1928.12.14

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 38η

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 14 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1928

Προεδρία κ. Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΥ

(Ὥρα 4.30′ μ. μ.

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ κ. γραμματεὺς ν’ ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. (Ἀναγινώσκονται τὰ πρακτικά).

§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ ὑπαρχούσης ἀντιρρήσεως τὰ πρακτικὰ ἐπικυροῦνται. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: — Ὁ ἔφεδρος Χ. Μισιρλῆς φυματικὸς παρακαλεῖ, ὅπως τῷ παρασχεθῇ βοήθημά τι ἢ εἰσαχθῇ εἰς σανατόριον. — Σιδηροδρομικοὶ τμήματος Πατρῶν, διαμαρτύρονται διὰ τὴν μὴ εἰσέτι πληρωμὴν τῶν ὀφειλομένων ὑπὸ τῆς ἑταιρίας ΣΠΑΠ. — Ὁ Ἐμπορικὸς Εἰσαγωγικὸς Σύλλογος Πύργου, παρακαλεῖ καὶ πάλιν ὅπως διαταχθῇ ἡ ἀποστολὴ λιμενολόγου μηχανικοῦ πρὸς ἐπιθεώρησιν τῶν λιμενικῶν ἔργων Κατακώλου συντελουμένων πλημμελέστατα. — Ὁ ἐν Θεσσαλονίκῃ, πρόσφυξ Ἰωάννης Ἀβραμίδης, διαμαρτύρεται, διότι ἡ ἀδελφή του ἐκβιάζεται ὑπὸ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, νὰ πληρώσῃ ἐνοίκια μὴ ὀφειλόμενα. — Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Κουρτίδης, καταθέτει τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν τῶν ἐπαγγελματικῶν τάξεων Ὀρεστιάδος παραπονουμένων κατὰ τοῦ διευθυντοῦ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης Διδυμοτείχου, ὅτι ἐξακολουθεῖ ἐμπαίζων καὶ φενακίζων τὸν ἐπαγγελματικὸν πληθυσμὸν ὁλοκλήρου τοῦ προσφυγικοῦ κόσμου καὶ παρακαλούντων, ὅπως τεθῇ τέρμα εἰς τὰ πιεστικὰ μέτρα τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης κατὰ τοῦ ἀτυχήσαντος ἐκείνου πληθυσμοῦ. — Γονεῖς σχολείων Ξάνθης, διαμαρτύρονται διὰ τὴν μὴ ἄφιξιν τῶν τοποθετηθέντων καθηγητῶν εἰς τὸ ἐκεῖ Γυμνάσιον. — Ὁ βουλευτὴς κ. Τ. Ἀναστασίου, καταθέτει τηλεγράφημα τῆς ἐνοριακῆς ἐπιτροπῆς Μουρτιᾶς ζητούσης ὅπως μὴ ἐπιτραπῇ ἡ διαχείρισις τῶν ἐνοριακῶν ναῶν εἰς τοὺς ἱερεῖς. — Ὁ πρόεδρος τῶν σωματείων Κορίνθου παρακαλεῖ, ὅπως ἐπισπευθῇ ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου περὶ αὐτονόμου ὀργανισμοῦ σεισμοπαθῶν Κορινθίας καὶ ἐκφράζει τὴν εὐχὴν ὅπως μὴ ληφθῶσι ὑπ’ ὄψιν αἱ ἀντίθετοι ἀξιώσεις. — Αἱ Γεωργικαὶ καὶ Ἐπαγγελματικαὶ Ὀργανώσεις Βερροίας διαμαρτύρονται διὰ τὴν καταστρεπτικὴν σύμβασιν Βερμίου καὶ ζητοῦν τὴν μὴ ψήφισιν αὐτῆς. — Ὁ Διπλαράκης καὶ οἱ διάφοροι συνεταῖροι του, ὑποβάλλουν ὑπόμνημα δι’ οὗ ζητοῦν τὴν παραχώρησιν εἰς αὐτοὺς 10.000 στρεμμάτων ἀγροκτήματος ἔναντι ἀπαιτήσεων καὶ ἀποζημίωσιν τοῦ Κράτους. — Ὁ Διπλαράκης καὶ οἱ μεταξεργάται, ὑποβάλλουν ὑπόμνημα δι’ οὗ ζητοῦν ἀποζημίωσιν 10.000.000 δραχμῶν ἐκ τῆς ἑταιρίας Κιρκίνη. — Ὁ Ἀντών. Μαρκοκωνσταντῖνος τέως ἔφεδρος ἀνθυπολοχαγὸς μεταγωγικῆς ὑπηρεσίας παραπονεῖται, διότι δὲν ἐλήφθη, ὑπ’ ὄψει ἡ αἴτησίς του πρὸς μονιμοποίησιν, ὅλως ἀδικαιολογήτως καὶ ζητεῖ ὅπως ἐπαναφερθῇ ἐν τῷ στρατεύματι. — Ὁ Σύλλογος ἐμποροϋπαλλήλων Ἀθηνῶν, ὑποβάλλει ψήφισμα ἐν τῷ ὁποίῳ περιλαμβάνονται διάφορα αἰτήματά των ὧν ζητοῦν τὴν ἀποδοχὴν καὶ ἐκπλήρωσιν. — Οἱ κάτοικοι Σίφνου παρακαλοῦν ὅπως ἡ ἐν τῇ θέσει Βαθὺ ἐκκλησία τῆς Μονῆς Ταξιαρχῶν, χωρισθῇ ἀπὸ τοῦ ναοῦ τοῦ Ἁγ. Σπυρίδωνος, διὰ νὰ ἀποτελέσῃ ἀνεξάρτητον νομικὸν πρόσωπον. — Κάτοικοι Θεσσαλονίκης ἠσφαλισμένοι παρὰ τῆς ἀνωνύμου Ἑλληνικῆς ἀσφαλιστικῆς ἑταιρίας «Ἡ Ἀνατολὴ» διαμαρτύρονται, διότι ἐνῷ ἡ ἑταιρία αὕτη εἰσέπραττε τὰ ἀσφάλιστρα εἰς χρυσᾶς δραχμάς, ἤδη ζητεῖ νὰ πληρώσῃ αὐτοὺς εἰς χάρτινας δραχμάς. — Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Χ. Λαδᾶς, Ι. Καλογερᾶς, Δ. Μπότσαρης, Σ. Χουρσόγλου, Ν. Τζερμιᾶς καὶ πλεῖστοι ἄλλοι καταθέτουν αἴτησιν διευθυντῶν γραφείων τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς παρακαλούντων ὅπως τροποποιηθῇ ὁ νόμος περὶ ἀπαγορεύσεως ἐνεργείας χρηματιστηριακῶν πράξεων. — Οἱ ἁμαξηλάται τῆς πόλεως Δράμας ζητοῦν, ὅπως χορηγηθῇ, διὰ νομοθετικοῦ μέτρου ἀποζημίωσις εἰς αὐτούς, καθόσον ἡ συγκοινωνία ἐν τῇ πόλει καὶ εἰς τὰ πέριξ διενεργεῖται πλέον δι’ αὐτοκινήτων. — Οἱ πρόσφυγες μικροϊδιοκτῆται συνοικίας Τουρκοβούνια Ἀθηνῶν διαμαρτύρονται, διὰ τὴν γενομένην ἀπόπειραν ἀφαιρέσεως τῆς μικροϊδιοκτησίας παρ’ ἄλλων προσφύγων. — Ἡ ἕνωσις ἀναπήρων πολέμου Καβάλλας, ὑποβάλλει ψήφισμα περιλαμβάνον διάφορα αἰτήματά των καὶ ζητεῖ ὅπως ἐξετασθοῦν εὐμενῶς. — Καπνεργάται Φὶξ Κοῦφλερ διαμαρτύρονται, διὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἰδιωνύμου ἀδικήματος. — Ὁ πρόεδρος τοῦ σωματείου Ἑλλήνων ὑπηκόων, διαμαρτύρεται κατὰ τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου διότι ἀναβάλλει τὴν ἀποστολὴν εἰς τὸ ἐν Θεσσαλονίκῃ ὑποκατάστημα τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τῶν καταστάσεων τῶν πληρωτέων δικαιούχων. — Ἡ ἐπιτροπὴ ἰδιοκτητῶν Ἀμαλιάδος, παρακαλεῖ ὅπως ἐπαναφερθῇ ὁ νόμος περὶ ἀγροφυλακῆς. — Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Μιχαὴλ καταθέτει αἴτησιν τῶν κατοίκων Θεσσαλονίκης μισθωτῶν κτημάτων Ἀεροπορικῆς Ἀμύνης παραπονουμένων κατ’ αὐτῆς διότι ζητεῖ νὰ καταβάλουν ἀναδρομικῶς ἀπὸ τοῦ 1925 μισθώματα εἰς τὸ τετραπλάσιον ηὐξημένα. — Ἡ γενικὴ συνέλευσις Τυπογράφων Θεσσαλονίκης, διαμαρτύρεται κατὰ τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἰδιωνύμου ἀδικήματος. — Ὁ διευθυντὴς τῶν Οἰκονομικῶν Θεσσαλονίκης, βεβαιοῖ ὅτι αἱ εἰσπράξεις τοῦ φόρου δημοσίων θεαμάτων ὑπερέβησαν τὰ 2.000.000 κατὰ τὸ θέρος, ἑπομένως ἡ ἀξίωσις περὶ ἀποζημίωσις τῶν διευθυντῶν τῶν θεάτρων οὐδόλως τηρεῖται. — Ὁ Δημ. Μίχας πρόεδρος τοῦ γεωργικοῦ συνεταιρισμοῦ Περαχώρας, παρακαλεῖ νὰ τοῦ χορηγηθῇ ἄδεια ὑλοτομίας τοῦ ἐμπρησθέντος πευκῶνος του. — Οἱ ἐφοριακοὶ ὑπάλληλοι Λακεδαίμονος. Λαρίσσης καὶ Ξάνθης διαμαρτύρονται διὰ τὸ ὑποβληθὲν διάταγμα περὶ διαβαθμίσεως θέσεως ἐφοριακοῦ κλάδου ὡς καταπατοῦν κεκτημένα δικαιώματα. — Ἡ ἕνωσις συνεταιρισμῶν Ἀμαλιάδος, παρακαλεῖ ὅπως ψηφισθῇ ὁ νόμος περὶ ἀγροφυλακῆς πρὸς προστασίαν τῶν κτημάτων τῶν ἀπὸ τοὺς ποιμένας. — Ὁ ἀμπελουργικὸς συνεταιρισμὸς Σωζουπόλεως, παρακαλεῖ ὅπως δοθῇ παράτασις ὑποβολῆς αἰτήσεων ἀποζημιώσεως καὶ γίνῃ δικαία ἡ πληρωμὴ τῶν ζημιῶν. Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης κοινοβουλευτικὴ ἐπιτροπὴ τῆς Βουλῆς, ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ νόμου ΓΥΛΖʹ τοῦ 1909 περὶ προσόντων τῶν δικαστικῶν ὑπαλλήλων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ξηρός, ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 13ης Νοεμβρίου 1927 «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 8ης Σεπτεμβρίου 1925, περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τῶν μεταλλευτικῶν νόμων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Παπαθανάσης, Σ. Σακελλαριάδης καὶ Ι. Μουντζουρίδης, ὑποβάλλουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 18)8)1926 περὶ ἱδρύσεως ταμείου κοινοτικῶν ἔργων καὶ ὑπηρεσιῶν τοῦ συνοικισμοῦ «Ψυχικό». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Μ. Τσαρλαμπᾶς, Α. Φωκᾶς, Ρ. Λιβαθινόπουλος, ὑποβάλλουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 21 Σεπτεμβρίου 1926 «περὶ ἐπαναφορᾶς εἰς ἰσχὺν τοῦ νόμου 2341 περὶ ἱδρύσεως Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης». Ὁ κ. Θ. Σοφούλης (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). ὑποβάλλει τὰ κάτωθι νομοσχέδια: 1) Περὶ ὑποχρεωτικῆς ὑπηρεσίας κατατασσομένων ὑγειονομικῶν ἀξιωματικῶν. 2) Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ διὰ τοῦ νόμου 3478 κυρωθέντος Ν. Δ. ἀπὸ 15)10)27 περὶ ταμείου ἀλληλοβοηθείας ἀξιωματικῶν καὶ ἀνθυπασπιστῶν τοῦ στρατοῦ. 3) Περὶ παρατάσεως ἰσχύος τοῦ ἀπὸ 30 Αὐγούστου 1926 Ν. Δ. περὶ ἀνακλήσεως ἀξιωματικῶν. 4) Περὶ ἀντικαταστάσεως ἄρθρου Ν. Δ. τῆς 19 Φεβρουαρίου 1926 περὶ καταργήσεως τοῦ ταμείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης, καὶ 5) Περὶ τροποποιήσεως τῆς δʹ παραγράφου τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ ἀπὸ 19)11)26 Ν. Δ. περὶ συμπληρώσεως, τροποποιήσεως καὶ καταργήσεως ἰσχυουσῶν τινων διατάξεων περὶ Μετοχικοῦ Ταμείου στρατοῦ. Ὁ κ. Α. Χρηστομᾶνος (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας), ὑποβάλλει σχέδιον νόμου «περὶ ἐκτελέσεως ἠλεκτρικῆς ἐγκαταστάσεως ἐν τῇ πόλει Κερκύρας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Ἀποστόλου, Κ. Μουζενίδης, Α. Βουτυρᾶς, Κ. Κοντοδίνας, Π. Λούβαρης, Ν. Ζαρίφης, Σ. Τσακμάνης κλπ. ὑποβάλλουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαθέσεως τῶν ἀνὰ τὸ Κράτος προσφυγικῶν οἰκημάτων καὶ γηπέδων τοῦ δημοσίου». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Βαλαλᾶς, ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταστάσεως δημοτικῶν ὑπαλλήλων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Βλαχοθανάσης καὶ Δ. Χατζῆς, ὑποβάλλουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὀργανώσεως τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ ὑπουργείου Ὑγιεινῆς Προνοίας καὶ Ἀντιλήψεως». Ἡ ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν κοινοβουλευτικὴ ἐπιτροπή, ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀπαλλοτριώσεως χώρου πρὸς ἀνέγερσιν πολεμικοῦ ναυστάθμου». Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης κοινοβουλευτικὴ ἐπιτροπή, ὑποβάλλει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν κάτωθι νομοσχεδίων: 1) Περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἐδαφίου 6 τοῦ ἄρθρου 147 τῆς Κρητικῆς Πολιτικῆς Δικονομίας. 2) Περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 28 Μαΐου 1926 περὶ ἀμνηστείας ἀδικημάτων τινῶν. 3) Περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 31 Μαΐου 1926 περὶ ἀμνηστείας ἀδικημάτων τινῶν· καὶ 4) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1927 Διατάγματος περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 17)20 Σεπτεμβρίου 1926 περὶ καταργήσεως τοῦ ἀπὸ 13)1)26 Ν. Δ. περὶ προσθήκης εἰς τὸ ἄρθρον 3 τοῦ Ν. Δ. τῆς 13)11)25 περὶ λειτουργίας λεσχῶν. Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν κοινοβουλευτικὴ ἐπιτροπή, ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως τῆς προσωρινῆς διοικήσεως τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων τῆς χρήσεως 1928–1929 ἐπὶ δίμηνον». Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν διάταξιν τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων. Ὁ κ. Μάρκου, ἐπὶ ἀναφορᾶς Ἑλλήνων Ἀμερικῆς.

§3Α. ΜΑΡΚΟΥ. Θὰ μοὶ ἐπιτρέψῃ ἡ Βουλὴ νὰ τὴν ἀπασχολήσω δι’ ἓν ἐκ τῶν σοβαρωτέρων ζητημάτων, τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ τοὺς ἐν Ἀμερικῇ Ἕλληνας. Κατὰ τὸ ἔτος 1924 διέμενεν ἐν Ἀμερικῇ ὁ πρώην Ἅγιος Κιτίου καὶ κατόπιν Μητροπολίτης Ἀθηνῶν Μελέτιος καὶ ὁ Ροδοστόλου Ἀλέξανδρος. Διαμένοντες ἐν Ἀμερικῇ καὶ ἀσκοῦντες τὰ ἐκκλησιαστικὰ αὐτῶν καθήκοντα, προέβαινον καὶ εἰς ἱερολογίας γάμων καὶ εἰς χειροτονίας ἱερέων. Ἐξηκολούθησεν ἐπί τι χρονικὸν διάστημα ἡ κατάστασις αὐτή. Ἀλλὰ μετά τινα χρόνον ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἑλλάδος ἔστειλεν ἐπιστολὴν πρὸς τὸν ἐν Ἀμερικῇ Ἑλληνισμόν, διὰ τῆς ὁποίας ἀπεκάλει τοὺς δύο Ἱεράρχας ὡς λαοπλάνους, γόητας καὶ λυμεῶνας τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ καὶ ἔλεγεν, ὅτι πάντα τὰ ὑπ’ αὐτῶν παρανόμως καὶ ἀντικανονικῶς τελούμενα μυστήρια, οὐδὲν κῦρος ἔχουσι καὶ ἀπεκήρυσσε καὶ ἀπεδοκίμαζε. Εἰς τὴν ἐπιστολὴν τῆς Ἱερᾶς Συνόδου ἀπήντησαν οἱ δύο ἱεράρχαι δικαιολογοῦντες καὶ ἐπικαλούμενοι κανόνας Ἁγίων Πατέρων, ὅτι ὅσα ὑπεστήριξεν ἡ Ἱερὰ Σύνοδος, διὰ τοῦ ἐγγράφου αὐτῆς δὲν ἦσαν βάσιμα. Βραδύτερον τὸ Πατριαρχεῖον δι’ ἀποφάσεώς του ἀπεφάσισε τὴν ἵδρυσιν Μητροπόλεως ἐν Ἀμερικῇ εἰς τὴν ὁποίαν εἰσήγαγον ὅλας τὰς ἐν Ἀμερικῇ Ὀρθοδόξους Ἐκκλησίας, καταργοῦν τὸν νόμον τοῦ 1908, διὰ τοῦ ὁποίου εἶχον ὑπαχθῇ αἱ ἐν Ἀμερικῇ ὀρθόδοξοι ἐκκλησίαι, ὑπὸ τὴν αὐτοκέφαλον ἐκκλησίαν τῆς Ἑλλάδος. Κατόπιν τῆς ἀποφάσεως τοῦ πατριαρχείου ἡ Αὐτοκέφαλος Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος παρῃτήθη τῶν δικαιωμάτων της, νὰ διευθύνῃ τὰ ἐκκλησιαστικὰ πράγματα τῶν ἐν Ἀμερικῇ Ἑλλήνων. Κατόπιν τούτου καὶ λόγῳ τῆς ἀποκηρύξεως ἀπὸ μέρους τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἐγεννήθη εἰς τὰς ψυχὰς τῶν ἐν Ἀμερικῇ Ἑλλήνων καὶ δικαίως νομίζω, ἡ ἀμφιβολία ἂν οἱ ἱερεῖς οἱ ὁποῖοι εἶχον χειροτονηθῇ ἀπὸ τοὺς δύο ἀνωτέρω ἱεράρχας ἦσαν κανονικοὶ ἱερεῖς καὶ ἂν οἱ γάμοι, οἱ ὁποῖοι ἱερολογήθησαν ὑπ’ αὐτῶν ἦσαν ἔγκυροι. Εἶναι ζήτημα σοβαρώτατον, διότι τὸ κῦρος τῶν γάμων, ἐὰν οἱ ἱερολογήσαντες αὐτοὺς δὲν ἦσαν ἱερεῖς, διότι εἶχαν χειροτονηθῇ παρ’ ἱερογόνων ἀμφισβητουμένων τῶν ἀξιωμάτων των, ἔχει σημασίαν καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὰ τέκνα καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὰς περιουσιακὰς σχέσεις καὶ ἐν γένει τὰ διαζύγια καὶ πᾶσαν ἔννομον σχέσιν τῶν ἐν Ἀμερικῇ Ἑλλήνων καὶ τῶν οἰκογενειῶν των. Οἱ ἐν Ἀμερικῇ λοιπὸν Ἕλληνες ἀπηύθυναν μίαν ἀναφορὰν πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ ἐκθέτουν ἐν λεπτομερείᾳ πάντα ταῦτα, παρακαλοῦν δὲ τὴν Βουλὴν καὶ τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως λάβῃ συντόμως μέτρα πρὸς ἄρσιν τῶν παρατηρουμένων αὐτῶν ἀτόπων. Διότι ἐὰν ὁ διχασμὸς μεταξὺ τῶν Ἑλλήνων ἔφθασε καὶ μέχρι τῆς ἐκκλησίας ἀκόμη καὶ ἀποτέλεσμα αὐτῆς ὑπῆρξεν ἡ ἐκσφενδόνισις τοῦ ἐγγράφου ἐκείνου κατὰ τῶν ἐν λόγῳ ἱερωμένων ἐν Ἀμερικῇ, νομίζω, ὅτι εἰς οὐδὲν πταίουν οἱ Ἕλληνες οἱ ὁποῖοι προσέτρεξαν εἰς ἱεράρχας τῆς ἰδικῆς των ἐκκλησίας, ἱερολόγησαν τοὺς γάμους των, ἐβάπτισαν τὰ τέκνα των καὶ κατόπιν εἰς μίαν στιγμὴν θὰ εὑρεθοῦν ἐνδεχομένως πρὸ γάμων ἀνέμων καὶ ὅλων τῶν ἐπιβλαβῶν συνεπειῶν τῶν ἀπορρεουσῶν ἐκ τῆς ἀκυρότητος ταύτης. Εἶναι λοιπὸν ἀνάγκη ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ συντόμως μέτρα ἐν συνεννοήσει, καθορίζουσα ταῦτα, ὥστε....

§4ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν μπορεῖ νὰ ἀναμιχθῇ εἰς ἐκκλησιαστικὰ ζητήματα.

§5Α. ΜΑΡΚΟΥ. Ἀσφαλῶς δύναται καὶ ὤφειλε νὰ ἀναμιχθῇ λαμβάνουσα ἐν ἀνάγκῃ μέτρα νομοθετικά.

§6Ν. ΤΖΕΡΜΙΑΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν νομίζω, ὅτι ἔχει ὑποχρέωσιν, συνεννοούμενος μετὰ τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας, διὰ τὴν λύσιν τοῦ ζητήματος αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ μίαν παροικίαν ἐκ τῶν ζωτικωτάτων τοῦ Ἑλληνισμοῦ, καθὼς καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χατζῖσκος, ἐπὶ ἀναφορᾶς Ὁμοσπονδίας ἐπαγγελματιῶν Λαμίας.

§8Δ. ΧΑΤΖΙΣΚΟΣ. Ἡ ἀναφορὰ αὕτη εἶναι ἀναφορὰ τῶν πεταλωτῶν Φθιώτιδος οἱ ὁποῖοι, ὡς γνωστὸν ἀντιμετωπίζουν μίαν κρίσιν τοῦ ἐπαγγέλματός των μετὰ τὴν ἐπέκτασιν τῆς συγκοινωνίας δι’ αὐτοκινήτων, καὶ ἂν δὲν λάβουν καὶ αὐτοὶ ἀποζημίωσιν δὲν δύνανται, νὰ ἀντεπεξέλθουν εἰς τὰς βιωτικάς των ἀνάγκας. Θὰ παρακαλέσω λοιπόν, ὅπως λάβητε ὑπ’ ὄψιν τὴν ἀναφορὰν ταύτην, τοσοῦτον μᾶλλον καθ’ ὅσον οἱ πεταλωταὶ Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς παρουσιασθέντες πρὸ καιροῦ εἰς τὸν ἀξιότιμον πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως τοὺς ὑπεσχέθη, ὅτι θὰ λάβῃ τὰ προσήκοντα μέτρα.

§9Α. ΜΑΡΚΟΥ. Ἐὰν ἡ πληροφορία τοῦ κ. συναδέλφου εἶναι ἀκριβής, περὶ ἀποζημιώσεως τῶν πεταλωτῶν Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς, θὰ παρακαλέσω τὸ μέτρον αὐτὸ νὰ εἶναι γενικὸν καὶ νὰ συμπεριληφθοῦν ὄχι μόνον οἱ πεταλωταὶ Φθιώτιδος, ἀλλὰ καὶ τῶν Πατρῶν.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαστρατῆς, ἐπὶ ἀναφορᾶς κοινότητος Καδῆ–Καρυστίας.

§11Θ. ΠΑΠΑΣΤΡΑΤΗΣ. Ἡ ἀναφορὰ αὐτὴ ὑπεβλήθη εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν καὶ δι’ αὐτῆς ζητεῖται ἡ μείωσις τοῦ ὑπὸ τῶν οἰκονομικῶν ἐφόρων καταλογισθέντος φόρου παραγωγῆς, διότι τοὺς κατελόγισαν περισσοτέρους τῶν ὅσων παρήγαγον, λόγῳ τῆς ξηρασίας. Θὰ παρακαλέσω λοιπὸν τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως λάβῃ ὑπ’ ὄψει του τὴν ἀναφορὰν ταύτην.

§12Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Θὰ ἐξετάσω τὴν ἀναφοράν.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τζερμιᾶς, ἐπὶ ἀναφορᾶς ἀντιπροέδρου κοινότητος Δοξάτου.

§14Ν. ΤΖΕΡΜΙΑΣ. Ἡ κοινότης Δοξάτου ζητεῖ ἀτελῆ εἰσαγωγὴν ξυλείας, δι’ ἀνοικοδόμησιν. Ὑπέβαλε σχετικὴν τροπολογίαν εἰς τὸ νομοσχέδιον περὶ αὐτονόμου ὀργανισμοῦ Κορίνθου καὶ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ τὴν κάμῃ δεκτήν.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀνθρακόπουλος, ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§16Σ. ΑΝΘΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφορὰν αὐτὴν κ. Πρόεδρε.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀσκεπίδης, ἐπὶ ἀναφορᾶς συνδέσμου αὐτοκινητιστῶν βορείου Ἑλλάδος.

