1928.01.18

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 24Η

ΤΗΣ 18ΗΣ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1928

Προεδρία κ. Θ. ΣΟΦΟΥΛΗ

(Ὥρα 6.30 μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Α. Μυλωνᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τῶν πλημμυροπαθῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Μπαουσίας Ἰωαννίνων καὶ παρακαλεῖ τὴν Βουλὴν νὰ λάβῃ πρόνοιαν. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Καντιάνης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν προέδρων κοινοτήτων Ἀσπροχώματος, Μικρομάνης, Θουρίας, Σπερχογείας, Λεϊκῶν, Αἰθαίας καὶ διαφόρων κτηματιῶν, οἵτινες παρακαλοῦσιν, ὅπως ἐγγυηθῇ τὸ Κράτος εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν τὸ ἀπαιτούμενον δάνειον διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ὑδραυλικῶν ἔργων τῆς κοιλάδος Παμίσου. Ὁ σύνδεσμος δημοσίων ὑπαλλήλων Μεσσηνίας ὑποβάλλει ψήφισμα, δι’ οὗ ζητεῖ, ὅπως ρυθμισθῇ τὸ ὑπαλληλικὸν ζήτημα διὰ παγίας ρυθμίσεως τῶν ἀποδοχῶν, συμφώνως πρὸς τὰς ἀνάγκας τῆς ζωῆς. Ὁ Χρῆστος Χ. Μαρίνου ὁπλαρχηγὸς καὶ ἔφεδρος ἀνθυπολοχαγὸς ὑποβάλλει ὑπόμνημα, δι’ οὗ παρακαλεῖ τὴν Βουλὴν, ὅπως λάβῃ πρόνοιαν διὰ τὴν ἀπονομὴν συντάξεώς του. Ἡ γενικὴ συνέλευσις τῆς Ἑνώσεως κουρέων τεχνιτῶν Θεσσαλονίκης διαμαρτύρεται διὰ τὴν κατάφωρον ἐπίθεσιν τοῦ Κράτους ἐναντίον τῶν ἐργατικῶν ὀργανώσεων καὶ τὴν καταπάτησιν τῶν στοιχειωδεστέρων συνδικαλιστικῶν ἐλευθεριῶν. Ἐπιτροπὴ κατοίκων Σιατίστης διαμαρτύρεται ἐντόνως κατὰ ἐνεργουμένης καταμετρήσεως οἴνου ὑπὸ ἐνοικιαστοῦ φόρου, ἐνεργοῦντος καταμέτρησιν δι’ ἀκαταλλήλων ὀργάνων καὶ προξενοῦντος μεγάλας εἰς αὐτοὺς ζημίας. Ἡ λέσχη τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων Ἠπείρου ὑποβάλλει ὑπόμνημα, δι’ οὗ αἰτεῖται τὸν διακανονισμὸν τῶν μισθῶν τῶν ἐν ταῖς Νέαι Χώραις πρὸ τῆς ἀπελευθερώσεως προϋπηρετησάντων ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν. Ὁ πρόεδρος τῆς Κοινότητος Νιγρίτης ὑποβάλλει ὑπόμνημα τῶν ἐπαγγελματικῶν ὀργανώσεων δι’ οὗ παρακαλοῦν τὴν Βουλὴν νὰ λάβῃ μέτρα ἐναντίον τοῦ κομμουνισμοῦ. Ὁ Νομάρχης Ἀρκαδίας ὑποβάλλει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῶν περὶ τὴν λίμνην Τάκαν, δι’ οὗ αἰτοῦνται ἀποζημίωσιν διὰ τὰς ἐπελθούσας ζημίας ἐκ τῶν ὑδάτων τῆς λίμνης. Ὁ Πανηπειρωτικὸς σύνδεσμος ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου παρακαλεῖ τὴν Βουλὴν, ὅπως δοθῇ παράτασις διὰ τὴν ὑποβολὴν καὶ ἐκδίκασιν τῶν σχετικῶν δικαιολογητικῶν πρὸς ἀπονομὴν πολεμικῆς συντάξεως παρὰ τῆς ἑδρευούσης ἐν τῷ δικαστηρίῳ Ἰωαννίνων ἐπιτροπῆς πολεμικῶν συντάξεων. Ἐπιτροπὴ κατοίκων προαστείου Πυρίου (Θηβῶν) παρακαλεῖ τὴν Βουλὴν ὅπως μεριμνήσῃ διὰ τὴν ἀποζημίωσιν τοῦ ξηροποτάμου Καναβάρεως. Ὁ Προσφυγικὸς κόσμος περιφερείας Κιλκὶς διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἀποφασισθεῖσαν κατάργησιν τοῦ νοσοκομείου αὐτῶν. Δημοδιδάσκαλοι Νομοῦ Ἕβρου διαμαρτύρονται διὰ μελετωμένην περικοπὴν ἐπιδόματος πολυετοῦς ὑπηρεσίας των. Τὸ κοινοτικὸν συμβούλιον Στρατονίκης διαμαρτύρεται διὰ τὴν στυγερὰν δολοφονίαν τοῦ Βασιλείου Παναγιώτου ὑπὸ τοῦ Ἀριστείδου Καλυβάκη διὰ λόγους κοινοτικούς. Ὁ Βουλευτὴς κ. Π. Πετρίδης καταθέτει ψήφισμα κοινοτικοῦ συμβουλίου Νέας Κορίνθου δι’ οὗ παρακαλεῖ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Συγκοινωνίας, ἵνα εὐαρεστηθῇ καὶ διατάξῃ ὅ,τι ἐγκρίνει διὰ τὴν ταχεῖαν κατασκευὴν τῆς ἀπὸ Κορίνθου εἰς Πάτρας ἀγούσης δημοσίας ὁδοῦ. Ἐπίσης ἀνακοινῶ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 184 παρελθόντος ἔτους ἔγγραφον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης διαβιβάζοντος ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Λαρίσσης περὶ χορηγείας ἀδείας τῆς Βουλῆς διὰ τὴν ποινικὴν δίωξιν τοῦ βουλευτοῦ Κοζάνης Νικολάου Κουπαρούσου. 2) Ὁμοίως τὸ ὑπ’ ἀριθ. 39843 π. ἔ. ἔγγραφον τοῦ ἰδίου κ. Ὑπουργοῦ διαβιβάζοντος ἀναφορὰν τοῦ αὐτοῦ κ. Εἰσαγγελέως περὶ ἀδείας ποινικῆς διώξεως τοῦ ἰδίου Βουλευτοῦ κ. Κουπαρούσου. 3) Τὴν ὑπ’ ἀριθ. 69 ἐ. ἔ. ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Πειραιῶς περὶ ἀδείας διώξεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Νικολάου Κουμαντάρου. 4) Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 39639 π. ἔ. ἔγγραφον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης διαβιβάζοντος ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θράκης περὶ ἀδείας ποινικῆς διώξεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἀθανασίου Σινώκα. 5) Ὡσαύτως τὸ ὑπ’ ἀριθ. 38399 π. ἔ. ἔγγραφον τοῦ ἰδίου κ. Ὑπουργοῦ διαβιβάζοντος ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Βερροίας περὶ ἀδείας ποινικῆς διώξεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Κυριακοπούλου. 6) Ὡσαύτως τὸ ὑπ’ ἀριθ. 41061 π. ἔ. ἔγγραφον τοῦ ἰδίου κ. Ὑπουργοῦ διαβιβάζοντος ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Σερρῶν περὶ ἀδείας ποινικῆς διώξεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Ἀλεξίδη. Ὁ κ. Θ. Τουρκοβασίλης (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης) ὑποβάλλει τὰ κάτωθι νομοσχέδια. 1) «Περὶ κυρώσεως καὶ κωδικοποιήσεως τῶν Ν. Δ. τῆς 30 Αὐγούστου 1925» «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 16)12)24 ψηφίσματος κλπ.» καὶ β) τῆς 2)12)25 «περὶ προσθήκης ἄρθρου εἰς τὸ Ν. Δ. τῆς 31 Αὐγούστου 1925 «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 16)12)26 ψηφίσματος κλπ.» 2) «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου Ν. Δ. περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 17 Σ)βρίου 1926 Ν. Δ.» «περὶ συγκροτήσεως τῶν κατὰ τὸ Σύνταγμα Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». 3) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου ἐ. ἔ. διατάγματος περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 7 Μαΐου 1926» «περὶ καταργήσεως καὶ συγχωνεύσεως θέσεων ἐν τῇ κεντρικῇ ὑπηρεσίᾳ φυλακῶν» καὶ 4) «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου π. ἔ διατάγματος περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 27 Ὀκτωβρίου 1925 Ν. Δ.», «περὶ αὐξήσεως τῶν μισθῶν τῶν δικαστικῶν ὑπαλλήλων, τῶν μελῶν τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου καὶ τοῦ Ἀναθεωρητικοῦ». Ι. Μεταξᾶς (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας) ὑποβάλλει σχέδιον νόμου περὶ καταργήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ν. Δ. τῆς 27 Φεβρουαρίου 1926 «περὶ διοικήσεως ὑπηρεσίας Τ.Τ.Τ.» καὶ παρακαλῶ ὅπως κηρυχθῇ τοῦτο ὑπηρεσιακὸν καὶ συζητηθῇ ἅπαξ διότι εἶναι ἐπείγουσα ἀνάγκη ὅπως ἀποφύγωμεν τὰς διὰ τῶν καταργουμένων διατάξεων δαπάνας ὡς ἀσκόπους. Π. Μερλόπουλος (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν) καταθέτει σχέδια νόμου 1) «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13)11)27 Ν. Δ.» «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 3)9)26 Ν. Δ. περὶ συστάσεως γενικῆς Διευθύνσεως Ὑπουργείου Ναυτικῶν». 2) «Περὶ κυρώσεως τοῦ 12 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 18)9)26 Ν. Δ.» «περὶ ἐπαναφορᾶς ἐν ἰσχύϊ καταργηθεισῶν διατάξεων νόμων περὶ τῆς ὑπηρεσίας τῶν φάρων». 3) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 3)9)26 Ν. Δ. περὶ αὐξήσεως τῆς παγίας προκαταβολῆς τοῦ Π. Ν». 4) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 4 Ὀκτωβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως τῶν κάτωθι Ν. Δ. περὶ Ν.Τ.Π.Ν. αʹ) τῆς 6 Αὐγούστου 1925, βʹ) τῆς 2 Δεκεμβρίου 1925, γʹ) τῆς 2 Φεβρουαρίου 1926, δʹ) τῆς 9 Ἰουλίου 1926, εʹ) τῆς 31 Ἰουλίου 1926 καὶ ζʹ) τῆς 26 Ὀκτωβρίου 1926. Α. Μαζαράκης (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν) καταθέτει τὰ ἑξῆς νομοσχέδια: 1) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 14 Ἰουλίου 1926 Ν. Δ. περὶ τεχνικῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ στρατοῦ». 2) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 17 Σεπτεμβρίου 1926 Ν. Δ. περὶ συμπληρώσεως διατάξεων τοῦ ἀπὸ 21 Μαρτίου 1923 Ν. Διατάγματος περὶ τῆς ὑπηρεσίας καὶ τῶν ἀποδοχῶν τῶν εἰς ἐξωτερικὴν ὑπηρεσίαν διατιθεμένων μαθητῶν ἀξιωματικῶν τοῦ Γʹ. Τμήματος τοῦ Σχολείου Χωροφυλακῆς». 3) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 6 Ἰουλίου 1926 Ν. Δ. περὶ χορηγήσεως ἐπιδόματος εἰς ἀξιωματικοὺς κλπ. τοῦ στρατοῦ τῆς ξηρᾶς». 4) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 28 Ὀκτωβρίου 1926 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως τῶν γενομένων μετὰ τὴν 1 Νοεμβρίου 1920 ἀνακλήσεων κλπ. ἀπομακρυνθέντων ὁπλιτῶν χωροφυλακῆς». 5) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 19 Φεβρουαρίου 1926 Ν. Δ. περὶ παρατάσεως ἐπὶ δίμηνον τῆς ἰσχύος τοῦ ἀπὸ 18 Σεπτεμβρίου 1925 Ν. Δ. περὶ θεραπείας παραπόνων ὁπλιτῶν χωροφυλακῆς καὶ ἀποκαταστάσεως αὐτῶν εἰς τοὺς βαθμούς των». 6) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 21 Σεπτεμβρίου 1926 Ν. Δ. περὶ κατατάξεως εἰς τὴν χωροφυλακὴν ὁπλιτῶν τῶν τέως δημοκρατικῶν ταγμάτων». 7) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 16 Σεπτεμβρίου 1926 Ν. Δ. περὶ θεραπείας παραπόνων ἀδικηθέντων ὁπλιτῶν χωροφυλακῆς καὶ ἀποκαταστάσεως αὐτῶν εἰς τοὺς βαθμούς των». 8) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 21 Σεπτεμβρίου 1926 Ν. Δ. περὶ διαθέσεως ἐπιβατικῶν αὐτοκινήτων κλπ.». 9) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 21)9)26 Ν. Δ. περὶ ἐπιδόματος τῶν μονίμων ὑπαλλήλων τῆς στρατιωτικῆς ὑπηρεσίας». 10) «Περὶ τρόπου συμπληρώσεως τῶν θέσεων ἀξιωματικῶν τῆς κτηνιατρικῆς ὑπηρεσίας». 11) «Περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 15 Ὀκτωβρίου 1927» «περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 20]12]26 ψηφίσματος τῆς Βουλῆς περὶ ἐπαναφορᾶς ἀξιωματικῶν». Ἀ. Παπαναστασίου. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας) καταθέτει τὰ ἑξῆς σχέδια νόμου: 1) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως Ν. Δ. 2 Ἰουλίου 1926 περὶ συστάσεως Εἰδικοῦ Ταμείου Ἀνωτέρας Γεωπονικῆς Σχολῆς» καὶ 2) «Περὶ κυρώσεως Ν. Διατάγματος 13 Νοεμβρίου 1927 περὶ κυρώσεως Ν. Διαταγμάτων α) τῆς 28 Σεπτεμβρίου 1925 περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τῶν περὶ Ἀνωτέρων Σχολῶν Γεωπονικῆς καὶ Δασολογικῆς Νόμων καὶ β) «περὶ καταργήσεως θέσεων κλπ. Ἀνωτέρων Σχολῶν Γεωπονικῆς καὶ Δασολογικῆς». Οἱ κ. κ. Α. Παπαναστασίου (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας) καὶ Θ. Νικολούδης (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας) ὑποβάλλουσιν τὰ ἑξῆς Σχέδια Νόμων. 1) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 7 Ὀκτωβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ Γεωργικῶν Σχολείων Μέσης Ἐκπαιδεύσεως» καὶ 2) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 7 Ὀκτωβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ στοιχειώδους γεωργικῆς ἐκπαιδεύσεως». Π. Μερλόπουλος (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν) ὑποβάλλει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 28 Σεπτεμβρίου 1925 Ν. Δ. περὶ τῶν καταβαλλομένων ὑπὸ τῶν πλοίων ὑγειονομικῶν δικαιωμάτων». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Καλκάνης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν «περὶ Γενικῆς Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας νόμων». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Πετρακάκος καταθέτει ὡσαύτως τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου γόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 16 Σεπτεμβρίου 1926» «περὶ συστάσεως συμβουλίου Οἰκονομικῆς ὑπηρεσίας παρὰ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν ὡς τοῦτο διερρυθμίσθη παρὰ τῆς οἰκείας κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς». Μεθ’ ὃ ὁ κ. Πρόεδρος ἀνακοινοῖ ὅτι ὑπέβαλον κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν διακοπῶν τὰ κάτωθι νομοσχέδια οἱ κ. κ. Ὑπουργοὶ ὡς ἑξῆς: Ὁ κ. Ι. Μεταξᾶς (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας) σχέδια νόμων: 1) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 27 Φεβρουαρίου 1926 Ν. Δ. περὶ προσθήκης εἰς τὸ τέλος τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ νόμου 1728 ὡς τοῦτο συνεπληρώθη ὑπὸ τῆς § 3 τοῦ ἀπὸ 15 Αὐγούστου 1923 Ν. Δ. τροποποιουμένου. 2) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 11 Μαΐου 1926 Ν. Δ. περὶ προσθήκης παραγράφου εἰς τὸ ἄρθρον 4 τοῦ νόμου 3183 τροποποιουμένου. 3) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 8 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 17 Φεβρουαρίου 1926 Ν. Δ. περὶ τοῦ εἰς τὸ Δημόσιον πληρωτέου φόρου ὑπερτιμήματος ἐν Θεσσαλονίκῃ. 4) Περὶ ἀκυρώσεως τοῦ ἀπὸ 30 Σεπτεμβρίου 1925 Ν. Δ. περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Τεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου διατάξεων τοῦ ἀπὸ 1 Νοεμβρίου

1923 Ν. Δ.

5) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 4 Φεβρουαρίου 1926 Ν. Δ. περὶ καταργήσεως θέσεων ἐν τῷ Ἐθνικῷ Μετσοβίῳ Πολυτεχνείῳ. 6) Περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 18 Ἀπριλίου 1926 Ν. Δ. περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 1 Νοεμβρίου 1923 Ν. Δ. περὶ συστάσεως Τεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου. 7) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 11 Σεπτεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ὀργανώσεως τοῦ Ε. Μ. Πολυτεχνείου κειμένων διατάξεων. 8) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 26 Ἀπριλίου 1926 Ν. Δ. περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ὀργανώσεως τοῦ Ε. Π. Πολυτεχνείου κειμένων διατάξεων. 9) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13)13 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ. 15)2)26 περὶ ἐπιβολῆς εἰδικῆς φορολογίας ὑπὲρ τῆς Κοινότητος τοῦ λιμένος Ἐλευσῖνος». 10) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13)13 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 11)5)26 περὶ ἑνώσεως τοῦ Λιμ. Ταμείου Γυθείου καὶ τοῦ Εἰδικοῦ τοιούτου ὑδρεύσεως τῆς πόλεως Γυθείου». 11) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13)13 Νοεμβρίου 1927 περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 21ης Ἀπριλίου 1926 περὶ τοῦ πληρωτέου Λιμενικοῦ φόρου τοῦ ἐκ Καλαμῶν ἐξαχθέντος σταφιδοκάρπου κλπ.». 12) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 11 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 6 Νοεμβρίου 1926 Ν. Δ. περὶ ἀτελοῦς ἐγγραφῆς ἐν τῷ Ἐθνικῷ Μετσοβείῳ Πολυτεχνείῳ ἀπόρων προσφύγων σπουδαστῶν». 13) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ ὀργανισμοῦ τῆς ὑπηρεσίας τῶν Δημοσίων Ἔργων κειμένων διατάξεων». 14) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 27 Φεβρουαρίου 1926 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως συμβάσεως διὰ τὴν μελέτην καὶ ἐκτέλεσιν ἔργων ἐξυγιάνσεως τῶν λιμνῶν Μαυρόβου καὶ Λάντζης». 15) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 7 Ἰουλίου 1926 Ν. Δ. περὶ διακανονισμοῦ ὑδρονομῆς καὶ χρήσεως τῶν ἀρδευτικῶν ὑδάτων τῆς πηγῆς Ντελούλιζα–Δούσιας Κορινθίας. 16) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 5 Αὐγούστου 1925 Ν. Δ. περὶ ἀρδεύσεως τῶν κτηματικῶν περιφερειῶν Βασιλικοῦ, Μουλκίου καὶ Κιάτου τοῦ πρώην δήμου Συκιῶνος». 17) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 26 Αὐγούστου 1925 Ν. Δ. περὶ ἐκτελέσεως ἐξυγιαντικῶν ἔργων Δυτικῆς Μεσαρᾶς Κρήτης». 18) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ ἀκυρώσεως τοῦ ἀπὸ 14 Ἰανουαρίου 1926 Ν. Δ. περὶ ἱδρύσεως εἰδικοῦ ταμείου κοινωφελῶν ἔργων Νεμέας». 19) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 12 Νοεμβρίου 1925 Ν. Δ. περὶ συστάσεως εἰδικοῦ ταμείου κατασκευῆς ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων τοῦ ποταμοῦ Ἕβρου. 20) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. «περὶ ἀκυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 28 Αὐγούστου 1925 «περὶ κατασκευῆς τῶν ἁμαξιτῶν ὁδῶν Λαρίσσης διὰ Στενοῦ–Γουνίτσης εἰς Κουτσόχειρο–Πρεβέζης Μαργαριτίου καὶ Κατζᾶ–Λέλοβα–Νικολίτση». 21) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. «περὶ ἀκυρώσεως τοῦ ἀπὸ 23 Ὀκτωβρίου 1925 Ν. Δ. περὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 3101». 22) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ καταργήσεως τῆς μεταξὺ τοῦ Εἰδικοῦ Ταμείου Μονίμων Ὁδοστρωμάτων Ἀθηνῶν καὶ Ἀνωνύμου Ἑταιρίας Ὁδοποιΐας καὶ Τεχνικῶν Κατασκευῶν «Ἔργον» συνομολογηθείσης συμβάσεως ἐπιστρώσεως διὰ μακασφάλτου τῆς ὁδοῦ Ἀθηνῶν–Χαλκίδος. 23) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 21 Σεπτεμβρίου 1926 Ν. Δ. «περὶ τῆς παρὰ τοῦ Ταμείου Μονίμων Ὁδοστρωμάτων εἰσπράξεως καὶ διαθέσεως τοῦ λόγῳ μετασκευῆς εἰς δημόσιον κῆπον τοῦ χώρου ἔνθα ἔκειτο τὸ γυμνάσιον τοῦ Πανελληνίου Γυμναστικοῦ Συλλόγου προελευσομένου ὑπερτιμήματος τῶν πέριξ ἰδιοκτησιῶν». 24) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 5)14 Νοεμβρίου 1925 Ν. Δ. «περὶ προσθήκης ἐδαφίου εἰς τὸ ἄρθρον 10 τοῦ ἀπὸ 15 Αὐγούστου 1923 Ν. Δ. «περὶ κωδικοποιήσεως τῶν περὶ Εἰδικοῦ Ταμείου Μονίμων Ὁδοστρωμάτων Ἀθηνῶν κειμένων διατάξεων». Ὁ κ. Α. Μαζαράκης (Ὑπουργὸς Στρατιωτικῶν) τὰ κάτωθι σχέδια νόμων: 1) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 12 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 3 Νοεμβρίου 1926 Ν. Δ. «περὶ ὑπολογισμοῦ δημοσίας συνταξίμου ὑπηρεσίας εἰς τὴν συντάξιμον στρατιωτικήν». 2) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 11 Ὀκτωβρίου 1927 Ν. Δ. «περὶ ἀκυρώσεως τοῦ πρώτου ἄρθρου τοῦ ἀπὸ 5)2)26 Ν. Δ. «περὶ κυρώσεως προαγωγῶν». 3) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 18 Σεπτεμβρίου 1926 Ν. Δ. «περὶ ἀνακλήσεως ἀξιωματικῶν ἀπομακρυθέντων ἀπὸ τοῦ ἔτους 1920–1922». 4) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 9 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 21 Σεπτεμβρίου 1926 Ν. Δ. «περὶ ἀναδρομικῆς προαγωγῆς ἀντιστρατήγων καὶ ὑποστρατήγων». 5) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 11 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 18)9)26 Ν. Δ. «περὶ κατατάξεως ἐν τῷ ἐνεργῷ στρατῷ Ἐφέδρων Ἀξιωματικῶν». 6) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 15 Ὀκτωβρίου 1927 Ν. Δ. «περὶ ταμείου ἀλληλοβοηθείας ἀξιωματικῶν καὶ ἀνθυπασπιστῶν τοῦ στρατοῦ». 7) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 11 Ὀκτωβρίου 1727 Ν. Δ. «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 17)11)25 «περὶ καθορισμοῦ ἡμερησίων ἀποζημιώσεων στρατιωτικῶν μελῶν ἐπιτροπῶν ὀχυρώσεως. 8) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 24 Ὀκτωβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως τῶν περὶ Μετοχικοῦ Ταμείου Στρατοῦ διαταγμάτων καὶ τροποποιήσεως ἐνίων διατάξεων αὐτῶν». 9) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Ὀκτωβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 23)9)25 Ν. Δ. «περὶ τρόπου καθορισμοῦ ἡμερησίας ἀποζημιώσεως ἀξιωματικῶν ἀποστελλομένων εἰς ἀλλοδαπὴν πρὸς ἐκπαίδευσιν», 10) «Περὶ κυρώρεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ καταργήσεως τοῦ ἀπὸ 23)9)25 Ν. Δ. περὶ καθορισμοῦ τῆς ὑπὸ τοῦ Δημοσίου ὀφειλομένης ἀποζημιώσεως εἰς ξένους ὑπηκόους διὰ διαιτησίας». 11) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 29 Δεκεμβρίου 1925 Ν. Δ. περὶ παρατάσεως προθεσμιῶν Ν. Δ. ⅜)25 περὶ ἀνακλήσεως ἀπομακρυθέντων, ἀξιωματικῶν, ἀναθεωρήσεως στασίμων καὶ μονιμοποιήσεως ἐφέδρων». 12) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 25)9)25 τοιούτου περὶ παρατάσεως τοῦ ἀπὸ 28)9)25 τοιούτου περὶ παρατάσεως προθεσμιῶν Ν. Δ. 3)8)25 περὶ ἀνακλήσεως ἀπομακρυθέντων ἀξιωματικῶν, ἀναθεωρήσεως στασίμων καὶ μονιμοποιήσεως ἐφέδρων». 13) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 12 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ καταργήσεως τοῦ ἀπὸ 15 Σεπτεμβρίου 1926 Ν. Δ. περὶ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ Νόμου 2382 τῆς 8 Ἰουνίου 1920. 14) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 12 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ καταργήσεως τοῦ ἀπὸ 18 Σεπτεμβρίου 1926 Ν. Δ. περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ νόμου 2382 τῆς 8 Ἰουνίου 1920. 15) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ καταργήσεως τοῦ ἀπὸ 1 Νοεμβρίου 1926 Ν. Δ. περὶ ἀναθεωρήσεως πίνακος κριθέντων ἀξιωματικῶν, ὅπως τύχωσι συντάξεως ὁπλαρχηγῶν. 16) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 19 Ὀκτωβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ τρόπου συμπληρώσεως τῶν θέσεων ὑπολοχαγῶν καὶ ἀνθυπολοχαγῶν τοῦ Σώματος Στρατολογίας. 17) Περὶ ἀναθεωρήσεως ἐπιβληθέντων κατὰ τὴν ἐν ἔτει 1926 ταξινόμησιν κτηνῶν καὶ ὀχημάτων προστίμων. 18) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 30 Αὐγούστου 1926 Ν. Δ. περὶ συστάσεως Γενικῆς Διευθύνσεως ἐν τῷ Ὑπουργείῳ Στρατιωτικῶν». 19) «Περὶ ὁρίου ἡλικίας ἀξιωματικῶν τοῦ Στρατοῦ». 20) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 28)8)25 Ν. Δ. περὶ σειρᾶς ἀρχαιότητος τῶν ἀξιωματικῶν καὶ συμπληρώσεως τούτου». 21) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπ’ 29 Ἰουλίου 1927 Ν. Δ. περὶ τροποπιήσεως ὀργανισμοῦ ὑπηρεσίας πρὸς διάθεσιν τῶν ἐν Μακεδονίᾳ ἐγκαταλειφθέντων ὑπὸ τῶν συμμαχικῶν καὶ Γερμανοβουλγαρικῶν στρατευμάτων πολεμικοῦ ὑλικοῦ». 22) «Περὶ ἐγκρίσεως καταβολῆς δρ. 39,500 εἰς στρατολογηθέντας κατὰ τὸ ἀντεπαναστατικὸν κίνημα 1923 ἐν τῷ Νομῷ Ἡρακλείου». 23) «Περὶ Ἀνωτάτου Συμβουλίου Ἐθνικῆς Ἀμύνης». 24) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 12 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ καταστάσεως ἀξιωματικῶν». 25) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 4 Ὀκτωβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ ἐξουσιοδοτήσεως ταῦ Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν ἐκποιήσεως ἢ ἀντικαταστάσεως ὑλικοῦ τοῦ Στρατοῦ κλπ.». 26) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 12 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ στρατιωτικῆς Ἱεραρχίας καὶ στρατιωτικῶν προαγωγῶν». Ὁ κ. Α. Ζαΐμης (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν) τὰ κάτωθι Σχέδια Νόμων: 1) Περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 8 Νοεμβρίου 1927 περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 8)3)26 περὶ ἀντικαταστάσεως τοῦ διὰ τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Νόμου 2125 ἐπιβεβλημένου ἐν τῷ Δήμῳ Ἁγίου Νικολάου φόρου». 2) «Περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 15 Ὀκτωβρίου 1927 περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 2)9)26 περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς περὶ Δήμων καὶ Κοινοτήτων νομοθεσίας». 3) «Περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 4 Ὀκτωβρίου 1927 περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 16 Δεκεμβρίου 1925 Ν. Δ. περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 28 τοῦ Νόμου 2435 τοῦ 1924». 4) «Περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 8 Νοεμβρίου 1927 περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 19 Μαρτίου 1926 περὶ τῶν ἐτησίων ἐπιχορηγήσεων ὑπὲρ τῶν Δήμων Ἀθηναίων, Πειραιῶς καὶ Θεσσαλονίκης». 5) «Περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 13 Νοεμβρίου 1927 περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 8 Ἰουνίου 1926 περὶ ἄρσεως πάσης ὑποχρεώσεως τοῦ Δημοσίου πρὸς ἀποπεράτωσιν τοῦ ἐν Ἡρακλείῳ Κρήτης κτιρίου τῆς Ἑνετικῆς Λέσχης». 6) «Περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 13 Νοεμβρίου 1927 περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 6 Σεπτεμβρίου 1925 περὶ αὐξήσεως τοῦ ἐπὶ τῶν μεταφερομένων ἐγχωρίων προϊόντων δημοτικοῦ φόρου». 7) «Περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 13 Νοεμβρίου 1927 περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 21 Ἀπριλίου 1926 «περὶ συστάσεως συνδέσμου Κοινοτήτων Θάσου». 8) Περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 13 Νοεμβρίου 1927 περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 17 Σεπτεμβρίου 1926 Ν. Δ. περὶ μετονομασίας συνοικισμῶν πόλεων ἢ κωμῶν. 9) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 8 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 31–5–26 περὶ ἐπιβολῆς κοινοτικῶν φόρων». 10) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 22 Ἀπριλίου 1926 «περὶ ὁρισμοῦ τῆς ὑπὸ τοῦ Δημοσίου παρεχομένης ἐτησίας ἐπιχορηγήσεως εἰς τὸν Δῆμον Πατρέων». Ὁ κ. Μ. Κίρκος (Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας) ὑποβάλλει σχέδιον νόμου περὶ ἀπαλείψεως ἐκ τοῦ ἐν ἰσχύϊ ἐνοικιοστασίου τῆς διατάξεως τοῦ ἐδ. 2 ἄρθρ. 62. Ὁ κ. Θ. Τουρκοβασίλης (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης) ὑποβάλλει τὰ ἑξῆς σχέδια νόμων 1) περὶ ἐγκρίσεως πιστώσεως ἐκ δραχμῶν 280.000 διὰ τὴν διαρρύθμισιν καὶ ἐπισκευὴν τοῦ ἐν Ἀλεξανδρουπόλει διὰ δικαστικὰ καταστήματα προοριζομένου δημοσίου κτιρίου καὶ 2) περὶ ἐγκρίσεως πιστώσεως ἐκ δραχ. 220.000 διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τῆς μεταρρυθμίσεως τοῦ ἐν Θεσ)νίκῃ κτιρίου Γʹ Διευθύνσεως Μηχανικοῦ εἰς δικαστικὸν Μέγαρον. Ὁ κ. Ν. Βελέντζας (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας) ὑποβάλλει σχέδιον νόμου περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 14 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως συμβάσεως καπνοσπόρου. Ὁ κ. Π. Μερλόπουλος (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν) ὑποβάλλει τὰ ἑξῆς σχέδια νόμων: 1) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 20 Σ)βρίου 1925 Ν. Δ. «περὶ κυρώσεως τῶν ἀπὸ 20 Ἰουνίου καὶ 20 Ἰουλίου 1925 συμβάσεως μεταξὺ Δημοσίου καὶ Ἐθνικῆς Τραπέζης, δι’ ὧν ρυθμίζεται ἡ πληρωμὴ τῶν εἰς χρυσὸν ὑποχρεώσεων τῆς Τραπέζης κλπ. 2) Περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. τῆς 23 Σ)βρίου 1925 «περὶ αὐξήσεως τῆς κυκλοφορίας τῶν κερματικῶν γραμματίων κατὰ 10.000.000 κλπ.» καὶ 3) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 17 Σ)βρίου 1925 Ν. Δ. «περὶ ἑρμηνείας τοῦ νόμου 3318 κλπ.». Ὁ κ. Π. Μερλόπουλος (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν) ὑποβάλλει τὰ ἑξῆς σχέδια νόμων: 1) Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 20 Σ)βρίου 1926 Ν. Δ. «περὶ ἱδρύσεως καὶ λειτουργίας Ταμείου Προνοίας Διευθύνσεως Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ» καὶ 2) Περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 7 Αὐγούστου 1926 Ν. Δ. «περὶ ἀθεμίτου ἀνταγωνισμοῦ ἐπιβατικῶν πλοίων». Ὁ κ. Ε. Βελλιανίτης ὑποβάλλει πρότασιν νόμου «περὶ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας τοῦ ἄρθρου 10 ἐδ. Εʹ τοῦ νόμου 3286 ὡς ἡρμηνεύθη καὶ ἐπεξετάθη διὰ τοῦ νόμου 3387». Ἡ ἐπὶ τῆς Συγκοινωνίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ τῆς Βουλῆς ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 3274 περὶ κατασκευῆς Σιδηροδρομικῆς διακλαδώσεως ἀπὸ σταθμοῦ Φλωρίνης καὶ εἰς ὁμώνυμον πόλιν».

§2Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθ. Οἰκονομίας). Θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλήν, ἐὰν δὲν ἔχῃ ἀντίρρησιν, ἀφοῦ ἀπὸ τὸ ὑπουργικὸν Συμβούλιον ἀπεφασίσθη νὰ ἐνεργηθῇ ἀπογραφὴ τοῦ πληθυσμοῦ μέχρι τῆς 15 Μαΐου τρέχοντος μηνός, νὰ ψηφισθῶσι τὰ νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα εἶναι σύμφωνα μὲ τὴν ἀπογραφήν.

§3Χ. ΛΑΔΑΣ. Πρέπει νὰ τὰ ἀναγνώσωμεν.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχουσι διανεμηθῆ.

§5Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Εἰς αʹ ἀνάγνωσιν εἶναι.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ ἡ ἔκθεσις τῆς ἐπιτροπῆς καὶ τὰ νομοσχέδια ἔχουσι διανεμηθῆ πρὸ τριῶν ἡμερῶν.

§7Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Τὸ ὑπ’ ἀριθμὸν 3 τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς Νομοθετικῆς Ἐργασίας.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 3. Μόνη συζήτησις τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 49)» «περὶ γενικῆς ἀπογραφῆς τοῦ Κράτους».

§10Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία τῆς ἐπιτροπῆς.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 1ον (δεκτόν). Ἄρθρον 2ον (Δεκτόν). Ἄρθρον 3ον (Ἀναγινώσκεται).

§12Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Νὰ προστεθῇ ἡ φράσις «κατὰ προτίμησιν δημοσίων ὑπαλλήλων».

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν μὲ τὴν προσθήκην «κατὰ προτίμησιν δημοσίων ὑπαλλήλων. Ἄρθρον 4ον (Δεκτόν) Ἄρθρον 5ον.

§14Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὑπάρχει τροποποίησις εἰς τὸν ἄρθρον 5.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 5 μὲ τὴν τροπολογίαν τῆς ἐπιτροπῆς «καὶ πάντες οἱ μετέχοντες εἰς τὴν ἀπογραφὴν ὑπάλληλοι». Ἄρθρον 6ον (Δεκτόν) Ἄρθρον 7ον (Δεκτὸν).

§16Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Εἰς τὸ ἄρθρον 8 ὑπάρχει τροπολογία τῆς ἐπιτροπῆς.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπὸ τῆς ἐπιτροπῆς προτείνεται νὰ προστεθῇ «διὰ τὴν πρόσληψιν τῶν ἀνωτέρω ὑπαλλήλων ἀρκεῖ ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργοῦ, οὐδεμιᾶς ἄλλης διατυπώσεως προσαπαιτουμένης. Ἄρθρον 8 (Δεκτόν). Ἄρθρον 9ον (Δεκτὸν). Ἄρθρον 10ον. Ἡ ἐπιτροπὴ προτείνει ἐδῶ τὴν τροποποίησιν «εἰδικῶς διὰ τὴν ἀπογραφὴν ἐπιτρέπεται, ὅπως ποσὸν ἀναγεγραμμένον εἰς τὸν προϋπολογισμὸν ἔτους τινὸς διατίθεται, παρισταμένης ἀνάγκης, εἰς δαπάνην διὰ τὸ ἑπόμενον οἰκονομικὸν ἔτος».

§18Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Ποίους ὑπολογισμοὺς ἐκάματε, ὥστε νὰ ζητεῖτε πίστωσιν 3½ ἑκατομμυρίων διὰ τὸ πρῶτον ἔτος; Ἔχετε ἀναλυτικὸν πίνακα; αὐτὸ ἤθελα νὰ μάθω.

§19Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Εἶναι ἀναλελυμένα εἰς τὸ τέλο; τοῦ νομοσχεδίου. Τὸ Συμβούλιον καθώρισε τὰς δαπάνας αὐτάς. Ὑπεβλήθησαν εἰς τὸ Γενικὸν λογιστήριον καὶ ἐνεκρίθησαν αἱ δαπάναι. Ἔχομεν ἀναλυτικὸν πίνακα τῶν δαπανῶν.

§20Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Τὰς λεπτομερείας αὐτὰς ἤθελον νὰ μάθω.

§21Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Θὰ ἀγοράσωμεν χαρτί.

§22Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Νὰ τὰ διαλευκάνετε αὐτά, παρακαλῶ, διὰ νὰ ἔχωμεν καὶ ἡμεῖς ὅπως δήποτε ἥσυχον τὴν συνείδησίν μας.

§23Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν περιλαμβάνονται ὅλα αὐτά.

§24Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Τὸν ὑπολογισμὸν τοῦ ἀπαιτουμένου χάρτου ἐκάμαμεν ἐπὶ τῇ βάσει τῶν σημερινῶν τιμῶν ὡς καὶ τῶν λοιπῶν δαπανῶν.

§25Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Θὰ προσληφθῶσιν 20 νέοι γραφεῖς.

§26Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Ὁ λαὸς ἀκούει 3½ ἑκατομμύρια καὶ δὲν γνωρίζει περὶ τίνος πρόκειται.

§27Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν θὰ γίνῃ πρὸ τῆς 15 Μαΐου οὐδεὶς διορισμός. Ἡ ὑπηρεσία θὰ διεξαχθῇ ὑπὸ τῶν ὑπαρχόντων ὑπαλλήλων. Οἱ ὑπάλληλοι, οἱ ἔκτακτοι, θὰ χρειασθοῦν μετὰ τὴν τέλεσιν τῆς ἀπογραφῆς, μετὰ τὴν 15ην Μαΐου, διὰ τὴν στατιστικὴν πλέον ὑπηρεσίαν.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 10ον Δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἄρθρον 11ον.

