1928.03.08
1.309 στίχοι · 9.235 λέξεις · 188 παρεμβάσεις
§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 48Η
ΤΗΣ 8 ΜΑΡΤΙΟΥ 1928
Προεδρία Θ. ΣΟΦΟΥΛΗ
(Ὥρα 6.30 μ.μ.)
§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ν’ ἀναγνωσθῶσι τὰ πρακτικά. (Ἀναγινώσκονται καὶ ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως). Ἀνακοινῶ εἰς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: Ὁ Βουλευτὴς κ. Ξ. Μαυρομμάτης καταθέτει αἴτησιν τῶν κατοίκων Κατούνης, αἰτούντων τὴν κατασκευὴν τῆς ἐθνικῆς ὁδοῦ Μεσολογγίου–Ἀγρινίου–Ἀμφιλοχίας –Βονίτσης–Πρεβέζης. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Καρπετόπουλος καταθέτει καὶ συνιστᾷ ὑπόμνημα τοῦ Ἀνδρέου Καρατζᾶ, περὶ ἐκκλησιαστικοῦ ἡμερολογίου. Ἡ Συντεχνία καταστηματαρχῶν Ραπτῶν Θεσσαλονίκης ὑποβάλλει ὑπόμνημα, περὶ τῶν ληπτέων μέτρων διὰ τῶν ὁποίων δύνανται νὰ περιφρουρηθῶσι τὰ συμφέροντα τῆς τάξεως ταύτης. Τὸ Γεωργικὸν ἐπιμελητήριον Ἀχαϊοήλιδος ποιεῖται ἔκκλησιν, ὅπως ἀποδοθοῦν εἰς αὐτὸ τὰ χρηματικὰ ὑπόλοιπα, τῶν καταργηθέντων Ταμείων Ἀγροφυλακῆς τῶν Πρωτοδικείων Πατρῶν–Πύργου. Ὁ γεωργικὸς λαὸς ἐπαρχίας Καρδίτσης ὑποβάλλει ψήφισμα, ζητῶν νὰ ἐπιτραπῇ ἡ ἐλευθέρα κυκλοφορία τῶν δευτέρας καὶ τρίτης ποιότητος καπνῶν. Τὸ σωματεῖον καπνεργατῶν «Πρόοδος» ὑποβάλλει ψήφισμα, δι’ οὗ ζητεῖ τὴν ταχεῖαν ψήφισιν τῶν ἐργατικῶν νομοσχεδίων. Οἱ κάτοικοι χωρίου Λιόπεσι ὑποβάλλουν διαμαρτυρίαν κατὰ τοῦ ἀστυνομικοῦ σταθμάρχου, ὡς παραβαίνοντος τὰς συνταγματικὰς τῶν πολιτῶν ἐλευθερίας. Οἱ ἐξ ἀναβολῆς λόγω σπουδῶν στρατεύσιμοι κλάσεως 1925 ὑποβάλλουν ἀναφοράν, δι’ ἧς ζητοῦν ὅπως καὶ ἐπ’ αὐτῶν ἐφαρμοσθῇ τὸ εὐεργέτημα τῆς ἐκτίσεως τριμήνου θητείας καὶ ἐξαγορᾶς τῆς ὑπολοίπου δι’ ἀντισηκώματος. Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Ναυπλιώτης ὑποβάλλει αἴτησιν τοῦ Παναγιώτου Ἀξοπούλου καὶ Δ. Φακίνου, κατοίκων Νάξου, διαμαρτυρομένων, διότι δὲν ἔτυχον οὐδενὸς βοηθήματος διὰ τὰς ζημίας, τὰς ὁποίας ὑπέστησαν ἐκ πλημμυρῶν. Τὸ σωματεῖον καπνοπωλῶν Ἀθηνῶν διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἀθρόαν τοποθέτησιν περιπτέρων ἐν τῇ πόλει, ἐξ ὧν τὰ πλεῖστα ἔναντι τῶν καπνοπωλείων τῆς ὁδοῦ Σταδίου καὶ παρὰ τὰ παλαιὰ περίπτερα τῶν ἀναπήρων. Αἱ ἐπαγγελματικαὶ τάξεις Ναυπλίου ὑποβάλλουν ψήφισμα διαμαρτυρίας κατὰ τῶν πιεστικῶν μέτρων, τῶν ἐφαρμοζομένων εἰς τὴν εἴσπραξιν τῶν ὀφειλομένων φόρων. Ὁ Σύνδεσμος Σιδηροδρομικῶν Λαρισσαϊκοῦ ὑποβάλλει ψήφισμα διαμαρτυρίας διὰ τὴν σύλληψιν τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως τῆς ὀργανώσεως καὶ ζητεῖ τὴν ἀπόλυσιν αὐτοῦ, καθὼς καὶ τῶν λοιπῶν συλληφθέντων ὑπαλλήλων. Ὁ βουλευτὴς κ. Φ. Μοσχούλας ὑποβάλλει ψήφισμα τοῦ συνδέσμου ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου Μεσσηνίας, ζητοῦντος τὴν υἱοθέτησιν τῆς κατατεθείσης ἐν τῇ Βουλῇ προτάσεως Νόμου «πόθεν ἔσχες». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Κουτσοπέταλος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς ἑνώσεως τῶν Ἑλλήνων Σκοπευτῶν καὶ Κυνηγῶν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ θήρας. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Χ. Χριστοβασίλης, Δ. Μπότσαρης καὶ Γ. Καρπετόπουλος καταθέτουσι καὶ συνιστῶσι ὑπόμνημα ἐν ἀποστρατείᾳ ἀξιωματικῶν, δι’ οὗ αἰτοῦσι τὴν μὴ κατάργησιν τοῦ ἀπὸ 15 Σεπτεμβρίου 1926 Ν. Δ. περὶ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ Νόμου 2382 τῆς 8 Ἰουνίου 1920. Οἱ κ. κ. Γ. Ἐξηντάρης (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας) καὶ Θ. Νικολούδης (Ὑπουργὸς Παιδείας) καταθέτουν σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 6 Ὀκτωβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ προσαρτήσεως τῶν Σχολῶν Ἀνωτάτης Δασολογικῆς καὶ Γεωπονικῆς εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης». Ὁ κ. Γ. Ἐξηντάρης (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας) καταθέτει νομοσχέδιον «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 18 Σεπτεμβρίου 1926 Ν. Δ. περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τῶν δασικῶν νόμων». Ὁ κ. Γ. Στρίγκος ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου «περὶ κυρώσεως καὶ κωδικοποιήσεως κλπ. τῶν νόμων 1023, 2190 κλπ.». Οἱ κ. κ. Φ. Μοσχούλας Δ. Ἐμπειρῖκος καὶ Γ. Κουμουνδοῦρος ὑποβάλλουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ συμβάσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου μετὰ τοῦ
Σ.Π.Α.Π.».
Ὁ κ. Ι. Μεταξᾶς (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας) ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ Διοιηκήσεως τῆς ὑπηρεσίας Τ.Τ.Τ.».
§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου διαβιβάζει πρὸς τὴν Βουλὴν ἔγγραφον δι’ οὗ γνωρίζει αὐτῇ ὅτι διὰ διατάγματος ἀνατίθεται ἡ διεύθυνσις τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν εἰς τὸν Πρόεδρον τοῦ Ὑπουργῶν ἄνευ χαρτοφυλακίου κ. Α. Θ. Ζαΐμην ἐφόσον χρόνον θέλει διαρκέσει ἡ ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ ἀπουσία τοῦ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Ὑπουργοῦ κ. Α. Μιχαλακοπούλου. Ὁ κ. Θ. Τουρκοβασίλης (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης) ὑποβάλλει τὰ κάτωθι σχέδια νόμων· 1) «Περὶ ἀπεργούντων Δημοσίων ὑπαλλήλων κλπ.» καὶ 2) «Περὶ ἐκπροσωπήσεως τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀποκαταστάσεως Προσφύγων ἐνώπιον τῶν Δικαστηρίων». Ὁ κ. Γ. Στρίγκος ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ Νομοσχεδίου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 12 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ εὑρεσιτεχνίας καὶ ἀθεμίτου ἀνταγωνισμοῦ διατάξεων».
§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν ὅτι συμφώνως πρὸς τὴν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς κατηρτίσθη Ἐπιτροπὴ πρὸς ἐξέτασιν τῶν ζητημάτων τῶν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου ἐκ τῶν κ. κ. Φ. Μοσχούλα, Γ. Καντιάνη, Δ. Φλωριᾶ, Ν. Μπακοπούλου, Β. Καραπαναγιώτη, Κ. Ὀρφανοῦ, Κ. Βλαχοθανάση καὶ Σ. Κρεμεζῆ. Ἀνακοινῶ ὡσαύτως ὅτι ὁ Εἰσαγγελεὺς τῶν Ἐφετῶν Λαρίσης ζητεῖ τὴν ἄδειαν διώξεως τοῦ βουλευτοῦ Τρικκάλων κ. Π. Ἀλεξίδου.
§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν Ἀναφορῶν.
§5Γ. ΚΑΚΟΥΛΙΔΗΣ. Θὰ παρακαλέσω, ὅπως οἱ κ. Ὑπουργοὶ ἀπαντοῦν ἐντὸς τῶν ὁρίων τοῦ Κανονισμοῦ, ἐπὶ τῶν ἀπευθυνομένων αὐτοῖς αἰτημάτων τῶν κ. Βουλευτῶν. Ἐγὼ οὐδεμίαν ἀπάντησιν ἔλαβον μέχρι τοῦδε δι’ ὅ,τι ἐζήτησα.
§6Ι. ΣΠΕΤΣΙΩΤΗΣ. Ἐντὸς ἓξ ἡμερῶν πρέπει νὰ ἀπαντῶσιν οἱ κ. Ὑπουργοί.
§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δι’ ὅσας ἐρωτήσεις δὲν ἐστάλησαν ἀπαντήσεις, θὰ ἐκτυπωθῇ Ἡμερησία Διάταξις ἰδιαιτέρα.
§8ΑΛ. ΜΕΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ἀνταποκρίνεται μετὰ πλήρους ἀκριβείας εἰς τὴν ὑποχρέωσίν του αὐτήν.
§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Πανεπαγγελματικῆς Ἑνώσεως Καζακλὰρ. Ὁ κ. Μέρος ἔχει τὸν λόγον.
§10ΑΛ. ΜΕΡΟΣ. Τὸ Καζακλὰρ εἶναι κωμόπολις, ἔχουσα 5000 κατοίκους. Ἡ ἀπογραφὴ τοῦ 1920, ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ὁποίας ἐρρυθμίσθη τὸ ζήτημα τοῦ ἐνοικιοστασίου, ἀναφέρει πληθυσμὸν κάτω τῶν 3.000. Συνεπῶς δὲν τυγχάνουσι τοῦ εὐεργετήματος τοῦ ἐνοικιοστασίου καὶ διαμαρτύρονται, διότι περιελήφθησαν συμφώνως μὲ τὸν πίνακα τῆς ἀπογραφῆς τοῦ 1916. Γεννᾶται τὸ ἐρώτημα; θὰ παραβλέψωμεν τὰ πράγματα καὶ θὰ κυττάξωμεν τοὺς τύπους; Ἑπομένως διαμαρτύρονται αὐτοὶ ὅπως καὶ ὁ ἄλλος κόσμος τῶν μικροπόλεων, καὶ ζητοῦσιν ὅπως τὸ ἐνοικιοστάσιον ρυθμισθῇ ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ πραγματικοῦ πληθυσμοῦ. Πάντως εἰς τὴν συνείδησιν τοῦ κόσμου τὸ νέον ἐνοικιοστάσιον δὲν ἔχει χωνευθῇ καὶ ἀναμένουν πότε θὰ εὕρουν εὐκαιρίαν νὰ τὸ ἀποτινάξουν.
§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Συνδέσμου ἐργατριῶν κλωστηρίων Πειραιῶς, ὁ κ. Μπούμπουλης.
§12Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν ταύτην τοῦ Συνδέσμου καὶ ἤθελον παρακαλέσει τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας νὰ κάμῃ ἔλεγχον εἰς τὰ διάφορα ὑφαντουργεῖα Πειραιῶς, εἰς τὰ ὁποῖα ἐργάζονται ἀνήλικα κοράσια, τοῦθ’ ὅπερ ἀπαγορεύει ὁ νόμος.
§13Ι. ΣΠΕΤΣΙΩΤΗΣ. Θὰ παρακαλέσω τόν κ. Ὑπουργόν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας νὰ ἀποστείλῃ Ἐπιθεωρητάς, οἱ ὁποῖοι νὰ πιστοποιήσουν τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν ἀνηλίκων, τὴν ὁποίαν ἐνεργοῦν ἀσυστόλως τὰ διάφορα ἐργοστάσια. Φρονῶ ὅτι εἷς ἔλεγχος τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας θὰ προλάβῃ πολλὰ δεινά, τὰ ὁποῖα οἱ διάφοροι ἐκμεταλλευταὶ προκαλοῦσι.
§14Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Ὀφείλω νὰ δηλώσω, ὅτι οἱ ἐπιθεωρηταὶ τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Οἰκονομίας, καίτοι εἶναι ὀλιγάριθμοι, ἐργάζονται καλῶς. Τὸ ἀληθές εἶναι, ὅτι εἰς πολλὰ ἐργοστάσια ἐργάζονται ἀνήλικα προσφυγόπαιδα, τὰ ὁποῖα ἀκόμη δὲν ἔχουσιν ἐγκατάστασιν, ὡς γνωρίζετε δὲ αἱ γυναῖκες, ἐργαζόμεναι, λαμβάνουσι μαζί των καὶ τὰ παιδιά των, διότι ἄνευ αὐτῶν δὲν δύνανται νὰ ἐργασθῶσι. Τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθν. Οἰκονομίας εὑρίσκεται ἐν δυσκόλῳ θέσει νὰ ἐφαρμόσῃ αὐστηρῶς τὸν νόμον αὐτὸν περὶ ἐργατῶν, παρ’ ὅλην τὴν καλὴν διάθεσιν ἣν ἔχει. Ἐκ τῆς ἐπιθεωρήσεως, ἡ ὁποία ἐγένετο εἰς τὰ ἐργοστάσια, καὶ ἰδίως εἰς τὰ ὑφαντουργεῖα, ἐβεβαιώθη ὅτι ἐργάζονται γυναῖκες ὑπὲρ τὰς 4000. Τώρα τί θέλετε νὰ κάμωμεν;
§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Μπότσαρης ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Ἠπειρωτικοῦ Συνδέσμου Πειραιῶς.
