1928.11.09
3,057 rows · 23,617 words · 183 turns
§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 13η
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 9 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1928
Προεδρία κ. Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΥ
(Ὥρα 4.30′ μ. μ.)
§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα, ν’ ἀναγνωσθῶσι τὰ πρακτικά. (ἀναγινώσκονται καὶ ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως).
§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ βουλευτὴς κ. Θεολογίτης ὅπως προσέλθῃ καὶ δώσῃ τὸν ὅρκον. (Προσκομισθέντος τοῦ Ἱεροῦ Εὐαγγελίου προσέρχεται ὁ βουλευτὴς κ. Θεολογίτης ὅστις τείνων τὴν δεξιὰν δίδει τὸν ὑπὸ τοῦ Συντάγματος τεταγμένον ὅρκον).
§3ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἄξιος, ἄξιος.
§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: —Τὸ Γενικὸν Ἐπιτελεῖον τοῦ Στρατοῦ δι’ ἐγγράφου του, ἀναγγέλλει πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, ὅτι τὴν Κυριακὴν ὥραν 11 π. μ. γενήσεται ἐν τῷ Σταδίῳ ἡ ὁρκωμοσία τῶν νεοσυλλέκτων καὶ παρακαλεῖ ὅπως ἀντιπροσωπευθῇ κατ’ αὐτὴν καὶ ἡ Βουλή. —Κατώτεροι δικαστικοὶ ὑπάλληλοι Ἀθηνῶν πτυχιοῦχοι καὶ τελειόφοιτοι τῆς Νομικῆς Σχολῆς, παρακαλοῦν ὅπως θεωρηθῇ ἰσχύουσα ἡ βʹ παράγραφος τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ ἀπὸ 5 Μαΐου 1926 Ν. Δ. διὰ νὰ δύνανται ἄνευ ἀποστερήσεως τῶν θέσεών των, νὰ λαμβάνουν τὴν ἄδειαν τοῦ δικηγορεῖν. —Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Κυρέλος, Ν. Σπηλιώτης, Λ. Κουτσοπέταλος καὶ Ι. Ἀθανασιάδης, καταθέτουν αἴτησιν τῆς χήρας Αἰκατερίνης Σ. Ἡλιοπούλου, παρακαλούσης ὅπως τῇ χορηγηθῇ σύνταξις καθ’ ὅσον ἀπέμεινεν ἄνευ προστάτου μετὰ τὸν θάνατον τοῦ συζύγου της, προελθόντα λόγῳ τῆς ἀδίκου ἀπολύσεώς του. — Ὁ πρώην Λυκειάρχης Θεμιστοκλῆς Ταβουλάρης ὑποβάλλει αἴτησιν, δι’ ἧς προτείνει τὴν ἔκδοσιν λαχειοφόρου γραμματίου τὸ ὁποῖον διὰ τῶν πρεσβειῶν καὶ προξενείων νὰ διανεμηθῇ ὅπου διαμένουν Ἕλληνες, ἵνα διὰ τῶν εἰσπραχθησομένων χρημάτων ἀποζημιωθῶσι οἱ παθόντες ἐκ τοῦ πολέμου. — Ὁ βουλευτὴς κ. Ταλιαδοῦρος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου τραυματιῶν, χηρῶν, γονέων καὶ ὀρφανῶν, αἰτουμένων παράτασιν προθεσμίας ὑποβολῆς αἰτήσεων πρὸς ἀπονομὴν συντάξεων. — Ὁ Γεωργικὸς Προσφυγικὸς Σύνδεσμος Πρεβέζης παρακαλεῖ ὅπως γίνουν δεκτὰ, τὰ αἰτήματα τοῦ ἀγροτικοῦ προσφυγικοῦ κόσμου τὰ ὑποβληθέντα διὰ ψηφίσματος. — Τὸ ἐν Καβάλλᾳ Ἐπαγγελματικὸν Σωματεῖον Καπνεργατῶν, ζητεῖ διὰ ψηφίσματος τὴν χορήγησιν ἐπαρκῶν βοηθημάτων εἰς τοὺς ἀέργους καὶ τὴν μὴ ἐλάττωσιν τοῦ ἡμερομισθίου των. — Ὁ Κτηματικὸς Σύλλογος Αἰγίου παρακαλεῖ ὅπως ἐλαττωθῇ ἡ φορολογία τοῦ οἴνου. — Αἱ ἀδελφαὶ Ἐριφίλη χήρα Παπαϊωάννου καὶ Ἑλένη χήρα Δεληβασίλη, παρακαλοῦν ὅπως ταῖς ἀπονεμηθῇ ἡ προσήκουσα σύνταξις, καθ’ ὅσον ὁ ἀδελφός των Μητροπολίτης Νικομηδείας ἀποθανὼν ἐγκατέλειπεν αὐτὰς ἄνευ προστάτου καὶ ἄνευ πόρων. — Οἱ Συμβολαιογράφοι Πατρῶν, διαμαρτύρονται διὰ τὴν ἐλάττωσιν τῶν δικαιωμάτων των. — Ὁ Δικηγορικὸς Σύλλογος Θεσσαλονίκης, διαμαρτύρεται διὰ τὴν μελετωμένην κατάργησιν τοῦ Ν. Δ. περὶ κώδικος δικηγόρων. — Οἱ κατάδικοι καὶ ὑπόδικοι Κεφαλληνίας, ζητοῦν τὴν ἀποφυλάκισίν των. — Ὁ βουλευτὴς κ. Ἀβραάμ, καταθέτει ὑπόμνημα διαφόρων γονέων καὶ μαθητῶν τοῦ Βʹ Ἑλληνικοῦ Σχολείου Πειραιῶς διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μεταφορὰν τοῦ σχολείου των εἰς τοὺς κρημνοὺς τῆς Καστέλλας. — Ὁ βουλευτὴς κύριος Εὐριπαῖος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Βοθρικοῦ τῆς Ἄνδρου, περὶ ἀμέσου διορισμοῦ διδασκάλων εἰς τὸ ἀλβανόφωνον χωρίον των. — Γεωργικοὶ πληθυσμοὶ Φθιωτιδοφωκίδος, ὑποβάλλουν παράκλησιν, περὶ ἐπεκτάσεως τοῦ προνομίου ἐνεχυρογράφων καὶ εἰς τά Ἀμερικανικὰ Λιπάσματα. — Ὁ πρόεδρος τῆς Κοινότητος Ἀραχώβης διαβιβάζει πρᾶξιν τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου, ἐκφράζοντος τὴν εὐχὴν περὶ ἐπαναφορᾶς τοῦ Ν. Δ. «περὶ ἀγροφυλακῆς». — Οἱ βουλευταὶ κύριοι Φλῶρος καὶ Σταυρόπουλος, καταθέτουν τηλεγράφημα τῶν κατοίκων τῶν σταφιδοπαραγωγῶν περιφερειῶν Ἠπείρου καθὼς καὶ ἄλλων ἐπαγγελματιῶν παρακαλούντων, ὅπως ἀνασταλῇ ὁ νόμος περὶ φορολογίας ἀμβύκων. — Οἱ ἔμποροι Δερβενίου, διαμαρτύρονται κατὰ τῆς ἀποφάσεως περὶ μετονομασίας τοῦ χωρίου των εἰς Στενόπορον. — Ἀρτοβιομήχανοι Χανίων, διαμαρτύρονται διότι εἰς τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀρτοποιΐας δὲν συμπεριελήφθη καὶ ἡ πόλις Χανίων. — Σύλλογοι Ζαγορᾶς, παρακαλοῦν, ὅπως ἐπιβληθῇ προστατευτικὸς δασμὸς ἐπὶ τῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγομένων γεωμήλων. — Τὸ Σωματεῖον ἐργατῶν Φορτοεκφορτωτῶν Πειραιῶς παρακαλεῖ, ὅπως ἐπεκταθῇ ὁ νόμος 3459 περὶ ρυθμίσεως τῶν φορτοεκφορτωτικῶν τῶν λιμένων τοῦ Κράτους καὶ εἰς τοὺς ἐργάτας ἀποθηκῶν Πειραιῶς. — Ὁ βουλευτὴς κ. Παπαθανάσης, καταθέτει τηλεγράφημα τῶν Προσφύγων Ἀγρινίου διαμαρτυρομένων διὰ τὴν περικοπὴν τοῦ τόκου τῶν ἀνταλλαξίμων. — Οἱ Πρόσφυγες Καλλιθέας, Περιστερίου, Κοκκινιᾶς, Ἀλεξανδρουπόλεως, Σάμου, καὶ Χανίων, παραπονοῦνται ἐπίσης διὰ τὴν ἐλάττωσιν τοῦ τόκου τῶν ἀνταλλαξίμων. Ἡ ἐπὶ τῆς Συγκοινωνίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ τῆς Βουλῆς ὑποβάλλει τὰς ἐκθέσεις αὐτῆς ἐπὶ τῶν κάτωθι νομοσχεδίων: 1) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 29 Ὀκτωβρίου 1927 Ν.Δ. τῆς 4 Νοεμβρίου 1926 περὶ παρατάσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 3270 ἀφορῶντος τὰς ἐν τῷ Κράτει ἐπιχειρήσεις παραγωγῆς καὶ διανομῆς ἠλεκτρ. ἐνεργείας. 2) Περὶ κυρώσεως Ν.Δ. περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 3297 καὶ προσθήκης διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ὑπηρεσίαν Τ.Τ.Τ. 3) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1925 Ν.Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 7 Ἰουνίου 1926 Ν.Δ. περὶ διακανονισμοῦ ὑδρονομῆς καὶ χρήσεως τῶν ἀρδευτικῶν ὑδάτων τῆς πηγῆς Δελάλιζα–Δαλίας Κορινθίας. 4) Περὶ κυρώσεως Ν.Δ. περὶ θέσεως ἐν ἰσχύϊ ἀπὸ 1 Ἀπριλίου ἐ.ἔ. νέων ἐξωτερικῶν τηλεγραφικῶν τελῶν. 5) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1927 Ν.Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 5 Αὐγούστου 1925 Ν.Δ. περὶ ἀρδεύσεως τῶν κτηματικῶν περιφερειῶν Βασιλικοῦ, Μουλκίου καὶ Κιάτου τοῦ πρώην δήμου Συκιῶνος. 6) Περὶ καταργήσεως τοῦ ἀπὸ 11 Αὐγούστου 1926 Ν. Δ. περὶ τροποποιήσεως τοῦ περὶ διοικήσεως τῶν Σιδηροδρόμων τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους Ν. Δ. τῆς 4 Ἰουνίου 1923. 7) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 7 Ὀκτωβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 21 Ἀπριλίου 1926 Ν. Δ. περὶ συστάσεως ὑπηρεσίας Ἐλέγχου νέων σιδηροδρομικῶν ἔργων κλπ. καὶ 8) Περὶ κυρώσεως διὰ διαταγμάτων διαφόρων Κανονισμῶν τοῦ προσωπικοῦ τῶν σιδηροδρομικῶν, τροχιοδρομικῶν, φωταερίου καὶ ἠλεκτρικῶν ἐπιχειρήσεων. Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ τῆς Βουλῆς ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της, ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. περὶ ἐπεκτάσεως τῆς Ἑλληνικῆς νομοθεσίας εἰς Θράκην». Ἡ ἐπὶ τῆς Παιδείας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ τῆς Βουλῆς ὑποβάλλει τὰς ἐκθέσεις αὐτῆς ἐπὶ τῶν κάτωθι νομοσχεδίων: 1) Περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 21 Σεπτεμβρίου 1926 περὶ ἐπαναφορᾶς εἰς ἰσχὺν τοῦ Νόμου 3341 περὶ ἱδρύσεως Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. 2) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 11 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως διορισμῶν προσωρινῶν δημοδιδασκάλων. καὶ 3) Περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 8 Νοεμβρίου 1927 περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 12 Αὐγούστου 1926 περὶ προσθήκης παραγράφου εἰς τὸ ἄρθρον 7 τοῦ 521 νόμου περὶ ὀργανώσεως τοῦ σχολείου τῶν Καλῶν Τεχνῶν. Ὁ κ. Λιβαθινόπουλος, ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τοῦ τρόπου τῆς ἐφαρμογῆς διατάξεών τινων τῆς διαθήκης «Μ. Κοργιαλένιου». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Ξανθόπουλος κλπ. ὑποβάλλουσι τροπολογίαν, ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 5 Σεπτεμβρίου 1926 Ν. Δ. περὶ μεταθέσεως Ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν κλπ.». Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν διάταξιν τῶν ἀναφορῶν Ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων τῶν προσφυγικῶν συνοικισμῶν Ταμπουρίων καὶ ἄνω Κοκκινιᾶς, ὁ κ. Μαρσέλος.
§5Δ. ΜΑΡΣΕΛΟΣ. Κατὰ τὴν προέκτασιν τοῦ συνοικισμοῦ Δραπετσῶνος, δηλαδὴ ἐκεῖ ὅπου ἄλλοτε οἱ δραπέται τῶν φυλακῶν καὶ οἱ χασισοπόται εἶχον τὸ ἄντρό των, ὑψοῦται σήμερον εἷς ξύλινος συνοικισμός, ὁ συνοικισμὸς Ἀναστάσεως Ταμπουρίων. Ἐπὶ μίαν πενταετίαν αὐτὸς ὁ συνοικισμὸς ὑπέφερεν τὰ πάνδεινα οἱ δὲ κάτοικοι λόγῳ τῶν κακοκαιριῶν κινδυνεύουν νὰ εὑρεθῶσιν εἰς τὸ ὕπαιθρον. Τὸ βέβαιον εἶναι ὅτι τὸ ὑπουργεῖον τῆς Προνοίας ἄλλοτε εἶχε πολλὰ καὶ διάφορα μέσα, οὕτως ὥστε νὰ δύναται νὰ ἐπέρχηται ἀρωγὸς εἰς τοιούτου εἴδους συνοικισμούς, οἱ ὁποῖοι πραγματικῶς εἶναι νὰ τοὺς λυπᾶται κανείς. Ἤδη τὸ ὑπουργεῖον τῆς Προνοίας, βεβαίως δὲν ἔχει ἐπαρκῆ μέσα, ἀλλὰ μᾶς φαίνεται ὅτι ἦτο δυνατὸν ἀκριβῶς, ἐκεῖ ποῦ ἔχουν ἀπόλυτον ἀνάγκην οἱ δυστυχεῖς πρόσφυγες, ἐκεῖ ἀκριβῶς νὰ λαμβάνῃ πρόνοιαν πρωτίστως. Κύριοι εἰς τὸν συνοικισμὸν τοῦτον τὰ πισσόχαρτα τὰ ὁποῖα ὑπῆρχον πρὸ πενταετίας ἔχουν καταστραφῆ. Τὸ εὐχάριστον εἶναι ὅτι ἐντὸς ὀλίγου φθάνουν αὐτὰ τὰ αἰωνίως ἀφικνούμενα πισσόχαρτα. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον τὸ ζήτημα τῶν πισσοχάρτων. Ὁ ξύλινος αὐτὸς συνοικισμὸς ἔχει σχεδὸν καταστραφῆ. Ἔχει ἀνάγκην γενικῆς ἀνασυγκροτήσεως οὕτως ὥστε νά μὴ παρασύρηται μὲ τὸ πρῶτον φύσημα τῶν ἀνέμων, οἱ ὁποῖοι ἐκεῖ μάλιστα εἶναι ἰσχυρότατοι, ὁπότε τὸ Κράτος θὰ ἔχῃ ἀνάγκην περισσοτέρων χρημάτων διὰ νὰ τὸν ἀνασυγκροτήσῃ. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον τοῦτο, παραπονοῦνται καὶ διὰ τὸ ζήτημα τοῦ ὕδατος. Ἐὰν ὃ μὴ γένοιτο, δοθῇ ἡ παραμικρὰ ἀφορμὴ πυρκαϊᾶς, ὁλόκληρος ὁ συνοικισμὸς θὰ καταστραφῇ καὶ τότε βεβαίως ἡ καταστροφὴ θὰ εἶναι μεγίστη, ὡρισμένα φρέατα εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀνοιχθῶσιν καὶ νὰ γίνῃ μία παρακαταθήκη ὕδατος. Οἱ κάτοικοι ἐζήτησαν ν’ ἀπαλλοτριωθῇ καὶ σχετικὸς χῶρος πέριξ τοῦ συνοικισμοῦ ὅπως γίνῃ ἀραίωσις καὶ ἀνασυγκρότησις τοῦ συνοικισμοῦ, δυστυχῶς ὅμως οὐδὲν μέχρι τοῦδε ἔγινεν. Εἶναι γνωστόν, ὅτι εἰς ἕνα ξύλινον παράπηγμα ἐμβαδοῦ 4–5 μέτρων, διαβιῶσιν καὶ δέκα ἄτομα, ἡ δὲ φυματίωσις θερίζει. Διὰ τοῦτο καλὸν θὰ εἶναι, διότι ἀκριβῶς ἐκεῖθεν θὰ διέλθῃ ἡ σιδηροδρομικὴ γραμμή, πρὸς τὸ Κερατσίνι, νὰ ληφθῇ ἀπὸ τοῦδε πρόνοια ἀπαλλοτριώσεως, διότι ὅταν τὸ Κράτος ἀργότερον θελήσῃ ν’ ἀπαλλοτριώσῃ τὰ πέριξ, θὰ εὑρεθῇ ἀντὶ τῶν σήμερον μεγαλοκτηματιῶν πρὸ μικροϊδιοκτητῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ ζητήσουν νὰ ἐπωφεληθοῦν αὐτῆς τῆς συγκροτήσεως τῶν συνοικισμῶν καὶ θὰ ὑπερτιμήσουν τὰ οἰκόπεδα διὰ νὰ πλουτίσουν οὕτω εἰς βάρος τοῦ προσφυγικοῦ κόσμου. Συγχρόνως, ἀναγιγνώσκω ὅτι ὁ ἀξιότιμος κύριος ὑπουργὸς τῆς Προνοίας, πρόκειται νὰ κάμῃ ἐξεταστικὰς ἐπιτροπάς, διὰ τοὺς ἱδρυθέντας μέχρι σήμερον συνοικισμούς, διότι δυστυχῶς οἱ κύριοι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι λέγονται ἐργολάβοι, ἔχουν κάμῃ εἴδη τὴν δουλειά των· παρέδωσαν τοὺς συνοικισμοὺς χωρὶς ἐξέλεγξιν ἀλλὰ καὶ χωρὶς θεμέλια. Ἐβαρύνθημεν ἀκούοντες ἑκάστοτε τὰς τοιούτου εἴδους ἐπιτροπάς, διὰ τοῦτο ἔχομεν ὑπ’ ὄψει μας, ὅταν θά ἐπανέλθῃ τὸ προσφυγικὸν ζήτημα εἰς συζήτησιν, ἡμεῖς οἱ ἴδιοι νὰ ζητήσωμεν ἐξεταστικὰς τῶν πραγμάτων ἐπιτροπὰς ἐκ τῆς Βουλῆς καὶ τότε θὰ φανῇ, ὅτι ὄχι μόνον οἱ ἐργολάβοι ἀλλὰ καὶ αἱ ὑπηρεσίαι καὶ πολλοὶ ἄλλοι ἔπταισαν οἵτινες ὀφείλουν νὰ παταχθῶσιν ἀμειλίκτως. Ὀφείλω νὰ συστήσω ἰδιαιτέρως εἰς τὸν κύριον ὑπουργὸν νὰ ἐπιστήσῃ κυρίως τὴν προσοχὴν εἰς αὐτοὺς τοὺς ξυλίνους συνοικισμούς, ὄχι μόνον τῶν Ταμπουρίων, ἀλλὰ καὶ τῆς κάτω Κοκκινιᾶς, διότι αὐτοὶ ἔχουν ἄμεσον ἀνάγκην καὶ κατόπιν οἱ ἄλλοι.
§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Ἀβραάμ.
§7Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Εἶναι ἀληθές, ὅτι εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην ἔχει πολλάκις ἀκουσθῆ τὸ τροπάριον τῆς διεκτραγωδήσεως τῆς καταστάσεως εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται ἀπὸ ἀπόψεως στέγης οἱ προσφυγικοὶ συνοικισμοί. Ἔχει ὅμως ἀκουσθῆ εἰς πολὺ ἀφισταμένην ἀφ’ ἡμῶν ἐποχὴν καὶ ἂν ἀναμετρήσῃ κανεὶς τὸ χρονικὸν διάστημα, τὸ ὁποῖον ἔχει παρέλθει ἀπὸ τῆς τραγικῆς ἡμέρας, κατὰ τὴν ὁποίαν συνέρρευσαν εἰς τὴν ἐλευθέραν Ἑλλάδα οἱ ἀδελφοὶ πρόσφυγες θὰ ἴδῃ ὅτι ὁσονδήποτε καὶ ἂν εἶναι μεγάλαι αἱ δυσχέρειαι αἱ ὁποῖαι ἀντικρύσθησαν κατὰ τὴν λύσιν τοῦ προβλήματος αὐτοῦ, ἡ παράτασις τῆς καταστάσεως αὐτῆς εἶναι ἀπολύτως ἀδικαιολόγητος. Ὅλοι οἱ ἁρμόδιοι, οἱ ἐπισκεπτόμενοι τοὺς προσφυγικοὺς συνοικισμούς, ἀποκομίζουν ἀληθῶς ὁμοίας ἐντυπώσεις, περιορίζονται ὅμως νὰ τὰς ἀνακοινώνουν καὶ τονίζουν ὅτι θὰ λάβουν τὰ προσήκοντα μέτρα. Χθὲς ἀκόμη, ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῆς Προνοίας ὑπουργός, ἐτόνιζεν εἰς ἀνακοινώσεις του σχετικὰ ὅτι θὰ ἐνεργήσῃ μίαν ἀναθεώρησιν, μίαν ἐπανεξέτασιν ὅλων τῶν φακέλλων τῆς ἀνοικοδομήσεως τῶν προσφυγικῶν συνοικισμῶν καὶ θὰ ζητήσῃ εὐθύνας καὶ θὰ ἀνοίξῃ βίβλους καὶ θὰ ἐνεργήσῃ διώξεις. Εἶναι, φεῦ, πολὺ ἀργά. Δὲν πρόκειται νὰ ζητηθοῦν εὐθύναι σήμερον τῶν κακῶς γενομένων. Καὶ ἐὰν ζητηθῶσι, θὰ εὑρεθῶσιν βεβαίως ὑπεύθυνοι δι’ ἕνα χειρισμὸν ἀδεξιώτατον καὶ ἐγκληματικὸν τοῦ ζητήματος αὐτοῦ. Ζοῦν ἄνθρωποι μέσα εἰς τρώγλας, δίπλα εἰς τὰ νεκροταφεῖα κατὰ τρόπον τοιοῦτον ὥστε, ὡς ἔλεγε προχθὲς κἄποιος, εἰς ἓν συνέδριον τοῦ σωματείου τοῦ συνοικισμοῦ Πειραιῶς, ὅταν πλησιάζῃ κανεὶς συνοικισμούς, ἐνθυμεῖται τὰς εἰκόνας τοῦ Δάντε περὶ τῶν κύκλων τῆς κολάσεως. Δὲν θέλω βέβαια, νὰ ὑπομνήσω εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τὴν κατάστασιν αὐτήν, διότι εἶμαι βέβαιος, ὅτι τὴν γνωρίζει, ἀλλὰ θέλω νὰ τονίσω τοῦτο, ὅτι δὲν δύναμαι νὰ ἐννοήσω πῶς ἐπὶ τέλους δὲν καθίσταται δυνατὸν ἐπὶ τόσα ἔτη, νὰ λυθῇ αὐτὸ τὸ ζήτημα τῆς ἀπαλλοτριώσεως τῶν οἰκοπέδων, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἔχουν κτισθῆ αὐτοὶ οἱ συνοικισμοί, οἰκόπεδα τὰ ὁποῖα δὲν ἀνήκουν εἰς μικροϊδιοκτήτας, ἀλλ’ ἀνήκουν εἰς μεγάλους τοιούτους καὶ τῶν ὁποίων ἡ ἀπαλλοτρίωσις ἦτο ἀπολύτως δικαιολογημένη καὶ ἐν πλήρει ἁρμονίᾳ πρὸς τὰς σχετικὰς διατάξεις τοῦ συντάγματος, αἱ ὁποῖαι ἐπὶ τούτῳ καὶ μόνῳ τῷ λόγῳ ἐθεσπίσθησαν. Διότι μένουν ἀναπαλλοτρίωτα ἀκόμη τὰ οἰκόπεδα εἰς τὰ ὁποῖα ἐπεξετάθη ὁ συνοικισμὸς Δραπετσῶνος καὶ Ταμπουρίων. Καὶ ἐνέσκυψεν χθὲς μία καταιγὶς καὶ εὑρέθησαν οἱ ἄνθρωποι ὡς ἂν εἶχον πέσῃ μέσα εἰς τὴν θάλασσαν καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς ἔσπευσε νὰ δηλώσῃ ὅτι θὰ ἐνεργήσῃ ἐξέτασιν καὶ θὰ προκαλέσῃ διώξεις. Ἀλλὰ δὲν ἀρκεῖ αὐτό! Εἶναι ἀνάγκη ἐπείγουσα πρωτοῦ ἐπέλθῃ ὁ χειμών, ὥστε νὰ εὑρεθοῦν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἐντελῶς ἄστεγοι. Εἶναι φρικτόν, ὅτι ἀκόμη ὑπάρχουν ἐκεῖνα τὰ παραπήγματα τὰ ἐστεγασμένα μὲ τὰ περίφημα πισσόχαρτα, τὰ ὁποῖα πλημμυρίζουν ὁσάκις βρέχῃ. Ὑπάρχει ἐπίσης μία ἄλλη εἰκών, τὴν ὁποίαν ὅλοι οἱ ἐπισκεπτόμενοι, τοὺς προσφυγικοὺς συνοικισμοὺς ἀντικρύζουσι μετὰ φρίκης καὶ ἀγανακτήσεως καὶ ἀντιπαρέρχονται. Δὲν ἠξεύρω τίνος ἔμπνευσις ἦτο, τῶν περιφήμων ἐργολάβων, ἢ τῶν ἁρμοδίων τῆς ἐπιτροπῆς ἀποκαταστάσεως, νὰ ἱδρύσουν κοινὰ καὶ νὰ συγκεντρώσουν εἰς ὡρισμένα μέρη τὰ γνωστὰ ἀπαραίτητα διὰ τὰς ἀνάγκας τῶν συνοικισμῶν κτίρια, κατὰ τρόπον τοιοῦτον, ὥστε νὰ ἀποτελοῦν ἑστίας μολύσματος, ἐκ τῶν ὁποίων εἶναι προφανεῖς οἱ γενόμενοι κίνδυνοι τῆς δημοσίας ὑγείας. Διερμηνεύων, κύριοι συνάδελφοι, τὴν ἀγανάκτησιν καὶ τὸ αἴσθημα τῆς ἀπογνώσεως, τὸ δεδικαιολογημένον, τὸ ὁποῖον κατέχει τὴν ψυχὴν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, κάμνω τὴν θερμοτέραν καὶ ἐντονωτέραν ἔκθεσιν πρὸς τοὺς ἁρμοδίους καὶ εἰδικώτερον πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Προνοίας ὅπως ἐν συνεννοήσει μὲ τὴν ἁρμοδίαν ἐπιτροπὴν τῆς ἀποκαταστάσεως, ἐπιληφθῇ τὸ ταχύτερον τῆς ἀμέσου λύσεως τῶν φλεγόντων τούτων ζητημάτων, τὰ ὁποῖα ἐκθέτουν εἰς τὸ σχετικόν των ὑπόμνημα οἱ προσφυγικοὶ συνοικισμοὶ Πειραιῶς.
§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Προνοίας ἔχει τὸν λόγον.
§9Ε. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας). Πραγματικῶς, μία ἀνεμοθύελλα ἐνέσκηψε εἰς τὸν συνοικισμὸν Ταμπουρίων. Μὲ τὰ μέσα τὰ ὁποῖα διαθέτει τὸ ὑπουργεῖον τῆς Προνοίας, ἔλαβε τὰ κατάλληλα μέτρα δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἔμειναν ἄστεγοι. Διὰ τὰ παραπήγματα τὰ ὁποῖα εἶναι ἀνεπίδεκτα ἐπισκευῆς μὲ τὰ γλίσχρα μέσα τὰ ὁποῖα διαθέτομεν, ἔδωκα τὴν ἐντολήν, νὰ γίνῃ μειοδοσία διὰ τὴν ἀνέγερσιν εὐθηνῶν οἰκιῶν 5.000 δολλαρίων. Διὰ τὰ πισσόχαρτα, περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησε ὁ κύριος συνάδελφος, εἶναι παραγγελμένα διότι δὲν εὑρίσκονται εἰς τὴν ἀγορὰν οὔτε τῶν Ἀθηνῶν οὔτε τοῦ Πειραιῶς, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἔλθουν ἀπὸ τὴν Ἀμερικήν. Τὴν κατάστασιν τῶν συνοικισμῶν δὲν τὴν ἀπέκρυψα ποτὲ οὔτε τῆς παλαιᾶς οὔτε τῆς νέας Ἑλλάδος, ἡ ὁποία εἶναι οἰκτρὰ οἰκτροτάτη καὶ διὰ νὰ διορθωθῇ θέλει καιρὸ καὶ προπαντὸς ὑλικὰ μέσα. Ὅταν διατεθοῦν τὰ μέσα αὐτά, θὰ κάμω τὰ ἀπαιτούμενα ἔργα οὕτως ὥστε, ὅλοι οἱ πρόσφυγες νὰ στεγασθοῦν. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἀπαλλοτριώσεις, περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησα καὶ ὑπέδειξα ὅτι τὸ ὑπουργεῖον τῆς προνοίας ἔκαμεν ἐπὶ τοῦ προκειμένου τὴν καλυτέραν ὁδόν, εἶναι ὅτι, ἐνῷ ἀφ’ ἑνὸς οἱ ἰδιῶται καὶ οἱ ἰδιοκτῆται παραπονοῦνται ἐναντίον τοῦ ὑπουργείου Προνοίας διὰ τὰς ἀπαλλοτριώσεις ἐνῷ αὐτὴ ἡ λιμενικὴ ἐπιτροπὴ διαρρηγνύει τὰ ἱμάτιά της διὰ τὰς ἀπαλλοτριώσεις ἀφ’ ἑτέρου οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι πρόσφυγες, μέμφονται τὸ ὑπουργεῖον τῆς Προνοίας διατὶ δὲν ἔκαμε ἀπαλλοτριώσεις. Βεβαίως κ. Πρόεδρε θὰ ὠφεληθῶμεν καὶ ὠφελούμεθα ἀπὸ τὸ ἄρθρον 119 τοῦ συντάγματος, ἀλλὰ δὲν δυνάμεθα νὰ λησμονήσωμεν, ὅτι ὑπάρχουν καὶ ὅρια τινά, τὰ ὁποῖα ὀφείλομεν νὰ σεβασθῶμεν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, αἱ ἐκτάσεις ἐκεῖναι ἐπὶ τῶν ὁποίων ὑπάρχουν συνοικισμοὶ καὶ ἀπαλλοτριώθησαν καὶ ἂν ὑπῆρχον ἀναπαλλοτρίωτοι θὰ ἀπαλλοτριωθοῦν καὶ αὐταί, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν τὰς οἰκοδομὰς νὰ τὰς κατεδαφίσωμεν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κύριε Πρόεδρε, ἡ λύσις τοῦ ζητήματος, ὅσον ἀφορᾷ τὰ κατεπείγοντα μέτρα, θὰ γίνῃ· ὅσον ἀφορᾷ τὰ ριζικὰ μέτρα, ἀπόκεινται καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἰς τὴν Βουλήν, νὰ διαθέσῃ ἀφθονώτερα τὰ μέσα.
§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λαδᾶς, ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ πανεργατικοῦ συνδέσμου Κηφισσιᾶς.
§11Χ. ΛΑΔΑΣ. Τὸ ζήτημα, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἅπτεται ἡ ἀναφορά, εἶναι γενικώτερον καὶ σοβαρώτερον ἀπὸ τὰ συνήθη ζητήματα διὰ τὰ ὁποῖα παραπονοῦνται οἱ ἐνδιαφερόμενοι. Ἀφορᾷ ἰδιαιτέρως τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, τὸν ὁποῖον παρακαλῶ νὰ ἐπιστήσῃ τὴν προσοχήν του ἰδιαιτέρως ἐπ’ αὐτοῦ, προκειμένου περὶ σοβαρωτάτου ζητήματος. Ὡς εἶναι γνωστόν, δυνάμει τῶν παγίων ἀγροτικῶν νόμων, ἀποκαθίστανται οἱ ἀκτήμονες καλλιεργηταί, ἀδιαφόρως ἐὰν ἦσαν καλλιεργηταὶ τοῦ κτήματος εἰς ὃ γίνεται ἡ ἀποκατάστασις. Ἐξαιρετικῶς, ἀπὸ τὴν παγκαλικὴν Κυβέρνησιν, ἐξεδόθη διάταγμα τροποποιοῦν τὸν πάγιον νόμον εἰς διάφορα σημεῖα, ἰδίως δὲ τὸ ἀφορὸν εἰς τὰ κτήματα τὰ εὑρισκόμενα εἰς τὸν τέως δῆμον Ἀθηναίων. Τὸ διάταγμα τοῦτο, εἰσάγει τὴν τροποποίησιν, ὅτι ἀπαλλοτρίωσις τῶν κτημάτων ἐντὸς τῆς περιφερείας τοῦ τέως δήμου Ἀθηναίων, νὰ γίνηται, μόνον ὑπὲρ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἐκαλλιέργουν τὸ κτῆμα, ἐκτὸς ἂν εἶναι πρόσφυγες. Οὕτω, εἰς ὡρισμένα κτήματα ἐν Κηφισσιᾷ καὶ Ἀμαρουσίῳ, ἐνεφανίσθησαν διάφοροι, κάθε ἄλλο ἢ ἄποροι κάτοχοι περιουσίας μεγάλης οἵτινες ἐκαλλιέργουν τὸ κτῆμα πρότερον προσετέθησαν καί τινες πρόσφυγες καὶ ἐνῷ ὑπῆρχον ἔφεδροι καλλιεργηταί, στερούμενοι καὶ αὐτοῦ τοῦ ἐπιουσίου, ἀλλὰ μὴ καλλιεργοῦντες πρότερον τὰ κτήματα αὐτά, δυνάμει τοῦ παγίου νόμου, ἔλαβον κλῆρον μόνον οἱ ἄλλοι καὶ οἱ πρόσφυγες καὶ οὐχὶ οἱ ἔφεδροι διότι στεροῦνται τοῦ δικαιώματος δυνάμει τοῦ παγκαλικοῦ διατάγματος. Εἶχον ἀπευθυνθῆ ἄλλοτε εἰς τὸν κ. Παπαναστασίου, ὁ ὁποῖος διηύθυνε τότε τὸ ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας καὶ ἀναγνωρισθέντος τοῦ δικαίου τῶν ἐφέδρων, ἐλήφθη ἀπόφασις ὅπως κατὰ τὴν κύρωσιν τοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος, καταργηθῇ ἡ ἐξωφρενικὴ αὐτὴ ἐξαίρεσις, ἡ ὁποία ἀφίνει τοὺς ἐφέδρους αὐτούς, ἐστερημένους τοῦ ἐπιουσίου, νὰ παραπονοῦνται, διότι βλέπουν τοὺς διαφόρους πρόσφυγας νὰ λαμβάνουν κλήρους καὶ αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι ἔχυσαν τὸ αἷμα των, νὰ μὴ δύνανται, διότι ὁ Πάγκαλος τοὺς ἐξήρεσεν, ἵνα αὐξηθῇ ὁ κλῆρος τῶν εὐνοουμένων. Εἶπεν λοιπόν, ὁ κ. Παπαναστασίου, ὅτι εἰς τὴν τροποποίησιν τοῦ ἀγροτικοῦ νόμου θὰ καταργηθῇ αὐτὴ ἡ διάταξις, ἡ ὁποία ἐγκαθιστᾷ ἄνισα δικαιώματα μεταξὺ γηγενῶν καὶ προσφύγων εἰς βάρος τῶν πρώτων. Ἀπευθύνομαι καὶ ἤδη ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς ἀναφορᾶς αὐτῆς πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, τοῦ ὁποίου, εἶναι γνωστὸν τὸ ἐνδιαφέρον καὶ παρακαλῶ αὐτὸν νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν του, τὸ διάταγμα αὐτὸ καὶ νὰ τὸ εἰσαγάγῃ πρὸς κύρωσιν εἰς τὴν Βουλὴν διὰ τῆς ἐπιτροπῆς, ὅπως καταργηθῇ ἡ ἐξαίρεσις, διότι καθ’ ἃ πληροφοροῦμαι, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐπέτυχον τὴν ἔκδοσιν τοῦ διατάγματος τούτου, κατώρθωσαν νὰ ἐπισπευθῇ ἡ ἐκδίκασις τῶν κτημάτων καὶ ἐσταμάτησαν τώρα εἰς τὴν ἐνέργειαν αὐτοψίας. Αἱ προηγούμεναι Κυβερνήσεις, εἶχον σταματήσει τὴν ἐκδίκασιν ἕως ὅτου γίνῃ αὐτὴ ἡ τροποποίησις τοῦ νόμου. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, νὰ ἐπιστήσῃ τὴν προσοχὴν τῆς ὑπηρεσίας, διὰ νὰ ἔλθῃ τὸ ταχύτερον τὸ διάταγμα πρὸς κύρωσιν καὶ λείψῃ τὸ παράπονον τῶν ἐφέδρων ἀκτημόνων, οἱ ὁποῖοι θὰ ἠδύναντο νὰ ἀποκατασταθῶσιν ἂν δὲν ἐπενέβαινεν ὁ Πάγκαλος, ὁ ὁποῖος τοσαῦτα διατυμπανίσας, περὶ προστασίας δῆθεν τῶν ἐφέδρων, δὲν ἄφινε περίστασιν ποὺ νὰ μὴ τοὺς καταδιώξῃ, ὅταν ἐπρόκειτο νὰ χαρισθῇ εἰς τοὺς εὐνοουμένους.
§12Ι. ΚΑΝΑΒΟΣ. Παρακαλῶ νὰ σταλῇ ἡ ἀναφορὰ εἰς τὸ ὑπουργεῖόν μου.
§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς κτηνοτρόφων Βλάσσης ὁ κ. Κοντοδίνας.
§14Κ. ΚΟΝΤΟΔΙΝΑΣ. Ἀπὸ τριετίας καὶ πλέον ἐδημιουργήθη ἕνας ἀγὼν μεταξὺ τῶν Κοινοτήτων, τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης καὶ τοῦ Ἐποικιστικοῦ Γραφείου, ἐν σχέσει μὲ τὴν κυριότητα καὶ τὴν διαχείρισιν τῶν κοινοτικῶν λειβαδίων τῶν χαρακτηρισθέντων ἀνταλλαξίμων. Ἔκτοτε, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ὑποφέρουσι καὶ πληρώνουσιν τὰς ἁμαρτίας τοῦ ἀγῶνος αὐτοῦ καὶ τῆς διαμάχης εἶναι οἱ κτηνοτρόφοι. Μολονότι κατ’ ἐπανάληψιν ἀπηυθύνθησαν καὶ ἐζήτησαν ἀπὸ τοὺς ἁρμοδίους κυρίους ὑπουργοὺς τὴν θεραπείαν τοῦ κακοῦ καὶ μολονότι ἀπὸ δύο ἐτῶν περίπου τὰ διάφορα νομικὰ συμβούλια καὶ σύμβουλοι τῶν ὑπουργείων συνεφώνησαν, ὅτι θὰ ἔπρεπεν αὐτὰ νὰ εἶναι κοινοτικά, ἐν τούτοις διάφορα νομοθετικὰ διατάγματα ἐκδοθέντα μεταγενεστέρως, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τὰ κατακυρωτικά, ἀκύρωσαν ὅλας τὰς ἀποφάσεις καὶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γνωρίζῃ τις ποῖος εἶναι ἀκριβῶς ὁ δυνάμενος νὰ διαχειρισθῇ τὰ λειβάδια; Καὶ τὸ ζήτημα εἶναι ὅτι καθ’ ἑκάστην κτηνοτροφικὴν περίοδον, οἱ κτηνοτρόφοι εἰσέρχονται ὡς μισθωταὶ ἑνὸς ἐξ αὐτῶν τῶν ἐνδιαφερομένων καὶ μετὰ 15 ἡμέρας αὐτοὶ ἐξέρχονται πὺξ—λάξ, ἄλλοτε μὲν διὰ τῆς διοικητικῆς ὁδοῦ ἄλλοτε δὲ διὰ τῆς δικαστικῆς. Ἡ κατάστασις αὐτὴ εἶναι πλέον ἀφόρητος καὶ τοὺς ἀφίνουν ἐκθέτους, καθ’ ὅσον τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται εἰς τὴν ἐποχὴν τῆς γεννήσεως, πηγαίνει ἕνας κλητὴρ καὶ τοὺς πετᾷ ἔξω. Παρακαλῶ, λοιπόν, τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ λάβῃ ἓν μέτρον μέχρι τῆς στιγμῆς κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ καθορισθῇ τὸ ζήτημα αὐτὸ ἐπὶ τέλους, νὰ κατατίθεται τὸ μίσθωμα εἰς ἓν ταμεῖον καὶ ὁποιοσδήποτε τελικῶς ἀναγνωρισθῇ ὁ κύριος αὐτοῦ, νὰ τὸ πάρῃ, διότι πταίουν οἱ κτηνοτρόφοι.
