1928.10.31

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 6η

ΤΕΤΑΡΤΗ 31 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1928

Προεδρία κ. Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΥ

(Ὥρα 4.30′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ν’ ἀναγνωσθῶσι τὰ πρακτικά. (Ἀναγινώσκονται καὶ ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως).

§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: — Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Φλῶρος καταθέτει 1) αἴτησιν τοῦ Συλλόγου Καρφοπεταλουργῶν ζητούντων νὰ χορηγηθῇ καὶ εἰς αὐτοὺς ἀνάλογος ἀποζημίωσις. 2) αἴτησιν τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Παλαιοπύργου, Πωγωνίου, Ἰωαννίνων διαμαρτυρομένων διὰ τὸ κλείσιμον τῆς κεντρικῆς σχολῆς τῆς Κοινότητος καὶ 3) αἴτησιν Μαρίνης Τζάλα παρακαλούσης ὅπως ἡ Βουλὴ λάβῃ τὰ προσήκοντα νομοθετικὰ μέτρα πρὸς ἄρσιν τῆς προσγιγνομένης εἰς αὐτὴν ἀδικίας ὡς ἐκ τοῦ μὴ διακανονισμοῦ τοῦ ζητήματος τῶν ἐνυποθήκων κτημάτων τῶν παραχωρηθέντων πρὸς ἐξασφάλισιν τῶν ἀπαιτήσεων αὐτῆς, ὡς δανειστρίας Τούρκου ὑπηκόου. — Οἱ Γεωργικοὶ Συνεταιρισμοὶ Πετεινοῦ, Ξάνθης, Λαγγαδᾶ καὶ Δράμας διαμαρτύρονται διὰ τὴν μὴ ἵδρυσιν Γεωργικῆς Τραπέζης. — Ὁ ἐν Βόλῳ σύλλογος πεταλοποιῶν, πεταλωτῶν καὶ ὑπαλλήλων αὐτῶν ζητεῖ τὴν ἐπέκτασιν καὶ ἐφαρμογὴν καὶ εἰς τὸ ἐπάγγελμά των τοῦ Ν. Δ. περὶ ἀποζημιώσεως. — Οἱ κρατούμενοι εἰς τὰς ἐν Χανίοις φυλακὰς παρακαλοῦν νὰ ψηφισθῇ καὶ ὑπὲρ αὐτῶν ἀμνηστεία. — Συνεταιρισμοὶ Γεωργικοὶ Δαφνῶνος διαμαρτύρονται διὰ τὴν ματαίωσιν τῆς ἱδρύσεως Γεωργικῆς Τραπέζης. — Ὁ Προϊστάμενος τῶν σιδηροδρομικῶν ὑπαλλήλων Λαρισσαϊκοῦ διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ ἀποδοχὴν ὑπὸ τῆς Πάουερ τῶν αἰτημάτων των. — Γονεῖς καὶ κηδεμόνες Κοινότητος Γουμενίτσης παρακαλοῦν τὴν ἀποστολὴν καθηγητοῦ διὰ νὰ λειτουργήσῃ καὶ ἡ Βʹ τάξις τοῦ ἐκεῖ Γυμνασίου. — Οἱ σιδηροδρομικοὶ Θεσσαλονίκης διαμαρτύρονται κατὰ τῶν ἀρχῶν διὰ τὴν ἀπαγόρευσιν συγκλήσεως τῆς συνελεύσεώς των. — Ὁ σύνδεσμος γραφείων καπνοῦ Θεσσαλονίκης παρακαλεῖ ὅπως ἀντιπροσωπευθῇ καὶ τὸ Σωματεῖόν των ἐν τῇ Γερουσίᾳ. — Ἡ Ἕνωσις ἀκτημόνων Σερραίων καταστηματαρχῶν γηγενῶν καὶ προσφύγων παρακαλοῦν ὅπως λυθῇ τὸ ζήτημα τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ἀκτημόνων καταστηματαρχῶν διὰ διαθέσεως εἰς αὐτοὺς καταλλήλων οἰκοπέδων. — Ὁ εἰς θάνατον κατάδικος Α. Τραπατσῆς παρακαλεῖ ὅπως ἐλαττωθῇ ἡ ποινή του εἰς ἰσόβια δεσμά. — Ἡ συντεχνία ἀρτοποιῶν Ἡρακλείου παρακαλεῖ ὅπως τροποποιηθῇ ὁ νόμος περὶ φορολογίας τῆς καταναλισκομένης ὑπ’ αὐτῶν καυσίμου ὕλης ὡς ἄδικος, καθόσον καταβάλλεται αὕτη κατὰ τὴν ὑλοτόμησιν. — Ὁ πρόσφυξ Λαζαράκης Ἰορδάνης τέως ὑπάλληλος ἐν Τουρκίᾳ παρακαλεῖ ὅπως μὴ ἀποκλεισθοῦν ἐκ τῆς παροχῆς συντάξεως καὶ οἱ κάτω τῶν πέντε ἐτῶν ὑπηρετήσαντες ἐν Τουρκίᾳ. — Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἐποικισμοῦ Βερροίας παρακαλεῖ ὅπως ἀποσταλῇ πίστωσις πρὸς ἀποζημίωσιν τῶν πλημμυροπαθῶν, καθόσον ἡ χορηγουμένη σήμερον εἶναι ἐντελῶς ἀνεπαρκής. — Ὁ Δήμαρχος Ζακυνθίων ὑποβάλλει αἴτησιν τοῦ κλήρου Ζακύνθου περὶ ἐξασφαλίσεως τῶν περιουσιῶν τῶν Ναῶν καὶ τῆς συστάσεως Παρθεναγωγείου. — Αἱ ἐν Ἀθήναις καταφυγοῦσαι πρὸ ἐτῶν ἀπροστάτευτοι ἐκ Ρωσσίας Ἑλληνικαὶ οἰκογένειαι παρακαλοῦν, ὅπως ταῖς χορηγηθῇ οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις ὑπὸ τύπον δανείου ἢ ὡς προκαταβολή, ἣν δικαιοῦνται λαμβάνειν. — Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Βελλιανίτης ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀπαγορεύσεως πωλήσεως ἐλαιολάδων ἀναμεμιγμένων μετὰ σπορελαίων κλπ». Ἡ ἐπὶ τῆς Συγκοινωνίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 15)10)27 Ν.Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 8 Αὐγούστου 1926 Ν.Δ. περὶ ἑρμηνείας τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ἀπὸ 7)11)22 Ν.Δ. περὶ τῶν διὰ τοῦ σιδηροδρόμου ἀποστολῶν προσφύγων κλπ». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Θ. Χαβίνης, Γ. Γερογιάννης καὶ Ι. Κοκκινάτος ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀνασυστάσεως τῆς ἐπαρχίας Παραμυθίας». Ὁ κ. Σ. Ταλιαδοῦρος ὑποβάλλει πρότασιν νόμου «περὶ καταργήσεως εἰσαγωγῶν δασμοῦ ἐπὶ τοῦ ἀραβοσίτου». Ὁ κ. Α. Χρηστομάνος (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας) καταθέτει τά κάτωθι σχέδια νόμου. 1) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 8 Νοεμβρίου 1927 Ν.Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 21 Σεπτεμβρίου 1926 Ν.Δ. περὶ ἐπεκτάσεως εἰς τὰ ἐκτελούμενα ἔργα τῶν ὑπονόμων Θεσσαλονίκης διατάξεων τοῦ ἀπὸ 17 Νοεμβρίου 1925 Ν.Δ. περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ μονίμων ὁδοστρωμάτων Ἀθηνῶν κειμένων διατάξεων. 2) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 8 Νοεμβρίου 1927 Ν.Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 11 Μαΐου 1926 Ν.Δ. περὶ ἀπαλλαγῆς τῆς καταβολῆς εἰσαγωγικῶν τελῶν καὶ δημοτικοῦ φόρου τῶν ἀναγκαιούντων ὑλικῶν διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν ὑπονόμων Θεσσαλονίκης. 3) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 11 Σεπτεμβρίου 1927 Ν.Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 15 Ὀκτωβρίου 1926 Ν.Δ. περὶ συστάσεως συνεταιρισμοῦ καταναλωτῶν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν καὶ ἐκμετάλλευσιν ἔργων ὑδρεύσεως καὶ ἠλεκτροφωτισμοῦ ἐν τῇ πόλει Λαρίσσης. 4) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 11 Νοεμβρίου 1927 Ν.Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 30 Σεπτεμβρίου 1925 Ν.Δ. περὶ προσθήκης διατάξεών τινων εἰς τὸν νόμον 2369. 5) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 11 Νοεμβρίου 1927 Ν.Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 6 Σεπτεμβρίου 1925 Ν.Δ. περὶ χορηγίας ἀρωγῆς τοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τοῦ Εἰδικοῦ Ταμείου χειμάρρου Νέδοντος. 6) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 11 Νοεμβρίου 1927 Ν.Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 27 Φεβρουαρίου 1926 Ν.Δ. περὶ ἐγκρίσεως καὶ ἐκτελέσεως ὑδραυλικῶν τινων ἔργων. 7) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1927 Ν.Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 12 Νοεμβρίου 1925 Ν.Δ. περὶ συστάσεως Εἰδικοῦ Ταμείου κατασκευῆς ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων τοῦ ποταμοῦ Ἔβρου. 8) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1927 Ν.Δ. περὶ ἀκυρώσεως τοῦ ἀπὸ 14 Ἰανουαρίου 1926 Ν.Δ. περὶ ἱδρύσεως Εἰδικοῦ Ταμείου κοινωφελῶν ἔργων Νεμέας. 9) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1927 Ν.Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 26 Αὐγούστου 1925 Ν.Δ. περὶ ἐκτελέσεως ἐξυγιαντικῶν ἔργων Δυτικῆς Μεσσαρᾶς Κρήτης. 10) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1927 Ν.Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 5 Αὐγούστου 1925 Ν.Δ. περὶ ἀρδεύσεως τῶν κτηματικῶν περιφερειῶν Βασιλικοῦ, Μουλκίου καὶ Κιάτου τοῦ πρώην Δήμου Σικυῶνος. 11) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1927 Ν.Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 7 Ἰουλίου 1926 Ν.Δ. περὶ διακανονισμοῦ ὑδρονομῆς καὶ χρήσεως τῶν ἀρδευτικῶν ὑδάτων τῆς πηγῆς Δελούλιζα– Δούσιος–Κορινθίας καὶ 12) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 12 Νοεμβρίου 1927 Ν.Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 23 Σεπτεμβρίου 1925 Ν.Δ. περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν ἐργασιῶν κατασκευῆς ὑδραγωγείου Σούδας καὶ Καλεσσῶν Κρήτης. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν διάταξιν τῶν ἀναφορῶν. Ὁ κ. Σ. Ταλιαδοῦρος ἐπὶ ἀναφορᾶς τριτοβαθμίων δημοδιδασκάλων Καρδίτσης.

§3Σ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Διὰ διαταγῶν, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Παιδείας, ἀπηγορεύθη εἰς τριτοβαθμίους διδασκάλους ἡ μετεκπαίδευσις, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχωσι ἀπολυτήριον τῆς Γης τάξεως Γυμνασίου. Οἱ ἄνω διδάσκαλοι ζητοῦν καὶ δικαίως, ὅπως ἐφ’ ὅσον ἔχουσι τὸν ἀπαιτούμενον χρόνον καὶ προτείνονται ὑπὸ τῶν ἐπιθεωρητῶν, νὰ λαμβάνωσι μέρος εἰς τὴν μετεκπαίδευσιν, διότι ἄλλως θὰ εἶναι παράτολμον καὶ ἄδικον ἐφ’ ὅσον ἔχουσι τὰ στοιχεῖα τὰ ἀπαιτούμενα νὰ μὴ τοῖς ἐπιτραπῇ ἡ μετεκπαίδευσις.

§4Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας). Καλοῦνται πρῶτον οἱ ἔχοντες περισσότερα προσόντα καὶ ἀφοῦ ἐξαντληθοῦν αὐτοί, τότε θὰ γίνῃ σκέψις διὰ τοὺς τριτοβαθμίους. Θὰ ἦτο εὐχῆς ἔργον νὰ μετεκπαιδευθῶσιν ὅλοι οἱ διδάσκαλοι.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ. κ. Κ. Κουρτίδης καὶ Φ. Μανουηλίδης ἐπὶ ἀναφορᾶς προσφύγων Ὀρεστιάδος.

§6Κ. ΚΟΥΡΤΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, οἱ κάτοικοι τῆς Ὀρεστιάδος τῆς βορειοτέρας πόλεως τῆς Ἑλλάδος, διαμαρτύρονται κατὰ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης διότι ἠθέλησε ἢ μᾶλλον θέλει νὰ τροποποιήσῃ τὰ ἀγροτικὰ καὶ ἐπαγγελματικὰ δάνεια εἰς ἐμπορικά. Ἐν πρώτοις θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μὲ πληροφορήσῃ ἐὰν ὡς εἶναι ἀναγεγραμμένον ἐν τῇ ἡμερησίᾳ διατάξει ὁ Ὑπουργὸς ὁ ἁρμόδιος ἐπὶ τῶν ζητημάτων τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης εἶναι ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἢ ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μᾶλλον ὁ δεύτερος ὁ ὁποῖος εἶναι παρὼν καὶ δύναται νὰ σᾶς ἀπαντήσῃ.

§8Κ. ΚΟΥΡΤΙΔΗΣ. Ἐκ πρώτης ὄψεως ἡ μετατροπὴ τοῦ ἐπαγγελματικοῦ δανείου εἰς ἐμπορικὸν φαίνεται πολὺ ἁπλῆ, Οἱ μεμυημένοι ὅμως εἰς τὴν πολυδαίδαλον καὶ πολυσχιδῆ Ἐθνικὴν Τράπεζαν φιλολογοῦσι λογιστικῶς καὶ τεχνολογικῶς καὶ εἶναι καλῶς πληροφορημένοι ὅτι τὸ ζήτημα τοῦτο δὲν εἶναι τόσον ἁπλοῦν ὡς φαίνεται διότι τὰ μὲν ἐπαγγελματικὰ καὶ ἐμπορικὰ δάνεια εἶναι μακροπρόθεσμα καὶ δίδονται μὲ τόκον 8% τὰ δὲ ἐμπορικὰ εἶναι τριῶν μηνῶν βραχυπρόθεσμα καὶ εἰς τὸ διπλάσιον 14–15% Αὐτὸ εἶναι φανερόν, ὁλοφάνερον ὅτι εἶναι ληστρικὴ πρᾶξις τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης.

§9ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν εἶναι ἡ μόνη.

