρασεβδᾶς ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ συστάσεως εἰδικοῦ ταμείου γεφυρώσεως τοῦ Ἀχελώου». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Δεληγιάννης, Ν. Ἀβραάμ, Κ. Σπυρίδης, Ι. Ράλλης κλπ. ὑποβάλλουν πρότασιν νόμου, «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἀπὸ 4 Ἀπριλίου 1918 νόμου, περὶ φορολογίας Δημοσίων θεαμάτων»... Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως ἄρθρων τινων τοῦ νόμου, ΓΩΛΣΤʹ τοῦ 1911, περὶ ζωοκλοπῆς καὶ ζωοκτονίας, καὶ προσθήκης ἄρθρων». Ὁ βουλευτὴς Ν. Ξηρὸς ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ κύρους συμβολαιογραφικῶν τινων ἐγγράφων». Ἡ ἐπὶ τῆς Προνοίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν κάτωθι προτάσεων νόμων: 1) Περὶ ἀτελείας καὶ ἀνωτέρας τιμῆς πωλήσεως τῆς κινίνης καὶ 2) Περὶ ἱδρύσεως σανατορίου νομοῦ Μεσσηνίας ἐν τῇ θέσει Κουφοξυλιὰ Μαγουλάνων (Γορτυνίας), ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν «Σανατόριον ἡ Ἰθώμη». Ἐπίσης ἐπὶ τῶν κάτωθι νομοσχεδίων: 1) Περὶ ἱδρύσεως καὶ λειτουργίας ἐν Ἀθήναις ὑγειονομικῆς σχολῆς, καὶ περὶ ἀποστολῆς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν πρὸς μετεκπαίδευσιν ἰατρῶν δι’ εἰδικὴν ὑγειονομικὴν μόρφωσιν καὶ 2) Περὶ πατριωτικοῦ ἱδρύματος προστασίας τοῦ παιδίου, καὶ περὶ Ἐθνικοῦ συμβουλίου προστασίας τῆς μητρότητος καὶ τῶν παιδικῶν ἡλικιῶν. Ἡ ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 2 Σεπτεμβρίου 1925 Ν. Δ., περὶ Σχολῆς Εὐελπίδων». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Φωκᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐμμίσθων δικαστικῶν κλητήρων τῆς περιφερείας τοῦ Πρωτοδικείου Κεφαλληνίας, ζητούντων ὅπως ληφθῶσι μέτρα προστατευτικὰ ὑπὲρ αὐτῶν, δι’ ἱδρύσεως ταμείου συντάξεως, καὶ ἀσφαλίσεως διὰ τὴν περίπτωσιν ἀνικανότητος ἢ γήρατος. Ὁμοίως ὁ ἴδιος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Διονυσίου Φαρακλοῦ, ζητοῦντος ὅπως κατὰ τὴν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος τῶν εἰς χρυσὸν καταθέσεων, συμπεριληφθῶσιν καὶ αἱ καταθέσεις εἰς χρυσὸν παρὰ τῇ Ἐθνικῇ Τραπέζῃ καὶ τοῦ ἔτους 1919, ἀποδιδόμεναι δι’ ὁμολογιῶν εἰς χρυσόν. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Σίδερης ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 30 Ὀκτωβρίου 1925, περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τοῦ τελωνειακοῦ κώδικος, καὶ τροποποιήσεως ἑτέρων διατάξεων τοῦ νόμου 1165 κλπ.». Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Παπαστρατῆς, ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ Ν. Δ. τοῦ 4)12 Δεκεμβρίου 1925, «περὶ συμπληρώσεως τῶν νόμων ΓΦΑ (3501) 389 καὶ 2918, περὶ τῶν λιμενικῶν ταμείων Πειραιῶς ὡς τῶν περὶ λιμένων». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Παπαθανάσης, ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ συστάσεως εἰδικοῦ ταμείου γεφυρώσεως Ἀχελώου».

§2Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). καταθέτει τὴν κάτωθι ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Τηληκίδου, περὶ ματαιωθείσης μετακινήσεως τοῦ ὑπομοιράρχου Ξανθάκη Σταύρου ἐκ τῆς ὑποδιοικήσεως τῆς χωροφυλακῆς Ἀλμωπίας. (ἀναγινώσκει). Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ἐκ τῆς ὑποδιοικήσεως χωροφυλακῆς Ἀλμωσίας μετακίνησις τοῦ περὶ οὗ πρόκειται ἀξιωματικοῦ ἀνεκλήθη καὶ διετάχθη ἡ παρὰ τῇ ὑποδιοικήσει ταύτῃ παραμονή του, κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 40–7)11 τῆς 19ης Νοεμβρίου π. ἔ. ἀναφορᾶς τῆς Α.Δ.Χ. Μακεδονίας πρὸς τὸ ἀρχηγεῖον τῆς Χωροφυλακῆς, καθόσον ὡς ἐν τῇ ἀναφορᾷ ταύτῃ τονίζονται, αἱ ἀνάγκαι τῆς ὑπηρεσίας ἐπέβαλον τὴν παραμονὴν τούτου εἰς τὴν ὡς εἴρηται ὑποδιοίκησιν, ἐπιπροσθέτως δὲ διότι ἐκ τῶν ἐνεργηθεισῶν ἐξετάσεων ἐπὶ τῶν προστριβῶν αὐτοῦ μετὰ τοῦ συλλόγου ὁπλαρχηγῶν «Ἀκρίτας Ἀνδρέας», οὐδὲν τὸ κολάσιμον εἰς βάρος του προέκυψεν». Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν διάταξιν τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων Ὁ κ. Χαβίνης ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων τοῦ νομοῦ Πρεβέζης.

§3Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, μετὰ τοὺς Βαλκανικοὺς πολέμους, ἐγένετο ἐπίταξις διαφόρων εἰδῶν τοῦ νομοῦ Πρεβέζης ὑπὸ τῶν στρατιωτικῶν ἀρχῶν, χάριν τῶν στρατιωτικῶν ἀναγκῶν τῆς χώρας. Καὶ παρῆλθον ἔκτοτε δέκα πέντε καὶ πλέον ἔτη, ἐν τούτοις ὑπάρχουν πλεῖστοι κάτοικοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἀπεζημιώθησαν διὰ τὰς ἐπιτάξεις αὐτάς.

§4Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Σᾶς βεβαιῶ, ἂν τὸ ἐγνώριζον, ὅτι πράγματι ὑπάρχουν ἄνθρωποι δικαιούμενοι νὰ τύχουν ἀποζημιώσεως, θὰ εἶχον λάβῃ πᾶν μέτρον σχετικόν.

§5Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Εἶναι μερικοὶ οἱ ὁποῖοι ἔχουν νὰ λάβουν καὶ δὲν τὰ ἔλαβον. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ στεροῦνται ἐπὶ δέκα πέντε ἔτη τῆς ὀφειλομένης εἰς αὐτοὺς ἀποζημιώσεως ἀπὸ τὸ Κράτος, καὶ ἐν τούτοις αὐτοὶ καταβάλλουν τοὺς ὀφειλομένους φόρους. Εἶναι μία ἀδικία τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις πρέπει ὅσον τὸ δυνατὸν συντομώτερον νὰ ἄρῃ. Ὑπάρχουν ὅμως καὶ ἄλλοι κάτοικοι τοῦ νομοῦ Πρεβέζης καὶ αὐτοὶ εἶναι οἱ περισσότεροι οἱ ὁποῖοι δὲν ὑπέβαλον ἐγκαίρως, ἐντὸς τοῦ τριμήνου τὸ ὁποῖον ὁρίζεται ὑπὸ τοῦ κώδικος περὶ εἰσφορῶν, ὅστις λέγει ὅτι ἐντὸς τριμήνου ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως δέον νὰ ὑποβληθοῦν αἱ αἰτήσεις. Ἀλλὰ ἂν ἡμεῖς οἱ ἐν Ἀθήναις εὑρισκόμενοι δὲν λαμβάνομεν γνῶσιν ἐγκαίρως τῆς δημοσιεύσεως ἑνὸς νόμου, φαντασθῆτε ἂν εἶναι δυνατὸν νὰ λάβουν γνῶσιν χωρικοὶ τῶν μερῶν αὐτῶν, καὶ νὰ δυνηθοῦν νὰ ὑπολογίσουν τὴν προθεσμίαν. Φρονῶ, ὅτι εἶναι δεδικαιολογημένη ἡ ἄγνοια τῶν χωρικῶν αὐτῶν πρὸς ὑποβολὴν τῶν σχετικῶν αἰτήσεων, καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν νὰ λάβῃ πρόνοιαν περὶ παρατάσεως τῆς προθεσμίας.

§6Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Νὰ μοῦ σταλῇ παρακαλῶ ἡ ἀναφορά.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σπηλιάδης ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ κοινοτικοῦ Συμβουλίου Μετοχίου.

§8Α. ΣΠΗΛΙΑΔΗΣ. Πρόκειται περὶ ἀναφορᾶς τοῦ κοινοτικοῦ Συμβουλίου Μετοχίου, εἶναι δὲ γνωστὸν εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, ὅτι ὁ ποταμὸς Λαρισσὸς ἐν Λάπᾳ, ὑπερεκχειλίσας κατέστρεψε τὴν γέφυραν τῆς δημοσίας ὁδοῦ Πατρῶν– Πύργου. Τὸ ἐλπίζω ὅτι ὁ κ. ὑπουργός, δεδομένου ὅτι ὑπάρχει ἀποθεματικὸν κεφάλαιον ἐν τῷ Ὑπουργείῳ του, θὰ διέταξεν ἤδη τὸν ἁρμόδιον νομομηχανικὸν νὰ προβῇ εἰς τὴν κατασκευὴν τῆς γέφυρας.

§9Τ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Καὶ ἐγὼ συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§10Κ. ΓΚΟΤΣΗΣ. Καὶ παρακαλῶ καὶ ἐγὼ νὰ δώσῃ τὰς δεούσας διαταγὰς ὁ κ. Ὑπουργός.

§11Α. ΧΡΗΣΤΟΜΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Τὸ ζήτημα περιῆλθεν εἰς γνῶσιν τοῦ ὑπουργείου καὶ ἐδόθησαν ἤδη αἱ δέουσαι διαταγαὶ εἰς τὸν νομομηχανικόν.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Παπαθανάσης ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων Ἀγρινίου.

§13Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Αἱ πρόσφατοι δηλώσεις ὑμῶν, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Συγκοινωνίας μᾶς δίδουν τὴν ἐλπίδα, ὅτι θὰ βελτιωθῇ ἡ κατάστασις τῆς συγκοινωνίας, ἠκούσθησαν μὲ αἴσθημα ἀνακουφίσεως ἀπὸ τὸν Λαόν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχω νὰ συστήσω ὑμῖν εἶναι τοῦτο, ἡ ἀντικατάστασις τῆς Καλυδῶνος, ὡς καὶ ἡ ὑπαγωγὴ τῆς ἑταιρείας σιδηροδρόμων Βορειοδυτικῆς Ἑλλάδος εἰς ΣΠΑΠ, ἄλλως τὴν ἐνίσχυσιν αὐτῆς διὰ 15 ἑκατομμυρίων δανείου. Ἐπίσης συνιστῶ τὴν καθίδρυσιν τηλεφωνικῆς συγκοινωνίας Ἀγρινίου–Πατρῶν —Ἀθηνῶν, πρὸς ἐξυπηρέτησιν τοῦ ἐμπορικοῦ κόσμου Ἀγρινίου.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Κοντοδίνας ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν σωματείων Γρεβενῶν.

§15Κ. ΚΟΝΤΟΔΙΝΑΣ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἤθελα νὰ συστήσω, εἶναι ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς πρέπει νὰ δώσῃ μεγάλην προσοχὴν εἰς τὸ ἑξῆς σημεῖον, ὅτι οἱ κάτοικοι τῆς πόλεως Γρεβενῶν, ἔχουν δικαίας ἀφορμὰς νὰ παραπονοῦνται, ὅτι δῆθεν ἡ γραμμὴ διέρχεται ἀπὸ ὡρισμένα σημεῖα, χάριν ἐξυπηρετήσεως ὡρισμένων συμφερόντων. Τοῦτο ἤθελα νὰ τονίσω νὰ προσέξῃ ὁ κ. Ὑπουργός.

§16Γ. ΠΟΝΤΙΚΑΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφοράν.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Κουμπαροῦσος ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§18Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Εὐτυχῶς ὑπεσχέθη ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι θὰ ἐξετάσῃ τὸ ζήτημα τοῦτο μετὰ μεγάλης προσοχῆς, ἵνα μὴ ἐπαναληφθοῦν τὰ σφάλματα τὰ ὁποῖα παρετηρήθησαν εἰς ἄλλας γραμμάς, ὡς εἶναι ἡ σιδηροδρομικὴ γραμμὴ Πειραιῶς–Λαρίσσης, ἥτις διῆλθεν ἀπὸ πολλὰ ἐπισφαλῆ μέρη, πρὸς ἐξυπηρέτησιν ἀτομικῶν συμφερόντων. Καὶ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, ἐγένοντο ὡρισμένα σφάλματα ὑπὸ τῆς προκατόχου Κυβερνήσεως, καὶ ἐλπίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας, θέλει μεριμνήσῃ πρὸς διόρθωσιν τῶν σφαλμάτων αὐτῶν.

§19Α. ΧΡΗΣΤΟΜΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Δὲν θὰ ἤθελα νὰ μείνῃ ἡ Βουλὴ μὲ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι συνέβησαν αὐτὰ τὰ πράγματα, ὡς τὰ ἀνέπτυξαν οἱ κ.κ. συνάδελφοι. Ἡ ὑπηρεσία μοῦ εἶπεν, ὅτι ἡ διάβασις τῆς γραμμῆς αὐτῆς ἐγένετο ἀμερολήπτως, καὶ ὅτι ἂν ἐπρόκειτο αὕτη νὰ διήρχετο ἐκ Γρεβενῶν, θὰ ηὔξανε ἡ γραμμὴ κατὰ 25 χιλιόμετρα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἔδωσα τὰς δεούσας διαταγὰς εἰς τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν, ἵνα ἐξετάσῃ ἐὰν εἶναι δυνατὸν ἄνευ ἐπιπροσθέτου δαπάνης νὰ ἐπέλθῃ διόρθωσίς τις.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ἀβραὰμ ἐπὶ ἀναφορᾶς προσφύγων Πειραιῶς (πλατείας Καραϊσκάκη).

§21Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν τῶν προσφύγων Πειραιῶς εἰς θέσιν πλατείας Καραϊσκάκη κ. Πρόεδρε, καὶ παρακαλῶ ὅπως ἀποσταλῇ εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῆς Συγκοινωνίας καὶ μελετηθῇ παρὰ τῆς ὑπηρεσίας.

§22Α. ΧΡΗΣΤΟΜΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Μάλιστα. Παρακαλῶ κ. Πρόεδρε ν’ ἀποσταλῇ ἡ ἀναφορὰ εἰς τὸ ὑπουργεῖον.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Κοκκινάκης ἐπὶ ἀναφορᾶς κοινότητος Κασσάνων Πεδιάδος (Κρήτης), περὶ κατασκευῆς γεφύρας.

§24Γ. ΚΟΚΚΙΝΑΚΗΣ. Διὰ τῆς ἀναφορᾶς αὐτῆς ἡ κοινότης Κασσάνων Πεδιάδος (Κρήτης), παρακαλεῖ ὅπως γεφυρωθῇ ὁ ποταμὸς μεταξὺ τῶν χωρίων Αὐδοῦ καὶ Κασσάνων. Ὁ ποταμὸς αὐτὸς ἦτο βατός, ἀλλὰ κατὰ τοὺς παρελθόντας μῆνας συνεσωρεύθησαν ἐκτὸς τῶν πηγαίων ὑδάτων καὶ τὰ ὄμβρια ὕδατα, καὶ ὁ ποταμὸς αὐτὸς ἔγινε ὁρμητικώτατος καὶ εἴχομεν θύματα ἀνθρώπινα συνεπείᾳ τούτου, καὶ πολλὰ κτήνη ἐπνίγησαν. Εἶχεν ἄλλοτε γέφυραν, ἀλλὰ τὴν παρέσυρεν καὶ σήμερον δὲν ὑπάρχει. Οἱ κάτοικοι τῶν πέριξ χωρίων, οἱ ὁποῖοι εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ κατέρχωνται εἰς τὰς πλησίον πόλεις πρὸς ἀγορὰν τῶν εἰδῶν πρώτης ἀνάγκης, ἢ διὰ μεταφορὰν τῶν προϊόντων των, δὲν γνωρίζωσι ἐὰν θὰ ἐπιστρέψωσι εἰς τὸ χωριό των. Φαντασθῆτε εἰς ποίαν ἀπόγνωσιν εὑρίσκονται οἱ ἄνθρωποι ἐκεῖνοι. Διὰ τοῦτο παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας νὰ διατάξῃ τὸν νομομηχανικὸν Ἡρακλείου, νὰ προβῇ εἰς σύνταξιν μελέτης τῆς γεφύρας τοῦ ποταμοῦ αὐτοῦ, καὶ τοιουτοτρόπως νὰ κατασκευασθῇ αὐτὴ ἡ γέφυρα ἀντὶ ὀλίγης δαπάνης. Λέγω δὲ ὅτι θὰ στοιχίσῃ ὀλίγον εἰς τὸ δημόσιον, διότι σώζονται τὰ βάθρα τῆς παλαιᾶς γεφύρας, καὶ μὲ ὀλίγας χιλιάδας εἶναι δυνατὸν νὰ κατασκευασθῇ αὕτη.

§25Α. ΧΡΗΣΤΟΜΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Θὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν σοβαρῶς ἡ ἀναφορά. Ἀλλὰ φρονῶ ὅτι οἱ κάτοικοι ὑποφέρωσι δικαίως διότι θ’ ἀπεψίλωσαν τὰ ὄρη.

§26Γ. ΚΟΚΚΙΝΑΚΗΣ. Σᾶς λέγω ὅτι αὐτὸ εἶναι ἀληθές, ἀλλὰ δὲν πταίουν οἱ σημερινοὶ κάτοικοι, δι’ αὐτό.

§27Α. ΧΡΗΣΤΟΜΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Μὰ ἀκριβῶς ἐπειδὴ δὲν πταίουν οἱ σημερινοὶ κάτοικοι δι’ αὐτὸ θὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ ἀναφορά.

§28Γ. ΚΟΚΚΙΝΑΚΗΣ. Σᾶς δίδω τὴν πληροφορίαν, ὅτι ἐπὶ τῶν Ὀθωμανῶν, διεξήγετο συστηματικὴ καταστροφὴ τῶν δασῶν. Αὐτὸ ὅμως δὲν εἰμπορεῖ νὰ τὸ πληρώσουν οἱ σημερινοὶ κάτοικοι.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Φίλιος, ἵνα καταθέσῃ καὶ ἀναπτύξῃ ἀναφορὰν τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν Νεοχωρίου τέως δήμου Φαρκαδῶνος, (περὶ ἀπαλλοτριώσεως ἀγροκτήματος Παλαιοσαμαρίνας).

§30Θ. ΦΙΛΙΟΣ. Τὸ ἀγρόκτημα Παλαιοσκαμαρίνα, ἦτο κτῆμα τοῦ κ. Ζωγράφου. Ἐπὶ τῆς ἐπαναστάσεως ὁ ἄλλοτε ὑπουργὸς κ. Σίδερης, γνωρίζων τὰ πρόσωπα καὶ τὰ πράγματα ἀπηλλοτρίωσε τοῦτο, καὶ τὸ διένειμεν εἰς τοὺς 150 κληρούχους, οἵτινες ἐκαλλιέργουν τὸ κτῆμα αὐτό. Κατόπιν ὅμως ἦλθε ἕνας Χαριτάκης, ὁ ὁποῖος τὰ ἐσάρωσεν ὅλα καὶ ἦρε τὴν ἀπαλλοτρίωσιν καὶ τοιουτοτρόπως ἔμειναν 150 κληροῦχοι ἄνευ ἀποκαταστάσεως. Ἀπεκατεστάθησάν τινες μόνον ἐξ αὐτῶν. Εἶναι ἀνάγκη κ. ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας ν’ ἀποκατασταθοῦν καὶ οἱ ἄλλοι 150. Διότι τώρα τὸ λειβάδι αὐτὸ ἀνήκει εἰς κἄποιον Μπασιδὰν, ὁ ὁποῖος θησαυρίζει,

§31Ι. ΚΑΝΝΑΒΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Παρακαλῶ νὰ μοῦ σταλῇ ἡ ἀναφορὰ κ. Πρόεδρε εἰς τὸ ὑπουργεῖον, διὰ νὰ ἐξετάσω τὸ ζήτημα.

§32Θ. ΦΙΛΙΟΣ. Παρακαλῶ κ. Ὑπουργέ, νὰ ρυθμισθῇ τὸ ζήτημα αὐτό. Δὲν ἰσχύει ἐκεῖ ὁ νόμος, καὶ δὲν εἰμπορεῖ ὡς κτηνοτροφικὸν ν’ ἀπαλλοτριωθῇ, διότι ἔχουν ἐξαιρεθῇ τὰ μέρη αὐτά. Δύναται ὅμως ν’ ἀπαλλοτριωθῇ, διὰ γεωργοκτηνοτροφικὸν σκοπόν.

§33Ι. ΚΑΝΝΑΒΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Ἐν πάσει περιπτώσει, παρακαλῶ κ. Πρόεδρε νὰ μοὶ σταλῇ ἡ ἀναφορὰ εἰς τὸ ὑπουργεῖον.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Νικολίτσας, ἵνα καταθέσῃ καὶ ἀναπτύξῃ ψήφισμα Κονίσκης.

§35Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Ἡ ἀναφορὰ αὕτη ἀφορᾷ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας. Οἱ κάτοικοι τῆς Κονίσκης κατοικοῦντες εἰς ὕψος 1200 μέτρων δὲν εἶναι δυνατὸν ν’ ἀπασχολοῦνται οὔτε εἰς τὴν γεωργίαν, οὔτε εἰς ἄλλο τι ἔργον ἐκτὸς τοῦ κτηνοτροφικοῦ, ἐκ τοῦ ὁποίου ἀποζῶσιν. Ἡ δασικὴ ὅμως ἀπαγόρευσις κατέστρεψεν καὶ αὐτὸ τὸ ἔργον των. Οἱ κάτοικοι παρουσιάσθησαν ἐπανειλημμένως εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας. Ἡ ὑπηρεσία ἔστειλεν δύο ἐπιθεωρητάς, οἱ ὁποῖοι ἀπεφάνθησαν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ζωὴ τῶν κατοίκων ἄνευ τῆς κτηνοτροφίας δὲν εἶναι δυνατὸν ὅμως ν’ ἀρθῇ καὶ ἡ δασικὴ ἀπαγόρευσις, διότι πρόκειται ν’ ἀναδασωθῇ τὸ μέρος. Ἐπειδὴ ἡ ζωὴ τῶν κατοίκων εἶναι ἀδύνατος πλέον, ὡς καὶ σεῖς εἴχατε τὴν ἰδίαν ἀντίληψιν, ὅτε περιήλθατε τὰ μέρη αὐτὰ ἀπὸ τὸ παρελθὸν θέρος καὶ ἐλάβατε γνῶσιν τῶν τηλεγραφημάτων καὶ ὑπεσχέθητε ὅτι θὰ μεριμνήσητε, θὰ καταβάλητε πᾶσαν προσπάθειαν περὶ ἄρσεως τοῦ ἀπαγορευτικοῦ αὐτοῦ μέτρου, διὰ τοῦτο σᾶς παρακαλῶ νὰ ἐπιληφθῆτε σήμερον τοῦ ζητήματος. Ἢ νὰ γίνῃ ἐποικισμὸς τῶν κατοίκων, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι πολὺ εὔκολον σήμερον, λόγῳ τῶν σημερινῶν οἰκονομικῶν συνθηκῶν, διότι πρόκειται περὶ 400 οἰκογενειῶν, ἢ νὰ ἐπιτραπῇ εἰς τοὺς κατοίκους νὰ βόσκωσι τὰ ζῶα των, ἐὰν ὄχι εἰς ὅλην τὴν ἔκτασιν τοὐλάχιστον εἰς μέρος αὐτῆς.

§36Ι. ΚΑΝΑΒΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Διετάχθη ὁ ἐπιθεωρητὴς τῶν δασῶν τοῦ ἐκεῖ νομοῦ νὰ ἐξετάσῃ, ἐὰν καὶ κατὰ πόσον ἐπιβάλλεται ἡ διατήρησις τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς διατάξεως. Δυστυχῶς ἡ ἔκθεσις αὐτὴ ὑπῆρξε δυσμενὴς διὰ τὰς ἀπόψεις τῶν κατοίκων. Ὡς γνωρίζετε τὰ ὄργανα τῆς δασικῆς ὑπηρεσίας κατώτερα καὶ ἀνώτερα, ἐμφοροῦνται ἀπὸ ἓν πνεῦμα φιλοδασικόν, τὸ ὁποῖον πολλάκις καταθλίβει καὶ καταπιέζει τοὺς κτηνοτροφικοὺς πληθυσμούς. Ὡς ἔχει ὁ νόμος δὲν εἶναι δυνατὸν ἄνευ γνωμοδοτήσεως τοῦ ἐπιθεωρητοῦ, νὰ διατάξω τὴν ἄρσιν τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς διατάξεως. Τὸ ἀληθὲς εἶναι ὅτι διαμαρτυρίαι ἀπὸ πολλὰ μέρη ἀπευθύνονται πρὸς τὸ ὑπουργεῖον καὶ διαμαρτυρίαι ἀπευθύνονται καὶ ἐξ ὑμῶν τῶν ἀντιπροσώπων. Εὑρίσκομαι εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ εἴπω, ὅτι τὸ ζήτημα πρέπει νὰ ρυθμισθῇ ριζικώτερον, προκειμένου περὶ μεταρρυθμίσεως τοῦ νόμου, ὁ ὁποῖος δεσμεύει ἐντελῶς τὸν ὑπουργόν, νὰ προβῇ εἰς τὴν ἄρσιν τῆς ἀπαγορεύσεως. Τὸ ζήτημα τοῦτο εἶναι ὑπὸ μελέτην, πάντως δὲν εἶναι δυνατὸν βεβαίως νὰ φθάσωμεν μέχρι τοῦ σημείου, ὥστε πᾶσα δασικὴ ἔκτασις νὰ διατεθῇ διὰ τοὺς κτηνοτροφικοὺς καὶ γεωργικοὺς πληθυσμούς, ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον πρόκειται ἡ ἔκτασις αὐτὴ νὰ ἀποτελεῖται ἀπὸ δάση ἢ ἀπὸ δένδρα πολύτιμα τῶν ὁποίων τὴν διατήρησιν πρέπει πάσῃ θυσίᾳ νὰ περιφρουρήσωμεν. Προκειμένου περὶ διαβιβάσεως τηλεγραφημάτων, τῶν ὁποίων ὑπαινίχθητε, σᾶς πληροφορῶ ὅτι εὑρισκόμενος ἐκεῖ μὲ ἠρώτησεν ἡ ἐπιτροπὴ τῶν κατοίκων, ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀρθῇ ἡ ἀπαγόρευσις, εἶπον ὅτι θὰ λάβω πᾶν νόμιμον μέτρον. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω.

§37Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Θὰ ὑποβάλω τὸ ψήφισμα, καὶ παρακαλῶ νὰ διατάξητε τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν, νὰ κρίνῃ ἐπιεικῶς.

§38Ι. ΚΑΝΝΑΒΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Ἡ διαταγὴ αὐτὴ ἐξεδόθη συνεπείᾳ τοῦ ψηφίσματος τῶν κατοίκων;

§39Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Συνεπείᾳ προνοίας τῆς ὑπηρεσίας.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ. κ. Σ. Ταλιαδοῦρος καὶ Δ. Χατζῖσκος ἐπὶ ἀναφορᾶς προέδρου κοινότητος Παλαμᾶ, «περὶ διορισμοῦ καθηγητοῦ εἰς τὸ ἐκεῖ Ἑλληνικὸν σχολεῖον».

§41Σ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε. Ἀπὸ διάφορα μέρη ἔχομεν διαμαρτυρίας καὶ τηλεγραφήματα, δι’ ἔλλειψιν διδασκάλων εἰς τὰ Ἑλληνικὰ σχολεῖα. Τηλεγράφημα π.χ. ἀπὸ Σοφάδες, ὅτι ἀφ’ ἧς ἤρχισε τὸ σχολικὸν ἔτος ἐτοποθετήθη προσωρινῶς ἑλληνοδιδάσκαλος, ὁ ὁποῖος καὶ μετ’ ὀλίγον ἔφυγεν.

§42Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας). Διωρίσθη.

§43Σ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Δὲν πηγαίνει.

§44Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας). Τὸ μόνον τὸ ὁποῖον εἶχον νὰ κάμω ἦτο νὰ τὸν διορίσω.

§45Σ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Λάβετε μέτρα, διὰ νὰ στείλετε ἄλλον. Ἤθελον νὰ μάθω ὑπάρχει ἀρκετὸς ἀριθμὸς διδασκάλων;

§46Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας). Ἔχομεν τὸν ἀριθμὸν τὸν ἀπαιτούμενον, ἀλλὰ δὲν πηγαίνουσιν. Ἔχουσιν τὸ δικαίωμα ἐντὸς εἴκοσιν ἡμερῶν, νὰ δηλώσωσιν ἐὰν θὰ ὑπάγωσιν ἢ ὄχι, καὶ κατόπιν νὰ δηλώσῃ ὁ ἐπιθεωρητὴς εἰς τὸ ἐποπτικὸν συμβούλιον, ὅτι δὲν πηγαίνουσιν καὶ κατόπιν τὸ συμβούλιον νὰ διορίσῃ ἄλλον.

