1928.11.06

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 10η

ΤΡΙΤΗ 6 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1928

Προεδρία κ. Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΥ

(Ὥρα 4.30′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ν’ ἀναγνωσθῶσι τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως. (Ἀναγινώσκονται καὶ ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικά).

§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: —Ὁ Πρόεδρος τῶν Προσφυγικῶν Συνοικισμῶν Πειραιῶς καὶ ἄλλων τοιούτων διαμαρτύρεται διὰ τὴν περικοπὴν τῶν τόκων τῶν ὁμολογιῶν τῆς τελευταίας σειρᾶς. —Ὁ Γεωργικὸς καὶ Κτηνοτροφικὸς κόσμος Δαδίου διαμαρτύρεται διὰ τὴν ματαίωσιν τῆς ἱδρύσεως τῆς Γεωργικῆς Τραπέζης. —Ὁ Πρόεδρος τοῦ Προσφυγικοῦ Συνοικισμοῦ Τζουμαγιωτῶν Σερρῶν, παρακαλεῖ ὅπως ληφθῇ μέριμνα περὶ στεγάσεως τοῦ Συνοικισμοῦ. —Ὁ Γεωργικὸς Συνεταιρισμὸς Προδρόμου Βερροίας διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἐγκατάστασιν 80 οἰκογενειῶν Κιρκασίων εἰς τὸ ἀγρόκτημά των. —Οἱ Δικαστικοὶ ὑπάλληλοι Νεαπόλεως Κρήτης, Πατρῶν καὶ Καβάλλας παρακαλοῦν νὰ μὴ τροποποιηθῇ τὸ προηγούμενον διάταγμα περὶ προσόντων τῶν δικαστικῶν ὑπαλλήλων. —Ὁ προσφυγικὸς κόσμος Ροδόπης διαμαρτύρεται διὰ τὸν περιορισμὸν τῶν γερουσιαστικῶν ἑδρῶν εἰς τὸν νομὸν Ροδόπης. —Ὁ συνεταιρισμὸς Νέας Ἀγχιάλου διαμαρτύρεται διὰ τήν εἴσπραξιν τῆς δεκάτης καὶ ζητεῖ τὴν κατάργησιν αὐτῆς λόγῳ ἀφορίας. —Οἱ κάτοικοι Παλεφύτου Ἐδέσσης καταγγέλουν τὸ κοινοτικὸν συμβούλιον Δροσεροῦ διότι εἰσπράττει χρήματα ἀπὸ τοὺς χωρικοὺς τῆς κοινότητος ἀχρεωστήτως. —Τὸ ἐπαγγελματικὸν ἐπιμελητήριον Θεσσαλονίκης εὐχαριστεῖ τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν ἐκπροσώπησιν αὐτοῦ ἐν τῇ Γερουσίᾳ. —Ἡ γεωργικὴ ἕνωσις παρακαλεῖ ὅπως τροποποιηθῇ ἡ καθορισθεῖσα κατὰ στρέμμα τιμὴ ἀποζημιώσεως αὐτῶν. —Οἱ ἔφεδροι φοιτηταὶ κλάσεως 1926 Αʹ καὶ Βʹ σειρᾶς παρακαλοῦν ὅπως τύχουν καὶ αὐτοὶ τοῦ εὐεργετήματος τῆς ἀπαλλαγῆς τῶν τμηματικῶν ἐξετάσεων τῶν ἐτῶν καθ’ ἃ ὑπηρέτουν ἐν τῷ στρατῷ. —Ὁ λαὸς τῶν ἐπαρχιῶν Τρικκάλων καὶ Καλαμπάκας διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἀδικαιολόγητον ἐγκατάλειψιν τῶν ὑδραυλικῶν ἔργων Θεσσαλίας. —Οἱ βουλευταὶ κύριοι Τ. Ἀναστασίου καὶ Η. Τσεριώνης καταθέτουν ἀναφορὰν κατοίκων Δίβρης ζητούντων ἀναστολὴν τῆς πληρωμῆς τῶν φόρων λόγῳ τῆς οἰκτρᾶς οἰκονομικῆς των καταστάσεως. —Ἐπιτροπὴ μικροϊδιοκτητῶν Ἀμφίσσης διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἁρπαγὴν τῶν κτημάτων των παρ’ ὁμάδος οἰκοπεδοφάγων καὶ ζητεῖ προστασίαν τῶν ἰδιοκτησιῶν των. —Ὁ σταφιδοαγροτικὸς κόσμος Μεσοποταμιᾶς παρακαλεῖ ὅπως ἡ Κυβέρνησις ἐπαναφέρῃ τὸν ἀγροτικὸν νόμον καὶ διατάξῃ τὴν ἔναρξιν τῶν ὑδραυλικῶν ἔργων Παμίσου. —Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Λούλης καταθέτει ὑπόμνημα τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ἰωαννίνων δι’ οὗ παρακαλεῖ αὕτη ὅπως ἐγκριθῇ παράτασις τῶν γεωργοκτηνοτροφικῶν δανείων ἐπὶ ἓν ἔτος ἀπὸ σήμερον διὰ τὰ καταστάντα ληξιπρόθεσμα. —Οἱ ἐν ἀποστρατείᾳ διατελοῦντες Κρῆτες ἀξιωματικοὶ τῆς χωροφυλακῆς παρακαλοῦν ὅπως συγκροτηθῇ νέον συμβούλιον ἐξ ἀνωτέρων ἀξιωματικῶν διὰ νὰ κρίνῃ περὶ τῆς καταλληλότητος τῶν διὰ διαφόρους λόγους ἀπομακρυνθέντων ἀπὸ τοῦ Ἰανουαρίου 1926 καὶ ἐντεῦθεν ἀξιωματικῶν. —Τὸ Σωματεῖον ἀρτεργατῶν Πειραιῶς ἡ «Ἀκρόπολις» ζητεῖ τὴν βελτίωσιν τῆς οἰκονομικῆς των καταστάσεως διὰ τῆς αὐξήσεως τῆς μισθοδοσίας των καὶ τὴν σύστασιν ταμείου ἀσφαλίσεως τῶν ἀρτεργατῶν. —Οἱ βουλευταὶ κύριοι Ταλιαδοῦρος καὶ Γαρδικιώτης καὶ ὁ ἀγροτικὸς σύλλογος Τρικκάλων καταθέτουν τηλεγράφημα τοῦ ἐν Βόλῳ συλλόγου ἐμπόρων ἐγχωρίων προϊόντων, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἀπαγόρευσιν τῆς ἐξαγωγῆς τῶν μαυρομμάτικων φασολίων. —Τὸ γεωργικὸν ἐπιμελητήριον Μεσσηνίας ὑποβάλλει τὰς ληφθείσας ἀποφάσεις τῆς γενικῆς συνελεύσεως τοῦ γεωργικοῦ ἐπιμελητηρίου καὶ ζητεῖ τὴν ἐκτέλεσιν αὐτῶν. —Ὁ καπνεργατικὸς κόσμος Ἡρακλείου ζητεῖ τὴν ἐπαναφορὰν τοῦ Νόμου «περὶ ἀποζημιώσεως τῶν καπνεργατῶν». — Κατάδικοι κρατούμενοι εἰς τὰς ἐν Αἰγίνῃ φυλακὰς καὶ κατάδικοι Πατρῶν παρακαλοῦν ὅπως ληφθῇ καὶ δι’ αὐτοὺς μέριμνα διὰ τὴν ἐλάττωσιν τῆς ποινῆς των. — Ἡ Πανελλήνιος Ὁμοσπονδία ἐργατῶν Ἐπισιτισμοῦ ὑποβάλλει τὰς ληφθείσας ἀποφάσεις ὑπὸ τῆς συνδιασκέψεως τῶν κυριωτέρων ἀρτεργατικῶν Σωματείων. — Ἐπιτροπὴ τοῦ Συνοικισμοῦ Νέα Πέλλης Γιαννιτσῶν διαμαρτύρεται κατὰ τοῦ γραφείου Ἐποικισμοῦ μὴ αὐξάνοντος τὸν γεωργικὸν κλῆρον ἐκ τῶν ὑπαρχουσῶν διαθεσίμων γαιῶν. — Ἡ Ἐπιτροπὴ τῶν Προσφύγων Κιλινδὶρ παρακαλεῖ ὅπως ἐπιτραπῇ εἰς τὸν Ἐποικισμὸν νὰ οἰκοδομήσῃ οἰκίας εἰς τοὺς ἀπὸ τριετίας παραμένοντας εἰς σκηνὰς πρόσφυγας. — Τὸ Γεωργικὸν Ἐπιμελητήριον Θεσσαλονίκης ὑποβάλλει τὴν γνώμην του ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς ἄρσεως τοῦ δασμοῦ τοῦ σίτου καὶ παρακαλεῖ ὅπως ληφθῇ μέριμνα περὶ ἱκανοποιητικῆς τιμῆς ἐκ τοῦ ἐγχωρίου σίτου. — Οἱ Πρόεδροι τοῦ Γεωργικοῦ καὶ Καπνεργατικοῦ Συλλόγου Καρδίτσης παρακαλοῦν ὅπως ἐπιτραπῇ ἡ ἐξαγωγὴ τῶν βʹ καὶ γʹ. ποιοτήτων καπνοῦ εἰς τὸ Ἐξωτερικόν. — Οἱ ἐν Καρδίτσῃ ἐργάται ἀρδυλοποιοὶ παρακαλοῦν ὅπως χορηγηθοῦν καὶ εἰς αὐτοὺς πρὸς κατασκευὴν ἄρβυλα καὶ ἄλλα ἐξαρτήματα τοῦ Στρατοῦ καθ’ ὅσον μένουν ἀπὸ πολλοῦ ἄνευ ἐργασίας. — Ὁ Μοναχὸς Ἁγιοπαντελεημονίτης Γερόντιος καταγγέλλει τὸν Ρῶσσον Ἡγούμενον τῆς Μονῆς Παντελεήμονος ὡς μὴ συμμορφούμενον πρὸς τὸ Σιγίλιον τὸ διέπον τὴν Ἱερὰν Σύναξιν καὶ ἀποδιώκοντα τοὺς Ἕλληνας Μοναχοὺς πρὸς κοινοβιασμὸν καὶ ζητεῖ τὴν λῆψιν μέτρων παρὰ τῆς Κυβερνήσεως κατ’ αὐτοῦ. Τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης ἀποστέλλει τὴν κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Κουτσοπετάλου δικογραφίαν καὶ ζητεῖ τὴν ἄδειαν τῆς Βουλῆς διὰ τὴν ποινικὴν δίωξιν αὐτοῦ. Ὁ κ. Α. Καραπάνος (Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν) ὑποβάλλει τὰ κάτωθι νομοσχέδια: 1) Περὶ κυρώσεως τοῦ μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ρουμανίας ὑπογραφέντος ἐν Γενεύῃ τὴν 21ην Μαρτίου 1928 Συμφώνου περὶ μὴ ἐπιθέσεως καὶ διαιτησίας καὶ 2) Περὶ κυρώσεως τοῦ μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἰταλίας ὑπογραφέντος ἐν Ρώμῃ τὴν 23 Σεπτεμβρίου 1928 Συμφώνου φιλίας καὶ εἰρηνικῆς διευθετήσεως τῶν διαφορῶν. Ὁ κ. Α. Δοξιάδης (Ὑφυπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς) ὑποβάλλει τὰ κάτωθι νομοσχέδια: 1) Περὶ ἱδρύσεως φαρμακείων καθ’ ὑπέρβασιν τοῦ νομίμου ἀριθμοῦ καὶ 2) Περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 2124 τῆς 14 Μαρτίου 1920 περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ἐξασκήσεως τοῦ Ὀδοντοϊατρικοῦ ἐπαγγέλματος ἐν ταῖς Νέαις Χώραις διατάξεων. Ἡ ἐπὶ τῆς Συγκοινωνίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ κυρώσεως συμβάσεως διὰ τὴν κατασκευὴν ὑδραυλικῶν κλπ. ἔργων πεδιάδων Σερρῶν καὶ Δράμας.» Ὁ κ. Θ. Σοφούλης (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν) ὑποβάλλει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως πίνακος τεχνικοῦ προσωπικοῦ τοῦ Τυπογραφείου Λωροφυλακῆς». Οἱ κ.κ. Θ. Σοφούλης (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν) καὶ Γ. Μαρῆς (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν) ὑποβάλλουν σχέδιον νόμου «περὶ ὁρίου ἡλικίας ἀξιωματικῶν τοῦ στρατοῦ». Ὁ κ. Κ. Γόντικας (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας) ὑποβάλλει σχέδιον νόμου «περὶ ἀγορᾶς ὑπὸ τοῦ Κράτους βιβλιοθήκης Μαυροκορδάτου Μπαλτατσῆ». Οἱ κ. κ. Κ. Γόντικας (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας) καὶ Γ. Μαρῆς (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν) ὑποβάλλουν τὰ κάτωθι νομοσχέδια: 1) Περὶ μεταεκπαιδεύσεως τῶν δημοδιδασκάλων ἐν τῷ Πανεπιστημίῳ καὶ 2) Περὶ ἀγορᾶς ἔργων Ἑλλήνων καλλιτεχνῶν πρὸς πλουτισμὸν τῆς Ἐθνικῆς Πινακοθήκης. Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Κοντοδίνας ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 512 περὶ καταπολεμήσεως ἀρουραίων καὶ ἀκρίδων». Ἡ ἐπὶ τῆς Γεωργίας Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὰς ἐκθέσεις αὐτῆς ἐπὶ τῶν νομοσχεδίων: «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 512 περὶ καταπολεμήσεως ἀρουραίων καὶ ἀκρίδων» καὶ 2) «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 7 8)βρίου 1927 Ν. Δ. περὶ γεωργικῶν σχολείων Μέσης ἐκπαιδεύσεως». Ὁ βουλευτὴς κ. Λ. Κογεβίνας ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 17 Ὀκτωβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 18 Δεκεμβρίου 1925 Ν. Δ. περὶ προσθήκης παραγράφου εἰς τὸ ἄρθρον 94 τοῦ ἀπὸ 17 Δεκεμβρίου 1913 Ν. Δ. «περὶ ἐνοριακῶν ναῶν καὶ ἐφημερίων». Ὁ κ. Π. Ἀργυρόπουλος (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν) ὑποβάλλει τὰ κάτωθι σχέδια νόμων 1) Περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 1825 περὶ τοῦ βοηθητικοῦ προσωπικοῦ τῆς ναυτικῆς βρεττανικῆς ἀποστολῆς. 2) Περὶ προσθήκης παραγράφου Ζʹ εἰς τὸ ἄρθρον 3 τοῦ νόμου ΣΝΘʹ περὶ ναυτικῆς ποινικῆς νομοθεσίας. 3) Περὶ κανονισμοῦ μισθοδοσίας τῶν γυναικῶν νοσοκόμων τοῦ Π. Ναυτικοῦ. 4) Περὶ χορηγήσεως πιστώσεως ἐκ δραχμῶν 7.852.402 εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ναυτικῶν. 5) Περὶ προσλήψεως πολιτικῶν ὀδοντοιατρῶν εἰς τὸ Π. Ν. 6) Περὶ καταστάσεως τῆς ἰσχύος τοῦ ἀπὸ 29 Φεβρουαρίου 1920 Διατάγματος περὶ ἀπαλλοτριώσεως χώρου πρὸς ἀνέγερσιν Πολεμικοῦ Ναυστάθμου. 7) Περὶ χορηγήσεως πιστώσεως ἐκ δραχμῶν 158. 295.10 εἰς τὸν ὑπουργεῖον τῶν Ναυτικῶν καὶ 8) Περὶ τροποποιήσεως διατάξεως τῶν 2045 καὶ 2938 νόμων περὶ συμμετοχῆς τῆς Ἑλλάδος εἰς τὸ Διεθνὲς ὑδρογραφικὸν συνέδριον. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν Ἀναφορῶν καὶ Ἐρωτήσεων Ὁ κ. Κοκκινάκης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ δημοδιδασκάλου Α. Ἀγγελιδάκη.