§10Κ. ΚΟΥΡΤΙΔΗΣ. Καὶ δὲν εἶναι μόνον τοῦτο ὅτι οἱ κάτοικοι τῆς Ὀρεστιάδος ἐνδιαφέρονται μόνον διὰ τὸ ζήτημα αὐτὸ διότι τὸ τμῆμα τῆς Ὀρεστιάδος εἶναι ἐλάχιστον μέρος τοῦ Νομοῦ ὁλοκλήρου τοῦ Ἔβρου. Ὁ Νομὸς αὐτὸς εἶναι ὁ παραγωγικώτερος καὶ γεωργικώτερος Νομὸς τῆς Ἑλλάδος ἀδικοῦνται δὲ εἰς ἐλεεινὸν βαθμόν. Ἡ Ὀρεστιὰς εἶναι μία πόλις καθαρῶς προσφυγικὴ τὴν ὁποίαν ἔκτισαν οἱ ἀμελοχωρῖται οἱ ὁποῖοι μετανάστευσαν ἀπὸ τὸ τρίγωνον αὐτὸ τῆς Τουρκίας καὶ ὑποχρεώθημεν δυνάμει τῆς Συνθήκης τῆς Λωζάνης νὰ τὸ παρεχωρήσωμεν εἰς τὴν Τουρκίαν. Οἱ Καρακατσανέοι φεύγοντες παρέλαβον, ὅπως ὁ Αἰνείας ὁ ἱστορικὸς τῆς Ὀρεστίας θεὸς καὶ τὸν γέροντα πατέρα του, ὅ,τι ἠμποροῦσαν, ἐπωφελούμενοι μιᾶς ὁπωσδήποτε μικρᾶς προθεσμίας πρὸς ἐκκένωσιν τοῦ Ἱστορικοῦ αὐτοῦ μέρους. Ἔφθασαν δὲ ἐν μέσῳ τῶν προκαλύψεων τῶν Βουλγαρικῶν καὶ Ἑλληνικῶν συνόρων καὶ ἔκτισαν τὴν πόλιν μὲ ἰδικήν των δαπάνην. Τὰ ἱδρυθέντα εἰς τὰς ἀρχὰς τοῦ 1923 ἐλάχιστα σπίτια μὲ τὴν βοήθειαν τοῦ Κράτους εἶναι τόσον οἰκτρὰ ὥστε σήμερον δὲν ὑφίστανται λόγῳ καταρρεύσεως. Ἔκτισαν ἐπαναλαμβάνω μὲ τὴν δαπάνην των, τὴν οἰκονομίαν των, τὴν φιλοπατρίαν των καὶ τὴν ἐργασίαν τῶν τὴν Ὀρεστιάδα. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον τοῦτο. Ἔχομεν καὶ τὰς πλημμύρας τοῦ Ἔβρου αἱ ὁποῖαι κατέστρεψαν τὴν πεδιάδα. Ἐφέτος δὲ ἐξαιρετικῶς μὲ τὴν ἀνομβρίαν καὶ ξηρασίαν, σχεδὸν δὲν παρήγαγον τίποτε. Ἐντούτοις ἔρχεται ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα καὶ θέλει νὰ εἰσπράξῃ διότι ἔμεινεν κἄποιον ποσὸν ὑπὸ τὴν γνωστὴν κατηγορίαν τῶν παραγωγικῶν καὶ γεωργικῶν δανείων, καὶ τὰ ποσὰ αὐτὰ θέλει νὰ τὰ βεβαιώσῃ διὰ τὸν Σεπτέμβριον καὶ Ὀκτώβριον. Ἡ πρᾶξις αὐτὴ γνωσθεῖσα καθ’ ὅλον τὸν Νομὸν τοῦ Ἔβρου εἶνε ληστρικὴ καὶ ἀπορῶ μὲ τὸν τίτλον τὸν ὁποῖον ἔχει νὰ λέγετε Ἐθνικὴ Τράπεζα. Ἐὰν δὲν θέλῃ νὰ ἀλλάξωμεν τὸν ἀνάδοχον ὀφείλει νὰ ἀλλάξῃ τὸν τίτλον. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας νὰ μὲ πληροφορήσῃ τὶ πρέπει νὰ γίνῃ ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μανουηλίδης ἔχει τὸν λόγον.

§12Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Δὲν νομίζω ὅτι οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοὶ εἶναι σύμφωνοι ὅπως τὰ δάνεια τὰ γεωργικὰ καὶ παραγωγικὰ δύνανται νὰ μετατραπῶσι εἰς ἐμπορικὰ διότι πρόκειται περὶ περιφερείας δοκιμασθείσης λόγῳ ξηρασίας. Νομίζω ὅτι ὑπῆρξε μία σύμβασις μεταξὺ Τραπέζης Ἐθνικῆς καὶ τοῦ Κράτους ἡ ὁποία ἔχει λήξει, ἐὰν δὲ αἱ πληροφορίαι εἶναι πραγματικαί, θὰ ἦτο ἀνάγκη ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐπιληφθῇ τῆς παρατάσεως αὐτῆς.

§13Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Θὰ διαβιβάσω τὴν διαμαρτυρίαν τῶν κυρίων συναδέλφων εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν. Πλὴν τούτου δὲν δύναμαι νὰ κάμω ἄλλο τι· ἄλλωστε αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἔλαβον γνῶσιν ἑνὸς τηλεγραφήματος. Ἡ ἀναφορὰ εἶναι σχετικὴ μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Θὰ πληροφορήσω τὴν Τράπεζαν περὶ τίνος πρόκειται καὶ ποῖα εἶναι τὰ δικαιώματα αὐτῆς. Ἐὰν ὑπάρχῃ ἔδαφος συνεννοήσεως θὰ λάβω τὰ προσήκοντα μέτρα.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων τοῦ τέως δήμου Ἀργιθέας Καρδίτσης ὁ κ. Σ. Ταλιαδοῦρος ἔχει τὸν λόγον.

§15Σ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε ὑπάρχει τηλεγράφημα ὅλων τῶν Κοινοτήτων τῆς ἐπαρχίας Καρδίτσης, Τρικάλων καὶ Εὐρυτανίας, αἱ ὁποῖαι εἶναι γνωστὸν ὅτι λιμοκτονοῦν καὶ τοῦτο ἕνεκα τῶν ἐπὶ διετίαν ἀφοριῶν καὶ διὰ τοῦ ὁποίου τηλεγραφήματος ἐπικαλοῦνται τὴν μέριμναν τῆς Κυβερνήσεως. Τὸ τηλεγράφημα αὐτὸ δὲν εἶναι ἀπὸ τὰ συνηθισμένα τηλεγραφήματα, ἀλλ’ εἶναι τηλεγράφημα ἀπογνώσεως, ἐξ ἰδίας δὲ ἀντιλήψεως γνωρίζω τὴν οἰκτρὰν κατάστασιν ἥτις εἶναι γνωστὴ καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἀπὸ τὰς ἐπανειλημμένας ἐκθέσεις τοῦ κ. Νομάρχου Καρδίτσης. Μοῦ γράφουν μάλιστα ἐκεῖθεν ὅτι ὑπάρχουν οἰκογένειαι αἱ ὁποῖαι λιμοκτονοῦν, δὲν ἔχουν νὰ φάγουν, ἡ δὲ προκάτοχος Κυβέρνησις ἀπεφάσισε νὰ διαθέσῃ 150 χιλ. δραχμῶν, διενεμήθη δὲ εἰς τοὺς κατοίκους καὶ ἀραβόσιτος, συνήφθη καὶ σύμβασις μετὰ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, ὁ δὲ Μητροπολίτης Καρδίτσης ἔκαμε καὶ ἔρανον ἐκεῖ τότε. Θὰ παρεκάλουν τὴν Κυβέρνησιν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν τίνα μέτρα σκέπτεται νὰ λάβῃ διὰ τοὺς πληθυσμοὺς αὐτοὺς διὰ τοὺς ὁποίους ὁ ἀραβόσιτος ἀποτελεῖ τὴν μόνην τροφήν. Ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ δώσῃ χρῆμα, φρονῶ ὅτι πρέπει νὰ καταργήσῃ διὰ τοὺς πεινῶντας αὐτοὺς πληθυσμοὺς τοὺς φόρους καὶ μάλιστα ἄν εἶναι δυνατὸν νὰ δώσῃ δάνεια ἡ Τράπεζα. Τὸ ζήτημα τοῦτο συνεζητήθη διὰ μακρὸν καὶ εἰς τὴν προηγουμένην Κυβέρνησιν καὶ εἴχομεν καταλήξει εἰς τὸ συμπέρασμα νὰ ἔλθῃ τὸ Κράτος ἀρωγόν. Διὰ νὰ φαντασθῆτε τὴν τραγικὴν κατάστασιν τῶν πληθυσμῶν τούτων σᾶς λέγω καὶ τὸ ἑξῆς: ὅτι ἐπώλησαν ὅλα τὰ πράγματά των καὶ τὸ κρέας τὸ ὁποῖον τρώγομεν ἐδῶ μὲ 42 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν, ἐκεῖ πωλεῖται 7 δραχ. κατ’ ὀκᾶν, διὰ νὰ οἰκονομήσουν τὸ ψωμί των.

§16Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἡ Κυβέρνησις κ. συνάδελφε, ἔλαβεν ἤδη ἀφορμὴν νὰ ἀποδείξῃ τὸ ἐνδιαφέρον της περὶ τῶν ὀρεινῶν πληθυσμῶν. Ἐπεξέτεινε τὴν σύμβασιν περὶ τοῦ ἀραβοσίτου, τὴν ὁποίαν εἶχε κάμει ἡ προκάτοχος Κυβέρνησις καὶ εἰς αὐτοὺς τοὺς δήμους, θὰ καταθέσῃ δὲ αὔριον νομοσχέδιον περὶ νέας, γενναίας δὲ ἐλατώσεως τοῦ εἰσαγωγικοῦ δασμοῦ τοῦ ἀραβοσίτου.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γαρδικιώτης ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§18Ν. ΓΑΡΔΙΚΙΩΤΗΣ. Ὁ ἔντιμος ἐκ Καρδίτσης συνάδελφος σᾶς παρέστησε τὴν ἀληθῆ εἰκόνα μιᾶς τραγικῆς καταστάσεως. Ἡ κατάστασις αὕτη προῆλθε διότι λόγῳ τῆς ἀνομβρίας δὲν παρήγαγε ἡ μικρὰ καλλιέργεια τίποτε, ἐκτὸς δὲ αὐτοῦ καὶ ἐκ τῆς ἀνεργίας ἡ ὁποία κρατεῖ αὐτήν. Ἀλλ’ ἡ κατάστασις αὕτη δὲν κρατεῖ μόνον ἐν Ἀγράφοις, ἀλλὰ καὶ εἰς ἄλλους ὀρεινοὺς συνοικισμοὺς καὶ εἰς τὴν ἐπαρχίαν Τρικκάλων πεινᾷ ὁ λαός. Θὰ παρεκάλουν νὰ λάβῃ μέριμναν ἡ Κυβέρνησις ἰδιαίτατα διὰ τὸν ἄρτον τῶν χωρικῶν αὐτῶν διὰ τῆς ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς τοῦ ἀραβοσίτου τῆς μοναδικῆς τροφῆς, διὰ τῆς ὁποίας ζῶσιν οἱ χωρικοὶ τῶν ὀρεινῶν ἐκείνων ἐπαρχιῶν.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σίδερης ἔχει τὸν λόγον.

§20Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Ἡ ἐρώτησις, κ. Πρόεδρε, ἔχει διατυπωθῇ μὲ κάποια τυπικὴν χροιὰν διὰ τὰς κοινότητας τοῦ τέως δήμου τῆς Ἐπαρχίας Καρδίτσης, ἀλλὰ τὸ θέμα εἶναι γενικωτάτου ἐνδιαφέροντος, διότι εἰς τὴν κατάστασιν αὐτὴν δὲν εὑρίσκονται μόνον οἱ ὀρεινοὶ πληθυσμοὶ τῶν Ἀγράφων, ἀλλὰ καὶ ἄλλοι πληθυσμοὶ ὀρεινοί, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον πεινοῦν. Βεβαίως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λυθῇ τὸ ζήτημα ῥιζικῶς, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ Κράτος νὰ διατρέφῃ τοὺς πληθυσμούς, ἀλλ’ ἔχει τὴν ὑποχρέωσιν, ἂν δὲν θέλῃ νὰ εἴδῃ πυκνούμενα τὰ στίφη τὰ προκαλοῦντα τὰς διαταραχὰς τῆς δημοσίας τάξεως, νὰ ἔλθῃ ἀρωγὸν κυρίως εἰς τὴν κατάστασιν αὐτήν. Διὰ νὰ μὴ ἐκταθῶ καὶ ἐγὼ εἰς περιγραφάς, αἱ ὁποῖαι ἴσως ὑπό τινων ἐκ τῶν κ. κ. συναδέλφων, μὴ γνωριζόντων τὰ πράγματα, χαρακτηρίζονται καὶ μελοδραματικῶς ὑπενθιμίζω ὅτι ἀπὸ τοῦ παρελθόντος ἔτους ἔχει τεθῇ ὀξύτατα τὸ ζήτημα ἡ δὲ παρελθοῦσα Βουλὴ εἶχε διὰ μακρῶν ἀσχοληθῆ ἐπ’ αὐτοῦ καὶ ἡ προκάτοχος Κυβέρνησις ἐνόμισεν ὅτι ἠδύνατο νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν κατάστασιν προβᾶσα εἰς τὴν σύναψιν συμβάσεως μετὰ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, ἀντικείμενον τῆς ὁποίας ἦτο ἡ παροχὴ ἀραβοσίτου εἰς τὰς πεινώσας ἐπαρχίας. Τὸ μέτρον ὅμως αὐτὸ ἦτο ἀνεπαρκὲς διότι χρειάζεται νὰ ληφθοῦν καὶ ἄλλα μέτρα, ἄλλως τὸ μέτρον αὐτὸ θὰ ματαιωθῇ καὶ θὰ δημιουργηθῇ μία κατάστασις διατρεφομένου πληθυσμοῦ, ἡ ὁποία πᾶν ἄλλο ἢ εὐκταία εἶναι. Τώρα ποῖα εἶναι τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ λάβῃ ἐπειγόντως ἡ Κυβέρνησις καὶ ποῖα τὰ μέτρα πρὸς τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ στραφῇ ἡ προσοχή της διὰ τὴν ἐκρίζωσιν τοῦ κακοῦ; Τὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως εἶναι πρῶτον σύναψις νέας συμβάσεως μετὰ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, ὥστε ἡ Τράπεζα νὰ θέσῃ εἰς τὴν διάθεσιν ὡρισμένων περιφερειῶν τὸ ἀναγκαιοῦν εἰς αὐτὰς ποσόν, διότι τὸ Κράτος δὲν θὰ εὑρεθῇ εἰς τὴν θέσιν νὰ διανείμῃ αὐτὸ τὸν ἀραβόσιτον, διότι δὲν θὰ εἶμαι τῆς ἰδέας ὅτι θὰ πρέπει τὸ Κράτος νὰ δώσῃ χρῆμα εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους. Χρησιμοποίησις λοιπὸν τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης διὰ συμβάσεως μετ’ αὐτῆς, ὅπως θέσῃ εἰς τὴν διάθεσιν ὡρισμένων περιφερειῶν, τὸ ποσὸν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι ἀπαραίτητον. Δεύτερον διαρρύθμισις τοῦ ἐξαγωγικοῦ δασμοῦ τοῦ ἀραβοσίτου.

§21Γ. ΜΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Αὔριον θὰ εἰσηγηθῶ γενναία μείωσιν τοῦ ἀραβοσίτου. Τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον εἶναι ἕτοιμον. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἄλλο αἴτημα, τὸ διατυπωθὲν ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ, περὶ ἐπαναλήψεως συμβάσεως μετὰ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, δὲν δύναμαι ἐγὼ νὰ δώσω ὑπόσχεσιν εἰς τὴν Βουλήν, πρὶν δοθῇ ὁ ἀπολογισμὸς τῆς ζημίας, ἥτις ἐκ τῆς διαχειρίσεως αὐτῆς προῆλθεν εἰς τὰ συμφέροντα τοῦ Δημοσίου.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Ἑνώσεως τῶν συνεταιρισμῶν Τριφυλίας ὁ κ. Καλαντζᾶκος.

§23Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Ἡ Ἕνωσις τῶν συνεταιρισμῶν Τριφυλλίας, κ. Πρόεδρε, παραπονεῖται ὅτι ἡ φορολογία ἐκεῖ εἶναι βαρυτάτη. Ἡ συνολικὴ φορολογία τοῦ ἐλαίου ἀφήνει εἰς τὸν καλλιεργητὴν μόλις τὸ ⅙ τῆς παραγωγῆς εἰς τρόπον ὥστε γεννᾶται ζήτημα ἐὰν συμφέρῃ εἰς τοὺς καλλιεργητὰς νὰ καλλιεργοῦν πλέον. Καθ’ ἑκάστην εὑρισκόμεθα πρὸ συμπλοκῆς μεταξὺ εἰσπρακτόρων καὶ φορολογουμένων. Τὸ ὑπουργεῖον ὑπολογίζει τὸν φόρον τοῦ ἐλαίου ἐπὶ τιμῆς 32 δραχμῶν ἐνῷ ἡ πραγματικὴ του τιμὴ εἰς τόν τόπον τῆς παραγωγῆς εἶναι μόνον 22. Δὲν πρέπει συνεπῶς ἡ Κυβέρνησις νὰ συμβάλῃ εἰς τὰς συμπλοκὰς αὐτὰς διὰ τῶν διαταγῶν τὰς ὁποίας ἐκδίδει περὶ εἰσπράξεως τῶν φόρων.

§24Γ. ΜΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν ὑπολογίζω ἐγὼ τὸν φόρον, ἀλλὰ τοπικαὶ ἐπιτροπαί, ἀναλόγως τῶν ποιοτήτων κατὰ περιφερείας. Ἐγὼ ὡς ὑπουργὸς ἔλαβον ὑπ’ ὄψει τὸν καθορισμόν, τὸν ὁποῖον ἔκαμαν αἱ τοπικαὶ ἐπιτροπαί, ἐν πολλοῖς δὲ ὑπεβίβασα τὴν ὑπ’ αὐτῶν καθορισθεῖσαν τιμήν.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Γεωργικοῦ Ἐπιμελητηρίου Μεσσηνίας ὁ κ. Κριμπᾶς.