§29Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Μέχρι δραχμῶν 50.000 ἄνευ τῶν ἀναγκαίων διατυπώσεων;

§30Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Πάντως μετ’ ἀπόφασιν τοῦ εἰδικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ὑπουργικοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας.

§31Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Ἄλλο ἡ ἐνέργεια τῆς ἐκδόσεως τοῦ ἐντάλματος καὶ ἄλλο τὸ ζήτημα τῆς διαχειρίσεως τοῦ ποσοῦ, τὸ ὁποῖον θὰ λάβῃ ὁ ὑπάλληλος.

§32Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Διὰ τὴν διαχείρισιν τοῦ ποσοῦ τούτου θὰ ὑποβάλουν λογαριασμόν. Εἶναι ἐπὶ λογ)σμῷ.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 12ον (Δεκτὸν) (Γίνεναι δεκτὸν καὶ τὸ σύνολον αὐτοῦ εἰς μόνην συζήτησιν).

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ αὐξήσεως τοῦ στατιστικοῦ τέλους ὡς πρὸς τινα εἴδη ἐμπορευμάτων».

§35Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Εἰς τὶ ποσὸν ὑπολογίζεται;

§36Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Εἰς 5,320,000. Τὸ ποσὸν αὐτὸ θὰ εἰσπράττεται κατ’ ἔτος καὶ θὰ ἀναγράφεται ἐν τῷ προϋπολογισμῷ ὡς ἔσοδον αὑτοῦ. Ἐξ αὐτοῦ θὰ ἀφαιρεθῇ τὸ ⅕ διὰ τὴν ἀπογραφὴν καὶ τὸ ἄλλο θὰ κατατίθεται εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν διὰ τὸν ἀποκλειστικὸν σκοπὸν τῆς ἀπογραφῆς πληθυσμοῦ καὶ ἄλλης ἐπαγγελματικῆς ἀπογραφῆς καὶ οὕτως ἔχομεν ἕνα ἀπόθεμα εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν διὰ νὰ τὸ χρησιμοποιοῦμεν ὁσάκις χρειάζεται νὰ κάμωμεν μίαν ἀπογραφὴν καὶ οὕτω νὰ μὴ καταφεύγωμεν εἰς νέας δαπάνας. Πρόκειται νὰ γίνῃ μία Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία νὰ ἐξεύρῃ ποῖος εἶναι ὁ ἀκριβὴς τιμάριθμος. Ἡ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία ἐπελήφθη τοῦ ζητήματος τούτου εἶπεν ὅτι χρειάζεται μιὰ δαπάνη 1.700.000. Δι’ αὐτὸ ἐχρειάσθη νὰ ζητήσωμεν πίστωσιν ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ πρὸς τοῦτο ἐχρειάσθη νὰ ἐπιβάλωμεν νέους φόρους. Διὰ τοῦτο ἐσκέφθημεν νὰ ἐπιβάλωμεν μίαν φορολογίαν, ἡ ὁποία θὰ δώσῃ τὸ ἀναγκαῖον ποσὸν διὰ τὴν ἀπογραφὴν καὶ τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον θὰ περισσεύσῃ, νὰ κρατηθῇ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν, διὰ νὰ χρησιμεύσῃ ὡς ἀπόθεμα, ὑπὸ τὸν εἰδικὸν τίτλον «λογαριασμὸς στατιστικοῦ τέλους», εἰς τρόπον, ὥστε ὁσάκις χρειάζεται νὰ κάμωμεν μιὰν οἱαδήποτε ἀπογραφήν, νὰ λαμβάνωμεν ἐκ τοῦ ποσοῦ καὶ νὰ μὴ καταφεύγωμεν εἰς νέας δαπάνας, εἰς νέας αὐξήσεις τῶν φόρων.

§37Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Ἡ διάρκεια τοῦ νόμου πόση εἶναι.

§38Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Εἶναι ἀπεριόριστος, ἀλλὰ δυνάμεθα νὰ τὴν σταματήσωμεν. Διὰ νὰ διευκολύνωμεν τὴν στατιστικὴν ὑπηρεσίαν θὰ ἔχωμεν ἕνα ἀπόθεμα, τὸ ὁποῖον θὰ μένῃ διὰ τὴν τόνωσιν τῆς στατιστικῆς ὑπηρεσίας.

§39Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Εἰς μίαν ἀνάγνωσιν πρέπει νὰ περάσῃ;

§40Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Μάλιστα. Τὸ ἐπεξεργάσθη ἡ Ἐπιτροπή.

§41Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Αὐτὸ δὲν εἶναι ἐπιχείρημα.

§42Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Εἶναι σχέδιον νόμου δὲν πρόκειται περὶ νομοθετικοῦ διατάγματος. Καὶ τότε διατὶ εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν;

§43Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Διότι, κατὰ τὸ Σύνταγμα, ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, ἐπεξεργασθεῖσα τὸ σχέδιον τοῦτο, τὸ ἐθεώρησε ὑπηρεσιακὸν καὶ κατεπεῖγον.

§44Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐπειδὴ ἄρχεται ἡ συνεδρίασις τῆς Βουλῆς ὀλίγον ἀπροόπτως, πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἴσως οἱ κ. κ. βουλευταὶ δὲν εἶναι ἐπαρκῶς παρεσκευασμένοι διὰ τὰ νομοσχέδια τῆς ἑσπέρας ταύτης. Συνεπείᾳ τούτου, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μὴ ἐπιμείνητε διὰ τοιαύτην τινὰ συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ὁσονδήποτε καὶ ἄν φέρεται ὡς ὑπηρεσιακόν, εἶναι φορολογικόν, ἐπιβάλλον διάφορα βάρη. Καὶ ἀπὸ τοιαύτης ἀπόψεως, νομίζω ἀπαραίτητον, νὰ συζητηθῇ προσεκτικώτερον τοῦτο παρὰ τῆς Βουλῆς. Ὡς ἐκ τούτου εἶμαι ἠναγκασμένος νὰ ὑποβάλω τὴν ἀντίρρησιν, νὰ μὴ συζητηθῇ εἰς μίαν συζήτησιν, ἀλλὰ νὰ γίνῃ διὰ τῆς τακτικῆς συζητήσεως. Τοῦτο θεωρῶ ἐπιβαλλόμενον διὰ νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα ἔχουν φορολογικὸν χαρακτῆρα. Νομίζω δὲ, ὅτι καὶ ἡ ἐπιτροπὴ καὶ τὰ συνιστῶντα αὐτὴν μέλη δὲν πρέπει νὰ εἶναι τόσον εὔκολα εἰς τὸν χαρακτηρισμόν, ὡς κατεπείγοντα καὶ νὰ συζητῶνται ἐφ’ ἅπαξ νομοσχέδια, ἅτινα εἶναι φορολογικά. Διὰ τοῦτο ἡμεῖς ὑποβάλλομεν τὴν ἀντίρρησιν αὐτήν, ὅπως τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ψηφισθῇ διὰ τῆς κανονικῆς ὁδοῦ.

§45Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν θὰ εἶχον, κ. Ἀρχηγὲ τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος, καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ συζητηθῇ τὸ νομοσχέδιον εἰς τὰς ἀναγνώσεις τὰς ὁριζομένας ὑπὸ τοῦ Συντάγματος. Ἀλλ’ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔχω νὰ εἴπω καὶ πρὸς ὑμᾶς καὶ πρὸς τὴν Βουλήν, πρὸς διασάφησιν ἴσως τῶν ἀποριῶν, τὰς ὁποίας ἔχετε ὡς πρὸς τὴν αὔξησιν τοῦ στατιστικοῦ τέλους εἶναι τοῦτο.

§46Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐγὼ ἐπὶ τῆς οὐσίας δὲν συζητῶ. Ἄν θέλετε νὰ συζητήσητε, εἶναι δικαίωμά σας.

§47Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Εἶναι τόσον μικρὰ ἡ αὔξησις τοῦ τέλους, ὥστε ἄν εἴχατε τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἴδητε τὸ νομοσχέδιον, δὲν θὰ εἴχατε οὔτε κἄν ἀντίρρησιν. Ὀφείλω δὲ νὰ προσθέσω ὅτι εἰς τὴν κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία χθὲς ἐπὶ ὥραν ὁλόκληρον ἐπεξειργάσθη τὸ νομοσχέδιον αὐτό, μετεῖχον καὶ βουλευταὶ ὅλων τῶν κομμάτων, ἐπίλεκτον δὲ μέλος τοῦ κόμματός σας, ὁ πρώην ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας Ὑπουργός, παρίστατο κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Νομοσχεδίου καὶ τὸ ἐνέκρινε. Ὀφείλω νὰ ἐξηγήσω πρὸς ὑμᾶς, ὅτι διὰ τοῦ ἀρχικοῦ νόμου, τὸ στατιστικὸν τέλος ἐπὶ τῶν εἰσαγομένων ἐμπορευμάτων εἶχε καθορισθῆ διὰ τοῦ ἀρχικοῦ νομοσχεδίου εἰς μίαν δεκάραν. Διὰ νομοθετικοῦ διατάγματος, τὸ ὁποῖον εἶναι ὑπὸ τὴν κύρωσιν τῆς Βουλῆς, ηὐξήθη τὸ τέλος αὐτὸ εἰς μίαν δραχμήν, πλὴν τῶν εἰδῶν τῆς πρώτης ἀνάγκης, διὰ τὸ ὁποῖον ηὐξήθη εἰς 50 λεπτά. Τί ἔκαμα ἐγὼ ὡς ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, εἰσηγούμενος τὸ νομοσχέδιον αὐτό; Εἶπον: Ὅσων εἶναι μία δραχμὴ τὸ τέλος, νὰ γίνῃ δύο δραχμαί, τὸ δὲ τέλος διὰ τὰ ἄλλα εἴδη τῆς πρώτης ἀνάγκης νὰ μείνῃ ὡς ἔχει. Δὲν πρόκειται παρὰ περὶ μηδαμινῆς αὐξήσεως. Σᾶς ἀναφέρω δὲ καὶ τοῦτο ὡς παράδειγμα χαρακτηριστικὸν τῆς τοιαύτης μηδαμινῆς αὐξήσεως: Μέχρι τοῦδε ποσότης μεταξωτῶν ὑφασμάτων 100 χιλιογράμμων, ἐπλήρωνε διὰ στατιστικὰ τέλη δραχ. μίαν. Ἤδη, διὰ τῆς προτεινομένης τροποποιήσεως, θὰ πληρώσῃ δραχμὰς δύο. Εἶναι περιττὸν νὰ προτεθῇ, ὅτι ἡ τιμὴ τῆς πωλήσεως τῶν μεταξωτῶν ὑφασμάτων, οὐδόλως θὰ ἐπηρεασθῇ. Πρέπει δὲ νὰ τονισθῇ, ὅτι διὰ τὸν σῖτον, τὰ ἄλευρα, τοὺς ἄνθρακας καὶ διὰ τὰ λοιπὰ εἴδη πρώτης ἀνάγκης, οὐδεμία τροποποίησις ἢ αὔξησις θεσπίζεται. Κατόπιν αὐτῶν, θὰ παρεκάλουν, ἐπειδὴ ἤρξατο ἤδη ἡ προκαταρκτικὴ ἐργασία, διὰ τὴν ἐνέργειαν τῆς ἀπογραφῆς τοῦ πληθυσμοῦ, ἥτις ὡρίσθη τὴν 15 Μαΐου, νὰ μὴ ἐπιμείνητε εἰς τὴν ἀντίρρησίν σας, διότι δὲν ἐπιβάλλεται καμμία βαρεῖα φορολογία, προκειμένου νὰ ἐνεργηθῇ ἡ ἀπογραφή, τῆς ὁποίας τὴν ἀνάγκην πάντες αἰσθανόμεθα, τῆς ὁποίας τὴν ἀνάγκην πάντες ἀνεγνωρίσαμεν, διότι, ἀπὸ τοῦ 1920 μέχρι σήμερον, ἐπῆλθε τοιαύτη ἀλλοίωσις τῶν πληθυσμῶν καὶ λόγῳ τῶν πολέμων καὶ λόγῳ τῆς μεγάλης εἰσροῆς τῶν προσφύγων καὶ ἄλλων γεγονότων, τῆς ἀνταλλαγῆς τῶν πληθυσμῶν κ.λ.π. Σήμερον ἀγνοοῦμεν καὶ τὸν πραγματικὸν πληθυσμὸν τῆς Ἑλλάδος. Δὲν πρέπει νὰ διστάσωμεν εἰς τὴν ἐπιβολὴν μιᾶς ἐλαφρᾶς φορολογίας, ἀφοῦ δὲν γνωρίζομεν πόσοι εἶναι οἱ πρόσφυγες ἀστοί, πόσοι εἶναι οἱ πρόσφυγες ἀγρόται, δὲν γνωρίζομεν τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐργατῶν καὶ τῶν ἐπαγγελματιῶν, οὔτε πόσον εἶναι οἱ γεωργοί, ἐν Ἑλλάδι καὶ ὅταν προκειμένου εἰδικῶς περὶ ἐργατῶν, τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας θέλῃ νὰ εἰσαγάγῃ εἰς τὴν Βουλὴν ἐργατικὰ νομοσχέδια, δὲν ἔχει ἐπίσημον ἀριθμὸν τῶν ἐργατῶν τῆς Ἑλλάδος. Αὐταὶ εἶναι περίπου αἱ γενικώτεραι ἀνάγκαι, τὰς ὁποίας θὰ πληρώσῃ ἡ ἀπογραφὴ τοῦ πληθυσμοῦ, διενεργουμένη τὸ ταχύτερον, καὶ τὰς ὁποίας γνωρίζετε κάλλιον ἐμοῦ. Θὰ σᾶς παρακαλέσω, κατόπιν τῶν ἐξηγήσεων αὐτῶν, νὰ μὴ ἐπιμείνητε εἰς τὴν ἀντίρρησιν καὶ νὰ ἀφήσετε νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον, διὰ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὸ ἔργον τῆς ἀπογραφῆς.

§48Χ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Ἐγὼ ἔλαβον τὸν λόγον διὰ νὰ ζητήσω ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως, ἀλλὰ παρενέβη ὁ κ. ἡγέτης τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος καὶ ὑπέβαλε τὸ ἀπαράδεκτον τῆς συζητήσεως. Τὸ ἀπαράδεκτον αὐτὸ ἔρχεται, μετὰ τὴν ἰδικήν μου περὶ ἀναβολῆς πρότασιν. Πρέπει νὰ λυθῇ τὸ ζήτημα τοῦτο: Ἂν συμφωνῇ ἡ Κυβέρνησις πρὸς τὴν πρότασιν τοῦ κ. Τσαλδάρη, θὰ κάμωμεν μίαν ἀνάγνωσιν, ἢ δύο; Ἄν πρόκειται νὰ κάμωμεν δύο ἀναγνώσεις, τότε θὰ ἠδύνατο νὰ προχωρήσῃ ἡ συζήτησις σήμερον διὰ νὰ ἐπιφυλαχθῶμεν διὰ τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν, νὰ ἀναπτύξωμεν τὰ ζητήματα. Ἂν πρόκειται ὅμως νὰ γίνῃ εἰς μίαν μόνην ἀνάγνωσιν, τότε μένει ἡ πρότασίς μου περὶ ἀναβολῆς.

§49Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Μετὰ τὰς ἐξηγήσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, δὲν ἔχω τίποτε πλέον νὰ παρατηρήσω καὶ ἂν γίνῃ ἡ πρώτη κατ’ ἄρθρον συζήτησις νομίζω, ὅτι θὰ ἐπέλθουν τὰ αὐτὰ ἀποτελέσματα καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθν. Οἰκονομίας ἐβοήθησε κατὰ τοῦτο: ὅτι ἔκαμε εἰσήγησίν τινα ἐπὶ τοῦ θέματος, τὴν ὁποίαν ἕως τώρα δὲν εἶχεν ἀκούσει ἡ Βουλή. Ἐκτὸς ὅμως τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ γενικοῦ, κατὰ διαφόρους ἄλλους τρόπους εἰσάγονται νομοσχέδια εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ εἰδικῶν φορολογιῶν, διὰ τὴν ὁποίαν, τὰ βάρη αὐξάνονται κατὰ πολύ. Ἴσως θὰ ἦτο ἀναγκαῖον, αὐτὴ ἡ μέθοδος νὰ σταματήσῃ εἰς ἕν σημεῖον. Νὰ ἐπιβάλλεται ὁ φόρος μόνον διὰ τοῦ νομοσχεδίου τοῦ φορολογικοῦ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ὄχι κατ’ ἰδίαν.

§50Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἔχει συνυπογράψει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν.

§51Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Δὲν ἔχει αὐτὸ σημασίαν. Πρέπει νὰ γνωρίζωμεν τὶ προϋπολογισμὸν ἔχομεν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἂς γίνῃ ὅπως εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μπούσιος.

§53Γ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Ἀσχέτως πρὸς τὴν ἀνάγκην τῆς διεξαγωγῆς τῆς ἀπογραφῆς, ἀσχέτως πρὸς τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον δύναται νὰ μὴ εἶναι πολὺ ἐπιβαρυντικόν, κρινόμενον αὐτὸ καθ’ ἑαυτό, νομίζω, ὅτι ὁ τρόπος, κατὰ τὸ ὁποῖον εἰσάγονται μέτρα τοιαῦτα, ἔκτακτα, ἀπαιτοῦντα δαπάνας καὶ προβλέποντα ἑκάστοτε τοιαύτας νέας ἐπιβαρύνσεις τῶν φορολογουμένων πολιτῶν, ἐκτὸς τοῦ προϋπολογισμοῦ, ὁ ὁποῖος ὑποτίθεται ὅτι δι’ ἓν ὁλόκληρον ἔτος ἐκπροσωπεῖ ὁλόκληρον τὸ φορολογικὸν βάρος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, δὲν εἶναι οὔτε συνταγματικός, οὔτε κοινοβουλευτικός, οὔτε δημοσιονομικός, οὔτε δίκαιος, ἀπὸ οἱασδήποτε ἀπόψεως. Ὅταν εἷς ὑπουργὸς θέλῃ νὰ ἐφαρμόσῃ ἓν μέτρον, οἱοδήποτε, πρέπει νὰ ἀρύηται τὰ οἰκονομικὰ ἐφόδια ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Κράτους. Ὅταν συντάσσηται ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ Κράτους, πρέπει νὰ προβλέπωνται ὅλαι αἱ ἀνάγκαι τῆς ὑπηρεσίας δι’ ἓν ὁλόκληρον ἔτος. Δὲν εἶναι ὀρθὸν ἑκάστοτε, ἕκαστος ὑπουργὸς νὰ λέγῃ ὅτι ἐγὼ θὰ κάμω τοῦτο τὸ ἔργον, ἀλλὰ δὲν θὰ ἐπιβαρύνω τὸν προϋπολογισμόν, θὰ εὕρω ἕνα ἔκτακτον κονδύλιον, τὸ ὁποῖον ἔκτακτον κονδύλιον βγαίνει ἀπὸ τὴν ράχην τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἀποτελεῖ φενάκην, εἰς βάρος αὐτοῦ. Νομίζω, ὅτι τὸ σύστημα τοῦτο πρέπει νὰ καταδικασθῇ καὶ δὲν πρέπει νὰ ἐφαρμόζηται εἰς τὸ ἑξῆς. Πρέπει νὰ τεθῇ αὐτὸ τὸ μέτρον κατὰ μέρος, διότι ἄλλως δὲν θὰ εἴμεθα ἐν τάξει, οὔτε ἀπέναντι τοῦ προϋπολογισμοῦ.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 2ον. Δεκτόν. Ἄρθρον 3ον. Δεκτόν. (Γίνεται δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχὴν καὶ κατὰ ἄρθρον.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ γενικῆς στατιστικῆς ὑπηρεσίας τῆς Ἑλλάδος νόμων». Ἄρθρον 1ον.