§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Παπαστρατῆς ὅπως καταθέσῃ καὶ ἀναπτύξῃ ἀναφορὰν τῶν κοινοτήτων Καρυστίας.
§16Θ. ΠΑΠΑΣΤΡΑΤΗΣ. Ὑποθέτω ὅτι, αὐτὴ ἡ ἀναφορά, δὲν ἀφορᾷ μόνον τὸν κύριον ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἀλλὰ καὶ τὸν κύριον ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ἴσως μάλιστα περισσότερον αὐτόν, διότι πρόκειται περὶ τῶν ταμείων ἐλαίας. Εἰς τὴν ἐπαρχίαν Καρυστίας, οἱ πλεῖστοι τῶν δήμων, εἶχον ζητήσει καὶ ἔγινε τὸ ταμεῖον, ἐλπὶς πρὸς καταπολέμησιν τοῦ δάκου. Δυστυχῶς, τὸ Κράτος δὲν ἐφάνη συνεπὲς πρὸς τὰς ὑποσχέσεις τὰς ὁποίας ἔδωκε. Ἡ καταπολέμησις τοῦ δάκου μὲ τὸν ψεκασμὸν ὁ ὁποῖος ἔπρεπε νὰ γίνῃ, ἀλλοῦ μὲν ἔγινε πολὺ πλημμελής, ἀλλοῦ δὲ ἐντελῶς δὲν ἐγένετο. Ὡς γνωστὸν ἡ νόσος αὕτη τοῦ δάκου εἶναι μεταδοτικὴ, συνεπῶς ὁ ψεκασμὸς καὶ ἡ θεραπεία πρέπει νά γίνηται γενικῶς, ἐφ’ ὅσον ὅμως εἰς ὡρισμένην ἀκτῖνα ἡ θεραπεία περιορίζεται, ἡ ἀσθένεια μεταδίδεται ἀπὸ τὰ μὴ ψεκαζόμενα ἐλαιόδενδρα. Ζητοῦν λοιπὸν οἱ κάτοικοι οἱ ὑποβαλλόμενοι εἰς τὰς ὑποχρεώσεις αὐτὰς ἢ νὰ ἐπεκταθῇ τὸ μέτρον γενικῶς εἰς ὅλους ἢ ν’ ἀπαλλαγοῦν τῶν ὑποχρεώσεων αἱ ὁποῖαι τοὺς ἐπιβαρύνουν. Καὶ εἰς τὴν παρελθοῦσαν Βουλήν, εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ζητήσω, ὅπως τὸ μέτρον τοῦτο ἐφ’ ὅσον ἡ πολιτεία ἀναγνωρίζει, ὅτι εἶναι γενικοῦ ἐνδιαφέροντος, νὰ μὴ ἀφεθῇ εἰς τὴν διάθεσιν καὶ διάκρισιν τῶν κτηματικῶν ἢ κοινοτικῶν συμβουλίων, ἀλλὰ νὰ ἐπιβληθῇ ἀναγκαστικῶς εἰς ὅλας τὰς ἐλαιοπαραγωγικὰς περιφερείας γενικῶς, διότι ἄλλως μεταννοοῦμεν καὶ οἱ ἄνθρωποι ἐκεῖνοι δαπανοῦν ἀσκόπως, δικαίως δὲ διαμαρτύρονται καὶ ζητοῦν ν’ ἀπαλλαγοῦν ἐντελῶς τοῦ φόρου αὐτοῦ. Ἐγώ, παρὰ τὴν ἔκκλησιν τὴν ὁποίαν ἔκαμον, ἀναγνωρίζω ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ ὑπάρχῃ τὸ ταμεῖον ἐλαίας. Ἱκετεύω τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἰδιαιτέρως τὸν κύριον ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ εἰσηγηθῇ νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου νὰ ἐπιβληθῇ γενικῶς εἰς ὅλους, τὸ ταμεῖον τῆς ἐλαίας καὶ νὰ γίνῃ συστηματικώτερον ἡ θεραπεία τοῦ δάκου διότι διαφορετικὰ σὲ ὀλίγα χρόνια θὰ φθάσωμεν εἰς τελείαν καταστροφὴν πρὸς ζημίαν καὶ τοῦ ἀτόμου καὶ τοῦ δημοσίου.
§17Ι. ΚΑΝΝΑΒΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Θὰ μελετήσω τὸ ζήτημα.
§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αἱ λοιπαὶ ἀναφοραὶ ἀναβάλλονται. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν Ἡμερησίαν διάταξιν τῶν ἐπερωτήσεων. Ὁ κ. Μαντᾶς.
§19Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Κύριοι βουλευταί, πάντες γνωρίζετε ὅτι διὰ νομοθετικοῦ διατάγματος τοῦ ἔτους 1925, ἱδρύθη ἓν αὐτοτελὲς νομικὸν πρόσωπον, ἡ ἀεροπορικὴ ἄμυνα. Κατὰ τὸ διάταγμα τοῦτο, σκοπὸς τοῦ νομικοῦ τούτου προσώπου, ἦτο ἡ φροντὶς αὐτοῦ πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀεροπορικῶν δυνάμεων τῆς χώρας, ἡ προμήθεια ὑλικοῦ καὶ ἐν γένει πᾶσα ἄλλη ἐνέργεια πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀεροπορικῶν δυνάμεων τῆς χώρας. Δι’ ἑτέρου διατάγματος τῆς 10ης Μαρτίου 1926 ὁ σκοπὸς περιωρίσθη εἰς καθαρῶς οἰκονομικόν, εἰς ἐξεύρεσιν δηλαδὴ πόρων, πρὸς τὸν σκοπὸν διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἐπετυγχάνετο τῆς ἀεροπορικῆς ἀμύνης, ἡ ἐξυπηρέτησις. Τὸ διάταγμα τοῦτο, κύριοι, τὸ ὁποῖον ἐγένετο, ἦτο τελείως ἀντισυνταγματικόν, ἦτο διάταγμα αὐθαίρετον, διότι διὰ τῶν διατάξεων τούτου, καταργεῖται αὐτὸ τοῦτο τὸ Σύνταγμα τὸ ὁποῖον ἐξακολουθεῖ νὰ ἰσχύῃ καὶ συγκεκριμμένως ἀντίκειται εἰς τὰς διατάξεις τῶν ἄρθρων 105 καὶ 94. Θὰ ἀναφέρω κύριοι, ὡρισμένας διατάξεις τοῦ διατάγματος αὐτοῦ, θὰ ἀναφέρω δὲ κατὰ πρῶτον ποῖα εἶναι τὰ κτήματα τὰ ὁποῖα διαχειρίζεται ἡ ἀεροπορικὴ ἄμυνα. Κατὰ πρῶτον ἐδόθησαν εἰς αὐτὴν ἡ διαχείρησις τῶν ἀστικῶν κτημάτων, μετὰ ταῦτα δέ, ἐδόθη καὶ ἡ διαχείρισις τῶν γεωργικῶν κτημάτων, ἡ δὲ διαχείρισις αὕτη, ὡς πάντες γνωρίζητε, εἶχε δοθῆ πρὸς ἐξυπηρέτησιν τοῦ ἀναγκαστικοῦ δανείου, καὶ τὰς ἀνειλημμένας ὑποχρεώσεις, τὰς ὁποίας εἶχε τὸ Κράτος. Τὰ κτήματα δὲ ταῦτα τὰ ὁποῖα ἦσαν πρὸς ἐξυπηρέτησιν τοῦ δανείου, τὰ ἔδωσεν πρὸς διαχείρισιν εἰς τὴν ἀεροπορικὴν ἄμυναν. Ἐν τῷ διατάγματι τούτῳ, ἐθεσπίσθησαν διατάξεις τοιαῦται καὶ ἐθεωρήθη, ὅτι ἡ νομὴ καὶ ἡ κυριότης, εἶναι δικαιώματα ἀμφισβητουμένου διοικητικοῦ, ὁ δὲ πολίτης, ὁ ὁποῖος εἶχε ἕν κτῆμα ἢ ἦτο νομεὺς αὐτοῦ, ἀντὶ νὰ παραπέμπηται εἰς τὰ τακτικὰ δικαστήρια πρὸς ἐκδίκασιν ἐπὶ τῇ βάσει τῶν διατάξεων αὐτοῦ τούτου τοῦ Συντάγματος, ὅτι ἡ δικαιοσύνη ἀπονέμεται ὑπὸ τῶν δικαστῶν, ἀνετέθη εἰς διοικητικὸν δικαστήριον τῆς ἐμπνεύσεως ἐκείνου, ὁ ὁποῖος ἔκαμε τὸ νομοθετικὸν τοῦτο διάταγμα, διότι τοῦτο ἐγένετο ἐπὶ τῆς δικτατορίας τοῦ Παγκάλου. Ἀλλ’ ἀτυχῶς καὶ αἱ μετέπειτα Κυβερνήσεις, δὲν μετέφερον οὐδεμίαν τροποποίησιν εἰς τὰς διατάξεις αὐτοῦ καὶ ἐξηκολούθησεν ἡ παραβίασις αὐτὴ τοῦ Συντάγματος. Θὰ ἀναφέρω, ὡρισμένας διατάξεις τὰς ὁποίας τὸ νομοθετικὸν τοῦτο διάταγμα ἔχει, ὡς εἶναι ἡ διοικητικὴ ἀποβολή. Καλεῖται ἕνας ὁ ὁποῖος εἶναι κάτοχος ἑνὸς κτήματος ἀπὸ 10 ἐτῶν καὶ τοῦ λέγουν· ἐντὸς 15 ἡμερῶν εἶσαι ὑποχρεωμένος νὰ φέρῃς τοὺς τίτλους τοῦ κτήματος τοῦ ὁποίου ἔχεις. Ἐὰν ἐντὸς τῶν 15 αὐτῶν ἡμερῶν, δὲν κατωρθώσῃ νὰ προσαγάγῃ τοὺς τίτλους, τότε διατάσσεται ἡ διοικητικὴ ἀποβολή. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν προσαγάγῃ τοὺς τίτλους, καὶ ἡ ἄμυνα δὲν θεωρήσῃ αὐτοὺς ἐπαρκεῖς καὶ πάλιν διατάσσεται ἡ ἀποβολὴ αὐτοῦ ἀλλ’ οὗτος ἔχει δικαίωμα προσφυγῆς εἰς ἄλλο δικαστήριον διοικητικόν, ὡς ὁρίζει τὸ νομοθετικὸν διάταγμα, τοῦ ὁποίου ὅμως, δικαστηρίου, ἀλλάσσει ἁπλῶς ἡ σύνθεσις, διότι καὶ πάλιν πρόεδρος τοῦ δικαστηρίου εἶναι καὶ πρόεδρος τῆς ἀεροπορικῆς Ἀμύνης. Μετὰ δὲ τὴν ὁριστικὴν ἀποβολὴν τοῦ κατόχου τοῦ κτήματος ἢ τοῦ κυρίου τοῦ κτήματος, ἔχει ἄλλην διάταξιν αὐθαίρετον τὸ νομοθετικὸν τοῦτο διάταγμα καὶ λέγει εἰς τὸν κύριον, ὅτι δύνασαι μετὰ τὴν διοικητικὴν ἀποβολήν, νὰ μεταβῇς εἰς τὰ τακτικὰ δικαστήρια καὶ ἂν ἀποδειχθῇ ἡ κυριότης σου, τότε δὲν θὰ σοῦ ἐπιστραφῇ τὸ κτῆμα, ἀλλὰ θὰ λάβῃς τὴν ἀποζημίωσιν ἐκείνην τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ἡ ἀεροπορικὴ ἄμυνα ἂν ἐξεποίησε τὸ κτῆμα τοῦτο. Ἡ ἀεροπορικὴ Ἄμυνα, κύριοι, κατὰ Δεκέμβριον τοῦ 1926, ἐζήτησε τὴν γνώμην ἐπὶ τοῦ νομοθετικοῦ αὐτοῦ διατάγματος, παρὰ τοῦ κ. εἰσαγγελέως τοῦ Ἀρείου Πάγου· καὶ ἔρχεται ὁ εἰσαγγελεὺς τοῦ Ἀρείου Πάγου καὶ διὰ γνωμοδοτήσεώς του ὑπ’ ἀρ. 37 τῆς 16ης Δεκεμβρίου 1926, χαρακτηρίζει τὸ διάταγμα τοῦτο, ὡς ἀντισυνταγματικὸν καὶ τὰς διατάξεις αὐτοῦ αὐθαιρέτους, λέγει δέ, ὅτι ἡ διάταξις ἡ χαρακτηρίζουσα τὴν κυριότητα καὶ τὴν νομὴν ὡς ὑπόθεσιν ἀμφισβητουμένου διοικητικοῦ, εἶναι αὐθαίρετος σκέψις τοῦ ἐκδόσαντος τὸ νομοθετικὸν τοῦτο διάταγμα, διότι παρεβίασεν αὐτὸ τοῦτο τὸ Σύνταγμα καὶ ῥητῶς παρεβίασεν τὸ ἄρθρον 105 καὶ 94, τοῦ Συντάγματος. Καὶ τὸ ἄρθρον 94 τοῦ Συντάγματος ὡς πάντες γνωρίζητε λέγει, ὅτι ἡ δικαιοσύνη ἀπονέμεται ὑπὸ τῶν δικαστῶν, ἄρα πρόκειται περὶ τῶν τακτικῶν δικαστηρίων, διότι περαιτέρω εἶναι τὸ ἄρθρον 95, τὸ ὁποῖον ὁμιλεῖ περὶ τῆς συνθέσεως τῶν διαφόρων δικαστηρίων τῆς χώρας. Ἀλλὰ κύριοι, ἡ ἐπερώτησίς μου ἔχει εἰδικὸν σκοπὸν καὶ εἰδικὴν ἔννοιαν. Ἔχει τὸν σκοπὸν νὰ ἐλέγξῃ τὴν ἀεροπορικὴν ἄμυναν διὰ τὰ αὐθαίρετα μέτρα τὰ ὁποῖα λαμβάνει ἐναντίον τῶν χωρικῶν, τῶν γεωργῶν ἐκείνων οἱ ὁποῖοι συνεβλήθησαν μὲ τὸ Κράτος, ἀπὸ ἐτῶν πολλῶν ἐπλήρωσαν τὰς δηλωθείσας ἐθνικὰς γαίας, ὡς πάντες δὲ γνωρίζητε, ὅτι τὰς ἐθνικὰς γαίας τὰς ὁποίας ἐπώλησεν εἰς αὐτοὺς τὸ Κράτος, ὑπεχρέωσε νὰ καταβάλουν κατὰ στρέμμα τρεῖς δραχμάς, ἀλλοῦ ὀκτὼ καὶ ἀλλοῦ δέκα δραχμάς. Καὶ οὗτοι ἔχουν καταβάλλει τὰς περισσοτέρας δόσεις, ὑπολείπονται δὲ ὡρισμέναι δόσεις τὰς ὁποίας ἔπρεπε νὰ καταβάλουν. Ἀτυχῶς, ἡ ἀεροπορικὴ ἄμυνα, παριδοῦσα πάντα νόμον καὶ πάντα εἰδικὸν τοιοῦτον νόμον, ἔρχεται σήμερον καὶ ἐκδίδει ἐντάλματα πλήθους χωρικῶν καὶ ζητεῖ, πόσα νομίζετε διὰ κάθε στρέμμα, ἀπὸ τὰ διανεμηθέντα, ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἔχουν εἰς τὴν κατοχὴν εἰς τὰ ὁποῖα ἔχουν κτίσει οἰκίας, ἔχουν ἀγρούς, ἔχουν ἐλαίας; Ζητεῖ νὰ πληρωθῶσι καὶ θὰ σᾶς φέρω παράδειγμα, ὅτι εἰς μὲν τὸ χωρίον Λιόπεσι τῆς Ἀττικῆς, ζητεῖ νὰ πληρώσουν 1800 δραχμὰς τὸ στρέμμα, εἰς τὸ Σάλεσι, ζητεῖ νὰ πληρώσουν 600 δραχμὰς τὸ στρέμμα, εἰς τὸν Ἀσπρόπυργον 700 δραχμὰς τὸ στρέμμα καὶ ἔχει σωρείαν ἐνταλμάτων καὶ καθημερινῶς οἱ εἰσπράκτορες μετὰ τῶν χωροφυλάκων μεταβαίνουν καὶ ἐγκλείουν εἰς τὰς τρώγλας τοὺς χωρικοὺς διὰ νὰ πληρώσουν αὐτὰ τὰ ὑπέρογκα ποσὰ τὰ ὁποῖα ζητεῖ ἡ Ἄμυνα. Πρὸ 10 ἡμερῶν, εἰς τὸ χωρίον Σάλεσι, ἡ ἀεροπορικὴ Ἄμυνα διὰ τοῦ εἰσπράκτορος Κυριαζῆ, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, ἐνέκλεισε 35 χωρικοὺς εἰς τὰ μπουντρούμια τοῦ Κράτους, ζητῶν παρ’ αὐτῶν νὰ πληρώσουν 600 δραχμὰς τὸ στρέμμα εἰς τὸν ἐκπρόσωπον τῆς ἀεροπορικῆς Ἀμύνης. Οἱ χωρικοὶ τοῦ εἶπον, ὅτι ἐμεῖς δὲν θέλομεν τὰ κτήματα αὐτὰ ἀλλὰ τὰ ἐπιστρέφομεν εἰς τὴν ἀεροπορικὴν Ἄμυνα. Ἀλλ’ ἡ ἀεροπορικὴ Ἄμυνα, ζητεῖ τὸ χρῆμα καὶ ὄχι τὰ κτήματα, διότι ἡ ἀξία τῶν κτημάτων αὐτῶν σήμερον κατὰ στρέμμα, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπερβῇ τὰς ἑκατὸν δραχμὰς εἰς τὰ μέρη αὐτά. Ἀλλὰ ἔχομεν καὶ τοῦτο τὸ περίεργον, ὅτι τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ Κράτος ἔρχεται καὶ ἀπαλλοτριώνει τὰ διάφορα κτήματα, αἱ δὲ δικαστικαὶ ἀποφάσεις ὥριζον τὴν τιμὴν κατὰ στρέμμα πρὸς 20 καὶ 30 δραχ. ἔρχεται αὐτὴ αὕτη, ἡ ἀεροπορικὴ ἄμυνα, κατὰ παράβασιν παντὸς εἰδικοῦ νόμου καὶ κατὰ παράβασιν ρητῆς διατάξεως τοῦ Συντάγματος καὶ ζητεῖ ἀπὸ τοὺς χωρικοὺς νὰ τὰ πληρωθῇ εἰς τὸ ὑπέρογκον τοῦτο ποσόν. Ἡ ἐπερώτησίς μου, ἔχει σκοπὸν νὰ ἐπιστήσῃ τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῶν μέτρων τῆς ἀεροπορικῆς ἀμύνης, διότι ἂν μέχρι σήμερον εἰς τὴν αὐθαίρετον πρᾶξιν τῆς ἀεροπορικῆς ἀμύνης, δὲν ἀντεστάθη ἡ αὐθαίρετος βία τῶν χωρικῶν, ἂν μέχρι σήμερον δὲν ἔγινε τοῦτο, αὐτὸ ὀφείλεται εἰς τὰς συμβουλὰς τὰς ὁποίας δίδομεν εἰς τοὺς χωρικούς, ὅτι θὰ λυθῇ τὸ ζήτημα αὐτὸ ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως. Ἂν ὅμως ἐξακολουθήσῃ ἡ κατάστασις αὐτή, ἐγὼ πρῶτος θὰ εἶμαι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ συμβουλεύσω τοὺς χωρικούς, νὰ ἐκδιώξουν ἐκείνους οἱ ὁποῖοι κατὰ τοιοῦτον τρόπον αὐθαίρετον μεταβαίνουν διὰ νὰ εἰσπράξουν χρήματα κατὰ παράβασιν τῶν διατάξεων τοῦ Συντάγματος. Θέλω ὅμως νὰ πιστεύσω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ λάβῃ συντόμως μέτρα κατὰ τῆς τοιαύτης οἰκτρᾶς καταστάσεως. Κατὰ τὴν παρελθοῦσαν σύνοδον τῆς Βουλῆς, ὅταν ὁ τότε ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἰσήγαγε τὸ νομοθετικὸν αὐτὸ διάταγμα, ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ ἐξανέστη καὶ ἐζήτησε ν’ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ καθορίσῃ ὡς ἀνώτατον ὅριον τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ πληρώσουν οἱ χωρικοὶ τὰς 100 δραχμάς. Δὲν γνωρίζω, ἂν ἡ Βουλὴ ἔχει τὴν ἀντίληψιν, ὅτι πρέπει νὰ ἐξακολουθῇ νὰ λειτουργῇ ἡ ἀεροπορικὴ Ἄμυνα καθ’ ὃν τρόπον σήμερον λειτουργεῖ, διότι δαπάναι τεράστιαι ἔχουν δημιουργηθῇ διὰ τὴν ἵδρυσιν αὐτοῦ τοῦ θεσμοῦ, ἐνῷ δύνανται τὰ κτήματα νὰ ἐπανέλθουν καὶ πάλιν εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας, ὁπότε ἐκεῖ θὰ εἶναι μόνον οἱ ἡμίσεις ὑπάλληλοι καὶ ἡ εἴσπραξις θὰ γίνεται κατὰ τρόπον λογικὸν ὥστε νὰ μὴν ἔχωμεν τὰς ἐξεγέρσεις τῶν χωρικῶν. Ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ ὁποίου ὑπάγεται ἡ ἀεροπορικὴ Ἄμυνα, ζητῶ ὅπως, μέχρις ὅτου ἡ Βουλὴ λάβῃ ὁριστικὰ μέτρα διὰ τὰς ἀδικίας, αἱ ὁποῖαι προσγίγνονται ἐναντίον τῶν πολιτῶν, νὰ λάβῃ κατάλληλα μέτρα διότι οἱ πολῖται διὰ τῶν διατάξεων αἱ ὁποῖαι ἐτέθησαν, δὲν ἔχουν οὐδὲν μέσον νὰ ἀντιταχθοῦν κατὰ τῆς βίας καὶ αὐθαιρεσίας καὶ διότι καὶ αὐτὸ τὸ προσωρινὸν μέτρον, ἡ λῆψις δηλαδὴ προσωρινῶν μέτρων, ἔχει ἀφαιρεθῇ καὶ ἀδυνατεῖ ὁ πολίτης νὰ κάμῃ τίποτε διότι εἰς τὸ τέλος τοῦ λέγει «πήγαινε εἰς τὰ τακτικὰ δικαστήρια καὶ ἐὰν κερδίσῃς, τὴν κυριότητα τοῦ κτήματός σου δὲν θὰ τὴν χάσῃς ἐμεῖς δὲ θὰ σοῦ δώσωμεν ὅ,τι εἰσεπράξαμεν ἀπὸ τὸ κτῆμα σου». Καὶ ταῦτα γίνονται καθ’ ἣν στιγμὴν ζητοῦμεν ἀπὸ τὸν πολίτην νὰ σέβηται καὶ νὰ ὑπακούῃ τοὺς νόμους καὶ δι’ αὐτὸν ὅταν ἀδικῆται νὰ μὴ λαμβάνωμεν κανὲν μέτρον. Πιστεύω ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν θέλει ἀμέσως διατάξῃ τὴν ἀεροπορικὴν ἄμυναν, ὅπως μέχρι τῆς λήξεως ὑπὸ τῆς Βουλῆς ὁρισμένων νομοθετικῶν μέτρων, νὰ μὴ προβῇ εἰς οὐδεμίαν καταδίωξιν κατὰ τῶν διαφόρων χωρικῶν, ἐναντίον τῶν ὁποίων ὑπάρχει σωρεία ἐνταλμάτων. Ὑπάρχουν δὲ καὶ χωρικοὶ οἱ ὁποῖοι ἔχουν συμβληθῇ μὲ τὸ Κράτος νὰ πληρώσουν 7.000 δραχμάς.
§20Τ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ποῦ στηρίζεται ἡ ἀεροπορικὴ Ἄμυνα;
§21Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Οὐδαμοῦ. Ταῦτα ἤθελον νὰ εἴπω κ. ὑπουργὲ καὶ μὲ τὴν ἐλπίδα, ὅτι θέλετε διατάξει συντόμως, διότι τοὺς ἔχουν τάξει προθεσμίαν ἕως τὴν Κυριακήν, τὴν ἀναστολὴν τῶν ἐνταλμάτων, κατέρχομαι τοῦ βήματος.
§22Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Σᾶς ἀπαντῶ ἀκριβῶς ἐπειδὴ εἴπατε, ὅτι εἶναι ὅλως διόλου αὐθαίρετα τὰ μέτρα τῆς ἀεροπορικῆς ἀμύνης...
§23Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Τὸ λέγει καὶ ὁ εἰσαγγελεὺς τοῦ Ἀρείου Πάγου.
§24Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος τῆς 18 Σεπτεμβρίου τοῦ 1926, διὰ τὰς γαίας ἐκείνας διὰ τὰς ὁποίας δὲν εἶχον ἐκδοθῇ παραχωρητήρια, καθορίζεται τὸ τίμημα εἰς 600 δραχμὰς κατὰ στρέμμα, δυνάμενον νὰ αὐξηθῇ διὰ τὰ κτήματα τῆς περιοχῆς Ἀττικῆς. Τὸ τίμημα αὐτό, ὅταν δὲν πρόκειται περὶ γονίμων γαιῶν, ὄχι μόνον δὲν ηὐξήθη ἀλλὰ καὶ ἠλαττώθη εἰς δραχμὰς 300 δυνάμενον νὰ καταβληθῇ καὶ εἰς ὁμολογίας τῶν ἀνταλλαξίμων καὶ τοῦ ἀναγκαστικοῦ δανείου μὲ τὴν ὀνομαστικήν των ἀξία. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐμειώθη τὸ τίμημα εἰς δραχμὰς 300, ἑπομένως δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι τόσον ὑπερβολικὴ ἡ ἀεροπορικὴ Ἄμυνα ὅταν μάλιστα ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι τὸ τίμημα καταβάλλεται εἰς 5 δόσεις. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἔχω νὰ δηλώσω καὶ τὰ ἑξῆς: ὅτι ἐπειδὴ καὶ ἄλλοτε μοὶ ὑπεβλήθησαν παράπονα ὅτι πρόκειται περὶ γαιῶν ἀγόνων αἱ ὁποῖαι νὰ χρήζουν μιᾶς ἐπιεικεστέρας ἐκτιμήσεως, διὰ τοῦτο καταρτίζω νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου ρυθμίζεται τελείως τὸ ζήτημα τοῦτο, κανονιζομένης τῆς παραχωρήσεως ἐπὶ τῇ βάσει τοπικῆς ἐκτιμήσεως. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἄλλας παρατηρήσεις τοῦ συναδέλφου, περὶ τῆς ἀντισυνταγματικότητος τοῦ διατάγματος, ὁμολογῶ ὅτι εἶναι ἄξιαι προσοχῆς καὶ αἰσθάνομαι τὴν ὑποχρέωσιν νὰ μελετήσω καὶ ὑπὸ τὸ πνεῦμα τοῦτο τὸ ζήτημα.
§25Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Νὰ διαταχθῇ ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ ἀναστολὴ τῆς ἐκτελέσεως τῶν ἐνταλμάτων.
§26Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Ἔγινε καὶ αὐτὸ ἤδη.
§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Εὐριπαῖος.
§28Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κύριον ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας, νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν τίνα μέτρα σκέπτεται νὰ λάβῃ καὶ πότε θὰ τὰ λάβῃ, σχετικῶς μὲ τὰς πλημμυροπασχούσας ἐπαρχίας τοῦ Κράτους, ἐκείνας δηλαδὴ τῶν ἐπαρχιῶν ἐπὶ τῶν ὁποίων δὲν ἐπεκτείνεται ἡ κυβερνητικὴ μέριμνα διὰ συμβάσεων. Τὸν παρελθόντα χειμῶνα, συνεπείᾳ τῶν ραγδαίων βροχῶν ὑπερεξεχείλισεν εἰς τὴν νῆσον Πάρον ὁ χείμαρος Κατσίκης καὶ συμπαρέσυρε ἐν τῇ ὁρμῇ του 150 οἰκίας, οἱ κάτοικοι δὲ αὐτῶν ἔμεινον ἄστεγοι. Ἡ τότε Κυβέρνησις ἔσπευσε καὶ διέταξε τὸν μηχανικὸν τοῦ ὑδραυλικοῦ τμήματος, ὁ ὁποῖος ἐπῆγε ἐπὶ τόπου καὶ ἔκαμε μίαν μελέτην καὶ ὑπελόγισε μίαν δαπάνην 350 χιλιάδων δραχμῶν διὰ τὴν διευθέτησιν τῆς κοίτης τοῦ χειμάρρου. Ἡ δαπάνη διετέθη καὶ μέχρι τοῦδε ἐδαπανήθησαν 150,000 δραχ. τὸ ὑπόλοιπον ὅμως δὲν ἐπρόφθασε νὰ δαπανηθῇ διότι ἔκλεισε ἡ χρῆσις τοῦ παρελθόντος ἔτους καὶ δι’ αὐτὸ τὰ ἔργα εἶναι ἡμιτελῆ. Λοιπὸν ἐκεῖ ποῦ ἐξώδευσε τὸ Κράτος 150.000 δρχ. εἶναι ἀνάγκη ἐπείγουσα, νὰ δαπανήσῃ ἄλλας 50–60 χιλιάδας, διότι ἄλλως θὰ χάσῃ καὶ τὰ δαπανηθέντα.
§29Α. ΧΡΗΣΤΟΜΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου τοῦ χειμάρρου Κατσίκη τῆς Πάρου, ἔχω νὰ εἴπω, ὅτι ἡ Κοινότης Παροικίας ὑπεσχέθη νὰ καταβάλῃ τὴν ἀπαιτουμένην δαπάνην μετὰ τὴν περαίωσιν τῶν διὰ τῆς δαπάνης τοῦ Κράτους ἐκτελεσθέντων. Πράγματι τὸ ἔργον δὲν ἐπερατώθη, ἀλλ’ ἀπέμεινε τμῆμά τι τοῦ ἔργου ἀνεκτέλεστον καὶ πρὸς ἐκτέλεσιν τοῦ ὁποίου, ἡ ὑπηρεσία τοῦ ὑπουργείου τῆς Συγκοινωνίας παρεκάλεσεν τὴν Κοινότητα Παροικίας, ὅπως τὸ τμῆμα αὐτὸ συμπληρωθῇ διὰ προσωπικῆς ἐργασίας, διότι εἶναι δαπάνη ἱκανὴ νὰ γίνῃ παρ’ αὐτῆς, καὶ διότι ἐξηντλήθη ἡ ἐγγραφεῖσα πίστωσις καὶ μὲ τὸν νέον προϋπολογισμὸν μέχρις ὅτου ληφθῇ συμπληρωματικὴ πίστωσις, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διατεθῇ ἄλλη πίστωσις. Συνεπῶς καλὸν θὰ ἦτο, νὰ συστηθῇ εἰς τὴν κοινότητα νὰ λάβῃ καὶ αὐτὴ τὰ μέτρα της, νὰ μὴ περιμένῃ τὰ πάντα ἀπὸ τὸ Κράτος, ἀλλὰ νὰ βοηθήσῃ καὶ αὐτή.
§30Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Εἶναι περίεργον, πῶς ὁ κύριος ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας, ὁμιλεῖ περὶ συνεισφορᾶς τῆς Κοινότητος Παροικίας, ἡ ὁποία ἔχει προϋπολογισμὸν 200.000.
§31Α. ΧΡΗΣΤΟΜΑΝΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Πρόκειται περὶ προσωπικῆς ἐργασίας.
§32Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Πῶς εἶναι δυνατὸν μὲ 200,000 δρχ. προϋπολογισμὸν νὰ συνεισφέρῃ καὶ νὰ διευθετήσῃ τὸν χείμαρρον τῆς Πάρου. Θὰ γνωρίζῃ ὁ κύριος ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας, ὅτι αἱ νῆσοι τῶν Κυκλάδων εἶναι αἱ ἐπαρχίαι ἐκεῖναι αἱ ὁποῖαι καταβάλλουσι τοὺς φόρους των κατὰ στατιστικὴν καὶ ὑπερέχουν κατὰ 90%, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὰς ἄλλας ἐπαρχίας, αἱ ὁποῖαι πληρώνουν 60–65%, οὐδέποτε δὲ ἐζήτησαν τὴν παραμικρὰν βοήθειαν τοῦ Κράτους. Μία δὲ μόνον περίστασις ποῦ τῆς παρουσιάσθη πέρυσι καὶ διὰ τὴν ὁποίαν ἀπῃτήθη δαπάνη 200–250.000 δρχ. καὶ δι’ αὐτὴν μόνον 150.000 δρχ. ἐδόθησαν καὶ τίποτε ἄλλο, παραπέμπεται εἰς τὰς Κοινότητάς των. Λυποῦμαι πολὺ διὰ τὴν σύστασιν αὐτήν.
§33Α. ΧΡΗΣΤΟΜΑΝΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Πρόκειται περὶ προσωπικῆς ἐργασίας.
§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ξηρός.
§35Ν. ΞΗΡΟΣ. Ὁμολογῶ, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς μοῦ ἔδωκε τὰς σχετικὰς πληροφορίας, ἀναφορικῶς μὲ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἔλαβε διὰ τὴν προμήθειαν σύρματος. Ἀλλὰ δυστυχῶς φαίνεται, ὅτι ἡ ὑπηρεσία καρκινοβατεῖ. Θὰ παρακαλέσω, τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ συστήσῃ εἰς τὴν ὑπηρεσίαν νὰ ἐπισπεύσῃ τὴν διανομὴν διότι θὰ εἶναι ἄδικον νὰ λάβωμεν τὸ σύρμα τὸν Ἰανουάριον. Θὰ παρακαλέσω νὰ καταβληθῇ μία συντομωτέρα μέριμνα διὰ τὴν προμήθειαν τοῦ σύρματος διὰ νὰ γίνουν ἐγκαίρως τὰ προχώματα.
§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κουπαροῦσος.
§37Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Καίτοι, κύριοι βουλευταί, τὸ ἀντικείμενον τῆς ἐπερωτήσεως μοῦ φαίνεται ὅτι ἔχει τοπικὴν σημασίαν, οὐχ ἧττον ἀποτελεῖ μίαν πτυχήν, κολοσσιαίου σφάλματος τοῦ Κράτους, τὸ ὁποῖον παρέδωκε χιλιάδας ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ καὶ ἄφησε τὴν ἐφαρμογὴν τῆς ἀγροτικῆς του πολιτικῆς εἰς τὰ ⅔ τῆς χώρας εἰς ἕνα αὐτόνομον τοκογλυφικὸν ὀργανισμόν, ὁ ὁποῖος λέγεται, ἐπιτροπὴ ἀποκαταστάσεως, εἰς ἕνα αὐτόνομον ὀργανισμόν, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ κράτος ἐν κράτει ἐν τῇ Ἑλληνικῇ Δημοκρατίᾳ. Εἶναι τόσον μεγίστης σημασίας ἡ ἐπερώτησις αὐτή, ὥστε θὰ μοῦ ἐπιτρέψωσιν ἰδιαιτέρως οἱ βουλευταὶ οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν εὐχαρίστησιν καὶ τὴν εὐτυχίαν νὰ ἐκπροσωποῦν ἀποκατασταθέντα κτήματα ἀγροτικῶν πληθυσμῶν καὶ μάλιστα καθ’ ἣν ἐποχὴν διευθύνει τὰς τύχας τοῦ τόπου τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, θὰ μοῦ ἐπιτρέψουν ὅπως τοὺς κουράσω ὀλίγον περισσότερον ἐπὶ τοῦ ἀντικειμένου τῆς ἐπερωτήσεώς μου. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὰ πράγματα. Ὡς προϊστάμενος ἐποικισμοῦ Κοζάνης, διωρίσθη ἀπὸ διετίας ὡς κατώτατος ἔκτακτος ὑπάλληλος τῆς Ε.Α.Π. μὲ τὸν βαθμὸν ὑπουργικῆς γραμματείας Αʹ τάξεως, ὑπάλληλος ὁ ὁποῖος πρὸ διετίας ἀκριβῶς ἐκρίθη ἀναρμοδιώτατος ἀπὸ ἀπόψεως ἐποικιστικῆς μορφώσεως. Εἶναι ἀντιαγροτικώτατος καὶ ἀντιπροσφυγικώτατος καὶ εἰς ἐπίσημον ἔγγραφον ὕβριζε διὰ χυδαιοτάτων φράσεων καὶ τοὺς γηγενεῖς ἀγρότας καθὼς καὶ τοὺς πρόσφυγας τοιούτους. Δὲν ἔχω εἰς χεῖράς μου τὸ ἐπίσημον αὐτὸ ἔγγραφον διὰ νὰ τὸ ἐπιδείξω εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, διὰ νὰ ἴδῃ ὁποῖον ἀντιπροσφυγικὸν ὑπάλληλον ἔχει ἡ Κοζάνη ὡς διευθυντὴν τοῦ ἐποικιστικοῦ αὐτῆς γραφείου. Λόγῳ δὲ τῆς ἀνεπαρκείας του καὶ τῆς ἀνικανότητος ἔχει γίνει ὄργανον διαφόρων ὑπαλληλίσκων, οἱ ὁποῖοι διὰ πᾶν ἄλλο σκέπτονται, παρὰ διὰ τὴν ἀγροτικὴν ἀποκατάστασιν τῶν προσφύγων ἢ μᾶλλον διὰ τὴν ἰδικήν των ἀποκατάστασιν σκέπτονται, δηλαδὴ διὰ τὴν ἀποκατάστασιν αὐτῶν τῶν μελῶν τῆς ἐπιτροπῆς καὶ τῶν διαφόρων ὑπαλλήλων αὐτῆς. Ὁ ἐν λόγῳ ὑπάλληλος ἀπουσιάζει κατὰ τὰς 20 ἡμέρας τοῦ μηνὸς ἀπὸ τὸ γραφεῖον του. Λόγῳ δὲ τῆς ἀνικανότητός του δὲν γίνεται πιστευτὸς οὔτε ἀκουστὸς ἀπὸ τοὺς ὑφισταμένους του. Ὑπάρχει μία σύγχυσις δικαιοδοσιῶν καὶ καθ’ ἑκάστην πλεῖστοι ὅσοι γηγενεῖς καὶ πρόσφυγες ἀγρόται περιμένουν ἔξω ἀπὸ τὸ γραφεῖον τοῦ τυράννου αὐτοῦ, ὁ ὁποῖος λέγεται προϊστάμενος τοῦ ἐποικιστικοῦ γραφείου Κοζάνης. Τοῦτο ἔχει μεγίστην σημασίαν, διότι εἰς τὸ ἐποικιστικὸν αὐτὸ γραφεῖον ἔχει ἀνατεθῇ καὶ ἡ διεκπεραίωσις τῆς ἐκδικάσεως 50 κτημάτων ἀπαλλοτριωτέων καὶ ἡ ἀποκατάστασις 95.000 ἀγροτῶν προσφύγων. Εἰς τοιοῦτον ἐποικιστικὸν γραφεῖον, τοσαύτης σημασίας, διωρίσθη καὶ ἐγκατεστάθη παρὰ τῆς διευθύνσεως τοῦ ἐποικισμοῦ Μακεδονίας ὁ ἐν λόγῳ ὑπάλληλος, ἀκριβῶς διότι ἄνευ ἐντροπῆς, κάμνει ὅτι τοῦ παραγγέλλουν εἴτε προφορικῶς εἴτε ἐγγράφως. Τὸ κυριώτερον ἐξ ὅλων εἶναι, ὅτι ἡ διεύθυνσις αὐτὴ ἔχει ἀνατεθῆ εἰς ἕνα ἔκτακτον ὑπάλληλον τῆς Ε.Α.Π. καὶ λόγῳ τῆς ἰδιότητός του ὡς ἐκτάκτου ὑπαλλήλου δὲν δύναται νὰ συνεδριάζῃ καὶ αὐτὴ ἡ ἐπιτροπὴ ἀπαλλοτριώσεων διὰ τὴν ἐκδίκασιν τῶν ἀπαλλοτριωθέντων ἀνταλλαξίμων ἀγροκτημάτων καὶ οὕτω διατρέχομεν τὸν κίνδυνον, τὰ ἀπαλλοτριωθέντα ἀνταλλάξιμα ἀγροκτήματα νὰ περιέλθουν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν μετ’ ὀλίγους μῆνας καὶ σκεφθῆτε τὶ θὰ γίνῃ ὅταν ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα θὰ ἀποφασίσῃ νὰ τὰ ἐκποιήσῃ διὰ δημοπρασίας. Διεμαρτυρήθημεν καὶ πρὸς τὴν Ε.Α.Π. καὶ εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας καὶ ἀπεφασίσθη νὰ ἀποσταλοῦν ἐπιθεωρηταὶ καὶ μετὰ τὴν διαπίστωσιν τῆς ἀνεπαρκείας ἀπεφασίσθη κατόπιν κοινῆς συμπράξεως τοῦ ὑπουργείου Γεωργίας καὶ τῆς Ε.Α.Π. νὰ ἀποσταλῇ προϊστάμενος ἐποικιστικοῦ γραφείου, ἀνώτερος ὑπάλληλος. Πράγματι ἀπεστάλη εἷς τοιοῦτος ὀνόματι Ταμουρίδης γεωπόνος ἀπόφοιτος μιᾶς ἀνωτέρας γεωπονικῆς σχολῆς, ἀλλὰ μόλις διῆλθεν ἐκ Θεσσαλονίκης ἀπὸ τὸν δικτάτορα διευθυντὴν τοῦ ἐποικισμοῦ κ. Πετρόπουλον, τοῦ ἀπηγορεύθη ἀπὸ τὸν διευθυντὴν τοῦ ἐποικισμοῦ Μακεδονίας νὰ ἀναλάβῃ τὴν διεύθυνσιν τοῦ ἐποικιστικοῦ γραφείου Κοζάνης καὶ τοιουτοτρόπως ἀπὸ 15 μηνῶν καὶ ἐντεῦθεν τὸ ἐν λόγῳ γραφεῖον διευθύνεται ἀπὸ τὸν ἔκτακτον ὑπάλληλον βʹ τάξεως ὡς προϊστάμενον, ὑφιστάμενος δὲ τούτου εἶναι μόνιμος ὑπάλληλος τοῦ ὑπουργείου τῆς Γεωργίας φέρων τὸν βαθμὸν τοῦ τμηματάρχου. Διαμαρτυρήθημεν ἐκ νέου καὶ εἰς τὴν Ε.Α.Π. καὶ εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας. Καὶ ἡ μὲν Ε.Α.Π. ἀνέκρουσε πρύμναν καὶ μᾶς ἀπήντησε, ὅτι θὰ ἐξετάσῃ τὸ ζήτημα, τὸ δὲ ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας ἀνέθεσε τὴν διεύθυνσιν καὶ διώρισε ὡς προϊστάμενον τοῦ ἐποικιστικοῦ γραφείου Κοζάνης ἀνώτατον ὑπάλληλον τοῦ Κράτους, φέροντα βαθμόν, τμηματάρχου. Ἀλλὰ καὶ εἰς τοῦτον ἀπηγορεύθη ἡ μετάβασις εἰς Κοζάνην διότι δὲν τὸ ἠθέλησε ἡ Ε.Α.Π. Ἡ κατάστασις κατήντησεν ἀνυπόφορος, διεσταυροῦντο ἀλληλοσυγκρουόμεναι διαταγαί, τοῦ προϊσταμένου τοῦ ἐποικιστικοῦ γραφείου καὶ τοῦ ὑφισταμένου, μέχρι τοῦ σημείου, ὥστε ὁ λαὸς νὰ χάσῃ πᾶσαν ἐμπιστοσύνην ἐπὶ τὸ ἐποικιστικὸν ἔργον τῆς τε Κυβερνήσεως καὶ τοῦ Κράτους καὶ παρουσιάζεται σήμερον ὡς περιπλανώμενος Ἰουδαῖος ζητῶν ἀπελπιστικῶς τὴν ταχίστην ἐπέμβασιν τοῦ Κράτους. Εἰς χιλιάδας ὑπολογίζονται αἱ λιμνάζουσαι ἀλληλογραφίαι ἀπόρροια τῆς κακῆς ἐποικιστικῆς ὑπηρεσίας τὴν ὁποίαν προσέφερεν καὶ προσφέρει ὁ διευθυντὴς Μακεδονίας. Εἰς χιλιάδας ὑπολογίζονται αἱ αἰτήσεις τῶν ἀτυχῶν προσφύγων ἀκτημόνων, οἱ ὁποῖοι ζητοῦσι ν’ ἀπέλθωσι τῆς Δυτικῆς Μακεδονίας καὶ νὰ ἐγκατασταθῶσιν εἰς ἄλλο τμῆμα, τῆς χώρας πρὶν τὰ διαχειρισθῇ ἡ εἰδικὴ τράπεζα μετὰ τὴν σύμβασιν τοῦ Κράτους μετὰ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης. Ἡ σύμβασις φέρει καὶ ἕνα ὅρον, ὅτι ἐὰν δὲν ἐκδικασθῇ μέχρι τέλους Ἰουλίου περιέρχεται εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν ἡ ὁποία τὰ διαχειρίζεται ὅπως αὕτη θέλει, δηλαδὴ διὰ δημοπρασίας καὶ τοιουτοτρόπως καταργεῖται ὁ ἀγροτικὸς νόμος.