§47Σ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Προτιμῶσι τὰ μεγάλα κέντρα. Ὅταν διορίζωνται εἰς ἐπαρχιακὰς πόλεις δὲν πηγαίνουσιν.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χατζῖσκος ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§49Δ. ΧΑΤΖΙΣΚΟΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, ἐν τῇ μερίμνῃ αὐτοῦ τῇ γνωστῇ ὑπὲρ τῆς βελτιώσεως τῆς ἐκπαιδεύσεως, νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὸ 1ον ἑλληνικὸν σχολεῖον Λαμίας, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει διδάσκαλον. Οἱ γονεῖς ἐπανειλημμένως διεμαρτυρήθησαν εἰς τὸ ὑπουργεῖον.

§50Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας). Τοὺς διώρισα καὶ τοὺς ἐκοινοποίησα τοὺς διορισμούς, ἀλλὰ δὲν πηγαίνουσιν.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σίδερης ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§52Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Ὅσα ἐξέθεσεν ὁ κ. ὑπουργὸς ἀπὸ ἀπόψεως τυπικῆς ἔχουσιν καλῶς, ὑπάρχουσιν ὅμως καὶ κάποιαι ἀποκλίσεις ἀπὸ τῆς περιγραφῆς αὐτῆς. Πρῶτον εἶναι τὸ γεγονός, ὅτι ἕνα σχολεῖον ἐκεῖ ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τοῦ σχολικοῦ ἔτους δὲν ἔχει διδάσκαλον, πρέπει τὸ Συμβούλιον τὸ ἐκπαιδευτικὸν νὰ λάβῃ μέτρα, ὥστε νὰ μὴ εὑρισκώμεθα κατὰ τὸν μῆνα Ἰανουάριον πρὸ τῆς καταστάσεως νὰ διορίζονται διδάσκαλοι, οἱ ὁποῖοι νὰ μὴ μεταβαίνωσιν εἰς τὰς θέσεις των. Ἐὰν ἀπ’ ἀρχῆς τοῦ σχολικοῦ ἔτους τοποθετοῦνται καὶ δὲν πηγαίνουσιν, τὸ Ἐποπτικὸν Συμβούλιον θὰ ἐλάμβανε μέριμναν, ὥστε ἕνα ἑλληνικὸν σχολεῖον εὑρισκόμενον εἰς τὴν ἕδραν τοῦ Εἰρηνοδικείου, μὲ 200 μαθητὰς νὰ μὴ ἔχῃ ἕνα διδάσκαλον. Εἶναι ἀληθές, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς λαβὼν γνῶσιν, ἔδωσε διαταγὴν καὶ ἐτοποθετήθησαν δύο ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι δὲν πηγαίνουσιν ἕως ὅτου ὅμως γίνει ἡ δέουσα κοινοποίησις καὶ ἡ δήλωσις τοῦ ἐπιθεωρητοῦ, ἔχει περάσῃ ἕνα ὁλόκληρον τρίμηνον, ἐν τῷ μεταξὺ δὲ δὲν ἔχουν δηλώσῃ εἰς τὴν ὑπηρεσίαν ὅτι δὲν θὰ ἐπήγαινον, συνεπῶς ἐὰν ἡ ὑπηρεσία ἐφρόντιζεν, ὥστε σὺν τῇ διδασκαλικῇ ἀπολύσει ἐγίνετο καὶ ὁ διορισμός, θὰ ἐκερδίζαμεν τὸ τρίμηνον χρονικὸν διάστημα. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, ἐφ’ ὅσον αὐτοὶ δὲν πηγαίνουσιν καὶ ἐφ’ ὅσον ἐγένετο ἐρώτημα ἀπολύσεως, νὰ συστήσῃ εἰς τὸ Ἐποπτικὸν Συμβούλιον νὰ ὑπάγωσιν ἄλλα πρόσωπα, ὥστε νὰ μὴ παρέλθῃ ἕνας ἄλλος μήν. Ἐν τῷ μεταξὺ ὅμως ὁ ἐπιθεωρητὴς ἐτοποθέτησε ἕνα ἑλληνοδιδάσκαλον τῶν φυσικῶν ἐπιστημῶν, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀκατάλληλος διὰ ἄλλα μαθήματα, ἡ προθεσμία δὲ τῆς ἀποσπάσεώς του λήγει ἐντὸς τῶν ἡμερῶν αὐτῶν, κατόπιν ὁ ἐπιθεωρητὴς θὰ πάρῃ ἄλλον διδάσκαλον, καὶ τοιουτοτρόπως θὰ γίνεται ἕνας χορὸς ἐπὶ ζημίᾳ τοῦ δημοσίου. Αὐτὸν τὸν τρόπον ἤθελον νὰ συστήσω ὅπως προσέξῃ ὁ κ. ὑπουργός. Σὺν τῇ διαδικασίᾳ τῆς ἀπολύσεως ν’ ἀρχίσῃ καὶ ἡ διαδικασία τοῦ διορισμοῦ, διὰ νὰ μὴ φθάσωμεν εἰς τὸν διορισμὸν εἰς τὸ τέλος τοῦ σχολικοῦ ἔτους.

§53Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας). Ἔχω καὶ ἐγὼ μίαν παράκλησιν, ἐὰν παρουσιασθῇ δημοδιδάσκαλος ὁ ὁποῖος νὰ θέλῃ νὰ ὑπάγῃ ἐκεῖ, δὲν ἔχει παρὰ νὰ τὸ εἴπῃ εἰς τὸ Συμβούλιον διὰ νὰ διορισθῇ ἀμέσως.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κατσαδήμας ἐπὶ ἀναφορᾶς δευτεροβαθμίων καθηγητῶν Σερρῶν.

§55Κ. ΚΑΤΣΑΔΗΜΑΣ. Θὰ παρακαλέσω νὰ παραπεμφθῇ ἡ ἀναφορὰ εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, διὰ νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὰ δίκαια αἰτήματα τῶν ἀναφερομένων οἱ ὁποῖοι πολλαπλὰς παρέσχον ὑπηρεσίας.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παραπέμπεται ἡ ἀναφορὰ αὕτη εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φίλιος ἐπὶ ἀναφορᾶς ἀκτημόνων καλλιεργητῶν Ζάρκου τοῦ τέως Δήμου Φαρκαδῶνος.

§58Θ. ΦΙΛΙΟΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ δώσῃ πρῶτος τὸ παράδειγμα ὡς ἀνῆκον εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἡ ὁποία πρώτη ἐφρόντισεν διὰ τὸ ἀγροτικὸν ζήτημα νὰ ζητήσῃ νὰ ἐκδοθῇ ἡ ἀπόφασις, διότι μολονότι τὸ κτῆμα ἔχει ἀπαλλοτριωθῇ, παρῆλθον δύο μῆνες χωρὶς νὰ ἐκδοθῇ ἡ ἀπόφασις.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ σταλῇ ἡ ἀναφορὰ εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Παπαφλέσσας ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν δημοδιδασκάλων Κ. Βασιλάκη καὶ Γ. Ἠλιοπούλου.

§61Ι. ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὴν ἀναφορὰν τῶν 2 ἀτυχῶν συνταξιούχων δημοδιδασκάλων Βασιλάκη καὶ Ἠλιοπούλου, οἱ ὁποῖοι ἀποχωρίσαντες ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ δημοδιδασκάλου κατόπιν τριαντακονταετοῦς ὑπηρεσίας, δὲν ἔλαβον ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον λαμβάνουν πάντες, οἱ συμπληρώσαντες τὰ 25 ἔτη τῆς ὑπηρεσίας των.

§62Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας). Δικαιοῦνται ἐκ τοῦ νόμου νὰ τὰ λάβουν;

§63Ι. ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ. Δικαιοῦνται.

§64Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας). Ἀφοῦ δικαιοῦνται, νὰ εἶσθε βέβαιος ὅτι θὰ τὸ λάβουν. Παρακαλῶ νὰ μοῦ σταλῇ ἡ ἀναφορά.

§65Ι. ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ. Εἶναι ἐντὸς τοῦ νόμου καὶ τῶν ὁρίων τῶν δικαιωμάτων των.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κριμπᾶς ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§67Θ. ΚΡΙΜΠΑΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν καὶ ἐγώ.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἀναφορὰ αὕτη θὰ σταλῇ εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας. Ὁ κ. Δ. Χατζῖσκος ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων Λαμίας.

§69Δ. ΧΑΤΖΙΣΚΟΣ. Ἡ ἀναφορὰ αὐτὴ ἀφορᾶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν. Διάφοροι κάτοικοι Λαμίας διαμαρτύρονται ὅτι ἔξωθεν ἑνὸς προσφυγικοῦ συνοικισμοῦ, πρόκειται νὰ ἀπαλλοτριωθῶσι ἀναγκαστικῶς 800 στρέμματα, διὰ τὴν ἐγκατάστασιν πεδίου βολῆς. Θὰ παρεκάλουν κ. ὑπουργὲ τῶν Στρατιωτικῶν, ἰδιαιτέρως εἰς τὸ ζήτημα αὐτὸ νὰ ἐπιστήσητε τὴν ὑμετέραν προσοχήν, διότι διὰ τῆς ἀπαλλοτριώσεως αὐτῆς, ἐκτὸς τοῦ ὅτι θὰ στερηθῇ ἡ κτηνοτροφία εὐφοροτάτων ἐκεῖ γαιῶν, ἔξωθεν τοῦ προσφυγικοῦ συνοικισμοῦ, ἀλλ’ ἐπιπροσθέτως ἀποκόπτεται ἡ ὁδὸς Λαμίας–Λιανοκλαδίου.

§70Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Ἄς μοῦ σταλῇ ἡ ἀναφορά, θὰ σᾶς παρακαλέσω δὲ ἐὰν θέλητε νὰ τὴν συνοδεύσητε ὁ ἴδιος.

§71Δ. ΧΑΤΖΙΣΚΟΣ. Εὐχαρίστως.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μπακάλμπασης ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων Μαρωνείας.

§73Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Κατ’ ἐπανάληψιν κύριοι, ἀπησχόλησε τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, διὰ τὸ ζήτημα τῆς ἀνοικοδομήσεως τῆς καταστραφείσης κωμοπόλεως Μαρωνείας. Εἶναι περιττὸν νὰ γνωρίσω εἰς τὴν Βουλήν, πῶς κατεστράφη ἡ κωμόπολις αὐτὴ ἐκ τῆς εἰσβολῆς τῶν Βουλγάρων καὶ τῶν κατόπιν συμβάντων. Τὸ βέβαιον εἶναι ὅτι ἐκ μέρους τοῦ ὑπουργείου τῆς Γεωργίας εὗρον πράγματι μεγάλην προθυμίαν ἀξίαν ἀναγνωρίσεως, ἐν τούτοις ὅμως λόγῳ τῆς φύσεως τῆς κωμοπόλεως, ἡ ὁποία κατοικεῖται μόνον ἀπὸ γηγενεῖς, ἡ ἀνέγερσις αὐτῆς ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀποκαταστάσεως, μέχρι τῆς παρούσης στιγμῆς κατέστη ἀπολύτως ἀδύνατος. Τὸ λυπηρὸν εἶναι τὸ ἑξῆς ὅτι διὰ τῆς μὴ ἀνοικοδομήσεως τῆς Μαρωνείας, ἀφαιρεῖται ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν οἰκονομίαν ἡ καλλιέργεια μεγίστων ἐκτάσεων στρεμμάτων ἐλαιοδένδρων. Τελευταίως ἐπληροφορήθην, ὅτι γίνεται σχετικὴ ἐνέργεια ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, θὰ παρακαλέσω δὲ καὶ πάλιν τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ὅπως ἐν τῇ γενομένῃ μερίμνῃ αὐτοῦ περὶ στεγάσεως τῶν καταστραφέντων ἐκ μέρους τῶν Βουλγάρων, μὴ λησμονήσῃ καὶ τὴν Μαρώνειαν.

§74Ι. ΚΑΝΝΑΒΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Προκειμένου περὶ τῶν καταστραφέντων χωρίων ἀπὸ τὴν Βουλγαρικὴν εἰσβολήν, ἡ Κυβέρνησις ἐνόμισε ὅτι ἔπρεπε νὰ συλλέξῃ στοιχεῖα, διὰ νὰ κανονίσῃ τὸ ζήτημα τῆς στεγάσεως τοῦ πληθυσμοῦ, ὁ ὁποῖος εἰσέτι εἶναι ἀστέγαστος. Ἐζήτησε λοιπὸν ταῦτα ἀπὸ τὰ κατὰ τόπους ἐποικιστικὰ γραφεῖα, μεταξὺ δ’ αὐτῶν ἀναμφισβητήτως περιλαμβάνεται καὶ ἡ Μαρώνεια, καὶ εἶμαι εἰς θέσιν ν’ ἀναγγείλω ὅτι τὰ στοιχεῖα ταῦτα προσεκομίσθησαν, καὶ ὅτι ἡ Κυβέρνησις διεξάγει διαπραγματεύσεις μετὰ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀποκαταστάσεως Προσφύγων, ὅπως κατορθωθῇ ἡ στέγασις τῶν πληθυσμῶν τῶν καταστραφέντων τούτων χωρίων. Ἐλπίζω ὅτι θὰ φθάσουν εἰς αἴσιον πέρας αἱ ἀρξάμεναι διαπραγματεύσεις.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ταλλιαδοῦρος ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ ἀποστράτου συνταγματάρχου Μπουλαλᾶ.

§76Σ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Θὰ παρακαλέσω νὰ ἀποσταλῇ εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν ἡ ἀναφορά.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λύρας τῶν κοινοτήτων τῆς Ἐπιδαύρου Λιμηρᾶς.

§78Θ. ΛΥΡΑΣ. Ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας, ἀνεγνώρισε τὸ δίκαιον τῶν ἀναφερομένων, διὰ τὴν μελέτην τῶν ὁδῶν αὐτῶν. Ἤθελα ὅμως νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας, νὰ διατάξῃ τὸν νομομηχανικὸν Λακωνίας, ἵνα ἐπιληφθῇ τῆς μελέτης καὶ ἄλλων κοινοτικῶν ὁδῶν τὰς ὁποίας οἱ κάτοικοι προσφέρονται νὰ ἐκτελέσουν δι’ ἐξόδων των, καὶ διὰ τῆς προσωπικῆς αὐτῶν ἐργασίας.

§79Α. ΧΡΗΣΤΟΜΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Διετάχθη ὁ νομομηχανικὸς νὰ ἀναχωρήσῃ διὰ τὴν Λακωνίαν.

§80Θ. ΛΥΡΑΣ. Εὐχαριστῶ, διότι πρόκειται περὶ κοινοτήτων αἱ ὁποῖαι ἔχουν διάθεσιν νὰ ἐργασθοῦν διὰ τὰς ὁδούς των.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Εὐθυμιάδης ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων Λαχανᾶ.

§82Δ. ΕΥΘΥΜΙΑΔΗΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφοράν.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λύρας ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ λαοῦ Μονεμβασίας.

§84Θ. ΛΥΡΑΣ. Καθ’ ἣν ἐποχὴν ἀξιότιμε κ. ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, πολὺς λόγος γίνεται διὰ τὴν ἵδρυσιν φυλακῶν, ὅσοι διῆλθον ποτὲ ἀπὸ τὴν Μονεμβασίαν καὶ εἶδον τὸ φρούριον, ὅλοι εἰσηγήθησαν τὴν γνώμην των ὅτι εἶναι τὸ καταλληλότερον μέρος διὰ φυλακάς. Ἐγεννήθη καὶ τελευταίως τὸ ζήτημα, καὶ ἐστάλησαν ἐπιτροπαὶ ἐπὶ τόπου αἱ ὁποῖαι ἀπεφάνθησαν ἐνθουσιωδῶς, ὅτι τὸ φρούριον τῆς Μονεμβασίας εἶναι προωρισμένον διὰ τὸν σκοπὸν αὐτόν. Ἐκτὸς τοῦ ὅτι κ. ὑπουργέ, εἶναι πολὺ πλησίον τοῦ κέντρου, ἀπέχον θαλασσίως 8–9 ὥρας, εἶναι καὶ ὑπερβολικῶς κατάλληλον διὰ τὴν ὠφέλειαν καὶ διὰ τὸ ὑγιὲς τοῦ κλίματος. Μετὰ τὴν ἀπότισιν τῆς ποινῆς τῶν καταδικασμένων, τὸ ὑγιὲς κλῖμα τῆς Μονεμβασίας, θὰ παραδώσῃ ὑγιεῖς τοὺς φυλακισμένους εἰς τὴν κοινωνίαν. Εἷς λόγος ἴσως δύναται νὰ προβληθῇ, τὸ ζήτημα τῆς ὑδρεύσεως τῆς Μονεμβασίας. Ἀλλὰ δὲν ἔχετε παρὰ νὰ λάβητε ὑπ’ ὄψιν σας, ὅτι ἐπὶ ἑκατονταετηρίδας ὁλοκλήρους, εἰς αὐτὸ τὸ φρούριον ἀπέζων καὶ ὑδρεύοντο 10 ἕως 12 χιλιάδες κατοίκων ἀπὸ δεξαμενάς, αἱ ὁποῖαι εἶναι εἰς ἀρίστην κατάστασιν καὶ εἶναι παμμέγισται. Ἐκτὸς αὐτοῦ καὶ εἰς μακρὰν ἀπόστασιν ὑπάρχει ὕδωρ πηγαῖον, τὸ ὁποῖον δύναται μὲ μίαν μικρὰν δαπάνην εἰς τὴν ὁποίαν νὰ συμβάλλουν καὶ αἱ κοινότητες, νὰ διοχετευθῇ ἐκεῖ. Ἀλλὰ τὸ φρούριον ἔχει τοιαύτας δεξαμενάς, ὥστε νὰ ὑδρεύουν πολλαὶ χιλιάδες κατοίκων. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ λάβῃ ὑπὸ σοβαρὰν ἔποψιν τὴν πρότασιν τῶν κατοίκων Μονεμβασίας, διότι μετὰ τὴν ἀπότισιν τῆς ποινῆς των, οἱ φυλακισμένοι θὰ ἀποδίδωνται εἰς τὴν κοινωνίαν ὑγιεῖς καὶ καλοὶ πολῖται.

§85Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Εἰς τὰς μελέτας τὰς ὁποίας ἔκαμε ἡ ὑπηρεσία τοῦ ὑπουργείου σχετικῶς μὲ τὴν ἀνέγερσιν τῶν φυλακῶν ἀσφαλῶς ὑπάγεται καὶ ἡ Μονεμβασία, ἡ ὁποία συγκεντροῖ πολλὰ προσόντα. Ἀλλὰ πρέπει νὰ πεισθῇ ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος, ὅτι τὸ πρᾶγμα δὲν εἶναι καὶ τόσον εὐχερὲς νὰ λυθῇ. Πάντως λαμβάνεται πρόνοια ὅπως ἐξετασθοῦν τὰ πράγματα μετὰ πολλῆς προσοχῆς, ὅσον ἀφορᾷ τὴν Μονεμβασίαν μὴ στερουμένην τῶν ἐπαρκῶν προσόντων θὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν κατὰ τὴν ὁριστικὴν τακτοποίησιν τῆς ὑποθέσεως.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας αἱ λοιπαὶ ἀναφοραὶ ἀναβάλλονται. Ν’ ἀναγνωσθῶσι τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως. (Ἀναγινώσκονται καὶ ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικά).

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν διάταξιν τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας Ψήφισις συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου. «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ., περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 17)20 Σεπτεμβρίου 1926 Ν. Δ., περὶ συγκροτήσεως τοῦ κατὰ τὸ Σύνταγμα Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου, καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Ψήφισις συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 4 Σεπτεμβρίου 1925 Ν. Δ., περὶ προσθέτων συμβολαιογραφικῶν δικαιωμάτων».

§88Ι. ΜΟΥΝΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς προχθὲς ἔκανε δεκτὴν μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἐκ παρεξηγήσεως δὲν συμπεριελήφθη.

§89Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Δὲν τὴν ἔκαμα δεκτήν. Τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ψηφίζεται, ἔχει τακτοποιηθῆ εἰς τρόπον ὥστε δὲν δύναμαι νὰ κάμω δεκτὴν αὐτήν.

§90Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ὁ κ. Μουντζουρίδης δὲν ζητεῖ μεταβολὴν τοῦ κειμένου, ἀλλὰ διόρθωσιν λάθους ἐξ ἀπροσεξίας γενομένου, διότι καὶ χθὲς ἐγένετο παρατήρησις ἐξ ἄλλου κ. βουλευτοῦ, καὶ ἀνεγνωρίσθη ὅτι ὄντως ἐγένετο λάθος. Καὶ ὁ κ. βουλευτὴς ἔχει δίκαιον, διότι παρατήρησις ἡ ὁποία ἐγένετο δεκτὴ κατὰ τὴν βʹ συζήτησιν, ἀπορρίπτεται τώρα.

§91Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ποία εἶναι ἡ παρατήρησίς σας;

§92Ι. ΜΟΥΝΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Ἐπειδὴ ὁ βουλευτὴς κ. Κολλιαλέξης, εἶναι ἀπὼν ὡς ἐπίσης καὶ ὁ κ. Πρόεδρος, οἱ ὁποῖοι δύνανται νὰ βεβαιώσουν τοῦτο δι’ αὐτὸ θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ ἀναβληθῇ δι’ αὔριον.

§93Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. συνάδελφος Κολλικλέξης εἶχεν ὑποβάλλει μακρὰς τροπολογίας αὐξάνων τὰ δικαιώματα τῶν συμβολαιογράφων, τροποποιῶν τὰς διατάξεις τοῦ ἰσχύοντος νόμου περὶ συμβολαιογράφων. Ἡ τροπολογία ἐτυπώθη ἀλλὰ δὲν ὑπεστηρίχθη οὔτε συνεζήθη ὅταν τὸ νομοσχέδιον συνεζητεῖτο κατὰ τὴν βʹ ἀνάγνωσιν, οὐδὲ ὡμίλησε. Τότε ἠγέρθην καὶ ἀπὸ τῆς θέσεώς μου εἶπον, ὅτι ἀποδέχομαι τὸ πρῶτον ἄρθρον, ὡς ὁ νόμος ἰσχύει περὶ συμβολαιογράφων, καὶ κατὰ τὰ λοιπὰ νὰ γίνουν δεκταὶ αἱ τροπολογίαι τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Τοῦτο ἐδήλωσα καὶ οὕτω συνετάχθη τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου.

§94Ι. ΜΟΥΝΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Νὰ δηλώσητε κ. ὑπουργέ, ἐὰν προχθὲς συζητούμενον τὸ νομοσχέδιον ἐδέχθητε τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Κολλιαλέξη.

§95Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Δὲν ἐδέχθην τροπολογίαν τοῦ κ. Κολλιαλέξη.

§96Χ. ΛΑΔΑΣ. Εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον, ὅτι ὁ κ. ὑπουργός, ἐγερθεὶς ἐδήλωσεν ἐπὶ λέξει τὰ ἑξῆς: Ὅτι ἀποδέχεται τὰς τροπολογίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς πλὴν τῆς μειώσεως τῶν συμβολαιογραφικῶν δικαιωμάτων. Αὐτὸ εἶναι ἀκριβές.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ ὅπως ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον;

§98ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα. (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον)

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ψήφισις συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 15 Ὀκτωβρίου 1927, περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 2)9)1926 περὶ τῆς τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων, τῆς περὶ δήμων καὶ κοινοτήτων νομοθεσίας».

§100Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἤθελον κ. Πρόεδρε, νὰ σημειώσω τοῦτο ὅτι ἀναγράφεται ἄρθρον 2ον, διὰ τοῦ ὁποίου συνιστᾶται εἰδικὸν ταμεῖον ἐν Λευκάδι διὰ τροπολογίας τῆς ὁποίας ἡ Βουλὴ δὲν ἔλαβε τοὐλάχιστον γνῶσιν.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δηλώσω ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον καὶ ἄλλοτε ἐδήλωσα εἰς τὴν Βουλήν. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἔχωμεν τακτικὰ αὐτὰ τὰ παράπονα. Τὸ πνεῦμα τοῦ κανονισμοῦ εἶναι ὅτι πρέπει νὰ ὑποβάλλωνται ἐγκαίρως αἱ τροπολογίαι κατὰ τὴν αʹ ἀνάγνωσιν, διὰ νὰ τυπώνωνται καὶ διανέμωνται, ἐξαιρετικῶς δ’ ἐπιτρέπεται ὑποβολὴ τροπολογίας κατὰ τὴν βʹ ἀνάγνωσιν, καὶ κατόπιν ἀδείας τῆς Βουλῆς, καὶ κατόπιν νὰ γίνεται δεκτὴ ἢ νὰ συζητεῖται ἡ τροπολογία ὑποβαλλομένη εἰς τὴν βʹ ἀνάγνωσιν. Λοιπὸν θὰ παρακαλέσω τοὺς κ. βουλευτάς, διὰ νὰ μὴ γίνωνται αὐτὰ τὰ ἄτοπα, καὶ διὰ νὰ εἶναι καὶ οἱ ὑπουργοὶ παρόντες, καὶ διὰ νὰ συνεννοοῦνται μετὰ τῶν ὑπηρεσιῶν των, νὰ ὑποβάλλωνται ἐγκαίρως αἱ τροπολογίαι. Δὲν θὰ γίνεται δεκτὴ καμμία τροπολογία, ἡ ὁποία δὲν θὰ ὑποβληθῇ ἐγκαίρως.

§102Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ διακοπή μου ἔχει πολὺ μεγαλυτέραν σημασίαν ἀπὸ ὅσην φαντάζονται οἱ κύριοι συνάδελφοι, διότι διὰ μιᾶς τροπολογίας προσετέθη ὁλόκληρον ἄρθρον 2ον εἰς τὸ νομοσχέδιον, εἰς τὸ ὁποῖον αὕτη ἔχει μικρὰν σχέσιν. Ἀσφαλῶς δὲ κ. ὑπουργέ, δὲν θὰ ἀνηρχόμην νὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλήν, ἐὰν δὲν ἐπρόκειτο περὶ σοβαρωτάτου πράγματος. Διότι διὰ τῆς τροπολογίας αὐτῆς ἐπιβάλλεται πολλαπλῆ φορολογία εἰς βάρος ὁλοκλήρου περιοχῆς, ὑπὲρ τῆς συστάσεως εἰδικοῦ ταμείου κοινωφελοῦς βέβαια, ἀσφαλῶς δὲ ἡ σύστασις τοῦ ταμείου δὲν ἀποτελεῖ μέρος τῆς νομοθεσίας περὶ δήμων καὶ κοινοτήτων. Ὀφείλω ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ αὐτῇ νὰ ἐπισύρω τὴν προσοχὴν ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς, ὅτι διὰ τοῦ συστήματος αὐτοῦ ἀνατρέπεται ἄρδην τὸ φορολογικόν μας σύστημα ἐπιβληθείσης ὁλοκλήρου φορολογίας.

§103Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἐδιαβάσατε τὸ τροπολογηθὲν νομοσχέδιον;

§104Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. Μάλιστα. Διὰ τὸν ἠλεκτροφωτισμὸν τῆς πόλεως τὰ ἔσοδα αὐτὰ διπλασιάζονται, καὶ δημιουργεῖται ἓν κοινωφελὲς ταμεῖον, ἀλλὰ δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ μόνον. Αὐξάνει βεβαίως ἡ ἐπιθυμία τοῦ κ. συναδέλφου τοῦ εἰσηγηθέντος τὴν σύστασιν τοῦ ταμείου αὐτοῦ, διὰ νὰ ἐπιβληθῶσι καὶ ἄλλοι πολλαπλοῖ φόροι.

§105Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἐδιαβάσατε τὸ ἄρθρον.

§106Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θέλω νὰ σημειώσω εἶναι τὸ ἑξῆς, ὅτι δὲν ἐπιτρέπονται νὰ δημιουργῶνται εἰδικὰ ταμεῖα διὰ τροπολογιῶν, αἱ ὁποῖαι δὲν περιέρχονται εἰς γνῶσιν τῆς Βουλῆς.

§107Κ. ΖΑΒΙΤΣΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Λησμονεῖτε πρῶτον ὅτι ὑπῆρχε εἰδικὸν ταμεῖον, δυνάμει τοῦ ἄρθρου τοῦ τροπολογηθέντος τὸ ὁποῖον ἐνισχύετε, καὶ δεύτερον ὅτι πρόκειται περὶ τροπολογίας, ἡ ὁποία ὑπεβλήθη χθές, καὶ τὴν ὁποίαν ἐὰν δὲν ἠκολουθήσατε, πταίει κανείς;

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ τροπολογία τοῦ κ. Τσαρλαμπᾶ ἀνεγνώσθη ὁλόκληρος ἀπὸ τὸν κ. γραμματέα μεγαλοφώνως καὶ ἐγένετο δεκτή, ἡ συζήτησις ὤφειλε νὰ γίνῃ κατὰ τὴν ὑποβολὴν τῆς τροπολογίας.

§109Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἀσφαλῶς κ. ὑπουργέ, ἡ τροπολογία αὐτὴ διὰ τῆς ὁποίας, τὸ πρῶτον συνιστᾶται εἰδικὸν ταμεῖον, ἔπρεπε τοὐλάχιστον νὰ τυπωθῇ καὶ διανεμηθῇ, διὰ νὰ λάβῃ γνῶσιν τοῦ συνιστωμένου ταμείου καὶ τῶν φορολογιῶν τῶν ἐπιβαλλομένων εἰς βάρος ὁλοκλήρου τῆς νήσου, ἀλλ’ ἔχει καὶ ἄλλην σχέσιν, διότι ἐπιβαρύνει ὅλας τὰς δημοσίας οἰκονομικὰς ὑπηρεσίας.