§18Ν. ΑΣΚΕΠΙΔΗΣ. Τὸ ζήτημα τὸ ὁποῖον θίγει ἡ ἀναφορὰ δὲν εἶναι νέον, ἀλλὰ συνεζητήθη καὶ ἄλλοτε ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Ἐνδιαφέρει ὄχι μόνον τοὺς ὑπουργοὺς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἀλλὰ ἀκόμη καὶ τὸν ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐφόσον ἡ βενζίνη θεωρεῖται καὶ εἶναι εἶδος πρωτίστης ἀνάγκης καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπόκειται εἰς διατίμησιν. Οἱ αὐτοκινητισταὶ τῆς βορείου Ἑλλάδος περιῆλθον εἰς δυσχερῆ θέσιν, ἀφ’ ὅτου ἀπὸ ἔτους καὶ πλέον μηνὸς αἱ ἑταιρίαι βενζίνης ηὔξησαν τὴν τιμὴν τῆς βενζίνης κατὰ 40 καὶ 50 δραχμὰς τὸ δοχεῖον περισσότερον. Οἱ αὐτοκινητισταὶ ἀντὶ νὰ σκεφθοῦν, ὅπως συμβαίνῃ συνήθως, νὰ ζητήσουν τὴν αὔξησιν τῶν κομίστρων, ἐθεώρησαν καλλίτερον νὰ καταβάλουν προσπαθείας, ὅπως ἀπαλλαγῶσι τῆς προσθέτου αὐτῆς δαπάνης, εἴτε ἐπαναφερομένης τῆς βενζίνης εἰς τὴν πρωτέραν αὐτῆς τιμὴν ἐπεμβάσει τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, εἴτε μειουμένου τοῦ δασμοῦ αὐτῆς τοῦ τε παγίου καὶ τοῦ προσθέτου. Πρὸς τοῦτο ἡ Κυβέρνησις διέταξε τηλεγραφικῶς τὰ τελωνεῖα τοῦ Κράτους, ὅπως ὑποβάλωσι καταστάσεις ἐμφαινούσας τὰς πραγματικὰς εἰσπράξεις καὶ τοῦ παγίου καὶ τοῦ προσθέτου φόρου βενζίνης. Δυστυχῶς ἓν ἐκ τῶν σοβαρωτέρων τελωνείων τοῦ Κράτους τὸ τοῦ Πειραιῶς, ἀφοῦ ἐπὶ μῆνας καθυστέρησεν, ἐν τέλει ἀπήντησεν, ὅτι ἐλλείψει τῶν ἀπαιτουμένων δοχείων, ἀδυνατεῖ νὰ συμμορφωθῇ πρὸς τὴν ὑπουργικὴν διαταγήν. Θὰ παρακαλέσω λοιπόν, τὸν ἁρμόδιον ὑπουργόν, ὅπως διατάξῃ τὸ τελωνεῖον Πειραιῶς καὶ συμμορφωθῇ πρὸς τὴν διαταγὴν αὐτήν, ἵνα ἀπὸ κοινοῦ οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοὶ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ Οἰκονομικῶν, ἀφοῦ βεβαιωθοῦν περὶ τῶν πραγματικῶν ἐσόδων, ἀποφασίσουν περὶ ἐλαττώσεως τοῦ δασμοῦ. Εἶναι γνωστόν, ὑπὸ ποίας δυσχερεῖς, διὰ τοὺς αὐτοκινητιστὰς συνθήκας ἐξυπηρετεῖται ἡ συγκοινωνία τῆς βορείου Ἑλλάδος μὲ τὴν ὑπάρχουσαν παντελῆ ἔλλειψιν ὁδικῆς συγκοινωνίας, διὰ νὰ καθίσταται ἐπιβαλλομένη πᾶσα Κρατικὴ μέριμνα καὶ πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ κοινοῦ τοῦ τοιούτου ἐξυπηρετουμένου, ἀλλὰ καὶ πρὸς προστασίαν τῶν συμφερόντων μιᾶς πολυπληθεστάτης βιοπαλαιστικῆς τάξεως.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τζερμιᾶς, ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§20Ν. ΤΖΕΡΜΙΑΣ. Διὰ τρίτην φορὰν ἔρχεται τὸ ζήτημα εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἐπανειλημμένως παρακαλέσαμεν τοὺς ἁρμοδίους κ. ὑπουργούς, νὰ μειώσουν κατὰ βάσιν τὸν φόρον. Εὐτυχῶς ὑπάρχει ἐπὶ τῆς βενζίνης, διὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ κινηθοῦν τὰ αὐτοκίνητα εἰς τὰς περιφερείας ἐκείνας. Ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ἀναμένομεν νὰ ἐπέμβῃ πρὸς διακανονισμὸν τῆς τιμῆς τῆς βενζίνης, ἡ ὁποία θεωρεῖται εἶδος πρώτης ἀνάγκης καὶ τὴν ὁποίαν δὲν πρέπει, νὰ ἀφίνῃ ἐλευθέρως, νὰ αὐξάνεται, χωρὶς νὰ λαμβάνῃ κανὲν μέτρον. Δυστυχῶς μέχρι σήμερον καίτοι ἔχει παρέλθει τόσον χρονικὸν διάστημα, ἀπό τῆς ἀπεργίας τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν καὶ ἔχουσι γίνει τόσα ψηφίσματα καὶ διαμαρτυρίαι καὶ τόσα συνέδρια, πιστοποιεῖται δέ, ὅτι καὶ ἐκ μόνου τοῦ τελωνείου Θεσσαλονίκης ἔχουσιν εἰσπραχθῆ διὰ τὸ ταμεῖον αὐτὸ 23.300.000 δραχμαί, δὲν ἐλήφθη οὐδὲν μέτρον. Τὸ ζήτημα εἶναι ζωτικώτατον, διὰ τὰς βορείους ἐπαρχίας, τῶν ὁποίων ἡ συγκοινωνία καὶ δι’ αὐτὰ ἀκόμη τὰ τρόφιμα διεξάγεται διὰ τῶν αὐτοκινήτων. Ἀλλὰ εἰδικώτατα ἐνδιαφέρει καὶ τὰ αὐτοκίνητα τοῦ Κράτους, διότι διὰ τῶν αὐτοκινήτων διεξάγεται τὸ ἐμπόριον καὶ μεταξὺ Ἀλβανίας. Ἑπομένως τὸ ζήτημα εἶναι ζωτικώτατον, διότι ἡ λύσις αὐτοῦ, θὰ προσπορίσῃ καὶ ἔσοδα εἰς τὸ Κράτος καὶ διότι ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, θὰ ἐγκαταλείψουν τὰ αὐτοκίνητα των καὶ ἑπομένως, θὰ παύσῃ καὶ τὸ ἐμπόριον τὸ ὁποῖον διεξάγεται δι’ αὐτῶν, διὰ νὰ τραπῶσιν εἰς ἄλλα ἐπαγγέλματα.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σκαμαρᾶς, ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§22Μ. ΣΑΜΑΡΑΣ. Μεθ’ ὅσα εἶπεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος δὲν ἔχω νὰ προσθέσω τίποτε. Τὸ ζήτημα εἶναι σοβαρὸν καὶ πρέπει νὰ ἀπασχολήσῃ σοβαρῶς τὴν Κυβέρνησιν. Ἔλαβον πληροφορίας ἐκ Θεσσαλονίκης, ὅτι μόνον τὸ τελωνεῖον τῆς πόλεως αὐτῆς ἀπὸ τὸν φόρον αὐτὸν ἔχει εἰσπράξῃ ἀπὸ τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1925 ἕως τὸν Ὀκτώβριον 1928 23.500.000 δραχμάς. Τίποτε ἄλλο κ. Πρόεδρε.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Βαλαλᾶς, ἐπὶ ἀναφορᾶς ἀγοραστῶν κτημάτων τοῦ δήμου Κοζάνης.

§24Ι. ΒΑΛΑΛΑΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν ὡς δικαίαν.

§25Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Κύριε Πρόεδρε, οἱ κύριοι συνάδελφοι γνωρίζουσιν, ὅτι τὸ ταμεῖον τροχαίας κινήσεως ἔχει χρέη πλέον τῶν 40 ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Ὅλοι δὲ οἱ συνάδελφοι καθημερινῶς ἀπολοφύρονται διότι δὲν μποροῦμεν νὰ πληρώσωμεν τὰ ἐπιδόματα ἁμαξηλατῶν, καρραγωγέων κλπ. τὰ ὁποῖα τὸ Κράτος παρέλαβεν. Ἀνεξαρτήτως τούτου ἕνα μέρος τοῦ φόρου αὐτοῦ εἶναι ἤδη ἐνυπόθηκον εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν δι’ ἕνα δάνειον 68.000.000 δραχμῶν. Ἑπομένως δὲν μποροῦμε, νὰ ἄρωμεν ἀπολύτως τὸν φόρον ἐπὶ τῆς βενζίνης. Ἐγὼ μάλιστα παρεκάλεσα τὸν συνάδελφόν μου ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν νὰ μοῦ αὐξήσῃ τὴν πίστωσιν ἡ ὁποία εἶναι 14 ἑκατομμύρια δραχμῶν εἰς 20.000.000, διὰ νὰ δυνηθῇ, νὰ δανεισθῇ, εἴτε ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν, εἴτε ἀπὸ ἄλλον ὀργανισμόν, διὰ νὰ πληρώσωμεν τὰ χρέη τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι πρὸς τιμὴν τοῦ Κράτους νὰ μένωσιν ἀπλήρωτα. Λοιπόν, ἀποκλείεται ἀπολύτως ἡ ἄρσις τοῦ δασμοῦ τῆς βενζίνης.

§26ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ ἡ ἐλάττωσις;

§27Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐὰν αἱ εἰσπράξεις εἶναι τοιαῦται, ὥστε ὁ συνάδελφός μου ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ δύναται νὰ κάμῃ ἐλάττωσιν, αὐτὸ εἶναι ζήτημα τὸ ὁποῖον θὰ σᾶς εἴπῃ ὁ ἴδιος, ἀναλόγως τῆς δυναμικότητος τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἀλλὰ ἐγὼ σᾶς λέγω τὴν κατάστασιν τοῦ ταμείου, διὰ νὰ μὴ βαυκαλιζώμεθα, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἄρωμεν τὸν φόρον.

§28Ν. ΤΖΕΡΜΙΑΣ. Γνωρίζουν οἱ συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ἐπανειλημμένως ἠρώτησαν ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ὁ ἐπιβληθεὶς φόρος διὰ τὸ ταμεῖον κινήσεως δὲν διετυπώθη, διὰ τὸν σκοπόν διὰ τὸν ὁποῖον ὑπεβλήθη, ἀλλὰ ἐκρατήθη ἀπὸ τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ διετέθη κατὰ μέγιστον ποσοστὸν ὑπὲρ ἄλλων ἀναγκῶν. Δὲν δύναται συνεπῶς μία τάξις ἀνθρώπων ἡ ὁποία ὑπεβλήθη εἰς τὸν φόρον αὐτόν, τὸν εἰδικόν, διὰ νὰ ἀποζημιωθῇ μία ἄλλη τάξις, νὰ πληρώνῃ γενικὰς ἀνάγκας τοῦ Κράτους, διότι ἐκρατήθη ἐπὶ τοῦ ὑπουργοῦ Κοφινᾶ, τὸ μεγαλύτερον ποσοστὸν τοῦ φόρου αὐτοῦ.

§29Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ὡς πρὸς τὸν πρόσθετον δασμόν, ἠκούσατε ἀπὸ τὸν συνάδελφόν μου, ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ὑπουργόν, ὅτι καὶ ὑπέγγυος εἶναι καὶ ἀνεπαρκὲς θεωρεῖται τὸ ποσὸν ὅπερ ἐξ αὐτοῦ εἰσέρχεται εἰς τὸ ταμεῖον τροχαίας κινήσεως, ζητεῖ δὲ ὁ συνάδελφός μου τὴν αὔξησιν αὐτοῦ ἀπὸ 14.000.000 εἰς 20.000.000. Ἑπομένως δὲν δύναται, νὰ καταργηθῇ ὁ πρόσθετος δασμός. Ὡς πρὸς τὸν κύριον δασμόν, γνωρίζετε κ. βουλευταί, ὅτι εἶναι διατεθειμένος διὰ τὸ δάνειον ὁδοποιΐας, ἢ μᾶλλον διὰ τὸ ταμεῖον Ἐθνικῆς ὁδοποιΐας, ὅστις ἐνδιαφέρει κυρίως τὸ αὐτοκίνητον. Οὐχ’ ἧττον, ὡς ἀνεκοίνωσα καὶ ἄλλοτε, ἡ Κυβέρνησις μελετᾷ τὸ δυνατὸν τῆς ἐλαττώσεως τοῦ κυρίου δασμοῦ τῆς βενζίνης καὶ θὰ εἶναι εὐτυχὴς ἐὰν πεισθῇ, ὅτι εἶναι δυνατὴ αὕτη.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Βαλαλᾶς, ἐπὶ ἀναφορᾶς ἀγοραστῶν κτημάτων τοῦ δήμου Κοζάνης.

§31Ι. ΒΑΛΑΛΑΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν, κ. Πρόεδρε.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μόδης.

§33Γ. ΜΟΔΗΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἄνω ἀναφορὰν κ. Πρόεδρε.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κοντοδίνας, ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§35Κ. ΚΟΝΤΟΔΙΝΑΣ. Δὲν γνωρίζω κατὰ πόσον εἶναι κανεὶς ἁρμόδιος ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς αὐτῆς, δοθέντος, ὅτι ἡ Ἀεροπορικὴ Ἄμυνα εἶναι αὐτόνομος ὀργανισμὸς ὁ ὁποῖος ἐνεργεῖ ἐπὶ τῇ βάσει νόμου. Εἶναι μὲν ὁ ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ἁρμόδιος εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ἀλλὰ φρονῶ, ὅτι πρέπει νὰ ληφθῇ Κυβερνητικὴ μέριμνα, διὰ τὴν περιστολὴν τῶν δικαιωμάτων τῆς Ἀεροπορικῆς Ἀμύνης τὰ ὁποῖα ἐδόθησαν εἰς αὐτήν. Ὁ δῆμος Κοζάνης, ἐπὶ τοῦ προκειμένου εἶχε κτίσει ἄλλοτε πρὸ 30ετίας δύο οἰκήματα τὰ ὁποῖα κατέχουν σήμερον ἰδιῶται δυνάμει δημοπρασίας καὶ διατάγματος τὸ ὁποῖον ἐξεδόθη ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν. Οἱ ἀγορασταὶ αὐτοὶ ἐπεσκεύασαν τὰ οἰκήματα ταῦτα. Ἔρχεται κατόπιν ἡ Ἀεροπορικὴ Ἄμυνα καὶ τοὺς ἀποβάλλει ἀπὸ τὰ οἰκήματα αὐτά, λέγουσα, ὅτι ὁ δῆμος Κοζάνης ἐξεβιάσθη ὑπὸ τοῦ Τουρκικοῦ δημοσίου, νὰ κτίσῃ τὰς οἰκίας αὐτὰς αἱ ὁποῖαι θὰ χρησιμοποιοῦνται διὰ τὴν κατοικίαν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων τῶν Τούρκων. Εἶναι τοῦτο ἕνας συλλογισμὸς αὐθαίρετος. Δὲν ἠξεύρω ἐὰν ἐπιμένῃ τελικῶς, προκειμένου νὰ ἐκδικασθῇ ἡ ὑπόθεσις εἰς τὸ διοικητικὸν αὐτῆς δικαστήριον. Ἀλλὰ φέρει ἤδη καὶ ἄλλον συλλογισμὸν ὁ ὁποῖος συνίσταται εἰς τὸ ἑξῆς: Εἶπεν ὅτι οἱ δῆμοι καὶ αἱ κοινότητες ἐπὶ Τουρκοκρατίας ἀπετέλουν διοικητικὰς διαιρέσεις τοῦ Κράτους, συνεπῶς ὁλόκληρος ἡ περιουσία τῶν δήμων καὶ κοινοτήτων, ὀφείλει νὰ περιέλθῃ εἰς τὸ Τουρκικὸν δημόσιον καὶ εἰς τὸ Ἑλληνικὸν ἑπομένως, ὡς διάδοχον τοῦ Τουρκικοῦ. Μὲ αὐτὸν τὸν συλλογισμὸν δὲν θὰ φθάσωμεν εἰς τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ δημευθῶσιν ὅλαι αἱ περιουσίαι τῶν δήμων καὶ κοινοτήτων ἀπὸ τὴν Ἀεροπορικὴν Ἄμυναν. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ λοιπὸν μὲ αὐτοὺς τοὺς ὑπολογισμούς, κινδυνεύουν νὰ ἐξωσθοῦν ἀφοῦ ἐν τῷ μεταξὺ ὁ μὲν εἷς ἔχει ἐξοδεύσει 60.000 δραχμὰς καὶ ὁ ἄλλος 160.000.

§36Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Σᾶς παρακαλῶ, λάβετε τὸν κόπον, νά ἔλθετε εἰς τὸ ὑπουργεῖον νὰ συνεννοηθῶμεν.

§37Κ. ΚΟΝΤΟΔΙΝΑΣ. Εὐχαριστῶ πολύ.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τσονταρίδης, ἐπὶ ἀναφορᾶς κτηνοτρόφων κοινοτήτων καὶ συνοικισμῶν Ζαρκαδιᾶς, Περόπης, Γέροντος κλπ. Καβάλλας.

§39Ι. ΤΣΟΝΤΑΡΙΔΗΣ. Ἡ δασικὴ ὑπηρεσία τῆς πόλεως ἀπαγορεύει τὴν βοσκὴν τῶν αἰγοπροβάτων εἰς βραχώδεις ἐκτάσεις πέριξ τῶν κοινοτήτων. Ἐξ ἰδίας ἀντιλήψεως γνωρίζω καὶ ἐν τῇ ἀναφορᾷ δηλοῦται κατηγορηματικῶς, ὅτι αἱ ἐκτάσεις αὐταὶ οὐδέποτε ὑπῆρξαν δασικαί, οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ χαρακτηρισθοῦν τοιαῦται. Θὰ παρακαλέσω νὰ συστήσητε εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, νὰ διατάξῃ τὸν ἐπιθεωρητὴν τῶν δασῶν τῆς Θρᾴκης, ὅπως μεταβῇ ἐπὶ τόπου καὶ ἐξετάσῃ ἐπιτοπίως τὸ ζήτημα καὶ λύσῃ αὐτὸ τὸ ὁποῖον ζωτικώτατα ἐνδιαφέρει τοὺς κτηνοτρόφους τῆς περιφερείας ἐκείνης.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σαμαρᾶς, ἐπὶ ἀναφορᾶς ἑνώσεως γεωργικοῦ συνεταιρισμοῦ Κατερίνης.

§41Μ. ΣΑΜΑΡΑΣ. Νὰ ἀναβληθῇ.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Βολουδάκης, ἐπὶ αἰτήσεως ἀποστράτου μουσικοῦ Ν. Δραμπουκάκη.

§43Μ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν καὶ παρακαλῶ, νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψει, διότι ὁ αἰτῶν ἔχει δίκαιον.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πολυχρονίδης.

§45Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφορὰν αὐτὴν κ. Πρόεδρε.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μυλωνογιάννης.

§47Α. ΜΥΛΩΝΟΓΙΑΝΝΗΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγώ, κ. Πρόεδρε, τὴν ἀναφοράν.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαθανάσης, ἐπὶ ἀναφορᾶς Πανελληνίου ἑνώσεως ἐφοριακῶν ὑπαλλήλων.

§49Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Αἱ χθεσιναὶ δηλώσεις σας κ. ὑπουργέ τῶν Οἰκονομικῶν ἐπὶ τῆς σχετικῆς ἀναφορᾶς τῆς συζητουμένης σήμερον, δικαιολογοῦσιν τὴν ἀντίληψιν, ὅτι δὲν πρέπει νὰ παραγνωρίζηται ἡ βελτίωσις τῶν διαφόρων οἰκονομικῶν ὑπηρεσιῶν. Καί ὑπὸ τὴν ἀντίληψιν αὐτὴν εἶναι ἐξεταστέα ἡ ἀνάγκη ἥτις ὑπηγόρευσε τὸ μέτρον τῆς προσλήψεως ἔξωθεν ἀποφοίτων τῆς ἐμπορικῆς σχολῆς, διὰ τὸν Οἰκονομικὸν κλάδον. Ἀλλὰ ἀνεξαρτήτως τῆς εἰδικότητος αὐτῶν ἡ πεῖρα τῆς ὑπηρεσίας καὶ ἡ μόρφωσις ἡ ὑπηρεσιακή, ἀνέδειξεν πολλοὺς ἀνωτάτους ὑπαλλήλους εἰδικούς, διὰ τοὺς ὁποίους πρέπει νὰ σεμνύνεται ἡ πολιτεία, ἄνευ εἰδικῶν θεωρητικῶν γνώσεων. Φρονῶ λοιπόν, ὅτι ἡ λῆψις τοιούτου μέτρου ὄχι μόνον παραλύει τὰς βλέψεις τῶν ὑπηρετούντων ὑπαλλήλων, ἀλλὰ ἀμβλύνει καὶ μαραίνει τὸν ζῆλον αὐτῶν πρὸς μόρφωσιν καὶ ἐξέλιξιν, φιλεργίαν καὶ φιλοπονίαν, ἀντιθέτως δὲ καὶ τοὺς ἐκτὸς ὑπηρεσίας νέους τοὺς ἔχοντας τὰ ἀπαιτούμενα στοιχεῖα, τοὺς ἐμποδίζει νὰ προσέρχωνται ὅταν ἔχωσι ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ὅταν φθάσωσι εἰς ἕνα βαθμόν, θὰ ἔλθωσι ἄλλοι μὲ ἕνα δίπλωμα εἰδικῆς σχολῆς ἵνα καταλάβωσι τὰς θέσεις των. Τὸ ζήτημα εἶναι σοβαρὸν καὶ πρέπει νὰ ἐξετασθῇ μετὰ προσοχῆς.

§50Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Προκειμένου περὶ προαγωγῆς, θὰ ληφθῇ ἀπόφασις κατόπιν ἐκτιμήσεως τῆς ἱκανότητός των.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Νικολίτσας.

§52Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν κ. Πρόεδρε.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κοντοδίνας.

§54Κ. ΚΟΝΤΟΔΙΝΑΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἄνω ἀναφορὰν κ. Πρόεδρε.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κολιαλέξης, ἐπὶ ἀναφορᾶς τελειοφοίτων μαθητριῶν τοῦ Ὁμηρείου Γυμνασίου τῆς Μικρᾶς Ἀσίας.

§56Θ. ΚΟΛΙΑΛΕΞΗΣ. Ἀξιότιμοι κύριοι, θὰ σᾶς ἀπασχολήσω ἐπ’ ἐλάχιστον καὶ θὰ σᾶς παρακαλέσω θερμῶς, ὅπως ἐπιστήσητε τὴν προσοχήν σας, διὰ τὴν ἐπίλυσιν τόσον σοβαροῦ ζητήματος. Κατὰ τὸ 1881 ὁμὰς Ἑλλήνων πολιτῶν ἵδρυσαν εἰς τὴν ὡραίαν Σμύρνην Παρθεναγωγεῖον ἐπωνομασθὲν Ὁμήρειον ἐκ τοῦ ὁποίου ἐξῆλθον μαθηταὶ καὶ μαθήτριαι οἱ ὁποῖοι ἦσαν ἱκαναὶ νὰ παρακολουθήσωσι μαθήματα ἀνωτέρων σχολῶν, διότι ἐὰν ἐρευνήσῃ τις, ποῖα μαθήματα ἐδιδάσκοντο, θὰ ἴδῃ, ὅτι ἐδιδάσκοντο (ἀναγιγνώσκει)... Ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν, ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς καταστροφῆς καὶ ἐντεῦθεν ἰδίως ἀπὸ τῆς ἐπαναστάσεως τοῦ 1923 ἐδόθη τὸ δικαίωμα οἱ ἐξερχόμενοι μαθηταὶ καὶ αἱ ἐξελθοῦσαι μαθήτριαι νὰ ἔχωσι τὸ δικαίωμα νὰ διορίζωνται διδάσκαλοι καὶ διδασκάλισσαι, ἐξωμοιώθη δηλαδὴ τὸ Παρθεναγωγεῖον μὲ Διδασκαλεῖον. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως ἐπιτρέψῃ, νὰ ἔχωσι τὸ δικαίωμα νὰ εἰσέρχωνται εἰς τὸ Πανεπιστήμιον, ἀφοῦ εἶναι ἐλάχιστοι ἄνευ ἐξετάσεων, ἐπειδὴ τὸ Παρθεναγωγεῖον ἐλειτούργει κατὰ τὸ χρονικὸν διάστημα καθ’ ὃ εἰσήρχοντο εἰς τὸ Πανεπιστήμιον ἄνευ ἐξετάσεων. Τοῦτο ἔγκειται εἰς τὴν κρίσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ ἢ τοῦ Ἐποπτικοῦ Συμβουλίου.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Φλῶρος ἐπὶ ἀναφορᾶς Χ. Καψιμάλη κατοίκου Ἰωαννίνων, περὶ παρατάσεως προθεσμίας ἐξαγορᾶς καταστημάτων κ.τ.λ.

§58Π. ΦΛΩΡΟΣ. Ὁ ἀναφερόμενος ζητεῖ ἵνα ὁ ἁρμόδιος ὑπουργὸς συστήσῃ καὶ ὑποδείξῃ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν νὰ παρατείνῃ τὴν προθεσμίαν τὴν ταχθεῖσαν πρὸς ἐξαγορὰν τῶν ἀστικῶν κτημάτων τῶν ἀνταλλαξίμων εἴτε μαγαζίων εἴτε οἰκιῶν πρὸς ἀγορὰν ὑπὸ τῶν κατόχων ἐνοικιαστῶν. Εἶχε ταχθῆ μία προθεσμία μέχρι τῆς 21ης Ὀκτωβρίου, ἀλλὰ δυστυχῶς πολὺ πατριῶται μου δὲν ἔλαβον γνῶσιν αὐτῆς καὶ ὅταν μετὰ ἔκπτωσιν προσῆλθον τοὺς ἐκήρυξε ἐκπτώτους ἡ Κυβέρνησις. Δίκαιον εἶναι νὰ μὴ στερηθῶσι οἱ ἐνοικιασταὶ τοῦ εὐεργετήματος αὐτοῦ, νὰ παραταθῇ ἡ προθεσμία ἐπί τι χρονικὸν διάστημα ἵνα λάβωσι γνῶσιν καὶ προσέλθωσι καὶ ἐξαγοράσωσι αὐτά. Παρακαλῶ νὰ διαβιβασθῇ εἰς τὸν ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας τὸ ταχύτερον.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαδάκης ἐπὶ ψηφίσματος λαοῦ Βερροίας «περὶ ἀκυρώσεως συμβάσεως Βερμίου».

§60Ι. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἀνέρχομαι κύριοι εἰς τὸ βῆμα, διότι τὸ ζήτημα τοῦτο εἶναι γενικοῦ ἐνδιαφέροντος. Ἐπὶ τῆς Κυβερνήσεως τῆς Δικτατορίας συνήφθη μία σύμβασις μεταξὺ τῆς ἑταιρίας Βερμίου καὶ τοῦ Δημοσίου διὰ τῆς ὁποίας παρεχωροῦντο ὅλαι αἱ ὑδραυλικαὶ δυνάμεις τῆς Βερροίας εἰς τὴν ἑταιρίαν Βερμίου πρὸς ἐκμετάλλευσιν. Τὸ εὐτύχημα εἶναι, ὅτι εἰς τὸ Κυρωτικὸν Διάταγμα τῆς συμβάσεως αὐτῆς, ἀναγράφεται διάταξις κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ σύμβασις ἀπαραιτήτως ἔδει νὰ κυρωθῇ ἀπὸ τὴν μέλλουσαν νὰ συνέλθῃ Βουλήν. Κατὰ τὴν παρελθοῦσαν Βουλήν, εἰσήχθη ἡ ἐν λόγῳ σύμβασις πρὸς κύρωσιν, ἐπεχειρήθη νὰ ψηφισθῇ εἰσαχθεῖσα εἰς τὴν εἰδικὴν κοινοβουλευτικὴν ἐπιτροπὴν τῶν Παγκαλικῶν νομοθετικῶν διαταγμάτων. Εὐτυχῶς ἀντετάχθησαν πλεῖστα μέλη τῆς κοινοβουλευτικῆς ἐπιτροπῆς καὶ ἐπειδὴ ἐν τῷ μεταξὺ ἐξέπνευσε ἡ προθεσμία λειτουργίας τῆς ἐν λόγῳ ἐπιτροπῆς ἐκυρώθη ἡ σύμβασις αὐτή. Τελευταίως μετὰ τὰς ἐκλογὰς ἐπεχειρήθη ἐκ νέου, νὰ τεθῇ ἐπὶ τάπητος τὸ ζήτημα τῆς ἐπικυρώσεως τῆς συμβάσεως αὐτῆς, ἀλλὰ κατ’ ἄλλον τρόπον, διότι ὁ προκληθεὶς τρόπος δὲν εἶχε φέρει τὸ ἀποτέλεσμα. Ἐπεχειρήθη νὰ ληφθῇ ἡ σύμβασις αὐτὴ διὰ μέσου τῆς ἠλεκτρικῆς ἑταιρίας Θεσσαλονίκης. Ἡ Βελγικὴ ἑταιρία ἔλαβε μίαν option ἀπὸ τὸ Βέρμιον, ὡς ἐὰν τὸ Βέρμιον νὰ εἶχε τὴν σύμβασιν καὶ ἔκανε πρότασιν εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῆς Συγκοινωνίας διὰ νὰ τῆς χορηγηθῇ τὸ δικαίωμα τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν πτώσεων τῆς Βερροίας, νὰ τῆς παραταθῇ δὲ καὶ τὸ προνόμιον τοῦ ἠλεκτροφωτισμοῦ ἠλεκτροκινήσεως Θεσσαλονίκης ἐπὶ 50ετίαν. Τὸ τοιοῦτον βεβαίως, δὲν ἐγένετο δεκτὸν ἀπὸ τὰς ὑπηρεσίας τοῦ ὑπουργείου Συγκοινωνίας. Ἐν τῷ μεταξὺ συζητήσαντες μετὰ τῶν συναδέλφων Θεσσαλονίκης τὸ ὅλον ζήτημα τοῦ ἠλεκτροφωτισμοῦ τῆς Θεσσαλονίκης, εἰς ἐπανειλημμένας συσκέψεις κατελήξαμεν εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι πρὸ πάσης ἐνεργείας ἔπρεπε ν’ ἀκούσωμεν τὰς γνώμας τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ καὶ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν τοῦ ὑπουργείου τῆς Συγκοινωνίας εἰς τρόπον, ὥστε νὰ λάβωμεν ὡρισμένας ἀποφάσεις, διὰ νὰ εἰσηγηθῶμεν ταύτας εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Συνήλθομεν πράγματι εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῆς Συγκοινωνίας καὶ ἐμείναμεν ὅλοι σύμφωνοι, ὅτι τὸ ζήτημα τῆς κινήσεως τῆς Θεσσαλονίκης δὲν εἶναι ζήτημα, ὥστε νὰ μᾶς ἀναγκάζῃ, νὰ λάβωμεν βεβιασμένας ἀποφάσεις, δεδομένου, ὅτι ἀπὸ ἀπόψεως συγκοινωνίας ἐξυπηρετεῖται ἤδη ἡ Θεσσαλονίκη ἀρκετὰ καλὰ διὰ τῶν λεωφορείων, διὰ τῶν ἤδη δὲ κατασκευαζομένων ἀρτηριῶν πρὸς τοὺς διαφόρους συνοικισμούς, θὰ δύναται νὰ εἴπῃ τις, ὅτι ἡ πόλις τῆς Θεσσαλονίκης δὲν θὰ ὑστερῇ ποσῶς. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἠλεκτροφωτισμὸν τῆς πόλεως ἐλέχθη, ὅτι δὲν θὰ ἦτο δίκαιον καὶ ὀρθὸν νὰ παραχωρηγηθοῦν προνομιακῶς ἐκ μέρους τοῦ Κράτους ὑδραυλικαὶ δυνάμεις εἰς ἑταιρίας, ἐγένετο δὲ δεκτὸν ἐκ μέρους ὅλων τῶν συμμετασχόντων εἰς τὴν σύσκεψιν, ἐν τῷ ὑπουργείῳ τῆς Συγκοινωνίας, ὅτι αἱ πτώσεις τῶν ὑδάτων πρέπει νὰ παραχωροῦνται εἰς τοὺς δήμους. Ταῦτα συνεζητήθησαν κατὰ τὴν σύσκεψιν ἐκείνην, ὁ δὲ κ. ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας συνεφώνησεν ἀπολύτως, ὑποσχεθεὶς νὰ συστήσῃ καὶ ἐπιτροπὴν ἐξ ὑδραυλικῶν μηχανικῶν τοῦ ὑπουργείου πρὸς μελέτην τῆς προτιμητέας λύσεως, ὅσον ἀφορᾷ τὸ χρησιμοποιηθησόμενον συγκρότημα ὑδραυλικῶν πτώσεων. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν σύμβασιν Βερμίου κατὰ τὴν σύσκεψιν καὶ εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τοῦ λαοῦ Βερροίας ὁ κ. ὑπουργὸς ἐδήλωσε κατηγορηματικῶς, ὅτι οὐσιαστικῶς καὶ νομικῶς δὲν ὑφίσταται αὕτη.

§61Α. ΧΡΗΣΤΟΜΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, κ. συνάδελφε νὰ εἴπω ἐγὼ τὶ ἐδήλωσα.

§62Ι. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἐν τῷ μεταξὺ ἐδημιουργήθη εἰς Θεσσαλονίκην μία ἀτμόσφαιρα ἐκ διαδόσεων τῶν ἐνδιαφερομένων, ὅτι δῆθεν τίθεται ἐκ νέου ἡ σύμβασις Βερμίου ἐπὶ τάπητος καὶ ὅτι ἐξεχωρήθη ὁριστικῶς εἰς αὐτοὺς ἡ σύμβασις. Ὡς ἦτο φυσικὸν ὁ λαὸς ἀνησύχησε καὶ πάλιν καὶ εἶναι ἀνάστατος ἐκ τῶν διαδόσεων αὐτῶν. Εἶναι ἐπάναγκες, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας, νὰ δηλώσῃ ἐπισήμως εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι δὲν ὑπάρχει ζήτημα συμβάσεως Βερμίου, οὔτε ἠλεκτροφωτισμοῦ Θεσσαλονίκης καὶ ὅτι ἂν προκύψῃ ζήτημα ἠλεκτροφωτισμοῦ Θεσσαλονίκης καὶ ἐκμεταλλεύσεως οἱονδήποτε ἐκ τῶν ὑδραυλικῶν δυναμένων Μακεδονίας, πρὸ πάσης συζητήσεως θὰ ἐρωτηθοῦν οἱ ἐνδιαφερόμενοι δῆμοι. Διὰ τῶν σαφῶν αὐτῶν δηλώσεων, νὰ τεθῇ ἓν τέρμα εἰς τὰς διαδόσεις αὐτὰς καὶ νὰ ἡσυχάσῃ ὁ κόσμος, ὁ ὁποῖος ἀπὸ τριετίας εὑρίσκεται ἀνάστατος.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας, ἔχει τὸν λόγον.

§64Α. ΧΡΗΣΤΟΜΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Ὀφείλω νὰ δηλώσω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει καταλήξει ἀκόμη εἰς ὡρισμένας ἀποφάσεις. Ὑπάρχουν πλεῖσται ὅσαι μελέται ὅλων τῶν ὑδραυλικῶν ζητημάτων τῆς Μακεδονίας, περὶ χρησιμοποιήσεως τῶν ρεόντων ὑδάτων διὰ κίνησιν καὶ ἠλεκτροφωτισμόν. Διάφοροι ξένοι ἐπιστήμονες ἔχουν μετακληθῆ καὶ ἔχουν συστήσει, πότε μὲ τὴν προτίμησιν τῆς μιᾶς πτώσεως, πότε δὲ τὴν προτίμησιν τῆς ἑτέρας. Πρὸς ὁριστικὴν ἐπιλογήν, συνεστήθη ἐπιτροπὴ ὑπὸ τοῦ ὑπουργείου τῆς Συγκοινωνίας, ἡ ὁποία θὰ μελετήσῃ τὸ ζήτημα καὶ ἐλπίζω, ὅτι θὰ καταλήξῃ εἰς ὁριστικὴν ἀπόφασιν περί τούτου, ποία τῶν τριῶν πτώσεων, δηλαδὴ τοῦ ποταμοῦ Βόδα τοῦ Τριποτάμου ἢ τοῦ Ἀλιάκμονος εἶναι ἡ καταλληλοτέρα πρὸς χρησιμοποίησιν, διὰ τὸν ἠλεκτροφωτισμὸν καὶ κίνησιν τῆς Θεσσαλονίκης. Πάντως ἡ Κυβέρνησις τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ ὑπάρχουσα τοῦ Τριποτάμου δὲν ἐγκριθῇ ὁριστικῶς, θὰ φροντίσῃ νὰ λάβῃ ὅλα τὰ ἐξασφαλιστικὰ μέτρα τοῦ συμφέροντος τῶν δήμων Θεσσαλονίκης καὶ τοῦ συνόλου. Δὲν θέλω νὰ ἀποκρύψω, ὅτι τοιαῦτα ἔργα χρησιμότητος τοιαύτης καὶ ὠφελείας τοιαύτης πρέπει νὰ παραχωροῦνται κατὰ προτίμησιν πρὸς τοὺς ἰδίους ἐνδιαφερομένους δήμους καὶ κοινότητας, ὅπως ἔχῃ ἤδη ἀναλάβει ὁ δῆμος Καβάλλας Χανίων καὶ ὁ δῆμος Πατρέων τὸν ἠλεκτροφωτισμόν. Τὰ λιμενικὰ ταμεῖα ἐκτελοῦσιν ἐπίσης πλεῖστα ὑδραυλικὰ ἔργα. Εἶναι γνωστὸν προσέτι, ὅτι εἰς τὴν Ἑσπερίαν τὰ πλεῖστα ἔργα φωτισμοῦ κινήσεως καὶ ὑδρεύσεως, ἀνήκουν εἰς κοινότητας καὶ δήμους. Οὐχ’ ἧττον δὲν θὰ ἀποκρύψω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναβάλωμεν τὰ ἔργα ταῦτα ἐπ’ ἄπειρον καὶ ὅτι πρέπει ταχέως νὰ ἐκτελεσθῶσιν. Ἐάν ἡ ἀνάληψις ὑπὸ τῶν δήμων καὶ κοινοτήτων θέλῃ συναντήσῃ ἐμπόδια εἰς τὴν ἐκτέλεσιν αὐτῶν, θὰ σκεφθῇ ἡ Κυβέρνησις, ἐὰν θά πρέπῃ νὰ ἀναμένῃ ἐπὶ πολὺ τὴν ἀπόφασιν τῶν δήμων ἢ καὶ νά ἀφίνῃ νὰ ρέουν οἱ ποταμοὶ εἰς τὴν θάλασσαν καὶ νὰ παράγουν ἔξω καὶ τέλματα ἀντὶ νὰ χρησιμοποιοῦνται χάριν τοῦ καλοῦ τοῦ τόπου.

§65Ι. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, εὑρίσκομαι εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν, νὰ σᾶς ἀναγγείλω, ὅτι τὸ ἔγγραφον τοῦ ὑπουργείου, ἀποσταλλὲν εἰς τὸν δῆμον Θεσσαλονίκης ἐγένετο ἀντικείμενον ἐπισταμένης συζητήσεως καὶ ὅτι τὸ δημοτικὸν συμβούλιον συμφωνεῖ ἀπολύτως μὲ τὰς ἀπόψεις τοῦ ἐγγράφου σας, θὰ σᾶς ἀπαντήσουν δὲ ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν συγκεκριμένως, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐκ μέρους τοῦ δήμου ἀνάληψιν τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν ὑδραυλικῶν δυνάμεων τὴν ὁποίαν ὑποδεικνύετε εἰς τὸ ἔγγραφόν σας.

§66Ν. ΤΖΕΡΜΙΑΣ. Ὁμολογῶ, ὅτι αἱ δηλώσεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Συγκοινωνίας δὲν εἶναι κατηγορηματικαί. Ἡμεῖς ἀποβλέπομεν εἰς τὸν ἑξῆς σκοπὸν τὸν ὁποῖον διετυπώσαμεν ἐπακριβῶς κατὰ τὴν σύσκεψιν ἡ ὁποία ἔλαβε χώραν εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῆς Συγκοινωνίας. Θέλομεν νὰ ἀπολυτρωθοῦν οἱ δῆμοι ἀπὸ τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν ξένων ἑταιριῶν διότι ἡ κατάστασις ἡ ὁποία ὑφίσταται σήμερον εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ἐξ ἐλλείψεως τῆς ἀπαραιτήτου δυνάμεως κινήσεως καὶ φωτισμοῦ εἶναι οἰκτρά. Ἑπομένως πρέπει αἱ μελέται τοῦ ὑπουργείου τῆς Συγκοινωνίας νὰ στηριχθοῦν ἐπὶ μιᾶς βάσεως πραγματικῆς ἡ ὁποία ν’ ἀνταποκρίνεται πρὸς τὴν σημερινὴν ἀνάπτυξιν τῆς Θεσσαλονίκης καὶ πρὸς τὴν δύναμιν ἐκείνην τὴν ὁποίαν ἀπαιτοῦν αἱ βιομηχανικαὶ ἀνάγκαι τῆς πόλεως. Δὲν δύναται βεβαίως, νὰ παραταθῇ αὐτὴ ἡ κατάστασις καὶ διὰ τοῦτο πρῶτον μέλημα τοῦ ὑπουργείου τῆς Συγκοινωνίας εἶναι νὰ ἐξασφαλισθῇ ὅπως–ὅπως ἡ ὑπάρχουσα κατάστασις διὰ νὰ μελετηθῇ ἀκριβῶς σοβαρῶς. Διότι εἶναι πιθανώτατον, ὅτι καὶ ἡ δύναμις αὐτὴ τὴν ὁποίαν σήμερον διαπραγματεύεται ἡ Βελγικὴ ἑταιρία μὲ τὸ Βέρμιον, νὰ μὴν εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία ἀπαιτεῖται διὰ τὴν Θεσσαλονίκην. Αὐτὸ θὰ τὸ εἴπῃ ἡ ἐπιτροπὴ τὴν ὁποίαν συνέστησε ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας, ἀλλ’ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐτέθη, ὡς ὅρος ἀπαραίτητος, εἶναι ὅτι αἱ πτώσεις τῶν ὑδάτων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραχωρηθοῦν εἰς ἑταιρίαν, ἀλλὰ ὅτι πρέπει νὰ παραχωρηθῶσιν εἰς τοὺς δήμους οἱ ὁποῖοι δι’ ἴδιον λογαριασμόν νὰ ἔχουν αὐτὸ τὸ προνόμιον θὰ ἔχουν ἑταιρίας αἱ ὁποῖαι θὰ ἐκτελέσουν τὰ ἔργα καὶ νὰ ἔχουν αὐτοὶ τὴν ἐκμετάλλευσιν καὶ συνεπῶς καὶ τὴν κυριότητα τῆς παραγωγῆς. Αὐτὴ εἶναι ἡ στάσις τὴν ὁποίαν ἐπιδιώκομεν ἐν τῷ συμφέροντι καὶ τοῦ δήμου Βερροίας τὸν ὁποῖον ἀφοροῦν αἱ πτώσεις, ἀλλὰ καὶ αὐτῆς τῆς ἐξυπηρετήσεως τῆς Θεσσαλονίκης. Σήμερον εὐτυχῶς ὑπάρχει καὶ μία εὐχέρεια διότι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὑπέβαλλε νομοσχέδιον δυνάμει τοῦ ὁποίου παρέχεται μία εὐχέρεια εἰς τοὺς μεγάλους δήμους καὶ εἰδικῶς εἰς τὸν δῆμον Θεσσαλονίκης, νὰ συνάψουν ἓν δάνειον ὑπὸ τὴν ἐγγύησιν τοῦ Κράτους τὸ ὁποῖον εἰδικῶς νὰ χρησιμοποιηθῇ δι’ αὐτὸν τὸν σκοπόν. Αὐτὸ εἶναι κύριοι τὸ πρόγραμμα τὸ ὁποῖον θὰ σώσῃ τοὺς δήμους πραγματικῶς καὶ θὰ τοὺς ἀπολυτρώσῃ ἀπὸ τὰς ξένας ἑταιρίας. Εἶναι δὲ εὐτύχημα, ὅτι σήμερον προΐσταται τοῦ ὑπουργείου τῆς Συγκοινωνίας ὑπουργὸς ὁ ὁποῖος ἔχει πικρὰν πεῖραν τῆς καταστάσεως τὴν ὁποίαν τοῦ ἐκληρονόμησαν οἱ προκάτοχοι τῆς Κυβερνήσεως καὶ εἴμεθα πεπεισμένοι, ὅτι θὰ ἐπιστήσῃ τὴν προσοχήν του καὶ θὰ ἐπιτευχθῇ ἡ καλλιτέρα λύσις.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Βαλαλᾶς.

§68Ι. ΒΑΛΑΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε κατὰ παράκλησιν τῶν Βερμιάκων ἐνεγράφην νὰ συστήσω τὴν ἀναφορὰν εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Ἐξ ὅσων εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας ἀποδεικνύεται, ὅτι ἀνάγκη συστάσεως δὲν ὑπάρχει, διότι ἤδη ὁ κ. ὑπουργὸς ἔλαβε ὑπὸ σοβαρὰν ἔποψιν τὸ ζήτημα καὶ φυσικῷ τῷ λόγῳ θὰ δώσῃ τὴν πρέπουσαν λύσιν. Τὸ ζήτημα τῶν πτώσεων Βερμίου εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ἦτο ἀντιληπτὸν, ὅτι βάσιν εἶχε τὴν Θεσσαλονίκην, διότι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δίδει ἀξίαν εἰς τὰς πτώσεις δὲν εἶναι αἱ πτώσεις αὐταὶ καθ’ ἑαυτάς, ἀλλὰ ἡ ἐπωφελὴς χρησιμοποίησις αὐτῶν. Ἐν προκειμένῳ ἡ Θεσσαλονίκη εἶναι μία πολιτεία πρώτης τάξεως, διὰ νὰ διευκολύνῃ τὴν χρησιμοποίησιν τῶν ρεόντων αὐτῶν ὑδάτων. Ὑπάρχει δὲ καὶ τὸ ἑξῆς ἰδιαιτέρως εὐχάριστον ἐν προκειμένῳ, ὅτι ἡ ἑταιρία ἡ ὁποία ἔχει τὸν ἠλεκτροφωτισμὸν Θεσσαλονίκης δυνάμει συμβάσεως ὑφισταμένης, ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ λάβῃ τὸ ρεῦμα τὸ ὁποῖον, θὰ παρέχουν αἱ ὑδραυλικαὶ ἐγκαταστάσεις πρὸς 16 λεπτὰ κατ’ ὡριαῖον κοιλόβατον. Ἐπειδὴ δὲ εἶναι γνωστὸν, ὅτι ἡ Θεσσαλονίκη καταναλίσκει 125–140 ὡριαῖα κοιλόβατα, ἔχει ἐξησφαλισμένην ὁ δῆμος εἴσπραξιν ἀρκετήν, διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ ὅλον τὸ κεφάλαιον τὸ ὁποῖον ἀπαιτοῦν αἱ ὑδραυλικαὶ ἐγκαταστάσεις. Αὐτὰ τὰ πράγματα εἶναι γνωστά. Τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ κ. ὑπουργοῦ ἐξεδηλώθη κατὰ λίαν ἱκανοποιητικὸν καὶ εὐχάριστον τρόπον. Ἡμεῖς λοιπὸν δὲν ἔχομεν νὰ εἴπωμεν τίποτε παρὰ νὰ παρακαλέσωμεν τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ συνεχίσῃ τὰς μελέτας τὰς ὁποίας ἤρχισεν.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σαμαρᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§70Μ. ΣΑΜΑΡΑΣ. Ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἀνησυχοῦν περισσότερον εἶναι ὁ λαὸς τῆς Θεσσαλονίκης, διότι ἡ πόλις τῆς Θεσσαλονίκης εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία ὑφίσταται τὰς ἁμαρτίας τῆς σημερινῆς ἑταιρίας. Δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ ζήτημα, νὰ λυθῇ εἰς συζήτησιν μιᾶς ἀναφορᾶς, ἀλλ’ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχω νὰ τονίσω εἶναι, ὅτι ἡ πόλις τῆς Θεσσαλονίκης δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνησυχῇ ἐφ’ ὅσον τὸ ζήτημα εἶναι εἰς χεῖρας τοῦ ἀξιοτίμου ἐπὶ τῆς Συγκοινωνίας ὑπουργοῦ καί ὁ ὁποῖος παρακολουθεῖ τοῦτο καὶ τὸν ὁποῖον θὰ εὐγνωμονῇ καὶ ἡ πόλις Θεσσαλονίκη καὶ ὁ δῆμος αὐτῆς. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας, νὰ ἐξακολουθήσῃ τὴν μελέτην αὐτοῦ, διότι μετὰ τὴν μελέτην εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ κατωρθώσῃ νὰ φέρῃ εἰς πέρας τὴν ὑπόθεσιν ταύτην, ὥστε νὰ ἀναλάβῃ τὰς ἐγκαταστάσεις ταύτας ὁ δῆμος Θεσσαλονίκης.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τσακμάκης ἔχει τὸν λόγον.

§72Σ. ΤΣΑΚΜΑΝΗΣ. Ἡ πολὺ ἐπιζημία ἐπίδρασις τὴν ὁποίαν θὰ εἶχον αἱ διατάξεις τῆς συμβάσεως Βερμίου ἐπὶ τῶν συμφερόντων τοῦ λαοῦ Βερμίου, ἔχει καταστήσει αὐτοὺς τόσον εὐαισθήτους, ὥστε μολονότι πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἐπιτροπὴ τῆς πόλεως Βερμίου ἐλθοῦσα εἰς Ἀθήνας ἔλαβε διαβεβαιώσεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Συγκοινωνίας, ὅτι θὰ ἐξησφαλίζοντο ἀπολύτως τὰ συμφέροντα τοῦ δήμου, ἐν τούτοις μία μικρὰ εἴδησις γραφεῖσα εἰς τὰς ἐφημερίδας ἤρκεσεν, νὰ τοὺς ἀνησυχήσῃ καὶ πάλιν καὶ νὰ ἀποταθοῦν πρὸς τὴν Βουλήν, διὰ νὰ λάβον κατηγορηματικὴν δήλωσιν. Ἡ δήλωσις ἐδόθη, διὰ τὴν ὁποίαν δὲν ἔχομεν παρὰ νὰ εὐχαριστήσωμεν τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀποστόλου ἔχει τὸν λόγον.

§74Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν καὶ εὐχαριστῶ τὸν κ. ὑπουργὸν διὰ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ λάβῃ.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Βουτυρᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§76Α. ΒΟΥΤΥΡΑΣ. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου δηλῶ πρὸς διαφώτισιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Συγκοινωνίας, ὅτι ὁλόκληρος ὁ λαὸς τῆς Θεσσαλονίκης μόλις ἔλαβεν τὸ ἔγγραφον ἠσθάνθη ἀνακούφισιν, διὰ τὴν τροπὴν τὴν ὁποίαν πρόκειται νὰ λάβουν τὰ πράγματα τοῦ ἠλεκτροφωτισμοῦ Θεσσαλονίκης. Ἐπιθυμῶ νὰ διαβεβαιώσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας καὶ τὴν διαβεβαίωσιν ταύτην τὴν παρέχω μὲ τὸν πλέον κατηγορηματικὸν τρόπον, ὅτι ὁ λαὸς τῆς Θεσσαλονίκης προκειμένου νὰ ἐπέλθῃ εἰς τὸ ζήτημα τοῦ ἠλεκτροφωτισμοῦ μία τοιαύτη ῥιζικὴ θεραπεία ἣν προαναγγέλλει, διὰ τῆς ἐνδεχομένης ἀναθέσεως τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν ῥεόντων ὑδάτων εἰς τὸν δῆμον, εἶναι διατεθειμένος, ν’ ἀναμείνῃ καὶ ἐπὶ 2 ἀκόμη ἔτη, ἀφοῦ ἐπὶ τόσα ἔτη ἐμαρτύρησεν. Συνεπῶς δὲν ἐπείγει τὸ ζήτημα τόσον πολὺ ὅσον φαντάζεται ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας ἐν ᾗ περιπτώσει πρόκειται, νὰ ἐπέλθῃ μία τοιαύτη τροπὴ εἰς τὰ ζητήματα τοῦ ἠλεκτροφωτισμοῦ τῆς πόλεως Θεσσαλονίκης, ὥστε νὰ ἀπαλλάξῃ τὸν λαὸν τῆς Θεσσαλονίκης ἀπὸ τὰ μαρτύρια τὰ ὁποῖα ὑπέστη μέχρι σήμερον.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς συνδέσμου βιομηχάνων Μακεδονίας, ὁ κ. Σαμαρᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§78Μ. ΣΑΜΑΡΑΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν κ. Πρόεδρε.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κοκκινάκης, ἐπὶ ἀναφορᾶς σωματείου ἰδιοκτητῶν κάρρων Ἡρακλείου.

§80Γ. ΚΟΚΚΙΝΑΚΗΣ. Θεωρῶ καθῆκον ἀπαραίτητον, νὰ ὑποστηρίξω τὴν ἀναφορὰν τοῦ σωματείου ἰδιοκτητῶν κάρρων Ἡρακλείου, καθότι ὡς Ἡρακλειώτης γνωρίζω κάλλιστα πόσον δίκαια εἶναι τὰ αἰτήματα αὐτῶν. Τό σωματεῖον τοῦτο ζητεῖ διὰ τῆς ὑποβληθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ἀναφορᾶς του, ὅπως μὴ ἐφαρμοσθῇ τὸ ἄρθρον 24 τοῦ νόμου περὶ κατασκευῆς καὶ συντηρήσεως ἐθνικῶν καὶ νομοθετημένων ὁδῶν ἐν τῷ νομῷ Ἡρακλείου, στηρίζει δὲ τὴν αἴτησίν του ταύτην πρῶτον εἰς τὴν ἀνέχειαν, ἥτις εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς φοβερᾶς οἰκονομικῆς κρίσεως τῆς μαστιζούσης ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα καὶ ἰδίως τὸν νομὸν Ἡρακλείου καὶ δεύτερον εἰς τὸ γεγονός, ὅτι δὲν ὑπάρχει δίκτυον ἁμαξητῶν ὁδῶν ἐν τῷ νομῷ, αἱ ὑπάρχουσαι δὲ ὁδοὶ Ἡρακλείου– Μεσσαρᾶς, Ἡρακλείου–Καστελλίου Πεδιάδος καὶ Ἡρακλείου —Χερσονήσου—αὐτὴ μάλιστα εἶναι εἰσέτι κατὰ τὸ πλεῖστον ἀσκυρόστρωτος—εὑρίσκονται εἰς τοιαύτην ἀθλίαν κατάστασιν, ὥστε δὲν ἔχουσι νὰ ζημιωθῶσιν τίποτε ἀπὸ τὴν διέλευσιν τῶν κάρρων, ἅτινα σημειωτέον ἐργάζονται ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον εἰς βατοὺς δρόμους τοὺς ὁποίους κατεσκεύασαν οἱ κάτοικοι τῶν διαφόρων κοινοτήτων ἀπελπισθέντες ν’ ἀναμένωσιν τὸ δημόσιον, ὅπως κατασκευάσῃ ἁμαξιτὰς ὁδούς. Οἱ ἰδιοκτῆται κάρρων ζητοῦσι συγχρόνως, ὅπως εἰς περίπτωσιν καθ’ ἣν δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ μὴ ἐκτελεσθῇ ὁ ὡς εἴρηται νόμος, χορηγηθῇ εἰς αὐτοὺς δεκαετὴς προθεσμία ἵνα ἐν τῷ μεταξὺ δυνηθῶσι νὰ ἐξοικονομήσωσι τ’ ἀπαιτούμενα χρήματα διὰ νὰ ἐπιστρώσωσι τὰς τρόχας τῶν κάρρων αὐτῶν δι’ ἐλαστικῶν, ὅπως ὁρίζῃ ὁ νόμος. Φρονῶ, ὅτι εἶναι δίκαιον, ὅπως παρασχεθῇ εἰς αὐτοὺς εὐκολία τις καὶ πρὸς τοῦτο παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας, νὰ λάβῃ ὑπὸ σοβαρὰν ἔποψιν τὴν ἀναφορὰν ταύτην καὶ μεριμνήσῃ ὅπως ληφθῶσι τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα πρὸς ἐκπλήρωσιν τοῦ πόθου τῶν αἰτούντων, τοσοῦτον μᾶλλον καθ’ ὅσον ἐκ τῶν ὑπερχιλίων ἰδιοκτητῶν κάρρων τοῦ νομοῦ Ἡρακλείου ὀκτακόσιοι περίπου εἶναι πρόσφυγες, οἵτινες εὑρίσκονται ἐν ἀπολύτῳ ἀδυναμίᾳ νὰ συμμορφωθῶσιν ἐπὶ τοῦ παρόντος πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου καὶ κατ’ ἀνάγκην πρέπει νὰ χορηγηθῇ, ἂν ὄχι ὁλόκληρος ἡ ζητουμένη προθεσμία, τοὐλάχιστον ὅμως πενταετὴς τοιαύτη. Ἄλλως τε δὲν ἤρχισεν, ὡς γνωστόν, ἀκόμη ἡ κατασκευὴ τῶν ὁδῶν ὑπὸ τῆς ἑταιρίας Μακρῆ, οὔτε καὶ ὑπάρχει βεβαιότης, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ κατασκευασθῶσι πᾶσαι αἱ ἁμαξητοὶ ὁδοὶ αἱ προβλεπόμεναι ὑπὸ τοῦ σχετικοῦ νόμου ἐντὸς πενταετίας Συνεπῶς οὐδεμίαν ζημίαν θὰ ὑποστῇ ἀσφαλῶς τὸ δημόσιον καὶ ἡ ἐν λόγῳ ἀνάδοχος ἑταιρία.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ σταλῇ ἡ ἀναφορὰ αὕτη εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας. Ὁ κ. Τριποδάκης ἐπὶ ἀναφορᾶς συνεταιρισμοῦ Δραπανίων Κρήτης.

§82Ε. ΤΡΙΠΟΔΑΚΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν κ. Πρόεδρε.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας αἱ λοιπαὶ ἀναφοραὶ ἀναβάλλονται. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν, ἔχει τὸν λόγον.