§16Δ. ΜΠΟΤΣΑΡΗΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν τριτοβαθμίων δημοδιδασκάλων, τὴν ὁποίαν λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ εἰσηγηθῶ, εἶχον καὶ ἄλλοτε ἐπιστήσει τὴν προσοχὴν τῆς τε Βουλῆς καὶ Κυβερνήσεως, κατὰ τὸν χρόνον τῆς Οἰκουμενικῆς Κυβερνήσεως. Πρόκειται κυρίως περὶ θέματος ἐνδιαφέροντος τὴν Ἤπειρον. Προκειμένου περὶ ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι παρέσχον πολυτίμους ἐκδουλεύσεις καὶ κατὰ τοὺς χρόνους τῆς δουλείας καὶ ἔκτοτε ἀσκοῦσιν ἐπιτυχῶς τὸ διδασκαλικὸν ἐπάγγελμα, ὑπάρχει πᾶς λόγος ὅπως τὰ αἰτήματά των κριθῶσιν εὐνοϊκῶς, εἰς τὴν Κυβέρνησιν δὲ ἐναπόκειται νὰ κρίνῃ κατὰ πόσον πρέπει νὰ ἐπιβαρύνῃ τὸν προϋπολογισμὸν διὰ τὸν λόγον τοῦτον. Δὲν δυνάμεθα βεβαίως νὰ ἐπιβαρύνωμεν ὑπερμέτρως τὸν προϋπολογισμὸν σήμερον. Ἐφόσον ὅμως εἶναι δυνατὸν τινὰ τῶν αἰτημάτων νὰ τύχωσι θεραπείας ἄνευ βάρους τοῦ προϋπολογισμοῦ, φρονῶ ὅτι ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῆς Παιδείας κ. Ὑπουργὸς δύναται μετὰ στοργῆς καὶ συμπαθείας νὰ ἐπιληφθῇ τῆς λύσεως αὐτῶν, παρασκευάζων τὰ πρὸς τοῦτο προσήκοντα μέτρα. Ἰδιαίτατα συνιστῶ νὰ ἐγκριθῇ εἰς τὰς τρεῖς διαδοχικὰς θερινὰς περιόδους μετεκπαίδευσις τῶν τριτοβαθμίων διδασκάλων.
§17ΑΛΚ. ΛΟΥΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ πολλάκις ἀπησχολήθη ἡ Βουλὴ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἡ ὑπηρεσία, ἡ ὁποία ἔχεται εὐμενῶς πρὸς τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν αἰτημάτων τῶν ἐν λόγῳ τριτοβαθμίων διδασκάλων, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ τουρκοκρατίας ἦσαν οἱ φρουροὶ τῆς ἐθνικῆς ἰδέας. Ὑπάρχουν πολλοὶ οἱ ὁποῖοι, χωρὶς νὰ ἔχουν πτυχίον, ἔχουν τοιαύτην πεῖραν, ὥστε νὰ ἀναπληροῦν τὴν ἔλλειψιν τοῦ πτυχίου. Δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς μετεκπαιδεύσεως δὲν θὰ ὑπάρξῃ δυσκολία τις, τοσούτῳ μᾶλλον, καθόσον δὲν ἀπαιτῶνται ὑπερβολικαὶ δαπάναι.
§18ΓΡ. ΤΗΛΙΚΙΔΗΣ. Τὸ ζήτημα ἐρρυθμίσθη διὰ Νομοθετικοῦ Διατάγματος, τὸ ὁποῖον ὅμως δὲν ἦλθεν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ δὲν ἐκυρώθη. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας νὰ τὸ φέρῃ εἰς τὴν Βουλὴν διὰ νὰ κυρωθῇ.
§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς καπνεργατῶν Βόλου, ὁ κ. Ἀλ. Μέρος.
§20ΑΛ. ΜΕΡΟΣ. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἔχουν ἀφιερώσει τριάκοντα χρόνια εἰς τὴν ἐργασίαν αὐτήν, διότι δὲ τώρα εἰσῆλθον καὶ γυναικεῖα χέρια καὶ τοὺς ἐξετόπισαν, δὲν ἕπεται ὅτι τὸ Κράτος δὲν πρέπει νὰ ἀναγνωρίσῃ τὸ δίκαιόν τους. Πρέπει νὰ δοθῇ καὶ εἰς αὐτοὺς μία ἀποζημίωσις, ὥστε ν’ ἀποσυρθοῦν ὁριστικῶς ἐκ τοῦ ἐπαγγέλματος.
§21Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκ.). Ὁ σκοπὸς τοῦ Ταμείου Καπνεργατῶν εἶναι νὰ λαμβάνουν τὴν ἀποζημίωσιν μόνον οἱ παλαιοὶ καπνεργάται καὶ ἔχει ὁρίσει ποσὸν ἡμερομισθίων. Κατὰ συνέπειαν οἱ μὴ συμπληρώσαντες 115 ἡμερομίσθια, δὲν εἶναι καπνεργάται καὶ δὲν δικαιοῦνται ἀποζημιώσεως.
§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καντιάνης ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς Συνεταιρισμῶν Βουραζίου.
§23Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἴπατε πρὸ ὀλίγου ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ διευκρινήσωμεν τὸ ζήτημα τῶν ἀπαντήσεων τῶν Ὑπουργῶν.
§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν θέλομεν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.
§25Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Ἔχομεν διάταξιν τοῦ Συντάγματος καὶ τοῦ Κανονισμοῦ, ἡ ὁποία δὲν ἐφαρμόζεται. Καὶ τὸ Σύνταγμα καὶ ὁ Κανονισμὸς τῆς Βουλῆς, τὸ μὲν Σύνταγμα διὰ τοῦ ἄρθρου 54 ὁ δὲ Κανονισμὸς διὰ τοῦ ἄρθρου 48, ὑποχρεώνουν τοὺς Ὑπουργοὺς νὰ δίδουν ἀπάντησιν ἐντὸς 10 ἡμερῶν, ἀλλὰ τοῦτο δὲν γίνεται.
§26Ν. ΔΑΡΒΕΡΗΣ. Ὅταν ἔρχονται ἀναφοραὶ μετὰ ἕνα μῆνα ἀπὸ τῆς ὑποβολῆς των εἰς συζήτησιν, νομίζω ὅτι δὲν εἶνε αὐτὸς ὁ καλλίτερος τρόπος ἐξυπηρετήσεως τῶν συμφερόντων τοῦ λαοῦ.
§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πῶς θέλετε νὰ κανονισθῇ τὸ ζήτημα;
§28Ν. ΔΑΡΒΕΡΗΣ. Νομίζω ὅτι τὸ Προεδρεῖον πρέπει νὰ κανονίσῃ τὸ ζήτημα, ὄχι ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ Κανονισμοῦ, ἀλλ’ ἐπὶ τῇ βάσει τῆς πραγματικότητος.
§29Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Μία εἶναι ἡ οὐσία, ὅτι αἱ ἀναφοραὶ μᾶς μένουν ἀναπάντητοι. Περιφρονεῖται ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Αὐτὴν τὴν παρατήρησιν ἔχω νὰ κάμω. Ὅσον ἀφορᾷ αὐτὴν τὴν ἀναφοράν, παρακαλῶ νὰ ἀποσταλῇ εἰς τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν καὶ νὰ εὐαρεστηθῇ ἐντὸς τοῦ χρόνου αὐτοῦ νὰ δώσῃ ἀπάντησιν.
§30Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Διὰ νὰ λάβῃ γνῶσιν ὁ Ὑπουργὸς πρέπει νὰ διαβασθῇ ἡ ἀναφορὰ ἀπὸ τὸ Προεδρεῖον. Δὲν γνωρίζομεν τὰς ἀναφορὰς ποὺ ὑπεβλήθησαν εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς.
§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν ἐν Καλάμαις ἱδρυτῶν τοῦ Ἱ. Ναοῦ Ἅγιος Δημήτριος.
§32Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας καὶ τῶν Θρησκευμάτων νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει μίαν ἀναφορὰν ἡ ὁποία ἔχει ὑποβληθῆ εἰς τὸ Προεδρεῖον ἀπὸ τὰς 20 Νοεμβρίου. Ἐν Καλάμαις εἶνε ἐγκατεστημένο πλέον τῶν 500 Ἀρκαδίων ἀπὸ τὸ 1888, δηλ. πρὸ τεσσαρακονταετίας, οἱ ὁποῖοι διὰ κοινῶν ἐράνων ἔκτισαν τὸν ναόν. Διὰ τὸν Ναὸν αὐτὸν ἐδαπάνησαν 15.000 λίρας Ἀγγλίας, ἐν τούτοις ἀφῃρέθη ἡ διαχείρισις τοῦ ναοῦ αὐτοῦ ἀπὸ τὸν Σύλλογον τῶν Ἀρκαδίων. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ λάβητε γνῶσιν τῆς ἀναφορᾶς αὐτῆς καὶ νὰ διορθώσετε τὸ ἄτοπον αὐτὸ ἀποδίδοντες καὶ πάλιν τὴν διαχείρισιν τοῦ ναοῦ εἰς τὸν Σύλλογον, ὁ ὁποῖος ἀπὸ τεσσαρακονταετίας διεχειρίζετο αὐτόν.
§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς Καταστηματαρχῶν Σερρῶν, ὁ κ. Α. Ἀργυρός.
§34ΑΘ. ΑΡΓΥΡΟΣ. Εὐχαριστῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας διότι ἀπεκρίθη εἰς τὴν αἴτησίν μου.
§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων Πόρου σχετικῶς μὲ τὸ ἐνοικιοστάσιον, ὁ κ. Γούδας.
§36Μ. ΓΟΥΔΑΣ. Συνιστῶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν ἀναφορὰν ἐκ μέρους τοῦ λαοῦ Πόρου, προκειμένου περὶ ἐπεκτάσεως τοῦ ἐνοικιοστασίου, τὸ ὁποῖον κακῶς ἤρθη ἐκ τῆς πόλεως Πόρου. Νομίζω ὅτι ἡ αἴτησις εἶνε δικαιοτάτη καὶ πιστεύω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης θὰ λάβῃ ταύτην ὑπ’ ὄψιν αὐτοῦ.
§37Ι. ΣΠΕΤΣΙΩΤΗΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ ἐγὼ νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὴν ἀναφορὰν διὰ τὸ ἐνοικιοστάσιον, διότι κακῶς ἤρθη ἐκ τῆς κωμοπόλεως Πόρου καὶ πρέπει νὰ ἐπανέλθῃ ἡ ἰσχύς του, ὡς πρότερον.
§38Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Θὰ μελετήσω τὴν ἀναφορὰν καὶ θὰ ἴδω τίνα ἀπόφασιν θὰ λάβω.
§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς καπνεργατικῆς Ἑνώσεως Βόλου, ὁ κ. Μέρος.
§40Α. ΜΕΡΟΣ. Εἰς τὸν Βόλον ὑπάρχει μιὰ Ἕνωσις Καπνεργατῶν, περιλαμβάνουσα 500 καπνεργάτας, οἱ ὁποῖοι ὑπέβαλον τὴν παράκλησιν εἰς τὴν Σὴν Κυβέρνησιν νὰ συνεχίσῃ τὴν χορήγησιν ἐπιδομάτων εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεώς των καὶ συγχρόνως νὰ λάβῃ μέτρα ὅσον ἀναφορᾷ τὰ ἀνεπεξέργαστα καπνά Παρακαλῶ νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ αἴτησις αὕτη ἣν ἐνθέρμως συνιστῶ.
§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς ἰδιοκτητῶν αὐτοκινήτων Καζακλάρ. Ὁ κ. Μέρος.
§42Α. ΜΕΡΟΣ. Εἰς τὴν ὁδὸν Λαρίσσης–Καζακλὰρ ἔχουν συσσωρευθῇ ὄγκοι σκύρων πρὸς ἐπιδιόρθωσιν τῆς ὁδοῦ, καταστραφείσης. Ἀλλ’ οὔτε ἡ ὁδὸς ἐπεσκευάσθη οὔτε τὰ σκύρα ἐσηκώθησαν καὶ μένουν, παρεμποδίζοντα τὴν κυκλοφορίαν. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ διατάξῃ τὴν μεταφορὰν αὐτῶν, ἀφοῦ δὲν ἐπισκευάζεται ἡ ὁδός. (Ὁ ὑπουργὸς συνομιλεῖ μετά τινος βουλευτοῦ). Ἐκφράζω ὅμως τὴν ὀδύνην μου διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἔχει οὐδὲ κἂν τὸ ἐνδιαφέρον νὰ ἀκούσῃ τὰς παρατηρήσεις μου.
§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς Συλλόγων Σπάρτης, ὁ κ. Χαβίνης.
§44Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.
§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς Δημάρχου Χαλκιδέων. Ὁ κ. Χατζηπάνος ἔχει τὸν λόγον.
§46Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.
§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς Κοινότητος Παλαιοχώρας, ὁ κ. Δαρβέρης.
§48Ν. ΔΑΡΒΕΡΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.
§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς Ἐμπορικῶν Συλλόγων ἐπαγγελματιῶν Ἠπείρου, ὁ κ. Μ. Γούδας.
§50Μ. ΓΟΥΔΑΣ. Παρακαλῶ νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ ἀναφορὰ καὶ νὰ χορηγηθοῦν αἱ οἰκονομικαὶ διευκολύνσεις τὰς ὁποίας οὗτοι ζητοῦν, καθόσον εἶναι δυσβάστακτοι οἱ φόροι.
§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς Κοινότητος Ἡρακλείου Τζουμαγιᾶς, ὁ κ. Π. Δούκας.
§52Δ. ΔΟΥΚΑΣ. Ἀναμένω τὴν ἐκτέλεσιν τῶν δοθεισῶν ἐσχάτως παρὰ τῆς Κυβερνήσεως ὑποσχέσεων.
§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς Νομοθετικῆς Ἐργασίας. Ὁ ἐκ Πειραιῶς Βουλευτὴς κ. Γεώργιος Συρίγκος ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως νομοθετικοῦ Διατάγματος περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τῆς κωδικοποιήσεως τοῦ Ν. 1023».
§54Γ. ΚΑΡΠΕΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπὶ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε. Πρέπει νὰ ὁμολογήσωμεν ὅλοι, Κύριοι, ὅτι ὁ τρόπος κατὰ τὸν ὁποῖον γίνεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν νομοσχεδίων δὲν εἶναι ὁ πρέπων. Πρὸς ἀποφυγὴν παρελκύσεων καὶ ἀμφιβολιῶν ἐγειρομένων ἑκάστοτε, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς ἵνα διὰ τοῦ Γραμματέως ἀπαγγέλλεται πρῶτον ὁ ἀριθμὸς τῶν νομοσχεδίων καὶ ἡ ἐπικεφαλὶς αὐτῶν. Καὶ ἐὰν ἡ Βουλὴ ἀποδέχεται τὰ νομοσχέδια ταῦτα, τότε νὰ συζητηθοῦν.
§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ ὁρίσωμεν πόσας φορὰς θέλετε νὰ τὸ ἀπαγγέλλωμεν, διότι ἐγὼ τὰ ἀπαγγέλλω δέκα φοράς.
§56Γ. ΚΑΡΠΕΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀπὸ σᾶς ἐξαρτᾶται ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ Κανονισμοῦ, ἡμεῖς δὲ ὅλοι ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ συντρέχωμεν τὸ Προεδρεῖον εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ Κανονισμοῦ. Ὁ Κανονισμὸς προβλέπει, κ. Πρόεδρε, κατὰ τίνα τρόπον τὰ νομοσχέδια ψηφίζονται. Ἐφαρμοζομένου τοῦ σχετικοῦ ἄρθρου, οὐδεμία ἀμφιβολία δύναται νὰ γεννηθῇ.
§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πολὺ καλά. (Ψηφίζεται δι’ ἀναστάσεως τὸ σύνολον τοῦ σχεδίου νόμου «Περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 8)11)1927 «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 31)5)1926 περὶ ἐπιβολῆς Κοινοτικῶν φόρων». Ψηφίζεται ἐπίσης δι’ ἀναστάσεως τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ γενικῆς στατιστικῆς ὑπηρεσίας τῆς Ἑλλάδος νόμων». Ψήφισις τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Νόμου 3274 περὶ κατασκευῆς σιδηροδ. διακλαδώσεως ἀπὸ σταθμοῦ Φλωρίνης εἰς ὁμώνυμον πόλιν».
§58Ι. ΒΑΛΑΛΑΣ. Δύο λέξεις, κ. Πρόεδρε. Συμβαίνει τὸ ἑξῆς: Εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ προσετέθη χθὲς τροπολογία ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ ζητήματος σπουδαιοτάτου τῆς Συγκοινωνίας. Λέγω δὲ σπουδαιοτάτου, διότι πρόκειται περὶ προσθήκης γραμμῆς, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ ἤδη κατὰ τοὺς κειμένους νόμους τὴν πρώτην ἀρτηριακὴν γραμμήν. Καὶ ἡ μὲν Βουλὴ ἐδέχθη τοῦτο παρὰ τὰς παρατηρήσεις μου, ἀλλ’ αὐτὸ δὲν παύει νὰ εἶναι ἀντικανονικόν. Ἰδίως πρέπει νὰ προστεθῇ εἰς τὸν τίτλον τοῦ νομοσχεδίου, ὅτι πρόκειται περὶ τῆς γραμμῆς αὐτῆς, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφίζωνται τόσον σπουδαῖα ζητήματα χωρὶς νὰ γνωρίζῃ ἡ Βουλὴ περὶ τίνος πρόκειται. Οὔτε διενεμήθη τὸ νομοσχέδιον οὔτε γνωρίζει ἡ Βουλὴ τί ψηφίζει. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας νομίζει ὅτι τοῦ φέρομεν ἀντιδράσεις. Δὲν εἶναι ἀληθὲς αὐτό. (Ψηφίζεται τὸ νομοσχέδιον εἰς τὸ σύνολον δι’ ἀναστάσεως).
§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ψήφισις τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 12)11)1927 Ν. Δ. «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 16)3)1925 περὶ τῶν φορτοεκφορτωτικῶν ἐργασιῶν εἰς τοὺς λιμένας τοῦ Κράτους». Ψηφίζεται τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου.
§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐφάπαξ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 13 Ν)βρίου 1927 «περὶ ἐξαγορᾶς καὶ κυριότητος ἐμφυτευτικῶν κτημάτων».
§61Ν. ΑΝΔΡΕΑΔΑΚΗΣ. Ὅπως γνωρίζετε διὰ τοῦ νόμου 2052 ἀπεκτήσαμεν τοὺς ἀκτήμονας καλλιεργητὰς καὶ διὰ τοῦ νόμου 2189 ἀπεκτήσαμεν τοὺς ἐμφυτευτάς. Ὁ νόμος αὐτὸς ἐγένετο ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον εἰσήγαγεν ὁ κ. Καφαντάρης, ὡς Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας τότε, καὶ διὰ τοῦ ὁποίου ἐδίδετο τὸ δικαίωμα εἰς τοὺς ἀκτήμονας νὰ ζητήσουν τὴν ἐξαγορὰν τῶν δικαιωμάτων τοῦ αὐτοπροσώπου καλλιεργητοῦ. Κατόπιν τοῦ νόμου τούτου ἐδημοσιεύθη ὁ νόμος 2926, ὁ ὁποῖος μετερρύθμισε τὸ αὐτοπρόσωπον τῆς καλλιεργείας καὶ εἶπεν, ὅτι δύνανται καὶ οἱ αὐτοπρόσωποι νὰ κάμουν τοῦτο. Ἔρχονται κατόπιν τὰ Διατάγματα τὰ Νομοθετικὰ καὶ καταργοῦν τὴν διάταξιν τοῦ βασικοῦ νόμου 2189 καὶ θεσπίζουν, ὅτι αὐτοὶ δύνανται καὶ ἄνευ συμβολαιογραφικοῦ ἐγγράφου, ἀρκεῖ νὰ ζητήσουν τοῦτο, νὰ ἐπιτύχουν τὴν ἐξαγορὰν τῶν δικαιωμάτων των. Τὰ Νομοθετικὰ ταῦτα Διατάγματα εἰσήχθησαν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τῆς ὁποίας εἶχον τὴν τιμὴν νὰ εἶμαι μέλος καὶ ἡ Ἐπιτροπή, ἐπιεικῶς φερομένη πρὸ τῆς ἐπιμονῆς τοῦ τότε Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας κ. Παπαναστασίου, ἐδέχθη τὰς διατάξεις αὐτὰς καὶ ἄνευ τοῦ Συμβολαιογραφικοῦ ἐγγράφου νὰ δύνανται νὰ ἐξαγοράζουν τὰ ἐμφυτευτικὰ δικαιώματά των ἐφ’ ὅσον ἐκαλλιέργησαν ἐπὶ 10 ἔτη τὸ κτῆμα. Ἐξ ἄλλου, παραλλήλως ὅμως ἡ ἐπιτροπή, νομίσασα ὅτι εἶναι δίκαιον νὰ δοθῇ ἓν μέρος καὶ εἰς τοὺς ἐμφυτευτὰς καὶ εἰς τοὺς συγκυρίους, εἶπεν ἡ Ἐπιτροπὴ ὅτι εἰς τὰς διατάξεις αὐτὰς θὰ περιληφθοῦν καὶ οὗτοι καὶ ἐδέχθη αὕτη, ἵνα τὸ αὐτὸ δικαίωμα δοθῇ καὶ εἰς τοὺς ψιλοὺς κυρίους δηλ. ἂν καὶ ὁ ψιλὸς κύριος ἀποδείξῃ ὅτι ἡ ἔκτασις περὶ τῆς ὁποίας πρόκειται κεῖται ἐντὸς τῆς περιμέτρου ποὺ ὁρίζει ὁ νόμος, νὰ δύναται καὶ αὐτὸς νὰ ζητήσῃ τοῦτο. Δυστυχῶς, ἐνῶ τοῦτο ἀπεφάσισεν ἡ ἐπιτροπή, ὁ κ. τέως Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας εἶπεν ὅτι δίδει τὸ δικαίωμα εἰς τοὺς ἐμφυτευτὰς χωρὶς συμβολαιογραφικὸν ἔγγραφον, νὰ πάρουν τὰ κτήματα τῶν ψιλῶν κυρίων, ἡ δὲ Ἐπιτροπὴ ἠναγκάσθη νὰ δεχθῇ τοῦτο καὶ ἀκόμη ἐδέχθη νὰ ἀναθεωρηθοῦν αἱ ἀποφάσεις τῶν ἐμφυτευτῶν. Ἤδη ὅμως ἡ Ἐπιτροπὴ εἶδε τὸ ἄνισον τοῦ πράγματος καὶ εἶπε: διατὶ νὰ μὴ κάμωμεν τὴν ἐξαίρεσιν καὶ διὰ τοὺς ψιλοὺς κυρίους; Διότι, ἐὰν ἀποδείξουν καὶ αὐτοὶ δι’ ἐπισήμων ἐγγράφων, ὅτι ἡ ἔκτασις κεῖται ἐντὸς τῆς οἰκοδομικῆς ζώνης, νὰ δύνανται καὶ αὐτοὶ νὰ ἀναθεωρήσουν τὰς ἀποφάσεις. Ἡ Ἐπιτροπὴ ἐδέχθη αὐτὸ καὶ τὸ ἐνέκρινε. Δυστυχῶς βλέπω, ὅτι ζητεῖται ἡ διαγραφὴ τοῦ ἐδαφίου 7 τοῦ ἄρθρου 5, δηλ. νὰ ἐπικυρωθοῦν ὅλαι αἱ διατάξεις ὅπως ἔχουν, ἐκτὸς τῆς δικαιοτάτης αὐτῆς διατάξεως. Νομίζω ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν θὰ θελήσῃ νὰ θεσπίσῃ αὐτὴν τὴν ἀνισότητα, καὶ θὰ ἐπικυρώσῃ τὸ νομοσχέδιον ὅπως ἔρχεται ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν ἐπεξειργασμένον.
§62Γ. ΕΞΗΝΤΑΡΗΣ (Ὑπ. Γεωρ.). Δέχομαι τὸ νομοσχέδιον ὅπως κατηρτίσθη ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν καὶ μὲ τὴν τροπολογίαν τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος κ. Καρπετοπούλου. (Γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 1, 2, 3, 4, 5, 6.)
§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 7ον.
§64Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Τὸ 6ον πῶς ἔγινε δεκτόν;
§65Γ. ΕΞΗΝΤΑΡΗΣ (Ὑπ. Γεωρ.). Ὅπως ὑπεβλήθη ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπήν. (Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 7ον, ὡς καὶ τὸ νομοσχέδιον, ἀναβληθείσης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου).
§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 6. Ἐφ’ ἅπαξ συζήτησις τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 12 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρωτικῆς τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 8 Ἰουνίου 1926 Ν. Δ. περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ εὑρεσιτεχνίας καὶ ἀθεμίτου ἀνταγωνισμοῦ διατάξεων».
§67Σ. ΣΩΤΗΡΙΑΔΗΣ. Νὰ ἐρωτηθῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐὰν δέχεται τὴν τροπολογίαν μου.
§68Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Εἰς τὸ Νομοθετικὸν αὐτὸ Διάταγμα, ὑπεβλήθησαν τροπολογίαι ἐκ μέρους τοῦ κ. Σωτηριάδη, τὰς ὁποίας εἶχον προΐδη καὶ διώρθωσα τὸ νομοσχέδιον. Ἐπίσης ἐδέχθην καὶ ἐκ μέρους τοῦ κ. Πεσίγγου ὑποβληθεῖσαν τροπολογίαν. Ὑπεβλήθη τελευταίως καὶ μία τροπολογία ἐκ μέρους τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ Θεσ)νίκης κ. Δαρβέρη, τὴν ὁποίαν ἐπίσης ἀπεδέχθην. Παρακαλῶ λοιπὸν νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ὡς ἐτροπολογήθη.
§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ψηφίζεται τὸ ἄρθρον 1 ὡς ἐτροποποιήθη παρὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὡς ἐπίσης τὰ ἄρθρα 2, 3 καὶ τὸ ἄρθρον 4, μὴ διαγραφέντος τοῦ ἐδαφίου 2.
§70Σ. ΣΩΤΗΡΙΑΔΗΣ. Αἱ τροπολογίαι εἶναι καθαρῶς νομικαί, διότι περιεῖχον μέσα νομικοὺς ἐξωφρενισμούς.
§71Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Εἶδον λέγω τὴν ἐσφαλμένην νομικὴν διατύπωσιν τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἔσπευσα νὰ τὴν διορθώσω. Ψηφίζονται εἶτα τὰ ἄρθρα 5, 6, 7, 8, 9, 10 καὶ ἀναγινώσκεται τὸ 11ον.
§72Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Ἐν τῷ ἄρθρῳ αὐτῷ, τὸ «διετίας» νὰ γίνῃ «πενταετίας». (Ψηφίζεται τὸ ἄρθρον 11 ὡς ἐτροπολογήθη, ὡς καὶ τὸ ἄρθρον 12).
§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 13ον (ἀναγινώσκεται).
§74Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.) Νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία τοῦ κ. Δαρβέρη, κ. Πρόεδρε.
§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Ψηφίζεται τὸ ἄρθρον 13ον ὡς ἐτροπολογήθη ὡς καὶ τὰ λοιπὰ ἄρθρα αὐτοῦ καὶ ἀναβάλλεται ἡ ἐπιψήφισις τοῦ συνόλου.
§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐφ’ ἅπαξ συζήτησις τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Ν)βρίου π. ἔ. Ν. Δ. «περὶ κυρώσεως συμβάσεως μελέτης καὶ κατασκευῆς τῆς ὁδοῦ Κουκουβασώνων Κηφισσιᾶς». Γίνεται δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον καὶ τὸ σύνολον.
§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐφ’ ἅπαξ συζήτησις ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ συστάσεως Ταμείου Προνοίας Ἰδιοκτητῶν αὐτοκινήτων λεωφορείων».
§78Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Νὰ ψηφισθῇ, μετὰ τῆς τροπολογίας μου, ὅτι ἀντιπροσωπεύεται καὶ ὁ τμηματάρχης τοῦ Ὑπουργείου τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας.
§79Ι. ΜΕΤΑΞΑΣ. (Ὑπουρ. Συγκοιν.). Νὰ γίνῃ δεκτὴ κ. Πρόεδρε.
§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Γίνεται δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη. Ἐφ’ ἅπαξ συζήτησις τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 12 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. «περὶ ἀπονομῆς τοῦ μισθοῦ τμηματάρχου εἰς τοὺς εἰσηγητὰς καὶ τοῖς τούτοις ἐξομοιουμένους τῶν Πολιτικῶν Ὑπουργείων».
§81Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Εἶμαι κατὰ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου κ. Πρόεδρε.
§82Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Εἶναι ζήτημα δικαιοσύνης καὶ ἰσότητος. Πρέπει νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον. Δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ὑπάρχουν προνομιοῦχοι ὑπάλληλοι. Ἔχομεν καθῆκον νὰ τοὺς ἐξισώσωμεν.
§83Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Ἀντιθέτως.
§84Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ (Ὑπ. Οἰκονομ). Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συντελεσθῇ αὐτὴν τὴν στιγμὴν αὐτὸ ποὺ ζητεῖτε. Ἐφ’ ὅσον παραμένει αὐτὸ τὸ καθεστώς, ὀφείλομεν νὰ ἐπιφέρωμεν τὴν ἐξίσωσιν. Δὲν ὑπάρχει λοιπὸν ἀντικείμενον συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἀρχῆς. Δι’ εἰδικῶν νόμων παρεχωρήθη ἓν προνόμιον εἰς ὡρισμένους κλάδους, εἰς τὰ 9)10 τῶν ὑπαλλήλων καὶ τὸ ⅒ ἔμεινεν εἰς θέσιν μειονεκτικήν. Ἤδη διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἀποκαθιστῶμεν τὴν ἰσότητα.