§110Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Δὲν ἐπιβαρύνονται, εἶναι ποσοστὸν τὸ ὁποῖον θὰ ὑπολογισθῇ ὑπὲρ ἑνὸς τοπικοῦ ταμείου. Τὸ τροπολογηθὲν δεύτερον ἄρθρον προέβλεπε περὶ ταμείου.

§111Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. Τὰ εἰδικὰ ταμεῖα ἔχουν σχέσιν;

§112Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ὑπῆρχε, τὶ νὰ σᾶς κάμω;

§113Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν θὰ μὲ πείσετε.

§114Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Οὔτε σεῖς θὰ μὲ πείσετε, τὸ ταμεῖον ὑπάρχει δυνάμει τοῦ νόμου, καὶ τώρα ἐνισχύεται περισσότερον ἡ δὲ τροπολογία ὑπεβλήθη κανονικῶς.

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λυποῦμαι διότι δὲν δύναμαι νὰ ἐπιτρέψω τὴν συνέχισιν τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς οὐσίας τοῦ συνόλου, δὲν δύναται νὰ γίνῃ, μόνον ἐὰν ὑπάρχῃ λάθος τυπικόν. Ὁ κ. βουλευτὴς δὲν ἔλαβε γνῶσιν τῆς τροπολογίας, ἴσως ἔπρεπε νὰ κάμῃ ἕνα παράπονον.

§116Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. Λυποῦμαι πολὺ διότι ἀπησχόλησα τὴν Βουλὴν ματαίως, ἐν τούτοις ὅμως κ. ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, μόνον ἀπὸ τὸν φόβον μήπως ἡ τάξις....

§117Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἡ τάξις ἦτο πλήρης καὶ ἠμπορούσατε νὰ τὸ ἐννοήσητε ἀπὸ χθές.

§118Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐννοηθῇ... Ἀλλ’ ἐν τούτοις ὅμως ὁμολογεῖται ὅτι (ἀναγινώσκει), «εἰσπράττονται ἐπίσης...κλπ.». Δὲν ἐπρόκειτο ἐγὼ νὰ εἶχον ἀντίρρησιν, διὰ τὴν σύστασιν τοῦ ταμείου αὐτοῦ, ἐὰν κατατίθετο εἰδικὸν νομοσχέδιον μελετημένον. Διότι σᾶς λέγω ὅτι πάσχομεν δεινῶς ἀπὸ τὴν πληθώραν τῶν εἰδικῶν ταμείων, τὰ ὁποῖα φορολογοῦν εἰκῇ καὶ ὡς ἔτυχε τὸν λαόν. Ἐὰν δὲ σήμερον πάσχωμεν κ. Πρόεδρε καὶ κύριοι βουλευταί, εἶναι διότι ὁ λαὸς ὑποφέρει λόγῳ τῆς πολλαπλῆς φορολογίας τῆς ἐπιβεβλημένης εἰκῇ καὶ ὡς ἔτυχεν, ἐν ἀγνοίᾳ τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Κατὰ σύμπτωσιν πρὸ μιᾶς ὥρας ἔλαβον μίαν κατάστασιν ἐκ τῆς ὁποίας ἐμφαίνεται ὅτι τὸ τελωνεῖον Πειραιῶς, εἰς τὸ τέλος τοῦ μηνὸς εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ διαβιβάζῃ ὑπὲρ 40 καταστάσεις, διὰ διάφορα ταμεῖα, νομικὰ πρόσωπα, καὶ δημοσίας ἀρχάς, διὰ νὰ εἰσπράττει ἐντὸς τοῦ μηνὸς δυνάμει πολλῶν καὶ ποικίλλων νόμων. Σᾶς βεβαιῶ, λοιπόν, ὅτι αὐτὴ ἡ κατάστασις δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ παραταθῇ, ἐὰν θέλωμεν δημοσιονομικῶς νὰ ἐξυγιανθῶμεν. Εἶναι κατάστασις ἀφόρητος, ἡ ὁποία θὰ μᾶς ὁδηγήσῃ εἰς οἰκονομικὴν καταστροφήν (χειροκροτήματα).

§119Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Κύριοι βουλευταί, καθὼς ἠκούσατε συζητουμένου σχετικοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον τείνει νὰ ἐπικυρώσῃ διάταγμα ἐκδοθὲν ἐπὶ δικτατορίας, ὑπεβλήθη μία τροπολογία διὰ τῆς ὁποίας ηὐξήθησαν οἱ πόροι ὡρισμένου ταμείου, καὶ ηὐρύνθη ὁ κύκλος τοῦ ταμείου πρὸς ἐκπλήρωσιν τοπικῶν σκοπῶν. Ἡ βάσις δὲν μετεβλήθη ποσῶς, ἡ δὲ τροπολογία αὐτὴ ἀποσταλεῖσα πρὸ ἑβδομάδος εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν, ὑπεβλήθη εἰς τὸ ἁρμόδιον τμῆμα, ἐνεκρίθη ὑπὸ τοῦ τμήματος, ὅτι ἔχει κανονικῶς, τοσοῦτον μᾶλλον καθ’ ὅσον ἡ ἐπαρχία τῆς Λευκάδος ὑπεστήριξεν αὐτήν, διότι πρόκειται περὶ φορολογίας εἰς τὴν ὁποίαν θὰ ὑποβληθῇ ὁ λαὸς ἐκεῖνος, χωρὶς νὰ θιχθῇ οὔτε πόρρωθεν τὸ δημόσιον ταμεῖον. Ἡ τροπολογία αὐτὴ ὑπεβλήθη κανονικώτατα, καὶ ἀνεγνώσθη σύμφωνα πρὸς τὸν κανονισμόν. Ἠδύνατο οἱοσδήποτε βουλευτὴς ἐὰν ἤθελε νὰ λάβῃ γνῶσιν αὐτῆς. Ἡ τροπολογία αὐτὴ ἔδωκεν εἰς τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον ἀφορμήν, νὰ ἐκτοξεύσῃ ἀφορισμοὺς καθ’ ἑνὸς συστήματος, τὸ ὁποῖον τείνει εἰς τὸ νὰ ἐξυπηρετηθοῦν δι’ εἰδικῶν προσόδων τοπικὰ συμφέροντα. Αὐτὸ ἢ καλὸν ἢ κακὸν εἶναι, πάντως εἶναι συνέπεια μιᾶς ἀρχῆς, ἑνὸς συστήματος δυνάμει τοῦ ὁποίου δυστυχῶς οἱ πόροι τοῦ δημοσίου ταμείου δὲν ἐπαρκοῦν εἰς τὰς ἐργασίας τὰς τοπικάς, καὶ πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν τοπικῶν ἀναγκῶν. Ἢ αἱ τοπικαὶ αὐταὶ ἀνάγκαι θὰ παραμείνουν ἀνεκτέλεστοι, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον οὐδεμία Κυβέρνησις δὲν θέλει καὶ καμμία Βουλή, ἢ τὸ Δημόσιον ταμεῖον θὰ συνεισφέρῃ, ἢ ἡ συνεισφορὰ θὰ γίνῃ δι’ εἰδικῆς φορολογίας. Ἐκ τῶν τριῶν αὐτῶν, τὸ τελευταῖον κρίνεται ἐπιβεβλημμένον, διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον, διότι οἱ τοπικοὶ αὐτοὶ σκοποὶ ἐξυπηρετοῦνται διὰ τῶν εἰδικῶν αὐτῶν φορολογιῶν. Ἑπομένως δὲν ἦτο τῆς στιγμῆς νὰ μεταβάλωμεν σύστημα, διότι ὁ τελώνης τῶν Πατρῶν ἔχει νὰ εἰδοποιήσῃ 40 πρόσωπα ἢ νὰ κοινοποιήσῃ 100.000 ἔγγραφα. Αὐτὸ δὲν ἔχει καμμίαν ἀπολύτως σημασίαν, διότι ἐὰν τὸ Κράτος ἠδύνατο νὰ ἐπαρκέσῃ...

§120Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐπαυξάνεται τὸ κακόν.

§121Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἐὰν τὸ Κράτος ἠδύνατο νὰ ἐπαρκέσῃ εἰς αὐτὰ τὰ πράγματα, εἶναι βέβαιον ὅτι δὲν θὰ ὑπῆρχεν ἀνάγκη τῶν τοπικῶν αὐτῶν ταμείων. Ἐνῷ αὐτὸς ὁ λαὸς τῆς Λευκάδος τὸ ἐζήτησε, καὶ ἐζήτησε καὶ νὰ πληρώσῃ αὐτὸς τὰ ἔξοδα, τί κακὸν εὑρίσκεται ἀπέναντι μιᾶς τοιαύτης λύσεως; Τὸ Δημόσιον ταμεῖον δὲν ἐπαρκεῖ, αἱ τοπικαὶ ἀνάγκαι εἶναι βαρεῖαι, καὶ προσφέρονται αὐτοὶ νὰ πληρώσουν. Ἀντιπρόσωπος τῆς Λευκάδος ὁ ὁποῖος εἶναι παρόν, ὑπέβαλε τὴν τροπολογίαν...

§122Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἁπλούστατα ἐὰν ἠθέλατε νὰ ἐρωτηθῇ ὁ λαὸς τῆς Λευκάδος, ἔχετε σῶμα ἐκπροσωποῦν πράγματι τὸν λαὸν τῆς Λευκάδος, καὶ τοιοῦτον εἶναι τὸ κοινοτικὸν συμβούλιον. Καὶ πρέπει νὰ τοὺς παραχωρήσετε τὸ δικαίωμα, προκειμένου περὶ ἐκτελέσεως τοιούτων τοπικῶν ἔργων, νὰ ἐπιβάλλουν φορολογίας εἰδικῶς διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν τοπικῶν ἀναγκῶν, ἐντὸς τῶν ὁρίων τὰ ὁποῖα ἐπιτρέπουν οἱ φορολογικοὶ νόμοι χωρὶς νὰ ἀπασχολῆτε τὴν Βουλήν, διότι ἄνευ ἀξίας εἶναι ἡ τροπολογία αὐτή.

§123Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργός τῶν Ἐσωτερικῶν). Νὰ μοὶ ἐπιτρέψετε νὰ μὴ φρονῶ, ὅτι εἶναι ἐνδεδειγμένη ἡ διαδικασία τὴν ὁποίαν ὑποδεικνύεται, νὰ ἐρωτῶνται ἑκάστοτε τὰ κοινοτικὰ συμβούλια διὰ ζητήματα καθαρῶς τοπικά, καὶ νὰ ἐξαρτᾶ ἑκάστοτε ἡ Βουλὴ τὴν ψῆφον αὐτῆς ἐξ αὐτῶν, ὅταν ἡ Λευκὰς ἔχει ἐδῶ τοὺς ἀντιπροσώπους της, οἱ ὁποῖοι τοὐλάχιστον αὐτοί, ἐκπροσωποῦν τὴν γνώμην τῶν κατοίκων Λευκάδος.

§124Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κατὰ τὴν ταπεινήν μου γνώμην, δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη κἂν νὰ ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, προκειμένου περὶ ἐπιβολῆς φορολογίας διὰ πραγμάτωσιν κοινωφελῶν σκοπῶν. Ἀρκεῖ νὰ ὑπάρχῃ τεταγμένον τὸ ἀνώτατον ὅριον τῆς φορολογίας εἴτε ἐμμέσου εἴτε ἀμέσου πέραν τῆς ὁποίας οὐδεμία φορολογία θὰ ἐπιτρέπεται, διότι ἡ φορολογικὴ ἀντοχὴ τοῦ λαοῦ εἶναι πεπερασμένη, καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ φορολογοῦνται οὗτοι ὑπὲρ διαφόρων σκοπῶν, χωρὶς νὰ ἐρωτᾶται ὁ λαός.

§125Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Καὶ πῶς κρίνετε σεῖς ἐκεῖ καθήμενος, ὅτι ὑπερέβησαν τὰ ὅρια τὰ ἀνεκτά;

§126Β. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν ἔχω ἀνάγκην νὰ τὸ μάθω ἀπὸ πληροφορίας, ἀλλὰ τὸ βλέπω διότι διαρκῶς ἐπιβάλλετε φορολογίας.

§127Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἐφ’ ὅσον ἐζητήθη ἡ φορολογία αὐτὴ ἐπεβλήθη. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ τροπολογία αὐτὴ κανονικῶς ὑπεβλήθη, ἀνεγνώσθη, καὶ ἐγένετο δεκτή, καὶ δὲν εἶναι ἀντικανονική.

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις εἶναι ἀντικανονική. Δὲν ἐπιτρέπεται συζήτησις ἐπὶ τοῦ συνόλου τοῦ νομοσχεδίου. Ἐρωτῶ τὴν Βουλήν, δέχεται τὸ σύνολον ναὶ ἢ ὄχι;

§129ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα.

§130ΕΤΕΡΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι.

§131Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐδῶ ἠγέρθη ἓν ζήτημα οὐσιωδέστατον δύναμαι νὰ εἴπω, ἐκ μέρους τοῦ κ. βουλευτοῦ ἐξ Ἀθηνῶν, εἰς τὸν ὁποῖον ἐπετράπη ἡ συζήτησις. Ἀπήντησεν ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς οὐσίας. Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει κατ’ ἐξοχὴν τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ἀλλ’ ἔχει ἕνα γενικώτερον χαρακτῆρα. Δὲν νομίζω ὅτι δύνασθε οὕτω πως νὰ διακόπτετε τὴν συζήτησιν, διότι ἢ ἔπρεπε εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς νὰ εἴπητε, ὅτι δὲν δύναται νὰ γίνῃ συζήτησις ἢ ἀφοῦ ἤρξατο θὰ συνεχισθῇ, διότι πιθανὸν νὰ ὁμιλήσουν καὶ ἄλλοι καὶ σᾶς λέγω, ὅτι θὰ ὁμιλήσω καὶ ἐγώ.

§132ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς ἀπαντῶ, ὅτι ὅταν ὁ κ. βουλευτὴς ἐζήτησε τὸν λόγον, διὰ νὰ κάμῃ παρατηρήσεις ἐπὶ τοῦ συνόλου, ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς ἠγνόει τί παρατηρήσεις θὰ ἔκαμνε. Ἐπέκρινε τὸν κ. ὑπουργόν, ὁ ὑπουργὸς ἀπήντησε καὶ ἡ συζήτησις ἔληξε.

§133Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐφ’ ὅσον ἐγένετο συζήτησις ἐπὶ τῆς οὐσίας, ἔπρεπε ἢ νὰ σταματήσῃ ἐκεῖ ἡ συζήτησις, ἢ νὰ συνεχισθῇ. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἐμποδίσητε τὴν συζήτησιν, καὶ ἡ συζήτησις πρέπει νὰ γίνῃ ἐπὶ τοῦ θέματος ἐπὶ τοῦ ὁποίου τὴν ἔφερεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται οὕτως ὁ διακανονισμὸς τῶν ζητημάτων τῆς συζητήσεως.

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ διακανονισμὸς τῶν ζητημάτων τῆς συζητήσεως, ἀνήκει εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς. Ἐγὼ δὲν ἐπιτρέπω περαιτέρω συζήτησιν. Ἐφαρμόζω τὸν κανονισμόν.

§135Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Δὲν νομίζω, ὅτι δύναται ν’ ἀποδοθῇ ἡ ἐλαχίστη μομφὴ εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, ὁ ὁποῖος ὅταν ἐζητήθη ὁ λόγος ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον βουλευτὴν τὸν ἔδωσεν, ἐφ’ ὅσον ὕστερα ἔφερεν ἓν ζήτημα οὐσίας ἀπήντησεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁ δὲ κ. βουλευτὴς Ἀθηνῶν ἠμφισβήτησε τὸ κανονικὸν τῆς παραδοχῆς τῆς τροπολογίας αὐτῆς. Τώρα ἂν θέλῃ ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος νὰ λάβῃ τὸν λόγον, διὰ νὰ ζητήσῃ τὴν ἀπόρριψιν τοῦ νομοσχεδίου, ὡς τοῦτο ἐμφανίζεται μετὰ τὴν συζήτησίν του ἐν τῷ συνόλῳ, εἶναι δικαίωμά του, διότι βεβαίως ἡ Βουλὴ δὲν εἶναι δεσμευμένη νὰ ψηφίσῃ ἐν τῷ συνόλῳ του νομοσχέδιον. Ἐὰν νομίζῃ, ὅτι ὅπως διετυπώθη αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν εἶναι κανονικόν, καὶ θέλει ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος, νὰ ζητήσῃ τὴν ἀπόρριψιν τοῦ νομοσχεδίου οἷον παρίσταται σήμερον ἐν τῷ συνόλῳ του, βεβαίως τότε θὰ συνεχίσωμεν τὴν συζήτησιν. Ἐὰν δὲν σκοπῇ τοῦτο, ἀλλὰ θέλει θεωρητικῶς ν’ ἀναπτύξῃ τὰς ἰδέας του, θὰ τὸν παρακαλέσω νὰ μὴ ἐπιμείνῃ διότι τότε θὰ φθάσωμεν εἰς ἀπεραντολογίαν καὶ θὰ χάσωμεν τὴν συνεδρίασιν ὅλην.

§136Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν δύναμαι νὰ ζητήσω τρόπον ἔμμεσον διὰ νὰ ἐκθέσω τὰς ἀντιλήψεις μου καὶ τὰς ἰδέας μου ἐπὶ ὡρισμένων θεμάτων οὐσιωδεστάτων κατ’ ἐμέ. Ἐὰν θελήσω νὰ κάμω χρῆσιν τοῦ μέσου τὸ ὁποῖον μοὶ παρέχετε, θὰ εἴπω ὅτι ἐγὼ θὰ ἀγορεύσω, ὁμολογῶ δὲ ὅτι τοιαύτη ἡ πρόθεσις τῆς ἀγορεύσεώς μου δὲν θὰ εἶναι, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἀνέφερεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, δὲν πρέπει νὰ μείνωσιν ἀπαρατήρητα, διότι εἶπεν π.χ., ὅτι τοπικῶς ἐκεῖνοι οἱ ἄνθρωποι τὸ ζητοῦν, διατὶ νὰ μὴ τοὺς ἐπιβάλομεν τὴν φορολογίαν αὐτήν; Ἀλλὰ μὲ τὰ ταμεῖα αὐτὰ ἔχομεν αὐτὸ τὸ καρκίνωμα τῆς δημοσίας οἰκονομίας μας, εἰς τὰ διάφορα ἰδιαίτερα ταμεῖα τὰ ὁποῖα δεικνύουν τὴν πρὸς τὸ Κράτος ἔλλειψιν ἐμπιστοσύνης, ὄχι μόνον ἐκ τῆς ἀταξίας αὐτῆς ἡ ὁποία προέρχεται καὶ ἐπὶ τῶν οἰκονομικῶν μας, ἀλλὰ καὶ ἐκ τοῦ λόγου τούτου ὅτι δεικνύεται μία δυσπιστία πρὸς τὸ Κράτος, νομίζω ὅτι οὐχὶ ἀπαρατήρητα πρέπει νὰ διέρχωνται τὰ διάφορα νομοθετήματα, καὶ θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ διατάξῃ τὰς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας νὰ προσαχθῶσιν εἰς τὴν Βουλὴν τὰ διάφορα εἰδικὰ ταμεῖα τὰ ὁποῖα ἔχομεν, διὰ νὰ ἴδωμεν ποῖοι εἶναι οἱ φόροι τοὺς ὁποίους πραγματικῶς γνωρίζομεν ὅτι ἐπιβάλλονται γενικῶς, καὶ ποῖοι εἶναι οἱ ἄλλοι ἐπιβαλλόμενοι εἰδικοὶ φόροι. Διὰ τοῦτο περαίνω, διὰ νὰ γίνῃ ὅπως εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἰδιαιτέρα συζήτησις ἡ ὁποία θὰ εἶναι κανονικωτέρα. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν τὸν ὁποῖον θεωρῶ ὡς τὸν μᾶλλον ἁρμόδιον, νὰ εἰσαγάγῃ εἰς τὴν Βουλὴν κατάλογον τῶν εἰδικῶν ταμείων, καὶ νὰ δώσῃ πληροφορίας κατὰ πόσον εἰδικῶς ἐκτὸς τοῦ γενικοῦ προϋπολογισμοῦ βαρύνονται οἱ πολῖται.

§137Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Μίαν παρατήρησιν ἔχω νὰ κάμω. Ὅλος ὁ θεσμὸς τῆς αὐτοδιοικήσεως πρὸς τὸν ὁποῖον ἀποβλέπομεν, δὲν τείνει εἰς τίποτε ἄλλο παρὰ διὰ τοπικῶν πόρων νὰ ἐκπληρωθοῦν τοπικοὶ σκοποί. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγω δὲν ἐφαρμόζεται μόνον ἐν Ἑλλάδι. Εἰς τὴν Ἰταλίαν ὑπάρχει ἀπειρία τοπικῶν ὀργανισμῶν καὶ νομικῶν προσώπων, διὰ τῶν ὁποίων ἐκπληροῦνται ὅλοι οἱ τοπικοὶ σκοποί, καὶ κυρίως οἱ σκοποὶ τῆς ἀγροτικῆς καὶ κτηματικῆς πίστεως. Εἰς δὲ τὴν ἐπαρχίαν μου θὰ προσθέσω τοῦτο, ὅτι ἄνευ τῆς εὐκαιρίας τῶν τοπικῶν ταμείων δὲν ἦσαν ἐλεύθεροι οἱ ἀγροτικοὶ πληθυσμοὶ τῆς Κερκύρας, οἱ ὁποῖοι ἔγιναν ἐλεύθεροι διὰ τῶν ἐργασιῶν καὶ τῶν συνεισφορῶν τῶν ταμείων.

§138Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Νομίζω ὅτι ἡ καταφορὰ κατὰ τῶν τοπικῶν ταμείων δὲν εἶναι δικαιολογημένη, διότι πράγματι τὰ τοπικὰ αὐτὰ ταμεῖα ἐκπληροῦν σπουδαίους σκοπούς, καὶ μόνον δι’ εἰδικῶν φόρων ἠμποροῦν νὰ ἐκπληρωθοῦν. Ἀλλ’ ἐὰν αὐτὰ τὰ ταμεῖα ἁπανταχοῦ δὲν εἶναι ὠργανωμένα σύμφωνα μὲ τὰς ἀρχὰς τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως, ἀναμφισβήτητον ὅμως εἶναι ὅτι ἐκπληροῦν σπουδαίας ἀποστολάς, καὶ ἡ προσκόμισις ὅλων τῶν καταλόγων δὲν θὰ μᾶς ὠφελήσῃ εἰς τίποτε, παρὰ πῶς νὰ ρυθμίσῃ σύμφωνα μὲ τὰς ἀρχὰς τῆς αὐτοδιοικήσεως. Ὡς πρὸς τὸ ἄλλο ζήτημα τὸ ἐπίμαχον τῆς ρυθμίσεως τοῦ συνόλου, εἶμαι σύμφωνος μὲ ὅσα εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Σύμφωνα μὲ τὸν κανονισμὸν τροπολογίαι σήμερον δὲν ἠμποροῦν νὰ ὑποβληθοῦν ἐπὶ τοῦ συνόλου. Δύναται ὅμως πραγματικῶς νὰ ἐπιδιωχθῇ ἡ καταψήφισις τοῦ συνόλου. Καὶ ἐν ᾗ περιπτώσει εἰς τὴν πρότασιν τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου εἶναι ἡ πρόθεσις καὶ λόγῳ αὐτῆς τῆς τροπολογίας ἡ ὁποία ἔγεινε, καὶ ἡ ὁποία εἶναι τόσον σπουδαία, νὰ ἀπορρίψουν τὸ σύνολον, ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ συζήτησις καὶ νὰ ληφθῇ ἡ ἀπόφασις.

§139Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Θὰ ἤθελα νὰ εἴπω δύο λέξεις προκειμένου περὶ τροπολογιῶν, διὰ τῶν ὁποίων ἰδίως ἐπιβάλλονται φορολογίαι, —ἀπευθύνομαι πρὸς ὅλους τοὺς κ. βουλευτὰς—καλὸν θὰ εἶναι νὰ τὰς ὑποβάλλουν ἀπὸ τὴν αʹ ἀνάγνωσιν, διὰ νὰ δίδεται καιρὸς εἰς τὴν Βουλὴν νὰ λαμβάνῃ γνῶσιν αὐτῶν. Κυρίως τοῦτο θὰ ἤθελα νὰ εἴπω ὡς συμπέρασμα ἐπὶ τῆς ὅλης συζητήσεως. Ἄλλως τε καὶ ἀπὸ τὸν κανονισμὸν ὀφείλουν νὰ τὰς ὑποβάλλουν εἰς τὴν αʹ ἀνάγνωσιν, διὰ νὰ ἐξετάζωνται 2 φοράς, διότι ὁ κ. βουλευτὴς Ἀθηνῶν δὲν εἶχε κἄν γνῶσιν καίτοι ἐβεβαιώθη ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς καὶ ἀπὸ τὰ πρακτικὰ ὅτι ἐψηφίσθη.

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναγινώσκω τὸ σχετικὸν ἄρθρον τοῦ κανονισμοῦ, διὰ νὰ ἀποφανθῇ ἐν συνειδήσει ἡ Βουλὴ ὅτι καλῶς ἢ κακῶς εἶπα, ὅτι ἡ συζήτησις πρέπει νὰ διακοπῇ. (ἀναγινώσκει). Εἴπατέ μου εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ συζήτησις ἐπὶ τῆς οὐσίας;

§141Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Πρόκειται περὶ διατάγματος ἐκδοθέντος ἐπὶ δικτατορίας, ἀφορῶντος συμπλήρωσιν τῆς δημοτικῆς νομοθεσίας. Ὅλα τὰ διατάγματα τὰ ἐκδοθέντα ἐπὶ δικτατορίας, περιελήφθησαν εἰς τὸν κώδικα τῆς δημοτικῆς νομοθεσίας, τὸν ἐκδοθέντα κατὰ Σεπτέμβριον τοῦ 1926 ἐπὶ Κυβερνήσεως Κονδύλη. Δὲν χρειάζεται τίποτε ἄλλο νὰ γίνῃ παρὰ νὰ εἰσαχθῇ εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς κύρωσιν τὸ Ν. Δ. περὶ τῆς δημοτικῆς νομοθεσίας διότι τώρα διατρέχομεν τοῦτον τὸν κίνδυνον.

§142Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Τὸ διάταγμα περὶ τοῦ ὁποίου ὁμιλεῖτε ἐκυρώθη πέρυσιν.

§143Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Περιελήφθη καὶ αὐτὸ τὸ διάταγμα εἰς τὸν κώδικα, ὅστις εἶναι κατατεθειμένος εἰς τὴν Βουλήν. Ἐρωτῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, θὰ εἰσαχθοῦν ὅλα τὰ Ν. Δ.;

§144ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ εἶναι ἄλλο ζήτημα.

§145Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Θὰ εἰσαχθοῦν ἐρωτῶ ὅλα τὰ Ν. Δ., εἰς τὴν Βουλήν; Διότι συμβαίνει τοῦτο: Ὑπάρχει σωρεία Ν. Δ. ἐκδοθέντων ἐπὶ δικτατορίας, τὰ ὁποῖα περιελήφθησαν εἰς τὸν κώδικα. Φρονῶ ὅτι πρέπει νὰ εἰσαχθῇ πρὸς κύρωσιν αὐτὸς ὁ κῶδιξ, διότι συμβαίνει τοῦτο: Εἰς τὸν κώδικα ἔχει εἰσαχθῇ διάταξις γενική, κατὰ τὴν ὁποίαν προκειμένου περὶ δημοτικῆς φορολογίας, ἐφαρμόζονται πᾶσαι αἱ διατάξεις τοῦ τελωνειακοῦ κώδικος, καὶ ἐρωτῶ: εἶναι οἱ κύριοι βουλευταί, οἱ ὁποῖοι εἰσάγουσι τὴν δημοτικὴν φορολογίαν; Ἔχουν ὑπ’ ὄψει των τὴν διάταξιν αὐτήν, ὅτι ἡ παράβασις τῆς φορολογικῆς διατάξεως τοῦ τελωνειακοῦ κώδικος δηλαδὴ διὰ τοὺς χωρικούς, συνεπάγεται ἐκτοπισμοὺς καὶ ἄλλας διώξεις. Θὰ σᾶς παρεκάλουν, κ. ὑπουργέ, νὰ ἴδητε τὴν σχετικὴν διάταξιν, διότι ἐγεννήθη ζήτημα σχετικόν, ἐὰν ἕνας χωρικὸς μεταφέρῃ ἀπὸ τὸ ἓν μέρος εἰς τὸ ἄλλο μικρὸ ἐμπόρευμα δικάζεται ἐπὶ λαθρεμπορίᾳ, καὶ εἶτα δυνατὸν νὰ ἐκτυπίζηται; Πρέπει νὰ εἰσαχθῇ μόνον ὁ κῶδιξ πρὸς κύρωσιν, νὰ ἐπενεχθοῦν αἱ τροποποιήσεις αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ ἐπενεχθοῦν.

§146Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ὡς ἀντιπρόσωπος τοῦ νομοῦ εἰς τὸν ὁποῖον ὑπάγεται ἡ ἐπαρχία Λευκάδος, νομίζω ὅτι ἔχω ὑπὲρ πάντα ἄλλον τὸ δικαίωμα νὰ λάβω τὸν λόγον...

§147ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λαμβάνετε τὸν λόγον καὶ ὁμιλεῖτε ἐπὶ παντοίων θεμάτων.

