1928.03.26

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 60Η

ΤΗΣ 26 ΜΑΡΤΙΟΥ 1928

Προεδρία κ. Θ. Σοφούλη

(Ὥρα 6. μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ Συνεδρίασις. Νὰ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα καὶ νὰ ἀναγνωσθῶσι τὰ πρακτικά. (Ἀναγινώσκονται καὶ κυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς συνεδριάσεως τῆς 23ης Μαρτίου ἐ. ἔ.)

§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλήν. Ὁ σύνδεσμος τῶν καπνοπωλῶν Ἀθηνῶν ὑποβάλλει ὑπόμνημα παρακαλῶν, ὅπως προκειμένου νὰ λάβῃ μορφὴν νόμου τὸ Ν. Δ. περὶ μονοπωλήσεως τῆς λιανικῆς πωλήσεως τοῦ καπνοῦ ὑπὲρ τῶν ἀναπήρων ἐνεργηθοῦν τὰ δέοντα πρὸς προστασίαν τῶν ἐπαγγελματιῶν καπνοπωλῶν τῶν ἐφωδιασμένων δι’ ἀδειῶν ἀσκήσεως τοῦ καπνοπωλιακοῦ ἐπαγγέλματος. Ἡ Ἕνωσις γεωργικῶν συνεταιρισμῶν ἀποκαταστάσεως τῆς περιφερείας Σοφάδων–Καρδίτσης παρακαλεῖ ὅπως ἡ Βουλὴ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν της τὰ δίκαια παράπονα τῶν γεωργικῶν συνεταιρισμῶν ἀποκαταστάσεως τὰ ὑποβληθέντα κατὰ τοῦ ὑποδιευθυντοῦ τοῦ ἐν Καρδίτσῃ ὑποκαταστήματος τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Καντιάνης καταθέτει ψήφισμα συλλόγου ἐπαγγελματιῶν Οἰχαλίας περὶ καταργήσεως φόρου ἀδικαιολογήτως καταβαλλομένου ὑπὸ τῶν μικροεπαγγελματιῶν τῆς ὑπαίθρου Μεσσηνίας. Ὁ σύνδεσμος ραπτριῶν ἱματισμοῦ στρατοῦ ὑποβάλλει ὑπόμνημα διὰ τοῦ ὁποίου ζητεῖ ὅπως ἀπονεμηθῇ εἰς τὰ μέλη αὐτοῦ ἀνάλογος ἀποζημίωσις, διότι ἡ συναφθεῖσα σύμβασις μεταξὺ τοῦ δημοσίου καὶ τῆς ἑταιρείας Κιρκίνη τὰς ἐστέρησε τῆς ἐργασίας των καὶ τοῦ ἄρτου τῶν οἰκογενειῶν των. Ὁ σύνδεσμος τῶν βιομηχάνων ἁμαξοποιῶν Ἀθηνῶν– Πειραιῶς ὑποβάλλει ὑπόμνημα παρακαλῶν ὅπως χορηγηθῇ εἰς αὐτοὺς ἀποζημίωσις καθόσον λόγῳ τῆς μετὰ τῆς Πάουερ συμβάσεως 50 ἐργοστάσια μεγάλα καὶ μικρὰ ἔκλεισαν. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Κοκκινάκης καταθέτει ψήφισμα τοῦ ἀγροτικοῦ προσφυγικοῦ κόσμου Ἡρακλείου διὰ τοῦ ὁποίου δηλοῖ ὅτι ἐνδιαφέρεται νὰ γνωρίσῃ, ἐὰν θὰ προστατευθῶσιν οἱ μὲν κάτοχοι ἀποφάσεων ἐπὶ ἀγροτικῶν κτημάτων διὰ συμψηφισμοῦ, οἱ δὲ ἀκτήμονες χρεωλυτικῶς δι’ ἐπιεικοῦς ἐκτιμήσεως. Οἱ κάτοικοι τῆς κοινότητος Μπαλιάγα διαμαρτύρονται διὰ τὴν μελετωμένην ἀπόφασιν τοῦ νομάρχου Μεσσηνίας περὶ φορολογίας τῆς ὑπαίθρου χώρας διὰ τὰ ἀντιπλημμυρικὰ ἔργα τοῦ Νέδοντος. Τὰ σωματεῖα Σητείας ὑποβάλλουν ψήφισμα διὰ τοῦ ὁποίου ζητοῦν τὴν ταχεῖαν κατασκευὴν τῆς γεφύρας Πέτρας. Ὁ γυμναστικὸς σύλλογος Λάρνακος «ὁ Ζήνων» παρακαλεῖ ὅπως ἡ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων τιμήσῃ τοὺς προκηρυχθέντας παγκυπρίους ἀθλητικοὺς καὶ γυμναστικοὺς ἀγῶνας. Ὁ ἀγροτικὸς παμμικρασιατικὸς σύλλογος Χανίων διαμαρτύρεται διὰ τὴν μελετωμένην παράδοσιν τῶν Μουσουλμανικῶν ἀγροκτημάτων εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν. Ὁ πρόεδρος τῆς ἐκτελεστικῆς ἐπιτροπῆς Γʹ Καπνοπαραγωγικοῦ συνεδρίου Ξάνθης διαμαρτύρεται διὰ τὴν νέαν φορολογικὴν ἐπιβάρυνσιν τοῦ καπνοῦ ὑπὲρ τῆς ὁδοποιΐας. Ἐπίσης καὶ ὁ σύλλογος καπνεμπόρων Θεσσαλονίκης ὑποβάλλει τὴν αὐτὴν διαμαρτυρίαν. Οἱ φαρμακοποιοὶ Μακεδονίας καὶ Θράκης παρακαλοῦν ὅπως ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον περὶ φαρμακευτικῶν συλλόγων. Ὁ γεωργικὸς πιστωτικὸς συνεταιρισμὸς Γαστούνης παρακαλεῖ νὰ ἐπαναφερθῇ ἡ ἀτέλεια τῶν γεωργικῶν εἰδῶν τῶν εἰσαγομένων παρὰ συνεταιρισμῶν. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Μπούκουρας καταθέτει τηλεγράφημα τοῦ δημάρχου Λετρίνων παρακαλοῦντος ὅπως ἀποκρουσθῇ πᾶσα ἀπόπειρα ματαιώσεως τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ Π. Ν. περὶ ἠλεκτρικῶν ἑταιρειῶν ὅσον ἀφορᾷ τὰ συμφέροντα τοῦ δήμου Λετρίνων. Αἱ προσφυγικαὶ ὁμάδες τῆς περιφερείας Σερρῶν διαμαρτύρονται διὰ τὴν ἀνάκλησιν τῶν τοπογραφικῶν συνεργείων καὶ παρακαλοῦν ὅπως ληφθῇ μέριμνα διὰ τὴν ταχυτέραν διανομὴν καὶ ἐκχώρησιν τοῦ ἀναλόγου κλήρου γαιῶν. Ὁ πρόεδρος τοῦ γεωργικοῦ συνεταιρισμοῦ Ἀμαλιάδος παρακαλεῖ ὅπως εἰσαχθῇ ἀτελῶς ὁ ἀπαιτούμενος χαλκὸς καὶ θεῖον διὰ τὰς συνεταιριστικὰς ὀργανώσεις. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Καντιάνης καταθέτει ἔγγραφον τοῦ συλλόγου προσωρινῶν διδασκάλων Μεσσηνίας παρακαλοῦντας νὰ ληφθῶσιν ὑπ’ ὄψιν τὰ ἐν τῷ ψηφίσματι τῆς 15 Μαρτίου διαβιβασθέντα εἰς τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν καὶ τὴν Βουλὴν αἰτημάτων περὶ ἐπαναφορᾶς των εἰς τὴν ἐνεργὸν ὑπηρεσίαν ἐξ ἧς τοὺς ἀπεμάκρυνεν αὐθαιρέτως ἡ δικτατορία. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Φωτάκης, Δ. Μητσοτάκης καὶ Β. Μεϊμαράκης καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ συνδέσμου τῶν ἐφέδρων ἀξιωματικῶν τοῦ νομοῦ Ἡρακλείου παρακαλοῦντος ὅπως ἀρθῇ τὸ ἐνοικιοστάσιον ἀπὸ τοὺς μισθωτὰς τοὺς κατέχοντας σήμερον οἰκίας ἐκμισθωθείσας ὑπὸ ἐφέδρων ἀξιωματικῶν ὑπηρετησάντων εἰς τοὺς πολέμους. Ὁ πρόεδρος τοῦ ἐμποροεπαγγελματικοῦ συλλόγου Ζαγορᾶς διαμαρτύρεται διὰ τὸν καταλογισμὸν τῶν φόρων τῶν χρήσεων 1918–1925 καὶ παρακαλεῖ νὰ διαγραφοῦν ὁλοσχερῶς οὗτοι. Β. Ζησιάδης καταθέτει ψήφισμα τοῦ λαοῦ τῆς κοινότητος Καστρίου τῆς ἐπαρχίας Ἀγυιᾶς συνελθόντος εἰς πάνδημον συλλαλητήριον καὶ ἀξιώσαντος τὴν σύγχρονον ἐκτέλεσιν τῶν ὑδραυλικῶν ἔργων Θεσσαλίας Στρυμῶνος καὶ Ἀξιοῦ. Οἱ πρόεδροι τῆς κοινότητος Γυθείου, τοῦ ἐμπορικοῦ συλλόγου καὶ τοῦ δικηγορικοῦ συλλόγου Γυθείου διαμαρτύρονται διὰ τὴν μελετωμένην παράνομον ὑπαγωγὴν τοῦ δήμου Βοιῶν εἰς τὸ Πρωτοδικεῖον Σπάρτης παρὰ τὴν ἀπόφασιν τοῦ ἐφετείου Ναυπλίου. Ὁ Πρόεδρος τοῦ Πανελληνίου γεωργικοῦ συνεδρείου Θεσσαλονίκης παρακαλεῖ νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καθότι εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη νὰ παραμείνῃ ἐν Θεσσαλονίκῃ ὁ Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας κ. Ἐξηντάρης ὅπως παρακολουθήσῃ τὰς ἐργασίας τοῦ συνεδρίου. Ὁ βουλευτὴς κ. Β. Κρητικὸς καταθέτει τηλεγράφημα τοῦ συνδέσμου ἐλαιοκτηματιῶν Μυτιλήνης διὰ τοῦ ὁποίου παρακαλοῦν ὅπως καταργηθῇ ὁ ἐξαγωγικὸς δασμὸς 2% καὶ ἀπαγορευθῇ αὐστηρῶς ἡ νοθεία τοῦ ἐλαίου, καταργηθῇ δὲ ὁ εἰδικὸς φόρος σάπωνος κλπ. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Ἀναστασίου ὑποβάλλει τηλ)κὴν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Ἄνω Πηνείας διαμαρτυρομένων διὰ τὴν παράνομον ἔκδοσιν πρωτοκόλλων παρ’ ἐνοικιαστῶν ἐλαίου. Ὁ βουλευτὴς Ζακύνθου κ. Δ. Βοῦλτσος καταθέτει τηλ)μα τῶν Προέδρων τῶν Συλλόγων, Κτηματικοῦ, Δικηγορικοῦ, Ἰατρικοῦ, Ἐμπορικοῦ καὶ Φαρμακευτικοῦ διὰ τοῦ ὁποίου παρακαλοῦν ν’ ἀνασταλοῦν αἱ εἰσπράξεις τῶν φόρων λόγῳ τῆς οἰκονομικῆς στενοχωρίας τῶν κατοίκων. Οἱ Πρόεδροι Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Στρέφης, τῆς Ἑνώσεως τῶν Συνεταιρισμῶν Γαργαλιάνων, τῆς Ἑνώσεως τῶν Συνεταιρισμῶν Κρεσταίνων, τῆς Ἀγροτικῆς Λαϊκῆς Τραπέζης Ἀμαλιάδος καὶ τοῦ Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Σαμιακοῦ παρακαλοῦν ὅπως δοθῇ ἀτέλεια εἰσαγωγῆς θείου καὶ θεϊκοῦ χαλκοῦ. Ὁ Λαὸς Δράμας συνελθὼν ἐν συλλαλητηρίῳ διαμαρτύρεται διὰ τὴν παρέλκυσιν τοῦ ζητήματος τῶν ἀνταλλαξίμων κτημάτων. Ἡ Ἕνωσις τῶν Ἐφέδρων Ὀρεστιάδος ὑποβάλλει ἀντίγραφον ὑπομνήματος ἐπιδοθέντος τῷ Ὑπουργῷ τῆς Γεωργίας καὶ παρακαλεῖ ὅπως ἀπομακρυνθῇ ὁ Προϊστάμενος τοῦ Ἐποικισμοῦ διὰ τὴν ἀνάρμοστον διαγωγήν του πρὸς τοὺς πρόσφυγας. Μέλη τῆς ἐργατικῆς βοηθείας Ἡρακλείου ὑποβάλλουν ψήφισμα διαμαρτυρίας διὰ τὰ λαμβανόμενα μέτρα κατὰ τῶν ἐργατῶν. Ὁ Βουλευτὴς κ. Δ. Μπούκουρας καταθέτει τηλ)μα τοῦ Συλλόγου Φαρμακοποιῶν Ἠλείας καὶ Ὀλυμπίας παρακαλούντων ὅπως ψηφισθῇ τὸ Νομοσχέδιον περὶ Κρατικῶν Φαρμακευτικῶν Συλλόγων. Ὁ Βουλευτὴς Ἀχαΐας καὶ Ἤλιδος κ. Δ. Στεφανόπουλος καταθέτει εἰς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰν τοῦ Γεωργικοῦ Ἐπιμελητηρίου Ἀχαϊοήλιδος αἰτουμένου ὅπως ἐνισχυθῇ τοῦτο διὰ χρηματικῶν ὑπολοίπων τοῦ κατηργηθέντος Ταμείου Ἀγροφυλακῆς Πατρῶν Πύργου. Ἐπίσης καταθέτει τηλ)μα τοῦ Δημάρχου Ἀμαλιάδος παρακαλοῦντος ὅπως ἐπεκταθῇ τὸ εὐεργέτημα τμηματικῆς καταβολῆς τῶν καθυστερουμένων φόρων. Ὁ Κρὴς ὁπλαρχηγὸς Φώτιος Ἐμμ. Διπλαράκης ἀνάπηρος πολέμου ὑποβάλλει ὑπόμνημα διὰ τοῦ ὁποίου ζητεῖ ν’ ἀποζημιωθῇ διὰ τὰ ἐπιταχθέντα κτήματά του. Οἱ παυθέντες Διδάσκαλοι ὑπὸ τοῦ Παγκάλου ὑποβάλλουν εἰς τὴν Βουλὴν ἔκκλησιν διὰ τῆς ὁποίας παρακαλοῦν ὅπως ἐπισπευθῇ ἡ ταχεῖα ἐπιψήφισις τῶν αἰτημάτων τὰ ὁποῖα ὑποβληθέντα ἐνέκρινεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ τῆς Παιδείας. Ἡ Ἕνωσις Συνεταιρισμῶν Ἠλείας παρακαλεῖ ὅπως ἐπιτραπῇ ἡ ἀτελὴς εἰσαγωγὴ χαλκοῦ θείου μέσῳ σταφιδικοῦ ὀργανισμοῦ. Ἡ Ἀστικὴ Ἕνωσις Ἀγρινίου παρακαλεῖ ὅπως διαταχθῇ ὁ προϊστάμενος τοῦ Ἐποικισμοῦ νὰ ἀναστείλῃ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ἀπαλλοτριώσεως κτημάτων ἤδη ἐσπαρμένων. Οἱ Ἐνοικιασταὶ ἀνταλλαξίμων οἰκημάτων Κοινότητος Ζαγκλιβερίου ὑποβάλλουν ψήφισμα διαμαρτυρίας διὰ τὴν ληφθεῖσαν ἀπόφασιν περὶ ἐξώσεως τῶν ἐνοικιαστῶν ἀνταλλαξίμων καὶ ἐκποιήσεως αὐτῶν διὰ δημοπρασίας. Τὸ ἐν Σέρραις Ἐπαγγελματικὸν Σωματεῖον Καπνεργατῶν ὑποβάλλει ψήφισμα διαφόρων ἀπαιτήσεων τῶν καπνεργατῶν καπνεργατριῶν καὶ στιβαδόρων Σερρῶν καὶ παρακαλεῖ ὅπως ληφθῇ ὑπ’ ὄψει παρὰ τῆς Βουλῆς. Ὁ Φαρμακευτικὸς Σύλλογος Πατρῶν τηλεγ)φεῖ ὅτι ὁ φαρμακευτικὸς κόσμος διατελεῖ ἀνήσυχος διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ἐπιψήφισιν τοῦ συνόλου τοῦ Νομοσχεδίου περὶ φαρμακευτικῶν συλλόγων. Οἱ ἐν Θεσ)νίκῃ ὑπηρετοῦντες κατώτεροι δικαστικοὶ ὑπάλληλοι ὑποβάλλουν ἀναφορὰν διὰ τῆς ὁποίας παραπονοῦνται διότι οἱ ἁρμόδιοι δὲν ἔλαβον καὶ δι’ αὐτοὺς ἀνάλογα προστατευτικὰ μέτρα διὰ τὴν ἠθικὴν καὶ ὑλικὴν ἱκανοποίησίν των. Ὁ Γεωργικὸς Πιστωτικὸς Συνεταιρισμὸς Γαστούνης παρακαλεῖ ὅπως ἐπαναφερθῇ ἡ ἀτέλεια γεωργικῶν εἰδῶν εἰσαγομένων παρὰ τῶν Συνεταιρισμῶν ἢ τῶν συνεταιρικῶν ὀργανώσεων τοῦ αὐτονόμου σταφιδικοῦ ὀργανισμοῦ. Ὁ Καπνεργατικὸς Σύνδεσμος Βόλου διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἐπιβολὴν εἰδικῆς φορολογίας ἐπὶ ἐγγείου φόρου ὑπὲρ τῆς ὁδοποιΐας. Ὁ κ. Γ. Μαρῆς (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ὑποβάλλει σχέδιον νόμου «περὶ ἐπιβολῆς κοινοτικοῦ φόρου ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν πωλουμένων ζώων κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἐν Ἐπισκοπῇ τῆς Κοινότητος Ἀχουρίων τελουμένης ἐμποροπανηγύρεως». Ὁ κ. Θ. Νικολούδης (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας). Ὑποβάλλει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 26 Νοεμβρίου 1925 Ν. Δ. περὶ ἱδρύσεως γυμνασίων ἐν Μακεδονίᾳ». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Ναυπλιώτης ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 20 Δεκεμβρίου 1926 ψηφίσματος τῆς Βουλῆς περὶ ἐπαναφορᾶς ἀξιωματικῶν. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Πετρακάκος, Χ. Χριστοβασίλης, Δ. Βοῦλτσος, Δ. Μπενάκης, Γ. Μερκούρης καὶ Ι. Τζίβας ὑποβάλλουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Ἰουνίου 1927 Ν. Δ. σχετικοῦ πρὸς τὸν ὀργανισμὸν τοῦ στρατοῦ. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Μεϊμαράκης, Ε. Φωτάκης, Κ. Μπουρμπούλης, Γ. Σήφακας κ.λ.π. ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἀποζημιώσεως ἐφημερίδων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Σπετσιώτης, Ν. Δαρβέρης, Δ. Ἀποστολίδης καὶ Δ. Μπακᾶκος ὑποβάλλουσι πρότασιν νόμου «περὶ προσθήκης διατάξεως εἰς τὸ ἀπὸ 29 Δεκεμβρίου 1924 ψήφισμα τῆς Δʹ Ἐθνικῆς Συνελεύσεως «περὶ ἐκδικάσεως ἀδικημάτων τινῶν ὑπὸ τῶν Ἐφετῶν». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Μάρκου, Γρ. Βαρβούτης, Φ. Παπαγεωργίου, Β. Καραπαναγιώτης, Γ. Κακουλίδης, Γ. Μόδης, Ἰ. Σπετσιώτης, Γ. Σίδερης, Ἰ. Βαλαλᾶς, Π. Πετρίδης, Χ. Λαδᾶς, Γ. Σακαλῆς, Ἰ. Καλογερᾶς καὶ Ν. Δαρβέρης ὑποβάλλουσι πρότασιν νόμου «περὶ τροπολογίας τοῦ ἐδαφίου 2 τοῦ ἄρθρου 12 τοῦ νόμου 2228 «περὶ διαζυγίου». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Μάρκου ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 13 Νοεμβρίου 1927 περὶ συμβουλίου τοῦ ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ». Ὁ βουλευτὴς κ. Μ. Γούδας ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 1 Ἰουνίου 1926 Ν. Δ. περὶ κατατάξεως ὡς ὑπολογιστῶν τῶν ἀπολυθέντων μαθητῶν ἐκ τοῦ σχολείου Λιμενικῶν Δοκίμων κλπ.». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Μπανιᾶς ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ἀπὸ 17 Ἰουνίου 1927 Ν. Διαταγμάτων ἀφορώντων τὸν ὀργανισμὸν τοῦ Στρατοῦ». Ὁ βουλευτὴς κ. Μ. Γούδας ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 20–9–26 Ν. Δ. περὶ κανονισμοῦ ἀρχαιότητος ἀεροπόρων ἀξιωματικῶν τοῦ Π. Ναυτικοῦ» Ἡ Κοινοβουλευτικὴ ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν Ἐπιτροπὴ τῆς Βουλῆς ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τῶν κάτωθι νομοσχεδίων: 1) «Περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 6 Νοεμβρίου 1926 περὶ συντάξεως κεφαλαίων ἀνεργίας ὑπὲρ τῶν ἐργατῶν θαλάσσης». 2) «Περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 29 Σεπτεμβρίου 1926 «περὶ ἱδρύσεως καὶ λειτουργείας ταμείου Προνοίας Διευθύνσεως Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ». Ὁ Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας κ. Θ. Νικολούδης καταθέτει ἀπάντησιν εἰς ἐρώτημα τοῦ βουλευτοῦ κ. Β. Σαγιᾶ ἔχουσαν οὕτω: «Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 78 διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἀχαιοήλιδος κ. Β. Σαγιᾶ περὶ τῆς τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ. ὡς πρὸς τὴν διαβάθμισιν τῶν τριτοβαθμίων διδασκάλων Παλαιᾶς Ἑλλάδος ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἐν ταῖς γενομέναις τροποποιήσεσι λαμβάνεται πρόνοια περὶ τῆς βελτιώσεως τῆς θέσεως αὐτῶν διὰ τῆς διευκολύνσεως, ἥτις παρέχεται αὐτοῖς πρὸς μετεκπαίδευσιν εἰς τὸ μονοτάξιον διδασκαλεῖον». Ὁ κ. Α. Μυλωνᾶς (Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν) καταθέτει ἀπάντησιν εἰς ἐρώτημα τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Γούδα ἔχουσαν οὕτω: «Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Γούδα ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ Διεύθυνσις Δημοσίου Χρέους τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, εἰς ἣν ἔχει ἀνατεθῆ ἡ ἀποζημίωσις τῶν ἀκινήτων Ἑλλήνων ὑπηκόων, οὐδεμίαν εἰσέτι ἔλαβεν ὁριστικὴν ἐκτίμησιν πρὸς ἐκτέλεσιν».

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γεωργιάδης πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως.

§4Γ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ. Ἕνεκεν τῆς πυρκαϊᾶς τοῦ Καπνοκοπτηρίου παραμένουσιν ἄεργοι πλέον τῶν τριῶν χιλιάδων ἐργάται. Παρακαλῶ τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν νὰ μᾶς πληροφορήσῃ ποῖα μέτρα πρόσφορα σκέπτεται νὰ λάβῃ πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ ζητήματος τούτου, προκειμένου περὶ ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι ἅπαντες εἶναι οἰκογενειάρχαι. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας νὰ προβῇ εἰς δηλώσεις ρητὰς καὶ καθησυχαστικάς.

§5Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Πάντως θὰ τὸ ἐξετάσωμεν τὸ ζήτημα.

§6Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Αἱ πληροφορίαι εἶναι ὅτι δὲν θὰ διακοποῦν αἱ ἐργασίαι κατὰ τὸ πλεῖστον· αὐτὴ ἡ πληροφορία μᾶς ἐδόθη. Πάντως θὰ ἐξετασθῇ τὸ ζήτημα. Ὁριστικὴν ἀπάντησιν ταύτην τὴν στιγμὴν δὲν δύναμαι νὰ σᾶς δώσω.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν Ἐπερωτήσεων Ὁ κ. Μ. Δερλερὲς ἐπὶ τῆς παρ’ ἐμοὶ καταθέσεως ἐγγράφων διὰ τὸν ἐκτελωνισμὸν τῆς ζακχάρεως.

§8Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριε Συνάδελφε, νὰ ἀναβληθῇ, διότι λείπει ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός.

§9Μ. ΔΕΡΛΕΡΕΣ. Δὲν θὰ κατηγορήσω προσωπικῶς.

§10Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ὁπωσδήποτε αὐτὸς εἶναι εἰς θέσιν νὰ σᾶς δώσῃ περισσοτέρας πληροφορίας. Ἦτο τότε μέλος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἔλαβε μίαν ἀπόφασιν. Ὑποθέτω εἶναι ὀρθὸν τοῦτο, καὶ σεῖς, ὡς παλαιὸς πολιτευόμενος, πιστεύω νὰ τὸ εὕρητε εὔλογον, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διεξαχθῇ ἡ συζήτησις ἀπόντος αὐτοῦ.

§11Μ. ΔΕΡΛΕΡΕΣ. Ἀρκεῖ νὰ ἀναβληθῇ διὰ τὴν προσεχῆ Παρασκευήν.

§12Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Σύμφωνοι. Νὰ ἀναβληθῇ διὰ τὴν πρώτην ἡμέραν κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ ἴδιος, ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεώς του διὰ τὴν μὴ ὑποβολὴν νομοσχεδίου «περὶ ἀποζημιώσεως παθόντων Ἑλλήνων ἰδιωτῶν, κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ πολέμου».

§15Μ. ΔΕΡΛΕΡΕΣ. Πρόκειται περὶ καταθέσεως ἐγγράφων, τὰ ὁποῖα ἐζήτησα ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τὰ ὁποῖα δὲν κατετέθησαν. Καὶ αἱ τρεῖς ἐπερωτήσεις μου συζητοῦνται ἴπσο– γιοῦρε, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ἄρθρου 55.

§16Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Δὲν ὑπάρχει ἀντίρρησις. Μὴ ἐπικαλεῖσθε τὸν Κανονισμὸν λοιπόν. Παρακαλῶ νὰ ἀναβληθῇ καὶ αὐτὴ διὰ τὴν προσεχῆ Παρασκευήν.

§17Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Παρακαλοῦμεν καὶ ἡμεῖς νὰ ἀναβληθῇ ἡ ἐπερώτησις αὕτη, ὡς ἐνδιαφέρουσα ἰδιαιτέρως τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, ὁ ὁποῖος λόγῳ ἀσθενείας δὲν ἠδυνήθη σήμερον νὰ παρευρεθῇ.

§18Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ (Ὑπ. Οἰκονομ.). Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται διὰ τὴν Παρασκευὴν καὶ ἡ δευτέρα.

§20Μ. ΔΕΡΛΕΡΕΣ. Εἰσέρχομαι ἐπὶ τέλους εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς τρίτης ἐπερωτήσεώς μου.

§21Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ (Ὑπ. Οἰκονομ.). Δὲν κατετέθη ὁλόκληρος ὁ φάκελλος τῆς ζακχάρεως; Ἡ ὑπηρεσία διετάχθη ἐπανειλημμένως νὰ τὸν καταθέσῃ, μοῦ φαίνεται δὲ ὅτι τὰ ἔγγραφα κατετέθησαν ὁλόκληρα. Δὲν ἔχω οὐχ ἧττον ἀντίρρησιν νὰ γίνῃ ἡ ἐπερώτησις. Ἀλλ’ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἔχω νὰ παρατηρήσω εἶναι, ὅτι ὁ φάκελλος ἔχει κατατεθῇ ἀκέραιος. Δὲν ὑπάρχει οὐδὲν ἔγγραφον, τὸ ὁποῖον νὰ μὴ ἔχῃ κατατεθῇ. Ἑπομένως ἡ ὑπ’ αὐτὸν τὸν τύπον εἰσαγωγὴ τῆς ἐπερωτήσεώς σας δὲν ἔχει θέσιν.

§22Μ. ΔΕΡΛΕΡΕΣ. Ὥστε δὲν θέλετε νὰ προταχθῇ ἡ ἐπερώτησις αὐτή;

§23Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ προταχθῇ, ἀλλὰ ἡ κατάθεσις τῶν ἐγγράφων ἔγινε.

§24Μ. ΔΕΡΛΕΡΕΣ. Πολὺ καλά. Θὰ ἀναβληθῇ. Ὁπωσδήποτε τὴν προσεχῆ Παρασκευὴν θὰ συζητηθῇ.

§25Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Μοὶ ἐπιτρέπετε μίαν στιγμήν, κ. Συνάδελφε; Τὴν προσεχῆ Παρασκευὴν πρῶτον θὰ συζητηθῇ ἡ ἐπερώτησις τῶν τορπιλλῶν, ὡς συνέχεια τῆς γενομένης συζητήσεως.

§26Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Θὰ συζητηθῇ ἡ ἀφορῶσα τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν.

§27Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Δὲν ἠμπορεῖ ἡ ὑπόθεσις τῶν τορπιλλῶν νὰ μείνῃ ἐκκρεμής, διότι ἀφορᾷ τὴν ὑπόληψιν ἀξιωματικῶν, καὶ τὴν εὐθύνην τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ναυτικῶν. Ἐνδιαφέρεται ὅλον τὸ Κράτος καὶ ἑπομένως ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ πρέπει νὰ λήξῃ.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἂς γίνῃ ἀπόψε πρώτη τῶν τορπιλλῶν.

§29Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἂν δὲν γίνῃ ἀπόψε, σᾶς δηλῶ ὅτι ἡ ἐπερώτησις τῶν τορπιλλῶν θὰ προταχθῇ τὴν προσεχῆ Παρασκευήν. Δύναται νὰ προταχθῇ ἀπόψε ἡ ἐπερώτησις, τὴν ὁποίαν θέλουν νὰ προτάξουν ἐκ τῆς πτέρυγος ἐκείνης, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ συζητηθῇ ἡ ἐπερώτησις τῶν τορπιλλῶν ἐντὸς τῆς ἑβδομάδος. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ συζητήσωμεν οἵαν δήποτε ἐπερώτησιν θέλετε ἀπόψε.

§30Π. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ναυτικῶν). Κύριε Πρόεδρε, σήμερον θὰ μοῦ εἶναι ἀπολύτως ἀδύνατον νὰ λάβω μέρος εἰς τὴν συζήτησιν, διότι εἶμαι καὶ ἀσθενής. Θὰ παρεκάλουν, λοιπόν, νὰ ἀνεβάλετο ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν τορπιλλῶν διὰ τὴν ἐρχομένην Παρασκευήν.

§31Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Λοιπὸν τὴν ἐρχομένην Παρασκευήν. Ἡ ἐπερώτησις τῆς ζακχάρεως, ἀπόντος τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ, εἶναι ἀδύνατον νὰ συζητηθῇ ἀπόψε.

§32Μ. ΔΕΡΛΕΡΕΣ. Ἡ ὑπόθεσις τῆς ζακχάρεως ἀφορᾷ ὅλον τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, διότι συνυπέγραψε τὸ Διάταγμα.

§33Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Ὅταν ἡ Κυβέρνησις θέλει νὰ ἀναβάλῃ μίαν ἐπερώτησιν εἰς ἄλλην συνεδρίασιν, γίνεται δεκτὴ ἡ σύστασις αὐτῆς. Δὲν φέρομεν ἀντίρρησιν οἱ ἐπερωτῶντες, διότι πρέπει δι’ ἀμοιβαίων ὑποχωρήσεων νὰ διευκολύνωμεν τὴν συζήτησιν.

§34Μ. ΔΕΡΛΕΡΕΣ. Τότε τὴν Παρασκευήν.

§35Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκ.). Ἀλλὰ θὰ προηγηθῇ τῶν τορπιλλῶν.

§36Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριε Συνάδελφε, ἂς καθορίσωμεν τὴν σειράν. Τὴν προσεχῆ Παρασκευὴν θὰ ἔλθῃ πρώτη ἡ ἐπερώτησις τῶν τορπιλλῶν, ἔπειτα τῆς ζακχάρεως, τρίτη οἵα δήποτε θέλει ἡ Ἀντιπολίτευσις. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν.

§37ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἀπόψε;

§38Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἀπόψε αἱ ἄλλαι ἐπερωτήσεις κατὰ σειράν.

§39Μ. ΔΕΡΛΕΡΕΣ. Ἔγγραφα λοιπόν, Κύριοι, τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐθν. Οἰκονομίας, τὰ ὁποῖα ἐζητήθησαν παρ’ ἐμοῦ τὴν 16 Φεβρουαρίου παρελθόντος ἔτους 1927, κατετέθησαν εἰς τὴν Βουλὴν μετὰ πάροδον 10 καὶ πλέον μηνῶν καὶ κατόπιν συνεχῶν διαταγῶν, τὰς ὁποίας ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἐξέδωκε πρὸς τὴν ὑπηρεσίαν τῶν μεταλλείων, ἐπιμόνως ἀρνουμένην ν’ ἀποστείλῃ τὰ ἔγγραφα ταῦτα εἰς τὴν Βουλήν. Ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ὁ Διευθυντὴς τῶν Μεταλλείων κ. Ρουσσόπουλος καὶ ὁ Τμηματάρχης τῶν Δημοσίων Ἐκμεταλλεύσεων κ. Ξυνόπουλος κατέβαλλον ἀπεγνωσμένας προσπαθείας διὰ νὰ ματαιώσωσι τὴν κατάθεσιν τῶν ἐγγράφων, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὁποίων ἐπρόκειτο νὰ ἀσκήσω ἔλεγχον ἐπὶ τῶν γενομένων δαπανῶν διὰ τὴν ἐγκατάστασιν μηχανικῶν μέσων τῆς μεταφορᾶς τῆς σμύριδος καὶ τὴν κατασκευὴν ἄλλων συναφῶν ἔργων, εἶναι γνωστὸς ἐξ ἄλλης ἀγορεύσεώς μου καὶ ἑπομένως εἶναι περιττὸν νὰ ἀπασχολήσω καὶ σήμερον περὶ τούτου τὴν Βουλήν. Τὴν 6ην λήγοντος μηνὸς ἐζήτησα καὶ πάλιν τὴν κατάθεσιν ἐγγράφων, ἀλλ’ ἡ ὑπαλληλικὴ ξυνωρίς, τὴν ὁποίαν ἀνέφερον προηγουμένως, δὲν εὐηρεστήθη νὰ τὰ ἀποστείλῃ εἰσέτι εἰς τὴν Βουλήν, ἐπιδιώκουσα καὶ πάλιν νὰ ματαιώσῃ τὴν κατάθεσιν τῶν ἐγγράφων, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὁποίων ἤθελον νὰ ἀσκήσω ἔλεγχον κατὰ τῶν πρὸ μικροῦ ἐξελθόντων τῶν φυλακῶν ἀναδόχων τῆς κατασκευῆς τοῦ ἐναερίου Σιδηροδρόμου, διὰ καταχρήσεις, τὰς ὁποίας διαπράττουν σήμερον, κατὰ τὴν ἐπισκευὴν τῆς παλαιᾶς ἀποβάθρας τοῦ ὅρμου Μουτσούνης, ἔργα τὰ ὁποῖα ἐκτελοῦνται κατὰ τρόπον ὁ ὁποῖος, ἐὰν δὲν προδίδῃ τὴν συνενοχήν, καίτοι ἐγὼ ἀμφιβάλλω ἀπολύτως περὶ τούτου, τὴν συνενοχὴν τῶν ὑπαλλήλων εἰς τὰς διαπραττομένας νῦν καταχρήσεις, ἀσφαλῶς ὅμως διαπιστοῦν τὴν ἐγκληματικὴν αὐτῶν ἀδιαφορίαν...