§85Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Ἄν νομίζετε ὅτι ἔχετε τόσα πολλὰ χρήματα νὰ διαθέσητε, κάμετέ τα.
§86ΠΕΡ. ΜΑΖΑΡΑΚΗΣ. Ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν ἐπὶ μιᾶς διατάξεως τοῦ Διατάγματος, ἡ ὁποία περιλαμβάνει τὸν προβιβασμὸν εἰς ἀνώτερον βαθμὸν μόνον τῶν ἐχόντων κεντρικὴν ὑπηρεσίαν καὶ ὄχι ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτησαν εἰς Νομαρχίας. Συμβαίνει τοῦτο, ὅτι ἅπαντες οἱ νεοδιοριζόμενοι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν διορίζονται εἰς ἐπαρχίας καὶ κατόπιν εἰς τὸ Κέντρον. Εἶναι ἄδικον νὰ μὴ γίνεται καὶ δι’ αὐτοὺς ὁ προβιβασμός. Δὲν πρόκειται δὲ περὶ οὐδεμιᾶς αὐξήσεως, διότι μένει ὁ ἴδιος ἀναλλοίωτος ὁ ἀριθμὸς τοῦ ¼ τῶν ὑπαλλήλων. Μόνον περὶ προσμετρήσεως τῆς περιφερειακῆς ὑπηρεσίας κατὰ τὴν προαγωγὴν πρόκειται.
§87Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ (Ὑπ. Οἰκονομ.). Ἔχει καλῶς. Θὰ ἐξετασθῇ.
§88Π. ΜΑΖΑΡΑΚΗΣ. Ἐπίσης ἑτέρα τροπολογία εἶναι ἐκεῖ ἔνθα λέγεται «ὅτι ἐφαρμόζεται εἰς ἅπαντα τὰ πολιτικὰ Ὑπουργεῖα». Νὰ προστεθῇ καὶ εἰς τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον.
§89Γ. ΚΑΚΟΥΛΙΔΗΣ. Ἐσκόπουν νὰ λάβω τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, ἀλλ’ αἱ δηλώσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι θὰ θέσῃ ἐπὶ τάπητος τὸ ὅλον δημοσιοϋπαλληλικὸν ζήτημα, μὲ κάμνουν νὰ ἀναβάλω τὰς παρατηρήσεις τὰς ὁποίας εἶχον νὰ κάμω. Ἐὰν δὲν ἐπρόκειτο νὰ ληφθῇ γενικὴ μέριμνα, θὰ κατεψήφιζον τὸ νομοσχέδιον ὡς ἀποτέλεσμα ἐμβαλωματικῆς πολιτικῆς, τὴν ὁποίαν δὲν πρέπει νὰ ἀκολουθήσωμεν εἰς τὸ ζήτημα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων.
§90Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ἔχω νὰ συστήσω καὶ νὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν, προκειμένου μάλιστα νὰ ἐπιληφθῇ τοῦ δημοσιοϋπαλληλικοῦ ζητήματος, νὰ προσπαθήσῃ νὰ ἐξομοιώσῃ εἰς τὴν ἀπόλαυσιν τῶν 3)16 τοὺς ὑπαλλήλους τῶν δύο Ὑπουργείων, Ἐθν. Οἰκονομίας καὶ Δικαιοσύνης.
§91Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Εἰς τὸ γενικὸν νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον θὰ κατατεθῇ θὰ ληφθῇ πρόνοια περὶ ἐξομοιώσεως πάντων τῶν ὑπαλλήλων.
§92ΕΜ. ΧΑΤΖΙΔΑΚΗΣ. Νὰ ἐπισπευσθῇ ἡ ὑποβολὴ τοῦ νομοσχεδίου.
§93Α. ΜΕΡΟΣ. Παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία ἀντὶ ὑπερδεκαετοῦς κεντρικῆς ὑπηρεσίας νὰ καθιερωθῇ ὑπερδεκαετοῦς ἐν τῷ συνόλῳ, διότι δὲν εἰμποροῦμεν νὰ θεωρῶμεν τὴν ὑπηρεσίαν ἐν ταῖς ἐπαρχίαις ὡς δευτερεύουσαν. Εἶναι μία καταφρόνησις πρὸς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους τῶν ἐπαρχιῶν. Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ τοὺς ἐξισώσωμεν.
§94Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Συναφὴς εἶναι καὶ ἡ ἰδική μου τροπολογία.
§95Κ. ΜΠΟΥΡΜΠΟΥΛΗΣ. Ἔχω καὶ ἐγὼ τροπολογίαν.
§96Ν. ΔΑΡΒΕΡΗΣ. Εἶναι δικαιοτάτη!
§97Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Δὲν ἀποφαίνομαι ἐπὶ καμμιᾶς σήμερον· ἐπιφυλάσσομαι.
§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται. Ἐφ’ ἅπαξ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἐπιβολῆς ἐπὶ παντὸς εἰσιτηρίου προσθέτου τέλους 50 λεπτῶν, ὑπὲρ τῶν ἐν τῇ πόλει ταύτῃ λειτουργούντων Φιλανθρωπικῶν Ἱδρυμάτων».
§99Ν. ΔΑΡΒΕΡΗΣ. Φρονῶ, κ. Πρόεδρε, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ἐπιβάλλεται μιὰ φορολογία μεμονωμένως. Εἰς μίαν πόλιν. Ἡ φορολογία αὐτὴ πρέπει νὰ ἐπεκταθῇ, νὰ εἶναι γενικὴ δι’ ὅλην τὴν Ἑλλάδα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει τὸ νομοσχέδιον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφισθῇ εἰς μίαν ἀνάγνωσιν διότι τοῦτο εἶναι ἀντισυνταγματικόν.
§100Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Παρακαλῶ νὰ ψηφισθῇ εἰς δύο ἀναγνώσεις τὸ νομοσχέδιον.
§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μετατρέπεται εἰς κανονικὴν συζήτησιν καὶ ψηφίζεται σήμερον τοῦτο εἰς αʹ. ἀνάγνωσιν.
§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐφ’ ἅπαξ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου. Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 15 Ὀκτωβρίου 1927 Ν. Δ. «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 6 Νοεμβρίου 1926 Ν. Δ. περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 6 Νοεμβρίου 1926 Ν. Δ. περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τῶν ἀναφερομένων εἰς τὴν σύνθεσιν καὶ λειτουργίαν τῶν ὑπηρεσιῶν τῆς Διευθύνσεως Ἐργασίας κλπ. τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας». Δεκτόν. Ἐφ’ ἅπαξ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 12 Δ)βρίου 1927 Ν. Δ. περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τῶν περὶ Κυριακῆς ἀργίας νόμων».
§103Β. ΜΕΪΜΑΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω νὰ κάμω τὴν παρατήρησιν ὅτι πολλοὶ ἐκ τῶν καταστηματαρχῶν, καὶ ἰδίως τῶν ἑστιατόρων, θέλουν νὰ παραμείνῃ τὸ Διάταγμα ὅπως ἦτο προηγουμένως.
§104Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ (Ὑπουρ. Ἐθν. Οἰκον.). Δὲν εἶναι αὐτό, εἶναι ἄλλο.
§105Β. ΜΕΪΜΑΡΑΚΗΣ. Αὐτὸ εἶναι, Κύριε Ὑπουργέ.
§106Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Εἰς τὸ 2ον ἄρθρον ὑπάρχει τροπολογία τοῦ κ. Μυλωνᾶ, ἡ ὁποία γίνεται δεκτή.
§107Γ. ΚΟΚΚΙΝΑΚΗΣ. Ὁ ἀριθμὸς 30.000, Κύριε Ὑπουργέ, ν’ αὐξηθῇ εἰς 50.000.
§108Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. Ὄχι εἶναι πολύ. Θὰ μείνῃ 30.000.
§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ τροπολογία τοῦ κ. Μυλωνᾶ γίνεται δεκτὴ καὶ ἀναβάλλεται ἡ ψήφισις τοῦ συνόλου τοῦ Νομοσχεδίου.
§110Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Τὸν λόγον, Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ 14ου νομοσχεδίου, περὶ Ταμείου Τροχαίας Κινήσεως. (Πολλοὶ ἐκ τῶν κ. Βουλευτῶν καθ’ ὁμάδας ὁμιλοῦσιν ἰδιαιτέρως, προκαλουμένου οὕτω θορύβου, μερικοὶ δὲ ὁμιλοῦσι καὶ μετὰ τῶν κ. Ὑπουργῶν).
§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ τοὺς κ. Ὑπουργοὺς τῶν Στρατιωτικῶν καὶ Οἰκονομικῶν νὰ ἐπιβληθῶσιν εἰς τὴν Βουλήν.
§112Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι δύναται νὰ συστηθῇ εἰς τοὺς κ. Συναδέλφους ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔρχωνται κατ’ ἰδίαν νὰ συζητῶσι εἰς τὰ ἑδώλια τὰ ὑπουργικά. Εἶναι ἀπολύτως ἀδύνατον τοῦτο. Παρουσιάζεται ἓν θέαμα ὄχι ἱκανοποιητικόν. Τοὺς παρακαλῶ νὰ ὑποβάλλουν τὰς παρατηρήσεις των ἀπὸ τῆς θέσεώς των καὶ νὰ μὴ ἔρχωνται ἐδῶ διὰ νὰ γίνεται ἡ παρασυναγωγὴ αὐτή.
§113Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Κύριε Πρόεδρε, ἐψηφίσθη τὸ ὑπ’ ἀριθμὸν 13. Παρακαλῶ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ 15ου καὶ τοῦ 17ου διότι εἶναι σχετικά. (πολλοὶ Βουλευταί, ὄχι, ὄχι).
§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐφ’ ἅπαξ συζήτησις ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ περὶ Ταμείου Τροχαίας Κινήσεως Ν. Διατάγματος».
§115Α. ΜΑΡΚΟΥ. Τὸ ὑπὸ κύρωσιν τῆς Βουλῆς Νομοθετικὸν Διάταγμα συνεχίζει μίαν πολιτικὴν τοῦ Κράτους, προστατευτικὴν τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων, τοὺς ὁποίους ἐστέρησεν ἡ πρόοδος ἀπὸ τὸ ἔργον τους. Ἀτυχῶς τὸ Νομοθετικὸν τοῦτο Διάταγμα, καίτοι ἔχει ὑπ’ ὄψιν αὐτοῦ τὴν ἀνεργίαν, τὴν ὁποίαν ἐδημιούργησεν ἡ ἐπιχείρησις τῶν αὐτοκινήτων ἐν Ἑλλάδι, δὲν ἐμερίμνησε ν’ ἀποζημιώσῃ κι’ ἐκεῖνα τὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ὑφίστανται τελείαν πραγματικῶς ἐξουθένωσιν. Πράγματι, ἐκτὸς τῶν καρραγωγέων καὶ τῶν ἁμαξηλατῶν, ὑπάρχουν καὶ δύο ἄλλα ἐπαγγέλματα, τὰ ὁποῖα τελείως καταστράφησαν. Εἶναι οἱ πεταλωταὶ καὶ οἱ ἐπισκευασταὶ ἁμαξῶν κάρρων. Ὑποβάλλω μίαν τροπολογίαν εἰς τὸ τέλος τοῦ ἄρθρου δυνάμει τῆς ὁποίας ἐπιτρέπεται εἰς τὸν Ὑπουργόν, ὁπότε ἤθελε κρίνει ὅτι αἱ οἰκονομικαὶ συνθῆκαι τὸ ἐπιτρέπουν, νὰ ἐπεκτείνῃ τὴν εὐεργετικὴν διάταξιν τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος καὶ ἐπὶ τῶν ἐπισκευαστῶν τῶν κάρρων καὶ τῶν πεταλωτῶν.
§116Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νομοσχεδίου ἐγένοντο ἀδικίαι, διότι ὅσοι παραμένουσι μακρὰν τοῦ κέντρου δὲν ἐγνώριζον ὅτι ἐγένετο ἓν τοιοῦτον νομοσχέδιον καὶ δὲν εὑρίσκοντο ἐν γνώσει τῶν προθεσμιῶν, τῶν καθορισθεισῶν ὑπὸ τοῦ Διατάγματος τοῦ σχετικοῦ τοῦ ἐκδοθέντος ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ εὑρισκόμεθα πρὸ μιᾶς ἀδικίας καταφανοῦς. Ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ ἔτη ἦσαν ἁμαξηλάται καὶ καρραγωγεῖς, νὰ μὴ λάβουν ἀποζημίωσιν. Δι’ αὐτὸ θὰ παρακαλέσω εἰς τὴν τελευταίαν φράσιν τῆς τελευταίας παραγράφου τοῦ ἄρθρου 5, τὸ ὁποῖον λέγει, ὅτι αἱ ἤδη δοθεῖσαι προθεσμίαι δὲν παρατείνονται, νὰ προστεθῇ ὅτι αἱ προθεσμίαι παρατείνονται ὡς ἀνωτέρω. Παρακαλῶ τὸν Κύριον Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκομίας νὰ κάμῃ αὐτὴν τὴν τροπολογίαν.
§117Γ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ. Ὑπάρχει μία κατηγορία βιομηχάνων ἐργατῶν ἡ ὁποία ἀσχολεῖται εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, εἷς ἀριθμὸς ἐργατῶν, ὁ ὁποῖος ἀποκλειστικῶς ζῇ ἀπὸ τὴν ἐργασίαν αὐτήν. Ἀλλ’ ὑπάρχει καὶ μία συναφὴς πρὸς αὐτὴν κατηγορία, οἱ πεταλοποιοί, διὰ τοὺς ὁποίους ὁ λόγος τῆς προστασίας εἶναι ἀπολύτως ἐξηκριβωμένος, διότι καὶ ἡ τάξις αὕτη ἐπλήγη ἀπὸ τὴν εἰσαγωγὴν καὶ ἐξάπλωσιν τῶν αὐτοκινήτων. Ἐγὼ νομίζω ὅτι ἡ ὁδοποιΐα, ἡ ὁποία θὰ παράσχῃ ἓν ἔσοδον ἐκ τῆς καταναλώσεως τῆς βενζίνης, ἀποτελεῖ ἀκριβῶς καὶ τὸν πόρον εἰς τὸν ὁποῖον θὰ ἀποβλέψωμεν διὰ νὰ ἐξεύρωμεν τὴν ἱκανοποίησιν τῶν ἀναγκῶν τῆς τάξεως αὐτῆς. Αὔριον τὸ Κράτος θὰ εὑρεθῇ εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ συνάψῃ ἰδιαιτέρας συμφωνίας μετὰ τῶν πωλητῶν τῆς βενζίνης οἱ ὁποῖοι θὰ ἔχουν πλουσιώτατον ἔδαφος εἰς τὴν Ἑλλάδα. Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ κάμετε μίαν ἐπιβάρυνσιν τῆς βενζίνης ἢ ἄλλου συναφοῦς προϊόντος διὰ τὴν ἐπέκτασιν τῆς ὁδοποιΐας καὶ διὰ τὴν πρόοδον τῶν ἄλλων βιομηχανικῶν μέσων, ἀσφαλῶς αὔριον τὸ Κράτος θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐξεύρῃ ἐξ αὐτοῦ ἕνα ἐλάχιστον ποσοστόν, ὁπότε ἀσφαλῶς θὰ ἐξευρεθοῦν καὶ οἱ πόροι διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῆς παθούσης τάξεως.