§38ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἠμπορεῖτε νὰ μᾶς ἐξηγήσητε ἐὰν ἐπιδέχωνται ἀπαλλοτριώσεως τὰ ἀνταλλάξιμα;
§39Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Σᾶς εἶπον, ὅτι ἔχουν ἀπαλλοτριωθῆ πρὶν ἢ γίνει ἡ σύμβασις μεταξὺ Ἐθνικῆς Τραπέζης καὶ Κράτους. Ἡ κατάστασις τοιουτοτρόπως παρουσιάζετο εἰς τὸν νομόν Κοζάνης ἀξιοθρήνητος ἐλεεινὴ καὶ τρισαθλία, ἀπὸ ἀπόψεως ἐποικιστικῆς. Δὲν ἀναφέρω, ὅτι ἐπὶ πενταετίαν ὁλόκληρον ὁ ἐποικισμὸς εἰς τὸν νομὸν Κοζάνης διέπραξε κωλοσσιαῖα σφάλματα κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε ὁ κλῆρος τῶν ἀγροτῶν προσφύγων κατὰ μέσον ὅρον νὰ εἶναι 10, 15 στρέμματα εἰς Μακεδονίαν, ὅπου ἡ γῆ εἶναι ἄγονος. Δὲν ἀναφέρω, ὅτι ἐκ τῶν ἐγκατασταθέντων ἀγροτῶν προσφύγων μόλις 15% ἔχουν ἀροτῆρας βῶας ἐνῷ τὰ 75% δὲν ἔχουν. Καὶ δὲν ἀναφέρω ἀκόμη, ὅτι τὰ ⅔ τῶν ἀγρῶν μένουν ἀκαλλιέργητα, διότι ἔχασαν τὴν πίστην ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ζήσουν εἰς τὸν μακάριον αὐτὸν τόπον τῆς δυτικῆς Μακεδονίας, διὰ τὸν ὁποῖον ἴσως τινὲς ἐξ ἡμῶν τῶν διαθετούντων εἰς τὴν Παλαιὰν Ἑλλάδα νομίζετε ὅτι εἶναι τόπος παραδεισίων ἐγκαταστάσεων. Ἀλλὰ τοῦτο δὲν γίνεται μόνον εἰς τὸ ἐποικιστικὸν γραφεῖον Κοζάνης καὶ εἰς τὰ λοιπὰ τῆς δυτικῆς Μακεδονίας, ἀλλὰ γίνεται καὶ εἰς ὅλα τὰ ἐποικιστικὰ γραφεῖα τῶν νέων χωρῶν εἰς τὰ ὁποῖα ἡ ἀγροτικὴ πολιτικὴ τοῦ Κράτους ἐφαρμόζεται παρὰ τῆς ἐπιτροπῆς ἀποκαταστάσεως. Λέγοντες δὲ ἐπιτροπὴν ἀποκαταστάσεως, δὲν ἐννοοῦμεν τὰ ξένα μέλη ἅτινα οὐδεμίαν εὐθύνην φέρουσιν ὡς ἀγνοοῦντα τὰ πράγματα, ἀλλὰ ἐννοοῦμεν τὰ Ἑλληνικὰ μέλη τῆς ἐπιτροπῆς καὶ τοὺς Ἕλληνας, δυστυχῶς, ὑπαλλήλους. Καὶ τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐπὶ 15ετίαν ὁλόκληρον τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων διευθύνει τὴν Ἑλλάδα, ἀποκαταστήσαν ἀγροτικῶς πάντας τοὺς ἀκτήμονας τῆς παλαιᾶς Ἑλλάδος, τὴν στιγμὴν κατὰ τῆς ὁποίαν εὑρισκόμεθα εἰς καιροὺς ῥιζοσπαστικοὺς καὶ ἀριστερίζοντας, τὴν στιγμὴν αὐτὴν λέγω ἔρχεται τὸ Κράτος διὰ τῆς συμβάσεως μετὰ τῆς ἐπιτροπῆς ἀποκαταστάσεως, νὰ ἐγκαταστήσῃ τσιφλικούχους, ἀκόμη στυγερωτέρους, ἀκόμη τυραννικωτέρους, τσιφλικούχους διαθέτοντας πληθὺν ἐπιστατῶν, ἔναντι τῶν ὁποίων ὠχριοῦν οἱ Ἀλβανοὶ ἐπιστάται τῶν τέως τσιφλικούχων τῆς παλαιᾶς Ἑλλάδος, διότι εἰς χεῖρας ἐκείνων ἔθεσαν ὄχι μόνον τὴν οἰκονομικὴν ἀποκατάστασιν, ἀλλὰ τὴν ζωήν, τὴν τιμὴν καὶ τὴν περιουσίαν τὴν ἐλαχίστην, τῶν γηγενῶν ἀγροτῶν ἀκόμη τῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης. Διότι δυστυχῶς τὸ Κράτος εὑρέθη ὑπὸ συνθήκας διαφόρους, ἠναγκάσθη νὰ κάμῃ μίαν σύμβασιν τοκογλυφικὴν μὲ ἕνα ξένον ὀργανισμόν, διότι διαφορετικὰ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ζήσῃ. Εἰς τὴν σύμβασιν ταύτην λαμβάνουν τὰ μέτρα τους, διότι εἰς τὰς συμβάσεις ὑπάρχει καὶ εἰδικὸς ὅρος, ὅτι τὸ Κράτος θέλει τηρήσῃ καὶ ἔλεγχον ἐπὶ τῆς διαχειρίσεως τοῦ δανείου τούτου καὶ ὅτι οἱ δανειζόμενοι πρόσφυγες, θὰ ἀντιπροσωπεύωνται δι’ ἰδίων ἀντιπροσώπων. Οἱ Ἕλληνες δυστυχῶς ὑπάλληλοι τῆς ἐπιτροπῆς ἀποκαταστάσεως, οἱ ἀποσπασθέντες ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον Γεωργίας καὶ τὰ μέλη τῆς ἐπιτροπῆς ἀποκαταστάσεως, εἰς τὴν 5ετῆ αὐτὴν ἀναμπουμπούλαν τοῦ Κράτους, διὰ ταχυδακτυλουργικῶν μέσων ἔπεισαν τὰς διαφόρους Κυβερνήσεις οὕτως ὥστε, νὰ ἀποξενωθῇ τὸ κακόμοιρον Ἑλληνικὸν Κράτος τῶν ἐλαχίστων ψυχίων τῶν δικαιωμάτων, τὰ ὁποῖα εἶχε λόγῳ τῆς συμβάσεως τῆς διεθνοῦς, μέχρι τοῦ σημείου νὰ δεχθῇ τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος καὶ εἰδικὴν δοσιδικίαν Ἑλλήνων ὑπαλλήλων ἀποσπασθέντων καὶ εὑρισκομένων ὑπὸ τὴν ἀπόλυτον δικαιοδοσίαν τῆς ἐπιτροπῆς ἀποκαταστάσεως. Καὶ σήμερον, εἶναι δυνατὸν νὰ συλλάβητε ἐπ’ αὐτοφὸρῳ ἕνα δημόσιον ὑπάλληλον ἀποσπασμένον εἰς τὴν ἐπιτροπὴν ἀποκαταστάσεως κλέπτοντα ἀλλὰ δὲν δικαιοῦσθε νὰ τὸν καταγγείλητε. Καὶ ἐὰν τὸν καταγγείλητε ὁ εἰσαγγελεύς, δὲν θὰ δεχθῇ τὴν μήνυσιν, διότι δὲν δύναται νὰ ἐξασκήσῃ ποινικὴν ἀγωγήν.
§40Ι. ΚΑΝΝΑΒΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Χάριν τῆς Γεωργίας, ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι εἶναι ἀληθές, ὅτι ὑπάρχει διάταξις κατόπιν τῆς δίκης τοῦ γενικοῦ διευθυντοῦ ἐποικισμοῦ, διάταξις ἡ ὁποία ἀποκλείει καὶ τὴν μήνυσιν καί τὴν ἀνάμειξιν τῆς δικαστικῆς ἀρχῆς προκειμένου περὶ ὑπαλλήλων ἀνηκόντων εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῆς ἐπιτροπῆς ἀποκαταστάσεως. Ἀλλὰ εἰς τὰς τελευταίας ἀνακαληφθείσας καταχρήσεις, αὐτὴ αὕτη ἡ ἐπιτροπὴ ἀποκαταστάσεως ἔσπευσε νὰ παραδώσῃ ἐνεχομένους ὑπαλλήλους εἰς τὰς ἑλληνικὰς ἀρχὰς, χωρὶς νὰ κάμῃ χρῆσιν αὕτη τοῦ δικαιώματος τὸ ὁποῖον τῆς παρέχεται ἐκ τῆς διατάξεως τὴν ὁποίαν ἀναφέρετε.
§41Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κύριε ὑπουργὲ, πρέπει νὰ γνωρίζητε τὸ ἑξῆς· ὅτι ἐὰν ἀνεκαλύφθησαν σήμερον καταχρήσεις διαδοχικῶς ἐπὶ 15 καὶ 20 ἡμέρας, τοῦτο δὲν ὀφείλεται οὐδὲ εἰς τὰς δικαστικὰς ἑλληνικὰς ἀρχὰς, οὐδ’ εἰς καταγγελίας ἰδιωτῶν, ἀλλὰ ὀφείλεται κατὰ πληροφορίας τὰς ὁποίας ἔχω, εἰς τὰς ἔριδας τὰς ὁποίας εἶχον οἱ ὑπάλληλοι τῆς ἐπιτροπῆς Ἀποκαταστάσεως κατὰ τὴν διανομὴν τῶν κερδῶν. Εἰς τὰς ἔριδας ταύτας ἀλληλοκατηγγέλθησαν μεταξύ των καὶ ἐζήτησεν ἡ ἐπιτροπὴ Ἀποκαταστάσεως ὑπὸ τὸ βάρος καταχρήσεων ἀλληλοδιαδόχως ἀποκαλυπτομένων τὴν παραπομπὴν αὐτῶν. Ὁ ἀγὼν ὁ ὁποῖος διεξήχθη ἐν τῇ πρωτευούσῃ τῶν νέων χωρῶν, ἐν Θεσσαλονίκῃ, ἠνάγκασε τὴν ἐπιτροπὴν Ἀποκαταστάσεως, νὰ ζητήσῃ τοῦτο παρ’ ἡμῶν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει σήμερον ἡμεῖς εὑρισκόμεθα πρὸ εἰδικῆς δοσιδικίας τῶν ὑπαλλήλων τῆς ἐπιτροπῆς Ἀποκαταστάσεως, ἡ ὁποία ἀκόμη δὲν ἤρθη. Ἐκ τῶν ἐφημερίδων χθὲς ἐπληροφορήθην ὅτι πρόκειται ν’ ἀρθῇ.
§42Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Τὸ ἐπρότεινεν ἡ ἐπιτροπὴ Δικαιοσύνης.
§43Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Ἕν εἶναι ὅμως γεγονὸς, ὅτι οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Ἑλληνικοῦ κράτους, ὑπὸ τὴν δικαιοδοσίαν τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀποκαταστάσεως εὑρισκόμενοι καὶ καταγγελθέντες διὰ καταχρήσεις ὁλοκλήρων ἑκατομμυρίων, ἐζήτησαν τὴν ἐπέμβασιν τῆς Κοινωνίας τῶν Ἐθνῶν, ὅπως σώσωσι τὴν κεφαλήν των. Σήμερον, κύριοι συνάδελφοι, διευθύνει τὴν Ἐποικιστικὴν ὑπηρεσίαν ἐν Μακεδονίᾳ, ὑπάλληλος, ἐναντίον τοῦ ὁποίου ὑπάρχουν ἐκκρεμεῖς ὑποθέσεις ποινικαί. Δὲν δύνανται νὰ λέγωνται Ἕλληνες δημόσιοι ὑπάλληλοι, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἀπολαύουσιν εἰδικῆς δοσιδικίας, κατὰ τὴν διαχείρισιν ἑκατομμυρίων ὅλων, χρημάτων ἱερῶν, τὰ ὁποῖα προορίζονται διὰ τὴν ἀποκατάστασιν ἀγροτῶν προσφύγων καὶ ἀστῶν προσφύγων, διὰ τὴν καταστροφὴν τῶν ὁποίων ἡμεῖς οἱ κάτοικοι τῆς Π. Ἑλλάδος εἴμεθα ὑπεύθυνοι. Ἐν πάσῃ περιπτώσει τὸ δρᾶμα συνεχίζεται. Ἡ ἀγροτικὴ πολιτικὴ τοῦ Κράτους εἰς τὰ ⅔ τῆς Χώρας, ἐξασκεῖται ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀποκαταστάσεως. Οἱ ὑπάλληλοι αὐτῆς, ἔχουν διφυᾶ ὑπόστασιν· εἶναι ὑπάλληλοι τοῦ ὑπουργείου τῆς Γεωργίας καὶ εἶναι ὑπάλληλοι τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀποκαταστάσεως. Τὸ ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας, δηλαδὴ τὸ ἐπίσημον Κράτος, δὲν ἔχει καμμίαν δικαιοδοσίαν ἐπ’ αὐτῶν, ἐνῷ ἡ Ἐπιτροπὴ Ἀποκαταστάσεως, ἔχει πλήρη δικαιοδοσίαν.
§44ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν δύναται νὰ τοὺς ἀνακαλέσῃ τὸ Κράτος;
§45Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Ἀπολύτως. Καίτοι ἐζητήθη ἐπανειλημμένως ἡ ἀνάκλησις ἑνὸς ὑπαλλήλου, ἐπὶ τριετίαν, ἀρνεῖται ἡ Ἐπιτροπὴ Ἀποκαταστάσεως καὶ ἀρνεῖται καὶ σήμερον.
§46ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὰ Ἑλληνικὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀποκαταστάσεως τί κάμνουν;
§47Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Αὐτὸ θὰ τὸ ἴδωμεν, ὅταν φέρῃ τὰ μέτρα ἡ Κυβέρνησις, περὶ τῆς ἀγροτικῆς προσφυγικῆς ἀποζημιώσεως, τὶ κάμνουν καὶ τὶ δὲν κάμνουν. Σήμερον ὅμως ἡ ἐπερώτησίς μου ἔχει σχέσιν μὲ τὴν θέσιν τῶν ὑπαλλήλων τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀποκαταστάσεως καὶ τὴν θέσιν ἡμῶν τῶν δυστυχῶν, οἱ ὁποῖοι εἰς τὸν σημερινὸν αἰῶνα εἴμεθα καταδικασμένοι νὰ βλέπωμεν ἀποκατασταθέντας ὅλους τοὺς ἀγρότας Π. Ἑλλάδος καὶ ἡμεῖς νὰ μὴ ἔχωμεν ὄχι μόνον τὴν ἀποκατάστασιν, ἀλλὰ νὰ ἔχωμεν εἰς τὸ κεφάλι μας μίαν ξένην ὀργάνωσιν, ἀλλὰ Ἑλληνικὴν διότι διευθύνεται ἀπὸ Ἕλληνας δημοσίους ὑπαλλήλους. Οἱ γεωπόνοι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι ἀπεσπάσθησαν ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον Γεωργίας μὲ τὸν βαθμὸν γραμματέως Αʹ. ἢ Βʹ. τάξεως, σήμερον ἔχουν βαθμοὺς τοὺς ὁποίους ἀπένειμον εἰς ἑαυτούς, εἶναι διευθυνταὶ καὶ γενικοὶ διευθυνταὶ μὲ διπλασίους μισθούς, μὲ γραφεῖα πολυτελέστατα τὰ ὁποῖα δὲν ἠξεύρω ἂν καὶ ἰδιωτικαὶ τραπεζιτικαὶ ὑπηρεσίαι ἔχουν ἐν Ἑλλάδι ἐνῷ οἱ συνάδελφοί των ἀνώτεροι ὑπάλληλοι ἀπὸ αὐτοὺς εἰς τὸ Ἐπίσημον Κράτος, ἔχουν βαθμὸν γραμματέως Αʹ. τάξεως ἢ βαθμὸν εἰσηγητοῦ. Τὸ Κράτος κατὰ τὴν γνώμην ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ὑπεστήριξαν ἐκθύμως τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν, κατὰ τὴν γνώμην τῶν ἀγροτῶν οἱ ὁποῖοι ἐπίστευσαν καὶ πιστεύουν εἰς τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων ἐπὶ τῆς ἐποχῆς τοῦ ὁποίου, ὁσάκις διοικεῖ τὴν Ἑλλάδα, εἶδεν ὁ δοῦλος ἀγρότης, ὁ ῥαγιᾶς, ἀποκατάστασιν, τὸ Κράτος, λέγω, τὸ ὁποῖον διευθύνεται σήμερον παρ’ ἰσχυροῦ ἀνδρός, ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις καὶ εἰδικῶς ὁ ἀξιότιμος πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὁ ἔχων τοιοῦτον κῦρος εἰς τὸ ἐξωτερικόν, δὲν εἶναι δυνατὸν εἰ μὴ νὰ τοὺς ἀπαλλάξῃ ἀπὸ λυμεῶνας τοῦ ἱεροῦ προσφυγικοῦ χρήματος, οἱ ὁποῖοι ἐπικάθησαν ἐπὶ τῶν ὤμων των καὶ σταματῶσι καὶ τὴν πρόοδον καὶ τὴν ἡσυχίαν τοῦ τόπου. Διότι δὲν θὰ ἔχωμεν ἡσυχίαν εἰς αὐτὸν τὸν τόπον ἐὰν ἐξακολουθήσῃ ἡ ἰδία κατάστασις, ὥστε ὁ ἀγρότης καὶ ὁ πρόσφυξ καὶ ὁ γηγενὴς νὰ μὴ ἔχουν περιουσίαν καὶ νὰ ἀναγκάζηται, ὁ μὲν πρόσφυξ ἀγρότης νὰ ἔρχηται εἰς τὰς πόλεις, μήπως εὕρῃ ἐκεῖ τὴν ἡσυχίαν του, ὁ δὲ γηγενὴς νὰ μὴ ἀποκτήσῃ τὸ αἴσθημα τῆς ἰδιοκτησίας, ὥστε νὰ αὐξήσῃ τὴν περιουσίαν του καὶ συνάμα τὸν ἐθνικὸν πλοῦτον τῆς χώρας. Κατὰ τὴν γνώμην τὴν ἰδικήν μου, κύριοι βουλευταί, δὲν ὑπάρχει σοβαρώτερον ζήτημα, τὸ ὁποῖον εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Κυβέρνησιν. Ἄλλο ζήτημα, ἀπέναντι τοῦ ζητήματος τῆς θέσεως τῆς ἐπιτροπῆς ἀποκαταστάσεως ἀπέναντι τοῦ Κράτους, ὅσον δήποτε σοβαρὸν καὶ ἂν φαίνηται, εἶναι πολὺ μικροτέρας σημασίας. Κατὰ τὴν γνώμην μου, ὁ κύριος πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως θὰ ἦτο ἀνάγκη νὰ ἐνδιατρίψῃ προσωπικῶς ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου, ταξειδεύων εἰ δυνατὸν εἰς τὰς νέας χώρας, ἵνα ἀκούσῃ τὰ παράπονα τοῦ δυστήνου λαοῦ. Καὶ κατὰ τὴν γνώμη μου θὰ ἦτο ἀνάγκη ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐπέμβῃ ἀμέσως καὶ νὰ ζητήσῃ τὸ δικαίωμα ἀπὸ τὴν ἐπιτροπὴν ἀποκαταστάσεως νὰ ἀντικαταστήσῃ τοὺς περισσοτέρους τῶν ἐποικιστικῶν γραφείων καὶ νὰ διαθέσῃ ἰδικούς της οἰκονομικοὺς ἐπιθεωρητάς, ὅπως ἐλέγξουν τὸ ἔργον τῆς ἐπιτροπῆς ἀποκαταστάσεως καὶ τὸ γενόμενον καὶ τὴν μέλλουσαν διαχείρισιν τοῦ συμπληρωματικοῦ προσφυγικοῦ δανείου νὰ ἐλέγξῃ ἀκόμη καὶ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ἀγροτικοῦ νόμου εἰς τὰς νέας χώρας, εἰς τὰς ὁποίας λιμνάζουσι ἀλληλογραφίαι ὁλόκληροι τοῦ ὑπουργείου τῆς Γεωργίας. Θὰ παρακαλέσω ἐπίσης τὸν κύριον ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, νὰ ῥίψῃ μιὰ ματιὰ εἰς τὸ πρωτόκολλον διὰ νὰ ἴδῃ ὅτι ἀπὸ τῆς ἐποχῆς καθ’ ἣν ἡ ἐπιτροπὴ ἀποκαταστάσεως ἀνέλαβε τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ἀγροτικοῦ νόμου εἰς τὰς νέας χώρας, ἀλληλογραφία ὁλόκληρος παραμένει εἰς τὰ ἀρχεῖα τῶν ἐποικιστικῶν γραφείων, παρ’ ὅλην τὴν ἐπέμβασιν τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, παρ’ ὅλην τὴν ἐπέμβασιν τῶν κυβερνητῶν τῆς χώρας, τῶν προκατόχων παρὰ τῇ ἐπιτροπῇ τῆς ἀποκαταστάσεως, καὶ τοῦτο διότι οἱ ὑπάλληλοι οὗτοι ἔχουν ἀποθρασυνθῆ, τόσον ὥστε, δὲν ἐντρέπονται νὰ λέγουν, ἕλληνες δημόσιοι ὑπάλληλοι αὐτοί, ὅτι δὲν εἶναι ἕλληνες δημόσιοι ὑπάλληλοι, παρὰ ὑπάλληλοι ἀγγλικῆς ἰδιωτικῆς ἑταιρίας ἡ ὁποία ἀπέδειξε μέχρι σήμερον, ὅτι δὲν ἔχει ἄλλον σκοπὸν παρὰ μόνον τὴν ἀποκατάστασιν αὐτῶν τῶν ἰδίων.
§48Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Ἀναλαμβάνετε νὰ ἀποδείξητε αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε, γινομένης καταγγελίας, ὅτι ὑπάλληλοι εἶπον, ὅτι δὲν εἶναι ὑπάλληλοι Ἕλληνες ἀλλ’ ὑπάλληλοι ἰδιωτικῆς ἐπιχειρήσεως;
§49Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Μάλιστα ἀναλαμβάνω.
§50Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Ὑποβάλετε τὴν καταγγελίαν. Θὰ ζητήσω ἀπὸ τὸν ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ διατάξῃ ἀμέσως ἀνάκρισιν, διότι ἐκεῖνος κινεῖ τὴν ἀγωγὴν κατ’ αὐτῶν καὶ νὰ εἶσθε βέβαιος ὅτι ἂν ἀποδειχθῇ τὸ πρᾶγμα δὲν θὰ εἶναι κανεὶς ἱκανὸς νὰ τοὺς σώσῃ ἀπὸ τὰς συνεπείας αὐτῆς τῆς πράξεως.
§51Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Ἀναλαμβάνω ὅλας τὰς εὐθύνας.
§52Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Τὸ ζήτημα εἶναι νὰ ἀποδειχθῇ δικαστικῶς. Ὁ ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης κινεῖ τὴν ἀγωγὴν καὶ σᾶς ὑπόσχομαι νὰ διαταχθῇ ἀμέσως ἀνάκρισις.
§53Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Ἂν μὲ ἀφίνατε κ. Πρόεδρε, νὰ συνεχίσω....
§54Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Δὲν ἔχει κ. βουλευτά, κανένα χαρακτῆρα μομφῆς ἡ διακοπή μου, ἀλλὰ μὲ ἐξεγείρει τὸ πρᾶγμα καὶ σπεύδω νὰ σᾶς εἴπω «ἀποδείξετέ μου τὸ πρᾶγμα καὶ θὰ ἴδητε ποία θὰ εἶναι ἡ συνέπεια.»
§55Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Ἐπρόκειτο νὰ ζητήσω καὶ μίαν ἐξεταστικὴν ἐπιτροπήν.
§56Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ὄχι, ὄχι, αὐτὸ τὸ ἀποκρούω ἀπολύτως. Δὲν ἠμπορῶ νὰ δεχθῶ νὰ μὲ θέσητε ὑπὸ κατηγορίαν, διότι ὑπὸ κατηγορίαν μὲ θέτετε ἂν θέλετε νὰ μοῦ κάμητε ἐξεταστικὴν ἐπιτροπήν, ἀλλὰ σᾶς δηλῶ ὅτι εἶμαι πρόθυμος νὰ διατάξω τὴν ἐξέτασιν τῆς μηνύσεως καὶ ἂν αὕτη ἀποδειχθῇ καὶ δὲν μείνετε εὐχαριστημένος ἐκ τῶν συνεπειῶν τὰς ὁποίας θὰ ἔχῃ ἡ ἀπόδειξις αὐτῆς, θὰ ἔχητε τὸ δικαίωμα νὰ ἔλθητε ἐδῶ καὶ νὰ μὲ καταψηφίσητε.
§57Ν. ΞΗΡΟΣ. Ἡ μήνυσις εἶναι πλέον ἐπιβεβλημένη.
§58Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Νὰ μοῦ σταλοῦν τὰ πρακτικά.
§59Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Τὰ λεχθέντα ἐπέχουν τόπον μηνύσεως.
§60Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Δὲν ἐπέχουν διότι εἶναι ἀόριστα, δὲν ἀναφέρουν περὶ ποίων ὑπαλλήλων πρόκειται.
§61Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Ὁ ὑπάλληλος λέγεται Πέντζος καὶ ἀπεχώρησε πρὸ 25 ἡμερῶν ἀπὸ τὴν ἐπιτροπὴν ἀφοῦ μὲ ἠνάγκασε νὰ τὸν ραπίσω.
§62Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Μὴ τὸ ἐπικαλεῖσθε. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μᾶς καταγγέλλετε εἶναι, ὅτι ἡ ἐπιτροπὴ ἀποκαταστάσεως εἶναι Κράτος ἐν Κράτει. Δὲν τὸ παραδέχομαι, τοὐλάχιστον ἀπό τινων μηνῶν, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ εἶναι Κράτος ἐν Κράτει. Ὅτι εἶναι ὀργανισμὸς ἔχων ἰδιαιτέραν διεθνῆ θέσιν τοῦτο δὲν σημαίνει, ὅτι θὰ θελήσῃ νὰ στραφῇ ἀντιμέτωπος πρὸς τὸ Κράτος, ὅταν τὸ Κράτος θελήσῃ νὰ διατυπώσῃ εὐλόγους ἀξιώσεις ἀπέναντί του. Πρέπει νὰ σᾶς εἴπω ὅτι δὲν μπορῶ νὰ δεχθῶ ὡς ἀποδεδειγμένην πᾶσαν κατηγορίαν, ἡ ὁποία ὑποβάλλεται ἐναντίον τῶν ὑπαλλήλων τοῦ ἐποικισμοῦ. Ἔχω ἀνάγκην ἀποδείξεων. Ἤδη ἀποδεικνύεται ὅτι αὐτὸς τὸν ὁποῖον κατηγγείλετε δὲν ἀνήκει κἂν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν, διότι ἀπεχώρησεν ἐξ αὐτῆς. Ἔχετε ἄλλον διὰ τὸν ὁποῖον ἠμπορεῖτε νὰ μοῦ καταγγείλετε ὅτι εἶπε τὰ ἴδια ὅτι δὲν ἀναγνωρίζει τὴν Κυβέρνησιν τοῦ τόπου του;
§63Ο. ΠΑΝΤΑΖΙΔΗΣ. Ὁ προϊστάμενος τοῦ γραφείου Ὀρεστιάδος εἰς παρατήρησιν τοῦ ἀστυνόμου διατὶ δὲν ἀνήρτησεν ἐπὶ τῇ Ἐθνικῇ ἑορτῇ τὴν σημαίαν εἶπε τὸ ἴδιον.
§64Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ διατάξῃ ἀνάκρισιν καὶ ἂν τοῦτο ἐξακριβωθῇ νὰ εἶσθε βέβαιος ὅτι αἱ συνέπειαι δὲν θὰ εἶναι καλαὶ δι’ αὐτὸν τὸν κύριον.
§65Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Θὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν, ἐφ’ ὅσον δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ συγκρότησι κοινοβουλευτικῆς ἐπιτροπῆς, ὅπως ἔθεσε τὸ ζήτημα ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἀποστείλῃ τοὐλάχιστον τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας ὅπως ἐπὶ 15 ἢ 20 ἡμέρας ἐπισκευθῇ τὰ μέρη ἐκεῖνα καὶ ἐξετάσῃ καὶ ἀνακρίνῃ...
§66Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Ἀφήσετε τοὐλάστον κατὰ τὰς ἑορτάς.
§67Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Κατὰ τὰς ἑορτάς.
§68Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Δύναται νὰ στείλῃ ἄνθρωπον τῆς ἐμπιστοσύνης του νὰ τὰ ἐξακριβώσῃ.
§69Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τοῦ ὑφυπουργοῦ τῆς ἀνταλλαγῆς νὰ ἐξετάσῃ τὰ παράπονα, τὰ ὁποῖα ἄλλως τε τὰ γνωρίζει διότι ἐχρημάτισε γενικὸς διοικητὴς ὅπως ἐχρημάτισαν καὶ ἄλλοι γενικοὶ διοικηταὶ καὶ ἦσαν δυστυχῶς ἀνίσχυροι ἀπέναντι αὐτῶν διὰ νὰ διορθώσουν καὶ τὴν ἐλαχίστην ἔστω παράνομον ἐνέργειαν αὐτῶν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει δύναται καὶ ἄνευ ἐπισκέψεως ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας νὰ ἐπιβεβαιώσῃ τὰ λεγόμενα ὑπ’ ἐμοῦ ἂν ἐξετάσῃ τὸ πρωτόκολλον τοῦ ὑπουργείου τῆς Γεωργίας, τοὐλάχιστον διὰ τὸν νομὸν Κοζάνης, ὁπότε θὰ ἴδῃ ἑκατοντάδας ἀλληλογραφιῶν ἀφορωσῶν τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ἀγροτικοῦ νόμου, αἱ ὁποῖαι μένουν ἀναπάντητοι ἀπὸ διετίας. Ἐγὼ ἔχω ὑπόθεσιν προσωπικὴν καὶ συνέβη καὶ εἰς ἐμέ.
§70Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Εἶναι ἔγγραφα τοῦ ὑπουργείου τῆς Γεωργίας πρὸς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἀποκαταστάσεως τὰ ὁποῖα μένουν ἀναπάντητα ἐπὶ δύο ἔτη; Δύναμαι νὰ σᾶς βεβαιώσω ὅτι ἂν τὸ πρᾶγμα εἶναι ἀκριβὲς εἶναι ἀφόρητον.
§71Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Νὰ σᾶς φέρω δεκάδας ἐγγράφων.
§72Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Δὲν εἶναι ἀνάγκη· θὰ τὰ φέρῃ ὁ κ. ὑπουργός. Παρακαλῶ, κύριε ὑπουργέ, νὰ τὰ ἐξετάσητε καὶ νὰ μοῦ εἴπητε ποῖα ἔγγραφα εἶναι ἀναπάντητα.
§73Ι. ΚΑΝΑΒΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Ὀφείλω νὰ κάμω τὴν δήλωσιν, ὅτι ἀφ’ ἧς ἀνέλαβον τὸ ὑπουργεῖον οὐδέποτε καθυστέρησεν ἀπάντησιν ἡ Ἐπιτροπή. Ἂν κατὰ τὸ παρελθὸν συνέβη ....
§74Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Συνέβη.
§75Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρωθυπουργός). Παρακαλῶ νὰ τὰ ἀμνηστεύσητε. Ἠμνηστεύσαμεν καὶ ἡμεῖς ὅλα τὰ πολιτικὰ ἀδικήματα.
§76Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Βεβαιωθῆτε, κύριε Πρόεδρε, ὡς καὶ πρὶν σᾶς εἶπον ὅτι τοὐλάχιστον ὁ ἀγροτικὸς κόσμος τῆς ὑπαίθρου χώρας, γηγενὴς καὶ πρόσφυξ, ὁ ὁποῖος σᾶς περιέβαλε δι’ ἐμπιστοσύνης ἀπὸ τοῦ 1912 καὶ ἐντεῦθεν, τοῦ ὁποίου δὲν ἀπέλιπεν ἡ πίστις πρὸς ὑμᾶς προσωπικῶς καὶ σᾶς ἐψήφισε καὶ σήμερον, διότι πάντοτε πιστεύει ἐφ’ ὑμᾶς ἀλλ’ ἰδιαιτέρως κατὰ τὴν παροῦσαν περίστασιν, διότι ἀπηλπίσθη ἀπὸ ὅλας τὰς ἄλλας Κυβερνήσεις, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπαλλαγῇ ἀπὸ τὴν κατάστασιν αὐτὴν τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀποταστάσεως. Δι’ ἐμοῦ ὑποβάλλει παράκλησιν εἰ δυνατὸν προσωπικῶς ν’ ἀναμιχθῆτε ἐν τῇ προκειμένῃ περιπτώσει καὶ βεβαιωθῆτε, ὅτι θὰ εἶναι καὶ αὐτοὶ ἐπίσης εὐγνώμονες, ὅπως ὅλος ὁ πληθυσμὸς τῆς Ἑλλάδος, διότι τοὺς ἀποκαταστήσατε ὡς κτηματίας.
§77Ι. ΚΑΝΑΒΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, μοῦ ἐπιτρέπετε μίαν διακοπὴν διὰ νὰ μὴ ἀπασχοληθῆτε περισσότερον. Προκειμένου περὶ τοῦ εἰδικοῦ ζητήματος, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ ἡ ἐπερώτησίς σας, δύναμαι νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι τὸ ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας ἐπελήφθη διαπραγματεύσεων διὰ νὰ ἐπιβάλῃ τὴν ἱεραρχίαν. Διότι οὕτως ὁ παρὰ τοῦ ὑπουργείου ἀποσταλεὶς ἐκεῖ εἶναι ἀνώτερος κατὰ βαθμὸν καὶ ἑπομένως ὀφείλει ν’ ἀναλάβῃ τὴν ἀπάντησιν τοῦ ἐποικιστικοῦ γραφείου διὰ νὰ λειτουργῇ ἡ ἐπιτροπὴ ἀπαλλοτριώσεων. Τοῦτο ὅμως εἶναι ἐπὶ θύραις νὰ λυθῇ, χωρὶς νὰ λεχθοῦν ὅσα ἐλέχθησαν κατὰ τῆς ἐπιτροπῆς. Διότι κατόπιν τῶν παραστάσεων, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο ἴσως ἐκεῖ, ἡ διεύθυνσις τοῦ γραφείου Θεσσαλονίκης θ’ ἀνέφερε πρὸς τὴν ἐπιτροπὴν ἐδῶ ἢ ὅτι δὲν ἔχονται ἀκριβείας ἢ ὅτι ἔγιναν ὑπερβολαί. Ἀλλ’ ἠθελήσαμεν καὶ ἡμεῖς, ὡς ὑπηρεσία, νὰ τονίσωμεν ὅτι πρέπει νὰ καθορισθῇ κατὰ τοιοῦτον τρόπον τὸ πρᾶγμα, ὥστε νὰ μὴ εὑρίσκηται εἰς τὴν ἀνάγκην ὁ ἀνώτερος κατὰ βαθμόν, νὰ προσαγάγῃ τὰς καταστάσεις πρὸς μισθοδοσίαν εἰς τὸν ὑποδεέστερον καὶ ἐπιπροσθέτως νὰ μὴ λαμβάνῃ μέρος εἰς τὴν ἐπιτροπὴν ἀπαλλοτριώσεως ἔκτακτος ὑπάλληλος, διότι καὶ τοῦτο εἶναι ἐκτὸς τοῦ νόμου.