§40Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκονομίας). Ὁμιλεῖτε περὶ τῆς ἀποβάθρας;

§41Μ. ΔΕΡΛΕΡΕΣ. Μάλιστα....διὰ τὰ συμφέροντα τοῦ Δημοσίου καὶ τῶν ἐργατῶν τῆς σμύριδος. Τὰ ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα, ἐπαναλαμβάνω, ἀρνεῖται ἡ ὑπηρεσία τῶν μεταλλείων ν’ ἀποστείλῃ εἰς τὴν Βουλήν, εὑρέθησαν παρ’ ἐμοῦ, κατὰ τὸ πλεῖστον ἐν ἐπισήμῳ ἀντιγράφῳ, εἰς τὸν κατατεθέντα μοι, πρό τινων ἡμερῶν, εἰς τὴν Βουλὴν ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης φάκελλον τῆς δικογραφίας, ἡ ὁποία ἐσχηματίσθη συνεπείᾳ ὑπομνήματος, τὸ ὁποῖον εἶχον ἐγχειρίσει εἰς τὸν τέως ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας Ὑπουργὸν καὶ Βουλευτὴν ἐξ Ἀθηνῶν κ. Γ. Μερκούρην, κατὰ τῶν ἀναδόχων τῆς ἐπισκευῆς τῆς ἀποβάθρας, διὰ καταχρήσεις τὰς ὁποίας εἶχον διαπράξει κατὰ τὴν δοκιμαστικὴν λειτουργίαν τοῦ ἐναερίου σιδηροδρόμου, διὰ τὰς ὁποίας ἀπηλλάγησαν, λόγῳ ἐμπράκτου μετανοίας, ἀφοῦ προηγουμένως κατέβαλον τὰ χρηματικὰ ποσά, τὰ ὁποῖα εἶχον καταχρασθῇ. Τὰ ἔγγραφα ταῦτα, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, εἶναι τὰ ἑξῆς. Πρῶτον τὸ ὑπ’ ἀριθ. 38910 ἐργολαβικὸν Συμβόλαιον, συνταχθὲν τὴν 13ην Μαΐου 1925.

§42Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκονομίας). Τῆς ἐπισκευῆς τοῦ ἐναερίου σιδηροδρόμου;

§43Μ. ΔΕΡΛΕΡΕΣ. Ὄχι.

§44Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Τῆς ἐπισκευῆς ἀποβάθρας ἔχουν κατατεθῆ ἀπὸ τὸν Φεβρουάριον παρελθόντος ἔτους καὶ ἐπεστράφησαν.

§45Μ. ΔΕΡΛΕΡΕΣ. Ἐγὼ ζητῶ ἄλλα ἔγγραφα.

§46Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ (Ὑπουρ. Ἐθν. Οἰκονομίας). Ἐπεστράφησαν ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, πλὴν τριῶν σχεδιαγραμμάτων τὰ ὁποῖα δὲν ὑπάρχουσι εἰς τὸν φάκελλον καὶ τὰ ὁποῖα ἀπεστάλησαν παρ’ ὑμῶν εἰς τὸν κ. Ἀνακριτήν. Ζητεῖται ἤδη ἡ κατάθεσις ἐκ νέου τῶν αὐτῶν ἐγγράφων;

§47Μ. ΔΕΡΛΕΡΕΣ. Ὄχι.

§48Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Πάντως σᾶς πληροφορῶ ὅτι ἐγὼ ἐζήτησα ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν νὰ μᾶς πληροφορήσῃ διὰ τίνα λόγον δὲν κατετέθησαν καὶ μοῦ ἀπήντησαν, ὅτι ζητεῖτε τὰ αὐτὰ ἔγγραφα τὰ ὁποῖα κατετέθησαν ἐν τῇ Βουλῇ καὶ τὰ ὁποῖα ἐπεστράφησαν πλὴν τριῶν σχεδιαγραμμάτων, τὰ ὁποῖα ἀπεστάλησαν παρ’ ὑμῶν ἀπ’ εὐθείας ἀπὸ τὴν Βουλὴν εἰς τὸν ἀνακριτήν, ὁ ὁποῖος ἐνεργεῖ ἀνακρίσεις διὰ τὰς καταχρήσεις εἰς τὴν κατασκευὴν τοῦ ἐναερίου Σιδηροδρόμου. Τὰ νέα ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα ἐπιμόνως ἐζήτησα ἀπὸ τὸν κ. Διευθυντήν, μοῦ ἀπήντησαν ὅτι ὁ ἁρμόδιος τμηματάρχης τῶν δημοσίων ἐκμεταλλεύσεων ἀσθενεῖ καὶ ἕνεκα τοῦ λόγου τούτου δὲν κατετέθησαν. Ἐὰν εἶναι νεώτερα ἔγγραφα δὲν γνωρίζω· ὅλα τὰ ἔγγραφα τῆς ὑπηρεσίας ἐκμεταλλεύσεως τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας εἶναι ἄλλα εἰς τὴν Βουλήν, καὶ ἄλλα εἰς τὴν ἀνάκρισιν.

§49Μ. ΔΕΡΛΕΡΕΣ. Ἐάν, κ. Ὑπουργέ, μετεφέρθησαν τὰ ἔγγραφα τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἀπὸ τὴν Βουλὴν εἰς τὴν ἀνάκρισιν, τὴν εὐθύνην δὲν τὴν ἔχω ἐγὼ ἀλλὰ ἐκεῖνοι καθ’ ὧν ἐζητήθη ἡ ἐπέμβασις τοῦ ἀνακριτοῦ.

§50Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκον.). Τὰ περισσότερα εἶναι εἰς τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον.

§51Μ. ΔΕΡΛΕΡΕΣ. Καὶ αὐτὰ ἐπεστράφησαν.

§52Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Δὲν ἐπεστράφησαν. Πρέπει νὰ βεβαιωθῇ ἓν πρᾶγμα, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας δὲν ἀρνεῖται τὴν κατάθεσιν ἐγγράφων οὔτε θέλει νὰ ἀποφύγῃ τὸν ἔλεγχον. Σᾶς εἶπα ὅτι εὑρίσκομαι πρὸ ἀδυναμίας.

§53Μ. ΔΕΡΛΕΡΕΣ. Σᾶς παρακαλῶ νὰ δεχθῆτε τὸν ἔλεγχον τὸν ὁποῖον θὰ ἀσκήσω τώρα ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου.

§54Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Νὰ τὸν ἀσκήσητε.

§55Μ. ΔΕΡΛΕΡΕΣ. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι θὰ σᾶς ἀναγκάσουν τὰ πράγματα νὰ ἀπαντήσητε.

§56Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Δὲν ἠξέρω ποία θὰ εἶναι ἡ ἐπερώτησις, διότι δὲν εἶναι ἐγγεγραμένη διὰ νὰ εἶμαι παρεσκευασμένος νὰ ἀπαντήσω.

§57Μ. ΔΕΡΛΕΡΕΣ. Τὰ ἔγγραφα τὰ ὁποῖα εὑρέθησαν εἰς τὸν φάκελλον εἶναι πρῶτον τὸ ὑπ’ ἀριθ. 38910 ἐργολαβικὸν Συμβόλαιον, συνταχθὲν τὴν 13ην Μαΐου 1925 ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 17049 τῆς 29 Ἀπριλίου ἐ. ἔ. 1925 διαταγῆς σας, διὰ τῆς ὁποίας ἀνετέθη εἰς τοὺς περὶ ὧν πρόκειται ἐργολάβους Βάλληνδαν καὶ Πρωτονοτάριον ἡ εὔρυνσις, ἡ ἐπέκτασις καὶ ἡ μεταρρύθμισις τῆς παλαιᾶς ἀποβάθρας τοῦ ὅρμου Μουτσούνης ἀντὶ 435.000 δρχ.

§58Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκ.). Κατὰ προσθήκην τῆς ἀναληφθείσης ἐργολαβίας.

§59Μ. ΔΕΡΛΕΡΕΣ. Ἀσχέτως μὲ τὴν κατασκευὴν τῆς ἐναερίου. Πρὸς δέ, τὴν κατασκευὴν ἑνὸς κεκλιμένου ἐπιπέδου, μήκους 118.85 τρέχοντος μέτρου, πρὸς σύνδεσιν τῶν ὀρυχείων τῆς περιοχῆς Ἀσπαλαθρωποῦ μετὰ τοῦ ὁμωνύμου Σταθμοῦ ἐκφορτώσεως τοῦ ἐναερίου Σιδηροδρόμου, ἀντὶ τιμήματος 50.000 δραχμῶν ὁρισθέντος κατὰ τὴν σύνταξιν τοῦ ἐργολαβικοῦ Συμβολαίου διὰ νὰ καταβληθῇ τὸ ἀναλογοῦν ποσὸν τοῦ χαρτοσήμου, καὶ τοῦ ὁποίου ὅμως ἡ κατασκευὴ ὑπερέβη τὰς 60.000 δραχμῶν, ὑπὸ τὸν ὅρον τὰ ἔργα ταῦτα νὰ ἐκτελεσθῶσιν συνολικῶς ἐντὸς 5 μηνῶν ἀπὸ τῆς χρονολογίας τῆς ἀποφάσεως, τὴν ὁποίαν προανέφερον, δηλαδὴ τὰ ἔργα αὐτὰ ἔπρεπε νὰ παραδοθῶσι, τὸ βραδύτερον, τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1925. Ἀλλὰ τὴν 15ην Ὀκτωβρίου τοῦ ἔτους 1926, μετὰ πάροδον τοὐτέστιν ἑνὸς ἔτους καὶ πλέον ἀφ’ ὅτου ἔπρεπε νὰ ἔχουν παραδοθῆ τὰ ἔργα ταῦτα εἰς τὸ Δημόσιον ὁ ἐπιβλέπων τὴν κατασκευὴν αὐτὴν μηχανικὸς καὶ διευθυντὴς τότε τῶν σμυριδορυχείων τῆς Νάξου, νῦν δὲ προαχθεὶς εἰς ἐπιθεωρητὴν τῶν μεταλλείων, ὁ Τιμ. Γεωργακόπουλος ὑπέβαλλεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας πρωτόκολλον, πρὸς ἔγκρισιν, ὄχι βέβαια τῆς παραλαβῆς τῶν ἔργων, ἀλλὰ τῆς ἐκτιμήσεως, ἐπὶ τῇ βάσει αἰτήσεως τὴν ὁποίαν ὑπέβαλλον πρὸς αὐτὸν οἱ ἐργολάβοι, τῆς ἐκτιμήσεως, λέγω, προξενηθεισῶν ζημιῶν εἰς τὴν ἐπισκευαζομένην ἀποβάθραν, τὰς ὁποίας ζημίας ὁ μὲν Γεωργακόπουλος καθώρισεν εἰς 103.431.80)οο δραχμῶν, τὸ δὲ ἕτερον μέλος τῆς ἐπιτροπῆς εἰς 115.000 δρχ.

§60Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Ποῖον εἶναι τὸ ἄλλο μέλος τῆς ἐπιτροπῆς;

§61Μ. ΔΕΡΛΕΡΕΣ. Ὁ Εἰρηνοδίκης τῆς περιφερείας Τραγέας εἰς τὴν ὁποίαν κεῖται ὁ ὅρμος.

§62Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Εἶναι ἡ ἐπιτροπὴ τῆς προσωρινῆς παραλαβῆς τῶν ἔργων;

§63Μ. ΔΕΡΛΕΡΕΣ. Οὔτε προσωρινῆς, οὔτε ὁριστικῆς. Καὶ ἤδη προβάλλουν, κύριοι Βουλευταί, τὰ ἑξῆς ἐρωτηματικά: Ἦτο πράγματι ἐπείγουσα ἡ κατασκευὴ τῶν ἔργων τούτων ὡς ὁρίζει ἡ σχετικὴ σύμβασις; Ἐὰν ναί, ποῖα μέτρα ἔλαβεν ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, διὰ τοῦ ἐπιβλέποντος μηχανικοῦ, ἵνα παραδοθῶσι τὰ ἔργα ταῦτα ἐντὸς τῆς ταχθείσης ὑπὸ τῆς συμβάσεως προθεσμίας; Ἐὰν Ὄχι, διὰ τίνα λόγον ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου δὲν ἐκήρυξεν ἐκπτώτους τοὺς ἐργολάβους, ἐκπιπτομένης συγχρόνως καὶ τῆς ἐγγυήσεως αὐτῶν ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου, καὶ νὰ διατάξῃ νέον διαγωνισμόν, ἀφ’ οὗ εἶχε τὸν ἀπαιτούμενον πρὸς τοῦτο χρόνον, ἵνα ἀνατεθῇ ἡ κατασκευὴ τῆς ἀποβάθρας, εἰς νέον ἐργολάβον, καὶ ἑπομένως νὰ ἔχῃ περατωθῆ τὸ ἔργον ἔκτοτε, τὸ ὁποῖον μέχρι σήμερον, καίτοι παρῆλθον τρία ἔτη ἀφ’ ὅτου συνετάχθη ἡ σύμβασις, καὶ 2½ ἔτη ἀφ’ ὅτου ἔπρεπε νὰ παραδοθῇ τὸ ἔργον, δὲν παρεδόθη ἀκόμη εἰς τὸ Δημόσιον; Τὰ πράγματα, κ. Ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, βροντοφωνοῦν ὅτι ἐργολάβοι, ἐπιβλέπων μηχανικὸς καὶ οἱ ἐκπροσωποῦντες ἐπὶ τοῦ προκειμένου τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἀποτελοῦσι συμμορίαν, ἡ ὁποία, διὰ τῆς μεθόδου τῶν πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν διαταγῶν, τὰς ὁποίας φιλοτεχνεῖ μὲν ὁ τμηματάρχης τῶν δημοσίων ἐκμεταλλεύσεων, ὑπογράφουν δὲ οἱ ἑκάστοτε ὑπουργοί, λυμαίνονται τὸ ὑπερτίμημα τῆς ναξίας σμύριδος τὸ ὁποῖον εἶναι κατατεθειμένον παρὰ τῇ Ἐθνικῇ Τραπέζῃ. Δεύτερον ἔγγραφον εἶναι ἡ ὑπ’ ἀριθμὸν 27643 τῆς 23ης Ἰουλίου 1925 διαταγὴ τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, διὰ τῆς ὁποίας ἀνατίθεται εἰς τοὺς αὐτοὺς ἐργολάβους ἡ ἐγκατάστασις τριῶν τροχαλιῶν μετὰ τροχοπέδης εἰς τὰ τρία κεκλιμένα ἐπίπεδα τῶν σμυριδορυχείων τῆς Νάξου μετὰ ἁμαξοφορέως, ὅπου ἡ κλίσις ἡ μεγάλη τοῦ κεκλιμένου ἐπιβάλλει τοῦτο, ὑπὸ τὸν ὅρον τὰ ἔργα ταῦτα παραδοθῶσιν εἰς τὸ Δημόσιον τὸ βραδύτερον ἐντὸς δύο μηνῶν ἀπὸ τῆς κοινοποιήσεως τῆς ἀνωτέρω διαταγῆς εἰς τοὺς περὶ ὧν πρόκειται ἐργολάβους, τοὐτέστιν νὰ παραδοθοῦν εἰς τὸ Δημόσιον τὸ βραδύτερον τὸν Σεπτέμβριον 1925. Καὶ ἐρωτῶ ἐγώ, τὰ κεκλιμένα ἐπίπεδα, τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ τεθοῦν εἰς λειτουργίαν ἀπὸ τοῦ Σεπτεμβρίου 1925 συμφώνως μὲ τὴν συναφθεῖσαν σύμβασιν, λειτουργοῦν ἀκόμη καὶ σήμερον;

§64Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ (Ὑπ. Ἐθνικ. Οἰκονομ.). Ἡ πληροφορία τὴν ὁποίαν ἔχω εἶναι, ὅτι λειτουργοῦν.

§65Μ. ΔΕΡΛΕΡΕΣ. Σεβόμενος τὴν Βουλήν δὲν θέλω νὰ ἀποκαλέσω ψεύστην τὸν διευθυντήν, ἀλλὰ θὰ τὸν ἀποδείξουν τοιοῦτον τὰ γεγονότα. Ὥστε, κύριε Ὑπουργέ, μὴ μὲ προκαλεῖτε νὰ κάμω χαρακτηρισμούς, τοὺς ὁποίους θέλω νὰ ἀποφύγω. Κατ’ Αὔγουστον τοῦ παρελθόντος ἔτους, Κύριοι, μετέβην εἰς Νάξον, ἐπεσκέφθην δὲ τὸν ὅρμον Μουτσούνης καὶ διῆλθον ἀπὸ ἄκρου εἰς ἄκρον ὁλόκληρον τὴν γραμμὴν τοῦ ἐναερίου, ἑπομένως εἶχον ἰδίαν ἀντίληψιν μερικῶν ἐκ τῶν κολοσσιαίων καταχρήσεων, αἱ ὁποῖαι διεπράχθησαν κατὰ τὴν ἐγκατάστασιν τοῦ ἐναερίου σιδηροδρόμου τῆς Νάξου, τῶν καταχρήσεων τῶν ἐπελθουσῶν πρῶτον διὰ τῆς μειώσεως τῆς σιδηρᾶς κατασκευῆς, διὰ τῆς ὁποίας γίνεται εἰς τὸν σταθμὸν Μουτσούνης ἡ ἐκφόρτωσις τῆς σμύριδος, ἀπὸ 80 εἰς 60 μόνον μέτρα καὶ δεύτερον διὰ τῆς μειώσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν διαχωρισμάτων εἰς τὰ ὁποῖα ρίπτεται ἡ σμύρις εἰς τοὺς ἐνδιαμέσους σταθμοὺς τοῦ ἐναερίου σιδηροδρόμου, ἀπὸ 8 εἰς 4, καὶ ταῦτα ἀτελῆ. Παρετήρησα, κ. βουλευταί, ὅτι αἱ γραμμαὶ ντεκοβὶ, αἱ ὁποῖαι ἔπρεπε νὰ ἑνώνουν τὰ σμυριδορυχεῖα τῆς περιοχῆς Ἀσπαλαθρωποῦ, διὰ τοῦ κεκλιμένου ἐπιπέδου, μὲ τὸν σταθμὸν τῆς φορτώσεως δὲν ἔχουσιν εἰσέτι στρωθῇ. Παρετήρησα, ὅτι τὰ κεκλιμένα ἐπίπεδα, τὰ ὁποῖα ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας βεβαιοῖ τὴν Βουλὴν ὅτι λειτουργοῦν, δὲν ἐτέθησαν εἰσέτι εἰς λειτουργίαν.

§66Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ (Ὑπ. Ἐθνικ. Οἰκον.). Ἐγὼ δίδω τὴν πληροφορίαν ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἐκθέσεως τοῦ διευθυντοῦ, ὁ ὁποῖος εἰς ἐρώτησίν μου ἀπήντησεν ὅτι: τὰ κεκλιμένα ἐπίπεδα λειτουργοῦν κανονικῶς. Θὰ μεταβῶ διὰ νὰ ἐξετάσω ἐπιτοπίως τὰ πράγματα, διὰ νὰ ἴδω τὶ συμβαίνει, διότι ὅλο καὶ καταχρήσεις πάλιν καταγγέλλονται.

§67Μ. ΔΕΡΛΕΡΕΣ. Ἐδῶ πρόκειται περὶ πληροφοριῶν τὰς ὁποίας ἔχω ἐξ ἰδίας ἀντιλήψεως περὶ τῶν πραγμάτων, τοὐτέστι τὰ ὁποῖα εἶδον μὲ τὰ μάτια μου. Λοιπὸν τὸ κεκλιμένον ἐπίπεδον τοῦ σταθμοῦ Στραβολευκάδος παρετήρησα ὅτι ἔχει καταστραφῆ, διότι διέρχονται ἄνωθεν αὐτοῦ οἱ ἡμίονοι οἱ ὁποῖοι μεταφέρουν τὴν σμύριδα, ἀπὸ τὰ σμυριδορυχεῖα τῆς περιοχῆς ταύτης εἰς τὸν σταθμὸν φορτώσεως, ἀντὶ νὰ μεταφέρωνται διὰ τῶν γραμμῶν ντεκοβὶλ καὶ συνεπῶς νὰ ἀπαλλάσωνται οἱ ἀτυχεῖς σμυριδορῦκται ἀπὸ τῆς δαπάνης τὴν ὁποίαν καταβάλλουν πρὸς ἀγορὰν ἡμιόνων. Καὶ ἐν τούτοις, κ. συνάδελφοι, τὸ χρηματικὸν ποσὸν τοῦ τιμήματος ὅλων αὐτῶν τῶν ἔργων ἀνερχόμενον εἰς 180.000 δρχ. διὰ τὴν τοποθέτησιν τῶν κεκλιμένων ἐπιπέδων, 115.000 διὰ τὰς προξενηθείσας ἐκ θαλασσοταραχῆς ζημίας, 202.400 δρχ. διὰ τὴν ἐγκατάστασιν τῶν τροχαλιῶν, ἐν ὅλῳ 497.400 δρχ. ἐπληρώθη εἰς τοὺς ἀναδόχους τῆς κατασκευῆς τοῦ ἐναερίου, ἐνῷ τὰ ἔργα ταῦτα δὲν παρεδόθησαν εἰς τὸ Δημόσιον, συνεπείᾳ διαταγῆς τὴν ὁποίαν ὁ τμηματάρχης τῶν δημοσίων ἐκμεταλλεύσεων ἐξέδωσε πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν παρὰ τῇ ὁποίᾳ τηρεῖται ὁ λ)σμὸς τοῦ ὑπερτιμήματος τῆς σμύριδος, ζημιώσας οὗτος τὸ Δημόσιον ἥμισυ ἑκατομμύριον δραχμῶν. Φρονῶ ἑπομένως, ὅτι ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας Ὑπουργὸς δὲν δύναται νὰ ἔχῃ ἀλλοίαν γνώμην τῆς ἰδικῆς μου, παρὰ ὅτι ὑπάρχει καὶ δρᾷ παρ’ αὐτῷ ἡ συμμορία τὴν ὁποίαν ἀνέφερα, καὶ ἡ ὁποία λυμαίνεται τὸ ὑπερτίμημα τῆς σμύριδος, προσπαθεῖ δὲ ἤδη ὑπούλως νὰ σᾶς πείσῃ, νὰ γίνῃ ἐγκατάστασις νέου ἐναερίου σιδηροδρόμου, ἐπὶ τῷ λόγῳ δῆθεν, ὅτι θὰ ἐπιτευχθῇ ἡ ἐπιθαλασσία φόρτωσις τῆς σμύριδος, ἐν οἱαδήποτε ἐποχῇ τοῦ ἔτους, πράγματι ὅμως, διὰ νὰ σχηματισθῇ νέος βόρβορος καταχρήσεων πολὺ μείζων τοῦ σχηματισθέντος κατὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ ἐναερίου σιδηροδρόμου, τοῦ λειτουργοῦντος σήμερον. Ἔχω ἐν τούτοις τὴν ἐλπίδα, τὴν ὁποίαν στηρίζω, εἰς τὴν σύνεσιν καὶ τὴν μετριοπάθειαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι δὲν θὰ θελήσῃ αὐτὸς οὗτος, νὰ ῥίψῃ τὴν χαριστικὴν βολὴν κατὰ τῶν τόσον δεινῶς πληττομένων ἐργατῶν τῆς σμύριδος ὑπὸ ἐργολάβων καὶ δημοσίων ὑπαλλήλων, καὶ ἑπομένως δὲν θὰ ἐγκρίνῃ νὰ ἐγκατασταθῇ νέος ἐναέριος σιδηρόδρομος, ὁ ὁποῖος, ἐνῷ δὲν προοιωνίζεται οὐδὲν τὸ ἀγαθόν, θὰ εἶχεν, ἐπαναλαμβάνω, ὡς ἀπότοκον νέας καὶ μεγαλειτέρας τῶν προηγηθεισῶν καταχρήσεις. Ἐλπίζω πρὸς τούτοις, ὅτι δὲν θὰ ἀδιαφορήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς πρὸς τὰ συμφέροντα τῶν ὀρεινῶν κατοίκων, τῆς νήσου, καὶ ἑπομένως θὰ θελήσῃ ἀντὶ ἐναερίου σιδηροδρόμου, νὰ διατάξῃ τὴν ἐγκατάστασιν λιμενικῶν ἔργων, τὰ ὁποῖα καὶ τῶν ἐργατῶν καὶ τῶν κατοίκων τῶν ὀρεινῶν κοινοτήτων τῆς Νάξου τοὺς διακαεῖς πόθους θὰ ἐκπληρώσουν. Ἔχω, κύριε Ὑπουργὲ, εἰς χεῖράς μου τὴν διακήρυξίν σας τὴν δημοσιευθεῖσαν ἐν τῇ ἐφημερίδι τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τῆς ὁποίας δέχεσθε προσφορὰς πρὸς ἐγκατάστασιν.

§68Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Οἱονδήποτε μέσου φορτώσεως.

§69Μ. ΔΕΡΛΕΡΕΣ. Ἔχω ἐδῶ τὴν διακήρυξίν σας κατὰ τὴν ὁποίαν γίνονται δεκταὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας προσφοραὶ διὰ τὴν προμήθειαν καὶ ἐγκατάστασιν μηχανικοῦ μέσου φορτώσεως (π. χ. ἐναερίου σύρματος ἢ ἀποβάθρας κλπ.) διὰ τὴν φόρτωσιν τῆς σμύριδος ἐπὶ τῶν πλοίων ἐν τῷ ὅρμῳ Μουτσούνης τῆς νήσου Νάξου. Λοιπόν, κύριοι, μόνον τὴν λέξιν ἀποβάθρα περιλαμβάνει ἡ διακήρυξις καὶ ταύτην ἐντὸς παρενθέσεως. Ὁλόκληρος δὲ ἡ λοιπὴ πραγματεύεται τὴν ἀγορὰν μηχανημάτων ἐκ τοῦ ἐργοστασίου τοῦ Ἀγγλικοῦ, τοῦ ὁποίου μοναδικὸς ἀντιπρόσωπος ἐνταῦθα εἶναι ὁ ἐργολάβος Βάλληνδας ὁ προφυλακισθεὶς διὰ διαπραχθείσας παρ’ αὐτοῦ καταχρήσεις κατὰ τὴν δοκιμαστικὴν λειτουργίαν τοῦ παρ’ αὐτοῦ κατασκευασθέντος ἐναερίου σιδηροδρόμου ἀποφυλακισθεὶς δὲ δυνάμει τοῦ νόμου, περὶ ἐμπράκτου μετανοίας, ὁ ἔχων ἐκκρεμῆ δικογραφίαν διὰ κατάχρησιν 933,001,90)οο καὶ διὰ 885 λιρῶν καὶ 14 σεληνίων, διαπραχθεῖσαι παρ’ αὐτοῦ κατὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ ἐναερίου σιδηροδρόμου, ὅστις κατηγορεῖται τέλος διὰ τὰς καταχρήσεις, τὰς ὁποίας ἐξέθεσα σήμερον εἰς τὴν Βουλήν. Ἡ περίφημος ἄρα διακήρυξις αὕτη περιλαμβάνει προσωπικὰς ὑπὲρ τοῦ ἐργολάβου διατάξεις, ἀναφέρει δὲ τὰ ἑξῆς: «Αἱ προσφοραὶ θὰ εἶναι δεκταὶ μέχρι τῆς 31 Μαΐου 1928. Δέον νὰ εἶναι ἔγγραφοι ἐνσφράγιστοι καὶ νὰ προέρχονται ἐξ ἀνεγνωρισμένων ἐργοστασίων ἢ ἐκ μέρους τῶν ἐν Ἑλλάδι ἀντιπροσώπων αὐτῶν». Διὰ μέσου ἄρα τῶν γραμμῶν τούτων διαφαίνεται τὸ ὄνομα τοῦ ἐργολάβου Βάλληνδα καὶ ἀναφέρει κατωτέρω ἡ διακήρυξις τὴν ἑξῆς: «Διὰ τοῦ μηχανικοῦ μέσου φορτώσεως τῶν πλοίων ἡ σμύρις μεταφέρεται ἐκ τῶν ἀποθηκῶν τοῦ ὅρμου Μουτσούνης μέχρι τοῦ κύτους τοῦ πλοίου. Ἄρα, κ. Ὑπουργὲ, δέχεσθε προσφορὰς διὰ τὴν ἐγκατάστασιν νέου ἐναερίου σιδηροδρόμου.

§70Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.) Ὄχι κ. συνάδελφε, θὰ δώσω προσφορὰς μηχανικῶν μέσων φορτώσεως εἴτε ἐναερίως, εἴτε διὰ κατασκευῆς ἀποβάθρας. Αἱ προσφοραὶ αὐταὶ θὰ συγκεντρωθοῦν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, θὰ συνέλθουν αἱ ἐπιτροπαὶ καὶ θ’ ἀποφασίζουν περὶ τοῦ μέσου τὸ ὁποῖον θὰ κριθῇ καλλίτερον διὰ τὴν φόρτωσιν καὶ ἐκφόρτωσιν.

§71Μ. ΔΕΡΛΕΡΕΣ. Ἐπαναφέρω εἰς τὴν μνήμην ὑμῶν τὴν συζήτησιν τὴν γενομένην ἐπὶ τῆς συμβάσεως τῆς ὁδοποιίας, κατὰ τὴν ὁποίαν, ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας ὑπεστήριξε πολὺ ὀρθῶς, ὅτι τὸ μόνον μέσον διὰ τοῦ ὁποίου προλαμβάνονται αἱ καταχρήσεις κατὰ τὴν κατασκευὴν δημοσίων ἔργων εἶναι ὁ δι’ ὁρίου διαγωνισμός. Βεβαίως δὲν εἶναι τοῦ παρόντος ν’ ἀναπτύξω ἐγὼ πρὸ τῆς Βουλῆς τὰς λεπτομερείας τοῦ συστήματος τούτου, ἀλλὰ τονίζω, ὅτι αἱ λεπτομέρειαι καὶ τὰ σχέδια τοῦ διατάγματος τούτου ἀποτελοῦσι τὸ καταστάλαγμα τῆς ἐπιστημονικῆς μορφώσεως καὶ τῆς μακρῆς πείρας τοῦ Συμβουλίου τῶν δημοσίων ἔργων ὅπερ ἐξέδωκε τοῦτο. Ἑπομένως ἔχετε κ. Ὑπουργέ, τὴν ὑποχρέωσιν νὰ προκαλέσετε διαταγὴν ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Συγκοινωνίας διὰ τὴν μετάβασιν 1 ἢ 2 μηχανικῶν εἰδικῶν, οἱ ὁποῖοι νὰ μελετήσουν ἐπισταμένως ἐπὶ τόπου τὴν γεωγραφικὴν διαμόρφωσιν τοῦ ὅρμου Μουτσούνης. Τὴν μελέτην δ’ αὐτὴν νὰ τὴν συνδυάσουν μὲ τὴν κατασκευὴν τῶν μηχανικῶν ἔργων τοῦ ὅρμου τούτου. Καὶ κατόπιν νὰ προτείνουν ὑπευθύνως ὁποίου ἔργου ἐνδείκνυται ἡ ἐγκατάστασις.

§72Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Δὲν ἔχω καμμίαν δυσκολίαν, ὅταν ὑποβληθοῦν αἱ προσφοραὶ περὶ τῶν ἔργων τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ ἐκτελεσθοῦν, νὰ ζητήσω ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Συγκοινωνίας τὴν ἀποστολὴν εἰδικῶν μηχανικῶν. Δὲν ἔχω καμμίαν δυσκολίαν νὰ σᾶς δώσω τὴν διαβεβαίωσιν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς.

§73Μ. ΔΕΡΛΕΡΕΣ. Ἀκούω μετ’ ἰδιαζούσης εὐχαριστήσεως καὶ δέχομαι εὐλαβῶς τὴν δήλωσιν τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ.

§74Ν. ΚΑΜΠΑΝΗΣ. Εὐγνωμόνως, ὄχι εὐλαβῶς.

§75Μ. ΔΕΡΛΕΡΕΣ. Εὐλαβῶς καὶ εὐγνωμόνων δέχομαι τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι δὲν θὰ ἐγκαταστήσῃ δεύτερον ἐναέριον σιδηρόδρομον.

§76Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Σᾶς τὸ εἶπον καὶ προφορικῶς, κ. συνάδελφε, ὅτι μετὰ πολλῆς προσοχῆς θὰ ἐξετάσω τὸ ζήτημα, διότι δὲν θέλω νὰ ἐπαναληφθοῦν αἱ καταχρήσεις ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο. Σᾶς ἐπαναλαμβάνω ὅτι εὐθὺς ὡς ὑποβληθοῦν αἱ προσφοραὶ περὶ τοῦ μηχανικοῦ μέσου τῆς φορτώσεως προτοῦ ἀποφανθῇ ἡ ἐπιτροπή θὰ ζητήσω καὶ τὴν γνώμην τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Συγκοινωνίας καὶ ν’ ἀποσταλῇ εἰδικὸς μηχανικὸς ἵνα ἐπὶ τῇ βάσει τῶν τοπικῶν συνθηκῶν τῆς Νάξου ἀποφανθῇ περὶ τοῦ προσφορωτέρου μέσου φορτώσεως τῆς Ναξίου Σμύριδος.

§77Μ. ΔΕΡΛΕΡΕΣ. Εὑρίσκω ὅτι αἱ δύο διατυπωθεῖσαι γνῶμαι, περὶ ἐγκαταστάσεως ἢ μὴ ἐναερίου σιδηροδρόμου ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ὀλίγον ἀλληλογρονθοκοποῦνται. Ἐὰν δὲν πλανῶμαι, ἐνῷ πρόκειται περὶ ὑψίστης σημασίας ζητήματος, πρόκειται δὲ καὶ περὶ δαπάνης χρημάτων ἐκ τοῦ προσθέτου τιμήματος τῆς Ναξίας σμύριδος προερχομένης, περὶ χρημάτων τοὐτέστι τὰ ὁποῖα ἀποβλέπουν εἰς τὴν κατασκευὴν μέσων τὰ ὁποῖα θὰ διευκολύνουν τὰς ἐργασίας τῶν ἐργασιῶν τῆς σμύριδος, ἐν τούτοις ὁ κ. Ὑπουργὸς διεβεβαίωσε τὴν Βουλήν, ὅτι θὰ δεχθῇ προτάσεις ἐργοστασίων, ἄρα τὴν ἐγκατάστασιν ἐναερίου σιδηροδρόμου.

§78Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Ἐργολάβων κατασκευῆς.