§118Β. ΣΑΓΙΑΣ. Ὁ λόγος τοῦ λαμβανομένου μέτρου, δὲν εἶναι λόγος δικαιοσύνης, ἀλλ’ εἶναι λόγος σκοπιμότητος. Ἀναμφισβητήτως, βεβαίως, δὲν ὑποχρεοῦται τὸ Κράτος νὰ ἀποζημιώσῃ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι, διότι ἐξηλίχθη μία πρόοδος, διότι ἔφθασεν ὁ πολιτισμὸς εἰς τοιοῦτον σημεῖον, κατέστησαν περιττοί, ἀλλὰ τοὺς ἀποζημιώνει διὰ λόγους καθαρῶς κοινωνικῆς σκοπιμότητος.
§119Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Εἶνε μία ἀδικία, ἡ ὁποία γίνεται εἰς βάρος τῶν γεωργῶν, οἵτινες στεροῦνται πολὺ περισσότερα.
§120Β. ΣΑΓΙΑΣ. Εἶπον, λοιπόν, ὅτι ὁ λόγος τοῦ μέτρου τὸ ὁποῖον λαμβάνεται διὰ τοῦ νόμου δὲν εἶναι λόγος δικαίου, δὲν εἶναι δηλαδὴ ὑποχρέωσις τοῦ Κράτους ἢ τοῦ κοινοῦ, νὰ ἀποζημιώσῃ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι καθ’ οἱονδήποτε τρόπον ἐζημιώθησαν, ἀλλ’ εἶναι λόγος καθαρᾶς σκοπιμότητος, λόγος κοινωνικῆς προνοίας ὁ ὁποῖος ἐπιβάλλει εἰς τὸ Κράτος νὰ ἀποζημιώνῃ ἐκείνους οἵτινες ἐστερήθησαν τῆς ἐργασίας των, τοῦ ἐπαγγέλματος τὸ ὁποῖον ἐξήσκουν μέχρι τῆς στιγμῆς καθ’ ἣν ἐδημιουργήθη ὁ λόγος τῆς ἐπιβαρύνσεως. Τοιοῦτοι μέχρι τῆς στιγμῆς εἶναι οἱ ἁμαξαγωγεῖς, οἱ ἰδιοκτῆται τῶν ἁμαξῶν, οἱ ἰδιοκτῆται κάρρων καὶ οἱ ἁμαξαγωγεῖς ἐργάται. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι ὁ ἴδιος λόγος κοινωνικῆς σκοπιμότητος, ἀφ’ ἧς καθιερώθη τὸ μέτρον τοῦτο, ὁ αὐτὸς ὑφίσταται καὶ δι’ ὅλα τὰ συναφῆ ἐπαγγέλματα, καὶ δι’ ὅλα τὰ ἐπαγγέλματα εἰς τὰ ὁποῖα ἐπέδρασεν ὁ λόγος αὐτός, δι’ ὅλους ἐκείνους οἱ ὁποῖοι διὰ τὸν αὐτὸν λόγον ἐστερήθησαν τοῦ ἐπαγγέλματός των ἀπὸ τῆς στιγμῆς τῆς καθιερώσεως τοῦ μέτρου, ἀποτελεῖ δὲ ἀντιθέτως ἀδικίαν ὁ περιορισμὸς τοῦ μέτρου ἐντὸς μιᾶς ὡρισμένης ζώνης. Ὁ ἀξιότιμος κ. Συνάδελφός μου ἐξ Ἀχαϊοήλιδος καὶ ὁ ἕτερος ἐξ Ἀθηνῶν ἀνέφερον τρεῖς τάξεις. Εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι οἱ ἁμαξεργάται, οἱ ἐπισκευασταὶ ἁμαξῶν, ἐστερήθησαν παντελῶς τοῦ ἐπαγγέλματός των, καὶ εἰς μείζονα μοῖραν τῶν ἰδιοκτητῶν ἁμαξῶν, οἱ ὁποῖοι δύνανται νὰ γίνουν καὶ ὁδηγοὶ αὐτοκινήτων, διὰ τὸν αὐτὸν δὲ λόγον ἐστερήθησαν καὶ ἄλλοι τοῦ ἐπαγγέλματός των, οἱ πεταλωταί. Εἶναι δὲ ἀναμφισβήτητον γεγονός, ὅτι ἡ ἐργασία αὐτῶν περιορίζεται ἀποκλειστικῶς εἰς τὸ πετάλωμα τῶν ἵππων τῶν ἁμαξῶν τῶν πόλεων. Δὲν νοεῖται ἄσκησις ἐπαγγέλματος πεταλωτῶν ἵππων ἐργαζομένων εἰς ὁδοὺς ἐκτὸς τῶν πόλεων. Ἐφόσον ἄλλωστε ζητεῖται νὰ παρασχεθῇ ἡ εὐχέρεια εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὅταν κρίνῃ ὅτι καὶ οἱ πόροι καὶ οἱ λόγοι τοὺς ὁποίους προβάλλομεν εἶναι ἀρκετοί, παρουσιασθῇ δὲ καὶ ἡ ἀνάγκη ἕνεκα τῆς ὁποίας θὰ τοῦ δοθῇ ἡ εὐχέρεια, νὰ ἀποφασίσῃ περὶ τοῦ μέτρου τὸ ὁποῖον λαμβάνεται διὰ τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος, δὲν ἐννοῶ διὰ τίνα λόγον πρέπει νὰ ἀποκλεισθοῦν ἀπὸ αὐτὸ τὸ δικαίωμα οἱ πεταλωταί, οὔτε καταλαμβάνω ποία εἶναι ἡ γνώμη τοῦ ἀξιοτίμου Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος ἐξήφθη εἰς τοιοῦτον σημεῖον, ὥστε εἰρωνευόμενος τὸν συνάδελφόν μου ἐκ Πατρῶν νὰ παρομοιάσῃ πρὸς τοῦ πεταλωτοῦ τὸ ἐπάγγελμα τὸ τοῦ ξυλοκόπου καὶ νὰ ζητῇ τὴν περιστολὴν τοῦ μέτρου. Δὲν ζητεῖται τίποτε ἤδη ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τὸ Δημόσιον Ταμεῖον. Ζητεῖται νὰ δοθῇ ἡ εὐχέρεια, ὥστε νὰ ἀνήκῃ πλέον εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ νὰ κρίνῃ ἂν θὰ ὑπάρξῃ ἡ περίπτωσις κοινωνικῆς ἀνάγκης καὶ ἂν θὰ ὑπάρξουν οἱ πόροι τῆς ἐπεκτάσεως τοῦ μέτρου τούτου.
§121Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Διετυπώθη ἡ παρατήρησις, ἡ βασιζομένη ἐπὶ τῆς ἑξῆς σκέψεως, ὅτι ἡ πολιτικὴ τῆς κοινωνικῆς προνοίας θὰ εἶναι εὐχάριστον νὰ ἐπεκταθῇ εἰς ὅσον τὸ δυνατὸν μακρυνὰ μέρη. Ἀλλ’ ἡ ἐπέκτασις τῆς κοινωνικῆς προνοίας γίνεται διὰ τῶν μέσων, τὰ ὁποῖα ἑκάστοτε ὑπάρχουν. Ἐκεῖνο, λοιπόν, τὸ ὁποῖον παρατηρῶ ἐγὼ σήμερον, εἶναι τοῦτο: ὅτι ἀκολουθοῦντες τὴν γραμμὴν μιᾶς προοδευτικῆς ἐξελίξεως, δὲν εἴμεθα δυστυχῶς εἰς θέσιν νὰ ἐπεκτείνωμεν τὴν πρόνοιαν αὐτὴν εἰς κύκλον εὐρύτερον. Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ λαμβάνωμεν μέτρα διὰ τοὺς ἀμέσως πληττομένους. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον καὶ ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ ἐγὼ ἐπιμένομεν, ἀφ’ ἑνὸς μὲν ὅπως μὴ ἐπεκταθοῦν αἱ προθεσμίαι, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ μία νέα αὔξησις, εἷς νέος πολλαπλασιασμὸς τῶν ἀπαιτητῶν, τοῦ ὁποίου τὰς συνεπείας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γνωρίζωμεν πάντες, ἀφ’ ἑτέρου δὲ νὰ περιορισθῇ εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐπλήγησαν περισσότερον παντὸς ἄλλου. Δι’ αὐτὸ πρέπει ν’ ἀποφύγωμεν πᾶσαν διάταξιν, ἡ ὁποία δύναται νὰ ἐπιδράσῃ ἐπὶ τῶν οἰκονομικῶν ἡμῶν πραγμάτων. Ἐφόσον ὑπάρχει μία εἰδικὴ διάταξις πρὸς προστασίαν, ὄχι μόνον τῶν ἀδικηθέντων ἐκ τῆς προόδου τῶν μέσων τῆς κινήσεως καὶ συγκοινωνίας, ἀλλὰ καὶ περὶ μιᾶς τάξεως ἀμεσώτατα συνδεομένης πρὸς τὴν τάξιν τῶν αὐτοκινητιστῶν, ὀφείλομεν νὰ ὑποχωρήσωμεν ἀπέναντι αὐτῶν καὶ νὰ μὴ ζητήσωμεν νὰ ἐπεκτείνωμεν περαιτέρω τὴν προστασίαν, διότι τοῦτο θὰ ἐπιφέρῃ ὄχι εὐχάριστα ἀποτελέσματα ἐπὶ τῶν οἰκονομικῶν. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον παρακαλῶ τὴν Βουλὴν ν’ ἀρκεσθῇ εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, ὡς ἔχει, καὶ νὰ μὴ προτείνῃ τὴν ἐπέκτασιν καὶ ἐπὶ ἄλλων κλάσεων, διότι οὕτω συνιστᾷ δαπάνας, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εἶναι πολὺ κακόν. Παντοῦ ζητοῦνται δαπάναι, ἡ πραγματοποίησις ὅμως τῶν μέσων πρὸς κάλυψιν τῶν δαπανῶν δὲν ὑπάρχει.
§122Β. ΜΕΪΜΑΡΑΚΗΣ. Κατόπιν τῶν ὅσων ἐλέχθησαν ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, δὲν θὰ ἐλάμβανον τὸν λόγον, ἐὰν δὲν ὑπεστήριζον ἄποψιν ἐπαγγελματιῶν, οἱ ὁποῖοι θίγονται κατὰ τὸν αὐτὸν ἄμεσον τρόπον, καθ’ ὃν θίγονται οἱ ἁμαξοηγοὶ καὶ οἱ ἁμαξηλάται. Πρόκειται περὶ τῶν ἐπαγγελματιῶν τῶν πανδοχείων, διὰ τὸν ἐνσταυλισμὸν τῶν ζώων. Μοὶ ἔκαμε μάλιστα ἐντύπωσιν ἡ ἄρνησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν, διότι νομίζω, ὅτι τὰ χάνια αὐτὰ συνδέονται στενώτατα μὲ τὴν ἐξέλιξιν τῶν αὐτοκινήτων. Θὰ παρεκάλουν ἑπομένως τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας νὰ ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν καὶ νὰ περιλάβῃ εἰς τὴν διάταξιν καὶ τοὺς ἐπαγγελματίας αὐτούς. Ἐν πάσῃ περιπτώσει φρονῶ, ὅτι δὲν δύναται ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν τεταγμένην προθεσμίαν, τοσούτῳ μᾶλλον, καθόσον ἀπὸ τῆς ἡμέρας ἀπὸ τῆς ὁποίας ἐδημοσιεύθη τὸ σχετικὸν Διάταγμα εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως μέχρι τῆς ἡμέρας καθ’ ἣν ἐκυκλοφόρησε τὸ φύλλον ἐκεῖνο τῆς Ἐφημερίδος παρῆλθον σχεδὸν ἓξ ἡμέραι. Ἑπομένως τὸ ἥμισυ σχεδὸν τῆς ὁρισθείσης προθεσμίας ἐχάθη. Ἔχω δὲ νὰ ἀναφέρω τὸ ἑξῆς γεγονός: ὅτι εἰς τὸ Ἡράκλειον κανεὶς ἀπολύτως καρραγωγεὺς δὲν ὑπέβαλεν αἴτησιν ἀποζημιώσεως, τὸ ὁποῖον ἀποδεικνύει ὅτι δὲν περιῆλθεν εἰς γνῶσιν αὐτῶν τὸ Διάταγμα.
§123Ν. ΔΑΡΒΕΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῆς τροπολογίας τοῦ νόμου, σχετικῶς μὲ τὴν ἐπέκτασιν τῆς κλάσεως καὶ εἰς ἄλλους ἀνθρώπους πρὸς ἀποζημίωσιν, ἀναντιρρήτως δύναται νὰ ἔχῃ τὸν λόγον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος δύναται νὰ εἴπῃ ὅτι διὰ λόγους σκοπιμότητος, διὰ λόγους ἐλλείψεως χρημάτων δὲν πρέπει νὰ ἐπεκταθῇ ἡ μέριμνα τοῦ Κράτους. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι εἶναι ἄδικον οἱ ἄνθρωποι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔλαβον γνῶσιν τοῦ νόμου —ἐν ἀντιθέσει πρὸς τοὺς ἄλλους οἱ ὁποῖοι ἔλαβον γνῶσιν τοῦ νόμου καὶ ἀπεζημιώθησαν —νὰ στερηθῶσι τῆς ἀποζημιώσεως. Ἁπλῶς καὶ μόνον, διότι δὲν ὑπέβαλον ἐγκαίρως τὰς αἰτήσεις των πρὸς ἀποζημίωσιν, δὲν πρέπει διὰ τοῦτον τὸν λόγον νὰ ἀποκλεισθῶσι. Δι’ αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους, νομίζω, ὅτι δὲν θὰ ἐπιμείνῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, διότι οἱ ἄνθρωποι οὗτοι ἀποκλείονται, ἐφόσον δὲν παραταθῇ ἡ προθεσμία τῆς ὑποβολῆς τῶν αἰτήσεων. Φαντασθῆτε ποία ἐντύπωσις θὰ παραχθῇ μεταξὺ δύο ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἀνήκουν εἰς τὴν αὐτὴν κλάσιν καὶ δικαιοῦνται ἀποζημιώσεως, ὅταν ὁ εἷς πάρῃ ἀποζημίωσιν καὶ ὁ ἄλλος δὲν πάρῃ τίποτε. Νομίζω, ὅτι δι’ αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους πρέπει νὰ παραταθῇ ἡ προθεσμία καὶ νὰ δικαιοῦνται ἀποζημιώσεως, ἐφόσον ὑπάγονται εἰς τὰς κλάσεις ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι ἔτυχον ἀποζημιώσεως.