§3Γ. ΚΟΚΚΙΝΑΚΗΣ. Συνιστῶ θερμῶς τὴν ἀναφορὰν αὐτὴν καὶ παρακαλῶ τὸν ἁρμόδιον ὑπουργὸν νὰ λάβῃ, ἐξ ἀφορμῆς αὐτῆς τῆς ἀναφορᾶς, γενικὰ μέτρα διὰ τοὺς παθόντας ἐν πολέμῳ διδασκάλους.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κουτσίνας ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Λέσχης Φιλελευθέρων Φαρσάλων.

§5Ι. ΚΟΥΤΣΙΝΑΣ. Ἡ ἀναφορὰ περιλαμβάνει περισσότερα τοῦ ἑνὸς ζητήματα. Θὰ ἐπεθύμουν ν’ ἀναπτύξω μόνον ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν ἵδρυσιν ὑποκαταστήματος τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης καὶ νὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν ὅπως λάβῃ ὑπ’ ὄψει της τὴν ἀναφορὰν αὐτήν. Πλεῖστοι ὅσοι λόγοι συντρέχουν εἰς τοῦτο, διότι ἡ περιφέρεια τῶν Φαρσάλων εἶναι μία ἀπὸ τὰς πλέον παραγωγικὰς καὶ ὁ πληθυσμὸς αὐτῆς ὀργᾷ πρὸς πρόοδον γεωργικὴν καὶ ἀνάπτυξιν. Πρέπει αἱ δοσοληψίαι τοῦ πληθυσμοῦ αὐτοῦ νὰ διευκολυνθοῦν διὰ τῆς ἱδρύσεως εἰς Φάρσαλα ὑποκαταστήματος, διότι τὸ ὑποκατάστημα Λαρίσσης ἀπέχει τῶν Φαρσάλων πλέον ἀπὸ τὰς 5 ὥρας καὶ δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἔχῃ πληροφορίας περὶ τῶν πιστούχων τῶν Φαρσάλων. Ἄλλωστε ὑπάρχει καὶ μελέτη διὰ τὴν ἵδρυσιν τοῦ ὑποκαταστήματος τούτου καὶ συντρέχουσιν ἑπομένως ὅλοι οἱ λόγοι, οἱ ὁποῖοι δικαιολογοῦν τὴν ἵδρυσιν ἑνὸς τοιούτου ὑποκαταστήματος ἐν Φαρσάλοις.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πρέκας ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν Αἰγιάλης Ἀμοργοῦ.

§7Α. ΠΡΕΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τὸ θέμα, εἰς ὃ ἀφορᾷ ἡ ἀναφορὰ τῶν συμπολιτῶν μου, ἠσχολήθη ἡ Βουλὴ ἐξ ἄλλης ἀφορμῆς κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 30 Ὀκτωβρίου ἐπ’ εὐκαιρίᾳ ὑποβολῆς παρομοίου περίπου περιεχομένου, ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων τῆς Αἰδηψοῦ, τὴν ὁποίαν ἐν πλάτει ἀνέπτυξεν ὁ κ. Παπαστρατῆς. Πρόκειται δηλονότι περὶ τῆς βαρυτάτης κατὰ τὸ ἔτος τοῦτο φορολογίας τοῦ ἐλαίου καὶ περὶ τοῦ τρόπου τῆς εἰσπράξεως αὐτῆς. Ὡς γνωστόν, κύριοι βουλευταί, ἡ φορολογία τοῦ ἐλαίου βεβαιοῦται καὶ εἰσπράττεται κατὰ δύο τρόπους. Εἰς μὲν τὴν μεγαλόνησον Κρήτην, τὴν Ἑπτάνησον καὶ τὰς ἄλλας νέας περιφερείας εἰσπράττεται κατὰ τὴν μεταφορὰν καὶ ἐξαγωγὴν τοῦ ἐλαίου, ἐνῷ εἰς τὴν Ἠπειρωτικὴν Ἑλλάδα εἰσπράττεται καὶ βεβαιοῦται ὁ φόρος μόλις ἐν τοῖς ἐλαιοτριβείοις κατὰ τὴν ἔκθλιψιν τῶν ἐλαιῶν. Σημειωτέον ὅτι ἐνῷ εἰς τὰς νήσους βεβαιοῦται καὶ εἰσπράττεται ὁ φόρος κατὰ τὴν μεταφορὰν καὶ ἐξαγωγήν, διὰ τὰς Κυκλάδας καὶ ἂν αἱ Κυκλάδες ἀποτελοῦν μέρη τῆς Ἠπειρωτικῆς Ἑλλάδος, δὲν ἐφηρμόσθη τὸ μέτρον τοῦτο, ἀλλὰ βεβαιοῦται καὶ εἰσπράττεται ὁ φόρος δι’ ἐνοικιάσεως, ἐνῷ καὶ ἐκεῖ θὰ ἔπρεπε νὰ εἰσπράττεται κατὰ τὴν μεταφορὰν καὶ ἐξαγωγήν. Ὑπάρχουσι δὲ καὶ διὰ τὰς Κυκλάδας ὅλαι αἱ ἐγγυήσεις αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουσι καὶ εἰς τὰ ἄλλα μέρη τῆς Χώρας, ὅπως βεβαιοῦται καὶ εἰσπράττεται ὁ φόρος κατὰ τὴν ἐξαγωγήν. Ὑπάρχουσιν ἅπασαι αἱ ἐγγυήσεις νὰ μὴ διαφεύγῃ ὁ φόρος.

§8Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἀπὸ πότε ἰσχύει τὸ σύστημα αὐτό;

§9Α. ΠΡΕΚΑΣ. Ἀπὸ ἀνέκαθεν. Σήμερον παραπονοῦνται διότι εἶναι προφανὲς ὅτι ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἀγορέαν τιμὴν τοῦ ἐλαίου, ἐξ ὑπερβολικοῦ ζήλου καὶ σπουδῆς τῆς ὑπηρεσίας, διετιμήθη τὸ ἔλαιον τῆς Ἠπειρωτικῆς Ἑλλάδος ἐν τῷ ἐλαιοτριβείῳ πρὸς 32 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν, ἐνῷ τοῦτο πωλεῖται κάτω τῶν 26 δραχμῶν ἐν τῇ ἀγορᾷ. Φυσικὰ ὁ φόρος συνεπείᾳ τῆς τοιαύτης διατιμήσεως ἀδικαιολογήτως αὐξάνεται καὶ διὰ τοῦτο παραπονοῦνται οἱ κάτοικοι τῆς Ἀμοργοῦ. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει τὴν αἴτησιν αὐτὴν τῶν κατοίκων οὐχὶ βεβαίως διὰ νὰ τοὺς ἐλαττώσῃ τὴν φορολογίαν ἢ νὰ τοὺς ἀπαλλάξῃ τῆς πληρωμῆς τοῦ φόρου, ἀλλ’ ἐφόσον, ὅτε ἐγένετο λόγος περὶ τῶν κατοίκων τῆς Αἰδηψοῦ, ὡς σημειοῦται καὶ εἰς τὰ ἐπίσημα πρακτικά, ὑπεσχέθη ὅτι θὰ μελετήσῃ τὸ ζήτημα αὐτό, ἐὰν καὶ κατὰ πόσον θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπαγάγῃ καὶ τὰ διαμερίσματα ἐκεῖνα τοῦ Κράτους εἰς τὴν φορολογίαν τοῦ ἐλαίου κατὰ τὴν ἐξαγωγὴν καὶ τὴν μεταφοράν, λάβῃ, κατὰ μείζονα λόγον, πρόνοιαν, προκειμένου περὶ νησίδων αἱ ὁποῖαι δὲν παρουσιάζουν κίνδυνον διαφυγῆς τοῦ φόρου.

§10Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἔχει καλῶς. Θὰ τὸ μελετήσω.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ζωγράφος ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ γεωργικοῦ συνδέσμου τῶν Γρεβενῶν.

§12Π. ΖΩΓΡΑΦΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς προηγουμένην συνεδρίασιν ἄλλος ἀξιότιμος συνάδελφος τοῦ αὐτοῦ νομοῦ εἶχε τὴν τιμὴν νὰ ἐκθέσῃ τὴν κατάστασιν τῆς δημοσίας ἀσφαλείας, ἐξ ἀφορμῆς μιᾶς διαμαρτυρίας τοῦ δικηγορικοῦ συλλόγου Γρεβενῶν ἡ ὁποία εἶχε διαφύγει τὴν προσοχήν μου. Ὁ κ. συνάδελφος ἔδωσε ἀμυδρὰν εἰκόνα αὐτῆς. Ἡ ὑποβληθεῖσα ὅμως ἀναφορὰ τοῦ γεωργικοῦ συνδέσμου Γρεβενῶν μοῦ δίδει τὴν εὐκαιρίαν διὰ νὰ δώσω ἀκριβεστέραν εἰκόνα τῆς καταστάσεως ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ εἰς τὴν ἐπαρχίαν μου. Ὁ γεωργικὸς σύνδεσμος Γρεβενῶν ἐν τῇ ἀναφορᾷ του ταύτῃ ἐνῷ ἠδύνατο νὰ ἀσχοληθῇ ὅπως θὰ ἠδύνατο νὰ πιστεύσῃ κανεὶς διὰ ζητήματα ἄλλα, τὰ ὁποῖα ἦσαν ὄντως σπουδαῖα καὶ τῆς πλήρους ἁρμοδιότητός του καὶ πολὺ οἰκεῖα πρὸς τὴν ἀποστολήν του, ὅπως εἶναι τὰ ζητήματα τῆς γεωργικῆς πίστεως, τὸ ζήτημα τῶν θεομηνιῶν αἱ ὁποῖαι ἐνέσκηψαν εἰς τὰ Γρεβενὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, ἡ ἀνεπάρκεια τοῦ τόπου ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς καὶ ἡ ἐν γένει δυστυχία ἡ ὁποία μαστίζει τὸν τόπον αὐτόν, παρέβλεψεν ὅλα αὐτὰ τὰ σημεῖα καὶ ἔσπευσε νὰ διαμαρτυρηθῇ μόνον διὰ τὴν κατάστασιν τῆς δημοσίας ἀσφαλείας. Διεπράχθησαν τόσοι φόνοι ἀπὸ τοὺς λῃστάς, τοὺς τελευταίους μῆνας εἰς τὴν ἐπαρχίαν Γρεβενῶν, τόσαι στυγεραὶ κατακρεουργήσεις καὶ τόσοι ἐκβιασμοί, ὥστε ὅλαι αἱ ἐπαγγελματικαὶ τάξεις ἀνεστατώθησαν καὶ ζητοῦν τὴν ἄμεσον ἀντίληψιν, διὰ τῆς Βουλῆς, τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ λῃστεία ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ Γρεβενῶν δὲν εἶναι παροδική. Εἶναι ἐνδημική. Καὶ κατὰ περιόδους ἐμφανίζεται ὑπὸ τὴν στυγερωτέραν μορφήν. Οἱ λῃσταὶ οἱ ὁποῖοι μαστίζουν τὸν τόπον αὐτὸν εἶναι ἀληθὲς ὅτι κατάγονται ἀπὸ τὴν ἐπαρχίαν ταύτην. Ἀλλ’ ὅλοι εἶναι δραπέται τῶν φυλακῶν Τρικκάλων, ὅπως δραπέται τῶν αὐτῶν φυλακῶν ἦσαν καὶ ὅλοι ὅσοι ἐλυμαίνοντο τὸν αὐτὸν τόπον ἀπὸ τοῦ 1919. Καὶ τὴν μὲν πρώτην φορὰν εἶχον δραπετεύσει ἀπὸ τὰς φυλακὰς Τρικκάλων 29 βαρυποινῆται οἵτινες διεσκορπίσθησαν ὄχι μόνον εἰς τὴν Δυτικὴν Μακεδονίαν ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν Ἤπειρον, τὴν δὲ δευτέραν φορὰν ἄλλοι, ἰδίᾳ τῆς ἐσχάτης ποινῆς, οἱ δρῶντες σήμερον. Καὶ τότε μὲν ἐξωλοθρεύθησαν ὅλοι ἰδίᾳ ἀπὸ τὸν ἐντόπιον πληθυσμόν, διότι εἰς τὴν ἐπαρχίαν ἐκείνην εἶχον σταλεῖ ἀξιωματικοὶ ἐμπνεύσαντες ἐμπιστοσύνην εἰς τὸν τόπον. Ἀλλὰ ἐὰν ὁ ἐντόπιος πληθυσμὸς ἄλλοτε παρέσχε μεγάλην συνδρομὴν εἰς τὰ ὄργανα τῆς τάξεως καὶ ἐξοντώθησαν πλέον τῶν 20 λῃστῶν, αὐτὴν τὴν φορὰν δὲν παρέσχεν τοιαύτην, ὄχι διότι δὲν ἠθέλησεν, ἀλλὰ διότι ἡ δύναμις ἡ ὁποία εἶχε σταλεῖ εἰς τὰ Γρεβενὰ διὰ τὴν ἐμπέδωσιν τῆς ἀσφαλείας ἦτο ἀνεπαρκής, οἱ δὲ ἐπὶ κεφαλῆς αὐτῆς ἀξιωματικοὶ δὲν ἐνέπνευσαν ἐμπιστοσύνην εἰς τοὺς χωρικούς. Ἕνα σπουδαῖον γεγονὸς τὸ ὁποῖον συνέβαλε καὶ συνέτεινε εἰς τὴν ἀποθάρρυνσιν τῶν χωρικῶν, ἵνα οὗτοι μὴ συντείνουν εἰς τὴν ἐμπέδωσιν τῆς δημοσίας τάξεως, εἶναι καὶ τὸ ἑξῆς: Ἕξ λῃσταὶ ὁδηγούμενοι ἀπὸ ὡρισμένον ἐγκληματίαν καταφυγόντα εἰς τὴν Ἀλβανίαν, ἦλθον ἀπὸ τὴν Ἀλβανίαν πρὸς διάπραξιν λῃστρικῶν πράξεων εἰς τὴν περιφέρειαν Γρεβενῶν. Χάρις εἰς αὐτὸν τὸν ὁδηγόν των, ἐνέπεσαν εἰς τὴν παγίδα τῆς χωροφυλακῆς καὶ περικυκλώθησαν ἅπαντες οὗτοι εἰς ἕνα ἐξωκκλήσι. Καὶ ἐνῷ ἀποσπάσματα ἐπέπεσαν κατ’ αὐτῶν ἀποτελοῦντα δύναμιν 107 ἀνδρῶν καὶ 14 ἀξιωματικῶν καὶ ἐνῷ ἦσαν οἱ λῃσταὶ στενώτατα περικυκλωμένοι, κατώρθωσαν ἐν τούτοις οὗτοι νὰ τοὺς διαφύγουν. Ἡ διαφυγὴ ἀπὸ τόσην δύναμιν χωροφυλάκων καὶ τόσην δύναμιν ἀξιωματικῶν, λῃστῶν ἐπικεκηρυγμένων, κατὰ τοιοῦτον τρόπον ἀξιοθρήνητον, ἐνέπνευσε τὴν ἀπελπισίαν καὶ ἀπαγοήτευσιν εἰς τὸν τόπον, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἐνεθάρρυνε τὰ κακοποιὰ στοιχεῖα. Δυστυχῶς ὑπάρχουν καὶ σήμερον ὄργανα εἰς τὴν χωροφυλακὴν Γρεβενῶν τὰ ὁποῖα ἀπέδειξαν ὅτι εἶναι πλέον ἢ ἀνεπαρκῆ. Διότι ἐνῷ ἔσπευσαν χωρικοὶ νὰ τοὺς καταδώσουν τὰ μέρη ἔνθα διέμενον λῃσταί, ἐν τούτοις ἀπὸ δειλίαν τὰ ὄργανα ταῦτα δὲν ἔσπευσαν νὰ τοὺς συλλάβουν οὔτε νὰ τοὺς κτυπήσουν. Εἶναι γνωστὸν ὅτι εἷς ἀξιωματικὸς χωροφυλακῆς εἰς τὸν ὁποῖον κατεδόθη τὸ καταφύγειον τοῦ Μπαμπάνη, ἐνῷ οὗτος ἦτο εἰς θέσιν νὰ τὸν σκοτώσῃ καὶ μὲ τὶς πέτρες ἀκόμη ὄχι μόνον δὲν ἔσπευσεν νὰ κάμῃ τὸ καθῆκόν του, ἀλλὰ μόλις ἤκουσε τὸ ὄνομα ἁπλῶς τοῦ Μπαμπάνη, ἐτράπη εἰς φυγήν. Καὶ ἐνῷ οἱ τοιοῦτοι ἀξιωματικοὶ δειλιοῦν πρὸ τῶν λῃστῶν, ἐν τούτοις εἰς βάρος τοῦ πτωχοῦ λαοῦ δὲν διστάζουν νὰ κάμουν πλείστας παρεκτροπὰς καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλὰ διὰ νὰ καλύψουν τὴν ἀνεπάρκειάν των ἐξετόπισαν συλλήβδην ὅλους τοὺς κτηνοτρόφους, καὶ ἐξακολουθοῦν ἀκόμη νὰ ἐκτοπίζουν. Ἔχουν φαίνεται τὴν ἀξίωσιν οἱ τοιοῦτοι ἀξιωματικοὶ ἀπὸ τοὺς ἐκτοπισθέντας νὰ συλλάβουν οὗτοι τοὺς λῃστὰς καὶ νὰ τοὺς παραδώσουν εἰς αὐτοὺς καὶ νὰ τοὺς σκοτώσουν, κατόπιν δὲ νὰ εἴπουν ὅτι αὐτοὶ τοὺς ἐσκότωσαν. Πρᾶγμα βέβαια ἀδύνατον. Θὰ ἦτο ὅμως δυνατὸν τοῦτο, ἐὰν ἀλλοίαν ἐνέπνεε ἐμπιστοσύνην ἡ κατάστασις τῆς χωροφυλακῆς Γρεβενῶν. Διὰ τοῦτο νομίζω ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ ταχεῖα ἀντικατάστασις τῶν ἀξιωματικῶν αὐτῶν διὰ νὰ ἔχωμεν ταχείαν καὶ τὴν ἐμπέδωσιν τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας. Διότι μόνον μὲ καλοὺς ἀξιωματικοὺς ἐμπνέοντας ἐμπιστοσύνην εἰς τὸν τόπον δύνανται νὰ ἐνθαρρυνθοῦν οἱ χωρικοὶ διὰ νὰ παράσχουν τὴν συνδρομήν των. Ἀλλὰ διὰ νὰ ἐπιβοηθηθῇ τὸ ἔργον τῶν καλῶν ἀξιωματικῶν δὲν ἀρκεῖ τοῦτο, ἐπιβάλλεται ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἓν ἄλλο μέτρον. Εἰς τόπον ὅπου οἱ δρόμοι εἶναι ἀρχέγονοι καὶ οἱ συνοικισμοὶ ἀραιοί, πυκνώτατα δὲ δάση διαστίζουν τὸν χάρτην τῆς ἐπαρχίας ταύτης, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιβοηθηθῇ τὸ ἔργον τῶν ὀργάνων τῆς ἀσφαλείας ὅταν ἀπὸ τὸν τόπον αὐτὸν λείπει τὸ τηλέφωνον. Δι’ αὐτὸ ἐκ τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα δέον νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις πρὸς ἐμπέδωσιν τῆς δημοσίας ἀσφαλείας εἰς τὰ Γρεβενά, εἶναι ἀπαραίτητος καὶ ἡ ἀποκατάστασις τῆς τηλεφωνικῆς συγκοινωνίας μὲ τὴν ὁποίαν καλὰ καταδιωκτικὰ ὄργανα ἀσφαλῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουν εὐχάριστα ἀποτελέσματα.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καλατζᾶκος ἐπὶ ἀναφορᾶς συμβολαιογράφων Ρεθύμνης.

§14Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Τὰ δικαιώματα τῶν συμβολαιογράφων μέχρι τοῦ 1925 δὲν ἀπεῖχον παρά ἐλάχιστα τῶν δικαιωμάτων τῆς προπολεμικῆς περιόδου, ἡ οἰκονομικὴ δὲ κρίσις μαστίζει τοὺς ὑπαλλήλους αὐτούς. Τὸ 1925 ἀναγνωρίσθη ἡ ἀνάγκη αὐτὴ καὶ διά διατάγματος ηὐξήθησαν τά δικαιώματα καὶ οὕτω ἤρχισεν ὅπωσδήποτε νά βελτιοῦται ἡ κατάστασις τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Ἀλλά σὺν τῇ ἐκδόσει τοῦ νομοθετικοῦ τούτου διατάγματος, ηὐξήθη καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν συμβολαιογράφων, ἤρχισε ὀλίγον κατ’ ὀλίγον νὰ διπλασιάζηται, τριπλασιάζηται καὶ κατέληξε σήμερον νά εὑρίσκηται εἰς ἕν σημεῖον ἀρκετά ἀνησυχηστικόν. Διὰ τὴν κατάστασιν αὐτήν, ὁ πρόεδρος τοῦ συνδέσμου τῶν συμβολαιογράφων διεμαρτυρήθη εἰς τὸν ἁρμόδιον τότε ὑπουργὸν καὶ ὁ κύριος ὑπουργὸς ὑπεσχέθη ὅτι διὰ τὴν τοιαύτην κατάστασιν θέλει λάβῃ κατάλληλα μέτρα ὥστε νὰ περισταλῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν νέων διοριζομένων συμβολαιογράφων. Σήμερον ἡ κατάστασις τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν εὑρίσκεται εἰς θέσιν χειροτέραν ἢ πρότερον. Μὴ λάβητε, κύριοι, ὑπ’ ὄψει σας 5 ἢ 10 συμβολαιογράφους οἱ ὁποῖοι καταγίνονται περισσότερον μὲ ἐπιχειρήσεις παρὰ μὲ τὴν καθαρῶς συμβολαιογραφικὴν αὐτῶν ἐργασίαν. Στατιστικὴν τὴν ὁποίαν ὁ κύριος πρόεδρος τῶν συμβολαιογράφων Ἀθηνῶν ὑπέβαλλε εἰς τὸν κύριον ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ἀποδεικνύει ὅτι αἱ ἀμοιβαὶ αἱ καθαραὶ πρὸς συντήρησιν τῶν συμβολαιογράφων δὲν ὑπερβαίνουν τὰς 4–5 χιλιάδας δραχμῶν. Ἀφοῦ λοιπόν, ἡ κατάστασις κατέστη δυσχερής, ἐν τῇ οἰκονομικῇ κρίσει, ἣν διερχόμεθα, καθ’ ἣν αἱ ἐργασίαι ἐμειώθησαν καὶ ἵνα μὴ οἱ συμβολαιογράφοι ἐκτρέπονται εἰς ἐργασίας αἱ ὁποῖαι θὰ εἶναι ἀσυμβίβαστοι πρὸς τὴν θέσιν τὴν ὁποίαν κατέχουσιν, παρακαλῶ ὅπως ληφθοῦν ὑπ’ ὄψει τὰ αἰτήματα τῶν συμβολαιογράφων καὶ ἀποσύρῃ τὸ ἐν λόγῳ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον θίγει ζωτικώτατα τὴν ὕπαρξιν τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς συμβάσεως περὶ διακανονισμοῦ καὶ μεταφορᾶς οἰνοπνευματωδῶν ποτῶν ὑπὸ τῶν ἑλληνικῶν πλοίων εἰς τὰ Ἀμερικανικὰ ὕδατα». Ἄρθρον μόνον (ἀναγινώσκει).

§16ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν. Δεκτόν. (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον).