§78Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Κύριε ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, σᾶς εὐχαριστῶ διότι μᾶς δίδετε αὐτὰς τὰς πληροφορίας καὶ θὰ εἶμαι εὐτυχής, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις λύσῃ τὸ ζήτημα ὅσον ἀφορᾷ τὴν σχέσιν τοῦ Κράτους, καὶ ἰδίᾳ τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους, πρὸς τοὺς ὑπαλλήλους τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀποκαταστάσεως. Ἡμεῖς βεβαιωθεῖτε, ὅτι δὲν θὰ ζητήσωμεν τίποτε ἄλλο ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, εἰμὴ τὴν ἀπαλλαγήν μας ἀπὸ τοὺς ὑπαλλήλους τούτους καὶ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν κειμένων νόμων.
§79Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν;
§80Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Ὁρίστε.
§81Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Ἡ θέσις τῶν ὑπαλλήλων τῆς Ἐπιτροπῆς ἔχει καθορισθῆ μεταξὺ Κυβερνήσεως καὶ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀποκαταστάσεως ἀπὸ τοῦ Ἰανουαρίου 1925 ἡ ὁποία ἐπεκυρώθη διὰ νομοθετικοῦ διατάγματος τῆς 5 Μαΐου 1925. Εἰς τὴν συμφωνίαν ὡρίζετο ὅτι ἡ ποινικὴ εὐθύνη τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπαλλήλων τῆς Ἐπιτροπῆς, εἶναι καὶ οἵα τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Κράτους. Κατὰ παρέκκλισιν τῆς διατάξεως αὐτῆς, ἔγιναν τὰ νομοθετικὰ διατάγματα ἐπὶ δικτατορικῆς Κυβερνήσεως τοῦ 1925, τὰ ὁποῖα ὥρισαν μίαν εἰδικὴν δωσιδικίαν ἡ ὁποία θὰ καταργηθῇ τώρα. Καθὼς δὲ ἐπληροφορήθην δὲν ἔχει ἀντίρρησιν οὔτε ἡ Ἐπιτροπὴ Ἀποκαταστάσεως, διότι τότε ὑπῆρχε ἡ ὑπόθεσις τῆς ἀντισυνταγματικότητος, δηλαδὴ τῆς ἐπιβολῆς τῆς ἀγχόνης ἀναδρομικῶς. Ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν αὐτήν, ἐζήτησεν ἡ Ἐπιτροπή, νὰ προστατεύσῃ τοὺς ὑπαλλήλους της. Ἀρθείσης αὐτῆς τῆς αἰτίας, δὲν ἔχει σήμερον οὐδεμίαν ἀντίρρησιν ἡ Ἐπιτροπὴ ὅπως καταργηθῇ ἡ δωσιδικία αὕτη.
§82Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Ἀλλὰ καὶ μετὰ τὴν ἄρσιν τῆς δωσιδικίας δὲν θὰ ἔχωμεν κανένα ἀποτέλεσμα, ἐφόσον τὸ ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας δὲν στέλλει ἰδικούς του ἐπιθεωρητὰς νὰ κάμωσιν τὸν ἔλεγχον. Διότι σήμερον καὶ οἱ διαχειρισταὶ καὶ οἱ ἐπιθεωρηταὶ εἶναι ὑπάλληλοι τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀποκαταστάσεως.
§83Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Μὲ τὸ σύμφωνον τῆς Γενεύης δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ αὐτό.
§84Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει παρακαλοῦμεν τὴν Κυβέρνησιν εἰ δυνατὸν νὰ βάλῃ τὰ πράγματα εἰς τὴν θέσιν των, ὥστε νὰ ἐλπίσωμεν καὶ ἡμεῖς, ὅτι πάντες εἴμεθα ἐλεύθεροι δημοκρατικοὶ πολῖται καὶ πάντες θὰ προστατευώμεθα καὶ θὰ διεπώμεθα ἐπὶ τῇ βάσει τῶν κειμένων νόμον. Καὶ ὑπῆρχεν μὲν τότε, ὅταν συνήφθη ἡ σύμβασις μία δικαιολογία αὐτῆς τῆς καταστάσεως διότι τὸ Κράτος ἡμῶν εὑρίσκετο πρὸ μιᾶς ἀνηκούστου καταστροφῆς καὶ μιᾶς ἐξαιρετικῆς ἀνάγκης καὶ οἱ χρηματοδόται ἠδύναντο νὰ ζητήσουν αὐτὰς τὰς ἐγγυήσεις. Σήμερον ὅμως, ὅτε τὸ Κράτος εὑρίσκεται ἐν ἡσυχίᾳ καὶ οἱ Ἕλληνες ἔδωσαν μίαν τοιαύτην παμψηφίαν εἰς μίαν Κυβέρνησιν ἰσχυράν, ἰσχυροτάτην, οὐδένα κίνδυνον διατρέχουν τὰ κεφάλαιά των καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ ζητηθῇ ἡ τροποποίησις τῆς συμβάσεως σχετικῶς. Δεδομένου μάλιστα, ὅτι κατορθώθη μία τοιαύτη τροποποίησις τῆς συμφωνίας ὑπὸ τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως ὅσον ἀφορᾷ τοὺς τίτλους καὶ τὰς ἀγροτικὰς ἀποζημιώσεις. Ἐφ’ ὅσον ἤρχισεν καὶ ἐγένετο μία τροποποίησις, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ γίνῃ καὶ αὐτὴ ἡ τροποποίησις, τὴν ὁποίαν ἡμεῖς ζητοῦμεν, οὐχὶ δι’ ἄλλον λόγον ἀλλὰ διὰ νὰ ἐφαρμοσθῶσιν οἱ νόμοι, καὶ νὰ δύνανται καὶ οἱ πρόσφυγες νὰ λαμβάνωσι μέρος διὰ δύο προσώπων εἰς τὰ ἀγροτικὰ συμβούλια ἐφ’ ὅσον ἀφορῶσι ταῦτα τὴν διαχείρησιν τοῦ χρήματός των. Ἐὰν τοῦτο δὲν γίνῃ, ἐγὼ τοὐλάχιστον, ἔχω τὴν γνώμην ὅτι αἱ ἄρισται προθέσεις τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν ἐξυγίανσιν τῆς Κρατικῆς μηχανῆς, εἰς τὰ μέρη ἐκεῖνα εἰς τὰ ὁποῖα ὑπηρετοῦν ὑπάλληλοι τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀποκαταστάσεως θὰ προσκρούσουν εἰς ἀνυπερβλήτους δυσχερείας. Κρούω τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου καὶ κάνω τὴν παράκλησιν, ὅπως εἰ δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις λάβῃ ὡς τάχιστα τὰ προσήκοντα μέτρα.
§85Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Θεωρῶ ἀναγκαῖον μεθ’ ὅσα εἶπεν ὁ ἀξιότιμος προλαλήσας, νὰ μὴ ἀφίσω τὴν Ἐπιτροπὴν Ἀποκαταστάσεως ἀνυπεράσπιστον, διότι πρέπει νὰ δηλώσω ὅτι κατὰ τὴν γνώμην τῆς Κυβερνήσεως ἡ Ἐπιτροπὴ Ἀποκαταστάσεως, παρέσχε μεγάλας ὑπηρεσίας εἰς τὴν χώραν. Ἔχω καθῆκον νὰ δηλώσω, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς δὲν ἠμπορεῖ παρὰ νὰ ἔχῃ αἴσθημα ζωηρᾶς εὐγνωμοσύνης καὶ πρὸς τὸν κ. Μορκεντάου, τὸν πρῶτον πρόεδρον τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ πρὸς τὸν κ. Χάουλαν, τὸν δεύτερον πρόεδρον τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ πρὸς τὸν κ. Ἔντυ, τὸν νῦν πρόεδρον αὐτῆς καὶ πρὸς ὅλα τὰ ξένα μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀποκαταστάσεως. Δὲν ἔχομεν, κύριοι, καλυτέρους φίλους εἰς τὴν Ἀμερικὴν ἀπὸ τοὺς πρώην προέδρους τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀποκαταστάσεως. Αἱ ὑπηρεσίαι τὰς ὁποίας προσέφερον καὶ ὡς πρόεδροι τῆς ἐπιτροπῆς καὶ ἔκτοτε ὡς διακεκριμμένα μέλη τῆς Ἀμερικανικῆς κοινωνίας εἶναι ἐξαιρετικαί, τὸ ὅτι δὲ ἐδημιουργήθησαν ἀνωμαλίαι ὡς ἐκ τῆς ὑπάρξεως αὐτοῦ τοῦ ὀργανισμοῦ εἰς τὴν διοικητικήν μας ὑπηρεσίαν, δὲν ὑπάρχει οὐδεμία ἀμφιβολία, ἀλλὰ θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς βεβαιώσω ὅτι ὑπαίτιοι εἶναι κυρίως οἱ Ἕλληνες ὑπάλληλοι.
§86ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.
§87Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Ὄχι ὅλοι. Θὰ ἔπρεπε νὰ λεχθῇ ὑπαίτιοι εἶναι Ἕλληνες ὑπάλληλοι, διότι φρονῶ ὅτι τὸ μέγα μέρος τῶν ὑπαλλήλων τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀποκαταστάσεως εἶναι ἐξαίρετοι ὑπάλληλοι καὶ προσφέρουν μεγάλας ὑπηρεσίας εἰς τὴν χώραν. Ἀλλὰ ὑπάρχουν ἴσως μεταξὺ αὐτῶν καὶ μερικοί, οἱ ὁποῖοι ἐπειδὴ εὑρίσκονται εἰς τὴν ὑπηρεσίαν ἑνὸς ὀργανισμοῦ διεθνοῦς χαρακτῆρος, λησμονοῦν σχεδὸν ὅτι εἶναι Ἕλληνες καὶ ὁμιλοῦν κατὰ τρόπον ἀπαράδεκτον διὰ τὴν ἀξιοπρέπειαν τοῦ Κράτους. Κατὰ τῶν τοιούτων ὑπαλλήλων, ἂν ἀποδειχθοῦν ὅσα λέγει ὁ κ. Κουπαροῦσος, ἡ Κυβέρνησις θὰ λάβῃ τὰ προσήκοντα μέτρα. Ἀλλὰ ἀπὸ τοῦ σημείου τούτου μέχρι τοῦ σημείου νὰ τὰ βάλωμεν μὲ τὴν Ἐπιτροπὴν Ἀποκαταστάσεως, ὑπάρχει μεγάλη ἀπόστασις. Θὰ ἔχω τὸ θάρρος, νὰ εἴπω, ὅτι εἶμαι βέβαιος ὅτι πολλάκις παρουσιάζονται εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀποκαταστάσεως ἀξιώσεις, αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦσι παράβασιν τοῦ νόμου ἢ παράβασιν τοῦ προσήκοντος καὶ πρέπει νὰ ἔχωμεν καὶ αὐτὸ ὑπ’ ὄψιν, ἂν θέλωμεν νὰ κρίνωμεν τὴν διαγωγὴν τῶν ὑπαλλήλων τῆς ἐπιτροπῆς ἀποκαταστάσεως. Ὁ κ. Κουπαροῦσος ἐζήτησεν, ἂν ἠγνόησα καλῶς, τὴν κατάργησιν τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀποκαταστάσεως. Δὲν εἶμαι διατεθειμένος ν’ ἀκολουθήσω τὴν σύστασιν ταύτην. Ἡ Ἐπιτροπὴ Ἀποκαταστάσεως εἶναι γνωστὸν ὅτι συνεκροτήθη καθ’ ἃς περιστάσεις εἴχομεν ἀπόλυτον ἀνάγκην αὐτῆς διὰ νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὸ πρῶτον προσφυγικὸν δάνειον. Ἡ Ἑλλὰς ὅμως, δὲν εἶναι ἐκ τῶν Κρατῶν ἐκείνων τὰ ὁποῖα θέτουν τὴν ὑπογραφήν των ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν περιστάσεων καὶ ἔπειτα τὴν ἀθετοῦσι. Δὲν ἔπρεπε νὰ ἀπορῇ ὁ κ. Κουπαροῦσος διότι, ὅταν ἐκινδύνευεν εἷς τῶν ἀρίστων ὑπαλλήλων τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους νὰ συρθῇ ἐπὶ τῆς ἀγχόνης μόνον χάριν μιᾶς δημαγωγίας τοῦ χειροτέρου εἴδους, ἡ ἐπιτροπὴ ἀποκαταστάσεως ἐπενέβη ἐνεργῶς διὰ νὰ προλάβῃ τὸ ἔγκλημα αὐτό, τὸ ὁποῖον ἐπρόκειτο νὰ λάβῃ χώραν. Ἡ σημερινὴ κατάστασις εἶναι διάφορος, καὶ νὰ εἶσθε βέβαιοι ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ Ἀποκαταστάσεως δὲν θὰ ἐσκέπτετο καὶ σήμερον νὰ ἐπεμβαίνῃ εἰς τὰ δικαιώματα τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας. Εἶπεν ἐπίσης ὁ κ. βουλευτής, ὅτι δὲν ἐδόθησαν ἀπαντήσεις εἰς ἔγγραφα τοῦ ὑπουργείου τῆς Γεωργίας, καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς ἀπήντησεν ὅτι δὲν ὑπάρχουν τοιαῦτα ἔγγραφα ἀναπάντητα. Εἶμαι εἰς θέσιν νὰ σᾶς βεβαιώσω καὶ ἐγώ, ὅτι κάθε αἴτησις τῆς Κυβερνήσεως εὑρίσκει παρὰ τῇ Ἐπιτροπῇ Ἀποκαταστάσεως μεγαλυτέρας συμπαθείας ἀπὸ κάθε ἄλλην αἴτησιν. Εἶναι ἀληθές, ὅτι ἔγιναν εἰς τὸ παρελθὸν παρεκτροπαί, προκληθεῖσαι ἀπὸ λόγους γνωστούς. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπανέλθωμεν ἐπ’ αὐτῶν. Σήμερον σᾶς βεβαιοῖ ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι οὐδὲν ἔχει παράπονον. Ἀλλὰ σᾶς βεβαιῶ καὶ ἐγὼ ὅτι δὲν ἔχω διάθεσιν νὰ ἐπιδιώξω τὴν κατάργησιν τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀποκαταστάσεως, τὴν ὁποίαν δὲν δύναμαι νὰ καταργήσω, διότι τὸ πρῶτον προσφυγικὸν δάνειον, καθὼς καὶ τὸ δεύτερον, τὸ σχετικόν, ἔγιναν μὲ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι ὑπάρχει ὁ ὀργανισμὸς αὐτός, μεριμνῶν διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν προσφύγων. Αὐτὸ μόνον δύναμαι νὰ εἴπω καὶ ὅτι παρ’ ὅλα τὰ διαπραχθέντα σφάλματα, ἔχω καθῆκον νὰ ἐκφράσω τὴν εὐγνωμοσύνην μου πρὸς τὰ ξένα μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς, τὰ ὁποῖα προσέφεραν μεγίστας ὑπηρεσίας. Ἐὰν ἔγιναν παρεκτροπαὶ κατὰ τὸ παρελθόν, νὰ εἶσθε βέβαιοι, ὅτι δὲν θὰ γίνουν ἐπὶ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ μὴ μοῦ ζητεῖτε νὰ καταργήσω τὴν Ἐπιτροπὴν Ἀποκαταστάσεως, διότι ἂν ἔλειπεν αὕτη καὶ ἐπρόκειτο διὰ τῶν ἡμετέρων ὑπηρεσιῶν νὰ ἐπιδιώξωμεν τὴν ἀποκατάστασιν, θὰ εἴχομεν ἐπιτύχει ὀλιγώτερα ἀποτελέσματα, ὄχι διότι οἱ Ἕλληνες ὑπάλληλοι εἶναι ὀλιγώτερον ἱκανοί, διότι καὶ ὁ ὀργανισμὸς αὐτὸς δύο μόνον ξένους ὑπαλλήλους ἔχει, ἀλλὰ διότι πρέπει νὰ ἀναγνωρίσωμεν ὅτι κάποιον αἴσθημα ἀνεξαρτησίας τὸ ὁποῖον ἔχουσιν οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ ἀπὸ τὰς πιέσεις καὶ ἐπεμβάσεις τὰς πανταχόθεν ἐρχομένας, τοὺς κάμνει νὰ ἐργάζωνται συχνὰ ἀποτελεσματικώτατα. Ὑπάρχουν βέβαια μεταξὺ αὐτῶν καὶ ἐρείπια, ἀλλὰ εἰς ὅλους τοὺς ὀργανισμοὺς ὑπάρχουν. Ἐν συνόλῳ ἡ Ἐπιτροπὴ Ἀποκαταστάσεως, παρέχει πλείστας ὑπηρεσίας καὶ ἐὰν τυχὸν ὑπάρχουν τινὲς ἔχοντες παράπονα ἐκ τοῦ παρελθόντος, ἂς εἶναι βέβαιοι, ὅτι τὰ παράπονα ταῦτα, δὲν θὰ δοθῇ ἀφορμὴ νὰ ἐπαναληφθοῦν καὶ εἰς τὴν σημερινὴν περίστασιν. Ἄν ἔχωσιν ἄλλα παράπονα, θὰ ἐξακολουθοῦν νὰ τὰ ἔχωσιν, ἀλλὰ διὰ τὰ δίκαια παράπονα δύναμαι νὰ ἐγγυηθῶ ὅτι δὲν θὰ ἐπαναληφθοῦν εἰς τὸ μέλλον. (χειροκροτήματα).
§88Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Ὅταν κατεφέρθην κατὰ τῶν ὑπαλλήλων τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀποκαταστάσεως, κατεφέρθην οὐχὶ ἐναντίον τῶν ξένων μελῶν, διότι ὁσάκις ἐπεσκέφθην τὰ ξένα μέλη εἰς τὰ γραφεῖα των ἐφάνησαν προθυμότατα, καὶ δὲν πρέπει νὰ ἔχωμεν παράπονα ἐναντίον των· ἡ δὲ Ἑλλὰς πρέπει νὰ εἶναι πάντοτε εὐγνώμων πρὸς αὐτά. Κατεφέρθην ὅμως ἐναντίον τῶν Ἑλλήνων ὑπαλλήλων τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ἐζήτησα ὄχι τὴν κατάργησιν τῆς Ἐπιτροπῆς, ἀλλὰ ὑπαγωγὴν τῶν ἐποικιστικῶν γραφείων εἰς τὸ Κράτος, ὅσον ἀφορᾷ τὴν διοικητικὴν ἐπιβολὴν τοῦ Κράτους. Εἰς τὸ ὅτι σήμερον δὲν ὑπάρχουσι ἔγγραφα ἀναπάντητα τελείως ἀπὸ τοὺς ὑπαλλήλους τῆς Ἐπιτροπῆς, δυστυχῶς ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας δὲν εὑρίσκεται ἐν ἀκριβείᾳ. Θὰ προσπαθήσω αὔριον νὰ προσκομίσω δεκάδα ὁλόκληρον τοιούτων, τὰ ὁποῖα εἶναι τελείως ἀναπάντητα καὶ αὐτὸ ἀπὸ τὰ ἐποικιστικὰ γραφεῖα Κοζάνης.
§89Ε. ΠΡΙΜΙΔΗΣ. Ὁσαδήποτε καὶ οἱαδήποτε νομοσχέδια καὶ ἂν ὑποβάλῃ ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, νομοσχέδια ἀποσκοποῦντα καὶ ἐπιζητοῦντα τὴν συντόμευσιν τῆς διαδικασίας, τὴν ταχυτέραν περαίωσιν τῶν δικῶν, τὴν ταχυτέραν ἀπονομὴν τῆς δικαιοσύνης καὶ ὁσαδήποτε νομοσχέδια καὶ ἂν τύχωσι τῆς δεούσης νομοθετικῆς κυρώσεως, ἀσφαλῶς δὲν θέλει ἐπιτύχῃ καὶ δὲν θέλει κατορθώσῃ τὸ ποθούμενον ἀποτέλεσμα, ἐὰν μὴ ἐκ παραλλήλου πρὸς τὰ νομοθετικὰ ταῦτα μέτρα καὶ οἱ δικασταὶ ἐπιδείξωσιν τὴν δέουσαν περὶ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν καθηκόντων των ἐπιμέλειαν. Διότι πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ κατορθωθῇ ἡ ταχεῖα ἀπονομὴ τῆς δικαιοσύνης καὶ ἡ ταχεῖα περαίωσις τῶν δικῶν, ἐφ’ ὅσον διὰ τὰς πολιτικὰς δίκας, τὰς ὁποίας ἀφορᾷ ἡ σύστασις μου, παρέρχονται μῆνες ὁλόκληροι μεταξὺ τῆς ἡμέρας τῆς ἐκδικάσεως καὶ συζητήσεως τῆς ὑποθέσεως καὶ τῆς ἡμέρας τῆς δημοσιεύσεως τῆς ἐπ’ αὐτῆς ἐκδιδομένης ἀποφάσεως καὶ ὅταν ἀκόμη χειρότερον μεταξὺ τῆς ἡμέρας τῆς ἐκδόσεως τῆς ἀποφάσεως, μεσολαβοῦν μῆνες μέχρι τῆς ἡμέρας τῆς θεωρήσεως αὐτῆς ὑπὸ τοῦ εἰσηγητοῦ, μέχρι τῆς ἡμέρας τουτέστι καθ’ ἣν ὁ κ. εἰσηγητὴς θὰ θεωρήσῃ τὴν ἀπόφασιν, ὁπότε καὶ μόνον εἶναι δυνατὴ ἡ λῆψις ἀντιγράφου ὑπὸ τοῦ ἐπισπεύδοντος πρὸς περαίωσιν τῆς ὑποθέσεως; Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, κύριοι βουλευταί, τὴν ἑξῆς περίπτωσιν: κατὰ τὰς ἀρχὰς Φεβρουαρίου 1928 συνεζητήθη ὑπόθεσίς της εἰς τὸ Ἐφετεῖον Ἀθηνῶν· ἡ ἀπόφασις ἐπ’ αὐτῆς ἐδημοσιεύθη μόλις τὴν 30ὴν Ἰουνίου, δηλαδὴ μετὰ πάροδον πενταμήνου, ἀλλὰ δὲν ἤρκεσε τοῦτο· πότε νομίζετε ἐθεωρήθη ἡ ἀπόφασις ἀπὸ τὸν εἰσηγητήν, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὴ ἡ λῆψις ἀντιγράφου ὑπὸ τοῦ ἐπισπεύδοντος διαδίκου; μόλις πρὸ δέκα ἡμερῶν. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον αὐτὸ τὸ μοναδικὸν φαινόμενον. Ὑπόθεσις συζητηθεῖσα κατὰ τὰς ἀρχὰς Φεβρουαρίου εἰς τὸ Ἐφετεῖον, εἶδε τὴν ἐπ’ αὐτῆς ἀπόφασιν νὰ δημοσιεύηται μόλις κατὰ τὸν μῆνα Ὀκτώβριον, μετὰ πάροδον δηλαδὴ ὀκταμήνου. Ὅσον δ’ ἀφορᾷ τὴν κατάστασιν τοῦ Πρωτοδικείου Ἀθηνῶν, εἶναι γνωστόν, ὅτι παρέρχονται μῆνες ὁλόκληροι, μεταξὺ τῶν διαφόρων σημείων τῆς διαδικασίας, προπαντὸς δὲ μεταξὺ τῆς ἡμέρας τῆς καταθέσεως τῆς ἀγωγῆς καὶ μέχρι τῆς ἡμέρας προσδιορισμοῦ τῆς συζητήσεως ἐπ’ αὐτῆς, ἀλλὰ καὶ παρόμοιον μακρὸν διάστημα μεταξὺ τῆς δημοσιεύσεως καὶ καθαρογραφήσεως τῆς ἀποφάσεως καὶ τῆς ἡμέρας τῆς θεωρήσεως διὰ τὴν λῆψιν ἀντιγράφου. Δὲν γνωρίζω τί γίνεται εἰς τὰς ἐπαρχίας, φαντάζομαι ὅμως ὅτι ἐν κἄποιᾳ ἀναλογίᾳ θὰ παρουσιάζεται τὸ φαινόμενον αὐτὸ τοῦ Πρωτοδικείου Ἀθηνῶν. Καὶ τότε, ἐρωτῶ· εἰς ποῖον αἴτιον ὀφείλεται, ἡ ἀνωμαλία αὕτη; Μήπως εἰς τὸν μέγαν ἀριθμὸν ὑποθέσεων καὶ μικρὸν ἀριθμὸν τῶν δικαστῶν; Δὲν νομίζω ὅτι συντρέχει ὁ λόγος οὗτος. Ὄντως προπολεμικῶς τὸ Πρωτοδικεῖον Ἀθηνῶν ἐδίκαζε περισσοτέρας ὑποθέσεις τῶν ἤδη ἐκδικαζομένων καὶ μὲ προσωπικὸν δικαστῶν ὀλιγότερον τοῦ σήμερον ὑπηρετοῦντος παρὰ τῷ εἰρημένῳ Πρωτοδικείῳ. Ἐπίσης εἰς τὰ ἐφετεῖα γνωστὸν τυγχάνει ὅτι, κατόπιν τοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος τοῦ Σεπτεμβρίου τοῦ 1925 κατὰ τὸ ὁποῖον δὲν ἐπιτρέπεται ἔφεσις κατὰ προδικαστικῶν ἀποφάσεων, αἱ πολιτικαὶ ὑποθέσεις ἐμειώθησαν κατὰ τὰ ⅘. Ἀλλὰ μήπως αὐτὸ τὸ φαινόμενον ὀφείλεται εἰς τὴν ἔλλειψιν ζήλου ἐκ μέρους τῶν δικαστῶν διότι δὲν ἱκανοποιοῦνται ἐκ μέρους τοῦ Κράτους; Πρὸς τιμὴν τῶν δικαστῶν δὲν ἀποδίδω τοιοῦτόν τι, μολονότι ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω ἀπὸ τοῦ ἐπισήμου τούτου βήματος, ὅτι οἱ μισθοὶ τῶν δικαστῶν εἶναι πενιχροὶ καὶ δέον ν’ αὐξηθῶσι. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξομοιωθῶσι πρὸς τοὺς λοιποὺς ὑπαλλήλους καὶ πρέπει νὰ τύχωσι στοργῆς καὶ προστασίας Κρατικῆς. Ἀλλ’ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει εἰς ποῖον αἴτιον ὀφείλεται αὐτὴ ἡ κατάστασις; Ἴσως, νομίζω, ὀφείλεται εἰς τὸ μεταπολεμικῶς κρατοῦν γενικὸν πνεῦμα τῆς ὀκνηρίας καὶ τάσεως πρὸς τὸν ἥσσονα κόπον ἀλλὰ πάντως ἐν συνδυασμῷ καὶ εἰς παντελῆ ἔλλειψιν οἱουδήποτε ἐλέγχου ἐκ μέρους τῆς κεντρικῆς ὑπηρεσίας. Ἀλλὰ τοῦτο δὲν ἀφορᾷ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν. Ὀφείλω πρὸ παντὸς νὰ ἐξάρω τὸ ζῆλον τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, προσπαθοῦντος νὰ ἐξυψώσῃ τὴν Δικαιοσύνην. Πλὴν τούτων, οὕτως ἐχόντων, αἰσθάνομαι τὴν ὑποχρέωσιν νὰ κάμω θερμοτάτην σύστασιν εἰς τὸν ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ὅπως τὸ ταχύτερον ἐξαποστείλῃ πρὸς πάσας τὰς δικαστικὰς ἀρχὰς ἢ τὰ δικαστήρια, πρὸς ὅλους τοὺς δικαστὰς ἀνεξαρτήτως δικαιοδοσίας, αὐστηροτάτην ἐγκύκλιον διὰ τῆς ὁποίας νὰ ὑποδεικνύῃ πρὸς αὐτοὺς ὅτι ὀφείλωσι ἐπιμελέστερον νὰ διαχειρίζωνται τὴν δικαστικὴν ἐξουσίαν, μολονότι νομίζω ὅτι ῥιζικώτερον θὰ θεραπευθῇ τὸ κακὸν τοῦτο διὰ νομοθετικῆς προνοίας. Πρὸς τοῦτο συνιστῶ εἰς τὸν κ, ὑπουργὸν ὅπως μεταξὺ τοῦ ἀμητοῦ καὶ τῆς πληθύος τῶν διαφόρων ὑποτιμηθεισῶν μεταρρυθμίσεων καὶ τροπολογιῶν ἐπὶ τῆς πολιτικῆς δικονομίας, παρεμβάλῃ εἰδικὴν διάταξιν δι’ ἧς νὰ ὑποχρεοῦνται τὰ δικαστήρια ἐπὶ τῶν πολιτικῶν ὑποθέσεων νὰ ἐκδίδωσι ἀποφάσεις ἐντὸς ῥητῆς προθεσμίας, βεβαίως ἀρκετὰ ἐπαρκοῦς, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ μελετήσωσι καὶ διονυχίσωσι τὴν ὑπόθεσιν, πάντως ὅμως οὐχὶ πολυμήνου. Ἐπίσης νὰ τεθῇ ἄλλη διάταξις ὥστε ἐντὸς βραχυτάτης προθεσμίας νὰ ὑποχρεοῦται τὸ κατώτερον προσωπικὸν νὰ καθαρογράφῃ τὰς ἀποφάσεις καὶ οἱ εἰσηγηταὶ νὰ θεωρῶσιν αὐτάς. Εἶμαι πεπεισμένος ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης θέλει λάβῃ ὑπ’ ὄψει τὰς συστάσεις μου ταύτας, ἐπὶ τῷ τέλει, ἵνα συντελεσθῇ πληρέστερον καὶ εἰς τὸν δικαστικὸν κλάδον τὸ ἔργον τῆς ἀνορθώσεως τὸ ὁποῖον ὄντως μετὰ τόσου ζήλου ἡ παροῦσα Κυβέρνησις ἀπεργάζεται.
§90Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ὀφείλω νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν ἀξιότιμον προαγορεύσαντα καὶ διακεκριμένον ἄλλως τε νομικόν, ὅτι τὰ θέματα τὰ ὁποῖα ἔθιξεν περιλαμβάνονται εἰς τὰς δικαστικὰς μεταρρυθμίσεις τὰς ὁποίας ἔχει ὑπ’ ὄψει της ἡ Βουλή, καὶ ἰδίως ἡ κοινοβουλευτικὴ ἐπιτροπή. Ὑπάρχει εἰδικὸν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον προνοεῖ περὶ τῆς ταχείας ἐκδόσεως τῶν ἀποφάσεων. Νομίζω ἐντὸς δύο μηνῶν πρέπει νὰ ἐκδίδεται ἡ ἀπόφασις. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν θεώρησιν καὶ τὴν καθαρογράφησιν τῶν ἀποφάσεων, ὑπάρχουσιν ἐπίσης ὡρισμέναι μεταρρυθμίσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ βελτιώσωσι τὴν ἀνώμαλον λειτουργίαν αὐτῶν. Θὰ ἤθελον νὰ πιστεύσῃ ὁ κ. συνάδελφος ὅτι εὐχαρίστως ἤκουσα ὅτι καταβάλλεται πᾶσα προσπάθεια πρὸς ἄσκησιν δριμυτάτου ἐλέγχου, ὥστε νὰ ἀποβῇ ἐπὶ τῷ ταχύτερον καὶ ἐπωφελέστερον ἡ λειτουργία ἐν γένει τῆς δικαστικῆς μηχανῆς. Ἡ πρώτη πρᾶξις ὅταν ἀνέλαβον τὴν διεύθυνσιν τοῦ ὑπουργείου τῆς Δικαιοσύνης ἦτο νὰ ἀπευθύνω αὐστηρὰν ἐγκύκλιον πρὸς τοὺς δικαστικοὺς λειτουργοὺς καὶ νὰ τοὺς καταστήσω προσεκτικούς, ὡς πρὸς τὴν ἐκπλήρωσιν μετὰ ζήλου καὶ ἀφοσιώσεως, τῶν καθηκόντων των. Ἐγνώρισα εἰς αὐτοὺς ὅτι θὰ εἶμαι, ἀμείλικτος εἰς πᾶσαν βραδύτητα ἢ ἀμέλειαν εἰς τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν καθηκόντων των. Εἰδικώτερον δὲ ὅσον ἀφορᾷ τὴν παρατήρησιν τὴν ὁποίαν ἀπηύθυνεν διὰ τὰς ἀποφάσεις τὰς ἀνυπογράφους τοῦ Ἐφετείου Ἀθηνῶν, νὰ εἶναι βέβαιος, ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι θέλω ἐξετάσῃ τὶ συμβαίνει ἐν προκειμένῳ καὶ θέλω τὸν πληροφορήσῃ εἰς ἄλλην συνεδρίασιν ἐπὶ τοῦ προκειμένου. Ὀφείλω νὰ κάμω παρατήρησίν τινα, εἰς τὸν διακεκριμμένον συνάδελφον, ὅτι εἶναι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζῃ, ὅτι ὁ ὀργανισμὸς τῶν δικαστηρίων, ἐπιβάλλει ὡρισμένας ὑποχρεώσεις τὰς ὁποίας ἠδύναντο νὰ ἀσκήσωσι καὶ οἱ διάδικοι. Ὁ κ. συνάδελφος ἐπικαλούμενος ἄρθρον τοῦ ὀργανισμοῦ τῶν δικαστηρίων δύναται νὰ προκαλέσῃ τὴν ἐπέμβασιν τοῦ κ. προέδρου τῶν Ἐφετῶν καὶ τοῦ εἰσαγγελέως, ὥστε ἡ βραδύτης νὰ μὴ ἐπέρχεται ὡς πρὸς τὴν καθαρογράφησιν. Ἀπορῶ διατὶ δὲν ἐνήργησεν προσωπικῶς πρὸς τοὺς προέδρους.
§91Ε. ΠΡΙΜΙΔΗΣ. Οὐδέποτε ἐλήφθησαν ὑπ’ ὄψει.
§92Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Νὰ προκαλέσητε τὴν ἐπέμβασιν τοῦ προέδρου καὶ τοῦ εἰσαγγελέως ὥστε νὰ ἐπιβλέπωσι εἰς τὴν ταχεῖαν ἔκδοσιν καὶ καθαρογράφησιν.
§93Ε. ΠΡΙΜΙΔΗΣ. Ἐπὶ τῇ βάσει τῆς δικαστικῆς πείρας σᾶς βεβαιῶ ὅτι οἱοσδήποτε δικηγόρος καὶ ἂν ἤθελε προκαλέσῃ τὴν πειθαρχικὴν τιμωρίαν τοῦ ἀμελήσαντος ἢ μὴ ἐνεργήσαντες ταχέως, θὰ κατέληγεν εἰς τὸ μηδέν, δὲν θὰ ἔκαμε τίποτε, διότι θὰ ἐκαλύπτετο ἀπὸ τὴν ἱεραρχίαν. Αὐτὸ εἶναι τὸ πνεῦμα τῆς ἀλληλεγγύης.
§94Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἐὰν ὁ κ. συνάδελφος ἀπηυθύνετο εἰς τὸ ὑπουργεῖον κατὰ τρόπον κανονικὸν ἐλέγχων τὴν ὑπόθεσιν καὶ οὐχὶ ὑποβάλλων ἐρώτησιν νὰ ἦτο πλέον ἢ βέβαιος ὅτι θὰ ἐφθάναμεν εἰς ἀποτέλεσμα καλύτερον καὶ μᾶλλον ταχύτερον διότι οὐδεμίαν παρεκτροπὴν συγχωρῶ.
§95Ε. ΠΡΙΜΙΔΗΣ. Ἐγὼ ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐνθουσιωδῶς ἤκουσα ὅσα ἀκούω κ. ὑπουργὲ καὶ εἶμαι πεπεισμένος ὅτι θὰ ἐνεργήσητε πᾶν ὅτι ὁ νόμος ἐπιβάλλει διὰ τὸ συμφέρον τῆς Δικαιοσύνης.
§96Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἤδη πληροφορῶ τὸν κ. συνάδελφον ὅτι ὅλαι αἱ μεταρρυθμίσεις αἱ δικαστικαὶ αἱ ὁποῖαι εἶναι ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς κοινοβουλευτικῆς ἐπιτροπῆς εἶναι τοιαῦται ὥστε νὰ φθάσωσι εἰς καλυτέραν καὶ ἐπωφελῆ λειτουργίαν τῆς δικαιοσύνης.
§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κουπαροῦσος.
§98Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Ἡ Κτηματικὴ Τράπεζα θέλουσα νὰ τονώσῃ τὴν κτηματικὴν πίστιν διὰ τῆς ἐκδόσεως ἐσωτερικοῦ δανείου τῶν 200.000.000, ὑπεχρέωσεν διὰ τῶν ὑποκαταστημάτων της τῶν κατὰ τόπους, τὰ ὁποῖα συναλλάσσονται μετὰ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, νὰ προμηθεύωσι μετόχους τοῦ ἐθνικοῦ δανείου ἐπὶ τῇ ἐλπίδι ὅτι θὰ ἐπεκτείνῃ τὰ ἐνυπόθηκα δάνεια ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα καὶ εἰς τὰς νέας χώρας. Ἐν τούτοις παρῆλθεν τριετία καὶ δὲν εἴδομεν ἐνυπόθηκα δάνεια. Κατὰ τὴν παρελθοῦσαν σύνοδον δι’ ἐνεργειῶν μας ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τοῦ κοινοβουλίου ἐπιέσαμεν τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν νὰ ἐπεκτείνῃ τὰ ἐνυπόθηκα δάνεια, διορθώσαντες τοὺς κτηματικούς μας τίτλους, τῇ ὑποδείξει τῆς Κτηματικῆς Τραπέζης, δι’ ἑνὸς νομοσχεδίου. Δυστυχῶς ὅμως ἐξακολουθεῖ ἡ Κτηματικὴ Τράπεζα νὰ ἀρνῆται, προφασιζομένη ὅτι τὸ νομοσχέδιον δὲν εἶναι πλῆρες, ἐνῷ ἀντιθέτως εἰς ὡρισμένα τμήματα τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους ὅπως π. χ. εἰς τὴν Κρήτην, ὅπου ἡ διαδικασία ἀποκτήσεως τίτλων εἶναι εὐχερεστέρα, δίδει ἐνυπόθηκα δάνεια. Ἐν πάσῃ περιπτώσει θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὅπως ἐπέμβῃ παρὰ τῇ Κτηματικῇ Τραπέζῃ καὶ ἐπεκτείνῃ τὰ ἐνυπόθηκα δάνεια καὶ εἰς τὰς νέας χώρας, δεδομένου ὅτι ἡμεῖς μάλιστα δὲν ζητοῦμεν τόσα ἑκατομμύρια ὅσα ἐζήτησεν ἡ πρωτεύουσα διὰ νὰ κτίσῃ καλυμάρμαρα κτίρια, ἀλλὰ ζητοῦμεν δάνεια ἵνα τὰ ρίψωμεν πρὸς τόνωσιν τῆς παραγωγικότητος δεδομένου ὅτι οἱ κτηματίαι μας ἐκεῖνοι, ἐγὼ δὲν συμπεριλαμβάνομαι εἰς αὐτούς, ἐξασκοῦν καὶ ἄλλο ἐπάγγελμα, εἶναι εἴτε ἔμποροι εἴτε ἐπαγγελματίαι, καὶ τὸ δάνειον τὸ ὁποῖον θὰ κάνουν θὰ εἰσέλθῃ εἰς τὰ βαλάντια τῶν ἀγροτῶν καὶ θὰ τονωθῇ οὕτω καὶ ἡ γεωργία καὶ τὸ ἐμπόριον. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὁ διακρινόμενος διὰ τὴν ἀγάπην του, διὰ τὴν αὔξησιν τοῦ Ἐθνικοῦ πλούτου τῆς χώρας θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπέμβῃ παρὰ τῇ Κτηματικῇ Τραπέζῃ.
§99Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Νομίζω, ὅτι ὁ κύριος συνάδελφος εὑρίσκεται ἐν πλάνῃ ἐὰν νομίζῃ ὅτι ἐψηφίσθη νόμος διευκολύνων τὴν Κτηματικὴν Τράπεζαν διὰ τὴν παροχὴν δανείων. Τὸ Νομικὸν συμβούλιον τῆς τραπέζης εὑρῆκε ὅτι ἡ τράπεζα δανείζουσα δὲν ἦτο ἐν τάξει. Ὁ κύριος ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης διαβίβασε εἰς ἐμὲ ἓν σχέδιον νόμου, διὰ τοῦ ὁποίου νομίζει ὅτι λύεται τὸ ζήτημα, παρέχοντα εἰς τὴν τράπεζαν εὐκολίαι καὶ ἐζήτα νὰ τοῦ δηλώσω ἐὰν τὸ θεωρῶ ἐπαρκές, ὀχυροῦντα δάνεια τῆς τραπέζης. Μόλις λάβει τὴν ἀπάντησιν, διαβεβαιῶ τὸν κύριον συνάδελφον ὅτι, θὰ τὸ εἰσαγάγω εἰς τὴν Βουλήν.