§56Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Κύριε Πρόεδρε, ἀποδέχομαι ὅλας τὰς τροπολογίας τῆς Ἐπιτροπῆς.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1ον δεκτόν. Ἄρθρον 2ον δεκτόν. Ἄρθρον 3ον δεκτόν. Ἄρθρον 4ον ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τῆς ἐπιτροπῆς δεκτόν. Ἄρθρον 5ον δεκτόν.

§58Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Μὲ τὰς τροπολογίας, κ. Πρόεδρε.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα, μάλιστα. Ἄρθρον 6ον (Δεκτόν). Ἄρθρον 7ον (Δεκτόν). Ἄρθρον 8ον.

§60Γ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 8 ὑπάρχει μία τροπολογία τοῦ κ. Καλκάνη. Κατὰ πληροφορίας, τὰς ὁποίας ἔχω, πρόκειται περὶ δύο ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἑνδεκαετῆ ὑπηρεσίαν καὶ οἱ ὁποῖοι, ἐπειδὴ ὑπηρέτησαν ἐν τῷ μεταξὺ εἰς τὸν στρατὸν παρηγκωνίσθησαν καὶ προήχθησαν ἄλλοι συνάδελφοί των, οἱ ὁποῖοι ἤδη ἔχουν τὸν βαθμὸν τμηματάρχου. Ἐπειδὴ λαμβάνεται μέτρον γενικὸν διὰ τὴν ἀναδιοργάνωσιν τῆς ὑπηρεσίας, νομίζω ὅτι, ἀφοῦ πρόκειται περὶ δύο ὑπαλλήλων ἐργαζομένων λίαν εὐδοκίμως εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθν. Οἰκονομίας, πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία τοῦ κ. Καλκάνη.

§61Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐγὼ δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν, διότι ἡ τροπολογία αὐτὴ εἶναι σύμφωνος πρὸς τὸ σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον ὑπέβαλον εἰς τὴν Βουλὴν καὶ τὸ ὁποῖον εἶχε τροποποιήσῃ ἡ κοινοβουλευτικὴ ἐπιτροπή, διότι ἐθεώρησεν ὅτι δὲν ἔπρεπεν ἀπὸ τοῦ βαθμοῦ τοῦ γραμματέως νὰ προαχθοῦν κατ’ εὐθεῖαν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ τμηματάρχου. Ἂν ὅμως ἡ Βουλὴ θέλῃ νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία τοῦ κ. Καλκάνη, ἐγὼ δὲν ἔχω ἀντίρρησιν.

§62Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Τὴν ἀποδέχεσθε;

§63Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Τὴν ἀποδέχομαι. Ἂς ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ ἂν τὴν ἀποδέχεται.

§64Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή.

§65Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ εἶχον νὰ εἴπω δύο λέξεις. Δὲν ἠξεύρω οὔτε περὶ ποίων προσωπικῶς ὑπαλλήλων πρόκειται, οὔτε περὶ τῆς φύσεως τῆς ἀδικίας, ἡ ὁποία τοῖς προσεγένετο. Γνωρίζω μόνον τοῦτο: ὅτι ὑπάρχει ἐκκρεμμὴς πρότασις ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, εἰς νομοσχέδιον, ἀφορῶν τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, ἀναλόγου φύσεως. Καὶ εἰς ἐκεῖνο τὸ νομοσχέδιον ὑπάρχει τροπολογία, ὑποβληθεῖσα παρὰ τῆς κοινοβουλευτικῆς ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ζητεῖ εἰς εὐρυτέραν κλίμακα αὐτό, τὸ ὁποῖον ζητεῖ ἡ σήμερον συζητουμένη τροπολογία, νὰ θεωρηθοῦν, δηλαδὴ προηγμένοι ἔκτοτε εἰς δύο ἢ 3 βαθμοὺς ὑπάλληλοι. Καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλὰ καὶ ἂν προαχθοῦν εἰς τὸ μέλλον, κατὰ σειρὰν νεώτεροι τῶν μὴ προαχθέντων ὑπαλλήλων, νὰ θεωρηθοῦν ὡς προαχθέντες καὶ οἱ μὴ προαχθέντες καὶ λαβόντες τὸν ἀνώτερον βαθμὸν ἀναδρομικῶς. Νομίζω, ὅτι οὕτως ἐχόντων τῶν πραγμάτων, τίθεται πλέον ζήτημα ἀρχῆς, διὰ νὰ εἶναι ἡ Βουλὴ δικαία καὶ ἡ πρᾶξις αὐτῆς ἀπόρροια ἐσκεμμένης κρίσεως. Θέλει ἡ Βουλὴ νὰ προαχθοῦν ὅλοι οἱ ὑπάλληλοι; Ἂς δεχθῇ τὴν ἀρχὴν ταύτην. Ἀλλὰ νὰ ἐρχόμεθα εἰς ἓν νομοσχέδιον, ἀφορῶν τὸ Αʹ Ὑπουργεῖον καὶ νὰ λέγωμεν, ὅτι ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου τούτου, οἱ ὁποῖοι δὲν προήχθησαν, ἀλλὰ προήχθησαν ἄλλοι νεώτεροί των, λαμβάνουν αὐτοδικαίως διὰ νομοθετικῆς πράξεως τὸν ἀνώτερον βαθμόν, μὲ ὅλα τὰ παρεπόμενα δικαιώματα καὶ νὰ ἀρνούμεθα τὴν αὐτὴν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς εἰς νομοθετήματα ἄλλων Ὑπουργείων, οὔτε δίκαιον οὔτε σοβαρὸν εἶναι. Ἐνόμισα καλὸν νὰ εἴπω ταῦτα, διὰ νὰ κρίνῃ ἀπὸ ἀπόψεως ἀρχῆς ἡ Βουλή, ὥστε νὰ εἶναι συνεπὴς εἰς τὰς πράξεις της. Σήμερον ἑτοιμάζονται τροπολογίαι ὁμοίου περιεχομένου διὰ τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον, διὰ τὸ Γενικὸν Λογιστήριον καὶ δι’ ὅλα τὰ Ὑπουργεῖα. Πῶς θὰ εἴπωμεν εἰς αὐτούς, ὅτι δὲν δίδομεν τὴν προαγωγὴν αὐτήν;

§66Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἡ διάταξις ἀφορᾷ 7 ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι ἔχουσιν ὑπεροκταετῆ καὶ ὑπερδεκαετῆ ὑπηρεσίαν καὶ δίπλωμα τῆς Νομικῆς Σχολῆς. Μὴ λησμονεῖτε, ὅτι οἱ ὑπάλληλοι τῆς στατιστικῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐθν. Οἰκονομίας, λαμβάνουσιν τὸν ὀλιγώτερον μισθὸν ἀπὸ ὅλους τοὺς ὑπαλλήλους ὅλων τῶν Ὑπουργείων, διότι οὔτε οἱ τμηματάρχαι, οὔτε οἱ εἰσηγηταὶ μετέχουσιν κανενὸς συμβουλίου διὰ νὰ λαμβάνωσι μικρόν τι ἐπίδομα, ἐνῷ ἐν τῷ αὐτῷ Ὑπουργείῳ οἱ τμηματάρχαι καὶ οἱ διευθυνταὶ ὅλων τῶν ἄλλων τμημάτων καὶ διευθύνσεων, λαμβάνουσι μὲ τὰς προσθήκας τῶν ἐπιδομάτων περισσότερον μισθόν. Διὰ τοῦτο ἐθεωρήθη ὅτι οἱ ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τόσων ἐτῶν ὑπηρεσίαν ἐν τῷ αὐτῷ βαθμῷ καὶ οἱ ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι εἶναι παρηγκωνισμένοι καὶ δὲν προήχθησαν, νὰ προαχθῶσιν διὰ μιᾶς εὐεργετικῆς διατάξεως, ἡ ὁποία δὲν ἔχει τὸν φόβον νὰ ἐπεκταθῇ καὶ εἰς τὰ ἄλλα Ὑπουργεῖα, διότι ἂν ἐπρόκειτο νὰ λάβωμεν μέτρον δικαιοσύνης διὰ τοὺς ὑπαλλήλους ὅλων τῶν Ὑπουργείων, ἔπρεπε τὰ 3)16 τοῦ μισθοῦ, τὰ ὁποῖα λαμβάνουν οἱ ὑπάλληλοι τῶν ἄλλων Ὑπουργείων, νὰ ἐπεκταθῇ καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Δὲν φαντάζομαι, ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀρνηθῇ τὴν προαγωγήν, εἰς πέντε ὑπαλλήλους ἐργαζομένους εἰς τὴν ἄχαρι πραγματικῶς στατιστικὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Κράτους καὶ οἱ ὁποῖοι ἔχουν τόσα ἔτη ὑπηρεσίας καὶ οἱ ὁποῖοι ἐμοῦ ἐδήλωσαν, ὅτι εἰς περίπτωσιν, καθ’ ἣν δὲν ληφθῇ πρόνοια περὶ τῆς βελτιώσεως αὐτῶν εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ ἀπομακρυνθοῦν.

§67Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ εἶπα, ὅτι ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ κρίνῃ ἀπὸ ἀπόψεως ἀρχῆς. Δὲν ἠμπορεῖ ἡ Βουλὴ νὰ ἔλθῃ καὶ νὰ εἴπῃ, ὅτι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας προάγω τοὺς ὑπαλλήλους ὑποχρεωτικῶς καὶ τῶν ἄλλων Ὑπουργείων ὄχι. Θέλει ἡ Βουλὴ νὰ λάβῃ τοιαῦτα μέτρα; Εἶναι ἐλευθέρα.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ τροπολογία αὐτὴ ἀναφέρεται εἰς τὸ 5ον ἄρθρον, τὸ ὁποῖον ἐπεψηφίσθη ἤδη εἰς πρώτην συζήτησιν καὶ ἑπομένως ἡ συζήτησις αὐτὴ εἶναι περιττή, διότι ἐψηφίσθη τὸ ἄρθρον ὅπως ἐτροπολογήθη ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς. Ἑπομένως εἰς τὴν δευτέραν συζήτησιν, ἂς ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ τότε, ἐὰν δέχεται τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Καλκάνη. Λοιπὸν τὸ 8ον ἄρθρον; (Δεκτόν). Τὸ 9ον; (Δεκτόν), ὅπως ἐτροπολογήθησαν ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς. (Γίνεται δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον εἰς πρώτην συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον).

§69Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Νὰ συζητηθῇ, κ. Πρόεδρε, τὰ περὶ συμβάσεως τῆς Ἑταιρίας

Σ.Π.Α.Π.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐφ’ ἅπαξ συζήτησις ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1927 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τῶν μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ Ἑταιρίας Σ.Π.Α.Π. συμβάσεων κλπ.». Ὁ κ. Καντιάνης.

§71Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Ἐκ τῶν ἀγλαῶν καὶ εὐχύμων καρπῶν τῆς προτελευταίας δικτατορίας, καὶ ἐπιμελεστάτης καλλιεργείας τοῦ ἐντιμοτάτου Ὑπουργοῦ κ. Ἀναστασίου Ταβουλάρη φέρονται σήμερον εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς κύρωσιν τρεῖς συμβάσεις μετὰ τῆς Ἑταιρίας τοῦ Σ.Π.Α.Π., συμπτυχθεῖσαι τελευταίως εἰς μίαν. Εἶναι, κύριοι, ἀξιοσημείωτον, ὅτι αἱ συμβάσεις αὗται ἐπὶ τῆς Ὑπουργίας τοῦ ἐντιμοτάτου κ. Ταβουλάρη, παρὰ τὴν κατηγορουμένην γραφειοκρατίαν, μετὰ μεγίστης σπουδῆς καὶ τάχους κυροῦνται διὰ Νομ. Διαταγμάτων. (Ἀναγινώσκει) Εἶναι χαρακτηριστικὴ ἡ σπουδὴ τοῦ ἐντιμοτάτου κ. Ταβουλάρη, ἀλλὰ εἶναι δεδικαιολογημένη καὶ ἡ παρατήρησις τοῦ ἐπισήμου ὀργάνου τοῦ δικτάτορος ἐκείνου τοῦ «Παρατηρητοῦ», ὁ ὁποῖος εἰς τὸ φύλλον αὐτοῦ τῆς 3 Δεκεμβρίου, ὅτε εἶχε εἰσαχθῆ προτετιμημένη μάλιστα, πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς ἡμερησίας διατάξεως, ἡ κύρωσις τῆς περὶ ἧς πρόκειται συμβάσεως, ἔκαμε τὴν εὔλογον παρατήρησιν: τὶ κατηγορεῖτε ὡς κακοήθεις καὶ ἁμαρτωλὰς τὰς συμβάσεις τοῦ Παγκάλου, ἀφοῦ αὐτὰς σεῖς ἀθρόως φέρετε καθ’ ἑκάστην πρὸς συζήτησιν εἰς τὴν Βουλήν;» Κύριοι, θὰ ὁμιλήσω διὰ μακρῶν ἐπὶ τῶν συμβάσεων τούτων, διὰ τῶν ὁποίων ὑποδουλώνονται οἱ πληθυσμοὶ τῆς Πελοποννήσου ἐπὶ τριακονταετίαν ὁλόκληρον καὶ περιέρχονται εἰς τοὺς ὄνυχας μιᾶς ἁρπακτικῆς Ἑταιρίας, τὴν ὁποίαν διακρίνει μία σπατάλη. Πρὸ τούτου ὅμως, θὰ ἐπεθύμουν νὰ προκαλέσω τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς ἐπὶ ἑτέρου ζητήματος προέχοντος, κατ’ ἐμέ, γενικωτάτης φύσεως, τὸ ὁποῖον καθ’ ἑκάστην μᾶς ἀπασχολεῖ, μορφῆς δὲ Συνταγματικῆς. Βλέπω, κύριοι, εἰς τὴν σημερινὴν ἡμερησίαν διάταξιν, ἐγγεγραμμένα ὑπ’ ἀριθ. 252 νομοσχέδια. Ἐκ τῶν 250 νομοσχεδίων, μόνον δέκα φέρονται κατὰ σειρὰν πρὸς συζήτησιν, τὴν ὁποίαν ὁρίζει τὸ Σύνταγμα καὶ ὁ Κανονισμὸς τῆς Βουλῆς. Ὅλα τὰ ἄλλα, τὰ 242, φέρονται εἰς ἐφ’ ἅπαξ ἢ μόνην. Διαφορὰ τοῦ ἐφ’ ἅπαξ ἀπὸ τοῦ μόνη, κατὰ τὰς ἀντιλήψεις τὰς ἰδικάς μου, εἶναι ἡ διαφορὰ τῶν Νομοθ. Διαταγμάτων, τῶν ἐκδιδομένων ὑπὸ τοῦ Προέδρου τῆς Δημοκρατίας, κατ’ ἐξουσιοδότησιν τὰ ὁποῖα φέρονται εἰς τὴν συζήτησιν κατὰ τὴν ἐξαιρετικὴν περίπτωσιν τοῦ ἄρθρου 49, περὶ τοῦ ὁποίου θὰ κάμω λόγον ἀμέσως. Ἤθελα ὅμως νὰ ἐξετάσω τὸ ἑξῆς: Τὸ Σύνταγμα εἰς τὸ ἄρθρον 49 λέγει τὰ ἑξῆς: (ἀναγινώσκει): «Πᾶσα πρότασις νόμου συνοδεύεται ὑποχρεωτικῶς ὑπὸ αἰτιολογικῆς ἐκθέσεως, παραπέμπεται δὲ εἰς Βουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ἀφοῦ ἐξετασθῇ ὑπ’ αὐτῆς, ἢ παρέλθῃ ἡ ταχθεῖσα προθεσμία, εἰσάγεται πρὸς συζήτησιν, μετὰ προφορικὴν εἰσήγησιν τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ ἢ τοῦ Εἰσηγητοῦ τῆς Ἐπιτροπῆς, ἐφόσον δὲν ἔγινε τοιαύτη, κατὰ τὴν κατάθεσιν τῆς προτάσεως». Ἀλλά, κύριοι, ἔχομεν καὶ συνέχειαν τὸ ἄρθρον 50 συμφώνως πρὸς τὸ ὁποῖον (ἀναγινώσκει): «ὁ προϋπολογισμὸς καὶ ἀπολογισμὸς τοῦ Κράτους ὡς καὶ πρότασις νόμου, ἐπιβάλλουσα φορολογίαν ἢ ἀφορῶσαν εἰς τὴν κύρωσιν συνθήκης ἢ οἱασδήποτε φύσεως συμβάσεων, — μεταξύ τῶν ὁποίων καταλέγεται καὶ ἡ ὑπὸ συζήτησιν — ψηφίζονται πάντοτε, ὁ μὲν προϋπολογισμὸς καὶ ἀπολογισμός, κατὰ τὸ ἄρθρον 52, αἱ δὲ λοιπαὶ προτάσεις, κατὰ τὸ ἄρθρον 49 ἐδ. 4»

§72Σ. ΣΩΤΗΡΙΑΔΗΣ. Ἀναντιρρήτως.

§73Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Παρακαλῶ τὶ λέγει τὸ ἐδάφιον 4; (Ἀναγινώσκει): «Οὐδεμία πρότασις νόμου γίνεται δεκτή, ἐὰν δὲν ψηφισθῇ εἰς δύο διαφόρους συνεδριάσεις, ἀπεχούσας ἀλλήλων δύο τοὐλάχιστον ἡμέρας». Ἂς ἴδωμεν ἐξ ἄλλου τὶ λέγει τὸ ἄρθρον 29. (Ἀναγινώσκει): «Πᾶσα πρότασις νόμου, ὑποβαλλομένη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ συνεπαγομένη δαπάνην ἢ ἐλάττωσιν ἐσόδων τοῦ προϋπολογισμοῦ, πρέπει νὰ συνοδεύεται ἀπὸ ἔκθεσιν περὶ τοῦ τρόπου τῆς καλύψεώς της, ὑπογεγραμμένην ἀπὸ τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν καὶ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν». Αὐτὰ τὰ ἄρθρα τοῦ Συντάγματος, κύριοι, ἔχουσιν ἐφαρμοσθῆ εἰς τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον εἰσάγομεν σήμερον πρὸς συζήτησιν: Περὶ κυρώσεως Νομοθετικοῦ Διατάγματος, κυροῦντος 3 ἀλλεπαλλήλους συμβάσεις μετὰ τῆς ἑταιρείας ΣΠΑΠ συμπτυχθείσας εἰς μίαν τοιαύτην; Νομίζω, ὅτι τὸ ζήτημα προκαλεῖ καὶ προβάλλει συνταγματικὸν ἀπαράδεκτον τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Δὲν δύνανται, κύριοι, νὰ φέρωνται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, εἰς ἐφ’ ἅπαξ συζήτησιν, ἀντικείμενα, περὶ τῶν ὁποίων ρητῶς τὸ ἄρθρον, τὸ ὁποῖον σᾶς ἀνέγνωσα, τὸ ἄρθρον 50 θέλει πάντοτε τὴν εἰς δύο διαφόρους συνεδριάσεις συζήτησιν. Αὐτὸ ἀκριβῶς καὶ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν δέον νὰ ἐφαρμοσθῇ. Παρακαλῶ δέ, πρὶν προχωρήσω εἰς τὴν ἀνάλυσιν τῆς συμβάσεως, τὸν κ. Πρόεδρον, νὰ ζητήσῃ τὴν γνώμην τῆς Βουλῆς, ἐὰν δύναται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ συζητηθῇ τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον φέρεται πρὸς συζήτησιν εἰς τὴν Βουλήν.