§84Π. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν). Κύριοι βουλευταί, ἐν συνεννοήσει μὲ τὸν ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλλω, πρὸς ψήφισιν σχέδιον νόμου «περὶ συστάσεως ὑπηρεσίας συγκοινωνιακῶν ναυτικῶν ἀερολιμένων παρὰ τῷ ὑπουργείῳ τῶν Ναυτικῶν». Ἡ ἀνάγκη ἡ ὁποία μᾶς ὑπηγόρευσε τὴν λῆψιν τοῦ μέτρου τούτου εἶναι ἡ ἀκόλουθος. Ὡς γνωρίζετε ἡ γεωγραφικὴ θέσις τῆς Ἑλλάδος εἶναι ἐξαιρετική. Εἰς τὴν ἀνατολικὴν λεκάνην τῆς Μεσογείου ἡ Ἑλλὰς εὑρίσκεται εἰς τὴν διασταύρωσιν ὅλων τῶν μεγάλων ἐναερίων γραμμῶν αἱ ὁποῖαι συνδέουν τὴν δυτικὴν Εὐρώπην τόσον μὲ τὴν Αἴγυπτον, ὅσον καὶ τὴν Μαύρην Θάλασσαν τὴν Συρίαν καὶ τὴν Μεσσοποταμίαν. Πέραν δὲ τῶν χωρῶν τούτων ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι χῶραι ὡς αἱ Ἰνδίαι αἱ ὁποῖαι δὲν ἠμποροῦν νὰ ἐπικοινωνήσουν μὲ τὴν Εὐρώπην χωρὶς νὰ περάσουν ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα. Ἡ θέσις μας ἑπομένως εἶναι προνομιακή, μᾶς ἐπιβάλλει, ὅμως ὑποχρεώσεις τόσον ἀπέναντι τῆς Διεθνοῦς συγκοινωνίας, ὅσον καὶ ἀπέναντι ἡμῶν αὐτῶν, διότι ἔχομεν ζωτικὰ συμφέροντα νὰ ἐξασφαλίσωμεν. Δὲν θὰ ἦτο βεβαίως νοητὸν ἡ Ἑλλὰς νὰ ἐμποδίσῃ τὴν διεθνῆ συγκοινωνίαν τοσοῦτον μᾶλλον καθ’ ὅσον ἡ συγκοινωνία δὲν ἐξυπηρετεῖ μόνον πανευρωπαϊκὰ συμφέροντα, ἀλλὰ καὶ συμφέροντα τῆς Ἑλλάδος ἀφοῦ πρόκειται νὰ συνδέῃ τὴν Ἑλλάδα δι’ ἀεροπορικῆς συγκοινωνίας μὲ τὰ μεγάλα κέντρα. Τοῦτο εἶχεν ὑπ’ ὄψιν ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Βουλὴ ὅταν πρὸ τριῶν ἢ τεσσάρων ἐτῶν ἐνέκρινε δύο συμβάσεις, μὲ μίαν Ἰταλικὴν καὶ μὲ μίαν Γαλλικὴν ἑταιρίαν, διὰ νὰ διευκολύνῃ τὴν συγκοινωνίαν μὲ τὴν Κωνσταντινούπολιν καὶ μὲ τὴν Συρίαν. Πλήν, σήμερον πρέπει νὰ ἐξασφαλίσωμεν καὶ τὰ συμφέροντα τὰ ἰδικά μας καὶ νὰ τακτοποιήσωμεν ἐγκαίρως μερικὰ ζητήματα γενικῆς φύσεως τὰ ὁποῖα ἐὰν μείνουν ἐκκρεμῆ καὶ ἂν δὲν χαράξωμεν ἐκ τῶν προτέρων τὴν πολιτικήν μας, δύνανται ζωτικὰ συμφέροντα ἰδικά μας, νὰ κινδυνεύσωσιν ἀντὶ νὰ ἐξυπηρετηθοῦν. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ὑποβάλλομεν νομοσχέδιον καθορίζον δύο τινά: Πρῶτον τὴν ἀκριβῆ δικαιοδοσίαν τὴν ὁποίαν ἐκ τῶν πραγμάτων ἔχει ἤδη τὸ ὑπουργεῖον τῆς Συγκοινωνίας καὶ τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ναυτικῶν καὶ δεύτερον τοὺς ὅρους καὶ τοὺς περιορισμοὺς ὑπὸ τοὺς ὁποίους θὰ εἶναι δυνατόν, νὰ διευκολύνωμεν καὶ τὴν διεθνῆ συγκοινωνίαν. Τὸ ἄρθρον 1 τοῦ νομοσχεδίου προβλέπει, ὅτι ἐν συνεννοήσει μὲ τὸ ὑπουργεῖον τῆς Συγκοινωνίας, θὰ καθορίσωμεν τὰ σημεῖα τῶν ἀερολιμένων, τὸ δὲ ὑπουργεῖον τῆς Συγκοινωνίας, θὰ ἐξακολουθήσῃ βεβαίως, νὰ ἔχῃ τὴν αὐτὴν δικαιοδοσίαν τὴν ὁποίαν ἔχει ἐπὶ ὅλων τῶν ζητημάτων γενικωτέρας φύσεως. Ὡς πρὸς τοὺς θαλασσίους ἀερολιμένας, αὐτοὶ διαιροῦνται εἰς λιμένας διεθνοῦς συγκοινωνίας καὶ λιμένας ἐσωτερικῆς συγκοινωνίας, αἱ δὲ ἰδιαίτεραι ἐγκαταστάσεις καὶ αἱ πολυετεῖς ἐνοικιάσεις εἰς ξένας ἑταιρίας, θὰ ἐπιτρέπωνται μόνον ἐντὸς τῆς περιοχῆς τῶν ἀερολιμένων δηλαδὴ τῶν... Φρονοῦμεν, ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον διευκολύνονται καὶ οἱ ξένοι, ἐξασφαλίζονται δὲ ἀπολύτως καὶ τὰ συμφέροντα τὰ ἰδικά μας. Ἐννοεῖται ἀσφαλῶς καὶ εἶναι περιττόν, νὰ φέρω τὸν λόγον, ὅτι τὸ νομοσχέδιον δὲν θίγει τὰ δικαιώματα καὶ τὴν ἁρμοδιότητα τὴν ὁποίαν ἔχουν τὰ δύο ἐπιτελεῖα, ὡς πρὸς τὴν ἀσφάλειαν τῆς Χώρας, διὰ νὰ κανονίσουν ποῦ ἐπιτρέπεται καὶ ποῦ δὲν ἐπιτρέπεται, νὰ ἱδρυθοῦν ἀερολιμένες καὶ ἰδιαίτεραι ἐγκαταστάσεις.

§85Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, ἔχω νὰ ὑποβάλλω ἕνα νομοσχέδιον.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε.

§87Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἔχω τὴν τιμήν, νὰ ὑποβάλλω σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου Τ.Ο.Δʹ τοῦ 1871 περὶ καταδιώξεως τῆς ληστείας». Εἶναι καθαρῶς τυπικὸν καὶ θὰ ὑπεδείκνυον, νὰ θεωρηθῇ ὑπηρεσιακόν, διὰ νὰ ψηφισθῇ πρὸ τῶν ἑορτῶν.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν διάταξιν τῶν ἐπερωτήσεων.

§89Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ὑπάρχει ἐκκρεμὲς τὸ νομοσχέδιον περὶ αὐτονόμου ὀργανισμοῦ σεισμοπαθῶν κ. Πρόεδρε. Ὑπάρχει πρότασις τῆς Βουλῆς, εἶναι ἐγγεγραμμένη εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς Τετάρτης, ὅτι πρὸ τῶν ἐπερωτήσεων, θὰ ψηφισθῇ σήμερον τὸ νομοσχέδιον, περὶ αὐτονόμου ὀργανισμοῦ.

§90Κ. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Ἐλήφθη ἀπόφασις προχθές.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Φαίνεται ὅτι μὲ ἀνεπληροῦτε.

§92Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Τὸ νομοσχέδιον περὶ αὐτονόμου ὀργανισμοῦ ἐψηφίσθη ὑπὸ τῆς Βουλῆς κατὰ τὴν προτελευταίαν συνεδρίασιν εἰς δευτέραν ἀνάγνωσιν. Ἀνεβλήθη μόνον τὸ σύνολον, διά νὰ ἀνακοινώσῃ ἡ Κυβέρνησις ποίας τροπολογίας ἐδέχθη καὶ νομίζω, ὅτι οἱ ἀγορεύσαντες συνάδελφοι ἐκ Κορινθίας, θὰ μείνουν εὐχαριστημένοι ἐκ τοῦ τρόπου μὲ τὸν ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις ἔλαβεν ὑπ’ ὄψει τὰς ἀξιώσεις των. Ἐπὶ τοῦ πρώτου ἄρθρου, τοῦ αʹ ἐδαφίου εἰς τὸ ὁποῖον ἠξίωσεν ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἄργους βουλευτὴς τὴν μεταφορὰν τῆς ἕδρας εἰς Κόρινθον, δὲν δύναμαι νὰ τοῦ δώσω ἱκανοποίησιν, διότι, ὅπως θὰ ἴδητε κατωτέρω τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον κατὰ τὰ ἐνενήκοντα ἑκατοστὰ κατοικεῖ ἐν Ἀθήναις καὶ ἑπομένως δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ μεταφερθῇ εἰς τὴν Κόρινθον. Ἄλλως τε χάριν αὐτοῦ τούτου τοῦ ὀργανισμοῦ, νομίζω, ὅτι ἐπιβάλλεται νὰ εἶναι πολὺ μακρύτερα ἀπὸ τὴν σεισμοπαθῆ περιφέρειαν τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον παρὰ ἐγγύτερον. Τὸ δεύτερον ἐδάφιον διαρρυθμίζει τὸν τρόπον δι’ οὗ δίδεται ἱκανοποίησις εἰς τὸν ἀξιότιμον ἐκ Κορινθίας συνάδελφον, ὁ ὁποῖος θέλει νὰ καθορισθῇ ἡ σεισμόπληκτος περιφέρεια ἐντὸς ὡρισμένων ὁρίων καὶ διετυπώθη ὡς ἑξῆς (ἀναγινώσκει): «Σεισμόπληκτος περιφέρεια εἶναι ἡ περιλαμβάνουσα τὰς κοινότητας τῶν τέως δήμων Κορίνθου καὶ Περαχωρητῶν. Σεισμοπαθεῖς κοινότητες, ἔξω τῶν ἀνωτέρω τέως δήμων περιλαμβάνονται εἰς τὴν ἀνωτέρω περιφέρειαν τῇ αἰτήσει των ἐντὸς ἀνατρεπτικῆς προθεσμίας δύο μηνῶν ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ παρόντος εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως». Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον αἱ κοινότητες ἐκεῖναι αἱ ὁποῖαι, θὰ ἔστεργον, νὰ περιληφθῶσιν εἰς τὸν αὐτόνομον ὀργανισμὸν πρέπει ἐντὸς δύο μηνῶν, νὰ ὑποβάλλουν αἴτησιν, διὰ νὰ τύχουν τῶν εὐεργετημάτων τοῦ Α. Ο.

§93Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἡ ἐπέκτασις αὕτη ἐννοεῖτε, ὅτι δύναται νὰ γίνῃ τῇ αἰτήσει καὶ ἑνὸς σεισμοπαθοῦς καὶ ὄχι ὁλοκλήρου περιφερείας;

§94Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Μάλιστα. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2ου ὑπάρχει μία τροπολογία τῆς κοινοβουλευτικῆς ἐπιτροπῆς, καθ’ ἣν αὐξάνεται ἡ ἀκτὶς τῶν 100 χιλιομέτρων εἰς 150 χιλιόμετρα. Ὑπάρχει καὶ μία ἐξαίρεσις ὑπὲρ τῶν λουτροπόλεων ἡ ὁποία δὲν ἐγένετο δεκτή, διότι θὰ ἐδημιούργει ἀξιώσεις καὶ μείωσιν τῶν ἐσόδων τοῦ Λουτρακίου τὸ ὁποῖον προσπαθοῦμεν νὰ καταστήσωμεν πρότυπον λουτροπόλεως, (ἀναγινώσκει τὸ ἄρθρον)... Εἰς τὸ ζήτημα τῶν πόρων δυστυχῶς ἡ Κυβέρνησις δὲν δύναται νὰ δώσῃ ἱκανοποίησιν εἰς τὸν ἀξιότιμον ἡγέτην τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος καὶ νὰ καθορίσῃ ἀπὸ τοῦδε ἕνα ποσόν, ἐπιχορηγήσεως. Δὲν πρέπει ὅμως νὰ ἐκληφθῇ τοῦτο, ὡς ἔλλειψις μερίμνης ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, διότι βεβαίως ἡ Κυβέρνησις ἂν δὲν ἐδέχθη νὰ περιληφθῇ ἐν τῷ νόμῳ διάταξις τοιαύτης φύσεως, τοῦτο ἔπραξε, διότι ἤθελεν, νὰ ἔχῃ ἐλευθέρας τὰς χεῖρας, διὰ νὰ ἐκτιμήσῃ ἀναλόγως καὶ τὰς ἀνάγκας τοῦ Α. Ο. καὶ τὴν δυναμικότητα τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ μετὰ τὴν ἐκτίμησιν ταύτην νὰ ἀναγράφῃ ἑκάστοτε ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον θὰ ἀπαιτεῖται.

§95Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Πάντως ὑποχρέωσις ὑπάρχει.

§96Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὀφείλω νὰ δηλώσω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ ψηφισθῇ σήμερον τὸ νομοσχέδιον ἐν τῷ συνόλῳ, ἐὰν μεταβληθῇ οὐσιαστικῶς τὸ περιεχόμενόν του, ἄλλως τε ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ εἶναι ῥητὴ καὶ ἀπερίφραστος ἡ γνώμη τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι δὲν εἶναι εἰς θέσιν ἀπὸ τοῦδε νὰ ὁρίσῃ ποσὸν ἐπιχορηγήσεως. Εἰς τὸ δ’ ἐδάφιον τοῦ ἄρθρου 4 προσετέθη διάταξις καθ’ ἣν αἱ τυχὸν τοπικαὶ φορολογίαι, θὰ ἐπιβάλλωνται διὰ νόμων εἰδικῶν καὶ τοῦτο διὰ νὰ διαφυλάξωμεν καὶ ἀκέραια τὰ δικαιώματα τῶν τοπικῶν ὀργανισμῶν. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5 καὶ ἰδίως ἐπὶ τῆς συνθέσεως τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου ἐξεφράσθη ἡ γνώμη, ὅτι περιττεύουν οἱ τρεῖς ἀντιπρόσωποι τῶν ὑπουργείων, διότι αὐτοὶ θὰ ἀπετέλουν πρόσκομμα, διὰ τὸν ὀργανισμὸν καὶ ὅτι ἕνας ἀντιπρόσωπος θὰ ἦτο ἐπαρκής. Κάμνω τὴν δήλωσιν, ὅτι οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν ὑπουργείων ἐτέθησαν, διὰ νὰ διευκολύνουν τὸ ἔργον τοῦ Α. ὀργανισμοῦ, διότι ὡς ἐκ τῆς θέσεως αὐτῶν θὰ εὑρίσκωνται εἰς ἐπαρκῆ ἐπαφὴν μὲ τὰ τρία ὑπουργεῖα τῆς Συγκοινωνίας, Οἰκονομικῶν καὶ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Ἀλλὰ καὶ ὡς ἀντιπρόσωποι τῶν ὑπουργείων ἐμφορούμενοι ἀπὸ τὸν πόθον νὰ ἴδωσι συντελουμένην ὡς τάχιστα τὴν ἐπανόρθωσιν τῆς καταστροφῆς τῆς Κορινθίας, θὰ συμβάλλωσι καὶ αὐτοὶ εἰς τὴν ταχίστην διόρθωσιν τῶν ὑποθέσεων αἱ ὁποῖαι θὰ ὑπάγωνται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῶν διαφόρων ὑπουργείων.

§97Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργός τῆς Δικαιοσύνης). Εἶναι ἀναγεγραμμένον, ὅτι ὡς μέλος τοῦ ὀργανισμοῦ, θὰ εἶναι καὶ ὁ πρόεδρος τοῦ συνδέσμου ἰδιοκτησίας Κορίνθου. Δὲν εἶναι δυνατὸν κύριε συνάδελφε, νὰ παραλείψωμεν τὰ ἐπαγγελματικὰ σωματεῖα, τοὺς συλλόγους ἰατρῶν, δικηγόρων καὶ τὰς διαφόρους ὀργανώσεις, αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦσι ἰσχυρὰν δύναμιν ἐν Κορινθίᾳ καὶ νὰ θέσωμεν ἕνα ἐκπρόσωπον ὁ ὁποῖος εἰς οὐδεμίαν ὠφέλειαν φέρει τὰ πράγματα.

§98Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Τὸ μέλος τοῦτο θὰ ἔχῃ συμβουλευτικὴν γνώμην ἄνευ ψήφου.

§99Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργός Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐξηνέχθη ἐπίσης γνώμη, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ προεδρεύσῃ ὁ μητροπολίτης, διὰ λόγους τοὺς ὁποίους εἶπεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος Κορινθίας. Τὸ αἴσθημα τῆς Βουλῆς ὅμως ἦτο τόσον ἔκδηλον προχθές, ὥστε θεωρῶ περιττὸν νὰ εἴπω, ὅτι ἡ παρουσία τοῦ μητροπολίτου εἶναι ἀπαραίτητος. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 6 § 3 μετεβάλαμεν τὴν προθεσμίαν καὶ ἀντὶ ἑνὸς μηνός, ὁρίζομεν δεκαπέντε ἡμέρας. Οὕτως τὸ ἐδάφιον λέγει (ἀναγινώσκει). 3. Αἱ ἀποφάσεις τοῦ Α.Ο.Σ.Κ. ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ ἐξεδηλοῦτο διαφωνία ἑνὸς ἢ περισσοτέρων ἐκ τῶν μελῶν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῶν ἐκπροσωπούντων τὰ ὑπουργεῖα τῶν Οἰκονομικῶν, Συγκοινωνίας καὶ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὑποβάλλονται εἰς τὴν ἔγκρισιν τοῦ εἰδικῶς ἐπὶ τῆς ἀποφάσεως ἁρμοδίου ὑπουργείου, δυναμένου ἐντὸς 15 ἡμερῶν ἀπὸ τῆς ὑποβολῆς, νὰ ἐπικυρώσῃ ἢ νὰ ἀκυρώσῃ τὰς πράξεις αὐτοῦ, οὐχὶ ὅμως καὶ νὰ τὰς τροποποιήσῃ. Παρερχομένης τῆς ἄνω προθεσμίας ἄνευ ἀπαντήσεως αἱ ἀποφάσεις θεωροῦνται ἔγκυροι καὶ δύνανται νὰ ἐκτελεσθῶσι παρὰ τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ. Ἐπίσης εἰς τὸ ἄρθρον 12 προσετύπωσαν διατάξεις διὰ τὰς ὁποίας (ἀναγινώσκει).... 1. Καθ’ ὅλην τὴν τεσσαρακονταετῆ διάρκειαν τοῦ Α.Ο. Σ.Κ. συνιστᾶται ὑπὲρ αὐτοῦ νόμιμος δουλεία ἐκμεταλλεύσεως τῶν δικαιωμάτων τῶν κοινοτήτων τοῦ τέως δήμου Περαχωρητῶν τῶν ἀναφερομένων εἰς τὰς πηγὰς τῶν ἰαματικῶν ὑδάτων καὶ οἱωνδήποτε ἄλλων δικαιωμάτων συναφῶν πρὸς τὰς ἰαματικὰς πηγὰς ἀντὶ καταβολῆς εἰς τὴν ἀρχὴν ἑκάστου ἔτους, ποσοῦ ἴσου πρὸς τὸν μέσον ὅρον τῶν ἐτησίων ἐσόδων τῆς κοινότητος κατὰ τὴν τελευταίαν τριετίαν πρὸ τῶν σεισμῶν ηὐξημένου κατὰ 15%. Οἱ ἐκ τῆς ὡς ἄνω ἐκμεταλλεύσεως τῶν πηγῶν πόροι θὰ διατίθενται προνομιακῶς διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς λειτουργίας τοῦ Λουτρακίου καὶ τὸν ἐν γένει ἐξωραϊσμὸν αὐτοῦ. 2. Πρὸς περιφρούρησιν τῆς γνησιότητος τῶν ἰαματικῶν ὑδάτων ἀπαγορεύεται ἡ μετατόπισις τῶν ὑφισταμένων ἤδη πηγῶν αὐτῶν, μὴ ἀποκλειομένης τῆς διοχετεύσεως τοῦ ἐξ αὐτῶν πηγάζοντος ὕδατος ἐντὸς τοῦ ἑκάστοτε σχεδίου τῆς πόλεως. 3. Συνιστᾶται ἐπίσης ἰσόχρονος δουλεία ἐκμεταλλεύσεως ὑπὲρ τοῦ Α.Ο.Σ.Κ. ἐπὶ τῶν δικαιωμάτων τοῦ Δημοσίου τῶν ἀναφερομένων εἰς τὰς ἀνηκούσας αὐτῷ ἰαματικὰς πηγάς. 4. Συνιστᾶται ἐπίσης νόμιμος δουλεία ἐκμεταλλεύσεως ὑπὲρ τοῦ Α.Ο.Σ.Κ. διὰ τεσσαράκοντα ἔτη ἐπὶ τῶν κτημάτων τοῦ Δημοσίου τῶν ὑπαγομένων εἰς τὴν Ἀεροπορικὴν Ἄμυναν καὶ περιλαμβανομένων ἐντὸς ἀκτῖνος δέκα χιλιομέτρων ἀπὸ τῶν ἰαματικῶν πηγῶν Λουτρακίου. Εἰς τὸ ἄρθρον 14 ἐγένετο ἡ ἑξῆς τροπολογία. Τὸ ἄρθρον δηλαδὴ ἔχει ὡς ἑξῆς: (ἀναγινώσκει). 1. Αἱ πρὸς ἐκπλήρωσιν τοῦ σκοποῦ Α Ο. ἀναγκαῖαι κρινόμεναι ἀπαλλοτριώσεις, θεωρούμεναι ὡς Δημοσίου ὠφελείας, διατάσσονται ὑπὸ τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ προτάσει τοῦ Συμβουλίου, ἐφαρμοζομένων τῶν κειμένων νόμων καὶ τηρουμένου τοῦ ἄρθρου, 19 τοῦ Συντάγματος. Δηλαδὴ προσεθέσαμεν τὸ περὶ «Δημοσίου ὠφελείας» καὶ προσεθέσαμεν ἀκόμη δεύτερον ἐδάφιον (ἀναγινώσκει). 2. Αἱ ἀποζημιώσεις τῶν ἀπαλλοτριουμένων ἀκινήτων καταβάλλονται ὑπὸ τοῦ Α.Ο.Σ.Κ. ἐπ’ ὀνόματι δ’ αὐτοῦ παρισταμένου ὡς διαδίκου, ἐνεργεῖται ἡ νόμιμος διαδικασία. Εἰς τὸ ἄρθρον 15 προσετέθη ἓν ἐδάφιον (ἀναγινώσκει): 1. Τὰ ὑπὸ τοῦ Α. Ο. χορηγηθησόμενα πρὸς ἐπισκευὴν ἢ ἀνοικοδόμησιν δάνεια, δύνανται ν’ ἀπαλλαγῶσι πάσης πληρωμῆς τόκου, τῆς ὑπηρεσίας των ταύτης βαρυνούσης τὴν περιουσίαν τοῦ ἐκ τῶν σεισμῶν ζημίας καὶ τῶν βαρυνόντων ἤδη τὰ ἀκίνητα προηγουμένων βαρῶν. 2. Αἱ ὑφιστάμεναι ἤδη ὑποθῆκαι ἢ ἄλλα βάρη ἐπὶ τῶν σεισμοπλήκτων ἀκινήτων ἅτινα κατέστησαν ἄχρηστα πρὸς οἱανδήποτε ἐκμετάλλευσιν, περιορίζονται ἐπὶ τῆς ἀξίας γηπέδου, καθοριζομένης πρὸ πάσης ἀνοικοδομήσεως ἢ ἐπισκευῆς κατὰ τὰ διὰ Π. Δ. ὁρισθησόμενα. Διὰ τοῦ ἄρθρου 16 δίδομεν δάνεια καὶ εἰς τοὺς ἰδιώτας. Διὰ νὰ μὴ ὑπερφαλαγγίζωνται δὲ οἱ μικροὶ ἀπὸ τοὺς μεγάλους προσετέθη καὶ δεύτερον ἐδάφιον. Ἰδοὺ πῶς ἔχει τὸ ἄρθρον (ἀναγινώσκει): 1. Ἐπιτρέπεται εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ παράσχῃ διὰ τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν τὴν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου πρὸς ἀσφάλειαν τῆς ὑπηρεσίας ἐνυποθήκων δανείων χορηγηθησομένων ὑπὸ τῆς Ἐθνικῆς Κτηματικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος μέχρι τοῦ ποσοῦ δραχ. 20.000.000 εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας ξενοδοχείων ἢ ἰδιώτας τῆς λουτροπόλεως Λουτρακίου πρὸς ταχεῖαν ἀποπεράτωσιν τῶν ἐνεργηθεισῶν ἢ ἐνεργηθησομένων ἐπισκευῶν τῶν ξενοδοχείων, λόγῳ τῆς ἀνάγκης ἀμέσου ἐνάρξεως τῆς λειτουργίας των, καὶ ἐπὶ ποσοστῷ 45% τῆς ἀξίας τοῦ ἀκινήτου. 2. Ἡ κατανομὴ τῶν ἀνωτέρω δανείων γενήσεται ἐπὶ τῇ βάσει αἰτήσεων τῶν ἐχόντων ἀνάγκην τοιούτων ὑποβαλλομένων ἐντὸς δύο μηνῶν ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου καὶ κατ’ ἀναλογίαν τοῦ ἀνωτέρου ποσοῦ τῶν 20 ἑκατομμυρίων.

§100Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἐννοεῖτε, ὅτι τὸ ποσὸν αὐτό, θὰ κατανεμηθῇ εἰς ὅλους τοὺς ξενοδόχους, εἴτε μεγάλα, εἴτε μικρά, εἴτε τοὺς ἔχοντας δωμάτια πρὸς ἐνοικίασιν;

§101Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Μάλιστα.

§102Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Κύριε συνάδελφε, σᾶς παρακαλῶ νὰ ἀναγραφῇ εἰς τὰ πρακτικά.

§103Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Τὸ ἄρθρον 17 ἀποτελεῖ ἔγκρισιν τῶν μέχρι τοῦδε δαπανῶν. Ἐλέχθη, ὅτι μέχρι τοῦδε ἐγένοντο σπατάλαι. Ἐὰν οἱ κύριοι συνάδελφοι γνωρίζουν τι, περὶ σπατάλης ἢ καταχρήσεων δὲν ἔχουν παρὰ νὰ κάμουν τὰς σχετικὰς καταγγελίας. Αὐταὶ εἶναι αἱ τροπολογίαι καὶ νομίζω, ὅτι δὲν ἀποτελοῦν ἁπλῆν ὑπόσχεσιν τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ ἀποδεικνύουν τὸ μέτρον τοῦ ἐνδιαφέροντος αὐτῆς, διὰ τὴν ταχεῖαν ἀποκατάστασιν μιᾶς ἐπαρχίας, ἡ ὁποία ἄλλοτε ἤκμαζεν.

§104Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, θὰ ἐπεθύμουν, νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν σας καὶ παρακαλῶ νὰ μοῦ δηλωθῇ, ἂν πρόκειται περὶ ἀβλεψίας. Εἰς τὸ ἄρθρον 5 ἐδάφιον 3 ἀναγράφεται διάταξις περὶ ἐνισχύσεως τοῦ Δ. Συμβουλίου καὶ ἐξ ἑνὸς μέλους τοῦ συμβουλίου τοῦ συνδέσμου ἰδιοκτησίας Κορίνθου. Νομίζω, ὅτι πρόκειται περὶ ἀβλεψίας, διότι δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ παρίδῃ ἡ Βουλή, ὅτι προχθὲς ἐνεφυλλοχώρησαν σκηναὶ εἰς Κόρινθον, διὰ τὰς ὁποίας ἐθεωρήθη ὑπαίτιον τὸ σωματεῖον τοῦτο. Νομίζω λοιπόν, ὅτι πρέπει ν’ ἀπαλειφθῇ αὐτὴ ἡ διάταξις.

§105Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἄς ἀποφασίσῃ ἐπ’ αὐτοῦ ἡ Βουλή.

§106Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ν’ ἀποφασίσητε σεῖς, ὄχι ἡ Βουλή, ἀφοῦ σεῖς διαχειρίζεσθε τὴν ὑπόθεσιν. Ἡ διάταξις αὐτή, δὲν ἐξυπηρετεῖ τὸν σκοπὸν τοῦ νομοσχεδίου καὶ παρακαλῶ, νὰ διαγραφῇ.

§107Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἄν ἡ Βουλὴ δὲν τὴν θέλῃ, δὲν ἔχω ἀντίρρησιν.

§108Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Εἰς ἄλλας τροπολογίας ἐρωτήσατε τὴν Βουλήν; Πρέπει νὰ διαγραφῇ, διότι.....

§109Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Πάντως, πρέπει νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή.

§110Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Αὐτὸ ἔγινε, διότι σεῖς τὸ ἐζητήσατε. Ἐγὼ δὲν ἠμπορῶ, νά ἐπιμείνω ἐπὶ τοῦ θέματος. Ἄς ἀποφασίσῃ ἡ Βουλή.

§111Π. ΚΑΡΑΣΕΒΔΑΣ. Προχθὲς ὑπέβαλα μίαν τροπολογίαν, κατὰ τὴν ὁποίαν τὰ εἰσοδήματα τὰ ἐκ τῶν λουτρῶν, νὰ διατεθῶσι μόνον, διὰ τὸ Λουτράκι· ἐπίσης τὰ ἐκ τοῦ καζίνου, διότι τὸ καζῖνον εἶναι ἔργον τῆς λουτροπόλεως. Τὰ εἰσοδήματα πρέπει νὰ διατεθοῦν δι’ αὐτήν. Ἡ τροπολογία μου ἐχάθη, ὁλόκληρος δέ ἡ Βουλή ἦτο ὑπὲρ αὐτῆς.

§112Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, θὰ μοῦ ἐπιτρέψηται καὶ σεῖς καὶ ἡ Βουλὴ ὁλόκληρος, νὰ ἐπαναλάβω μίαν σύστασίν μου καὶ νὰ σᾶς ἀπασχολήσω μὲ μίαν πρότασίν μου τὴν ὁποίαν ἐξέθεσα κατὰ τὴν παρελθοῦσαν συζήτησιν. Ἐν τούτοις δὲν ἠκούσθη τι σχετικὸν πρὸς αὐτὴν καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος πάλιν, νὰ ἐπαναλάβω ἐκ τοῦ ὅτι ἀφέθη ἐλεύθερον τὸ ποσὸν κατὰ τὸ ὁποῖον θὰ ἀνελάμβανεν ὑποχρέωσιν ἡ Κυβέρνησις, νὰ συντρέξῃ τὸν αὐτόνομον ὀργανισμόν, μήπως ἐκ τῆς παραλείψεως τῆς ἄλλης, καταντήσῃ νὰ μὴ εἶναι ἡ ὀφειλομένη. Εἶπον καὶ προχθὲς, ἐπαναλαμβάνω καὶ σήμερον, ὅτι ἐπῆλθε μία ἀτυχία εἰς τὴν δυστυχῆ Κόρινθον, διὰ τὴν ὁποίαν καὶ αὐτοὶ προσέρχονται νὰ ζητήσουν τὴν ἀρωγὴν τοῦ Κράτους ἐν τῇ πλήρη πεποιθήσει, ὅτι ἡ παρεχομένη ἀρωγή, ταχέως θὰ τὴν ἐπαναφέρῃ εἰς τὴν κατάστασιν ἐκείνην, ὥστε, διὰ τῶν πόρων της, νὰ δυνηθῇ, νὰ ἀποπληρώσῃ, διὰ τῶν μεγαλυτέρων εἰσφορῶν, τὰς ὁποίας θὰ κάμῃ εἰς τὸ δημόσιον ταμεῖον καὶ θὰ κατορθώσῃ νὰ ἀποδώσῃ πᾶν ὅ,τι εἰς αὐτὴν ἐδόθη. Τὸ ζήτημα τὸ ὁποῖον τίθεται, ὡς πρὸς τὴν παραχώρησιν ὡρισμένου ποσοῦ ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ κατ’ ἔτος, συνδυάζεται μὲ τὴν ἄλλην διάταξιν περὶ τῆς ὁποίας οὐδὲν ἤκουσα σχετικῶς, ὡς πρὸς τὴν προβλεφθεῖσαν πρότασίν μου, μὲ τὸ ζήτημα, κατὰ πόσον θὰ ἀπαλλαγοῦν οἱ λαμβάνοντες ἀνάγκη δανείων πρὸς ἀνοικοδόμησιν ἢ ἐνοικίασιν ἐκ τοῦ φόρου τοῦ δανείου, τὸ ὁποῖον θὰ παρέχεται εἰς αὐτοὺς παρὰ τοῦ αὐτονόμου ὀργανισμοῦ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ζητοῦν οἱ παθόντες εἶναι, νὰ ἴδουν μίαν σχετικὴν ἀνακούφισιν ὅσον ἀφορᾷ τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον θὰ ἀφίεται εἰς αὐτοὺς κατ’ ἔτος, ὡς καὶ τὸν τόκον τοῦ δανείου.