§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κουπαροῦσος.
§101Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Κατόπιν τῶν προχθεσινῶν δηλώσεων τοῦ κυρίου ὑπουργοῦ τῆς Συγκοινωνίας παραιτοῦμαι τῆς ἐπερωτήσεως, τῆς σχετικῆς πρὸς τὴν συγκοινωνίαν τῆς Δυτικῆς Μακεδονίας, ἐφ’ ὅσον ὁ κύριος ὑπουργὸς ὑπεσχέθη ὅτι εἰς τὴν δευτέραν σειρὰν τῶν κατασκευασθησομένων ἔργων θὰ συμπεριληφθῇ καὶ ἡ Δυτικὴ Μακεδονία.
§102Α. ΧΡΗΣΤΟΜΑΝΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Ἐπαναλαμβάνω τὴν ὑπόσχεσίν μου.
§103Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Παρακαλῶ νὰ γραφῇ αὐτὸ εἰς τὰ πρακτικά.
§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κουρτίδης.
§105Κ. ΚΟΥΡΤΙΔΗΣ. Παρακαλῶ τὸν κύριον ὑπουργὸν τῆς Προνοίας καὶ τὸν κύριον ὑφυπουργὸν τῆς Ὑγιεινῆς ὅπως πληροφορήσουν τὴν Βουλὴν πόσα κρούσματα συνέβησαν ἐκ δαγκείου εἰς τὴν πόλιν τῶν Ἀθηνῶν, πόσα ἐξ αὐτῶν ἦσαν θανατηφόρα καὶ τί ποσὰ διέθεσε τὸ Κράτος ὄχι μόνον διὰ τὴν πόλιν τῶν Ἀθηνῶν, ἀλλὰ καὶ διὰ τὰς λοιπὰς δαγκειοπλήκτους πόλεις, δηλαδὴ Θεσσαλονίκην, Καβάλλαν, Ἀλεξανδρούπολιν καὶ Σουφλί.
§106Α. ΔΟΞΙΑΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς). Ἡ νοσηρότης ἐν Ἀθήναις κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς τοὺς περισσοτέρους ἀνῆλθεν εἰς 82% ἕως 84% ἐπὶ τοῦ ὅλου πληθυσμοῦ. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δώσω ἀπολύτως ἀκριβεῖς ἀριθμούς. Πρῶτον μέν, διότι κατὰ τὴν ἀρχὴν τῆς ἐπιδημίας δὲν ἐκδηλοῦνται ὅλα τὰ κρούσματα, δεύτερον δὲ διότι κατὰ τὴν διαδρομήν τῆς ἐπιδημίας, περισσότεροι γνωρίζοντες ὅτι πρόκειται περὶ ἀσθενείας καθ’ ἣν ἠμποροῦν νὰ περάσουν καὶ ἄνευ ἰατροῦ δὲν ἐκάλουν ἰατρόν. Ἀλλὰ ἐπὶ τῇ βάσει στατιστικῶν τὰς ὁποίας ἐνεργήσαμεν ἐκ τῶν διαφόρων ἱδρυμάτων, περικλείοντα διαφόρους τροφίμους, ὅπως καταστήματα βιομηχανικά, ἐμπορικά, τραπεζητικά, ἀνέρχεται ὁ πληθυσμὸς ὁ νοσήσας, ὅπως εἶπον προηγουμένως, εἰς 82% ἕως 84%. Ἑπομένως ἐπὶ ἑνὸς πληθυσμοῦ τῆς πόλεως Ἀθηνῶν 450.000 χιλιάδων, ἀπὸ τὴν τελευταίαν στατιστικήν, θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι 350.000. Ἐὰν λάβῃ τις ὑπ’ ὄψει ὅτι 600.000 εἶναι ὁ πληθυσμὸς τοῦ Δήμου Ἀθηνῶν, 480.000 εἶναι οἱ ἀσθενήσαντες. Ἡ θνητότης τοῦ δήμου Ἀθηναίων ἀνέρχεται εἰς 731 θανάτους δηλαδὴ ἐπὶ 480.000 ἀσθενῶν ἔρχεται 1,4‰. Ἀλλ’ ἐπειδὴ σεῖς ὡς ἰατρὸς καί ἐγὼ ὡς ἰατρός, γνωρίζομεν ὅτι πλεῖστοι ὅσοι θάνατοι μὴ προελθόντες ἐκ δαγκείου, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἐκ δαγκείου ἐπιδημία, ἐσημειώθησαν ὡς προελθόντες ἐκ δαγκείου, νομίζω ὅτι ἡ θνητότης εἶναι 1‰ ἐν Ἀθήναις. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ ποσὰ τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις διέθεσε διὰ τὴν καταπολέμησιν τοῦ δαγκείου ταῦτα ἀνέρχονται εἰς 5.800.000, ἐκ τῶν ὁποίων 500.000 διετέθησαν εἰς τὸν Δῆμον Ἀθηναίων καὶ 300.000 εἰς τὸν Δῆμον Πειραιῶς. Ἐκτὸς αὐτῶν, ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἐρωτήσεώς σας, ἀπεστάλησαν εἰς τὴν Γενικὴν Διοίκησιν Μακεδονίας 250.000 ἐκ τῶν ὁποίων μέχρι σήμερον δὲν ἐδαπανήθησαν, καθ’ ἃ ἔχω πληροφορίας, ἄνω τῶν 100.000, ὥστε ἀπομένει εἰς τὸ ταμεῖον τῆς Γενικῆς Διοικήσεως τῆς Θεσσαλονίκης ἓν ποσὸν ἐξ 150.000 δραχ. Ἐπίσης ἐστάλησαν εἰς τὴν Γενικὴν Διοίκησιν Θράκης 50.000 δραχ. μὲ τὴν παράκλησιν τοῦ Γενικοῦ Διοικητοῦ ὅπως ἀποσταλῶσιν εἰς τὸν νομάρχην Ἀλεξανδρουπόλεως 20.000, ἐκτὸς δὲ αὐτῶν ἄλλαι 10.000 εἰς τὸν νομάρχην Ἀλεξανδρουπόλεως διὰ δὲ τὸν Νομὸν Καβάλλας μόνον 20.000.
§107Κ. ΚΟΥΡΤΙΔΗΣ. Ἀκριβῶς ἤθελα νὰ ἐπιμείνω ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου, ὅτι σχεδὸν τίποτε δὲν διετέθη διὰ τὴν πόλιν τῆς Καβάλλας, ὅπου τὰ ¾ εἶναι πρόσφυγες. Αἱ συνθῆκαι δὲ ὑγιειναὶ τῆς πόλεως ἐκείνης δὲν συγκρίνονται μὲ τὰς συνθήκας ὑφ’ ἃς διατελεῖ ἡ πόλις τῶν Ἀθηνῶν, ἡ ὁποία εἶναι κτισμένη ἐπὶ ὑγιεινοτάτου τόπου, ἐνῷ ἡ Καβάλλα ἐπὶ ἀνθυγιεινοτάτατου καὶ νοσηροτάτου. Ἕνεκα τούτου κατέστη ἀβίωτος ὁ βίος καὶ διότι μεγάλη πληθώρα συνωστισμοῦ εἰς ἀνθυγιεινὰ δωμάτια ὑπάρχει καὶ διότι ὁ περισσότερος κόσμος εἶναι ἐργατικὸς καὶ δὲν εὑρίσκει πάντοτε ἐργασίαν. Ἐπειδὴ δὲ ὁ δῆμος Καβάλλας, ὅσον καὶ ἂν εἶναι πλούσιος, ἔχει ἐξαντληθῆ, φρονῶ ὅτι ἡ ἐπικουρία, ἡ ὁποία ἔπρεπε νὰ δοθῇ εἰς τὴν πόλιν τῆς Καβάλλας καὶ κατὰ δεύτερον λόγον εἰς τὴν πόλιν τῆς Ἀλεξανδρουπόλεως, ὅπου οἱ κάτοικοι οἱ προσβληθέντες ἐκ δαγκείου εἶναι 70% ἕως 80%, ἔπρεπε νὰ εἶναι ἀσυγκρίτως μεγαλειτέρα, καθὼς καί εἰς τὴν πτωχοτάτην πόλιν Σουφλίου τῆς ὁποίας ὁ δῆμος εἶναι πολὺ πτωχὸς καὶ ἐξηντλημένος. Ἕνεκα τούτου εἶμαι τῆς γνώμης ὅτι ἔπρεπε νὰ δοθῇ ἀσυγκρίτως πολὺ μεγαλυτέρα ἀρωγὴ καθ’ ὅσον εἶναι πασίγνωστον, ὅτι ἡ θεραπευτικὴ εἰς τοιαύτας ἐπιδημίας καὶ εἰς ἄλλην ὁμοίαν περίπτωσιν, ἀλλὰ πρὸ πάντων εἰς τοιαύτας ἐπιδημίας, δὲν παίζει κανὲν σπουδαῖον ρόλον, ἀλλὰ μόνον ἡ ὑγιεινή. Ἄλλως τε ἐπιστημονικῶς εἶναι ἐξηκριβωμένον ὅτι σήμερον ἡ ὑγιεινὴ ἀντεκατέστησε πλήρως τὴν θεραπευτικήν καὶ ὡς ἐκ τούτου, ἐτόνισα, ὅτι, ἀπὸ ὑγιεινῆς μόνον ἀπόψεως ἔπρεπε νὰ δοθοῦν ἀσυγκρίτως γεναιότερα ποσὰ εἰς τὰς πόλεις Καβάλλαν, Ἀλεξανδρούπολιν καὶ Σουφλίον καὶ λυποῦμαι, διότι τόσον ἐλάχιστα ποσὰ διετέθησαν διὰ τὰ μέρη αὐτὰ ὥστε νὰ σχηματισθῇ ἡ ἐντύπωσις ὅτι ἐξακολουθεῖ πάλιν ἡ ἰδία μέθοδος καὶ τὸ ἴδιον σύστημα, δηλαδὴ νὰ μὴ ἐπεκτείνωνται οἱ προβολεῖς τῆς κρατικῆς μερίμνης μέχρι τοῦ ἀπωτάτου ἐκείνου μέρους τῆς προκαλύψεως καὶ τῶν βορεινοτέρων σημείων τῆς Ἑλλάδος, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἀνάγκην μεγαλυτέρας κρατικῆς ἐνισχύσεως ἀπὸ πάσης ἀπόψεως.
§108Α. ΔΟΞΙΑΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς). Συμφωνῶ μὲ τὸν ἀξιότιμον κ. βουλευτὴν Ἕβρου, ὅτι τὰ ποσὰ τὰ ἀποσταλέντα πράγματα εἰς τὰς ἐπαρχίας, ἴσως δὲν ἦσαν ἀνάλογα πρὸς τὸ μέγεθος τῆς ἐπιδημίας. Ὀφείλω ὅμως, ὡς ἰατρός, νὰ τονίσω ὅτι, ἅμα τῇ ἐκρήξει τῆς ἐπιδημίας, οἱαδήποτε ποσὰ καὶ ἂν διετίθεντο, δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ προληφθῇ ἡ ἐπέκτασις τῆς ἐπιδημίας. Εἶμαι δὲ βέβαιος, ὅτι καὶ δεκαπλάσιον ποσὸν ἂν ἐδαπάνα ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ ἀπόψεως νοσηρότητος, θὰ εὑρισκόμεθα εἰς τὸ ἴδιον σημεῖον εἰς ὃ εὑρέθημεν. Ἀπὸ ἀπόψεως θεραπευτικῆς ὁμολογῶ, ὅτι, τὰ ποσὰ αὐτά, ἐπειδὴ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ διατεθοῦν διὰ τὴν πρόληψιν τῆς ἐπιδημίας, διετέθησαν διὰ τὴν ἀνακούφισιν καὶ περίθαλψιν τῶν ἀπορωτέρων τάξεων. Ἡ ὑπηρεσία τοῦ ὑπουργείου ἐκ τοῦ ποσοῦ τῶν 5.000.000 δραχμῶν, διέθεσεν 2.400.000 πρὸς ἀποστολήν των εἰς τὰς ἐπαρχίας. Ἐκ τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ ἠναγκάσθη νὰ κάμῃ κατανομὴν τοιαύτην, ὥστε νὰ ὑπάρχῃ πάντα ἓν ὑπόλοιπον ποσόν, τὸ ὁποῖον νὰ εἶναι δυνατὸν ν’ ἀποσταλῇ εἰς τὰς ἐπαρχίας ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι θὰ προσεβάλοντο ἀργότερα. Καὶ ἐπειδὴ καὶ ἐδῶ ἐφαρμόζεται τό, ὅστις ἐπρόλαβε τὸν κύριον εἶδε, βεβαίως αἱ ἐπαρχίαι ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι εἶχον τὴν μεγαλύτερη νοσηρότητα, αὐταὶ ἔλαβον καὶ τὸ μεγαλύτερον ποσόν. Ἠλπίζετο, ἄλλως τε, ὅτι θὰ ἤρχετο ὁ χειμὼν καὶ δὲν θὰ εἴχομεν μεγαλυτέραν ἐξάπλωσιν. Νομίζω καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι καὶ δεκαπλάσιον ποσὸν ἐὰν διετίθετο ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, πάλιν οὐδένα ἀποτέλεσμα προληπτικὸν θὰ εἴχωμεν. Ὅσον ἀφορᾷ διὰ τὴν περίθαλψιν τῶν ἀπορωτέρων τάξεων, ἐφ’ ὅσον οὔτε ἀριθμὸν ἀρκετὸν ἰατρῶν διεθέτομεν, οὔτε νοσοκομεῖα, πάντοτε θὰ ὑπῆρχον ἐλλείψεις ἀρκεταί.
§109Κ. ΚΟΥΡΤΙΔΗΣ. Οἱ ἀσθενεῖς δὲν ἔχουν ἀνάγκην ἰατρῶν καὶ φαρμάκων μόνον, ἀλλὰ ἔχουν ἀνάγκην καὶ τροφῆς.
§110Γ. ΓΕΡΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐλέχθη ὅτι...
§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ κ. βουλευτά. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ὁμιλήσητε διότι δὲν εἶσθε ἐγγεγραμμένος.
§112Γ. ΓΕΡΟΓΙΑΝΝΗΣ. Δύο λόγια θέλω νὰ εἴπω κ. Πρόεδρε.
§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε, διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον παραβιάζομεν τὸν κανονισμόν. Ὁ κ. Κουρτίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐπερωτήσεως διὰ τὸν τρόπον τῆς διοικήσεως τῶν Ν. Χωρῶν.
§114Κ. ΚΟΥΡΤΙΔΗΣ. Ἡ γενομένη ἐρώτησίς μου πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν δὲν ἀποσκοπεῖ ὅπως θίξῃ τὰς δυναμικὰς βάσεις ἢ τὰς ὀργανικὰς δυνάμεις περὶ διοικήσεως τῶν Νέων Χωρῶν, ἀλλὰ ἁπλῶς νὰ θίξῃ μερικὰς λεπτομερείας, περὶ τοῦ τρόπου, διὰ τοῦ ὁποίου διοικοῦνται αἱ Νέαι Χῶραι καὶ δὴ ἡ Θράκη καὶ ἡ Μακεδονία. Ὑπὸ τὴν ἄποψιν αὐτὴν ηὐτύχησαν αἱ δύο χῶραι, ἡ Θράκη μὲν ἀφ’ ἧς ἠλευθερώθη κατὰ τὸ 1920, νὰ ἴδῃ ἀμέσως ἐφαρμοζόμενον ἓν εὐρύτατον ἀποκεντρωτικὸν σύστημα, ἡ Μακεδονία δὲ πολὺ προηγουμένως ἀφ’ ἧς ἠλευθερώθη εἶχε εὐτυχήσει νὰ εἴδῃ ἐπιλέκτους πολιτικοὺς ὡς γενικοὺς διοικητάς, οἵτινες κατώρθωσαν τόσον οἱ τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας ὅσον καὶ τῆς Θράκης νὰ ἐργασθοῦν ὑπὸ τὸ εὐρύτατον ἐκεῖνο ἀποκεντρωτικὸν σύστημα. Ἀλλὰ ἐνῷ θὰ ἐπερίμενε πᾶς τις ὅτι τὰ τμήματα ἐκεῖνα τοῦ Ἑλληνισμοῦ, τὰ ὁποῖα ἀφοῦ ἅπαξ ἠξιώθησαν νὰ ἴδουν κάποιαν εὔρυθμον διοίκησιν καὶ νὰ ἴδουν ἐπεκτεινομένην τὴν ἀποκεντρωτικὴν διοίκησιν, θὰ ἐξηκολούθουν διοικούμενα οὕτω, παραδόξως τὰ δικαιώματα ἐκεῖνα τὰ διοικητικὰ ἐκόπησαν καὶ τοῦτο διότι εὑρέθη τὸ σινικὸν τεῖχος τῶν Μανδαρίνων. Ὡς τοιοῦτον ἐννοῶ τοὺς ὑπαλλήλους τῶν διαφόρων ὑπουργείων, οἱ ὁποῖοι, δὲν γνωρίζω ὑπὸ ποίου πνεύματος ἐμπνεόμενοι, ἠθέλησαν νὰ περικόψουν τὰ δικαιώματα μὲ τὰ ὁποῖα ἦτο ὡπλισμένος ὁ ἑκάστοτε γενικὸς διοικητής. Πρὸ μηνῶν, ἐνθυμοῦμαι καλῶς, ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς Οἰκουμενικῆς Κυβερνήσεως, ὁ Κρητικὸς λαὸς εὔθυκτος ἐξ ἱστορικῶν λόγων καὶ παραδόσεων καὶ συνεπείᾳ αἱματηρῶν ἀγώνων καὶ θυσιῶν, ἐξηγέρθη κατά τινων φορολογικῶν διατάξεων καὶ κατώρθωσε ὅπως δι’ αὐτῶν, διορισθῇ ὁ νῦν γενικὸς διοικητὴς Κρήτης, ὁ ὁποῖος θωρακισμένος ὅπως ποτὲ ὁ Καῖσαρ μὲ τὴν τύχην του, ἀνεχώρησεν εἰς τὴν πατρίδα τοῦ Μίνωος μὲ τὰ ἄφθονα ἐκεῖνα διοικητικὰ ἐφόδια.
§115Μ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Οὐδὲν ἐφόδιον.
§116Κ. ΚΟΥΡΤΙΔΗΣ. Βεβαίως ὁ Κρητικὸς λαός, εἶναι ἀπὸ πολιτικῆς ἀπόψεως ὡριμώτερος τῶν ἄλλων τμημάτων τοῦ Ἑλληνισμοῦ, ἐφ’ ὅσον πρὶν ἑνωθῇ μετὰ τῆς μητρὸς Ἑλλάδος προηγήθη εἰς τὴν μεγαλόνησον μία ἄλλη μεταβατικὴ κατάστασις ἐλευθερίας. Ἐσχηματίσθη τότε, εἰς τὴν Θράκην καὶ τὴν Μακεδονίαν, ἡ ἀλγεινὴ ἐντύπωσις, ὅτι περιωρίσθησαν τὰ ἰδιαίτερα ἐκεῖνα προνόμια μὲ τὰ ὁποῖα ἀνεχώρησε ὁ γενικὸς διοικητὴς Κρήτης μόνον εἰς τὴν Κρήτην.
§117Μ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Δὲν ἔχομεν κανὲν προνόμιον ἡμεῖς.
§118Κ. ΚΟΥΡΤΙΔΗΣ. Εἶναι δὲ τόσον εὔθυκτος ὁ λαὸς τῆς Κρήτης, ὥστε, τὸ νὰ μὴ ἐξεγερθῇ ἔκτοτε, σημαίνει ὅτι εἶναι εὐχαριστημένος ἀπὸ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον διοικῆται, ἐνῷ οἰκτρὰ καὶ ἀξιοθρήνητος εἶναι ἀπὸ διοικητικῆς ἀπόψεως ἡ κατάστασις τῆς Θράκης. Ἕν ταξείδιον τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅπως τὰ κλασσικὰ καὶ ἱστορικὰ ἐκεῖνα ταξείδια τῶν διαφόρων βασιλέων τῆς Γερμανίας καὶ τῶν αὐτοκρατόρων τῆς Ρωσσίας καὶ αὐτὰ ἀκόμη τῆς Τουρκίας, τὰ ὁποῖα ἐξήταζον τὴν κατάστασιν, ἕνα ταξείδιον, λέγω, διὰ τὴν ἐξακρίβωσιν τῆς καταστάσεως τοῦ λαοῦ τῆς Θράκης, ὄχι ἀπὸ τὸ βαγόνι καὶ τοῦ ἐξώστου τοῦ δημαρχείου, ἀλλὰ ταξείδιον εἰς τὸ ὁποῖον θὰ ἐπήγαινε αὐτοπροσώπως ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ ἐξετάσῃ τὴν ἀθλιότητα εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς καὶ ὁ πληθυσμὸς τῶν πόλεων, θὰ διαπίστωνε τὴν οἰκτρὰν καὶ ἀξιοθρήνητον κατάστασιν ὑπὸ τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται τὰ μέρη αὐτά. Ἡ ὅλη κρατικὴ ἐμφάνισις εἰς τὰ μέρη ἐκεῖνα εἶναι οἱ δημόσιοι εἰσπράκτορες οἱ ὁποῖοι ἐνέσκηψαν ἐκεῖ. Περιφέρονται μὲ τοὺς χωροφύλακας ἀπὸ χωρίου εἰς χωρίον καὶ εἰσπράττουν ἀπηνῶς τὰ χρήματα. Κατήντησαν νὰ κόπτωνται ἐντάλματα μόνον διὰ 4 δραχμὰς καὶ νὰ μεταφέρωνται χωρικοὶ 4 καὶ 6 ὥρας μακρυά, διὰ νὰ πληρώσουν αὐτάς. Ἐφέτος 353 ἐντάλματα τῆς Ἀεροπορικῆς Ἀμύνης ἐκόπησαν μόνον εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἐφορίαν καὶ τὸ ταμεῖον Σουφλίου. Κατήντησαν ἡ Ἀεροπορικὴ Ἄμυνα καὶ αἱ ἐπιτροπαὶ νὰ ἐκδίδουν ἐντάλματα διὰ δραχμὰς 4! Ἐκεῖ δὲν ἔχει ἄλλο. Ἀμέσως μήνυσις, ἔνταλμα, 300 δραχμὰς πρόστιμον καὶ τριήμερος κράτησις. Ἄλλη πληγὴ εἶναι οἱ δασοφύλακες. Ἐὰν κόψῃ ἕνας χωρικὸς ἕνα στραβόξυλο, ἀμέσως μήνυσις, 300 δραχμὰς πρόστιμον καὶ τριήμερος φυλάκισις. Συμπλήρωσις αὐτῶν εἶναι οἱ ἀγροφύλακες. Παντοῦ, ὡς βλέπετε, φύλακες, οἱ ὁποῖοι γρηγοροῦν φοβερὰ εἰς βάρος τοῦ λαοῦ. Θὰ παρεκάλουν λοιπὸν τὸν ἀξιότιμον ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν ὑπουργὸν καὶ σύμφωνα μὲ τὰς προεκλογικὰς δηλώσεις τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως ταχέως θέσῃ τέρμα εἰς αὐτὴν τὴν κατάστασιν.
§119Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἡ ἀπάντησις δὲν βαρύνει τὸν ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν μόνον, ἀλλὰ ὁλόκληρον τὴν Κυβέρνησιν, διότι εἶναι φανερὸν ὅτι ἡ ἐπέκτασις τῆς δικαιοδοσίας τοῦ ὑπουργείου θὰ γίνῃ εἰς βάρος τῆς ὑπηρεσίας ὅλων τῶν ὑπουργείων. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ δήλωσις τὴν ὁποίαν ἔχω νὰ κάμω εἶναι ὅτι αἱ προεκλογικαὶ δηλώσεις, τὰς ὁποίας ἀνέφερεν ὁ κ. συνάδελφος, τοῦ ἀξιοτίμου προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι δηλώσεις αἱ ὁποῖαι θὰ τηρηθοῦν. Ἐπὶ τῇ βάσει τῶν δηλώσεων καὶ τῶν ὑποσχέσεων, τὰς ὁποίας ἔδωσε ἡ Κυβέρνησις προεκλογικῶς, σκέπτεται τὸ ζήτημα τῆς ἀποκεντρώσεως καὶ δὲν θὰ βραδύνῃ ἡ ἡμέρα κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ὑποβληθῇ ἡ σχετικὴ ἐργασία εἰς τὴν Βουλήν.
§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φλῶρος.
§121Π. ΦΛΩΡΟΣ. Εἶναι γνωστὸν ὅτι τὸ τουρκικὸν καθεστὼς εἶχε μεγαλοπρεπέστατα κτίρια. Εἰς τὰ κτίρια ταῦτα ἐστεγάζοντο τὰ διοικητήρια καὶ ὅλαι αἱ ἀρχαὶ μεγαλοπρεπῶς, μὲ τάπητας κ.τ.λ. τοὺς ὁποίους ἐφιλοτιμήθημεν τὴν πρώτην ἡμέραν νὰ ἀποκομίσωμεν εἰς τὰ ἴδια. Τώρα ὅμως εἰς τὰ διοικητήρια αὐτά, κύριε ὑπουργέ, λαλοῦν κουκουβάγιες, ὄχι διότι δὲν ἦσαν εἰς κατάστασιν νὰ στεγάσουν τὰς ἀρχάς, κάθε ἄλλο. Τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὴν προσπάθειαν, εἰς τὴν κεκτημένην ταχύτητα τὴν ὁποίαν εἶχον ὅλα τὰ κρατικὰ ὄργανα νὰ θέλουν νὰ τεντώνωνται πολὺ βαρειά καὶ νὰ ἔχουν γραφεῖα ἰδιαίτερα, ἵνα ἀποφεύγουν τὸν ἔλεγχον μεταξύ των. Διότι ὅταν ὁ ἔφορος ἀπουσιάζει ἀπὸ τὸ γραφεῖον του, θὰ τὸν ἐλέγχει ὁ ταμίας, ὁ ἀστυνόμος κ.ο.ε. Δι’ αὐτὸ ἐμφανίζεται μία κατάστασις ἀπελπιστικὴ εἰς ὅλα τὰ μέρη τῆς Ἠπείρου. Εἰς τὰ Ἰωάννινα ὑπάρχει τὸ τουρκικὸν διοικητήριον τὸ ὁποῖον ἠμποροῦσε νὰ στεγάσῃ ὅλας τὰς ἀρχὰς καὶ ἐν τούτοις ἐνοικίασαν τετραόροφα σπίτια διὰ νὰ δύναται ὁ διευθυντὴς τοῦ γραφείου νὰ κατεβαίνῃ μὲ τῆς πιτζάμες του. Δι’ αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ σπεύσῃ τὸ ταχύτερον νὰ στεγάσῃ ὅλας τὰς ἀρχὰς εἰς τὸ αὐτὸ οἴκημα, διότι οἱ δυστυχεῖς χωρικοὶ θέλουν μίαν ἡμέραν ὁλόκληρον νὰ μεταβοῦν ἀπὸ τὴν μίαν ὑπηρεσίαν εἰς τὴν ἄλλην. Αὐτὰ τὰ μέτρα πρέπει νὰ λάβητε διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ δώσωμεν μίαν ἐμφάνισιν εἰς τὸν λαὸν ὅτι τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων αἰσθάνεται τὸν πόνον τῶν χωρικῶν καὶ σπεύδει νὰ τὸν διορθώσῃ.
§122Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἐκ τῆς ἐρωτήσεως τοῦ κυρίου συναδέλφου πληροφοροῦμαι τὸ πρῶτον περὶ τῆς καταστάσεως ἐν τῇ ὁποίᾳ εὑρίσκεται τὸ δικαστήριον Κονίτσης. Συμμερίζομαι μὲ τὸ παραπάνω τὰς ἀρχὰς τὰς ὁποίας ὑπεστηρίξατε περὶ τῆς ἀνάγκης ἥτις, ἐφ’ ὅσον τὸ δυνατόν, αἱ δημόσιαι ὑπηρεσίαι συγκεντροῦνται εἰς ἕνα καὶ τὸ αὐτὸ κατάστημα. Ἀκριβῶς τὴν ἀντίληψιν ταύτην ἔχων, ὑπέγραψα καὶ προτάσεις διαφόρων νομαρχιῶν ἢ διαφόρων διοικήσεων αἱ ὁποῖαι μοὶ ἐγένοντο πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτόν. Ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας ὑπόσχομαι νὰ ἐξετάσω τὴν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται τὸ δικαστήριον καὶ ἂν ὅπως μᾶς βεβαιώνεται, εἶναι δυνατόν, ὡς ἐλπίζομεν, διὰ μικρᾶς δαπάνης νὰ συγκεντρώσωμεν τὰς ὑπηρεσίας ὅλας, θὰ τὸ κάμωμεν. Σᾶς εὐχαριστῶ δὲ προκαταβολικῶς διότι μοὶ ἐδώσατε ἀφορμὴν νὰ τὸ ἐξετάσω καὶ διότι εἶμαι βέβαιος ὅτι τοῦτο θὰ προσφέρῃ μεγάλας ὑπηρεσίας εἰς τοὺς χωρικούς, τὰς ἀνάγκας τῶν ὁποίων ἐξυπηρετεῖ ἡ διοίκησις.
§123Π. ΦΛΩΡΟΣ. Εὐχαριστῶ ἐκ βάθους καρδίας. Τὸ αὐτὸ δυστυχῶς συμβαίνει καὶ εἰς τὰ Ἰωάννινα.
§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπερωτᾶται ὁ κύριος ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν τίνα μέτρα θὰ λάβῃ διὰ τὴν ἐμπέδωσιν τῆς δημοσίας ἀσφαλείας ἐν Κρήτῃ ἡ ὁποία μαστίζεται ἀπὸ τὴν ζωοκλοπήν. Ὁ κύριος Ἀσκούτσης.
§125Ν. ΑΣΚΟΥΤΣΗΣ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τονίσω ὅτι ἡ δημοσία τάξις ἐν Κρήτῃ ἐξακολουθεῖ νὰ μὴ εἶναι εἰς εὐχάριστον σημεῖον. Ἤδη ἡ ζωοκλοπὴ ἡ ὁποία κατὰ τὰ πρῶτα ἔτη τῆς μεταπολιτεύσεως, εἶχε κατὰ πολὺ περισταλῆ ἤρχισεν νὰ ἀναλαμβάνῃ εἰς βαθμὸν ἐπικίνδυνον καὶ ἡ κτηνοτροφία ἐκ τῆς πληγῆς αὐτῆς, πλήττεται κυριώτατα καὶ εἷς ἐκ τῶν πλουτοπαραγωγικῶν πόρων τῆς νήσου κινδυνεύει νὰ καταστραφῇ. Τοῦτο ὀφείλεται, ἀξιότιμε κύριε ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, εἰς τὴν ποιοτικὴν καὶ ποσοτικὴν ἀνεπάρκειαν τῆς χωροφυλακῆς. Οἱ ἐντεταλμένοι τὴν φρούρησιν τῆς δημοσίας τάξεως, δὲν εἶναι ἱκανοὶ νὰ ἐπιβάλουν τὴν τάξιν. Τὸ πλεῖστον τῶν χωροφυλάκων, ἀποτελεῖται ἀπὸ χωροφύλακας ἄνευ θητείας καὶ ὡς γνωρίζετε αὐτοὶ δὲν ἀξίζουν τίποτε. Οἱ ὑπαξιωματικοὶ δέ, οἱ ὁποῖοι ἐκτελοῦν τὰ καθήκοντα τῶν σταθμαρχῶν, δὲν ἵστανται εἰς τὸ ὕψος των. Θὰ παρακαλέσω τὸν κύριον ὑπουργόν, ὅπως μετὰ τὰ λῃστοκρατούμενα μέρη, στρέψῃ τὴν προσοχήν του, ἕως ἐκεῖ δι’ ἐπιλογῆς καλῶν χωροφυλάκων καὶ ἀξιωματικῶν, ὅπως κατορθωθῇ ἡ περιστολὴ τῆς ζωοκλοπῆς. Βεβαίως λαμβάνονται μέτρα, ἐκτοπίσεως κλπ. ἐφ’ ὅσον ὅμως λαμβάνονται αὐτὰ ἀπὸ ὄργανα τῆς χωροφυλακῆς, μὴ ἱστάμενα εἰς τὸ ὕψος των, ἀσφαλῶς δὲν θὰ ἐπιφέρουν ἀποτέλεσμα ἀγαθόν. Δι’ αὐτὸ θὰ παρακαλέσω, διερμηνεύων καὶ τὴν γνώμην τῶν κατοίκων τῆς περιφερείας μας, ὅπως στρέψητε τὴν προσοχήν σας σύντονον καὶ ἀποτελεσματικήν, ἀρχόμενοι κυρίως ἐκ τῆς βελτιώσεως τῶν ὀργάνων τῆς χωροφυλακῆς τὰ ὁποῖα ἤδη ὑπηρετοῦν ἐν Κρήτῃ.
§126Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἐπληροφόρησα καὶ ἄλλοτε τὴν Βουλὴν περὶ τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα ἔλαβεν τὸ ἁρμόδιον ὑπουργεῖον διὰ τὴν τήρησιν καὶ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς δημοσίας τάξεως, ἐν συνεχείᾳ δὲ ὡμίλησα καὶ μὲ τὰς παρουσιαζομένας ἐλλείψεις. Ἀλλὰ εἰς τὰς πληροφορίας τὰς ὁποίας ἔδωσα συμπεριλαμβάνεται καὶ αὐτὴ τὴν ὁποίαν ὑποχρεοῦμαι νὰ τονίσω ὅτι δυστυχῶς ἐκ τῆς ὀργανικῆς δυνάμεως ἔχωμεν ἔλλειψιν 2.500 χωροφυλάκων δηλαδὴ ἀντὶ τῶν 11.000 οἱ ὁποῖοι κατ’ ἐλάχιστον ὅρον ἀπαιτοῦνται, ἔχομεν 2.500 ὀλιγωτέρους. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον ἡ ἔλλειψις αὐτὴ εἶναι καὶ ἐκείνη τὴν ὁποίαν λίαν ὀρθῶς ἐτόνισεν ὁ ἀξιότιμος προλαλήσας συνάδελφος, ὅτι, δηλαδὴ μέγας ἀριθμὸς χωροφυλάκων εἶναι χωροφύλακες ἄνευ θητείας δηλαδὴ χωροφύλακες προσφέροντες ἐλάχιστα πράγματα καὶ ἐκ τούτου ἕπεται ὅτι πραγματικῶς ἡ ὑπάρχουσα δύναμις εἰς τὴν χωροφυλακήν, εἶναι τὸ ἥμισυ τοῦ ἀπαιτουμένου ἀριθμοῦ. Ἐντεῦθεν ὅλαι αἱ δυσχέρειαι. Ὁ κ. συνάδελφος θ’ ἀναγνωρίσῃ καὶ κἄτι ἄλλο, ὅτι τὸ ἁρμόδιον ὑπουργεῖον ἦτο ὑποχρεωμένον εἰς τὸ διάστημα αὐτὸ νὰ στρέψῃ τὴν προσοχήν του κατὰ προτίμησιν εἰς τὰ λῃστοκρατούμενα μέρη. Ἐκεῖ διέθεσε δύναμιν, ὑπεράνω τῆς ὀργανικῆς καὶ ἑπομένως κατ’ ἀνάγκην ἀδυνάτισαν αἱ λοιπαὶ περιφέρειαι. Τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν εὑρίσκεται εἰς τὰς παραμονὰς μελέτης, τὰ πορίσματα τῆς ὁποίας, ἐλπίζω προσεχέστατα νὰ ὑποβάλω εἰς τὴν Βουλήν. Ἡ μελέτη αὕτη ἀποβλέπει εἰς τὸν σκοπιμώτερον τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ ἦτο δυνατὸν ἂν ὄχι διὰ μιᾶς τοὐλάχιστον βαθμηδὸν ν’ αὐξηθῇ ἡ ἀπαιτουμένη ὀργανικὴ δύναμις καὶ πρέπει νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν ὁ κ. συνάδελφος ὅτι βεβαίως εἰς τὰς σκέψεις τὰς ὑπηρεσιακὰς, ἡ κατάστασις τῆς Κρήτης ἀσκεῖ πολλὴν ἐπιρροήν. Διότι ὁμολογουμένως δὲν εἶναι ὅπως εἶναι ὡρισμέναι περιφέρειαι τῆς Μακεδονίας καὶ τῆς Ἠπείρου, ἀλλὰ εἶναι ἐκ τῶν περιφερειῶν ἐκείνων, ὅπου ἡ ζωοκλοπὴ πραγματικῶς κάνει θραῦσιν. Ταύτας τὰς πληροφορίας εἶχον νὰ δώσω εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἤθελον παρακαλέσῃ τὸν κ. συνάδελφον νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν ὅτι, ἂν δὲν γίνεται τίποτε πρὸς τὸ παρόν, εἶναι διότι δὲν ἔχομεν δύναμιν καὶ δι’ αὐτὸ προσπαθοῦμεν νὰ συλλέξωμεν τὴν ἀναγκαίαν δύναμιν ἵνα ἀνταποκριθῶμεν εἰς τὰς προσδοκίας τῆς Χώρας, διότι αἰσθανόμεθα βαθύτατα τὰς ὑποχρεώσεις τὰς ὁποίας ἔχομεν νὰ ἀποκαταστήσωμεν τὴν τάξιν εἰς τὴν ὕπαιθρον, ἡ ὁποία ὁμολογουμένως ἐβελτιώθη μὲν ἀφ’ ἧς ἀνελάβομεν τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ ἔχει ἀνάγκην ἀκόμη βελτιώσεως μεγαλυτέρας.
§127Ν. ΑΣΚΟΥΤΣΗΣ. Δὲν παραγνωρίζω τὰς ὑπηρεσίας τὰς ὁποίας προσέφερεν τὸ σῶμα τῆς χωροφυλακῆς. Ἡμεῖς ἐρωτῶμεν ποῦ εὑρίσκονται οἱ ὑπεράριθμοι ἀξιωματικοὶ τῆς χωροφυλακῆς διότι εἶναι κοινὸν μυστικὸν ὅτι ἔχομεν τοὐλάχιστον 500 ἀξιωματικοὺς τῆς χωροφυλακῆς πλεονάζοντας. Ἐπίσης εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ ἔλλειψις τῶν ἀξιωματικῶν τῆς χωροφυλακῆς εἰς τὰς ἐπαρχίας, εἶναι καταφανής. Ἔχομεν σωρείαν σταθμῶν, οἱ ὁποῖοι ἐνῷ πρέπει νὰ διοικοῦνται ἀπὸ ἀξιωματικούς, διευθύνονται ἀπὸ ἐνωματάρχας καὶ ὑπενοματάρχας ἀγραμμάτους. Σημειώσατε κ. ὑπουργὲ ὅτι ἡ δύναμις τῶν χωροφυλάκων ἐν Κρήτῃ εἶναι ἐπαρκής, ἀρκεῖ νὰ διευθύνηται ἀπὸ ἀξιωματικοὺς ἱκανοὺς καὶ ἀφοσιωμένους εἰς τὸ καθῆκόν των. Ἐὰν στείλητε ἱκανοὺς ἀξιωματικοὺς βεβαιωθῆτε ὅτι τὸ ἀποτέλεσμα θὰ εἶναι ταχύ. Ἐκεῖ εἶναι ἡ ἔλλειψις, δὲν ἔχομεν ἀξιωματικοὺς ἱκανοὺς καὶ διατεθειμένους νὰ ἐργασθοῦν εἰς τὰς ἐπαρχίας. Ὅλοι οἱ ὑπεράριθμοι ἔχουν προσκολληθῆ εἰς τὰ διάφορα γραφεῖα τῆς πρωτευούσης. Ὑπάρχει πληθώρα ἀξιωματικῶν.