§79Μ. ΔΕΡΛΕΡΕΣ. Εἰς τὴν διακήρυξιν λέγετε, ὅτι θὰ δεχθῆτε προτάσεις τῶν ἐργοστασίων. Ἑπομένως νὰ μὲ βεβαιώσητε ἐὰν θὰ μεταβάλητε ταύτην καὶ ἀντὶ νὰ δεχθῆτε προσφοράς, τὰς ὁποίας θὰ ὑποβάλητε κατόπιν εἰς τὴν ἔγκρισιν μηχανικῶν, νὰ πέμψητε αὐτοὺς ἐκ τῶν προτέρων ἐπὶ τόπου νὰ προτείνουν ὑπευθύνως ποῖον εἶναι τὸ καταλληλότερον πρὸς ἐγκατάστασιν μηχανικὸν μέσον πρὸς ἐπιθαλασσίαν φόρτωσιν τῆς σμύριδος. Διατὶ νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ πρωθύστερος ἐνέργεια, νὰ ἀναμείνητε νὰ ἔλθουν προτάσεις ἐξ Εὐρώπης διὰ νὰ τὰς ὑποβάλητε ὑπὸ τὴν κρίσιν τῶν μηχανικῶν κτλ.; Ἐγώ τί ζητῶ; Νὰ δηλώσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθν. Οἰκονομίας ὅτι θὰ στείλῃ ἀπὸ τοῦδε μηχανικοὺς ἐπὶ τόπου, Ἕλληνας μηχανικούς, οἱ ὁποῖοι νὰ προτείνουν ἂν πρέπει νὰ γίνῃ ἐναέριος σιδηρόδρομος, ἢ νὰ γίνῃ ἀποβάθρα, ἢ λιμενικὸν ἔργον.

§80Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Τὴν 31ην Μαΐου δὲν λήγει ἡ προθεσμία; Ἔχομεν καιρόν.

§81Μ. ΔΕΡΛΕΡΕΣ. Ναί, ἀλλὰ ἐγὼ παρακαλῶ διὰ πολλοστὴν φορὰν νὰ δηλώσητε, ὅτι ἐγκαταστάσεις νέου ἐναερίου σιδηροδρόμου δὲν θὰ ἐγκρίνετε. Πρέπει δέ, κ. Ὑπουργέ, νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν τὰ ἑξῆς: Ὅτι ἂν καταργήσητε τὰς λειτουργούσας σήμερον ἐν Σύρῳ ἀποθήκας — φαντασθῆτε τίνα πολιτικὴν ζημίαν ὑφίσταμαι προτείνων ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου τὴν κατάργησιν λειτουργουσῶν εἰς τὴν Πρωτεύουσαν τοῦ νομοῦ μου ἀποθηκῶν — ὅτι ἂν καταργήσητε ἐπαναλαμβάνω, τὰς ἀποθήκας ταύτας, θὰ ἔχητε οἰκονομίαν 800 χιλιάδων δραχμῶν, ἐπίσης θὰ ἔχητε ἑτέραν οἰκονομίαν ὑπὲρ τὰς 500 χιλιάδων δραχμῶν, τὰς ὁποίας σήμερον δαπανᾶτε μεταφέροντας τὴν σμύριδα ἀπὸ τοῦ ὅρμου Μουτσούνης εἰς Σύρον. Ἐκτὸς τούτου, κ. Ὑπουργέ, θὰ ἐλαττώσητε κατὰ τὸ ἥμισυ τὰς δαπάνας τῆς τελουμένης νῦν φορτώσεως ἐν Σύρῳ ὅταν αὕτη γίνεται εἰς τὸν ὅρμον Μουτσούνης. Οὕτω δὲ θὰ κατορθώσητε νὰ ἐλαττώσητε τὸ κόστος τῆς Ναξίας σμύριδος ἐπὶ τοσοῦτον, ὥστε νὰ δυνηθῇ αὕτη νὰ συναγωνισθῇ ἀποτελεσματικῶς τὸν μεγαλύτερον ἐχθρὸν αὐτῆς, τὴν κατασκευαζομένην ἐν Ἀμερικῇ διὰ Κορουνδίου τεχνητὴν σμύριδα, θὰ ἐξυπηρετήσητε τὰ συμφέροντα τῶν ἀτυχῶν ἐργατῶν τῆς σμύριδος, συμπολιτῶν μου, θὰ αὐξήσητε δὲ καὶ ἕνα πόρον μέγιστον τοῦ Κράτους, οἷος εἶναι ἡ σμύρις. Αἰσθάνομαι, κ. Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, ἰδιαιτέραν εὐχαρίστησιν, διότι εἶσθε παρὼν καὶ ἀκούετε πάντα ταῦτα. Πρόκειται περὶ τῆς σμύριδος, ἡ ὁποία πρὸ μικροῦ ἔδιδεν 60.000.000 εἰς τὸ Κράτος ἐτησίως, ἔχει δὲ ἀσχοληθῆ περὶ αὐτῆς ἡ Βουλὴ ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τοῦ ἀειμνήστου Τρικούπη. Πρῶτος δὲ ἐκεῖνος ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ ὡμίλησε διὰ τὸν ἀνταγωνισμόν, ὁ ὁποῖος ἐγίνετο ἔκτοτε ἐν Εὐρώπῃ κατὰ τῆς σμύριδος. Κατὰ τὴν προηγουμένην ἀγόρευσίν μου κατήγγειλα ὡρισμένας πράξεις, παρανόμους, τοῦ τμηματάρχου Ξυνοπούλου καὶ τῶν ἐργολάβων Βάλληνδα καὶ Πρωτοναταρίου, τὰς ἑξῆς: Ἐνεχείρισα τὴν 2 Ἰανουαρίου 1927 ὑπόμνημα, εἰς τὸν τότε Ὑπουργὸν κ. Μερκούρην, διὰ τοῦ ὁποίου κατήγγειλα καταχρήσεις τῶν ἀνωτέρω ἐργολάβων. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τὸ διεβίβασεν ἀμέσως πρὸς τὸν Εἰσαγγελέα, ἀλλὰ καίτοι, ἀτυχῶς, ἔφθασα μέχρι προσωπικῶν προστριβῶν μετὰ τοῦ τότε κ. Ὑπουργοῦ, μετὰ τοῦ ὁποίου συνεδεόμην φιλικώτατα, ἐν τούτοις...

§82Π. ΜΑΖΑΡΑΚΗΣ. Νομίζω ὅτι γίνεται κατάχρησις λόγων ἐν τῇ ὑποθέσει ταύτῃ ἐπανειλημμένως.

§83Μ. ΔΕΡΛΕΡΕΣ. Ἤκουσα στενοχωρίαν τινά.

§84Π. ΜΑΖΑΡΑΚΗΣ. Εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναβάλητε αὐτὴν τὴν συζήτησιν;

§85Μ. ΔΕΡΛΕΡΕΣ. Ἂν ἦτο ἄλλο ζήτημα, προθύμως, ἀλλὰ ὅταν πρόκειται περὶ ζητημάτων τόσον σπουδαίων καὶ ἀφορώντων σοβαρώτατα συμφέροντα τῶν συμπολιτῶν μου, δυστυχῶς δὲν δύναμαι. Τὴν ἑξῆς δὲ δήλωσιν ποιοῦμαι, ὅτι ὡς πρωτόσχολον δὲν ἀναγνωρίζω κανένα ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Ἐν τούτοις, λέγω, ὁ Τμηματάρχης τῶν δημοσίων ἐκμεταλλεύσεων δὲν ἔπεμψεν εἰς τὸν Εἰσαγγελέα τὰ ἔγγραφα τὰ ἐπίσημα, τὰ ὁποῖα περιεῖχον τὰ σχετικὰ τῆς ἐνοχῆς τῶν κατηγορουμένων καὶ τὰ ὁποῖα ἔπεμψεν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10935 τῆς 8ης Ἀπριλίου 1927 ἐγγράφου τοῦ ὑπουργείου Ἐθν. Οἰκονομίας, μετὰ πάροδον δηλαδὴ δύο μηνῶν, καὶ ὅταν πλέον εἶχεν ἐκδοθῇ τὸ ἔνταλμα τῆς φυλακίσεώς των καὶ ἑπομένως εἶχε πεισθῇ ὅτι ἡ περαιτέρω ἐπιβράδυνσις τῆς ἀποστολῆς τῶν ἐγγράφων αὐτῶν, κατ’ οὐδὲν ἤθελεν ὠφελήσει τοὺς ἐργολάβους, καὶ κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 221 τῆς 2)4)27 ἐγγράφου καὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 229 τηλεγραφήματος τοῦ Ἀνακριτοῦ τῶν Πλημμελειοδικῶν Σύρου πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον τοῦτο. Δεύτερον σᾶς κατήγγειλα, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 75937 διαταγῆς, παρ’ αὐτοῦ τοῦ ἰδίου τμηματάρχου φιλοτεχνηθείσης, ἐχορηγήθη μισθὸς 15.000 δρχ. εἰς τὸν ἐργολάβον Βάλληνδαν διὰ τὴν ἐπιτήρησιν ἔργου τὸ ὁποῖον αὐτὸς ἐξετέλει.

§86Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Μήπως προβλέπεται διὰ τῆς συμβάσεως;

§87Μ. ΔΕΡΛΕΡΕΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παρεφρόνησεν ὁ συντάξας τὴν σύμβασιν, ὥστε νὰ δόσῃ εἰς τὸν ἐργολάβον μισθὸν 15.000 δραχ., ἀνώτερον τοὐτέστι τοῦ μισθοῦ τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ.

§88Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Πῶς ὑπέγραψεν ὁ ὑπουργός;

§89Μ. ΔΕΡΛΕΡΕΣ. Ἐπειδὴ οἱ Ὑπουργοὶ δὲν ἔχουν τὸν ἀπαιτούμενον χρόνον νὰ ἐλέγχουν πᾶν ὅ,τι ὑπογράφουν, δὲν καταλογίζεται εἰς βάρος τοῦ Ὑπουργοῦ τοιούτου εἴδους εὐθύνη. Σᾶς κατήγγειλα ἐπίσης, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 17541 τῆς 30)6, ἐκτὸς τῶν 15.000 δραχμῶν τὰς ὁποίας ὁ ἐργολάβος Βάλληνδας ἐλάμβανεν, ἐχορηγήθη καὶ 15% ὡς ἐργολαβικὸν δικαίωμα εἰς ἀμφοτέρους τοὺς ἐργολάβους Βάλληνδαν καὶ Πρωτονοτάριον ἐφ’ ὅλων τῶν δαπανῶν τῆς δοκιμαστικῆς λειτουργείας τοῦ ἐναερίου σιδηροδρόμου. Ἐζητήσατε, ὅπως ἐνθυμοῦμαι καλῶς, κύριε Ὑπουργέ, ἀντίγραφον τῆς ἀγορεύσεώς μου ἀπὸ τὰ ἐστενογραφημένα πρακτικά, ἀλλ’ ἀτυχῶς δὲν ἐξεπληρώσατε τὴν παράκλησιν, ἣν σᾶς εἶχον ὑποβάλλει, ὅπως ἀπομακρύνητε προσωρινῶς τὸν τμηματάρχην τῶν δημοσίων ἐκμεταλλεύσεων μέχρι πέρατος τῶν ἐνεργουμένων κατ’ αὐτοῦ ἀνακρίσεων, διότι κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου εἶναι ἱκανὸς νὰ ἐξαφανίσῃ τὰ ἔγγραφα τὰ περιέχοντα τὰ στοιχεῖα τῆς ἐνοχῆς του. Σήμερον, κ. Ὑπουργέ, σᾶς καταγγέλλω, ὅτι ἐπὶ τῇ βάσει ἀποφάσεων καὶ διαταγῶν, αἱ ὁποῖαι ἐξεδόθησαν ὑπὸ τῶν ἑκάστοτε Ὑπουργῶν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας εἰσηγήσει τοῦ τμηματάρχου Ξυνοπούλου πάλιν ὁ αὐτὸς οὗτος τμηματάρχης ἐζημίωσε τὸ Δημόσιον τῇ ἐπινεύσει καὶ τῇ συγκαταθέσει τοῦ Διευθυντοῦ τῶν μεταλλίων Ρουσσοπούλου, περὶ τὸ ἥμισυ ἑκατομμύριον δραχ. Διὰ νὰ μὴ σᾶς μείνῃ δὲ τυχὸν ἡ ἐλαχίστη ἀμφιβολία ὅτι καὶ ὁ Διευθυντὴς Ρουσσόπουλος διετέλει ἐν γνώσει τῶν ἑκάστοτε ἐκδιδομένων διαταγῶν, διὰ τῶν ὁποίων ἐγίνετο ἡ ἀφαίμαξις τοῦ ὑπερτιμήματος τῆς Ναξίας σμύριδος, σᾶς ἀναγινώσκω τὴν ἔνορκον κατάθεσιν, τὴν ὁποίαν ἔδωσεν οὗτος ἐνώπιον τοῦ Γʹ Ἀνακριτικοῦ Γραφείου τοῦ ἐνταῦθα Πλημμελειοδικείου.

§90Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Ποίου εἶναι ἡ κατάθεσις;

§91Μ. ΔΕΡΛΕΡΕΣ. Τοῦ κ. Ρουσσοπούλου. Καὶ λέγει ὁ κ. Διευθυντὴς (ἀναγινώσκει). Πρὸ ὀλίγου καιροῦ ἐργάται τινὲς παρεπονέθησαν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθν. Οἰκονομ. διὰ τοῦ Βουλευτοῦ κ. Δερλερέ, ὅτι ἐπληρώθησαν πραγματικῶς ποσὰ μικρότερα τῶν ἀναγραφομένων ἐν ταῖς ἀποδείξεσι, τὰς ὁποίας ἀποδείξεις ὑπέγραφον οὗτοι ἐν λευκῷ, καὶ ὅτι τοῦτο ἦτο ἐν γνώσει καὶ τοῦ διευθυντοῦ τῶν σμυριδορυχείων κ. Γεωργακοπούλου. Δὲν δύναμαι ποτὲ νὰ φαντασθῶ, ὅτι οἱ ἐργολάβοι Βάλληνδας καὶ Πρωτονοτάριος, τοὺς ὁποίους γνωρίζω ὡς ἐντίμους, ἠδύναντο νὰ ἀπατήσωσι κατὰ τοιοῦτον τρόπον πτωχοὺς ἐργάτας καὶ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Δημοσίου. Καὶ διὰ τῆς καταθέσεώς του ταύτης ὁ διευθυντὴς τῶν μεταλλείων προσπαθεῖ νὰ ἀφαιρέσῃ 20 ὅλας μαρτυρικὰς καταθέσεις ἐκ τῶν ὁποίων ἀπεδείχθη ὅτι ὄντως ἐλάμβανεν ἐν λευκῷ ὁ ἐργολάβος Βάλληνδας τὰς ἀποδείξεις τοῦ προσωπικοῦ τοῦ ἐναερίου Σιδηροδρόμου καὶ ἔγγραφε ποσὰ μείζονα ἐκείνων τὰ ὁποῖα ἔδιδεν εἰς τοὺς ὑπαλλήλους. Καὶ διὰ τὴν κατάχρησιν αὐτὴν εἶχεν ἤδη προφυλακισθῇ ὅταν ὁ κ. διευθυντὴς τῶν μεταλλείων προσεπάθη νὰ ἀναιρέσῃ τὰ δικαστικῶς πλέον ἀποδεδειγμένα. Τώρα θὰ ἀκούσητε τὸν ἐπίλογον. (ἀναγιγνώσκει) «τὸ ὅτι τὰ παράπονα τῶν ἐργατῶν διετυπώθησαν ἓν περίπου ἔτος μετὰ τὴν πληρωμὴν καὶ διὰ Βουλευτοῦ ἐπιθυμοῦντος νὰ φανῇ εὐχάριστος εἰς τοὺς ἐκλογεῖς του, μὲ πείθουν, ὅτι εἶναι ἀβάσιμα». Καμαρώσατε, κ. Ὑπουργέ, τὸν διευθυντὴν τῶν Μεταλλείων. Γίνεται μάρτυς τῆς ὑπερασπίσεως τοῦ καταχραστοῦ ἐργολάβου Βάλληνδα, ἀλλὰ ἐπειδὴ ἐβράδυνε νὰ τὸν καλέσῃ ὁ ἐδῶ ἀνακριτής, εἶχε τελειώσει ἡ ἐπιτόπιος ἀνάκρισις πρὸ τῆς ἐξετάσεώς του.

§92Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκ.). Διὰ τὴν πρᾶξιν αὐτοῦ ὁ Βάλληνδας κατέθεσε, λόγῳ ἐμπράκτου μετανοίας, τὸ ποσὸν καὶ ἀπηλλάγη. Ὁ Διευθυντὴς τῶν Μεταλλείων ὁ Γεωργακόπουλος παρεπέμφθη διὰ τὴν πρᾶξιν αὐτήν;

§93Μ. ΔΕΡΛΕΡΕΣ. Περὶ τοῦ Γεωργακοπούλου, τὸ μὲν Συμβούλιον τῶν Πλημμελειοδικῶν ἀπεφάνθη ὑπὲρ τῆς ἀπαλλαγῆς του, ἀλλ’ ἐπειδὴ εἶχεν εἰδικὴν δωσιδικίαν ἔπρεπε περὶ αὐτοῦ ν’ ἀποφανθῇ τὸ Συμβούλιον τῶν Ἐφετῶν. Πρὶν δὲ ἐκδοθῇ ἡ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου τῶν Ἐφετῶν οἱ ἐργολάβοι ὑπέβαλον αἴτησιν πρὸς τὸν Εἰσαγγελέα τῶν Ἐφετῶν, ἐξαιτούμενοι, δυνάμει τοῦ νόμου περὶ ἐμπράκτου μετανοίας, νὰ ἀπολυθῶσι τῶν φυλακῶν. Καὶ συνεπῶς ἀπαλλαγέντων τῶν αὐτουργῶν συνεργὸς δὲν ὑφίστατο.

§94Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Ποίας εἰδικῆς δωσιδικίας ἀπήλαυεν οὗτος;

§95Μ. ΔΕΡΛΕΡΕΣ. Παρεπέμφθη εἰς τὸ Ἐφετεῖον.

§96Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Ὁ Διευθυντὴς τῶν Σμυριδωρυχείων δὲν ἀπήλαυεν εἰδικῆς δωσιδικίας. Τὸ Συμβούλιον τῶν Πλημμελειοδικῶν τὸν ἀπήλλαξε πάσης κατηγορίας ἐπὶ τῶν καταγγελιῶν αἱ ὁποῖαι τοῦ ἐγένοντο.

§97Μ. ΔΕΡΛΕΡΕΣ. Τοῦτο βεβαιῶ ἐγὼ ὑπευθύνως ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ὅτι τὸ Συμβούλιον τῶν Ἐφετῶν δὲν ἐπελήφθη τῆς ὑποθέσεως διότι δὲν ὑπῆρχον αὐτουργοί.

§98Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Θέλω νὰ εἴπω ὅτι ὑπόνοια συμμετοχῆς τῶν ὑπαλλήλων δὲν ὑπῆρχεν.

§99Μ. ΔΕΡΛΕΡΕΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μὴ συγχέετε τὰ πρόσωπα καὶ τὰ πράγματα. Ἐγὼ ὁμιλῶ περὶ Ρουσσοπούλου καὶ Ξυνοπούλου, καὶ σεῖς ἐπικαλεῖσθε τὸ Βούλευμα διὰ τὸν Γεωργακόπουλον. Δὲν φαντάζομαι νὰ συνεχίσητε τὴν ἀδιαφορίαν τὴν ὁποίαν ἐδείξατε εἰς τὴν προηγουμένην παράκλησίν μου καὶ διὰ τοῦτο σας παρακαλῶ νὰ συγκεντρώσητε ὑμεῖς αὐτὸς τὰ στοιχεῖα τῆς ἐνοχῆς τῶν ὑπαλλήλων σας εἰς τὰς καταγγελλομένας παρ’ ἐμοῦ πράξεις, καὶ νὰ τὰ διαβιβάσητε εἰς τὸν ἁρμόδιον Εἰσαγγελέα, ἵνα ἐπιληφθῇ τοῦ ἔργου της ἐπ’ αὐτῶν ἡ δικαιοσύνη. Αὐτὴ εἶναι ἡ παράκλησίς μου. Κατερχόμενος τοῦ βήματος σᾶς παρακαλῶ κ. Ὑπουργὲ νὰ σπεύσητε νὰ καταθέσητε εἰς τὴν Βουλὴν νέον ὀργανισμὸν τοῦ σμυριδωρυχείου τῆς Νάξου πρὸς εὐρεῖαν καὶ ἐμπεριστατωμένην αὐτοῦ συζήτησιν, διότι ὁ ἰσχύων σήμερον, ὅπως γνωρίζητε, εἶναι χάρτης ἄγραφος, κατόπιν τῶν νέων ἐγκαταστάσεων αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο ἐπὶ τοῦ σμυριδορυχείου καὶ τοῦ τρόπου καθ’ ὃν τελεῖται νῦν ἡ ἐκμετάλλευσις τῆς σμύριδος. Τελευταία δὲ παράκλησίς μου εἶναι ἡ ἑξῆς: Ἂν ἐπαληθεύσῃ τὸ δημοσιευθὲν εἰς τὰς ἐφημερίδας, ὅτι σκέπτεσθε, κ. Ὑπουργέ, νὰ μεταβῆτε εἰς Νάξον, ἵνα ἐξετάσητε ἐπιτοπίως τὴν κατάστασιν τῶν σμυριδορυχείων καὶ τῶν ἐργατῶν τῆς σμύριδος, νὰ εἰδοποιήσητε καὶ ἡμᾶς τοὺς ἀντιπροσώπους τῆς ἐπαρχίας νὰ σᾶς παρακολουθήσωμεν καὶ σᾶς καταστήσωμεν ἐνήμερον τῶν διαπραχθεισῶν καταχρήσεων νὰ σᾶς ὑποδείξωμεν δὲ καὶ πάσας τὰς ὑπαρχούσας ἐλλείψεις, διὰ νὰ μεριμνήσητε διὰ τὴν συμπλήρωσιν αὐτῶν. Ἔχετε δὲ ὑπ’ ὄψει ὅτι ἂν ἐπιδείξετε τὴν ἀδιαφορίαν τὴν ὁποίαν ἐπέδειξεν ὁ προκάτοχός σας, ἐπὶ τῶν καταγγελλομένων παρ’ ἐμοῦ, θὰ μοὶ παράσχητε τὸ δικαίωμα νὰ σᾶς κατηγορήσω ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, διότι δὲν συνεκεντρώσατε τὰ στοιχεῖα τῶν καταγγελλομένων παρ’ ἐμοῦ σήμερον πράξεων διὰ νὰ τὰ στείλετε εἰς τὸν Εἰσαγγελέα.

§100Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Ἡ ἀνάκρισις διὰ τὴν κατηγορίαν αὐτὴν ἐγένετο.

§101Μ. ΔΕΡΛΕΡΕΣ. Εἶναι νέαι αἱ πράξεις τὰς ὁποίας σᾶς καταγγέλλω ἤδη ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς, καὶ ἀντὶ νὰ κάμω ἐγὼ ὑπόμνημα, σχετικὸν σᾶς συνιστῶ νὰ κάμετε ὑμεῖς αὐτὸς τὴν παραγγελίαν πρὸς τὸν Εἰσαγγελέα, ἵνα ἐπιληφθῇ ἡ δικαιοσύνη τοῦ ἔργου της.

§102Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ (Ὑπουρ. Ἐθνικῆς Οἰκον.). Θὰ τὸ στείλω. Ἐγώ, ὅταν μοῦ ἐνεχειρίσατε ἕνα ὑπόμνημα, τὸ ἔστειλα ἀμέσως.

§103Μ. ΔΕΡΛΕΡΕΣ. Λοιπόν, σᾶς παρακαλῶ, αὐτεπαγγέλτως ν’ ἀναλάβῃ ὁ Εἰσαγγελεὺς τὴν ἐξέτασιν τῆς ὑποθέσεως ταύτης.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπεβλήθη πρότασις παρὰ 15 βουλευτῶν, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖται νὰ γενικευθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν σμυριδωρυχείων τῆς Νάξου.

§105Α. ΖΑΪΜΗΣ (Πρωθυπουργός). Θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἐπιτρέψητε νὰ ὑποβάλω ἀνακοινώσεις τινὰς εἰς τὴν Βουλήν, διακοπτομένων ἐπ’ ὀλίγον τῶν ἐπερωτήσεων.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔχει τὸν λόγον.

§107Α. ΖΑΪΜΗΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Ἐνθυμεῖται, Κύριοι, ἡ Βουλὴ ὅτι κατὰ τὴν 6ην Δεκεμβρίου τοῦ 1926 ἡ Οἰκουμενικὴ Κυβέρνησις προσερχομένη πρὸς αὐτὴν ἵνα ζητήσῃ ψῆφον ἐμπιστοσύνης, ἐδήλωσε ποία νομίζει ὅτι πρέπει νὰ εἶναι ἡ ἐξωτερικὴ πολιτικὴ τῆς Ἑλλάδος. Ἐδήλωσε τότε ἡ Κυβέρνησις, ὅτι κατὰ τὴν γνώμην αὐτῆς ἡ πολιτικὴ τῆς Ἑλλάδος ἔπρεπε νὰ εἶναι αὐστηρῶς εἰρηνικὴ καὶ ὅτι ἐσκόπει νὰ καλλιεργήσῃ στενὰς καὶ ἀγαθὰς μετὰ πάντων σχέσεις. Ἔτυχε τότε τῆς ἐπιδοκιμασίας τῆς Βουλῆς μετὰ μεγάλης πλειοψηφίας. Τὴν πολιτικὴν ἐκείνην ἠκολούθησε πιστῶς ἡ Κυβέρνησις. Ἐπειδὴ δὲ ἡ διάδοχος τῆς Οἰκουμενικῆς εἶχε τὴν αὐτὴν πολιτικὴν καὶ ἡ νῦν Κυβέρνησις ἐπίσης τὴν αὐτὴν πολιτικὴν ἔχει, εἶναι περιττὸν νὰ προέλθω εἰς μεγαλυτέρας ἐξηγήσεις. Μετὰ τὸν παγκόσμιον πόλεμον ἡ ἀνάγκη τῆς εἰρήνης ἐγένετο μᾶλλον αἰσθητὴ καὶ οἱ λαοὶ πάντες διαδήλωσαν κατ’ ἐπανάληψιν ὅτι τοιαύτην πρέπει νὰ ἀκολουθήσουν καὶ αἱ κυβερνήσεις τῶν κρατῶν τῆς Εὐρώπης καὶ τῆς Ἀμερικῆς πορείαν. Τὸ δὲ μέγα παγκόσμιον ὄργανον τῆς εἰρήνης ἐν Γενεύῃ προσεπάθησε νὰ ἐξεύρῃ τρόπον, κατὰ τὸν ὁποῖον ἡ εἰρήνη τοῦ κόσμου νὰ ἀποβῇ διαρκὴς καὶ νὰ γενικευθῇ. Προετάθη, πρὶν δυνηθῇ νὰ ἐπιληφθῇ τοῦ ζητήματος τοῦ ἀφοπλισμοῦ, τὸ μέσον τῆς συνάψεως γενικοῦ συμφώνου, εἰς τὸ ὁποῖον νὰ λάβωσι μέρος ὅλα τὰ Κράτη τῆς ὑφηλίου. Ἀλλὰ τοῦτο ἦτο πρόωρον. Ἀντὶ τούτου ἐθεωρήθη προτιμότερον νὰ προβῶσιν ὅσα Κράτη ἐνόμιζον ὅτι ἦτο τοῦτο χρήσιμον εἰς συμφωνίας μερικάς, συμφωνίας μεταξὺ Κρατῶν κατὰ περιφερείας περὶ μὴ ἐπιθέσεως καὶ περὶ διαιτησίας. Ἡ Ἑλλὰς ἐζήτησε σχετικῶς μὲ τὴν ἀσφάλειαν τῆς χερσονήσου τοῦ Αἵμου, ἡ ὁποία ἰδίως ἐνδιαφέρει αὐτήν, νὰ πράξῃ ὅ,τι ἐν Γενεύῃ ἐθεωρεῖτο χρήσιμον πρὸς ἐξασφάλισιν τῆς εἰρήνης. Διὰ τοῦτο ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν ἐζήτησε νὰ ἐπιτύχῃ τὴν συνεννόησιν τῶν Βαλκανικῶν Κρατῶν πρὸς σύναψιν γενικωτέρου συμφώνου. Ἀλλὰ τὸ πρᾶγμα δὲν ἦτο εἰσέτι ὥριμον. Διὰ τοῦτο ἐσταμάτησαν τότε αἱ ἐνέργειαι αὗται καὶ διὰ τῆς δεξιότητος ἡ ὁποία τὸν διακρίνει καὶ διὰ τοῦ πρακτικοῦ αὐτοῦ ἔστρεψεν τὴν προσοχήν του εἰς πράγματα τὰ ὁποῖα εὐχερέστερον ἦσαν δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῶσιν. Διὰ τοῦτο προῆλθεν εἰς διαπραγματεύσεις μετὰ τῆς Ρουμανίας καὶ πρὸ 2 ἢ 3 ἡμερῶν ὑπεγράφη ἐν Γενεύῃ συμφωνία μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ρουμανίας περὶ μὴ ἐπιθέσεως καὶ περὶ διαιτησίας. Τοῦτο ἀγγέλλω σήμερον πρὸς τὴν Βουλήν, διότι δὲν ἠδυνήθην, παρὰ τὴν ἐπιθυμίαν τὴν ὁποίαν εἶχον, νὰ πράξω τοῦτο πρότερον, καθ’ ὅσον ἀνέμενον τὴν λῆψιν τοῦ κειμένου τοῦ συμφώνου. Νομίζω ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ ἀναγνωρίσῃ τὸ εὐφρόσυνον τοῦ πράγματος δι’ ἡμᾶς. Τὸ σύμφωνον τοῦτο ἐλπίζω, ὅτι δὲν θὰ μείνῃ χωρὶς ἄλλα νὰ ἀκολουθήσουν αὐτό. Καὶ οὕτως ἡ εἰρήνη τῶν Βαλκανίων θὰ ἀσφαλισθῇ, καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλὰ ἐὰν καὶ ἄλλα ἔθνη ἀκολουθήσωσι τὸ παράδειγμα τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Ρουμανίας, ἡ εἰρήνη ἐν ὅλῃ τῇ ἀνατολικῇ λεκάνῃ τῆς Μεσογείου δύναται νὰ ριζωθῇ. Οὕτως ἐχόντων τῶν πραγμάτων, ἐλπίζω ὅτι θέλετε μετ’ εὐχαριστήσεως ὑποδεχθῇ τὴν ἀνακοίνωσιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμον πρὸς ὑμᾶς. (Χειροκροτήματα).

§108Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, λυποῦμαι ὅτι τὸ εὐφρόσυνον γεγονὸς τῆς συνάψεως τοῦ συμφώνου φιλίας καὶ ἀσφαλείας μετὰ τοῦ φίλου Κράτους τῆς Ρουμανίας, ἀναγγέλλεται εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν κατὰ συμπτωματικὴν ἐξ ἀσθενείας ἀπουσίαν τοῦ ἀξιοτίμου Ἀρχηγοῦ τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος. Νομίζω ὅμως, ὅτι καὶ τὰ αἰσθήματα τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος καὶ τῶν λοιπῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων, τῶν ἀποτελούντων τὸ Λαϊκὸν Κόμμα, χαιρετίζουν εὐφροσύνως τὸ γεγονὸς τῆς συνάψεως τοῦ ἐν λόγῳ συμφώνου. Ἡ ἐξωτερικὴ πολιτική, ὡς εἶπεν ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἡ χαραχθεῖσα ὑπὸ τῆς Οἰκουμενικῆς Κυβερνήσεως, καὶ συνεχισθεῖσα ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως τῆς διαδεχθείσης ταύτην, ἔδωσε τοὺς καρποὺς τοὺς ὁποίους σήμερον ἀνήγγειλεν ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι καὶ ἡμεῖς ἀπετελέσαμεν μέλος τῆς Οἰκουμενικῆς Κυβερνήσεως, χαιρετίζομεν τὸ εὐφρόσυνον γεγονός, ἐλπίζοντες, ἢ μᾶλλον βέβαιοι ὄντες, ὅτι θέλει ἐπακολουθήσει σύμφωνον καὶ μετὰ τῶν ἄλλων Βαλκανικῶν Κρατῶν καὶ ἐξασφαλισθῇ διὰ τὴν Χώραν ἡμῶν ἡ πραγματικῶς ποθητὴ ὑφ’ ὅλων μας εἰρήνη, θέλουσι δ’ ἐπακολουθήσῃ καὶ γενικώτερα τοιαῦτα οἰκονομικῆς φύσεως, ὥστε οὐχὶ μόνον τὴν εἰρήνην νὰ ἐξασφαλίσωμεν εἰς τὴν Χώραν ἡμῶν, ἀλλὰ καὶ τὴν βελτίωσιν τῶν βιωτικῶν συνθηκῶν νὰ ἐπιτύχωμεν ὑπὲρ τῶν τόσον δοκιμασθέντων λαῶν. Χαιρετίζοντες τὸ γεγονὸς, ἐκφράζομεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν εὐχὴν τῆς ἐπεκτάσεως καὶ ἐπὶ ἄλλων φίλων Βαλκανικῶν Κρατῶν.

§109Κ. ΔΕΜΕΡΤΖΗΣ. Κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Προϋπολογισμοῦ εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐγκρίνω τὴν εἰρηνόφιλον πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, διότι εἶναι ἡ ἀληθὴς ἐθνικὴ πολιτικὴ τῆς Χώρας. Καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως ταύτης ὀφείλω νὰ ἐκφράσω τὴν χαράν μου διὰ τὴν ὑπογραφὴν τοῦ Ἑλληνο–Ρουμανικοῦ Συμφώνου, ἐφόσον τοῦτο ἐπιδιώκει τὴν παγίωσιν τῆς εἰρήνης ἐν τῇ Βαλκανικῇ. Ἐλπίζω δὲ ὅτι διὰ τῆς πολιτικῆς ταύτης θὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ εἰρήνη ἐν τῇ Βαλκανικῇ, ἧς τόσην ἔχει ἀνάγκην ἡ μεταπολεμικὴ Εὐρώπη καὶ ὅτι οἱ Βαλκανικοὶ λαοὶ θὰ βαδίσουν ὁμοῦ τὴν ὁδὸν τῆς οἰκονομικῆς ἀνορθώσεως καὶ ἀναγεννήσεως.

§110Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἡ Δημοκρατικὴ Ἕνωσις, Κύριε Πρόεδρε, μετὰ χαρᾶς ἤκουσε τὴν ἀνακοίνωσιν τοῦ Ἀξιοτίμου Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἀνακοίνωσιν περιέχουσαν τὴν παγίωσιν μιᾶς πολιτικῆς ἐξωτερικῆς, εἰς τὴν ὁποίαν, ὅπως εἶπεν ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, συνειργάσθη καὶ ἡ Δημοκρατικὴ Ἕνωσις μέχρι προχθὲς ἀκόμη, συμμετέχουσα εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τῆς Κυβερνήσεως εἶπεν ὅτι τὸ σύμφωνον μετὰ τῆς Ρουμανίας ἀποτελεῖ τὴν κατακλεῖδα μιᾶς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς, τὴν ὁποίαν ἐνεκαινίασεν ἡ Οἰκουμενικὴ Κυβέρνησις, ἠκολούθησεν ἡ Κυβέρνησις τοῦ εὐρέως συνασπισμοῦ, διὰ νὰ εὐτυχήσῃ πλέον τῶν δύο τούτων Κυβερνήσεων, ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις νὰ τὴν ἴδῃ πραγματοποιουμένην. Ἡ Δημοκρατικὴ Ἕνωσις, ἀρκουμένη εἰς τὸ εὐχάριστον ἀποτέλεσμα, τὸ ὁποῖον ἡ συνεπὴς αὕτη πολιτική, ἡ ἐξωτερική, ἐπέφερε διὰ τὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν εἰρήνην γενικώτερον, χαιρετίζει μετ’ ἐνθουσιασμοῦ τὸ γενικὸν τοῦτο καλόν, εὐχομένη ὅπως τὸ Σύμφωνον τοῦτο ἀκολουθήσουν ἄλλαι ἀνάλογοι διεθνεῖς συνθῆκαι, ἐξασφαλίζουσαι μακρὰν περίοδον εἰρήνης εἰς τὴν Βαλκανικὴν καὶ γενικώτερον εἰς τὸν κόσμον. (Χειροκροτήματα).