§124Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἐγὼ ἔχω ἁπλῶς νὰ ὑποβάλω τὴν παράκλησιν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅπως φροντίσῃ διὰ τὴν ταχυτέραν διαδικασίαν τοῦ Ταμείου Προνοίας εἰς τὰς ἐπαρχίας. Διότι, ὡς ἀντελήφθην, παρεμβάλλονται πολλαὶ δυσχέρειαι καὶ πολλὰ προσκόμματα εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ μέτρου. Ἰδίως δὲ εἰς τὰς Ἐπαρχίας ἐκείνας, ὅπου εἶναι πολλοὶ οἱ οἱ πληττόμενοι καὶ ἀδικούμενοι ἐκ τῆς εἰσαγωγῆς τῶν αὐτοκινήτων.
§125Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Ἡ φειδώ, ἥτις διακρίνει τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τὰ δημόσια οἰκονομικά, πρέπει νὰ ἀναγνωρίσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι διακρίνει καὶ ἡμᾶς. Ἡ σύστασίς μας ὅπως παραταθῇ ἡ προθεσμία πρὸς ὑποβολὴν τῶν ἀνεγνωρισμένων ἐκ τοῦ νόμου δικαιούχων ἁμαξοκαρραγωγέων τῶν σχετικῶν αἰτήσεών των, δὲν ἐπιφέρει καμμία ἐπαύξησιν τῶν δημοσίων οἰκονομικῶν ἀλλὰ μόνον δικαιώνει καὶ τοὺς μὴ ἐμπροθέσμως, ἐξ ἀγνοίας τοῦ νόμου, ὑποβαλόντας τὰς αἰτήσεις των. Καὶ τοῦτο διὰ νὰ ἐπέλθῃ ἡ ἰσότης καὶ διὰ νὰ μὴ κρίνωμεν μὲ δύο μέτρα καὶ δύο σταθμὰ τὸν κόσμον, διότι φρονῶ, ὅτι τοῦτο δὲν θὰ ἀπεδέχετο οὔτε ἡ Βουλὴ ἀλλ’ οὔτε ἡ εὐθυδικία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν.
§126ΑΛΚ. ΛΟΥΛΗΣ. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου καὶ ἐγώ, κ. Πρόεδρε, ὅτι πολλοὶ ἐκ τῆς Ἐπαρχίας μου δὲν ἐγνώρισαν τὰς προθεσμίας τοῦ νόμου καὶ δὲν ἔχουν ὑποβάλει αἰτήσεις ἀποζημιώσεως. Πρόκειται δὲ περὶ ὁλοκλήρων χωρίων, καὶ φρονῶ, ὅτι εἶναι λογικὸν καὶ δίκαιον νὰ παραταθῇ χάριν αὐτῶν ἡ προθεσμία.
§127Γ. ΚΑΚΟΥΛΙΔΗΣ. Ἐγένετο λόγος, κ. Πρόεδρε, περὶ ἐπαγγελματικῶν κλάσεων, αἱ ὁποῖαι ὑφίστανται ζημίας ἐκ τῆς ἐξελίξεως τῆς προόδου τῆς κινήσεως, ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ ἑτέρα τάξις ἐν μέσαις Ἀθήναις, ἡ ὁποία δὲν εἶναι θῦμα τῆς ἐξελίξεως τῆς προόδου, ἀλλ’ εἶναι θῦμα τῆς ἐξελίξεως τῆς Κυβερνητικῆς προόδου καὶ προνοίας κατὰ τὴν ψήφισιν τῆς συμβάσεως Πάουερ. Ἡ ἐπαγγελματικὴ αὐτὴ κλάσις εἶναι οἱ ἐπισκευασταὶ τῶν αὐτοκινήτων εἰς τὰ ἐργοστάσια. Μὴ λησμονῆτε ὅτι, δυνάμει τοῦ προνομίου τὸ ὁποῖον ἐδώκαμεν εἰς τὴν Ἑταιρείαν, τὸ ἐρχόμενον ἔτος, 31 Δεκεμβρίου 1929, λήγει ἡ διορία κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν ἐπιτρέπεται νὰ λειτουργοῦν τὰ ἰδιωτικὰ αὐτοκίνητα. Καθιστῶ γνωστὸν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ὅτι δι’ αὐτοὺς ὑπάρχει εἰδικὸν Νομοθετικὸν Διάταγμα.
§128Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ (Ὑπ. Οἰκονομ.). Δὲν ἔχει σχέσιν μὲ τοῦτο.
§129Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Εἶναι ἄλλο νομοσχέδιον ἐκεῖνο.
§130Γ. ΚΑΚΟΥΛΙΔΗΣ. Δὲν ὁμιλῶ περὶ τῶν ἰδιοκτητῶν. Ὁμιλῶ περὶ τῶν ἐργοστασίων. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας μοὶ εἶχεν εἴπῃ, ὅτι θὰ μελετήσῃ τὸ ζήτημα καὶ θὰ ἀπαντήσῃ. Ἐγὼ σᾶς συμβουλεύω, κ. Ὑπουργέ, νὰ προσθέσητε διάταξιν καὶ δι’ αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους, διότι δὲν χρειάζεται οὐδεμία δαπάνη ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ. Δύνασθε ἀξιολογώτατα νὰ τοὺς δώσητε ἐργασίαν ἐκ τῶν αὐτοκινήτων τοῦ Ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν.
§131Ε. ΦΩΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνηγορῶ ἀπολύτως ὑπὲρ τῶν ἀπόψεων τοῦ συναδέλφου, ὅσον ἀφορᾷ τὴν κατηγορίαν τῶν πεταλωτῶν. Ὅπως εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, δὲν δύναται νὰ ἐπεκταθῇ ἐπ’ ἄπειρον τὸ εὐεργέτημα αὐτό, ὥστε νὰ περιληφθῇ νέα κατηγορία δικαιούχων. Φρονῶ ὅμως, ὅτι ἐντὸς τοῦ περιθωρίου τῶν δαπανῶν, αἱ ὁποῖαι προβλέπονται ἀπὸ τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον, χωρὶς νὰ ἐπιβαρυνθῇ ὁ προϋπολογισμός, εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθῇ μέριμνα καὶ δι’ αὐτούς. Ὁπωσδήποτε δὲν δικαιολογεῖται ἡ ἄρνησις τῶν κ. Ὑπουργῶν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας εἰς τὰς παρακλήσεις τῶν κ. Συναδέλφων περὶ ἐπεκτάσεως τῶν προθεσμιῶν. Κυρίως διὰ τοὺς καρραγωγεῖς εἶναι πασίγνωστον, καὶ γνωρίζω ἀπὸ ἐπιστολὰς ἐκ Κρήτης, ὅτι ἀπὸ ὡρισμένην περιφέρειαν καὶ ἰδίως ἀπὸ τὴν περιφέρειαν Ρεθύμνης, ἐξ ἀγνοίας τοῦ νόμου μία κατηγορία ἐξ αὐτῶν δὲν ὑπέβαλεν αἴτησιν. Δὲν θεωρεῖται δεδικαιολογημένη, λοιπόν, ἡ ἄρνησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὥστε νὰ μὴ υἱοθετήσῃ τὴν παράκλησιν τῶν κ. βουλευτῶν, διότι εἶναι ὁμόφωνος ἡ γνώμη τῆς Βουλῆς, ὅσον ἀφορᾷ τοὺς καρραγωγεῖς. Μοὶ φαίνεται, ὅτι οἱ κ. Ὑπουργοὶ ἀντιλαμβάνονται ὅτι ἡ γνώμη τῆς Βουλῆς εἶναι ὁμόθυμος ὑπὲρ τῆς παρατάσεως τῆς προθεσμίας, ὅσον ἀφορᾷ τοὐλάχιστον, ἐπαναλαμβάνω τοὺς καρραγωγεῖς.
§132Λ. ΤΣΙΟΚΟΣ. Θὰ παρακαλέσω καὶ ἐγὼ τοὺς κ. Ὑπουργοὺς διὰ τὴν παράτασιν τῆς προθεσμίας.
§133Σ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Ἐγὼ εἶχον παρακαλέσει τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἰδιαιτέρως, χαίρω δὲ πολύ, διότι ἡ γνώμη τῆς Βουλῆς εἶναι ὁμόφωνος ὡς πρὸς τὴν παράτασιν τῆς προθεσμίας. Δὲν εἶναι ὀρθόν, δὲν εἶναι δίκαιον, ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς αὐτὴν τὴν κατάστασιν, νὰ τοὺς ἀφήσωμεν ἀπροστατεύτους, ἐφ’ ὅσον πρόκειται νὰ μὴ ἐπιβαρυνθῇ ὁ προϋπολογισμός, διότι ὑπάρχει εἰδικὸς πόρος.
§134Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἐὰν δὲν ἐπαρκέσῃ ὁ πόρος αὐτός;
§135Σ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Δὲν ἔχετε καμμίαν ὑποχρέωσιν νὰ θίξητε τὸν προϋπολογισμόν. Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουσι πόροι, τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν πρέπει νὰ δεχθῇ.
§136Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουσι πόροι.
§137Σ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Ἅμα δὲν ὑπάρχουσι πόροι, βεβαίως ἀπὸ ποῦ θὰ τοὺς δώσητε; Ἐδῶ πρόκειται περὶ ταμείου εἰδικοῦ, τὸ ὁποῖον ἐφ’ ὅσον ἔχει πόρους θὰ δώσῃ, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχει δὲν θὰ δώσῃ.
§138Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Εἶναι πράγματα ἀντίθετα.
§139Σ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Ὁλόκληρος ἡ γνώμη τῆς Βουλῆς εἶναι ὁμόφωνος.
§140Β. ΜΕΪΜΑΡΑΚΗΣ. Ἡ προθεσμία εἶναι πενθήμερος καὶ οἱ ἐν Ἀθήναις δὲν ἔλαβον γνῶσιν ὡς ἐκ τῆς κακῆς διανομῆς τῆς ἐφημερίδος.
§141Ι. ΣΠΕΤΣΙΩΤΗΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας νὰ λάβῃ ἰδιαιτέρως ὑπὸ σημείωσιν τοὺς Καρροποιοὺς καὶ νὰ περιληφθῶσι καὶ αὐτοὶ εἰς τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ ἐφαρμοσθῶσιν. Ἐπίσης θὰ ἠδύνατο νὰ παραταθῶσιν αἱ προθεσμίαι δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι μέχρι τοῦδε ἐμπροθέσμως δὲν ὑπέβαλον αἰτήσεις. Οἱ αὐτοὶ λόγοι, οἱ ὁποῖοι ὑπηγόρευσαν τὴν λῆψιν προστατευτικῶν μέτρων, ἕνεκεν κακῆς ἀντιλήψεως, δι’ ὅσους μέχρι τοῦδε ἀπεζημιώθησαν, οἱ αὐτοὶ λόγοι ἐπιβάλλουν νὰ συμπεριληφθῶσι καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ πέσωσιν θύματα τῆς νεωτεριστικῆς ἐξελίξεως.
§142ΚΟΣΜ. ΜΠΟΥΡΜΠΟΥΛΗΣ. Ἀπεδέχθη ὁ κ. Ὑπουργός;
§143Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκονομ.). Ὄχι.
§144Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Ἐὰν ὑπάρχωσι πόροι καὶ δὲν ἐπαρκοῦν, δὲν θὰ δοθῇ ἀποζημίωσις. Ἐκ τῶν ἁμαξοκαρραγωγέων ἐλάχιστοι ἀπεζημιώθησαν, πλὴν τῶν πρωτευουσῶν τῶν Νομῶν καὶ τῶν μεγάλων ἐπαρχιῶν. Πρόκειται νὰ μείνωσιν ἄνευ ἀποζημιώσεως οὐχὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι διὰ τὴν μακρὰν ἀπόστασιν καὶ ἔλλειψιν τῆς συγκοινωνίας καὶ ἄλλων μέσων δὲν κατώρθωσαν νὰ συμμορφωθῶσι μὲ τὴν διάταξιν τοῦ νόμου, ἀλλ’ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ στερηθοῦν τῆς ἐργασίας των λόγῳ τῆς μελλούσης διενεργείας τῆς συγκοινωνίας. Δι’ αὐτὸ φαντάζομαι ὅτι πρέπει νὰ δεχθῆτε, κ. Ὑπουργέ, τὴν ἐπέκτασιν τοῦ μέτρου μὲ ἕνα περιορισμόν, ὅτι ἐφόσον ἐπαρκεῖ τὸ Ταμεῖον, νὰ ἐπιτραπῇ ἡ ἐπέκτασις καὶ ἡ πληρωμὴ τῶν ἀποζημιώσεων, χωρὶς νὰ ἐπιβαρύνηται ὁ προϋπολογισμός. Τοῦτο εἶναι μία δικαία ἀξίωσις, τὴν ὁποίαν ἐπιβάλλει κάθε ἀντίληψις δικαίου ὑπὲρ ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἐστερήθησαν τῶν μέσων τῆς ζωῆς.
§145Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἂς κάμωμεν δεκτὰς τὰς αἰτήσεις, διὰ νὰ ἴδωμεν πόσον θὰ εἶναι τὸ ποσόν.