§113Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὑπάρχει μία διάταξις, λέγουσα τὸ ἑξῆς: (ἀναγινώσκει). «Τὰ ὑπὸ τοῦ.......... ἐπὶ χρονικὸν διάστημα 5 ἐτῶν...κ.λ.π.». Εἴχατε ζητήσει μίαν δεκαετίαν, ἐγὼ τὴν ἔκοψα στὴ μέση καὶ τὴν ἔκαμα 5ετίαν.

§114Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἡ διάταξις αὐτή, υἱοθετηθεῖσα παρὰ τῆς Κυβερνήσεως, ἔχει τοῦτο τὸ πλημμελές. Ὁρίζει, διὰ τὸ χρονικὸν τοῦτο διάστημα καὶ ταὐτοχρόνως, εἶναι ὑπὸ συνθήκας τοιαύτας ὑπὸ τὰς ὁποίας προβαίνει, ὥστε νὰ μὴ εἶναι εὔκολον νὰ ἐξακριβωθῇ, τί πρέπει νὰ πάρουν, διότι λέγει, ὅτι ἀναλόγως τῶν ζημιῶν καὶ τῶν βαρῶν τὰ ὁποῖα ἔχει. Τίνων βαρῶν; Τῶν ἐνυποθήκων βεβαίως ὄχι. Εἶναι εὔκολον νὰ ἐξακριβωθῇ; Εἶναι ἐπαρκὴς μία πενταετὴς ἀπαλλαγὴ τόκου, ὄχι διὰ τὴν ἰδιωτικὴν ἁπλῶς ζημίαν τὴν ὁποίαν ὑπέστησαν, ἀλλὰ διὰ τὸ σύνολον τῶν ζημιῶν τὰς ὁποίας σᾶς εἶπον προχθὲς καὶ δὲν θέλω νὰ ἐπαναλάβω καὶ σήμερον. Θὰ συστήσω καὶ θὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν, νὰ μὴ ἐφαίνετο τόσον φειδωλὴ καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, δηλαδὴ ἐγὼ θέλω νὰ ἀπαλλάξητε καὶ ἐπὶ ἓν χρονικὸν διάστημα ἄνευ ὅρου, θέλετε μίαν 8ετίαν, θέσατε μίαν 8ετίαν.

§115Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Δὲν μπορεῖτε ν’ ἀρνηθῆτε, ὅτι μεταξὺ τῶν καταστραφέντων ὑπάρχουσιν καὶ πολλοὶ εὔποροι. Αὐτοὺς δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ τοὺς ἀπαλλάξωμεν τῆς πληρωμῆς τοῦ τόκου καὶ τοῦτο τὸ λέγω, διὰ νὰ μπορέσωμεν νὰ φανῶμεν ἐπιεικέστεροι εἰς τοὺς ἀσθενεστέρους.

§116Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Θὰ εἶναι δύσκολον, νὰ ἐξευρεθοῦν ὡρισμένα σημεῖα. Ἐγὼ εἶπα διὰ μίαν ὡρισμένην περίοδον, ὅλοι εἶχον ἀνάγκην καὶ κατόπιν, ἂς κανονισθῇ, δι’ ἓν ἄλλο ὑπόλοιπον χρονικὸν διάστημα.

§117Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἡ Κυβέρνησις δυστυχῶς δὲν ἔχει ἀκόμη καμμίαν σαφῆ ἔννοιαν τῶν ζημιῶν αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἐπέλθει καὶ τῶν δαπανῶν αἱ ὁποῖαι θὰ χρειασθοῦν. Προχθὲς σεῖς ἀναβιβάσατε τὴν ἀναγκαιοῦσαν δαπάνην εἰς 800 ἑκατομμύρια δραχμῶν, ὁ κ. Ἀραβαντινὸς εἰς 500 ἑκατομμύρια καὶ εἶναι δυνατόν, νὰ μὴ χρειασθοῦν, οὔτε 300 ἑκατομμύρια, διότι ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία δὲν μὲ κατέστησεν ἐνήμερον ἐπὶ τῶν ζημιῶν καὶ τῶν καταστροφῶν αἵτινες ὑπάρχουσιν. Ἀλλ’ ἀφήσατε νὰ λητουργήσῃ ὁ ὀργανισμὸς καὶ ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι μητρυιά. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ἔχει δαπανήσει ἤδη 150 ἑκατομμύρια. Σᾶς ἔδωσε χρήματα καὶ μίαν ἀκτῖνα 150 μέτρων ἀπὸ τοῦ Λουτρακίου, διὰ τὴν ἵδρυσιν λέσχης, δέχεται νὰ σᾶς δίδῃ ἀτελείας, ὑπόσχεται δάνειον ἐγγυήσει τοῦ Κράτους. Λοιπὸν ἀφήσατε ν’ ἀναπνεύσῃ τὸ Κράτος καὶ ἡ Κυβέρνησις. Ἐὰν ὑπάρξῃ ἀνάγκη, νὰ φανῇ μᾶλλον γενναιόδωρος καὶ ἐὰν ἴδωμεν, ὅτι ὑπάρχουν ἄνθρωποι μὴ δυνάμενοι νὰ πληρώσουν τοὺς τόκους, τότε θὰ κάμωμεν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ κάμωμεν. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ ἐπαρχία Κορινθίας εἶναι μία ἐκ τῶν πλουσιωτέρων ἐπαρχιῶν τῆς Πελοποννήσου. Βεβαίως, ἔχασαν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ τὰ σπίτια των, ἀλλὰ δὲν ἔχασαν βεβαίως, οὔτε τὰ ἀμπέλια των, οὔτε τὰ χρήματά των. Δὲν θέλω νὰ εἴπω, ὅτι δὲν ἔπαθον ζημίας. Σεῖς βεβαίως κάμνετε τὸ καθῆκον σας.

§118Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κάμνω τὸ καθῆκον μου, ἐν συνδυασμῷ μὲ τὰ γενικώτερα συμφέροντα.

§119Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἐγὼ ὑποστηρίζω τὴν γνώμην τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, δηλαδὴ νὰ χωρίσωμεν κατὰ κατηγορίας τοὺς παθόντας, εἰς τοὺς ὁπωσδήποτε εὐπόρους καὶ εἰς τοὺς πένητας τοὺς ἀστέγους. Λοιπόν, θὰ ἤθελα νὰ συστήσω καὶ νὰ παρακαλέσω μὲ ὅλην τὴν δύναμιν τῆς ψυχῆς μου, νὰ γίνῃ 8 ἔτη διὰ τοὺς ἀπόρους καὶ νὰ μείνῃ 5 ἔτη, διὰ τοὺς ὁπωσδήποτε εὐπόρους.

§120Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Μέχρι 3 ἐτῶν διὰ τοὺς εὐπόρους καὶ 8 διὰ τοὺς ἀπόρους. Δὲν πρέπει νὰ ἐπιβαρύνωμεν πολὺ τὸν ὀργανισμόν. Ἐὰν ὁ ὀργανισμὸς ἔχῃ ἀρκετὰ χρήματα, δύναται νὰ μὴ ἐπιζητήσῃ τὴν εἴσπραξίν των ἀμέσως, δὲν ἔχει ἀνάγκη νὰ πιέσῃ τοὺς ἀνθρώπους νὰ τοῦ τὰ δώσουν. Νὰ βάλωμεν λοιπὸν μίαν διάταξιν 3 χρόνια, διὰ τοὺς ὁπωσδήποτε εὐπόρους καὶ 8 χρόνια διὰ τοὺς ἀπορωτέρους. Ὡς πρὸς τὸ ἄλλο, πρέπει νὰ ἀφήσωμεν ἐλεύθερον τὸν ὀργανισμόν, ἀναλόγως τῶν περιστάσεων νὰ δρᾷ.

§121Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι γίνεται παρανόησις τοῦ ζητήματος. Ὅπως ἔχῃ τεθῇ ἡ διάταξις τοῦ σχετικοῦ ἄρθρου προβλέπει περὶ αὐτοῦ, διότι τὸ σχετικὸν ἄρθρον ἔχει διατυπωθῆ, ὡς ἑξῆς. Παρέχετε αὕτη ἡ ἀπαλλαγὴ τοῦ τόπου μέχρι 5 ἔτη ἀναλόγως τῶν βαρῶν καὶ τῶν ζημιῶν.

§122Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἰδοὺ τὶ λέγει ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 15ου παράγραφος πρώτη (ἀναγινώσκει).

§123Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐπὶ ὅλων τῶν χρεῶν.

§124Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἐννοῶ τί λέγετε. Εἰς τὴν διάταξιν αὐτὴν περιλαμβάνεται ἡ διάταξις μεταξὺ εὐπόρων καὶ ἀπόρων, θὰ σᾶς παρακαλέσω μόνο νὰ τεθῇ, ὅτι ὁ ὀργανισμὸς δύναται νὰ ἀπαλλάξῃ τοὺς εὐπόρους μέχρι 3 ἐτῶν καὶ τοὺς ἀπόρους μέχρι 8 ἐτῶν.

§125Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ὄχι κ. Πρόεδρε, θὰ ἐπιμένω εἰς τὴν ἄποψιν τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζω καὶ προτείνω τὸ ἑξῆς: Μέχρι τριῶν ἐτῶν, νὰ γίνῃ καθολικὴ ἡ ἀπαλλαγὴ τοῦ τόκου ἀντὶ τῆς τοιαύτης διακρίσεως, διότι ὄχι μόνον μοῦ ἐγένοντο παρατηρήσεις, ἀλλὰ καὶ ἐκ τῆς ἰδίας μου πεῖρας καὶ ἀντιλήψεως περὶ τῆς κινήσεως τῆς οἰκονομικῆς τοῦ τόπου μου, παρετήρησα, ὅτι ὑπάρχουν πολῖται οἱ ὁποῖοι ἔχουν χρέη, οὐχὶ δι’ ἐνυποθήκων βαρῶν, ἀλλὰ ἔχουν χρέη καὶ διὰ συναλλαγματικῶν. Αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, διότι δὲν ἔχουν ἐνυπόθηκα βάρη, θὰ τοὺς εἴπωμεν, ὅτι δι’ αὐτὸ δὲν τοὺς δίνομεν δάνεια;

§126Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Μὴ ἐπιβαρύνετε τὸν ὀργανισμόν.

§127Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Νομίζω, ὅτι πρέπει ν’ ἀφήσωμεν νὰ κάμωμεν τὰ 5 ἔτη, 8 ἔτη καὶ ν’ ἀφήσωμεν τὸν ὀργανισμὸν ὅπως ἔχῃ.

§128Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργὸς). Ἐὰν ὁ ὀργανισμὸς ἔχῃ χρήματα, διατὶ νὰ μὴ εὐκολύνῃ αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους;

§129Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ὁ ὀργανισμὸς θ’ ἀναγκασθῇ, ὅταν ἔχῃ περιορισμούς, νὰ συμμορφωθῇ πρὸς τὸν περιορισμὸν αὐτόν. Ἀλλὰ σᾶς λέγω, νὰ ἀπαλλάξετε γενικῶς ὅλα ἐπὶ μίαν δεκαετίαν, ἀλλὰ νὰ μὴ εἴπητε μόνον τῶν βαρῶν ἐπὶ τῶν ἀκινήτων, ἀλλὰ ἐπὶ τῶν γενικῶν χρεῶν. Ὁ ὀργανισμὸς νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ εὕρῃ, ποῖος ἔχει καὶ ἄλλα χρέη.

§130Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἀμφιβάλλετε, ὅτι δὲν θὰ ἐπηρεασθῇ ὁ ὀργανισμὸς ὅταν ξεύρῃ, ὅτι αὐτοὶ εἶναι κατάχρεοι ἀπὸ ἄλλα χρέη;

§131Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ δήλωσις εἰς τὴν Βουλήν, ὡς ἑρμηνευτικὴ καὶ ἐγὼ ἀρκοῦμαι εἰς τὴν δήλωσιν αὐτήν. Ἄς τεθῇ καὶ ὡς ὁδηγία, διὰ τὸν αὐτόνομον ὀργανισμόν. Ὁ ὀργανισμὸς δύναται κατὰ τὰς περιπτώσεις, νὰ λαμβάνῃ ὑπ’ ὄψιν ἐὰν ὑπάρχουν καὶ ἄλλα χρέη.

§132Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Κυττάξετε, τὸ κείμενον λέγει: «ἀναλόγως ἐκ τῶν σεισμῶν ζημίαι». Λοιπὸν ἂν αὐτὸς ἦτο χρεωμένος πρότερον καὶ ἡ κατάστασίς του ἡ οἰκονομικὴ ἐκ τῶν σεισμῶν ἔγινε χειροτέρα, δὲν ἠμπορεῖ παρὰ νὰ τὸ λάβῃ καὶ αὐτὸ ὑπ’ ὄψει του ὁ ὀργανισμός.

§133Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἀρκοῦμαι νά γίνῃ αὐτὴ ἡ ἐπίσημος δήλωσις, ὡς ἑρμηνεία. Ἀντιλαμβάνομαι τί θέλετε νὰ εἴπητε κ. Πρόεδρε.

§134Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἐὰν πρόκειται περὶ ἑνὸς ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος εἶναι βεβαρυμένος μὲ πολλὰ χρέη καὶ κατεστράφη ἐκ τῶν σεισμῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ τὸν λάβῃ ὑπ’ ὄψει του τὸν ἄνθρωπον αὐτὸν ὁ ὀργανισμός.

§135Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Μάλιστα, παρακαλῶ νὰ τεθῇ, ὡς ἐπίσημος δήλωσις εἰς τὰ πρακτικὰ ἥτις καὶ ἐγένετο δεκτὴ παρὰ τῆς Βουλῆς καὶ ἀρκοῦμαι εἰς αὐτό.

§136Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Μάλιστα.

§137Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἔχω νὰ κάμω μίαν ἐρώτησιν σχετικὴν πρὸς τὸ ζήτημα τῶν ἀπαλλοτριώσεων, δηλαδὴ πῶς διετυπώθη τὸ ζήτημα.

§138Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Τὸ ἄρθρον 14 λέγει (ἀναγινώσκει): «Πρὸς ἐκπλήρωσιν τοῦ ὀργανισμοῦ.....κλπ.»

§139Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ὡμίλησα προχθὲς καὶ περὶ μιᾶς ἄλλης ἀπαλλοτριώσεως ἐκτὸς αὐτοῦ.

§140Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Σᾶς εἶπον, ὅτι ἔχει μίαν διάταξιν.

§141Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἔχει ἄλλας διατάξεις ἐκτὸς αὐτῆς;

§142Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὄχι.

§143Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἔχω μίαν δικαίαν ἀναφορὰν ἐκ μέρους τῆς κοινότητος Λουτρακίου εἰδικῶς, ἡ ὁποία λέγει, ὅτι τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον παρέχεται, ὡς ἀποζημίωσις ἐκ μέρους τοῦ αὐτονόμου ὀργανισμοῦ, δὲν εἶναι ἐπαρκὲς διὰ τὰς ἀνάγκας των, οὔτε ἀποτελεῖ μίαν ἱκανοποιητικὴν ἀποζημίωσιν. Στηρίζεται ἡ πρότασίς των εἰς τὸ ἑξῆς: Κατὰ τὸ νομοσχέδιον ἡ ἀποζημίωσις ἡ ὁποία θὰ δοθῇ εἰς τὰς κοινότητας τὰς δεομένας ἀποζημιώσεως, ὁρίζεται ἐπὶ τῇ βάσει τῆς τελευταίας τριετίας. Κατὰ τὰ τρία τελευταῖα ἔτη παρατηρεῖται, ὅτι τὸ μίσθωμα εἶναι 500,000 διὰ τὸ πρῶτον ἔτος 500,000 διὰ τὸ δεύτερον καὶ 940,000 διὰ τὸ τρίτον.

§144Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Εἶμαι σύμφωνος νὰ θέσωμεν, «μὴ λαμβανομένων ὑπ’ ὄψει τῶν τελευταίων ἐτῶν».

§145Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Σᾶς λέγω τὸ ἑξῆς, ὅτι ἡ αὔξησις ἡ ὁποία ἐπῆλθε ἀπὸ τὴν προηγουμένην ἐνοικίασιν, διπλασιάζει τὸ ἐνοίκιον. Θεωρῶ δέ, ὅτι θὰ τοὺς ἔλθῃ ἓν ποσὸν 600– 650 χιλιάδων. Σημειωτέον, ὅτι αὐξανομένη κατὰ 90%, φθάνει τὰς 690–700 χιλιάδας. Αὗται εἶναι αἱ 700.000 τὰς ὁποίας λαμβάνουν. Θεωρῶ, ὅτι τὸ ποσὸν τοῦτο δὲν ἱκανοποιεῖ τὰς κοινότητας τὰς ἐνδιαφερομένας, ὡς ἀντάλλαγμα διδόμενον ἐκ μέρους τοῦ αὐτονόμου ὀργανισμοῦ, διότι καὶ κατ’ ἔτος αὐξάνουν οἱ πρόσοδοι αὐτοῦ. Θὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν σας, νὰ αὐξήσωμεν κατά τι τὸ ἀντάλλαγμα τὸ διδόμενον. Τὸ ποσὸν τῶν 690 χιλιάδων δὲν εἶναι ἐπαρκές, ἂν μάλιστα αἱ κοινότητες καταβάλουν ὅλα τ’ ἀπαιτούμενα ἔξοδα διὰ τὴν συντήρησίν των. Ἡ κοινότης τοῦ Λουτρακίου ἔχει ἓν χρέος 3–4 ἑκατομμυρίων.

§146Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Νομίζω, ὅτι ἡ περίοδος τοῦ πρώτου ἐδαφίου τοῦ ἄρθρου 12 ἡ ὁποία λέγει «ἡ ἐκ τῆς ὡς ἄνω ἐκμεταλλεύσεως.... κ.λ.π.». δίδει πλήρει ἱκανοποίησιν ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, διότι ἡ κοινότης δὲν θὰ ἔχῃ παρὰ τὰ τυπικὰ μόνον ἔξοδα, ἐνῷ ὁ ἐξωραϊσμὸς καὶ ὅλα τὰ ἄλλα ἔργα θὰ γίνωνται ἀπὸ τὸν ὀργανισμόν. Ἑπομένως νομίζω, ὅτι ὅταν τοὺς δίδωμεν τὸν μέσον ὅρον τῶν τριῶν ἐτῶν καὶ τοὺς αὐξάνωμεν κατὰ 10%, τοῦτο εἶναι πλήρης ἱκανοποίησις. Μὴ λησμονῆται, ὅτι ὁ ὀργανισμὸς δὲν εἶναι τοῦ Κράτους καὶ ὅσον ὀλιγώτερον λαμβάνει, τόσον καλλίτερα θὰ πάῃ ἐμπρός.

§147Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Τὸ γνωρίζω καὶ διὰ τοῦτο ἐπεκαλέσθην περισσότερον τὴν προσοχήν σας καὶ δὲν δύναμαι χωρὶς νὰ τὸ θέσω ὑπ’ ὄψει σας τὸ παράπονον τοῦτο, διὰ τὸν λόγον, ὅτι ἔχει 3–4 ἑκατομμύρια χρέος τὸ Λουτράκι. Σημειωτέον δέ, ὅτι τὸ ἀντίτιμον θὰ τὸ πάρῃ τὸ Λουτράκι μόνον. Παίρνουν ἓν ποσὸν 30–40% αἱ ἄλλαι κοινότητες.

§148Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Θέλετε νὰ αὐξήσωμεν τὸ 10%;

§149Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Νὰ τὸ αὐξήσωμεν καὶ νὰ τὸ κάμωμεν 20%.

§150Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Νὰ τὸ αὐξήσωμεν.

§151Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Νὰ τὸ κάμωμεν 15%. Τὸ Γενικὸν Λογιστήριον εἰς τὴν ἔκθεσίν του, μᾶς ἐλέγχει διότι δίδομεν 10%. Λοιπόν, ἀφοῦ θέλετε τὸν μέσον ὅρον τῶν τριῶν ἐτῶν τὸ δὲ Λουτράκι, θὰ ὠφεληθῇ ἀπὸ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς.... εἶναι δίκαιον νὰ κάμωμεν 15%.

§152Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐγὼ ὑπέβαλον ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς καὶ τῆς Κυβερνήσεως τὸ παράπονον αὐτό, διότι ἀπὸ διετίας ὑπάρχει μία κολοσσιαία μεταβολὴ 500 χιλ. τὸ πρῶτον, 500 τὸ δεύτερον καὶ 900 τὸ τρίτον. Νομίζω, ὅτι ἡ διαφορὰ τῆς ἀποδόσεως τῶν ἐτῶν, δικαιολογεῖ τὴν αἴτησίν των.

§153Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Τὸ 15% εἶναι εἰς βάρος τῆς πόλεως καὶ τῶν ἄλλων χωρίων.

§154Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐπειδὴ ἀκριβῶς οἱ συμπολῖται μας θέλουν νὰ ζοῦν ἐν ὁμονοίᾳ, ἡ ἀλληλεγγύη ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ μεταξὺ τῶν πολιτῶν ἂς ἐπικρατήσῃ ἡ αὐτὴ ἀλληλεγγύη καὶ μεταξὺ τῶν ἀντιπροσώπων.

§155Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Ἡ ἀλληλεγγύη ὑπάρχει καὶ εἶναι ἐπιβεβλημένον νὰ ὑπάρχῃ.

§156Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἀφοῦ ἡ Κυβέρνησις ἐπιμένει νὰ μὴ θεωρήσῃ, ὅτι πρέπει νὰ θέσῃ εἰς τὸ νομοσχέδιον ἓν ὡρισμένον ποσόν, ἀρκοῦμαι εἰς τὴν διαβεβαίωσιν, ὅτι μένει ὡς ἐγγύησις τὸ δάνειον καὶ ἂν δὲν ἐπαρκέσουν αἱ πρόσοδοι τοῦ αὐτονόμου ὀργανισμοῦ, θὰ πληρώνεται ἡ διαφορὰ ἀπὸ τὸ Κράτος. Ἐξ ὅλης αὐτῆς τῆς συζητήσεως, εἶναι ἀναμφισβήτητον ἡ καλὴ πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα διὰ τὸ ὁποῖον ὡμίλησαν οἱ κ. συνάδελφοι, νὰ ὑπάρχῃ εἷς ἀντιπρόσωπος τῶν ἐπαγγελματιῶν, ὁ ὁποῖος θὰ παρακολουθῇ τὰ ζητήματα τῆς ἀνοικοδομήσεως, νομίζω, ὅτι εἶναι τόσον κατάδηλος ἡ ἀνάγκη, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχῃ ἀνάγκη ὑποστηρίξεως. Ἐπειδὴ δὲ ὑπηνίχθη ὁ κ. συνάδελφος, τὰ γενόμενα κατὰ τὰς τελευταίας σκηνάς, ταῦτα εἶναι ὑπὲρ τῶν ἰδιοκτητῶν, διότι οἱ ἰδιοκτῆται δὲν κάμνουν τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ καταβάλουν πᾶσαν δυνατὴν προσπάθειαν νὰ μὴ γίνωνται ἄσκοποι σπατάλαι.

§157Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Προχθὲς ὁ κ. συνάδελφος ἠξίωσε ν’ ἀπαλειφθῇ καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς ἔστερξε ν’ ἀπαλειφθῇ τὸ μέλος τῆς ἑταιρίας ΣΠΑΠ. Ἄν προφυλάξωμεν τὴν σύστασιν τοῦ αὐτονόμου ὀργανισμοῦ ἀπὸ τὴν ὑπόνοιαν τῆς προσωπικῆς τυχὸν ἐπεμβάσεως ἑνὸς πολιτευομένου πολλῷ μᾶλλον, πρέπει νὰ προφυλάξωμεν τὴν σύνθεσιν τοῦ ὀργανισμοῦ ὄχι μόνον ἀπὸ τὰς ἐπιθέσεις, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν κατακραυγὴν τῆς πόλεως ἡ ὁποία ἐξηγέρθη προχθὲς ἀκόμη, μὲ βάσιν αὐτὸ τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι δηλαδὴ ἡ ἵδρυσις ὅπως γίνεται, πρόκειται νὰ ἐξυπηρετήσῃ μονομερῶς τὰς ἀνάγκας μιᾶς μερίδος, τῆς ὀλιγαριθμοτέρας τῶν παθόντων συμπολιτῶν μου. Νομίζω, ὅτι εἶναι ἀντιπολιτικόν... Νομίζω, ὅτι εἶναι ἀντιπολιτικόν, νὰ ἐνισχύσωμεν τὰς τοιαύτας ὑπονοίας, τὰς ἀδικαιολογήτους κατ’ ἐμέ, παρεμβάλλοντος εἰς τὴν σύνθεσιν τοῦ ὀργανισμοῦ καὶ ἓν πρόσωπον τὸ ὁποῖον ἀνήκει εἰς τὴν κατηγορίαν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐξηγέρθη σύσσωμος ἡ πόλις. Δὲν νομίζω, ὅτι θὰ χάσωμεν τίποτε ἂν ἀπαλειφθῇ αὐτό.

§158Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Μάλιστα, τὰ τέσσαρα νὰ γίνουν 3.

§159Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Ἔχομεν κάθε συμφέρον νὰ μὴ ἐμψυχώνωμεν τὰς ἔριδας καὶ τὰς ὑπονοίας αὐτάς.

§160Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν. Νὰ διαγραφῇ ἐφόσον οἱ κύριοι συνάδελφοι, τὸ ζητοῦν, τοσοῦτον μᾶλλον καθ’ ὅσον ὑπάρχει διάταξις καθ’ ἣν τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον, ἔχει δικαίωμα νὰ ζητῇ τὴν πρόσληψιν.

§161Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ὀφείλω νὰ εὐχαριστήσω τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀρχηγόν μου, ὅτι ἀπεδέχθην τὴν αὔξησιν ἀπὸ 15 εἰς 20 ἑκατομμύρια, ἀλλ’ ἤθελα νὰ δηλωθῇ ἐπισημότερον, ὅτι ἡ διάταξις ἡ ἤδη καθωρισθεῖσα, ὅτι ἡ κατανομὴ ἀνωτέρων δανείων, γεννήσεται ἐπὶ τῇ βάσει αἰτήσεων ὑποβαλλομένων ἐντὸς δύο μηνῶν καὶ θὰ ἤθελα νὰ καθορισθῇ ἂν πρόκειται νὰ περιληφθῶσιν οἱ ξενοδόχοι καὶ οἱ ἐνοικιάζοντες δωμάτια.

§162Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Πᾶς οἱοσδήποτε ἔχων ἀνάγκην, ἰδιοκτήτης ξενοδοχείου ἢ ἰδιώτης.

§163ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ψήφισιν τῶν ἄρθρων 1 ἕως 9 ἀπορριπτομένης τῆς ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5 τροπολογίας τοῦ κ. Κολιαλέξη, παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι)

§164ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 1–9 τοῦ νομοσχεδίου)

§165ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 10ον ὑπάρχει ἡ ἑξῆς τροπολογία τῶν κ. κ. Ἀνθρακοπούλου καὶ Φλωριᾶ (ἀναγινώσκει).

§166Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἀντίκειται εἰς τὸ ἄρθρον 49 τοῦ Συντάγματος.

§167Δ. ΦΛΩΡΙΑΣ. Δὲν βλέπω τὴν διαφοράν. Διὰ τῆς τροπολογίας αὐτῆς θὰ εἶναι δυνατόν, νὰ παρασχεθῶσι τὰ μέσα τῆς ἀνοικοδομήσεως καὶ τῶν μερῶν ἐκείνων.

§168Σ. ΑΝΘΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν βλέπω καὶ ἐγὼ κατὰ τὶ θὰ βλάψῃ.

§169Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Εἴπαμε ἀντίκειται εἰς τὸ Σύνταγμα· κάμετε μίαν πρότασιν χωριστὴν καὶ θὰ τὴν ἐξετάσωμεν εὐμενῶς.

§170ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ψήφισιν τῶν ἄρθρων 10 καὶ 11 ἀπορριπτομένης τῆς ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 10 τροπολογίας τῶν κ. κ. Ἀνθρακοπούλου καὶ Φλωριᾶ, παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι)

§171ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 10 καὶ 11 τοῦ νομοσχεδίου)

§172ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 12ον. Ὑπάρχει ἡ ἑξῆς τροπολογία τοῦ κ. Καρασεβδᾶ (ἀναγινώσκει).

§173Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν τὴν δέχομαι.