§26Θ. ΚΡΙΜΠΑΣ. Εἰς τὴν προγενεστέραν Βουλήν, εἶχεν κατατεθῇ ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας νομοσχέδιον περὶ αὐτονόμου ὀργανισμοῦ τοῦ σύκου. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἐσκοπεῖτο ἡ ἀποτροπὴ τῆς κρίσεως, ἡ ὁποία μαστίζει ἔκτοτε τὸν κόσμον τῶν συκοπαραγωγῶν. Τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο δὲν ἐψηφίσθη. Ἤδη ὁ κόσμος αὐτὸς ὁ ὀργανομένος ἀξιοῖ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ὅπως φέρῃ εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο. Διότι προέκυψεν ἡ ὑπόνοια ὅτι ἐνδεχομένως ἐκ τοῦ ὑπουργείου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας προέρχεται ἀντίδρασις κατὰ τοῦ νομοσχεδίου. Ἐγὼ προσωπικῶς θὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας νὰ συνεισφέρῃ τὰ φῶτα του καὶ τὴν πολύτιμον πεῖραν του εἰς τὴν διόρθωσιν τῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ.

§27Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Ἡ Κυβέρνησις, νομίζω, ὅτι ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ προλαμβάνῃ τὰς οἰκονομικὰς κρίσεις τοῦ λαοῦ. Ἡ συκοπαραγωγὴ διέρχεται ἀπό τινος κρίσιν τοιαύτην ὥστε ἀσφαλῶς θὰ καταλήξωμεν καὶ εἰς κοινωνικὰς ἀνωμαλίας. Οἱ κάτοικοι Μεσσηνίας ζητοῦν νὰ ἐπισπευσθῇ ἡ σύστασις τοῦ αὐτονόμου ὀργανισμοῦ διὰ ν’ ἀποφύγουν τὴν καταστροφήν.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φλῶρος ἐπὶ ἀναφορᾶς συνδέσμου πολυτέκνων γονέων Θεούμνης.

§29Π. ΦΛΩΡΟΣ. Δικαιότερον αἴτημα ἀπὸ τὸ σήμερον ὑποβαλλόμενον εἰς τὴν Βουλὴν δὲν θὰ ἠκούσθη μέχρι σήμερον. Οἱ πολύτεκνοι γονεῖς διαφόρων μερῶν τῆς Ἑλλάδος, ἐν οἷς καὶ τῆς Ἠπείρου, παρακαλοῦν τὴν Κυβέρνησιν καὶ θὰ ἦτο εὐχῆς ἔργον ἐὰν ἦτο παρὼν καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, διότι αὐτὸς θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ δώσῃ τὸν τόνον καὶ νὰ ἐκφράσῃ τὰς σκέψεις του περὶ τῶν αἰτημάτων αὐτῶν, ζητοῦν ὅπως ἡ Βουλὴ ψηφίσῃ προνομίας τινὰς εἰς αὐτούς. Καὶ ἤδη ἐρωτᾶτε διατὶ θέλουν τὰς προνομίας αὐτάς, προσφέρουν καμμίαν ὑπηρεσίαν εἰς τὸ Κράτος; Νομίζω ὅτι προσφέρουν τὴν ὑψίστην τῶν ὑπηρεσιῶν διότι εἶναι οἱ μεγαλύτεροι συντελεσταὶ τῆς στρατιωτικῆς αὐξήσεως τοῦ Ἔθνους καὶ εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι μᾶς δίδουν τοὺς ὑπερασπιστὰς τῶν ὁρίων μας καὶ τοὺς μέλλοντας στρατιώτας τῆς διεκδικήσεως τῶν Ἐθνικῶν ἰδεωδῶν. Ἀναφέρονται εἰς τὴν κρατοῦσαν δυσπραγίαν τὴν οἰκονομικὴν καὶ ζητοῦν νὰ τύχουν διαφόρων διευκολύνσεων. Νομίζω ὅτι δύνανται κάλλιστα νὰ λαμβάνουν τὰ παιδιά των τὰ σχολικὰ βιβλία δωρεάν, ν’ ἀπαλάσσωνται τῶν τελῶν ἐγγραφῆς, νὰ προτιμῶνται εἰς τὰς διαφόρους θέσεις καὶ ἐν γένει πᾶν ὅ,τι οἱ κ. συνάδελφοι νομίζουν σκόπιμον νὰ δοθῇ εἰς αὐτούς, νὰ δοθῇ. Ἐὰν εἶναι δυνατόν, ν’ ἀνατρέξωμεν καὶ εἰς ξένας νομοθεσίας, ὅπως π.χ. εἰς τὴν Γαλλικήν. Αὐτὴν τὴν εὐχὴν θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Πρόεδρον νὰ διαβιβάσῃ πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως.

§30Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν γνωρίζω ἐὰν ἡ πολυτεκνία ἀποτελεῖ βιομηχανίαν, πάντως ἂς ἀποσταλῇ ἡ αἴτησις αὕτη εἰς τὸ ὑπουργεῖον πρὸς μελέτην. Ἡ σχετικὴ ἐπιτυχία τοῦ αὐτονόμου ὀργανισμοῦ τῆς σταφίδος, νὰ μὴ ἐκπλαγῆτε διότι λέγω σχετικὴ ἐπιτυχία, ἐπέφερεν μίαν νοσηρὰν ἐπιδημίαν πρὸς τὴν δημιουργίαν αὐτονόμων ὀργανισμῶν. Ὁ κ. βουλευτὴς ἐκ Μεσσηνίας ὡμίλησεν περὶ ἀντιδράσεως τοῦ ὑπουργείου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας διὰ τὴν ἵδρυσιν τοῦ αὐτονόμου αὐτοῦ ὀργανισμοῦ περὶ σύκου.

§31Θ. ΚΡΙΜΠΑΣ. Ὡμίλησα περὶ θορύβου ὁ ὁποῖος ἐγένετο.

§32Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἡ μόνη ἐπέμβασις τοῦ ὑπουργείου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, εἶνε αὕτη: Ἔλαβον παρὰ τοῦ συναδέλφου μου τῆς Γεωργίας ἓν σχέδιον Νόμου διὰ τοῦ ὁποίου ἱδρύεται εἷς αὐτόνομος ὀργανισμὸς πρὸς προστασίαν τῶν σύκων. Ἡ ἐνέργεια τὴν ὁποίαν ἔκαμε τὸ ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἦτο νὰ ἀποστείλῃ τὸ νομοσχέδιον εἰς τὸ ἁρμόδιον Ἐμπορικὸν Ἐπιμελητήριον τῶν Καλαμῶν διὰ νὰ δώσῃ ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου τὰς ἀντιλήψεις του. Ἦτο στοιχειώδης ὑποχρέωσις διότι τὸ ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἐκπροσωπεῖ τὸ ἐμπόριον καὶ τὴν βιομηχανίαν καὶ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ τὴν γνώμην ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἐπίσης ἐνδιαφέρονται διὰ τὸ προϊόν τοῦτο. Οὐδεμίαν ἄλλην ἐπέμβασιν ἔκαμα. Δὲν διστάζω ν’ ἀποκρύψω ἀπὸ τὴν Βουλὴν ὅτι ἡ προσωπική μου γνώμη εἶναι ἐναντίον τῆς ἱδρύσεως αὐτοῦ τοῦ ὀργανισμοῦ, διότι προϊόν τὸ ὁποῖον ἀνέρχεται περίπου εἰς 12.000 τόννους, φορολογεῖται δι’ ἑνὸς ποσοῦ 5 ἢ 6 ἑκατομμυρίων δραχμῶν καὶ καθιστᾷ τὴν τύχην του εἰς τὸ ἐξωτερικὸν χειροτέραν, ἀφ’ ὅ,τι πράγματι εἶναι, διότι τὸ σῦκον εἶναι ἕνα προϊόν διεθνοῦς μορφῆς. Δὲν γίνονται μόνον εἰς τὴν Ἑλλάδα σῦκα, γίνονται καὶ εἰς τὴν Μ. Ἀσίαν καὶ εἰς τὴν Ἱσπανίαν καὶ παντοῦ τοῦ κόσμου καὶ ἑπομένως καθιστῶντες διά τινος δασμοῦ ἐξαγωγικοῦ τὴν τιμὴν τοῦ σύκου ἀκριβωτέραν, δὲν νομίζω ὅτι παρέχομεν εἰς αὐτὰ καμμίαν προστασίαν. Τοὐναντίον διὰ τῆς ἱδρύσεως αὐτοῦ τοῦ αὐτονόμου ὀργανισμοῦ, δημιουργοῦμεν ἐντύπωσιν εἰς τὴν παραγωγὴν ὅτι θὰ τύχῃ προστασίας, ἐνῷ πράγματι δὲν θὰ πρόκειται παρὰ περὶ ἐξοικονομήσεως ὀλίγων θέσεων, εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι θὰ διευθύνουν τὸν αὐτόνομον ὀργανισμόν. Ἐὰν θέλουν πράγματι προστασίαν οἱ παραγωγοὶ τῶν σύκων, δὲν ἔχουν παρὰ νὰ ζητήσουν, ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ συμπράξουν μετὰ τοῦ ὑφισταμένου σταφιδικοῦ ὀργανισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἔχει μίαν προικοδότησιν ἀνερχομένην ἀπὸ 100–150 ἐτησίως καὶ ἐκεῖ νὰ συντονίσουν τὰς ἐνεργείας των, ὥστε νὰ παρέχεται πράγματι προστασία, ἀλλ’ ἄνευ δαπάνης. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν εἶμαι πρόθυμος νὰ συνεργασθῶ μετὰ τῶν ἐνδιαφερομένων συναδέλφων τῶν σταφιδοπαραγωγικῶν περιφερειῶν, διὰ ν’ ἀσκήσω ἅπασαν τὴν ἐπιρροήν μου εἰς τὸν αὐτόνομον σταφιδικὸν ὀργανισμὸν, ἵνα μὲ τὸν ὑφιστάμενον ὀργανισμὸν ἀναλάβῃ τὴν προστασίαν τῶν σύκων. Ἀλλὰ δημιουργίαν εἰδικοῦ ὀργανισμοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ πάρῃ 5–6 ἑκατομμύρια φόρον βαρύνοντα τὴν τύχην τῶν σύκων, διὰ τὴν δημιουργίαν τοιούτου ὀργανισμοῦ εἰς τὸν ὁποῖον θὰ ἔχωμεν πάλιν διευθυντήν, ὑποδιευθυντήν, συμβούλια καὶ παρασυμβούλια, ἐγὼ προσωπικῶς δὲν εἶμαι σύμφωνος.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαδάκης ἐπὶ ἀναφορᾶς τριάκοντα οἰκογενειῶν στεγαζομένων εἰς Ἅγιον Γεώργιον Βερροίας.

§34Ι. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ὑπεβλήθη εἰς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰ τριάκοντα οἰκογενειῶν στεγαζομένων εἰς Ἅγιον Γεώργιον Βερροίας, παραπονουμένων ὅτι ὁ νομομηχανικὸς Βερροίας ἐθεώρησε καλόν, διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ σχεδίου, νὰ κηρύξῃ ἑτοιμορρόπους τὰς οἰκίας εἰς τὰς ὁποίας στεγάζονται αἱ οἰκογένειαι αὗται. Εἰς στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὑπάρχει τοιαύτη κρίσις καὶ τόσον ὑποφέρει ὁ κόσμος, θὰ εἶναι ἐντελῶς ἄδικον νὰ πεταχθοῦν εἰς τὸν δρόμον αἱ 30 αὐταὶ οἰκογένειαι αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν ποῦ νὰ στεγασθοῦν. Θὰ παρακαλέσω λοιπὸν πολὺ νὰ ἀνασταλῇ ἡ κατεδάφισις αὐτή.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λούλης ἐπὶ ἀναφορᾶς συνταξιούχων φυματικῶν ἀστυνομικῶν ὑπαλλήλων.

§36Α. ΛΟΥΛΗΣ. Κατὰ τὴν παρελθοῦσαν βουλευτικὴν περίοδον, ἔλαβον ἀφορμὴν νὰ ὑποβάλω ἀναφορὰν καὶ νὰ εἴπω ὅτι οἱ ὑπάλληλοι τῆς ἀστυνομίας τῶν πόλεων ὅταν πάθουν φυματίωσιν ἐν ὑπηρεσίᾳ δὲν ἐξομοιοῦνται μὲ τοὺς λοιποὺς ἀξιωματικοὺς καὶ εἶχα κάνει σχετικὴν πρότασιν νόμου ἡ ὁποία εἶχε γίνῃ δεκτὴ ἀπὸ τὴν ἐπιτροπὴν ἀλλὰ δὲν ἐγένετο νόμος λόγῳ τῆς διαλύσεως τῆς Βουλῆς. Λοιπὸν παρακαλῶ τώρα ποῦ γίνεται ὁριστικὴ ρύθμισις τοῦ ἀστυνομικοῦ ζητήματος, θὰ ἦτο δίκαιον οἱ ἀστυνομικοὶ ὑπάλληλοι οἱ παθόντες ἐν ὑπηρεσίᾳ νὰ ἐξομοιωθοῦν πρὸς τοὺς λοιποὺς ἀστυνομικούς.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λούλης ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν Σαρακατσαναίων τῶν χωρίων Γκεμῆς καὶ Μπακλαλῆ.

§38Α. ΛΟΥΛΗΣ. Δὲν εἶναι ζήτημα τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ λυθῇ μονομερῶς. Ὡς γνωστὸν ὑπάρχει εἰς τὸ ἄρθρον 119 τοῦ Συντάγματος, διάταξις περὶ ἀποκαταστάσεως τῶν κτηνοτρόφων. Τὸ μόνον διὰ τὸ ὁποῖον παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, εἶναι ὅπως φέρῃ ὅσον τὸ δυνατὸν συντομώτερον τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλήν, δεδομένου ὅτι ὁ προκάτοχός του εἶχε ἑτοίμην τὴν σχετικὴν ἐργασίαν, διότι εἶναι γνωστή, ἡ ἀνάγκη ἡ ὁποία ὑπάρχει.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κριμπᾶς, ἵνα καταθέσῃ καὶ ἀναπτύξῃ ἀναφορὰν ἀφορῶσαν ἀποζημίωσιν ζημιωθέντος ὑπὸ τοῦ ἄλλοτε Προξένου Ματλῆ.

§40Θ. ΚΡΙΜΠΑΣ. Καταθέτω ἀναφοράν, κ. Πρόεδρε, τῶν ζημιωθέντων ἐκ τῆς προξενηθείσης καταχρήσεως ἐν Σικάγῳ, πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς ἐμπιστοσύνης τοῦ κόσμου εἰς τὰ Προξενεῖα. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, ἐψήφισε νόμον, διὰ τοῦ ὁποίου τὸ Κράτος ἀναλαμβάνει ν’ ἀποκαταστήσῃ τὰ θύματα αὐτά, ἀλλὰ ἔμεινεν ἔξω ἕνας πτωχὸς βιοπαλαιστὴς ὁ ὁποῖος ἔχει λαμβάνειν 400 δολλάρια, τίμημα θύματος, διότι προέρχονται συνεπείᾳ ἀποζημιώσεως διὰ τὴν κοπεῖσαν χεῖράν του. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ ἐπιμεληθῇ τῆς ἀποζημιώσεως αὐτοῦ.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ξηρὸς ἵνα καταθέσῃ καὶ ἀναπτύξῃ ἀναφορὰν φοιτητῶν κλάσεως 1926.

§42Ν. ΞΗΡΟΣ. Οἱ μαθηταὶ τῆς κλάσεως 1926 ὑποβάλλουν ἀναφοράν, διὰ τῆς ὁποίας αἰτοῦν, ὅπως καὶ αὐτοὶ ἀπαλλαγοῦν ἀπὸ τῶν τμηματικῶν ἐξετάσεων. Σημειωτέον ὅτι εἶναι οἱ τελευταῖοι οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ εὐεργετηθῶσι ἀπὸ τὸν νόμον, διότι ἀπὸ τοῦ 1925 δὲν ὑπάρχει νομοθετικὴ εὐκαιρία διὰ νὰ ἀπαλλαγῶσιν· λοιπὸν παρακαλῶ νὰ ἐξετασθῇ εὐμενῶς.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ξηρὸς ἵνα καταθέσῃ καὶ ἀναπτύξῃ ἀναφορὰν τοῦ ἐν ἀποστρατείᾳ ταγματάρχου Κ. Λάμπρου.