§74Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν νομικὴν ἄποψιν, κύριε συνάδελφε, τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζετε, ὅτι αἱ συμβάσεις δὲν ἐπιτρέπεται νὰ καταρτίζονται μὲ νομοθετικὴν ἐξουσιοδότησιν, καὶ ἐγὼ ἀτομικῶς, εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος μὲ τὴν ἄποψιν αὐτήν. Καὶ αὐτὴν τὴν ἄποψιν ὑπεστήριξα εἰς τὴν κοινοβουλευτικὴν ἐπιτροπήν. Ἀλλ’ ὅμως οὔτε ἡ γνώμη ἡ ἰδική μου οὔτε ἡ ἰδική σας ἔχουν ἀξίαν, δεδομένου ὅτι τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον θίγεται σήμερον, συνεζητήθη εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἡ Βουλὴ ἀπεφάσισε καὶ εἶπε, ὅτι δὲν εἶναι σύμφωνος μὲ τὴν γνώμην μας ταύτην, καὶ διότι ἡ πλειοψηφία τῆς Βουλῆς ἐψήφισεν εἰς μίαν μόνη συνεδρίαν τὴν σύμβασιν περὶ τοῦ τριμεροῦς Δανείου. Ἑπομένως ἡ ἔνστασις τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου περὶ τοῦ συνταγματικῶς ἀπαραδέκτου αὐτῆς τῆς συμβάσεως καὶ ἡ ἔκκλησίς του πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, ὅπως θέσῃ τὸ ζήτημα οὗτος ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, νομίζω ὅτι παρέλκει, κατόπιν τῆς ἐκφρασθείσης γνώμης τῆς Βουλῆς ἐπὶ τοῦ συνταγματικοῦ ζητήματος, τὸ ὁποῖον ὁ κ. συνάδελφος ἔθιξεν.

§75Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Ἡ Βουλή, κύριε συνάδελφε, δύναται νὰ ἑρμηνεύσῃ, καθ’ ὃν τρόπον αὐτὴ νομίζει. Ἀλλὰ αὐτὴ ἡ ἑρμηνεία εἶναι πολιτική, δὲν εἶναι νομική. Καὶ οἱ πολιτικοὶ ἄνεμοι πνέουν διαφοροτρόπως. Καὶ ἐκεῖνο, διὰ τὸ ὁποῖον λέγεται ναὶ σήμερον, αὔριον λέγεται ὄχι.

§76Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Καὶ ἐγὼ ἀρχικῶς ἤμην τῆς γνώμης τοῦ κ. Μπακοπούλου. Τώρα, ἐπὶ τῇ βάσει ποίας σκέψεως ἡ Βουλὴ κατέληξεν εἰς τὴν ἀπόφασιν, τὴν ὁποίαν ἀνέφερεν ὁ κ. συνάδελφος; Τὸ ἄρθρον 50 εἶναι συνέχεια τοῦ ἄρθρου 49 καὶ ἡ ἑρμηνεία, ἡ ὁποία ἐδόθη, εἶναι αὕτη: ὅτι ἡ ἐξαίρεσις τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν φορολογικῶν νομοσχεδίων καὶ τῶν συμβάσεων, ἀφορᾷ τὸν κανόνα, ὁ ὁποῖος τίθεται εἰς τὸ ἄρθρον 49 περὶ ὑπηρεσιακῶν νομοσχεδίων.

§77Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Ἀκούω τὸν ὅρον ὑπηρεσιακὰ νομοσχέδια. Ποῦ τὸν εὑρίσκετε τὸν ὅρον;

§78Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας) Ἐξαιρετικῶς ὑπάρχει μία παράγραφος τοῦ ἄρθρου 49 ἡ ὁποία λέγει (ἀναγινώσκει): «ἐξαιρετικῶς ἐπιτρέπεται ἡ εἰς μίαν μόνην κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν ψήφισις ὑπὸ τῆς Βουλῆς ἐὰν τοῦτο ἐζητήθη ἀπὸ τὸν ὑποβαλόντα τὴν πρότασιν πρὸ τῆς παραπομπῆς αὐτῆς εἰς τὴν κατὰ τὸ ἐδάφιον 1 τοῦ ἄρθρου τούτου Ἐπιτροπὴν καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ Ἐπιτροπὴ αὕτη ἀπεδέχθη τὴν αἴτησιν ταύτην τοῦ ὑποβαλόντα, καὶ δὲν ἠγέρθη, ἀφ’ ἧς ἡ πρότασις ὑπεβλήθη καὶ μέχρι τοῦ τερματισμοῦ τῆς συζητήσεως ἀντίρρησις ἐκ μέρους εἴκοσι τουλάχιστον βουλευτῶν». Ἡ Βουλὴ ἐβάπτισε τὰ νομοσχέδια αὐτὰ «ὑπηρεσιακά». Τὰ ὀνόματα δίδονται πρὸς συνεννόησιν.

§79Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Δὲν ὑπάρχει εἰς τὸ Σύνταγμα καὶ τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς ὁ ὅρος «ὑπηρεσιακά». Εἶναι ἡ ἐξαιρετικὴ περίπτωσις τοῦ ἄρθρου 49.

§80Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἐπειδὴ ἀνεφύη αὐτὸ τὸ συνταγματικὸν ζήτημα καὶ ὁ κ. Μπακόπουλος ἐμνήσθη τὰς προηγουμένας ἀποφάσεις τῆς Βουλῆς, ἔλαβον τὸν λόγον διὰ νὰ σᾶς εἴπω ἐπὶ ποίων σκέψεων, στηριζομένη ἡ Βουλή, ἔδωσε τὴν ἑρμηνείαν, τὴν ὁποίαν ἔδωσε. Λοιπὸν ἡ ἐξαίρεσις, ἡ ὁποία καθιεροῦται εἰς τὸ ἄρθρον 50, ὡς πρὸς τὰ φορολογικὰ καὶ τὰς συμβάσεις ἀφορᾷ τὴν διάταξιν περὶ ἐξαιρετικῆς διαδικασίας νομοσχεδίου τοῦ ἄρθρου 49, δὲν ἀφορᾷ τὴν ἐξαιρετικὴν διαδικασίαν τοῦ ἄρθρου 77 τοῦ Συντάγματος. Πρόκειται περὶ κυρώσεως ἐδῶ, κατόπιν ἐξουσιοδοτήσεως, ὑπάρχει ἐξουσιοδότησις, πρόκειται δὲ νὰ κυρωθῇ τὸ Διάταγμα. Οὕτως ἐχόντων τῶν πραγμάτων, ψηφίζομεν τὸ κυρωτικὸν διάταγμα μόνον εἰς μίαν ἀνάγνωσιν.

§81Ι. ΡΑΛΛΗΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ δώσετε αὐτὴν τὴν ἑρμηνείαν, τὴν ἄδικον. Ἢ εἶναι μία ἐγγύησις, ἡ ὁποία καθιεροῦται διὰ τοῦ Συντάγματος, ἢ εἶναι περιττὴ ἡ διάταξις αὕτη καὶ τότε συγχαίρω τοὺς συντάκτας της.

§82Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Καὶ αἱ δύο διατάξεις εἶναι ὀρθαί, διότι ὅταν πρόκειται περὶ κυρωτικοῦ Διατάγματος κατ’ ἐξουσιοδότησιν, ἡ Βουλή, δίδουσα τὴν ἐξουσιοδότησιν, ψηφίζει μίαν φορὰν καί, κυροῦσα τὸ Διάταγμα, ψηφίζει ἄλλην μιὰν φοράν.

§83Ν. ΚΑΜΠΑΝΗΣ. Ὥστε καὶ ὁ προϋπολογισμὸς ἂν ψηφισθῇ κατ’ ἐξουσιοδότησιν ἠμπορεῖ νὰ ψηφισθῇ εἰς μίαν φοράν;

§84Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Δὲν ἠμπορεῖ.

§85Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Ἐν συνεχεία τῶν ἄρθρων τοῦ Συντάγματος, τὰ ὁποῖα ἔλαβον τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ἀναγνώσω, εἰς τὰς σημειώσεις μου ἔχω τὸ ἄρθρον 77, περὶ τοῦ ὁποίου ἔκαμε λόγον ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας. Μοῦ διέφυγε ἀπὸ τῆς μνήμης νὰ σᾶς τὸ ἀναφέρω. Ἔχει ὡς ἑξῆς: Ὁ πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας δύναται νὰ προβαίνῃ καὶ εἰς τὴν ἔκδοσιν Νομοθετικῶν Διαταγμάτων κατόπιν εἰδικῶν ἐξουσιοδοτήσεων τῶν Βουλῶν διὰ τὸν χρόνον τῆς διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν των, ἐντὸς τῶν ὑπ’ αὐτῶν τεθειμένων ὁρίων καὶ μετὰ σύμφωνον πάντοτε γνώμην εἰδικῶν μικτῶν ἐπιτροπῶν ἀπὸ βουλευτὰς καὶ γερουσιαστάς. Ὁ ἀριθμὸς τῶν μελῶν τῶν ἐπιτροπῶν αὐτῶν δὲν εἰμπορεῖ νὰ εἶναι κατώτερος τοῦ δεκάτου τοῦ ὅλου ἀριθμοῦ τῶν βουλευτῶν καὶ γερουσιαστῶν. Πρὸς λῆψιν ἀποφάσεων ἀπὸ τὰς ἐπιτροπὰς αὐτὰς ἀπαιτεῖται ἡ παρουσία τοὐλάχιστον τοῦ ἡμίσεως πλέον ἑνὸς τῶν μελῶν των καὶ σχετικὴ πλειοψηφία, ἡ ὁποία πάντως πρέπει νὰ συγκεντρώνῃ τὰ δύο πέμπτα τοῦ ὅλου ἀριθμοῦ αὐτῶν. Τὰ ἀνωτέρω Νομοθετικὰ Διατάγματα ὑποβάλλονται εἰς τὰς Βουλὰς μόλις ἐπαναληφθοῦν αἱ ἐργασίαι των πρὸς κύρωσιν, ἡ ὁποία γίνεται δι’ ἐπιψηφίσεως εἰς μίαν μόνον ἀνάγνωσιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον. Ἐὰν ἐντὸς τεσσάρων μηνῶν ἀπὸ τῆς ἐπαναλήψεως τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς καὶ τῆς Γερουσίας δὲν γίνῃ ἡ κύρωσις αὕτη ὑπ’ ἀμφοτέρων ἢ τοὐλάχιστον ὑπὸ τῆς Βουλῆς, καθίστανται τὰ Νομοθετικὰ Διατάγματα ἄκυρα ἐφεξῆς. Ἐὰν ἡ Γερουσία δὲν λάβῃ ἀπόφασιν ἐντὸς τῆς ἀνωτέρω τετραμήνου προθεσμίας, θεωρεῖται κυρώσασα τὰ Νομοθετικὰ Διατάγματα. Ἐὰν τὰ ἀπορρίψῃ ἐφαρμόζονται τὰ τοῦ ἄρθρου 30, παρατεινομένης ἐπὶ τετράμηνον τῆς ἰσχύος τῶν σχετικῶν Νομοθετικῶν Διαταγμάτων». Βλέπετε τὴν πρόθεσιν τῶν κατασκευαστῶν τοῦ περιβοήτου τούτου Συντάγματος, τῆς μετὰ σπουδῆς ἐπιψηφίσεως, εἴτε ὑπὸ τὴν μορφὴν τῆς ἐξουσιοδοτήσεως, εἴτε ὑπὸ τὴν μορφὴν τὴν ἄλλην, τὴν ἐξαιρετικήν, τοῦ ἄρθρου 49. Ἐκεῖ θέτομεν μίαν ἐξαίρεσιν διὰ νὰ φύγωμεν ἀπὸ τὸν κανόνα τὸν τακτικόν, ὁ ὁποῖος μάλιστα περιωρίσθη σημαντικώτατα ἀπὸ ὅ,τι περιεῖχε τὸ Σύνταγμα τοῦ 1864 καὶ ὡς μεταρρυθμίσθη κατὰ τὴν ἀναθεώρησιν τοῦ 1911 ὅπου ἤθελεν τρεῖς ἀναγνώσεις καὶ ἐλάμβανε γνῶσιν ἡ Βουλὴ τότε τί ἐψήφιζε. Καὶ τότε ἔπνεε τὸ πνεῦμα τῆς ἀνορθώσεως, ἡ ὁποία διώρθωσε τὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν βλέπετε εἰς ποῖα χάλια κατήντησε. Μ’ ὅλα ταῦτα, ὑπῆρχε κἄποιος νοῦς διευθύνων, ὁ ὁποῖος ὅσον καὶ ἂν τὸν κατηγορήσῃ τις, κατὰ τὰ ἄλλα, δὲν ἠμπορεῖ νὰ μὴ τοῦ ἀναγνωρίσῃ ὅτι εἶχε κἄποιαν πολιτικὴν ἰδιοφυΐαν καὶ κἄποιαν πολιτικὴν ἀντίληψιν τῶν πραγμάτων αὐτῶν καὶ ἐκράτησε τὸ τιμόνι καλὰ καὶ δὲν ἐγλιστρήσαμε τόσον, ὅσον σήμερον. Ἀπὸ τὰ 1864 ἰσχύει αὐτὸς ὁ κανών. Τώρα τὰς τρεῖς συζητήσεις τὰς ἐκάναμεν δύο. Δὲν τὰς ἀφήνομεν τοὐλάχιστον δύο διὰ νὰ ἀντιλαμβανώμεθα περὶ τίνος συζητοῦμεν καὶ τὶ ψηφίζομεν, ἀλλὰ ἐκ τῶν 252 νομοσχεδίων, θὰ ψηφίσωμεν τὰ 242 μίαν καὶ μόνην φοράν. Ποῖος γνωρίζῃ τί ψηφίζομεν; Ἀλλὰ ἀρκεῖ τοῦτο: Δύναται ἡ Βουλή, δυνάμει τοῦ ἄρθρου 77 νὰ δώσῃ ἐξουσιοδότησιν εἰς τὸν πρόεδρον τῆς δημοκρατίας πρὸς ἔκδοσιν νομοθετικῶν Διαταγμάτων, ἐναντίον τοῦ ἄρθρου τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον κανονίζει τὸν τρόπον τῆς συζητήσεως καὶ δὴ διὰ τῆς μεθόδου τῶν Νομοθετικῶν Διαταγμάτων, νὰ καταργήσωμεν τὸν κανόνα τοῦ ἄρθρου 49, ὅτι οὐδεμία πρότασις νόμου γίνεται δεκτή, ἂν δὲν ψηφισθῇ κ.τ.λ.; Νὰ καταργήσωμεν τὸν κανόνα, ὅτι, δηλ. προκειμένου περὶ φορολογιῶν ἢ συμβάσεων, ἢ οἱανδήποτε φύσεως συμβάσεων ψηφίζονται πάντοτε δίς; Διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, μίαν σύμβασιν τὴν φέρνω μιὰ φορὰ νὰ ψηφισθῇ καὶ ὅταν ἡ Βουλὴ εἶναι ἐξηντλημένη, ἵνα πρωΐ, τὴν περνῶ, χωρὶς νὰ τὸ καταλάβῃ κανείς. Κύριοι, ἡ Κυβέρνησις ἔχει κατὰ τεκμήριον τὴν πλειοψηφίαν τῆς Βουλῆς. Ἂν αὕτη ἡ πλειοψηφία τῆς εἴπῃ κάμετα ὅλα δικά σου, τότε...

§86Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Νομίζω ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὸ εἴπῃ ἡ πλειοψηφία. Ἂν ὑπάρχῃ εἰδικὴ περίπτωσις, ἡ ὁποία ἀπαγορεύει νὰ ψηφίζωνται αἱ συμβάσεις, κατὰ τοιοῦτον τρόπον, δὲν ἠμπορῇ καμμία πλειοψηφία νὰ τὸ εἴπῃ.

§87Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Ἔχω ἐπὶ 27 ἔτη πολιτευόμενος καὶ δὲν τὸ εἶδον αὐτὸ ποτέ. Ἅπαξ μόνον συνέβη τοῦτο, ἀλλὰ ἐγὼ δὲν ὑποτάσσομαι εὐκόλως εἰς κελεύσματα ἀρχηγῶν. Δι’ αὐτὸ συνιστῶ εἰς πάντας ὑμᾶς, τοὺς ὑποστηρίζοντας τὰ κόμματα, νὰ εἶσθε πιστοί, ἀλλ’ ὄχι τυφλοὶ ὀπαδοί.

§88Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Μὴν φεύγετε ἀπὸ τὴν συζήτησιν.

§89Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Ἔρχομαι πρὸς ἐνίσχυσιν τῆς γνώμης σας. Ἀλλ’ ὑπάρχει διάταξις.

§90Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Δὲν ἠμπορεῖ ἡ πλειοψηφία νὰ παραβαίνῃ Συνταγματικὰς διατάξεις.

§91Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπε ὁ κ. Συνάδελφος, ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν ἠμπορεῖ νὰ κάμῃ ὅ,τι θέλει εἶναι σωστό.

§92Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἴπατε ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει τὴν πλειονοψηφίαν, διὰ τῆς ὁποίας ἀποφασίζει, νομίζω, ὅτι οὔτε ἡ Κυβέρνησις δύναται νὰ τὸ δεχθῇ, προκειμένου μάλιστα περὶ Συνταγματικῶν ζητημάτων. Διότι τὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἀφορῶσι τὴν τήρησιν τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον ὀφείλει νὰ σέβεται πᾶς τις καὶ τίθεται ὑπὸ τὴν προστασίαν παντὸς Ἕλληνος καὶ πρὸ παντὸς τῆς Βουλῆς, καὶ δὲν ἀποτελοῦσι πολιτικὰ ζητήματα. Δὲν δύναται ἑπομένως ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐπικαλεσθῇ τὸ Κυβερνητικὸν κῦρος της ἀπέναντι τῆς πλειονοψηφίας, ἡ ὁποία τὴν ὑποστηρίζει διὰ ν’ ἀποφασίζῃ ἐπὶ Συνταγματικῶν ζητημάτων. Ἤκουσα δὲ εὐχαρίστως ταύτην τὴν ἑσπέραν καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ τάσσεται πρὸς τὴν γνώμην, ἣν ὑπεστηρίζετε, ὡς καὶ ἕτερον ἐπίσης βουλευτήν, ἀνήκοντα εἰς τὴν παράταξιν, ἡ ὁποία ὑποστηρίζει τὴν Κυβέρνησιν. Νομίζω ἑπομένως, ὅτι δὲν θὰ δεχθῇ καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ τεθῇ ἡ ἑρμηνεία τῆς διατάξεως τοῦ Συντάγματος ὡς ζήτημα Κυβερνητικόν, ἀλλὰ θὰ τεθῇ ὡς ζήτημα Συνταγματικόν, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἔχει νὰ ἀποφασίσῃ ἡ Βουλὴ ἀνεξαρτήτως Πολιτικῆς ἀποχρώσεως.

§93Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἐὰν ἔμεινε κανεὶς εὐχαριστημένος ἀπὸ τὰς δηλώσεις τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος, καθ’ ἃς εἶναι ἐπιβεβλημένον εἰς πάντας τοὺς Βουλευτὰς καὶ πάντας τοὺς πολίτας νὰ τηροῦν τὸ Σύνταγμα, αὐτὸς εἶμαι ἐγώ.

§94Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Καὶ ἐγὼ θὰ προσθέσω, διὰ ν’ ἀναπαύσω τὴν συνείδησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, ὅτι χαίρω πολὺ διότι ᾐσθάνθη ταύτην τὴν ἑσπέραν, ὅτι ὑπάρχει Σύνταγμα, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ τηρῆται ἀπὸ πάντας καὶ τὸ ὁποῖον αὐτὸς κατεπάτησεν εἰς πᾶσαν περίστασιν. Ἐγὼ δὲ θὰ τηρήσω τὸ Σύνταγμα ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον συνεζήτησε καὶ παρεδέχθη ἡ Βουλή. Πέραν τούτου ὑπάρχει ἐκκρεμότης.

§95Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Πολὺ καλά. Ὑπάρχει ἐκκρεμότης, ἡ ὁποία θὰ μείνῃ αἰωνία ἐκκρεμότης.

§96Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐφόσον μόνον ἐπικρατεῖ ἡ βία. Ὅταν θὰ παύσῃ ἡ βία, θὰ παύσῃ νὰ ὑφίσταται καὶ ἡ ἐκκρεμότης. Καὶ θὰ παύσῃ εἰς βάρος σας.