§174Π. ΚΑΡΑΣΕΒΔΑΣ. Ἡ λέσχη καὶ τὰ λουτρὰ εἶναι τὰ μέσα ποὺ ἀποτελοῦν τὰ Λουτράκι, συνεπῶς πᾶν εἰσόδημα ἐξ αὐτῶν πρέπει νὰ διατίθεται, διὰ τὸ Λουτράκι καὶ ὄχι δι’ ἄλλας ἀνάγκας.

§175Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐὰν γίνῃ δεκτὴ αὐτὴ ἡ τροπολογία, ὁ ὀργανισμὸς μεταβάλλεται εἰς ἐρείπιον. Ὅλο του τὸ εἰσόδημα τὸ βασίζει εἰς αὐτά.

§176Π. ΚΑΡΑΣΕΒΔΑΣ. Τὰ μόνα λουτρὰ ποὺ μποροῦν, νὰ προσελκύσουν κόσμον εἰς τὸ Λουτράκι καὶ παίρνετε τὰ εἰσοδήματα καὶ τὰ διαθέτετε ἀλλοῦ.

§177Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Μὰ τὰ περισσεύματα θὰ διατεθοῦν διὰ τὸν ὀργανισμόν.

§178ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι καὶ τὰ ὑπόλοιπα ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου ἀπορριπτομένων ὅλων τῶν τροπολογιῶν, παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι)

§179ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (γίνονται δεκτὰ εἰς βʹ κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον συζήτησιν καὶ τὰ ὑπόλοιπα ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου).

§180Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Ἔχει ὑποβληθῆ μία τροπολογία, ἡ ὁποία δὲν ἀνεγνώσθη, τοῦ κ. Τζερμιᾶ καὶ ζητῶ, νὰ προστεθῇ ὡς τελευταία διάταξις, κατὰ τὴν ὁποίαν, ἐὰν τὸ Κράτος εὑρεθῇ ποτὲ εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἱδρύσῃ λέσχας εἰς τὴν περιοχὴν τῶν Ἀθηνῶν....

§181Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Σᾶς παρακαλῶ, ὁ Θεὸς νὰ μὴ τὸ δώσῃ.

§182Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Ἀφῆστε νὰ σᾶς εἰπῶ, τὶ θέλω νὰ εἴπω. Ὅταν ἐλειτούργουν λέσχαι ἐδῶ, αἱ διάφοροι κοινότητες Ἀμαρουσίου, Κηφισσιᾶς ἔπαιρναν ποσοστόν.

§183Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ξέρω τὶ θέλετε· δὲν θὰ τὸ παίρνουν πειά, ἀπὸ αὐτὴν τὴν τέχνην. Πρὶν νὰ γεννηθῇ τὸ ζήτημα τοῦ ὀργανισμοῦ, ἐνδιαφερόμενοι ἀπὸ τὴν Γλυφάδα, ἄνθρωποι ἀξιολογώτατοι ἦλθαν καὶ μοῦ εἶπαν, ὅτι μὲ τοὺς ἐν Αἰγύπτῳ Ἕλληνας κατώρθωσαν νὰ εὕρουν κεφάλαια μεγάλα, διὰ νὰ κάμουν ἕνα μεγάλο ξενοδοχεῖον ἐκεῖ ποὺ γίνονται τὰ μπαὶν–μίξ καὶ ἐζήτησαν τὴν ἄδειαν, νὰ γίνῃ μία λέσχη καὶ τοὺς εἶπα «δὲν ἐπιτρέπω, δὲν θὰ γίνῃ ὅσον καιρὸ ζῶ ἐγὼ καὶ ἂν πεθάνω θ’ ἀφήσω στὴν διαθήκην μου ἄλλα παιδιά μου νὰ μὴ γίνῃ ποτέ» (χειροκροτήματα).

§184ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον ἐψηφίσθη εἰς βʹ κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον συζήτησιν.

§185Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Καλὰ θὰ ἦτο νὰ ἀπαγορευθῇ καὶ ἀπὸ τὰς λουτροπόλεις, ἡ ἵδρυσις καζίνων καὶ θὰ ἔχετε, κ. Πρόεδρε, τὴν εὐγνωμοσύνην ὅλου τοῦ κόσμου.

§186Σ. ΑΝΘΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ ἀπαγορευθῇ καὶ ἡ λειτουργία χαρτοπαιγνίου ἐντὸς τῶν Ἀθηνῶν.

§187Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Εἶμαι συμφωνότατος καὶ δι’ αὐτὸ δὲν θὰ δώσω καμμίαν ἄδεια, οὔτε αὐτὲς τῆς ἡμέρες, καίτοι ἔρχονται καὶ μοῦ ζητοῦν πολλοὶ ἀνάπηροι. Δὲν μποροῦμε νὰ κάμωμε ἀλλέως.

§188Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Θὰ παρακαλέσω, νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή, ἂν δὲν ἔχῃ ἀντίρρησιν, νὰ ψηφισθῇ εἰς αʹ ἀνάγνωσιν τὸ νομοσχέδιον «περὶ τῆς βιομηχανικῆς πίστεως».

§189ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ τοὺς κυρίους ἐπερωτῶντας, ἐὰν δέχωνται ν’ ἀναβληθῇ πρὸς στιγμὴν ἡ ἡμερησία διάταξις τῶν ἐπερωτήσεων, διὰ νὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον, περὶ βιομηχανικῆς πίστεως».

§190ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§191ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ Συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ βιομηχανικῆς πίστεως».

§192ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν. Δεκτόν. (Γίνεται δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον)

§193Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν ν’ ἀρχίσῃ σήμερον ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς προτάσεως ἡ ὁποία ὑπεβλήθη, διὰ τὴν καταδίωξιν τῶν ἀδικημάτων τὰ ὁποῖα ἐγένοντο διαρκούσης τῆς δικτατορίας. Ν’ ἀρχίσῃ ἁπλῶς, διότι ὀφείλομεν κατὰ νόμον ἐντὸς ὡρισμένης προθεσμίας. Δὲν θέλω νὰ προχωρῇ ἡ συζήτησις, ἁπλῶς ν’ ἀρχίσῃ, διὰ τῆς εἰσηγήσεως τὴν ὁποίαν, θὰ κάμῃ ὁ κ. Ἀβραάμ, βραχείας ἄλλωστε καὶ νὰ διακόψωμεν ὕστερον τὴν συζήτησιν, διὰ νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῶν ἐπερωτήσεων.

§194Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἡμεῖς ἔχομεν τὴν ἀντίληψιν, ὅτι ἡ τοιαύτη συζήτησις εἶναι ἐντελῶς περιττή, διότι κατὰ ῥητὴν διάταξιν τοῦ σχετικοῦ νόμου, τ’ ἀδικήματα τῶν ὑπευθύνων ὑπουργῶν τῆς δικτατορίας...

§195Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Σᾶς προτείνω ἄλλο. Νὰ συνεννοηθῆτε μὲ τὸν κ. Ἀβραὰμ καὶ ν’ ἀρχίσῃ ἡ συζήτησις.

§196Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἡμεῖς νομίζομεν, ὅτι εἶναι ὅλωσδιόλου περιττὴ ἡ συζήτησις.

§197Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Νὰ πεισθῆτε τέλος πάντων...

§198Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Δὲν θ’ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν μ’ αὐτὰ ποὺ θὰ εἴπω. Θέλω νὰ εἴπω, ὅτι ἔχομεν διάφορον ἀντίληψιν δι’ αὐτὸ τὸ ζήτημα. Ἐφ’ ὅσον ὅμως ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ πλειοψηφία τῆς Βουλῆς ἐπιμένει εἰς τὸ νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις, δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν.

§199Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Σεῖς, τί ὑποστηρίζετε;

§200Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ὅτι σύμφωνα μὲ τὸ ἄρθρον 49 τοῦ σχετικοῦ νόμου, τ’ ἀδικήματα αὐτὰ δέον νὰ ὑποστῶσιν τὴν διαδικασίαν ἀπὸ τὴν ἀνακριτικὴν ἐπιτροπήν.

§201Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Πολὺ καλά.

§202Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ὑπάρχει ῥητὴ διάταξις τοῦ νόμου.

§203Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Διατὶ νὰ δημιουργήσωμεν ἀκύρωσιν;

§204Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Δὲν ἐπιμένομεν εἰς αὐτό, λέγομεν, ὅτι ἡ ἀντίληψις ὑμῶν εἶναι αὕτη τὴν ὁποίαν ἀνεκοίνωσα καὶ εἰς τὸν ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης καὶ εἰς τὸν πρόεδρον τῆς Βουλῆς εἰς τὸν ὁποῖον καὶ ὑπέβαλα ἔνστασιν τῆς ἀνακριτικῆς ἐπιτροπῆς. Ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις ὅμως καὶ ἡ πλειοψηφία τῆς Βουλῆς νομίζει, ὅτι χάριν μεγαλυτέρας διαφυλάξεως δικαιωμάτων αὐτῆς, θὰ ἔπρεπε ν’ ἀρχίσῃ ἡ διαδικασία ἀπὸ τὴν ἀρχήν, μολονότι τοῦτο εἶναι ἀπώλεια χρόνου σοβαρά, ἡμεῖς δὲν ἔχομεν λόγον νὰ ἐπιμείνωμεν.

§205Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Μᾶς ἐδόθη ἀφορμὴ νὰ τὸ ἐξετάσωμεν καὶ τὸ ζήτημα αὐτό, ὅταν μᾶς ἐζητήθη ἡ ἀπόλυσις τοῦ δικτάτορος καὶ ἐφθάσαμεν εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι δυστυχῶς ἀκυροῦται ἡ διαδικασία τῆς ἐπιτροπῆς. Θὰ δημιουργήσωμεν ὅμως κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ἄλλας ἐνστάσεις.

§206Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Κίνδυνος ἀκυρότητος δὲν ὑπάρχει.

§207Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Δὲν γνωρίζω τί θὰ εἴπῃ ἡ Γερουσία.

§208Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Βεβαίως ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις ἀνέλαβεν τὴν ἀναβολὴν τῆς συνεχίσεως τῆς διώξεως, ἡμεῖς ἀφιέμεθα εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ λύσῃ τὸ ζήτημα.

§209Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Πολὺ καλά.

§210Ι. ΜΟΥΝΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ κ. Πρόεδρε, καθιερώθη, ὥστε ὁ κοινοβουλευτικὸς ἔλεγχος νὰ μὴ ἀσκῆται, διότι οἱ συμπολιτευόμενοι βουλευταί, δύνανται νὰ λύσουν τὸ ζήτημα τῆς ἀναβαλλομένης ἐπερωτήσεώς των μεταβαίνοντες εἰς τὸ ὑπουργεῖον καὶ συνεννοούμενοι ἀπ’ εὐθείας μὲ τὸν ἁρμόδιον ὑπουργόν. Καὶ τοιουτοτρόπως ἀναβάλλεται ὁ ἔλεγχος μόνον δι’ ἡμᾶς, τὸ μόνον μέσον δηλαδὴ διὰ τοῦ ὁποίου παριστάμεθα ἐδῶ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει τὴν παράκλησιν τῆς ἀντιπολιτεύσεως, διότι αἱ ἐπερωτήσεις μας ἀσφαλῶς, θὰ ἐξετασθῶσιν μετὰ τὰς ἑορτάς.

§211Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Καὶ αὐτὸ ποὺ λέγετε κ. συνάδελφε εἶναι εἶδος ἐλέγχου.

§212Ι. ΜΟΥΝΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Δὲν ἔπρεπε νὰ τὸ λέγετε αὐτὸ σεῖς κ. Παπαναστασίου.

§213Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Δὲν ὑπάρχει κανεὶς λόγος, ν’ ἀπευθύνετε αἰτιάσεις πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Ἡ Κυβέρνησις δὲν παρεβίασεν τὸν κανονισμόν, παρεκάλεσεν ἐὰν θέλουσιν οἱ ἐνδιαφερόμενοι νὰ δεχθῶσιν κἄποιες παρευκολύνσεις καὶ ὅλοι ἐδέχθησαν. Πληροφορῶ τὸν ἀξιότιμον βουλευτήν, ὅτι τὸ ζήτημα τὸ ὁποῖον μᾶς ἀπησχόλισεν σήμερον, δὲν ἦτο πρωτοβουλία τῆς Κυβερνήσεως νὰ γίνῃ σήμερον, ἀλλὰ τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος καὶ τοῦ κ. Βουρλούμη καὶ τῆς Βουλῆς ἡ ὁποία ἐδέχθη. Νὰ ἐπιτρέψητε εἰς τὸν κ. Ἀβραὰμ νὰ ὁμιλήσῃ δι’ ὀλίγον διὰ ν’ ἀρχίσῃ ἡ συζήτησις καὶ ἔπειτα νὰ συζητήσωμεν τὰς ἐπερωτήσεις.

§214Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Εἶναι ἀληθές, ὅτι κατὰ παραχώρησιν τῆς Βουλῆς, ἐγένετο παράκλησις τῆς συζητήσεως λόγῳ τῶν τελευταίων ὀδυνηρῶν περιστατικῶν τὰ ὁποῖα συνέβησαν εἰς τὴν πάσχουσαν περιφέρειαν ἐκ τῶν σεισμῶν, ἀλλὰ ὁ κ. βουλευτὴς Ναυπλίου παρετήρησεν, ὅτι ἐπανειλημμένως ἐγένετο ματαίωσις τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἐπερωτήσεων καὶ ἰδίᾳ ἐπὶ τῶν ἐπερωτήσεων τῆς ἀντιπολιτεύσεως εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκει κατ’ ἀρχὴν ὁ ἔλεγχος, διότι οἱ κυβερνητικοὶ βουλευταὶ οἱ ἐπερωτῶντες, δύνανται νὰ λύσωσι τὰ ζητήματά των διὰ τῶν ἁρμοδίων ὑπουργῶν. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, θὰ ἔλεγον νὰ καθιερωθῇ ἕνα ἄλλο. Αἱ ἐπερωτήσεις ν’ ἀναγινώσκωνται καὶ ἐφ’ ὅσον οἱ ἐνδιαφερόμενοι θέλουν νὰ μὴ γίνῃ συζήτησις, νὰ διαγράφωνται καὶ νὰ ἔρχωνται αἱ ἐπερωτήσεις κατὰ σειράν, ὥστε νὰ συζητῶνται ἐκεῖναι τὰς ὁποίας θέλουν οἱ ἐνδιαφερόμενοι.

§215ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ γίνεται πάντοτε καὶ διαγράφονται πάντοτε.

§216Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ὄχι, δὲν γίνεται αὐτό. Τώρα ἀναβάλλονται.

§217ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ζήτημα κανονισμοῦ. Νὰ μεταβάλωμεν τὸν κανονισμόν.

§218Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἄς ἐξετασθῇ ἡ πρότασις τοῦ κ. ἀρχηγοῦ τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος ἀπὸ τὴν ἐπιτροπὴν τοῦ κανονισμοῦ, ὅτι ἐν ᾗ περιπτώσει, δὲν θέλουν νὰ ὁμιλήσουν οἱ ἐπερωτῶντες, ἡ ἐπερώτησις διαγράφεται, ὄχι ἀναβάλλεται.

§219Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἡ μεταβολὴ τῆς ἡμερησίας διατάξεως τῶν ἐπερωτήσεων, δὲν εἶναι κανενὸς δικαίωμα, οὔτε τοῦ Προεδρείου, οὔτε τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ μόνον τοῦ ἐπερωτῶντος. Τοῦτο θέλω νὰ σημειωθῇ.

§220ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ ἠρώτησα τοὺς ἐπερωτῶντας. Ἔτσι γίνεται. Ἐρωτῶ τοὺς κυρίους ἐπερωτῶντας, δέχονται νὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Ἀβραάμ;

§221ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§222ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε κ. Ἀβραάμ.

§223Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Κύριοι βουλευταί, εἰς τὸ καθεστώς, τὸ ὁποῖον ἐπεκράτησεν ἀπὸ τῆς 25 Μαΐου 1925 μέχρι 22 Αὐγούστου 1926, εἶναι γνωστόν, ὅτι ἀπεδόθησαν, ἐκτὸς τῶν παραβάσεων, αἱ ὁποῖαι, ὡς ἐμπίπτουσαι εἰς τὸν κύκλον τῶν λεγομένων πολιτικῶν ἀδικημάτων, ἠμνηστεύθησαν, διὰ τοῦ τελευταίου ἀμνηστευτικοῦ διατάγματος τῆς 17 Ὀκτωβρίου ἐ. ἔ. καὶ κατηγορεῖαι, αἱ ὁποῖαι φέρουσιν ἔκδηλον τὸν χαρακτῆρα τῶν λεγομένων παραβάσεων τοῦ κοινοῦ ποινικοῦ νόμου. Εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ ἀμνηστευτικοῦ διατάγματος, ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἐτόνισε ῥητῶς, ὅτι ἐπιφυλάσσεται, διὰ τὴν δίωξιν τῶν ἀδικημάτων τοῦ κοινοῦ δικαίου, διὰ τὰς ὁποίας κατηγορεῖται τὸ δικτατορικὸν καθεστώς, «ὅτι κατῄσχυνεν ἑαυτὸ» κατὰ τὴν διατύπωσιν τῆς ἐκθέσεως. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ δίωξις τῶν παραβάσεων, αἱ ὁποῖαι διεπράχθησαν κατὰ τὸ καθεστὼς ἐκεῖνο, ἤρξατο εὐθὺς ἀμέσως ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως τοῦ στρατηγοῦ Κονδύλη, ἡ ὁποία ἀνέτρεψε τὴν Δικτατορίαν, διὰ τῆς συστήσεως Ἀνωτάτου Ἀνακριτικοῦ Συμβουλίου, τὸ ὁποῖον συντόνως ἐπιληφθὲν τοῦ ἔργου τούτου κατέληξεν ἐπὶ τῶν περισσοτέρων ὑποθέσεων εἰς ὡρισμένα πορίσματα. Ἡ δίωξις ἐσυνεχίσθη ὑπὸ τῆς προκατόχου Βουλῆς δυνάμει εἰδικοῦ νόμου, ψηφισθέντος παρ’ αὐτῆς, διὰ τῆς συστάσεως ἀνακριτικῆς κοινοβουλευτικῆς ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ἐπιληφθεῖσα τοῦ ἔργου αὐτῆς καὶ ἐξακολουθήσασα ἐπὶ μακρὸν κατέληξε ἐπὶ ὡρισμένων ὑποθέσεων καὶ αὐτὴ εἰς ὡρισμένα συμπεράσματα τὰ ὁποῖα ὑπέβαλεν καὶ ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς χωρὶς ἡ προκάτοχος Βουλὴ νὰ λάβῃ τὸν καιρὸν νὰ ἀποφασίσῃ ἐπὶ τῶν προτάσεων αὐτῶν. Ἐπηκολούθησεν ἡ διάλυσις τῆς προκατόχου Βουλῆς καὶ ἐνώπιον τῆς νέας Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία συνεκροτήθη μετ’ αὐτήν, ἐτέθη τὸ ζήτημα τῆς ἀποφυλακίσεως τοῦ τέως δικτάτορος, διὰ πρακτικοῦ δὲ τοῦ ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, δημοσιευθέντος τὴν 11ην Ἰουλίου ἐ. ἔ. ἐκρίθη, ὅτι ὅλη ἡ διαδικασία ἡ ἐφαρμοσθεῖσα ὑπὸ τῆς προκατόχου Βουλῆς διὰ τῆς ἀνακριτικῆς ἐπιτροπῆς, μετὰ τὴν διάλυσιν αὐτῆς, ἠτόνησε καὶ κατὰ συνέπειαν ὅλα τὰ ἀποτελέσματα αὐτῆς ἤρθησαν. Ἡ αἰτιολογία τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς τοῦ ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἐστηρίζετο σαφῶς ἐπὶ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 16 τοῦ εἰδικοῦ νόμου, περὶ ἐκδικάσεως τῶν ἀδικημάτων τῶν ὑπουργῶν, τοῦ ψηφισθέντος ὑπὸ τῆς προηγουμένης Βουλῆς, τὸ ὁποῖον ἄρθρον ὁρίζει ῥητῶς, ὅτι ἐὰν πρὸ τῆς λήψεως ἀποφάσεως ὑπὸ τῆς Βουλῆς ἐπὶ τῶν προτάσεων τῆς κατηγορίας, αἱ ὁποῖαι ἤθελον ὑποβληθῆ εἰς αὐτὴν ὑπὸ τῆς ἀνακριτικῆς ἐπιτροπῆς, ἤθελεν ἐπέλθῃ διάλυσις τῆς Βουλῆς, ὑποβάλλεται εἰς τὴν νέαν Βουλὴν νέα περὶ κατηγορίας πρότασις κατὰ τὰς διατάξεις τῶν πρώτων ἄρθρων 1–3 τοῦ ἰδίου νόμου. Ἡ ἔννοια τοῦ ἄρθρου 16 εἶναι τόσον σαφής, ὥστε δὲν δύναται νὰ χωρήσῃ ἐπ’ αὐτῆς καμμία ἀπολύτως ἀμφιβολία.

§224Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ὄχι περὶ κατηγορίας πρότασις.

§225Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Νέα συζήτησις περὶ τοῦ παραδεκτοῦ τῆς προτάσεως, περὶ διώξεως καὶ κατηγορίας.

§226Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Παλαιᾶς, προτάσεως.

§227Ν. ΑΒΡΑΑΜ. (ἀναγινώσκει). Νέα συζήτησις περὶ τοῦ παραδεκτοῦ τῆς προτάσεως περὶ διώξεως, ἀλλ’ ὡς εἶναι, γνωστόν, πρότασις περὶ διώξεως καὶ κατηγορίας τῶν ὑπουργῶν τῆς δικτατορίας, δὲν εἶχεν εἰσαχθῆ εἰς τὴν προκάτοχον Βουλήν, διότι διὰ διατάξεως 49 τοῦ ἄρθρου τοῦ νόμου αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον ὑπέμνησε προηγουμένως ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως, εἶχεν ὁρισθῆ, ὅτι ὅλαι αἱ δικογραφίαι, αἱ ἐγκλήσεις καὶ αἱ μηνύσεις ἐγκρεμεῖς, ἐνώπιον τοῦ Ἀνωτάτου Ἀνακριτικοῦ Συμβουλίου, παραπέμπονται ἀπ’ εὐθείας, ἄνευ ἄλλης διατυπώσεως εἰς τὴν ἀνακριτικὴν ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία ἐπρόκειτο νὰ συσταθῇ διὰ τοῦ νόμου αὐτοῦ. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ἐφ’ ὅσον δὲν εἶχεν ὑποβληθῆ εἰς τὴν παρελθοῦσαν Βουλὴ πρότασις τοιαύτη, τὸ ἄρθρον δὲ 16 ὁμιλεῖ περὶ τῆς προτάσεως διώξεως τῆς ὑπογραφομένης παρὰ δύο βουλευτῶν ἡ ὁποία ἔχει τὴν ἔννοιαν τῆς κινήσεως τῆς ποινικῆς ἀγωγῆς ἀπὸ μέρους αὐτῆς ταύτης τῆς Βουλῆς, ὡς κατηγοροῦντος σώματος, ἀπαιτεῖται ἀπαραιτήτως ἡ ὑπὸ τῆς παρούσης Βουλῆς ὑποβολὴ νέας προτάσεως, προτάσεως ἡ ὁποία, θὰ φέρει τὸν χαρακτῆρα ἁπλῆς μηνύσεως, δεδομένου, ὅτι δὲν εἶχε ληφθῆ καμμία ἀπόφασις ὑπὸ τῆς προκατόχου Βουλῆς. Ἀλλὰ καὶ ἂν ἤθελεν ὑποτεθῆ, ὅτι ἐν προκειμένῳ αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 49 ἠδύναντο, νὰ παράσχωσι βάσιν τινὰ πρὸς ὑποστήριξιν τῶν ἀντιρρήσεων, τὰς ὁποίας διετύπωσε ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως, θὰ εἶχον τὴν γνώμην, ὅτι ἡ ἔννοια τῶν διατάξεων αὐτῶν τῶν προσωρινῶν εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ ἀποκλείεται ἡ ἐφαρμογὴ αὐτῶν ὑπὸ τῆς σημερινῆς Βουλῆς. Ὁ νομοθέτης ἠθέλησε προφανῶς, νὰ περιορίσῃ τὴν ἐφαρμογὴν αὐτῶν εἰς τὴν Βουλήν, τὴν διαλυθεῖσαν, διότι εἰς τὴν σκέψιν αὐτοῦ προεῖχε βεβαίως ὁ σκοπὸς τῆς συντόνου διώξεως τῶν ἀδικημάτων τῆς δικτατορίας, ὑπὸ τὸ πνεῦμα τῆς ὁποίας καθιέρωσε μίαν ἐξαιρετικὴν διαδικασίαν, κατὰ παρέκβασιν τῶν γενικῶν διατάξεων τῶν πρώτων ἄρθρων, κατὰ τὰ ὁποῖα ἡ ἔναρξις τῆς ποινικῆς διώξεως γίνεται παρ’ αὐτῆς ταύτης τῆς Βουλῆς. Ἡ διαλυθεῖσα Βουλὴ ἐξελέγη, κ. βουλευταί, ὡς γνωστόν, ὑπὸ συνθήκας καὶ προϋποθέσεις ἐντελῶς διαφόρους ἐκείνων, ὑπὸ τὰς ὁποίας ἐξελέγη ἡ σημερινὴ Βουλή. Διεδέχθη ἓν ἐπαναστατικὸν καθεστώς, τὸ ὁποῖον κατέλυσε τὴν δικτατορίαν καὶ τὸ ὁποῖον εἶχε λάβει ὡρισμένα ἐξαιρετικά, ἀνώμαλα καὶ ἐπαναστατικὰ μέτρα, περὶ διώξεως καὶ κολασμοῦ τῶν ἀδικημάτων, τὰ ὁποῖα διεπράχθησαν ὑπὸ τῆς δικτατορίας. Συγχρόνως εἶχε λάβει καὶ ἄλλα μέτρα, ἐξαιρετικῆς πολιτικῆς φύσεως, καθιέρωσεν τὸν ἀποκλεισμὸν τῶν ὑπουργῶν τῆς δικτατορίας ἀπὸ τὰς ἐκλογάς. Δηλαδὴ αἱ ἐνέργειαι τῆς τότε Κυβερνήσεως, εἶχον τὸν χαρακτῆρα τῆς ἀσκήσεως μιᾶς δικαιοσύνης γενικωτέρας καὶ ἐφαρμογῆς κυρώσεων πολιτικῶν καὶ ποινικῶν πρὸς κολασμὸν τῶν παραβάσεων, αἱ ὁποῖαι διεπράχθησαν κατὰ τὴν δικτατορίαν. Τὴν ἔννοιαν τῶν ἐνεργειῶν αὐτῶν τῆς τότε Κυβερνήσεως υἱοθέτησεν ἀπολύτως ἡ προκάτοχος Βουλή, διότι καὶ διὰ ψηφίσματος αὐτῆς ἐνέκρινε τὴν πρᾶξιν τοῦ ἀποκλεισμοῦ τῶν ὑπουργῶν τῆς δικτατορίας καὶ διὰ τοῦ νόμου αὐτοῦ ἠθέλησε, νὰ ἐπικυρώσῃ τὰς πράξεις τοῦ Ἀνωτάτου Ἀνακριτικοῦ Συμβουλίου, τὸ ὁποῖον ἐπαναστατικῶς εἶχε συστηθῆ ὑπὸ τῆς τότε Κυβερνήσεως τοῦ στρατηγοῦ κ. Κονδύλη.

§228Χ. ΛΑΔΑΣ. Ἔγινε καὶ εἰδικὸν ψήφισμα.

§229Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Ὡς δὲ μοῦ ὑπενθυμίζει ὁ κ. συνάδελφος ἐξεδόθη πράγματι καὶ εἰδικὸν ψήφισμα, διὰ τοῦ ὁποίου ἐνεκρίθη ἡ ἐπαναστατικὴ πρᾶξις τῆς συστάσεως τοῦ ἀνακριτικοῦ αὐτοῦ συμβουλίου. Ἡ σημερινὴ Βουλὴ ἐξελέγη ὑπὸ ἄλλας ἐντελῶς προϋποθέσεις καὶ συνθήκας. Ἡ νέα Κυβέρνησις, μετὰ τὴν διάλυσιν τῆς Βουλῆς κατὰ τὸν παρελθόντα Ἰούνιον, εὑρέθη πρὸ τοῦ ζητήματος τῆς διακοπῆς τῆς προφυλακίσεως τοῦ τέως δικτάτορος, ἡ ὁποία προφυλάκισις πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ, εἶχε παραταθῆ ἐπὶ μακρὸν καὶ εἶχε προσβάλλει τὸ κοινὸν αἴσθημα τοῦ δικαίου, τὸ ὁποῖον ὄχι μόνον ἐκ τῆς προφυλακίσεως τοῦ τέως δικτάτορος, ἀλλὰ ἐκ πάσης, ὡς γνωστόν, μακρᾶς καὶ ἀσυγγνώστου παρατάσεως προφυλακίσεως οἱουδήποτε ὑποδίκου θίγεται καὶ προσβάλλεται. Διέταξε τὴν ἀπόλυσιν τοῦ δικτάτορος καὶ τὴν παῦσιν τῆς ἰσχύος ὅλων τῶν καταδιωκτικῶν ἐγγράφων κατὰ τῶν ἄλλων ὑπουργῶν ὡς τῶν κ. κ. Ταβουλάρη, Τανταλίδου, Βογοπούλου καὶ τῶν ἄλλων, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἀπολυθῆ ἐπὶ ἐγγυήσει ὑπὸ τῆς προκατόχου Βουλῆς.