§148Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ ἐφαρμόσητε τὸν κανονισμόν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ συζήτησις. Διὰ τῆς συζητήσεως αὐτῆς θὰ καθιερώσωμεν πλέον καὶ γʹ ἀνάγνωσιν τῶν νομοσχεδίων. Αὐτὸ καθιεροῦμεν ἀπόψε.

§149ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κανονισμὸς τηρεῖται τῇ συνδρομῇ τῶν κ. κ. βουλευτῶν. Ἡ συζήτησις κηρύσσεται περαιωμένη.

§150Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Ἐφαρμόσατε τὸν κανονισμόν, κ. Πρόεδρε.

§151Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ὀφείλω νὰ διαμαρτυρηθῶ, κ. Πρόεδρε. Ἁπλῶς καὶ μόνον. Καμμίαν ἄλλην συζήτησιν δὲν θὰ κάμω ὡς, ἀντιπρόσωπος τοῦ νομοῦ Πρεβέζης, ὀφείλω νὰ διαμαρτυρηθῶ, διότι διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου ἀφαιρεῖται τὸ ποσοστὸν ἐκ τοῦ ποσοῦ τοῦ προοριζομένου διὰ τὴν διώρυγα Λευκάδος, καὶ διὰ τὸ ὁποῖον πληρώνει τὸ λιμενικὸν ταμεῖον Ἄρτης Πρεβέζης καὶ Λευκάδος, ἀφαιρεῖται ποσοστὸν καὶ δίδεται εἰς τὰς ὁδοὺς τῆς Λευκάδος. Ἀφ’ ἑτέρου ὀφείλω νὰ διαμαρτυρηθῶ, διότι, διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου γίνεται τροποποίησις τοῦ νόμου περὶ ἐπαρχιακῶν ὁδῶν. Ὁρίζεται ὅτι δύο μέλη τοῦ ταμείου αὐτοῦ...

§152ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶσθε ἐκτὸς τοῦ κανονισμοῦ κ. βουλευτά. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ συζήτησις. Ἡ συζήτησις κηρύσσεται περαιωμένη.

§153ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν. (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον)

§154Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Τὸν λόγον κ. Πρόεδρε.

§155Π. ΚΑΡΑΣΕΒΔΑΣ. Ἂν ἐψηφίσθη ἡ διάταξις ὅπως ἐψηφίσθη, δὲν δυνάμεθα νὰ ἐπανέλθωμεν. Ἡ Κυβέρνησις καὶ πᾶς βουλευτὴς ἔχει τὸ δικαίωμα, ἡ μὲν Κυβέρνησις νὰ μὴ δημοσιεύσῃ τὸν νόμον, πᾶς δὲ βουλευτὴς δύναται νὰ εἰσαγάγῃ ἀμέσως τροπολογίαν. Ἀλλ’ ἂν ὑποστηριχθῇ ἀπὸ οἱονδήποτε ὅτι ἐκ παραδρομῆς ἐψηφίσθη, νομίζω θὰ καθιερώσωμεν προηγούμενον. Ἕως τώρα οὐδεὶς ἀντέταξεν ὅτι ἐκ παραδρομῆς ἐψηφίσθη. Ἐγὼ ὁμιλῶ μόνον διὰ νὰ μὴ καθιερωθῇ προηγουμένη καὶ ὄχι δι’ ἄλλον λόγον. Δὲν ἐνδιαφέρομαι ποσῶς διὰ τὸ νομοσχέδιον.

§156Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἐπειδὴ χθὲς διετυπώθησαν παράπονα καὶ ἐκ μέρους ἡμῶν, ὅτι ἐπὶ ἄλλων νομοσχεδίων περιελήφθη τροποποίησις, κατὰ τὴν εἰς τὸ σύνολον ψήφισιν ἄλλου νομοσχεδίου, ἀναγκάζομαι νὰ εἴπω ἐν σχέσει πρὸς τὴν σημερινὴν περίπτωσιν, ὅτι κατὰ τὴν ψήφισιν τῶν νομοσχεδίων ἐν τῷ συνόλῳ βεβαίως, δὲν εἶναι δυνατὴ καὶ ἐπιτετραμμένη ἡ ἐπάνοδος εἰς συζήτησιν κατ’ ἄρθρον. Ἀλλ’ ἂν ὡρισμέναι τροπολογίαι περιελήφθησαν ἐν τῷ συνόλῳ, χωρὶς νὰ τηρηθῶσιν αἱ διατυπώσεις τοῦ κανονισμοῦ.

§157ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὴν τὴν ἔχει ὑπογράψει ὁ κ. ὑπουργός Κατά τινα τρόπον μοῦ λέτε αὐτά, ὅταν τὴν ἔχει ὑποβάλει πρὸ μιᾶς ἑβδομάδος καὶ τὴν ἔχει ὑπογράψει;

§158Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Κατὰ τὸν κανονισμὸν αἱ τροπολογίαι ὑποβάλλονται καὶ διανέμονται εἰς τοὺς βουλευτὰς ὅπως καὶ αἱ προτάσεις νόμων, ἐκτὸς ὅταν ἡ Βουλὴ ἀποφασίσῃ νὰ συζητήσῃ αὐτὰς ἅμα τὰς ἀναγνώσει.

§159ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ ἔγινεν.

§160Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἀνεγνώσθη ἀληθῶς ἡ τροπολογία, ἀλλὰ διὰ νὰ εἰσαχθῇ καὶ ψηφισθῇ κατὰ τοιοῦτον τρόπον εἰσαγομένη, ἔδει νὰ προηγηθῇ ἀπόφασις τῆς Βουλῆς κατὰ τὸν κανονισμόν, ἡ ὁποῖα νὰ ἐπιτρέπῃ τὴν κατὰ τοιοῦτον τρόπον εἰσαγωγήν.

§161ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Ἀπόφασις τῆς Βουλῆς ἐξάγεται ἐκ τῆς συγκαταθέσεως τῶν ἐκπροσωπούντων τὴν πλειοψηφίαν τῆς Βουλῆς. Ὅταν ὁ ὑπουργὸς ὑπογράφῃ τὴν τροπολογίαν θέλετε τὸ Προεδρεῖον νὰ ἀμφισβητήσῃ, ὅτι ἡ Βουλὴ ἔχει τὴν ἰδίαν γνώμην; Αὐτὸ εἶναι ἔργον κυβερνητικόν. Ἡ ἀπόφασις τῆς Βουλῆς εἰκάζεται.

§162Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἐλήφθη τοιαύτη ἀπόφασις, κ. Πρόεδρε;

§163ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ψήφισις συνόλου τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1927 Διατάγματος «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 17)20 Σεπτεμβρίου 1926 Ν. Δ. περὶ καταργήσεως τοῦ ἀπὸ 13 Ἰανουαρίου 1926 Ν. Δ. περὶ προσθήκης ἐδαφίων εἰς τὸ ἄρθρον 3 τοῦ ἀπὸ 18 Νοεμβρίου 1925 Ν. Δ. περὶ λειτουργίας λεσχῶν κλπ.» (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 17 Νοεμβρίου 1926 Ν. Δ. «περὶ λαϊκῶν ἰατρείων». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Αʹ κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1925 Ν. Δ. «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 28 Αὐγούστου 1925 περὶ κατασκευῆς τῶν ἁμαξητῶν ὁδῶν Λαρίσσης διὰ στενοῦ Γουνίτσης καὶ Κουτσόχειρο, Πρεβέζης–Μαργαριτίου καὶ Κατζᾶ–Λέλοβα– Νικολίτσι». Ὁ κ. Θ. Χαβίνης ἔχει τὸν λόγον.

§164Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν θὰ ὁμιλήσω περὶ τῶν ὁδῶν Λαρίσσης–Κουτσόχειρο καὶ Λαρίσσης–Μαργαριτίου διότι αὗται ἐχαρακτηρίσθησαν Ἐθνικαὶ ὁδοί. Ὅσον ἀφορᾷ ὅμως τὴν τρίτην ὁδὸν Λαρίσσης–Κατζᾶ–Λέλοβα–Νικολίτσι εἶναι αὕτη ἐπαρχιακὴ ὑπὸ κατασκευὴν καὶ ὡς τοιαύτη κατὰ τὸν νόμον θὰ γίνῃ ἀπὸ τὸ ταμεῖον ὁδοποιΐας. Ἐὰν λοιπὸν ἀκυρώσωμεν τὸν νόμον αὐτὸν χωρὶς νὰ ἐξαιρέσωμεν αὐτὴν τὴν ὁδόν, παύει ἡ χορήγησις χρημάτων διὰ τὴν κατασκευήν της. Ἐλπίζω νὰ μὴ ἔχῃ ἀντιρήσεις ὁ κ. ὑπουργός.

§165Α. ΧΡΗΣΤΟΜΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν, δέχομαι νὰ διαγραφῇ ἡ τρίτη ὁδὸς Κατζᾶ–Λέλοβα–Νικολίτσι.

§166ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν διαγράφονται αἱ λέξεις, Κατζᾶ–Λέλοβα–Νικολίτσι.

§167ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν. Δεκτόν. (Ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον).

§168ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἀπὸ 17)20 Σεπτεμβρίου 1926 Ν. Δ. περὶ καταργήσεως διατάξεών τινων τοῦ νόμου «περὶ δικηγόρων».

§169Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Παρακαλῶ νὰ προστεθῇ (ἀναγινώσκει). Οἱ δικηγόροι στερηθέντες τοῦ δικαιώματος τῆς ἐξασκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματός των λόγῳ διορισμοῦ κτλ....

§170Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Τὶ θὰ πῇ χρηματίσαντες βουλευταί; Νὰ διαγραφῇ αὐτό, κ. ὑπουργέ.

§171Χ. ΛΑΔΑΣ. Ἡ τροπολογία τοῦ κ. ὑπουργοῦ εἶναι ἀξία λόγου. Πράγματι ἡ ὑπάρχουσα διαδικασία, διὰ τὴν ἀπάλειψιν τῆς ἐνασκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματος τοῦ δικηγόρου εἶναι μακρά. Ἡ δήλωσις εἰς τὸν δικηγορικὸν σύλλογον εἶναι ἀρκετή. Ἀλλὰ παρακαλῶ καὶ ἐγὼ νὰ διαγραφοῦν αἱ λέξεις «χρηματίσαντες βουλευταί».

§172ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διαγράφονται αἱ λέξεις «χρηματίσαντες βουλευταί».

§173ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν. Δεκτόν. (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον). Αʹ. συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ κυρώσεως τῶν ἄρθρων 7, 8, 9 καὶ 10 τοῦ ἀπὸ 6)13 Νοεμβρίου 1925 Ν. Δ. περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ δικηγόρων διατάξεων». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 12 Δεκεμβρίου 1925 Ν. Δ., περὶ ἀκυρότητος ἐκδοθεισῶν δικαστικῶν ἀποφάσεων ἐπὶ ἀνταλλαξίμων περιουσιῶν». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 30 Ἰανουαρίου 1926 Ν. Δ, περὶ καταργήσεως θέσεων τῆς κεντρικῆς καὶ ἐξωτερικῆς ὑπηρεσίας τῆς Διευθύνσεως Ἀνταλλαγῆς». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 4 Μαρτίου 1926 Ν. Δ., περὶ καταργήσεως κλπ. διαφόρων περιφερειακῶν γραφείων ἀνταλλαγῆς». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 4 Μαρτίου 1926, περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 3 Ἀπριλίου 1923 ψηφίσματος, περὶ ἱδρύσεως διοικητικῶν ἐπιτροπῶν πρὸς ἔλεγχον δηλώσεων ἐγκαταλειφθεισῶν ἐν Τουρκίᾳ περιουσιῶν κλπ., ὡς τοῦτο ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη διὰ τοῦ ἀπὸ 7 Ἰουνίου 1925 τοιούτου καὶ τοῦ ἀπὸ 29 Σεπτεμβρίου 1925, καὶ ἀπὸ 6 Νοεμβρίου 1925 Ν. Δ.». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 17 Μαρτίου 1926 Ν. Δ., περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 3 Ἀπριλίου 1925 ψηφίσματος, περὶ ἱδρύσεως Διοικητικῶν Ἐπιτροπῶν πρὸς ἔλεγχον δηλώσεων ἐγκαταλειφθεισῶν ἐν Τουρκίᾳ περιουσιῶν κλπ. ὡς τοῦτο ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη διὰ τοῦ ἀπὸ 9 Ἰουνίου 1925 τοιούτου καὶ τῶν ἀπὸ 29 Σεπτεμβρίου 1225 καὶ ἀπὸ 6 Νοεμβρίου 1925

Ν. Δ.».

(ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 29 Ἰουλίου 1926 Ν. Δ., περὶ καταργήσεως θέσεών τινων τῆς ἐξωτερικῆς ὑπηρεσίας τῆς Διευθύνσεως Ἀνταλλαγῆς καὶ περιορισμοῦ τῶν δαπανῶν δευτεροβαθμίου ἐκτιμήσεως τῶν προσφυγικῶν περιουσιῶν». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1926 Ν. Δ., περὶ καταργήσεως τῶν παρὰ τῇ Διευθύνσει Ἀνταλλαγῆς λειτουργούντων γνωμοδοτικῶν συμβουλίων καὶ συστάσεως μιᾶς μόνης γνωμοδοτικῆς Ἐπιτροπῆς». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 29 Ἰουλίου 1926 Ν. Δ., περὶ καταργήσεως τῶν παρὰ τῇ Διευθύνσει Ἀνταλλαγῆς λειτουργούντων γνωμοδοτικῶν συμβουλίων καὶ συστάσεως μιᾶς μόνης γνωμοδοτικῆς Ἐπιτροπῆς». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 4 Νοεμβρίου 1926 Ν. Δ., περὶ κανονισμοῦ ἀποζημιώσεως εἰς δημοσίους ὑπαλλήλους ἐργαζομένους παρὰ τῷ Γενικῷ Μητρώῳ κλπ.». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 26 Νοεμβρίου 1926 Ν. Δ., περὶ ἐκπροσωπήσεως τῶν ἀνηλίκων ἀνταλλαξίμων διὰ τὴν εἰς αὐτοὺς πληρωμὴν τῆς ὀφειλομένης ἀποζημιώσεως». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 20 Ἀπριλίου 1926 Ν. Δ., περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἀπὸ 16)12)25 ψηφίσματος τῆς Δʹ Συντακτικῆς Συνελεύσεως, περὶ ἀνακρίσεως καὶ ἐκδικάσεως ἀδικημάτων τινῶν ὑπὸ τῶν Ἐφετῶν ὡς ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη τοῦτο διὰ τοῦ ἀπὸ 11 Ἰουνίου 1925 ψηφίσματος τῆς αὐτῆς συνελεύσεως, βʹ περὶ τροποποιήσεως καὶ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας διατάξεών τινων τῶν δύο ὡς ἄνω ψηφισμάτων τῆς 16 Δεκεμβρίου 1926 καὶ 11 Ἰουνίου 1925, καὶ γʹ περὶ καταργήσεως καὶ ἀντικαταστάσεως τῶν ἄρθρων 17 καὶ 18 τοῦ Ν. Δ. τῆς 30 Ὀκωβρίου 1925, περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τοῦ Τελωνειακοῦ κώδικος». Ἐπ’ αὐτοῦ ὁ κ. Ν. Ἀβραὰμ ἔχει τὸν λόγον.

§174Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Ἔχω νὰ ὑποβάλω ἐπ’ αὐτοῦ τὰς ἑξῆς τροποποιήσεις. Εἰς τὸ ἄρθρον 2 νὰ γίνῃ προσθήκη ὅπως οἱ μέχρι τοῦδε καταδικασθέντες ἀπαλλάσονται ἐπίσης τῶν ἐκ τοῦ ἄρθρου 24 τοῦ Ποινικοῦ Νόμου συνεπειῶν καὶ στερήσεων. Ἐπίσης ὅπως εἰς τὸ τέλος τοῦ ἄρθρου 4 γίνῃ προσθήκη καθ’ ἣν «εἰς τὸ ἄρθρον 6 καὶ εἰς τὴν πρώτην καὶ δευτέραν περίπτωσιν τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἰδίου Ν. Δ. τῆς 30 Ὀκτωβρίου 1927 ἀντικαθίσταται ὁ ἀριθμὸς τῶν 5.000 διὰ τοῦ ἀριθμοῦ 4.000.

§175Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Πρόκειται περὶ τῆς πρώτης ἀναγνώσεως ὑποβάλετε τὰς τροποποιήσεις σας καὶ ἐπιφυλάσσομαι νὰ ἐκφέρω τὴν γνώμην μου κατὰ τὴν βʹ συζήτησιν.

§176ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν. Δεκτόν. (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ. Συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τοῦ ἄρθρου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 19 Φεβρουαρίου 1926 Ν. Δ. «περὶ καθορισμοῦ πόρων ταμείου Ἀντιφυλλοξηρικῆς Ἀμύνης». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 5 Σεπτεμβρίου 1925 Ν. Δ. περὶ λειτουργίας Σχολῆς Πολέμου ἐν τῷ Π. Ν. καὶ περὶ συστάσεως Ναυτικῆς Ἀκαδημίας Πολέμου». Ἐπ’ αὐτοῦ ὁ κ. Θ. Χαβίνης ἔχει τὸν λόγον.

§177Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ δὲν βλέπω διάταξιν, κατὰ τὴν ὁποίαν νὰ ὁρίζεται πῶς θὰ εἰσέρχωνται οἱ μαθητευόμενοι, διὰ διαγωνισμοῦ; Δι’ αὐτὸ ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα. Δύο τινὰ θέλω νὰ ζητήσω ἐγώ. Φρονῶ ὅτι οἱ ἀξιωματικοὶ εἰς τὴν Ἀκαδημίαν Πολέμου πρέπει νὰ εἰσέρχωνται κατόπιν διαγωνισμοῦ καὶ ὄχι κατ’ ἐπιλογήν, ἢ ἂν δὲν θέλετε αὐτὸ νὰ εἰσέρχονται ὅλοι. Ἐπίσης φρονῶ, ὅτι πρέπει νὰ διαγραφῇ τὸ ἄρθρον 6, διότι ἕνας ἀξιωματικὸς μπορεῖ νὰ εἶναι καλὸς ἀξιωματικός, ἀλλ’ ὄχι καὶ διὰ τὸ Ἐπιτελεῖον.

§178Π. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν). Θεωρεῖται ἀπαραίτητον νὰ ἔχωσι πτυχίον τῆς ἀκαδημίας.

§179Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Δὲν θέλω νὰ θεωρεῖται ὡς ὑποχρέωσις. Ὁ Βεϋγκὰν δὲν εἶναι ἀπὸ καμμίαν Ἀκαδημίαν Πολέμου, ἀλλὰ εἶναι ἀπὸ τὰς κορυφὰς τῶν ἀνωτέρων ἀξιωματικῶν τοῦ Γαλλικοῦ στρατοῦ. Σήμερον δὲ εἶναι ὁ διοικητὴς τῶν ἀνωτάτων στελεχῶν τοῦ στρατοῦ. Δὲν μπορεῖτε νὰ πῆτε ὅτι διότι ἔχει πτυχίον πρέπει νὰ ὑπάγῃ εἰς τὸ Ἐπιτελεῖον.

§180Π. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν). Ἄς τὸ ψηφίσωμεν ἀπόψε εἰς αʹ. ἀνάγνωσιν καὶ εἰς τὴν βʹ. συζητοῦμεν ἐπὶ τῶν τροπολογιῶν σας.

§181Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ναυτικῶν, ἐὰν ἔκαμε δεκτὴν τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἐπέφερεν ἡ κοινοβουλευτικὴ ἐπιτροπὴ ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Νομίζω, κ. ὑπουργέ, ὅτι ἡ ἀπόκτησις πτυχίου, ἐνῷ διαρκοῦν τὰ μαθήματα τῆς ναυτικῆς ἀκαδημίας εἶναι ἀπαραίτητος. Ἡ κοινοβουλευτικὴ ἐπιτροπή, τῆς ὁποίας εἰσηγητὴς ἦτο ὁ συνάδελφος κ. Στράτος εἰσηγήθη, ὅπως πάντες οἱ πλοίαρχοι, ὅπως καταλάβωσι τὸν βαθμὸν τοῦ ναυάρχου, εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ ἀκούσουν τὰ μαθήματα τῆς ναυτικῆς ἀκαδημίας. Νομίζω δὲ ὅτι εἶναι ἀπαραίτητον ὅπως πᾶς πλοίαρχος πρὶν καθέξῃ τὰς ἀνωτέρας θέσεις ἀσφαλῶς νὰ ἔχῃ διέλθῃ τῆς ἀκαδημίας ταύτης.

§182Π. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν). Βεβαίως ὡς πρὸς τὴν ἀκαδημίαν παρακαλῶ ὅπως ψηφισθῇ εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν.

§183ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλή, ὅπως ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον;

§184ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα. (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 13 Νοεμβρίου 1927 περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 17 Σεπτεμβρίου 1926 Ν. Δ. περὶ μετονομασίας συνοικισμῶν πόλεων ἢ κωμοπόλεων. (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 8 Αὐγούστου 1926 Ν. Δ. περὶ καταργήσεως τοῦ ἀπὸ 20 Ἰουνίου 1926 Ν. Δ. περὶ διορισμοῦ μελῶν Διοικητικοῦ Συμβουλίου καὶ Διοικητικῆς Ἐπιτροπῆς παρὰ ταῖς Σιδηδρομικαῖς Ἑταιρίαις, ἐν αἷς ὑπάρχουσι γραμμαὶ καὶ τροχαῖον ὑλικὸν ἀνήκουσαι εἰς τὸ Κράτος. (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 30 Ὀκτωβρίου 1925, περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τοῦ τελωνειακοῦ κώδικος καὶ τροποποιήσεως ἑτέρων διατάξεων τοῦ νόμου 1165 κλπ.». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 4)12 Δεκεμβρίου 1925 περὶ συμπληρώσεως τῶν νόμων ΓΦΑʹ 3501, 389 καὶ 2918, περὶ τοῦ Λιμενικοῦ Ταμείου Πειραιῶς ὡς καὶ τῶν περὶ λιμένων». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀκυρώσεως τῆς μεταξὺ τοῦ Δημοσίου καὶ Ἀνωνύμου Ἑταιρείας «Ἑλληνικὴ Ἐριουργία» συμβάσεως τῆς 31 Μαρτίου 1926». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Μόνη συζήτησις τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀπαλλαγῆς ἀπὸ τοῦ προστίμου ἐκπαιδευτικῶν τελῶν τῶν μαθητῶν τῆς σεισμοπλήκτου ἐπαρχίας Κορινθίας». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Μόνη συζήτησις τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 13 Φεβρουαρίου 1926 περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 3341 περὶ ἱδρύσεως Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Μόνη συζήτησις τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ν.Δ. τῆς 25 Σεπτεμβρίου 1925 περὶ ὀργανισμοῦ τῆς Ἐθνικῆς Βιβλιοθήκης». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ τοῦ ἐν τῇ περιφερείᾳ Κατερίνη νοσοκομείου φυματιώντων ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν «Σανατόριον Ἱερᾶς Μονῆς Πέτρας Ὀλύμπου». Ὁ κ. Ν. Τερζόγλου ἔχει ἐπ’ αὐτοῦ τὸν λόγον.

§185Ν. ΤΕΡΖΟΓΛΟΥ. Εἶναι γνωστόν, κύριοι βουλευταί, ποίαν ἔκτασιν ἔχει λάβη ἡ φυματίωσις, ἰδίως μετὰ τὴν Μικρασιατικὴν καταστροφὴν καὶ τὴν πλημμελῆ ἐγκατάστασιν τοῦ προσφυγικοῦ κόσμου εἰς ἀνθυγιεινὰ μέρη. Ἡ ἔκτασίς της δὲ εἶναι τοιαύτη ὥστε ν’ ἀπειλῆται συμφορὰ μεγαλειτέρα ἴσως ἐκείνης τὴν ὁποίαν ἐδοκιμάσαμεν κατὰ τὴν Μικρασιατικὴν καταστροφήν. Ἐὰν τὸ Κράτος δὲν θελήσῃ νὰ λάβῃ σύντονα μέτρα, ὥστε ν’ ἀντιμετωπίσῃ τὴν φθορὰν αὐτήν, ὑπάρχει φόβος, ὅτι τὸ καλὸν τὸ ὁποῖον ἠλπίσαμεν ν’ ἀρυσθῶμεν ἀπὸ αὐτὴν τὴν συμφοράν, διὰ τῆς συγκεντρώσεως ὁλοκλήρου τοῦ ἑλληνισμοῦ εἰς τὰ σημερινὰ σύνορα τοῦ Κράτους καὶ τῆς παραγωγῆς μιᾶς ράτσας ἰσχυρᾶς, ἥτις θὰ δυνηθῇ ν’ ἀντεπεξέλθῃ εἰς τὴν πάλην τῶν λαῶν, ν’ ἀποβῇ ἀρνητικὸν δι’ ἡμᾶς. Διὰ τοῦτο, νομίζω ὅτι εἶναι ἀπολύτως δεδικαιολογημένη ἡ ὑποβολὴ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, διὰ τοῦ ὁποίου ἡ Κυβέρνησις ζητεῖ νὰ ἱδρύσῃ σανατόριον σ’ ἕνα μοναστῆρι τοῦ Ὀλύμπου. Εὐχῆς ἔργον θὰ εἶναι ἐὰν ἡ Κυβέρνησις λάβῃ ὁριστικὰς ἀποφάσεις πρὸς χρησιμοποίησιν καὶ τῶν λοιπῶν μοναστηρίων διὰ τὸν σκοπὸν αὐτόν, εἰσηγηθῇ δὲ τὸ ταχύτερον μέτρα διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἀντιμετωπίσῃ ριζικῶς τὸ ζήτημα τῆς φυματιώσεως. Ἐφ’ ὅσον δὲ πρόκειται περὶ ἑνὸς τόσον σοβαροῦ ζητήματος, νομίζω ὅτι κατὰ τὴν ὑποβολὴν τῶν μέτρων αὐτῶν ὀφείλει νὰ ἐπιστήσῃ τὴν προσοχήν της εἰς τὴν ἐκλογὴν τοῦ συστήματος μὲ τὸ ὁποῖον θ’ ἀντιμετωπίσῃ αὐτὴν τὴν κατάστασιν. Μέχρι σήμερον τὸ Κράτος, ἐνόμιζεν ὅτι μόνον διὰ τῆς ἀπολύτου συγκεντρώσεως τῆς ὑγειονομικῆς ὑπηρεσίας θὰ ἦτο δυνατὸν ν’ ἀντιμετωπίσῃ τὴν κατάστασιν. Ἡ τακτικὴ αὐτὴ κατὰ τὴν ὁμολογίαν ὅλων τῶν ἀσχολουμένων μὲ τὰ μέτρα τῆς ὑγιεινῆς ἀπέτυχεν παταγωδῶς. Κατὰ τὴν ἰδικήν μου δὲ ἀντίληψιν εἰς τοῦτο ὀφείλεται καὶ ἡ ἀδυναμία τῆς ἱδρύσεως μιᾶς πραγματικῆς ὑγειονομικῆς ὑπηρεσίας, διότι ἡ ὑπηρεσία τοῦ κέντρου ἀσχολουμένη μὲ διαφόρους λεπτομερείας, παρεκκλίνει ἀπὸ τὸν προορισμόν της καὶ δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ κατεγίνεται εἰς τὴν μελέτην τῶν μεγάλων προβλημάτων, διὰ τὰ ὁποῖα κυρίως ἐτάχθη. Μέχρι σήμερον γνωρίζομεν ὅτι καὶ διὰ τὴν τελευταίαν λεπτομέρειαν ἑνὸς ἀπομεμακρυσμένου ὑγειονομικοῦ ἱδρύματος ἔπρεπε ν’ ἀσχοληθῇ ὄχι μόνον ἡ διεύθυνσις τοῦ νοσοκομείου, ἀλλὰ καὶ ἡ διεύθυνσις ὑγιεινῆς καὶ αὐτὸς ὁ ὑπουργός, ἐχρειάζετο δὲ πολλάκις καὶ ἡ ἐπέμβασις ὁλοκλήρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ διὰ τῆς ἰδίας ὁδοῦ νὰ ἐπιστρέψῃ ἡ ὑπόθεσις εἰς τὸ νοσοκομεῖον. Τοῦτο ἠμπόδισε τὴν ὑγειονομικὴν ὑπηρεσίαν εἰς τὸ νὰ ἐξεύρῃ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ὤφειλε νὰ θεσπίσῃ διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς καταστάσεως καὶ νὰ καθορίσῃ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ φέρῃ ἀποτελέσματα. Δὲν θ’ ἀσχοληθῶ ἐπὶ τοῦ γενικοῦ σχεδίου τῆς ἀντιμετωπίσεως τῆς φυματιώσεως. Τὰ μέτρα ταῦτα δὲν ἦλθον ἀκόμη εἰς τὴν Βουλήν, ἐλπίζομεν ὅμως ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς θὰ τὰ φέρῃ συντόμως πρὸς συζήτησιν, βέβαιοι ὄντες ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ὑγειονομικήν της τοὐλάχιστον πολιτικὴν δὲν θ’ ἀκολουθήσῃ τὸ συγκεντρωτικὸν σύστημα, ἀλλὰ τὴν ἀποκέντρωσιν. Τὰ σανατόρια ὡς καὶ τὰ ἄλλα ἱδρύματα ἀποτελοῦν παραρτήματα τοῦ ὑπουργείου τῆς Ὑγιεινῆς καὶ ἐκπροσωποῦνται ἐνώπιον πάσης ἀρχῆς παρὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Ἐὰν ὅμως ἓν ἕκαστον ἐξ αὐτῶν παρέχει καὶ μίαν μόνον ἀφορμὴν κατὰ μῆνα εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, τότε οὗτος εἶναι ἀπησχολημένος καθημερινῶς μὲ τὰς λεπτομερείας τῶν ἱδρυμάτων αὐτῶν, ὁπότε νομίζω ὅτι ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας δὲν μπορεῖ ν’ ἀπασχοληθῇ εἰς τὸν οὐσιαστικὸν αὐτοῦ προορισμόν. Ἡ ἐπιτροπὴ ἔχουσα σύμφωνον τὴν γνώμην ὅλου τοῦ ἰατρικοῦ κόσμου μετέτρεψε τὸν ὀργανισμὸν αὐτὸν καὶ ἐδημιούργησε ὀργανισμὸν ἐντελῶς αὐτόνομον. Δὲν γνωρίζω ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς θὰ θελήσῃ νὰ δεχθῇ τὸ νομοσχέδιον, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τῆς κοινοβουλευτικῆς ἐπιτροπῆς, ἀλλ’ ἐν πάσει περιπτώσει θὰ τὸν παρακαλέσωμεν νὰ μᾶς εἴπῃ ποίαν ἐκ τῶν τροπολογιῶν δέχεται, οὕτως ὥστε νὰ καταστῇ τοῦτο ὁριστικὸν σχέδιον νόμου, διὰ νὰ ἠμπορῇ νὰ λειτουργήσῃ τὸ σανατόριον τὸ ταχύτερον. Θὰ ἤθελον νὰ σᾶς ἀναγνώσω τὸ νομοσχέδιον, ὅπως τὸ ἔχει μετατρέψει ἡ κοινοβουλευτικὴ ἐπιτροπή. Ἀντὶ ν’ ἀφήσωμεν τὴν ἐξάρτησιν τοῦ νοσοκομείου ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς, καθωρίσαμεν ὅτι τὸ νοσοκομεῖον ἀποτελεῖ νομικὸν πρόσωπον ἐκπροσωπούμενον ἐνώπιον πάσης ἀρχῆς παρὰ τοῦ ἑκάστοτε προέδρου τοῦ διοικοῦντος αὐτὸ Ἀδελφάτου. Τὸ δεύτερον ἄρθρον παραμένει ὅπως ἔχει μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι «ὑποχρεοῦται τὸ ἐκκλησιαστικὸν ταμεῖον νὰ ἐπιστρέψῃ τὰ μέχρι τοῦδε εἰσπραχθέντα».