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 8 Ἰουλίου 1928 Ν.Δ. «περὶ προσωρινῆς διοικήσεως τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων τῆς χρήσεως 1928–1929 καὶ χορηγίας ἀναπληρωματικῶν πιστώσεων εἰς βάρος τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τοῦ Κράτους τῆς χρήσεως 1927–1928. (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον)

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου μόνου καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπισκευῆς τοῦ διοικητικοῦ μεγάρου Χανίων». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον)

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ νομιμοποιήσεως δαπάνης ἐπισκευῆς πυρικαύστου Διοικητηρίου Λαγκαδᾶ». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον)

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 18)24 Σ)βρίου 1928 Ν.Δ.» «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 17)20 Σ)βρίου 1926 Ν.Δ. περὶ συγκροτήσεως τοῦ κατὰ τὸ Σύνταγμα Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου κυρωθέντος διὰ τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1927 τοιούτου». Ὁ κ. Παπαθανάσης ἔχει ἐπ’ αὐτοῦ τὸν λόγον.

§21Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ὅταν πρὸ ἡμερῶν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου εἶχον τὴν τιμὴν νά ὁμιλήσω πρὸς τῇ Βουλῇ, ὑπεστήριξα τὴν γνώμην τῆς ἀνάγκης τοῦ περιορισμοῦ τοῦ χρόνου ἀποσπάσεως τῶν δικαστικῶν εἰς ἔργα ξένα πρὸς τά κύρια αὐτῶν ἔργα, ὄχι μόνον ἕνεκα τῆς φθορᾶς τῆς ἐνδεχομένης τὴν ὁποίαν δύνανται νά ὑποστῶσιν οἱ δικαστικοὶ ἀναμιγνυόμενοι εἰς ἀλλότρια ἔργα, ὄχι μόνον ἕνεκα τῆς ἐνδεχομένης δυσμενοῦς κρίσεως τῶν ἀνωτάτων δικαστικῶν λειτουργῶν τῶν ἀποσπόντων αὐτοὺς ἀλλά κυρίως λόγῳ τῆς ἀνάγκης τῆς ἐνδελεχοῦς παρακολουθήσεως τῆς νομοθεσίας ὑπὸ τῶν δικαστικῶν. Ἀλλὰ μεταγενεστέρα, κύριοι καὶ μᾶλλον ἐπισταμένη μελέτη τοῦ νομοσχεδίου, μὲ ἤγαγεν εἰς τὴν γνώμην ὅτι τοῦτο οὐσιώδη καὶ ἄλλα σπουδαιότερα περιέχει ἐλαττώματα. Εἶναι προφανές, κύριοι βουλευταί, ὅτι τὸ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχέδιον δὲν ἀφορᾷ νομοθετικὸν διάταγμα, ἐκ τῶν κοινῶν νομοθετικῶν διαταγμάτων τῶν συνταγματικῶς ἐκδιδομένων κατά τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 77 τοῦ Συντάγματος καὶ κατὰ τὴν ὡρισμένην διαδικασίαν, δηλαδὴ ἐκ τῶν νομοθετικῶν διαταγμάτων τὰ ὁποῖα ἐξεδόθησαν κατόπιν νομοθετικῆς ἐξουσιοδοτήσεως εἰδικῶς καὶ μετὰ σύμφωνον γνώμην τῆς ἁρμοδίας κοινοβουλευτικῆς ἐπιτροπῆς, ἀλλὰ εἶναι ἐκ τῶν νομοθετικῶν διαταγμάτων τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις ἀντισυνταγματικῶς καὶ κατὰ παράβασιν τοῦ Συντάγματος ἐξέδωσεν ὑπὸ ἰδίαν της πολιτικὴν καὶ νομικὴν εὐθύνην. Ποία ὑπῆρξεν, κ. βουλευταί, ἡ ἰδιαιτέρα καὶ ἐξαιρετικὴ ἀνάγκη, ποῖος ὑπῆρξεν ὁ κίνδυνος ὁ ἀπειλῶν τὴν πολιτείαν ὁ ὁποῖος ἠνάγκασε τὴν Κυβέρνησιν νὰ προέλθῃ εἰς τὴν λῆψιν μιᾶς τοιαύτης ἐνεργείας, ἐνεργείας ἀναμφιβόλως ὀλεθρίας, διότι εἶναι ἀληθῶς ὀλέθριον καὶ χείριστον, ἡ παράβασις τοῦ Συντάγματος ὀλίγας ἡμέρας μετὰ τὴν θέσιν αὐτοῦ εἰς ἐφαρμογὴν καὶ μάλιστα καθ’ ἣν ἡμέραν ἐπρόκειτο νὰ συνέλθῃ καὶ ἡ Βουλή, ποῖος, λέγω, ὑπῆρξεν ὁ λόγος τῆς τοιαύτης ἐνεργείας δὲν ἠδυνήθην νὰ ἀνεύρω. Καὶ δὲν ἠδυνήθη νὰ ἀνεύρῃ τοιοῦτον οὔτε ὁ ἁρμόδιος ὑπουργός, διότι δὲν ἀναγράφει αὐτὸν τὸν λόγον οὔτε ἐν τῇ εἰσηγητικῇ του ἐκθέσει ἔστω καὶ διὰ τὴν ἱστορίαν. Φρονῶ, δηλαδή, ὅτι ὤφειλεν ὁ κ. ὑπουργὸς ἐν τῇ εἰσηγητικῇ ἐκθέσει νὰ ἀναφέρῃ τοὺς εἰδικούς, τοὺς ἀποχρῶντας λόγους, οἱ ὁποῖοι ἠνάγκασαν τὴν Κυβέρνησιν νὰ οἰκειοποιηθῇ τὰ δικαιώματα τῆς Βουλῆς καὶ φρονῶ ὅτι τῆς ὑποχρεώσεως αὐτῆς δὲν τὸν ἀπήλασσε καὶ ἡ ἐκ τῶν προτέρων γνωστὴ αὐτῆς ἐνέργεια τῆς Βουλῆς, ὅτι δηλαδὴ ἡ πλειοψηφία τῆς Βουλῆς θὰ ἐνέκρινε τὴν τοιαύτην ἐνέργειαν τῆς Κυβερνήσεως. Εἶναι ἀληθές, κύριοι, ὅτι καὶ ἡ Κυβέρνησις ἔχουσα συναίσθησιν τῆς ἀντισυνταγματικότητος αὐτοῦ, δὲν τὸ εἰσάγει κατὰ τὴν διαδικασίαν τῆς κυρώσεως τῶν συνταγματικῶς ἐκδιδομένων διαταγμάτων, ἀλλὰ τὸ εἰσάγει κατὰ τὴν διαδικασίαν τὴν τακτικὴν τῆς κυρώσεως νέου νόμου. Καὶ οὕτω, κύριοι, ἔπρεπε νὰ εἰσαγάγῃ ἀληθῶς τὸ νομοσχέδιον αὐτό, διότι τὰ τοιαῦτα διατάγματα, τὰ νομοθετικά, τὰ ἀντισυνταγματικῶς ἐκδιδόμενα, εἶναι διατάγματα ὑπὸ ἔποψιν συνταγματικήν καὶ νομικὴν ἀνύπαρκτα καὶ ἑπομένως δὲν πρόκειται περὶ ἁπλῆς κυρώσεως ἑνὸς Ν. Δ. ἀλλὰ περὶ ψηφίσεως νέου νόμου μετ’ ἀναδρομικῆς δυνάμεως καὶ μὲ διάταξιν ἀναγράφουσαν ὅτι ἡ ἰσχὺς ἄρχεται ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ διατάγματος. Καὶ οὕτως μόνον διὰ τοῦ νέου νόμου λαμβάνουσι νομικὴν ὑπόστασιν τὰ τοιαῦτα διατάγματα. Αὕτη εἶναι, κύριοι, ἡ κρατοῦσα νομικὴ καὶ ἐπιστημονικὴ γνώμη καὶ ἐν Γερμανίᾳ, ὅταν ἴσχυε τὸ ἄρθρου 23 τοῦ Πρωσσικοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον περιεῖχε διάταξιν παρεμφερῆ πρὸς τὴν τοῦ ἄρθρου 77 τοῦ ἡμετέρου Συντάγματος καὶ ἐν Γαλλίᾳ ὅπου οἱ θεμελιώδεις συνταγματικοὶ νόμοι δὲν ἐπιτρέπουσιν τὴν ἔκδοσιν νομοθετικῶν διαταγμάτων ὑπὸ τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Δηλαδὴ καὶ ἐν Γερμανίᾳ, τὰ νομοθετικὰ διατάγματα τὰ ἐκδιδόμενα ἄνευ νομοθετικῆς ἐξουσιοδοτήσεως καὶ ἐν Γαλλίᾳ πάντα εἰσάγονται καὶ κυροῦνται ὡς νέοι νόμοι μὲ τὴν εἰδικὴν φρασεολογίαν, ὄχι τὸ τάδε διάταγμα κυροῦται, ἀλλὰ κυροῦται καὶ μετατρέπεται εἰς νόμον τὸ τάδε διάταγμα, ἵνα αἱ διατάξεις αὐτῶν λάβωσιν ἰσχὺν νόμου ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ διατάγματος. Παρὰ ταῦτα ὅμως, παρὰ τὰς θεμελιώδεις αὐτὰς συνταγματικὰς ἀρχὰς τὸ ὑπὸ ψήφισιν νομοθετικὸν διάταγμα ἐνῷ, ὡς εἶπον, εἰσάγεται πρὸς ψήφισιν ὡς νέος νόμος, κατὰ τὴν τακτικὴν διαδικασίαν παρέχον οὕτω τὴν ἐντύπωσιν σεβασμοῦ καὶ εὐλαθίας πρὸς τὰς συνταγματικὰς ἀρχὰς καὶ πρὸς συμμόρφωσιν πρὸς αὐτάς, ἐν τούτοις ἡ ἐσωτερική του διασκευὴ εἶναι τοιαύτη, ὥστε ἀποδεικνύει πλήρη παραγνώρισιν τῶν ἀρχῶν τούτων, διότι εἶναι κατὰ τοιοῦτον τρόπον συντεταγμένη, ὥστε δὲν ἐπιτυγχάνει δὲν ἱκανοποιεῖ οὔτε αὐτὸν τὸν σκοπὸν τῆς ψηφίσεως τοῦ νόμου, ψηφίσεως ὡς νόμου, διότι ὄχι μόνον δὲν ἀναφέρει διάταξιν ἀναδρομικὴν τῆς ἰσχύος τῶν διατάξεων αὐτῶν, ἀλλ’ οὔτε αὐτὴν τὴν καθιερωμένην ρήτραν τὸ «κυροῦται» περιέχει. Καὶ εἶναι εἷς νέος νόμος, ὁ ὁποῖος δὲν περιέχει οὔτε κύρωσιν τῶν γενομένων.

§22Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Εἰς τὸ τέλος τοῦ ἄρθρου ἀναφέρεται, «τὸ παρὸν Ν.Δ, ὑποβληθήσεται πρὸς κύρωσιν εἰς τὴν Βουλήν, ἅμα συνερχομένην».

§23Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Αὐτὸ βεβαίως, ἀλλὰ δὲν ἀρκεῖ, διότι τὸ κείμενον τοῦ νόμου εἶναι τὸ ἄρθρον, τὸ ἄλλο αὐτὸ εἶναι τὸ κείμενον τοῦ Ν.Δ. Ἑπομένως πρέπει ἡ Βουλὴ σήμερον, συζητοῦσα ἐπ’ αὐτῶν νὰ εἴπῃ «κυροῦται τὸ διάταγμα», ὄχι νὰ ἐπαναλάβῃ τὴν φράσιν, τὴν ὁποίαν ἀνέφερε τὸ Ν.Δ. ὅταν ἐξεδόθη. Ἐὰν ψηφισθῇ ὡς ἔχει τὸ νομοθετικὸν αὐτὸ διάταγμα, ὅλαι αἱ πράξεις αἱ ἐνεργηθεῖσαι ἐπὶ τῇ βάσει αὐτοῦ θὰ μείνωσιν ἀκύρωτοι, ὑποχρεωμένων τῶν δικαστηρίων ν’ ἀρνηθῶσι τὴν ἐκτέλεσιν αὐτῶν. Ἑπομένως τὸ 1 ἄρθρον πρέπει νὰ συμπληρωθῇ, ὡς εἶναι καὶ ὅλα τὰ ἄλλα διατάγματα, προστιθεμένης ἐν ἀρχῇ τῆς λέξεως «κυροῦται» καὶ ἐν τέλει, διὰ νὰ εἶναι ἀκριβῶς ὅπως αἱ συνταγματικαὶ θεωρίαι καὶ αἱ νομικαὶ ἀντιλήψεις ὅλου τοῦ κόσμου ἀπαιτοῦσι, νὰ προστεθῇ, «αἱ διατάξεις αὐτῶν ἰσχύουσιν ἀναδρομικῶς ἀπὸ τῆς ἐκδόσεως τοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος».

§24Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Τὸ ἄρθρον 1 τὸ λέγει. Ἡ κύρωσις ὑπάρχει εἰς τὸ διάταγμα.

§25Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἔπρεπε νὰ ὑποβληθῇ καὶ ἐκεῖνο πρὸς κύρωσιν.

§26Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἐγὼ δὲν ἔχω ἀντίρρησιν· διὰ νὰ σᾶς ἀπαλλάξω τῆς ὁμιλίας, νὰ προστεθῇ αὐτό.