§230Χ. ΛΑΔΑΣ. Εἶχον ἀπολυθῆ ὅλοι καὶ μόνον ὁ Πάγκαλος ἦτο προφυλακισμένος.

§231Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Ὑπὸ τὰς προϋποθέσεις αὐτὰς καὶ τὰ νέα αὐτὰ δεδομένα ἐδόθη καὶ νέα ψῆφος, ἡ νέα λαϊκὴ ἐντολή. Θὰ ὑπομνήσω τὸ γεγονός, ὅτι πολλοὶ τῶν ὑπουργῶν τῆς δικτατορίας, οἱ ὁποῖοι ἐκρίθησαν ὑπὸ τῆς τότε μεταδικτατορικῆς καταστάσεως, ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως Κονδύλη, ὡς ἄξιοι νὰ ὑποστοῦν τὴν ποινὴν ταύτην τῆς πολιτικῆς μειώσεως, διὰ τοῦ ἀποκλεισμοῦ ἀπὸ τῶν ἐκλογῶν, τὴν ἐγκριθεῖσαν ὑπὸ τῆς προκατόχου Βουλῆς, περιελήφθησαν εἰς τοὺς συνδυασμοὺς καὶ ἐψηφίσθησαν, ἐπίσης τὴν πρᾶξιν τῆς ἀπολύσεως τοῦ τέως δικτάτορος καὶ τῆς ἀκυρώσεως τῶν ἀποτελεσμάτων τῆς γενομένης διαδικασίας, διὰ νὰ συμπεράνω, ὅτι κατ’ ἀνάγκην υἱοθέτησε ταύτας καὶ ἡ λαϊκὴ ψῆφος, ὡς ἀποδεικνύῃ ἀσφαλῶς ἡ ἑρμηνεία αὐτῆς. Εἶναι λοιπόν, κατὰ τὴν γνώμην μου, σαφές, ὅτι καθίσταται ἀπαραιτήτως ἀναγκαία ἡ ὑποβολὴ νέας προτάσεως περὶ διώξεως. Ἄλλως θὰ πρέπῃ νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας καὶ τὴν ἔννοιαν τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 93 τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον ρητῶς ὁρίζει, ὅτι οἱ ὑπουργοί, οἱ ὁπωσδήποτε ἀσκήσαντες ὑπουργικὰ καθήκοντα καὶ θεωρηθέντες ὑπουργοί, ὡς οἱ δικτατορίας, διὰ τὰ ἀδικήματα τοῦ κοινοῦ ποινικοῦ δικαίου, διώκονται παρὰ τῆς Βουλῆς. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἡ ἔναρξις τῆς διώξεως δὲν ἀπέρρευσεν ἐξ ἀρχῆς ἀπὸ τὴν Βουλὴν προερχομένην ἐκ λαϊκῆς ἐντολῆς, δεδομένου, ὅτι ἡ προκάτοχος Βουλὴ ἐσυνέχισε τὴν ἀρξαμένην ὑπὸ ἐπαναστατικῆς Κυβερνήσεως, εἶναι ἐπιτακτικῶς ἐπιβεβλημένη ἡ ἐκδήλωσις τῆς θελήσεως τῆς νέας Βουλῆς ἐπὶ τοῦ σπουδαιοτάτου τούτου ζητήματος, ἄλλως θὰ εἶχον νὰ παρατηρήσω τοῦτο. Ἐὰν ἤθελεν ἐν προκειμένῳ γίνῃ δεκτόν, ὅτι πρέπει, νὰ ἐφαρμοσθῇ τὸ ἄρθρον 49 τοῦ νόμου, κατὰ τὸ ὁποῖον ἅπασαι αἱ ἐκκρεμεῖς δικογραφίαι, μηνύσεις καὶ οἱαιδήποτε ἐγκλήσεις, αἱ ὑποβληθεῖσαι εἰς τὸ Ἀνώτατον Ἀνακριτικὸν συμβούλιον καὶ ἐπὶ τῶν ὁποίων τοῦτο εἴτε ἐξέδωκε βουλεύματα, εἴτε οὔ, θὰ ἐγεννᾶτο τὸ ἑξῆς ζήτημα. Ἐνώπιον τῆς ἀνακριτικῆς ἐπιτροπῆς ὑπάρχουν ἐκκρεμεῖς ὅλαι αἱ δικογραφίαι, αἱ ὁποῖαι ἔχουν σχηματισθῆ ὑπὸ τοῦ Ἀνωτάτου Ἀνακριτικοῦ Συμβουλίου, ἔστω καὶ μὲ ἀπαλλακτικὰ βουλεύματα, ὑπάρχουν ἐκκρεμεῖς μηνύσεις καὶ ἐγκλήσεις ἐναντίον ὅλων τῶν ὑπουργῶν τῆς δικτατορίας, τῶν μελῶν ὅλων τῶν ὑπουργικῶν συμβουλίων τῶν ὑπηρετησάντων ὑπ’ αὐτήν. Πολλὰ ἐκ τῶν ἀδικημάτων αὐτῶν ἀναμφισβητήτως φέρουν τὸν χαρακτῆρα τῶν πολιτικῶν. Ἀλλ’ ἐὰν ἀνεβίου πλήρως ἡ κατὰ τὸ ἄρθρον 49 ἁρμοδιότης τῆς ἐπιτροπῆς, θὰ ἠδύνατο, νὰ ὑποστηριχθῇ, ὑπὸ τὴν κρίσιν αὐτῆς, θὰ ἐτίθετο ὁ ἔλεγχος ὅλων τῶν ὑποθέσεων πρὸς χαρακτηρισμὸν τῶν ἀδικημάτων. Διότι πράγματι ὁ νόμος, παρὰ τὸ Σύνταγμα, εἶχε ἐκχωρήσει καὶ εἰσαγγελικὰ καθήκοντα εἰς αὐτήν, καθ’ ὅσον εἰς τὸ ἄρθρον τοῦτο ὁρίζεται ρητῶς, «ὅτι εἰς τὴν αὐτὴν ἐπιτροπήν, ἐπιτρέπεται νὰ ὑποβάλωσιν κατ’ ἐξαίρεσιν ἀπ’ εὐθείας πᾶς ὑπουργὸς καὶ πᾶς ὑπάλληλος καὶ πᾶς οἱοσδήποτε πολίτης, μηνύσεις, ἐγκλήσεις καὶ ἀνακοινώσεις περὶ ἀδικημάτων ὁριζομένων ὑπὸ τοῦ ἐδαφίου 1 τοῦ ἄρθρου 48». Θὰ ἐδημιουργεῖτο οὕτω ἀσυγχώρητος παράτασις τῆς ἐκκρεμότητος τῶν σχετικῶν κατηγοριῶν καὶ παράτασις τοῦ χρόνου κατὰ τὸν ὁποῖον πᾶς τις, θὰ ἠδύνατο νὰ ὑποβάλῃ νέας μηνύσεις ἐνώπιον τῆς ἀνακριτικῆς ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία θὰ ἐπελαμβάνετο αὐτεπαγγέλτως ἀνακρίσεων ἐπὶ πάσης τοιαύτης μηνύσεως ἀντιποιουμένη δικαιώματα, τὰ ὁποῖα ἐκ τοῦ Συντάγματος τοῦ ἤδη ἰσχύοντος καὶ εἰδικῶς τοῦ ἄρθρου 93, ἔχει μόνον ἡ Βουλή, διότι μόνον ἡ Βουλὴ κατηγορεῖ ἐνώπιον τῆς Γερουσίας. Νομίζω δ’ ὅτι καὶ ἀπόψεως γενικωτέρας, ἀπὸ ἀπόψεως οὐσιαστικῆς καὶ τόσον ποινικῆς σκοπιμότητος ὅσον καὶ πολιτικῆς καὶ κοινωνικῆς σκοπιμότητος δὲν εἶναι συγκεχωρημένον, νὰ μὴ τίθεται χρονικὸς φραγμὸς καὶ χρονικὸν ὅριον, διὰ τὴν ὑποβολὴν μηνύσεων. Διότι ἐὰν ἐκράτει ἡ γνώμη, ὅτι πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ καὶ σήμερον ἡ μεταβατικὴ διάταξις τοῦ ἄρθρου 49 καὶ ὅτι θὰ ἔπρεπεν ἄνευ νέας προτάσεως περὶ διώξεως καὶ ἄνευ νέας ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς, νὰ συστηθῇ ἁπλῶς νέα ἀνακριτικὴ ἐπιτροπὴ μὲ τὴν αὐτὴν δικαιοδοσίαν καὶ μὲ τὰ αὐτὰ εἰσαγγελικά, οὕτως εἰπεῖν, δικαιώματα, θὰ παρουσιάζετο τὸ φαινόμενον τῆς θέσεως εἰς ὑποδικίαν ὅλων ἀνεξαιρέτως τῶν ὑπουργῶν τῆς Δικτατορίας παρὰ τὴν ἀντίθετον ἔννοιαν τῆς τελευταίας ἐκλογῆς καὶ παρὰ τὴν γνώμην τῆς ἁρμοδίας, ὅπως κατηγορῇ, Βουλῆς. Αὐτά, κύριοι, ἀπὸ ἀπόψεως τυπικῆς καὶ νομικῆς. Ἀπὸ ἀπόψεως δὲ γενικωτέρας καὶ οὐσιαστικῆς εἶναι φανερόν, ὅτι ἡ ἐπιφύλαξις, ἡ ὁποία ἐτονίσθη εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ ἀμνηστευτικοῦ διατάγματος ἐκφράζει σαφῶς τὸ λαϊκὸν αἴσθημα, τὸ ὑγιὲς ἠθικὸν αἴσθημα. Ὅσον δήποτε καὶ ἂν ἡ πάροδος τοῦ χρόνου ἀπαμβλύνει τὴν ἔννοιαν τῶν παραβάσεων, πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ, ὅτι κατὰ τὸ καθεστὼς ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀπετέλεσε μίαν θλιβερὰν παρένθεσιν εἰς τὸν πολιτικὸν βίον τῆς χώρας, διεπράχθησαν ὑπερβασίαι τῶν ὁποίων ἡ ἠθικὴ βαρύτης εἶναι τοιαύτη, ὥστε θὰ ἀπετέλει ἀσυγχώρητον σύγκρουσιν πρὸς αἰωνίους καὶ στοιχειώδεις κανόνας τῆς ἠθικῆς τάξεως, οἱ ὁποῖοι διέπουν τὸν δημόσιον βίον, τῶν ἐλευθέρων καὶ πεπολιτισμένων λαῶν, ἡ καθ’ οἱονδήποτε τρόπον ἀμνήστευσις καὶ συγκάλυψις αὐτῶν. Ἡ σκέψις αὐτή, ἡ ὁποία διηρμηνεύθη εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ ἀμνηστευτικοῦ διατάγματος τοῦ κυβερνητικοῦ, εἶναι ὁμοία πρὸς τὴν ἀντίληψιν, τὸ πνεῦμα τῆς ὁποίας ὑπηγόρευσιν εἰς τοὺς μηνύοντας βουλευτὰς τὴν πρότασιν περὶ διώξεως τῶν κοινῶν ἀδικημάτων τῆς δικτατορίας, τὰ ὁποῖα ἀναφέρονται εἰς τὴν ὑποβληθεῖσαν πρότασιν. Ἀλλ’ ἀνεξαρτήτως τοῦ γενικωτέρου τούτου καθήκοντος συντρέχει καὶ ὁ λόγος τοῦ σεβασμοῦ τῆς εὐλόγου ἀξιώσεως αὐτῶν τούτων τῶν φερομένων ὡς ὑπαιτίων, διότι ὑπάρχει ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ἐκκρεμὴς αἴτησις τοῦ ἐξ αὐτῶν κ. Ταβουλάρη ζητοῦντος τὴν ἐκκαθάρισιν τῆς θέσεώς του εἴτε διὰ τῆς συνεχίσεως τῆς διώξεως, εἴτε διὰ τῆς λήψεως μιᾶς οἱασδήποτε τοῦ ἁρμοδίου σώματος ἀποφάσεως.

§232ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Καὶ ὁ κ. Τανταλίδης ὑπέβαλεν ἀναφοράν.

§233Τ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Διατὶ προτείνεται ἡ δίωξις των μόνων;

§234Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἠμπορεῖται σεῖς νὰ ὑποβάλητε καὶ ἄλλην πρότασιν.

§235Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Συναισθάνομαι κύριοι τὸ σκληρότατον καὶ βαρύτατον καθῆκον, τὸ ὁποῖον ἐκπληρῶ καὶ θέλω εἰς τὴν εἰσήγησίν μου, νὰ μὴ ἀποδοθῇ οὐδεμία ἀπολύτως ἄλλη ἔννοια, ἀλλ’ αὐστηρῶς δικαστικὴ τοιαύτη. Ἔλαβον τὴν εὐκαιρίαν νὰ μελετήσω τὰς δικογραφίας, αἱ ὁποῖαι εἶχον σχηματισθῆ ὑπὸ τῆς ἀνακριτικῆς κοινοβουλευτικῆς ἐπιτροπῆς καὶ τὰ πορίσματα, εἰς τὰ ὁποῖα αὕτη κατέληξε. Ἐπίσης τὰς ἐκθέσεις, τὰς ὁποίας εἶχον ὑποβάλλει εἰς τὸ Ἀνώτατον Ἀνακριτικὸν Συμβούλιον οἱ διορισθέντες εἰσηγηταὶ ἀνώτατοι δικαστικοὶ Ἀρεοπαγῖται, Πρόεδροι καὶ Εἰσαγγελεῖς ἐφετῶν ὡς καὶ τὰς ἀποφάσεις, τὰς ὁποίας ἐξέδωκε τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Ἀνακριτικὸν Συμβούλιον. Ἐκ τῆς μελέτης αὐτῶν κατέληξα εἰς τὴν γνώμην τὴν ὁποίαν πάντες οἱ ὑπογράψαντες τὴν πρότασιν ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι υἱοθέτησαν, λαβόντες γνῶσιν πάντων τῶν πραγματικῶν γεγονότων, τὰ ὁποῖα συγκροτοῦσι τὰς ἀναφερομένας παραβάσεις καὶ τοῦ χαρακτῆρος αὐτῶν, ὅτι αἱ ὁπωσδήποτε σοβαρώτεραι ἐκ τῶν ἀποδοθεισῶν εἰς τοὺς ὑπουργοὺς τῆς Δικτατορίας, εἶναι αἱ ἀναφερόμεναι εἰς τὴν πρότασιν καὶ λεπτομερῶς ἐξηγούμεναι. Ὁ εἰδικὸς νόμος περὶ εὐθύνης ὑπουργῶν, ὁρίζει, ὅτι εἰς τὴν πρότασιν πρέπει νὰ ἀναφέρωνται τὰ γεγονότα καὶ νὰ χαρακτηρίζεται ἡ παράβασις ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὸ ἀντικείμενον τῆς κατηγορίας. Εἰς τὴν πρότασιν ἀναφέρονται εἰδικῶς. Πρῶτον ἡ ὑπόθεσις τῆς προμηθείας τῶν ταχυδρομικῶν ὀχημάτων, εἰς τὴν ὁποίαν ἐνήργησαν ἀνάκρισιν τὸ Ἀνώτατον Ἀνακριτικὸν Συμβούλιον καὶ ἡ ἀνακριτικὴ κοινοβουλευτικὴ ἐπιτροπὴ καὶ κατέληξαν εἰς ὡρισμένον πόρισμα, τὸ ὁποῖον διατυποῦται εἰς τὰ βουλεύματα αὐτῶν περὶ παραπομπῆς. Εἰς αὐτὴν φέρονται κατηγορούμενοι οἱ κ. κ. Ταβουλάρης καὶ Τανταλίδης, ὅτι ἐνήργησαν τὴν προμήθειαν αὐτήν, κατὰ παράβασιν τοῦ νόμου χαριστικῶς, ἐνῷ ὑπῆρχον ἄλλαι προσφοραὶ συμφερώτεραι διὰ τὸ Δημόσιον. Προσδιορίζεται ἐπίσης καὶ ἡ παράβασις ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὸ ἀντικείμενον τῆς κατηγορίας αὐτῆς. Ἡ δευτέρα ὑπόθεσις εἶναι ἡ γνωστὴ τῆς δημοπρασίας τῆς λέσχης Ἐλευσῖνος. Εἰς αὐτὴν φέρονται κατηγορούμενοι οἱ κ. κ. Πάγκαλος καὶ Βογόπουλος, ὅτι ἐκ προθέσεως ἔβλαψαν τὰ συμφέροντα τῆς Ἐπικρατείας. Ἡ τρίτη ὑπόθεσις εἰς τὴν ὁποίαν φέρεται κατηγορούμενος ὁ τότε ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν κ. Βογόπουλος ἐπὶ ἀπάτῃ καὶ ἀπιστίᾳ, ἀφορᾷ τὴν προμήθειαν Ρωσσικοῦ σίτου. Ἡ τετάρτη εἰς ἣν φέρονται κατηγορούμενοι οἱ κ. κ. Πάγκαλος καὶ Νίδερ ἀφορᾷ τὴν γνωστὴν σύμβασιν μετὰ τῆς ἑταιρίας τῆς Ἑλληνικῆς Ἐριουργίας.

§236Λ. ΝΑΚΟΣ. Ὁ Νίδερ ὁ ὁποῖος εἶναι τύπος ἐναρέτου καὶ τιμίου ἀνθρώπου.

§237Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν ὑπάρχει ἀπόφασις καὶ τοῦ Ἀνωτάτου Ἀνακριτικοῦ Συμβουλίου περὶ παραπομπῆς καὶ τῶν δύο κατηγορουμένων, ὡς καὶ τῆς ἀνακριτικῆς ἐπιτροπῆς.

§238Χ. ΛΑΔΑΣ. Εἰς ὅλας τὰς ὑποθέσεις τὰς ὁποίας ἀναφέρατε ὑπάρχουν δύο παραπεμπτικαὶ προτάσεις μία τοῦ ἀνωτάτου καὶ μία τῆς ἐπιτροπῆς.

§239Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Ἡ ἄλλη ὑπόθεσις εἶναι ἡ γνωστὴ ὑπόθεσις καταχρήσεως συναλλάγματος. Ἡ ἄλλη ἀφορᾷ τὴν ὑπογραφὴν τῆς συμβάσεως προμηθείας 500 αὐτοκινήτων παρὰ Γερμανικῶν οἴκων ἔναντι τῶν Γερμανικῶν ἐπανορθώσεων. Πρόκειται περὶ συμβάσεως ἡ ὁποία φέρει ἔκδηλον καὶ αὐτὴ τὸν σκανδαλώδη καὶ παράνομον χαρακτῆρα. Ἐπίσης ἡ ἀποδοθεῖσα εἰς τὸν κ. Ταβουλάρην κατηγορία διὰ τὴν σύμβασιν τῶν τηλεφώνων. Τελευταία εἶναι ἡ ἀφορῶσα τοὺς κ. κ. Ταβουλάρην καὶ Τανταλίδην καὶ περιέχουσα παραβάσεις νόμων αἱ ὁποῖαι διεπράχθησαν κατὰ τὴν κατασκευὴν ὁδῶν εἰς τὴν ἰδιαιτέραν ἐπαρχίαν τοῦ κ. Ταβουλάρη. Αὐταὶ κατὰ τὴν κρίσιν τῶν ὑποβαλλόντων τὴν πρότασιν κυρίων βουλευτῶν εἶναι αἱ πράξεις αἱ ὁποῖαι δὲν ἔπρεπε νὰ μείνουν ὁπωσδήποτε ἀδίωκτοι. Ἐπ’ αὐτῶν ἀναγκαίως, θὰ συνεχισθῇ ἡ ἀνάκρισις, τὰ πορίσματα δὲ αὐτῆς ἡ ἐπιτροπή, θὰ ὑποβάλῃ ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς ἁρμοδίας, νὰ ἀποφασίσῃ κατὰ τὸν νόμον περὶ παραπομπῆς ἢ μὴ εἰς δίκην.

§240Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπειδὴ ἐμνημονεύσατε, ὅτι ἐλάβατε ὑπ’ ὄψει τὰ πορίσματα τῆς ἀνακριτικῆς ἐπιτροπῆς τῆς παρελθούσης Βουλῆς, ἐπειδὴ καὶ ἐγὼ ἀνῆκον εἰς τὴν ἀνακριτικὴν ἐκείνην ἐπιτροπήν, θὰ παρακαλέσω νὰ ἔχετε τὴν καλωσύνην, νὰ διαφωτίσετε τὴν Βουλήν, ποῖοι λόγοι σᾶς ἤγαγον νὰ παρίδετε καὶ ἄλλα παραπεμπτικὰ πορίσματα τῆς ἀνακριτικῆς ἐκείνης ἐπιτροπῆς, οὕτως ὥστε ἡ Βουλή, νὰ κρίνῃ ἐν ἐπιγνώσει πλέον ἂν ἡμεῖς ἐπλανήθημεν ἢ σεῖς.

§241Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Ὑποθέτω, ὅτι ὅταν ὑποβάλεται μία πρότασις, περὶ διώξεως ἡ πρότασις αὕτη δὲν ἔχει καμμίαν ἀπολύτως ἔννοιαν παρὰ τὴν ἔννοιαν ὑποβολῆς μηνύσεως. Ἐκρίναμεν ἡμεῖς οἱ 20 βουλευταί, ὅτι ἔπρεπε ταύτας τὰς πράξεις νὰ μηνύσωμεν.

§242Γ. ΣΑΚΚΑΛΗΣ. Ὡς μᾶλλον ἐκδήλους.

§243Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Ὡς μᾶλλον ἐκδήλους, ὡς φερούσας τὴν σφραγῖδα τῆς κοινῆς ποινικῆς παραβάσεως, ὡς σοβαρωτέρας, ὡς μελλούσας κατὰ τὴν κρίσιν ἡμῶν ν’ ἀγάγουν εἰς μίαν πραγματικὴν δίωξιν, ν’ ἀγάγουν εἰς ἕνα τοιοῦτον ἢ τοιοῦτον ἀποτέλεσμα. Δὲν θέλω νὰ ἐπηρεάσω κανένα, οὐδὲ δύναμαι νὰ προεξοφλήσω τρόπον τινα, τὴν γνώμην κανενός. Ἀλλὰ κατὰ τὴν κρίσιν ἡμῶν, κρίσιν ἡ ὁποία δύναται νὰ εἶναι πᾶς τις βέβαιος, ὅτι εἶναι ἐντελῶς ἐλευθέρα, οὐδὲν ἀπολύτως κωλύει ὑμᾶς, ὅπως προβῆτε εἰς τὴν ὑποβολὴν νέας μηνύσεως, ἐπὶ τῆς ὁποίας δύναται ἐλευθέρως νὰ ἀποφασίσῃ ἡ Βουλή. Πιστεύω, ὅτι αἱ προτάσεις τῆς Ἀνακριτικῆς Ἐπιτροπῆς τὰς ὁποίας ἀναφέρετε δὲν εἶχον τὸν χαρακτῆρα ἀποφάσεων δικαστικῶν, τὰς ὁποίας νὰ εἶναι τις ὑποχρεωμένος νὰ σεβασθῇ ἀπολύτως. Ἦσαν ἁπλαὶ προτάσεις ἀνακριτικαί, αἱ ὁποῖαι θὰ ὑπεβάλοντο ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς ἁρμοδίας νὰ ἀποφασίσῃ περὶ παραπομπῆς ἢ μή. Ἡμεῖς εὑρισκόμεθα ἤδη ἠναγκασμένοι, διότι παρετάθη τότε δυστυχῶς ἡ ἀνάκρισις ἐπὶ μακρόν, ν’ ἀρχίσωμεν ἀπὸ τὸ ἄλφα, νὰ προκαλέσωμεν τὴν ἐξ ὑπαρχῆς κίνησιν τῆς ποινικῆς διώξεως, διὰ τὰ ἀδικήματα αὐτά, τὰ ὁποῖα θεωροῦμεν ὡς τὰ σοβαρώτερα. Ἐπὶ τῆς προτάσεως ἡμῶν πρέπει κατὰ τὸν νόμον, ν’ ἀποφασισθῇ ὑπὸ τῆς Βουλῆς ἡ συνέχισις ἢ μὴ τῆς διώξεως. Εἰς τὴν Βουλήν, ὡς κυρίαρχον, ἀπόκειται, νὰ ἀποφασίσῃ ἀπολύτως ἐλευθέρως καὶ ἀπροκαταλήπτως, ἐφ’ ὅσον ἐν τούτῳ ἀσκεῖ καθήκοντα αὐτόχρημα δικαστικά. Κατὰ τὴν ἄσκησιν τοσούτῳ ὑψηλῶν καθηκόντων, οὐδεὶς βεβαίως ἔχει τὴν πρόθεσιν, ἀλλ’ οὐδὲ καὶ τὴν δύναμιν νὰ ἐπηρεάσῃ αὐτὴν ὁπωσδήποτε.

§244Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Θέλω νὰ εἴπω δύο λέξεις.

§245Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ διακόψωμεν τὴν συζήτησιν, διὰ νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὰς ἐπερωτήσεις.

§246Χ. ΛΑΔΑΣ. Διὰ πότε θ’ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις;

§247Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Αἱ ἡμέραι αἱ ὁποῖαι ὑπολείπονται μέχρι τῆς διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς εἶναι ὡρισμέναι. Δὲν διστάζω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι τὰ λίαν ἐπείγοντα νομοσχέδια δέον νὰ προηγηθοῦν τῆς συζητήσεως αὐτῆς.

§248Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν ἐζήτησα, νὰ εἴπω δύο λέξεις ἀπὸ τῆς θέσεώς μου, εἶναι διότι νομίζω, ὅτι δι’ ὅσων ἐξέθηκε ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐκ Πειραιῶς, ἔθιξε τὴν προηγουμένην κοινοβουλευτικὴν ἀνακριτικὴν ἐπιτροπὴν καὶ τὴν παρελθοῦσαν Βουλήν. Ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἀντικρούων τὴν ἰδικήν μου πρότασιν, ὅπως ἀντὶ συζητήσεως συσταθῇ ἀμέσως ἡ ἀνακριτικὴ ἐπιτροπή, εἶπεν, ὅτι αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ, πρῶτον διότι ὑπὸ ἄλλας συνθήκας ἐξελέγη ἡ παρελθοῦσα Βουλὴ καὶ ὑπὸ ἄλλας ἡ σημερινή. Αὐτὸ δὲν δύναται νὰ ἔχῃ ἄλλην ἔννοιαν παρὰ ταύτην, ὅτι ἡ παρελθοῦσα Βουλὴ δὲν ἦτο τελείως ἀνεπηρέαστος.

§249Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἐλέχθη, ὅτι εἶχε περισσοτέραν ἐξουσίαν, ὡς προερχομένη ἐξ ἐπαναστάσεως.

§250Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Μὲ συγχωρεῖται κ. Πρόεδρε. Ἐλέχθη ὅτι ἡ Βουλὴ αὐτὴ ἦτο ἀποτέλεσμα μιᾶς ἐπαναστάσεως, ὅτι ἐλάμβανε μέτρα ἐξαιρετικὰ καὶ λοιπά. Αὐτὸ δὲ ἄν συνδυάσωμεν μὲ μίαν δήλωσιν τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ Ζακύνθου, ὁ ὁποῖος εἰς τὴν αἴτησίν του, περὶ ἐκκαθαρίσεως τῆς θέσεώς του ἀνέφερε, ὅτι ἔπεσε θῦμα διώξεως ἀντιπάλων, ἐὰν συνδυάσωμεν μὲ τὰς δηλώσεις ἐκείνας μετὰ τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ Ζακύνθου καὶ τῆς εἰσηγήσεως τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ ἐκ Πειραιῶς, δύναται νὰ ἀγάγῃ εἰς τὸ συμπέρασμα ὅτι πράγματι...

§251Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Μοῦ ἐπιτρέπεται; Ἡ δήλωσίς μου κ. Πρόεδρε, δὲν εἶχε οὐδεμίαν πολιτικὴν ἔννοιαν, ἁπλῶς νομικὴν μόνον ἔννοιαν εἶχε.