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Εὐριπαῖος ἔχει τὸν λόγον.

§112Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Κατόπιν τῶν δηλώσεων εἰς τὰς ὁποίας προέβη ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας Ὑπουργός, παραιτοῦμαι τοῦ λόγου. Ὀφείλω ὅμως νὰ μὴ ἀφήσω ἀδιαμαρτύρητον καὶ ἀπροστάτευτον μίαν ὑπηρεσίαν, τὴν τῶν δημοσίων ἐκμεταλλεύσεων, ἡ ὁποία περικλείει ἐν αὐτῇ ἀρίστους δημοσίους ὑπαλλήλους. Δὲν ἐξυπηρετοῦνται οὕτω τὰ συμφέροντα τῶν ἐργατῶν. Ἄλλος εἶναι ὁ τρόπος τῆς ἐξυπηρετήσεώς των. Αἱ ἐκτοξευόμεναι κατὰ τῶν ὑπαλλήλων κατηγορίαι, ἂν εἶναι ἀληθεῖς, ὅπως δὲν πιστεύω, πρέπει νὰ ἔλθουν τάχιστα εἰς φῶς ἐπισήμως. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ὑπάλληλοι τοῦ ἤθους καὶ τοῦ κύρους τῶν κ. κ. Ρουσσοπούλου, Ξυνοπούλου καὶ Παλαριώτου, νὰ γίνωνται καθ’ ἡμέραν ὁ στόχος διαφόρων κατηγοριῶν ἐκ τοῦ ἀσφαλοῦς. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἐπιληφθῇ αὐτοπροσώπως ἢ καὶ διὰ τῆς δικαστικῆς ὁδοῦ τῆς ἐκκαθαρίσεως αὐτῆς τῆς ὑποθέσεως τῶν ἀρίστων τούτων ὑπαλλήλων, διὰ νὰ δοθῇ ἅπαξ διὰ παντὸς ἓν μάθημα εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι κατηγοροῦν ἐκ συστήματος τοὺς ὑπαλλήλους τούτους καὶ κλονίζουν τὴν ἠρεμίαν καὶ ἡσυχίαν καὶ τῶν ὑπαλλήλων καὶ τῶν σμυριδεργατῶν.

§113Κ. ΝΑΥΠΛΙΩΤΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, ἐπιτρέψατέ μοι νὰ μὴ εἰσέλθω εἰς τὰς λεπτομερείας τῆς ὑποθέσεως, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξε πρὸ ὑμῶν ὁ κ. Δερλερές. Εἶμαι ὅμως ὑποχρεωμένος νὰ δηλώσω, ὅτι δὲν θὰ συμφωνήσω μετ’ αὐτοῦ ἀπολύτως. Ἐὰν ὑπάρχουν τοιοῦτοι ὑπάλληλοι, ὑπάρχουν ὅμως καὶ προϊστάμενοι ἔντιμοι καὶ ἠθικοί, ἵνα τῆς ὑποθέσεως ταύτης ἐπιληφθοῦν. Τὸ σημεῖον εἰς τὸ ὁποῖον συμφωνῶ μετὰ τοῦ κ. Δερλερέ, εἶναι τοῦτο: Ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὁ ὁποῖος πλειστάκις μᾶς διεβεβαίωσεν ὅτι θὰ ἑτοιμασθῇ αὐτὸς ὁ περίφημος ὀργανισμὸς τῶν σμυριτωρύχων, εἶναι πρέπον ἐπὶ τέλους νὰ προσαγάγῃ τὸν ὀργανισμὸν αὐτὸν εἰς τὴν Βουλήν, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν αἱ περιστάσεις, ὑπὸ τὰς ὁποίας βιοῦν οἱ ἐργάται καὶ ἐκτελοῦνται τὰ ἔργα, νὰ ἐξακολουθήσουν καὶ σήμερον ὑφιστάμεναι. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῆς μεταβάσεώς σας εἰς Νάξον, κ. Ὑπουργέ, δὲν ἔχει αὕτη νὰ ὠφελήσῃ εἰς τίποτε. Τοῦτο δὲ εἶχον τὴν τιμὴν νὰ εἴπω καὶ πρὸς τὸν τέως Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν δι’ ἁπλῆς μεταβάσεως εἰς Νάξον νὰ διευκρινισθοῦν τὰ ζητήματα. Ὀρθὸν εἶναι νὰ συσταθῇ εἰδικὴ ἐπιτροπὴ ἐκ μέρους Βουλευτῶν, ἡ ὁποία, ὡς ἀνακριτικὴ ἐπὶ τέλους ἐπιτροπή, μεταβαίνουσα ἐκεῖ καὶ παρακολουθοῦσα ἐπὶ πολὺ τὰ ζητήματα, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιληφθῇ τις ταῦτα διὰ παραμονῆς ἐκεῖ μιᾶς ἡμέρας, νὰ ἐπαναφέρῃ τὰ πράγματα εἰς τὴν ἐμπρέπουσαν ὁδόν. Ὁ Πρωτοπαπαδάκης, ὁ ἀείμνηστος, ἦτο Νάξιος καὶ μάλιστα Ἀπειράνθιος καὶ ἐγνώριζε καλὰ τὰ ζητήματα καὶ ἐν τούτοις δὲν ἠδυνήθη νὰ ἐπιφέρῃ βελτίωσιν. Πῶς ὑμεῖς...

§114Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Δὲν πρόκειται ἡ μετάβασίς μου νὰ λύσῃ τὸ ζήτημα.

§115Κ. ΝΑΥΠΛΙΩΤΗΣ. Δὲν δυνάμεθα νὰ ἀναγγείλωμεν εἰς τοὺς Ναξίους, τὴν κάθοδον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ὡς κρατοῦντος πανάκειαν μετ’ αὐτοῦ καὶ μέλλοντος νὰ ρυθμίσῃ τὰ κακῶς κείμενα. Οἱ ἐργάται πραγματικῶς δυσανασχετοῦν, κ. Ὑπουργέ. Ἐὰν ὑπάρχῃ, ὅπως εἶπον πρότερον, Παναμᾶς καταχρήσεων, εἶναι ἀνάγκη ὁ Παναμᾶς αὐτὸς ν’ ἀποκαλυφθῇ, σχηματιζομένης μιᾶς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία νὰ ἐξετάσῃ τὰς ἐναντίον τῶν ὑπαλλήλων αἰτιάσεις. Ἐγὼ προσωπικῶς δὲν ἔχω κανένα λόγον νὰ καταφέρωμαι ἐναντίον τοῦ προσωπικοῦ τῆς Διευθύνσεως τοῦ Ὑπουργείου. Οὔτε γνωρίζω ἐὰν εὑρίσκωνται ἐν τάξει ἢ ἐν ἀταξίᾳ. Φαντάζομαι ὅτι εὑρίσκονται ἐν τάξει, ἐφόσον ὅμως καταγγέλλονται, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἴδωμεν ἐὰν αὐτοὶ πραγματικῶς ἐκτελῶσι τὸ καθῆκον των, ἢ χαρίζωνται εἰς τὸν Α καὶ τὸν Β. Ὁ κ. Εἰσαγγελεὺς ἂς ἐπιληφθῇ τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς, ἢ προβῆτε σεῖς εἰς διοικητικὴν ἀνάκρισιν. Ἐνεργήσατε ὅ,τι πρέπει νὰ ἐνεργήσητε, κ. Ὑπουργέ, διότι ὀφείλω νὰ σᾶς ὁμολογήσω ὅτι, καίτοι εἶμαι Νάξιος, ἐνδιαφερόμενος διὰ τὴν τύχην τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, ἐν τούτοις ἐντρέπομαι τὴν Βουλήν, τὴν ὁποίαν ἀπασχολοῦμεν ἐνταῦθα ἐπὶ συνόδους ὁλοκλήρους καὶ εἰς συζητήσεις ὁλοκλήρους διὰ πράγματα τὰ ὁποῖα θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ τελειώσουν εἰς δύο ἢ τρεῖς ὥρας.

§116Μ. ΔΕΡΛΕΡΕΣ. Δὲν εἶναι δυνατόν, Κύριοι, νὰ ἀνεχθῶ τὴν ἔμμεσον προσβολὴν τὴν ὁποίαν ἔρριψε πρὸ ἐμοῦ ὁ ἀξιότιμος ἐκ Νάξου συνάδελφός μου.

§117Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Δὲν εἶχον σκοπὸν νὰ σᾶς προσβάλω. Εἶπον ὅτι ἐὰν οἱ ὑπάλληλοι δὲν ἔκαμον τὸ καθῆκον των, ὁ κ. Εἰσαγγελεὺς εἶχε καθῆκον νὰ ἐπέμβῃ.

§118Μ. ΔΕΡΛΕΡΕΣ. Ἐφόσον ὁ κ. Συνάδελφος ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου εἶπεν ὅτι δὲν δύναται ἡ Βουλή, συνεχῶς καὶ ἀδιαλείπτως, νὰ ἀκούῃ κατηγορουμένους τοὺς ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀνώτεροι πάσης ὑπονοίας, ὑπαινίσσεται ὅτι ἀποπλανῶ τὴν Βουλήν, ἀλλὰ δυστυχῶς διὰ τὸν κ. Συνάδελφον ἐγὼ ἐξέθεσα ὡρισμένας πράξεις τῶν ὑπαλλήλων καὶ ἀνέφερον τὰς διαταγὰς τοῦ Ὑπουργείου, ἐξ ὧν προκύπτει τὸ παράνομον αὐτῶν. Δὲν διετύπωσα ἀοριστολογῶν κατηγορίας κατὰ τοῦ Ξυνοπούλου καὶ τοῦ Ρουσσοπούλου, μετὰ τῶν ὁποίων ἄλλως τε δὲν ἔχω ἀπολύτως καμμίαν προσωπικὴν διαφοράν, κατηγόρησα τῶν ὑπαλλήλων τούτων τὰς ὑπηρεσίας, τὰς δὲ καταγγελίας μου διὰ τὰς παρανόμους πράξεις των ἐστήριξα ἐπὶ ὡρισμένων διαταγῶν καὶ ἀποφάσεων τοῦ Ὑπουργείου, ἃς καὶ ἀνέφερον, καταλήξας νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, νὰ συγκεντρώσῃ τὰ ἀναγκαῖα στοιχεῖα καὶ νὰ τ’ ἀποστείλῃ εἰς τὸν Εἰσαγγελέα, ἵνα ἐπιληφθῇ ἡ Δικαιοσύνη τοῦ ἔργου τῆς. Ἑπομένως νομίζω ὅτι παρέλκεν ἡ παρέμβασις τοῦ κ. Συναδέλφου, ὁμιλήσαντος μάλιστα κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ἀρκοῦμαι δὲ μόνον εἰς ταῦτα, διότι τὰ περαιτέρω θὰ βαρύνουν τὸν κ. Συνάδελφον.

§119Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Ὁ ἀξιότιμος ἐκ Κυκλάδων συνάδελφος, ἐν τῷ ἐνδιαφέροντι αὐτοῦ, τῷ ἐπαινετῷ ἄλλωστε, καὶ πρὸς προστασίαν τῶν συμφερόντων τῶν πολιτῶν σμυριδιωρυκτῶν τῆς Νάξου καὶ διὰ γενικωτέραν ἐξυπηρέτησιν τῶν δημοσίων συμφερόντων, ἠσχολήθη καὶ ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης καὶ εἰς ἰδιαιτέρας μετ’ ἐμοῦ συνομιλίας εἰς τὸ ζήτημα τῆς ῥυθμίσεως τοῦ ζητήματος τῆς Ναξίας σμύριδος, κατὰ τρόπον ὥστε καὶ τὰ ἀναφυέντα καὶ τὰ ἀναφυόμενα ζητήματα νὰ διορθώσῃ καὶ ἡ Ναξία σμύρις νὰ δυνηθῇ νὰ συναγωνισθῇ μετὰ τῆς Ἀμερικανικῆς σμύριδος ὥστε ν’ ἀποδώσῃ ὅσα ἀποδίδει ὑπὲρ τοῦ Κράτους. Κατὰ τὴν ἐγκατάστασιν τοῦ ἐναερίου σιδηροδρόμου μεταφορᾶς τῆς Ναξίας σμύριδος, ἀνεκαλύφθησαν καταχρήσεις σοβαραί, στηριζόμεναι ἰδίᾳ εἰς τὰς ἀποδείξεις τῶν ἐργατῶν αἱ ὁποῖαι συνεπληροῦντο παρὰ τοῦ ἐργολάβου τῆς σμύριδος μὲ ποσὰ πλείονα τῶν παρ’ αὐτοῦ εἰς αὐτοὺς καταβαλλομένων. Κατόπιν ἀνακρίσεως, ἐνεργηθείσης ὑπὸ τοῦ ἀνακριτοῦ Σύρου, ἀπεδείχθη ὅτι τὰ ἀναγραφόμενα ποσὰ ἦσαν μεγαλύτερα, ἐκείνων τὰ ὁποῖα ἔδει ν’ ἀναγραφῶσι. Παρεπέμφθησαν διὰ τὴν πρᾶξιν αὐτὴν εἰς τὸ Κακουργιοδικεῖον ἐπὶ κλοπῇ καὶ ἀπάτῃ, καὶ ποιούμενοι χρῆσιν τοῦ εὐεργετήματος τῆς ἐμπράκτου μετανοίας ἀπηλλάγησαν τῆς κατηγορίας. Ἐγένετο ὁμοίως μήνυσις καὶ κατὰ τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων, τὸ πόρισμα ὅμως τῆς κατ’ αὐτῶν ἀνακρίσεως δὲν κατέληξεν εἰς βούλευμα παραπέμπων τοὺς ὑπαλλήλους διὰ πράξεις συνενοχῆς εἰς τοιαύτας καταχρήσεις. Κατηγγέλθη ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον ὅτι εἶναι ἐκκρεμὴς κατηγορία ἐναντίον τοῦ διευθυντοῦ καὶ τοῦ τμηματάρχου τοῦ τμήματος τῆς Δημοσίας ἐκμεταλλεύσεως τοῦ Ὑπουργείου καὶ ἐνεργεῖται ἀνάκρισις κατ’ αὐτῶν. Τοῦτο κατηγγέλθη διὰ τῆς προηγουμένης του ἀγορεύσεως. Ἐνήργησα διοικητικὴν ἀνάκρισιν κατ’ αὐτῶν, ἀλλὰ μέχρι τῆς στιγμῆς αὐτῆς ὁ ἁρμόδιος ὑπάλληλος, εἰς τὸν ὁποῖον ἀνετέθη ἡ Διοικητικὴ ἔρευνα, δὲν μοῦ ἔφερε τὸ πόρισμα τῆς Διοικητικῆς ταύτης ἀνακρίσεως. Κατηγγέλθη ὅτι καὶ διὰ τὴν κατασκευὴν τῆς ἀποβάθρας Μουτσούνης καὶ διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν κεκλιμμένων ἐπιπέδων ἐγένετο νέα κατάχρησις. Θὰ ἐξετάσω ἐπὶ τῇ βάσει τῶν δεδομένων τὰ ὁποῖα μοῦ ἔδωσεν ὁ κ. συνάδελφος καὶ δὲν θὰ ἔχω κανένα δισταγμὸν νὰ παραπέμψω καὶ τὴν ὑπόθεσιν ταύτην εἰς τὸν ἀνακριτήν, ἵνα ἀποδειχθῇ ἐὰν ὑπάρχουσι τοιαῦται καταχρήσεις εἰς βάρος τοῦ Δημοσίου, ἢ ἐὰν ὑπάρχῃ συνενοχὴ ὑπαλλήλων διὰ νὰ ἐνεργηθῇ καὶ κατ’ αὐτῶν ἀνάκρισις. Ἡ πληροφορία τὴν ὁποίαν ἔχω νὰ δώσω εἰς τὸν κ. συνάδελφον, προκειμένου περὶ τῆς ἀποβάθρας Μουτσούνης, διότι περὶ κεκλιμμένων ἐπιπέδων ὁ διευθυντὴς τῶν μεταλλείων τῆς σμύριδος μὲ ἐπληροφόρησεν ὅτι τὰ κεκλιμμένα ἐπίπεδα λειτουργοῦν κανονικῶς, ἡ πληροφορία, λέγω, τὴν ὁποίαν ἔχω νὰ δώσω περὶ τῆς ἀποβάθρας εἶναι ὅτι τὰ καταγγελθέντα δὲν εἶναι ἀκριβῆ.

§120Μ. ΔΕΡΛΕΡΕΣ. Ἔχετε ἀφορμὰς νὰ πιστεύητε ὅτι σᾶς παρέσχον ψευδεῖς πληροφορίας;

§121Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκ.). Ἐγὼ δὲν δύναμαι εἰμὴ νὰ στηριχθῶ εἰς τὰς πληροφορίας τῶν ὑπαλλήλων μου.

§122Μ. ΔΕΡΛΕΡΕΣ. Καὶ ὅταν ψεύδωνται;

§123Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκ.). Θὰ τὸ ἐξετάσω αὐτό. Λοιπὸν ἡ ἀποβάθρα τοῦ ὅρμου Μουτσούνης ἐπερατώθη, κατὰ τὰς πληροφορίας τὰς ὁποίας μοῦ ἔδωσεν ἡ ὑπηρεσία, τὸν Νοέμβριον τοῦ 1927, καὶ παρελήφθη προσωρινῶς τὸν Φεβρουάριον τοῦ 1928.

§124Κ. ΝΑΥΠΛΙΩΤΗΣ. Ἐφ’ ὅσον συνετελέσθη ἡ ἀποβάθρα, διατί τότε προεκηρύξατε δημοπρασίαν καὶ διὰ κατασκευὴν νέας ἀποβάθρας;

§125Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκ.). Ἡ ἀποβάθρα ἐχρησιμοποιήθη ἤδη διὰ φόρτωσιν σμύριδος. Ἡ ὁριστικὴ παραλαβὴ θὰ γίνῃ μετά τινα χρόνον, καὶ προβλέπεται καὶ ὑπὸ τῶν σχετικῶν διατάξεων τοῦ κανονισμοῦ ἐκτελέσεως τῶν Δημοσίων ἔργων. Αὗται ἦσαν αἱ πληροφορίαι, τὰς ὁποίας ἔχω νὰ δώσω εἰς τὴν Βουλήν.

§126Μ. ΔΕΡΛΕΡΕΣ. Λυποῦμαι διότι υἱοθετεῖτε τοιαύτας πληροφορίας καὶ τὰς μεταδίδετε εἰς τὴν Βουλήν.

§127Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Εἶναι αἱ πληροφορίαι τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου.

§128Μ. ΔΕΡΛΕΡΕΣ. Δὲν νομίζω ὅτι δύνανται νὰ διαψεύσωσιν ὅσα ἐγὼ εἶπον πρὸς τὴν Βουλήν. Ἐδῶ εἶναι γεγονός, τὸ ὁποῖον δὲν εἰμπορεῖτε νὰ τὸ ἀναιρέσητε διὰ πληροφοριῶν εἰ μὴ ἐπὶ τῇ βάσει δημοσίων ἐγγράφων. Τὸ γεγονὸς τοῦτο εἶναι, ὅτι τὴν 29 Ἀπριλίου 1925 ἐξεδόθη ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας διὰ τῆς ὁποίας ἀνετέθη ἡ ἐπέκτασις, ἡ εὔρυνσις.

§129Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκ.). Σᾶς εἶπον ὅτι αὐτὴν τὴν πληροφορίαν θὰ τὴν ἐξετάσω.

§130Μ. ΔΕΡΛΕΡΕΣ. Τὸν Σ)μβριον τοῦ 1925 ἔπρεπε νὰ ἔχῃ παραδοθῇ· ὁ ἴδιος ἔρχεσθε καὶ ὁμολογεῖτε ὅτι μόλις πρὸ μικροῦ, τὸν παρελθόντα Φεβρουάριον, ἐγένετο προσωρινὴ παραλαβὴ καὶ ὅτι μετ’ ὀλίγον πρόκειται νὰ γίνῃ ὁριστικὴ παραλαβή.

§131Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Ἐγὼ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ μεταδώσω πρὸς σᾶς καὶ πρὸς τὴν Βουλὴν ὅ,τι ἔλαβε χώραν ἐν προκειμένῳ. Πότε ἐγένετο ἡ δημοπρασία τῆς ἐπισκευῆς τῆς ἀποβάθρας δὲν τὸ γνωρίζω ἐκ τῆς ὑπηρεσίας. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μὲ ἐπληροφόρησεν ἡ ὑπηρεσία εἶναι ὅτι ἐγένετο ἡ προσωρινὴ παραλαβὴ τοῦ ἔργου, ὅτι εἶναι ὑπὸ δοκιμὴν καὶ θὰ παραληφθῇ ὁριστικῶς, ὅτι ἡ ἀξία τοῦ ἔργου εἶναι 39.000 δρχ. ἡ δὲ ἐκ τῆς θεομηνίας ζημία 90.000 δρχ. τὴν ὁποίαν ἐπαρουσίασεν ἡ ὑπηρεσία καὶ τὸ ἁρμόδιον τμῆμα. Αὐτὰς τὰς πληροφορίας μεταδίδω, ἂν δέ, ὡς καταγγέλλετε, οὔτε αἱ νόμιμοι προθεσμίαι ἐτηρήθησαν, καὶ αὐτὸ προῆλθεν ἐκ παραβάσεως τῶν ὑπαλλήλων οἱ ὁποῖοι δὲν ἐπέβλεψαν τὴν τεχνικὴν παραλαβὴν καὶ τὴν ἐκτέλεσιν, ἂν πράγματι κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου τούτου τῆς ἐπισκευῆς τῆς ἀποβάθρας καὶ τῆς κατασκευῆς τῶν κεκλιμμένων ἐπιπέδων ἐγένοντο πραγματικῶς, ὡς καταγγέλλετε, καταχρήσεις καὶ ὅτι αἱ πληροφορίαι τὰς ὁποίας μοῦ παρέσχεν ὁ διευθυντὴς τῆς σμύριδος, ὅτι τὰ κεκλιμμένα ἐπίπεδα λειτουργοῦσι καλῶς, εἶναι ἀνακριβεῖς, θὰ ἐνεργήσω διοικητικῶς καὶ δὲν θὰ ἔχω δισταγμὸν νὰ διαβιβάσω τὴν δικογραφίαν εἰς τὸν ἀνακριτὴν ἵνα βεβαιωθῇ ἂν πράγματι ἔλαβον χώραν καταχρήσεις.

§132Κ. ΝΑΥΠΛΙΩΤΗΣ. Ποῖος ἐβεβαίωσε τὴν ἐκ θεομηνίας βλάβην τῶν 90.000;

§133Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκ.). Ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου ἐπὶ τῇ βάσει ἐκθέσεως τοῦ διευθυντοῦ τῆς σμύριδος.

§134Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, πρὸ τοῦ εἰσέλθω εἰς τὴν δι’ ἣν εἶμαι ἐγγεγραμμένος ἐπερώτησιν, τὴν ἀφορῶσαν τὸ βούλευμα τὸ ἐκδοθὲν ἐναντίον τοῦ Δημάρχου Πειραιῶς, ἐπιτρέψατέ μοι, ἀφοῦ ἄλλως τε ἐγενικεύθη ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς σμύριδος, ὁ δὲ ἀξιότιμος ἐπερωτήσας Βουλευτὴς ἀνεφέρθη καὶ εἰς γεγονότα λαβόντα χώραν εἰς ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ προΐσταμαι τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐθν. Οἰκονομίας, νὰ εἴπω δύο λέξεις σχετικάς. Εἶναι γεγονὸς ὅτι ἐπανειλημμένως ἔχουσι καταγγελθῆ καὶ ἔχουσι βεβαιωθῆ κατὰ τρόπον οὐχὶ ἀνακριτικόν, ἀλλὰ κατὰ τρόπον ἰδίας ἀντιλήψεως, καταχρήσεις λαβοῦσαι χώραν τόσον κατὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ ἐναερίου σιδηροδρόμου...

§135Μ. ΔΕΡΛΕΡΕΣ. Εἴπατε ὄχι δικαστικόν; Ἐξεδόθη, Κύριε συνάδελφε, βούλευμα ἐναντίον των, ἀλλὰ κατόπιν ἐντάλματος ἐπλήρωσαν εἰς τὸ Δημόσιον ταμεῖον τὰ καταχρασθέντα χρηματικὰ ποσὰ καὶ ἀπηλλάγησαν λόγῳ ἐμπράκτου μετανοίας, διότι εἴχομεν τὴν ἀτυχίαν μιὰ βραδυὰ νὰ προσκολλήσουν, δίκην σαρκώματος, ἐπάνω εἰς ἓν νομοσχέδιον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, τὴν παράτασιν τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου περὶ ἐμπράκτου μετανοίας καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῆς παρατάσεως αὐτῆς ἐξῆλθον καὶ αὐτοὶ οἱ κύριοι, ὥστε βλέπετε ἔχομεν καταδικαστικὴν ἀπόφασιν.

§136Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Πολὺ ὀρθῶς ὁ ἀξιότιμος Κύριος βουλευτὴς μοῦ ὑπενθυμίζει τὴν καταδικαστικὴν ἀπόφασιν, ἀλλὰ ἐπειδὴ δὲν εἶχον παρὰ νὰ ἀπασχολήσω ὑμᾶς μόνον ἐπὶ τῶν γεγονότων τῶν ἡμερῶν τῆς ὑπουργίας μου, πάντα δὲ τὰ πρὸ τῆς ὑπουργίας μου δὲν μὲ ἀφοροῦν, δὲν εἶχον σκοπὸν ν’ ἀπασχολήσω ἐπ’ αὐτῶν ὑμᾶς. Τὸ γεγονὸς εἶναι τὸ ἑξῆς: ὅτι ὁσάκις κατηγγέλθησαν ἐπὶ τῆς ὑπουργίας μου καὶ ἐκ μέρους τοῦ ἀξ. κ. βουλευτοῦ καὶ ἐκ μέρους ἄλλων, καταχρήσεις διὰ τὴν Ναξίαν σμύριδα, προέβην εἰς πᾶσαν ἐνέργειαν ἐπιβεβλημμένην καὶ ἐντὸς τῶν δικαιωμάτων τὰ ὁποῖα ἕνας ὑπουργὸς ἔχει, διὰ τὸν ἔλεγχον καὶ τὴν βεβαίωσιν τῶν καταγγελλομένων, ἀτυχῶς ὅμως ἐπὶ τῆς ὑπουργίας μου δὲν ἐβεβαιώθησαν πράγματα, τὰ ὁποῖα θὰ μοῦ ἐπέτρεπον νὰ λάβω περισσότερα μέτρα ἐναντίον τῶν καταγγελλομένων.

§137Μ. ΔΕΡΛΕΡΕΣ. Ἐπὶ τῆς ὑπουργίας σας ἐξεδόθη τὸ ἔνταλμα. Σεῖς ἐνηργήσατε ἐναντίον των. Σᾶς ἐνεχείρισαν τὴν 2 Φεβρουαρίου 1927 τὸ ὑπόμνημα τὸ ὁποῖον ὑμεῖς διεβιβάσατε πρὸς τὸν Εἰσαγγελέα τῶν Πλημμελειοδικῶν Σύρου, καὶ ἐπὶ τῆς ὑμετέρας ὑπουργίας ἐξεδόθη ἔνταλμα φυλακίσεως τῶν ἐργολάβων, καὶ ἐπὶ τῆς ὑπουργίας σας ἀπηλλάγησαν δυνάμει τοῦ νόμου περὶ ἐμπράκτου μετανοίας.

§138Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Εἶπον, ὅτι ὅ,τι ἐπεβάλλετο ἐκ τοῦ καθήκοντός μου τὸ ἔπραξα. Ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι εἶναι τόσον περιπεπλεγμένη ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ καὶ ὁ ὀργανισμὸς ἐν γένει ὁ κρατῶν ἐκεῖ ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἐργατικὰ ζητήματα καὶ τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ μεταλλείου ὑπὸ τοῦ Δημοσίου, εἶναι τοιοῦτος, ὥστε καὶ εὐρυτέρας μελέτης χρῄζει καὶ ἴσως καὶ ὁριστικωτέρων μέτρων καὶ δι’ αὐτὸ καὶ ἄλλοτε εἶχον τὴν τιμὴν νὰ εἴπω πρὸς τὴν Βουλὴν ὅτι κατηυθύνθην καὶ πρὸς τὴν σκέψιν τῆς συνεννοήσεως μετὰ ξένων κεφαλαιούχων πρὸς ἐκμετάλλευσιν τῆς σμύριδος καὶ καλλιτέραν αὐτῆς ἐμπορίαν. Ἐν τούτοις, παρ’ ὅλα ταῦτα, ὡς ἐκ τῶν συνεχῶν παραπόνων, τὰ ὁποῖα μάλιστα προεκάλεσαν καὶ τὴν προσωπικὴν προστριβήν, εἰς τὴν ὁποίαν ἀνεφέρθη ὁ κ. βουλευτής, μεταξὺ ἐμοῦ καὶ ἐκείνου, ἔφθασα μέχρι τοῦ σημείου, χωρὶς νὰ ἔχω συγκεκριμένα στοιχεῖα ἀποδεικνύοντα ἐνοχήν, νὰ ἀντικαταστήσω τὸν διευθυντὴν κ. Γεωργακόπουλον, μέχρι τῆς στιγμῆς ἐκείνης ὑπηρετοῦντα εἰς τὰ μεταλλεῖα, καὶ νὰ τὸν ἀντικαταστήσω διὰ προσώπου τὸ ὁποῖον κατὰ τὴν κρίσιν μου ἤλπιζον καὶ ἐλπίζω ὅτι θὰ ἠδύνατο νὰ προκαλῇ ὀλιγώτερα παράπονα.

§139Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Λυποῦμαι ἐὰν ἐξακολουθοῦν τὰ παράπονα, διότι δὲν εἶναι εὔκολον νὰ διευθύνῃ κανεὶς τὰ τῆς σμύριδος, χωρὶς νὰ προκαλῇ παράπονα.

§140Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ἤδη, Κύριοι βουλευταί, εἰσέρχομαι εἰς ἐπερώτησιν, τὴν ὁποίαν μετ’ ἀξιοτίμων συναδέλφων εἴχομεν ὑποβάλει, ἅμα τῇ ἐκδόσει βουλεύματος τοῦ συμβουλίου τῶν Ἐφετῶν, δι’ οὗ παρεπέμπετο εἰς τὸ Κακουργιοδικεῖον ὁ Δήμαρχος Πειραιῶς. Τὴν ἐπερώτησίν μας ὑπεβάλομεν τότε, διότι τὴν ἔκδοσιν τοῦ σχετικοῦ βουλεύματος δὲν ἐπηκολούθησεν, ὡς κατὰ τὸν Δημοτικὸν νόμον ὤφειλεν, ἡ ἔκπτωσις τοῦ Δημάρχου Πειραιῶς. Καὶ ναὶ μέν, ἕως ὅτου ἔλθῃ σήμερον πρὸς συζήτησιν ὁ ἔλεγχος ἡμῶν, τὸ ζήτημα ἔχει διακανονισθῆ τυπικῶς διὰ νεωτέρας δικαστικῆς ἀποφάσεως, ἀλλὰ ἡμεῖς τηροῦντες καὶ τὴν σειρὰν τῆς ἡμερησίας διατάξεως, ἐπειδὴ νομίζομεν ὅτι ἔχομεν πρὸς ὑμᾶς καθῆκον, ἐρχόμεθα, καίτοι εὑρισκόμενοι πρὸ τετελεσμένου γεγονότος, τῆς ἀποκαταστάσεως οὕτως εἰπεῖν τοῦ Δημάρχου Πειραιῶς διὰ τῆς κυριωτέρας ἀποφάσεως τοῦ συμβουλίου τῶν Ἐφετῶν, νὰ εἴπωμεν πρὸς ὑμᾶς ὅτι φρονοῦμεν ἀδιστάκτως ὅτι ὁ Δήμαρχος, ἐκλεγεὶς μάλιστα καθ’ ὃν ἡμεῖς γνωρίζομεν τρόπον, διοικῶν ἕνα δῆμον ἐκ τῶν μεγαλυτέρων τοῦ Κράτους, ὑποπεσὼν εἰς ἓν ἐμπορικὸν ἀτύχημα, ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, διὰ τὸ ὁποῖον ἔχει ὅλας τὰς συμπαθείας μας ὡς ἄτομον, δὲν δύναται νὰ παραμείνῃ εἰς τὴν θέσιν του καὶ ἀπὸ ἠθικῆς ἀπόψεως καὶ ἀπὸ καθαρῶς νομικῆς, ἀφοῦ παρεπέμφθη δι’ ὁριστικοῦ βουλεύματος ἐνώπιον τοῦ Κακουργιοδικείου, ὁμολογηθείσης τῆς ἐνοχῆς του καὶ ὑπ’ αὐτοῦ τοῦ ἰδίου, καίτοι ἡ δευτέρα ἀπόφασις τοῦ συμβουλίου τῶν Ἐφετῶν ἐστηρίχθη ἐπὶ τοῦ Δικτατορικοῦ διατάγματος τῆς ἐμπράκτου μετανοίας. Εἶπον καὶ τονίζω, ὅτι ὡς πρόσωπον ὁ δήμαρχος Πειραιῶς ἔχει ἀπεριόριστον τὴν συμπάθειάν μας. Τὸ ὅτι ὡς ἔμπορος ὑπέπεσεν εἰς ὀλίσθημα, εἶναι καὶ ἀνθρώπινον καὶ προβλέπεται καὶ ἀπὸ τὸν φυσικὸν καὶ τὸν γραπτὸν νόμον. Οὐδὲν ἔχω ἐπὶ τούτου νὰ εἴπω. Εἰς στιγμὰς ὅμως γενικῆς περισυλλογῆς, μετὰ τὰς ὅσας ἔχομεν διέλθει ταλαιπωρίας, καθ’ ἃς τὰ ἀξιώματα ἐν τῇ χώρᾳ μας ἀπὸ τὰ κατώτατα ἕως τὰ ἀνώτατα ἔχουν ὑποστῆ τοσοῦτον κλονισμὸν καὶ ἐξευτελισμόν, μετὰ τὰς ἐκλογὰς καὶ ἀπὸ τοῦ σχηματισμοῦ τῆς Οἰκουμενικῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς λειτουργίας τῆς κανονικῆς τοῦ κοινοβουλευτικοῦ πολιτεύματος, χάρις εἰς τὸ ὁποῖον ἐπανευρίσκομεν μετὰ τόσον καιρὸν τὴν ἀναστήλωσιν τοῦ γοήτρου τῶν ἀξιωμάτων καὶ τοῦ σεβασμοῦ πρὸς ταῦτα, δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον καὶ ἀπορῶ πῶς ὁ ἴδιος ὁ δήμαρχος Πειραιῶς δὲν συνῃσθάνθη τὴν ὑποχρέωσιν νὰ παραιτηθῇ τοῦ δημοσίου ἀξιώματός του, μετὰ τὸ ἀτύχημα τὸ ὁποῖον ἤγαγεν αὐτὸν συμφώνως πρὸς τὸν νόμον ἐνώπιον τοῦ Κακουργιοδικείου, ἀλλ’ ἐπωφελήθη τοῦ γνωστοῦ διατάγματος διὰ νὰ κατακρατήσῃ τὴν θέσιν του. Καὶ διὰ μὲν τὸν Δήμαρχον δὲν ξενίζομαι τόσον, ἀνθρώπινον γὰρ αἴσθημα ἡ αὐτοσυντήρησις, ἀλλ’ ὁ κ. Ὑπουργὸς τί ἔπραξεν; Ἁπλούστατα, ἐπεδοκίμασε τὰ γενόμενα, ἀδιαφορήσας τελείως διὰ τὸν ἐξευτελισμὸν τὸν ὁποῖον διὰ δευτέραν φορὰν ἐδέχετο ὁ λαὸς ἐν τῷ ἀπαραβιάστῳ δικαιώματι τῆς ἐκλογῆς τῶν αἱρετῶν του ἀρχόντων. Γνωρίζετε πάντες ὅτι ἡ τελευταία δημοτικὴ ἐκλογὴ ἔλαβε χώραν ὑπὸ περιστάσεις δυσχερεῖς διὰ τὴν Χώραν καὶ διὰ τὰς λαϊκὰς ἐλευθερίας. Ἦτο ἡ ἐποχὴ τῆς Δικτατορίας. Εἶναι γνωστόν, ὄχι μόνον ἐκ φήμης, ὄχι μόνον ἐξ ἐνδείξεων, ἀλλὰ καὶ ἐκ δικαστικῆς ὁμολογίας ὅτι, τόσον ὅσον ἀφορᾷ τὴν δημοτικὴν ἐκλογὴν Ἀθηνῶν, ὅσον καὶ τὴν δημοτικὴν ἐκλογὴν Πειραιῶς, ἐγένοντο τοιαῦται νοθεῖαι ὥστε εἰς πᾶσαν ἄλλην περίστασιν τὰ ἐκλογοδικεῖα ἤθελον ἀκυρώσει αὐτάς. Αἱ ὑποβληθεῖσαι ἐκ μέρους τῶν ἀποτυχόντων δημάρχων ἐνστάσεις ἐγένοντο κατὰ βάσιν δεκταί, ἀρκεῖ νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει του...