§146Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Διὰ τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος καὶ τοῦ πρώτου ἄρθρου ὁ σκοπὸς τοῦ Ταμείου ἦτο ἡ πληρωμὴ ἀποζημιώσεως διὰ τὰς ζημίας, τὰς ὁποίας συνεπήγαγεν ἡ διὰ τῆς εἰσαγωγῆς τῶν αὐτοκινήτων ἐκτόπισις τῶν ἱππηλάτων ἁμαξῶν. Ὑποθέτω, ὅτι ὁ νομοθέτης ἐσκόπει διὰ τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος νὰ ἀποζημιώσῃ τοὺς ἰδιοκτήτας τῶν ἁμαξῶν ἱππηλάτων. Εἰς τὴν ἀποζημίωσιν συμπεριελήφθησαν καὶ τὰ κάρρα, διότι καὶ οἱ καρραγωγεῖς ἐπλήγησαν ἐκ τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ φορτηγοῦ αὐτοκινήτου. Τὸ Ν. Δ. αὐτὸ ἰσχύει ἀπὸ τοῦ Ὀκτωβρίου τοῦ 1925 καὶ δι’ αὐτοῦ ὠργανώθη τὸ Ταμεῖον Τροχαίας Κινήσεως. Διὰ νὰ δυνηθῇ τὸ Ταμεῖον τοῦτο νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς αἰτήσεις ἀποζημιώσεως τῶν δικαιούχων καὶ ἀνταποκριθῇ εἰς τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀνέγραφεν ἐκ τῆς φορολογίας τῆς βενζίνης πίστωσιν μέχρι τοῦ ποσοῦ τῶν 15 ἑκατομμυρίων τὸ ἔτος. Διὰ νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἱκανοποίησις καὶ ἡ ἄμεσος ἀποζημίωσις τῶν δικαιουμένων, συνωμολογήθη δάνειον μὲ τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν ποσοῦ δραχ. 90.000.000. Διετέθησαν λοιπὸν διὰ τὴν ἀποζημίωσιν τῶν δικαιουμένων 90.000.000 μέχρι σήμερον. Δὲν ὑπολείπεται ἐκ τοῦ ποσοῦ τούτου, ἄν δὲν ἀπατῶμαι, εἰμὴ ἓν ἢ δύο ἢ τρία ἑκατομμύρια. Ἔχομεν ἤδη ὑποβεβλημένας αἰτήσεις περὶ ἀποζημιώσεως ἁμαξηλατῶν καὶ καρραγωγέων, καὶ αἰτήσεις συνεργατικῶν, αἱ ὁποῖαι ζητοῦν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν διὰ τὴν ἀγορὰν αὐτοκινήτων, ποσὸν ἀνερχόμενον εἰς 3–5.000.000. Εἶναι τοσαύτη ἡ πληθώρα τῶν αὐτοκινήτων ἐν Ἀθήναις, ὥστε ἠρχίσαμεν ν’ ἀντιμετωπίζωμεν δύο ρεύματα· τὸ ρεῦμα τῶν συνεργατικῶν, αἱ ὁποῖαι θέλουν αὐτοκίνητα καὶ τὸ ρεῦμα τῶν σωφέρ, οἱ ὁποῖοι λέγουν μὴ δίδετε ἄλλα αὐτοκίνητα, διότι τὰ ἐργαζόμενα ἤδη αὐτοκίνητα, δὲν δύνανται νὰ ἐργασθοῦν.
§147Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἔλαβον ὅμως ἀποζημίωσιν καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐδικαιοῦντο.
§148Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Ἐπί πλέον ἐκτὸς τῶν ἀνωτέρω δικαιουμένων ζητοῦν ἀποζημίωσιν καὶ οἱ πεταλωταί, οἱ ἰδιοκτῆται ἐργοστασίων κάρρων καὶ ἁμαξῶν καὶ πάντες οἱ ἀσκοῦντες συναφῆ ἐπαγγέλματα. Μέγας δὲ ἀριθμὸς ἐκπροθέσμων αἰτήσεων ἐκκρεμεῖ. Τὰ ζητούμενα δὲ ποσὰ εἶναι ὑπέρογκα καὶ δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ τεθῇ ἓν τέρμα εἰς τὴν κατάστασιν αὐτήν, καθ’ ὅσον τὸ Κράτος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διαθέσῃ τὰ ζητούμενα παμμέγιστα ποσὰ δι’ ἀποζημιώσεις.
§149Θ. ΠΑΠΑΣΤΡΑΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἔχω νὰ ἀντείπω εἰς ὅσα εἴπατε προτήτερα. Νὰ φροντίσητε ὅμως ὅπως δοθῇ ἀποζημίωσις εἰς ἐκείνους, ὧν ἐξεδικάσθησαν αἱ αἰτήσεις καὶ μάλιστα ὅσον εἶναι δυνατὸν γρηγορώτερα. Συγχρόνως δὲ νὰ διατάξητε τὴν ἐκδίκασιν τῶν ἤδη ὑποβληθεισῶν αἰτήσεων.
§150Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Εἰς ὡρισμένας πόλεις καὶ εἰς τὰς πρωτευούσας τοῦ Κράτους καὶ τῶν μεγάλων μας νομῶν, ἐπῆραν ἀποζημιώσεις, μετεξεπαιδεύθησαν, ἐπῆραν δάνεια καὶ δὲν ἠξεύρω καὶ τὶ ἄλλο, ἀπ’ ὅσα ὁ νόμος ἀναφέρει διὰ τοὺς στερηθέντας τοῦ ἐπαγγέλματος. Ἡμεῖς ἰσχυριζόμεθα, ὅτι εἰς τὰ ἀπώτερα μέρη τῆς Ἑλλάδος, δὲν ἀπεζημιώθησαν εἰσέτι οἱ στερηθέντες τοῦ ἐπαγγέλματός των ἁμαξηλάται, καὶ ζητοῦμεν, μετὰ τὰς δηλώσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, νὰ θελήσῃ νὰ ἐπεκτείνῃ τὸ δικαίωμα τῆς ὑποβολῆς τῶν αἰτήσεων μόνον ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἀποζημιώσεις.
§151Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Εἶναι ἀπολύτως ἀδύνατον ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀναλάβῃ τοιαύτην εὐθύνην.
§152Α. ΜΑΡΚΟΥ. Ἐδέχθην πρὸ ὀλίγου παρατήρησιν, ὡς ἐπιμένων νὰ δεχθῇ ἡ Κυβέρνησις πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν δέχεται. Τοῦτο ὀφείλεται ὅμως εἰς παρεξήγησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Διότι ἐγὼ διεμαρτυρήθην, ὅτι παρὰ τὰς ἐπανειλημμένας ἡμῶν συστάσεις σχηματίζεται πρὸ τῶν ἑδωλίων τῶν Ὑπουργῶν παρακοινοβούλιον.
§153Σ. ΚΡΕΜΕΖΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐβεβαίωσε πρὸ ὀλίγου, ὅτι ἐπὶ τῶν προσώπων τῶν δικαιουμένων εἰς ἀποζημίωσιν λαμβάνουν χώραν καὶ ὡρισμέναι ἀνωμαλίαι. Ἀλλ’ ἀφοῦ βεβαιοῖ αὐτὰ τὰ πράγματα ὁ κ. Ὑπουργός, δὲν νομίζει ὅτι πρέπει νὰ λάβῃ μίαν πρόνοιαν ὥστε νὰ εἶναι πλέον πραγματικὴ ἡ βεβαίωσις;
§154Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριοι, ἡ ἀδικία ἡ γενομένη κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ σχετικοῦ νόμου εἰς βάρος τῶν ἡνιόχων τῶν μερῶν ἐκείνων εἰς τὰ ὁποῖα δὲν ὑπάρχει σιδηροδρομικὴ συγκοινωνία εἶναι πολὺ μεγάλη, διότι οἱ πλεῖστοι ἐκ τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν δὲν ἀπεζημιώθησαν καίτοι ἐδικαιοῦντο ἐκ τοῦ νόμου. Ἐγὼ πιστεύω, ὅτι οὐδεμία προθεσμία δύναται νὰ τοὺς στερήσῃ τοῦ δικαιώματος τὸ ὁποῖον ἔχουν. Ἀλλὰ τὶ συνέβη ἐν προκειμένῳ; Ἤρχισεν ἡ ἀποζημίωσις ἀπὸ τὰς Ἀθήνας, Πειραιᾶ καὶ Θεσσαλονίκην, δηλαδὴ εἰς τὰς μεγάλας πόλεις, καὶ ἀπεζημιώθησαν ὄχι μόνον οἱ ἁμαξοκαρραγωγεῖς ἀλλὰ καὶ οἱ ἐργάται τῶν κάρρων καὶ τετρατρόχων, ἄνθρωποι δηλαδὴ οἱ ὁποῖοι εἶχον καὶ ἄλλην ἐργασίαν. Διὰ τοῦτο παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως δοθῇ μία νέα προθεσμία καὶ ὑπολογισθῇ τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ τοὺς δώσῃ. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι εἰς τοιαῦτα πράγματα δὲν πρέπει νὰ τάσσονται προθεσμίαι.
§155Α. ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ. Κατόπιν τῶν ὅσων ἐλέχθησαν δὲν ἔχω νὰ προσθέσω παρὰ τὰ ἑξῆς: Εἰς ὅλας τὰς μικρὰς πόλεις καὶ δὴ εἰς Τύρναβον καὶ ἀλλοῦ, ὅπου ἡ συγκοινωνία γίνεται δι’ ἁμαξῶν καὶ κάρρων, δὲν ἀπεζημιώθη κανείς, διότι δὲν ἐπῆραν εἴδησιν τοῦ νόμου. Ἐν τῷ ἐσωτερικῷ οὐδεὶς ἀπεζημιώθη, καὶ αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ ἀποζημιωθοῦν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν καταστρατήγησιν τοῦ νόμου, ἂς ληφθῇ πρόνοια νομοθετικὴ ὥστε νὰ μὴ γίνεται καταστρατήγησις. Ἀλλὰ οἱ πραγματικοὶ ἁμαξοκαρραγωγεῖς πρέπει νὰ ἀποζημιωθοῦν. Δὲν ἠμποροῦν νὰ ἀποζημιωθοῦν οἱ τῶν μεγάλων πόλεων καὶ νὰ ἀγοράζουν αὐτοκίνητα, καὶ οἱ τῶν ἐπαρχιῶν νὰ μένουν ἀναποζημίωτοι.
§156Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ μοὶ ἐπιτρέψετε, Κύριε Πρόεδρε, νὰ ὑποστηρίξω, ὅτι ἀκριβῶς τὸ ἐπιχείρημα τῆς καταστρατηγήσεως, τὸ ὁποῖον ἀνεφέρθη, συνηγορεῖ ὑπὲρ τῆς ἀπόψεως ἡ ὁποία ὑποστηρίζεται, ὅτι πρέπει νὰ δοθῇ παράτασις τῆς προθεσμίας. Ὑπάρχουν σήμερον ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δικαίως ζητοῦν νὰ λάβωσιν ἀποζημίωσιν καὶ λόγῳ τῆς παρόδου τῆς προθεσμίας δὲν δύνανται νὰ τὸ ἐπιτύχωσι. Καὶ δὲν πρόκειται μόνον περὶ τῶν ἀπομεμακρυσμένων μερῶν τῆς Ἑλλάδος, ἀλλὰ πρόκειται περὶ κεντρικῶν πόλεων. Ἀπὸ τὴν πόλιν ἀπὸ τὴν ὁποίαν κατάγομαι, ἀπὸ τὸν Πύργον τῆς Ἠλείας, οὐδεὶς καρραγωγεὺς ὑπέβαλεν αἴτησιν. Δὲν ἐννοῶ, Κύριε Πρόεδρε, τὴν ἀντίληψιν τῆς Κυβερνήσεως. Τί θέλει νὰ ὑποστηρίξῃ ἡ Κυβέρνησις; Πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ καταβάλῃ πᾶσαν δυνατὴν προσπάθειαν, ὅπως λάβωσιν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι τὴν ἀποζημίωσιν, τὴν ὁποίαν δικαιοῦνται καὶ τὴν ὁποίαν ἔλαβον ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔπρεπε νὰ τὴν λάβωσι.
§157Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Τὸ συζητούμενον σχέδιον νόμου ἀποβλέπει εἰς τὴν ἐπικύρωσιν Διατάγματος, τὸ ὁποῖον πρὸ καιροῦ ἔχει ἐφαρμοσθῆ, ἔχει ἀποδώσει τοὺς καρπούς του. Βεβαίως πρόκειται περὶ ἑνὸς μέτρου τὸ ὁποῖον ἐλήφθη μὲ τὴν στενὴν ἀποστολὴν νὰ ἀποζημιώσῃ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐτρώθησαν ἐκ τῆς ἀθρόας εἰσαγωγῆς τῶν αὐτοκινήτων.
§158Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἡ Κυβέρνησις, μὴ ἔχουσα νὰ διαθέσῃ πλείονα ποσά, ὡς φαίνεται δὲ τὰ ποσὰ θὰ εἶναι ἀπείρως μεγάλα, διότι εἰς πολλὰς πόλεις δὲν ἔχουν λάβει γνῶσιν, εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον.
§159Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Καίτοι τὸ νομοσχέδιον ἀπεσύρθη καὶ δὲν ὑπάρχει λόγος πλέον συζητήσεως, δὲν δύναμαι νὰ μὴ ὑποβάλω, μὲ ὅλον τὸ φιλικὸν ὕφος, μίαν παρατήρησιν εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. ἐπὶ τῆς Ἐθν. Οἰκον. Ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος ἐν τῇ ἰδιότητί του ὡς Ὑπουργοῦ ἔρχεται ἐν τῇ Βουλῇ νὰ ὁμολογήσῃ δημοσίᾳ, ὅτι ἐν τῇ ἐφαρμογῇ τοῦ Νομοθ. Διατάγματος τῆς Τροχαίας Κινήσεως ἔχουν γίνει καταχρήσεις, καὶ καταχρήσεις πολλαί, διότι ἔχουν ἀποζημιωθῆ ἄνθρωποι μὴ ἔχοντες πρὸς τοῦτο δικαίωμα. Εἶναι λυπηρὸν νὰ ἀκούῃ κανεὶς τοῦτο ἀπὸ τοῦ στόματος ἑνὸς Ὑπουργοῦ.
§160Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Σᾶς παρέχω τὴν πληροφορίαν, ὅτι μὲ τὴν διαδικασίαν ἡ ὁποία γίνεται εἰς τὸ Γραφεῖον τῆς Τροχαίας Κινήσεως.....
§161Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅταν ἔχει ὅλα τὰ μέσα....
§162Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Δὲν ὑπάρχει ἀντικείμενον συζητήσεως.
§163Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Μάλιστα καὶ τὸ εἶπα αὐτό, ἀλλὰ πρέπει νὰ εἴπω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ὑπέπεσεν εἰς ἓν ὀλίσθημα κοινοβουλευτικόν.
§164Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν ὑπέπεσα εἰς οὐδὲν ὀλίσθημα.
§165Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ὅταν ἔχετε, κ. Ὑπουργέ, τὸ δικαίωμα καὶ τὴν δύναμιν διὰ τοῦ Εἰσαγγελέως νὰ καταδιώξητε αὐτοὺς.
§166Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας) Δὲν πρέπει νὰ τὸ λέγετε σεῖς αὐτό, διότι ἐπὶ τῆς Ὑπουργίας σας ἐγένοντο τοιαῦται καταχρήσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν λέγονται. Μὴ λησμονῆτε τὸ θέαμα τῆς διαδικασίας ἡ ὁποία γίνεται εἰς τὸ Γραφεῖον τῆς Τροχαίας Κινήσεως, ὅπου μεταφέρουν οἱ ἐνδιαφερόμενοι ψευδομάρτυρας. Ποῖα δὲ δικαιώματα ἔχει ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἐπὶ τοῦ Γραφείου Τροχαίας Κινήσεως;
§167Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Τὸ λέγω αὐτό, διότι ὡς Ὑπουργός δὲν θὰ ἠδυνάμην νὰ βεβαιώσω, ὅτι ἐμοῦ ὑπουργοῦντος ἔγιναν καταχρήσεις, αἱ ὁποῖαι περιέρχονται εἰς τὴν ἀκοήν μου, καὶ δὲν λαμβάνω μέτρα.