§97Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Λοιπόν, κύριοι, ὡς κατακλεῖδα λέγω τοῦτο: Ὑπαρχούσης ῥητῆς διατάξεως τοῦ Συντάγματος, περὶ τοῦ τρόπου τῆς συζητήσεως τῶν συμβάσεων, δύνανται νὰ συζητηθοῦν καθ’ ὃν τρόπον φέρονται πρὸς συζήτησιν ἐδῶ;

§98ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι ὄχι.

§99Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Ἐὰν τοῦτο δεχθῇ ἡ Βουλή, ἐγὼ κατέρχομαι τοῦ βήματος καὶ ἐπιφυλάσσομαι νὰ ἀναπτύξω κατὰ τῶν ἁμαρτωλῶν τούτων συμβάσεων, ἐν καιρῷ, τὰ δέοντα. Ἀλλ’ ἐὰν ἡ Βουλὴ ἀπορρίψῃ τὴν πρότασιν ταύτην, τότε θὰ ἐξακολουθήσω ὁμιλῶν ἐπὶ ἀρκετὸν χρόνον.

§100Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε ἡ συζήτησις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ παραδεκτὴ ἢ μή. Δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ. Τὸ ζήτημα εἶναι, ἐὰν αἱ συμβάσεις αἱ Παγκαλικαί, μὲ τὰ Νομοθετικὰ Διατάγματα τὰ κυρώσαντα τὰς συμβάσεις αὐτάς, πρέπει νὰ συζητηθοῦν εἰς μίαν συζήτησιν ἢ εἰς δύο· ἄλλως νὰ προχωρήσῃ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς συμβάσεως.

§101ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§102Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τίθεται ζήτημα παραδεκτοῦ καὶ μὴ τῆς συζητήσεως. Λόγῳ τῆς ἀντισυνταγματικότητος τῆς προτάσεως εἶναι ἀπαράδεκτος ἡ συζήτησις καὶ πρέπει νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή.

§103Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Ἐγὼ ὑποστηρίζω ὅτι πρέπει νὰ λυθῇ κανονικῶς τὸ ζήτημα.

§104Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ἀκατανόητον νὰ λέγεται ὅτι ἐκεῖ ποῦ χρειάζονται δύο συζητήσεις, χρειάζεται μία συζήτησις.

§105Ν. ΚΑΜΠΑΝΗΣ. Τὸ ζήτημα, Κύριοι βουλευταί.....

§106Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι κακῶς διεξάγεται ἡ συζήτησις. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ θέσητε τοιοῦτον ζήτημα, διότι τοῦτο εἶναι ἀντίθετον πρὸς τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς καὶ τοὺς κειμένους νόμους. Δὲν ὑπάρχει ζήτημα Συντάγματος, τὸ ὁποῖον δὲν ἐπιτρέπει νὰ προχωρήσῃ ἡ συζήτησις. Ἡ συζήτησις πρέπει νὰ ἐξακολουθήσῃ καὶ κακῶς δίδετε τὸν λόγον εἰς τὸν κ. Καμπάνην.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ ζητήματος θὰ ἐκφέρῃ τὴν γνώμην του.

§108Ν. ΚΑΜΠΑΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, τὰ νομοσχέδια εἰσάγονται διὰ τῆς ἡμερησίας διατάξεως, αὐτὴ δὲ κανονίζει καὶ τὸν τρόπον, καθ’ ὃν εἰσάγονται ταῦτα. Ἐφ’ ὅσον ἐν τῇ ἡμερησίᾳ διατάξει ἀναφέρεται τοιαύτη σύμβασις ὡς ἐφ’ ἅπαξ συζητουμένη, πολὺ ὀρθῶς ἀπὸ τὸν κ. Καντιάνη τίθεται τὸ συνταγματικῶς ἀπαράδεκτον.

§109Χ. ΛΑΔΑΣ. Ἀλλάξατε τὸ ὄνομα καὶ εἶναι ἀκανόνιστον συνταγματικῶς.

§110Ν. ΚΑΜΠΑΝΗΣ. Ἔχει δὲ ἐκ τοῦ ἄρθρου τοῦ Κανονισμοῦ ὑποχρέωσιν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, αὐτεπαγγέλτως καὶ ἄνευ οὐδεμιᾶς προτάσεως, νὰ προτείνῃ εἰς τὴν Βουλὴν ἢ νὰ ζητήσῃ τὴν κρίσιν της περὶ τοῦ συνταγματικοῦ ἢ μή. Ἀλλ’ ἔρχομαι ἀμέσως εἰς τὸ ζήτημα. Τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. συνάδελφος εἶνε ἐκ τῶν σπουδαιοτάτων, διότι πρόκειται περὶ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ Συντάγματος, διὰ τῆς ἑρμηνείας τῆς διδομένης εἰς τὰ ἄρθρα αὐτοῦ ὑπὸ τῆς Βουλῆς, δηλαδὴ ὑπὸ τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας. Μὴ νομίσῃτε ὅτι πρόκειται περὶ ἑρμηνείας, τὴν ὁποίαν θὰ δώσῃ ἡ Βουλή, διότι δύναται διὰ τῶν τοιούτων ἀκύρων ψηφισμάτων νὰ δημιουργηθῶσι τοιαῦτα δικαιώματα, τὰ ὁποῖα ἀμφισβητοῦνται κατόπιν καὶ ὑπάγονται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῶν δικαστηρίων! Διότι δὲν εἶνε ζήτημα corporis αὐτό, τὸ ὁποῖον γίνεται ἀπόψε. Σᾶς λέγω δὲ τὸ ἑξῆς: Ἡμεῖς μεθαύριον θὰ εἰσαγάγωμεν εἰς τὴν Βουλὴν πρότασιν καὶ θὰ ἀποφασίσωμεν νὰ διώξωμεν τὸν Πάγκαλον. Καὶ θὰ ἠρχόμεθα ἡμεῖς, δι’ ἑρμηνειῶν, ἀποτελουσῶν παρερμηνείας αὐτῶν, νὰ ψηφίσωμεν συμβάσεις, παρὰ τὰς διατάξεις τοῦ Συντάγματος, αἱ ὁποῖαι ἐπιβάλλουσιν, ὄχι τὴν μίαν ἀλλὰ τὰς δύο συζητήσεις, κατὰ δύο ἡμέρας ἀπεχούσας ἀλλήλων. Κύριοι συνάδελφοι, ὅσον ἀφορᾷ τὸν τρόπον, καθ’ ὃν θὰ κυροῦνται αἱ συμβάσεις ὑπὸ τῆς Βουλῆς ἐγεννήθη καὶ εἰς τὴν ἐπιτροπὴν ἐπὶ τῆς Συγκοινωνίας τὸ ζήτημα τοῦτο, τότε δὲ διὰ μακρῶν ἀνέπτυξα ἐκεῖ τὴν ἔννοιαν, τὴν ὁποίαν ἔχει ἡ σαφὴς διάταξις τοῦ ἄρθρου 50 τοῦ Συντάγματος καὶ ἡ ἐπιτροπὴ κατὰ πλειοψηφίαν δὲν ἀπεδέχθη τὴν ἐμὴν γνώμην, ἐνῷ εἶναι ὀρθοτάτη. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, ἐπειδὴ τὸ ζήτημα εἶναι σοβαρὸν καὶ γεννᾶται πρώτην φοράν, νὰ σᾶς εἴπω τοὺς ὅρους καὶ τὰς προϋποθέσεις, ὑφ’ ἃς ἀναγράφεται ἐν τῷ Συντάγματι ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 50. Κύριοι Συνάδελφοι. Ἡ Συνταγματικὴ Ἐπιτροπή, καθ’ ὃν χρόνον συνεζήτει τὸ Σύνταγμα, εἶχεν ἐνώπιόν της διαφόρους τροπολογίας ὑποβεβλημένας, εἶχε ἐνώπιόν της καὶ τὸ Σύνταγμα, τὸ ὁποῖον ἐψήφισε ἡ τριακονταμελὴς ἐπιτροπή, ἡ συσταθεῖσα ὑπὸ τῆς παρελθούσης Συνελεύσεως. Ἐν τῇ τροπολογίᾳ ἐκείνῃ ἐφέρετο καὶ μία τροπολογία τοῦ κόμματος τῶν προοδευτικῶν φιλελευθέρων, διὰ τῆς ὁποίας ἐχορηγεῖτο τὸ δικαίωμα εἰς τὴν Βουλὴν νὰ συνιστᾷ ἐπιτροπὰς εἰς τὴν ἔναρξιν ἑκάστης συνόδου, ἐκ μελῶν τῆς Βουλῆς καὶ τῆς Γερουσίας, εἰς τὰς ὁποίας θὰ ἠδύνατο ἡ Βουλὴ νὰ παραπέμπῃ νομοσχέδια, εἴτε ἅπαξ ψηφισθέντα εἰς πρώτην συζήτησιν ὑπὸ τῆς Βουλῆς, διὰ νὰ ψηφισθοῦν αὐτὰ εἰς δευτέραν συζήτησιν, εἴτε καὶ πρὸ πάσης συζητήσεως νὰ παραπέμπωνται εἰς τὴν ἐπιτροπήν, καὶ κατόπιν ἡ Βουλὴ νὰ τὰ ψηφίζῃ εἰς δευτέραν συζήτησιν. Ἐγένετο σοβαρωτάτη καὶ λεπτομερεστάτη συζήτησις ἐν τῇ συνταγματικῇ ἐπιτροπῇ καὶ ἀπεφασίσθη κατὰ πλειοψηφίαν νὰ γίνῃ δεκτόν, ἂς εἴπωμεν, αὐτὸ τὸ παρακοινοβούλιον. Ἀλλὰ πρὸς ἀσφάλειαν τῶν συμφερόντων τοῦ λαοῦ καὶ πρὸς ἀσφάλειαν τῶν νομοθετικῶν δικαιωμάτων τῆς Βουλῆς, ἀπεφασίσθη, κατὰ τὴν συζήτησιν νὰ ἐξαιρεθοῦν τῆς παραπομπῆς εἰς τὴν ἐπιτροπήν, ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ Κράτους, αἱ παντοῖαι συμβάσεις, πάσης φύσεως, οἱ φορολογικοὶ νόμοι καὶ δὲν ἐνθυμοῦμαι τὶ ἄλλο. Ἐπειδὴ δὲ εἰσήχθη τὸ ἄρθρον αὐτό, κατηργήθη τὸ ἄρθρον 74, διὰ τοῦ ὁποίου χορηγεῖται δικαίωμα ἐκδόσεως νομοθετικῶν διαταγμάτων εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Δημοκρατίας.

§111Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Κατηργήθη τὸ χειρότερον.

§112Ν. ΚΑΜΠΑΝΗΣ. Τότε ἦσαν συσχετισμένα καὶ ἐν ἀλληλουχίᾳ εὑρίσκοντο, ὥστε εἴπομεν ὅτι τὸ ἄρθρον 74 ἦτο περιττόν. Ὅταν ἦλθεν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἐπρόκειτο νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις, ἐγένετο αὐτό, ἀλλ’ ἀπεφασίσθη νὰ μείνῃ τὸ ἄρθρον 77 καὶ κατηργήθη τὸ ἄρθρον τὸ περὶ παρακοινοβουλίου τῆς ἐπιτροπῆς, ἀλλὰ ἡ διάταξις ἐκείνη, διὰ τῆς ὁποίας ἀφηροῦντο ἀπὸ τὸ παρακοινοβούλιον αὐτὸ ὡρισμένοι νόμοι, δηλαδὴ ὁ προϋπολογισμός, καὶ οἱ φορολογικοί, ἐμπῆκε ἀτόφια, αὐτολεξεί, εἰς τὸ ἄρθρον 50 τοῦ Συντάγματος. Ἐψηφίσθη τὸ ἄρθρον ὡς ἔχει καὶ ἀφῃρέθη ἀπὸ τὴν ἐξαιρετικὴν διαδικασίαν τῆς ἐφ’ ἅπαξ ψηφίσεως, ἀλλὰ καὶ συγχρόνως αὐτὸ τὸ ἄρθρον 74, τὸ ὁποῖον εἶχε διαγραφῆ καὶ ἀνεγράφοντο ἐκ νέου ὁ προϋπολογισμός, οἱ φορολογικοὶ νόμοι, καὶ αἱ παντοίας φύσεως συμβάσεις, διὰ νὰ μὴ ὑπάρξουν ἀντιρρήσεις, ὅτι ἐπειδὴ τὸ ἄρθρον 74 ἕπεται τοῦ ἄρθρου 49, τὸ ὁποῖον καθορίζει τὴν διαδικασίαν τῆς ψηφίσεως τῶν νόμων, καὶ θεωρηθῇ ὅτι τὸ ἄρθρον 50, ἀφορᾷ μόνον αὐτάς, δηλαδὴ καθ’ ἑρμηνείαν τελείως σοφιστικήν, ἐτέθη ἡ λέξις «πάντοτε». Πᾶς ὁ ὁποῖος εἶνε νομικὸς καὶ σέβεται τὸν ἑαυτόν του, γνωρίζει ὅτι διὰ τῆς λέξεως «πάντοτε» ἀπεκλείσθη πᾶσα ἐξαίρεσις, καὶ θὰ ἦτο, κύριοι, τελείως παράνομον, τελείως ἀντίθετον πρὸς τὴν Κοινοβουλευτικὴν πεῖραν, ἀντίθετον πρὸς τὴν ἀσφάλειαν, ἡ ὁποία ζητεῖται διὰ τὸ ἄρθρον 99, ἐὰν ἠδυνάμεθα νὰ κάμωμεν τὸ ἑξῆς: Ἐὰν εἰς τὴν Βουλήν, ἡ ὁποία ἐπὶ τέλους εἶνε Νομοθετικὸν Σῶμα, ἀπηγορεύομεν νὰ ψηφίσῃ τὸν προϋπολογισμὸν εἰς πρώτην συζήτησιν, ἢ φορολογικοὺς νόμους, καὶ θὰ ἐπετρέπαμεν τοῦτο εἰς τὴν ἐκτελεστικὴν ἐξουσίαν. Διότι, καθ’ ὃν τρόπον σκέπτεται ὁ κ. Ὑπουργός, εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Δημοκρατίας χορηγοῦμεν τὸ δικαίωμα τῆς ἐκδόσεως νομοθετικῶν Διαταγμάτων, δηλαδὴ τῆς κυρώσεως παντοίας φύσεως συμβάσεων καὶ κατόπιν εἰς τὴν Βουλὴν ἐπιτρέπομεν μόνον τὴν ἐφ’ ἅπαξ ψήφισιν. Δηλαδή, δὲν δυσπιστοῦμεν εἰς ἕνα ἄνθρωπον μόνον καὶ δυσπιστοῦμεν εἰς ὁλόκληρον Σῶμα. Ἐπιτρέπομεν δηλαδὴ εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Δημοκρατίας νὰ κάμνῃ ὅ,τι θέλει, εἰς δὲ τὴν Βουλὴν ἐπιβάλλομεν τήν ψήφισιν τούτων εἰς μίαν συζήτησιν. Καὶ ἐρωτῶ τὴν Βουλήν: Ἡ ἑρμηνεία αὐτή, δύναται νὰ ἐφαρμοσθῇ—καὶ θὰ εἶχε τὴν τόλμην νὰ μοὶ εἴπῃ «ναὶ» ἢ νὰ μοὶ εἴπῃ «ὄχι», ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας—καὶ ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ; Ἐρωτῶ: ὁ προϋπολογισμὸς δύναται νὰ ψηφισθῇ διὰ Νομοθετικοῦ διατάγματος καὶ κατόπιν νὰ εἰσαχθῇ πρὸς κύρωσιν τὸ Νομοθετικὸν τοῦτο Διάταγμα εἰς τὴν Βουλήν;

§113Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Θὰ σᾶς ἀπαντήσω εἰς τὸ τέλος. Θέλετε νὰ σᾶς εἴπω περὶ τούτου τὴν γνώμην μου καὶ περὶ ὅλων τῶν ἄλλων σημείων, τὰ ὁποῖα ἐθίξατε ἀμέσως τώρα ἢ εἰς τὸ τέλος, διὰ νὰ μὴ σᾶς διακόπτω;

§114Ν. ΚΑΜΠΑΝΗΣ. Εὐχαρίστως τώρα.

§115Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ὅλα ὅσα εἴπατε περὶ τῆς ἱστορίας τοῦ ἄρθρου 49 ἐνισχύουν τὴν ἄποψιν τῆς πλειοψηφίας τῆς Βουλῆς, τὴν ἄποψιν δηλαδὴ ποὺ ἐδέχθη ἡ πλειοψηφία τῆς Βουλῆς, ὅταν ἐψηφίσθη τὸ πρωτόκολλον τοῦ τριμεροῦς δανείου. Κατὰ τὸ ἄρθρον 49, δύνανται νὰ ἐκδίδωνται, ἀπούσης τῆς Βουλῆς, Νομοθετικὰ Διατάγματα, ψηφιζόμενα μόνον ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς.

§116Ν. ΚΑΜΠΑΝΗΣ. Ὄχι Νομοθετικὰ Διατάγματα, ἀλλὰ νόμοι.

§117Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Τὸ ἴδιο εἶναι.

§118Ν. ΚΑΜΠΑΝΗΣ. Δὲν εἶναι τὸ ἴδιον.

§119Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ὅταν λέγομεν Νομοθετικὰ Διατάγματα, ἐννοοῦμεν νόμους, ψηφιζομένους ὄχι ὑπὸ τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ κατ’ ἄλλον τρόπον ψηφιζομένους ἀπὸ τὰς ἐπιτροπάς, νόμους ἀνωμάλους, ὄχι κανονικούς. Λέγω, ὅτι προηγουμένως ὑπῆρχε πολὺ μεγαλυτέρα ἐλευθερία πρὸς τοῦτο. Ἐπετρέπετο δηλαδή, ἀπούσης τῆς Βουλῆς, νὰ ἐκδίδωνται ἀπεριόριστως Νομοθετικὰ Διατάγματα, μὴ ὑπαρχόντων Ἐπιτροπῶν. Καὶ τότε, πρὸς περιορισμὸν αὐτῆς τῆς ἐλευθερίας, εἴχομεν συστήσει τὸ σημερινὸν ἄρθρον, τὸ ὁποῖον περιλαμβάνει τὴν λέξιν «πάντοτε». Τὸ ἄρθρον 74, ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὸ ἄρθρον 77, εἶνε αὐστηρότερον καὶ περιορίζει τὴν ἐλευθερίαν ποὺ ἀφήνεται μὲ τὴν διατύπωσιν τοῦ ἄρθρου 77. Τὸ ἄρθρον 50 ἔχει ἄλλην διαδικασίαν ἀπὸ τὸ ἄρθρον 77. Εἰς τὸ ἄρθρον 77 δὲν προβλέπονται αἱ προϋποθέσεις τοῦ ἄρθρου 50. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν προϋπολογισμόν, ἐγὼ νομίζω ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ κυρωθῇ, διὰ Διατάγματος, διότι εἶνε εἰδικὸς νόμος

§120Ν. ΚΑΜΠΑΝΗΣ. Τὸ ἄρθρον 50 εἶνε ποὺ ἀπαγορεύει τὴν ψήφισιν τοῦ προϋπολογισμοῦ.

§121Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Μὲ ἠρωτήσατε ἐὰν ἠμπορεῖ νὰ δοθῇ ἐξουσιοδότησις διὰ τὸν προϋπολογισμόν. Ἐγὼ δίδω τὴν ἑρμηνείαν ὅτι δι’ αὐτῶν δὲν μπορεῖ νὰ χωρήσῃ ἐξουσιοδότησις, διότι εἶνε εἰδικὸς νόμος καὶ δὲν προβλέπεται εἰς τὸ ἄρθρον 77 τοῦ Συντάγματος.