§141ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πῶς ἡ δικαστικὴ ἐξουσία δὲν ἐπανέφερε τὴν τάξιν καὶ τὸ δίκαιον;

§142Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Εὐχαρίστως νὰ σᾶς ἐξηγήσω. Εὐθὺς ὡς ἐπληροφορήθη ὁ τότε δικτάτωρ ὅτι τὰ ἐκλογοδικεῖα εἶχον πρὸ αὐτῶν τοιαύτας ἀποδείξεις, ὥστε νὰ εἶναι ὑποχρεωμένα νὰ ἀκυρώσωσι τὰς ἐκλογάς, ἐξέδωκε διαταγήν, γενικῆς φύσεως, ἀλλὰ σταλεῖσαν ἐπειγόντως εἰς τὰ Πρωτοδικεῖα Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς, διὰ τῆς ὁποίας ἔλεγεν ὅτι «πᾶσα ἀκύρωσις δημοτικῆς ἐκλογῆς θὰ χαρακτηρισθῇ ὡς διαταράσσουσα καὶ ματαιοῦσα τὸ ἔργον τῆς ὁμαλότητος καὶ καταπαύσεως τῶν πολιτικῶν παθῶν». Ἀτυχῶς οἱ δικαστικοὶ εὑρεθέντες πρὸ τοιαύτης δικτατορικῆς ἐπιταγῆς ὑπέκυψαν. Ἐξέδωκαν δὲ ἀπόφασιν, διὰ τῆς ὁποίας παραδέχονται μὲν τὴν βάσιν τῶν 16 ἐνστάσεων τῶν ὑποβληθεισῶν ἐκ μέρους τοῦ ἀποτυχόντος δημάρχου Ἀθηνῶν, καὶ 22 ἐκ μέρους τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου μας καὶ τότε ὑποψηφίου Πειραιῶς κυρίου Σκυλίτση, ἀλλὰ δὲν παραδέχονται ὅτι ἦσαν τοιαῦται ὥστε νὰ ἀλλοιώσουν τὸ ἀποτέλεσμα τὸ ἐκλογικόν. Ἀλλὰ ἂν δὲν ἦσαν τοιαῦται, ὥστε νὰ ἀλλοιώσουν τὸ ἐκλογικὸν ἀποτέλεσμα καὶ ἐπρόκειτο περὶ νοθείας 4–5 χιλιάδων ψήφων θὰ ὑπεκύπτομεν ὡς ἔχομεν ὑποκύψει εἰς πολλὰ προγενέστερα ἐκλογικὰ ἀποτελέσματα μετριωτέρας νοθείας καὶ δὲν θὰ ἐπανελαμβάνομεν σήμερον, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς ἐπερωτήσεώς μας, τὸ παράπονόν μας, τὸ ὁποῖον εἶναι καὶ παράπονον μεγάλης μερίδος τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, τῆς καταπατήσεως τῶν ἐκλογικῶν του δικαιωμάτων. Ἀλλ’ ἐνταῦθα ἐπρόκειτο περὶ νοθείας ὁμολογηθείσης ἐκ τῶν ἐπισήμων πλέον πρακτικῶν τῶν ἐκτεθειμένων εἰς τὸ δημαρχιακὸν μέγαρον, ὀκτὼ χιλιάδων πεντακοσίων ψήφων, ἀδικαιολογήτως κατὰ τὴν ἔκφρασιν τῶν ἐφορευτικῶν ἐπιτροπῶν ῥιφθεισῶν ἐντὸς τῆς ψηφοδόχου. Εἰς τὸν ἀριθμὸν τοῦτον συμπεριλαμβάνονται αἱ ψῆφοι δώδεκα τμημάτων, τὰ πρακτικὰ τῶν ὁποίων, παρὰ τὰς ἐξασκηθείσας πιέσεις, ἠρνήθησαν νὰ ὑπογράψωσιν αἱ ἐφορευτικαὶ ἐπιτροπαί. Τὰ ἀποτελέσματα τῆς ἐκλογῆς εἰς πλείονα τῶν εἴκοσι τμημάτων ἐξήχθησαν μετὰ τὴν ἐπανάληψιν τῆς ψηφοφορίας ἥτις ἐσταμάτησε τὴν κεκανονισμένην ὥραν καὶ ἐπανήρχισε κατόπιν διαταγῆς τοῦ στρατιωτικοῦ ἐπόπτου ὁπότε, κατόπιν διαταγῆς—λυποῦμαι ποὺ ἀναφέρω ὄνομα ἀξιοτίμου συναδέλφου, τότε δὲ Νομάρχου—ἐψήφιζον μὲ ἁπλᾶ ἀπολυτήρια ἄνευ βεβαιώσεως τοῦ Νομάρχου. Ἡ ἐκλογὴ διήρκεσεν εἰς πολλὰ τμήματα μέχρι τῆς δευτέρας πρωϊνῆς ὥρας.

§143Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Ἰδική μου διαταγὴ ὄχι. Ὑπῆρχε τὸ διάταγμα τοῦ Παγκάλου, τὸ ὁποῖον ἐπέτρεπε νὰ ψηφίζουν καὶ οἱ ἔφεδροι οἱ ἔχοντες πιστοποιητικά.

§144Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε βουλευτά, σᾶς ὑπενθυμίζω, καὶ ἴσως σᾶς ἔχει διαφύγει ἐκ τῆς κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην συσκοτίσεώς σας, λόγῳ τῶν βαρυτάτων ὑπὸ τὴν σπάθην τοῦ δικτάτορος καθηκόντων σας, διαταγήν, τὴν ὁποίαν ἀτυχῶς δὲν ἔχω μαζύ μου, ταύτην τὴν ἑσπέραν ἀλλὰ τὴν ὁποίαν κατέχω, ἀπευθυνομένην πρὸς τὸ 12ον τμῆμα, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, διαταγὴν διὰ τῆς ὁποίας διετάσσοντο αἱ ἐφορευτικαὶ ἐπιτροπαὶ νὰ μὴ κλείσουν τὰ τμήματα καὶ νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ ψηφοφορία καὶ νὰ δέχωνται ψηφοφόρους, ἐφωδιασμένους ἔστω καὶ μὲ ἁπλᾶ ἀπολυτήρια ἄνευ βεβαιώσεως τοῦ Νομάρχου.

§145Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Παρακαλῶ νὰ τὴν φέρετε, διότι αὐτὸ δὲν εἶναι ἀκριβές.

§146Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Εἴπατε ὅτι δὲν ἐνθυμεῖσθε· πῶς λέγατε τώρα ὅτι δὲν εἶναι ἀκριβές; Αὔριον, σᾶς βεβαιῶ, θὰ τὴν φέρω. Ἄλλως τε τὴν κατέθεσα καὶ εἰς τὸ Ἐκλογοδικεῖον καὶ εἶναι ἀδύνατον νὰ μὴ ἔχετε λάβει γνῶσιν ὅτι κατέχω τοιοῦτον ἔγγραφόν σας.

§147Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Εἰς τὸ 12ον τμῆμα ἐπειδὴ ἦτο προκεχωρημένη ἡ ὥρα, εἰς ἐρώτησιν, ἐὰν πρόκειται νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ ψηφοφορία, ἀπήντησα νὰ ψηφίσουν καὶ οἱ μὲ μόνα τὰ πιστοποιητικά, διότι ἦτο διαταγὴ τοῦ Παγκάλου. Σεῖς εἴπατε ἄνευ τῆς βεβαιώσεως τοῦ Νομάρχου.

§148Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ἐγὼ λέγω ἄνευ καὶ τῆς βεβαιώσεως τοῦ Νομάρχου.

§149Γ. ΜΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἐγὼ, κ. Συνάδελφε ἤθελον νὰ μάθω ποίαν σχέσιν ἔχουν μὲ τὸ ζήτημα τῆς ἐκπτώσεως τοῦ Δημάρχου Πειραιῶς ὅσα εἴπατε περὶ τοῦ τρόπου τῆς ἐνεργείας τῶν ἐκλογῶν. Ἔχουν ταῦτα καμμίαν σχέσιν;

§150Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Θὰ σᾶς ἀπαντήσω.

§151Γ. ΜΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἤθελον νὰ μάθω, ἐὰν ἐκ τοῦ τρόπου μὲ τὸν ὁποῖον ἔγιναν αἱ ἐκλογαί, ὀρθῶς ἢ ἐσφαλμένως τὸ δικαστήριον ἀπεφάνθη ὅτι ὡρισμέναι ἐνστάσεις ἠλλοίουν ἢ δὲν ἠλλοίουν τὸ ἀποτέλεσμα καὶ ποίαν σχέσιν ἔχει τὸ ζήτημα αὐτὸ μὲ τὸ ζήτημα ἐὰν πρέπει νὰ κηρυχθῇ ἔκπτωτος ὁ Δήμαρχος.

§152Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ἡ συσχέτισις τὴν ὁποίαν ἔκαμα μὲ τὴν ἐπερώτησίν μου ἔχει τὴν ἑξῆς σημασίαν: Ἐὰν κατὰ τὴν γνώμην ἡμῶν, ὅπως ἤδη ἀνέπτυξα, ἕνας αἱρετὸς ἄρχων κατὰ τὸν ἐκλογικὸν ἢ δημοτικὸν νόμον ἐκπίπτῃ ἄνευ οὐδεμιᾶς σχεδὸν διαδικασίας ἀπὸ τὸ ἀξίωμά του, ἐὰν ἕνας αἱρετὸς, λέγω, ἄρχων ἐκπροσωπῶν τὴν θέλησιν τῆς πλειοψηφίας μιᾶς κοινότητος ἐκπίπτῃ κατὰ τὴν θέλησιν τοῦ νομοθέτου τόσον ἁπλῶς, ἄνευ οὐδὲ κἂν τοῦ μέσου τῆς ἐφέσεως, κατά μείζονα λόγον θὰ ἔπρεπε νὰ ἐξέπιπτεν ὁ καθ’ ὃν ἀνέπτυξα τρόπον διορισθεὶς τοιοῦτος.

§153Μ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ἀνεγνωρισμένος νόμῳ.

§154Γ. ΜΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἐπειδὴ, κύριε Συνάδελφε, πρόκειται περὶ καθαρῶς νομικοῦ ζητήματος, δὲν ἔχω τίποτε νὰ προσθέσω.

§155Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ἀπὸ ἀπόψεως τυπικῶς νομικῆς σᾶς εἶπα, ὅτι εὑρισκόμεθα πρὸ τετελεσμένου γεγονότος. Κατὰ τὴν γνώμην μου ὁ τρόπος τῆς ἀνακλήσεως τῆς παραπομπῆς τοῦ Δημάρχου Πειραιῶς, σήμερον ἀποκαθιστᾷ αὐτὸν ἐνώπιον τῆς δικαιοσύνης ἀλλὰ δὲν δικαιολογεῖ καὶ ὑμᾶς.

§156Γ. ΜΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ὥστε τὶ γίνεται;

§157Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Εἶπον, ἀρχόμενος τῆς ἐπερωτήσεώς μου, ὅτι ἔρχεται ἡ συζήτησις ἐντελῶς παρακαίρως ἀπὸ ἀπόψεως νομικῆς καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἀκόμη κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, τοῦτο δὲ ὀφείλεται εἰς τὴν καθυστέρησιν τῆς συζητήσεως. Ἡμεῖς ὑπεβάλομεν τὴν ἐπερώτησίν μας κατόπιν τῆς παραπομπῆς δι’ ὁριστικοῦ πλέον βουλεύματος, ὅταν ἐκκρεμοῦσεν ἡ ἀπόφασις ὑμῶν περὶ ἐκπτώσεως ἢ μὴ τοῦ Δημάρχου. Τώρα, ἐὰν λέγωμεν ὅσα λέγομεν, εἰς ὑμᾶς ἀπόκειται νὰ λάβητε ὑπ’ ὄψει τὴν ἠθικὴν ἄποψιν τοῦ ζητήματος. Ἐὰν δὲ συνεφωνούσατε μεθ’ ἡμῶν ὅτι λόγοι ἠθικοὶ δὲν ἐπέτρεπον πλέον τὴν παραμονὴν εἰς τὸ ἀξίωμα τοῦ Δημάρχου, τοῦ κατὰ τοιοῦτον τρόπον κατηγορηθέντος, τότε, διὰ νὰ προλάβωμεν τὴν εὐαισθησίαν σας τὴν κοινοβουλευτικὴν καὶ τοὺς σεβασμούς σας πρὸς τὰς λαϊκὰς ἐτυμηγορίας τὰς ὁποίας ἐπικαλεῖσθε, σᾶς ἀναφέρω τὰ γενόμενα κατὰ τὴν ἐκλογὴν ἵνα ἄρω ἀφ’ ὑμῶν πᾶσαν ταλάντευσιν. Θὰ ἠδύνασθε νὰ σκεφθῆτε: πῶς διὰ μίαν ἀτυχίαν ἐμπορικὴν θέλετε νὰ παύσωμεν ἕναν αἱρετὸν ἄρχοντα ὁ ὁποῖος ἀνεδείχθη ὡς τοιοῦτος ὑπὸ 25 χιλιάδων γνησίων συμπολιτῶν του;

§158Γ. ΜΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Θέλετε νὰ τὸν παύσωμεν ἢ θέλετε νὰ ὑποδείξωμεν εἰς τὸν Δήμαρχον Πειραιῶς νὰ παραιτηθῇ;

§159Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ἡ γνώμη μου εἶναι σαφὴς. Εὐθὺς ἅμα τῇ παραπομπῇ τοῦ κ. Δημάρχου ὠφείλατε νὰ τὸν παύσητε σύμφωνα πρὸς τὸν νόμον. Δὲν ἐπράξατε τοῦτο, διότι ἐπῆλθεν ἡ δευτέρα ἀπόφασις τοῦ Ἐφετείου, ἡ ὁποία τυπικῶς καὶ νομικῶς σᾶς ἐπανέφερεν εἰς τὴν ἐλευθερίαν τῆς δράσεώς σας. Ἠθικῶς ὅμως, καὶ δι’ αὐτὸ ἀναφέρω ὅσα ἀνέφερα καὶ ἀπὸ ἀπόψεως σεβασμοῦ πρὸς τὴν λαϊκὴν ἐτυμηγορίαν, δὲν ἀπαλλάσσεσθε τῆς εὐθύνης. Εἶπον ὅσα εἶχον νὰ εἴπω ἐν γενικαῖς γραμμαῖς σχετικῶς μὲ τὸν τρόπον τῆς ἐκλογῆς τῶν σήμερον ἐπικαθημένων ἐπὶ τῆς Δημοτικῆς ἀρχῆς τόσον τῶν Ἀθηνῶν ὅσον καὶ τοῦ Πειραιῶς. Δὲν θὰ εἰσέλθω εἰς περισσοτέρας λεπτομερείας, διότι δὲν νομίζω ὅτι εἶναι πρέπον νὰ ἀπασχολῶ τὴν Βουλὴν ἐπὶ θέματος τετελεσμένου, τὸ ὁποῖον ἄλλωστε δύναται νὰ θεωρηθῇ ὅτι προσωπικῶς μ’ ἐνδιαφέρει, ἀφοῦ ὡς γνωστὸν μεταξὺ τῶν ὑποψηφίων συγκαταλέγονται ὁ πατὴρ μου ἀφ’ ἑνός, καὶ ὁ φίλτατος κύριος Σκυλίτσης ἐν Πειραιεῖ. Κύριοι βουλευταί, λαμβάνω ἀφορμὴν ἐκ τῆς γενομένης συζητήσεως νὰ ἀπευθύνω παράκλησιν πρὸς τὸν κύριον Ὑπουργόν, νὰ παρακολουθήσῃ τὰ τοῦ Δήμου Πειραιῶς καὶ τοῦ Δήμου Ἀθηναίων ἀπὸ ἀπόψεως διαχειριστικῆς. Εὑρισκόμεθα εἰς παραμονὰς διαπραγματεύσεων περὶ συνάψεως δανείου, τῶν δὲ δημοτικῶν πραγμάτων ἡγοῦνται ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι ἀπέδειξαν πλήρη ἀνεπάρκειαν, διαχειρισθέντες δὲ ἐπὶ δέκα πέντε ἔτη πλέον τῶν 800 ἑκατομμυρίων, δὲν ἔχουν νὰ παρουσιάσωσιν εἰς τοὺς δημότας αὐτῶν εἰμὴ μόνον χάλασμα ἐκείνων, τὰ ὁποῖα εὗρον ὅταν διεδέχθησαν τοὺς προκατόχους των. Παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν, προκειμένου νὰ ἐνισχύσῃ τὸν Δῆμον ἢ νὰ ἐξουσιοδοτήσῃ αὐτὸν πρὸς τὴν περαιτέρω διαπραγμάτευσιν τοῦ δανείου, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον καὶ καθ’ ἡμᾶς πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ πράξῃ διὰ τὸν Δῆμον Ἀθηναίων, παρακαλῶ νὰ πράξῃ καὶ διὰ τὸν Δῆμον Πειραιῶς, παρὰ τὴν δευτερεύουσαν αὐτοῦ σημασίαν, διότι γειτνιάζει πρὸς τὸν Δῆμον Ἀθηναίων. Θεωροῦμεν ἀναγκαιότατον νὰ ἐνισχυθῶσιν ἀμφότεροι οἱ Δῆμοι οὗτοι διὰ τῆς ἐξευρέσεως μεγάλου μάλιστα δανείου, ἀλλὰ πρὶν προβῇ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ἐνίσχυσιν ταύτην ἔχει καθῆκον νὰ ἐξελέγξῃ τὴν διαχείρισιν αὐτῶν.

§160Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Ἔχετε ὡρισμένας κατηγορίας ἐναντίον αὐτῶν;

§161Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Ἔχετε δεδομένον ὅτι δὲν ἐγένετο ἔλεγχος.

§162Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Εἷς καὶ μόνος ἔλεγχος ἐγένετο διὰ τὸν Δῆμον Ἀθηναίων, ὅταν ἐδημάρχευεν ὁ πατήρ μου.

§163Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Δύναμαι νὰ σᾶς βεβαιώσω, ὅτι οἱ ἀπολογισμοὶ ὑποβάλλονται τακτικῶς καὶ ἐξελέγχονται.

§164Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Οἱ ἀπολογισμοὶ ὑποβάλλονται τακτικῶς, ὅπως καὶ ὁ προϋπολογισμός, ἀλλ’ ὁ ταμιευτικὸς ἔλεγχος εἶναι ἄλλος, εἶναι διαφορετικὸς ἀπὸ κάθε στερεότυπον ὑποβολὴν τῶν ἀπολογισμῶν εἰς τὴν Νομαρχίαν.

§165Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Οἱ ἀπολογισμοὶ τῶν Δήμων ὑποβάλλονται εἰς τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον καὶ τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον εἶναι ὑποχρεωμένον ἐντὸς ὡρισμένης προθεσμίας νὰ ἐκδώσῃ τὴν ἀπόφασίν του.

§166Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ἐγὼ πρὸς τὸν Συνάδελφον κ. Πετρίδην ἔχω νὰ παρατηρήσω, ὅτι δὲν θεωρῶ πρέπον ἀπὸ τοῦ βήματος νὰ καταγγείλω ὅ,τι δήποτε, ἔστω καὶ ἂν κατέχω στοιχεῖα. Ἔχω νὰ κάμω ὅμως μίαν παρατήρησιν, ἢ μᾶλλον μίαν ἀντερώτησιν πρὸς ὑμᾶς. Δεδομένου ὅτι ἐπὶ 14 συνεχῆ ἔτη δημαρχεύει ὁ νῦν δημαρχῶν (τώρα εἶναι Δήμαρχος, πρωτήτερα ἐδημάρχευεν), εἶχε διαχειρισθῇ δὲ πλέον τῶν 800, 900 περίπου ἑκατομμυρίων δραχμῶν, ἐρωτῶ ὑμᾶς, κ. Πετρίδη, τὸν παρεπιδημοῦντα ἐνταῦθα· ἔχετε ἢ βλέπετε ὅτι μετὰ τὴν ἀφαίρεσιν ἐκ τοῦ ποσοῦ τῶν 800–900 ἑκατομμυρίων διὰ τὰς τρεχούσας ἀνάγκας τοῦ Δήμου τὸ ἥμισυ ἢ καὶ πλέον τοῦ ἡμίσεος, τὰ ¾ ἂν θέλετε, νὰ μᾶς ὑποδείξητε ἓν ἔργον ἢ πολλὰ τοιαῦτα δικαιολογοῦντα τὴν ἐξαφάνισιν πλέον τῶν 200–300 ἑκατομμυρίων;

§167ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Διατί θὰ ἀφαιρέσητε τὰ ¾;

§168Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Δι’ ἔξοδα, δι’ ὑπαλλήλους, δι’ ἀνάγκας, δι’ ὅ,τι θέλετε...

§169ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Διὰ τὸ δάνειον;

§170Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Δὲν εἶσθε ἐντὸς τοῦ θέματος, μὲ συγχωρεῖτε, δὲν ὁμιλῶ διὰ τὸ δάνειον. Μὲ ἠρώτησεν ὁ κ. Πετρίδης ἐὰν ἔχω νὰ καταγγείλω τίποτε συγκεκριμένον. Εἶπον ὅτι συγκεκριμένον τι δὲν ἔχω νὰ καταγγείλω ἀπὸ τῆς θέσεως ταύτης, ἀλλ’ αὐτὸ ἔχω μόνον νὰ σᾶς εἴπω.

§171Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Γνωρίζετε κάλλιον ἐμοῦ ὅτι κατ’ ἔτος συντάσσεται ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ Δήμου, ὁ ὁποῖος ἐγκρίνεται ἀπὸ τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον, ἐνίοτε δὲ καὶ ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν.

§172Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Διατί δὲν ἀφίνετε νὰ ἐκθέσῃ τὰς σκέψεις του ὁ ῥήτωρ;

§173Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Γνωρίζετε ὅτι ὁ ἀπολογισμὸς κατὰ τὴν λῆξιν ἑκάστου ἔτους παραπέμπεται πρὸς κύρωσιν εἰς τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον. Ἐὰν λοιπὸν ὅλαι αὗται αἱ ἐκ τοῦ νόμου διατυπώσεις ἐτηρήθησαν, νομίζω ὅτι εἶναι ἐν τάξει πᾶσα διαχείρισις.

§174Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἐπιτρέψατε, κ. Συνάδελφε, εἰς τὸν Βουλευτὴν νὰ ἀναπτύξῃ τὰς ἰδικάς του ἀντιλήψεις, δὲν ἀναπτύσσει τὰς ἀντιλήψεις τῶν ἄλλων.

§175Τ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἔπρεπε νὰ εἶναι παρόντες καὶ οἱ Δήμαρχοι.

§176Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ἔχω τὴν λεπτότητα, κ. Βουλευτά, καὶ εἶπον τοῦτο, ὅτι δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἀποδώσω καμμίαν κατηγορίαν συγκεκριμένην ἐκ τῆς θέσεως ταύτης.

§177Τ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἐφόσον δὲν ἔχετε συγκεκριμένην κατηγορίαν...

§178Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ἐγώ, κ. Βουλευταί, ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ζητῶ ἕνα πρᾶγμα· προκειμένου νὰ δώσῃ τὴν συγκατάθεσίν της πρὸς σύναψιν δανείου εἰς τοὺς Δήμους, ποιοῦμαι τὴν σύστασιν καὶ τὴν παράκλησιν, προτοῦ προβῇ εἰς τὴν ἐνίσχυσιν αὐτῶν, ἀπαραίτητον κατὰ τὴν γνώμην μας διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀναγκῶν τῆς πόλεως, νὰ διενεργήσῃ οἰκονομικὴν ἐξέτασιν τῶν πραγμάτων τῶν Δήμων. Τοῦτο καὶ μόνον ἔχω νὰ συστήσω χάριν τοῦ συμφέροντος τῶν συμπολιτῶν μου, χωρὶς διὰ τοῦτο νὰ ἐπιδιώκω νὰ μειώσω οἷον δήποτε, καταχρώμενος τῆς θέσεως ταύτης.

§179Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Ἕν σοβαρὸν ἀδίκημα, Κύριοι Βουλευταί, συνεκίνησε πρὸ ὀλίγων μηνῶν τὰς πόλεις τοῦ Πειραιῶς καί τῶν Ἀθηνῶν. Ὁ Δήμαρχος Πειραιῶς, ἡ κεφαλὴ αὐτὴ τοῦ τόπου, οὐδὲ ὀλίγον, οὐδὲ πολύ, παρεπέμφθη εἰς τὴν Δικαιοσύνην ἐπὶ ἀπάτῃ. Τὸ ἀδίκημα ἐβεβαιώθη διὰ βουλεύματος τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας τῆς Χώρας, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἔλαβε γνῶσιν τοῦ οὕτω πως βεβαιωθέντος ἀδικήματος τῆς ἀπάτης. Ὁλόκληρον χρηματικὸν ποσὸν ἐξ ἑκατοντάδων χιλιάδων δραχμῶν κατεβροχθίσθη. Τὸ βούλευμα τὸ δεδικασμένον, οἱ νόμοι τοῦ Κράτους ὡμίλησαν καὶ ὁ Δήμαρχος, ὁ καὶ νῦν δημαρχῶν, παρεπέμφθη ἐπὶ ἀπάτῃ. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἀδίκημα, αὐτὴ εἶναι ἡ πρᾶξις περὶ τῆς ὁποίας ἐκρίναμεν καθῆκον μας ἠθικὸν νὰ ἀπασχολήσωμεν τὴν Βουλήν, ἐπερωτῶντες τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν. Μετὰ τὸ βούλευμα τὸ παραπεμπτικὸν ὁ κ. Δήμαρχος Πειραιῶς ἔσπευσε νὰ ὁμολογήσῃ τὴν ἀλήθειαν τοῦ πράγματος, ὁμολογήσας ὅτι διέπραξε τὴν ἀπάτην καὶ ἐν μέσαις Ἀθήναις καὶ ἐνώπιον τῶν Ἀρχῶν καὶ εἰς ἐπήκοον τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν εἶπε: «Ναί. Ἠπάτησα. Ναὶ ἀφῄρεσα. Ἀλλὰ μετανοῶ καὶ ποιούμενος χρῆσιν τοῦ τυπικοῦ διατάγματος περὶ μετανοίας, τὸ ὁποῖον ἡ δικτατορικὴ περίοδος εἶχε φέρει εἰς φῶς, συμμορφοῦμαι πρὸς τὰς διατάξεις αὐτοῦ καὶ ἀπαλάσσομαι». Αὐτὸ εἶναι τὸ πρᾶγμα περὶ τοῦ ὁποίου ἀσχολούμεθα καὶ ζητοῦμεν ἤδη νὰ παρέλθωμεν τὸ τοιοῦτον ζήτημα, ὡς ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ μοναδικοῦ τινος ζητήματος, ὡς ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ πράξεώς τινος, ἡ ὁποία οὐδένα συνεκίνησε. Ὡμολογουμένως δὲν συνεκίνησε τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ θὰ ἀποδείξωμεν διατί δὲν τὸν συνεκίνησε.

§180Τ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἡ μετάνοια δὲν ἀποτελεῖ οὐσιαστικὴν ὁμολογίαν.

§181Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Διατὶ δὲν ἀποτελεῖ οὐσιαστικωτάτην ὁμολογίαν ἡ ἔμπρακτος μετάνοια; Ἡ ἔμπρακτος μετάνοια εἶναι ἡ ἀναγνώρισις τοῦ ἀδικοπραγήσαντος, λέγει ὁ νόμος, δὲν ὑπάρχει δὲ νόμος ὁ ὁποῖος νὰ μὴ λέγῃ αὐτό. Δὲν ὑπάρχει νομικός, ὁ ὁποῖος ἥψατο ὁπωσδήποτε τῆς Νομικῆς ἐπιστήμης, νὰ δύναται νὰ εἴπῃ τὸ ἀντίθετον. Τί σημαίνει, Κύριοι, ἔμπρακτος μετάνοια; Ἔμπρακτος μετάνοια σημαίνει τὴν ἀναγνώρισιν τῆς πράξεως τοῦ ἀδικήματος καὶ τὴν αὐθόρμητον ὁμολογίαν ταύτης ὑπὸ τοῦ διαπράξαντος. Αὐτὸ λέγει ἡ ἐπιστήμη, αὐτὸ λέγουν οἱ νόμοι τοῦ Κράτους, αὐτὸ λέγει ἡ ἀλήθεια. Ἐὰν ἀλλοίαν τινὰ γνώμην ἔχει ἄλλος τις, αὐτὸς εἶναι ἐκτὸς τοῦ νόμου. Αὐτὸς εἶναι ἐκτὸς τῆς ἐπιστήμης. Αὐτὸς εἶναι ἐκτὸς τῆς ἀληθείας. Καὶ ἐπανέρχομαι ἐπὶ τοῦ θέματος, μετὰ τὴν γενομένην διακοπήν. Ὁ Δήμαρχος Πειραιῶς, δι’ ὁριστικοῦ βουλεύματος, παρεπέμφθη ἐπὶ ἀπάτῃ. Μὴ μειδιᾶτε, Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, διότι οὕτως ἔχουν τὰ πράγματα. Ἐὰν μειδιᾶτε δι’ ὅσα λέγομεν, σᾶς βεβαιῶ ὅτι μειδιῶ ἐγὼ δι’ ὅσα πράττετε.

§182Γ. ΜΑΡΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ἐγὼ δὲν μειδιῶ. Σᾶς παρακαλῶ, ἐὰν θέλετε νὰ ἐλέγξητε, νὰ περιορίσητε τὴν γλῶσσαν σας.

§183Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Ἐγὼ σᾶς παρακαλῶ νὰ μὴ μειδιᾶτε, διότι σας ἐλέγχω διὰ πράξεις αἱ ὁποῖαι διεπράχθησαν ἐπὶ τῆς ὑπουργείας σας.

§184Γ. ΜΑΡΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ἐὰν θέλετε νὰ ἐλέγξητε νὰ ὁμιλῆτε εὐπρεπῶς.

§185Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Νὰ ὁμιλῆτε καὶ σεῖς εὐπρεπῶς καὶ νὰ μὴ μειδιᾶτε, ὅταν ἀντιπρόσωπος τοῦ Ἔθνους ἐλέγχει τὰς πράξεις σας.

§186Γ. ΜΑΡΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτερ.). Σᾶς ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ὅταν ὁμιλῆτε πρέπει νὰ ὁμιλῆτε εὐπρεπῶς.