§27Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἀναμείνατε κ. ὑπουργέ, διὰ νὰ ἀκούσητε ὅτι πλὴν τῆς πλημμελείας αὐτῆς, ἐκ τῆς ὁποίας πάσχει τὸ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχέδιον ὅτι τοῦτο εἶναι ἡμαρτημένον ὄχι μόνον κατὰ τὴν διατύπωσίν του, ἀλλὰ καὶ ἐν τῇ ὑπογραφῇ του. Διότι εἶναι γνωστὸν ὅτι ὑπάρχει σαφὴς καὶ κατηγορηματικὴ διάταξις τοῦ Συντάγματος ἢ μᾶλλον ἑρμηνευτικὴ διάταξις τοῦ Συντάγματος, ἐπισήμως δοθεῖσα, ἥτις ὁρίζει ὅτι προτάσεις νόμου ὑποβαλλόμεναι παρ’ οἱουδήποτε ὑπουργοῦ καὶ θίγουσαι τὰ δικαιώματα ἄλλου ὑπουργοῦ, πρέπει νὰ ὑπογράφωνται καὶ παρὰ τοῦ θιγομένου ὑπουργοῦ. Τὸ νομοθετικὸν αὐτὸ διάταγμα ὑπογράφεται παρὰ τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν χωρὶς νὰ φαίνηται πουθενὰ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ὡς ἁρμόδιος ὑπουργός, παρὰ τὴν Συνταγματικὴν διάταξιν.

§28Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἔχω ὑποβάλει καὶ ἐγὼ νομοσχέδιον, κ. συνάδελφε, ὡς ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης· ὅποιον θέλετε συζητήσατε.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπέβαλον καὶ οἱ δύο ὑπουργοὶ νομοσχέδια.

§30Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Τώρα ὅμως εἰσάγεται αὐτὸ καὶ φρονῶ ὅτι ἡ Βουλὴ ψηφίζει αὐτό. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ παραβιάσῃ τὴν διάταξιν τοῦ Συντάγματος καὶ δὲν ἠμπορεῖ, διότι ὅταν ψηφισθῇ αὐτό, ἡ ψήφισις τοῦ ἄλλου θὰ καταστῇ περιττή. Τὰ δικαστήρια δὲ τὰ ὁποῖα εἶναι ἁρμόδια νὰ κρίνουν περὶ τῆς Συνταγματικότητος τῶν νομοθετημάτων θὰ ἀρνηθῶσι μεθαύριον τὴν ἐφαρμογὴν αὐτοῦ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, τὶς ἐξ ἡμῶν θὰ θεραπεύσῃ τὰς ζημίας ἐκ τῆς ἀκυρώσεως αὐτοῦ, ποῖος θὰ ἀναλάβῃ τὴν εὐθύνην τῆς τοιαύτης κρίσεως ἀντισυνταγματικότητος τοῦ νόμου; Μήπως ἡμεῖς θὰ κρίνωμεν τοῦτο; Ἄλλοι εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι κέκληνται νὰ κρίνωσι περὶ τῆς Συνταγματικότητος. Ἡ γνώμη ὑμῶν εἶναι σεβαστὴ καὶ διὰ τὴν μειοψηφίαν τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ τὶς μᾶς ἐγγυᾶται ὅτι θὰ εἶναι σεβαστὴ καὶ διὰ τὰ δικαστήρια τὰ ὁποῖα θὰ κληθοῦν νὰ κρίνουν περὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ; Ἀλλὰ πλὴν τούτου, κύριοι καὶ ἀπὸ ἄλλην ἀντισυνταγματικότητα πάσχει τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον πολὺ σοβαρωτέραν, ἰδίως τὸ δεύτερον ἐδάφιον αὐτοῦ τὸ ὁμιλοῦν περὶ παρατάσεως τοῦ χρόνου ἀποσπάσεως τοῦ παρὰ τῇ διευθύνσει ἀγορανομίας ὑπηρετοῦντος δικαστικοῦ. Ἡ ἀπόσπασις αὐτὴ ἐγένετο, ὡς γνωρίζει καὶ ὁ κ. ὑπουργός, τὴν 2αν Φεβρουαρίου 1928 δυνάμει τοῦ ἀπὸ 31 Ἰανουαρίου 1928 διατάγματος δι’ ἕξ μῆνας, διότι ἕξ μῆνας ὁρίζει ὁ νόμος καὶ δι’ ἕξ μῆνας τὸν ἀπέσπασεν διὰ τοῦ πρακτικοῦ του, τὸ ἀνώτατον δικαστικὸν συμβούλιον. Τὸ ἑξάμηνον τοῦτο ἔληξεν κατ’ Αὔγουστον, ἡ μετὰ τὴν λῆξιν συνεπῶς τῆς ἀποσπάσεως παράτασις αὐτῆς ἄνευ γνώμης τοῦ ἀνωτάτου δικαστικοῦ συμβουλίου, εἶναι ἐνέργεια ἀντισυνταγματική.

§31Χ. ΛΑΔΑΣ. Μὲ συγχωρεῖτε. Πότε ἐκοινοποιήθη ἡ ἀπόφασις;

§32Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Εἰς τὰς 2 Φεβρουαρίου.

§33Χ. ΛΑΔΑΣ. Καὶ πότε ἐξεδόθη;

§34Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Τὴν 1ην Φεβρουαρίου ἐξεδόθη καὶ τήν 2αν Φεβρουαρίου ἐκοινοποιήθη εἰς τὸ συμβούλιον.

§35Χ. ΛΑΔΑΣ. Ἀπὸ τῆς ἐμφανίσεως;

§36Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἔληξεν ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐντὸς τοῦ δευτέρου δεκαημέρου τοῦ Αὐγούστου ἡ ἀπόφασις τῆς ἀποσπάσεως αὐτῆς. Μετὰ τὴν λῆξιν τοῦ ἑξαμήνου, εἶναι νέα ἀπόσπασις, ἡ ὁποία ἔπρεπε ὑποχρεωτικῶς νὰ ὑποβληθῇ εἰς τὴν διατύπωσιν τὴν συνταγματικήν, τῆς ἀποφάσεως τοῦ ἀνωτάτου δικαστικοῦ συμβουλίου. Ἑπομένως ἐφόσον δὲν ὑπάρχει τοῦτο, δὲν κάμνωμεν τίποτε ἄλλο, παρὰ διὰ τῆς νομοθετικῆς ὁδοῦ νὰ ἐνεργῶμεν ἀπόσπασιν δικαστικοῦ κατὰ παράβασιν ρητῆς διατάξεως τοῦ Συντάγματος. Δὲν θέλω νὰ παρατηρήσω τίποτα ἄλλο, καίτοι θὰ ἠδυνάμην νὰ προβῶ καὶ εἰς ἄλλας σκέψεις καὶ ἄλλας κρίσεις. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ ἀποσύρῃ τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον καὶ νὰ εἰσαγάγῃ αὐτὸ ὅπως θὰ νομίσῃ αὐτὸς κανονικώτερον καὶ συνταγματικώτερον διασκευασμένον, ἵνα συζητηθῇ μετὰ τοῦ γενικοῦ νομοσχεδίου περὶ ἀνωτάτου δικαστικοῦ συμβουλίου. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐὰν ἐπιμένῃ εἰς τὴν ψήφισιν αὐτοῦ ἤδη φρονῶ, ὅτι πρέπει ἀπαραιτήτως παρὰ τὰς συνταγματικὰς παραβάσεις νὰ προσθέσῃ ἔστω τὴν λέξιν «κυροῦται τὸ παρὸν διάταγμα» καὶ εἰς τὸ τέλος ὅτι «ὁ παρὼν νόμος θὰ ἰσχύσῃ ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως αὐτοῦ ὁπότε θὰ παύσῃ ἡ ἰσχὺς τοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος». Ταῦτα εἶχον νὰ εἴπω.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λαδᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§38Χ. ΛΑΔΑΣ. Ἠδύνατό τις νὰ συνοψίσῃ ὅλα αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος μετὰ πολλῆς ἐπιμελείας διεξελθὼν τὸ θέμα, εἰς τοῦτο, ὅτι κατ’ αὐτὸν λείπει ἐκ τοῦ διατάγματος ἡ λέξις «κυροῦται». Νομίζω ὅτι γίνεται μία σύγχισις, διότι καὶ ἐν Γαλλίᾳ καὶ ἐν Γερμανίᾳ περὶ τῶν ὁποίων ὡμιλήσατε ὑπάρχει ἡ ἀπαγόρευσις τῆς ἐκδόσεως νομοθετικῶν διαταγμάτων ἀπόλυτος, οἵα ὑπῆρχε καὶ παρ’ ἡμῖν πρὸ τῆς ἐκδόσεως τοῦ συντάγματος τοῦ κ. Παπαναστασίου. Ἡ ἀναγραφὴ εἰς τὸ σύνταγμα τοῦ ἄρθρου 77, ἀφορᾷ τὴν ἔκδοσιν νομοθετικῶν διαταγμάτων ἅτινα ὅμως εἶναι ὅλως ἄσχετα πρὸς τὸ διάταγμα τὸ ὁποῖον εἰσάγεται πρὸς κύρωσιν. Διότι τὸ ἄρθρον 77 ὁμιλεῖ περὶ νομοθετικῶν διαταγμάτων ὑποβαλλομένων πρὸς κύρωσιν εἰς τὴν Βουλὴν ἀφοῦ προηγουμένως εἶχε προηγηθεῖ εἰδικὴ ἐξουσιοδότησις τῆς Βουλῆς, συγχρόνως δὲ ὑπάρχει γνωμοδότησις τῆς ἁρμοδίας κοινοβουλευτικῆς ἐπιτροπῆς. Τὸ συζητούμενον διάταγμα ἔγινε πρὸς ἐξοικονόμησιν μιᾶς ἀνάγκης τὴν ὁποίαν εἶχεν ἡ Κυβέρνησις ὅπως διοικήσῃ τὸν τόπον. Πρόκειται λοιπὸν περὶ ἑνὸς ἐκ τῶν ἀναγκαστικῶν λεγομένων διαταγμάτων, γνωστῶν εἰς τὴν ἐπιστήμην καὶ τῶν ὁποίων αἱ συνέπειαι καὶ κυρώσεις εἶναι γνωσταί. Ὅταν πρόκειται περὶ ἀναγκαστικῶν διαταγμάτων ἐκδίδονται αὐτὰ ὑπὸ τὴν εὐθύνην ὁλοκλήρου τοῦ ὑπουργικοῦ συμβουλίου καὶ εἰσάγονται πρὸς κύρωσιν εἰς τὴν συνερχομένην Βουλὴν μὴ προαπαιτουμένης εἰδικῆς ἐξουσιοδοτήσεως οὐδὲ συμφώνου γνώμης ἐπιτροπῆς κοινοβουλευτικῆς. Ὁλόκληρον δὲ τὸ ὑπουργικὸν συμβούλιον ἔχει ὑπογράψει τὸ προκείμενον διάταγμα, Πρόκειται ἑπομένως ἓν ἀπὸ τὰ διατάγματα ἐκεῖνα τὰ προβλεπόμενα ἀπὸ τὸ Σύνταγμα, τὰ ὀφειλόμενα εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ μὴ σταματήσῃ ἡ κυβερνητικὴ μηχανὴ καὶ περὶ τῶν ὁποίων ὁμόφωνος ἡ γνώμη ἐν τῇ ἐπιστήμῃ, ὅτι ταῦτα ἔχουν περιεχόμενον τὸ ὁποῖον θεωρεῖται κυρούμενον ἀπὸ τῆς ἐκδόσεως τοῦ διατάγματος καὶ δὲν ὑπάγονται εἰς τὰς διατυπώσεις τὰς ὁποίας τὸ σύνταγμα εἰς τὸ ἄρθρον 77 ὥρισεν ἀκριβῶς διὰ νά καταργήσῃ τὰ νομοθετικὰ διατάγματα χωρὶς ὅμως νὰ δύναται νὰ καταργήσῃ καὶ τὰ ἀναγκαστικὰ τοιαῦτα, προκύπτοντα ἐξ ἀνάγκης ἀδηρίτου. Ὅπως ἐξήγησεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εὑρέθη εἰς μίαν ἀνάγκην ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐκδώσῃ τὸ διάταγμα τοῦτο, αὐτοῦ τούτου μάλιστα ὑπουργοῦντος εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν, διότι ἐπρόκειτο νὰ θεραπεύσῃ ἐπείγουσαν ἀνάγκην τοῦ Κράτους. Τὸ διάταγμα ὑπεγράφη παρ’ ὁλοκλήρου τοῦ ὑπουργικοῦ συμβουλίου. Εἶναι ἀναγκαστικὸν διάταγμα καὶ ὡς ἀναγκαστικὸν διάταγμα δὲν ἔχει ἀνάγκην μετὰ τὴν ἀνακοίνωσίν του εἰς τὴν Βουλὴν νὰ περιέχῃ τὴν λέξιν «κυροῦται» διότι τὸ «κυροῦται» εἶναι αὐτονόητον ἐκ τῆς ἐννοίας τοῦ διατάγματος καὶ διότι προκειμένου περὶ ἀναγκαστικοῦ διατάγματος ἡ κύρωσις ἀνατρέχει εἰς τὴν ἐποχὴν τῆς ἐκδόσεώς του. Τοὐναντίον ἂν θέσωμεν τὴν λέξιν «κυροῦται» τότε θὰ τὸ μεταβάλωμεν εἰς νομοθετικὸν διάταγμα καὶ θὰ γεννηθοῦν τὰ ζητήματα προθεσμιῶν καὶ ὅλα τὰ ἄλλα ζητήματα ἅτινα ἔθιξεν ὁ προλαλήσας. Ἑπομένως δὲν ὑπάρχει κανεὶς κίνδυνος τὰ δικαστήρια νὰ μὴ θεωρήσωσιν ὡς νομίμως γενομένην τὴν ἀπόσπασιν καὶ ἑπομένως νὰ προβῶσιν εἰς τίποτε τὸ ὁποῖον νὰ ἀκυρώσῃ τὴν γενομένην πρᾶξιν. Εἶναι ἐπαναλαμβάνω ἀναγκαστικὸν διάταγμα.