§122Ν. ΚΑΜΠΑΝΗΣ. Πῶς δὲν προβλέπεται;

§123Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Πρόκειται περὶ τῆς ἐπιστημονικῆς διατυπώσεως. Μὴ θέλετε τὸ Σύνταγμα νὰ γίνῃ σύστημα συνταγματικοῦ δικαίου. Τὸ Σύνταγμα ἑρμηνεύεται ἐπιστημονικῶς. Ὁ προϋπολογισμὸς εἶνε εἰδικὸς νόμος καὶ δὲν νομίζω ὅτι περιλαμβάνεται εἰς τὸ ἄρθρον 77 τοῦ Συντάγματος. Αὐτὰ ἔχω νὰ εἴπω, ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἐρωτήσεώς σας καὶ σχετικῶς μὲ ὅσα σεῖς ἐξεθέσατε περὶ τοῦ ἄρθρου 49. Ἀλλὰ σεῖς παραλείπετε νὰ μᾶς εἴπετε ποῦ ἦσθε ὅταν ἐψηφίζετο τὸ ἄρθρον αὐτό.

§124Ν. ΚΑΜΠΑΝΗΣ. Θὰ ἀκούσετε.

§125ΑΛ. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ὅλο ἔτσι λέτε «θὰ ἀκούσετε» καὶ τίποτε δὲν ἀκοῦμε.

§126Ν. ΚΑΜΠΑΝΗΣ. Θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς διαβάσω τὰ πρακτικὰ τῆς Συνταγματικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἔπρεπε νὰ ἤξευρα, ὅτι ἔχομεν τοιαύτην συζήτησιν, διὰ νὰ εἶμαι πάνοπλος. Προκειμένου λοιπὸν περὶ τῆς ψηφίσεως τοῦ ὑπερκοινοβουλίου καὶ περὶ καταργήσεως τοῦ ἄρθρου 74, σᾶς παραπέμπω καὶ εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Συντάγματος. Νὰ τώρα τὶ λέγει καὶ τὸ ἄρθρον 50. (Ἀναγινώσκει): Ὁ προϋπολογισμὸς καὶ ἀπολογισμὸς τοῦ Κράτους, ὡς καὶ προτάσεις νόμων, ἐπιβάλλουσαι φορολογίαν ἢ ἀφορῶσαι εἰς τὴν κύρωσιν συνθήκης ἢ οἱασδήποτε φύσεως συμβάσεων, ὁ κατὰ τὸ ἄρθρον 97 εἰδικὸς νόμος, ὡς καὶ προτάσεις εἰσαχθεῖσαι ἤδη εἰς τὰ νομοθετικὰ Σώματα καὶ ἀπορριφθεῖσαι ὑπ’ αὐτῶν κατὰ τὴν λήξασαν Σύνοδον, ψηφίζονται πάντοτε, ὁ μὲν προϋπολογισμὸς καὶ ἀπολογισμὸς κατὰ τὸ ἄρθρον 52, αἱ δὲ λοιπαὶ προτάσεις κατὰ τὸ ἄρθρον 49 ἐδ. 4». Καὶ ἐρωτῶ τώρα, ἀφοῦ ἠκούσατε ὅλα ταῦτα: Εἶναι δυνατὸν ποτὲ σοβαρῶς τις νὰ ὑποστηρίξῃ ὅτι ὑπάρχει ἄλλη ἑρμηνεία; Καὶ εἶναι δυνατὸν ἡ πλειονοψηφία, σφάλλουσα ἢ πλανωμένη ν’ ἀποφασίσῃ οὕτως, δηλαδή, ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτος νέα συζήτησις καὶ νέα ἀπόφασις τῆς Βουλῆς, ὅπως ἤκουσα τὸν συνάδελφον κ. Μπακόπουλον νὰ λέγῃ; Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀντίληψις τοῦ ἔργου, τὸ ὁποῖον ἡμεῖς ἐκτελοῦμεν ἐνταῦθα; Ἐφόσον ὅμως, διὰ τῆς ἐξουσίας τὴν ὁποίαν ἔχομεν, δυνάμεθα νὰ ἑρμηνεύσωμεν κατὰ τοῦτον ἢ ἐκεῖνον τὸν τρόπον ἓν ἄρθρον τοῦ Συντάγματος καὶ νὰ ἀξιώσωμεν ἀπὸ πάσας τὰς λοιπὰς ἐξουσίας καὶ λειτουργίας τοῦ Κράτους νὰ πείθωνται εἰς τὸν νόμον, πρέπει ὅσον τὸ δυνατὸν νὰ εἴμεθα πεπεισμένοι ὅτι ἡ ἑρμηνεία, τὴν ὁποίαν δίδομεν, δὲν ἀντίκειται εἰς τὸ σαφὲς καὶ ῥητὸν γράμμα τοῦ νόμου, ὅπως συμβαίνει σήμερον, καὶ ἐὰν δὲν συμβαίνῃ τοῦτο, ἐὰν δηλαδὴ ἐκ τοῦ γράμματος τοῦ νόμου ἠδύνατο νὰ ὑποστηριχθῇ τοιαύτη ἑρμηνεία, πρέπει πάντοτε νὰ προσέχωμεν πολύ, ὥστε νὰ δίδωμεν τὴν μόνην πραγματικὴν καὶ ἀληθῆ ἑρμηνείαν.

§127Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Αὐτὸ εἶναι ἄλλο ζήτημα.

§128Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπειδὴ ἀνεφέρατε ὅτι εἶπον ἐγὼ ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ἀλλάξῃ ἡ Βουλὴ γνώμην, σᾶς λέγω, ὅτι ἀτομικῶς ἔχω τὴν γνώμην τὴν ἰδικήν μου, ἀλλὰ ὁ κίνδυνος τὸν ὁποῖον διαβλέπω εἰς μίαν ἐνδεχομένην ἀλλοίαν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς, εἶναι ἠθικός, διὰ τὴν ὑπόστασιν τοῦ Κράτους, διότι ἡ σύμβασις, ἐπὶ τῆς ὁποίας ἐλήφθη τοιαύτη ἀπόφασις, ἐστηρίζετο ἐπὶ τοῦ πρωτοκόλλου τῆς Γενεύης. Λέγετε, λοιπὸν, σεῖς τώρα, ὅτι τότε δὲν ἠθελήσαμεν νὰ ἀναδιφήσωμεν τὰς Συνταγματικὰς διατάξεις καὶ νὰ δώσωμεν τὴν ὀρθὴν καθ’ ἡμᾶς ἑρμηνείαν εἰς τὸ Σύνταγμα, διότι ἐβιαζόμεθα ἀπὸ τὸ πρωτόκολλον τῆς Γενεύης.

§129Ν. ΚΑΜΠΑΝΗΣ. Ὄχι δὲν εἶπον αὐτό.

§130Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ λέγω ἐγώ, ὅτι αὐτὸς εἶναι ὁ κίνδυνος, τὸν ὁποῖον διαβλέπω, δηλαδὴ εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ ὅτι ἡμεῖς τότε, ἐπειδὴ εἴχομεν νὰ κάμωμεν μὲ τὴν Κοινωνίαν τῶν Ἐθνῶν καὶ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἐκτελέσωμεν τὰς διατυπώσεις διὰ νὰ πάρωμεν τὸ δάνειον, εἴπομεν εἰς τοὺς κουτόφραγκους: «Μία φορὰ ποὺ χρειάζεται ἡ ψήφισις τῆς συμβάσεως ὑπὸ τῆς Βουλῆς, τὸ κάμνομεν· καὶ σήμερον ποὺ ἐξησφαλίσαμεν τὸ δάνειον, εὑρίσκομεν τὴν ὀρθὴν γνώμην. Σᾶς ἐγελάσαμεν τότε· τώρα ἐφαρμόζομεν τὸ Σύνταγμα. Νομίζω, ὅτι ὁ κίνδυνος οὗτος, ἀπὸ ἀπόψεως ἠθικῆς, εἶναι σοβαρὸς καὶ διὰ τοῦτο εἶπον ὅτι δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον εἰς τὴν Βουλὴν νὰ ἀλλάξῃ γνώμην.

§131Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας.) Ἡμεῖς δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν. Ἡ Βουλὴ σήμερον νομίζω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μεταβάλῃ νομολογίαν ἐπὶ ζητήματος, ἐπὶ τοῦ ὁποίου πρὸ ὀλίγου καιροῦ ἔδωσεν ἄλλην ἑρμηνείαν, ἀλλὰ αὐτὸ τὸ ὅτι ψηφίζεται μία σύμβασις εἰς μίαν ἀνάγνωσιν εἶναι δικαίωμα τῆς Κυβερνήσεως, δὲν εἶναι ὅμως καὶ ὑποχρέωσις νὰ δεχθῇ τὴν μίαν ἀνάγνωσιν. Ἡμεῖς δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν νὰ γίνῃ δευτέρα ἀνάγνωσις.

§132Ν. ΚΑΜΠΑΝΗΣ. Μάλιστα, τότε παύει ἡ συζήτησις. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς συγχαρῶ καὶ εὔχομαι τὴν διάκρισιν, τὴν ὁποίαν ἐδείξατε τώρα, νὰ τὴν δεικνύητε καὶ εἰς τὸ μέλλον. Ἐπιφυλάσσομαι δὲ ἐν καιρῷ τῷ δέοντι, νὰ σᾶς ἀπαντήσω εἰς τὴν δευτέραν ἐρώτησίν σας, διότι δὲν ἀνεκοινώθη τὸ ζήτημα κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ τοῦ Συντάγματος.

§133Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Τὸν κύριον Μεταξᾶν νὰ εὐχαριστήσητε.

§134Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ὑποχρεωμένος, κατόπιν τῆς τροπῆς τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ἡ συζήτησις ἢ μᾶλλον τῆς καταλήξεως, νὰ κάμω τὴν δήλωσιν, ὅτι ἐγὼ τοὐλάχιστον ὡς ἄτομον καὶ ὡς βουλευτὴς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶ τὴν λύσιν αὐτήν, ὅτι ἀποφασίζομεν σήμερον, προκειμένου περὶ τῆς Α συμβάσεως, νὰ τὴν ψηφίσωμεν δὶς κατ’ ἀρχήν, διότι οὕτω τὸ θέλει ἡ Βουλή. Νομίζω ὅτι ἦτο ἀναγκαία καὶ ἡ δήλωσις τῆς ἀντιπολιτεύσεως, ἥτις ὑπεστήριξε τὴν γνώμην, τὴν ὁποίαν πρὸ ὀλίγου ὑπεστήριξε καὶ ὁ ἀρχηγὸς αὐτῶν, ἡ ὁποία θὰ σημειωθῇ εἰς τὰ ἐπίσημα πρακτικά. Ὑπεστήριξε δηλαδὴ τὴν γνώμην, ὅτι σύμβασις δὲν εἶναι δυνατὸν κατ’ οὐδένα τρόπον νὰ ἔλθῃ διὰ νομοσχεδίου ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ νὰ μὴ ψηφισθῇ εἰς δύο κατ’ ἄρθρον συζητήσεις καὶ εἰς 2 διαφόρους ἡμέρας, ἐφόσον εἶναι συνταγματικὴ διάταξις καὶ ἀναγνωρίζεται τοῦτο παρὰ τῆς Βουλῆς καὶ ὅτι ρητὴ διάταξις τοῦ Συντάγματος ἀπαγορεύει τὴν κατ’ ἄλλον τρόπον ψήφισιν τῆς συμβάσεως. Διὰ μόνον τοῦτον τὸν λόγον ἐγὼ ὑποστηρίζω ὅτι πρέπει νὰ ψηφισθῇ καὶ ἡ σύμβασις αὐτή, ὅπως καὶ αἱ λοιπαί, εἰς 2 διαφόρους συνεδριάσεις. Τονίζω δὲ τοῦτο, διότι ἐλέχθη ὅτι ἡ Βουλὴ ἀποφασίζει νὰ ψηφισθῇ ἡ σύμβασις αὐτὴ εἰς δύο διαφόρους συνεδριάσεις. Κατ’ ἀρχὴν δὲν δέχομαι βεβαίως τοῦτο, ἀλλὰ παρακαλῶ νὰ σημειωθῇ αὐτὸ εἰς τὰ πρακτικά.

§135Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε, ὁ Κύριος συνάδελφος ἐπιμένει εἰς τὸ ὅτι ὑπάρχει συνταγματικὴ διάταξις. Δὲν τὸ ἀμφισβητεῖ κανείς, ἀλλὰ κάθε συνταγματικὴ διάταξις ὑπόκειται εἰς μίαν ἑρμηνείαν καὶ ἡ διαφωνία μας συνίσταται εἰς τὴν διάφορον ἑρμηνείαν τῆς διατάξεως αὐτῆς. Ὁ κ. Βουλευτής, ἐπειδὴ ἔχει ὡρισμένην ἀντίληψιν, θεωρεῖ τὴν ἀντίληψίν του ἀκλόνητον. Ἔσπευσε νὰ δηλώσῃ ὅτι τάσσεται μὲ τὴν γνώμην τοῦ κ. Καμπάνη. Ἡ Κυβέρνησις, ἐπαναλαμβάνω, ἐπιμένει εἰς τήν ἑρμηνείαν, ἡ ὁποία ἐδόθη ὑπὸ τῆς Βουλῆς, ὅτι ὅταν παρουσιασθῇ καμμία ἄλλη εὐκαιρία, ἠμπορεῖ νὰ συζητηθῇ τὸ ζήτημα εὐρύτερον.

§136Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Ὑποστηρίζω τοῦτο, διότι θέλω καὶ εἰς τὸ ἀπώτερον μέλλον, ὁπότε ἐγὼ δὲν θὰ ὑπάρχω, νὰ εἶναι γνωσταὶ αἱ γνῶμαι τῶν ὁμιλησάντων σήμερον, τοῦ κ. Καμπάνη καὶ κ. Τσαλδάρη, ὅτι αἱ συμβάσεις δὲν εἶναι δυνατόν, παρὰ νὰ ἔρχωνται εἰς δύο διαφόρους συνεδριάσεις. Διότι ὅταν ἀλλάξουν τὰ πράγματα, θὰ ἐνδιαφέρωνται ἄλλοι νὰ ψηφίζωνται αἱ συμβάσεις ἐφ’ ἅπαξ.

§137Ν. ΚΑΜΠΑΝΗΣ. Ἐγώ, κ. συνάδελφοι, καταπαύων τὸν λόγον, δηλῶ ὅτι εἶμαι σύμφωνος μὲ τὸν κ. Γόντικαν, διότι καὶ τῶν κ. συναδέλφων καὶ τῆς Βουλῆς ἡ γνώμη εἶναι, αἱ συμβάσεις νὰ συζητῶνται δὶς εἰς δύο διαφόρους συνεδριάσεις. Ἐφόσον δέχεται τοῦτο ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ τοῦ παρόντος, παύω τὴν συζήτησιν.

§138Β. ΣΑΓΙΑΣ. Κύριε συνάδελφε, διατὶ δὲν ζητεῖτε τὴν ἀναβολὴν διὰ νὰ διανεμηθῇ καὶ ἡ παλαιὰ σύμβασις; Ἐδῶ συζητεῖται ἡ σύμβασις, ἡ ὁποία ἐψηφίσθη ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν ἐπιτροπήν. Θὰ ἦτο σκόπιμον νὰ ἔλθῃ καὶ ἡ παλαιὰ σύμβασις, διὰ νὰ λάβουν γνῶσιν οἱ κ. βουλευταὶ ὄχι οἱ μετασχόντες τῆς ἐπιτροπῆς, οἱ ὁποῖοι ἐψήφισαν τὴν σύμβασιν ἢ μᾶλλον ἐκύρωσαν καὶ ἐτροποποίησαν τὴν σύμβασιν, ἀλλὰ καὶ ὅλοι οἱ ἄλλοι. Ποῖοι ἦσαν οἱ ὅροι, ὑπὸ τοὺς ὁποίους συνήφθη ἡ σύμβασις τὸ 1925; Δηλαδή, ὑπὸ ποίους ὅρους συνεβλήθη τὸ Κράτος μὲ τὴν ἑταιρείαν, τὸ 1925, καὶ τί ἦλθε νὰ κάμῃ τὸ Νομοθετικὸν Διάταγμα, τὸ ὁποῖον ἐκύρωσε τὴν σύμβασιν; Ἀρκεῖ νὰ εἴπω εἰς τὴν Βουλὴν, ὅτι διὰ τοῦ ἄρθρου αὐξάνεται τὸ μέρισμα τῆς ἑταιρείας ἀπὸ 5% εἰς 55%. Αὐτὸ δὲ τὸ ἔπραξε τὸ Νομοθετικὸν Διάταγμα, τὸ ὁποῖον ἦλθε νὰ κυρώσῃ τὴν σύμβασιν, τὴν ὁποίαν τὸ Κράτος συνῆψε μὲ μίαν ἑταιρείαν, κατόπιν μακρῶν διαπραγματεύσεων καὶ κατὰ τὰς ὁποίας προεβλήθησαν εἰς τὸ Κράτος αἱ ἀξιώσεις τῆς ἑταιρείας. Ἦλθε μετὰ τρία ἔτη τὸ Κράτος, μόνον του, χωρὶς νὰ ἀξιώσῃ τις τίποτε, χωρὶς νὰ ἔχῃ καμμίαν ὑποχρέωσιν, νὰ αὐξήσῃ τὸ ποσοστὸν τοῦ κέρδους, τὸ ὁποῖον ἐπέτυχε διὰ τῆς συμβάσεως ἡ ἑταιρεία, ἀπὸ 5% εἰς 55%. Θὰ παρακαλέσω λοιπὸν τὸν κ. Πρόεδρον νὰ ἀναβάλῃ τὴν συζήτησιν, διὰ νὰ διανεμηθῇ καὶ τὸ παλαιὸν κείμενον τῆς συμβάσεως, διότι ἤδη οἱ κ. κ. βουλευταὶ δὲν ἔχουν ὑπ’ ὄψει τους, παρὰ μόνον, τὸ κείμενον, τὸ κυρωθὲν διὰ τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος.

§139Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Εἶναι καὶ ἄλλος λόγος, Συνταγματικός, Κύριοι, διὰ τὸν ὁποῖον δὲν ἠμπορεῖ νὰ συζητηθῇ ἡ σύμβασις.

§140Β. ΣΑΓΙΑΣ. Βεβαίως. Πῶς εἰσάγεται διὰ Νομοθετικοῦ Διατάγματος;

§141Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Τὸ ἄρθρον τοῦ Συντάγματος λέγει τὰ ἑξῆς: «Πρέπει νὰ συνοδεύηται δι’ ἐκθέσεως τοῦ Λογιστηρίου περὶ τοῦ τρόπου τῆς καλύψεως τῆς δαπάνης». Διὰ τῆς συμβάσεως αὐτῆς, πλὴν τῶν ἄλλων πρωτοφανῶν καὶ πρωτοτύπων, ὡς λ. χ. τοῦ νὰ ἐγγυᾶται τὸ Κράτος, ὡρισμένον ἐκ προκαταβολῆς ποσὸν μερίσματος εἰς τοὺς μετόχους ἀνωνύμων ἑταιριῶν, διότι παίζουν εἰς τὸ Χρηματιστήριον τὰς μετοχάς των καὶ ἀπὸ 100 δραχμὰς τὰς ἔφθασαν εἰς 1000, ἔγιναν καὶ σπατάλαι, τὰς ὁποίας, ὅταν ἀναφέρω θὰ φρίξῃ ἡ Βουλή. Ὑπάλληλος, ὁ ὁποῖος δὲν γνωρίζω πῶς ὑπεισῆλθε, λαμβάνει 35 χιλιάδας δραχμὰς τὸν μῆνα.