§187Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Μὴ νομίζετε ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ παρέλθωμεν τὸ ζήτημα τοῦτο χωρὶς νὰ γίνῃ ἡ δέουσα ἀνάπτυξις. Ἔχομεν λοιπόν, Κύριοι, ἓν ὁριστικὸν βούλευμα, διὰ τοῦ ὁποίου ὁ Δήμαρχος Πειραιῶς παρεπέμφθη ἐπὶ ἀπάτῃ. Ἐβεβαιώθη ἓν ἀδίκημα. Ἔχομεν ἕτερον βούλευμα, ἐκδοθὲν μετ’ ὀλίγον, διὰ τοῦ ὁποίου ἀπηλλάγη τῆς κατηγορίας ὁ διαπράξας τὸ ἀδίκημα, λόγῳ ἐμπράκτου μετανοίας. Δηλαδὴ ἀνεγνώρισεν ὅτι διέπραξε τὸ ἀδίκημα τῆς ἀπάτης. Ὑπὸ τὰ ὄμματα, λέγω, τῶν Ἀρχῶν καὶ αὐτοῦ τούτου τοῦ προϊσταμένου του Ὑπουργοῦ καὶ εἰς ἐπήκοον αὐτοῦ ἀνεγνώρισε καὶ ὡμολόγησεν ὅτι διέπραξε τὸ ἀδίκημα, αὐθορμήτως δὲ μετενόησε. Διέπραξε τὸ ἀδίκημα εἰς τὸ 1925 καὶ μετενόησεν εἰς τὸ 1928. Αὐτὸς εἶναι ὁ Δήμαρχος Πειραιῶς, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν βουλευμάτων τὰ ὁποῖα ἔχομεν πρὸ ἡμῶν. Καὶ ἐρωτῶ: Ὁ Δήμαρχος Πειραιῶς, κατόπιν τῆς ἐμπράκτου μετανοίας του, τῆς ἀναγνωρίσεως δηλαδὴ τῆς διαπράξεως ὑπ’ αὐτοῦ τοῦ ἀδικήματος τῆς ἀπάτης, ἐφ’ ᾧ παρεπέμφθη, ἦτο δυνατὸν νὰ παραμένῃ Δήμαρχος τῆς πόλεως ταύτης; Ναὶ ἢ ὄχι; Ὄχι βεβαίως, διότι τὸ ἀδίκημα ἀπεσβέσθη θὰ μοὶ εἴπητε συνεπεία τῆς ἐμπράκτου μετανοίας. Ἀλλ’ ὅταν λέγομεν ὅτι ἀπεσβέσθη πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει πόσαι πρόοδοι συνετελέσθησαν εἰς τὴν διαδικασίαν αὐτήν. Ἔμπρακτος μετάνοια ἦτο μέχρι τοῦ 1920 ἡ αὐθόρμητος μετάνοια τοῦ διαπράττοντος ἀδίκημά τι, πρὶν ἢ ἐξετασθῇ ὑπὸ τῆς Δικαιοσύνης πρὸς ἱκανοποίησιν τοῦ ἀδικηθέντος. Αὐτὴ ἦτο ἡ ἔμπρακτος μετάνοια, ὡς οἱ ἠθικοὶ νόμοι ἀναγνωρίζουσιν. Ἀλλ’ ἐψηφίσθη κατὰ τὰς περιόδους αὐτὰς Νόμος περὶ ἐμπράκτου μετανοίας, ὁ ὁποῖος, οὔτε ὀλίγον οὔτε πολύ, εἶπεν ὅτι εἶναι δυνατὸν ὁ διαπράττων τὸ ἀδίκημα νὰ μετανοῇ καὶ μετὰ τὴν ἔκδοσιν τῆς δικαστικῆς ἀποφάσεως. Πάντως ἀποζημιοῖ τὸν ἀδικηθέντα, διότι ἔμπρακτος μετάνοια δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐννοηθῇ ἄνευ ἀποζημιώσεως τοῦ ἀδικηθέντος. Δυνατὸν κλέπται, ἀπατεῶνες, ἅρπαγες ἀδικοπραγοῦντες εἰς τὰ ἀδικήματα τῆς περιουσίας νὰ μετανοήσωσι καὶ μετὰ τὴν ἔκδοσιν τῆς δικαστικῆς ἀποφάσεως καὶ ὅταν κυροῦται ἡ ἀλήθεια τοῦ ἀδικουμένου, ἀλλὰ ὅταν ἔρχεται ἡ δικαστικὴ ἐξουσία καὶ λέγει, σὲ στέλνω εἰς τὰς φυλακάς, εἶναι τοῦτο αὐθόρμητος μετάνοια ἢ ὄχι;

§188Γ. ΤΣΑΚΑΝΙΚΑΣ. Διὰ πόσον ποσὸν παρεπέμφθη;

§189Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Θὰ ἀκούσητε. Καὶ ὅταν λέγω προώδευσεν ὁ τόπος μέχρι τοῦ σημείου ὥστε νὰ θεωρῆται ἔμπρακτος μετάνοια, αὐθόρμητος μετάνοια καὶ ἀνατρέπει τὴν δικαστικὴν ἀπόφασιν καὶ καθ’ ἣν στιγμὴν οἱ χωροφύλακες συλλαμβάνουν τὸν ἀδικοπραγοῦντα καὶ τὸν ρίπτουν εἰς τὰς φυλακάς, θεωρεῖται καὶ τοῦτο αὐθόρμητος μετάνοια, ὅταν, λέγω ὅτι ἐπὶ τοσοῦτον προωδεύσαμεν, ὥστε καὶ τοῦτο νὰ θεωρῆται ἔμπρακτος μετάνοια, ἀσφαλῶς δι’ αὐτὸ βλέπομεν τὰς προόδους τοῦ τόπου. Ἐν πάσῃ περιπτώσει διὰ νὰ εἰσέλθω εἰς τὸ θέμα, ἐξεδόθη βούλευμα παραπεμπτικὸν κατὰ τοῦ Δημάρχου Πειραιῶς, ὁ ὁποῖος ἐγὼ φρονῶ ὅτι ἠπάτησεν, ἀλλὰ ποιούμενος χρῆσιν τῆς εὐεργετικῆς διατάξεως πληρώνει καὶ ἀφοῦ ἐπλήρωσεν ἀπεσβέσθη ἡ κατ’ αὐτοῦ ποινικὴ ἀγωγή. Καὶ λέγει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν δύναται νὰ ὑπάρχῃ ζήτημα μετὰ τοῦτο; Ναί, ὑπάρχει κ. Ὑπουργέ. Καὶ ἰδοὺ τὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα ὠθοῦνται πρὸ ὑμῶν. Μετὰ τὴν ἔμπρακτον μετάνοιαν ἀπεσβέσθη ἡ ποινικὴ ἀγωγή, ἀλλ’ ἀποσβεσθείσης τῆς ποινικῆς ἀγωγῆς, δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ Παναγιωτόπουλος ὁ Τάκης νὰ εἰσαχθῇ εἰς δικαστήριον. Ὁ Δήμαρχος Πειραιῶς εἶναι Δήμαρχος Πειραιῶς καὶ κατ’ αὐτοῦ ὑφίστανται αἱ συνέπειαι τοῦ νόμου τοῦ διοικητικοῦ, τὸν ὁποῖον ὀφείλομεν νὰ ἐφαρμόσωμεν. Τὸ ἄρθρον 115 τοῦ Ποινικοῦ Νόμου ἐκφράζεται σαφῶς περὶ τούτου. Ἀπεσβέσθη ἡ ποινικὴ ἀγωγή, ἀλλ’ ὁ νόμος ζητεῖ διὰ τὸν Τάκην Παναγιωτόπουλον νὰ τεθῇ ὑπὸ ἀστυνομικὴν ἐπιτήρησιν ὡς ἄτομον. Ὁ νόμος αὐτὸς ἰσχύει, κ. Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἰσχύει κ. Βουλευταί. Συνεπῶς ὁ Τάκης Παναγιωτόπουλος, ὁ παραπεμφθεὶς δυνάμει βουλεύματος ὁριστικοῦ, δυνάμει τοῦ ἄρθρου 115 τοῦ Ποιν. Νόμου δέον νὰ ἐκτοπισθῇ. Καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁ ὁποῖος ἐπιβλέπει εἰς τὰ τῆς ἐκτοπίσεως τῶν ἐπικινδύνων, τί ἔπραξεν ὑπάρχοντος τοῦ ἄρθρου 115; Εἰς ποῖον μέρος τῆς Ἑλλάδος ἐξετόπισε τὸν τοσοῦτον παρανομήσαντα Τάκην Παναγιωτόπουλον; Εἰς τὸ Δημαρχεῖον Πειραιῶς! Ἀλλ’ ἐνῷ ἀπεσβέσθη ἡ ποινικὴ ἀγωγὴ καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ ὑφίσταται ἐν ἰσχύει τὸ ἄρθρον 115 τοῦ Νόμου τοῦ Ποινικοῦ, καθ’ ὃ ὁ ἐμπράκτως μετανοήσας καὶ διαπράξας ἀδίκημα δέον νὰ τεθῇ ὑπὸ ἀστυνομικὴν ἐπιτήρησιν, ἐξακολουθεῖ τὸ ἄρθρον αὐτὸ ὡς πρὸς τὸν Δήμαρχον νὰ μὴ ὑφίσταται. Οὐδεμία εὐθύνη, κατὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, βαρύνει τὸν κ. Δήμαρχον, ἀλλ’ ὁ Δήμαρχος δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο, παρὰ ὁ Τάκης Παναγιωτόπουλος. Ἔχομεν τὸν διοικητικὸν νόμον, ὁ ὁποῖος ὁμιλεῖ καὶ καθορίζει τὰ μέτρα εἰς τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ προβῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ κατὰ τὸ ἄρθρ. 126 τοῦ Νόμου, ὁ Δήμαρχος Πειραιῶς εἶναι αὐτοδικαίως ἔκπτωτος τοῦ ἀξιώματός του, ὑπάρχοντος ὁριστικοῦ κατ’ αὐτοῦ βουλεύματος. Εἰς τὰς τρεῖς ταύτας περιπτώσεις ἔχομεν τὴν ἴψο γιοῦρε, τὴν αὐτοδικαίαν ἔκπτωσιν. Ἡ δευτέρα παράγραφος τοῦ ἄρθρου 126 τοῦ Νόμου ΔΝΖ περὶ Κοινοτήτων, ἀποφαίνεται ὁριστικῶς περὶ τούτου. Κατόπιν θὰ ἐπακολουθήσῃ ἡ ἀπόφασις, ἡ κύρωσις τῶν Δικαστηρίων. Ἀλλὰ καὶ τότε, κατὰ τὸν Καταστατικὸν νόμον τῶν Κοινοτικῶν Συμβουλίων, δὲν ἐπιτρέπεται εἰς τοῦτον νὰ διαχειρίζεται πλέον τὴν περιουσίαν τοῦ Δήμου. Ὁ νομοθέτης ἠξίωσε νὰ ὑπάρχουν τεκμήρια τῆς ἠθικῆς εἰς τὰ διοικοῦντα πρόσωπα. Ὁ νομοθέτης δὲν ἐμπιστεύεται τὴν διοίκησιν καὶ τὴν διαχείρισιν οὐδεμιᾶς δραχμῆς εἰς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι διὰ βουλεύματος ἀπεδείχθησαν ὅτι διέπραξαν ἀπάτην. Ἀλλὰ καὶ ὁ ἴδιος ἐδήλωσεν, ὀχυρούμενος ὄπισθεν τῆς εὐεργετικῆς διατάξεως τοῦ νόμου, ὅτι εἶναι πρόθυμος νὰ πληρώσῃ. Ὁ νομοθέτης ἠξίωσεν, ἵνα ὁ Δήμαρχος εἶναι ἄμεμπτος, ἄσπιλος, ἠθικός, διὰ νὰ ἐμπιστεύηται εἰς αὐτὸν τὴν διαχείρισιν τῆς περιουσίας τοῦ Δήμου. Καὶ λέγει ὁ νόμος, ἐν τῷ ἄρθρῳ 126, ἀδιαφορῶν πρὸς τὸ ποινικὸν ἀδίκημα τὸ ὁποῖον ἀπεσβέσθη, λέγει ὅτι ἀξιοῖ: νὰ παραπέμπηται αὐτοδικαίως ὁ τοιοῦτος Δήμαρχος, ἐφόσον ὑπῆρξε τὸ παραπεμπτικὸν βούλευμα. Ἀλλὰ καὶ τοῦτο ἐὰν δὲν ὑπῆρχε, μόνον καὶ σκιὰ καὶ ὑπόνοια ἂν ὑπάρχῃ, δὲν τοῦ ἐμπιστεύεται τὴν διαχείρισιν δημοσίων χρημάτων. Ἡ ἔκπτωσις, λέγει ὁ νόμος 641, ἀπαγγέλλεται δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν. Αὐτὸ εἶναι προσθήκη γενομένη ἐκ τῶν ὑστέρων. Πάντως δὲν ἔχει οὐδεμίαν ἀξίαν ἡ νέα προσθήκη, διότι παραμένει τὸ πρᾶγμα ὡς ἐξετέθη, μόνον τὴν διαδικασίαν τῆς ἐκπτώσεως καθώρισε τὸ ἄρθρον 128. Τὸ γεγονὸς τῆς ἐκπτώσεως, ἅμα τῇ ὑπάρξει τοῦ ὁριστικοῦ βουλεύματος, τὸ αὐτοδίκαιον τῆς ἐκπτώσεως, ἡ ἴψο γιοῦρε ἔκπτωσις ἐπέρχεται κατὰ τὸ ἄρθρον 128, καὶ εἴπομεν τοὺς δικαιολογητικοὺς λόγους ἕνεκα τῶν ὁποίων δέον νὰ ἐπέρχεται ἡ τοιαύτη ἔκπτωσις, καὶ ἰδίως ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν ἰδιαιτέρως τῆς Κυβερνήσεως, διότι πλέον ἔχετε Δήμαρχον ἐπὶ ἀπάτῃ κατηγορηθέντα, ἀπάτην ἀναγνωρισθεῖσαν διὰ τῆς ἐμπράκτου μετανοίας καὶ εἰς τὸν Δήμαρχον αὐτὸν ἐμπιστεύεσθε τὴν διαχείρισιν ἑκατομμυρίων, καθ’ ὃν χρόνον ἤλθομεν νὰ ἀναστηλώσωμεν τὰ τῆς Χώρας. Δὲν εἶναι δίκαιον, Κύριοι, ὀχυρούμενοι ὄπισθεν τῆς μετανοίας, νὰ εἴπωμεν ὅτι δὲν ἰσχύει τὸ ἄρθρον 126. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπωμεν ὅτι δὲν ἰσχύει τὸ ἄρθρον 115 τοῦ ποινικοῦ νόμου περὶ ἀστυνομικῆς ἐπιτηρήσεως, ἐν περιπτώσει ἀποσβέσεως τῆς ποινῆς λόγῳ μετανοίας ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὸ ἄρθρον 126 καὶ ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὴν ὅλην δικονομίαν τοῦ διοικητικοῦ νόμου, ὁ ὁποῖος δὲν θέλει καταστάσεις ὑπόπτους. Τί ἔπραξεν ὁ κ. Ὑπουργός; Οὐδέν. Εἴδομεν ἐντὸς δύο ἡμερῶν συνερχόμενον τὸ συμβούλιον καὶ γνωρίζωμεν ἡμεῖς οἱ δικηγοροῦντες ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ ἔκδοσις ἑνὸς βουλεύματος καὶ ποσάκις ἀνερχόμεθα τὰς κλίμακας τῶν διαφόρων δικαστηρίων διὰ νὰ συνέλθῃ τὸ Συμβούλιον καὶ ἀποφανθῇ. Εἴδομεν ἐντὸς μιᾶς ἡμέρας συνερχόμενον τὸ Συμβούλιον καὶ βεβαιοῦν τὴν ἔμπρακτον μετάνοιαν, ἀλλ’ ὑπάρχει καὶ τὸ ἄρθρον 115 τοῦ ποινικοῦ νόμου, κατὰ τὸ ὁποῖον τίθεται ὑπὸ ἐπιτήρησιν τὸ πρόσωπον τοῦτο. Τὸ ἄρθρον ἀφ’ ἑτέρου 126 τοῦ ΔΝΖʹ νόμου ὑπάρχει ἢ δὲν ὑπάρχει; Καὶ τί λέγει ἂν ὑπάρχῃ; Τὸ γνωρίζομεν. Καὶ μ’ ὅλα ταῦτα ὁ δήμαρχος Πειραιῶς ὑπάρχει εἰς τὰ δημοτικὰ ταμεῖα τοῦ Δήμου Πειραιῶς. Νομίζω ὅτι οἱ λόγοι οἱ νομικοὶ καὶ οἱ ἠθικοὶ λόγοι, ἰδίως τὸ πνεῦμα τῆς φειδοῦς καὶ τῆς χρηστῆς διοικήσεως τῶν οἰκονομικῶν τῶν Ὑπουργείων θὰ ἔπρεπε νὰ μετεμφυτευθῇ καὶ εἰς ὅλα τὰ ἄλλα ταμεῖα τὰ ὁποῖα διοικοῦνται ὑπὸ δημοτικῶν ὑπαλλήλων. Εἶναι καιρὸς νὰ τεθῇ τέρμα εἰς τὰς τοιαύτας ἀσχημοσύνας καὶ λεηλασίας τῶν δημοτικῶν ταμείων τοῦ τόπου. Εἶναι καιρὸς νὰ ἀρθῶμεν εἰς τὸ ὕψος ἡμῶν, ἂν θέλωμεν νὰ ζήσῃ ὁ τόπος παντοῦ καὶ ἂν δὲν θέλωμεν νὰ μετερχώμεθα μεθόδους, αἱ ὁποῖαι εἶναι μέθοδοι ἄντικρυς ἀντίθετοι πρὸς τὴν ψυχολογίαν ἡμῶν καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ἀξιοῖ παρὰ τῆς Κυβερνήσεως τοῦ τόπου τὴν ἀνύψωσιν αὐτοῦ μέχρι τοῦ σημείου τὸ ὁποῖον θὰ καταυγάσῃ μετὰ πεποιθήσεως τὸν ἑλληνικὸν λαὸν ὅτι πλήρης ἠθικὴ ἐπικρατεῖ ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ. Ἀλλ’ ὅταν προσπαθῶμεν πάσῃ θυσίᾳ νὰ καλύψωμεν τοὺς καταχραστάς, ὅταν προσπαθῶμεν πάσῃ θυσίᾳ νὰ διατηρῶμεν εἰς τὰ ταμεῖα τοὺς βεβαιοῦντας καὶ ὁμολογοῦντας τὰς ἀπάτας αὐτῶν, βεβαιωθῆτε ὅτι δὲν ἀπεμακρύνθημεν τῆς ὀλεθρίας ἐκείνης ἐποχῆς, εἰς τὴν ὁποίαν ἔζη πρὸ μακροῦ ὁ τόπος, καὶ ἡ ὁποία τοσοῦτον ἐστοίχισεν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Λαόν. Δὲν ὁμιλῶ, σᾶς βεβαιῶ ἐντίμως, διότι ὁ Δήμαρχος Πειραιῶς ἀνήκει εἰς τὴν παράταξιν τοῦ α ἢ β κόμματος, διότι ἀδιαφορῶ διὰ τὰ πρόσωπα, ἀλλ’ ὁμιλῶ καὶ ἐνδιαφέρομαι διὰ ἓν μόνον, διὰ τὴν ἀρετήν, διὰ τὴν ἠθικήν. Ἂν νομίζετε σεῖς ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ καλύπτετε τοιαῦτα πρόσωπα καὶ νὰ ὀχυροῦσθε ὄπισθεν τοιούτων προσώπων, τότε θὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν νὰ τὸν κρατήσῃ εἰς τὸ ἀξίωμά του ἵνα τὸν ἔχῃ ὡς δεῖγμα τῶν μεθόδων μὲ τὰς ὁποίας ἡ Κυβέρνησις θέλει νὰ διοικῇ τὸν τόπον.

§190Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Εἶσθε ἐν γνώσει μιᾶς καταστάσεως, ἡ ὁποία εἶχε δημιουργηθῆ εἰς τὸν Δήμαρχον Κοζάνης. Ἐπὶ ἕνδεκα μῆνας ὁ ὑπουργὸς τότε τῶν Ἐσωτερικῶν ἔδιδε συνεχεῖς ἀδείας εἰς τὸν τέως Δήμαρχον Κοζάνης, καίτοι ὑπῆρχον πλεῖσται κατ’ αὐτοῦ κατηγορίαι.

§191Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Θὰ ἤθελα νὰ μάθω, κ. Συνάδελφε, χωρὶς νὰ θέλω νὰ ἀναμιχθῶ εἰς τὰ τοῦ Δήμου Κοζάνης, τὸν Δήμαρχον Κοζάνης ἐβάρυνε παραπομπή τις τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας τοῦ τόπου ἢ ὄχι;

§192Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Ὄχι!

§193Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει τὸν παραλληλισμὸν αὐτὸν τὸν ὁποῖον κάμνετε, τὸν κάμνετε, διὰ νὰ συγκαλύψετε τὰ πράγματα; Ἄν ὁ Δήμαρχος Κοζάνης ἔχῃ μίαν μήνυσιν κατ’ αὐτοῦ, τί σημασίαν ἔχει μὲ τὸ προκείμενον θέμα; Ἀλλ’ ἀναμφισβητήτως ἄν καὶ ὁ Δήμαρχος Κοζάνης καὶ πᾶς ἄλλος ὃ ἔπραξε παρόμοιόν τι, ἔπρεπε νὰ κατηγγέλατε τὰ πράγματα ἵνα λάβῃ γνῶσιν ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Συγκαλύπτοντες τὰς καταχρήσεις, συγκαλύπτοντες τὰ ἐγκλήματα, πολεμεῖτε τὸν τόπον.

§194Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Δὲν ἐπρόκειτο περὶ καταχρήσεων. Ἦτο δὲ ἄλλως τε τότε ἡ Οἰκουμενικὴ Κυβέρνησις...

§195Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Ἄν ἡ Οἰκουμενικὴ Κυβέρνησις δὲν ἔφθανε μέχρις ἐκπτώσεως, δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ σώσῃ τὸν τόπον καὶ θὰ ὠφείλατε σεῖς νὰ ἀνέλθητε εἰς τὸ βῆμα τοῦτο, νὰ καταγγείλετε....

§196ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὰ καταγγέλλει τώρα.

§197Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Τὰ ἀνύπαρκτα! Ἀλλ’ ἀφήσατε νὰ χωρήσωμεν εἰς τὸ ἔργον ἡμῶν. Ἄς ἐξέλθωμεν, Κύριοι, τοῦ στενοῦ κομματισμοῦ καὶ ἄς προσπαθήσωμεν νὰ εὕρωμεν τὴν καλλιτέραν ὁδὸν ἡ ὁποία εἶναι δυνατὸν νὰ σώσῃ τὸν τόπον. Σήμερον ἔχετε τὸν Δήμαρχον Πειραιῶς ἀπατῶντα, τὸ βεβαιοῦν τὰ δικαστικὰ βουλεύματα. Αὔριον θὰ ἔχετε ἄλλον. Ἡ Κυβέρνησις λοιπὸν δὲν πρέπει νὰ ζητῇ νὰ εὕρῃ τρόπον τινὰ ἵνα σώσῃ τὸν φίλον Δήμαρχον, διότι οὐαὶ καὶ ἀλλοίμονον ἄν ἐπρόκειτο νὰ φθάσωμεν μέχρι τοῦ σημείου, ὥστε νὰ προσπαθῶμεν διὰ τύπων νὰ σώζωμεν τοὺς φίλους Δημάρχους. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ τόπος νὰ σωθῇ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει βαίνομεν πρὸς τὸ βάραθρον καὶ λυποῦμαι πολὺ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν δι’ ὅλους τοὺς κόπους τοὺς ὁποίους ἐπὶ ματαίῳ καταβάλλει. Δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους θὰ ἔπρεπεν ἡ Κυβέρνησις, ὅταν βλέπωμεν τοιαύτην κατάστασιν, ὅταν βλέπωμεν ἕν τοιοῦτον τερατῶδες ἔγκλημα, θὰ ἔπρεπεν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐφαρμόσῃ τὸ ἄρθρον 115 τοῦ Ποινικοῦ Νόμου, νὰ τεθῇ ὁ Δήμαρχος ὑπὸ ἐπιτήρησιν. Θὰ ἔπρεπε ἀμέσως ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ἄρθρου 126...

§198Γ. ΜΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Εἶσθε δικηγόρος καὶ ὁμιλεῖτε διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ἄρθρου 115; Γνωρίζετε μίαν κἄν περίπτωσιν εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα τοιαύτης ἐφαρμογῆς;

§199Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Ἔχετε τὴν γνώμην, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ἰσχύει τὸ ἄρθρον 115 ἢ ὅτι δέν ἰσχύει;

§200Γ. ΜΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἰσχύει, ἀλλ’ ὄχι εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν.

§201Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Ποῖος νόμος κατήργησε τὸ ἄρθρον 115; Ἔχετε τὴν καλωσύνην νὰ μοῦ εἴπητε τὸν Νόμον διὰ τοῦ ὁποίου κατηργήθη τὸ ἄρθρον 115; Ἴσως–ἴσως νὰ τὸ κατήργησε ἡ μὴ ἐφαρμογή του, ἀλλὰ πόσα πράγματα δὲν ἐφαρμόζονται εἰς τὸν τόπον αὐτόν; Ἐφ’ ὅσον λοιπὸν ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ἄρθρου 126 ἔπρεπεν ὁ Δήμαρχος Πειραιῶς νὰ κηρυχθῇ ἔκπτωτος ipso jure καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ ἠθικὴ ἐπέβαλλε νὰ μὴ ἐμπιστευώμεθα τὴν διαχείρισιν τῶν κοινῶν πραγμάτων, τοῦ Ταμείου Πειραιῶς τῆς δευτέρας ταύτης πόλεως τοῦ τόπου, καὶ ἡμεῖς δὲν πράττομεν τοῦτο, ἀμφιβάλλω ἐὰν ὑπάρχῃ ἠθική. Κύριοι, μίαν καὶ μόνον σύστασιν κάμνω πρὸς τὴν Κυβέρνησιν τοῦ τόπου: Προσπαθήσατε νὰ ἀπομακρύνετε τοὺς ἀνηθίκους ἀπὸ τῶν Δημοσίων Ταμείων. Ἐὰν θέλετε νὰ διατηρήσετε τοὺς ἀπατεῶνας καὶ τοὺς καταχραστὰς εἰς τὰ ταμεῖα, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει μὴ ἐπαγγέλλεσθε εἰς τὸν λαὸν πρόγραμμα ἀνορθωτικὸν τοῦ τόπου.

§202ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σωτηριάδης.

§203Σ. ΣΩΤΗΡΙΑΔΗΣ. Τὸ ζήτημα, Κύριοι Συνάδελφοι, εἶναι ζήτημα καθαρῶς νομικόν. Καὶ ἠμπορῶ νὰ εἴπω ὅτι δὲν εἶναι ἐκ τῶν εὐχερῶν νομικῶν ζητημάτων, διὰ νὰ εἶμαι εἰλικρινὴς ἀπολύτως. Ἔχομεν μίαν διάταξιν τοῦ νόμου περὶ Δήμων καὶ Κοινοτήτων ἡ ὁποία ὁρίζει τὰ ἀκόλουθα: «Δήμαρχοι κ. λ. π. ἐκπίπτουν αὐτοδικαίως τοῦ ἀξιώματος αὐτῶν, ἐφ’ ὅσον ἔχῃ ἐκδοθῇ κατ’ αὐτῶν ὁριστικὸν βούλευμα ἐπὶ κακουργήματι». Καὶ γεννᾶται τὸ ἐρώτημα: ποῖον πρέπει νὰ θεωρηθῇ ὁριστικὸν βούλευμα; Ἀνέγνωσα τὰς δηλώσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁ ὁποῖος εἶπεν ὅτι ἐν τῇ ἐννοίᾳ τοῦ νόμου «ὁριστικὸν» σημαίνει ἀμετάκλητον. Καὶ εἶμαι σύμφωνος ἐντελῶς μαζύ του, ὅτι δὲν ἀρκεῖ βέβαια ἡ ἔκδοσις ἑνὸς ὁριστικοῦ βουλεύματος, διότι ὁριστικὸν βούλευμα θὰ ἦτο καὶ τὸ βούλευμα τῶν Πλημμελειοδικῶν τὸ ὁποῖον ὑπόκειται εἰς ἀνακοπήν. Ὁριστικὸν εἶναι καὶ τὸ βούλευμα τοῦ Συμβουλίου τῶν Ἐφετῶν, τὸ ὁποῖον εἶναι τελεσίδικον. Ἀλλὰ βεβαιῶ εἰλικρινῶς, ὅτι τὸ ὁριστικὸν νοεῖται ἐν τῇ ἐννοίᾳ τοῦ ἀμετακλήτου. Καὶ λέγω διὰ τοῦ ἀμετακλήτου, διότι πρέπει νὰ δοθῇ μία ἐπαρκὴς ἑρμηνεία, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκπέσῃ αὐτοδικαίως τοῦ ἀξιώματος ἓν πρόσωπον τὸ ὁποῖον ἔτυχε τῆς λαϊκῆς ἐμπιστοσύνης. Καὶ θὰ ἐδεχόμην τοῦτο, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν θὰ ἠδύνατο ἀκόμη νὰ ἀναμείνῃ καὶ τὴν παρέλευσιν τῆς προθεσμίας τῆς ἀναιρέσεως, καὶ εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἠσκεῖτο ἡ ἀναίρεσις νὰ περιμένῃ καὶ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Ἀρείου Πάγου, διότι θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει του ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ εἴπῃ ὁ Ἄρειος Πάγος ὅτι ἡ πρᾶξις δὲν εἶναι παντάπασιν ἀξιόποινος. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἠξίωσεν ὁ νόμος διὰ τὴν αὐτοδικαίαν ἔκπτωσιν τοῦ δημοτικοῦ ἄρχοντος εἶναι ὁριστικὸν βούλευμα παραπεμπτικὸν ἐπὶ κακουργήματι. Ὥστε ὁ νόμος δὲν ἠξίωσεν ἀπόφασιν τελεσίδικον. Ἠθέλησε βούλευμα, διότι ἐθεώρησεν ὅτι καὶ τὸ νὰ βαρύνῃ ἁπλῶς ἕνα Δημοτικὸν Ἄρχοντα μία ἔνδειξις ἁπλῆ δυναμένη νὰ θεμελιώσῃ τὴν παραπομπὴν ἐνώπιον Κακουργιοδικείου, αὐτὸ καὶ μόνον εἶναι ἀρκετὸν γεγονὸς ἵνα ἐπιφέρῃ τὴν αὐτοδικαίαν ἔκπτωσιν. Ἑπομένως, ἐὰν ὑπάρχῃ μία παραπομπὴ ἀμετάκλητος ἐπὶ κακουργήματι καὶ ἔλθῃ κατόπιν τὸ ποινικὸν δικαστήριον καὶ ἀθωώσῃ τὸν Δημοτικὸν ἄρχοντα, ἡ ἀπόφασις δὲν ἔχει οὐδεμίαν ἔννομον συνέπειαν, διότι ἡ αὐτοδικαία ἔκπτωσις πηγάζει μόνον ἀπὸ τὴν παραπομπήν. Ἔρχομαι τώρα νὰ ἐξετάσω καθαρῶς νομικῶς καὶ ἀντικειμενικῶς τὸ ζήτημα. Ἐνταῦθα ἔχομεν ἓν ὁριστικὸν βούλευμα παραπεμπτικὸν ἐπὶ κακουργήματι. Ἐὰν κατὰ τοῦ βουλεύματος αὐτοῦ ἠσκεῖτο ἀναίρεσις καὶ ἤρχετο ὁ Ἄρειος Πάγος δι’ ἀποφάσεώς του καὶ ἔλεγεν ὅτι ἡ πρᾶξις δὲν εἶναι ἀξιόποινος, δὲν φέρει τὰ στοιχεῖα δηλ. τοῦ ἀξιοποίνου, ἡ τοιαύτη ἀπόφασις τοῦ Ἀρείου Πάγου θὰ ἦρε ῥιζικῶς ἐξ ὑπαρχῆς τὸ ἀξιόποινον τῆς πράξεως καὶ συνεπῶς δὲν ἠδύνατο νὰ χωρήσῃ αὐτοδικαία ἔκπτωσις, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν ἔχομεν ἀξιόποινον πρᾶξιν. Ἐνταῦθα ἔχομεν ἕνα τελεσίδικον βούλευμα καὶ ἠσκήθη ἓν εὐεργέτημα περὶ ἐμπράκτου μετανοίας. Λοιπὸν γεννᾶται τὸ ἐρώτημα: Ἠσκήθη τὸ εὐεργέτημα αὐτό; Καὶ ἠσκήθη πότε; Μετὰ τὴν ἔκδοσιν τοῦ ὁριστικοῦ βουλεύματος. Ἡ ἔμπρακτος μετάνοια αἴρει ῥιζικῶς τὸ ἀξιόποινον τῆς πράξεως; Ἰδοὺ τὸ ζήτημα. Τὸ εὐεργέτημα αὐτὸ δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο, παρὰ ἓν εὐεργέτημα τὸ ὁποῖον ἐδόθη ἀφειδῶς καὶ τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ ἀσκηθῇ πρὸ πάσης ἀπολογίας. Πιστεύω, εἰδικῶς διὰ τὴν ἔμπρακτον μετάνοιαν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ ἐξ ὑπαρχῆς ὑπάρχουσα καὶ ἀπόδειξις εἶναι ἡ διάταξις περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησεν ὁ ἀξιότιμος προλαλήσας συνάδελφος, τὸ ἄρθρον 115 τοῦ νόμου, διάταξις ἡ ὁποία δὲν ἔχει ἐφαρμοσθῆ, διότι εἶναι δυσχερὴς ἡ ἐφαρμογή της, μολονότι μετὰ τὴν ἀπόσβεσιν τῆς ποινικῆς ἀγωγῆς ὁ κατηγορούμενος ὑπόκειται εἰς ἰδιαιτέραν Ἀστυνομικὴν ἐπιτήρησιν ἐξ οὗ καὶ κατ’ ἀνάγκην συνεπάγεται ὅτι τὰ στοιχεῖα τῆς ἀξιοποίνου πράξεως ὑπάρχουν ἀκέραια, ἡ δὲ ποινικὴ ἀγωγὴ λαμβάνει χώραν ὅταν ἀσκεῖται τὸ εὐεργέτημα αὐτό, ἐξ οὗ καταφαίνεται ὅτι ἡ ἀπόσβεσις τῆς ποινικῆς ἀγωγῆς εἶναι μία ἀθωωτικὴ ἀπόφασις, ἡ ὁποία σύμφωνα μὲ τὰς βάσεις τὰς ὁποίας ἔθεσεν ὁ νόμος, δὲν αἴρει αὐτόχρημα τὴν παραπομπήν. Λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν ὅτι ὁ Κοινοτικὸς νόμος ὁμιλεῖ περὶ αὐτοδικαίας ἐκπτώσεως ἐκ τοῦ ἀξιώματος ἅμα τῇ ἐκδόσει τοῦ ὁριστικοῦ βουλεύματος, ἅμα ἔχομεν παραπομπὴν καὶ τοιοῦτον βούλευμα ἐκπίπτει, οὐχὶ δι’ ἄλλης ἀποφάσεως ἡ ὁποία νὰ εἴπῃ ὅτι δὲν ὑπάρχουν τὰ στοιχεῖα τοῦ Ποινικοῦ Νόμου. Καὶ ἐὰν ἔλεγεν ὅτι δὲν ὑπάρχουν στοιχεῖα Ποινικοῦ Νόμου, δὲν θὰ εἴχομεν πλέον κακούργημα. Ἐδῶ ὅμως ἔχομεν κακούργημα διὰ τὸ ὁποῖον ἔγινεν παραπομπή. Καὶ ἔχομεν κακούργημα ἀναιρεθὲν ἐκ τοῦ γεγονότος τῆς ἐμπράκτου μετανοίας μετὰ ταῦτα. Ἐπομένως ἡ γνώμη μου εἶναι αὐτή, ὅτι ἔχομεν βούλευμα τὸ ὁποῖον παραπέμπει ἐπὶ κακουργήματι καὶ τὸ βούλευμα αὐτὸ δὲν τὸ ἠκύρωσε τὸ μεταγενέστερον βούλευμα τὸ ἀπαλλάξαν τὸν κατηγορούμενον. Αὐτὰ τὰ ὀλίγα εἶχα νὰ εἴπω ἀπὸ νομικῆς ἀπόψεως.

§204Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Ἐγὼ θὰ σᾶς ἠρώτων τὸ ἑξῆς: Ἐὰν εἶσθε Ὑπουργὸς θὰ ἐπαύατε τὸν Δήμαρχον;

§205Σ. ΣΩΤΗΡΙΑΔΗΣ. Νὰ σᾶς εἴπω. Εἰλικρινῶς σᾶς λέγω ὅτι θὰ τὸ ἔκαμνα, διότι θὰ ἐπρόκειτο νὰ ἐφαρμόσω τὸν νόμον.

§206Γ. ΜΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Κύριοι Βουλευταί, εὐθὺς ὡς ἐπληροφορήθην τὴν ἔκδοσιν τοῦ βουλεύματος ἔπρεπε νὰ ἐπιληφθῶ τῆς ὑποθέσεως καὶ νὰ ἐξετάσω ἐὰν ὑπῆρχε περίπτωσις ἐφαρμογῆς τῶν ἄρθρων 122– 126 τοῦ κώδικος περὶ Δήμων καὶ Κοινοτήτων. Ἐπειδὴ δὲ ἡ ἐκδοῦσα τὸ βούλευμα δικαστικὴ ἀρχὴ δὲν ἀνήγγειλεν ἐπισήμως τὰ τῆς ἐκδόσεως τοῦ βουλεύματος, οὔτε κατὰ τὸ πρῶτον 24ωρον, διέταξα τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου νὰ μὴ ἀναμείνῃ ἐπὶ πλέον, ἀλλὰ αὐτὴ νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τὰς δικαστικὰς ἀρχὰς πληροφορίας, ἀντίγραφα καὶ ἀποσπάσματα τῶν σχετικῶν ἐγγράφων. Τὴν μεθεπομένην μοὶ προσεκομίσθησαν δύο ταὐτοχρόνως βουλεύματα, ὅ,τι λέγω δέ, ἀποδεικνύεται δι’ ἐγγράφων. Μοὶ προσεκομίσθησαν λοιπόν, δύο ταὐτοχρόνως βουλεύματα. Ἓν βούλευμα ὑπ’ ἀριθ. 164 παραπέμπον τὸν Δήμαρχον Πειραιῶς ἐπὶ ἀπάτῃ καὶ ἕτερον βούλευμα ὑπ’ ἀρ. 189 ἀκυροῦν τὸ πρῶτον...