§186Α. ΔΟΞΙΑΔΗΣ. (Ὑφυπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς). Γίνεται δεκτὸν αὐτό.

§187Ν. ΤΕΡΖΟΓΛΟΥ. Τὸ τρίτον τροποποιεῖται ὡς ἑξῆς. «Διοικεῖται ὑπὸ ἑπταμελοῦς ἀδελφάτου ἀποτελουμένου ἐκ τριῶν μονίμων μελῶν ἐκ τοῦ ἑκάστοτε Μητροπολίτου Αἰκατερίνης ἢ τοῦ ἀντιπροσώπου αὐτοῦ ὡς προέδρου, ἐθέσαμεν «ἢ τοῦ ἀντιπροσώπου αὐτοῦ» διότι ὡς εἶναι γνωστὸν μετὰ τὸν θάνατον τοῦ σημερινοῦ Μητροπολίτου καταργεῖται ἡ Μητρόπολις Αἰκατερίνης, ὑπαγομένη εἰς Θεσσαλονίκην.

§188Α. ΔΟΞΙΑΔΗΣ. (Ὑφυπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς). Δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν δι’ αὐτά.

§189Ν. ΤΕΡΖΟΓΛΟΥ. Τοῦ ἑκάστοτε Δημάρχου, τοῦ ἑκάστοτε διευθυντοῦ τοῦ ὑποκαταστήματος τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης. Οἱ τρεῖς οὗτοι ὑποδεικνύουν 30 πολίτας ἐξ Αἰκατερίνης ἐξ ὧν ἕνα ἐκλέγει τὸ ὑπουργεῖον, ἕνα ἐκλέγει τὸ δημοτικὸν συμβούλιον, ἕνα ἐκλέγει ὁ ἰατρικὸς καὶ φαρμακευτικὸς σύλλογος Αἰκατερίνης καὶ ἕνα τὸ δημοτικὸν συμβούλιον Θεσσαλονίκης. Ἡ διάρκεια τῆς θητείας τοῦ ἀδελφάτου εἶναι τριετής. (ἀναγινώσκει). Σχετικῶς μὲ τὴν ἐσωτερικὴν διοίκησιν τοῦ σανατορίου ζητῶ, ὅπως ὁ ἑκάστοτε διευθυντὴς αὐτοῦ περιορισθῇ εἰς τὰ καθαρῶς διοικητικὰ καθήκοντα του, τῆς ἐπιστημονικῆς διευθύνσεως ἀνατεθειμένης εἰς ἄλλα ἀσχολούμενα μόνον μὲ τὴν ἐπιστημονικὴν ἐργασίαν. Τοῦτο τὸ κάνει διὰ τὸν ἑξῆς λόγον· ὅλα τὰ κρατικὰ ὑγειονομικὰ ἱδρύματα διοικοῦνται παρὰ διευθυντῶν, οἱ ὁποῖοι παραπλεύρως πρὸς τὰ διοικητικὰ δικαιώματα ἔχουσι καὶ τὰ δικαιώματα τῆς ἐπιστημονικῆς διοικήσεως, ἐννοεῖται ὅτι τοῦτο εἶναι σφάλμα, διότι δὲν δύναται εἷς ὑπάλληλος ἀσχολούμενος μὲ τὴν διοίκησιν ἑνὸς νοσοκομείου ν’ ἀσχολεῖται καὶ μὲ ἐπιστημονικὴν ἐργασίαν.

§190Α. ΔΟΞΙΑΔΗΣ. (Ὑφυπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς). Σύμφωνοι.

§191Ν. ΤΕΡΖΟΓΛΟΥ. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὰ σανατόρια, ὡς ἐκ τῆς φύσεως τῆς ἀσθενείας οἱ ἀσθενεῖς δυστροποῦσι καὶ ἔρχονται εἰς σύγκρουσιν διαρκῶς μὲ τὸ διοικητικὸν προσωπικόν. Εἰς τὴν σύγκρουσιν αὐτὴν δὲν πρέπει νὰ εὑρίσκεται καὶ ὁ θεράπων ἰατρός.

§192Α. ΔΟΞΙΑΔΗΣ. (Ὑφυπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς). Σύμφωνοι, κ. συνάδελφε.

§193Ν. ΤΕΡΖΟΓΛΟΥ. Κατόπιν τῆς ἀποδοχῆς τῶν τροπολογιῶν παρὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ δὲν ἔχω νὰ προσθέσω τίποτε ἄλλο.

§194ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δημάδης ἔχει τὸν λόγον.

§195Δ. ΔΗΜΑΔΗΣ. Μεθ’ ὅσα εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος δὲν θὰ ἐπεκταθῶ ἐπὶ πολύ, ἐπιφυλασσόμενος νὰ ὁμιλήσω ὅταν θὰ ὑποβληθῇ ὁ ὀργανισμὸς τοῦ ὑπουργείου Ὑγιεινῆς. Ἐπίσης κατόπιν τροπολογιῶν τὰς ὁποίας ἀπεδέχθη ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς, ἀποδεχθεὶς ἐν τῷ συνόλῳ τὸ σχέδιον τῆς κοινοβουλευτικῆς ἐπιτροπῆς, δὲν ἔχω νὰ κάνω ἄλλας παρατηρήσεις εἰμὴ νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας ἐν συνεννοήσει μετὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Ὑγιεινῆς ἵνα διακανονίσῃ τὸ ζήτημα τῆς ὁδοῦ τῆς ἀγούσης ἀπὸ τὸ σανατόριον εἰς τὴν Ἐθνικὴν ὁδόν. Δὲν ὑποθέτω ὅτι θὰ εἶναι καμμία σοβαρὰ δαπάνη καὶ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ληφθῇ πρόνοια προκαταβολικὴ καθόσον τὸ σανατόριον εὑρίσκεται ἐν τῷ περατοῦσθαι. Ἐπίσης τὸ ζήτημα τῶν 800.000 δραχμῶν τὰς ὁποίας δίδει τὸ Κράτος ἔχω τὴν γνώμην ὅτι ἐπὶ τοῦ παρόντος εἶναι ἀνεπαρκεῖς, διότι δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν μὲ 150 κλίνας ποῦ θὰ ἔχῃ τὸ σανατόριον νὰ ἀνταποκριθῇ μὲ τὸ ποσὸν αὐτό. Συνεπῶς ἡ χορήγησις θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι γενναιοτέρα. Ὡς σᾶς εἶπον καὶ προφορικῶς, κ. ὑπουργέ, εἰς τὸ κτῆμα τοῦτο ὑπῆρχον ἀπὸ ἀμνημονεύτων χρόνων ἐγκατεστημέναι ὀλίγαι οἰκογένειαι αἱ ὁποῖαι, καὶ χρησιμοποιοῦνται διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς μονῆς. Ὑπὲρ τῶν οἰκογενειῶν τούτων ἀκτημόνων ἐκηρύχθησαν ἀπαλλοτριωτέα 200 στρέμματα, ἀλλὰ μετέπειτα τὸ ὑπουργεῖον τῆς Προνοίας ἦρε τὴν ἀπαλλοτρίωσιν ταύτην. Ἔχω ζητήσῃ σχετικὰς πληροφορίας ἀπὸ τὴν ἕνωσιν τοῦ ἐκεῖ γεωργικοῦ συνεταιρισμοῦ, ἡ ὁποία μοῦ ἔστειλεν ἕναν κατάλογον ἐξ οὗ φαίνεται ὅτι ὑπάρχουν 36.000 στρέμματα. Μὲ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν αὐτὴν κινδυνεύουν αἱ οἰκογένειαι αὐταὶ νὰ χάσουν τὰ σπίτιά των καὶ νομίζω, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ ληφθῇ ἕνα προστατευτικὸν μέτρον διὰ τὰς οἰκογενείας αὐτάς, αἱ ὁποῖαι ὅπως εἶπον εἶναι καὶ ἀκτήμονες καὶ μικροκτηνοτρόφοι καὶ αἱ ὁποῖαι θὰ μᾶς εἶναι ἐπωφελεῖς διὰ τὸ σανατόριον· νὰ τεθῇ λοιπὸν μία δυνητικὴ διάταξις.

§196Α. ΔΟΞΙΑΔΗΣ. (Ὑφυπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς). Εἶμαι σύμφωνος.

§197ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ τὴν Βουλὴν ἂν δέχεται, ὅπως ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ κ. ὑπουργοῦ.

§198ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν. δεκτόν. (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον ἀναβαλλομένης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου λόγῳ τῶν τροπολογιῶν).

§199ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπιθεωρήσεως τῶν κατωτέρων δικαστικῶν ὑπαλλήλων». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον ἀναβαλλομένης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως ἄρθρων τινῶν τοῦ νόμου ΓʹΩΛΣΤʹ τοῦ 1911, περὶ ζωοκλοπῆς καὶ ζωοκτονίας κλπ.». Ἐπ’ αὐτοῦ ὁ κ. Κοντοδίνας ἔχει τὸν λόγον.

§200Κ. ΚΟΝΤΟΔΙΝΑΣ. Ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, κύριοι βουλευταί, κατὰ τὰς ἀρχὰς τῆς συνόδου ταύτης εἰσήγαγε νομοσχέδιον περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου, περὶ ζωοκλοπῆς καὶ ζωοκτονίας. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου καὶ διὰ τοῦ ἄρθρου 1 αὐξάνονται αἱ ποιναὶ καταπληκτικῶς ἀπὸ τοῦ σημείου ποὺ εὑρίσκοντο διὰ τοῦ ἐν ἰσχύϊ νόμου ΓʹΩΛΣΤʹ εἰς τὸ δεκαπλάσιον καὶ ἴσως εἰς τὸ εἰκοσαπλάσιον, διότι ἀπὸ τῆς ποινῆς τῶν τριῶν ἡμερῶν φυλακίσεως ἡ ὁποία καθωρίζετο, διὰ τοῦ νόμου τούτου εἰσάγονται ὡς κατώτερον ὅριον ποινῶν διὰ τὰ μικρὰ ζῷα γιδοπρόβατα, μικρὰ καὶ μεγάλα ἓν ἔτος. Ἐπὶ πλέον δὲ αὐξάνονται καὶ αἱ χρηματικαὶ ποιναὶ ἐπίσης δὲ καὶ αἱ σχετικαὶ ἀποζημιώσεις. Ὅταν μοὶ παρεδόθη τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ πρὸς ἐπεξεργασίαν, ἠθέλησα νὰ ζητήσω στατιστικὰς ἀπὸ ὅλα τὰ δικαστήρια, διὰ νὰ ἴδω εἰς ποῖον σημεῖον εὑρίσκεται σήμερον ἡ ζωοκλοπὴ καὶ νὰ κρίνω, ἐὰν καὶ κατὰ πόσον ἡ αὔξησις ἡ τόσον μεγάλη τῶν ποινῶν εἶναι δικαιολογημένη ἐκ τῆς σημερινῆς μορφῆς τοῦ ἀδικήματος τῆς ζωοκλοπῆς. Ἐκ τῶν στατιστικῶν τὰς ὁποίας εἶχον τὴν καλωσύνην τὰ διάφορα Πρωτοδικεῖα, νὰ μοὶ ἀποστείλωσιν ἐπείσθην, ὅτι πρωτίστως τὸ ἀδίκημα τῆς ζωοκλοπῆς ἔχει ἐλαττωθῆ εἰς τὸ ἐλάχιστον καὶ ὅτι περιωρίσθη εἰς 3%–5% ἐπὶ τοῦ συνόλου τῶν ἀδικημάτων ἐν γένει.

§201Β. ΣΚΟΥΛΑΣ. Δὲν εἶναι ἀκριβές.

§202Κ. ΚΟΝΤΟΔΙΝΑΣ. Δὲν εἶναι ἀπόλυτον.

§203Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Μόνον εἴς τινας περιφερείας.

§204Κ. ΚΟΝΤΟΔΙΝΑΣ. Ὑπάρχουν ὡρισμένα Πρωτοδικεῖα, ὡρισμέναι περιφέρειαι εἰς τὰς ὁποίας ἐξακολουθεῖ τὸ ἀδίκημα τοῦτο νὰ ἔχῃ τὴν σοβαρὰν μορφὴν τὴν ὁποίαν εἶχε καὶ πρότερον. Χάριν ὅμως αὐτῶν δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ἐπιβεβλημμένον νὰ λάβωμεν μέτρον σοβαρὸν τὸ ὁποῖον νὰ τὸ ἐπεκτείνωμεν εἰς ὅλας τὰς περιφερείας τῆς Ἑλλάδος. Θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ μία διάταξις, ἡ ὁποία νὰ ἐπιτρέπῃ τὴν ἐπέκτασιν τῶν διατάξεων τοῦ νόμου περὶ ληστείας ἐκεῖ ὅπου ἐμφανίζεται ἡ σοβαρωτέρα αὐτὴ μορφὴ τῆς ζωοκλοπῆς. Ἀντιθέτως δὲ ἐκεῖ ὅπου ἤρχισε νὰ ἐκφυλίζεται πλέον ἡ ζωοκλοπὴ ἐκεῖ νὰ ἰσχύουν πλέον, ὄχι βεβαίως ἐπιεικέστεραι τῶν ἤδη ὑπαρχουσῶν διατάξεων, ἀλλὰ αἱ ἤδη ἰσχύουσαι διατάξεις. Ὅτι περὶ τοῦ γεγονότος τούτου ἐπείσθη καὶ ἡ ὑπηρεσία τοῦ ὑπουργείου τῆς Δικαιοσύνης συνάγεται ἐκ τῆς ἀνατυπώσεως τοῦ νομοσχεδίου τὴν ὁποίαν σήμερον μόλις ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης παρουσιάζει εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ζητεῖ νὰ ψηφισθῇ. Ἰδοὺ ἐπὶ λέξει τὶ λέγουν αὐτὰ τὰ 2 νομοσχέδια.

§205Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Τὶ σχέδιον ἔχετε ὑπ’ ὄψιν.

§206Κ. ΚΟΝΤΟΔΙΝΑΣ. Ἔχω καὶ τὰ 2.

§207Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Τὸ τελευταῖον αὐτὸ συζητοῦμεν. Ἀφίσατε τὸ πρῶτον.

§208Κ. ΚΟΝΤΟΔΙΝΑΣ. Ἐγὼ κάμω μία σύγκρισιν, κ. ὑπουργέ, ἐὰν καὶ κατὰ πόσον εἶναι δυνατὸν νὰ ἰσχύσῃ ἐκείνη ἡ αὕτη ἡ διάταξις. Διότι ὑπάρχουν ὡρισμένοι συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι λέγουν ὅτι ἡ ζωοκλοπὴ ἔχει σοβαρὰν μορφὴν εἰς ὡρισμένας περιφερείας καὶ ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ λαμβάνεται ἓν μέτρον ἐξαιρετικόν, διὰ τὰς περιφερείας αὐτάς.

§209ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐφ’ ὅσον εἰς τὰς ἄλλας περιφερείας δὲν ὑπάρχει ζωοκλοπή.

§210Κ. ΚΟΝΤΟΔΙΝΑΣ. Θέλω νὰ εἴπω ὅτι καὶ ἡ ὑπηρεσία τοῦ ὑπουργείου, κατόπιν τῶν πληροφοριῶν τὰς ὁποίας ἐζήτησεν εὑρέθη σύμφωνος μὲ τὴν ἄποψιν τῆς ἐπιτροπῆς. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἐπιμένει ἡ ἐπιτροπὴ ὅπως δεχθῇ ὁ κ. ὑπουργὸς τὸ νομοσχέδιον, ὅπως διερρυθμίσθη τοῦτο ὑπὸ τῆς ἐπιτροπῆς. Τὸ μόνον σημεῖον εἰς τὸ ὁποῖον ἡ ἐπιτροπὴ κατὰ πλειοψηφίαν, ἢ μᾶλλον πλὴν τῆς γνώμης τῆς ἰδικῆς μου, διεφώνησε μὲ τὸ Κυβερνητικὸν νομοσχέδιον εἶναι ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 3, ἡ ὁποία ὑπάρχει καὶ εἰς τὸ παλαιὸν καὶ εἰς τὸ ἤδη ἀνατυπωμένον. Ἡ διάταξις αὕτη καθιερεῖ μίαν νέαν ἀρχήν, κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ συνδιαιτώμενοι μετὰ τοῦ δράστου τῆς ζωοκλοπῆς, εἶναι εἰς ὁλόκληρον οἱ ὑπεύθυνοι διὰ τὴν ἀστικὴν ἀποζημίωσιν τοῦ παθόντος. Ἀλλὰ ἡ ἐπιτροπὴ εὗρεν ὅτι αὕτη ἡ διάταξις ἐπὶ μὲν τῶν ἀνηλίκων, διότι καὶ περὶ τῶν ἀνηλίκων ὁμιλεῖ, ὑπάρχουν αἱ γενικαὶ διατάξεις περὶ τῆς εὐθύνης τῶν ἀσκούντων τὴν ἐπιμέλειαν τῶν ἀνηλίκων αἱ ὁποῖαι ὁρίζουσιν ὅτι πράγματι εἶναι ὑπεύθυνοι αὐτοὶ διὰ τὴν ἀστικὴν ἀποζημίωσιν. Συνεπῶς διὰ μὲν τοὺς ἀνηλίκους εἶναι πλεονασμός, δύναταί τις εἰπεῖν, ἡ διάταξις αὐτὴ ὅπως καθιεροῦται σήμερον. Διὰ τοὺς ἐνηλίκους ὅμως εἶναι ὀλίγον τολμηρὰ ἡ εἰσαγωγὴ διατάξεως τοιαύτης, διότι δὲν ἀγνοεῖ οὐδεὶς ἐξ ἡμῶν, κύριοι βουλευταί, ποία εἶναι ἡ πονηρία ἡ ὁποία διακρίνει τοὺς χωρικοὺς τῆς Ἑλλάδος. Δὲν ἀγνοεῖ οὐδεὶς ἐξ ἡμῶν, ὅτι ἕνας χωρικὸς θὰ ἤθελε νὰ ἐναγάγῃ καὶ προσκομίσῃ ἐνώπιον τοῦ δικαστηρίου ὁλόκληρον τὴν οἰκογένειαν ἁπλῶς καὶ μόνον ἵνα τοὺς ταλαιπωρήσῃ καὶ αὐτὸ θὰ ἦτο ἡ μόνη ἱκανοποίησίς του χωρὶς νὰ προσδοκᾷ καὶ θετικὸν ὤφελος 100 ἢ 200 ἢ 300 δραχμῶν, τὰς ὁποίας εἶναι δυνατὸν νὰ πάρῃ ὡς ἀποζημίωσιν, διὰ τὴν ἀξίαν μιᾶς αἰγὸς ἢ ἑνὸς προβάτου ἢ ἑνὸς χοίρου. Συνεπῶς ἡ ἐπιτροπὴ ἐθεώρησεν ὅτι εἶναι ἐνδεδειγμένη ἡ ἀπάλειψις τῆς διατάξεως αὐτῆς, διὰ νὰ μὴ δημιουργήσωμεν τὸν κυκεῶνα αὐτὸν καὶ ὑποθάλψωμεν τὸν κορεσμὸν προσωπικῶν παθῶν καὶ ἀντεκδικήσεων τῶν χωρικῶν, αἱ ὁποῖαι ὡς γνωρίζομεν εἶναι συνηθέσταται. Αὐτὴ εἶναι ἡ αἰτιολογία τῆς ἀπαλείψεως τῆς διατάξεως ταύτης ὑπὸ τῆς ἐπιτροπῆς.

§211Λ. ΝΑΚΟΣ. Ἀντίκειται εἰς τὰς στοιχειώδεις ἀρχὰς τοῦ δικαίου.

§212Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἔπρεπε νὰ ζῆτε εἰς μέρη τὰ ὁποῖα λιμένεται ἡ ζωοκλοπὴ καὶ τότε νὰ δοῦμε τὶ θὰ ἐλέγατε, κ. Νάκο.

§213Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Θὰ σᾶς δώσω, κύριοι συνάδελφοι, μίαν πληροφορίαν. Εἰς τὴν Ἀλβανίαν ἔπαυσεν ἡ ζωοκλοπὴ ἐπειδὴ ὑπάρχει μία διάταξις κατὰ τὴν ὁποίαν τὰς ζημίας τὰς πληρώνει ὁλόκληρον τὸ χωρίον.

§214Κ. ΚΟΝΤΟΔΙΝΑΣ. Καὶ ἐγὼ συμφωνῶν μὲ τὸν κ. ὑπουργόν, θὰ εἴπω ὅτι ἄλλη εἶναι ἡ διάταξις εἰς ἄλλας περιφερείας ἡ ὁποία ἐπέφερε τὴν ἐλάττωσιν τοῦ ἀδικήματος τῆς ζωοκλοπῆς. Ἡ διάταξις περὶ ἐκτοπισμοῦ. Θέλω νὰ εἴπω, κύριοι, ὅτι εἶναι ἐπικίνδυνος, εἶναι μᾶλλον τολμηρὰ ἡ εἰσαγωγὴ τῆς διατάξεως, διὰ τοὺς συνδαιτημόνας, διότι οἱ μὲν ἀσκοῦντες τὴν ἐπιμέλειαν τῶν ἀνηλίκων ὁπωσδήποτε ἐνέχονται ἀλλὰ οἱ συνδιαιτόμενοι, διότι συνέπεσεν νὰ συμφάγουν πρέπει νὰ ἔχουν τὴν εὐθύνην, νομίζω ὅτι εἶναι καθαρῶς νέα ἡ διάταξις αὐτὴ ἡ ὁποία δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ τεθῇ. Καὶ δι’ αὐτὸ ἐζήτησε ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν ἡ ἐπιτροπὴ νὰ τὴν ἀπαλείψῃ. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἀντίκειται ἐπίσης ἡ διάταξις αὐτὴ καὶ εἰς τὴν καθιερωμένην ἀρχὴν ὅτι ἡ εὐθύνη ἐξ ἑνὸς ἀδικήματος εἶναι ἐντελῶς προσωπικὴ καὶ ὅτι δὲν εὐθύνει ἄλλους. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ὑπόχρεως εἰς ἀποζημίωσιν ὁ ἄλλος ἐκτὸς ἐὰν ἀσκῇ τὴν ἐπιμέλειαν αὐτὴν ὅπως καθιέρωσεν ὁ νόμος εἰς τὰς γενικὰς διατάξεις. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἡ ἐπιτροπὴ ἐπιμένει καὶ πάλιν νὰ ὑποχωρήσῃ ὁ κ. ὑπουργὸς εἰς τὸ σημεῖον αὐτό. Ἐὰν ἡ Βουλὴ ἐπιμένῃ εἰς τὸ νὰ ψηφισθῇ ἡ διάταξις, ὅπως διατυποῦται ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου τοῦ κ. ὑπουργοῦ εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος καὶ θέλω νὰ διαβεβαιώσω τὴν Βουλὴν ὅτι δὲν θὰ παρέλθῃ πολὺ χρονικὸν διάστημα καὶ θὰ βρεθῶμεν εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ τὴν μεταρρυθμίσωμεν καὶ ὅτι ἡ ἰδία ὑπηρεσία θὰ προσαγάγῃ ἰδιαίτερον νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ζητῇ τὴν κατάργησιν τῆς διατάξεως αὐτῆς. Γνωρίζομεν τὴν νοοτροπίαν τῶν χωρικῶν καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον προτείνομεν τὴν ἀπάλειψιν τῆς διατάξεως αὐτῆς. Ὁπωσδήποτε ἡ ἰδία Κυβέρνησις θὰ ζητήσῃ τὴν ἀπάλειψίν της. Μία ἑτέρα τροποποίησις τῆς ἐπιτροπῆς εἶναι ἡ ἑξῆς τοῦ ἄρθρου 4. Ὁ ἐξ ἀπαλλοτριώσεως κάτοχος μεγάλου ζώου, προκειμένου περὶ μεγάλων ζώων, ἐὰν μὲν ἀποδειχθῇ, ὅτι ὁπωσδήποτε ἐνέχεται διὰ τὴν κλοπὴν ἢ εἶναι κακῆς πίστεως κάτοχος, ὑφίσταται καὶ αὐτὸς ὡρισμένας συνεπείας τοῦ νόμου τὰς ὁποίας ὁρίζει τὸ νομοσχέδιον. Ἀλλὰ δὲν ὁμιλεῖ τὸ νομοσχέδιον περὶ τῆς περιπτώσεως κατὰ τὴν ὁποίαν ἀποδεικνύεται ὅτι εἶναι καλῆς πίστεως, Ἀποδεικνύει τὴν καλήν του πίστιν κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ νόμου.

§215Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Δὲν ὑπόκειται αὐτὸς εἰς ποινὴν ὑποθέτω.

§216Κ. ΚΟΝΤΟΔΙΝΑΣ. Δὲν ὑπόκειται κ. Πρόεδρε, ἀλλὰ συμβαίνει τὸ ἑξῆς: παραπέμπεται εἰς τὰ πολιτικὰ δικαστήρια ἵνα ἐπιτύχῃ τὴν ἐπιστροφὴν τοῦ τιμήματος τὸ ὁποῖον κατέβαλεν καλῇ τῇ πίστει εἰς τὸν πελάτην.

§217Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Αὐτὸ εἶναι τὸ παρ’ ἡμῖν ἰσχύον δίκαιον;

§218Κ. ΚΟΝΤΟΔΙΝΑΣ. Λέγω τὸ ἑξῆς: ὅτι ἐὰν ἀποδειχθῇ ἡ καλὴ πίστις, προκειμένου νὰ παραπεμφθῇ εἰς τὸ πολιτικὸν δικαστήριον, διὰ τὴν ἐπιστροφὴν τοῦ τιμήματος ἡ παραπομπὴ αὐτὴ εἶναι δαπανηρά, διότι πολλάκις οἱ ζωοκλέπται πωλῶσι εἰς ἑτέρας περιφερείας τὰ κλοπιμαῖα καὶ γενῶνται ζητήματα ἁρμοδιότητος.

§219Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Συνήθως, οἱ ἀγοράζοντες εἶναι ἐν γνώσει ὅτι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀγοράζουν εἶναι κλοπιμαῖον.

§220Κ. ΚΟΝΤΟΔΙΝΑΣ. Ἀλλὰ δι’ ἐκείνους διὰ τοὺς ὁποίους ἀποδεικνύεται ἡ καλὴ πίστις ἐπὶ τοῦ δικαστηρίου, δυνάμει τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, δι’ ἐκείνους θὰ ἔπρεπε νὰ προστεθῇ μία διάταξις κατὰ τὴν ὁποίαν, τὸ δικαστήριον νὰ δικαιοῦνται διὰ τῆς ἰδίας καταδικαστικῆς ἀποφάσεως νὰ καταδικάζῃ τὸν κατηγορούμενον καὶ εἰς τὴν ἐπιστροφὴν τοῦ τιμήματος.

§221Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Αὐτὸ ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ δεκτόν, ἀλλὰ πρέπει νὰ ξεύρητε ὅτι κατὰ τὰ 99% εἶναι ἐν γνώσει, ὅταν ἀγοράζωσι.