§44Ν. ΞΗΡΟΣ. Ὁ ἐν ἀποστρατείᾳ ταγματάρχης Κ. Λάμπρου, παραπονεῖται διὰ τὴν κακὴν ἑρμηνείαν τὴν ὁποίαν ἔδωκε τὸ ἐλεγκτικὸν συνέδριον, εἰς τὸ ζήτημα τῆς συντάξεώς του ἐκ τῆς ἐσφαλμένης ἑρμηνείας τοῦ νόμου. Ἐπειδὴ πρόκειται καταφανῶς περὶ παρερμηνείας, παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν νὰ θελήσῃ νὰ δώσῃ μίαν αὐθεντικὴν ἑρμηνείαν εἰς τὸ ἄρθρον αὐτὸ τοῦ νόμου, διότι πρόκειται περὶ ἑνὸς πτωχοῦ οἰκογενειάρχου.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ροδόπουλος ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν Μακεδονομάχων «Παῦλος Μελᾶς».

§46Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐθνικῆς τιμῆς ὑποχρέωσις εἶναι νὰ δοθῇ ἓν δεῖγμα ἐκτιμήσεως τοῦ αἰσθήματος τῶν τέκνων ἐκείνων τῆς Ἑλλάδος, τὰ ὁποῖα καθ’ ἣν στιγμὴν ὁ Ἑλληνικὸς χαρακτὴρ τῆς Μακεδονίας ἐκινδύνευεν ἀπὸ ἰσχυρῶς ὠργανωμένην καὶ δρῶσαν προπαγάνδαν καὶ ἀπὸ εὐνοήτους καὶ γνωστὰς διπλωματικὰς ἐπιβουλάς, ἐγκατέλειψαν τὰ ἴδια αὐτῶν συμφέροντα καὶ ἐπεδόθησαν εἰς ἕνα δυσχερέστατον καὶ πολλαχῶς ἐπικίνδυνον ἀγῶνα, τοῦ ὁποίου τὰ ἀποτελέσματα διηυκόλυναν τὸ ἔργον τῆς ἐθνικῆς ἀποκαταστάσεως τῆς Μακεδονίας. Οἱ γενναῖοι αὐτοὶ ἄνδρες, εἶναι ἄξιοι ὄχι μόνον τιμῆς, ἀλλὰ καὶ ὑλικῆς ἀμοιβῆς ὑπὸ τοῦ Κράτους, διότι εἶναι ἀποκαρδιωτικὸν νὰ ἔχουν ἐγκαταλειφθῇ εἰς παντοίας στερήσεις οἱ ἐνθουσιώδεις αὐτοὶ πατριῶται.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λαδᾶς ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Σωματείου τῶν ἁμαξηλατῶν.

§48Χ. ΛΑΔΑΣ. Εἶναι γνωστὸν τὸ ζήτημα, πρόκειται περὶ ζητήματος τῆς ἀποζημιώσεως τῶν ἁμαξηλατῶν. Τὸ ταμεῖον τροχαίας κινήσεως ἐμοίρασε ἑκατὸν ἑκατομμύρια μόνον εἰς τοὺς ἁμαξηλάτας. Παρακαλεῖται ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ μελετήσῃ τὸ ζήτημα.

§49Α. ΜΑΡΚΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, τὰς αὐτὰς συστάσεις ἔχω καὶ ἐγὼ νὰ κάμω διὰ τοὺς ἁμαξηλάτας Πατρῶν.

§50Π. ΦΛΩΡΟΣ. Εἶναι ἀνάγκη ν’ ἀποζημιωθοῦν οἱ ἁμαξηλάται καὶ καρροποιοὶ τῆς περιφερείας Ἰωαννίνων.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἔχει τὸν λόγον.

§52Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Λαμβάνω ἀφορμὴν ἐκ τῆς ἀναφορᾶς ταύτης, διὰ νὰ καταστήσω τὴν Βουλὴν ἐνήμερον τοῦ ζητήματος τῶν ἀποζημιώσεων τῶν ἁμαξηλατῶν ἐκ μέρους τοῦ ταμείου τροχαίας κινήσεως. Εὐτυχῶς ἔχω μαζύ μου ἕνα πίνακα τῶν διατεθέντων χρημάτων μέχρι τῆς 4ης Ἰουλίου, ὅταν ἀνέλαβε τὴν ἀρχὴν ἡ παροῦσα Κυβέρνησις. Ἐκ τοῦ πίνακος ἐξάγεται ὅτι τὸ ταμεῖον τροχαίας κινήσεως διένειμε μέχρι τῆς 4ης Ἰουλίου 1928 ἐννενήκοντα τέσσαρα ἑκατομμύρια δραχμῶν. Ἐπειδὴ γνωρίζω πόσας πιέσεις ὑφίστασθαι ὅλοι σας, ἄλλοτε δικαίως καὶ ἄλλοτε ἀδίκως, θεωρῶ δικαίας τὰς πιέσεις ἐκείνων οἱ ὁποῖοι εἰς τὴν διανομὴν αὐτὴν δὲν μετέσχον κατὰ τὴν αὐτὴν ἔκτασιν κατὰ τὴν ὁποίαν μετέσχον ἄλλαι ἐπαρχίαι. Ἰδοὺ ἡ ἀνάλυσις. Ἐπιδόματα ἀνεργείας Ἀθηνῶν–Πειραιῶς 30.780.000, Θεσσαλονίκης 3.000.000, Ἐπαρχιῶν 17.000.000. Ἄν θέλετε ἀνάλυσιν θὰ σᾶς δώσω. Σᾶς λέγω μόνον καὶ αἱ ἐπαρχίαι αἱ παραπονούμεναι ἔλαβον μερίδιον. Προχθές, κἄποιος ἐκ τῶν συναδέλφων, μοῦ ἔφερεν ἁμαξηλάτας ἐξ Ἰωαννίνων οἵτινες ἐβεβαίουν ὅτι καὶ μετ’ ἐπιμονῆς ὅτι δὲν ἐδόθη τίποτε εἰς τὰ Ἰωάννινα ὅταν δὲ ὑπέδειξα τὸν πίνακα αὐτὸν καὶ ἔδειξα ὅτι ἐπληρώθησαν 4.320.500 δρ. εἰς Ἰωάννινα, ὁ μεσολαβήσας συνάδελφος καὶ οἱ ἁμαξηλάται ἔφυγον ἀμέσως. Διὰ τοῦτο εἶναι ἀναγκαία ἡ δημοσίευσις τῶν ἀριθμῶν. Λοιπὸν δι’ ἐξαγορὰν ἁμαξῶν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς ἐπληρώθησαν 8.500.000, Θεσσαλονίκης 1.933.000, Ἐπαρχιῶν 1.839.000, ἤτοι σύνολον ἐκ 12.317.542. Καὶ ἐπειδὴ εὑρισκόμεθα εἰς τὰς ἁμάξας διὰ νὰ μὴ μοῦ διαφύγῃ ἡ λεπτομέρεια σᾶς ἀναφέρω ὅτι ὑπάρχουν εἰς τὰς ἀποθήκας ἐν Ἀθήναις 500 περίπου ἁμάξια τὰ ὁποῖα ἐξεθέσαμεν εἰς δημοπρασίαν κατ’ ἐπανάληψιν, ἀλλ’ ἦτο τόσον εὐτελὴς ἡ προσφορὰ ὥστε κατελήξαμεν νὰ τὰς μεταβιβάσωμεν δωρεὰν εἰς τὴν ἐφορείαν ὑλικοῦ πολέμου διότι μᾶς δίδει τὸ δικαίωμα τοῦτο ὁ νόμος. Ὅσοι εἴχατε ἀναγνώσει τὸν νόμον, θὰ γνωρίζετε ὅτι ὑπάρχει ὑποχρέωσις τοῦ Κράτους νὰ μετεκπαιδεύσῃ τοὺς ἁμαξηλάτας, τοὺς ἐπιθυμοῦντας νὰ γίνουν ὁδηγοί. Δι’ αὐτὴν τὴν μετεκπαίδευσιν ἐδαπανήθησαν 4 ἑκατομμύρια. Ὑπάρχει ἀφ’ ἑτέρου διάταξις κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ Κράτος δίδει εἰς τοὺς συνεταιρισμοὺς ἁμαξηλατῶν, οἱ ὁποῖοι εἰσάγουν αὐτοκίνητα, τὸ ¼ τοῦ ποσοῦ τῆς συνεταιρικῆς καταβολῆς ὡς ἐνίσχυσιν, ἄν δηλαδὴ εἷς συνεταιρισμὸς καταθέσῃ 400.000 δραχ. ἐπὶ παραδείγματι ὡς κεφάλαιον, τὸ Κράτος δίδει ἐνίσχυσιν 100.000 δρ., καὶ ἐπιτρέπει προσθέτως καὶ τὴν ἀτελῆ εἰσαγωγὴν τῶν αὐτοκινήτων. Δι’ αὐτὴν τὴν ἐνίσχυσιν ἐδαπανήθησαν ἐν ὅλῳ 20.922.895 δραχ. Τώρα ἐπειδὴ ὑπάρχουν ἀμφιβολίαι, περὶ τοῦ ποῖαι ἐπαρχίαι ἐπῆραν καὶ ποῖαι δὲν ἐπῆραν θὰ δώσω ἕνα λεπτομερῆ πίνακα τῶν ἐπαρχιῶν. Ἰωάννινα ὡς προεῖπον 4.320.500, Ζάκυνθος 2.679.025, Λαμία 2.950.675, Πάτραι 3.178.938, Λάρισσα 4.774.100, Κέρκυρα 4.701.065, Ἀγρίνιον 806.500, Κρήτη 848.000, Κεφαληνία 578.600, Καλάμαι 691,950, Σῦρος 275.200, Λεβάδεια 403.900, Σέρραι 383.850, Ἄμφισσα 65.000, Μυτιλήνη 488.900, Καρπενήσιον 97.500, Πύργος 118.000, Θῆβαι 36.000, καὶ εἰς Ἰθάκην 27.000. Ὅπως γνωρίζετε ὁ νόμος ἀφεώρα τὰς Ἀθήνας καὶ τὸν Πειραιᾶ. Ἀλλ’ ἐπανειλημμένως ἡ παρελθοῦσα Βουλὴ ἐπεξέτεινε τὴν ἐφαρμογὴν καὶ εἰς ἄλλας ἐπαρχίας. Καὶ ἐνῷ ἐπρόκειτο περὶ ἀποκαταστάσεως τῶν ἁμαξηλατῶν, κατόπιν ἐπεξετάθη ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου καὶ ἐπὶ τῶν φορτηγῶν. Ἔχομεν ἀτυχῶς ἐκκρεμεῖς πρὸς ἐκδίκασιν ἀποζημιώσεις πλέον τῶν 3.000 ἐμπροθέσμων ὑποβληθείσας καὶ ἱκανὰς χιλιάδας ἐκπροθέσμους, λέγω δὲ ἀτυχῶς ὄχι διότι τάχα ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐπιθυμεῖ νὰ ἔλθῃ ἀρωγὸς εἰς ἐπαγγελματίας οἱ ὁποῖοι ἀπώλεσαν τὸ ἐπάγγελμά των, ἀλλὰ διότι ἐσχημάτισα τὴν πεποίθησιν, κατὰ τὸ ὀλιγόμηνον διάστημα κατὰ τὸ ὁποῖον διαχειρίζομαι τὸ Ὑπουργεῖον, ὅτι εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν, δυστυχῶς, δὲν ὑπάρχει ἐκ μέρους τῶν ζητούντων ἀποζημιώσεις, ἀπολύτως καλὴ πίστις. Θὰ σᾶς ἀναφέρω μερικὰ γεγονότα, διὰ νὰ πεισθῆτε περὶ τούτου. Ὑπάρχουν συνεταιρισμοὶ οἱ ὁποῖοι ἐβεβαίωσαν ψευδῶς ὅτι εἶχον καταβάλλει συνεταιρικὴν μερίδα, συνεννοούμενοι δὲ μὲ προμηθευτὰς αὐτοκινήτων ἐλάμβανον τὴν νόμιμον ἐνίσχυσιν. Ἔχουσι μηνυθῆ εἰς τὴν Εἰσαγγελίαν, διότι ἐπὶ τοιαύτῃ ψευδῆ βεβαιώσει, ἔλαβον τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ ¼ τῆς ἀνυπάρκτου μερίδος, ἀπὸ τὸ Κράτος. Ὑπάρχουν ἁμαξηλάται, οἱ ὁποῖοι ἀφοῦ ἀπεζημιώθησαν ἅπαξ, ζητοῦσι ν’ ἀποζημιωθοῦν ἐκ νέου. Ἐὰν δὲν μᾶς ἐκίνει τὸ αἴσθημα τῆς ἰσότητος τὸ ὁποῖον εἰς μίαν Δημοκρατίαν, πολὺ νέαν, εἶναι ἀνεπτυγμένον, θὰ ἐπρότεινα εἰς τὴν Βουλὴν ν’ ἀγνοήσωμεν καὶ αὐτὰς ἀκόμη τὰς ἐμπροθέσμους ἀπαιτήσεις, ἀλλὰ τοῦτο δὲν εἶναι δυνατόν. Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν οἱ ἀποζημιωθέντες, δέον νὰ ἀποζημιωθοῦν καὶ οἱ ἄλλοι. Θὰ εἰσηγηθῶ, ἐν καιρῷ, τὰς τροπολογίας τοῦ νόμου διὰ νὰ σταματήσῃ ἡ τεχνητὴ δημιουργία θνησιγενῶν συνεταιρισμῶν καὶ τῶν δανείων, τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον ἔχομεν περίσειαν αὐτοκινήτων. Δὲν θὰ ἐκπλαγῆτε δὲ ἂν σᾶς εἴπω ὅτι πρὸ 4 ἡμερῶν ἐνεφανίσθησαν οἱ αὐτοκινητισταὶ πολυτελείας ἀξιοῦντες νὰ ἐξαγοράσωμεν τὰ αὐτοκίνητα διότι δὲν ἔχουν δουλειὰ καὶ νὰ τοὺς ἀποζημιώσωμεν. Ἐπειδὴ δὲν θέλω, ὅπως εἶπα, νὰ λάβωμεν μέτρον ἄνισον, καίτοι εἶμαι πεπεισμένος ὅτι αἱ ἀποζημιώσεις δὲν διανέμονται δικαίως, συνέστησα εἰς τὴν ὑπηρεσίαν νὰ ἐκδικάσῃ ὅσον τὸ δυνατὸν τάχιστα τὰς ἐκκρεμεῖς ἐμπροθέσμους αἰτήσεις διὰ νὰ ἴδω ποῖον εἶναι τὸ χρέος τοῦ Ταμείου Τροχαίας κινήσεως, διότι μᾶς ζητοῦν καθ’ ἑκάστην χρήματα. Ἔχομεν ἐτησίαν ἐπιχορήγησιν ἐπὶ τοῦ φόρου τῆς βενζίνης δραχ. 14.000.000, αἱ δὲ ἀπαιτήσεις, κατὰ τὰς ἐκτιμήσεις τῆς ὑπηρεσίας ἀναβιβάζονται εἰς 50.000.000. Ὑπολογίζομεν ὅτι διὰ τὰ 50.000.000 θὰ χρησιμοποιηθοῦν τὰ 4.000.000 τῆς ἐπιχορηγήσεως ὡς τοκοχρεωλύσιον, διὰ νὰ πληρώσωμεν δανειζόμενοι ὅλον τὸν κόσμον καὶ νὰ κλείσωμεν αὐτὴν τὴν πληγήν. Προκειμένου περὶ τῆς ἀναφορᾶς τῶν ἁμαξηλατῶν, ὑπὲρ τῆς ὁποίας συνηγόρησαν οἱ κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν εἶχον προσέξει θὰ ἔβλεπον ὅτι οἱ ζητοῦντες ἀποζημιώσεις, ἔλαβον ἤδη τὸ λεγόμενον ἐπίδομα ἀνεργίας καὶ ὅτι ζητοῦν νέας ἀποζημιώσεις. Τὸ Κράτος δὲν εἶναι δυνατὸν ν’ ἀποζημιώνῃ ἐπανειλημμένως τοὺς ἀτυχοῦντας ἐπαγγελματίας. Ἰδοὺ πίναξ ἐπαγγελματιῶν οἱ ὁποῖοι ζητοῦν ἀποζημιώσεις, πεταλωταί, καρροποιοί, ἐργάται καρροποιοῦ καὶ ἐργάται πεταλωτοῦ, σαγματοποιοί, καὶ ἐργάται αὐτῶν, λεμβοῦχοι, σιγαροποιοί, οἱ ὁποῖοι ὡς γνωστὸν ἀπεζημιώθησαν καὶ ζητοῦν ἐκ νέου ν’ ἀποζημιωθοῦν. Λοιπόν, δὲν νομίζω ὅτι ἡ Βουλὴ εἶναι διατεθειμένη νὰ ὑποστηρίξῃ ὅλας τὰς ἀπαιτήσεις αὐτάς, διότι διὰ ν’ ἀποζημιωθοῦν πρέπει νὰ φθάσωμεν τὸν προϋπολογισμὸν εἰς ὕψη δυσθεώρητα καὶ εἰς βάρος τοῦ λαοῦ. Διὰ τοῦτο θὰ σᾶς παρακαλέσω ν’ ἀκούσητε μετὰ ὀλιγωτέρας προσοχῆς τὰς ἐπικλήσεις αὐτάς, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ ἑλληνικὸς λαὸς νὰ βαστάσῃ ἢ μᾶλλον μέρος τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, νὰ βαστάσῃ νέα φορολογικὰ βάρη δι’ ἀποζημιώσεις τῶν ἐπαγγελματιῶν οἵτινες διὰ τὸν ἕνα ἢ τὸν ἄλλον λόγον ἠτύχησαν.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν Ἡμερησίαν διάταξιν τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας Παρακαλοῦνται ὅπως προσέλθωσι καὶ ὁρκισθῶσι οἱ μήπω ὁρκισθέντες βουλευταί. (Προσκομισθέντος τοῦ Ἱεροῦ Εὐαγγελίου οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Ἀλαβάνος, Γ. Ποντίκης καὶ Α. Μάρκου ἀνέτεινον τὴν δεξιὰν καὶ ἔδωσαν τὸν ὑπὸ τοῦ Συντάγματος τεταγμένον ὅρκον).