§207Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Ὄχι ἀκυροῦν.

§208Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.)... λόγῳ ἐμπράκτου μετανοίας. Θὰ ὁμιλήσωμεν καὶ ἐπὶ τῆς ἐμπράκτου μετανοίας. Ἐγὼ ἐξήτασα τὴν ὑπόθεσιν, εὗρον δὲ ὅτι ἡ ἐξήγησις τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου, ὑποστηριζούσης ὅτι δὲν ὑπῆρχε περίπτωσις ἐκπτώσεως, ἦτο ὀρθή, ἦτο σύμφωνος πρὸς τὸν νόμον, ἦτο σύμφωνος πρὸς τὴν ἀκολουθουμένην ἀνέκαθεν ἐν τῷ Ὑπουργείῳ τῶν Ἐσωτερικῶν νομολογίαν. Διέταξα τότε νὰ ἐκδοθῇ καὶ ἀνακοινωθὲν τὸ ὁποῖον ἐδημοσιεύθη εἰς τὰς ἐφημερίδας. Ἐνόμιζον, ὅτι μετὰ τὴν ἔκδοσιν τοῦ ἀνακοινωθέντος τούτου θὰ παρεῖλκεν ἀφ’ ἑαυτῆς ἡ ἐπερώτησις, ἡ ὁποία κατετέθη πρίν, ἀκόμη τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν λάβῃ γνῶσιν καθόλου τῶν βουλευμάτων. Διότι οἱ ἀξιότιμοι ἐπερωτῶντες κατέθηκαν τὴν ἐπερώτησιν 24 ὥρας πρὶν λάβω τὰ βουλεύματα. Ἔπρεπε δηλαδή, μόλις ἀνέγνωσα εἰς τὰς ἐφημερίδας τὴν εἴδησιν περὶ παραπομπῆς, νὰ διατάξω ἀμέσως νὰ μοὶ προσκομισθῇ χαρτὶ καὶ μελάνη, καὶ νὰ διατάξω τὴν ἔκπτωσιν, διὰ νὰ εἶμαι ἐν τάξει. Νομίζω, ὅτι μετὰ τὴν ἔκδοσιν τοῦ ἀνακοινωθέντος θὰ παρεῖλκε πᾶσα συζήτησις, ὀρθῶς δὲ ὁ πρῶτος ἐπερωτήσας ἀντελήφθη ὅτι δὲν ὑπῆρχε ζήτημα ἐλέγχου. Ἀλλὰ ἐπειδὴ ὁ δεύτερος τῶν ἐπερωτησάντων καὶ ὁ τρίτος, ὁ κ. Σωτηριάδης, ἠθέλησαν νὰ ἀμφισβητήσουν νομικῶς τὸ ζήτημα, εἶμαι ὑπόχρεως νὰ σᾶς ἀπασχολήσω δι’ ὀλίγων. Ὡς ἀνέπτυξαν οἱ ἀξιότιμοι ἐπερωτήσαντες, πράγματι τὸ ζήτημα εἶναι ἐὰν αἱ διατάξεις τοῦ σχετικοῦ νόμου, ὅτι ἐκπίπτει αὐτοδικαίως ὁ παραπεμφθεὶς δι’ ὁριστικοῦ βουλεύματος, ἢ δὲ ἔκπτωσις ἀπαγγέλλεται δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐὰν ὁ ὅρος «ὁριστικὸν βούλευμα» εἶναι ὅρος τεθεὶς ἐν τῇ ἐννοίᾳ τῇ δικονομικῇ, ἢ ἐν τῇ ἐννοίᾳ τῇ κυριολεκτικῇ τῆς λέξεως ὁριστικὸν βούλευμα. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν οὐδέποτε ἐδέχθη τὴν πρώτην λύσιν, οὐδὲ συνεζήτησε κἂν ὅτι ἡ λέξις «ὁριστικὸν βούλευμα» δύναται νὰ ἔχῃ τὴν δικονομικὴν ἔννοιαν. Οὐδεὶς οὐδέποτε σοβαρῶς ὑπεστήριξε τοῦτο, διότι τὸ ὅτι ἡ φράσις «ὁριστικὸν βούλευμα» δὲν εἶναι ἔννοια δικονομική, δὲν ἀποδίδει δικονομικὴν ἔννοιαν, ἀποδεικνύεται ἐκ τούτου ἀμέσως· ἂν ὁ νόμος ἐννοεῖ ὅτι ἐκπίπτει αὐτοδικαίως ὁ Δήμαρχος ὁ παραπεμπόμενος διὰ βουλεύματος, θὰ ἦτο περιττὸν νὰ θέσῃ τὴν λέξιν ὁριστικόν, διότι μόνον τὰ ὁριστικὰ παραπέμπουν, οὐχὶ δὲ τὰ προδικαστικά. Ἑπομένως ὁ νόμος, μὴ ἀναγράφων ὅτι οἱ παραπεμπόμενοι διὰ βουλεύματος ἐκπίπτουν, σημαίνει ὅτι δὲν ἐννοεῖ τὸν ὁπωσδήποτε διὰ βουλεύματος παραπεμπόμενον. Δὲν ὑπάρχει βούλευμα παραπέμπον, τὸ ὁποῖον νὰ μὴ εἶναι ὁριστικόν. Ἀλλ’ ἐφόσον ὁ νόμος δὲν λέγει «ὁ παραπεμπόμενος διὰ βουλεύματος», σημαίνει ὅτι δὲν ἤθελεν νὰ ἀποβλέψῃ εἰς τὴν δικονομικὴν ἔννοιαν.

§209Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Βούλευμα ὁριστικὸν εἶναι καὶ τὸ τοῦ Πλημμελειοδικείου. Θὰ ἦτο ἀστεῖον ἂν ἤθελε τοιοῦτον τι.

§210Γ. ΜΑΡΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτερ.). Λέγω ὅτι ἡ φράσις «ὁριστικὸν βούλευμα» δὲν ἐτέθη ἐν τῇ ἐννοίᾳ τῇ δικονομικῇ, καὶ ἀπόδειξις εἶναι ὅτι ἂν ὁ νόμος ἤθελε νὰ ἐννοήσῃ τὴν παραπομπὴν θὰ ἔλεγε «βουλεύματος» καὶ δὲν θὰ ἐχρειάζετο ἡ λέξις «ὁριστικοῦ» διότι δὲν παραπέμπει βούλευμα τὸ ὁποῖον νὰ μὴ εἶναι ὁριστικόν. Δεύτερον διότι ἡ τοιαύτη ἐκδοχὴ ἄγει εἰς ἄτοπα συμπεράσματα καὶ παραλογισμούς, διότι οὐδεμία συνείδησις δικαίου δύναται νὰ ἀνεχθῇ, ὅτι εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ ἐκπέσῃ αὐτοδικαίως τοῦ ἀξιώματός του οἷος δήποτε Δήμαρχος, διότι ἐξεδόθη ἓν βούλευμα καὶ τὸ ὁποῖον μετὰ πέντε ἢ ἓξ ἡμέρας θὰ ἠδύνατο νὰ ἀνατραπῇ παρὰ τοῦ ἀνωτέρω δικαστηρίου. Οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποθέσῃ κανείς, ὅτι ὁ νομοθέτης ἠθέλησε νὰ ἐμπαίξῃ ἐπὶ τοσοῦτον τὸν θεσμὸν τῶν αἱρετῶν ἀρχόντων, ὥστε νὰ καθιερώσῃ τὴν ἔκπτωσιν αὐτῶν ἀπὸ τοῦ ἀξιώματός των, διότι ἐξεδόθη κατ’ αὐτῶν ἓν βούλευμα. Ἄλλος λόγος ὑποστηρίζων τὴν ἑρμηνείαν αὐτὴν εἶναι ὅτι θὰ εὑρίσκετο ἐν μεγίστῃ δυσαρμονίᾳ ὁ ἴδιος νόμος πρὸς ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα θεσπίζει ἐπὶ παρομοίων πράξεων διὰ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους. Ὁ νόμος ὁ ὁποῖος ἀπέναντι τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων ἐδείχθη ἀσυγκρίτως ἐπιεικέστερος, διατὶ νὰ θελήσῃ νὰ δειχθῇ τόσον αὐστηρὸς πρὸς τὸν Δήμαρχον; Ἡ διάταξις ὀφείλει, Κύριοι, νὰ ἑρμηνευθῇ στενώτατα, διότι εἶναι διάταξις ἐξαιρετική, ἄλλως τε καὶ αἱ ἀνάλογοι διατάξεις περὶ ἀποκλεισμοῦ ἀπὸ τοῦ δικαιώματος τοῦ ἐκλέγειν καὶ ἐκλέγεσθαι ἡρμηνεύθησαν πάντοτε ὑπὸ τῶν Δικαστηρίων κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Οὐδὲν δικαστήριον διέγραψε παραπεμφθέντα ἐπὶ βουλεύματι ὁριστικῷ, διότι ἐδέχθησαν ὅτι ἡ φράσις αὕτη δὲν ἐννοεῖται δικονομικῶς, ἀλλ’ ἐννοεῖται βούλευμα τελεσίδικον. Ἡ ἑρμηνεία τοῦ Ὑπουργείου ὅτι ὁ ὅρος ὁριστικὸν δὲν εἶναι δικονομικός, ἀλλ’ ἐννοεῖ τὸ ἀπρόσβλητον καὶ ἀμετάκλητον βούλευμα, ἡ ἑρμηνεία αὕτη ἔχει καὶ ὑποφερτὴν δικαιολογητικὴν βάσιν, τὴν βάσιν ὅτι ὁ νομοθέτης δὲν ἤθελησε νὰ δείξῃ ἀσέβειαν πρὸς τὴν λαϊκὴν ψῆφον. Ἀλλ’ ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς ἀναπτύξεως τῆς ἐπερωτήσεως ἐλέχθησαν διάφορα πράγματα, τὰ ὁποῖα καὶ ὡς προϊστάμενος ἐπόπτης τῶν Δήμων, ἀλλὰ καὶ ἐξ αἰσθήματος δικαιοσύνης δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ μείνουν ἀναπάντητα. Χωρὶς νὰ κάμω τὸν συνήγορον κανενός, νομίζω ὅτι εἶναι καλὸν νὰ βάλωμεν ὀλίγην γνῶσιν. Τί εἶναι αὐταὶ αἱ φοβεραὶ κατηγορίαι; Θὰ σᾶς εἴπω τὰ πράγματα, οὐχὶ κατ’ αὐθαίρετα συμπεράσματα, ἀλλ’ ὅπως προκύπτουν ἐκ τῶν ἐπισήμων ἐγγράφων. Τὰ γεγονότα εἶναι τὰ ἑξῆς: Εἷς ἐμπορικὸς οἶκος Πειραιῶς ἐνεφανίσθη εἰς τὴν Τράπεζαν Πειραιῶς. Εἶπε· «θέλω νὰ πληρώσω μίαν συναλλαγματικήν, τὴν ὁποίαν ἔχω ἐδῶ». Δὲν τὴν ἔχομεν πρόχειρον, εἶπεν ἡ Τράπεζα. Δώσατε τὰ χρήματα, πάρετε ἀπόδειξιν καὶ θὰ τὴν εὕρωμεν καὶ θὰ σᾶς δώσωμεν τὴν συναλλαγματικήν. Ἡ συναλλαγματικὴ ἦτο εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν ὀπισθογραφημένη.

§211Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Ἡ δικαστικὴ ἐξουσία ἔκαμε τὸ καθῆκον της; Σᾶς ἐρωτῶ.

§212Γ. ΜΑΡΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Δὲν ἐξηκριβώθη ἐὰν τοῦτο ἀπεκρύβη ἐν γνώσει ἢ ἐκ προθέσεως. Ἐγὼ δέχομαι τὴν βαρυτάτην ἐκδοχήν, δηλ. ὅτι ἐν γνώσει τῆς ὀπισθογραφήσεως οἱ ὑπάλληλοι δὲν ἠθέλησαν νὰ τὸ ἀνακοινώσουν εἰς τὴν Ἑταιρείαν καὶ ὀφειλέτριαν, εἴτε ἐκ λεπτότητος συνειθισμένης ἀπέναντι ἑνὸς ἐμπόρου—γνωστὸν δὲ εἶναι εἰς ὅλους ὅτι δυσαρεστοῦνται οἱ πελάται μιᾶς Τραπέζης ὅταν ὀπισθογραφηθῇ καὶ παραπεμφθῇ μία συναλλαγματικὴ εἰς ἄλλην Τράπεζαν—εἴτε διότι ἠθέλησε νὰ ἀποκρύψῃ στενοχωρίας τῆς Τραπέζης, ἡ ὁποία πράγματι ἐπλήρωσε τότε κολοσσιαῖα ποσὰ καὶ ἦτο δυνατὸν νὰ εὑρίσκετο εἰς δυσκολίαν, εἴτε....

§213Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐπλήρωσε 40 ἑκατομμύρια;

§214Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Τὸ βούλευμα τὸ παραπεμπτικὸν δὲν εἶναι ἀληθές; Ναὶ ἢ οὔ;

§215Γ. ΜΑΡΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ἐπαναλαμβάνω ὅτι ἐνδεχόμενον εἶναι καὶ τὸ δεύτερον. Μετά, ἀνακαλυφθείσης τῆς ὀπισθογραφήσεως, ἐδόθη καὶ ἐγγυητικὴ ἐπιστολὴ ὑπό τινος τῶν γαμβρῶν τοῦ Παναγιωτοπούλου ὅτι, ἐὰν δὲν δοθῇ μετὰ ἕνα μῆνα ἡ συναλλαγματική, ἐὰν δὲν ἐπιστραφῇ, θὰ ἀποζημιώσῃ αὐτὸς ὁλόκληρον τὸ ποσόν. Τὸ ζήτημα εἶναι δηλ. ὡς ἑξῆς: Ἀποκρύπτοντες οἱ περὶ τὴν Τράπεζαν Παναγιωτοπούλου τὴν ὀπισθογράφησιν τῆς συναλλαγματικῆς καὶ δίδοντες ἀπόδειξιν, εἶχον σκοπὸν νὰ καταχρασθῶσι τὸ ποσὸν τῆς συναλλαγματικῆς; Εἶχον σκοπὸν ν’ ἀποκρύψουν τὸ γεγονὸς διὰ νὰ ἐξοικονομήσουν ἐν τῷ μεταξὺ τὸ ποσόν; Δηλ. ὑπῆρχεν ἢ δὲν ὑπῆρχε δόλος; Ὄχι, λέγει ὁ Εἰσαγγελεὺς τῶν Πρωτοδικῶν διὰ τὸν Δήμαρχον. Ὄχι, λέγει τὸ Συμβούλιον. Ὄχι, λέγει ἡ δευτέρα Εἰσαγγελικὴ ἀρχὴ τῶν Ἐφετῶν. Ναί, λέγει τὸ τελευταῖον Συμβούλιον τῶν Πλημμελειοδικῶν. Δὲν θέλω ἐγὼ νὰ κρίνω ποῖος ἔχει δίκαιον. Οἱ νομικοὶ γνωρίζουν ἐὰν πάντοτε ἔχουν δίκαιον τὰ ἀνώτερα δικαστήρια. Καὶ ποσάκις αἱ ἀποφάσεις τοῦ Ἀρείου Πάγου δικαιώνουσι τὰ κατώτερα δικαστήρια. Θέλω ὅμως νὰ σᾶς εἴπω ἐπὶ ποίων σκέψεων ἔκρινα. Πρῶτον ἐπὶ τῆς σκέψεως ὅτι ὑπάρχει κοινὴ σφραγὶς ἐδῶ καὶ δεύτερον ἐπὶ τῆς σκέψεως ὅτι ἡ βαρυτέρα κατάθεσις εἶναι τοῦ κ. Κολλυβᾶ, προσώπου ἀξιοπίστου, διευθυντοῦ τοῦ ὑποκαταστήματος τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης ἐν Πειραιεῖ, ἐζήτησα τὴν κατάθεσίν του αὐτήν. Καὶ λέγει τὸ βούλευμα περὶ αὐτοῦ...

§216Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Νὰ τὰ διαβάσετε.

§217Γ. ΜΑΡΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Βεβαίως, ὅταν ἐλέγχητε περὶ ὑπάρξεως οὐσιαστικοῦ πραγματικοῦ ἀδικήματος, ὠφείλατε νὰ τὰς εἴχατε ἀναγνώσει, διὰ νὰ ἐλέγχητε ἐν συνειδήσει οἱονδήποτε Δήμαρχον. Δὲν ἐπιτρέπεται εἰς οὐδένα, σεβόμενον ἑαυτόν, νὰ ἐπιρρίπτῃ ἀβασανίστους μομφὰς διὰ νὰ κρίνωμεν τὸν βαθμὸν τῆς ἠθικῆς τυχὸν ἐκπτώσεως τοῦ αἱρετοῦ ἄρχοντος τῆς τρίτης πόλεως τῆς Ἑλλάδος. Εἶδον λοιπὸν ὅτι λέγει ὁ Κολλυβᾶς τὰ ἑξῆς: «Ἡ πρᾶξις βέβαια τῶν κατηγορουμένων, ἐὰν ἀληθεύῃ, ἐὰν δὲν εἶναι ἐγκληματική, πάντως δὲν εἶναι ἠθική». Αὐτὴ εἶναι ἡ κατάθεσις τοῦ μάρτυρος Κολλυβᾶ, ἐπὶ τῆς ὁποίας στηρίζεται ὁ δόλος τοῦ κυριωτέρου μάρτυρος. Ταῦτα, Κύριοι, εἶχον νὰ εἴπω. Ὑμεῖς δὲ θὰ κρίνετε ἐν συνειδήσει, ἐὰν καὶ ποῖος βαθμὸς ὑπάρχει ἐνοχῆς. Καὶ ἐὰν μετὰ ταῦτα ὁ κ. Δήμαρχος Πειραιῶς δύναται νὰ θεωρηθῇ ὅτι ἔχει ἠλαττωμένην τὴν ἠθικήν του ὀντότητα. Δὲν θὰ προσθέσω τίποτε ἄλλο, διότι, ἐπαναλαμβάνω, δὲν θέλω νὰ γίνω συνήγορος οὐδενός. Θὰ προσθέσω μόνον, ὅτι καὶ κατὰ Δημάρχου ἄλλης πόλεως, κατὰ τοῦ Δημάρχου Θεσσαλονίκης, ἠγέρθησαν διάφορα ζητήματα, ζητήματα σχετιζόμενα μὲ τὴν δημοσίαν τάξιν, ζητήματα σχετιζόμενα μὲ τὸν δημόσιον θησαυρόν. Ἐστάλησαν ἐπιθεωρηταί, οἱ ὁποῖοι ἐξήλεγξαν καὶ ἐκ τῆς μεταβάσεως τῶν ὁποίων ἀποτέλεσμα ὑπῆρξεν ἡ εἰς δίκην εἰσαγωγὴ καὶ ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι καὶ φυλάκισις. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἦτο ὁ Ἀρχηγὸς τῆς πτέρυγος ἐκείνης, ὁ ὁποῖος δὲν ἐνόμισεν ὅτι ἔπρεπεν οὔτε κἂν πειθαρχικὴν δίωξιν κατὰ τοῦ Δημάρχου Θεσσαλονίκης ν’ ἀσκήσῃ.

§218Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Παρεπέμφθη.

§219Γ. ΜΑΡΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Οὐ μόνον τοῦτο, ἀλλὰ καὶ τὴν ἐπιβληθεῖσαν ὑπὸ τοῦ Γεν. Διοικητοῦ Μακεδονίας ποινὴν ἠκύρωσε, καὶ ὀρθῶς κατὰ τὴν γνώμην μου ἔπραξε, διότι πράγματι θὰ ἦτο ὀδυνηρὸν ἐὰν ἐπὶ τῇ βάσει ὑπονοιῶν θὰ ἠδύνατο νὰ γίνεται ἔκπτωτος ἀπὸ τοῦ ἀξιώματος τῶν διαφόρων Δημάρχων τοῦ Κράτους. Ὀρθῶς, λοιπόν, ἔπραξεν. Ἀλλὰ νομίζω ὅτι αἱ ἐγγυήσεις καὶ ὁ σεβασμὸς τὸν ὁποῖον ἔχει ὁ νομοθέτης διὰ τοὺς αἱρετοὺς ἄρχοντας, δὲν ἰσχύει μόνον πρὸς βορρᾶν, ἰσχύει καὶ πρὸς νότον. Δὲν ἰσχύει ὅταν ὁ Δήμαρχος λέγεται Πατρίκιος, ἀλλὰ καὶ ὅταν καλεῖται Παναγιωτόπουλος. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω. (Χειροκροτήματα).

§220Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσ.). Δύο λέξεις παρακαλῶ. Ἠκούσθησαν ὑπαινιγμοὶ ἐναντίον τῆς δικαιοσύνης. Νομίζω ὅτι δὲν εἶναι πρέπον νὰ παραπονῆταί τις κατὰ τῆς δικαιοσύνης, χωρὶς νὰ ὑπάρχωσι καὶ ὡρισμένα στοιχεῖα ἐπὶ τῶν ὁποίων νὰ στηριχθῶσι τὰ παράπονα αὐτά. Ἀκόμη καὶ τοῦτο δύναμαι νὰ εἴπω, ὅτι δὲν εἶναι πρωτοφανὲς ὅτι διὰ μίαν ποινικὴν ὑπόθεσιν, διὰ τὴν ὁποίαν τὸ πρωτόδικον δικαστήριον ἀπεφάνθη ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀφορμὴ κατηγορίας καὶ πιθανὸν νὰ συνεφώνησε καὶ ὁ Εἰσαγγελεὺς τῶν Ἐφετῶν, ἐνώπιον τοῦ ὁποίου ἔφθασεν ἡ ὑπόθεσις, κατόπιν ἀσκήσεως ἀνακοπῆς καὶ κατόπιν νὰ ἔλθῃ τὸ ἀνώτερον δικαστήριον καὶ νὰ ἐκτιμήσῃ ἄλλως καὶ νὰ εἴπῃ ὅτι ὑπάρχει ἀφορμὴ πρὸς κατηγορίαν καὶ νὰ παραπέμψῃ ἐκεῖνον τὸν ὁποῖον καὶ τὸ πρωτόδικον βούλευμα καὶ ὁ Εἰσαγγελεὺς τῶν ἐφετῶν εἶχον κρίνει ἀπαλλακτέον. Ἑπομένως φρονῶ, ὅτι ἡ αἰτίασις, ἡ ὁποία ἐρρίφθη ἐναντίον τῆς δικαιοσύνης εἶναι ἐντελῶς ἀβάσιμος καὶ ἔχω τὴν ὑποχρέωσιν ὡς Ὑπουργὸς τῆς δικαιοσύνης νὰ ἀφήσω μίαν διαμαρτυρίαν.

§221Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ἀναμένοντο ἐκ μέρους ἐμοῦ τοὐλάχιστον, τὰ λεχθέντα παρὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, κατόπιν τῆς ἀγορεύσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν εἶναι ὁ μόνος ὁ ὁποῖος ὑπηνίχθη...

§222Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Θὰ ἤθελον νὰ διασαφηνίσω ὅτι τὰ ὅσα ὁ ἀξιότιμος συνάδελφός μου ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης εἶπεν, δὲν ἀφοροῦν τὰ παρ’ ἐμοῦ λεχθέντα.

§223Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσ.). Ὄχι. Ἠκούσθησαν ὑπαινιγμοὶ εἰς τὴν αἴθουσαν ὅτι ἡ δικαστικὴ ἀρχὴ δὲν ἔκαμε τὸ καθῆκον της. Κατὰ τῶν ὑπαινιγμῶν αὐτῶν διεμαρτυρήθην.

§224Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἡμεῖς ἀπεδώσαμεν πλάνην εἰς τὴν δικαστικὴν ἀπόφασιν.

§225Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ἐγὼ εἶπον ἁπλοὺς ὑπαινιγμούς, σεῖς ἐβεβαιώσατε καὶ πλάνην. Ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης ἦτο ἀπάντησις εἰς τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν.

§226Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. (Ὑπ. Δικαιοσ.). Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁμιλῶν ἐπὶ τῆς οὐσίας τῆς ὑποθέσεως, ἐψυχολόγησεν ἐπὶ τῶν καταθέσεων τῶν μαρτύρων καὶ εἶπεν ὅτι ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς τόσον τὸ πρωτόδικον βούλευμα ὅσον καὶ ὁ Εἰσαγγελεὺς παρ’ Ἐφέταις εἶπον ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀφορμὴ πρὸς κατηγορίαν, χωρὶς ὅμως νὰ μεμφθῇ οὔτε ἦτο δυνατὸν ἄλλως τε νὰ μεμφθῇ τοῦ βουλεύματος τοῦ συμβουλίου τῶν Ἐφετῶν, οὔτε νὰ ἀρνηθῇ τὸ δικαίωμα νὰ ἐνεργήσῃ παραπομπὴν τὴν στιγμὴν καθ’ ἣν κατὰ τὴν κρίσιν του ὑπῆρχεν ἀφορμὴ πρὸς κατηγορίαν.

§227Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν δὲν ἔκαμεν ὑπαινιγμόν.

§228Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Οὔτε κατηγορίαν κατὰ τῶν παραπεμψάντων, οὔτε ἔπαινον ὑπὲρ τῶν ἀπαλλαξάντων ἔκαμον.

§229Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ἀνεφέρθησαν τὰ πράγματα μὲ ἀπόλυτον ἀκρίβειαν καὶ ἀντικειμενικότητα.

§230Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀντίληψις ἡ ἰδική σας, ἡ ἰδική μας ὅμως ἐκ τῶν λόγων τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, δὲν εἶναι αὐτή.

§231Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Δὲν θὰ ἑρμηνεύσητε σεῖς τοὺς λόγους μου, ἀλλ’ ἐγώ· σεῖς λέγετε ὅτι ἦτο αὐτή, ἐγὼ σᾶς λέγω ὄχι.

§232Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ἐγὼ δὲν ἑρμηνεύω τοὺς λόγους τοὺς ἰδικούς σας, ἀλλὰ τὴν στάσιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, ὁ ὁποῖος, ἐνῷ κατὰ τὴν ἀγόρευσιν καὶ τῶν τριῶν ἀγορευσάντων ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως δὲν ᾐσθάνθη τὴν ἀνάγκην νὰ ὑπεραμυνθῇ τῆς δικαιοσύνης, διότι οὐδεὶς ὑπαινιγμὸς κατὰ τῆς δικαιοσύνης ἐγένετο, μετὰ τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, καὶ κατόπιν τῆς πλάνης εἰς τὴν ὁποίαν εἶπεν ὅτι ὑπέπεσεν ἡ δικαιοσύνη...

§233Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Δὲν εἶπον ἐγὼ περὶ πλάνης.

§234Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Τὸ εἴπατε καὶ τὸ ἐπανέλαβεν ὁ κ. Παπανδρέου. Κατόπιν τῶν ὅσων εἴπετε, ὅτι τὰ ἀνώτερα δικαστήρια ὑποπίπτουσιν εἰς σφάλματα καὶ ἔρχεται ὁ Ἄρειος Πάγος καὶ δικαιώνει τὰ κατώτερα, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ᾐσθάνθη τὴν ἀνάγκην νὰ εἴπῃ ὅσα εἶπεν. Ἀλλὰ δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ.

§235Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Θέλω νὰ σᾶς εἴπω καὶ ἓν ἄλλο πρᾶγμα. Μὴ φαντάζεσθε ὅτι δὲν ἔχει κανεὶς δικαίωμα νὰ ἐκφέρῃ γνώμην ἐναντίον τοῦ βουλεύματος. Ἀπόδειξις ὅτι παρέχονται καὶ ἔνδικα μέσα. Ἂν ἐθεωρεῖτο κάθε ἀπόφασις ἀλάνθαστος καὶ ἐθεωρεῖτο ἀσέβεια πᾶσα ἀντίθετος πρὸς τὴν ἀπόφασιν γνώμη, τότε, κύριοι, δὲν θὰ ὑπῆρχον τὰ ἔνδικα μέσα, ἀνακοπαί, ἐφέσεις, ἀναιρέσεις. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπιβάλλεται εἰς ὅλους εἶναι νὰ σέβωνται τὸ δεδικασμένον, νὰ μὴ ἀντιδροῦν ἐναντίον αὐτοῦ, ἀλλ’ ὄχι ὅτι πᾶσα ἀπόφασις θεωρεῖται ἀπολύτως ἀλάνθαστος, ὡσὰν νὰ ἐπρόκειτο νὰ τὰς ἐκδώσῃ ὁ Πάπας, διότι ὑπόκεινται ὅλαι αἱ ἀποφάσεις εἰς ἔνδικα μέσα. Νὰ μὴ φθάσωμεν λοιπὸν εἰς τὸ σημεῖον ὥστε νὰ θεωρῶμεν ὅτι, καὶ ὅταν κανεὶς ἐπικρίνει μίαν ἀπόφασιν, μὴ ἐριστικὴν ἀσεβεῖ πρὸς τὴν δικαιοσύνην.

§236Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. (Ὑπ. Δικ.). Ἐγὼ διεμαρτυρήθην διὰ τοὺς ὑπαινιγμοὺς οἱ ὁποῖοι ἠκούσθησαν ὄπισθεν, διότι ὁ καθεὶς ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ μεμφθῇ μιᾶς ἀποφάσεως, ὁσάκις ἔχει ὡρισμένα στοιχεῖα ἀποδεικνύοντα τῶν δικαστῶν τὴν κακὴν πρόθεσιν.

§237Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Τὸ νὰ ἀποδίδῃ κακὴν πρόθεσιν εἰς τοὺς δικαστὰς εἶναι πρᾶξις ἐπίμεμπτος καὶ δὲν δύναται βεβαίως νὰ ἐπικαλεσθῇ κανεὶς τοιαύτην πρόθεσιν ἀναποδείκτως, δὲν δύναται νὰ θίξῃ τὴν δικαιοσύνην ὑπὸ τοιαύτην ἔννοιαν.

§238Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Αὐτὸ ἠθέλομεν καὶ ἡμεῖς νὰ λεχθῇ, ὅτι οὐδεὶς δύναται νὰ ἀμφισβητήσῃ τὴν καλὴν πίστιν τῆς δικαιοσύνης.

§239Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Πῶς ἐλέγχομεν τοὺς ἄλλους ὑπαλλήλους; Δὲν εἰμποροῦμεν νὰ ἐλέγξωμεν καὶ τὴν δικαιοσύνην;

§240Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἀνελθὼν ἐπὶ τοῦ βήματος διὰ νὰ ἀπαντήσῃ εἰς τὴν ἐπερώτησίν μας, ἔκαμε μίαν εὐρυτάτην ἑρμηνείαν τοῦ ἄρθρου τοῦ νόμου περὶ δήμων καὶ κοινοτήτων, διὰ τῆς ὁποίας ἐδικαιολόγησε τὴν πρᾶξίν του, ἢ μᾶλλον τὴν ἀπραξίαν του καὶ κατὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἑρμηνείας αὐτῆς εἶπεν, ὅτι ταὐτοχρόνως τῷ ὑπεβλήθησαν ἀμφότερα τὰ βουλεύματα, τόσον τὸ παραπεμπτικὸν ὅσον καὶ τὸ ἀπαλλακτικόν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ὀρθότατα ἀνέπτυξεν ἀπὸ νομικῆς ἀπόψεως τὰς ἀντιλήψεις του, διότι τὴν ἑσπέραν ταύτην ἦτο ἠναγκασμένος νὰ συνηγορήσῃ τόσον ὑπὲρ τῆς πράξεως αὐτοῦ ὅσον καὶ ὑπὲρ τοῦ δημάρχου τοῦ κατηγορηθέντος καὶ παραπεμφθέντος, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἐν τῷ τερματισμῷ τῆς ἀγορεύσεώς του ἔπραξε τόσον, ὥστε καὶ ὁ ἴδιος ὡμολόγησεν ὅτι δὲν ἐπιμένει ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, διότι δὲν θέλει νὰ χαρακτηρισθῇ ὡς συνήγορος. Καὶ ἔφερεν ἐν τῇ Βουλῇ θέματα ἀναφερόμενα εἰς τὴν οὐσίαν καὶ ἔθιξε πρόσωπα καὶ πράγματα, τὰ ὁποῖα ἡμεῖς συζητοῦντες καὶ ἀναπτύξαντες τὴν ἐπερώτησιν ἀπεφύγομεν ἐπιμελῶς διότι οὐδεμίαν πρόθεσιν εἴχομεν νὰ θίξωμεν τὸ πρόσωπον τοῦ τάδε ἢ τάδε δημάρχου ἀλλὰ τὸν δήμαρχον αὐτὸν καθ’ ὅσον ἠθέλαμεν ἰδίως νὰ τονίσωμεν τὸ ἠθικὸν μέρος, τὸ ὁποῖον κατὰ τὴν ἀντίληψίν μας παίζει κύριον ρόλον εἰς τὴν παροῦσαν περίστασιν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς, ἀναπτύσσων τὴν ἑρμηνείαν του, ἐτόνισεν ἐπανειλημμένως ὅτι εἶναι ἀδύνατον νὰ θεωρῇ ὁ νομοθέτης τὸν αἱρετὸν ἄρχοντα ἕρμαιον τοῦ πρώτου δικαστικοῦ ἄρχοντος, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἡμεῖς δὲν δυνάμεθα νὰ παραδεχθῶμεν ὅτι εἶναι δυνατὸν ὁ νομοθέτης νὰ τὸ νομίζῃ, διότι ἀσέβειαν πρὸς τὸν αἱρετὸν ἄρχοντα ἡμεῖς τὴν νομίζομεν ἀσέβειαν ὑψίστην, ὅταν εἶναι δυνατὸν νὰ τῷ ἀποδίδεται μία τοιαύτη μεροληψία.

§241Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ποῖος ὡμίλησε περὶ μεροληψίας ἐνταῦθα; ἐκτὸς ἐὰν θέλετε νὰ λέγητε φράσεις καὶ νὰ λαμβάνετε τὴν εὐκαιρίαν νὰ τὰς ἀναιρῆτε κατόπιν. Ἀλλ’ ἐγὼ δὲν ὡμίλησα περὶ μεροληψίας, ὅταν δὲ ἀνέλυσα τὰ θέματα λέγουν αὐτά. Εἶπον ὅτι καὶ ἡ πρώτη δικαστικὴ ἀρχὴ καὶ ἡ δευτέρα, τὸ Πρωτοδικεῖον λέγει αὐτά, ὁ εἰσαγγελεὺς λέγει αὐτό.

§242Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μὲ προκαλεῖτε. Δὲν μὲ ἀντελήφθητε καὶ ἴσως εἴχατε ἐκφρασθῆ κακῶς. Ἀναπτύσσοντες τὴν ἑρμηνείαν τὴν ὁποίαν σεῖς αὐθαιρέτως ἐδώσατε εἰς τὸν νόμον περὶ Δήμων καὶ Κοινοτήτων, εἴπατε, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔδωσεν ὁ νομοθέτης τοιαῦτα δικαιώματα εἰς τὰ δικαστήρια, ὥστε οἱ ἄρχοντες νὰ ἐκπίπτωσιν διὰ τῆς ἀποφάσεως αὐτῶν.

§243Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Σᾶς βεβαιῶ ὅτι δὲν τὸ εἶπα.