§142ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ποῖοι εἶναι;

§143Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Ἕνας εἶναι δὲν εἶναι δύο. Θ’ ἀκούσητε πράγματα πολλά. Οἱ πληθυσμοὶ τῆς Πελοποννήσου, μὲ λίραν 300 δραχ., ἐπλήρωναν 450 δρ. Τώρα πληρώνουν μέχρι Καλαμῶν 650 δρ. Ἡ τρίτη θέσις ποὺ πετοῦν τοὺς Πελοποννησίους, ὡς κτήνη, χωρὶς φωτισμὸν καὶ χωρὶς ἀνάπαυσιν, ἔφθασε μέχρι Καλαμῶν ἢ Κυπαρισίας μέχρι 350 δρχ. Θ’ ἀκούσητε πράγματα, τὰ ὁποῖα θὰ σᾶς ἐμπνεύσωσιν φρίκην διὰ τὴν σύμβασιν αὐτήν, τὴν ὁποίαν συνωμολόγησεν ὁ Ἀναστ. Ταβουλάρης, ὁ μακρὰν τῆς Ἑλλάδος εὑρισκόμενος.

§144Β. ΜΕΪΜΑΡΑΚΗΣ. Καὶ ξεκοκκαλίζει τὰ ἑκατομμύρια, τὰ ὁποῖα ἔκλεψεν.

§145Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. συνάδελφος εἶπεν τὰς ἀπόψεις του. Θὰ εἴπωμεν καὶ ἡμεῖς τὰς ἰδικάς μας.

§146Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Ἔχομεν λοιπὸν ζήτημα ἐκ τοῦ ἄρθρου 29 τοῦ Συντάγματος, καθ’ ὅ, πᾶσα πρότασις νόμου πρέπει νὰ συνοδεύηται ὑπὸ ἐκθέσεως, ἀφορώσης τὸν τρόπον τῆς καλύψεως τῆς δαπάνης, καὶ ὑπογεγραμμένης ἀπὸ τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν καὶ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Ἔχομεν ὡσαύτως καὶ ἄλλην διάταξιν συναφῆ. Τὴν τοῦ Γενικοῦ Λογιστικοῦ. Κατὰ τὸ ἄρθρον τῆς συμβάσεως, θὰ πληρώνῃ τὸ Κράτος διὰ δάνειον, τὸ ὁποῖον θὰ συνάψῃ ἡ ἑταιρία, 15.000 λιρῶν ἐτησίως, κατὰ τὴν πρώτην πενταετίαν καὶ 8.000 λίρας κατὰ τὴν δευτέραν πενταετίαν. Εἶναι ἢ δὲν εἶναι δαπάνη σημαντικωτάτη αὐτή; Περὶ τῆς δαπάνης αὐτῆς δὲν ὑπάρχει οὐδεμία ἔκθεσις. Δὲν ὑπάρχει δηλαδὴ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἡ ἀπαιτουμένη ὑπὸ τοῦ Συντάγματος προδικασία. Εἶναι ἀναγκαῖον νὰ προσαχθῶσι καὶ αἱ προηγούμεναι συμβάσεις, ὡς πολὺ ὀρθῶς παρετήρησεν ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἀχαϊοήλιδος συνάδελφος, νὰ προσαχθῶσι δὲ ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι διὰ τοῦ ἄρθρου 5 καταργοῦνται, ὥστε ἐν γνώσει ὅλου τοῦ ὑλικοῦ, τοῦ σχετικοῦ μὲ τὰς συμβάσεις ταύτας, νὰ ἀποφασίσῃ ἡ Βουλή, ἐνῷ σήμερον, ὡς εἰσάγεται τὸ νομοσχέδιον αὐτό, μὲ τὰς κωδικοποιηθείσας συμβάσεις, πῶς δὲ ἐκωδικοποιήθησαν εἶναι ἄλλο ζήτημα, δὲν θὰ εἶναι εἰς θέσιν ἡ Βουλή, νὰ κρίνῃ καὶ νὰ ψηφίσῃ τὴν σύμβασιν αὐτὴν προσηκόντως. Ἑπομένως, ἡ παρὰ τοῦ ἐξ Ἀχαϊοήλιδος συναδέλφου ὑποδειχθεῖσα ἀναβολή, θεωρεῖται καὶ παρ’ ἡμῶν δικαία. Δὲν ὑπάρχει τίποτε τὸ κατεπεῖγον, διὰ νὰ μὴ ἀναβληθῇ ἡ ψήφισις ἐπὶ δύο ἢ τρεῖς ἡμέρας.

§147Β. ΣΑΓΙΑΣ. Ἰσχύει σήμερον;

§148Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Μάλιστα. Πέρυσι ἐπλήρωναν ἕως τὰς Καλάμας 450 δραχμὰς καὶ σήμερον πληρώνουσιν 650.

§149Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Εἶσθε παρεσκευασμένος;

§150Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Πλέον ἢ παρεσκευασμένος. Ἀλλ’ ὑπάρχει ἀνάγκη στοιχείων τινῶν.

§151Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Τὰ ἔχετε;

§152Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Δὲν τὰ ἔχω. Ἀναφέρονται εἰς συμβάσεις προηγουμένας. Δὲν ὑπάρχει πρότασις τοῦ Συμβουλίου.

§153Ι. ΜΕΤΑΞΑΣ. (Ὑπουργὸς Συγκοινωνίας) Τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ζητεῖτε, ἔχουν δημοσιευθῇ εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως.

§154Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως τὴν ἔχω ὑπ’ ὄψει μου.

§155Β. ΣΑΓΙΑΣ. Οἱ Βουλευταὶ δὲν λαμβάνουσιν γνῶσιν τῶν δημοσιευομένων εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι δὲ ἀνθρωπίνως ἀδύνατον νὰ παρακολουθοῦν τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως.

§156Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Ἐγένετο, κύριοι, ἐπίκλησις τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως. Καίτοι δὲ δὲν ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ ἀνατρέχω εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ εἰς τὰ διανεμόμενα νομοσχέδια ὑπὸ τοῦ Προεδρείου τῆς Βουλῆς, οὐχ’ ἧττον ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, πλὴν τοῦ Νομοσχεδίου, ὡς ἐκ περισσοῦ καὶ τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως, ἐκ τῆς ὁποίας δὲν ἐξάγεται ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐπεκαλέσθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας. Καὶ ἄνευ λοιπόν, τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα ἐγὼ ἐθεώρησα ἀπαραίτητα, ἀφοῦ ὑπάρχει ἀπόφασις τῆς Βουλῆς, ὅτι δὲν θὰ γίνῃ ἐφ’ ἅπαξ συζήτησις τοῦ Νομοσχεδίου, ἀλλὰ θὰ συζητηθῇ τὸ νομοσχέδιον εἰς βʹ ἀνάγνωσιν, ἐπιφυλάσσομαι νὰ συμπληρώσω ὅσα θεωρηθῶσιν ἀτελῆ. Θὰ προχωρήσω εἰς τὴν ἐξέτασι τῆς συμβάσεως.

§157Ι. ΜΕΤΑΞΑΣ. (Ὑπουργὸς Συγκοινωνίας). Εἶναι καὶ μία νέα σύμβασις.

§158Β. ΣΑΓΙΑΣ. Τότε κακῶς συζητεῖται τὸ νομοσχέδιον.

§159Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Λέγω λοιπόν, ὅτι καίτοι στερούμενος τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀνάγκη νὰ προσαχθῶσιν, δηλαδὴ δὲν προσάγεται ἡ ἔκθεσις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, περὶ ἧς ἐγένετο πρὸ μικροῦ λόγος, δὲν προσάγεται τὸ σπουδαιότερον ὅλων, τὸ πρακτικὸν τοῦ τεχνικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ὑπουργείου τῆς Συγκοινωνίας, δηλαδὴ τῶν ἁρμοδίων Μηχανικῶν περὶ τῆς συμβάσεως ταύτης, διότι τὸ Συμβούλιον τοῦ Ὑπουργείου τῆς Συγκοινωνίας, ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ ὁποίου ὑπεβλήθη ἡ σύμβασις, ἔχει συντάξει πρακτικόν, εἰς τὸ ὁποῖον ἔχει ἐκθέσει τὰς γνώμας του. Ἐπίσης ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ εἰς τὴν ὁποίαν, ὡς ἐξωδίκως ἐπληροφορήθην, ἐνεφανίσθησαν οἱ ἐνδιαφερόμενοι τῆς συμβάσεως καὶ εἰς τὴν ὁποίαν τὸ ἀρχικὸν σχέδιον, ἐνῷ εἶχε προνόμιον 20 ἐτῶν, μετεβλήθη εἰς 30 ἔτη, ὅλα αὐτὰ λείπουν, εἶναι δὲ ἀπαραίτητα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα παραβαλλόμενα μὲ τὴν ὑπὸ κύρωσιν σύμβασιν, δύνανται νὰ ἐπιφέρουν σκέψεις καὶ νὰ ἐξαγάγωσι συμπεράσματα, τὰ ὁποῖα θὰ εἶναι ἐναντίον τῆς κυρώσεως τῆς συμβάσεως. Διὰ νὰ εἴμεθα ἐξηγημένοι, δὲν ζητῶ τὴν ματαίωσιν τῆς ἐπιψηφίσεως αὐτῆς, ἀλλὰ τὴν τροποποίησιν, ἐπ’ ὠφελείᾳ τοῦ Πελοποννησιακοῦ λαοῦ. Ἐὰν δὲ ψηφισθῇ ἡ σύμβασις ὡς ἔχει, σφαγιάζονται κυριολεκτικῶς τὰ συμφέροντα αὐτά. Θέλω νὰ κυρωθοῦν αἱ συμβάσεις, ἀλλ’ ὄχι ὅπως ἔχουν. Νὰ κυρωθοῦν μὲ τρόπον Χριστιανικόν. Δὲν ζητῶ τὴν ματαίωσιν τῶν συμβάσεων ἐγώ, ἀλλὰ εὑρίσκω ὅτι κερδίζει πάρα πολλὰ ἡ Ἑταιρεία, ἡ ὁποία ἑτέρωθεν σπαταλᾷ πάρα πολλὰ ἀδίκως καὶ παρανόμως. Αὐτὸ λοιπὸν θέλω, διὰ νὰ μὴ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ αὐξάνῃ κατὰ μῆνα τὰ δρομολόγια.

§160Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡμεῖς ἔχομεν ὡρισμένους ἀριθμοὺς τοὺς ὁποίους θὰ ἐκθέσωμεν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἀριθμῶν αὐτῶν, τοὺς ὁποίους ἡμεῖς ἔχομεν, ἀποδεικνύονται ἐντελῶς τὰ ἀντίθετα ἀπὸ ὅσα ὑμεῖς λέγετε. Θὰ σᾶς παρακαλέσω, ἂν ἔχετε τὴν καλωσύνην, νὰ ἀναγνώσητε καὶ σεῖς τοὺς ἰδικούς σας ἀριθμούς, διὰ νὰ πεισθῶμεν καὶ ἡμεῖς περὶ τῶν λεγομένων σας.

§161Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Ἐγώ, κ. συνάδελφε, πρὸ δεκαετηρίδων ὅλων ἀσχολοῦμαι εἰς τὴν ἀνάπτυξιν θεμάτων. Δὲν εἶμαι ἀπροπαράσκευος οὔτε ἀοριστολόγος. Ὅταν ὁμιλῶ, ἔχω στοιχεῖα, ἔχω πάντοτε ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον σεῖς ὑπεθέσατε ὅτι στεροῦμαι.

§162Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ δὲν εἶπον τίποτε τοιοῦτον.

§163Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Σᾶς λέγω ἐγὼ, ὅτι σεῖς παραπλανᾶσθε ἀπὸ τὰ δακτυλογραφημένα νούμερα ποὺ σᾶς φέρουν οἱ διάφοροι σύμβουλοι τῆς Ἑταιρείας. Ἐδῶ εἶναι ἡ παγίς, εἰς τὴν ὁποίαν ἐπέσατε. Ἀκούσατε λοιπόν. Ἂν ἔχωμεν τὰς συμβάσεις, τὰς ὁποίας ἀφορᾷ τὸ πρῶτον ἄρθρον, ποῖαι εἶναι αἱ συμβάσεις; Θὰ εἴπωμεν δηλαδὴ ἡμεῖς ὅτι ψηφίζομεν τὸ ἄρθρον 1 ὡς ἔχει καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον λέγομεν ὅτι ἰσχύουν αἱ συμβάσεις. Ποῖαι ὅμως εἶναι αἱ συμβάσεις αὐταί; Τὸ περιεχόμενόν των τὸ ἀγνοοῦμεν. Ἐρωτῶ τὸν κ. Μπακόπουλον, ὁ ὁποῖος ἐμελέτησε τὸ θέμα τοῦτο. Τὸ εὑρίσκει ὀρθὸν καὶ δίκαιον νὰ ψηφίσωμεν τὸ πρῶτον ἄρθρον, ὡς ἔχει, νὰ εἴπῃ δηλαδὴ ἡ Βουλὴ νὰ ψηφισθοῦν αἱ συμβάσεις τὰς ὁποίας ἀγνοεῖ; Δι’ αὐτὸ εἶπον ὅτι εἶναι ἀνάγκη προσαγωγῆς στοιχείων. Ἀλλὰ προτοῦ προχωρήσω, πρέπει νὰ θέσω μίαν γενικὴν βάσιν τῆς συζητήσεως. Ἡ Ἑταιρεία ὑφήρπασε τὴν σύμβασιν αὐτήν, ρίψασα ὡς δόλωμα τὴν κατασκευὴν μιᾶς γραμμῆς κυριωτέρας καὶ τῆς προεκτάσεως τῆς γραμμῆς Κυπαρισσίας μέχρι τοῦ ἐπινείου τῆς κωμοπόλεως Γαργαλιάνων, διότι περὶ αὐτῆς κυρίως πρόκειται. Ἡ γραμμὴ αὐτή, ἔχουσα ἔκτασιν 32 χιλιομέτρων, ἔχει προϋπολογισμὸν 1 ἑκατ. 800 χιλ. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ αὐτῇ παρουσιάζει καὶ ἄλλας συμβάσεις, τῶν ὁποίων ἡ ἀνάγνωσις θὰ προκαλέσῃ, ἂν ὄχι τὸν γέλωτα, τοὐλάχιστον τὰ μειδιάματα τῆς Βουλῆς, διὰ τὸν φενακισμόν, ὁ ὁποῖος γίνεται διὰ τῶν συμβάσεων τούτων, εἰς βάρος τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Πελοποννήσου. Πρόκειται λοιπὸν κυρίως περὶ τῆς κατασκευῆς τῆς γραμμῆς αὐτῆς, τῶν 32 χιλιομέτρων. Ἀπέναντι δὲ αὐτῆς τῆς γραμμῆς, ἰδοὺ τί γίνεται: Πρῶτον, κατὰ τὸ ἄρθρον 3, αἱ γραμμαὶ τοῦ Κράτους, ἤτοι αἱ γραμμαί: 1) Μύλων–Καλαμῶν. 2) Πύργου–Κυπαρισσίας–Μελιγαλᾶ· καὶ 3) Διακοφτοῦ–Καλαβρύτων. Μετὰ τῶν διακλαδώσεων αὐτῶν, παραχωροῦνται ἀπὸ πρώτης Ἰανουαρίου 1926 ὑπὸ τοῦ Κράτους εἰς τὴν Ἑταιρείαν ΣΠΑΠ, πρὸς ἐκμετάλλευσιν μέχρι λήξεως τῶν προνομίων της, τὸ δὲ προνόμιον, ἐπαναλαμβάνω, κατ’ ἄλλον ἄρθρον τῆς συμβάσεως εἶναι 30ετές, ἐνῷ ἦτο 20ετές. Σᾶς καθιστῶ γνωστὸν δέ, ὅτι τὸ προνόμιον παρετάθη ἐπὶ μίαν δεκαετίαν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Μᾶς λείπουν λοιπόν, ἐπαναλαμβάνω, στοιχεῖα σοβαρώτατα. Εἶπον ὅτι μᾶς λείπει τὸ πρακτικὸν τοῦ τεχνικοῦ συμβουλίου τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνίας, τοῦ ὁποίου καὶ τὴν προσαγωγὴν θὰ ζητήσω. Ἀλλὰ πλὴν τῶν στοιχείων αὐτῶν, τῶν οὐσιωδῶν καὶ ἀπαραιτήτων, φυσικὰ ὑπάρχουσι καὶ ἄλλα. Ποῖα εἶναι, λοιπόν, τὰ καταργούμενα καὶ ποῖα τὰ ἰσχύοντα; Οὔτε τὰ μὲν οὔτε τὰ δὲ προσάγονται. Νομίζετε ὅτι ἡ Βουλὴ δύναται, στερουμένη τῶν στοιχείων αὐτῶν, ν’ ἀποφασίσῃ;

§164Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Αὐτὰ δὲν εἶναι μυστικά, κ. συνάδελφοι.

§165Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Ἐγὼ ὅσα ἔχω νὰ εἴπω τὰ λέγω ἐκ τῆς μελέτης τῶν ἄρθρων τῆς συμβάσεως καὶ ἐξ ὅσων πληροφοριῶν ἔχω συλλέξει ἐξ ἀνθρώπων εἰδικῶν. Ἄλλα στοιχεῖα τῆς ὑπηρεσίας, συμβάσεις παλαιὰς κυρουμένας ἢ καταργουμένας, δὲν τὰς ἔχω. Ἡ Βουλὴ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ ὅλα αὐτὰ ὑπ’ ὄψει, διὰ νὰ ψηφίσῃ ἐν γνώσει. Διὰ τοῦ ἄρθρου 6, Κύριοι Συνάδελφοι, ἡ ἑταιρεία δικαιοῦται νὰ εἰσπράττῃ (ἀναγινώσκει). Ὥστε ἔρχεται πρωτοτύπως τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον νὰ ἐξασφαλίζῃ ἐκ τῶν προτέρων ὡρισμένον ποσὸν μερίσματος εἰς μετόχους ἀνωνύμου ἑταιρείας. Ἔχετε ὅμοιον παράδειγμα, κύριοι, ἐκ τῶν τόσων καὶ τόσων ἐν Ἑλλάδι ὑφισταμένων ἀνωνύμων ἑταιρειῶν, τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, τοὐτέστιν, παρέχοντος ἐκ τῶν προτέρων ἐξασφάλισιν ὅτι ὁ μέτοχος Α θὰ λάβῃ τόσον μέρισμα, ὄχι ὀλιγώτερον. Εἶναι δυνατὸν νὰ λάβῃ ἀνώτερον, ὀλιγώτερον ὅμως ὄχι. Ἐπίσης δὲ νὰ παρέχεται τὸ δικαίωμα εἰς τὴν ἑταιρείαν, ἐφόσον τὸ μέρισμα δὲν φθάνει τὸ εἰρημένον ποσόν, νὰ αὐξάνῃ τὰ κόμιστρα καὶ τὰ διόδια, εἰς κλίμακα ἀνιοῦσαν, μέχρι σημείου ἀκαθορίστου. Ἑτέρωθεν δὲ νὰ μὴ ὑπάρχῃ οὐδεμία συντηρητικὴ τροχοπέδη εἰς τὰς δαπάνας της, νὰ δικαιοῦται ἡ ἑταιρεία νὰ κανονίζῃ μισθούς, ἀμοιβὰς καὶ χιλίας δύο δαπάνας, κατ’ ἰδίαν κρίσιν. Δηλαδὴ ἐξοδεύω δέκα ἑκατομμύρια, διότι ἔτσι μοῦ κάνει τὸ κέφι, ἐπειδὴ δὲ διὰ τῆς δαπάνης τῶν δέκα ἑκατομμυρίων δὲν βγαίνω εἰς τοὺς λογαριασμούς μου, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει αὐξάνω τὰ κόμιστρα, αὐξάνω τὰ διόδια εἰς ἀπεριόριστον βαθμόν. Αὐτὴ εἶναι ἡ σύμβασις, κύριοι, τὴν ὁποίαν μᾶς φέρουν νὰ ἐπικυρώσητε.

§166ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐπερατώθη. Ὅσοι δέχονται νὰ ἀποφανθοῦν παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. Ἐγείρονται ὀλίγοι.

§167ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἀναβάλλεται καὶ λύεται ἡ Συνεδρίασις. (Ὥρα 8.50′ μ. μ.)