§54ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἄξιοι. Ἄξιοι.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κατασκευῆς ἔργων ὑποστηρίξεως καὶ συντηρήσεως τοῦ κτιρίου τοῦ νομαρχιακοῦ καταστήματος Λέσβου».

§56ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν. Δεκτόν. (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον)

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ νομιμοποιήσεως δαπάνης Γενικῆς Διοικήσεως Θεσ)νίκης».

§58ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν. Δεκτόν. (ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον).

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀνασυστάσεως τῆς ἐπαρχίας Παραμυθίας». Ὁ κ. Θ. Χαβίνης ἔχει τὸν λόγον.

§60Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, εἰς τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον καὶ ἐν τῇ δευτέρᾳ παραγράφῳ τῆς αἰτιολογικῆς ἐκθέσεως ἀναφέρεται ὅτι σοβαροὶ λόγοι ἐθνολογικοί, ἀφορῶντες τὴν σύνθεσιν τοῦ πληθυσμοῦ, ἐπιβάλλουσι τὴν ἀνασύστασιν τῆς ἐπαρχίας Παραμυθίας. Εἰς τὸ δεύτερον ἄρθρον τοῦ νομοσχεδίου ἀναγράφεται ὅτι εἰς τὸν Ἔπαρχον Παραμυθίας ἀνατίθεται καὶ ἡ διοίκησις τῆς ἐπαρχίας Μαργαριτίου, ἥτις ὅμως ἐξακολουθεῖ ἀποτελοῦσα μέρος τοῦ νομοῦ Πρεβέζης. Κάμνω τὴν διαστολὴν ὅτι ἡ ἐπαρχία Μαργαριτίου τοῦ Νομοῦ Πρεβέζης, ὑπήχθη διὰ τῆς διατάξεως τοῦ νομοσχεδίου τούτου εἰς τὴν διοίκησιν τῆς ὑποδιοικήσεως Παραμυθίας. Εἶναι περιφέρεια κατὰ τὸ πλεῖστον Ἑλληνική, σκοπεύω δὲ νὰ ὑποβάλω τροπολογίαν ἵνα συζητηθῇ εἰς τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν ὅπως ἐξαιρεθῇ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου τὸ δεύτερον ἄρθρον. Ἡ περιφέρεια τοῦ Φαναρίου τῆς ἐπαρχίας Μαργαριτίου ἀποτελεῖται ἐξ εἴκοσι τεσσάρων χωρίων καὶ εὑρίσκεται ἐν τῇ κοιλάδι τοῦ Ἀχέρωνος ποταμοῦ καθὼς καὶ τὰ χωρία τῆς Ἑλληνικῆς Πάργας τὰ ὁποῖα εἶναι ἐντελῶς Ἑλληνικά. Ἀναιξερέτως τοῦ ὅτι ἡ ὑπαγωγὴ τῆς περιφερείας Μαργαριτίου τοῦ νομοῦ Πρεβέζης εἰς τὴν ὑποδιοίκησιν Παραμυθίας θὰ δημιουργήσῃ ἀπὸ διοικητικῆς ἀπόψεως ὡρισμένας δυσκολίας, φρονῶ ὅτι εἶναι ἐπιβεβλημένον νὰ ἐξαιρεθῇ ἐκ τῆς περιφερείας Μαργαριτίου ἡ περιφέρεια τοῦ Φαναρίου καθὼς καὶ τὰ χωρία τῆς Πάργας, διότι ἀποτελοῦνται ἐκ πληθυσμοῦ ἐντελῶς Ἑλληνικοῦ. Ἐγὼ τοὐλάχιστον ὑποθέτω ὅτι ἡ ὑποβολὴ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου λόγον εἶχε, τὸ ὅτι ὑπάρχουν Τσάμηδες καὶ ἴσως ὑπάρχει ἀνάγκη ἵνα αἱ κοινότητες εὑρίσκονται ὑπὸ μίαν καὶ τὴν αὐτὴν διοίκησιν. Αὐτὸ τοὐλάχιστον ἐγὼ πιστεύω. Θὰ ὑποβάλλω σχετικὴν τροπολογίαν καὶ ἐλπίζω ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν θὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει τὴν τροπολογίαν ταύτην.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γερογιάννης ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§62Γ. ΓΕΡΟΓΙΑΝΝΗΣ. Συμφωνῶ καὶ ἐγὼ μὲ τὸν κύριον προλαλήσαντα διότι ἡ περιφέρεια τοῦ Φαναρίου εἶναι καθαρῶς Ἑλληνική, ἀφήνω δὲ τὰς δυσκολίας αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπέλθουν ὅσον ἀφορᾷ τὴν διοίκησιν. Πάντως θὰ ὑποβάλλωμεν τροπολογία καὶ ἐλπίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν θὰ ἀποδεχθῇ τὰς ἀπόψεις μας.

§63Κ. ΖΑΒΙΤΖΙΑΝΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Παρακαλῶ νὰ ὑποβληθῇ ἡ τροπολογία ἀπὸ τοῦδε διὰ νὰ τὴν μελετήσω καὶ κατὰ τὴν βʹ συζήτησιν νὰ ἀπαντήσω.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι)

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον).

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπάνης διὰ τὸν ἑορτασμὸν τῆς ἑκατονταετηρίδος τοῦ θανάτου τοῦ ποιητοῦ Οὔγου Φωσκόλου».

§67ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν. (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον).

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 15)19 Ὀκτωβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 10) 18 Νοεμβρίου 1925 Ν. Δ. περὶ συμπληρώσεως τοῦ Διατάγματος περὶ καθορισμοῦ δικαιοδοσίας Γενικῶν Διοικητῶν τῆς 26 Ἰανουαρίου 1925». Ἐπ’ αὐτοῦ ὁ κ. Εὐρυπαῖος ἔχει τὸν λόγον.

§69Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Δὲν πρόκειται περὶ ἐπεκτάσεως τῆς ἁρμοδιότητος τῶν Γενικῶν Διοικητῶν, ἀλλὰ περὶ ἐγκρίσεως δαπάνης ἐκ δραχμῶν 5.000 μηνιαίως δι’ ἔξοδα παραστάσεως. Διότι τὸ Ν. Δ. τοῦ 1925 τὸ καθορίζον τὴν ἁρμοδιότητα καὶ τὴν δικαιοδοσίαν τῶν Γενικῶν Διοικητῶν περιέχει διάταξιν ὅτι δύναται ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐπεκτείνῃ τὴν ἁρμοδιότητα τούτων καὶ εἰς τὰ ἀντικείμενα ἐκεῖνα εἰς τὰ ὁποῖα ἤθελεν ἀποφασίσει. Λοιπὸν τοιαῦται ἐπεκτάσεις ἐγένοντο πολλαὶ μέχρι τοῦδε, ἐνῷ ἡ σημερινὴ κύρωσις τοῦ διατάγματος δὲν ἀποβλέπει εἰς τὴν ἐπέκτασιν τῆς ἁρμοδιότητος τῶν Γενικῶν Διοικητῶν, ἀλλ’ εἰς τὴν ἔγκρισιν τῆς δαπάνης καὶ μόνον ἡ ὁποία χορηγεῖται εἰς τὸν Γεν. Διοικητὴν δι’ ἔξοδα παραστάσεως.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ ὅπως ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον;

§71ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον).

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ. συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπαναφορᾶς ἀπομακρυθέντων ἀνωτάτων ἀξιωματικῶν». Ὁ κ. Μαντᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§74Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Ἡ Κυβέρνησις, κύριοι βουλευταί, καὶ ὁ ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, ἐνόμισεν ὅτι ἐκ τῶν πρώτων μελημάτων αὐτοῦ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἡ ὑποβολὴ σχεδίου νόμου περὶ ἐπαναφορᾶς ὡρισμένου ἀξιωματικοῦ ἐν τῷ στρατεύματι. Πάντες γνωρίζετε τοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους ἡ προηγουμένη Κυβέρνησις, ἡ Οἰκουμενικὴ καὶ τὰ κόμματα, τὰ ἀποτελοῦντα αὐτήν, ἀπεφάσισαν τὴν ἀπομάκρυνσιν τοῦ ἀνωτάτου ἀξιωματικοῦ περὶ τοῦ ὁποίου τὸ νομοσχέδιον τοῦτο πραγματεύεται. Εἶναι γνωστόν, κύριοι βουλευταί, ποία διαίρεσις ὑφίστατο μεταξὺ τῶν δύο πολιτικῶν κόσμων. Ἡ διαίρεσις δὲ αὕτη πρὸς στιγμὴν ἐνομίσθη ὅτι θὰ ἠδύνατο νὰ παρέλθῃ διὰ τῶν ἀποφάσεων τὰς ὁποίας τότε ἔλαβεν ἡ Οἰκουμενικὴ Κυβέρνησις. Ἐν τῷ πνεύματι δὲ τούτῳ ἡ Οἰκουμενικὴ Κυβέρνησις ἀπεφάσισε τὴν ἐπαναφορὰν τῶν ἀποτάκτων ἀξιωματικῶν καὶ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι εἶχον ἀπέλθῃ τοῦ στρατεύματος διὰ λόγους πολιτικῆς σκοπιμότητος. Μεταξὺ τῶν ἀξιωματικῶν, κύριοι, τοὺς ὁποίους ἀπεμάκρυναν τὰ τότε συμβούλια, ἦσαν καὶ οἱ ἀξιωματικοὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι κατὰ τὸ στρατιωτικὸν αὐτῶν στάδιον, οὐδένα ἄλλον προορισμὸν εἶχον ἐν τῷ στρατεύματι παρὰ τὰ κινήματα καὶ τοὺς παραγοντισμούς. Ἦσαν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι διῄρεσαν τὸ στράτευμα εἰς εὐνοουμένους καὶ μή. Ἦσαν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι καθ’ ὅλον τὸ στρατιωτικόν των στάδιον οὐδεμίαν πραγματικὴν ὑπηρεσίαν προσέφερον εἰς τὸν τόπον καὶ τὸν ἑλληνικὸν λαόν, παρὰ τὴν διχόνοιαν καὶ τίποτε ἄλλο. Μεταξὺ τῶν ἀξιωματικῶν τούτων, κύριοι, εἶναι καὶ ὁ ἀντιστράτηγος Ὀθωναῖος. Πάντες γνωρίζετε τὴν δρᾶσιν αὐτοῦ.

§75ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὁ ἄριστος τῶν ἀξιωματικῶν.

§76Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Πάντες γνωρίζετε τὸν ἀξιωματικόν, ὁ ὁποῖος καὶ ὅταν ἀκόμη ἡ Ἑλλὰς ἐστέναζεν ὑπὸ τὴν πτέρναν τοῦ τέως δικτάτορος ἦτο ἐξ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι παρηκολούθουν αὐτὸν εἰς τὰς διαφόρους περιοδείας, ἔχοντος ἀνὰ χεῖρας τὴν χλαίνην αὐτοῦ. Ἀλλὰ οἱ λόγοι διὰ τοὺς ὁποίους ὁ ἀντιστράτηγος Ὀθωναῖος ἀπεμακρύνθη τῶν τάξεων τοῦ στρατοῦ ἐξακολουθοῦν κύριοι νὰ παραμένωσι. Ὁ δὲ ἑλληνικὸς λαός, ὅταν οὗτος ἀπεμακρύνθη ἀπὸ τὰς τάξεις τοῦ στρατοῦ, ἠσθάνθη ἱκανοποίησιν, διότι ἐκτὸς τῶν ἄλλων ἐν τῷ στρατῷ παραπτωμάτων, ἦτο καὶ τὸ παράπτωμα ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔτρωσε τὴν φιλοτιμίαν τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ὡς πρόεδρος τοῦ τότε Στρατοδικείου, εἰς τὴν ἀπόφασιν αὐτοῦ ὀφείλεται ἡ δολοφονία τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν κατὰ τὸν τρόπον τὸν ὁποῖον πάντες γνωρίζομεν. Εἶναι δὲ παράδοξον, κύριοι, πῶς ὁ ἀρχηγὸς τῶν φιλελευθέρων ὁ ὁποῖος ἐπηγγέλθη τὴν γαλήνην εἰς τὸν τόπον τοῦτον, ἐκ τῶν πρώτων μελημάτων αὐτοῦ ἐθεώρησε τὴν ὑποβολὴν τοῦ νομοσχεδίου τούτου, τὸ ὁποῖον οὐδὲν ἄλλο ἀποδεικνύει παρὰ ὅτι ἡ παράταξις ὑμῶν ἐξακολουθεῖ νὰ προκαλῇ τὴν ἡμετέραν παράταξιν.

§77Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Χθὲς ἐζητήσατε τὴν ἐπαναφορὰν τῶν ἀποτάκτων. Ὁ κ. Παπαφλέσσας τὴν ἐζήτησεν.

§78Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Ἡμεῖς δὲν γνωρίζομεν τί ἐζήτασαν οἱ μὲν ἢ οἱ δέ. Ἡμεῖς ἐξ ὀνόματος τῆς παρατάξεως τὴν ὁποίαν ἀντιπροσωπεύομεν καὶ ἡ ὁποία ἀντιπροσωπεύει 285,000 ψηφοφόρων, σᾶς λέγομεν ὅτι ἡ ὑποβολὴ τοῦ νομοσχεδίου τούτου ἀποτελεῖ πρόκλησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ὡς τοιαύτην τὴν λαμβάνομεν.

§79Λ. ΝΑΚΟΣ. Ἀντιπροσωπεύομεν ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα καὶ ἀποδίδομεν δικαιοσύνην εἰς ἕνα ἄριστον στρατιωτικόν.

§80Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Τὴν πρόκλησιν ταύτην ὁμιλῶν πρὸς τὴν παράταξιν ὑμῶν λέγω ὅτι ἀποδεχόμεθα πλήρως.

§81Λ. ΝΑΚΟΣ. Κακὰ ἔκαμαν ποῦ δὲν τὴν ἀπεδέχθησαν ἀπὸ τότε.

§82Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Τὴν ἀποδεχόμεθα τὴν πρόκλησιν, διότι θὰ ἀποτελέσῃ αὕτη τὸν πρόδρομον μιᾶς νέας πρώτης Νοεμβρίου.

§83Ε. ΤΡΙΠΟΔΑΚΗΣ. Παρῆλθεν αὐτὴ ἡ ἐποχὴ διὰ τὴν Ἑλλάδα.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀπαγορεύονται αἱ διακοπαί. Ἀφίσατε τὸν συνάδελφον νὰ ὁμιλήσῃ. Ἔχει πλῆρες τὸ δικαίωμα νὰ ἐκθέσῃ τὰς γνώμας του.