§244Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Τουλάχιστον ἐγὼ ἔτσι ἀντελήφθην, καὶ εἴπατε μάλιστα ὅτι δὲν δυνάμεθα νὰ διαπράξωμεν τοιαύτην ἀσέβειαν πρὸς τὸν αἱρετὸν ἄρχοντα καὶ ἡμεῖς λέγομεν ὅτι ὁ νόμος ὁ ἀξιῶν τὴν ipso jure ἔκπτωσιν τοῦ ἄρχοντος ὄχι μόνον δὲν ἔχει ἐν τῷ νῷ ἀσέβειαν κατὰ τοῦ ἄρχοντος, ἀλλ’ εἶχε τὸν μεγαλύτερον σεβασμὸν πρὸς τὸν αἱρετὸν ἄρχοντα, διὰ τοῦτο ἠξίωσεν ὁ λαὸς νὰ ἵσταται ὑψηλὰ οὗτος. Ὅταν δὲ εἴπομεν ὅτι ἔχετε καὶ ὁριστικὸν βούλευμα καὶ πρέπει νὰ τὸν ἐκπέσητε τοῦ ἀξιώματός του, δὲν διεπράξαμεν ἀσέβειαν πρὸς τὸν λαϊκὸν ἀντιπρόσωπον ἀλλ’ ἀπηντήσαμεν μετὰ τοῦ μεγαλειτέρου σεβασμοῦ, διότι θέλομεν καὶ ἀξιοῦμεν τὸν ἀνώτατον ἄρχοντα νὰ εἶναι ὑπεράνω πάσης κατηγορίας. Ὅπως δήποτε ὁ κ. Ὑπουργὸς, παραλληλίζων τὴν ὑπόθεσιν τοῦ δημάρχου Πειραιῶς μὲ τὴν ὑπόθεσιν τοῦ δημάρχου Θεσσαλονίκης, ἔκαμεν ὑπαινιγμὸν ἐναντίον τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος.

§245Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Τὸν ἐπῄνεσα.

§246Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ἐγὼ τὸν ἔπαινόν σας, κ. Ὑπουργὲ, θέλω νὰ τὸν θεωρῶ ὡς ὑπαινιγμὸν ἐναντίον τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, διότι παραλληλίσαντες τὸ ζήτημα τοῦ Δημάρχου Πειραιῶς μὲ τὸ ζήτημα τοῦ Δημάρχου Θεσσαλονίκης, εἴπετε ὅτι ἡ δικαιοσύνη εἶναι ἡ αὐτὴ πρὸς βορρᾶν καὶ ἡ αὐτὴ πρὸς νότον. Βορρᾶς εἶναι ἡ Θεσσαλονίκη καὶ Νότος εἶναι ὁ Πειραιεὺς, ἀλλὰ τὸ ζήτημα τοῦ δημάρχου Θεσσαλονίκης δὲν σᾶς ἐδόθη ἴσως εὐκαιρία νὰ τὸ μελετήσητε.

§247Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Πρέπει νὰ γνωρίζητε, ὅτι ὅταν λέγω κἄτι τι τὸ μελετῶ καλά.

§248Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ὑπῆρχε διὰ τὸν δήμαρχον Θεσσαλονίκης βούλευμα παραπεμπτικὸν ἢ ὑπῆρχεν, ἀντιθέτως, βούλευμα ἀπαλλακτικὸν;

§249Γ. ΜΑΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Κύριε τέως Ὑπουργὲ, τὸ ζήτημα τοῦ δημάρχου Θεσσαλονίκης δὲν τὸ ἐπεκαλέσθην διὰ τὸ ζήτημα τῆς ἐκπτώσεως, τὸ ἐπεκαλέσθην ἀπαντήσας εἰς ἄλλους τινὰς ὁμιλήσαντας περὶ ἠθικῆς μειώσεως, εἰς τὸ ἐρώτημα τὸ ὁποῖον διαφαίνεται εἰς τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. βουλευτοῦ Ἀθηνῶν, «διατὶ δὲν ἐκινήσατε τὴν πειθαρχικὴν μηχανὴν, πῶς ἀνέχεσθε ἕνα δήμαρχον ἠθικῶς μειωθέντα;» Εἴπατε ὅτι ἡ μηχανὴ ἡ πειθαρχικὴ, ἡ ὁποία δὲν ἐκινήθη κατὰ τοῦ δημάρχου Θεσσαλονίκης, δὲν ἐκινήθη διότι δὲν ὑπῆρχε λόγος. Ἀλλ’ ὑπάρχουν διατάξεις τοῦ κώδικος κατὰ τὰς ὁποίας δύναται ὁ Ὑπουργὸς νὰ παύσῃ, εἴτε ἐπὶ ἕνα μῆνα εἴτε καὶ ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις τὸν δήμαρχον διὰ σοβαροὺς λόγους δημοσίας τάξεως καὶ δημοσίου συμφέροντος καὶ ἡ διάταξις αὕτη εἶναι στενή. Ἡ δημοσία τάξις καὶ τὸ δημόσιον συμφέρον δὲν ἐθεωρήθη ὅτι ἠπειλεῖτο ὅταν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, ὡς γνωρίζομεν, ὑπάρχουν ὅσα ὑπάρχουν σχετικὰ μὲ τὴν δημοσίαν τάξιν, ὅταν ἐστάλη ἐπιθεωρητὴς οἰκονομικὸς, ὁ ὁποῖος ἐξελέγξας τὴν διαχείρισιν εὗρεν ἀνωμαλίας καὶ ὑπὸ τοῦ ὁποίου ἀπηγγέλθη κατηγορία, ταῦτα πάντα, ἐπαναλαμβάνω δὲν ἐκρίθησαν ὡς δυνάμενα νὰ κινήσωσι οὐχὶ τὴν ἔκπτωσιν, ἀλλὰ τὴν πειθαρχικὴν μηχανὴν τῆς ἀπολύσεως κατὰ τοῦ δημάρχου Θεσσαλονίκης. Καὶ ἠρώτησα: «Ἀφοῦ ταῦτα δὲν ἐκρίθησαν ἐπαρκῆ παρὰ τοῦ Ἀρχηγοῦ Σας, πῶς ἔχετε τὴν ἀξίωσιν νὰ κινηθῇ ἡ πειθαρχικὴ μηχανὴ ὅταν δὲν ὑπάρχῃ σοβαρὸς λόγος δημοσίου συμφέροντος; Ἄλλοι νόμοι ἰσχύουν πρὸς βορρᾶν καὶ ἄλλοι πρὸς νότον ἄλλοι ὅταν ὀνομάζεται Πατρίκιος καὶ ἄλλοι ὅταν ὀνομάζεται Παναγιωτόπουλος;

§250Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Καὶ τώρα δὲν εἶχον δίκαιον ὅταν ἔλεγον ὅτι δὲν ἦτο ἔπαινος ἀλλ’ ὑπαινιγμός; Ἀλλά, Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, μολονότι ἔχετε τὸ ζήτημα εἰς τὴν πειθαρχικὴν ἐξουσίαν σας, παραβλέπετε ὅτι ὁ παραλληλισμὸς ὅσον ἀφορᾷ τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος διὰ τὴν πρὸς τὸν δήμαρχον στάσιν του δὲν εἶναι ἀκριβής, ἐφ’ ὅσον ἐδῶ ἐπρόκειτο περὶ ὁριστικοῦ βουλεύματος καὶ οὐχὶ περὶ πειθαρχικοῦ μέτρου τὸ ὁποῖον ὡς Ὑπουργὸς ἐκλήθητε ὑφ’ ἡμῶν νὰ λάβητε ἐναντίον τοῦ δημάρχου Πειραιῶς. Ἀλλά, κ. Ὑπουργέ, ἐὰν ἔχωμεν νὰ ἐπιδείξωμεν ἡμεῖς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος κάτι, εἶναι ἀκριβῶς ὅτι ἐν τῇ διοικήσει μας δὲν ἐλαμβάνομεν ὑπ’ ὄψιν τοὺς ἀνήκοντας εἰς τὸ κόμμα ἡμῶν ἢ ὄχι, ἀλλὰ τὴν δικαιοσύνην. Καὶ τοῦτο ἀκριβῶς τὸ παράδειγμα τὸ ὁποῖον ἐφέρατε, τοῦ Δημάρχου Θεσσαλονίκης, ἀποδεικνύει τοῦτο, διότι ὁ Δήμαρχος Θεσσαλονίκης οὐδέποτε ὑπῆρξε φίλος τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος καὶ οὐδέποτε ἴσως θὰ ὑπάρξῃ. Ἀλλ’ ἐν τῇ ἐξασκήσει τοῦ ὑπουργικοῦ ἀξιώματος παρέλαβεν τὸ ζήτημα τοῦ Δημάρχου Θεσσαλονίκης ἐν πλήρει ἀτυχῶς ἐκκρεμότητι ἐκ μέρους τοῦ δικτατορικοῦ καθεστῶτος, καὶ ἐν τῷ σεβασμῷ ὁ ὁποῖος χαρακτηρίζει καὶ αὐτὸν καὶ ὅλους τοὺς ὀπαδοὺς τοῦ κόμματος πρὸς τὴν Δικαιοσύνην, ἐτερμάτισε τὸ ζήτημα κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε καὶ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου τὴν ἔγκρισιν νὰ ἔχῃ πρὸς τοῦτο καὶ παγκοίνως ν’ ἀναγνωρισθῇ ὅτι ἔπραξε μίαν πρᾶξιν ὑψίστης δικαιοσύνης, καὶ ὅτι οὐδεμίαν μεροληψίαν διεπράξαμεν. Διότι, κ. Ὑπουργέ, νομίζομεν, ὅτι εἷς Δήμαρχος, μειωμένος ἐν τῇ κοινῇ συνειδήσει, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραμένῃ εἰς τὴν θέσιν του, ἐὰν δὲ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἤθελε νὰ δοκιμάσῃ τὴν μείωσιν τὴν ὁποίαν ὑπέστη τὸ πρόσωπον τὸ ὁποῖον εἶναι ἡ ἀφορμὴ τῆς ἐπερωτήσεως, δὲν ἔχει παρὰ δοκιμαστικῶς νὰ προκαλέσῃ μίαν δημοτικὴν ἐκλογὴν καὶ θὰ ἔβλεπε ποῖοι θὰ εἶναι οἱ ἄρχοντες.

§251ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κίνιας.

§252Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Μόνον καὶ μόνον θὰ ὁμιλήσω, Κύριοι Βουλευταί, διὰ νὰ τακτοποιηθῇ ἡ ἀλήθεια, ἡ ὁποία ἐν μέρει παρεγνωρίσθη ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν ὅστις εἶναι καὶ νομικός, καὶ ὅστις ἠθέλησε διὰ τῆς ἀγορεύσεώς του κατὰ τὴν ἑσπέραν ταύτην νὰ καταργήσῃ τὴν διάκρισιν τὴν καθιερουμένην ὑπὸ τῆς Ποινικῆς Δικονομίας ἐπὶ βουλευμάτων ἐκδοθέντων ὑπὸ τῶν δικαστηρίων. Καὶ ἐνῷ ῥητῶς ἡ Δικονομία καθορίζει ὅτι τὰ βουλεύματα εἶναι ἢ ὁριστικὰ ἢ προδικαστικά, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἠθέλησε κατὰ τὴν ἑσπέραν ταύτην νὰ κάμῃ νέαν Δικονομίαν, Δικονομίαν κατὰ τὴν ὁποίαν τὰ βουλεύματα εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ εἶναι ὁριστικὰ καίτοι ὁριστικά. Ἀλλ’ ἤθελον νὰ μάθω, ὅταν τὸ σχετικὸν ἄρθρον τοῦ Νόμου ΔΝΖʹ λέγει ὅτι οἱ Δήμαρχοι ἐκπίπτουσι αὐτοδικαίως τῶν ἀξιωμάτων αὐτῶν ἐὰν δυνάμει ὁριστικοῦ βουλεύματος κατηγορήθησαν ἐπὶ κακουργήματι, θὰ ἤθελον νὰ μάθω τὸ βούλευμα τοῦτο τοῦ Δημάρχου Πειραιῶς εἶναι ὁριστικὸν ἢ προδικαστικόν; Διότι ἄλλο τι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι. Τὸ βούλευμα δὲ τὸ ὁποῖον παραπέμπει ὁριστικῶς τὶ εἶναι; Κατὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ τὴν νέαν Δικονομίαν τὴν ὁποίαν ἡμεῖς ἀγνοοῦμεν, τοῦτο δὲν δύναται νὰ λεχθῇ τὶ εἶναι. Ἀλλὰ μᾶς εἶπεν καὶ κάτι ἄλλο. Ὁριστικὸν γνωρίζετε τὶ εἶναι; Τὸ ἀνέκκλητον. Λέγω πρὸς αὐτόν, ὅτι ἀνέκκλητον λέγεται ἐκεῖνο καθ’ οὗ δὲν χωρεῖ ἀνακοπή.

§253Γ. ΜΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Εὐχαριστῶ διὰ τὸ μάθημα, ἀπαραίτητον, διότι δὲν ἔτυχε νὰ φοιτήσω καὶ εἰς φροντηστήριον νὰ τὸ μάθω.

§254Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Καὶ ἐπειδὴ ὁ κ. Ὑπουργὸς ὡμίλησε καὶ περὶ φροντηστηρίου εἰς τὸ ὁποῖον οὐδέποτε ἐφοίτησε, θὰ ἤθελον νὰ εἴπω, ὅτι οὐδέποτε τὸ βούλευμα τὸ ἀνέκκλητον εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ὁριστικόν, καὶ μόνον ὁριστικὸν εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι τελεσίδικον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁ ὁποῖος ἔκαμε μίαν ἐμφάνισιν νομομαθοῦς διὰ νὰ ἐλέγξῃ ἡμᾶς τοὺς ἀντιλέγοντας αὐτῷ, μᾶς ἔκαμε μίαν διάκρισιν μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ ἀναγραφῇ ὅτι ὑπάρχουν εἰς τὸν τόπον αὐτὸν βουλεύματα τὰ ὁποῖα ἀτυχῶς ἀναγράφονται ὡς ὁριστικά, καὶ λέγονται ὁριστικὰ χωρὶς νὰ εἶναι τοιαῦτα. Πρωτοφανὴς θεωρία! Πρωτοφανὴς κατάστασις! Τὰ βουλεύματα εἶναι ὁριστικὰ ὅταν ἀποφαίνονται ὁριστικῶς. Τὸ βούλευμα τὸ παραπέμψαν τὸν Δήμαρχον Πειραιῶς εἶναι ὁριστικόν, ἀλλὰ καὶ τὸ παραπέμπον ὁριστικῶς δὲν εἶναι τελεσίδικον, ἠδύνατο νὰ εἴπῃ ὁ κ. Ὑπουργός, διότι κατὰ τούτου εἶναι δυνατὸν νὰ χωρήσῃ ἔνδικον μέσον.

§255Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Ἔχετε ἀκούσει ἂν Δήμαρχος ἢ ἄλλη τις αἱρετὴ ἀρχή, παραπεμφθεῖσα δυνάμει ὁριστικοῦ βουλεύματος, τοῦ Συμβουλείου τῶν Πλημμελειοδικῶν, τὸ ὁποῖον εἶναι καὶ αὐτὸ ὁριστικὸν κατὰ τὴν Δικονομίαν τὴν ὁποίαν ἐπικαλεῖσθε, ἀπελύθη ποτέ;

§256Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Λέγοντες βούλευμα ὁριστικόν, δὲν ἐννοοῦμεν ἄλλο παρὰ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὁριστικῶς ἀποφαίνεται· ἄρα τὸ παραπέμψαν τὸν Δήμαρχον εἶναι ὁριστικόν. Δὲν δύναται νὰ λέγῃ ὁ κ. ὑπουργὸς ὅτι δὲν εἶναι ὁριστικόν, διότι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει πρέπει νὰ καταργήσωμεν τὴν Ποινικὴν Δικονομίαν. Ἀλλ’ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, φοβούμενος ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ τοῦ ἀντιταχθῇ ἡ Ποινικὴ Δικονομία, μᾶς λέγει, ὅτι αὐτὰ τὰ βουλεύματα τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ ἡ ὑπηρεσία τὰ κρίνει ὄχι ὁριστικά, διότι ἔχει ἄλλην Δικονομίαν. Εἰς τὸν συνάδελφον δέ, ὁ ὁποῖος ἠθέλησε νὰ μάθῃ ἐὰν ὑπάρχῃ τοιαύτη περίπτωσις ἐφαρμογῆς καὶ διὰ βούλευμα Πλημμελειοδικῶν, ἀναφέρω εἰς αὐτὸν βούλευμα ἐν τῷ αὐτῷ Δήμῳ, Πειραιῶς, δυνάμει τοῦ ὁποίου παρεπέμφθη ὁ Πρόεδρος τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Βούρβουλης, καὶ δυνάμει τοῦ ὁποίου ἀπελύθη ἀμέσως, καίτοι ἠθωώθη ἐκ τῶν ὑστέρων. Ὅταν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν λέγει, ὅτι ἡ Ποινικὴ Δικονομία, ἡ ὁποία καθορίζει τὰ βουλεύματα καὶ δυνάμει τῆς ὁποίας τὸ βούλευμα διὰ τὸ ὁποῖον παρεπέμφη ὁ Δήμαρχος Πειραιῶς δὲν εἶναι ὁριστικόν, διὰ νὰ ἐξοικονομήσῃ τὰ πράγματα, καὶ προσέτι ὅτι δὲν ὑπάρχει περίπτωσις ἐφαρμογῆς ἐπὶ τοιούτου ζητήματος, ἐνῷ ἐγὼ ἀνέφερα ῥητῶς ὅτι ὁ Βούρβουλης, Πρόεδρος τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Πειραιῶς, παρεπέμφθη ἐπὶ κακουργήματι καὶ ἀπελύθη ὁριστικῶς τῆς ὑπηρεσίας καίτοι ἀπηλλάγη ἐκ τῶν ὑστέρων τῆς κατηγορίας καὶ ἂν ἐξεδόθη ἀπόφασις δυνάμει τῆς ὁποίας ἀπηλλάγη, ἀσφαλῶς θὰ γνωρίζει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ ἔννοια τοῦ νόμου, ὅτι δηλαδὴ ὁ νόμος δὲν ἐννοεῖ ὅταν ὑπάρχουν ὁριστικὰ βουλεύματα νὰ ἐπαφίεται τὴν διαχείρισιν τοῦ Δημοτικοῦ Θησαυροῦ εἰς ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι παρεπέμφθησαν δι’ ὁριστικοῦ βουλεύματος, ὥστε ἡ θεωρία ἡ νέα, περὶ ὁριστικοῦ βουλεύματος νὰ τοὺς ἐπιτρέπῃ τοῦτο.

§257Γ. ΜΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Οὐδεμία Ἀρχή, οὔτε Δικαστικὴ οὔτε Διοικητικὴ ὑπῆρξεν, ἡ ὁποία ἐθεώρησε Δικονομικῶς ὁριστικὰ τὰ μὴ ἀνέκκλητα βουλεύματα.

§258Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Ἀλλ’ ὅταν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν νομίζει, ὅταν συζητῇ, ὅτι δύναται νὰ πιστεύῃ κανεὶς εἰς τὴν Ἑλλάδα νομικός, ὅτι τὰ βουλεύματα εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ θεωρῶνται ὁριστικὰ, σᾶς λέγω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ματαιοπονεῖται. Ἡ Ποινικὴ Δικονομία λέγει, ὅτι τὸ βούλευμα εἶναι ἢ ὁριστικὸν ἢ προδικαστικόν. Ὁ Ὑπουργὸς λέγει ὅτι τὰ βουλεύματα αὐτά, περὶ τῶν ὁποίων πραγματεύεται τὸ ἄρθρον 26 ἐδαφ. 2, δὲν εἶναι ὡρισμένα κατὰ τὴν Ποινικὴν Δικονομίαν παρὰ ὡς ἀνέκκλητα. Ἀνέκκλητον βούλευμα δὲν εἶναι τὸ μὴ ὁριστικόν, εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ὁριστικόν, ἀλλὰ εἶναι δυνατὸν καὶ νὰ εἶναι ἀνέκκλητον καὶ νὰ μὴν εἶναι ἀνέκκλητον. Ἀλλὰ τὶ σημασίαν ἔχει ὅλη αὐτὴ ἡ νέα θεωρία, ἡ ὁποία ἐνεφανίσθη, ἀφοῦ τὸ βούλευμα εἶναι ὁριστικόν; Συνεπῶς δὲν δύνασθε νὰ εἴπητε ὅτι δὲν εἶναι ὁριστικόν. Τὸ δεύτερον ζήτημα εἶναι ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐπικαλούμενος τὰ δύο βουλεύματα εἰς τὴν Βουλήν, εἶπεν ὅτι τὸ δεύτερον εἶναι ἀκυρωτικόν. Ἀλλὰ ἐὰν εἴχατε ἀναγνώσει τὸ δεύτερον βούλευμα θὰ ἐβλέπετε, ὅτι δὲν εἶναι ὁριστικόν, θὰ ἐβλέπατε ἐπίσης ὅτι εἶναι βούλευμα διὰ τοῦ ὁποίου ἀναγνωρίζεται τὸ τελεσθὲν ἀδίκημα, ἀλλὰ ἀποσβένει τὴν ποινικὴν ἀγωγήν. Συνεπῶς αὐτὸ λέγεται ἐπιβεβαιωτικὸν τοῦ ὑπάρξαντος ἀδικήματος, τὸ ὁποῖον ἀποσβένει λόγῳ ἐμπραγμάτου μετανοίας. Συνεπῶς καὶ τὸ πρῶτον εἶναι ὁριστικόν, ἀλλὰ καὶ τὸ δεύτερον δὲν εἶναι ἀκυρωτικόν, ἀλλὰ ἐπιβεβαιωτικόν. Ἐπιβεβαιοῖ τὸ τελεσθὲν ἀδίκημα, τὸ ὁποῖον ὅμως λόγῳ τῆς ἐμπράκτου μετανοίας ἀποσβένει. Περὶ δὲ τοῦ 15ου ἄρθρου τῆς Ποινικῆς Δικονομίας, τὸ ὁποῖον παρέχει μίαν ἐξήγησιν, οὐδὲν εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, διότι ὑπάρχει τὸ ἄρθρον 15 καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ ὑπάρχῃ. Συνεπῶς δὲν ἦτο δυνατὸν εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, ἔνθα ἐνυπάρχει ἡ ὅλη ὑπόθεσις, νὰ εἴπῃ κάτι τὸ ἀντίθετον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἀφοῦ ἔκαμεν αὐτὰ τὰ συμπεράσματα κατέληξε νὰ παραλληλίσῃ τὸ ζήτημα τοῦ Δημάρχου Πειραιῶς, εἰς βάρος τοῦ ὁποίου ὑπάρχει βούλευμα ὁριστικόν, μὲ τὸν Δήμαρχον Θεσσαλονίκης, καὶ ἠθέλησε, παραλληλίζων τὰ ζητήματα ταῦτα, νὰ φθάσῃ εἰς συμπεράσματα περίεργα. Ἀλλὰ κατὰ τοῦ Δημάρχου Θεσσαλονίκης, γενομένης προανακρίσεως ἐξεδόθη βούλευμα ἀπαλλακτικόν, καὶ ὤφειλε, κάμνων τοιοῦτον παραλληλισμόν, νὰ μὴ παραλληλίζῃ ἐκεῖνον τὸν Δήμαρχον, περὶ τοῦ ὁποίου ἐξεδόθη βούλευμα παραπεμπτικόν, πρὸς τὸν Δήμαρχον ἐκεῖνον, διὰ τὸν ὁποῖον ἐξεδόθη βούλευμα ἀπαλλακτικόν. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικὴ τοποθέτησις τῆς ὅλης ὑποθέσεως. Ποῦ λοιπὸν εὗρε τὸν παραλληλισμὸν αὐτὸν διὰ νὰ φθάσῃ εἰς τὸ συμπέρασμά του, δὲν δύναμαι νὰ ἐννοήσω. Ἀλλὰ λέγει καὶ κάτι ἄλλο. «Μὰ ἠδύνατο ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος ὅταν ἦτο Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ν’ ἀπολύσῃ τὸν Δήμαρχον ἐκεῖνον λόγῳ δημοσίας τάξεως». Ἀλλὰ ἡ δημοσία τάξις δὲν διεσαλεύθη, Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, καὶ παραμένοντος τοῦ Δημάρχου καὶ συνεπῶς ἐὰν κάμητε μίαν σκηνοθεσίαν διασαλεύσεως τῆς δημοσίας τάξεως, θὰ εἶναι μία σκηνοθεσία, διότι ἐὰν ἦτο δυνατὸν νὰ διασαλευθῇ ἡ δημοσία τάξις θὰ διεσαλεύετο καὶ μέχρι τοῦδε. Ὁ παραλληλισμὸς συνεπῶς αὐτός, καὶ ἀπὸ πραγματικῆς ἀπόψεως καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἐν γένει ἀναπτύξεως τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς δὲν ἔχει οὐδεμίαν σημασίαν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἠθέλησε μετὰ τοῦτο, Κύριοι, νὰ κάμῃ μίαν περίεργον ἐκδρομήν. Ἐπῆρε τὰ δύο βουλεύματα ἀνέγνωσε τὰ ἱστορικὰ αὐτῶν καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὴν οὐσίαν τῆς ὑποθέσεως, καὶ παραβλέπων τὸ παραπεμπτικὸν βούλευμα εἶπεν ὅτι δὲν ἠθέλησε νὰ γίνῃ συνήγορος τοῦ Δημάρχου Πειραιῶς. Ἔγινεν ὅμως, καὶ ἔγινε τοῦτο: ὅτι προσεπάθησε, ὡς εἶπε, ν’ ἀνεύρῃ ὅτι δὲν ὑπῆρχε δόλος εἰς τὴν κατηγορίαν, διότι πολλάκις αὐτὸ συμβαίνει. Εἶναι δυνατὸν τ’ ἀνώτερα δικαστήρια, ὡς εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ σκέπτωνται ὄχι τόσο εὐθυδίκως ὅσον τὰ κατώτερα. Ἀλλὰ τοῦτο εἶναι μία κατάργησις τῆς ἱεραρχίας τῆς δικαστικῆς, διότι εἶναι γνωστὸν ὅτι τ’ ἀνώτερα δικαστήρια εἶναι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἀποφαίνονται ὁριστικῶς. Καὶ συνεπῶς ἔχομεν βούλευμα ὁριστικόν. Δὲν δύναμαι νὰ ἐννοήσω πῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς ἠδυνήθη νὰ φθάσῃ εἰς τὸ συμπέρασμα αὐτὸ καὶ νὰ εἴπῃ: τέλος πάντων, Κύριοι, τί θέλετε; ὁπως δήποτε ἔπρεπε νὰ σωθῇ ὁ Δήμαρχος Πειραιῶς, διότι ἦτο ἀσθενὲς τὸ βούλευμα τὸ παραπεμπτικόν. Ὥστε ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὡμιλήσας ἐν τῇ Βουλῇ, ὅπως ὡμίλησεν, ἔγινεν, ἄκων, συνήγορος τοῦ Δημάρχου Πειραιῶς, διότι, οὔτε λίγο οὔτε πολύ, ἤλεγξε τὸ βούλευμα τοῦ Συμβουλίου τοῦ Πειραιῶς διότι δὲν ὑπῆρχε δόλος ὅταν ἐγένετο τοῦτο, ἀφοῦ μάλιστα ἐπλήρωσεν ἡ οἰκογένειά του. Εἶπε πρὸς τούτοις ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ὅτι αὐτὰ συμβαίνουν ἐν τῇ δικαιοσύνῃ, διότι καμμιὰ φορὰ καὶ οἱ ἀθῶοι πληρώνουν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἑρμηνεία τὴν ὁποίαν ἔκαμε ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν κατόπιν τῆς ἀναπτύξεως ἡ ὁποία ἐγένετο εἰς βάρος του. Δηλαδὴ ἔπρεπε νὰ παραδῶμεν πᾶσαν οὐσίαν, νὰ παρερμηνεύσωμεν τὴν ἔννοιαν τοῦ βουλεύματος νὰ μεταβάλωμεν τὴν ἔννοιαν τῶν ὁριστικῶν καὶ προδικαστικῶν βουλευμάτων καὶ ἐν τέλει νὰ εἴπωμεν ὅτι καὶ οἱ ἀθῶοι καμμιὰ φορὰ πληρώνουν καὶ πάρτε τον ὡς ἀθῶον. Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει, κ. Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἂν ὁ κ. Παναγιωτόπουλος εἶναι Δήμαρχος Πειραιῶς. Μᾶς ἐνδιέφερεν τοῦτο καὶ μόνον: ὅτι πρέπει τουλάχιστον νὰ μὴ λέγετε ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς λόγους, οἱ ὁποῖοι τείνουν εἰς τὸ νὰ δημιουργήσουν τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἀθῶοι παραπέμπονται διὰ βουλευμάτων ἐπὶ ἀπάτῃ, καθ’ ὅσον ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἔχομεν τὸ γεγονὸς ὅτι ἄνθρωποι παραπεμπόμενοι διὰ βουλευμάτων εἶναι δυνατὸν νὰ εὑρίσκουν εὔηχον τὸ οὖς καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ καὶ τῆς Βουλῆς.

§259Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Αἰσθάνομαι, κ. Πρόεδρε, τὴν ὑποχρέωσιν νὰ παρακαλέσω νὰ ἀναγραφῇ εἰς τὰ πρακτικά, ὅτι ἡ ἑρμηνεία τὴν ὁποίαν ἀπέδωσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν εἰς τὰς διατάξεις τῆς Ποινικῆς Δικονομίας δὲν ἀποτελεῖ οὔτε πόρρωθεν αὐθεντικὴν ἑρμηνείαν, διότι ἀλλοίμονον ἂν ἡ ἑρμηνεία αὐτὴ ἀπετέλει προηγούμενον ἐπὶ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν σχετικῶν διατάξεων. Καὶ δὲν μέμφομαι τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, καθόσον ὡς ἐκ τῶν συνθηκῶν, εἰς τὰς ὁποίας εὑρέθη, ἔδωσε τοιαύτην ἑρμηνείαν εἰς τὰς διατάξεις αὐτάς. Εἶμαι δὲ πεπεισμένος, ὅτι ἂν εὑρίσκετο ἐν τῷ δικηγορικῷ του γραφείῳ δὲν θὰ ἔδιδε τοιαύτην ἑρμηνείαν, οὔτε θὰ ὑπεστήριζε τοιαύτας ἐσφαλμένας θεωρίας.

§260Γ. ΜΑΡΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ὄχι, καθόλου.

§261Σ. ΣΩΤΗΡΙΑΔΗΣ. Ἔχομεν μίαν διαφορὰν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος εἶπεν ὅτι δὲν εἶχεν ἐνώπιόν του βούλευμα παραπεμπτικόν. Ἀληθῶς ἐστάλησαν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν δύο βουλεύματα. Βούλευμα ὅμως παραπεμπτικὸν ὑπῆρχε, τὸ δὲ δεύτερον βούλευμα οὐδὲν ἕτερον εἶπεν, ἢ ὅτι ἐπῆλθεν ἤδη ἡ ἔμπρακτος μετάνοια καὶ τότε ἐχώρησεν ἡ ἀπαλλαγὴ λόγῳ τῆς ἐμπράκτου μετανοίας. Κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον, κατὰ τὸν ὁποῖον, ἐὰν ἐξεδίδετο μία ἀθωωτικὴ ἀπόφασις τοῦ δικαστηρίου, δὲν θὰ ἐπηρέαζε παντάπασιν τὰς συνεπείας τῆς παραπομπῆς ἤτοι τὴν αὐτοδικαίαν ἔκπτωσιν, κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον καὶ τὸ δεύτερον βούλευμα δὲν τὴν ἐπηρεάζει, ὅπως, ἐὰν ἐλάμβανε χώραν μεταγενεστέρως ἄλλος λόγος ἀποσβεστικὸς τῆς ποινικῆς ἀγωγῆς, ἡ παραγραφὴ δηλονότι, δὲν θὰ ἐπηρέαζε τὴν προϋπάρξασαν παραπομπήν, ἐκ τῆς ὁποίας παραπομπῆς ἕπεται αὐτοδικαίως ἡ ἔκπτωσις. Τώρα ὁμιλοῦμεν νομικὰ καθαρῶς.

§262Γ. ΜΑΡΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτερ.). Ἐὰν προσαχθῶσιν ἓν βούλευμα παραπεμπτικὸν καὶ ἓν βούλευμα ἀποσβεστικὸν τῆς ποινικῆς ἀγωγῆς, δὲν ἐπηρεάζονται αἱ συνέπειαι τοῦ βουλεύματος;

§263Σ. ΣΩΤΗΡΙΑΔΗΣ. Θὰ σᾶς ἀπαντήσω ναί, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν τὴν ὁποίαν θὰ σᾶς εἴπω. Ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι καθ’ ὃν χρόνον ἐχώρησεν ἡ παραπομπὴ ἐπὶ κακουργήματι δὲν εἶχε χωρήσει ἡ παραγραφή, τὸ βούλευμα δύναται νὰ θεωρηθῇ καὶ εἶναι ἀμετάκλητον, διότι τοιοῦτον εἶναι τὸ βούλευμα, ἐφόσον δὲν ὑπόκειται εἰς ἔνδικον μέσον ἀναιρέσεως, ἢ ἐφόσον ἠσκήθη τοιαύτη ἀναίρεσις καὶ δὲν ἐγένετο δεκτή. Ἀπὸ τῆς στιγμῆς αὐτῆς χωρεῖ αὐτοδικαίως ἔκπτωσις. Τὸ μεταγενέστερον βούλευμα δὲν ἐπηρεάζει τὴν παραπομπὴν καθ’ ὃν τρόπον δὲν τὴν ἐπηρεάζει ἡ ἀθωωτικὴ ἀπόφασις. Πάρετε τὸ ζήτημα ἐνώπιον τοῦ τακτικοῦ δικαστηρίου ὅτι ἡ ἀγωγὴ ἀποσβέννυται δι’ ἄλλον λόγον, διὰ παραγραφὴν ἡ ὁποία ἔλαβε χώραν μεταγενεστέρως. Ἡ μεταγενεστέρα παραγραφὴ δὲν ἀναιρεῖ τὸ γεγονὸς τῆς παραπομπῆς. Τοῦτο θέλω νὰ εἴπω νομικά. Τώρα σεῖς λέγετε ὅτι ἔχετε δύο βουλεύματα ταυτοχρόνως καὶ συνάγετε ὅτι τὸ δεύτερον βούλευμα ἀναιρεῖ ἐξ ὁλοκλήρου τὸ πρῶτον. Ὄχι. Τὸ δεύτερον βούλευμα δὲν κάμνει τίποτε ἄλλο, παρά, ἀφότου ἔλαβε χώραν ἡ ἔμπρακτος μετάνοια, τὸν ἀπαλλάσσει. Αὐτὴ ἡ ἀπαλλαγὴ εἶναι ἀπαλλαγή, ἡ ὁποία ἔλαβε χώραν μεταγενεστέρως. Ἀφίνει ἄθικτον τὸ γεγονὸς τῆς παραπομπῆς, τὸ ὁποῖον συνεπάγεται αὐτοδικαίως τὴν ἔκπτωσιν. Πρόκειται περὶ μιᾶς ἀτελείας τοῦ νόμου, τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ διορθώσητε, ὥστε ὁ νόμος διὰ τὴν ἔκπτωσιν νὰ μὴ ἀρκεσθῇ εἰς τὴν παραπομπήν, ἀλλὰ νὰ χρειάζεται ἀπόφασις, καὶ τότε δὲν θὰ ἐγεννᾶτο ζήτημα· ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει τοῦτο σήμερον.

§264ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 5ην μ. μ. (Ὥρα 10.55′)