§252Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ποτὲ ἄλλη Βουλὴ ἐνήργησεν τόσον ἀνεπηρεάστως, διὰ τὰ ἀδικήματα περὶ ὧν ὁ λόγος. Ὅσον ἀφορᾷ ὅμως τὰ πολιτικὰ ἀδικήματα δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, ὅτι ἡ δίωξις ἐγένετο ἀπὸ ἀντιπάλους. Ἀλλὰ προκειμένου περὶ πολιτικῶν ἀδικημάτων, δὲν μπορεῖ ἡ δίωξις, νὰ γίνεται παρὰ ἀπὸ πολιτικοὺς ἀντιπάλους. Δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ μόνον ἄνθρωποι ἀντιθέτων πολιτικῶν φρονημάτων, νὰ ὑποβάλουν κατηγορίαν ἐνώπιον τοῦ εἰδικοῦ δικαστηρίου. Βεβαίως λοιπὸν πολιτικοὶ ἀντίπαλοι ἦσαν ἐκεῖνοι, ἀλλ’ αὐτὸ εἶναι ἀναγκαῖον ἐπακολούθημα τῶν πραγμάτων, διότι μόνον πολιτικοὶ ἀντίπαλοι δύνανται, διὰ πολιτικὰ ἀδικήματα νὰ διώξουν ἄλλους πολιτικούς. Ὡς πρὸς αὐτὸ λοιπόν, δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, ὅτι ὡς πολιτικοὶ ἀντίπαλοι τῶν πράξεων τῆς δικτατορίας ἐνεργήσαμεν. Ἀλλ’ ἡ κατηγορία δὲν περιωρίσθη εἰς αὐτὰ τὰ ἀδικήματα τὰ ὁποῖα πλέον ἠμνηστεύθησαν, ἀλλ’ ἐπεξετάθη καὶ εἰς ἄλλα ἀδικήματα κοινοῦ δικαίου. Εἰς αὐτὰ ὅμως εἶμαι ὑποχρεωμένος, νὰ διακηρύξω, ὅτι καὶ ἡ Βουλὴ καὶ εἰδικῶς ἡ ἀνακριτικὴ ἐπιτροπή, ἐνήργησεν μὲ τὸν πλέον ἀμερόληπτον τρόπον καὶ πρέπει νὰ ἐξάρω καὶ τὴν φιλεργίαν καὶ τὴν ἀμεροληψίαν τῶν μελῶν τῆς ἀνακριτικῆς ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία κατόπιν πραγματικῶς κοπιώδους ἐργασίας, κατώρθωσε, νὰ φέρῃ εἰς φῶς πράγματα τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἀγάγουν καὶ τὴν σημερινὴν Βουλήν, εἰς τὸ νὰ προβῇ καὶ εἰς δίωξιν καὶ εἰς τὴν τιμωρίαν κατὰ τὴν ἰδικήν μου ἀντίληψιν. Κατὰ συνέπειαν τὸ γεγονός, ὅτι ἄλλη ἦτο ἡ προέλευσις τῆς Βουλῆς ἐκείνης καὶ ἄλλη ἡ τῆς σημερινῆς Βουλῆς, δὲν ἦτο ἀρκετὸς λόγος, ὅπως μὴ ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος· ὁ νόμος δὲ εἶναι σαφής. Δὲν ὑπάρχει λοιπὸν κανὲν ἐμπόδιον. Ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἀνέφερεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, τὸ ἄρθρον 93 τοῦ Συντάγματος, ἀλλὰ τοῦτο ρητῶς λέγει, ὅτι ἡ Βουλὴ κατηγορεῖ ἐνώπιον τῆς Γερουσίας. Μήπως διὰ τῆς διαδικασίας τῆς καθιερουμένης ὑπὸ τοῦ νόμου, πρόκειται νὰ μὴ κατηγορήσῃ ἡ Βουλὴ ἐνώπιον τῆς Γερουσίας; Θὰ πρόκειται μόνον νὰ ἀποφευχθῇ μία μακρὰ συζήτησις καὶ ἡ ἀναβολὴ ἴσως ἐπ’ ἀόριστον τῆς λήψεως ἀποφάσεως ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Δὲν πρέπει νὰ λησμονῶμεν, ὅτι ἂν ἐγένετο κατηγορία, ἐγένετο αὕτη ὑπὸ τὴν βοὴν τῆς κοινῆς γνώμης, ὅτι διεπράχθησαν μεγάλα ἀδικήματα καὶ τὸ γεγονός, ὅτι ἡ παρελθοῦσα Βουλὴ ἐψήφισε τὸν νόμον αὐτόν, δὲν σημαίνει τίποτε ἄλλο, παρ’ ὅτι ἡ Βουλὴ υἱοθέτησεν τὴν κατηγορίαν αὐτὴν καὶ συνέστησε τὴν ἀνακριτικὴν ἐπιτροπήν. Συνεπῶς ἐφαρμόζοντες τὸν νόμον, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἀποφύγωμεν καὶ συζητήσεις αἱ ὁποῖαι δὲν γνωρίζω ἂν δύνανται νὰ ἀποφέρουν κανὲν καλὸν ἀποτέλεσμα. Ἐφ’ ὅσον τὰ πορίσματα τῆς ἀνακριτικῆς ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐστηρίχθη ἡ κατηγορία δὲν δύνανται νὰ ἀλλοιωθοῦν, διότι ἐτελείωσαν ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα καὶ δὲν θὰ ἦτο δυνατόν, νὰ ἀρχίσῃ μία συζήτησις λεπτομερειακὴ ἐπὶ ἀπειρίας ἐπιχειρημάτων ἐπὶ τῶν ὁποίων συνάγονται εὐθῦναι. Ἕν μόνον εἶναι τὸ δυνάμενον νὰ ἀντιταχθῇ ἐπιχείρημα, ὅτι ἡ Βουλὴ ἐπιθυμοῦσα νὰ ἀποφύγῃ οἱανδήποτε διαμαρτυρίαν ἐκ μέρους τῶν διωκομένων, νὰ δώσῃ ἀκόμη περισσότερα μέσα ὑπερασπίσεως, καὶ εἰς αὐτὰ δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν. Ἀλλ’ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει τὴν εὐθύνην τῆς κατευθύνσεως αὐτῆς ὅλης τῆς ὑποθέσεως δὲν τὴν φέρομεν ἡμεῖς, τὴν φέρει ἡ Κυβέρνησις ἡ ὁποία υἱοθετεῖ αὐτὸν τὸν τρόπον τῆς διαδικασίας. Ἡμεῖς φοβούμεθα, ὅτι δι’ αὐτῆς τῆς μεθόδου θὰ παραταθῇ ἐπ’ ἀόριστον, θὰ ἀναβληθῇ ἐπ’ ἀόριστον ἡ λῆψις ἀποφάσεων καὶ ὅτι αὐτὴ ἡ παράτασις καὶ ἡ ἀναβολὴ ἐπ’ ἀόριστον, δὲν εἶναι πρὸς ὄφελος τῆς ἱκανοποιήσεως τοῦ δικαίου. Ὁ φόβος, ὅτι θὰ ἦτο ἐνδεχόμενον ἡ ἀνακριτικὴ ἐπιτροπὴ νὰ ἀσκήσῃ εἰσαγγελικὰ καθήκοντα, εἶναι προφανής, διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον, ὅτι ἡ ἀνακριτικὴ ἐπιτροπή, διὰ τῆς ἐργασίας της εἶχε περατώσῃ τὴν ἀνάκρισιν, εἶχε περατώσῃ ὅλο τὸ ἔδαφος, εἶχε περιορίσῃ τὰ ἀντικείμενα τῆς κατηγορίας. Κατὰ μείζονα λόγον ἡ νέα δύναται, νὰ τὰ περιορίσῃ ἀκόμη ὀλιγώτερον καὶ ἐὰν ἠκολουθεῖτο ἡ γνώμη ἡμῶν θὰ ἦτο δυνατὸν ἡ Βουλὴ νὰ δικάσῃ πλέον ἐπὶ τῇ βάσει μιᾶς νέας ἀνακρίσεως, νέου διαφωτισμοῦ ἐπὶ τῶν ὑποθέσεων αὐτῶν. Ἐνῷ τώρα ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι ἡ συζήτησις θὰ διεξαχθῇ, χωρὶς ἡ Βουλὴ νὰ δύναται νὰ ἔχῃ ὑπεύθυνον γνώμην τῆς ἀνακριτικῆς ἐπιτροπῆς διορισμένης ὑπ’ αὐτῆς τῆς ἰδίας. Διότι ἐφ’ ὅσον ἠτόνησαν αἱ προηγούμεναι πράξεις, δύναται βεβαίως ἡ ἀνάκρισις νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψει ἀπὸ τὴν νέαν ἀνακριτικὴν ἐπιτροπήν, ἀλλὰ δὲν θὰ εἶναι δίκαιον, δὲν θὰ εἶναι ἐπιεικὲς νὰ θέλωμεν νὰ στηρίξωμεν νομοσχέδιον συζητήσεως μακρᾶς ἐπὶ τῇ βάσει τῶν πορισμάτων τῆς παρελθούσης ἀνακριτικῆς ἐπιτροπῆς. Καὶ δι’ αὐτὸ ἐγὼ παρ’ ὅλα ὅσα εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κύριος συνάδελφος ὁσονδήποτε καὶ ἂν ἐκτιμῶ τὸ θάρρος τῆς γνώμης του καὶ τὴν ἀξίαν παντὸς ἐπαίνου συναίσθησιν τῶν ὑποχρεώσεων τὰς ὁποίας ἔχει καὶ αὐτὸς καὶ οἱ συνυπογράψαντες κύριοι συνάδελφοι, ὅπως συντελέσουν ν’ ἀχθῇ εἰς πέρας αὐτὴ ἡ ὑπόθεσις, ὁσονδήποτε καὶ ἂν ἐπαινῶ τὴν πρᾶξιν αὐτήν, νομίζω, ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ ἔπραττε πολὺ πρακτικώτερον ἔργον καὶ πολὺ δικαιότερον, διότι δὲν ἔχωμεν κανὲν δικαίωμα, νὰ διασύρωμεν τὴν ὑπόληψιν πρὶν καθαρισθοῦν αἱ ὑποθέσεις ἀπὸ μίαν ἀνακριτικὴν ἐπιτροπήν, τὴν ὁποίαν ἡμεῖς οἱ ἴδιοι θὰ συστήσωμεν. Ἐπιμένω ἐγὼ ὅπως, ἀντὶ πάσης συζητήσεως συσταθῇ ἀμέσως ἡ ἀνακριτικὴ ἐπιτροπή, ὥστε κατὰ τὸ διάστημα τῆς διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς καὶ ἅμα τῇ ἐπαναλήψει τῶν ἐργασιῶν, νὰ ἔχωμεν ἕνα πόρισμα. Εἶμαι καὶ ἐγὼ ἐξ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι συνέταξαν τὸν νόμον καὶ ἐψήφισαν αὐτὸν καὶ οἱ ὁποῖοι συνετέλεσαν νὰ γίνῃ ἡ διαδικασία ἡ ὁποία ἐγένετο μέχρι τοῦδε. Θὰ ἤμην εὐτυχὴς ἐὰν ἡ νεωτέρα ἀνάκρισις ἀπεδείκνυεν, ὅτι παρ’ ὅλην τὴν ἀμεροληψίαν τῶν μελῶν τῆς παλαιᾶς ἐπιτροπῆς τὰ μέλη τῆς παλαιᾶς ἀνακριτικῆς ἐπιτροπῆς ἔσφαλαν καί δὲν ὑπῆρχε καμμία ἐνοχή, θὰ ἤμην εὐτυχής, λέγω διὰ τοῦτο. Ἀλλ’ ἐξ ἄλλου αἰσθάνομαι καὶ ἐγὼ τὴν ὑποχρέωσιν, ὅτι πρέπει τέλος πάντων, νὰ φέρωμεν εἰς πέρας αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν, διότι οἱαδήποτε παράτασις, δὲν νομίζω, ὅτι ἀποβαίνει πρὸς ὄφελος καὶ τοῦ δικαίου τῆς σημερινῆς Βουλῆς.

§253ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐπανέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν ἐπερωτήσεων. Ὁ κ. Ἠσαΐας, ἔχει τὸν λόγον.

§254Γ. ΗΣΑΪΑΣ. Ἐὰν κύριοι συνάδελφοι, ἀνατρέξωμεν εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς 4ης Ἐθνοσυνελεύσεως τῆς παρελθούσης Βουλῆς καὶ τῶν ὀλίγων ἐργασιῶν τῆς παρούσης, θὰ παρατηρήσωμεν, ὅτι ἅπασαι αἱ Βουλαὶ αὗται ἐπὶ πάντων τῶν ζητημάτων, συνεζήτησαν σοβαρῶς ἓν μόνον δὲ ζήτημα δὲν ἔθιξαν κἄν, τὸ ζήτημα τοῦ λιμένος Πειραιῶς. Καὶ εἶναι μὲν ἀληθές, ὅτι κατὰ τὴν παρελθοῦσαν Βουλήν, ἐγένετο ἀπόπειρα συζητήσεως τοῦ ζητήματος τούτου ὑπὸ τοῦ μόνον ὄντως ἁρμοδίου, νὰ συζητήσῃ αὐτὸ ὡς κατέχοντος αὐτὸ καὶ ἐπιστημονικῶς καὶ πρακτικῶς, διότι καὶ μέλος τῆς Λιμενικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν διετέλεσεν καὶ πρόεδρος αὐτῆς. Πρόκειται περὶ τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου καὶ ἀγαπητοῦ φίλου ἐκ Πειραιῶς κ. Σακκαλῆ, ὁ ὁποῖος κατὰ τὴν παρελθοῦσαν Βουλὴν ὑπέβαλλε τὴν ἑξῆς ἐπερώτησιν. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μοὶ ἐπιτρέψητε, νὰ τὴν ἀναγνώσω, διότι ὄντως εἶναι ἀξία μεγάλης σημασίας. (ἀναγινώσκει): «Ἐπερωτᾶται, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας, — ὄχι ὁ σημερινὸς ὑπουργός, ἀλλ’ ὁ προηγούμενος — διατὶ ἀνέχεται ........ κλπ». Ὁμολογουμένως τὸ κείμενον τῆς ἐπερωτήσεως αὐτῆς γεννᾷ κατάπληξιν καὶ εἶναι λυπηρόν, ὅτι ἡ παρελθοῦσα Βουλή, δὲν συνεζήτησε τὸ θέμα αὐτό. Ὁ λιμὴν τοῦ Πειραιῶς, κύριοι, δὲν ἐνδιαφέρει μόνον τὸν Πειραιᾶ καὶ τὰς Ἀθήνας, δύναται νὰ λεχθῇ, ὅτι εἶναι Πανελλήνιος λιμήν, διότι ἡ κακὴ ἢ ἡ καλὴ διαχείρισις τοῦ λιμενικοῦ ζητήματος δύναται ἀναμφισβητήτως, νὰ ἐπηρεάσῃ ὁλόκληρον τὴν Ἐθνικὴν Οἰκονομίαν τοῦ τόπου. Πρὸς ἀπόδειξιν τούτου ἔχομεν τὰς δηλώσεις τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου ἐξ Ἀθηνῶν κ. Βαρβαγιάννη ὁ ὁποῖος ὑπὸ τὴν ἰδιότητα αὐτοῦ, ὡς διευθυντοῦ τοῦ Ἐπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Ἀθηνῶν, κατὰ μίαν συνέλευσιν γενομένην ἐν τῷ Ἐπιμελητηρίῳ καθ’ ἣν παρίσταντο οἱ πρόεδροι τῶν Βιομηχανικῶν καὶ Ἐπορικῶν Ἐπιμελητηρίων Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς ἐδήλωσεν, ὅτι αἱ ζημίαι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ λόγῳ τῆς ἀκαταστασίας τοῦ λιμένος Πειραιῶς, εἶναι ἐν συνόλῳ περὶ τὰ 400.000.000 τὸν χρόνον. Ἀλλὰ πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν εἰσηγούμενος ἐπὶ τῶν νομοσχεδίων αὐτοῦ περὶ μειώσεως τῆς τιμῆς τοῦ ἄρτου, ἔθιξεν ἴσως χωρὶς νὰ τὸ θέλῃ μίαν ἐκ τῶν εὐαισθητοτέρων χορδῶν τοῦ λιμένος Πειραιῶς, ἐξεδίπλωσεν μίαν ἀπὸ τὰς πολλὰς πτυχὰς τοῦ ζητήματος τούτου καὶ ἐδήλωσεν, ὅτι διὰ τῆς κατασκευῆς καὶ μόνης τῆς Silos, δύναται νὰ ἐπέλθῃ μία οἰκονομία 40 δραχμῶν, κατὰ τόννον ἀντιστοιχοῦσα εἰς ἀνάλογον μείωσιν τῆς τιμῆς τοῦ ἄρτου. Καὶ εἶπον, ὅτι ἐὰν ὁ λιμὴν τοῦ Πειραιῶς εἶχε καὶ ἀναλόγους χώρους καὶ ἠδύναντο εἰς τοὺς χώρους τούτους, νὰ ἱδρυθῶσιν ἐργοστάσια καὶ ἰδίως κυλινδρόμυλοι παραλιακοί, θὰ ἐπήρχετο ὄχι μόνον ἡ οἰκονομία τῶν 40 δραχμῶν κατὰ τόννον, ἀλλὰ μία οἰκονομία πολὺ μεγαλυτέρα ἀπὸ τὴν δηλωθεῖσαν, διότι ἡ μεγαλυτέρα ἐπιβάρυνσις τοῦ ἐμπορεύματος εἶναι ἀπὸ τὴν φορτηγίδα καὶ ἐκεῖθεν. Θὰ ἠδύναντο λέγω, νὰ ἱδρυθῶσιν ἐργοστάσια τὰ ὁποῖα διὰ μηχανημάτων ἀπορροφητικῶν, θὰ μετέφερον τὸν σῖτον κατ’ εὐθεῖαν εἰς τὰς μηχανὰς τῶν ἐργοστασίων καὶ ἐκεῖθεν, διὰ γερανῶν εἰς τὰ διάφορα μεταφορικὰ μέσα. Ὥστε βλέπετε κύριοι, τὸ ζήτημα τοῦτο εἶναι ὀλίγον πολύπλοκον καὶ δύσκολον καὶ ἑπομένως θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλήν, ὅπως μοὶ ἐπιτρέψῃ καὶ μὴ περιορισθῶ εἰς τὰ στενὰ ὅρια μιᾶς ἐπερωτήσεως, ἀλλὰ ν’ ἀναπτύξω αὐτὴν κάπως ἀναλυτικώτερον, ἵνα γίνῃ ἀντιληπτὴ καὶ εἰς τοὺς μὴ εἰδικούς Εἶμαι δὲ ὑποχρεωμένος ν’ ἀταπτύξω τοῦτο ἀπὸ ἀπόψεως ἱστορικῆς καὶ τεχνικῆς καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἐξυπηρετήσεως τοῦ ἐμπορίου καὶ ἰδίᾳ τῆς βιομηχανίας, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον οὐδέποτε ἐλήφθη ὑπ’ ὄψιν, ὡσαύτως ἀπὸ ἀπόψεως ἐπαρκείας τῶν κατασκευαζομένων μεγάλων λιμενικῶν ἔργων, ὡς ὀνομάζωνται κατὰ φημισμὸν βεβαίως, ἴσως μεγάλων κατὰ τὴν δαπάνην, ἀπὸ ἀπόψεως ἐπεκτάσεως τοῦ λιμένος πρὸς τὴν Α ἢ Β κατεύθυνσιν καὶ ἰδίᾳ τὴν οἰκονομικὴν πολιτικήν, διὰ τῆς ὁποίας εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ ἡ ἄποψις τὴν ὁποίαν ἐν τέλει θὰ σᾶς προτείνω. Ἡ ἱστορία τοῦ λιμένος Πειραιῶς, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, ἄρχεται ἀπὸ τῶν ἀρχαιοτάτων χρόνων ἀπὸ τὸ 487 π. Χ. Ὁ λιμὴν Πειραιῶς δὲν ὑπῆρχε τότε. Ὁ λιμὴν τῶν Ἀθηνῶν ἦτο τὸ Παλαιὸν Φάληρον ὅπου σήμερον εἶναι αἱ ἱπποδρομίαι.

§255Λ. ΝΑΚΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐγὼ νομίζω, ὅτι ἕνεκα τῆς σοβαρότητος τοῦ ζητήματος περὶ τοῦ ὁποίου ὁμιλεῖτε, θὰ ἔπρεπε ν’ ἀναπτυχθῇ τοῦτο εἰς μίαν καταλληλοτέραν ὥραν καὶ νὰ παρίσταται καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως.

§256Γ. ΗΣΑΪΑΣ. Σᾶς εὐχαριστῶ κ. συνάδελφε. Πράγματι καί ἐγὼ εἶμαι κουρασμένος καὶ ἡ Βουλὴ εἶναι καταπεπονημένη, ὥστε ν’ ἀκούσῃ ἕνα ζήτημα τὸ ὁποῖον ἀπαιτεῖ πολὺ χρόνον πρὸς ἀνάπτυξιν, δεδομένου, ὅτι πολλοὶ συνάδελφοι εἶναι ἐγγεγραμμένοι διὰ νὰ λάβουν τὸν λόγον.

§257Λ. ΝΑΚΟΣ. Ν’ ἀναβληθῇ διὰ τὴν Δευτέραν.

§258Γ. ΗΣΑΪΑΣ. Θὰ εἶμαι πολὺ εὐτυχὴς ἐὰν ἡ Βουλὴ συναινέσῃ εἰς τὴν ἀναβολήν, ἀλλὰ ὑπὸ τὸν ὅρον τὴν ἀνωτέραν νὰ εἶναι πρῶτον εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν.

§259ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ τὴν Βουλὴν ἐὰν συναινῇ εἰς τὴν ἀναβολήν.

§260ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§261Α. ΚΑΣΣΑΒΕΤΗΣ. Ἄλλως τε ὅλοι οἱ συνυπογράψαντες τὴν ἐπερώτησιν ἐκτὸς ἡμῶν εἶναι ἀπόντες.

§262ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβληθείσης τῆς ὑπ’ ἀριθμ. 3 διὰ τὴν ἀνωτέραν, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθμ. 4.

§263ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἀναβάλλεται κ. Πρόεδρε.

§264ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται. Ἡ ὑπ’ ἀριθμ. 5 διαγράφεται αἰτήσει τοῦ ἐπερωτῶντος. Ἡ ὑπ’ ἀριθμ. 6. τοῦ κ. Ἀναστασίου.

§265Τ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Παραιτοῦμαι κ. Πρόεδρε.

§266ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διαγράφεται. Ἡ ὑπ’ ἀριθμὸν 7 ἀναβάλλεται. Ἡ ὑπ’ ἀριθμὸν 8, ὁ κ. Ἀναστασιάδης.

§267Σ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ. Ἀπουσιάζει ὁ κ. Δοξιάδης κ. Πρόεδρε. Παρακαλῶ νὰ διαγραφῇ.

§268ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διαγράφεται. Ἡ ὑπ’ ἀριθμὸν 9 ἀναβάλλεται προσωρινῶς, λόγῳ τῆς ἀπουσίας τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ. Ἡ ὑπ’ ἀριθμὸν 10 ἀπουσιάζοντος τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ ἀναβάλλεται. Ἡ ὑπ’ ἀριθμὸν 11. Ὁ κ. Μπουρνιᾶς, συνιστᾷ εἰς τὸν κ. ἐπὶ τῆς Συγκοινωνίας ὑπουργὸν ὅπως διατάξῃ τὴν ἐπισκευὴν τῆς γεφύρας τῆς ἑνούσης τὴν κοινότητα Κομήτου τῆς Καρύστου μετὰ τῆς πόλεως Καρύστου, καθ’ ὅσον κατ’ ἔτος τὸν χειμῶνα πολλὰ κτήνη, πνίγονται, ἐνίοτε δὲ καὶ ἄνθρωποι ἐκ τῆς ἐλλείψεως γεφύρας. Τὸ αὐτὸ λέγει συμβαίνει καὶ εἰς τὴν κοινότητα Βρύσεως τῶν Κονιστρῶν. Ἐπίσης συνιστᾷ εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας, ν’ ἀποστείλῃ εἰδικὸν ὑδραυλικὸν εἰς Ἄνω Ποταμιᾶ τῆς Κύμης, ἵνα ὑποδείξῃ εἰς τοὺς κατοίκους τρόπον ὑδρεύσεως. Παρακαλεῖ ἐπίσης ὅπως χορηγηθῇ ἡ ἀναγκαία πίστωσις πρὸς ἀποπεράτωσιν τῶν ὁδῶν ἀπὸ γεφύρας Πλατάνας τῆς Κύμης μέχρι γεφύρας Ὀξυλίθου, ὁρίου Αὐλωναρίου καὶ ἀπὸ τῆς ἀφετηρίας εἰς γέφυραν Σκοτεινῆς. Ἐπίσης πρὸς ἀποπεράτωσιν τῆς ὁδοῦ Σκύρου Λιναριᾶς. Ἐρωτᾷ ὡσαύτως, διατὶ ὁ νομομηχανικὸς Εὐβοίας δὲν μετέβη καίτοι διαταχθεὶς εἰς Κάρυστον, ἵνα συντάξῃ τὴν μελέτην καὶ τὸν προϋπολογισμὸν τῆς κατασκευῆς τοῦ λιμένος, ὡς καὶ διατὶ δὲν διετάχθη μελέτη πρὸς κατασκευὴν τῆς ἐθνικῆς ὁδοῦ Καρύστου–Χαλκίδος μὲ ἀφετηρίαν τὴν κοινότητα Πλατανιστοῦ τῆς Καρύστου.

§269Α. ΧΡΗΣΤΟΜΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Σήμερον τὸ Συμβούλιον ἠσχολήθη μὲ τὰ ζητήματα ταῦτα καὶ ἔλαβε σχετικὰς ἀποφάσεις.

§270Ι. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ὁ κύριος ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας εὐηρεστήθη ν’ ἀπαντήσῃ εἰς τὴν ἐρώτησίν μου καὶ τὸν εὐχαριστῶ διὰ τοῦτο. Ἀλλὰ θὰ τὸν πληροφορήσω, ὅτι ὁ χείμαρρος αὐτὸς κατέστρεψε τὴν γέφυραν τὴν ἑνοῦσαν τὴν κοινότητα Κομήτου τῆς Καρύστου μετὰ τῆς πόλεως Καρύστου καὶ παρέσυραν ποιμένας καὶ πολλὰ κτήνη. Θὰ παρακαλέσω νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει ταῦτα καὶ νὰ ἐξοικονομήσῃ ἕνα κονδύλιον, τὸ ὁποῖον θ’ ἀπαιτηθῇ διὰ τὴν ἐπισκευὴν τῆς γεφύρας, διότι οἱ χωρικοὶ τὰ πρὸς τὸ ζῆν τὰ προμηθεύονται ἀπὸ τὴν Κάρυστον. Σήμερον δὲ ἀποκλεισμένοι ὄντως, κινδυνεύουν ν’ ἀποθάνουν ἐκ τῆς ἐλλείψεως τῶν τροφῶν.

§271ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθμὸν 14, ἀπόντος τοῦ ἐπερωτῶντος καὶ τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ διαγράφεται. Ἡ ὑπ’ ἀριθμὸν 15.

§272Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Δὲν ὑπάρχει περιεχόμενον κ. Πρόεδρε. Συνεννοήθημεν μὲ τοὺς κ. ὑπουργούς.

§273ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διαγράφεται. Ἡ ὑπ’ ἀριθμὸν 16, ὁ κ. Νικολίτσας.

§274Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Ἀπουσιάζει ὁ κ. ὑπουργός. Ν’ ἀναβληθῇ.

§275ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται. Ἡ ὑπ’ ἀριθμὸν 17. Ὁ κ. Μπουρνιᾶς συνιστᾷ πρὸς τὸν κ. ἐπὶ τῆς Συγκοινωνίας ὑπουργὸν ὅπως χορηγήσῃ τὴν ἀναγκαίαν πίστωσιν πρὸς ἀποπεράτωσιν τῶν ὁδῶν: 1) Ἀπὸ γεφύρας Πλατάνας τῆς Κύμης μέχρι γεφύρας Ὀξυλίθου, ὁρίου Αὐλωναρίου καὶ ἀπὸ τῆς αὐτῆς ἀφετηρίας εἰς γέφυραν Σκοτεινῆς καὶ 2) τῆς ὁδοῦ Σκύρου– Λιναριᾶς, ἵνα μὴ σταματήσωσιν αἱ ἐργασίαι καὶ τὰ μέχρι τοῦδε δαπανηθέντα, ἀποβῶσι ματαία δαπάνη. Διατὶ καίτοι ἀπὸ διμήνου καὶ πλέον διετάχθη ὁ νομομηχανικὸς Εὐβοίας δὲν μετέβη εἰς Κάρυστον, ἵνα συντάξῃ τὴν μελέτην καὶ τὸν προϋπολογισμὸν τῆς κατασκευῆς τοῦ λιμένος; Ὁ λιμὴν Καρύστου κατεκλύσθη καὶ εἶναι ἀδύνατον νὰ εἰσέλθουν ὄχι μόνον ἀτμόπλοια, ἀλλὰ καὶ λέμβοι ἀκόμη. Διατὶ δὲν διετάχθη ἡ μελέτη πρὸς κατασκευὴν τῆς ἐθνικῆς ὁδοῦ Καρύστου–Χαλκίδος μὲ ἀφετηρίαν τὴν κοινότητα Πλατανιστοῦ τῆς Καρύστου; Εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπισπευσθῇ ἡ ἐκτέλεσις τῆς ὁδοῦ ταύτης, διότι ἡ Καρυστία στερεῖται συγκοινωνίας.

§276Ι. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας, ὅπως χορηγηθῇ ἡ ἀναγκαία πίστωσις πρὸς ἀποπεράτωσιν τῶν ὁδῶν ἀπὸ γεφύρας Πλατάνας τῆς Κύμης μέχρι γεφύρας Ὀξυλίθου.

§277Α. ΧΡΗΣΤΟΜΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Εὐχαρίστως βεβαιῶ τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι σήμερον ἀκριβῶς τὸ Συμβούλιον τῶν δημοσίων ἔργων ἀπεφάσισε τὴν κατασκευὴν τῆς ὁδοῦ ἀπὸ Ξηροχωρίου μέχρι Καρύστου.

§278Ι. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Εὐχαριστοῦμεν τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας, εἶμαι δὲ βέβαιος, ὅτι οἱ Καρυστινοὶ θὰ εὐγνωμονοῦν τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργόν.

§279Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Παρακαλῶ κ. Πρόεδρε νὰ λυθῇ ἡ συνεδρίασις καθ’ ὅσον ἀπουσιάζουν πλεῖστοι τῶν κ. ὑπουργῶν.

§280ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον 4½ μ.μ. (Ὥρᾳ 8.15′ μ. μ.)