§39Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Δὲν εἶναι καθόλου ἀναγκαστικόν.

§40Χ. ΛΑΔΑΣ. Εἶναι, κ. συνάδελφε, ἀναμφισβητήτως διότι ἄλλως δὲν θὰ ἔφερε τὴν ὑπογραφὴν τοῦ ὑπουργικοῦ συμβουλίου ἀλλὰ μόνον τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ προηγηθῇ εἰδικὴ ἐξουσιοδότησις καὶ σύμφωνος γνώμη κοινοβουλευτικῆς ἐπιτροπῆς.

§41Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἀλλ’ ἀκριβῶς δὲν δύναται νὰ ἀπαλλαγῇ τῶν διατυπώσεων εἰς τὰς ὁποίας ὑπόκεινται αὐτὰ τὰ διατάγματα. Ἴσως ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ διατάγματος τὸ ὁποῖον θὰ ἴσχυεν διὰ τὸ παρελθὸν καὶ τοῦ ὁποίου ἐγένετο ἐφαρμογή, θὰ εἶχεν ἀξίαν τινὰ ἡ δικαιολογία σας, ἡ ὁποία οὐδαμοῦ ὑπάρχει.

§42Χ. ΛΑΔΑΣ. Ὄχι δὲν ὑπάρχει εἰδικὴ μονογραφία τοῦ Σαριπόλου περὶ ἀναγκαστικῶν διαταγμάτων, ἣν σᾶς παρακαλῶ νὰ ἀναγνώσητε διὰ νὰ ἴδητε ὅτι ταῦτα διαστέλλονται τῶν νομοθετικῶν.

§43Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Διὰ τὸ μέλλον ὅμως οὐδέποτε ἰσχύουν αὐτὰ τὰ διατάγματα.

§44Χ. ΛΑΔΑΣ. Ἀφ’ ἧς κυρωθοῦν ὑπὸ τῆς Βουλῆς ἰσχύουν καὶ διὰ τὸ μέλλον, ἀφ’ ἧς ἐποχῆς ἐξεδόθησαν τῆς κυρώσεως ἀνατρεχούσης ex tunc.

§45Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς ἔχω ὑποβάλλει σχέδιον νόμου διὰ νὰ ἰσχύσῃ ὁ νόμος εἰς τὸ μέλλον.

§46Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Διὰ τὸ παρελθὸν πρόκειται.

§47Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ὅσον ἀφορᾷ κύριε Πρόεδρε, τὴν παρατήρησιν τοῦ ἀξιοτίμου ἀγορεύσαντος ὅτι οἱ δικαστικοὶ δὲν πρέπει νὰ ἀποσπῶνται συχνὰ εἰς διαφόρους πρακτικὰς ὑπηρεσίας, εἶμαι σύμφωνος καὶ τοῦτο εἶναι ἀντικείμενον μελέτης τὸ ὁποῖον βραδύτερον θὰ εἶναι εἰς θέσιν ἡ Βουλὴ νὰ καθορίσῃ κατ’ ἄλλον τρόπον ὥστε νὰ μὴ ἐπέρχηται ζημία εἰς τὴν δικαστικὴν ἐξουσίαν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ εἰδικὸν θέμα, νομίζω ὅτι ἔχει ἀπολύτως ἄδικον ὁ ἀξιότιμος προλαλήσας. Ὡς καὶ ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἀθηνῶν συνάδελφος ἀνέφερε, πρόκειται περὶ ἀναγκαστικοῦ διατάγματος τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις, ὑπὸ ἰδίαν εὐθύνην, διὰ πρακτικοῦ ἐξέδωκε διὰ τὴν διοίκησιν τοῦ τόπου, καθ’ ὃ ἐνόμισε συμφέρον νὰ παρατείνῃ τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ παρὰ τῇ ἀγορανομίᾳ δικαστικοῦ λειτουργοῦ. Ἡ νομοθετικὴ ἐξουσία χειρισθεῖσα μίαν δύναμιν τὴν ὁποίαν ἀσκεῖ, εἶπεν, ὅτι τοὺς ἓξ μῆνας κατὰ τοὺς ὁποίους διὰ τοῦ ἀνωτάτου δικαστικοῦ συμβουλίου ὁ ἀγορανομικὸς ἐπόπτης δύναται νὰ παραμένῃ, παρατείνει τὸ ὑπουργικὸν Συμβούλιον, διὰ τὴν ὑπηρεσίαν αὐτήν, ἐπὶ ἓξ εἰσέτι μῆνας. Δικαίωμα τοῦ ὑπουργικοῦ συμβουλίου, ἀλλὰ πρὸ παντὸς τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας εἶναι ἂν θέλῃ νὰ κυρώσῃ διὰ νομοθετικῆς μεταρρυθμίσεως, τὴν παράτασιν τοῦ χρόνου τῆς θητείας παρὰ τῇ ἀγορανομίᾳ τοῦ δικαστικοῦ λειτουργοῦ. Αὐτὸ ἔπραξε τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, παρέτεινε ἀντὶ ἓξ μῆνας εἰς ἓν ἔτος, διότι φρονεῖ ὅτι εἶναι χρήσιμος διὰ τὴν εἰδικὴν αὐτὴν ὑπηρεσίαν. Πρόκειται συνεπῶς περὶ τροποποιήσεως τοῦ εἰδικοῦ νόμου ὁ ὁποῖος ἐπιτρέπει διὰ τοῦ ἀνωτάτου συμβουλίου νὰ ἀποσπῶνται δι’ ὡρισμένην χρονικὴν περίοδον οἱ δικαστικοὶ λειτουργοί· εἶχε δικαίωμα τὸ ὑπουργικὸν συμβούλιον καὶ αὐτὸ ἔπραξε, νομοθετῆσαν· ἤδη, τῆς πράξεως ταύτης, ἔρχεται νὰ ζητήσῃ τὴν κύρωσιν, παρὰ τοῦ νομοθετικοῦ Σώματος. Νομίζω ὅτι ὅσα ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἀνέπτυξε δὲν ἔχουσι νομικὴν βάσιν καὶ παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ ἐγκρίνῃ τὴν κύρωσιν τοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος ὡς ἔχει, διότι αὐτὸ εἶναι τὸ συνταγματικῶς ὀρθὸν καὶ γενικώτερον ὠφέλιμον διὰ τὴν εἰδικὴν αὐτὴν περίπτωσιν.

§48Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Ἐὰν εἶναι ἀληθὲς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος, κύριος Λαδᾶς, ὅτι τὸ ἄρθρον 77 τοῦ Συντάγματος δὲν προβλέπει τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθετικὸν διάταγμα, διότι ἐξεδόθη ἔξω τῶν ὁρίων τοῦ Συντάγματος, δὲν δύναται νὰ γίνῃ συζήτησις περὶ συνταγματικῆς ἢ μὴ κυρώσεως αὐτοῦ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ συμφωνήσω, ὅτι ἐφ’ ὅσον εἰσάγεται ὡς σχέδιον νόμου, ἀναγκαίως πρέπει νὰ διατυπωθῇ κατὰ τοιοῦτον τρόπον ὥστε νὰ προβλέπηται καὶ ὁ διαδρομεὺς χρόνος ἀπὸ τῆς ἐκδόσεως τοῦ ἀναγκαστικοῦ διατάγματος μέχρι τῆς ψηφίσεως τοῦ νέου νόμου, ὁ ὁποῖος θὰ ψηφισθῇ ὡς νέος νόμος καὶ θὰ δημοσιευθῇ ὡς νέος νόμος ρυθμίζων τὸ παρελθόν. Ἐγὼ θὰ ἔχω τὴν ἀντίληψιν, ἡ ὁποία ὑπεστηρίχθη κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον πρέπει νὰ συζητηθῇ ὁλόκληρον μὲ τὸ γενικὸν νομοσχέδιον τοῦ ἀνωτάτου συμβουλίου διὰ νὰ λυθῇ τὸ ζήτημα τῶν ἀποσπάσεων εἰς ἀρχὴν διοικητικήν, καθ’ ὅσον χθὲς ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ὑπέβαλε σχέδιον νόμου περὶ ἀλλοίου τρόπου ρυθμίσεως τῆς ἀγορανομικῆς ὑπηρεσίας ὥστε νὰ μὴ παρίσταται ἀνάγκη ἀποσπάσεως δικαστικῶν λειτουργῶν καὶ ἐπιθεωρητῶν. Θὰ ὑποβάλω εὐλαβῶς τὴν παρατήρησιν ὅτι πράγματι ὁ χρόνος τῆς ἐκδόσεως τοῦ διατάγματος τούτου, παρέχει βάσιν πρὸς ἔκφρασιν τῶν διαμαρτυριῶν τοῦ κυρίου συναδέλφου ὅτι δὲν ὑπῆρχε οὐδεμία ὑπερτέρα ἀπολύτως ἀνάγκη ἐξ ἐκείνων αἱ ὁποῖαι περιέχονται εἰς τὸν νόμον τῆς σωτηρίας τῆς πατρίδος ἐν ὀνόματι τοῦ ὁποίου ἐκδίδονται διατάγματα, καὶ ἐν ὀνόματι τοῦ ὁποίου ἐξεδόθη σωρεία διαταγμάτων νομοθετικῶν περιεχόντων σωρείαν ποινικῶν καὶ ἄλλων διατάξεων, εἰς περίοδον μάλιστα καθ’ ἣν ἀναστηλοῦται ὁριστικῶς ὁ Κοινοβουλευτισμὸς καὶ αἱ ἐπιταγαὶ τοῦ Συντάγματος. Νομίζω ὅτι θὰ πρέπῃ νὰ τονισθῇ ὅτι ὑπῆρξε μία ὑπερβολὴ ἐκ μέρους τῶν αἰωνίων ὑπηρεσιῶν αἱ ὁποῖαι μὴ γνωρίζουσαι ὅτι ἐπὶ πλείστων ζητημάτων ὑπάρχει κίνδυνος, εἰσάγουσι σχέδια νόμων καὶ νομοθετικὰ διατάγματα ἄνευ λόγου, ἐνῷ διὰ τῶν κειμένων νόμων δύνανται νὰ λύωνται τὰ ζητήματα.

§49Χ. ΛΑΔΑΣ. Τὰ τελευταῖα τὰ ὁποῖα, ὁ κύριος συνάδελφος, ἀγορεύων, εἶπεν, εἶναι ἀληθῶς ἀκριβῆ. Βεβαίως ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ἡ Βουλή, νὰ θέττωμεν κανόνας δικαίου μὲ διατάγματα, ἀντίκεινται εἰς τὸ Σύνταγμα. Ἀλλὰ ὁ κ. συνάδελφος δὲν μοῦ ἔκαμε τὴν τιμὴν νὰ μὲ παρακολουθήσῃ καθόλου διότι ἐγὼ εἶπον ὅτι δὲν ὑπάγεται εἰς τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 77.

§50Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Τότε πῶς εἰσάγεται ὡς νομοθετικόν;