§168Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Καὶ ἐπὶ τῆς ὑπουργίας τῆς ἰδικῆς σας ἔγιναν καταχρήσεις.
§169Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Τότε πρέπει νὰ τὰς καταγγείλετε: Δὲν ἔχω σκοπὸν νὰ σᾶς ἐλέγξω, ἀλλὰ νὰ σᾶς ἐπαναφέρω εἰς τὴν κοινοβουλευτικὴν τάξιν.
§170Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν εἶναι ἀνάγκη, τὴν ἠξεύρω.
§171Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ἂν τὴν ἠξεύρατε, θὰ ἐλαμβάνατε ὅλα τὰ μέτρα, νὰ μὴ ἐπαναληφθοῦν αἱ καταχρήσεις τὰς ὁποίας ὁμολογεῖτε, διότι τότε κακῶς κατέχετε τὴν θέσιν αὐτήν.
§172Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. Ποῖοι ἔχουν τὴν εὐθύνην; Οἱ συνάδελφοι μήπως τῆς Τροχαίας Κινήσεως;
§173Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρετήρησα ὅτι ἐπειδὴ κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου ἀνεπτύχθησαν διάφορα ζητήματα, ἀφορῶντα ἀποζημιώσεις, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ἐζήτησε ν’ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον. Ἀλλ’ ἐπὶ πλέον ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ὡμολόγησεν μίαν ἀδυναμίαν τῆς Κρατικῆς Μηχανῆς, ἧς ἕνεκα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προληφθῶσιν ἀδικήματα ἐπὶ τῶν ὁποίων ἀορίστως μέν, ἀλλὰ πολὺ κατηγορηματικῶς ὡμίλησεν.
§174Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Πρόκειται περὶ ἀτελείας τοῦ νόμου.
§175Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἐδήλωσεν καὶ νῦν καὶ προηγουμένως ὅτι ἐγένοντο διάφοροι καταχρήσεις καὶ καταστρατηγήσεις τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νόμου. Καὶ εἶναι δυνατόν, ὡς νομίζει ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅταν τόσον ἐπισήμως ἀπὸ τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καταγγέλλεται ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ὅτι ἐγένοντο παρόμοιαι καταχρήσεις, νὰ παρέλθῃ τοῦτο ἀπαρατήρητον; Καὶ δύναται μὲν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ὡς καὶ ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς ν’ ἀποσύρῃ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, διότι ἔχει δικαίωμα νὰ κανονίζῃ καὶ αὐτὸς καὶ ἡ Κυβέρνησις τὴν νομοθετικὴν ἐργασίαν, ἀλλὰ δὲν δύναται νὰ ἀφήσῃ νὰ παρέλθῃ ἀπαρατήρητον ἡ Ἐθν. Ἀντιπροσωπεία τὸ λεχθὲν ἐνώπιον αὐτῆς τόσον κατηγορηματικῶς καὶ μάλιστα ἀπὸ ἁρμόδιον Ὑπουργὸν ὡς εἶναι ὁ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Διότι ὅταν τοιαῦτα λέγονται ὑπὸ ἐπισήμου μέλους τῆς Κυβερνήσεως, χωρὶς νὰ λαμβάνωνται τὰ κατάλληλα μέτρα νὰ προλαμβάνωνται τὰ εἰς βάρος τοῦ δημοσίου ἢ τῶν ἰδιωτῶν, διαπραττόμενα, αὐτὸ σημαίνει ὅτι δὲν ἐπαρκοῦν οἱ ὑπάρχοντες νόμοι διὰ νὰ τὰ προλαμβάνωσι. Καὶ ὤφειλεν ὁ κ. Ὑπουργός, ἀντὶ νὰ καταγγέλλῃ δημοσίᾳ τοιαύτας ἀτασθαλίας, νὰ δηλώσῃ ὅτι τάχιστα θὰ φέρῃ ἐνταῦθα νομοθετικὰ μέτρα, ὥστε νὰ μὴ ἀκούωνται ἐδῶ ὅτι συμβαίνουν ἀδικήματα τὰ ὁποῖα δὲν δύναται νὰ τὰ προλάβῃ, ὁμολογῶν οὕτω ἐπισήμως χρεωκοπίαν τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ πολιτεύματος. Αὐτὴν τὴν παρατήρησιν εἶχα νὰ κάμω, διότι ὅταν λέγωμεν ὅτι δὲν δυνάμεθα νὰ ἔχωμεν τὰ μέσα νὰ προλάβωμεν καὶ νὰ καταστείλωμεν τὰ διαπραττόμενα ἀδικήματα, αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἐχρεωκόπησε καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ὅλη ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καταγγέλλωνται μετὰ τόσης ἀφελείας τοιαῦτα πράγματα ἐνταῦθα ἀπὸ ἐπίσημον μέλος τῆς Κυβερνήσεως.
§176Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριοι Βουλευταί, ὁ ἀξιότιμος ἐκ Κορινθίας πολιτευτής, οὐδὲν δικαίωμα εἶχε νὰ προβῇ εἰς οἵαν δήποτε διαμαρτυρίαν διὰ τὴν παρατήρησιν, ἡ ὁποία ἐγένετο ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον συνάδελφόν μου ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Εἶπεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφός μου ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὅτι ὑπάρχει μία ἐπιτροπὴ διὰ τὴν ἐκδίκασιν τῶν αἰτήσεων τῶν δικαιουμένων εἰς ἀποζημίωσιν, συνεπεία τῆς εἰσαγωγῆς καὶ ἐξαπλώσεως τῶν αὐτοκινήτων. Εἰς τὴν ἐπιτροπήν ἡ ὁποία ἀνέλαβε τὴν ἐκδίκασιν αὐτῶν τῶν ὑποθέσεων προσέρχονται διάφοροι ψευδῶς μαρτυροῦντες, βεβαιοῦντες ὅσα μία αἴτησις ἑνὸς ἐνδιαφερομένου ἀναφέρει καὶ ὅτι ἑπομένως δικαιοῦται οὗτος ἀποζημιώσεως. Ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ψευδῶν αὐτῶν μαρτυριῶν παρέχεται ἀποζημίωσις εἰς ἀνθρώπους μὴ δικαιουμένους νὰ λάβουν ἀποζημίωσιν; Εἶναι δυνατὸν ἐπὶ τῇ βάσει μιᾶς ψευδοῦς καταθέσεως, μιᾶς παραποιήσεως, καὶ τὸ δικαστήριον ἀκόμη νὰ προβῇ εἰς τὴν παροχὴν ἀποζημιώσεως. Ἐγένοντο δὲ τοιούτου εἴδους καταχρήσεις ἐπὶ πάσης Κυβερνήσεως. Δὲν πρόκειται περὶ καταχρήσεως ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς καταχρήσεως, ὅτι δηλ. ἡ ἐπιτροπὴ πιεζομένη χορηγεῖ ἀποζημιώσεις εἰς μὴ δικαιουμένους. Ὄχι. Ἡ ἐπιτροπὴ αὐτή, ἡ ὁποία συνέστη ὑπὸ τοῦ νόμου, ἐπὶ τῇ βάσει ψευδῶν ἀποδείξεων, παρεχομένων ὑπὸ τῶν ἐνδιαφερομένων, ἔδωκεν ἀποζημιώσεις εἰς ἀνθρώπους μὴ δικαιουμένους τοιαύτης. Δὲν ἐννοῶ ὅμως δι’ αὐτὸ κατὰ τί θίγεται ὁ κοινοβουλευτισμός, καὶ ἀντὶ νὰ θρηνῶμεν διὰ τὸν κοινοβουλευτισμὸν ὡς χρεωκοπήσαντα, φρονῶ ὅτι ὀφείλομεν νὰ εἴπωμεν ὅτι τὰ πάντα λειτουργοῦν καλῶς εἰς τὸν τόπον, διὰ νὰ εἴμεθα ἐν τάξει καὶ πρὸς τὸ καθῆκον ἡμῶν καὶ πρὸς τὰ κοινοβουλευτικὰ δίκαια. Ταῦτα ὡς πρὸς αὐτό. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ νομοσχέδιον, τοῦτο τὸ ἀπέσυρεν ἡ Κυβέρνησις, ὄχι διότι φρονεῖ ὅτι ἐγένοντο καταχρήσεις, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῶν καταχρήσεων τὴν ὁποίαν ἀπεδώκαμεν εἰς τὴν λέξιν, διότι καὶ ἐπὶ τοῦ προκατόχου ὑπουργοῦ κ. Μερκούρη, ὅπως καὶ ἐπὶ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, ἐγένοντο τοιαῦται παροχαὶ ἀποζημιώσεων. Ἀλλ’ εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ τὸ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις, δι’ ἕνα καὶ μόνον λόγον: διότι παρετήρησεν ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὑπάρχει μία διάθεσις εἰς τὴν Βουλήν, ἡ ὁποία φαντάζομαι ὅτι θὰ εἶναι παροδική, ὅπως γίνῃ ἐπέκτασις τοῦ δικαιώματος τῆς παροχῆς ἐπ’ ἀόριστον καὶ ν’ ἀναγκασθῇ νὰ παρασυρθῇ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ἀνάληψιν ὑποχρεώσεων διὰ δαπάνας τῶν ὁποίων δὲν γνωρίζει τὴν ἔκτασιν. Ἡ Κυβέρνησις δὲν δύναται νὰ ἀναλάβῃ τοιαύτας ὑποχρεώσεις, διὰ ζητήματα τὰ ὁποῖα αὕτη θεωρεῖ ὅτι εἶναι δευτερευούσης ἐντελῶς φύσεως. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, δι’ ὃν ἡ Κυβέρνησις εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, τὸ ὁποῖον θὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ ἰσχύῃ ὡς Διάταγμα Νομοθετικόν.
§177Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Κύριοι Βουλευταί, μίαν εἰλικρινῆ βεβαίωσιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμα πρὸς τὴν Βουλήν, περὶ τῶν συμβαινόντων, ὄχι βέβαια ἐξ ὑπαιτιότητος τῶν διοικούντων τὸ Συμβούλιον τῆς Τροχαίας Κινήσεως, διότι πρόκειται περὶ ὑπαλλήλων ἐντιμοτάτων, ἀλλ’ αἱ ὁποῖαι εἶναι συνέπειαι τῶν ἀτελειῶν τὰς ὁποίας ἔχει τὸ Νομοθετικὸν Διάταγμα, ὅπως ἔχουν ὅλα τὰ τοιαύτης φύσεως Νομοθετικὰ Διατάγματα, τὰ ὁποῖα γνωρίζετε κατὰ τίνα τρόπον ἐδημοσιεύοντο, μίαν βεβαίωσιν εἰλικρινῆ, τὴν ὁποίαν ἔκαμα εἰς τὴν Βουλήν, τὴν παρεξήγησεν ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, καὶ εἶπεν ὅτι αὐτὸ ἦτο ἔλλειψις σεβασμοῦ πρὸς τὴν Βουλήν. Ὁ δὲ ἀξιότιμος ἐξ Ἀθηνῶν συνάδελφος κ. Μερκούρης ἐξ ἄλλου εἶπεν, ὅτι εἶναι ἀδυναμία τοῦ Κράτους νὰ προλάβῃ τὰς καταχρήσεις. Ὄχι, δὲν πρόκειται περὶ ἀδυναμίας τοῦ Κράτους ἐξ ἧς προκαλοῦνται τοιαῦτα ἀδικήματα, ἀλλὰ πρόκειται νὰ πιστοποιηθοῦν αἱ ἀτέλειαι τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος καὶ αἱ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἀτελειῶν τούτων γενόμεναι καταχρήσεις. Εὑρισκόμεθα πλέον εἰς τὸ τέρμα τῆς διανομῆς ὑπὸ τύπον ἀποζημιώσεως τῶν χρημάτων τοῦ Κράτους καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν πλέον νὰ ἐξακολουθήσῃ αὐτὴ ἡ κατάχρησις. Αὐτὴν τὴν ἀντίληψιν ἔχει ἡ Κυβέρνησις. Ἂν πρόκειται νὰ δοθῇ νέα παράτασις, προτιμᾷ ἡ Κυβέρνησις ν’ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον, ἵνα ἰσχύσῃ τὸ ὑπάρχον Διάταγμα μέχρις ὅτου τελειώσῃ τὸ ποσόν. Ἐάν, λοιπόν, δέχεσθε νὰ ψηφισθῇ, ὡς ἔχει τὸ νομοσχέδιον, νὰ ψηφισθῇ.
§178ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι. Ὄχι.
§179Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἐὰν τὰ κόμματα δέχωνται νὰ ψηφισθῇ ὡς ἔχει, ἔχει καλῶς. Ἄλλως ἡ Κυβέρνησις ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ δέχεται τὴν ζητουμένην τροποποίησιν.
§180Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἀπεσύρθη τὸ νομοσχέδιον.
§181ΑΝΔΡ. ΜΑΡΚΟΥ. Δὲν ἔχομεν ἡμεῖς ἀντίρρησιν νὰ ψηφισθῇ.
§182Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Τὸ νομοσχέδιον ἀπεσύρθη.
§183Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἡ Κυβέρνησις ἐδήλωσεν ὅτι ἀποσύρει τὸ Νομοσχέδιον, ἀλλὰ παρὰ τὴν δήλωσιν αὐτήν, ἐξακολουθεῖ ἡ ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου συζήτησις. Ἂν ὑπάρχῃ ἀντίρρησις ἐκ μέρους τῶν κομμάτων, τὸ νομοσχέδιον ἀποσύρεται, ἄλλως νὰ ψηφισθῇ.
§184Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀπέσυρε τὸ νομοσχέδιον, τοῦτο δὲν ἐμποδίζει νὰ ἐπανέλθῃ ἡ συζήτησις, ἀφοῦ ἄλλωστε οὐσιαστικῶς ἡ συζήτησις καὶ μετὰ τὰς γενομένας κυβερνητικὰς δηλώσεις ἐξηκολούθησε καὶ ἐξακολουθεῖ. Ἡμεῖς δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν νὰ προχωρήσῃ ἡ συζήτησις, καὶ ἐπειδὴ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἠρώτησε τὴν γνώμην μας, λέγομεν, ὅτι νομίζομεν ὅτι πρέπει νὰ δοθῇ μία παράτασις.
§185Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἀποσύρεται τὸ νομοσχέδιον.
§186Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἡ γνώμη μας εἶναι νὰ δοθῇ παράτασις, ἀλλὰ δὲν θέλομεν νὰ ἐμποδίσωμεν τὴν συζήτησιν.
§187Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἀποσύρεται. Γίνεται εἶτα δεκτὸν εἰς ἐφάπαξ συζήτησιν τὸ νομοσχέδιον «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 11 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. «περὶ συστάσεως Ταμείου Ἀνταλλαξίμων κοινοτικῶν καὶ κοινωφελῶν περιουσιῶν».
§188ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις. (Ὥρα 9 40′ μ. μ.)