§128Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἀλλὰ θὰ τονίσω τοῦτο ὅτι κυρίως ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον λείπει εἶναι οἱ χωροφύλακες, εἶναι οἱ ὁπλῖται. Ἐὰν ὑπάρχουν σταθμοὶ οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ διοικοῦνται ἀπὸ ἀξιωματικοὺς καὶ οἱ ὁποῖοι δὲν διοικοῦνται, νὰ εἶναι βέβαιος ὁ κ. συνάδελφος ὅτι ἡ ὑπηρεσία θὰ συμπληρώσῃ τὸ λάθος αὐτό. Ἀλλὰ δὲν ἀρκεῖ νὰ ἐρχόμεθα καὶ νὰ λέγωμεν ὅτι ὑπάρχουν πολλοὶ σταθμοὶ οἱ ὁποῖοι πάσχουν ἐκ τῆς ἐλλείψεως ἀξιωματικῶν. Θὰ ἦτο ὀρθώτερον καὶ συνεπέστερον νὰ προσαχθοῦν καὶ τὰ ὀνόματα τῶν σταθμῶν ἐκείνων, ἵνα ἐξετασθοῦν τὰ παράπονα καὶ βελτιωθοῦν. Ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῶν ὑπεραρίθμων, ἡ ὑπηρεσία τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν αἰσθάνεται τὴν ἀνάγκην πραγματικῶς νὰ προβῇ καὶ εἰς κἄποιαν ἐκκαθάρισιν τοῦ σώματος αὐτοῦ. Τὸ τονίζω καὶ δὲν διστάζω νὰ εἴπω ὅτι ὑπῆρξε λάθος καὶ λάθος μεγάλο ἡ ἐπαναφορὰ τῶν ἀποτάκτων. Αὐτὴ ἐγένετο διὰ λόγους πολιτικῆς σκοπιμότητος ὑπὸ τῶν προκατόχων Κυβερνήσεων καὶ δὲν εὐθύνει ἡμᾶς. Ἡμεῖς εὕρομεν μίαν κατάστασιν, τὴν ὁποίαν δὲν εἶναι εὐχερὲς νὰ μεταβάλωμεν. Καὶ ὑπῆρξεν λάθος ὄχι μόνον διότι ἡ ἐπαναφορὰ τῶν ἀποτάκτων ἐπανέφερε εἰς τὴν χωροφυλακὴν ἀριθμὸν ἀξιωματικῶν οἱ ὁποῖοι εἶχον ἀπομακρυνθῆ ἀπὸ καιροῦ, δὲν εἶχον δέ, ἀσφαλῶς, τὰ ἐφόδια, διὰ νὰ ἐπανέλθουν ἀλλά, τὸ λέγω ἀπροκαλύπτως καὶ διότι ἡ ἐπαναφορὰ αὐτὴ ἐπανέφερε εἰς τὸ σῶμα ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχον ἀπομακρυνθῆ δι’ ὑπηρεσιακοὺς λόγους ἢ καὶ διὰ τὰς πολιτικὰς αὐτῶν πεποιθήσεις, ἀλλὰ διὰ λόγους καθαρῶς ἠθικούς. Ἀλλὰ ἡ κατάστασις αὐτὴ μᾶς ἐκληροδοτήθη καὶ πρέπει πρὶν καταλήξω εἰς τὸ συμπέρασμα νὰ κάμω μίαν ἐπιφύλαξιν ὅτι ὄχι βεβαίως ὅλοι οἱ ἐπανελθόντες ἦσαν κακοί, ὑπῆρχε καὶ καλὸν ὑλικόν, ἀλλὰ τὸ πλεῖστον ὑπῆρξε κακὸν καὶ τὸ μέτρον ὑπῆρξεν ἄστοχον καὶ ἐπιζήμιον διὰ τὸ σῶμα. Ἀλλὰ τονίζω καὶ ἐπαναλαμβάνω ὅτι ἡ κατάστασις μᾶς ἐκληροδοτήθη καὶ δὲν εἶναι εὔκολον ἀπὸ τῆς μιᾶς ἡμέρας εἰς τὴν ἄλλην νὰ μεταβάλωμεν τὴν κατάστασιν. Διότι ἐμπνεόμεθα ἀπὸ τὴν ἀρχὴν ὅτι δὲν εἶναι δίκαιον οὔτε συμφέρον νὰ δημιουργοῦμεν νέας κατηγορίας ἀποτάκτων καὶ συνεπῶς νέας καὶ διαρκεῖς ἀξιώσεις ἐπαναφορᾶς εἰς τὸ σῶμα. Ἐκκαθάρισις θὰ γίνῃ τῆς χωροφυλακῆς, ἀλλὰ θὰ γίνῃ φυσιολογικῶς καὶ ἐπὶ τῷ σκοπῷ τούτῳ ὑπόσχομαι πρὸς τὴν Βουλὴν ὅτι προσεχέστατα θὰ κάνω γνωστὰς τὰς σκέψεις τῆς τε ὑπηρεσίας καὶ ἐμοῦ ὡς ὑπευθύνου ὑπουργοῦ.
§129Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Συμπληρωματικῶς, κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω δύο λέξεις πρὸς ὅσα ὁ ἀξιότιμος συνάδελφός μου ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν ἀνέπτυξεν. Ἡ Κυβέρνησις ἔλαβε μέτρα δραστηριότατα εὐθὺς ὡς ἀνέλαβε τὴν ἀρχήν, ἰδίως πρὸς καταστολὴν τοῦ ἐγκλήματος τῆς ληστείας καὶ ζωοκλοπῆς. Ὀφείλω, κύριε Πρόεδρε, νὰ εἴπω εἰς τὸν ἀξιότιμον κύριον συνάδελφον, ὅτι τὸ ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης, οὗ τὴν τιμὴν ἔχω νὰ προΐσταμαι, εὐθὺς ὡς ἐπληροφορήθη ὅτι εἰς ὡρισμένα διαμερίσματα τῆς Ἑλλάδος ἐπιπολάζει τὸ ἔγκλημα τῆς ζωοκλοπῆς καὶ εἶναι ἀληθὲς ὅτι τοῦτο κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ἀνεπτύχθη κατὰ τρόπον πολὺ ἐπικίνδυνον, ἔσπευσε ἀμέσως νὰ καταρτίσῃ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον εἶναι ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς διὰ τοῦ ὁποίου τὸ ἀδίκημα τῆς ζωοκλοπῆς τιμωρεῖται κατὰ τὸν αὐστηρότερον τρόπον. Ἄν αὐταὶ αἱ διατάξεις κυρωθῶσι ὑπὸ τῆς Βουλῆς καὶ εἶμαι βέβαιος διὰ τοῦτο, τὸ ἀδίκημα τοῦτο τὸ οἰκτρὸν τὸ εἰδεχθὲς τῆς ζωοκλοπῆς θέλει ταχέως ἐκλείψει τῆς ὑπαίθρου χώρας. Ἀλλ’ ἐκτὸς τῶν μέτρων τούτων τῶν νομοθετικῶν, ἔσπευσε ἀμέσως, προκειμένου ἐν Κρήτῃ νὰ καταδιωχθῇ συντονώτερον τὸ ἀδίκημα τῆς ζωοκλοπῆς, νὰ ἀποστείλῃ δύο ἀνακριτὰς εἰδικοὺς μὲ δικαιώματα ἐξαιρετικῆς δικαιοδοσίας ἵνα περιοδεύοντες εἰς τὰ μέρη ἐκεῖνα εἰς τὰ ὁποῖα ἐπιπολάζει τὸ ἀδίκημα αὐτὸ, τὸ καταστείλουν διὰ τῶν ἀνακρίσεων καὶ διὰ ταχείας περαιώσεως τῶν ὑποθέσεων τῆς ζωοκλοπῆς καὶ διὰ μέτρων ἄλλων ἐν συνεργασίᾳ μὲ τὰ καταδιωκτικὰ ἀποσπάσματα. Δὲν νομίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις παρέλειψεν οὐδὲν μέτρον τὸ ὁποῖον θὰ συντείνῃ εἰς τὴν ἐξάλειψιν τοῦ εἰδεχθοῦς αὐτοῦ ἐγκλήματος. Ὁ κ. συνάδελφος, εἶμαι βέβαιος ὅτι ἐὰν ἀναμείνῃ ἐπί τινα χρόνον θέλει πεισθῇ ὅτι τὰ μέτρα αὐτὰ θὰ τελεσφορήσουν.
§130Ν. ΑΣΚΟΥΤΣΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἡμεῖς θὰ ἀναμείνωμεν ἀλλ’ οἱ ζωοκλέπται δὲν ἀναμένουσι.
§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπεβλήθη πρότασις δέκα βουλευτῶν περὶ γενικεύσεως τῆς συζητήσεως. Ἡ συζήτησις κατὰ τὸν κανονισμὸν γενικεύεται. Ὁ κ. Εὐριπαῖος.
§132Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Ἤθελον καὶ ἐγὼ νὰ προσθέσω ὀλίγα τινὰ περὶ τῆς ζωοκλοπῆς, ἡ ὁποία λυμαίνεται τὴν Χώραν. Μετέβην ἐπανειλημμένως εἰς τὸ ἀρχηγεῖον τῆς χωροφυλακῆς καὶ ἐζήτησα τὴν ἐνίσχυσιν τῆς χωροφυλακῆς Νάξου καὶ τὸ ἀρχηγεῖον μοῦ ἀπήντησεν ὅτι εὑρίσκεται εἰς ἀδυναμίαν νὰ μᾶς ἐνισχύσῃ. Ἐξ ὅλων τῶν νήσων τῶν Κυκλάδων ἡ Νάξος εἶναι ὀρεινὴ καὶ ὑποφέρει πολὺ ἀπὸ τὴν ζωοκλοπὴν. Τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα πολὺ ὀρθῶς καὶ πολὺ σκοπίμως σκέπτεσθε νὰ λάβητε, φρονῶ ὅτι δὲν θὰ εἶναι μέτρα ἀποτελεσματικὰ διὰ τὴν κατάταξιν ὁπλιτῶν τῆς χωροφυλακῆς, ἐὰν δὲν ἐξομοιωθῶσιν οἱ μισθοὶ τῶν χωροφυλάκων μὲ τοὺς μισθοὺς τῶν ὁπλιτῶν τῆς ἀστυνομίας τῶν πόλεων. Ἐκεῖ εἶναι ἡ Ἀχίλλειος πτέρνα εἰς τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ προσέξητε. Δὲν μποροῦν οἱ χωροφύλακες νὰ βλέπουν τοὺς ἀστυφύλακας, ἐνῷ προσφέρουν τὰς αὐτὰς ὑπηρεσίας, νὰ ἀμοίβωνται κατὰ 500 δραχμὰς περισσότερον. Ἤθελον λοιπὸν νὰ σᾶς παρακαλέσω ὅπως ἐὰν εἶναι δυνατὸν διατάξητε τὸ ἀρχηγεῖον τῆς χωροφυλακῆς καὶ ἐνισχύσῃ τὸν νομόν τῶν Κυκλάδων διὰ χωροφυλάκων, διότι οὔτε οἱ σταθμοὶ λειτουργοῦν, ὅπως πολὺ ὀρθῶς εἶπεν ὁ ἐκ Ρεθύμνης κ. συνάδελφος, ἐλλείψει ὄχι μόνον ἀνδρῶν ἀλλὰ καὶ ἐλλείψει ὑπαξιωματικῶν.
§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χαβίνης.
§134Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Εἰς τὰ λεχθέντα ὑπὸ τῶν κ. συναδέλφων ἔχω νὰ προσθέσω καὶ ἐγὼ ὅτι ἡ περιφέρεια τὴν ὁποίαν ἔχω τὴν τιμὴν ν’ ἀντιπροσωπεύω, λυμαίνεται κυριολεκτικῶς ἐκ τῆς ζωοκλοπῆς. Ἔχω καθ’ ἑκάστην ἐπιστολὰς συμπολιτῶν μου, οἱ ὁποῖοι διαμαρτύρονται ὅτι τὰ ὀλίγα ζῷα τὰ ὁποῖα ἔχουν, κλέπτονται ὑπὸ τῶν ζωοκλεπτῶν. Φρονῶ καὶ ἐγὼ ἀδιστάκτως καὶ τονίζω πρὸς τὴν Βουλὴν ὅτι αἰτία τῆς ἐπεκτάσεως τῆς ζωοκλοπῆς καὶ τῆς μὴ καλῆς ἀσφαλείας τῆς Χώρας εἶναι ἡ ἔλλειψις τῆς εἰδικῆς πρὸς τοῦτο ἱκανότητος τῶν ἀξιωματικῶν τῆς χωροφυλακῆς καὶ τοῦτο διότι ὁ τρόπος τῆς κατατάξεως τῶν ἀξιωματικῶν τῆς χωροφυλακῆς δὲν εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἔπρεπε νὰ εἶναι. Δὲν εἶναι δυνατόν, κ. Πρόεδρε, ἀξιωματικοί, διότι ἔχουσι δίπλωμα νομικῆς σχολῆς ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου καὶ μόνου νὰ εἶναι κατάλληλοι διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῆς ὑπαίθρου χώρας. Ἡ ἀσφάλεια τῆς ὑπαίθρου χώρας ἀπαιτεῖ δραστηριότητα καὶ σκληρότητα. Ἡ δραστηριότης καὶ ἡ σκληρότης δὲν δημιουργοῦνται παρὰ ὅταν ὁ ἀξιωματικὸς ὁ ὁποῖος θὰ τεθῇ ἐπὶ κεφαλῆς ἑνὸς ἀποσπάσματος ἐμπνέεται ἀπὸ τὸ ἐγωϊστικὸν αἴσθημα νὰ καταβάλῃ τὸν ἀντίπαλόν του. Εἰς τὴν Γαλλίαν εἰς τὴν ὁποίαν ἡ δημόσιος ἀσφάλεια εἰς τὴν ὕπαιθρον χώραν εἶναι ἐξαιρετική, οἱ ἀξιωματικοὶ τῆς χωροφυλακῆς στρατολογοῦνται κατὰ τὰ ⅔ ἐξ ἀξιωματικῶν τῶν μαχίμων ὅπλων. Μόνον ὅταν καὶ ἐνταῦθα στρατολογοῦμεν τὰ στελέχη τῆς χωροφυλακῆς ἀπὸ ἀξιωματικοὺς μαχίμους καὶ ἰδίᾳ τοῦ πεζικοῦ, οἱ ὁποῖοι ἔχουσι λαμπρὰν πολεμικὴν δρᾶσιν καὶ τῶν ὁποίων τὰ στήθη εἶναι γεμᾶτα ἀπὸ τραύματα, ἀλλ’ οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουσι τὴν ἀνωτέραν μόρφωσιν νὰ καταλάβωσι τὰς ἀνωτάτας τοῦ στρατοῦ βαθμίδας, μόνον τότε ἡ ἀσφάλεια θὰ εἶναι πλήρης. Ὁσαδήποτε ἄλλα μέτρα καὶ ἂν λάβητε καὶ ὁσαδήποτε χρήματα καὶ ἂν δώσητε ποτὲ δὲν θὰ ἔχωμεν ἀσφάλειαν εἰς τὴν ὕπαιθρον χώραν. Ὅταν πρὸ ἑξαμήνου ἐγένετο μία λῃστεία εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ νομοῦ Πρεβέζης ἔσπευσαν οἱ χωρικοὶ καὶ εἰδοποίησαν τὸ ἀπόσπασμα περὶ τῆς κατευθύνσεως τὴν ὁποίαν ἔλαβον οἱ λῃσταί. Τὸ ἀπόσπασμα ἀντὶ νὰ βαδίσῃ πρὸς τὴν κατεύθυνσιν ἐκείνην ἐστράφη πρὸς τὴν ἀντίθετον, εἰς παρατήρησιν δὲ τῶν χωρικῶν ἀπήντησαν «δὲν ἤλθαμε νὰ σκοτωθοῦμε γιὰ σᾶς»: Ὁ ἀξιωματικὸς ὡς προεῖπον πρέπει νὰ ἐμπνέηται ὑπὸ τῆς ἐμμόνου ἰδέας, καὶ ἐξ ἐγωϊσμοῦ ἀκόμη, νὰ καταβάλῃ τὸν ἀντίπαλόν του. Ὅταν ἔλθῃ ἡ σχετικὴ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ὀργανισμοῦ τῆς χωροφυλακῆς ἐπιφυλάσσομαι ν’ ἀναπτύξω ἐκτενέστερον τὰς ἀπόψεις μου.
§135Α. ΠΑΠΑΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Ὑπάρχουν λαμπροὶ ἀξιωματικοὶ εἰς τὴν χωροφυλακὴν οἱ ὁποῖοι ἐξετέλεσαν πάντοτε τὸ καθῆκόν των.
§136Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἀσφαλῶς ὑπάρχουσιν πολλοί, ἀλλὰ δὲν ἀποστέλλονται πάντοτε οἱ ἱκανοὶ πρὸς καταδίωξιν τῆς λῃστείας.
§137Α. ΠΑΠΑΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Αὐτὸ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸ ἀρχηγεῖον τῆς χωροφυλακῆς νὰ κάμῃ τὴν ἐπιλογὴν τῶν ἀξιωματικῶν.
§138Μ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι ἀληθὲς εἶναι ὅτι οἱ ἀξιωματικοὶ τῆς χωροφυλακῆς ἐσκότωσαν ὅλους τοὺς λῃστὰς ἐσχάτως.
§139ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σίδερης.
§140Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Ἡ ζωοκλοπὴ ἀποτελεῖ κἄτι τι τὸ χρόνιον ἐν Ἑλλάδι. Δὲν εἶναι νόσημα ὀξύ. Ἀπὸ μακροῦ ἐνδημεῖ καὶ ἐνδημεῖ κατὰ τρόπον, ὥστε δὲν ἐξεύρω, ἐὰν τὰ φάρμακα, τὰ ὁποῖα ἐπροτάθησαν ἐκ μέρους τῶν προλαλησάντων θὰ εἶναι ἀρκετά, ὥστε τελεσφόρως νὰ τὸ πολεμήσωμεν. Διότι, ὁσονδήποτε καὶ ἂν ἐνισχυθῶσι τὰ στελέχη τῆς χωροφυλακῆς εἶναι ἀδύνατον, τὸ τονίζω, νὰ ἀνταποκριθῶσιν εἰς τὰς ἀνάγκας τῆς δημοσίας καὶ τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας. Διότι τὸ ἔγκλημα τῆς ζωοκλοπῆς ἔχει μεγαλυτέραν σχέσιν μὲ τὴν ἀγροτικὴν ἀσφάλειαν, παρὰ μὲ τὴν δημόσιον ἀσφάλειαν, τὴν ὁποίαν κυρίως εἶναι ἐντεταλμένα νὰ φρουρῶσι τὰ ὄργανα τῆς χωροφυλακῆς. Πρὸ τριῶν ἐτῶν κατωρθώθη νὰ σημειωθῇ κἄποια ὕφεσις εἰς τὸ ἀδίκημα τῆς ζωοκλοπῆς καὶ αὐτὸ ὀφείλεται εἰς τὸν καταργηθέντα καὶ μὴ λειτουργοῦντα πλέον θεσμὸν τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας. Τὴν δύναμιν τῆς χωροφυλακῆς συνεπλήρουν τὰ ὄργανα τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας, τὰ ὁποῖα εὑρίσκοντο εἰς ὅλας τὰς περιφερείας καὶ τὰ ὁποῖα ἐγνώριζον τὰ πρόσωπα, ἐγνώριζον τὰς διαθέσεις τῶν ζωοκλεπτῶν καὶ ἦσαν οἱ κύριοι διῶκται τοῦ ἀδικήματος τῆς ζωοκλοπῆς, ὄχι μόνον δὲ τοῦτο, ἀλλὰ καὶ οἱ πολύτιμοι συνεργάται τῆς χωροφυλακῆς εἰς τὰ ἔργα τῆς δημοσίας ἀσφαλείας. Ἀτυχῶς ὅμως, ἐπὶ τοῦ Παγκαλικοῦ καθεστῶτος, χάριν ὀλίγων ζωοκλεπτῶν προκαλεσάντων τὴν ἀντίδρασιν, ὁ θεσμὸς ἐκεῖνος κατηργήθη. Βεβαίως, εἶχε τὰς ἀτελείας του ὁ θεσμός, ἀλλὰ τὰς ἀτελείας αὐτὰς ἔπρεπε νὰ συμπληρώσωμεν. Τὴν ἐπαναφορὰν τοῦ θεσμοῦ αὐτοῦ, ὡς πρὸς τὸ κεφάλαιον τῆς ζωοκλοπῆς, εἰς τὸ ὁποῖον θέλω νὰ ἐντοπίσω τήν γνώμην μου, ἐζήτησαν δι’ ἐκθέσεών των καὶ οἱ νομάρχαι καὶ οἱ διευθυνταὶ τῶν ἀστυνομιῶν καὶ οἱ εἰσαγγελεῖς τῶν Πρωτοδικῶν. Ἀτυχῶς καὶ σήμερον ἀκόμη εὑρισκόμεθα ἄνευ τοῦ πολυτίμου τούτου ἐπικούρου τῆς χωροφυλακῆς. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν πρό τινων ἡμερῶν, εἰς συζήτησιν προκληθεῖσαν ὑπό τινος τῶν κυρίων συναδέλφων, ὁ ὁποῖος μετέφερε τὰς διαμαρτυρίας τοῦ γεωργικοῦ κόσμου, ὅτι στερεῖται ἀγροτικῆς ἀσφαλείας, ὑπεσχέθη, ὅτι τάχιστα θὰ φέρῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς νομοθέτημα περὶ ἀγροτικῆς ἀσφαλείας. Ἔχω ἀκράδαντον τὴν πεποίθησιν, ὅτι μόνον διὰ τοῦ θεσμοῦ τῆς ἀγροτικῆς, θὰ ἔχωμεν ἀγροτικὴν ἀσφάλειαν, διότι οὔτε διὰ τῆς συμπληρώσεως τῶν κενῶν τῆς χωροφυλακῆς, οὔτε διὰ τῆς ἀμοιβῆς τῶν χωροφυλάκων εἶναι δυνατὸν νὰ δώσωσιν οὗτοι πάντοτε, ὡς ἀντάλλαγμα τὴν ζωήν των, τὴν ὁποίαν ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν διακινδυνεύουν. Εἶναι ἀδύνατον, ὑπὸ τὰς σημερινὰς οἰκονομικὰς συνθήκας, νὰ εὕρωμεν ἀνθρώπους καὶ νὰ τοὺς ἐξαποστείλωμεν πρὸς καταδίωξιν τῶν λῃστῶν καὶ τῶν ζωοκλεπτῶν, ἰδίᾳ τῶν τελευταίων, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦσιν ἴσως τὸν μᾶλλον ἀξιοθαύμαστον ὀργανισμὸν κακοποιῶν ἐν τῷ Κράτει. Ἀπὸ τοῦ ἑνὸς ἄκρου τῆς Κρήτης μέχρι τοῦ ἄλλου ἄκρου αὐτῆς, εἰς ἀπόστασιν 200 χιλιομέτρων, ὑπάρχει ἅλυσσος ζωοκλεπτῶν, μεταφερόντων τὰ κλοπιμαῖα. Εἰς τὴν Θεσσαλίαν μεταφέρονται κλοπιμαῖα ἐκ Μακεδονίας διὰ μέσου τῶν ἁπανταχοῦ διεσπαρμένων συνεταίρων τῶν ζωοκλεπτῶν. Πῶς εἶναι δυνατόν, ἡ χωροφυλακὴ ἡ ὁποία εἶναι ἐγκατεσπαρμένη εἰς ὅλην τὴν χώραν καὶ ἡ ὁποία δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι εἰς κάθε χωριό, νὰ παρακολουθῇ ὅλους αὐτούς; Μόνον διὰ τῆς δημιουργίας ὀργάνων ἐπὶ τόπου εὑρισκομένων καὶ γνωριζόντων τὰς τοπικὰς συνθήκας, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ ἀδίκημα τῆς ζωοκλοπῆς. Τὰ ἄλλα νομοθετήματα, τὰ ὁποῖα ἀποβλέπουν εἰς τὴν καλυτέραν ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων δίωξιν, εἶναι ματαιοπονία, διότι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον πρωτεύει, εἶναι ἡ ἀνακάλυψις τοῦ ἀδικήματος· περαιτέρω ἡ δίωξις εἶναι τὸ δευτερεῦον. Ἡ ἀνακάλυψις δὲν θὰ γίνηται παρὰ μόνον, ὅταν γίνῃ θεσμὸς τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας, ἐξυπηρετῶν τὰς ἀνάγκας τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου.
§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀναστασίου.
§142Τ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος, κύριε Πρόεδρε, νὰ συνομολογήσω μετὰ τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου ἐκ Καρδίτσης, ὅτι εἷς τῶν λόγων, ὁ κυριώτερος ὑποθέτω, ἕνεκα τοῦ ὁποίου τελευταίως ἐπεξετάθη ἡ ζωοκλοπὴ καθ’ ὅλον τὸ Κράτος, εἶναι ἡ κατάργησις ὑπὸ τῆς δικτατορίας, τοῦ νόμου περὶ ἀγροτικῆς ἀσφαλείας, νόμου, ὅπως καὶ ἄλλοτε ὑπεστήριξα καὶ εἰς τὴν παροῦσαν Βουλὴν καὶ εἰς τὴν παρελθοῦσαν, σωτηρίου καὶ πρὸς τὸ ὁποῖον στρέφεται ὅλη ἡ συμπάθεια τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, ὅπως ἄλλωστε λίαν σαφῶς ὑπεστήριξεν ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς ἐκ Καρδίτσης, εἰς τὴν πρωτοβουλίαν τοῦ ὁποίου ὀφείλεται ὁ νόμος ἐκεῖνος. Ὁ νόμος περὶ ἀγροτικῆς ἀσφαλείας συνέβαλε κατὰ μέγιστον λόγον εἰς τὴν παγίωσιν τῆς δημοσίας ἀσφαλείας καὶ εἰς τὴν κατάπνιξιν τοῦ ἀδικήματος τῆς ζωοκλοπῆς. Ἀλλ’ ἐὰν κατὰ τοῦτο συμφωνῶ, μὲ τὸν ἀξιότιμον βουλευτὴν ἐκ Καρδίτσης, διαφωνῶ ὡς πρὸς τὸ ἄλλο, ὅτι ἡ ζωοκλοπὴ ἀποτελεῖ χρόνιον νόσημα τοῦ ὁποίου ἡ θεραπεία δὲν δύναται νὰ ἐπέλθῃ ἀμέσως. Εἰς τὴν Ἀχαϊοήλιδα καὶ ἰδίως εἰς τὴν ἐπαρχίαν Ἤλιδος, ἡ ζωοκλοπὴ ὑπῆρξε διάστημα μακροῦ χρόνου, κατὰ τὸ ὁποῖον εἶχε κατασταλῆ τελείως, δὲν ἠκούετο δὲ οὐδὲν κροῦσμα ζωοκλοπῆς. Τελευταῖον ὅμως, ὕψωσε καὶ ἐκεῖ θρασεῖαν τὴν κεφαλὴν καὶ καταμαστίζει τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Οἱ προαγορεύσαντες συνάδελφοι, προσεπάθησαν νὰ ἐξηγήσωσι τοὺς λόγους, δι’ οὓς τὸ ἀδίκημα τοῦτο, ἔλαβε νέαν ἔκτασιν ἤδη καὶ οἱ μὲν ὑπεστήριξαν, ὅτι τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὴν ἀνεπάρκειαν τῆς δημοσίας ἀσφαλείας, οἱ δὲ εἰς τὴν ἔλλειψιν αὐστηρῶν νόμων ἢ τὴν κακὴν ἐφαρμογὴν αὐτῶν καὶ ἄλλοι δι’ ἄλλους λόγους. Οὐδεὶς ὅμως, ἠθέλησεν νὰ διαγνώσῃ τὴν πραγματικὴν αἰτίαν εἰς ἣν ὀφείλεται ἡ οἰκτρὰ κατάστασις τῆς δημοσίας ἀσφαλείας. Αὕτη εἶναι ἀναντιρρήτως, ἡ μὴ ἀποκατάστασις εἰσέτι τῆς ἐμπιστοσύνης τοῦ λαοῦ ἐπὶ τὸ Κράτος. Ἐὰν ὁ λαὸς ἀνέκτα τὴν ἐμπιστοσύνην αὐτοῦ ἐπὶ τὸ Κράτος, ἐπὶ τὴν ἠθικότητα τῶν ὀργάνων τῆς διοικήσεως, ἐπὶ τὴν ἀποτελεσματικὴν ἐφαρμογὴν τῶν ὑφισταμένων νόμων, ἐπὶ τὴν ὀρθὴν καὶ δικαίαν ἀπονομὴν τῆς δικαιοσύνης, ἐπὶ τὴν χρηστότητα τῆς διοικήσεως οὐδεμία ἀνάγκη θὰ ὑπῆρχε μεγαλυτέρας ἐπαρκείας τῆς δυνάμεως τῆς χωροφυλακῆς ἢ μεγαλυτέρας αὐστηρότητος τῶν ποινῶν. Νομίζει κανείς, ἐξ ὑμῶν, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἡ παγίωσις τῆς δημοσίας τάξεως καὶ ἡ ἔλλειψις πάσης ἐγκληματικότητος κατὰ τὴν ἐποχὴν τῶν ἐτῶν 1910–1915, ὀφείλετο εἰς τὴν αὐστηρότητα τῶν νόμων, τῶν τότε θεσπισθέντων; Ἄν τοῦτο πιστεύῃ, εἶναι μακρὰν τῆς πραγματικότητος καὶ σκέπτεται ὅπως οἱ πολλοί. Κατ’ οὐδὲν συνετέλεσαν οἱ νόμοι ἐκεῖνοι, οἵτινες καὶ δὲν ἐπέφερον καμμίαν οὐσιώδη μεταβολὴν εἰς τοὺς μέχρι τότε ὑφισταμένους, μετεβλήθη ἡ ψυχὴ τοῦ λαοῦ, ἐπίστευσεν ἐπὶ τὸ Κράτος, ἐπὶ τὴν ἰσχύν του καὶ ἐπὶ τὴν ἠθικότητά του. Εἶδε τὴν διοίκησιν χρηστὴν καὶ τοὺς ὑπουργοὺς ἀποκλειστικοὺς ὑπηρέτας τῶν συμφερόντων τοῦ λαοῦ. Τὴν δικαιοσύνην ἀνεπηρέαστον καὶ ἄτεγκτον καὶ ἀπρόσβλητον ἀπὸ πάσης ἐπιβολῆς. Τὸν ὑπάλληλον ὄργανον τῶν λαϊκῶν ἀναγκῶν καὶ τὸν χωροφύλακα μὴ δυνάμενον νὰ αὐθαιρετήσῃ καὶ μὴ εὐνοοῦντα τὴν παρανομίαν. Καὶ διατὶ ταῦτα; Διότι ὑπῆρχεν ἀνωτέρω πνοή, ἥτις ἐνέπνεεν ὅλους τοὺς ἄρχοντας καὶ ἀρχομένους. Θὰ ἐμπνευσθῇ καὶ τώρα εἰς τὸν λαόν, ἡ πεποίθησις ἐπὶ τὴν ἠθικότητα τοῦ Κράτους καὶ τὴν ἐπιβολὴν αὐτοῦ. Ἐλπίζω ναί, διότι καὶ ὁ αὐτὸς Κυβερνήτης ὑπάρχει καὶ ἡ ἐκλογὴ τῆς 19 Αὐγούστου, παρέχει τὴν ἰδέαν τῆς ἐπιθυμίας ταύτης τοῦ λαοῦ. Ἄν τοῦτο γίνῃ, ἡ δημοσία ἀσφάλεια θὰ ἀποκατασταθῇ ἐξ ἑαυτῆς καὶ ἡ ζωοκλοπὴ θὰ ἐξαφανισθῇ, τὰ δὲ νομοσχέδια τὰ ὁποῖα ὑπέβαλεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, θὰ καταστῶσι ἄνευ ἀξίας, ἂν καὶ ταῦτα δὲν κατωρθώθη νὰ εἰσαχθῶσιν ἐνώπιον τῆς κοινοβουλευτικῆς ἐπιτροπῆς, ἐπιστραφέντα πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν ὡς ἀντισυνταγματικῶς συντεταγμένα. Καλὰ εἶναι καὶ τὰ νομοσχέδια αὐτὰ καὶ ἄλλα πολλά, ἀλλ’ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης καὶ οἱ λοιποὶ ὑπουργοί, ἂς προσπαθήσουν νὰ ἐμπνεύσουν εἰς τὸν λαόν, διὰ τῆς χρηστῆς καὶ ἀμερολήπτου διοικήσεως, ὅτι ὑφίσταται Κράτος νόμου, τάξεως καὶ ἠθικῆς καὶ ταῦτα ὅλα καθίστανται περιττά.
§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κουρτίδης.
§144Κ. ΚΟΥΡΤΙΔΗΣ. Ἡ τόσον προσφιλὴς εἰς μερικὰ τμήματα τοῦ Ἑλληνισμοῦ ζωοκλοπή, φρονῶ, κ. Πρόεδρε, ὅτι χρήζει ἰδιαιτέρας προσοχῆς καὶ ἰδιαιτέρου τρόπου θεραπείας. Ἀνετέθη τὸ ζήτημα τοῦτο, εἰς τὰς χεῖρας τῆς χωροφυλακῆς. Ἀλλ’ ὡς ἔχει ἡ χωροφυλακή, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ τίποτε. Ἐγὼ μάλιστα σχετικῶς πρὸς τὸ ζήτημα τοῦτο θὰ ἔλεγον ὅτι, ἂν καταργηθῇ τὸ σῶμα τοῦτο, τόσον αἱ πόλεις ὅσον καὶ αἱ περιφέρειαι θὰ εἶχον μεγαλυτέραν ἡσυχίαν, διότι δὲν θὰ ἀνεφαίνοντο αἱ ἀνωμαλίαι αἱ ὁποῖαι ἀναφαίνονται. Δὲν θέλω νὰ θίξω ὁλόκληρον τὸ σῶμα τῆς χωροφυλακῆς, ἀλλὰ διὰ τὰ συμβαίνοντα εἰς τὸν νομόν Ἕβρου, τόσον ἐκ μέρους τῶν ἀξιωματικῶν οἱ ὁποῖοι δέρουν, μέσα εἰς τὰς λέσχας μέσα εἰς τὰ καταστήματα, ἀσυστόλως τοὺς πολίτας, ὅσον καὶ ἐκ μέρους τῶν ἐνωματαρχῶν οἱ ὁποῖοι κατήντησαν, κατὰ τὸ πλεῖστον, μάστιγες εἰς τὰ διάφορα χωρία καὶ ἐκ μέρους τῶν ὁπλιτῶν τῆς χωροφυλακῆς, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀπὸ καιροῦ τὸ μεγαλύτερον βάσανον εἰς τὸν τόπον ἐκεῖνον, βεβαίως θὰ ἦτο προτιμωτέρα ἡ κατάργησις τοῦ σώματος αὐτοῦ, ὅπως ἔχει. Ἰδιαιτέρως δὲ διὰ τὴν καταδίωξιν τῆς ζωοκλοπῆς ἀπαιτεῖται ἓν ἰδιαίτερον σῶμα τὸ ὁποῖον, ὅπως εἶπεν καὶ ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἄρτης συνάδελφος, ἀπαιτεῖται κατὰ τὸ πλεῖστον νὰ συγκροτηθῇ ἀπὸ ἀξιωματικοὺς τοῦ στρατοῦ, οἱ ὁποῖοι ἐπειδὴ εἶναι πεπειραμένοι καὶ ἔχουν μεγαλυτέραν διάθεσιν καὶ περισσοτέραν ὀργάνωσιν, θὰ ἠδύναντο πράγματι νὰ περιορίσουν τὴν ζωοκλοπήν.
§145ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Βουδούρης.
§146Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Δὲν εἶμαι τῆς γνώμης, κύριε Πρόεδρε, ὅτι, σύμφωνα μὲ τὸν ἀξιότιμον προλαλήσαντα, πρέπει νὰ καταργηθῇ τὸ σῶμα τῆς χωροφυλακῆς, τὸ ὁποῖον ὁμολογουμένως προσέφερε καὶ καλεῖται νὰ προσφέρῃ ἐξαιρετικὰς ὑπηρεσίας. Εἶμαι ὅμως ὑποχρεωμένος νὰ διαμαρτυρηθῶ, κατὰ τῶν λεχθέντων ἐκ μέρους ἀξιοτίμου συναδέλφου, ὅτι αἰτία τῆς ἐκ νέου ἐμφανίσεως τοῦ αἴσχους αὐτοῦ καὶ τὸ ὁποῖον ἰδιαιτέρως καλλιεργεῖται εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου ἐπαρχίαν, εἶναι αὐτὴ αὕτη ἡ κατάργησις τοῦ νόμου περὶ ἀγροτικῆς ἀσφαλείας, ἡ ὁποία ἀσφαλῶς ἀποτελεῖ πλῆγμα κατὰ τῶν ἀγροτικῶν πληθυσμῶν καὶ συνετέλεσεν ἐν μέρει εἰς τὴν ὕπαρξιν τῆς ζωοκλοπῆς, ἀλλὰ ὅτι τὸ κακὸν ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι καὶ τὰ δικαστικὰ ὄργανα καὶ τὰ καταδιωκτικὰ τοιαῦτα, δὲν ἐννοοῦν νὰ πράξουν τὸ καθῆκόν των. Ἄν ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, εἶχε τὴν καλωσύνην νὰ μὲ ἀκούσῃ, θὰ τοῦ ὑπενθύμιζον, ὅτι ὑπῆρξε μία ἄλλη ἐποχὴ πρὸ τοῦ 1911, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα ἐλυμαίνετο ἡ ζωοκλοπὴ ἥτις κατεστάλη, χωρὶς νὰ ληφθοῦν οὔτε ἐξαιρετικὰ νομοθετικὰ μέτρα, δικαστικῆς φύσεως, οὔτε μέτρα ἀστυνομικά, καταδιωκτικῆς τοιαύτης. Ὁ ἀείμνηστος Δημητρακόπουλος, εἰς τὸν ὁποῖον ὀφείλεται πράγματι ἡ ἐξόντωσις τῆς ζωοκλοπῆς, δὲν ἔκαμε παρὰ μίαν ἐγκύκλιον ὁμοίαν πρὸς τὴν ὁποίαν ἔκαμε καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἰδίως πρὸς τὰ ὄργανα τὰ ἐντεταλμένα τὴν δίωξιν τῆς ζωοκλοπῆς, ὅτι τὸ ἀδίκημα αὐτὸ πρέπει νὰ ἐκλείψῃ. Δὲν θὰ ἦτο δὲ δυνατὸν οἱ κύριοι οὗτοι νὰ θεωρῶνται ἐπαρκεῖς, ἐφ’ ὅσον δὲν ἐξετέλουν τὸ καθῆκον τοῦτο. Οὐδὲν ἐξαιρετικὸν νομοθετικὸν μέτρον ἐλήφθη τότε καὶ ἡ ζωοκλοπὴ κατεστάλη, δύναταί τις νὰ εἴπῃ, ἐντὸς ἑξαμήνου. Ἐρωτᾶται τώρα διατὶ δὲν ἐξοντώνεται ἡ ζωοκλοπὴ ἂν καὶ ὑπάρχει σῶμα τὸ ὁποῖον εἶναι ἐντεταλμένον τὴν δίωξιν αὐτῆς; Εἰς τὰς ἐπαρχίας τὰς ὁποίας ἐλυμαίνετο ἡ ζωοκλοπή, δὲν κατεδέχοντο νὰ μεταβοῦν, οὔτε καὶ ἐτοποθετήθησαν οἱ ἄξιοι ἀξιωματικοί οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν συναίσθησιν τοῦ καθήκοντος καὶ τὴν ἱκανότητα νὰ ἐξαλείψουν ἓν τοιοῦτον αἶσχος. Στέλλονται ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θεωροῦνται ὡς ἀνίκανοι. Οἱ καλοὶ ἀξιωματικοὶ, οἱ θεωρούμενοι τοιοῦτοι, μένουν διαρκῶς εἰς τὰς Ἀθήνας. Καὶ ἔχουσι τόσην, ἰδέαν περὶ τῆς καταστάσεως ἐν τῇ ὑπαίθρῳ χώρᾳ, ὅσην ἰδέαν ἔχουν ἄνθρωποι οὐδέποτε ἀπομακρυνθέντες τῶν Ἀθηνῶν. Ἐν τούτοις τὸ ἀρχηγεῖον τῆς χωροφυλακῆς, εἶναι ἐξαιρετικὰ αἰσιόδοξον. Ἔχει τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἡ χωροφυλακὴ ἐκτελεῖ ὑπὲρ πάντα ἄλλον τὸ καθῆκον αὐτῆς. Ἐγὼ ὁ ἴδιος εἶδον ἀστυνομικὸν σταθμάρχην ὀργιάσαντα ἐν τῇ ἰδιαιτέρᾳ μου πατρίδι. Ἐβεβαίωσα ὑπευθύνως, τὸν διευθυντὴν τῆς χωροφυλακῆς ὅτι εἶδον τὸν σταθμάρχην τοῦτον, ἐν μέθῃ διατελοῦντα, ἄνευ γαλονίων καὶ ἐξυβρίζοντα τὸ σύμπαν οὗτος δὲ μοὶ ἀπήντησεν, ὅτι εἶμαι ὑπερβολικός. Ἐζήτησα νὰ μετατεθῇ διὰ νὰ προληφθοῦν σκηναί, νὰ ἀποσταλῇ ἀξιωματικὸς διὰ νὰ ἐνεργήσῃ ἀνακρίσεις ἐπὶ τῇ βάσει μηνύσεως τῶν κατοίκων καὶ ἰδικῆς μου μηνύσεως καὶ μοῦ εἶπον, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μετατεθῇ ὁ σταθμάρχης ἀλλὰ θὰ σταλλῇ ἀξιωματικὸς διὰ τὴν ἐνέργειαν ἀνακρίσεων. Τὸν ἠρώτησα ἐὰν εἶναι βέβαιος, περὶ τῆς ἐκτελέσεως τῆς διαταγῆς καὶ μοὶ ἀπήντησεν, ὅτι ἐὰν ἐντὸς 24 ὡρῶν δὲν μεταβῇ ὁ ἁρμόδιος ἀξιωματικός, θὰ τιμωρηθῇ ἀμειλίκτως.