§51Χ. ΛΑΔΑΣ. Ἐγὼ ἔχω τὴν ἀντίληψιν ὅτι δὲν εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος. Ἐγὼ εἶπον ὅτι ἐὰν τὸ διάταγμα εἰσήγετο συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 77 τοῦ Συντάγματος καὶ εἶχε τὸν τύπον τῆς εἰσαγωγῆς καὶ ἐκδόσεως συμφώνως τῷ 77ῳ ἄρθρῳ, τότε θὰ ἦσαν ὀρθὰ ὅσα ἐξέθηκε καὶ θὰ ἐχρειάζετο ἡ λέξις κυροῦται. Ἀλλ’ ἐδῶ πρόκειται περὶ ἀναγκαστικοῦ διατάγματος καὶ τὸ μόνον ποῦ δύναται νὰ συζητηθῇ εἶναι τὸ ζήτημα πολιτικῆς εὐθύνης, χαρακτηρισθέντος τοῦ διατάγματος ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ὡς ἀφορῶντος εἰς θέμα ἐπειγούσης πολιτικῆς ἀνάγκης. Ὁ κ. συνάδελφος ὡμίλησε περὶ μόνον τῆς σωτηρίας τῆς πατρίδος ἥτις καὶ μόνη εἶναι ἡ βάσις ἐκδόσεως ἀναγκαστικῶν διαταγμάτων. Ἀλλὰ τὸ ἀξίωμα τοῦτο ἕνεκα τῆς ἀνάγκης τῆς διοικήσεως ἑνὸς Κράτους ηὐρύνθη καὶ ἐθεωρήθη ὅτι νόμιμη ἀφορμὴ πρὸς ἔκδοσιν ἀναγκαστικοῦ διατάγματος, εἶναι πᾶσα ἄφευκτος πολιτικὴ ἀνάγκη ρυθμίζουσα θέμα ἐπεῖγον διὰ τὴν κίνησιν τῆς κρατικῆς μηχανῆς. Τοῦτο τὸ κανονίζει ὑπὸ πολιτικὴν της εὐθύνην ἡ Κυβέρνησις καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξακολουθῶμεν σήμερον νὰ λέγωμεν ὅτι δὲν ὑπῆρξε ἀπαραίτητος ἀνάγκη ἐκδόσεως διατάγματος τοιούτου, πρὸς ρύθμισιν τοῦ θέματος τούτου, χωρὶς νὰ θέτωμεν ζήτημα πολιτικῆς εὐθύνης διὰ τὴν Κυβέρνησιν ἥτις ἀνέλαβε τὴν εὐθύνην τῆς ἐκδόσεώς του διὰ τῆς ὑπογραφῆς της. Συνεπῶς δὲν δυνάμεθα χωρὶς νὰ θέτωμεν καὶ ζήτημα πολιτικῆς εὐθύνης τῆς Κυβερνήσεως νὰ λέγωμεν ὅτι δὲν ὑπῆρξε πολιτικὴ ἀνάγκη διὰ τὴν ἔκδοσιν αὐτοῦ. Τὸ ἀναγκαστικὸν διάταγμα, κύριοι, εἶναι κανὼν δικαίου, ὑπὸ περίβλημα διατάγματος. Κατ’ ἀκολουθίαν τὸ διάταγμα εἶναι ἐπιταγὴ νομοθετικὴ ἰσχύουσα ἀπὸ τῆς στιγμῆς τῆς ἐκδόσεως. Ἀλλ’ ὅταν μία Κυβέρνησις θεωρεῖ διὰ τῆς ὑπογραφῆς της ὅτι ὑπάρχει ἀνάγκη ἐκδόσεως τοιούτου, ἀναλαμβάνουσα τὴν εὐθύνην, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γεννᾶται ἀμφισβήτησις καὶ συζήτησις, εἰμὴ περὶ τῆς πολιτικῆς της εὐθύνης. Καὶ διὰ νὰ συμπληρωθοῦν, ὑπὸ τὴν ἰδίαν της εὐθύνην, ἡ Κυβέρνησις μετερρύθμισε τὸν ἐκλογικὸν νόμον δυνάμει τοῦ ὁποίου ἐξελέγημεν βουλευταί· διατὶ δὲν ἐλέγχομεν τὴν Κυβέρνησιν δι’ ἐκεῖνο καὶ ἐλέγχομεν αὐτὴν ὅταν ἔρχηται ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ βεβαιώνει ὅτι ὁ ἴδιος, ὡς ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἔδωκεν ἐντολὴν νὰ γίνῃ τὸ διάταγμα διότι ἐπρόκειτο περὶ μεγάλης ἀνάγκης; Κατ’ ἀκολουθίαν τούτου, ἀποκρούω τὴν προσθήκην τῆς λέξεως κυροῦται ἥτις μεταβάλλει τὴν μορφὴν τοῦ διατάγματος ἀπὸ ἀναγκαστικοῦ εἰς νομοθετικὸν καὶ τότε τὸ μὲν ἀφίνει ἔκθετον τὴν πολιτικὴν εὐθύνην τῆς Κυβερνήσεως, τὸ δὲ δύναται νὰ γεννήσῃ ὅλα τὰ ζητήματα ἅτινα τόσον εὐγλώττως ἀνέπτυξεν ὁ κ. Παπαθανάσης.

§52Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Δὲν ἔχω τίποτε νὰ προσθέσω εἰς ὅσα ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος εἶπεν καὶ προσέθεσεν ὁ ἐξ Ἀθηνῶν βουλευτής, τόσον μᾶλλον καθ’ ὅσον ἀνέφεραν καὶ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐσκέφθην νὰ εἴπω ἐγώ· ὅτι διὰ τῆς γνωστῆς διαδικασίας συνεκροτήθη καὶ αὐτὸ τὸ σῶμα τῆς Βουλῆς. Τὴν δὲ εὐθύνην φέρομεν ἡμεῖς καὶ ὄχι ἡ Βουλή. Ἀλλὰ δὲν πιστεύω νὰ κατηγορῆται ἡ Κυβέρνησις ὅτι ἀποσπᾶ ἐκ συστήματος δικαστικούς, ἐφ’ ὅσον μάλιστα εἶναι γνωστὸν ὅτι μόνον ἐκ τοῦ κλάδου αὐτοῦ—προκειμένης ἀποσπάσεως—δύνανται νὰ ἀποσπῶνται.

§53Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἐξήγησε κατὰ τοιοῦτον τρόπον τὰς συνθήκας κατὰ τὰς ὁποίας ἐξεδόθη τὸ διάταγμα, ὥστε δὲν μένει οὐδεμία ἀμφιβολία. Ἐγὼ ὡμίλησα ἀπὸ ἀπόψεως νομικῆς καὶ συνταγματικῆς, ἀφ’ ἧς ὁ κ. Παπαθανάσης ἀνέπτυξεν τὸ ζήτημα, ὅτι θεωρεῖ ἀναγκαῖον νὰ μεταρρυθμισθῇ ἡ διατύπωσις τοῦ εἰσαγομένου σχεδίου νόμου ὥστε νὰ φαίνηται πράγματι ὅτι κυροῦται τὸ περίφημον ἀναγκαστικὸν διάταγμα, τὸν χαρακτηρισμὸν τοῦ ὁποίου γνωρίζομεν καὶ μονογραφίας καὶ ἡμεῖς ἔχομεν ἀναγνώσει, ἀλλὰ δὲν θέλομεν νὰ λέγωμεν τὴν γνώμην ἡμῶν ὑπὸ ταύτην καὶ ταύτην τὴν ἔννοιαν ἀλλὰ ἐλευθέρως καὶ παρρησίᾳ. Ἡ διατύπωσις πρέπει νὰ διατυπωθῇ ὅπως ὑπέδειξεν ὁ κ. Παπαθανάσης ὅτι κυροῦται τὸ νομοθετικὸν διάταγμα καὶ αἱ διατάξεις αὐτοῦ ἰσχύουσι.

§54Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Δὲν ὑπάρχει ἀντίρρησις.

§55Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Δὲν εἶπον ὅτι ἡ πλειοψηφία τῆς Βουλῆς δὲν θὰ δώσῃ ψῆφον ἐπὶ τῶν νομοθετικῶν διαταγμάτων καὶ μάλιστα ἐπὶ τοιούτου διατάγματος τὸ ὁποῖον ἀναμφισβητήτως εἶναι νομοθετικὸν ἀλλὰ καὶ τὸ ὁποῖον βεβαίως δὲν δύναται νὰ ἀποτελέσῃ ζήτημα πολιτικόν. Ἀλλ’ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον κάμνει εἰς ἐμὲ ἰδιαιτέραν ἐντύπωσιν εἶναι ἡ διατυπωθεῖσα ἀντίληψις μὲ τὴν ὁποίαν περιβάλλει ὁ συνάδελφος κ. Λαδᾶς τὴν ἔννοιαν τοῦ διατάγματος.

§56Χ. ΛΑΔΑΣ. Εἶπον νὰ ψηφισθῇ ἀπὸ τὴν Βουλὴν ὡς νόμος.

§57Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Τότε εἶσθε σύμφωνος μὲ τὴν ἰδικήν μου ἀντίληψιν ὅτι ἰσχύει ὡς νέος νόμος ἀλλὰ ὅτι εἴχατε δίκαιον νὰ ὑποστῇ τροποποίησιν. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἀνέπτυξα παρατηρεῖται καὶ ἀπὸ τὴν διατύπωσιν ἡ ὁποία ἀναφαίνεται, ὅτι κυροῦται καὶ μετατρέπεται διὰ νόμου. Οὕτως λέγει· ἡ διατύπωσις αὐτὴ δὲν εἶναι τυχαία εἶναι διατύπωσις κατόπιν ἐμπεριστατωμένης μελέτης. Αἱ συνταγματικαὶ θεωρίαι δὲν ἀναγνωρίζονται, ἀναγνωρίζονται ὅμως διατάγματα νομοθετικά, ἀναγκαστικά.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον μόνον.

§59Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἐτροποποιήθη κ. ὑπουργέ;

§60Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ὄχι.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ;

§62Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Δὲν ὑπέστη οὐδεμίαν τροποποίησιν.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν καὶ τὸ σύνολον;

§64Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Παρὰ τίνος εἰσήχθη, παρὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν ἢ τῆς Δικαιοσύνης.

§65Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Παρ’ ἀμφοτέρων, ἀλλὰ ἔχει ὑπηρεσίαν ὑπαγομένην εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν.

§66Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἀναμφισβητήτως φέρετε τὴν εὐθύνην. Ὀφείλω νὰ τονίσω ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης δὲν εἶναι ἁρμόδιος νὰ καταργῇ διατάξεις τοῦ Συντάγματος. Αὐτὰ τὰ ζητήματα εἶναι ζητήματα νομοθετικῆς ἐρεύνης. Τώρα βλέπω ὅτι γεννᾶται ζήτημα πείσματος καὶ βεβαίως ἐν τῇ ἐκτάσει τοῦ πείσματος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξέλθω ἐγὼ νικητής.

§67Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Δὲν ὑπάρχει ζήτημα πείσματος. Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐννοεῖ νὰ ἀφίσῃ οὔτε τὴν ἐλαχίστην ἀμφιβολίαν περὶ τοῦ χρόνου κατὰ τὸν ὁποῖον δέον νὰ κρατήσῃ ἡ ἰσχὺς τοῦ διατάγματος αὐτοῦ. Ὑπ’ αὐτοὺς τοὺς ὅρους οὐδεμία ἀμφιβολία παραμένει, ἐν ᾗ περιπτώσει ψηφισθῇ ὡς ἔχει καὶ τὴν ψήφισιν ταύτην ἐζήτησεν ἡ κυβέρνησις καὶ ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ τὴν βουλὴν ἂν δέχηται νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον.

§69ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν. Δεκτόν. (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον)

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου μόνου καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 7)7 Ἰανουαρίου 1926 Ν. Δ. «περὶ τῆς ἐνεργείας τῶν ἐξετάσεων τῶν ὑποψηφίων δικηγόρων τῆς 9ης Ἰανουαρίου 1926». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον)

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου μόνου καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 15 Ὀκτωβρίου 1927 Ν.Δ. «περὶ καταργήσεως θέσεών τινων δικαιοδοσίας τοῦ ὑπουργείου τῆς Δικαιοσύνης». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον)

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου μόνου καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως α) τοῦ Ν. Δ. τῆς 12)12 Ἰουνίου «περὶ ἀναστολῆς τῆς ἐφαρμογῆς δικαστικῶν τινων Νομοθετικῶν Διαταγμάτων καὶ β) τοῦ Ν. Δ. τῆς 10)13 Σεπτεμβρίου 1926 «περὶ καταργήσεως δικαστικῶν τινων Νομοθετικῶν Διαταγμάτων». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον)

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου μόνου καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 18)28 Δεκεμβρίου 1925 Ν. Δ. «περὶ ἐγκρίσεως πιστώσεως διὰ τὴν ἐπισκευὴν τοῦ ἐκ πυρκαϊᾶς βλαβέντος καταστήματος τοῦ Εἰρηνοδικείου Ἀθηνῶν». (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον)

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ ἀπὸ 23 Φ)ρίου 1923 Ν.Δ. «περὶ εἰσαγωγῆς διατάξεων ἀφορωσῶν τὸ λογιστικὸν τῶν καταργηθέντων ὑπουργείων καὶ τῆς ἀνωτάτης διευθύνσεως προσφύγων, τὴν οἰκονομικὴν ἐπιθεώρησιν, τὴν πληρωμὴν συντάξεων καὶ περιθάλψεων, τοὺς σιδηροδρόμους τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους κλπ.». (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον).

§75Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἤθελον παρακαλέσει τὴν ἐπιτροπὴν ἐπὶ τῶν ἐσωτερικῶν νὰ ἐπισπεύσῃ τὴν ἐργασίαν της ἐπὶ τῶν ὑποβληθέντων τριῶν νομοσχεδίων. Ταῦτα εἶναι ἡ ἐπικύρωσις τοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος δυνάμει τοῦ ὁποίου συνεκροτήθη ἡ παροῦσα Βουλή, περὶ Γερουσίας καὶ τὸ τῆς ἀστυνομίας.

§76ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἡ ἐπιτροπὴ ἐργάζεται ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τῆς Γερουσίας καὶ ἐντὸς τῆς ἑβδομάδος θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ὑποβάλῃ τὴν ἔκθεσίν της.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἔχει τὸν λόγον.