§222Κ. ΚΟΝΤΟΔΙΝΑΣ. Συμφωνῶ, ἐγὼ λέγω κατὰ τὰ 99½%. Ἐπίσης μία ἄλλη τροπολογία τῆς ἐπιτροπῆς ἐπὶ τοῦ 3 ἐδαφίου τοῦ ἄρθρου 4, προστίθεται δευτέρα παράγραφος. Ἐπίσης πολλοὶ ἐκ τῶν κυρίων δικαστῶν ἢ μᾶλλον ἐκ τῶν Πρωτοδικείων εἰς τὰ ὁποῖα προσέτρεξα μοῦ εἶπον, ὅτι ἡ καθιέρωσις περὶ ἐκτοπισμοῦ, ὡς ἀμέσου συνεπείας τῆς ποινῆς φέρει πολλάκις τὰ Πρωτοδικεῖα εἰς τὴν σκέψιν, νὰ ἀπαλλάξουν ὡρισμένους ἐκ τῶν δραστῶν ζωοκλεπτῶν, διὰ τοὺς ὁποίους ἐλάχιστα στοιχεῖα προκύπτουσι καὶ οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ τιμωρηθοῦν μὲ τὴν αὐστηρὰν ποινὴν τοῦ νόμου, δεδομένου ὅτι προκύπτουσι ὡρισμέναι ἀμφιβολίαι.

§223Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Διατὶ νὰ τοὺς ἀπαλλάξουν;

§224Κ. ΚΟΝΤΟΔΙΝΑΣ. Διότι ἡ παρεπομένη ποινὴ τοῦ ἐκτοπισμοῦ συμπαραμαρτυροῦσα εἰς τὴν ποινὴν τῆς φυλακίσεως ἔρχεται βαρεία ἐν συγκρίσει πρὸς τὸ ἀδίκημα.

§225Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἐὰν εἶναι νὰ τὸν ἀθωώσωσι θὰ τὸν ἀθωώσωσιν.

§226Κ. ΚΟΝΤΟΔΙΝΑΣ. Τοιοῦτον τὶ διατυπώνετε καὶ σεῖς εἰς τὸ νέον νομοσχέδιον. Λέγετε π. χ. «ποινὴ ἐκτοπισμοῦ δὲν ἐπιβάλλεται...κλπ.». Συνεπῶς δέχεσθε καὶ σεῖς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν, ἀλλ’ ἐπειδὴ τὸ προηγούμενον νομοσχέδιον δὲν προβλέπει τοιοῦτόν τι, ἡ ἐπιτροπὴ ἠθέλησεν νὰ δώσῃ γενικωτέραν μορφὴν εἰς τὸ μέτρον αὐτὸ τῆς ἐπιβολῆς τοῦ ἐκτοπισμοῦ καὶ νὰ ἀφίσῃ εἰς τὴν κρίσιν τοῦ δικαστηρίου τὴν ἐπιβολὴν τοῦ ἐκτοπισμοῦ, δηλαδὴ θὰ κρίνῃ τὸ δικαστήριον, ἐὰν ἐπιβάλλεται σὺν τῇ ποινῇ τῇ ἄλλῃ νὰ προσθέσῃ καὶ τὴν ποινὴν τοῦ ἐκτοπισμοῦ, διότι τὰ δικαστήρια μέχρι σήμερον ἦσαν ὑποχρεωμένα νὰ ἐπιβάλλουσι καὶ τὴν ποινὴν ταύτην.

§227Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Μόνον ἐν ὑποτροπῇ.

§228Κ. ΚΟΝΤΟΔΙΝΑΣ. Διὰ τὴν πρώτην ζωοκλοπὴν νὰ παραμείνῃ δυνητική, διὰ δὲ τὴν ὑποτροπὴν νὰ εἶναι ὑποχρεωτική. Ἐπίσης μία ἄλλη τροπολογία τῆς ἐπιτροπῆς εἶναι ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε καὶ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν νὰ καταργηθοῦν αἱ διατάξεις περὶ ἐμπράκτου μετανοίας. Ὅπως ἔρχεται σήμερον τὸ νομοσχέδιον ἀναθεωρηθέν, καθιεροῦνται καὶ πάλιν αἱ διατάξεις τῆς ἐμπράκτου μετανοίας.

§229Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Νὰ καταργηθοῦν παρακαλῶ.

§230Κ. ΚΟΝΤΟΔΙΝΑΣ. Ἀλλὰ καταργεῖται καὶ ἡ ἀπόπειρα. Ἡ ἐπιτροπὴ ἔκρινεν ὅτι ὁ εἰσαγγελεὺς καὶ ὁ πρόεδρος Πρωτοδικῶν, εἰς τὴν περιφέρειαν εἰς τὴν ὁποίαν παρουσιάζεται ἡ ζωοκλοπή, κατόπιν προτάσεως δύνανται νὰ ζητήσουν τὴν ἐπέκτασιν τοῦ νόμου τῆς λῃστείας καὶ διὰ τὴν ζωοκλοπήν, ὥστε νὰ καταργηθῇ ἡ φανερότης τῆς ἀνακρίσεως. Τὸ νέον δὲν τὸ ἔχει αὐτό.

§231Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ὑπάρχει ἓν νομοθετικὸν διάταγμα τὸ ὁποῖον ἰσχύει καὶ δυνάμει τοῦ ὁποίου καταργοῦνται ὅλαι αἱ διατάξεις.

§232Κ. ΚΟΝΤΟΔΙΝΑΣ. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου καὶ τὸ νομοσχέδιον περὶ κυρώσεως τοῦ διατάγματος τὸ ὁποῖον εἶχε εἰσαχθῆ τότε, ἀλλὰ ἔχω ὑπ’ ὄψει μου ὅτι ἡ κοινοβουλευτικὴ ἐπιτροπὴ ὅταν συνεζήτησε τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ τοῦ ὁποίου εἰσηγητὴς ἦτο ὁ κ. Ράλλης, ἀπήλειψε τὴν ζωοκλοπὴν ἀπὸ τὰς διατάξεις αὐτοῦ.

§233Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Δὲν ἐψηφίσθη ἀκόμη.

§234Κ. ΚΟΝΤΟΔΙΝΑΣ. Ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν ἐπιτροπὴν ἐπέρασε πρῶτον καὶ ὅταν τὸ ἐπεξεργαζόμην αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον ἐνόμιζον ὅτι αὐτὸ εἶχε γίνει. Διὰ τοὺς ἀνωτέρω λόγους ὁ κ. ὑπουργὸς θὰ ἔπρεπε νὰ δεχθῇ τὸ διάταγμα τῆς ἐπιτροπῆς ὅπως ἔχει καὶ κατόπιν εἰς τὴν δευτέραν συζήτησιν ἐπιφέρει τάς δεούσας τροπολογίας.

§235Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Θὰ ἐξετάσω κατὰ πόσον εἶναι δυνατὸν τοῦτο.

§236Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Θὰ συζητήσωμεν τὸ πρῶτον ἢ τὸ δεύτερον.

§237Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Τὸ ἐκτυπωθέν.

§238Κ. ΚΟΝΤΟΔΙΝΑΣ. Ἔχετε διατάξεις ἐπιεικεστέρας, ὅμως καὶ τῶν τοῦ πρώτου νομοσχεδίου ἀλλὰ καὶ τῶν ὑπὸ τῆς ἐπιτροπῆς καθορισθεισῶν.

§239ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Παπαστρατῆς ἔχει τὸν λόγον.

§240Θ. ΠΑΠΑΣΤΡΑΤΗΣ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχω κ. ὑπουργὲ νὰ συστήσω εἶναι, ὅτι πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ ἡ διάταξις ἐκείνη, διὰ τῆς ὁποίας ἐκτοπίζονται οἱ καταδικαζόμενοι ἐπὶ ζωοκτονίᾳ. Εἶναι γνωστόν, ὅτι αἱ ζωοκτονίαι γίνονται συνεπείᾳ ἐλλείψεως δημοσίας ἀσφαλείας, ἐφ’ ὅσον δὲ δὲν ἔχομεν ἀγροτικὴν ἀσφάλειαν δὲν πρέπει νὰ ἐπιβληθῇ ἡ ποινὴ τῆς ἐκτοπίσεως. Εἰς τὸ Πλημμελειοδικεῖον πρὸ ἡμερῶν ἐδικάσθησαν 4 ὑποθέσεις ἐπὶ ζωοκτονίᾳ λόγῳ ἐλλείψεως ἀγροτικῆς ἀσφαλείας, ὅλοι οἱ καταδικασθέντες ἐξετοπίσθησαν ἄλλοι εἰς τὴν Μύκονον, ἄλλοι εἰς τὴν Σίφνον καὶ ἄλλοι εἰς Σέριφον. Νὰ ἐπιβάλετε οἱανδήποτε ποινὴν θέλετε. Εἰς τὴν ζωοκλοπὴν θὰ τὴν θεωρήσω πάντοτε ἐπιεικῆ, ἀλλὰ νὰ ἐξαλείψετε τὴν διάταξιν, ἡ ὁποία ἐπιβάλλει τὴν ἐκτόπισιν.

§241Β. ΣΚΟΥΛΑΣ. Εἰς τὸ χωριό μου, ὅταν μαλώνουν δύο καὶ ὁ ἕνας θέλει νὰ ἐκδικηθῇ τὸν ἄλλον πηγαίνει καὶ τοῦ παίρνει 20–30 πρόβατα.

§242Θ. ΠΑΠΑΣΤΡΑΤΗΣ. Αὐτὸ δὲν ὀνομάζεται ζωοκτονία. Ζωοκτονία εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία γίνεται συνεπείᾳ ἀγροζημιῶν.

§243ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 1. (ἀναγινώσκει).

§244Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Νομίζω ὅτι ἀνετυπώθη νέον νομοσχέδιον, ἀλλὰ δὲν διενεμήθη. Εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, θὰ συστήσω νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν του μίαν παρατήρησιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι αἱ τροποποιήσεις πρέπει νὰ ὑποβάλλωνται κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν, ἵνα κατὰ τὰς λοιπὰς συζητήσεις, ὅπως εἶναι καὶ τὸ πνεῦμα τοῦ Συντάγματος καὶ τοῦ κανονισμοῦ νὰ μὴ παρατηρῆται ἡ ἀνωμαλία, ἡ ὁποία κατ’ ἀνάγκην παρατηρεῖται, οὕτως ὥστε ὅταν ψηφίζηται τὸ σύνολον νὰ μὴ γίνωνται παρατηρήσεις, ἐὰν ἐψηφίσθη ἡ τάδε ἢ ἡ τάδε διάταξις.

§245Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Νὰ ἀναβληθῇ.

§246ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται. Αʹ. Συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως Εἰδικοῦ Ταμείου γεφυρώσεως Ἀχελλώου». Ἄρθρον 1ον. (ἀναγινώσκει).

§247ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν. Δεκτόν.

§248ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 2ον. (ἀναγινώσκει). Ἐπὶ αὐτοῦ ὁ κ. Α. Παπαθανάσης ἔχει τὸν λόγον.

§249Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Διὰ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ ἐπιβάλλεται ἡ ὑποχρέωσις εἰς τὸν σιδηρόδρομον τῆς Δυτικῆς Ἑλλάδος νὰ καταβάλῃ εἰς τὸ ταμεῖον ὑποχρεωτικῶς ἕνα ποσόν, διὰ τὴν ὑποχρέωσιν τὴν ὁποίαν θὰ φέρῃ τὸ ταμεῖον νὰ κατασκευάσῃ τὴν γέφυραν, διὰ τῆς ὁποίας θὰ διέρχεται ἡ σιδηροδρομικὴ γραμμή. Ἀλλὰ δὲν καθορίζεται ποῖον θὰ εἶναι τὸ ποσὸν αὐτό, τὸ ὁποῖον θὰ καταβάλῃ. Λέγει ὅτι θὰ καταβάλῃ ἡ ἑταιρία τοῦ σιδηροδρόμου εἰς τὸ ταμεῖον καὶ λέγει τοῦτο (ἀναγινώσκει). Εἰσφορὰ εἰς τὸ ταμεῖον ἐφ’ ὡρισμένον χρόνον, ἀλλὰ οὔτε ὁ χρόνος κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ διαρκῇ ἡ ὑποχρέωσις αὐτὴ καθορίζεται, οὔτε ποῖον θὰ εἶναι τὸ ποσόν. Λοιπὸν διὰ νὰ σαφηνισθῇ τὸ σημεῖον αὐτὸ πρέπει νὰ προστεθῇ διάταξις, ἡ ὁποία νὰ λέγῃ «ἀναλόγως τοῦ ποσοῦ».

§250Π. ΚΑΡΑΣΕΒΔΑΣ. Ἐὰν πρόκειται νὰ περάσῃ γραμμὴ τὸ Κράτος θὰ τοῦ εἴπῃ, ὅτι δὲν θὰ περάσῃς, ἐὰν δὲν πληρώσῃς τόσα.

§251Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἀκριβῶς διὰ νὰ μὴ γίνωσιν αὐτὰ πρέπει νὰ διατυπωθῇ κατὰ τρόπον σαφῆ καὶ ὡρισμένον.

§252ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κάμετε μίαν τροπολογίαν.

§253ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν. Δεκτόν. (Γίνεται δεκτὸν τὸ 2ον ἄρθρον ἀναγινώσκονται δὲ καὶ ψηφίζονται καὶ τὰ ἄρθρα 2, 3, 4, καὶ 5).

§254ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 6ον. (ἀναγινώσκει).

§255Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Καὶ ἐδῶ ζητῶ τὴν ἀπάλειψιν τῆς φορολογίας τοῦ καπνοῦ.

§256Α. ΧΡΗΣΤΟΜΑΝΟΣ. (Ὑπουργός τῆς Συγκοινωνίας). Ἀποδέχομαι.

§257Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἐπὶ τῆς παραγράφου γʹ τοῦ ἄρθρου 6 ἐπιθυμῶ νὰ προστεθῇ μετὰ τὸ ἑτέρων ἡ λέξις «τεχνικῶν μέσων» διότι ὡς ἔχει ἡ διατύπωσις, ἂν διέλθουν οἱ κάτοικοι ἢ τὰ ζῶα αὐτῶν καὶ διέλθουν ἔφιπποι ὑποχρεοῦνται νὰ πληρώνουν 10, 15, καὶ 20 δραχμάς.

§258Α. ΧΡΗΣΤΟΜΑΝΟΣ. (Ὑπουργός τῆς Συγκοινωνίας) Ὑποβάλετε τὰς τροπολογίας καὶ εἰς τὴν βʹ συζήτησιν θὰ ἀπαντήσω.

§259ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν. Δεκτόν. (Ψηφίζεται τό ἄρθρον 6 καὶ τὰ λοιπά ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου). Αʹ. Συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐλέγχου τῆς ὑγιεινῆς καὶ καθαριότητος τῶν ἀρτοποιείων. (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον)

§260ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ. Συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποποιήσεως τῶν Ν.Δ. τῆς 17 Φεβρουαρίου 1926 περὶ αʹ)ἀμνηστείας ἀδικημάτων τινῶν, βʹ) ἀναστολῆς διώξεως ἀδικημάτων τινῶν καὶ ἐκτελέσεως ποινῶν, γʹ) ἀναστολῆς ποινῶν, προσωρινῆς ἀπολύσεως καὶ χάριτος, δʹ) καθορισμοῦ τοῦ ἐκτιτέου μέρους ἀνασταλείσης ποινῆς εʹ) αὐθεντικῆς ἑρμηνείας κλπ. ἄρθρων τινῶν τοῦ νόμου 3286.

§261Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ὑπέβαλον νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ἁπλῆν καὶ τυπικὴν κύρωσιν νομοθετικοῦ διατάγματος ἐκδοθέντος ἐπὶ τῆς δικτατορικῆς κυβερνήσεως διὰ παρασχεθείσας ἀμνηστείας καὶ διάφορα ἄλλα ἀντικείμενα. Ἡ ἐπιτροπὴ ἔκρινε ὅτι ἔπρεπε νὰ εἰσαγάγῃ καὶ ἄλλας διατάξεις ἐν τῷ νομοσχεδίῳ τούτῳ, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ παρακαλέσω τοὺς κ. συναδέλφους καὶ ἰδίᾳ τὸν εἰσηγητὴν τῆς ἐπιτροπῆς νὰ ἀναπτύξῃ τὰς τροπολογίας τὰς ὁποίας ὑποβάλλει εἰς τρόπον ὥστε νὰ δυνηθῇ καὶ ὁ ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης καὶ ἡ Βουλὴ ὁλόκληρος νὰ ἀντιληφθῇ κατὰ πόσον εἶναι δυνατὸν νὰ νομοθετηθῶσιν.

§262ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Μπουρνιᾶς ὡς πρόεδρος τῆς ἐπὶ τῆς δικαιοσύνης ἐπιτροπῆς ἔχει τὸν λόγον.

§263Ι. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ὑπέβαλεν πρὸς κύρωσιν τὸ νομοθετικὸν διάταγμα τῆς 17 Φεβρουορίου 1926 περὶ ἀμνηστείας ἀδικημάτων, ἀναστολῆς διώξεως κλπ. Ἡ αἰτιολογικὴ ἔκθεσις τοῦ κ. ὑπουργοῦ ὀρθῶς λέγει ὅτι εἶναι ἠναγκασμένον τὸ ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης νὰ δεχθῇ τὸ διάταγμα τοῦτο καὶ νὰ τὸ ὑποβάλῃ πρὸς κύρωσιν εἰς τὴν Βουλήν, μόνον καὶ μόνον διότι ἔχει ἐκτελεσθῇ καὶ αἱ συνέπειαι αὐτοῦ ἔχουν γίνῃ τετελεσμένα γεγονότα πλέον. Ἡ ἐπιτροπὴ ἐδέχθη τὴν ἄποψιν ταύτην τοῦ κ. ὑπουργοῦ καὶ συμφωνεῖ πρὸς αὐτὸν ὅτι μόνον ἐπειδὴ ἐφηρμόσθη καὶ ἐξετελέσθησαν αἱ διατάξεις αὐταὶ δι’ αὐτὸ τὸ διάταγμα πρέπει νὰ κυρωθῇ ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Ἀλλὰ κατὰ τὴν χρονικὴν περίοδον ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς ὑποβολῆς μέχρι τῆς ἡμέρας τῆς συζητήσεως ὑπεβλήθησαν παρὰ διαφόρων ἀξιοτίμων συναδέλφων τροπολογίαι ὧν ἡ ἐπιτροπὴ ἔλαβεν γνῶσιν καὶ προσέτι ὅτι τὸ διάταγμα ἐφηρμόσθη τοῦτο ἀπὸ τὰ δικαστήρια κατὰ διάφορον τρόπον. Καὶ δὴ ὑπάρχουν συμβούλια ἐφετῶν τὰ ὁποῖα ἐθεώρησαν ὅτι τὸ κατὰ συρροὴν ἢ κατ’ ἐξακολούθησιν ἀδίκημα θεωρεῖται τετελεσμένον, ἀπὸ τῆς τελέσεως τῆς πρώτης πράξεως, ἄλλα δὲ ἀπὸ τῆς τελέσεως τῆς τελευταίας.

§264Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ὁ ποινικός μας νόμος εἰς τὰς γενικάς του διατάξεις εἶναι ἀρκετὰ καλὰ καμωμένος, διατὶ νὰ λάβωμεν ἰδιαιτέραν πρόνοιαν νὰ ὁρίσωμεν πότε εἶναι τὸ κατ’ ἐξακολούθησιν ἀδίκημα.

§265Ι. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Διότι ὑπάρχουν δικαστήρια τὰ ὁποῖα ἔλυσαν τὸ ζήτημα κατὰ διάφορον τρόπον, οὐδέποτε σχεδὸν συμφωνοῦντα ἐντεῦθεν διὰ τὴν ἀνισότητα περὶ τὴν ἀπονομὴν τῆς δικαιοσύνης.

§266Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Ὁ Ἄρειος Πάγος;

§267Ι. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Καὶ αὐτοῦ ἡ νομολογία κυμαίνεται. Ἐφηρμόσθη κατὰ τοιοῦτον τρόπον τὸ διάταγμα τοῦτο ὥστε πλεῖστοι νὰ ἐξέλθουν ἀπὸ τὰς φυλακὰς, ἄλλοι δὲ κατάδικοι συγκατηγορούμενοι δηλονότι, συγκαταλεχθέντες μετὰ τῶν ἐξελθόντων ἀπὸ τὰς φυλακὰς διὰ τὴν αὐτὴν κατηγορίαν καὶ μὲ τὴν αὐτὴν ποινὴν νὰ μένουν εἰς τὰς φυλακὰς. Ἡ ἐπιτροπὴ δὲν ἠδύνατο νὰ θεωρήσῃ ὅτι εἶναι δίκαιον τοῦτο οὔτε ὅτι ἐφηρμόσθη τὸ διάταγμα τοῦτο μετὰ τῆς αὐτῆς ἀμεροληψίας καὶ ἰσότητος, ἐπειδὴ ὁ κ. Πάγκαλος ἔβγαλε ἐκείνους ποὺ ἤθελε, οἱ ἄλλοι νὰ μένουν εἰς τὰς φυλακὰς, δὲν ἐθεώρησεν ὅτι εἶναι δίκαιον νὰ ἀφίσῃ τὴν διαφωνίαν αὐτὴν τῶν δικαστηρίων ὑφισταμένην. Τὸ διάταγμα αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἔχει, ὡς λέγεται, βρωμερὰν τὴν προέλευσιν.

§268Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Δὲν εἶμαι διατεθειμένος νὰ συντελέσω εἰς τὴν ἐπέκτασιν τῆς βρωμερότητος ταύτης.

§269Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Θὰ ἀφίσωμεν τὰ δικαστήρια νὰ κανονίζουν ἑκάστοτε.

§270Ι. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἐκανόνισαν τὰ δικαστήρια καὶ ἄλλα μὲν δικαστήρια ἔδωσαν ἀναστολήν, ἄλλα δὲ εἶπον τὸ ἀντίθετον καὶ δὲν ἔδωσαν ἀναστολήν. Ὑποβάλλομεν μίαν τροποποίησιν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἡ Βουλὴ εἶναι κυρία ἐὰν θέλῃ νὰ τὴν ψηφίσῃ. Ἡμεῖς εἴπομεν ὅ,τι ἡ συνείδησίς μας μᾶς ὑπαγορεύει ὅ,τι ἐφαρμόζομεν διὰ τὸν αʹ νὰ ἐφαρμόζωμεν καὶ διὰ τὸν βʹ ὅστις ὑπάγεται εἰς τὴν ἰδίαν περίπτωσιν, ὥστε νὰ τύχῃ καὶ αὐτὸς τοῦ αὐτοῦ εὐεργετήματος. 2) Ὑπάρχει τὸ ἄρθρον 11 τοῦ νομοθετικοῦ αὐτοῦ διατάγματος τὸ ὁποῖον λέγει, ὅτι ἐάν τις ἀδικήσας ἀποδημήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ἐπανέλθῃ μετὰ δεκαετίαν, ἀποδεικνύεται δὲ ὅτι εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εὑρισκόμενος δὲν ὑπέπεσεν εἰς κακούργημα ἢ πλημέλημα, λαμβάνει ἀναστολὴν καὶ οὕτω τοῦ ἐπιτρέπεται νὰ ἐπιστρέψῃ εἰς τὴν πατρίδα του. Ἐνῷ τοιαύτην διάταξιν ἔχομεν ἐπιβάλλῃ ἡ ὁποία ἐκρίθη ὀρθὴ καὶ σκόπιμος παρ’ ἡμῖν, ἐν τούτοις ἵνα ἀποδείξωσιν ὅτι μεροληπτικῶς καὶ ταύτην ἔθηκαν καὶ παρ’ ὡρισμένων ἀτόμων, τὰ ὁποῖα ἤθελον οἱ νομοθετήσαντες νὰ προστατεύσουν, ὥρισαν πρὸς τοῦτο χρονικὸν σημεῖον ἐντὸς τοῦ ὁποίου νὰ ὑποβληθῇ ἡ αἴτησις καὶ εἶπον ὅτι ἡ τοιαύτη αἴτησις πρέπει νὰ ὑποβληθῇ ἐντὸς διετίας ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ διατάγματος αὐτοῦ. Τὸ διάταγμα αὐτὸ ἔληξε τὸ 1925. Ἡ ἐπιτροπὴ κρίνουσα ὅτι: ἀφοῦ αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι ἐπὶ δεκαετίαν ζήσαντες εἰς τὸ ἐξωτερικὸν κατώρθωσαν ἐκεῖ διὰ τῆς τιμιότητός των, νὰ γίνουν καλοὶ ἄνθρωποι, ἄλλωστε δὲ ἡ ἐπιβαλλομένη ποινὴ αὐτὴ σκοπὸν ἔχει, τὸν σωφρονισμόν, δηλονότι ἀφοῦ λοιπὸν αὐτοὶ μᾶς φέρουν πιστοποιητικά, ὅτι ἐγένοντο καλοὶ πολῖται, διατὶ νὰ μὴν τοὺς ἐπιτρέψωμεν νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὴν πατρίδα των;

§271Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Εἰσάγωμεν μίαν ἀρχὴν εἰς τὸν ποινικόν μας νόμον τὴν παραγραφήν.

§272Ι. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ὄχι τὴν παραγραφήν, κύριε Πρόεδρε, ἀλλὰ τὴν ἀναστολήν.

§273Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Φαίνεται ὅτι τὸ ἐθεωρήσατε τόσον σοφὸν ὥστε νὰ τὸ καθιερώσητε καὶ πάγιον.

§274Ι. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ὄχι, κύριε Πρόεδρε, περὶ ἀναστολῆς πρόκειται τὴν ὁποίαν πάγιος νόμος πρὸ πολλοῦ ἔχει εἰσαχθῆ καὶ εἰς τὴν ἰδικήν μας νομοθεσίαν.

§275Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Δὲν εἶναι πολὺ σωστόν. Ἐὰν τὸ νομίζετε σωστὸν τότε νὰ φέρωμεν μίαν πρότασιν περὶ τροποποιήσεως τῆς σχετικῆς διατάξεως τοῦ ποινικοῦ δικαίου, ὥστε νὰ τὴν συζητήσωμεν, ἀλλ’ ὄχι ἐπὶ τῇ βάσει αὐτοῦ τοῦ διατάγματος νὰ δημιουργοῦμεν μίαν ἀρχήν. Ἐὰν ὑπάρχῃ εἰς τὸ διάταγμα αὐτὸ τίποτε τὸ καλὸν φέρετέ το διὰ μιᾶς προτάσεως νόμου, ἀλλ’ ὄχι διὰ τροποποιήσεως ἐπὶ τοῦ διατάγματος τούτου, νὰ καθιερώσωμεν τὴν ἀρχὴν αὐτήν.

§276Ι. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Δὲν ἔχομεν καμμίαν ἀντίρρησιν, ἐὰν δὲν θέλετε νὰ υἱοθετήσητε τὰς τροπολογίας μας, ἡμεῖς ἐπράξαμεν, ὅτι ἡ συνείδησίς μας ὑπαγορεύει καὶ αὐτὴν καὶ μόνην ὁδηγίαν εἴχομεν.

§277Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ὄχι, ἀλλὰ τὴν ἐπεκτείνομεν. Ἐὰν ἐντὸς τῆς ταχθείσης προθεσμίας δὲν κάμουν χρῆσιν τοὺς λέγομεν: δὲν πειράζει ἐλᾶτε. Ἐὰν εἶναι καλὴ αὐτὴ ἡ διάταξις νὰ τὴν διατηρήσωμεν καὶ εἰς τὸ μέλλον. Ἐὰν εἶναι σωστὴ νὰ τὴν ἀφίσωμεν νὰ ἰσχύσῃ ἐφ’ ὅσον ἴσχυσε.

§278Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Ὑποθέτω ὅτι ἡ ἔννοια ἡ ὁποία ὑπῆρχεν ἐν τῇ συνειδήσει τῆς ἐπιτροπῆς, ἦτο νὰ καθιερώσῃ τὸ μέτρον τῆς παραγραφῆς τοῦ κακουργήματος καὶ δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι δὲν ἀπεδήμησαν εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§279Ι. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Δὲν εἴμεθα ἐκεῖ ἀκόμη, αὐτὸ εἶναι εἰς τὰ κατωτέρω ἄρθρα, ἐδῶ συζητοῦμεν τὸ 11ἄρθρον ἐν ᾧ πρόκειται περὶ τῆς ἀναστολῆς.

§280Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Δεχόμεθα νὰ θέσωμεν κανόνας νέους τοῦ ποινικοῦ δικαίου, ἐὰν εἶναι ἀνάγκη νὰ τροποποιήσωμεν, δηλαδὴ τὰς ποινικὰς διατάξεις δι’ ἑνὸς αὐτοτελοῦς νομοσχεδίου.

§281Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Ἡ ἀναστολὴ ὑπῆρχεν ὡς ἓν ἰδιώνυμον εὐεργέτημα τὸ ὁποῖον ἐθεσπίσθη καὶ ἴσχυσε διὰ μίαν ὡρισμένην προθεσμίαν. Ὑπῆρξαν πολλοί, οἱ ὁποῖοι δὲν ἀπήλαυσαν τοῦ εὐεργετήματος αὐτοῦ, διότι δὲν ἔλαβον γνῶσιν τῆς προθεσμίας.

§282Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἐπὶ τρία ἔτη δὲν ἔλαβον γνῶσιν; Ἄς κλείσωμεν αὐτὴν τὴν πληγὴν μία ὥρα ταχύτερον.