§85Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Ἀφ’ οὗ, κύριοι συνάδελφοι, ἔχετε τόσην ἐμπιστοσύνην περὶ τῆς εἰς τὸ μέλλον ὑποστηρίξεως τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, διατὶ τόσον ταράττεσθε μὲ τοὺς λόγους μου;

§86ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ποῖος ταράσσεται;

§87Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Τινὲς ἐξ ὑμῶν, οἱ ὁποῖοι παρουσιάζεσθε ἐνταῦθα, εἶσθε ἐξ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι κατὰ τὴν παρελθοῦσαν περίοδον εἶσθε ὑπὲρ τῆς ἀπομακρύνσεως τοῦ ἀξιωματικοῦ ἐκείνου διὰ τοὺς λόγους τοὺς γνωστούς. Θέλω νὰ ἴδω ἂν καὶ σήμερον θὰ ἔχετε αὐτὴν τὴν γνώμην. Ἀλλ’ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ μάθῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς διὰ τοῦ ὑποβαλλομένου νομοσχεδίου, εἶναι ὅτι ὁ ἀντιστράτηγος αὐτὸς ὁ ὁποῖος κατηγορήθη δι’ ὡρισμένον ἔγκλημα κατὰ τῆς πατρίδος του, ἀποδεικνύει σήμερον εἰς τοὺς συνενόχους αὐτοῦ καὶ ἀποδεικνύει ποῖοι ἦσαν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ὤθουν αὐτὸν εἰς τὴν διατάραξιν τῶν ἐγκλημάτων τὰ ὁποῖα διέπραξε καὶ κατὰ τῆς χώρας καὶ κατὰ τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων.

§88Τ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Μὲ τὸν ἴδιον τρόπον ὡμιλήσατε καὶ εἰς τὰς παρελθούσας ἐκλογὰς καὶ ὁ λαὸς δὲν τὰ ἤκουσε αὐτά.

§89Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Ἂν ἡμεῖς ὡμιλήσαμεν μὲ αὐτὴν τὴν γλῶσσαν ἡ πλειοψηφία τὴν ὁποίαν ὑμεῖς ἀποκτήσατε γνωρίζομεν πῶς ἐκτήθη. Ἐκτήθη διὰ τῆς διαιρέσεως τῶν ἐκλογικῶν περιφερειῶν καὶ διὰ τῶν διπλῶν ψήφων (θόρυβος). Ἡμεῖς ἀντιτασσόμεθα κατὰ τοῦ νομοσχεδίου ἐκτελοῦντες ὑπέρτατον καθῆκον πρὸς τὴν πατρίδα, διότι ἐνομίσαμεν ὅτι θὰ ἐπήρχετο ἡ γαλήνη ἐν τῷ τόπῳ τὴν ὁποίαν σεῖς ἐπηγγέλθητε ὡς ἀποτέλεσμα τῶν ἐκλογῶν.

§90Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Ἀκριβῶς αὐτὸ ὑπεσχέθημεν καὶ αὐτὸ ἐπιζητοῦμεν.

§91Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Ἀλλὰ μὲ τὴν τακτικὴν τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖτε, νὰ εἶσθε ὑπερβέβαιοι ὅτι ὄχι τὴν γαλήνην ἀλλὰ τὴν τρικυμίαν θὰ φέρητε εἰς τὸ στράτευμα. Ἄλλως τε, κύριε συνάδελφε σεῖς δὲν πρέπει νὰ ὁμιλῆτε.

§92Χ. ΛΑΔΑΣ. Διατὶ δὲν πρέπει;

§93Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Διότι σεῖς συνηθείσατε νὰ ὑβρίζετε ὅλα τὰ κόμματα. Τὴν πολιτικὴν ὑμῶν κανονίζετε ἀναλόγως τῶν συμφερόντων σας (θόρυβος)

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ ἀπευθύνεσθε εἰς ὡρισμένους συναδέλφους.

§95Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ὀφείλει νὰ ἀνακαλέσῃ, κύριε Πρόεδρε, ὁ κύριος βουλευτής.

§96Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Ἐφ’ ὅσον διακόπτομεν, ἐφ’ ὅσον δὲν τηρεῖται ὁ κανονισμός, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀπαντήσω εἰς τὰς διακοπάς.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεχίσατε μὲ περισσοτέραν ἠρεμίαν.

§98Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Καὶ ἤδη, κύριοι βουλευταί, ἐφ’ ὅσον σεῖς ἔχοντες τὴν πλειονοψηφίαν, τὴν παμψηφίαν, ἐπετρέψατε τὴν ὑποβολὴν καὶ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, ὅπως θὰ τὸ ψηφίσετε ἀπομένει εἰς ἡμᾶς μόνον ὁ ἔλεγχος ἐκείνων τὰ ὁποῖα διαπράττετε καὶ τὰ ὁποῖα εἶναι ἀντίθετα τῶν λόγων τοῦ κυρίου Προέδρου. Ἐγὼ ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ ἀποτρέψω ὑμᾶς ἀπὸ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου τούτου, διότι περὶ τῆς γνώμης ἡμῶν δὲν ὑπάρχει δευτέρα γνώμη. Αἱ γνῶμαι αἱ ὁποῖαι ἐκτίθενται εἰς τὴν Βουλὴν εἶναι ἐπιταγαὶ καὶ κατὰ τῶν ἐπιταγῶν τούτων δὲν δύνασθε νὰ ἀντισταθῆτε καὶ διὰ τοῦτο ζητῶ νὰ καταψηφίσετε τὸ νομοσχέδιον. Περαίνων τὸν λόγον μου λέγω τὸ ἑξῆς: ὅτι ἡμεῖς καταψηφίζοντες τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ἔχομεν τὴν συνείδησιν ὅτι πράττομεν τι καλὸν πρὸς τὸν τόπον, ἐνῷ ἀπεναντίας ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου τούτου θὰ ἐπιφέρῃ καὶ πάλιν τὴν ἀναρρίπισιν τῶν παθῶν καὶ ὑπεύθυνος θὰ εἶναι ἡ Κυβέρνησις.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§100Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Δὲν εἶμαι καθόλου διατεθειμένος νὰ εἰσέλθω εἰς συζήτησιν τοιαύτην καὶ εἰς οἱανδήποτε ἄλλην συζήτησιν προωρισμένην νὰ μᾶς ἐπαναφέρῃ πάντως εἰς μίαν ἀνιαρὰν καὶ ἄσκοπον ἀερολογίαν ἐπὶ τοῦ παρελθόντος. Εἰς τὰς ἀπειλὰς καὶ τὰς προκλήσεις, τὰς τόσον τραγικὰς ὅσον ἀκαίρους τοῦ ἀξιοτίμου κυρίου προλαλήσαντος, δὲν ἔχω νὰ ἀπαντήσω τίποτε, ὀφείλω ὅμως νὰ διαμαρτυρηθῶ ἐντονώτατα κατὰ τοῦ χαρακτηρισμοῦ καὶ τῶν μομφῶν τὰς ὁποίας ἀπέδωκεν εἰς τὸν στρατηγὸν Ὀθωναῖον. Ὁ κ. Ὀθωναῖος κατὰ τὴν κρίσιν καὶ τὴν γνώμην ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἔχουσι τὴν πεῖραν καὶ τὴν θέλησιν νὰ κρίνουν μετὰ κύρους καὶ δικαιοσύνης καὶ τὰ πρόσωπα καὶ τὰ πράγματα, ὁ κ. Ὀθωναῖος θεωρεῖται ὄχι μόνον ὡς εἷς τῶν ἱκανοτέρων ἀξιωματικῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ, ἀλλὰ θεωρεῖται κυρίως καὶ ὡς εἷς ἐκ τῶν ἀξιωματικῶν ἐκείνων τῶν κατ’ ἐξοχὴν ἐμπνευσμένων μὲ τὸ πνεῦμα τὸ καθαρῶς στρατιωτικόν, τὸ πνεῦμα τὸ ὑπηρεσιακόν, τὸ πειθαρχικόν. Ἡ παρουσία τοῦ Στρατηγοῦ Ὀθωναίου εἰς τὸ στράτευμα, ὄχι μόνον δὲν ἀποτελεῖ κίνδυνον κατὰ τῆς γαλήνης τοῦ στρατεύματος, ἀλλ’ ἀποτελεῖ καὶ μίαν ἐγγύησιν τῆς γαλήνης ἐν τῷ στρατεύματι καὶ ἀκόμη μεγαλυτέραν ἐγγύησιν τῆς παγιώσεως τῆς γαλήνης τοῦ στρατεύματος. Καὶ ἀποδίδεται στοιχειώδης δικαιοσύνη εἰς ἕνα ἀξιωματικόν, ὁ ὁποῖος ἀπῆλθε τοῦ στρατεύματος ὄχι διὰ λόγους ὑπηρεσιακούς, ἀλλὰ διότι ἡ ἀποχώρησίς του ἐπεβλήθη ὡς θυσία εἰς μίαν ἀνάγκην, ἵνα διευκολύνῃ τὴν συγκρότησιν τῆς Οἰκουμενικῆς Κυβερνήσεως. (χειροκροτήματα παρατεταμένα).

§101Χ. ΛΑΔΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ τρόπος καὶ τὸ ὕφος μὲ τὸ ὁποῖον ὁ συνάδελφος κ. Μαντᾶς ὡμίλησε θὰ μὲ ἀπαλλάξῃ τοῦ κόπου νὰ τοῦ ἀπαντήσω. Γνωστὸν ἄλλωστε εἶναι ὅτι ἐπολιτεύθημεν ὅλοι ὑπὸ ὡρισμένους ὅρους καὶ ἑπομένως θὰ ἦτο περιττὸν νὰ δαπανήσω λόγους διὰ τὸν κ. συνάδελφον. Εἶναι τόσον γνωστὸν ὅτι ἐπολιτεύθην ὑπὸ ὡρισμένην σημαίαν, διότι βαίνω πάντοτε πρὸς τὰ ἐμπρός, ἀλλ’ εἶναι γνωστὸν ἐπίσης ὅτι οἱ τίτλοι μου ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὁποίων ἐπολιτεύθην, δὲν ἦσαν τίτλοι ὑπηρεσιακοί, ὥστε καταλείπεται ὁ κ. συνάδελφος καὶ παρακαλῶ τὴν πλειονοψηφίαν νὰ τοῦ καταλογίσῃ μετρίαν σύγχισιν.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαθανάσης ἔχει τὸν λόγον.

§103Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ὁ ἑλληνικὸς λαὸς, κύριοι συνάδελφοι, βαθύτατα δοκιμασθεὶς ἐπὶ μακρὰν σειρὰν ἐτῶν διὰ μακροχρονίου ἐσωτερικῆς ἀνωμαλίας, εἶναι γνωστὸν καὶ ἀναμφισβήτητον εἰς πάντας ὑμᾶς ὅτι ἐξεδήλωσε πολλαπλῶς τὸν πόθον αὐτοῦ τῆς εἰσόδου εἰς τὴν ἐσωτερικὴν ὁμαλότητα. Τὸν πόθον αὐτὸν ἀντιλαμβανομένη καὶ εἰς τὴν πραγματοποίησιν τοῦ πόθου αὐτοῦ τείνουσα ἡ Κυβέρνησις, ἡ Οἰκουμενικὴ Κυβέρνησις ἐν τῷ ἀληθῶς πατριωτικῷ αὐτῆς ἔργῳ, προέβη εἰς τὴν λῆψιν νομοθετικῶν μέτρων, τεινόντων εἰς τὴν ἀπομάκρυνσιν ἐκ τῆς πολιτικῆς τῶν ἀξιωματικῶν ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἐνόμισαν ὅτι ἠδύναντο ἐκ τοῦ στρατεύματος νὰ διευθύνουν τὰ κοινά. Μεταξὺ τῶν μέτρων τούτων, τὸ κυριώτερον, ὑπῆρξε τὸ νομοθέτημα περὶ συγκροτήσεως δύο συμβουλίων περὶ ἐπαναφορᾶς τῶν ἀποτάκτων καὶ ἐκκαθαρίσεως τοῦ στρατεύματος. Παράλληλον ὅμως καὶ στενῶς συνδεδεμένον μὲ τὸ νομοθέτημα αὐτό, ὑπῆρξε ἀναμφισβητήτως, ἴσως μάλιστα τοῦτο ἀπετέλεσε τὸν στραταρχικὸν ὅρον τῆς συγκροτήσεως αὐτῆς, τὸ νομοθέτημα τῆς 1ης Δεκεμβρίου. Δυστυχῶς, τὰ Συμβούλια ἐκεῖνα, οὔτε τὸ ἕν οὔτε τὸ ἄλλο, ἐξεπλήρωσαν πλήρως τὸ ἔργον των, ὡς πολὺ ὀρθῶς καὶ μὲ τὴν διακρίνουσαν αὐτὸν εὐθυκρισίαν ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος χθὲς ἀνέπτυξε. Ἀλλὰ ἀναμφισβητήτως ὁσονδήποτε ἀτελῶς καὶ ἐὰν ἐφηρμόσθη τὸ νομοθέτημα ἐκεῖνο, εἶναι ἐκτὸς ἀμφισβητήσεως ὅτι διὰ τῶν νομοθετικῶν ἐκείνων μέτρων καὶ δικαιοσύνη ἀπεδόθη κατὰ μέγα μέρος εἰς τὸ στράτευμα, ἀλλὰ καὶ κατὰ μέγα μέρος ἐχύθη τὸ βάλσαμον τῆς γαλήνης εἰς τὴν ψυχὴν τὴν ἑλληνικήν. Τὸ ἔργον αὐτὸ τὸ ἀτελῶς ἐφαρμοσθὲν ἐθεώρησεν ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ὅτι ἔπρεπε νὰ συμπληρώσῃ καὶ νὰ παγιώσῃ τὴν ἐσωτερικὴν εὐρρυθμίαν καὶ εἷς ἴσως ἐκ τῶν σπουδαίων λόγων διὰ τοὺς ὁποίους ὁ ἑλληνικὸς λαὸς περιέβαλεν διὰ τῆς ἀπολύτου ἐμπιστοσύνης τὸν ἀξιότιμον Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, εἷς ἐκ τῶν λόγων διὰ τοὺς ὁποίους ἐνεφανίσθη ἡ ἀληθῶς ἐξαιρετικὴ αὐτὴ ἐμπιστοσύνη, εἶναι καὶ ὁ λόγος τῆς τηρήσεως τῆς γενομένης συμφωνίας περὶ μὴ ἐπαναφορᾶς τῶν στρατιωτικῶν, οἱ ὁποῖοι τόσον ἔδρασαν. Ἡ ἀπόφασις δὲ εἶναι ὄχι μόνον νὰ τεθῶσι κατὰ μέρος ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἀνήσυχοι στρατοκράται, οἱ διχάσαντες τὸν ἑλληνικὸν λαόν, ἀλλὰ καὶ παραλλήλως νὰ ἀποδοθῇ δικαιοσύνη εἰς τοὺς ἀξιωματικοὺς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ὄχι δι’ ἐπαγγελματικὴν ἀνεπάρκειαν ἀπεμακρύνθησαν, ἀλλὰ διότι εὐόρκως ἐξετέλεσαν τὸ καθῆκον των τιμήσαντες τὰ ἑλληνικὰ ὅπλα. Νὰ ἀποδοθῇ δικαιοσύνη εἰς τοὺς ἀξιωματικοὺς αὐτοὺς καὶ νὰ ἐπανέλθωσιν ἀμείωτοι εἰς τὰς θέσεις των. Τοιοῦτο προσεδοκᾶτο ὑπὸ τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ νομοθέτημα, Κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, καὶ ἡ εἰσαγωγὴ τοιούτου νομοθετήματος ἀνεμένετο, παραδόξως ὅμως ἀντὶ τούτου εἰσάγεται τὸ ὑπὸ συζήτησιν, τὸ ὁποῖον, κύριοι, θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω ὅτι θὰ ἐπαναφέρῃ, ἄν δὲν ἐπανέφερεν ἤδη, τὴν συγκίνησιν καὶ τὴν ἀνησυχίαν εἰς τὸ στράτευμα καὶ χωρὶς νὰ δώσῃ τὴν ἡσυχίαν εἰς τὸν δόντα τὴν τόσην πλειοψηφίαν, εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως ἑλληνικὸν λαόν. Διὰ τοῦτο, κύριοι, θὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν, ἐὰν δὲν πρόκειται νὰ ἐπαναλάβῃ καὶ τὸ κακὸν αὐτὸ προηγούμενον, τῆς προσωποποιήσεως τῶν νόμων, τὸ ὁποῖον ὀρθῶς ἔψεξεν ὁ κ. συνάδελφος χθές, θὰ παρακαλέσω, λέγω, τὴν Κυβέρνησιν νὰ μὴ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, ἀλλὰ νὰ ἀναβάλῃ τὴν συζήτησιν δι’ εὐθετώτερον χρόνον, ὁπότε ἴσως δοθῇ ἡ εὐκαιρία εἰς αὐτὴν ὑποβολῆς καὶ ἄλλων στρατιωτικῶν νομοσχεδίων συμπληρούντων τὸ ἔργον τῆς Οἰκουμενικῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀποδιδόντων δικαιοσύνην πλήρη ὡς καὶ πλήρη γαλήνην εἰς τὸ Στράτευμα. Τότε, Κύριοι, καὶ ἡ ἐμφάνησις τοῦ νομοθετήματος ἴσως παρέξῃ ἀμβλυτέραν τὴν ἐντύπωσιν. Διὰ τοῦτον τὸν λόγον, κύριοι, ἔχω νὰ ὑπομνήσω μίαν παρατήρησιν, εἰς τὸ λεχθὲν ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν, ὅτι ὁ δικαιολογητικὸς λόγος τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ εἶναι νὰ μὴ αἰσθάνεται τὴν πικρίαν μιᾶς ἀδικίας εἷς ἀνώτατος ἀξιωματικός, Κύριοι, εἶναι γνωστὸν ὅτι πλεῖστοι ἀνώτεροι ἀξιωματικοὶ τῶν ὁποίων τὰ στήθη κοσμοῦσι φύλλα ἀφθάρτου δάφνης, ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν μακρὰν τοῦ στρατεύματος πίνουσι τὸν πικρὸν χυμὸν τῆς δάφνης ταύτης ἥν ἐπότισαν διὰ τοῦ τιμίου αἵματός των.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κονδύλης ἔχει τὸν λόγον.