§78Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω εἰς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς σχέδια νόμου. 1) Περὶ καλλιεργείας προτύπου ἁλυκῆς. 2) Περὶ τροποποιήσεως ἄρθρων τοῦ νόμου 3221 περὶ κτηματικῶν Τραπεζῶν. 3) Περὶ βιομηχανικῆς πίστεως. 4) Περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 13)11)27 Ν.Δ. περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τῶν περὶ Ἐπιμελητηρίων Νόμων. 5) Περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 12 Νοεμβρίου 1927 Ν.Δ. περὶ ἀκυρώσεως τοῦ ἀπὸ 15 Ἰουλίου 1926 Ν.Δ. περὶ τροποποιήσεως τοῦ Νόμου 146. 6) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 5 Νοεμβρίου 1927 Ν.Δ. περὶ σχηματισμοῦ εἰδικοῦ λογαριασμοῦ Σιδηροδρομικῶν συνταξιούχων. Ὑποβάλων τὰ ὡς ἄνω νομοσχέδια ἐπικαλοῦμαι τὴν ψῆφον τῆς Βουλῆς, μετὰ τὴν βάσανον ὑπὸ τῆς ἁρμοδίου Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Τὸ πρῶτον σχέδιον νόμου ἔχει σκοπὸν τὴν δημιουργίαν μιᾶς προτύπου ἁλυκῆς, ἐπὶ τῇ τέλει τῆς διαμορφώσεως αὐτῆς κατὰ τρόπον ὥστε ἡ παραγωγὴ αὐτῆς ν’ αὐξηθῇ καὶ τὸ κόστος τοῦ προϊόντος νὰ μειωθῇ ἀλλὰ καὶ τὰ μέσα ταχίστης φορτώσεως ποσοτήτων μέχρι 400 τόννων ἡμερησίως νὰ ἐπιτευχθῶσιν, ὥστε νὰ δυνηθῶμεν νὰ ἐξαγάγωμεν μέρος τῆς παραγωγῆς εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Εἶναι γνωστὸν ὑμῖν ὅτι ἡ Κυβέρνησις τῶν Φιλελευθέρων παρέλαβε πρὸ ἐτῶν τὰς ἁλυκὰς τοῦ Κράτους εἰς πρωτογενῆ σχεδὸν κατάστασιν. Διὰ τοῦτο μετεκάλεσεν ἐξ Ἱσπανίας τὸ 1918 τὸν εἰδικὸν ἐπιστήμονα κ. Σαντόζα. Πρὸ τῆς ἀφίξεως τοῦ μετακληθέντος εἰδικοῦ ἡ παραγωγή μας ἀνήρχετο εἰς Τ. 31.000 ἐνῷ ἡ κατανάλωσίς μας ἀνήρχετο εἰς Τ. 60.000 περίπου, εἴμεθα ἑπομένως ἀναγκασμένοι πρὸς συμπλήρωσιν τῶν ἀναγκῶν τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως νὰ εἰσάγωμεν ἅλας ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἐντὸς τριῶν ἐτῶν ἡ παραγωγή μας ηὔξησε καὶ ἡ εἰσαγωγὴ ἔξωθεν ἔπαυσε. Ἡ βελτίωσις τῆς καλλιεργείας τῶν ἁλυκῶν, καὶ ἡ ἐκπαίδευσις τῶν παραγωγῶν, σὺν τῇ κτηθείσῃ πείρᾳ, ηὔξανεν ὁσημέραι τὴν παραγωγήν μας ὥστε νὰ φθάσωμεν ἤδη εἰς ἐτησίαν παραγωγὴν εἰς 105.000 τόννους, ἐνῷ ἡ ἐσωτερική μας κατανάλωσις δὲν παρηκολούθησε τὴν παραγωγήν μας, καὶ διὰ τοῦτο ἐγένετο προσπάθεια ἐξαγωγῆς. Τὸ κόστος ὅμως τῆς παραγωγῆς μας καὶ αἱ δυσχέρειαι τῆς φορτώσεως δὲν ἐπέτρεπον συναγωνισμὸν πρὸς τὴν διεθνῆ τιμὴν τοῦ ἅλατος καὶ ἡ προσπάθεια ἔμεινεν οὕτω ἄκαρπος, ἠναγκάσθημεν δὲ νὰ φθάσωμεν εἰς ἁλυκοστάσιον, νὰ σταματήσωμεν δηλαλὴ τὴν παραγωγὴν τῶν ἁλυκῶν μας καὶ νὰ πληρώνωμεν εἰς τοὺς ἐνοικιαστὰς αὐτῶν τὰ ἔξοδα συντηρήσεως ἀνερχόμενα ἐτησίως εἰς δραχ. 1.700.000 οὐδὲν δὲ ν’ ἀποκομίζωμεν ἔσοδον. Τὴν ἀντιοικονομικὴν ταύτην, πολιτικὴν ἡ Κυβέρνησις δὲν δύναται νὰ ἐξακολουθήσῃ· δύο ὁδοὶ εὑρίσκονται πρὸ ἡμῶν, ἢ νὰ σταματήσωμεν τὴν καλλιέργειαν τῶν μικροτέρων καὶ μᾶλλον ἀκαταλλήλων ἁλυκῶν καὶ νὰ περιορισθῶμεν εἰς τὰς μεγάλας ἀπὸ τὰς ὁποίας νὰ ζητήσωμεν τὸ ἀναγκαῖον διὰ τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσίν μας ποσόν, ἢ νὰ ἐπιδιώξωμεν τὴν διαμόρφωσιν τῶν ἁλυκῶν μας κατὰ τρόπον ἐπιτρέποντα τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ πλεονάσματος τῆς παραγωγῆς μας. Διὰ τοῦ σχεδίου νόμου ὅπερ καταθέτω πρὸ ἡμῶν υἱοθετοῦμεν τὴν δευτέραν ὁδόν. Ζητοῦμεν τὴν ἐξουσιοδότησιν τῆς Βουλῆς ἵνα συμβληθῶμεν μετὰ τοῦ ξένου ὀργανωτοῦ, ὅπως ἀναλάβῃ ὡς ἐργολάβος τὴν καλλιέργειαν μιᾶς ἁλυκῆς διὰ μίαν δεκαπενταετίαν. Ὁ ὀργανωτὴς θὰ παύσῃ μισθοδοτούμενος ὑπὸ τοῦ Κράτους, ἅμα τῇ ὑπογραφῇ τῆς μετ’ αὐτοῦ συμβάσεως τῆς ἐργολαβίας τῆς ἁλυκῆς, ἀλλὰ θὰ ἐξακολουθήσῃ διαμένων ἐν Ἑλλάδι καθ’ ὅλον τὸ διάστημα τῆς ἐργολαβίας, θὰ παρέχῃ ἀμισθεὶ τὴν χρησιμότητά του καὶ ἰδίᾳ θὰ ὀργανώσῃ ἁλυκὰς πρὸς ἐξαγωγὴν ἅλατος καὶ θὰ συντάσσῃ τὰς ἀναγκαίας μελέτας ἐντὸς τῆς τασσομένης αὐτῷ ὑπὸ τοῦ ὑπουργείου προθεσμίας. Ἡ ὑπὸ τὴν διαχείρησιν τοῦ ὀργανωτοῦ ἁλυκὴ δέον νὰ εἶναι ἱκανὴ πρὸς ἡμερησίαν φόρτωσιν 400 τόννων, τὸ δὲ κόστος τῆς παραγωγῆς νὰ εἶναι μικρότερον τοῦ κόστους τῶν ἄλλων ἁλυκῶν. Προσθέτως ὁ ἐργολάβος ὑποχρεοῦται νὰ ἐξάγῃ τοὐλάχιστον 25% τῆς παραγωγῆς της εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Τοιοῦτον ἐν συντομίᾳ τὸ σχέδιον νόμου ὅπερ ὑποβάλλω ὑπὸ τὴν ἡμετέραν ἔγκρισιν. Τὸ δεύτερον σχέδιον νόμου ὅπερ ὑποβάλλω εἰς τὴν Βουλήν, τροποποιεῖ τὸν ὑφιστάμενον νόμον περὶ Κτηματικῶν Τραπεζῶν. Κατὰ τὸν ὑφιστάμενον νόμον αἱ Τράπεζαι δὲν δύνανται νὰ ἐκδώσωσιν ὁμολογίας ὑπερβαινούσας τὸ εἰκοσιπενταπλοῦν τῶν κεφαλαίων αὐτῶν. Ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ σημερινοῦ κεφαλαίου της, ἡ Ἐθνικὴ Κτηματικὴ Τράπεζα δὲν δύναται νὰ ἐκδώσῃ ὁμολογίας πέραν τῶν 2.000.000. Τὰ μέχρι τοῦδε παρασχεθέντα δάνεια προσεγγίζουσι τὸ ὑπὸ τοῦ ὑφισταμένου νόμου τεθὲν ὅριον καὶ ἑπομένως παρίσταται ἀνάγκη τροποποιήσεως τοῦ νόμου, ἵνα μὴ σταματήσῃ ὁ δανεισμός. Γνωρίζετε ὅτι μέγισται ὑπάρχουσιν ἀνάγκαι κτηματικῶν δανείων καὶ ἂν κλεισθῇ ἡ θύρα εἰς τὴν Κτηματικὴν Τράπεζαν, ἡ ὑποθηκικὴ πίστις θὰ περιέλθῃ εἰς τὴν τοκογλυφίαν. Διὰ τοῦτο αὐξάνεται τὸ ὅριον εἰς τὸ τριακονταπενταπλάσιον, καὶ μετὰ τρία ἔτη εἰς τὸ τεσσαρακονταπλάσιον μετ’ ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Τὸ σχέδιον νόμου περιλαμβάνει καὶ ἑρμηνευτικάς τινὰς διατάξεις, τὰς ὁποίας κατέστησεν ἀναγκαίας ἡ κτηθεῖσα μέχρι τοῦδε πεῖρα, ἐκ τῆς λειτουργίας τῆς Κτηματικῆς Τραπέζης. Τὸ τρίτον σχέδιον νόμου ὅπερ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ καταθέσω ἀναφέρεται εἰς τὴν βιομηχανικὴν πίστιν. Ὡς γνωστὸν ὑμῖν ἡ βιομηχανία ἔχει ἀνάγκην μακροπροθέσμων δανείων. Ἀπὸ τῆς εἰσαγωγῆς τῶν πρώτων ὑλῶν μέχρι τῆς κατεργασίας αὐτῶν καὶ τῆς εἰς τὴν κατανάλωσιν προσφορᾶς παρέρχεται χρόνος πολλάκις μακρός. Ἐκτὸς τούτου ἡ βιομηχανία πρέπει νὰ ἐργάζηται συνεχῶς διὰ νὰ παράγῃ εὐθηνότερον καὶ ὅταν ἀντιμετωπίζῃ μίαν περίοδον ἀζητησίας, δημιουργεῖ ἀποθέματα καὶ ἑπομένως ἔχει ἀνάγκην μεγάλων κεφαλαίων. Ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ὑφισταμένης νομοθεσίας τὰ δάνεια τὰ παρεχόμενα ἐπ’ ὑποθήκῃ τῶν ἐγκαταστάσεων τῶν βιομηχανικῶν, δὲν περιελάμβανον καὶ τὰ μηχανήματα, γνωρίζετε δὲ ὅτι ἡ ἀξία τῶν μηχανημάτων, ὑπερβαίνει πολλάκις τὴν ἀξίαν τῶν κτιρίων. Τὴν ἔλλειψιν ταύτην ἀναπληροῖ τὸ ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς τιθέμενον νομοσχέδιον. Ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις θὰ παράσχῃ μείζονας πληροφορίας. Καταθέτω ἐπίσης τρία ἄλλα νομοσχέδια κυροῦντα νομοθετικὰ Διατάγματα ἐκδοθέντα ἐπὶ δικτατορίας. Τὸ ἓν ἀφορᾷ τροποποίησιν τοῦ περὶ Ἐμπορικῶν Ἐπιμελητηρίων νόμου τὸ ἕτερον τὸν ἀθέμιτον ἀνταγωνισμὸν καὶ τὸ τρίτον τὸν σχηματισμὸν εἰδικοῦ λογαριασμοῦ συντάξεων. Εἰς τὰ διατάγματα ταῦτα ἐγένοντο τροποποιήσεις τινὲς κρινόμεναι ἀναγκαῖαι ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν. Ἐλπίζω, κύριοι βουλευταί, νὰ δυνηθῶ ἐντὸς βραχέως νὰ εἰσηγηθῶ πρὸς ὑμᾶς καὶ νομοσχέδια ἀναφερόμενα εἰς τὴν προστασίαν τοῦ ἐργάτου, καὶ τὴν ἀποζημίωσιν τῶν ἀτυχημάτων καὶ τῶν ἐπαγγελματικῶν νόσων. Τὰ ζητήματα εἶναι μεγάλης σημασίας καὶ δέονται οὐ μόνον ἐξειδιασμένης μελέτης, ἀλλὰ καὶ συνεννοήσεων πρὸ τῆς ὑποβολῆς αὐτῶν μετὰ τῶν ὀργανώσεων Ἐργασίας καὶ Κεφαλαίου. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ φέρω πρὸ ὑμῶν ἀντίγραφα νόμων ἀλλαχοῦ ἰσχυόντων τὰ ὁποῖα νὰ μείνωσι νεκρὸν γράμμα, ὅπως ἑκατοντάδες ἂν μὴ χιλιάδες θνησιγενῶν νόμων, εἰσαχθέντων παρ’ ἡμῖν ἀφ’ ἧς ἐλειτούργησε τὸ κοινοβουλευτικὸν πολίτευμα. Δὲν θὰ εἰσηγηθῶ πρὸς ὑμᾶς τίποτε τὸ ὁποῖον νὰ μὴ θεραπεύῃ μίαν ἀνάγκην γενομένην αἰσθητὴν ἀπὸ τὴν κοινωνίαν. Ἡ μόνη παραγωγὴ τὴν ὁποίαν δὲν θὰ ἐνισχύσω εἶναι ἡ παραγωγὴ νόμων. Εἰς αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὴν παραγωγὴν νομίζω ὅτι ἔχομεν κατακτήσει τὸ παγκόσμιον ρεκόρ. Ἕνα ρεκὸρ ὅμως διὰ τὸ ὁποῖον οὐδεὶς μᾶς φθονεῖ, οὐδεὶς μᾶς ζηλεύει καὶ τὸ ὁποῖον οὐδεὶς ἐπιδιώκει νὰ μᾶς ἀφαιρέσῃ. (χειροκροτήματα).

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ ὑπάρχοντος ἑτέρου θέματος πρὸς συζήτησιν λύεται ἡ συνεδρίασις ἵνα ἐπαναληφθῇ αὕτη τὴν 4.30′ μ.μ. αὔριον. (Ὥρα 6. μ. μ.)