§283Ι. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἐπὶ τῆς παραγραφῆς ἡ ἐπιτροπὴ ἐδέχθη τὸ ἑξῆς: Τὸ νομοθετικὸν αὐτὸ διάταγμα παραγράφει τὰ κακουργήματα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα δὲν ἐπισύρουν τὴν ποινὴν τοῦ θανάτου ἢ τῶν ἰσοβίων δεσμῶν. Αὐτὰ παραγράφονται μετὰ δεκαετίαν δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι δὲν ἀπεδήμησαν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἤτοι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἀπεδήμησαν δὲν ἀπολαμβάνουν τοῦ εὐεργετήματος αὐτοῦ. Λέγει δηλαδὴ ὅτι, ὅσοι δὲν ἀπεδήμησαν τῆς Ἑλλάδος καὶ ὡς φυγόποινοι καὶ φυγόδικοι περιφέρονται ἐν αὐτῇ κρυπτόμενοι καθ’ οἱονδήποτε τρόπον, νὰ ἀπολαύουν τοῦ εὐεργετήματος αὐτοῦ καὶ βραβεύονται ἑπομένως διὰ τὰ κατορθώματά των ταῦτα. Τὴν διάταξιν αὐτὴν προτείνωμεν θὰ πρέπει νὰ ἐπεκταθῇ καὶ εἰς τοὺς ἀποδημήσαντας εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἐπίσης ἐνισχύεται ἡ γνώμη αὕτη τῆς ἐπιτροπῆς καὶ ἐκ τῆς παγίας εἰς τὴν ποινικὴν δικονομίαν διατάξεως, καθ’ ἣν παραγράφεται μετὰ 10 ἔτη ἡ ἀπόφασις ἡ ὁριστικὴ ἐπὶ πλημμελημάτων καὶ μετὰ 20 ἔτη ἐπὶ κακουργημάτων ἐὰν μείνῃ ἀνεκτέλεστος. Ἐσκέφθη ἡ ἐπιτροπὴ καὶ εἶπεν, ἀφοῦ ἡ δικονομία μας ἐπιτρέπει τὴν παραγραφὴν τῶν ἀποφάσεων μετὰ δεκαετίαν ἢ εἰκοσαετίαν, διατὶ αὐτὴν τὴν διάταξιν νὰ μὴν τὴν ἐπεκτείνωμεν καὶ εἰς τὰς δίκας, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἐκκρεμεῖς ἐπὶ δεκαετίαν καὶ εἰκοσαετίαν, ἰδίως δὲ δι’ αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἀπεδήμησαν εἰς τὸ ἐξωτερικόν; Οὕτω δὲ σκεπτομένη προτείνει τὴν εἰς τὸ ἄρθρον 7 τοῦ νόμου 3286 διαγραφὴν τῆς φράσεως «ἐφ’ ὅσον δὲν ἀπεδήμησαν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν» ἢ ὡς πρὸς τὴν ἔμπρακτον μετάνοιαν δεχομένη τὴν τροπολογίαν πλείστων ἀξιοτίμων κ. συναδέλφων, προτείνει τὴν παράτασιν τῆς προθεσμίας ἐκείνης μέχρι τῆς δημοσιεύσεως τοῦ Συντάγματος τοῦ Δημοκρατικοῦ.

§284Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Διατὶ αὐτὸ παρακαλῶ;

§285Ι. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἐθεωρήθη ἀπὸ τὴν πλειοψηφίαν, ὅτι μέχρι τῆς δημοσιεύσεως τοῦ Δημοκρατικοῦ Συντάγματος γενομένης 3 Ἰουνίου 1927 ἀπὸ τῆς 31 Δεκεμβρίου 1926 ὅτε λήγει ἡ προθεσμία τῆς ἐμπράκτου μετανοίας δὲν ἔλαβον χώραν τοιαῦτα ἐγκλήματα ὥστε νὰ μὴ δικαιολογῆται ὁ ὁρισμὸς τῆς ἡμέρας ἐκείνης ὡς σταθμός.

§286Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Ἐάν, κύριοι, μέχρι τῆς προθεσμίας τῆς δημοσιεύσεως τοῦ Συντάγματος, δηλαδὴ μέχρι τῆς 3 Ἰουνίου 1927 φυγόδικοι διὰ κακούργημα εὑρισκόμενοι εἰς τὸ ἐξωτερικόν.....

§287Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Δὲν εἶναι αὐτό· ἐδῶ πρόκειται περὶ ἐμπράκτου μετανοίας.

§288Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Κακῶς διετυπώθη. Τὸ ἄλλο εἶναι ὀρθότερον. Ὡς διετυπώθη κ. Πρόεδρε, φαίνεται καθιεροῦν παγίαν παραγραφὴν τοῦ κακουργήματος. Εἶναι κακὴ διατύπωσις. Αὐτὸ ξενίζει, διότι ἐγὼ φρονῶ ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καθιερωθῇ, παρὰ ἡ δεκαετὴς παραγραφὴ τοῦ κακουργήματος. Ὑπάρχει παγία παραγραφὴ τοῦ πλημμελήματος ἑξαετής, ἑπομένως θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ τεθῇ αὐτὴ ἡ διάταξις κ. συνάδελφε, ὅτε μέχρι τῆς προθεσμίας τῆς δημοσιεύσεως τοῦ Συντάγματος αὐτοῦ, ἂν πράγματι συνεπληρώθη δεκαετία διὰ τοὺς ἐν τῷ ἐξωτερικῷ διαμένοντας, διότι εἶναι ἄνισον καὶ ἄδικον ν’ ἀπολαμβάνῃ εὐεργετήματος...

§289Γ. ΜΟΔΗΣ. Δὲν εἶναι ἄδικον, ἄνισον εἶναι.

§290Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Σᾶς λέγω διεπράχθη ἡ ἑξῆς παραλογία, νὰ δίδεται τὸ εὐεργέτημα εἰς τοὺς διαμένοντας ἐν Ἑλλάδι καὶ εἰς τοὺς διαμένοντας εἰς τὰ βουνὰ τῆς Ἑλλάδος καὶ κακοποιοῦντας, καὶ νὰ μὴ δίδωνται εἰς τοὺς διαμένοντας εἰς τὸ ἐξωτερικὸν οἱ ὁποῖοι ἐσωφρονίσθησαν καὶ διωρθώθησαν.

§291Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Τὴν δέχομαι αὐτὴν τὴν τροπολογίαν.

§292ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Πριμίδης ἔχει τὸν λόγον.

§293Ε. ΠΡΙΜΙΔΗΣ. Διαφωνῶ ῥιζικῶς πρὸς τὴν πλειοψηφίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ἐπεζήτησε τίποτε ὀλιγώτερον τίποτε περισσότερον, νὰ ἐπεκτείνῃ τὴν ἀμνήστευσιν ἐγκλημάτων ὑπὸ τὸ πρόσχημα παραγραφῆς. Διαφωνῶ δὲ ὄχι μόνον διότι θεωρῶ ὅπως πολὺς κόσμος, ὅτι αὐτὸ τὸ νομοθετικὸν διάταγμα τῆς δικτατορίας ἦτο ἐντελῶς ἀδικαιολόγητον, καὶ ἐπιφέρει ζημίας μεγίστας εἰς τὴν καθόλου ἠθικὴν ὑπόστασιν τοῦ τόπου, ἀλλὰ καὶ διότι ἀντιτίθεται πᾶσα ἐπέκτασις τῆς ἀμνηστείας, εἰς ῥητήν σαφῆ καὶ κατηγορηματικὴν διάταξιν τοῦ καταστατικοῦ ἡμῶν χάρτου. Τὸ ἄρθρον 44 τοῦ Συντάγματος καθορίζει σαφῶς τοῦτο, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται διὰ νόμου ἀμνήστευσις κοινῶν ἐγκλημάτων. Ἑπομένως ἐμμένω στερρῶς εἰς τὴν πεποίθησιν, ὅτι πᾶσα παραδοχὴ τῶν τροποποιήσεων τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, εἶναι καταφόρως ἀντισυνταγματική. Καὶ δι’ αὐτὸ ζητῶ ὅπως τὸ νομοσχέδιον γίνῃ δεκτὸν ὡς ὑπεβλήθη, ἄνευ τῶν τροποποιήσεων τῶν εἰσαχθεισῶν ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§294Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Περὶ ἀμνηστείας ἢ περὶ παραγραφῆς πρόκειται;

§295Ε. ΠΡΙΜΙΔΗΣ. Τὸ ἴδιον εἶναι κατ’ ἐμέ.

§296ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Παπαθανάσης ἔχει τὸν λόγον.

§297Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἀνεξαρτήτως τῶν ἄλλων τροποποιήσεων αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο, ἡ τροποποίησις, ἢ μᾶλλον ἡ συμπλήρωσις τοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος ὡς πρὸς τὸ κατ’ ἐξακολούθησιν ἀδίκημα, δὲν εἶναι μόνον προορισμένη νὰ ἄρῃ τὴν ἔριδα καὶ τὴν ἀμφισβήτησιν τὴν θεωρητικήν, ἡ ὁποία ὑπάρχει περὶ τοῦ κατ’ ἐξακολούθησιν ἀδικήματος, ἀλλὰ κυρίως περὶ τοῦ χρόνου κατὰ τὸν ὁποῖον θεωρεῖται τετελεσμένη ἡ ἀμφισβήτησις, ἡ ὁποία, ὅπως ἀνέπτυξεν ὁ κύριος πρόεδρος τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἤγαγε τὰ δικαστήρια εἰς τόσον ῥιζικὴν ἀντίθεσιν, ὥστε πλεῖστα τοιούτων, νὰ θεωροῦν ὡς χρόνον τελέσεως τῆς πράξεως, τὴν πρώτην ἡμέραν τῆς τελέσεως τοῦ ἀδικήματος. Ἄλλα ὅμως ἐθεώρησαν τὴν τελευταίαν. Καὶ ὡς πρὸς τοῦτο ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω καθ’ ὅσον τοὐλάχιστον ἐγὼ ἔχω μελετήσει, ἐπὶ σωρείας ποινικολογικῶν συγγραμμάτων, οὐδεὶς συγγραφεὺς ἐπεκράτησεν ὁριστικῶς, ὅτι τὸ κατ’ ἐξακολούθησιν ἀδίκημα, τερματίζεται ἢ τελειοῦται κατὰ τὴν τελευταίαν ἡμέραν. Καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἀκριβῶς, ἕνεκα τῆς ἔριδος αὐτῆς ἐν τῇ θεωρίᾳ, ἐν Ἰταλίᾳ κατὰ τὴν σύνταξιν τοῦ Ἰταλικοῦ ποινικοῦ κώδικος, διὰ νὰ ἐξέλθωσιν ἐκ τῆς ἔριδος αὐτῆς, ἠναγκάσθησαν νὰ δεχθῶσι δι’ ὡρισμένης διατάξεως, τὸ κατ’ ἐξακολούθησιν ἀδίκημα ὡς ἀδίκημα ἑνιαῖον. Ἄλλωστε, ἔχετε τὴν ἀντίθεσιν τῆς νομολογίας τοῦ Ἀρείου Πάγου, ἡ ὁποία ἐκυμάνθη τόσον, ὥστε ἐπηρεάσθησαν πλειστάκις ἀπὸ τὴν οὐσίαν τῶν ὑποθέσεων μέχρι σημείου νὰ εἴπωσι, ὅτι τότε τελειοῦται τὸ ἀδίκημα ὅταν κατὰ τὸν χρόνον τὸν μεσολαβοῦντα ἔλαβε χώραν ἡ βαρειτέρα πρᾶξις. Ἄλλη ἀπόφασις λέγει, ὅτι ἡ κατὰ τὸ τέλος τοῦ μείζονος χρόνου, δηλαδή, ἐὰν τὸ κατ’ ἐξακολούθησιν ἀδίκημα διήρκεσεν ἐπὶ 3 ἡμέρας, συμπληροῦται μετὰ τὴν συμπλήρωσιν τῆς 45 ἡμέρας, δηλαδή, εἶναι τοιαύτη ἡ ἀντίθεσις, ὥστε ἦτο ὑποχρεωμένη ἡ ἐπιτροπὴ νὰ λάβῃ μίαν ἀπόφασιν τερματίζουσαν τὴν θεωρητικὴν ἀμφισβήτησιν, διὰ νὰ ἀποκαταστήσῃ ἕνα δίκαιον, καὶ τὸ δίκαιον αὐτὸ ἐπεβάλετο, ὡς δίκαιον τὸ ὁποῖον εἶχεν ἀνάγκην ἀμέσου θεραπείας. Διότι εἰς τὰς αὐτὰς φυλακάς, εἰς τὰς ὁποίας συνηντῶντο ἢ συνηντήθησαν κατάδικοι ἀνήκοντες εἰς διαφόρους περιφερείας, εἶδον οἱ μὲν ἀνήκοντες εἰς τὸ Α ἐφετεῖον τοὺς συγκαταδίκους των, νὰ ἀπολύονται διότι ἐθεωρήθη ἐκ τῆς ἑρμηνείας τοῦ ἐφετείου, ὅτι τοιαύτη εἶναι ἡ ἔννοια τοῦ κατ’ ἐξακολούθησιν ἀδικήματος, καὶ τοιαύτη πρέπει νὰ εἶναι ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου. Τὸ νομοθετικὸν αὐτὸ διάταγμα, καὶ ἐγὼ ὁ ἴδιος ὁμολογῶ ὅτι ἐδημιούργησε πλεῖστα ὅσα ζητήματα. Ἄλλοι πάλιν ὑπαγόμενοι εἰς τὰ αὐτὰ ἀδικήματα, συνέβη πολλάκις νὰ βλέπουν αὐτοὺς ὑποχρεωμένους, νὰ μὴ ἐκτίσουν μίαν ποινὴν ὡς ὑπόλοιπον. Καὶ ἑπομένως νὰ γεννᾶται εἰς αὐτοὺς τὸ αἴσθημα τῆς διασπάσεως τῆς ἰσότητος καὶ τῆς ἀδικίας. Ἑπομένως ἦτο ἐπιβεβλημένη εἰς τὴν ἐπιτροπήν, ἡ ἀνάγκη νὰ ἀσχοληθῇ εἰδικῶς ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ. Καὶ νομίζω ὅτι ἡ τοιαύτη, ἡ τοιαύτη γνώμη τῆς Βουλῆς, δὲν πρέπει νὰ παρίδῃ τὰς περιπτώσεις αὐτάς, καὶ ἀνεξαρτήτως τῆς γνώμης τὴν ὁποίαν θὰ ἔχῃ ἐπὶ τῆς ὀρθότητος τοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος. Ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου λοιπὸν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ εὕρουν ἕνα δίκαιον τρόπον πρὸ τοῦ τερματισμοῦ αὐτῶν τῶν ἀδικιῶν, αἱ ὁποῖαι ἐδημιουργήθησαν ἐκ τοῦ διατάγματος.

§298Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἐπὶ τοῦ προκειμένου ὑπάρχει μία παγία νομολογία τοῦ Ἀρείου Πάγου, καὶ ἐπιτρέψατέ μου νὰ ἀναφέρω ἓν σχετικὸν μιᾶς ἀποφάσεως τοῦ Ἀρείου Πάγου. (ἀναγινώσκει). «Ὅ,τι ἐπὶ τῶν κατ’ ἐξακολούθησιν ἀδικημάτων, ἡ παραγραφὴ λογίζεται.... κλπ.». Ἐὰν λοιπόν, ἡ χασμωδία, ἡ ὁποία ἐπέρχεται ἐκ τῆς διαφόρου ἑρμηνείας εἶναι ἀκριβής, διατί οἱ ἐνδιαφερόμενοι δὲν προσέτρεχον εἰς τὸν Ἄρειον Πάγον, ὁ ὁποῖος νὰ ἐφαρμόσῃ ρητὰς καὶ κατηγορηματικὰς διατάξεις;

§299Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Διὰ τίνος μέσου νὰ προσφύγωσιν εἰς τὸν Ἄρειον Πάγον;

§300Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Τὸ ἄρθρον 119 τοῦ Ποινικοῦ Νόμου, προκειμένου περὶ πραγματικῆς συρροῆς λέγει· (ἀναγινώσκει). «Διακόπτεται ἡ παραγραφὴ τοῦ ἀδικήματος... κλπ.». Ἐὰν λοιπόν, συνδυάσετε τὸ ἄρθρον 119 τοῦ Π. Ν., μὲ τὴν νομολογίαν ἡ ὁποία εἶναι παγία τότε διατὶ νὰ ζητεῖτε νὰ γίνουν αἱ τροποποιήσεις;

§301ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Τσαλδάρης ἔχει τὸν λόγον.

§302Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Βεβαίως ἡ γνώμη μου εἶναι, ὅτι εἰς τὸ διάταγμα τοῦτο, δὲν δύναται νὰ τεθῇ, οὔτε ἑρμηνευτικὴ διάταξις, οὔτε ἄλλης φύσεως διάταξις, ἵνα καθορίσῃ τὸ ζήτημα τὸ ἀμφισβητούμενον ἐν τῇ νομολογίᾳ, ὅσον ἀφορᾷ τὰ συνεχῆ ἢ τὰ κατ’ ἐξακολούθησιν ἀδικήματα, πότε θεωροῦνται τετελεσμένα, καὶ ἑπομένως ἀπὸ πότε θὰ ἀρχίσῃ ἡ παραγραφή. Ἀλλ’ εἶμαι ὅμως ἀπολύτως τῆς γνώμης, ὅτι προκειμένου ἡ Βουλὴ νὰ δεχθῇ νὰ κυρώσῃ ἓν διάταγμα τοιαύτης φύσεως περὶ ἀμνηστείας διαφόρων ἀδικημάτων, ὅτι δὲν πρέπει, οὔτε ἐπιτρέπεται νὰ ἀφίσῃ νὰ γίνουν διακρίσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐξαρτηθοῦν ἀπὸ τοιαύτην ἢ τοιαύτην ἑρμηνείαν. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἐγένετο ἓν μέγιστον κακὸν μὲ τὰ διατάγματα αὐτὰ τῆς ἀμνηστείας, εἰκῇ καὶ ὡς ἔτυχε χωρὶς, καμμίαν εἰδικωτέραν ἐξέτασιν, νὰ ἀπολύωνται τῆς φυλακῆς ἀνθρώποι οἱ ὁποῖοι παρεβίασαν τὸν ποινικὸν νόμον. Ἀλλ’ ἅπαξ τεθῇ αὐτό, πᾶσα αἰτία, ἡ ὁποία θὰ καθιερωθῇ, διὰ τῆς κυρώσεως τοῦ διατάγματος τοῦτο, θὰ εἶναι κατ’ ἐμὲ ὀλέθριον, χωρὶς νὰ ὁρίσητε τίποτε περὶ τῆς παραγραφῆς, πότε θεωρεῖτε τετελεσμένον ἢ ὄχι τὸ συνεχὲς ἀδίκημα, ἢ τὸ ἄλλο ὅτι ἡ ἔννοια τοῦ διατάγματος εἶναι αὐτή. Διότι ἐδῶ δὲν ἔχει ἐκεῖνος τὸν ὁποῖον ἀφορᾷ τὸ διάταγμα μέσον, ὥστε νὰ προσφύγῃ καὶ εἰς τὸν Ἄρειον Πάγον. Θέσατε μίαν διάταξιν κατὰ τὴν ὁποίαν νὰ ἐπιτρέπεται ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἑρμηνείαν, νὰ τὸ λύῃ τὸ δικαστήριον.

§303Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ὁ Ἄρειος Πάγος τὰ ἔστειλεν αὐτά.

§304Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἀκούω ἀπὸ τοὺς κ. κ. συναδέλφους οἱ ὁποῖοι εἶναι καὶ ἐν τῇ πράξει νομικοί, ὅτι τελευταίως ὁ Ἄρειος Πάγος ἐξέδωσεν ἐναντίαν ἀπόφασιν.

§305Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἐπὶ τροπολογιῶν τὰς ὁποίας ὑπέβαλεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, δὲν ἀποκρύπτω ὅτι ἐγὼ συνεργάζομαι μὲ τοὺς κορυφαίους τῶν δικαστικῶν λειτουργῶν, ὅπως ἔχω τὸν Εἰσαγγελέα τῶν Ἐφετῶν, ὡς καὶ ἄλλους ἀντισαγγελεῖς μεθ’ ὧν συνεργάζομαι. Ἐν συνεργασίᾳ μετ’ αὐτῶν προέκυψε τὸ ἑξῆς: ὅτι τὸ ζήτημα τὸ ἀμφισβητούμενον ἐρρυθμίσθη, διὰ τελευταίων ἀποφάσεων, αἱ ὁποῖαι εἶναι αἱ ἑξῆς: (ἀναγινώσκει), συνδυαζόμεναι μὲ τὸ ἄρθρον 119 τοῦ Ποινικοῦ Νόμου, τὸ ἑξῆς: (ἀναγινώσκει). Ἐν πάσῃ περιπτώσει ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος νὰ μὲ βοηθήσῃ εἰς τὰς προσπαθείας μου, ἵνα μὴ ἐπεκτείνωμεν....

§306Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Δὲν ἔχω σκοπόν οὔτε νὰ ἐπεκτείνω, οὔτε νὰ περιορίσω.

§307Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Τὰ ἄτοπα τὰ δημιουργηθέντα ἐπὶ τῆς δικτατορίας, νὰ ἀπολύωνται ἐκ τῶν φυλακῶν λαθρέμποροι καὶ κοινοὶ ἐγκληματίαι, δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ παροῦσα Κυβέρνησις νὰ ἐξακολουθήσῃ, διὰ νομοθετήσεως διατάξεων. Οἱ κύριοι συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι νομίζουν ὅτι ἡ τροπολογία εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτή, ἂς φέρουν νομοσχέδιον ἐκ τοῦ ἐμφανοῦς, ζητοῦντες τροποποίησιν τῶν διατάξεων αὐτῶν. Δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ ἁμιλλῶνται αἱ ὑγιεῖς αὐταὶ διατάξεις τῆς μεταρρυθμίσεως, εἰς ἓν Παγκαλικὸν διάταγμα (χειροκροτήματα), τὸ ὁποῖον ἐξηυτέλησε πᾶσαν ἠθικὴν ἀρχὴν καὶ πᾶσαν ἠθικὴν τάξιν ἐν τῷ τόπῳ. (χειροκροτήματα).

§308Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Συγχαίρω ἀκριβῶς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ἐμφορούμενον ἀπὸ τοιαύτας ἰδέας, καὶ θὰ εἶμαι πρόθυμος καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς νὰ τὸν ὑποστηρίξω. Θὰ ἤθελα, ἂν μάλιστα εἶναι δυνατόν, ὄχι νὰ τὰ φέρῃ εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς κύρωσιν, τοιαῦτα διατάγματα, ἀλλὰ νὰ τὰ φέρῃ πρὸς ἀκύρωσιν καὶ τότε θὰ ἤκουε τὰ χειροκροτήματα οὐχὶ τὰ μεμονωμένα τῶν πλησίων φίλων του, ἀλλὰ καὶ ὁλοκλήρου τοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος αἰσθάνεται τὴν ἀνάγκην νὰ ἴδῃ τοὺς νόμους ἐφαρμοζομένους καὶ οὐχὶ τοὺς νόμους καταπατουμένους. Ἐν τῇ ἐφαρμογῇ τοῦ μέτρου, καταλέγονται πᾶσαι αἱ ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι ἐξεδόθησαν ἀπὸ τὰ τακτικὰ δικαστήρια. Ἀλλὰ διότι ἔχω τὰς ἰδέας αὐτάς, πρέπει νὰ ἔχω καὶ ὑψηλοτέραν ἰδέαν τῆς δικαιοσύνης. Ἡ ὑψηλοτέρα ἰδέα τῆς δικαιοσύνης ἀπαιτεῖ, τοῦτο, νὰ μὴ γίνωνται νόμοι καὶ διατάγματα τὰ ὁποῖα παρέχουν εὐκαιρίαν νὰ δημιουργοῦν εἰς μὲν τὸν ἕνα μίαν εὔνοιαν, εἰς δὲ τὸν ἄλλον μίαν δυσμένειαν. Οἱ χειρότεροι δὲ νόμοι εἶναι ὅταν ἐφαρμόζονται εἰς τὰ ἀδικήματα. Καὶ διὰ τοῦτο θὰ συνίστων εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ὁ ὁποῖος ἔχει τὰς γνώμας τὰς ὁποίας ἐξεπροσώπησεν, νὰ δεχθῇ τὴν λύσιν σχετικῶς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς ἐνάρξεως τοῦ χρόνου, νὰ δεχθῇ τὴν λύσιν τὴν αὐστηροτέραν, ἐκείνην ἡ ὁποία περιορίζει. Δὲν θὰ εἶχον καμμίαν ἀντίρρησιν εἰς τοῦτο.

§309ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σίδερης ἔχει τὸν λόγον,

§310Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ συνηγορήσω ὑπὲρ καμμιᾶς τροποποιήσεως βασικῆς τοῦ ποινικοῦ νόμου, διότι ἀναμφισβητήτως οὔτε ὁ τρόπος τῆς παρεμβολῆς πρὸς τροποποίησιν διὰ τοιούτων διατάξεων τοῦ νόμου εἶναι ὀρθός, οὔτε ἡ στιγμὴ κατάλληλος. Ἀλλὰ δὲν νομίζω ὅτι, διότι ἔχουν ἐκδοθῇ νομοθετικὰ διατάγματα ἐπὶ ἑνὸς ἀνωμάλου καθεστῶτος, παύει ἀπέναντι τῶν πολιτῶν, καὶ τῶν δικαιωθέντων καὶ τῶν ἀδικαιθέντων, νὰ εἶναι ἴσος ὁ νόμος. Τὸ αὐτὸ λοιπὸν Κράτος κατὰ τὸ παρελθόν...

§311Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργός τῆς Δικαιοσύνης). Δὲν ἦτο Κράτος αὐτό.

§312Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἐδῶ πρόκειται περὶ ἑρμηνείας τοῦ νόμου ὑπὸ τῶν δικαστηρίων, τὸ νὰ ζητῆτε ἐκ τῶν ὑστέρων νὰ ἐπεκτείνωμεν...

§313Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Ὄχι, δὲν θὰ ζητήσω καμμίαν ἐπέκτασιν. Τὸ Κράτος ἀπέναντι τῶν δικαιωθέντων ἢ ἀδικηθέντων παραμένει τὸ αὐτό. Ἀλλὰ νομίζω ὅτι ἐκεῖ ποῦ ὑπῆρξε ζήτημα ἑρμηνείας τοῦ νόμου, ἐκεῖ ποῦ ὑπῆρξε τοιαύτη διάστασις μεταξὺ τῶν ἀνωτέρων δικαστηρίων, ἐπιβάλλεται ὄχι χάριν τῶν ἀδικηθέντων, ἀλλὰ χάριν τοῦ νόμου, χάριν τῆς ἀρχῆς ἐπιβάλλεται, λέγω, νέα ρύθμισις τοῦ ζητήματος. Ἐὰν κατελήγωμεν εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι θὰ ἠδύναντο ἀκόμη καὶ τώρα μετὰ τὴν πάροδον τοῦ δικονομικῶν προθεσμιῶν, νὰ ἀσκήσουν τὸ ἔνδικον μέσον τῆς ἀναιρέσεως, τὸ πρᾶγμα θὰ εἶχεν μίαν λογικὴν ἐμφάνισιν, ἢ ἐὰν ὁ εἰσαγγελεὺς τοῦ Ἀρείου Πάγου ἔκαμεν ἀναίρεσιν ὑπὲρ τοῦ νόμου, ὅπως ὤφειλε νὰ τὸ κάμει, θὰ εἴχομεν νομολογίαν τοῦ Ἀρείου Πάγου, οὕτως ὥστε καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἀναμένουν νὰ δικαιωθοῦν θὰ ἐκανόνιζον τὰς σχέσεις των. Ἀλλὰ καθ’ ὅλον αὐτὸ τὸ χρονικὸν διάστημα, διεβουκολήθη πολὺς κόσμος, ὅτι θὰ δοθοῦν αἱ ἑρμηνεῖαι αὐταί, καὶ εἶχαν τὴν ἐλπίδα ὅτι κάτι τι θὰ γίνῃ. Δὲν νομίζω ὅτι ἡ ἐλπὶς αὐτὴ πρέπει νὰ πραγματοποιηθῇ πλήρως, ὑποστηρίζω ὅμως τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Βελλιανίτη, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὰ ἑξῆς· ἡρμηνεύθη εἰς μερικὰ Ἐφετεῖα ὅτι ἡ ἔμπρακτος μετάνοια ἀφορᾷ καὶ τοὺς στρατιωτικούς, ἀλλὰ ὅμως εἶναι τὸ ἐναντίον. Ὑπάρχουν ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι κατεδικάσθησαν, καὶ ἄλλοι οἱ ὁποῖοι ἠθωώθησαν καὶ ἐννοεῖτε πολὺ καλὰ ὅτι αὐτὸ κάμει ἐντύπωσιν κατὰ μείζονα δὲ λόγον εἰς τὸ σῶμα τῶν ἀξιωματικῶν. Ἐνῷ πάλιν εἶπον μερικὰ δικαστήρια, ὅτι τὰ τυπικὰ ἀδικήματα περιλαμβάνονται εἰς τὴν ἔμπρακτον μετάνοιαν, ἄλλα εἶπον ὅτι δὲν περιλαμβάνονται, ἀλλὰ μόνον τὰ οὐσιαστικά. Ἡ τροπολογία τοῦ κ. συναδέλφου εἶναι ὅτι πρέπει νὰ δοθῇ ἡ ἐπιεικεστέρα ἑρμηνεία.

§314Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ὀφείλω νὰ δηλώσω ὅτι δὲν δύναμαι νὰ συντελέσω εἰς τὸ νὰ ἀνοιχθοῦν αἱ θύραι τῶν φυλακῶν. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀντιδράσω κατ’ αὐτῆς τῆς ἀντιλήψεως, ἂς γίνῃ νοητὸν ἀπὸ τὸν κόσμον ὅτι αἱ φυλακαὶ δὲν θὰ ἀνοίξουν τὰς θύρας των. Δὲν πρόκειται δὲ περὶ διακρίσεως πρόκειται περὶ ἑρμηνείας, καὶ νομίζω ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν εἶναι διατεθειμένη νὰ δώσῃ τοιαύτην ἑρμηνείαν, καὶ νομίζω ὅτι δὲν πρέπει νὰ δώσωμεν τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἤλθομεν νὰ ἀνοίξωμεν πάλιν τῆς πόρτες τῶν φυλακῶν. Αὐτὸ ἐὰν ἐγένετο, θὰ ἦτο σφάλμα τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, διότι ἔχομεν καθῆκον νὰ ἀντιδράσωμεν κατὰ τῆς ἰδέας ὅτι ἀπὸ καιροῦ εἰς καιρὸν αἱ θύραι τῶν φυλακῶν ἀνοίγουν.