§105Γ. ΚΟΝΔΥΛΗΣ. Δὲν ἔλαβον τὸν λόγον, κύριοι βουλευταί, διὰ νὰ ἐξάρω τὴν ἀρετὴν τοῦ στρατηγοῦ Ὀθωναίου. Ἡ ἀρετὴ τοῦ ὑπερόχου αὐτοῦ στρατιώτου εἶναι τόσον ἀκτινοβόλος, ὥστε θαμβώνει καὶ αὐτοὺς τοὺς ἀντιπάλους του. Στρατιώτης, δύναταί τις νὰ εἴπῃ, ἐκ γενετῆς ὅπως οἱ ἀρχαῖοι Σπαρτιᾶται, ἔζησεν τὴν ζωήν του μέχρι σήμερον εἰς τὴν τραχύτητα τοῦ στρατιωτικοῦ βίου εἰς τὴν ὁποίαν ἔζον καὶ ἐκεῖνοι, μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι ἐκεῖνοι μέν, ἀπέκτων ἕνα οἶκον καὶ μίαν οἰκογένειαν, διότι ἡ Πολιτεία τοὺς ἀνεγνώριζεν τοιοῦτον δικαίωμα διὰ τῆς ἐργασίας τῶν ἱδρώτων των. Ὁ στρατηγὸς ὅμως Ὀθωναῖος δὲν ἀπέκτησεν ἀπολύτως τίποτε, διότι ὅλην τὴν ζωήν του καὶ ὅλην τὴν δραστηριότητά του τὴν κατηνάλωσεν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῆς Πατρίδος. Στρατιώτης τὸ σῶμα καὶ σήμερον ἀκόμη, ὅτε πλησιάζει νὰ γίνῃ καὶ πεντηκονταετὴς καὶ στρατηγὸς τὸν νοῦν ὑπέμεινε μὲ Σωκράτειον καρτερικότητα τὴν ἀδικίαν ἡ ὁποία προσεγίνετο αὐτῷ ὑπὸ τῆς Οἰκουμενικῆς Κυβερνήσεως. Ἐάν προέβη εἰς ἐνεργείας τινὰς ὅπως ἀποτρέψῃ τὴν ἐπαναφορὰν τῶν ἀποτάκτων, δηλαδὴ τὴν ἀμοιβαίαν ἐκείνην μετάταξιν Δημοκρατικῶν ἀξιωματικῶν, ἐκ τῆς καταστάσεως τῆς ἐνεργείας εἰς τὴν κατάστασιν τῆς ἀποτάξεως καὶ βασιλοφρόνων ἀξιωματικῶν ἐκ τῆς καταστάσεως τῆς ἀποτάξεως εἰς τὴν κατάστασιν τῆς ἐνεργείας, τὸ ἔπραξεν μόνον καὶ μόνον διότι ἐπίστευεν ἀκραδάντως ὅτι ἡ πρᾶξις αὕτη θὰ ἠδύνατο νὰ ἀποσυνθέσῃ τὴν ψυχὴν τοῦ στρατοῦ. Σῶμα κατ’ ἐξοχὴν ὁ στρατὸς, ἔχει ἀνάγκην ψυχικῶν ἀρετῶν τὰς ὁποίας ἐμπνέουν ἐμπνευσμένοι ἡγήτορες. Διέτρεχε οὗτος τὸν κίνδυνον καθ’ ἣν στιγμὴν ἐξεδιώκοντο οἱ ἐμπνευσμένοι ἀρχηγοί του, καθ’ ἣν στιγμὴν καθιεροῦτο ἐν αὐτῷ ἡ ἐπιτηδειοκρατία, διέτρεχε λέγω, πραγματικῶς τὸν κίνδυνον νὰ ὑποστῇ τὴν ψυχικὴν ἐκείνην ἀποσύνθεσιν. Εἶναι ἀληθές, κύριοι, ὅτι ἡ ἱστορία ὁλόκληρος γέμει παραδειγμάτων πολιτικῶν ἐκδικήσεων. Εἰς τὴν ἀρχαιοτέραν ἱστορίαν, εἰς τοὺς ἀγῶνας τοὺς ὁποίους ἀναγινώσκομεν μεταξὺ ἀριστοκρατικῶν καὶ δημοκρατικῶν, συνήθως ἡ ἐπικράτησις ἑκατέρας τῶν μερίδων ἐσήμαινε καὶ τὴν ἐξόντωσιν τῆς ἄλλης. Καὶ εἰς τὴν νεωτέραν ἀκόμη ἱστορίαν ὑπάρχουν παραδείγματα τοιούτων ἀθλίων ἐκδικήσεων. Ἡ ἐκταφὴ τοῦ Κρόμγουελλ ἀποδεικνύει ὅτι ὁ πολιτισμὸς μὲ ὅλην τὴν πρόοδόν του δὲν κατώρθωσε ἀκόμη νὰ ἐξευγενίσῃ τὸν ἄνθρωπον. Ὑπάρχει ἐν τούτοις μία διαφορὰ μεταξὺ τῆς πράξεως τῆς Οἰκουμενικῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν πράξεων τῶν πολιτικῶν ἐκδικήσεων τὰς ὁποίας ἀναφέρει ἡ ἱστορία. Αἱ πράξεις ἐκεῖναι συνήθως ἀπετολμῶντο μετὰ τὴν ἐπικράτησιν τῆς ἀδικηθείσης κατὰ τὴν γνώμην de facto, κύρωσιν ἐκ τῆς μεταβολῆς τοῦ φρονήματος τοῦ λαοῦ. Δυστυχῶς ὅμως ἡ καταδίκη τοῦ στρατηγοῦ Ὀθωναίου δὲν ἔχει οὔτε αὐτὴν τὴν δικαιολογίαν. Ὁ στρατηγὸς Ὀθωναῖος ἐτιμωρήθη ἐν πλήρη Δημοκρατικῇ νίκῃ καὶ βεβαίως ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ὅστις ἐψήφισεν κατὰ μεγάλην πλειοψηφίαν τὸ Δημοκρατικὸν Πολίτευμα, κατὰ τὴν 26ην Νοεμβρίου 1926, δὲν ἐσκέφθη ποτὲ ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἡ ὁποία θὰ προήρχετο ἐκ τῆς ψήφου του ἐκείνης, ὡς πρῶτον της καθῆκον θὰ ἐθεώρει τὴν ἀπόταξιν τοῦ ἐντιμοτάτου καὶ διαπρεπεστάτου τῶν ἀρχηγῶν. Ἀλλά, κύριοι, ἡ ἐκλογὴ τῆς 19ης Αὐγούστου μαρτυρεῖ, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς οὐδαμῶς ἐπεδοκίμασε τὴν πρᾶξιν ἐκείνην, δὲν ἐννοῶ βέβαια τὴν καταδίκην τῆς μερίδος, ἡ ὁποία εἰσηγήθη τὴν ἀπόταξιν τοῦ Στρατηγοῦ Ὀθωναίου. Ἡ μερὶς αὐτὴ ἀπώλεσε τοὺς ἀρχηγούς της μολονότι θὰ ἠδύνατο βέβαια ἐξ ἴσου νὰ στρέψῃ τὸ παράπονον της καὶ κατὰ τοῦ τότε Βασιλέως ὁ ὁποῖος συνετέλεσεν εἰς τὴν καταδίκην καὶ κατὰ τῶν ἄλλων. Ἡ μερὶς ἐκείνη εἶχε κἄποιον δίκαιον καὶ δὲν δυνάμεθα παρὰ νὰ σεβασθῶμεν τὸν πόνον αὐτῆς. Ἀλλὰ καὶ ὁ ἀρχηγὸς τῆς Δημοκρατικῆς πλειοψηφίας, ὁ κυρίως αἴτιος τῆς καταδίκης τοῦ Στρατηγοῦ Ὀθωναίου, κατεδικάσθη ἀμειλίκτως ὑπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ τὴν 19ην Αὐγούστου καὶ βεβαίως δὲν συνετέλεσεν ὀλίγον ἡ πρᾶξις αὕτη εἰς τὴν ἐκδηλωθεῖσαν κατ’ αὐτοῦ λαϊκὴν καταφοράν. Ἐφ’ ὅσον τὰ πράγματα, κύριοι, ἐμφανίζονται κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ἐφ’ ὅσον ὁ Στρατηγὸς Ὀθωναῖος δὲν ὑπῆρξε παρὰ μόνον ὁ διερμηνεὺς τῆς Ἐθνικῆς θελήσεως, ἐφόσον τέλος πάντων ἀξιοῦται νὰ λησμονηθῇ τὸ παρελθὸν καὶ τὸ ἐλησμονήσαμεν ἡμεῖς μολονότι εἴχομεν νὰ θρηνήσωμεν πολλαπλάσια θύματα, τὰ θύματα τῆς Μικρασιατικῆς καταστροφῆς, νομίζω ὅτι δὲν δύναται σήμερον νά γίνῃ λόγος περὶ διατηρήσεως μιᾶς ἀθλίας πολιτικῆς ἐκδικήσεως ἐναντίον ἑνὸς στρατιώτου ὁ ὁποῖος ἀείποτε ἐστάθη πειθαρχικώτατος εἰς τὸ καθῆκον του, ὁ ὁποῖος παρὰ τὴν φανταστικὴν ἰδιότητα τὴν ὁποίαν τοῦ ἀποδίδουν ὡς κινηματίου οὐδέποτε ἀνεμήχθη εἰς κινήματα καὶ ὁ ὁποῖος πρὸ δύο ἀκόμη ἐτῶν ὑπέστη πλῆγμα βαρύτατον χωρὶς κἄν νὰ διαμαρτυρηθῇ. Διὰ τοῦτο, νομίζω, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ διατηρηθῇ ἡ πρᾶξις ἐκείνη τῆς Οἰκουμενικῆς Κυβερνήσεως, διότι ἐὰν ἡ ἀντιπολίτευσις ἔχει τὰ δικαιώματά της καὶ τὸν πόνον της, ἔχομεν καὶ ἡμεῖς τὰ δικαιώματά μας καὶ τὸν πόνον μας. Ἐὰν δεχόμεθα βεβαίως νὰ λησμονήσωμεν—δὲν θέλω νὰ ἐπεκταθῶ εἰς τὸ κεφάλαιον τοῦτο—βεβαίως ἀξιοῦμεν καὶ ἀπὸ αὐτοὺς νὰ λησμονηθῇ τὸ παρελθὸν ἐκεῖνο διὰ νὰ δυνηθῇ ἡ Ἑλλὰς νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ὁδὸν τῆς ἀνορθώσεως εἰς τὴν ὁποίαν ἐτέθη ἤδη. (παρατεταμένα χειροκροτήματα).

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χούρσογλου ἔχει τὸν λόγον.

§107Σ. ΧΟΥΡΣΟΓΛΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπὸ τὴν ἰδιότητα ἀπεσταλμένου ἰδίως τῶν προσφύγων εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Βουλὴν θέλω νὰ προσθέσω καὶ ἐγὼ μερικὰ πράγματα διὰ τὸ ζήτημα τῆς ἐπαναφορᾶς τοῦ στρατηγοῦ Ὀθωναίου. Ἡ ψῆφος τῆς 19 Αὐγούστου 1928 κατὰ τὴν ἀντίληψιν τὴν λαϊκὴν καὶ πρὸ παντὸς κατὰ τὴν ἰδικήν μας ἀντίληψιν, ἀπετέλεσε μίαν ἐπανόρθωσιν τοῦ σφάλματος κατὰ τῶν ἐκλογῶν τοῦ 1920. Τὴν συντριβὴν τὴν ἐπακολουθήσασαν τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1920, ἡμεῖς τοὐλάχιστον οἱ Μικρασιᾶται Βουλευταί, ἀποδίδομεν κυρίως εἰς τὴν στέρησιν τοῦ στρατεύματος ἀπὸ τοὺς κυρίους ἀρχηγούς του. Ψηφίσαντες εἰς τὰ 1926 ἡμεῖς οἱ δημοκρατικοὶ πολῖται τοὺς τότε δημοκρατικοὺς ἀρχηγοὺς δὲν ἐδώσαμεν εἰς αὐτοὺς τὸ δικαίωμα νὰ κάμουν συναλλαγὴν ἐπὶ τῆς τιμῆς καὶ τῆς ὑπολήψεως στρατηγῶν οἱ ὁποῖοι μᾶς περιεφρούρησαν τὴν ζωήν καὶ τὴν τιμήν μας μέχρις τῶν ἐσχάτων ἡμερῶν. Δι’ αὐτὸ ἴσως θὰ ἐκακίζαμεν τὴν Κυβέρνησιν τὴν Δημοκρατικὴν τὴν σημερινήν, ἐὰν δὲν προέβαινεν εἰς τὴν ἐπανόρθωσιν τοῦ ἀδικήματος τὸ ὁποῖον διέπραξεν ἡ Οἰκουμενικὴ Κυβέρνησις διὰ συναλλαγήν.