§147Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Πότε;
§148Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Εἰς τὰς 24 Σεπτεμβρίου. Ἐγώ, γνήσιος Ἕλλην, γνωρίζων τὰ ἑλληνικὰ πράγματα, ἠρκέσθην νὰ μειδιάσω καὶ νὰ εὐχαριστήσω διὰ τὰ μαθήματα τὰ ὁποῖα μοὶ ἔδωσε, περὶ τοῦ πῶς λειτουργοῦν κανονικῶς οἱ θεσμοί, τοῦ ἐδήλωσα δὲ ὅτι ὄχι ἐντὸς 24 ὡρῶν, ἀλλὰ ποτὲ δὲν θὰ καταδεχθῇ ὁ διοικητὴς τῆς χωροφυλακῆς νὰ ἐκτελέσῃ τὴν διαταγὴν, ὅπερ καὶ ἐγένετο. Παρῆλθε μήν, ἐστάλησαν ἐπανειλημμένα τηλεγραφήματα, καὶ ὅμως δὲν μετέβη κανεὶς νὰ ἐνεργήσῃ ἀνακρίσεις. Μετὰ παρέλευσιν τεσσαράκοντα ἡμερῶν, καθ’ ἃς ὠργίασε κυριολεκτικῶς ὁ ἀστυνομικὸς σταθμάρχης ἐναντίον τῶν κατοίκων, ἐστάλη εἰς ἀνθυπομοίραρχος, ἐνήργησεν ἀνακρίσεις, ἐβεβαιώθησαν ὅλα τὰ καταγγελθέντα καὶ ὅπως ἔμαθον, διότι τὸ πόρισμα, ἂν καὶ παρῆλθε μήν, δὲν ἔφθασεν ἀκόμη εἰς τὸ ἀρχηγεῖον, ὄχι μόνον δὲν ἐλήφθησαν μέτρα προληπτικά, ἀλλὰ ὁ σταθμάρχης ἐστάλη εἰς τὸν γειτονικὸν σταθμὸν διὰ νὰ συνεχίσῃ ἐκεῖ τὸ τίμιον ἔργον του. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι τὸ σῶμα τῆς χωροφυλακῆς, ἔχει ἱκανώτατα στοιχεῖα καὶ ἐντιμωτάτους ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἄξιοι νὰ ὑπηρετήσωσιν καὶ δικαιώσωσιν τὰς ἐλπίδας ὅλων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι πιστεύουν εἰς τὴν σκοπιμώτητα τοῦ σώματος. Ἀλλὰ διὰ νὰ γίνουν ταῦτα, πρέπει τὸ κέντρον νὰ φανῇ σκληρόν, νὰ φανῇ ἀμείλικτον, νὰ παύσῃ ὁ συγγενισμός, ὁ ὁποῖος ἐπικρατεῖ εἰς τοὺς κόλπους τοῦ σώματος. Πρέπει νὰ ὑπάρχουν ὑπεύθυνοι, οἱ ὁποῖοι νὰ τιμωρῶνται. Εἶχον λάβῃ ἀνάγκην νὰ μεταβῶ εἰς τὴν ἐπαρχίαν μου καὶ ἠθέλησα νὰ κάμω διαμαρτυρίαν. Μετέβην εἰς τὸ κέντρον τῆς διοικήσεως, ἀλλὰ δὲν ὑπῆρχε ἐκεῖ ὁ διοικητής. Ἦτο ἐπ’ ἀδείᾳ, διηύθυνε δὲ τὸ κέντρον ὁ ἐνωματάρχης. Μετέβην εἰς τὰς Καλάμας νὰ διαμαρτυρηθῶ εἰς τὸν ἐκεῖ διοικητήν. Διετέλει καὶ αὐτὸς ἐπ’ ἀδείᾳ. Ἐζήτησα τὸν ὑφιστάμενον. Ἦτο κλινήρης, μοὶ εἶπον, μὲ δάγκειον, ἐκ τοῦ ὁποίου εἶχεν ἀναρρώσει πρὸ ἑνὸς καὶ πλέον μηνὸς καὶ ἡ διοίκησις τῆς χωροφυλακῆς, εἶχεν ἀφεθῆ εἰς ἕνα ἀνθυπομοίραρχον. Ἑπομένως εἶμαι τῆς γνώμης, ὅτι ἐὰν δὲν ληφθῶσιν ῥιζικὰ μέτρα καί ἐὰν τὰ μέτρα ταῦτα δὲν εἶναι ἀντάξια τῶν προσδοκιῶν ὅλων μας, εἶμαι τῆς γνώμης, ὅτι ὄχι μόνον δὲν πρέπει νὰ ἐνισχύσωμεν τὸ σῶμα τῆς χωροφυλακῆς, ὄχι νὰ προστεθῶσι νέαι δυνάμεις ἀλλὰ νὰ ἀποσυρθῶσιν καὶ αἱ ὑπάρχουσαι, διότι ἐὰν πρόκειται νὰ μείνῃ τὸ σῶμα εἰς τὴν σημερινὴν κατάστασιν, ἀσφαλῶς ὄχι μόνον τὴν ζωοκλοπὴν δὲν θὰ καταστείλωμεν, ἀλλὰ θὰ γίνουν ἑστίαι κακοποιΐας.
§149ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Μαντᾶς, ἔχει τὸν λόγον. Θὰ παρακαλέσω τοὺς κυρίους συναδέλφους, νὰ περιορισθῶσι εἰς τὸ θέμα περὶ τοῦ ὁποίου πρόκειται, δῆλα δὴ τῆς ζωοκλοπῆς.
§150Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Ὁ κύριος ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν εἶπεν ὅτι ἓν ἐκ τῶν αἰτίων τῆς ζωοκλοπῆς καθ’ ὅλον τὸ Κράτος εἶναι καὶ ἡ ἐπαναφορὰ τῶν ἀποτάκτων ἀξιωματικῶν.
§151Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Δὲν εἶπον αὐτό, κύριε συνάδελφε, θὰ σᾶς εἴπω ἐν καιρῷ.
§152Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Ὀφείλω νὰ διαμαρτυρηθῶ διὰ τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ κυρίου ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι οἱ ἐπανελθόντες ἀξιωματικοὶ τῆς χωροφυλακῆς, ἐπανῆλθον κατόπιν συμβουλίου τὸ ὁποῖον ἐγένετο. Εἶναι δὲ γνωστόν, ὅτι οἱ ἐπανελθόντες εἶχον ἀπομακρυνθῆ συνεπείᾳ τῶν πολιτικῶν των φρονημάτων. Ἐξήγησα εἰς τὸν κύριον ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι εἰς τὸ σῶμα τῆς χωροφυλακῆς, ὑπάρχουν ἀξιωματικοὶ ὄχι ἀπομακρυνθέντες ἀλλὰ παραμείναντες. Ἔχουν καταταχθῆ ὅλοι οἱ ὁπλαρχηγοὶ οἱ ὁποῖοι παρέμεινον καὶ παραμένουν εἰς τὸ στράτευμα καὶ ὅτι αἰτία τῆς καταστάσεως αὐτῆς εἶναι ἡ πολιτικὴ τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων. Ἡ ἐπέμβασις τῶν πολιτικῶν εἰς τὰ καθήκοντα τῶν διαφόρων διευθυντῶν τῶν ἀστυνομιῶν, παραλύει τὴν διοίκησιν. Οἱ ἀξιωματικοὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐκτελοῦν τὸ καθῆκον των, ἐν τῇ ἐκτελέσει τοῦ καθήκοντος, εὑρίσκονται ἀντιμέτωποι πρὸς τοὺς πολιτικοὺς καὶ πάντοτε, ὅταν οἱ διάφοροι ἀξιωματικοὶ τῆς χωροφυλακῆς δὲν ἐκτελοῦν, ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα τούς λέγουν, τότε ἀμέσως μετατίθενται. Αὕτη εἶναι ἡ κατάστασις ἡ ὁποία ἐδημιούργησεν τὸν πόνον τοῦ χωροφύλακος, τὸν πόνον τῶν διαφόρων ἀξιωματικῶν. Ἡμεῖς εἴμεθα ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι δὲν ἀφίνομεν.....
§153ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διὰ τὴν ζωοκλοπήν, κύριε συνάδελφε.
§154Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ζωοκλοπή, θὰ κτυπηθῇ ὅταν ἡμεῖς ἀφίσωμεν τοὺς ἀξιωματικοὺς νὰ κάμουν τὸ καθῆκόν των. Καὶ ἔχω ὡρισμένα γεγονότα, ἐὰν θέλητε δὲ καὶ ὀνομαστικῶς νὰ σᾶς ἀναφέρω ἀξιωματικὸν τῆς περιφερείας μου, ὁ ὁποῖος ἦτο ἐκ τῶν ἐντιμωτέρων, μὴ ἔχων τίποτε μὲ τὴν πολιτικήν. Ἐν τούτοις οἱ πολιτικοὶ ἀντίπαλοι τῆς ἐπαρχίας ἐζήτησαν τὴν ἐξόντωσιν αὐτοῦ καὶ ἡ ὑπηρεσία τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν τὸν μετέθεσεν. Ἐφ’ ὅσον λοιπόν, ἐπεμβαίνομεν εἰς τὰ καθήκοντα τῆς χωροφυλακῆς, διατὶ ἐρχόμεθα ἐπιτιμηταὶ τῆς χωροφυλακῆς, ἐνῷ αἴτιοι τῆς καταστάσεως εἴμεθα ἡμεῖς;
§155Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἠκολούθησα, κύριοι βουλευταί, μετὰ τῆς ἐπιβαλλομένης προσοχῆς τὴν συζήτησιν ἡ ὁποία διεξήχθη συνεπείᾳ τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ κυρίου συναδέλφου, ἐπερωτήσεως ἀναφερομένης εἰς τὴν γενομένην ζῳοκλοπήν. Εἷς τῶν προαγορευσάντων κυρίων συναδέλφων, σᾶς ἐτόνισεν πολὺ καλῶς, ὅτι ἡ ζῳοκλοπὴ ὑπῆρξεν παρ’ ἡμῶν ἀπὸ ἐτῶν ἓν νόσημα ἐνδημικόν, ὅτι ἡ νομοθεσία ἀνέκαθεν ὑπῆρξεν σκληρὰ διὰ τὸ ἀδίκημα αὐτὸ καὶ τὰ κατ’ αὐτῆς μέτρα ἦσαν δρακόντεια, ἀλλ’ οὕτως δύνασθε νὰ μὲ διδάξητε· δὲν εἶναι τὰ δρακόντεια μέτρα καὶ αἱ αὐστηραὶ ποιναὶ αἱ ὁποῖαι καταστέλλουν ἓν ἀδίκημα εἰς τὴν χώραν, ἀλλ’ εἶναι ἡ ὅλη κατάστασις ἡ ὁποία κλονίζει τὸν σεβασμὸν τοῦ ἀτόμου πρὸς τὸν νόμον. Ὅλοι ἐνθυμούμεθα ποῖα ἦσαν τὰ ἀποτελέσματα μετὰ τὴν ἐπανάστασιν τοῦ Γουδὶ ὁπότε ἡ ζωοκλοπὴ εἶχε σχεδὸν ἐκλείψει. Τοῦτο ἀναμφισβητήτως ὠφείλετο εἰς τὴν διοίκησιν ἡ ὁποία ἐφηρμόσθη ἐν Ἑλλάδι ἀπὸ τοῦ 1910 μέχρι τοῦ 1915. Ἔκτοτε ἡ κατάστασις μετεβλήθη ῥιζικῶς. Ἡ ἐσωτερικὴ διαμάχη, τὰ διάφορα καθεστῶτα τὰ ὁποῖα διεδέχοντο τὸ ἓν τὸ ἄλλο, τὰ διάφορα μέτρα τὰ ὁποῖα ἐλαμβάνοντο, αἱ διάφοροι δικτατορίαι, τὸ ἄνοιγμα τῶν φυλακῶν ὅτε ἀπολύοντο ὅλοι, αἱ διαρκεῖς ἀμνηστεῖαι, αἱ συνεχεῖς χάριτες, ὅλα αὐτὰ δὲν ἀπετέλεσαν μέτρα ἐνισχυτικὰ μιᾶς καταστάσεως ἀσφαλείας καὶ τάξεως. Αὐτὴν τὴν κατάστασιν, κύριοι, ἀντιμετωπίζει σήμερον ἡ Κυβέρνησις, κατάστασιν διὰ τὴν ὁποίαν δὲν ἔχει οὔτε τὴν ἐλαχίστην εὐθύνην. Τοῦτο δὲν σημαίνει ὅτι δύναται νὰ μειώσῃ τὴν ὑποχρέωσιν αὐτῆς νὰ τὴν ἐξετάσῃ σοβαρῶς καὶ τὴν ἐξετάζει σοβαρώτατα, κύριοι, μὲ ὅλα τὰ μέσα τὰ ὁποῖα δύναται νὰ διαθέσῃ, διότι οὐδεὶς ἐξ ἡμῶν εἶναι δυνατὸν ν’ ἀρνηθῇ ὅτι ὅλα αὐτά, προϋποθέτουν χρήματα καὶ τὰ οἰκονομικά μας μέσα εἶναι δυστυχῶς στενόχωρα. Ἀνέφερεν ὁ κύριος συνάδελφος, ἕνα μέτρον ἀληθῶς πρακτικὸν τὸ ὁποῖον ἀπησχόλησεν τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν καὶ τὸν ὑπεύθυνον ὑπουργόν· εἶπεν δηλαδὴ ὅτι εἶναι ἐνδεδειγμένον νὰ βελτιωθῇ ἡ μισθοδοσία τῶν ὁπλιτῶν καὶ νὰ ἐξισωθῇ αὕτη πρὸς τὸν μισθὸν τῶν ἀστυφυλάκων. Δίδω εἰς τὸν ἔντιμον συνάδελφον τὴν πληροφορίαν ὅτι μὲ τὸ μέτρον αὐτό, τὸ ἀληθῶς ἐπιβεβλημένον, θὰ ἐπιβαρύνωμεν τὸν προϋπολογισμὸν μὲ 77.000.000 δραχμάς. Αὐτὴ εἶναι ἡ πληροφορία τὴν ὁποίαν ἔχω νὰ δώσω, καὶ δι’ αὐτὸ εἶπον πάντοτε καὶ ἐπαναλαμβάνω καὶ τώρα ὅτι ἀντιμετωπίζομεν, μίαν μόνον κατάστασιν ἐκ τῶν ἐνόντων, καὶ εἴμεθα ὑπερήφανοι διὰ τὰ ἀποτελέσματα τά ὁποῖα ἐφέραμεν μέχρι τοῦδε, καὶ εἴμεθα πλήρεις ἐλπίδων διὰ τ’ ἀποτελέσματα τὰ ὁποῖα θὰ ἔχωμεν προσεχῶς. Ἐκτιμῶ μὲ τὸ παραπάνω καὶ τὰς ἀντιλήψεις καὶ τὰς γνώμας αἱ ὁποῖαι ὑπεστηρίχθησαν ἐν σχέσει πρὸς τὸ σῶμα τῶν ἀξιωματικῶν τῆς χωροφυλακῆς. Καὶ ὀφείλω, ἐγὼ πρωτίστως, ὁ ὑπεύθυνος, νὰ τονίσω, ὅτι εἰς τὸ σῶμα τῆς χωροφυλακῆς εὑρίσκονται πολλοὶ ἀδάμαντες.....
§156Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἀσφαλῶς. Δὲν τὸ ἀρνεῖται κανείς.
§157Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν)... οἱ ὁποῖοι προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των μετὰ τῆς ἐπιβαλλομένης πρὸς αὐτοὺς ὑποχρεώσεως. Καὶ εἶναι ἔτι μᾶλλον ἀξιοθαύμαστοι διότι οἱ τοιοῦτοι ἀδάμαντες εἰς τὴν γενικὴν παραλυσίαν ἔμειναν πάντοτε ἀδάμαντες. Τοῦτο δὲν σημαίνει, ὅτι ὅλα εἶναι εἰς τὴν θέσιν των. Εἶπον προηγουμένως, ὁμιλῶν καὶ τονίζω καὶ πάλιν τώρα, διότι μοὶ ἐπιβάλλει τὴν ὑποχρέωσιν αὐτὴν ὁ ἀξιότιμος ἐκ τῆς ἀντιπολιτεύσεως συνάδελφος, ὅτι ὑπῆρξεν σφάλμα καίριον, ἡ ἐπαναφορὰ τῶν ἀποτάκτων ἀξιωματικῶν τῆς χωροφυλακῆς. Κύριοι, ἡ ἐπαναφορὰ αὐτή, ὡς γνωρίζετε, δὲν ἔγινεν διὰ λόγους ὑπηρεσιακούς, ὅπως ἀσφαλῶς καὶ μόνον ἔπρεπεν νὰ ἐνεργηθῇ, ἀλλ’ ἐγένετο διὰ λόγους σκοπιμότητος καὶ διὰ νὰ συντελεσθῇ καθ’ ὃν τρόπον συνετελέσθη ἡ Κυβέρνησις τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, διότι ἕνα τῶν πολιτικῶν κομμάτων ἐζήτησεν ὡς ὅρον τῆς συμμετοχῆς του εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν ἐπαναφορὰν αὐτήν. Δὲν ἔχω, κύριοι, ταύτην τὴν στιγμὴν νὰ ἐξετάσω, διότι δὲν εἶναι βεβαίως τῆς στιγμῆς, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη καθ’ ὃν τρόπον συνετελέσθη, ἐξυπηρέτησεν τὰ συμφέροντα τῆς χώρας. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχω νὰ ἐξετάσω ταύτην τὴν στιγμήν, διότι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τὸ ἐξετάσω, εἶναι ὅτι τὸ μέτρον ἐκεῖνο ἀσφαλῶς δὲν ἐξυπηρέτησε τὰ συμφέροντα τῆς χωροφυλακῆς. Καὶ ἠκούσαμεν, κύριοι, ἀπὸ ἐδῶ καὶ δικαίως τὸ πιστεύω, ὅτι ἀξιωματικοὶ πλεῖστοι δὲν εὑρίσκοντο εἰς τὸ ὕπαιθρον ὅπου ἡ κατάστασις τοὺς καλεῖ, ἀλλ’ εὑρίσκονται προσκεκολημένοι εἰς τὰ γραφεῖα. Καὶ σᾶς λέγω κύριοι, ὅτι ἂν οἱ ἀξιωματικοὶ αὐτοὶ εἶναι ἐξ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι δὲν ἔπρεπε νὰ ἐπανέλθουν, εἴτε διότι ἀπομακρυθέντες ἐπὶ διάστημα ἔχασαν τὰ ἐφόδια τ’ ἀπαιτούμενα διὰ τὸ σῶμα, εἴτε διότι δὲν ἔχουν, σᾶς ἐπαναλαμβάνω, ἀποταχθῆ διὰ τὰ πολιτικά των φρονήματα, διότι καί τινες ἐξ αὐτῶν εἶχον ἐπανέλθει, ἀλλ’ εἶχον ἀποταχθῆ δι’ ἠθικοὺς λόγους, αὐτοὶ οἱ ἀξιωματικοί, εἶναι εὐχῆς ἔργον ὅτι δὲν εὑρίσκονται εἰς τὸ ὕπαιθρον καὶ ὅτι εἶναι πολὺ καλύτερον ὅτι εἶναι κλεισμένοι εἰς τὰ γραφεῖα. Αὐτὴν τὴν κατάστασιν, κύριοι, ἀντιμετωπίζομεν. Αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι ἡ κατάστασις εἶναι ἀπελπιστική. Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐσταύρωσεν καὶ δὲν θὰ σταυρώσῃ τὰς χεῖράς της. Ἔχομεν τὴν πεποίθησιν ὅτι διὰ τῆς πιστῆς ἐφαρμογῆς τῶν νόμων καὶ διὰ τῆς αὐστηρᾶς τιμωρίας τῶν ὑπαιτίων, θὰ ἐμπνευσθῇ εἰς ὅλους τοὺς ἀδικοπραγοῦντας ἡ ἐντύπωσις ὅτι δὲν θὰ διαφύγωσιν τὰς συνεπείας τῶν ἀδικημάτων αὐτῶν· καὶ αὐτὸ εἶναι, κύριοι, τὸ πρῶτον φάρμακον διὰ ν’ ἀποκατασταθῇ ἡ τάξις. Τοῦτο ὅμως δὲν σημαίνει ὅτι δὲν θὰ λάβωμεν καὶ ἀνάλογα μέτρα διὰ ν’ ἀντιμετωπίσωμεν τὴν κατάστασιν αὐτήν. Σᾶς εἶπον καὶ σᾶς ὑπόσχομαι, ὅτι δὲν θὰ βραδύνω, ὡς ἐλπίζω, νὰ εἶμαι εἰς θέσιν νὰ ἐκθέσω εἰς τὴν Βουλὴν τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ λάβωμεν ἵνα τὸ ἥμισυ τῆς δυνάμεως τῆς ἀπαιτουμένης, τὸ ὁποῖον ἔχομεν σήμερον ἐκ χωροφυλάκων, διότι σᾶς εἶπον ὅτι μόνον τὸ ἥμισυ τῆς ἀπαιτουμένης δυνάμεως ἔχομεν, ἐφ’ ὅσον μᾶς λείπουν 2500 καὶ δὲν ἔρχονται νὰ καταταχθοῦν ἐπὶ τῇ βάσει τῶν παροχῶν τὰς ὁποίας προσφέρομεν καὶ ἐφ’ ὅσον ὑπῆρχον 3500 χωροφύλακες ἄνευ θητείας, σᾶς λέγω κύριοι, ὅτι θὰ προσκομίσω τὰ μέτρα ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὁποίων ἀπεκδέχομαι ὅτι σιγὰ σιγὰ ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς θ’ ἀρχίσῃ μεγαλώνων, διὰ νὰ φθάσῃ μέχρι τοῦ ἀριθμοῦ τῆς ἀπαιτουμένης κατ’ ἐλάχιστον ὅρον ὀργανικῆς δυνάμεως. Σᾶς εἶπον καὶ προηγουμένως καὶ ἐπαναλαμβάνω, διότι τὸ θεωρῶ ἐπιτακτικόν, ὅτι βεβαίως θὰ λάβωμεν καὶ μέτρον διὰ τὴν ἐξυγίανσιν τῶν ἀξιωματικῶν τοῦ σώματος τῆς χωροφυλακῆς. Θὰ ἐπαναλάβω καὶ μίαν δήλωσιν διότι ἐπιθυμῶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ νὰ εἶμαι πλήρης. Ὅταν εἶπον ὅτι δὲν ὑπῆρξεν ἐπιτυχὲς τὸ μέτρον τῆς ἐπαναφορᾶς τῶν ἀποτάκτων, δὲν ἤθελον νὰ εἴπω μὲ αὐτὸ ὅτι δὲν ἐπανῆλθον διὰ αὐτοῦ τοῦ μέτρου καὶ ἀξιωματικοὶ πολύτιμοι. Ὑπῆρξαν τοιοῦτοι ἀξιωματικοί, ἀλλὰ ἀτυχῶς πολὺ ὀλίγοι. Τὸ μέτρον ἐν τῷ συνόλῳ του ὑπῆρξεν ἀτυχές, διότι τὸ βάρος τὸ ὁποῖον μᾶς δίδουν οἱ ἱκανοὶ ἀξιωματικοί, δὲν ἰσοφαρίζεται ἐκ τῶν καλῶν ἀξιωματικῶν οἱ ὁποῖοι ἐπανῆλθον. Καὶ σᾶς εἶπον καὶ ἐπαναλαμβάνω ὅτι ἡ Κυβέρνησις εὑρισκομένη πρὸ τῆς ὑποχρεώσεως νὰ ἐκκαθαρίσῃ τὸ σῶμα τῆς χωροφυλακῆς εἶναι ἐπηρεασμένη καὶ ἀπὸ τὴν ἐντύπωσιν ὅτι δὲν πρέπει νὰ δημιουργήσῃ νέαν κατηγορίαν ἀποτάκτων, οἵτινες θὰ εἶχον διαρκῶς περὶ ἐπαναφορᾶς ἀξιώσεις, δυναμένας νὰ προβάλωνται κατὰ τῶν σχηματισμῶν ἄλλων Κυβερνήσεων. Ὑπὸ τοιούτους ὅρους, κύριοι, σκέπτεται ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐκκαθαρίσῃ τὸ σῶμα, νὰ τὸ ἐκκαθαρίσῃ φυσιολογικῶς καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα σᾶς ἐξέθηκα. Εἶμαι εὐτυχὴς ποῦ ἐλπίζω ὅτι τάχιστα θὰ προσαχθῶσι πρὸς ὑμᾶς νομοσχέδια διὰ τῶν ὁποίων ἀκριβῶς θὰ ἐπιδιωχθῇ ἡ βελτίωσις τοῦ σώματος τῆς χωροφυλακῆς. Εἰδικὴ ἐπιτροπὴ ἡ ὁποία περιλαμβάνει ὅ,τι καλὸν ἔχει τὸ σῶμα, ἀσχολεῖται ἀκριβῶς τὰς ἡμέρας αὐτὰς καὶ εὑρίσκεται εἰς τὸ πέρας τῆς ἐργασίας ἔχουσα ὑπ’ ὄψει τὴν μελέτην, τὴν ἀξίαν παντὸς λόγου τὴν ὁποίαν ἀφῆκεν ὁ ἐπίτηδες μετακληθεὶς κ. Ρίνγκ καὶ ἐλπίζω, ὅτι προσεχέστατα, θὰ εἶμαι εἰς θέσιν νὰ φέρω ἐνώπιον ὑμῶν, τὰ πορίσματα τῆς ἐργασίας ταύτης. Διὰ τῆς ἐργασίας ταύτης ἐρευνᾶται περαιτέρω καὶ ὁ καταλληλότερος τρόπος τῆς διοικήσεως τοῦ κλάδου. Ἐν σχέσει μὲ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐλέχθησαν ἀπὸ τῆς πτέρυγος ταύτης, πληροφορῶ τὴν Βουλὴν ὅτι ἐξετάζεται βεβαίως καὶ τὸ ζήτημα ἐὰν καὶ κατὰ πόσον θὰ ἔπρεπε νὰ δοθῇ εἰς τὸ σῶμα κάποια αὐτοτέλεια, ἵνα ἀκριβῶς μὴ ὑφίσταται τοῦτο καὶ ἐν γένει ἡ κίνησις τῶν ἀξιωματικῶν, τὰς ἐπιρροὰς τὰς ὁποίας ὑπηνίχθη ὁ ἀξιότιμος ἐκ τῆς ἀντιπολιτεύσεως συνάδελφος. Ἡ ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ ἐξασφαλίσῃ εἰς τὸν τόπον τὴν ἀσφάλειαν καὶ πρὸς τοῦτο θὰ θυσιάσῃ κάθε ἄλλον ὑπολογισμόν, κάθε ἄλλην ἰδέαν. Ἡ παροχὴ ἀσφαλείας εἰς τὸν τόπον εἶναι ὑποχρέωσις ἱερὰ καὶ τὴν ὑποχρέωσιν ταύτην σᾶς ὑπόσχεται ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἐν πάσῃ εἰλικρινείᾳ θὰ τηρήσῃ. (Χειροκροτήματα).
§158ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φλωριᾶς.
§159Δ. ΦΛΩΡΙΑΣ. Ὅταν οἱ διοικοῦντες εὑρίσκονται εἰς τὸ ὕψος τῆς ἀποστολῆς των, δύνανται νὰ δίδωσιν τὸν τόνον καὶ τὴν κατεύθυνσιν εἰς τὰ ὑπ’ αὐτῶν σώματα καὶ ἑπομένως καὶ τὴν ἐλπίδα τῆς ἐπιτυχίας τοῦ σκοποῦ ὃν ἐπιδιώκουσι. Ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐπηγγέλθη πρὸς τὴν Βουλὴν κατὰ τὴν ἑσπέραν ταύτην, ὅτι θὰ προβῇ εἰς τὴν ἐκκαθάρισιν καὶ τὴν ἐξυγίανσιν τοῦ σώματος διὰ τῆς ἀπομακρύνσεως τῶν ἀξιωματικῶν τῶν ἀκαταλλήλων. Κατόπιν ὅμως, ὅσων ὁ ἀξιότιμος ἐκ Κρήτης συνάδελφος κ. Ἀσκούτσης κατήγγειλεν, ἐφόσον ὑπάρχουν ἀξιωματικοὶ ὑπεράριθμοι εἰς τὸ σῶμα τῆς χωροφυλακῆς καὶ ἐφόσον εἰς σταθμοὺς εἰς τοὺς ὁποίους ἔπρεπε νὰ εἶναι διορισμένοι ἀξιωματικοὶ τῆς χωροφυλακῆς, ὑπάρχουν ἐνωμοτάρχαι ἢ ὑπενωμοτάρχαι, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁ ὁποῖος βεβαίως προκειμένου νὰ προβῇ εἰς τὴν ἀνακάθαρσιν καὶ ἐξυγίανσιν τοῦ σώματος, νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει του ὅτι ἐπρόκειτο νὰ ἀπομακρυνθῇ ἐκ τοῦ σώματος ἕνας ὡρισμένος ἀριθμὸς ἀξιωματικῶν χωροφυλακῆς. Τούτου δοθέντος, θὰ παρέμενεν ὁ ἕτερος ἀριθμὸς ἐκ τῶν ἀξιωματικῶν τῆς χωροφυλακῆς, τὸν ὁποῖον θὰ προορίσω διὰ τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν τῆς χώρας. Τὸν ἀριθμὸν τοῦτον τὸν ἔχει ἀπὸ τῆς στιγμῆς ταύτης, καὶ δύναται ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν μὲ τὴν διακρίνουσαν αὐτὸν στοργὴν πρὸς τὰς κατευθύνσεις τὰς ὁποίας δίδει, ὅσον ἀφορᾷ τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν τῆς χώρας, πράγματι, ἀπὸ τοῦδε νὰ τοποθετήσῃ τοὺς ἀξιωματικοὺς αὐτοὺς τοὺς μορφωμένους καὶ ὀρθῶς σκεπτομένους, εἰς τὰ διάφορα σημεῖα τῆς χώρας. Νὰ σκορπίσῃ τουτέστι τοὺς ἀδάμαντας διὰ νὰ φρουρήσῃ διὰ τούτων τὴν ὕπαιθρον χώραν καὶ νὰ δώσῃ τὸ παράδειγμα τῆς σκέψεως καὶ φρονήσεως εἰς τὰ κατώτατα ὄργανα τῆς χωροφυλακῆς τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται εἰς τὰ διάφορα σημεῖα τῆς ἐπικρατείας.
§160ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φλῶρος.
§161Π. ΦΛΩΡΟΣ. Ὅλοι οἱ κ. συνάδελφοι ὡμίλησαν περὶ τῶν ἀξιωματικῶν τῆς χωροφυλακῆς, ὡς τὸν μόνον συντελεστὴν τῆς διώξεως τῆς λῃστείας. Εἴδατε πουθενὰ κανένα ἀπόσπασμα ἀπαρτιζόμενον ἀπὸ ἀξιωματικοὺς καὶ μόνον τῆς χωροφυλακῆς; Τοὐναντίον ἕνας ἀξιωματικὸς καὶ 5 ἢ 10 χωροφύλακες. Ἤδη ἀφίνω τὰς κρίσεις διὰ τοὺς κ. κ. ἀξιωματικοὺς καὶ ἔρχομαι εἰς τὸ ποιὸν τῶν χωροφυλάκων. Πόθεν ἀντλοῦμεν τούτους; Ἀπὸ ποίαν πηγὴν τοὺς παίρνομεν; Τοὺς παίρνομεν ἀπὸ τὴν πηγὴν τῶν μὴ θελόντων νὰ ὑπηρετήσωσι τὴν πατρίδα ὡς στρατιῶται ἢ τῶν ναυαγῶν τῆς κοινωνίας, καὶ θέλετε ἀπὸ τοιούτους ἄνδρας νὰ εὕρετε φρονήματα αὐτοθυσίας καὶ γεναιότητος ψυχῆς, διὰ νὰ προβάλλουν τὸ στῆθος των καὶ νὰ καταδιώξουν τὸν ζῳοκλέπτην καὶ τὸν λῃστήν; Ἰδοὺ ἡ ἀφορμὴ τοῦ ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν οὔτε ἡ λῃστεία, οὔτε ἡ ζῳοκλοπὴ νὰ καταδιωχθῇ. Ἀνάγκη νὰ θεραπεύσωμεν ῥιζικῶς τὸ κακὸ τοῦτο, νὰ παίρνομεν τοὺς ἄνδρας τῆς χωροφυλακῆς ἀπὸ τὰ χωρία τῶν ὀρεινῶν δήμων ἀλλὰ νὰ ἔχωσι τὸ αἴσθημα τῆς αὐτοθυσίας μὲ τὴν πεποίθησιν καὶ τὴν συναίσθησιν εἰς τὸ ἔργον των, ὅτι ἡ ἀποστολὴ αὐτῶν δὲν εἶναι νὰ κάθωνται εἰς τὰς Ἀθήνας, ὅτι ἡ ἀποστολὴ αὐτῶν δὲν εἶναι νὰ ἀποφεύγουν τὴν στράτευσιν, ἀλλ’ ἡ ἀποστολὴ αὐτῶν εἶναι νὰ προβάλλουν τὸ στῆθος διὰ νὰ χαρίζωσι τὸ μέγιστον τῶν ὠφελημάτων εἰς τὴν κοινωνίαν. Ἐκτὸς αὐτῶν ἕτερον κακὸν τῆς μὴ διώξεως τῆς λῃστείας εἶναι ἡ ἔλλειψις συγκοινωνίας. Εἰδικῶς διὰ τὸν νομὸν Ἰωαννίνων, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ παταχθῇ ἡ λῃστεία ἢ ἡ ζῳοκλοπή, ὅταν διὰ νὰ καταγγείλῃ κανεὶς ἢ νὰ πηγαίνῃ εἰς ἀνάκρισιν, πρέπει νὰ διασχίσῃ ποταμοὺς καὶ χωρία καὶ νὰ διατρέξῃ ἢ νὰ περιπατήσῃ ἐπὶ 15 ἢ 20 ὥρες; Θέλει νὰ πωλήσῃ ἕνα ζῶον, ἢ νὰ διεκδικήσῃ τὴν περιουσίαν του, τὴν ὁποίαν τοῦ ἔκλεψαν. Τηλέφωνα εἰς ὅλα τὰ μέρη δὲν ὑπάρχουν. Ἐκτὸς αὐτῶν βραδύτης εἰς τὴν ἐνέργειαν τῆς δικαιοσύνης, ἡ ὁποία δὲν τελειώνει ἀμέσως καὶ δὲν συλλαμβάνεται ὁ ἔνοχος νὰ δικασθῇ ἢ νὰ καταδικασθῇ. Ἐκτὸς αὐτῶν δίδομεν εἰς τοὺς χωροφύλακας ἕνα ἐλάχιστον μισθόν. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, τὸν ὁποῖον διακρίνει μία θέλησις καὶ ἕνας ὀργανισμός, ἐλιποψύχησε εἰς ἕνα σημεῖον, ἐλιποψύχησε πρὸ τῶν 77 ἑκατομμυρίων, τὰ ὁποῖα ἀπαιτοῦνται, διὰ τὴν αὔξησιν τῆς μισθοδοσίας τῶν χωροφυλάκων. Πρέπει κ. ὑπουργέ, τὴν μισθοδοσίαν τῶν χωροφυλάκων νὰ τὴν ἐπαυξήσητε ἀμέσως καὶ νὰ μὴ τοὺς κάμητε νὰ ζητοῦν ἀπὸ τὰς κοινότητας, καὶ κατ’ ἀνάγκην οἱ κάτοικοι νὰ τοὺς βαρύνωνται, ἀλλὰ νὰ εἶναι ἄγγελοι καὶ διῶκται τοῦ κακοῦ. Εἶναι ἔργον τιμῆς διὰ τὴν Κυβέρνησιν τῶν Φιλελευθέρων, νὰ πατάξῃ τὴν κατάστασιν αὐτὴν καὶ νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὴν ἐποχὴν ἐκείνην κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ χωριάτης ἔλεγε ὅτι ὁ Βενιζέλος φυλάττει τὰ πρόβατά μου. Καὶ τοῦτο θὰ γίνῃ, μόνον διὰ τῆς καλλιτερεύσεως τῆς θέσεως τῶν χωροφυλάκων.
§162ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τσαρλαμπᾶς.
§163Μ. ΤΣΑΡΛΑΜΠΑΣ. Ἀναμφιβόλως, κ. Πρόεδρε, τὰ δικαστικὰ μέτρα τὰ ὁποῖα λαμβάνει ἡ Κυβέρνησις, διὰ τὴν ταχεῖαν ἐκδίκασιν τῶν ἀδικημάτων τῆς ζῳοκλοπῆς, εἶναι συντελεστικὰ τῆς περιστολῆς τοῦ ἀδικήματος τούτου, καθὼς ἐπίσης καὶ ἡ ἀναστολὴ τῆς ἰσχύος τῶν ἑκάστοτε ἀμνηστευτικῶν νόμων, θὰ εἶναι ἀκόμη συντελεστικωτέρα. Ἀλλὰ καὶ ἡ ὀργάνωσις καὶ ἐξύψωσις τῆς χωροφυλακῆς κατὰ τὰς ἀντιλήψεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, θὰ συντείνουν εἰς τὴν καταστολὴν τῶν ἀδικημάτων τῆς ζῳοκλοπῆς. Ἀλλ’ ὀφείλω νὰ τονίσω ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐλησμόνησε νὰ ἀναφέρῃ τί, περὶ τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας, ἡ ὁποία εἶναι κατ’ ἐμὲ ἡ κυρία βάσις ἐφ’ ἧς θὰ στηριχθῇ ἡ δίωξις τῶν ἀδικημάτων τούτων. Δὲν εἶναι δυνατόν, κ. Πρόεδρε, τὰ ἀδικήματα τὰ ἀγροτικὰ ἐν οἷς βεβαίως περιλαμβάνεται καὶ ἡ ζῳοκλοπὴ νὰ κατασταλοῦν μόνον καὶ μόνον διὰ τῆς προστασίας τῆς χωροφυλακῆς καὶ τῶν δικαστικῶν μέτρων· χρειάζεται συνεπῶς μέριμνα Κυβερνητικὴ ὑπὲρ τῆς ἀγροφυλακῆς καὶ ἐπικαλοῦμαι τὴν ἰδιαιτέραν προσοχὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅπως εἰσαγάγῃ εἰς τὴν Βουλὴν νομοθέτημα, νομοθέτημα τοιοῦτον, ὥστε, νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν ὕπαιθρον χώραν ἀπό τὰ ἀδικήματα αὐτά.