§315ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μυλωνογιάννης ἔχει τὸν λόγον.

§316Α. ΜΥΛΩΝΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἀπὸ ἐπιστημονικῆς ἀπόψεως εἶναι γνωστόν, ὅτι ἐπὶ τῶν κατ’ ἐξακολούθησιν ἀδικημάτων εἶναι μία ἡ βούλησις, ἀλλὰ τοῦτο ἠμφισβητήθη, καὶ ἑπομένως ἠμφισβητήθη τὸ πότε ἄρχεται ἡ παραγραφή, ἐνῷ ἐπιστημονικῶς ἡ παραγραφὴ ἄρχεται ἀπὸ τῆς τελευταίας μερικῆς πράξεως.

§317ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀβραὰμ ἔχει τὸν λόγον.

§318Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Δὲν πρόκειται νὰ συνηγορήσῃ κανεὶς ὑπὲρ τοῦ ἀνοίγματος τῶν φυλακῶν, διὰ νὰ ἐξέλθουν καὶ οἱ ἀπολειπόμενοι ἐντὸς αὐτῶν. Πολὺ περισσότερον δὲν θὰ ἐπρόκειτο ἐγὼ νὰ συνηγορήσω ὑπὲρ τοιούτου μέτρου, διότι εὑρίσκομαι εἰς θέσιν νὰ εἴπω ὅτι ὅταν τὸ πρῶτον ἐπὶ τῆς πρώτης Δημοκρατικῆς Κυβερνήσεως εἰσήχθη τὸ νομοθετικὸν διάταγμα, δι’ οὗ παρείχετο ἀμνηστεία εἰς κοινὰ ἀδικήματα, ἤμην εἷς τῶν ὑψωσάντων τὴν φωνὴν κατὰ τοῦ μέτρου αὐτοῦ, διότι ἐνόμιζον ὅτι πράγματι θὰ συνετέλει εἰς τὴν αὔξησιν τῆς ἐγκληματικότητος παρ’ ἡμῖν. Τὸ μέτρον ἐθεσπίσθη κατ’ ἀρχὰς διὰ διατάγματος, τὸ ὁποῖον ἦλθεν ἐνώπιον τῆς συνελεύσεως, εἰσαχθὲν παρὰ τοῦ ἀοιδίμου Τσιτσεκλῆ διὰ νόμου, ὁ ὁποῖος ἐκυρώθη ὑπὸ τῆς τότε Βουλῆς, νόμου εἰς τὸν ὁποῖον τὸ πρῶτον ἐτέθη ἡ περίφημος διάταξις περὶ ἐμπράκτου μετανοίας ἐπὶ περιουσιακῶν ἀδικημάτων. Εἰς τὴν ἑρμηνείαν τοῦ νόμου αὐτοῦ, ἐκλήθησαν τὰ Ἑλληνικὰ δικαστήρια, καὶ εἶπον τὰ μὲν ὅτι περιουσιακὰ ἀδικήματα εἶναι τὸ ἀδίκημα τῆς πλαστογραφίας, καὶ τὸ ἀδίκημα τῆς ἀπάτης καὶ τὸ τῆς ἰδιοποιήσεως καὶ εἶπεν ἐξ ἄλλου εἷς εἰσαγγελεὺς Ἐφετῶν, ἐφ’ ὅσον ὁ νομοθέτης λέγει ἀορίστως περιουσιακὰ ἀδικήματα, γνωμοδοτῶ καὶ ἐγὼ ὅτι ἀπολαμβάνουν τοῦ εὐεργετήματος τῆς ἐμπράκτου μετανοίας πάντες μηδὲ τῶν ὑπαιτίων τῆς ἐκβιάσεως καὶ τῆς ληστείας ἐξαιρουμένων, ἐφ’ ὅσον καὶ ταῦτα εἶναι ἐν μέρει περιουσιακὰ ἀδικήματα. Καὶ εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ εἰσαγγελέως ἐκείνου, ἀπελύθησαν πάντες οἱ ὑπαίτιοι περιουσιακῶν ἀδικημάτων, καὶ αὐτοὶ οἱ ὑπαίτιοι ἐκβιάσεων καὶ ληστειῶν, ἀλλ’ ὁ Ἄρειος Πάγος δὲν ἐνέκρινε τὴν γνώμην αὐτήν. Εἶναι ὅμως ἀληθὲς ὅτι ἐκ τῆς τοιαύτης ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου, ἐπλήγη καιρίως ἡ βασικὴ ἔννοια τῆς δικαιοσύνης, ἡ ἀρχὴ τῆς ἰσότητος. Διότι ὅταν εἰς ἓν καὶ τὸ αὐτὸ Κράτος, εἰς τὸ ἓν μὲν τμῆμα αὐτοῦ, ἀνοίγονται δυνάμει νόμου, αἱ θύραι τῶν φυλακῶν, εἰς δὲ τὸ ἄλλο μένουν κλεισταί, ἔχουσι τὸ δικαίωμα οἱ παραμένοντες εἰς τὰς φυλακὰς νὰ παραπονοῦνται καὶ νὰ λέγουν, διατὶ δὲν ἐφαρμόζεται καὶ δι’ ἡμᾶς ὁ νόμος ὁ ὁποῖος εἶναι ἴσος δ’ ὅλους τοὺς πολίτας; Ἀλλὰ καὶ περὶ τῆς ἄλλης διατάξεως τῆς ἀφορώσης παραγραφὴν κακουργημάτων, κακῶς ἐλέχθη ὅτι ἐτέθη αὕτη εἰς νόμον ψηφισθέντα δῆθεν εἰς ἀνώμαλον ἐποχήν, καὶ διὰ τὸν λόγον τοῦτον δὲν ἔπρεπε δῆθεν νὰ τὴν μεταβάλωμεν. Διότι ἡ διάταξις αὕτη εὑρίσκεται εἰς τὸν νόμον τοῦ Τσιτσεκλῆ, καὶ ἀφορᾷ τὴν παραγραφὴν τῶν κακουργημάτων ὅταν οἱ ὑπαίτιοι αὐτῶν δὲν ἀπεδήμησαν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Καὶ εἶναι προφανές, ὅτι αὕτη ἔχει διατυπωθῆ ἀπροσέκτως, διότι, ὅπως ὑπεστήριξα καὶ προηγουμένως καὶ ἀπεδέχθη καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι λίαν παράδοξον ὅτι ὁ διαμένων ἐν τῷ ἐσωτερικῷ καὶ κρυπτόμενος εἰς τὰ βουνὰ τῆς Ἑλλάδος, καὶ συμβάλλων εἰς τὴν δημιουργίαν τῶν φυτωρίων τῆς ληστείας ἐν Ἑλλάδι, κρίνεται ἄξιος νὰ τυγχάνῃ τοῦ εὐεργετήματος, καὶ ὁ ἀποδημήσας εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἀντιθέτως νὰ μὴν ἀπολαμβάνῃ αὐτοῦ. Τοιαύτας διατάξεις ἐφαρμόζοντα τὰ δικαστήρια, κατ’ ἀνάγκην ἐμφανίζουσιν ἀντιφάσεις καὶ ἀνισότητας, ἐκ τῶν ὁποίων προσβάλλεται τὸ δημόσιον αἴσθημα τοῦ δικαίου. Ἡμεῖς δὲ οἱ παρακολουθοῦντες τὰ ποινικὰ δικαστήρια, γνωρίζομεν ἴσως ἀκριβέστερον τὴν τοιαύτην κατάστασιν καὶ νομίζομεν ὅτι δικαιούμεθα ὅσον τοὐλάχιστον καὶ τὰ λοιπὰ μέλη τῆς Ἐθνικῆς ἀντιπροσωπείας, τὰ προχείρως ἀποφαινόμενα, νὰ εἴπωμεν ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ νομοθετικὴ ρύθμισις τῶν σχετικῶν ζητημάτων, πρὸς ἄρσιν τῆς ἀνωμαλίας αὐτῆς ἐν τῇ ἐφαρμογῇ ποινικῶν νόμων.

§319Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ σήμερον. Εἶναι εἰς παλαιότερον νόμον.

§320Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Ὄχι κ. Πρόεδρε, εἰς τὸ διάταγμα τοῦ Παγκάλου περιελήφθησαν διατάξεις, περὶ ἑρμηνείας τῆς σχετικῆς διατάξεως τοῦ νόμου τοῦ Τσιτσεκλῆ. Ἔχω παρακολουθήσει αὐτὴν τὴν ἱστορίαν τῆς ἐμπράκτου μετανοίας, καὶ ἔχω σχετικῶς γράψει ὅταν εἰς τὴν παρελθοῦσαν Βουλὴν εἰσήχθη καὶ ἐψηφίσθη εἰς νόμος περὶ ἐπανεκδικάσεως τῶν ὑποθέσεων τῶν ἐκδικασθεισῶν ὑπὸ τῶν ἑπταμελῶν στρατοδικείων τῆς δικτατορίας ὑποθέσεων, καὶ εἰς τὸν νέον αὐτὸν νόμον τὸν μετὰ τὸν νέον Σύνταγμα ψηφισθέντα, παρεισέφρυσε διάταξις, κατὰ τὴν ὁποίαν παρατείνεται ἡ προθεσμία τῆς ἐμπράκτου μετανοίας μέχρι τοῦ τέλους τοῦ Δεκεμβρίου 1926. Καὶ ἐγεννήθη τότε ἡ ἀπορία εἰς τοὺς ἀσχολουμένους μὲ τὴν ἑρμηνείαν τῶν νόμων, καὶ γνωρίζοντας ὅτι οἱ νόμοι πρέπει νὰ ἔχωσι μίαν πραγματικὴν ἀντικειμενικὴν δικαιολογίαν. Ποῖον τάχα ἱστορικὸν γεγονός, ἐπέβαλεν ὅπως ἡ προθεσμία λήξεως αὐτοῦ τοῦ εὐεργετήματος τεθῇ ὁ Δεκέμβριος τοῦ 1926, Ἐξ ἀφορμῆς δὲ τῆς τοιαύτης συζητήσεως, ὑπεστηρίχθη καὶ εἰς τὴν ἄλλην Βουλήν, ὅτι ἐφ’ ὅσον παρενέπεσε κατὰ τὸ 1927 ἡ δημοσίευσις τοῦ καταστατικοῦ χάρτου τοῦ Δημοκρατικοῦ ἡμῶν Πολιτεύματος, θὰ ἔπρεπε ἴσως μέχρι τῆς ἡμέρας τῆς δημοσιεύσεως αὐτοῦ, νὰ παραταθῇ ἡ σχετικὴ προθεσμία. Ἐπροτάθη δὲ καὶ ἀπὸ τὴν τότε ἐπιτροπὴν τῆς δικαιοσύνης, ἐν παμψηφίᾳ σχεδόν, ὅπως γίνῃ ἡ παράτασις αὐτῆς τῆς προθεσμίας μέχρι τῆς ἡμέρας ἐκείνης, καθ’ ἣν ἐτέθη τέρμα εἰς τὴν ἀνώμαλον πολιτικὴν περίοδον. Ἐγὼ δὲν εἶμαι ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι θὰ ἦσαν διατεθειμένοι, νὰ συνηγορήσουν ὑπὲρ τῆς γνώμης, ὅπως ἀνοίξωμεν τὰς φυλακάς, διότι χθὲς ἀκόμη ἀπὸ τοῦ Βήματος τῆς Βουλῆς, ἐπῄνεσα τὴν ἐκτέλεσιν θανατικῶν ποινῶν, τὴν ὁποίαν ἐνήργησεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, καὶ ὑπεστήριξα διὰ μακρῶν τὸν νόμον, διὰ τοῦ ὁποίου τίθενται φραγμοὶ καὶ περιορισμοὶ εἰς τὴν ἀπονομὴν χαρίτων. Ἀλλὰ φρονῶ ὅτι χάριν τῆς ἁρμονίας καὶ τάξεως ἐν τῇ ἐφαρμογῇ τῶν νόμων, χάριν δὲ κυρίως τῆς ἰσότητος εἶναι ἐπιβεβλημμένον, ὅπως ἀρθῶσι αἱ ἀσάφειαι τῶν διατάξεων αὐτῶν τοῦ περιφήμου αὐτοῦ ἀμνηστευτικοῦ νόμου, ἵνα μὴ αὗται παρέχουν ἔδαφος εἰς διαφόρους καὶ ἀντιφατικὰς ἑρμηνείας, αἱ ὁποῖαι δὲν ὑπηρετοῦν τὸ γόητρον τῆς δικαιοσύνης.

§321ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἔχει τὸν λόγον.

§322Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Κύριοι βουλευταί, εἶμαι σύμφωνος ὅτι ἐν τῷ Ν.Δ. τὸ ὁποῖον θὰ συζητήσωμεν σήμερον, περιέχονται μέσα ἀνισότητες. Ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι δέχομαι, ὅτι ἐπειδὴ ὁρίζει ὅτι ἡ παραγραφὴ γίνεται δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐπὶ δεκαετίαν κατώρθωσαν εἰς τὸ ἐσωτερικὸν ν’ ἀποφύγουν τὴν σύλληψίν των, δίκαιον εἶναι νὰ τὸ ἐπεκτείνωμεν καὶ εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι κατώρθωσαν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ν’ ἀποφύγουν τὴν σύλληψίν των. Ἀλλ’ ὅλαι αἱ γνῶμαι αἱ ἐκφρασθεῖσαι τὴν ἑσπέραν ταύτην ὑπὸ τῆς Βουλῆς, ἀφορῶσιν ἑρμηνείαν τῶν δικαστηρίων, ἀλλὰ δέχονται τὴν ἑρμηνείαν, ὅτι τὸ κατ’ ἐξακολούθησιν ἀδίκημα θεωρεῖται συντελεσθὲν τὴν τελευταίαν στιγμήν, καὶ ὅτι ἑπομένως ἡ παραγραφὴ ἀρχίζει ἀπὸ τῆς τελευταίας προθεσμίας, ἡ ὁποία εἶναι καὶ ἡ μόνη ὀρθὴ ἑρμηνεία, ἐνῶ ἄλλα δικαστήρια ἀπεδέχθησαν τὸ ἐναντίον. Καὶ διότι μερικὰ συμβούλια ἐφετῶν εἶπον τὸ ἐναντίον, νομίζετε ὅτι ἐπιβάλλεται σήμερον, ὅτι διὰ ν’ ἀποκαταστήσωμεν τὴν ἰσότητα πρέπει ν’ ἀνοίξωμεν τὴν θύραν τῶν φυλακῶν, διὰ νὰ βγῇ μία φουρνιὰ ἀπὸ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὰς φυλακάς;

§323Λ. ΝΑΚΟΣ. Θέλομεν τὴν αὐστηρὰν ἑρμηνείαν.

§324Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας, ὅτι οἱ ζητοῦντες τὴν τροποποίησιν δὲν θέλουν τὴν αὐστηρὰν ἑρμηνείαν ἀλλὰ τὴν ἐπιεικῆ, διότι μὲ τὴν αὐστηρὰν ἑρμηνείαν δὲν διορθώνεται ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ζητοῦν νὰ διορθωθῇ. Ἐπειδὴ κατὰ σφάλμα ἐβγῆκαν μερικοί, ἂς δεχθῶμεν τώρα ἡμεῖς, ἐναντίον τῶν διδαγμάτων τῆς ἐπιστήμης καὶ τῆς προφανοῦς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 100 τοῦ Π. Νόμου, ἂς δεχθῶμεν καὶ ἡμεῖς, ὅτι τὸ κατ’ ἐξακολούθησιν ἀδίκημα ἀρχίζει νὰ παραγράφεται ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς ποὺ ἤρχισε τελούμενον. Ἐὰν θέλετε ἀπὸ τῆς τελευταίας εὐχαρίστως. Δηλῶ, ὅτι ἐκτὸς τῆς τροποποιήσεως ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν τροποποίησιν τοῦ διατάγματος τὴν ἀφορῶσαν τὴν παραγραφὴν τῶν ἐν τῷ ἐσωτερικῷ κρυπτομένων ἀπὸ τοὺς ἐν τῷ ἐξωτερικῷ καταφυγόντας, καμμίαν ἄλλην διάταξιν ἐπιεικῆ τὸ ἐπ’ ἐμοὶ δὲν μπορῶ νὰ δεχθῶ.

§325Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Πρόκειται περὶ παρεξηγήσεως. Δὲν πρόκειται περὶ παραγραφῆς τοῦ κατ’ ἐξακολούθησιν ἀδικήματος. Πρόκειται περὶ ἀπολαύσεως τοῦ εὐεργετήματος τοῦ δοθέντος ἀπὸ τῆς ἐγκαθιδρύσεως τῆς Δημοκρατίας.

§326Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Δὲν τὸ δέχομαι. Δὲν ἔχει καμμίαν ἠθικὴν βάσιν. Δὲν βλέπω ὅτι ἡ ἡμέρα τῆς δημοσιεύσεως τοῦ Συντάγματος ἀποτελεῖ καμμίαν ἡμέραν τόσον ἔκτακτον, ὥστε νὰ τὸ ἐπεκτείνωμεν ἕως τότε. Καλὰ εἶναι μέχρι τέλους Δεκεμβρίου 1926.

§327Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Τὸ ἐπρότεινεν ἡ ἐπιτροπή.

§328Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Σέβομαι τὴν γνώμην της, ἀλλὰ δι’ αὐτοῦ δὲν ζητεῖται τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ βγάλωμεν μερικοὺς ἀκόμη. Ὅσοι ἐβγῆκαν ἐβγῆκαν. Ἀλλ’ ἐκείνους τοὺς ὁποίους κρατοῦμεν θὰ τοὺς κρατοῦμεν ἐν ὅσῳ τὸ ἐπιτρέπει ὁ νόμος.

§329Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Πρόκειται μόνον, κ. Πρόεδρε, περὶ ἀπολαύσεως ἑνὸς δικαιώματος δοθέντος εἰς ἄλλους, καὶ τὴν βάσιν αὐτὴν τὴν υἱοθέτησε καὶ ἡ κοινοβουλευτικὴ ἐπιτροπὴ τῆς ἄλλης Βουλῆς.

§330Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Δὲν βλέπω τὸν λόγον δι’ ὃν ἐπρότεινε τὴν ἐπέκτασιν ἡ ἐπιτροπὴ μέχρι τῆς ἐνάρξεως τῆς ἰσχύος τοῦ Συντάγματος. Πρόκειται οὕτω νὰ βγάλωμεν καὶ ἄλλους ἐκ τῶν φυλακῶν.

§331Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Δὲν πρόκειται περὶ μιᾶς ἀθρόας ἐξόδου καταδίκων ἐκ τῶν φυλακῶν κ. Πρόεδρε.

§332Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἐὰν ὑπάρχουν τροπολογίαι θὰ συζητηθοῦν.

§333ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τσαλδάρης ἔχει τὸν λόγον.

§334Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Νομίζω, ὅτι ταύτην τὴν ἑσπέραν, ἐξ ἀφορμῆς ἑνὸς ζητήματος ἐπιστημονικοῦ, ἀνεπτύχθησαν πλείονα θέματα ἄσχετα πρὸς τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον. Εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος πρὸς τὰς ἐκδηλωθείσας γνώμας, ὅτι κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς ἀνωμαλίας ἐγένοντο ὑπὸ τὸν τύπον τῶν νομοθετικῶν διαταγμάτων πλείονες νομοθετικαὶ ἀνωμαλίαι, αἱ ὁποῖαι εἶχον ὀλέθριον ἀποτέλεσμα ἐπὶ τῆς κοινωνίας. Δὲν εἶμαι ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι δὲν λυποῦνται καὶ δὲν συγκινοῦνται δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐστερήθησαν τῆς προσωπικῆς των ἐλευθερίας, ἀλλὰ ἔχω ἐπίσης τὰ αὐτὰ αἰσθήματα καὶ δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ζῶντες ἐκτὸς τῶν φυλακῶν ἔχουσι καὶ αὐτοὶ ἀνάγκην ν’ ἀπολαύσωσι τῆς ἀπολύτου ἐλευθερίας. Δὲν θ’ ἀπολαύσωσι δὲ αὐτῆς ἐὰν δὲν τιμωροῦνται τὰ ἀδικήματα. Αἱ ἀθρόαι ἀπολύσεις ἐκ τῶν φυλακῶν, αἱ εἰκῆ καὶ ὡς ἔτυχε γενόμεναι μὲ μόνον τὸν προσδιορισμὸν χρονικοῦ τινος διαστήματος, ἐπέφεραν παράλυσιν εἰς τὴν δικαιοσύνην, τ’ ἀποτελέσματα δὲ τὰ ἠσθάνθη ἡ κοινωνία διὰ τῶν διαφόρων κακοποιῶν στοιχείων τὰ ὁποῖα ἐπολαπλασιάσθησαν καὶ ἔχομεν ὑπ’ ὄψιν ὅλοι μας μέχρι ποίου σημείου ἐπεξετάθη ἡ ληστεία. Ἀφ’ ἧς στιγμῆς ὅμως ἀποκατέστη τὸ Κράτος εἰς μίαν ὁμαλὴν πολιτικὴν κατάστασιν, βεβαίως ἔπρεπε νὰ θέση τέρμα εἰς τὴν κατάστασιν αὐτὴν καὶ νὰ μὴ δεχθῇ πλέον νὰ ἐπαναλαμβάνωνται τοιαύτης φύσεως ἀθρόαι ἀπολύσεις ἀνθρώπων κακοποιῶν. Καὶ εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο οὐδεὶς, ὡς ἤκουσα, καὶ ἐκ τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐκ τῆς ἄλλης πλευρᾶς ἔχει ἀντίρρησιν. Πέραν ὅμως τούτου τοῦ σημείου ὑπάρχουσι δύο ἄλλα σημεῖα. Πρῶτον τὸ σημεῖον κατὰ τὸ ὁποῖον ἀπὸ τὴν αἴθουσαν ταύτην πρέπει νὰ ἐξέρχωνται νόμοι ὅσον τὸ δυνατὸν τοιαύτης φύσεως, ὥστε νὰ μὴ γίνεται ἀμφισβήτησις, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐφαρμογὴν αὐτῶν. Ἡ προσοχὴ δὲ τοῦ νομοθετικοῦ σώματος πρέπει ἐξαιρετικῶς ν’ ἀποδίδεται ὅταν πρόκειται περὶ ποινικῶν νόμων, διότι οἱ ποινικοὶ νόμοι, ὡς γνωρίζητε, ἀφορῶσι τὴν ζωὴν καὶ τὴν ἐλευθερίαν τοῦ πολίτου καὶ αὐτὴν τὴν περιουσίαν του, ὅταν πρόκειται περὶ προστίμου. Δὲν δυνάμεθα ν’ ἀφίνωμεν εἰς τὴν αὐθαίρετον θέλησιν τοῦ δικαστοῦ, νὰ εἴπῃ «στερῶ τὸν Αʹ τῆς ἐλευθερίας, τὸν Βʹ δὲν τὸν στερῶ, διότι αὐτὴ εἶναι ἡ γνώμη μου». Καὶ εὑρισκόμεθα πρὸ ἑνὸς νόμου, ὁ ὁποῖος ἐγέννησεν ἀμφιβολίας εἰς τὸ δικαστήριον. Ἄλλος λέγει, ὅτι τὸ ἀδίκημα ἦτο τετελεσμένον ἀπὸ τῆς τάδε ἐποχῆς, ἄλλος ἐγνωμάτευσεν ἀντιθέτως. Δυστυχῶς, ἐξ ὅσων ἀντελήφθην καὶ ἐξ ὅσων ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου, δὲν ὑπάρχει παγία νομολογία. Καὶ γεννᾶται ἕτερον ζήτημα, τὸ ζήτημα ἐὰν πρέπει νὰ κάμωμεν μίαν ἑρμηνευτικὴν διάταξιν, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἀδίκημα, ὡς ὁρίζεται ἐν τῷ ποινικῷ νόμῳ, ἢ ὄχι. Εἶμαι ἐναντίον τῆς ἑρμηνευτικῆς διατάξεως ἀπὸ διπλῆς ἀπόψεως. Πρῶτον διότι δὲν πρέπει εἰκῆ καὶ ὡς ἔτυχεν διὰ μιᾶς τροποποιήσεως νὰ μεταβάλωμεν τὰς κειμένας διατάξεις τοῦ ποινικοῦ νόμου χωρὶς νὰ μελετήσωμεν πῶς ἔχουν αἱ διατάξεις αὐταὶ καὶ χωρίς, εἰς ἕνα γενικὸν νομοθέτημα τὸ ὁποῖον ἐψηφίσθη κατὰ τάξιν καὶ κατὰ σειράν, νὰ παρεμβάλωμεν μίαν τοιαύτην διάταξιν. Ἡ τοιαύτη διάταξις παρεμβαλλομένη ἤδη εἰς τὸ διάταγμα τοῦτο θὰ εἶναι καὶ ἀπὸ τυπικῆς ἀπόψεως ἄτακτος. Διότι ἔχομεν σχετικὴν διάταξιν τοῦ Συντάγματος, κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν δύνανται νὰ γίνωνται ἐπὶ ἄλλων νομοθετικῶν διατάξεων παρεμβολαὶ διατάξεων αἱ ὁποῖαι εἶναι ξέναι πρὸς τὸ θέμα. Εἶναι δὲ ξένη πρὸς τὸ θέμα διότι περιορίζεται εἰς μίαν δεδομένην περίπτωσιν. Ὥστε καὶ ἐγὼ θὰ συστήσω, ὅπως οὐδεμία ἑρμηνευτικὴ διάταξις τῆς γενικῆς διατάξεως τοῦ ποινικοῦ νόμου πρέπει νὰ περιληφθῇ ἐν τῷ νομοσχεδίῳ. Ἀλλὰ συμφωνῶ μὲ τὴν γνώμην, ὅτι ἀπαιτεῖται νὰ ὑπάρχῃ δικαιοσύνη δι’ ὅλους καὶ νὰ μὴ συμβαίνουν ἀμφισβητήσεις νόμων. Νομίζω δὲ ὅτι πρέπει νὰ ἐπιστήσω ἀκόμη μίαν φορὰν τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως νὰ θέση ποῦ ἐφαρμόζεται ὁ νόμος, ποία εἶναι ἡ προθεσμία τὴν ὁποίαν ὁρίζει τὸ διάταγμα. Θέλετε νὰ θέσετε τὴν αὐστηροτέραν; Δὲν θέλω νὰ κάμω καμμίαν πρότασιν νὰ τὴν θέσετε ἐπιεικῆ ἢ αὐστηράν. Συμφωνῶ μὲ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Θέσατε τὴν αὐστηροτέραν, ἀλλὰ θέσατε μίαν. Μὴ δίδετε τὸ δικαίωμα νὰ λέγεται ὅτι τὸ νομοθετικὸν σῶμα ἀφήνει νὰ γίνωνται ἀδικίαι, κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ δικαστοῦ. Τὸν μὲν ἕνα, ἑρμηνεύοντες οὕτω πως τὸν νόμον, νὰ τὸν κρατήσετε εἰς τὴν φυλακήν, τὸν δὲ ἕτερον, ἑρμηνεύοντες ἀντιθέτως τὸν νόμον, τὸν ἀπολύετε. Εἰς τοῦτο αἰσθάνομαι καθῆκον νὰ ἐπιμείνω ἀπολύτως καὶ νὰ ἐπιστήσω ἰδιαιτέρως καὶ τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης νὰ μὴ ἐπιτρέψουν ἐκτὸς τῆς αἰθούσης ταύτης νὰ ἐξέλθῃ νομοθέτημα, ὅσον κακὸν καὶ ἂν εἶναι κατὰ τὸ περιεχόμενόν του, περὶ τοῦ ὁποίου συμφωνῶ, ἵνα μὴ προσθέσῃ μίαν νέαν κακὴν ἀναστάτωσιν.

§335Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἤκουσα τὰς ἀναπτυχθείσας τροπολογίας, ἐπιφυλάσσομαι δὲ ἀναβαλλομένου τοῦ νομοσχεδίου νὰ φέρω τὴν γνώμην μου.

§336ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον ἀναβάλλεται. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ κυρώσεως συμπληρωματικῆς συμβάσεως διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ὑδραυλικῶν ἔργων Παμμίσου». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου μόνου καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως συναφθείσης συμβάσεως μελέτης καὶ κατασκευῆς τῆς ἁμαξιτῆς ὁδοῦ ἀπὸ τῆς ὁδοῦ Γυθείου–Ἀρεοπόλεως εἰς Σκουτάριον δι’ Ἀγερανοῦ καὶ Διχόβης». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως τοῦ Ν.Δ. τῆς 9)17 Ἰουλίου 1926, περὶ παραχωρήσεως διὰ συμβάσεως ἐκτελέσεως τῶν ἔργων ὑδρεύσεως καὶ ἠλεκτροφωτισμοῦ τῆς πόλεως Γυθείου». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς Διεθνοῦς ὑγειονομικῆς συμβάσεως Παρισίων τῆς 21 Ἰουλίου 1926». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παροχῆς ἀποζημιώσεως εἰς συνταξιούχους ἀνταλλαξίμους». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον) Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροφοδοσίας τῶν πληρωμάτων τῶν ἐμπορικῶν πλοίων». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον)

§337ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ λυθῇ ἡ συνεδρίασις, κύριε Πρόεδρε.

§338ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις ἵνα ἐπαναληφθῇ αὕτη τὴν 4.30′ μ. μ. αὔριον. (ὥρα 9.10′ μ. μ.)