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καρασεβδᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§109Π. ΚΑΡΑΣΕΒΔΑΣ. Εἰς τὴν ἐποχήν, τὴν πρὸ τῆς καταδίκης, ἐνθυμοῦμαι καὶ εἶμαι εἰς θέσιν νὰ ἠξεύρω ὅτι ὁ στρατηγὸς Ὀθωναῖος ἐθεωρεῖτο τὸ πρότυπον τοῦ ἀμερολήπτου ὄχι μόνον στρατιώτου ἀλλὰ καὶ Ἕλληνος πολίτου, ὡς πρὸς τὴν ἰδιότητά του ταύτην δὲ ἐδακτυλοδεικτῆτο. Δὲν ἠξεύρω, ἠμπορῶ νὰ εἴπω κυριολεκτικῶς καὶ ἄλλας ἀρετὰς εἰς ἃς ὑπερεῖχε, ἀλλ’ εἰς αὐτὴν ἦτο τὸ πρότυπον. Μετὰ τὴν καταδίκην ἐξήφθησαν τὰ πάθη καὶ τότε τινὲς εἶχον τὴν ἀντίληψιν ὅτι ὁ στρατηγὸς Ὀθωναῖος ὑπῆρξε μεροληπτικῶς. Ἀλλά, κύριοι διὰ νὰ ἀνεύρωμεν ἐὰν ὡς δικαστὴς ὑπῆρξε μεροληπτικὸς ἢ ὄχι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἀποβλέψωμεν εἰς τὴν ἐποχὴν τῆς ἐξάψεως τῶν παθῶν, ἀλλὰ εἰς τὴν ἐποχὴν τῆς ἐλλείψεως τῶν παθῶν. Καὶ ἀποβλέποντες εἰς τὴν ἐποχὴν τῆς ἐλλείψεως τῶν παθῶν πρέπει ὅσοι ἔχομεν τὴν συνείδησιν ἀκόμη ἀδιάφθορον νὰ διακηρύξωμεν ὅτι ὁ στρατηγὸς Ὀθωναῖος ὑπῆρξε πάντοτε ὁ πλέον ἀμερόληπτος. Ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπλανήθη καὶ δὲν θὰ ἐξετάσω ἂν πράγματι ἐπλανήθη, διότι δὲν εἶναι τοῦτο ἑλληνικόν, ἀλλὰ καὶ δὲν ἔχω τὸ δικαίωμα ἤδη νὰ τὸ ἐξετάσω. Μόνον ἠμπορῶ νὰ εἴπω. Ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπλανήθη, ἀλλὰ δὲν δικαιούμεθα νὰ εἴπωμεν ἀνεξετάστως περὶ αὐτοῦ, γνωστοῦ ὡς ἀμερολήπτου ὅτι ὑπῆρξε ποτὲ μεροληπτικός. Ἦτο ἄλλωστε δικαστὴς καὶ κατὰ τὴν συνείδησίν του ἐδίκασε. Ἐὰν δὲν ἐδίκαζε κατὰ συνείδησιν ὁ στρατηγὸς Ὀθωναῖος, δὲν θὰ ἦτο ὁ Ὀθωναῖος, δὲν θὰ ἦτο ἀξιωματικός, δὲν θὰ ἦτο Ἕλλην, θὰ ἦτο ἄτιμος ἐὰν ἐδίκαζε παρὰ τὴν συνείδησίν του. Ἀλλὰ ἐκτὸς αὐτοῦ, ἐκτὸς τοῦ Ὀθωναίου τοῦ δικαστοῦ, ὑπῆρξαν ἐπὶ πλέον οἱ πονηταὶ τοῦ νόμου καὶ οἱ ἐκτελεσταὶ τοῦ νόμου. Οἱ πονηταὶ τοῦ νόμου, ὡς εἶναι γνωστόν, δὲν κατασκευάζουν, δὲν ψηφίζουν, δὲν θέτουν τοὺς νόμους μόνον κατὰ συνείδησιν, λαμβάνουν ὑπ’ ὄψει ἐπίσης καὶ τὴν σκοπιμότητα. Οἱ ἐκτελεσταὶ τοῦ νόμου τὸ ἴδιον πράττουν. Ἔτι πλέον μάλιστα οὗτοι, τὴν σκοπιμότητα ὀφείλουν πρὸ παντὸς νὰ λαμβάνουν ὑπ’ ὄψιν. Οἱ πονηταὶ τοῦ νόμου λοιπὸν καὶ οἱ ἐκτελεσταὶ τοῦ νόμου ἠδύναντο νὰ ἀποφύγουν τὴν καταδίκην, μὴ ποιοῦντες τὸν νόμον ἢ μὴ ἐκτελοῦντες τὴν σχετικὴν ἀπόφασιν. Πονητὴς τοῦ σχετικοῦ νόμου καὶ ἐκτελεστὴς αὐτοῦ, ἤτοι τῆς ἀποφάσεως, εἶνε πασίγνωστον ὅτι ὑπῆρξεν ὁ Πάγκαλος ἀλλ’ οὐδέποτε οἱ διάφοροι κραυγάζοντες κατὰ τῆς καταδίκης καὶ κατὰ τῶν δολοφόνων ἐξηγέρθησαν κατὰ τοῦ Παγκάλου. Ὀφείλω ἐπίσης νὰ παρατηρήσω, ὅτι οἱ πάντοτε ἐξεγειρόμενοι δῆθεν κατὰ τῶν δολοφόνων δὲν ἐξηγέρθησαν ποτὲ κατὰ τοῦ πρώην δικτάτορος, ἀλλ’ ἐθώπευον καὶ ἐκολάκευον πάντοτε αὐτὸν διὰ νὰ λάβωσιν φαίνεται ρουσφέτια. Ὀνόμαζον κατ’ ἰδίαν τὸν δικτάτωρα, πρόδρομον τῆς ἐπανόδου τῆς Βασιλείας, ἐνῷ τὸν Ὀθωναῖον τὸν ἐθεώρουν ἀσφαλιστὴν τῆς Δημοκρατίας. Κατὰ τοῦ δικτάτωρος δὲν ἐξεγείροντο οὐδὲ οἱ συγγενεῖς τῶν τουφεκισθέντων. Κἄποιος μάλιστα, ὁ δήμαρχος Πατρῶν κἄποτε τὸν κατεφίλησεν δημοσίᾳ. (Χειροκροτήματα). Δὲν νομίζετε, κύριοι, κατόπιν αὐτῶν ὅτι ὁ ἑλληνικὸς λαὸς κατεῖδεν ὅτι τὸ θέμα τῶν δῆθεν δολοφονιῶν εἶναι θέμα δημοκοπίας; Ἔχω ἀκόμα εἰς τὴν ψυχήν του τὸν πόνον διὰ τὴν δολοφονίαν ἑνὸς ὁλοκλήρου Ἑλληνισμοῦ τὸν ὁποῖον ἔρριψαν ἐκεῖ ποὺ ἔρριψαν, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐξακολουθοῦν νὰ κραυγάζουν δῆθεν κατὰ τῶν δολοφόνων ἐνῷ πράγματι κραυγάζουν ὅπως ἐπετύχουν τῆς ψήφου τοῦ λαοῦ τὴν ὁποίαν ὅμως οὐδέποτε θὰ λάβωσι δι’ αὐτῶν τῶν μεθόδων. Ὑπάρχουν ἄλλαι μέθοδοι νὰ ἀποκατασταθοῦν, ὑπάρχει ἡ μέθοδος πρὸς τὴν ἀλήθειαν καὶ τότε ἂς εἶναι βέβαιοι ὅτι πλήρως θὰ ἀποκατασταθοῦν. Ἡμεῖς δὲ πάντες οἱ φιλελεύθεροι καὶ ὁ ἀρχηγὸς ἡμῶν δὲν θὰ διστάσωμεν νὰ ταχθῶμεν ὑπ’ αὐτούς, καὶ οὕτω θὰ ἴδουν καὶ αὐτὸ ἀκόμη, τὸ νὰ τοὺς θέσωμεν ἐπὶ κεφαλῆς μας.

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μπακόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§111Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε. Καὶ ἡμεῖς τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως οἱ βουλευταὶ ὄχι μόνον μετὰ χαρᾶς ἀποδεχόμεθα τὴν Κυβερνητικὴν πρότασιν περὶ ἐπαναφορᾶς τοῦ στρατηγοῦ Ὀθωναίου, ἀλλ’ ἔτι περισσότερον εἴμεθα εὐτυχεῖς ὅταν βλέπωμεν τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν, μὲ τὸ κῦρος ὅπερ τῆς προσδίδει ἡ ὀγκώδης λαϊκὴ πλειοψηφία τὴν ὁποίαν ἔχει μετ’ αὐτῆς, νὰ πραγματοποιῇ μίαν παλαιὰν ἐπιθυμίαν τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως, ἐπιθυμίαν ἐκφρασθεῖσαν ἐπανειλημμένως δημοσίᾳ ὑπὸ τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ κόμματος. Καὶ ἐπειδὴ συνάδελφοι, ὅπως ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἀθηνῶν, διακόψας με, εἴτε ἀγνοοῦντες τὰ πράγματα, εἴτε θέλοντες νὰ διαστρεβλώνουν τὴν ἀλήθειαν, ἐπιρρίπτουν τὴν μομφὴν καὶ εἰς τὴν Οἰκουμενικὴν Κυβέρνησιν ἐν τῷ συνόλῳ αὐτῆς καὶ εἰς τοὺς δημοκρατικοὺς πολιτικοὺς ἀρχηγούς, ὅτι συνήνεσαν εἰς τὴν ἀπομάκρυνσιν τοῦ στρατηγοῦ Ὀθωναίου καὶ ἐπειδὴ καὶ σήμερον ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς, ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Ἐθνικοῦ Δημοκρατικοῦ κόμματος, ὡμίλησεν περὶ τιμωρίας τοῦ στρατηγοῦ Ὀθωναίου, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαπιστώσω μίαν πραγματικὴν καὶ ἀντικειμενικὴν ἀλήθειαν ἡ ὁποία διεπιστώθη καὶ εἰς τὴν παρελθοῦσαν Βουλήν, ὅτι ἡ ἀπομάκρυνσις τοῦ στρατηγοῦ Ὀθωναίου οὐδὲ πόρρωθεν εἶχε τὴν σημασίαν ποινῆς κατὰ τοῦ στρατηγοῦ Ὀθωναίου. Ἡ ἔννοια, κύριε Πρόεδρε, ὅπως ὅλοι οἱ Ἕλληνες γνωρίζωμεν καὶ οὐδεὶς καλῆς πίστεως συζητητὴς ὀφείλει νὰ λησμονῇ, ἡ ἔννοια τῆς ψήφου τῆς παρελθούσης βουλευτικῆς ἐκλογῆς ἦτο μία ἐπιτακτικὴ ἐπιθυμία κυριαρχοῦσα εἰς τὴν ψυχὴν τοῦ λαοῦ. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς κουρασμένος πλέον ἀπὸ τὰς ἐμφυλίους διαιρέσεις, ἐπιθυμοῦσεν ὁμαλὴν πολιτικὴν ἐξέλιξιν ὅλων τῶν πολιτικῶν πραγμάτων τῆς χώρας. Ἐὰν δὲ οἱ τότε πολιτικοὶ ἀρχηγοὶ οἱ ἀντιπροσωπεύοντες τὰ ἐν τῇ Βουλῇ ὀργανωμένα κόμματα ἔδωσαν ἀμοιβαίως τὰς χεῖρας καὶ ἐσχημάτισαν τὴν Οἰκουμενικὴν Κυβέρνησιν, μόνον καὶ μόνον ἀπὸ αὐτὴν τὴν κεντρικὴν ἰδέαν διείποντο. Καὶ ἐπειδὴ, χωρὶς νὰ θέλω νὰ ἐξετάσω ἐὰν καλῶς ἢ κακῶς καὶ ἐκ ποίων λόγων ὁρμώμενον τὸ δεύτερον κατ’ ἀριθμητικὴν δύναμιν τότε κόμμα ἐν τῇ παρελθούσῃ βουλῇ, ἔθεσε ὡς ὅρον τῆς συμμετοχῆς του εἰς τὴν Οἰκουμενικὴν Κυβέρνησιν τὴν ἀπὸ τοῦ στρατεύματος ἀπομάκρυνσιν τοῦ στρατηγοῦ Ὀθωναίου, οἱ δημοκρατικοὶ ἀρχηγοὶ ἀγαπῶντες τὴν Δημοκρατίαν, δὲν θέλω νὰ εἴπω περισσότερον ἀλλὰ κατ’ οὐδὲν ὀλιγώτερον τοῦ κ. Νάκου.....

§112Λ. ΝΑΚΟΣ. Εἶσθε ἀπατημένος, ὅ,τι ἐκάματε, τὸ ἐκάματε διὰ νὰ πάρετε τὰ ὑπουργεῖα.

§113Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. .. καὶ ἀποβλέποντος μόνον καὶ μόνον εἰς τὴν ἐξασφάλισιν τῆς ὁμαλότητος τῆς χώρας καὶ παγίωσιν τῆς Δημοκρατίας, ἠναγκάσθησαν νὰ συναινέσουν εἰς τὴν θυσίαν αὐτὴν διὰ τὸν στρατηγὸν Ὀθωναῖον, θυσίαν εἰς τὴν ὁποίαν συνῄνεσεν ἐν πλήρει συνειδήσει, καὶ ὅτι ἐπρόκειτο περὶ θυσίας καὶ θυσίας ὀδυνηρᾶς διὰ τὸν στρατὸν καὶ τὴν Δημοκρατίαν. Τὴν θυσίαν αὐτὴν ἔκαμαν χάριν τοὐτόπου καὶ χάριν τῆς Δημοκρατίας, διότι εἶνε ἀλήθεια ἀναμφισβήτητος, ὅτι ἐὰν ἐπῆλθε μία χαλάρωσις τῶν πολιτικῶν παθῶν καὶ τῆς ὀξύτητος τῶν ἐμφυλίων διαιρέσεων τῆς χώρας, τοῦτο ὀφείλεται ἐν πολλῷ εἰς τὸν σχηματισμὸν τῆς Οἰκουμενικῆς Κυβερνήσεως. Διὰ τοὺς λόγους αὐτοὺς, κύριε Πρόεδρε, μετὰ χαρᾶς καὶ ἱκανοποιήσεως θὰ ψηφίσωμεν τὴν πρότασιν νόμου περὶ ἐπαναφορᾶς τοῦ στρατηγοῦ Ὀθωναίου, μὲ τὴν συνείδησιν ὅτι τὸ Κυβερνητικὸν τοῦτο μέτρον ἀπὸ οὐσιαστικῆς μὲν ἀπόψεως ἀποδίδει εἰς τὸν στρατὸν ἕνα ἀνώτατον ἀξιωματικὸν ἐμπνευσμένον τίμιον καὶ ἱκανόν, ἀπὸ ἠθικῆς δ’ ἀπόψεως ἐπανορθώνει μίαν ἀδικίαν καὶ ἀποκαθιστᾷ τὴν ἔννοιαν τοῦ δικαίου. (Χειροκροτήματα).

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις κηρύσσεται περαιωμένη. Ἄρθρον μόνον (ἀναγινώσκει). «Ἐπιτρέπεται εἰς τὸν ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν κ.λ.π.»

§115ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτὸν δεκτὸν. (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον)

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ Συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου. «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 7 Μαΐου 1926 Ν. Δ. περὶ καταργήσεως καὶ συγχωνεύσεως θέσεων ἐν τῇ Κεντρικῇ ὑπηρεσίᾳ φυλακῶν»

§117ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν. (ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον).

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 29 Σεπτεμβρίου 12 Ὀκτωβρίου 1925 Ν. Δ. περὶ αὐξήσεως τῶν ὁρίων τῆς, διὰ τὴν μετατροπὴν τῶν ἐν Τρικάλλοις Παλαιῶν στρατώνων εἰς Δικαστικὸν Μέγαρον, πιστώσεως». Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἔχει τὸν λόγον.

§119Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ καταθέσω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 16 τοῦ νόμου 3717 περὶ ἱδρύσεως αὐτονόμου ὀργανισμοῦ πρὸς ἀποκατάστασιν τῶν σεισμοπαθῶν τῆς ἐπαρχίας Κορίνθου» Δὲν εἶναι ἀνάγκη νομίζω νὰ ἀναπτύξω εἰς τὴν Βουλὴν τὰ τῆς θεομηνίας ἥτις κατέστρεψε τὴν πρωτεύουσαν τῆς ἐπαρχίας Κορινθίας. Ἡ προκάτοχος Κυβέρνησις καὶ ἡ διαδεχθεῖσα αὐτὴν ἔλαβε πάντα τὰ προσήκοντα μέτρα διὰ τὴν ἐπανόρθωσιν τῶν γενομένων ζημιῶν. Ἐν τῷ νομοσχεδίῳ τὸ ὁποῖον ὑποβάλλω περιλαμβάνεται διάταξις κατὰ τήν ὁποίαν ἐγκρίνεται ποσὸν 70 ἑκατομμυρίων δαπανηθησομένων πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον. Ἐλπίζω ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ τὸ ἐπιδοκιμάσῃ καὶ δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐνδιατρίψω ἐπὶ τῶν κατ’ ἰδίαν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου διότι τὸ κείμενον εἶνε σαφές, ἡ δὲ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις ὁμιλεῖ περὶ αὐτῶν. Θὰ παρακαλέσω τὴν Κοινοβουλευτικὴν ἐπιτροπὴν νὰ ἐπισπεύσῃ τὴν ὑποβολὴν τῆς ἐκθέσεως αὐτῆς, διότι οἱ πληθυσμοὶ ἀνυπομονοῦν νὰ ἴδουν ἐπανορθουμένας τὰς ζημίας τὰς ὁποίας ὑπέστησαν.

§120Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Παρακαλῶ τὰς Κοινοβουλευτικὰς ἐπιτροπὰς νὰ ἐπιταχύνουσι τὴν ὑποβολὴν τῶν ἐκθέσεών των, τῶν ἐκκρεμῶν παρ’ αὐταῖς νομοσχεδίων.

§121ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ λυθῇ ἡ συνεδρίασις.

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις ἵνα ἐπαναληφθῇ αὔτη εἰς τὰς 4.30 μ. μ. αὔριον. (Ὥρα 6.40 μ. μ.)