§164Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Πράγματι κ. Πρόεδρε, ἐλησμόνησα ὡς ἐτόνισεν ὁ ἀξιότιμος προλαλήσας νὰ μνημονεύσω τὸ ζήτημα τῆς ἀγροφυλακῆς ἐπὶ τοῦ ὁποίου ὁ προλαλήσας ἐκ Λευκάδος συνάδελφος ὡμίλησεν. Ἀναγνωρίζω μὲ τὸ παραπάνω τὰ ἐνεργητικὰ ἀποτελέσματα τὰ ὁποῖα θὰ εἶχεν ἡ ἐγκαθίδρυσις σώματος ἀγροφυλακῆς. Εἶναι ἀδύνατον νὰ μὴ κατανοήσωμεν τὴν σημασίαν τὴν ὁποίαν θὰ εἶχον 15 χιλιάδες ἀγροφύλακες, οἱ ὁποῖοι γνωρίζουσι τὰς ἀνάγκας τοῦ τόπου, θὰ ἠδύναντο δὲ ἄνευ ἐπιβαρύνσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ, νὰ ἀναπληρώσωσι καὶ διὰ τὰ ζητήματα τῆς ἀσφαλείας τοὐλάχιστον 50 χιλιάδας χωροφύλακας. Ἀλλὰ περὶ τούτου, σᾶς ὡμίλησα πρὸ ἡμερῶν, ὅταν σᾶς εἶπον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις σοβαρῶς μελετᾷ τὸ ζήτημα καὶ τοῦτο θὰ εἶναι ἓν τῶν προσεχῶν νομοθετημάτων τὰ ὁποῖα θὰ ὑποβάλω ἐνώπιον ὑμῶν. Ἀλλὰ δυστυχῶς, κ. Πρόεδρε, ἤκουσα τοὺς συναδέλφους, νὰ ψάλλουν διθυράμβους δι’ ἕνα νόμον ὁ ὁποῖος ἐν τῇ πράξει ἠτύχησε, καὶ ἠτύχησε διὰ τοὺς ἑξῆς λόγους: πρῶτον διότι, ἦτο νόμος συγκεντρωτικὸς καὶ μετέβαλλε τὴν ἀγροτικὴν ἀσφάλειαν εἰς πεδίον συναλλαγῶν. Δεύτερον, ἡ ἐκλογὴ τῶν ὀργάνων εἰς τὰ ὁποῖα ἀνετέθη ἡ διοίκησις τοῦ σώματος τῆς ἀγροφυλακῆς, ἦτο πλημμελῶς καὶ κατωτέρα ἐκείνης τὴν ὁποίαν ἀνέμενον οἱ ἀγρόται τῆς Χώρας. Εἶμαι τῆς γνώμης ὅτι ὁ θεσμὸς αὐτὸς πρέπει πρωτίστως νὰ στηριχθῇ ἐπὶ τῆς αὐτοδιοικήσεως τῆς ὁποίας ἀποτελεῖ τὴν πρώτην βαθμίδα. Πρέπει ἐπὶ πλέον νὰ δώσωμεν εἰς τὸν γεωργὸν μέσα τοιαῦτα ὥστε νὰ ἐξασφαλίζηται κατὰ τῶν ἀγροζημιῶν. Τὸ πνεῦμα τῆς ἀλληλεγγύης τὸ ὁποῖον ἐπικρατεῖ σήμερον πανταχοῦ, ἐδημιούργησε καὶ συνεταιρισμοὺς ἀγρασφαλείας. Τοιοῦτος νόμος θὰ ἐμπεδώσῃ τὴν ἀγροτικὴν ἀσφάλειαν εἰς τὴν χώραν καὶ τὴν πεποίθησιν τοῦ γεωργοῦ ὅτι ὁ ἱδρώς του δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ βορὰ παρὰ τοῦ τυχόντος. Μὲ τὴν ἐλπίδα αὐτὴν ἀναμένομεν ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, νὰ ὑποβάλῃ τὸ νομοσχέδιον τοῦτον καὶ τὸν παρακαλοῦμεν νὰ καλέσῃ καὶ τοὺς συναδέλφους του ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν πεῖραν νὰ τοὺς συμβουλευθῇ, διότι δυστυχῶς καὶ αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι, δὲν εἶναι ἐνήμεραι τοῦ πράγματος.
§165ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀβραάμ.
§166Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν ὁμιλῶμεν, περὶ μεταβολῆς τῆς προληπτικῆς ἢ κατασταλτικῆς τοῦ Κράτους, ἐναντίον ὡρισμένου εἴδους ἐγκληματικότητος, διὰ νὰ βαδίζωμεν ἐπὶ σταθεροῦ ἐδάφους εἶναι ἀνάγκη νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας τὰ στατιστικὰ δεδομένα. Εἶναι περίεργον, ὅτι ἡ ἐπίσημος στατιστικὴ τοῦ Κράτους, ἐνῷ ἔχομεν αὔξησιν ἐγκληματικότητος ἐν Ἑλλάδι, ἔχει κάμει τὴν ἀνακάλυψιν ὅτι ἔχομεν ἐλάττωσιν, ἔχομεν δὲ ὕφεσιν καὶ τοῦ ἀδικήματος τῆς ζωοκλοπῆς τὸ ὁποῖον θεωρεῖται ἐν Ἑλλάδι ἐνδημικὸν καὶ ἰδιαιτέρως ἐπικίνδυνον, διότι ἡ ζωοκλοπὴ ἀποτελεῖ τὸ φυτώριον τῶν λῃστῶν καίτοι καὶ τοῦτο τὸ διαψεύδει ἡ ἐπίσημος στατιστικὴ τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν, τῆς ἐπικηρύξεως τῶν λῃστῶν μαρτυροῦσα ὅτι κατὰ τὰ τελευταῖα πολεμικὰ ἔτη δὲν προέρχονται οἱ λῃσταὶ ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ἀπὸ ζωοκλέπτας. Ἠναγκάσθην νὰ ἀνεύρω τὰ στοιχεῖα αὐτά, ἀσχοληθεὶς εἰς μελέτην περὶ τῆς μεταπολεμικῆς ἐγκληματικότητος ἐν Ἑλλάδι. Ὁ νομοθέτης ἔφθασε μέχρι τοῦ σημείου νὰ ἐπιβάλῃ διὰ τὸ ἀδίκημα τῆς ζωοκλοπῆς καὶ τὴν ποινὴν τοῦ θανάτου, διὰ διατάγματος ἐκδοθέντος ἐπὶ τῆς δικτατορικῆς Κυβερνήσεως, ἐπὶ τῶν καθ’ ὑποτροπὴν καταδικαζομένων ἐπὶ ζωοκλοπῇ. Τὸ πρᾶγμα ὑπῆρξεν ἐξαιρετικῶς ὑπερβολικόν. Ἐπίσης ἡ δικτατορία κατεδίωξε ἀμειλίκτως τὴν ζωοκλοπήν, παραπέμψασα τὴν ἐκδίκασιν αὐτῆς εἰς τὰ στρατοδικεῖα. Ὑπῆρξεν περίοδος καθ’ ἣν ἐσημείωσεν ζωηρὰν ὕφεσιν ἡ ζωοκλοπή, ἡ περίοδος τοῦ 1910–1915 κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ διοίκησις ἐχαρακτηρίσθη ὡς ἰδεώδης. Ὄργανον ταύτης ὑπῆρξε καὶ ἡ χωροφυλακή. Λέγω τοῦτο πρὸς ἔπαινον αὐτῆς διὰ τὴν τότε δρᾶσιν της πρὸς καταστολὴν καὶ πρόληψιν τοῦ ἀδικήματος τῆς ζωοκλοπῆς, ἐνῷ τώρα εἶναι ὁ ἀποδιοπομπαῖος τράγος, εἰς τὸν ὁποῖον ἐπιρρίπτονται ὅλα τὰ βάρη καὶ ὅλαι αἱ εὐθύναι διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῆς ὑπαίθρου. Δὲν εἶναι ὅμως ὀρθὸν νὰ λέγωμεν, ὅτι ἀφ’ ἑνὸς πταίει ἡ χωροφυλακή, διότι τὰ ὄργανά της δὲν ἐκπληροῦν τὰ καθήκοντά των καὶ ὅτι ἀφ’ ἑτέρου πταίουν τὰ δικαστήρια καὶ οἱ νόμοι. Οἱ σχετικοὶ νόμοι ὑπῆρξαν πάντοτε αὐστηροὶ καὶ μάλιστα ὁ νόμος τοῦ μακαρίτου Δημητρακοπούλου, εἶναι πλήρης, εἰς τρόπον ὥστε κατ’ ἐμὲ νὰ μὴ συντρέχῃ περίπτωσις μεγαλυτέρας αὐστηροποιήσεως καὶ καθιερώσεως νέων ποινῶν. Εἰσήγαγεν ἤδη τὸ ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης νέον αὐστηρότατον σχέδιον νόμου. Ἀλλὰ διὰ ποῖον λόγον; Δὲν κατεδίωξεν τὸ ἀδίκημα ἡ χωροφυλακὴ καὶ τὰ δικαστήρια δὲν τὰ ἐτιμώρησεν; Ἔχω τὴν γνώμην ὅτι καὶ ἡ χωροφυλακὴ καὶ τὰ δικαστήρια ἔκαμαν τὸ καθῆκόν των. Κατὰ τὴν ἀνώμαλον ὅμως περίοδον κατὰ τὴν ὁποίαν ὑπέστησαν ἐξάρθρωσιν ὅλαι αἱ δημόσιαι ὑπηρεσίαι, ἦτο φυσικὸν καὶ εἰς τὴν λειτουργίαν αὐτῶν νὰ φανῇ σχετικὴ χαλάρωσις. Διότ’ ὡς εἶναι γνωστόν, ἀθρόως ἐδίδοντο χάριτες καίτοι εἰδικῶς ἀπὸ τὰ διατάγματα τῆς ἀμνηστείας ἐξῃρεῖτο πάντοτε ἡ ζωοκλοπή. Ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι δὲν ἔχομεν ἀνάγκην νέων νομοθετημάτων· ἔχομεν ἀνάγκην διοικήσεως· δὲν κατασκευάζονται τὰ ὄργανα διὰ τῶν νόμων. Ἔχομεν ἀξιωματικοὺς καὶ δικαστάς. Αὐτοὺς δὲ ὀφείλομεν νὰ κινήσωμεν πρὸς δρᾶσιν ἀποτελεσματικωτέραν, ὅπως θὰ ὠθήσωμεν καὶ τοὺς δικαστὰς πρὸς αὐστηρὰν ἐφαρμογὴν τῶν νόμων διὰ τῆς καλῆς διοικήσεως διότι θὰ τοῖς ἐμπνεύσωμεν τὴν πεποίθησιν, ὅτι αἱ ἀποφάσεις των θὰ εἶναι σεβασταί. Εὐτυχῶς ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἠδραίωσε τὴν πεποίθησιν ταύτην, εἰσήγαγε δὲ καὶ νομοσχέδιον δι’ οὗ θ’ ἀποκλείηται ἡ ἀθρόα ἀπονομὴ χαρίτων. Ὡς πρὸς τὴν χωροφυλακὴν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ τὴν ἐνισχύσωμεν. Τὸ ὑλικὸν τὸ ὁποῖον ἔχομεν, πρέπει νὰ τὸ χρησιμοποιήσωμεν. Ἡ χωροφυλακὴ συνετέλεσεν εἰς τὴν καλὴν διοίκησιν τοῦ 1910–1915 εἰς τὴν ὕπαιθρον χώραν. Ὡς πρὸς τὸ ἀδίκημα τῆς ζωοκλοπῆς γενικώτερον δύναται νὰ παρατηρήσῃ τις ὅτι ὀφείλεται εἰς ἄλλα βαθύτερα καὶ ἀντικειμενικὰ αἴτια, δὲν εὑρίσκω δὲ καὶ τόσον δικαιολογημένους τοὺς χαρακτηρισμούς των ὡς φοβεροῦ καὶ μυσαροῦ ἐγκλήματος.
§167ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἆ. ἆ!!
§168Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Ἐὰν οἱ κύριοι συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ἐξετόξευσαν τοὺς μύδρους των κατὰ τῆς χωροφυλακῆς ὡς ὑπευθύνου, ὤθουν καὶ ἐβοήθουν ταύτην ὡς καὶ τὰ δικαστήρια εἰς αὐστηρὰν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου, δὲν θὰ ἐνεφανίζετο τὸ φαινόμενον τῆς ὀξείας ὑποτροπῆς τῆς ζωοκλοπῆς εἴς τινας περιφερείας. Ὡς πρὸς τὸν νόμον περὶ ἀγροτικῆς ἀσφαλείας δὲν νομίζω ὅτι γενικῶς οὗτος ἐπέτυχε· ἐπρόκειτο περὶ νόμου συγκεντρωτικοῦ καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν εἰς πολλὰ μέρη ἀνεπτύχθη ἀντίδρασις. Τὸ Κράτος δὲν δύναται νὰ στέλῃ πρώην ἀξιωματικοὺς διὰ νὰ ἀναδιοργανώσουν τὴν ἀγροτικὴν ἀσφάλειαν, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ στενῶς τοπικὴν ὑπόθεσιν. Τὸ συμπέρασμά μου, κύριε Πρόεδρε, εἶνε, ὅτι βεβαίως εἰς ὡρισμένας περιφερείας παρουσιάζεται τὸ κακὸν ὑπὸ μίαν ὑποτροπὴν κάπως ἀξίαν προσοχῆς, ἀλλὰ δὲν πρέπει καὶ νὰ ἀγώμεθα εἰς ἐφαρμογὴν μέτρων ἐκτάκτων καὶ γενικῶν ὑπὸ τὸ κράτος σπασμωδικῶν σκέψεων καὶ νὰ ἐφαρμόζωμεν μίαν πολιτικὴν ἀσταθῆ καὶ ἀσυνεπῆ, τὴν μίαν φορὰν νὰ κηρύσσωμεν τὸν ζωοκλέπτην ἄξιον θανάτου καὶ τὴν ἄλλην νὰ ἐλαττώνωμεν τὰς ποινάς. Διότι τώρα ἐφθάσαμεν πλέον εἰς περίοδον ὁμαλὴν καὶ θὰ ληφθῶσι μέτρα νὰ μὴ ἀπονέμωνται εὐκόλως χάριτες. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἐνίσχυσιν τῆς δυνάμεως τῆς χωροφυλακῆς, ἂς ἐνισχυθῇ ἡ ὑπάρχουσα δύναμις πρὸς καταπολέμησιν κατασταλτικὴν, ἐν τῷ μεταξὺ δ’ ἂς μεριμνήσωμεν διὰ τὴν ἄρσιν τῶν ἀντικειμενικῶν αἰτίων, ἐκ τῶν ὁποίων πηγάζει τὸ ἀδίκημα τῆς ζωοκλοπῆς εἰς ὡρισμένας ἐπαρχίας. Ἂς ἐφαρμοσθῶσιν δὲ μόνον οἱ κείμενοι νόμοι καὶ ἂς μὴ ἐξωθῶμεν ἄνευ ἀποχρῶντος λόγου, τὰ πράγματα εἰς ἀκρότητας καὶ αὐστηρότητας, ἵνα μεταπίπτωμεν κατόπιν εἰς χαλάρωσιν καὶ ἐπιείκιαν κατὰ τρόπον προδίδοντα ἔλλειψιν σταθερᾶς ὠργανωμένης ποινικῆς πολιτικῆς.
§169ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Μανουηλίδης.
§170Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Εἶναι ἡ πρώτη φορὰ καθ’ ἣν ἀπασχολῶ τὸ σῶμα τῆς Ἐθνικῆς κυριαρχίας. Οἱ κύριοι συνάδελφοι ἔχουν χαρακτηρίσῃ τὸ ἀδίκημα τῆς ζωοκλοπῆς ὡς νόσον χρονίαν. Τὸ ὅτι ἀφ’ ἧς πολιτεύομαι δὲν παρῆλθε βουλευτικὴ σύνοδος καθ’ ἣν νὰ μὴ ἔγινεν εὐρύτατος λόγος περὶ τῶν ἀδικημάτων τῆς ζωοκλοπῆς ἐν συνδυασμῷ μὲ τὸ σῶμα τῆς χωροφυλακῆς τὸ ὁποῖον εἶναι τεταγμένον διὰ τὴν δίωξιν τῶν τοιούτων ἀδικημάτων, ἀποδεικνύει ὅτι ὁ χαρακτηρισμὸς οὗτος εἶναι πραγματικός. Ἤκουσα τὸν ἀξιότιμον κύριον ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν ὑποσχεθέντα ὅτι θὰ φέρῃ μέτρα ἵνα διορθώσῃ τὴν ὑφισταμένην μάστιγα διότι πράγματι τὸ σῶμα τῆς χωροφυλακῆς ἀπὸ ἀπόψεως ὑλικοῦ εὑρίσκεται εἰς ἀξιοθρήνητον κατάστασιν. Ἐγὼ θὰ ὁμιλήσω περὶ τῶν κατωτάτων ὀργάνων τῆς χωροφυλακῆς μὲ τὰ ὁποῖα συναλλάσσεται καὶ ἔρχεται εἰς ἄμεσον ἐπαφὴν κυρίως ὁ κόσμος τῶν γεωργῶν καὶ τῶν χωρικῶν. Εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον, ὅτι τὰ κατώτερα ὄργανα τῆς χωροφυλακῆς ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον συμπεριφέρονται κατὰ τρόπον ἀπάδοντα πρὸς τὴν θέσιν των ὡς ὀργάνων τῆς τάξεως καὶ τοῦ Κράτους. Ἔχωμεν παραδείγματα ὅτι δὲν πρόκειται περὶ φρουρῶν τῆς τάξεως ἀλλὰ περὶ ὀργάνων ἀκαταστασίας, περὶ κατωτέρων ὀργάνων τὰ ὁποῖα δημιουργοῦν διαρκῶς ἐπεισόδια εἰς βάρος τῶν πολιτῶν καὶ τὰ ὁποῖα ἔχουν δημιουργήσει ἴσως, μίαν ἀτμόσφαιραν ἀποστροφῆς καὶ δυσφορίας τῶν πολιτῶν πρὸς τὸ Κράτος. Φρονῶ ὅτι ἓν ἀπὸ τὰ σοβαρώτερα αἴτια τὰ ὁποῖα ἔχουσι δημιουργήσει τὴν σημερινὴν κατάστασιν εἶναι καὶ ἡ ἀτιμωρησία. Ἡμεῖς τοὐλάχιστον οὐδέποτε εἴδομεν νὰ τιμωρῆται εἴτε ἀνώτερον εἴτε κατώτερον ὄργανον τὸ ὁποῖον ἐν τῇ ἐνασκήσει τοῦ καθήκοντός του ἐδημιούργησε σκηνὰς καὶ ἄτοπα παρὰ τοῖς πολίταις. Καὶ ἐπιθυμῶ ἐν τούτῳ νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κυρίου ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν μὲ τὴν παράκλησιν νὰ προβῇ, ἐὰν εἶναι δυνατόν, εἰς μίαν ταχυτάτην ἐκκαθάρισιν τῶν κατωτέρων ὀργάνων τὰ ὁποῖα δὲν δύνανται νὰ παραμείνουν εἰς τὰ χωρία, ἐφ’ ὅσον εἶναι γνωστὸν ὅτι ὄχι μόνον ἡ διάθεσις τῶν χωρικῶν, ἀλλὰ καὶ ἡ διάθεσις τῶν προϊσταμένων των ἀρχῶν εἶναι δυσμενὴς εἰς βάρος των, ὅσον ἀφορᾶ τὸν τρόπον τῆς ἐξασκήσεως τῶν καθηκόντων των. Πλεῖστα ὅσα παραδείγματα ἔχει τις νὰ ἀναφέρῃ ἀλλὰ νομίζω ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐνδιατρίψωμεν εἰς λεπτομερείας. Ἕνα πρόσφατον παράδειγμα ἔχω ν’ ἀναφέρω. Πρὸ 15 ἡμερῶν εἰς τὴν πόλιν τῆς Ὀρεστιάδος ἀξιωματικὸς ἀστυνόμος εἰς συγκέντρωσιν πολιτῶν συνδιασκεδαζόντων μετὰ τῶν οἰκογενειῶν των, ἐκακοποίησε ἕνα ἐπιστήμονα ἰατρὸν τοῦ τόπου, διότι οὗτος δὲν ὑπήκουσε εἰς διαταγὴν δοθεῖσαν πρὸς αὐτὸν ὑπό τοῦ ἀστυνόμου παρευρισκομένου ἐν τῇ διασκεδάσει ἐκείνῃ οὐχὶ ἐπὶ τῇ ἰδιότητι τοῦ ἀστυνόμου ἀλλὰ τοῦ συνδιασκεδάζοντος πολίτου καὶ διέταξε τὰ ὄργανα αὐτοῦ καὶ ἐμωλώπισαν καὶ ἀπήγαγον βίᾳ αὐτὸν ἐκ τῆς διασκεδάσεως. Τὰ σωματεῖα διεμαρτυρήθησαν, ἡ κοινωνία ἦτο ἀνάστατος καὶ κατόπιν πολλῶν τηλεγραφημάτων παρακαλέσαμεν τὸν κύριον ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν σχετικῶς διὰ τὴν λῆψιν μέτρων, ὅστις πράγματι ἀμέσως διέταξε ἀνακρίσεις ἐπὶ τόπου. Ἀλλὰ τὸ ἀποτέλεσμα τῶν ἀνακρίσεων, κατὰ προσφάτους τηλεγραφικὰς πληροφορίας τὰς ὁποίας ἔχομεν καὶ ἐγὼ καὶ οἱ ἄλλοι συνάδελφοί μου τοῦ Νομοῦ Ἔβρου, εἶναι ὅτι ὁ ρηθεὶς ἀστυνόμος περὶ τοῦ ὁποίου καὶ ἡ ὑπηρεσία μᾶς ὡμολόγησεν ὅτι εἶχεν καὶ προηγουμένας ἀφορμὰς δυσμενείας, μετετέθη ἀπὸ Ὀρεστιάδος εἰς Διδυμότειχον, πόλιν ἀπέχουσαν μόνον ἡμίσειαν ὥραν δι’ αὐτοκινήτου ἀπὸ τὴν Ὀρεστιάδα, τὸν τόπον ὅπου ἔδρασεν, εἰς καλυτέραν θέσιν καὶ εἰς κοινωνίαν πλέον ἀνεπτυγμένην καὶ εὐπαθῆ. Καὶ ταῦτα πάντα ἐθεωρήθησαν ὡς τιμωρία τοῦ ἀξιωματικοῦ περί τοῦ ὁποίου ὅπως εἶπεν ἡ ὑπηρεσία εἶχε ἐκ προηγουμένων δυσμενεῖς γνώμας. Βεβαίως ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας δὲν εἶναι δυνατὸν τὰ κατώτερα καὶ ἀνώτερα ὄργανα καὶ τῶν ὁπλιτῶν καὶ τῶν ἀξιωματικῶν τῆς χωροφυλακῆς νὰ σταματήσουν τὴν ἀνοίκειον καὶ ἄτοπον κατὰ τῶν πολιτῶν συμπεριφοράν των, διότι ἡ ἀτιμωρησία καὶ ἡ ἀνεκτικότης εἶναι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα δημιουργοῦν κυρίως τὴν σημερινὴν κατάστασιν. Γενικώτερον, περὶ τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα θὰ ληφθοῦν, ἰδιαιτέρως διὰ τὰ ἀπώτερα σημεῖα τοῦ νομοῦ Ἔβρου καὶ τῆς Θράκης, ἔχω νὰ παρατηρήσω τὰ ἑξῆς: Τὰ μέρη αὐτὰ ἐθεωρήθησαν τόποι ἐξορίας καὶ σωφρονισμοῦ. Φαντασθῆτε λοιπὸν τὸ ποιὸν τῶν κατωτέρων ὀργάνων, ἅτινα ἀποστέλλονται ἐκεῖ. Ἀποστέλλονται δηλαδὴ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀνάγκη νὰ σωφρονισθοῦν. Φαντασθῆτε ποία εἶναι ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας ἡ ἐμφάνισις τῆς χωροφυλακῆς εἰς τὰ μέρη τὰ ἰδικά μας. Θὰ ἤθελα λοιπὸν νὰ συστήσω καὶ νὰ παρακαλέσω τὸν κύριον ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅπως λάβῃ τὴν περίπτωσιν ταύτην ὑπ’ ὄψει ἐὰν εἶναι δυνατόν. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ νομοθετικὰ μέτρα τὰ ὁποῖα θὰ προσκομίσῃ εἰς τὴν Βουλήν, θὰ ἤθελα ἡ νομοθετικὴ αὕτη μέριμνα, ἐὰν ληφθῇ, νὰ εἶναι ταχεῖα καὶ ριζική, διότι πάντοτε ἤκουσα ὅτι θὰ προσκομισθοῦν νομοθετήματα, τὰ ὁποῖα θὰ θεραπεύσουν τὸ ὑπάρχον κακὸν τῆς χωροφυλακῆς, ἀλλὰ πάντοτε αἱ ὑποσχέσεις καὶ τὰ ὡραῖα σχέδια μένουν ὡς γράμμα νεκρόν.
§171ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Χούρσογλου.
§172Σ. ΧΟΥΡΣΟΓΛΟΥ. Κατὰ πᾶσαν πιθανότητα θὰ ἐπανέλθωμεν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ εἰς πολλὰς ἄλλας συνεδριάσεις, καὶ δι’ αὐτὸ ἀναβάλλω τὴν ἀγόρευσίν μου δι’ αὔριον.
§173ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σιδέρης.
§174Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Ὀλίγα λόγια ἔχω νὰ εἴπω. Ὁ ἀξιότιμος ἐκ Πειραιῶς συνάδελφος, μὲ τὴν δικανικὴν ἱκανότητα, ἡ ὁποία τὸν διακρίνει, ἐζήτησε νὰ τοποθετήσῃ τὸ ζήτημα ἐπὶ ἐδάφους ποινικοῦ νόμου. Δὲν θέλω νὰ ἐνδιατρίψω ἰδιαιτέρως εἰς τὴν ἐπιείκειαν, τὴν ὁποίαν αἰσθάνεται πρὸς τὸ ἀδίκημα τῆς ζωοκλοπῆς, τὸν βεβαιῶ ὅμως, ὅτι, ἐὰν εὑρίσκετο εἰς τὴν θέσιν τῶν πτωχῶν ἀγροτῶν, οἱ ὁποῖοι στηρίζουν ὅλην τὴν οἰκονομικήν των ὕπαρξιν εἰς ἕνα ζεῦγος ἀροτριόντων, εἰς ἕνα ἵππον, ἢ ἡμίονον καὶ εὑρίσκετο καὶ αὐτὸς πρὸ τῆς ἀπειλῆς καὶ τοῦ κινδύνου τῆς ἀπωλείας αὐτῶν, θὰ ἐμετρίαζε τὴν ἐπιείκειάν του πρὸς τὴν ζωοκλοπὴν καὶ θὰ ἦτο αὐστηρότερος. Ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει καὶ ἄλλοι ἐσωτερικοὶ λόγοι δύνανται νὰ κάνουν ἕνα ἐπιστήμονα νὰ εἶναι ἐπιεικέστερος πρὸς τὸ ἕνα ἢ πρὸς τὸ ἄλλο ἀδίκημα. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὅμως νὰ τονίσω, ὅτι ἂν ἐκ τῶν ἐπισήμων στατιστικῶν καταφαίνηται ὕφεσις τοῦ ἀδικήματος τῆς ζωοκλοπῆς κατόπιν τῶν περὶ τοῦ ἀντιθέτου ὁμοθύμων διαμαρτυριῶν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ περὶ τῆς διαδόσεως τοῦ ἀδικήματος τούτου, ὄχι μόνον διαψεύδονται αἱ στατιστικαί, ἀλλὰ διαπιστοῦται, ὅτι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει, δὲν εἶναι ἡ δίωξις ἀλλ’ ἡ ἀνακάλυψις τῶν ἀδικημάτων τῆς ζωοκλοπῆς, διότι καὶ ἡ δίωξις γίνεται καὶ οἱ νόμοι εἶναι αὐστηροὶ καὶ ἡ δικτατορία ἔφθασε νὰ ἀπειλήσῃ θάνατον κατὰ τῶν ζωοκλεπτῶν. Ἡ δὲ ζωοκλοπὴ δὲν περιελήφθη εἰς τὰ διατάγματα περὶ ἀμνηστείας. Ἐκεῖνο, πρὸς τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ στραφῇ ἡ προσοχὴ τοῦ Κράτους, εἶναι ἡ πρόληψις τοῦ ἀδικήματος. Τὰ ἀδικήματα τῆς ζωοκλοπῆς δὲν ἀναφέρονται εἰς τὰς στατιστικάς, διότι δὲν ἀνακαλύπτονται αἱ ζωοκλοπαί. Δὲν θέλω νὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλήν, περὶ τοῦ ἂν ὁ θεσμὸς τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας ἦτο καλὸς ἢ κακός. Ἐγὼ πρῶτος ἐδήλωσα, ὅτι εἶχε τρωτά. Ἀλλὰ ἀπὸ τοῦ σημείου αὐτοῦ μέχρι τοῦ σημείου πρόρριζα ὁ θεσμὸς αὐτὸς νὰ καταπέσῃ, εἶναι μεγάλη ἀπόστασις. Ὁ νόμος εἶναι γεγονός, ὅτι εἶναι συγκεντρωτικός. Εἰς ἄλλην περίστασιν ἐδήλωσα τὸν λόγον, διὰ τὸν ὁποῖον ὁ θεσμὸς ἦτο συγκεντρωτικός. Διότι ἡ Κυβέρνησις τῆς Ἐπαναστάσεως τοῦ 1922, ἡ ὁποία ἔθεσεν εἰς ἐφαρμογὴν τὸν νόμον αὐτόν, ἐμελέτα ἐκ παραλλήλου τὴν θέσπισιν τοῦ θεσμοῦ τῆς αὐτοδιοικήσεως. Δὲν ἦτο δυνατὸν ὅμως ἡ Κυβέρνησις, ἐφ’ ὅσον τὸ ἀδίκημα τῆς ζωοκλοπῆς εὑρίσκετο εἰς ἔντασιν νὰ μὴ λάβῃ μέτρα κατὰ ταύτης, καθ’ ὅσον ὅλων τῶν ἀστυνομικῶν διευθυντῶν, τῶν νομαρχῶν καὶ τῶν εἰσαγγελέων αἱ διαμαρτυρίαι ὑπῆρξαν ἀθρόαι, δὲν ἦτο δυνατόν, λέγω, νὰ μὴ μεριμνήσῃ ἔστω καὶ συγκεντρωτικῇ μεθόδῳ διὰ τὴν δίωξιν τῆς ζωοκλοπῆς. Τὰ ἀποτελέσματα ὑπῆρξαν ἀγαθά. Δὲν γνωρίζω, ἂν ἐμεσολάβησαν συναλλαγαὶ εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου αὐτοῦ καὶ δέχομαι, κύριοι, ὅτι καὶ συναλλαγαὶ ἐμεσολάβησαν. Ἀλλ’ ἐπαναλαμβάνω, ἀπὸ τοῦ σημείου αὐτοῦ μέχρι τοῦ σημείου τῆς πρόρριζα καταργήσεως τοῦ νόμου, ὑπάρχει ἀπόστασις διανυθεῖσα ἐπὶ ζημίᾳ τῶν ἀγροτῶν. Ἐκεῖνο ὅμως, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ ἔκθυμον, πάνδημον καὶ παγκοίνως γνωστὴν εὐχὴν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, εἶναι νὰ ἔλθῃ καὶ κυρωθῇ θεσμός, ὁ ὁποῖος νὰ μὴ εὑρίσκηται εἰς μεγάλην ἐπαφὴν μὲ τὰς κοινότητας καὶ τὰς περὶ ταύτης κομματικὰς συναλλαγάς. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφήσωμεν τὰς κοινότητας νὰ καταστήσουν τὴν ἀγροφυλακὴν ἀντικείμενον τοπικῆς συναλλαγῆς.
§175ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Βασιλειάδης.
§176Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Μετὰ τὰς ἐνθαρρυντικὰς δηλώσεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν διὰ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ ληφθῶσι λίαν συντόμως, δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς ζωοκλοπῆς. Μίαν μόνον σύστασιν ἔχω νὰ ὑποβάλω εἰς τὸν ἀξιότιμον ὑπουργόν, ὅπως ὅσῳ τὸ δυνατὸν μεγαλυτέραν δύναμιν χωροφυλακῆς ἐξ αὐτῆς τὴν ὁποίαν ἔχει εἰς Ἀθήνας, ἀποστείλῃ τὸ ταχύτερον εἰς τὰς ἐπαρχίας καὶ νὰ κρατήσῃ τὸν ἀπολύτως ἀπαραίτητον διὰ τὴν πρωτεύουσαν ἀριθμὸν ὥστε νὰ μὴ ἐξαναγκάζωνται πολλοὶ ἐπὶ κεφαλῆς ἀποσπασματάρχαι νὰ ἐνεργοῦν ἐπιστρατεύσεις διὰ τὴν καταδίωξιν καὶ τῆς ζωοκλοπῆς καὶ τῶν κακοποιῶν στοιχείων. Τὴν σύστασιν αὐτὴν παρακαλῶ ὅπως λάβῃ ὑπ’ ὄψιν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν.
§177Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Κύριε συνάδελφε, ὁλόκληρος ἡ δύναμις τῆς χωροφυλακῆς πρόκειται νὰ φύγῃ καὶ μεταβῇ εἰς τὴν ὕπαιθρον.
§178ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαστρατῆς.
§179Θ. ΠΑΠΑΣΤΡΑΤΗΣ. Θὰ ἀκολουθήσω καὶ ἐγὼ τὰς παρακλήσεις, τὰς ὁποίας ἠκολούθησαν ὅλοι οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι. Τὸ ζήτημα τῆς ζωοκλοπῆς μετεφάνη καὶ μετέπεσεν εἰς συζήτησιν περὶ τῆς Ἀστυνομίας. Τὰ κατώτερα ὄργανα τῆς χωροφυλακῆς οὐδέποτε συνετέλεσαν εἰς τὴν καταστολὴν τῆς ζωοκλοπῆς. Ἐλάχιστα εἶναι τὰ παραπτώματα τῆς ζωοκλοπῆς τὰ ὁποῖα ἀποκαλύπτονται ἀπὸ τὴν χωροφυλακήν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχω νὰ συστήσω εἶναι νὰ ληφθῇ πρόνοια ὥστε τὰ ὄργανα νὰ περιορίζωνται καὶ νὰ μὴ παρεκτρέπονται εἰς καταπιέσεις ἐναντίον τῶν πολιτῶν διὰ τὰς παραβάσεις τῆς Κυριακῆς ἀργίας, τῆς ὁπλοφορίας καὶ τῆς αἰσχροκερδίας.
§180ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μπούτος ἔχει τὸν λόγον.
§181Π. ΜΠΟΥΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, πολλὰ ἐλέχθησαν κατὰ τὴν ἑσπέραν ταύτην περὶ τοῦ ἀδικήματος τοῦ μισαροῦ, τὸ ὁποῖον ἐπιπολάζει εἴς τινα διαμερίσματα τῆς Χώρας μας, καὶ πολλὰ ὑπεδείχθησαν φάρμακα καὶ τρόποι θεραπείας. Ἄν καὶ κατὰ πόσον θὰ ἀποβῶσι συντελεστικά, τοῦτο εἶναι ζήτημα χρόνου. Ἐκεῖνο ὅμως τὸ ὁποῖον θὰ μοὶ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ νομίζω εἶναι ὅτι ἀντὶ νὰ ἀσχολῆται ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Βουλὴ κατὰ τίνα τρόπον θὰ δημιουργήσωμεν ἐπὶ τὸ τέλειον τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς τοῦ ὁποίου ἡ σκοπιμότης ἐτέθη ὑπὸ ἀμφισβήτησιν καὶ δικαίως, θὰ ἦτο προτιμώτερον νὰ σκεφθῶμεν καὶ μελετήσωμεν τὸν τρόπον καθ’ ὃν θὰ ἀπηλλασσόμεθα τοῦ σώματος τούτου καὶ θὰ διοργανώσωμεν ἐπὶ τὸ τελειότερον τὸ σῶμα τῆς ἀγροφυλακῆς. Ὀφείλωμεν νὰ ὁμολογήσωμεν ὅτι ὅταν ὁ νόμος περὶ ἀγροφυλακῆς ἐλειτούργησεν ἀπέδωσεν ἀποτελέσματα τοιαῦτα, τὰ ὁποῖα ἐπέτρεψαν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Λαὸν νὰ ἀναρτήσῃ ἀπὸ τῆς τελειοποιήσεως τοῦ σώματος τούτου, περισσοτέρας ἐλπίδας καλυτέρου μέλλοντος. Ἡ ἀναδημιουργία τοῦ σώματος τῆς ἀγροφυλακῆς ἐξ ἐντοπίων ὀργάνων θὰ ἐξησφάλιζε τελείως τὴν ὕπαιθρον χώραν ἀπὸ τοῦ ὁρμαθοῦ τῶν ἀγροτικῶν ἀδικημάτων καὶ ἀσφαλῶς δὲν θὰ ἐσημειοῦτο εἰς τοιαύτην ἔκτασιν τὸ ἀδίκημα τῆς ζωοκλοπῆς, διότι τὸ ἐγχώριον ὄργανον, ὁ ἀγροφύλαξ εἶναι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζῃ τὶς εἶναι ὁ ζωοκλέπτης τῆς περιφερείας του καὶ ποῖοι εἶναι ἐκεῖνοι εἰς τοὺς ὁποίους θὰ ὁδηγεῖται τὸ κλοπιμαῖον. Ἐφ’ ὅσον δὲ ὁ ἀγροφύλαξ θὰ εἶναι πεπεισμένος ὅτι ἡ πολιτεία θὰ τὸν βοηθήσῃ καὶ θὰ τὸν προστατεύσῃ, θὰ τὸν ἐνισχύσῃ οἰκονομικῶς, μὴ ἐξαρτῶν τὴν οἰκονομικὴν αὐτοῦ ἀντοχὴν ἐκ τῆς ἀντοχῆς τῶν εἰδικῶν τῆς ἀγροφυλακῆς ταμείων, ἀλλὰ ἀπὸ τῆς ἀντοχῆς τοῦ Κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ, θὰ ἐκτελέσῃ τὸ καθῆκον του μὴ ἐμβαῖνον εἰς ἀκρότητας. Ἔχω νὰ συστήσω ἐπὶ πλέον εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἰδίᾳ δὲ εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ ἐπαναφέρῃ εἰς ζωὴν σοφὴν διάταξιν τοῦ Συντάγματος τοῦ 1833 κατὰ τὸ ὁποῖον ὁσάκις δὲν ἀνακαλύπτεται ὁ δράστης τῆς ζωοκλοπῆς ἢ δενδροφθορᾶς ὁ παθὼν ἀποζημιοῦται παρὰ τῆς κοινότητος, παρὰ τοῦ δήμου, καταστῆσαν οὕτω τὸ διάταγμα ἐκεῖνο ὑπόλογα τὰ νομικὰ ταῦτα πρόσωπα διὰ τὴν παραφυλακὴν τῆς περιουσίας του. Ἔχει μεγάλην σκοπιμότητα καὶ ἔσχε μεγίστην ἀπόδοσιν ἡ καταργηθεῖσα σοφωτάτη αὐτὴ διάταξις. Διότι εἶναι ζήτημα γενικωτέρας ἠθικῆς, εἶναι ζήτημα γενικωτέρας εὐπρεπείας, τοῦ ἀδικήματος τούτου νὰ μὴ πίπτωσι θύματα μόνον οἱ ἀδύνατοι, διότι ἀναμφισβητήτως οἱ ἰσχυροὶ τοπάρχαι δὲν ἠδύναντο νὰ αἰσθανθῶσι τὴν τοιαύτην κακοποιὸν ἐπιδρομὴν τῶν κακοποιῶν, τὴν στιγμὴν δὲ κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ νομικὸν πρόσωπον τῆς κοινότητος τοῦ Δήμου εἶναι ὑπόχρεον εἰς ἀποζημείωσιν τοῦ παθόντος, θὰ προσέχωσιν πάντες ὥστε νὰ μὴ συμβαίνῃ τὸ ἀδίκημα τοῦτο τῆς ζωοκλοπῆς ἢ τῶν δενδροφθορῶν ἢ τοὐλάχιστον νὰ περιορίζωνται ταῦτα εἰς τὸ ἐλάχιστον. Ἀλλὰ καὶ εἰς τὸν ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης ἔχω νὰ συστήσω, ὅτι αἱ δικογραφίαι δὲν πρέπει νὰ χρονίζωσιν εἰς τὰ χρονοντούλαπα τῶν διαφόρων ἀνακριτικῶν ὑπαλλήλων, ὡς τοῦτο εἰς μεγάλην κλίμακα συμβαίνει, διότι εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον, κύριε ὑπουργέ, ὅτι δικογραφίαι ζωοκλοπῆς παρεγράφησαν παρῆλθον δηλαδὴ 6 ἔτη καὶ πλέον καθ’ ἃ αἱ δικογραφίαι παρέμενον εἰς τὰ ἑρμάρια τοῦ ἀνακριτικοῦ γραφείου τῶν κυρίων ἀνακριτῶν περὶ ἄλλα τυρβαλόντων καὶ κατήντησαν καὶ οἱ κατηγορούμενοι μέχρι τοῦ ἀκροατηρίου διὰ νὰ ἀκούσωσιν ἀπὸ τοῦ στόματος τῶν προέδρων τὴν διαμαρτυρίαν ὅτι τὰ ἀδικήματα αὐτὰ παρεγράφησαν, ἐπιβραβεύουσα οὕτω ἡ δικαιοσύνη τὰς μυσαρότητας ταύτας διὰ τῆς ἐγκληματικῆς φυγοπονίας καὶ ἀδιαφορίας. Ταῦτα εἶχον νὰ εἴπω μὴ δυνάμενος νὰ ἐπεκταθῶ ἐπὶ πλέον σεβόμενος τὸν κάματον τῆς Βουλῆς ἐξαντληθέντος δὲ τέλιον τοῦ ζητήματος ὑπὸ τῶν ἐγκρίτων ἀξιοτίμων συναδέλφων.
§182ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ λυθῇ ἡ συνεδρίασις κ. Πρόεδρε.
§183ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 4.30 μ. μ. (Ὥρα 8.50 μ. μ.)