1927.02.21

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 37

Δευτέρα 21 Φεβρουαρίου 1927

Προεδρία κ. Θ. Σοφούλη

(Ὥρα 6 μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Νὰ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Νὰ ἀναγνωσθῶσι τὰ πρακτικά. (Ἀναγινώσκονται καὶ ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως).

§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: — Τὰ Ἐργατικὰ Κέντρα Τσατάλτζας, Δράμας, Βόλου, Καβάλλας, Πειραιῶς καὶ Ἀθηνῶν διαμαρτύρονται διὰ τὸν φόνον τῶν καπνεργατῶν Θεσσαλονίκης παρὰ τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων. — Οἱ πρόεδροι τῶν Γεωργικῶν Πιστωτικῶν Συνεταιρισμῶν Δάους, Μπάλας, Λαγκαδᾶ καὶ Θεσσαλονίκης ζητοῦν τὴν προστασίαν τῶν γεωργικῶν καὶ κτηνοτροφικῶν προϊόντων καὶ τὴν ὁριστικὴν κατάργησιν τῆς δεκάτης. — Τὰ Σωματεῖα Ἄρτης ὑποβάλουσιν εὐσεβάστως παράκλησιν ἵνα ἡ Βουλὴ παράσχῃ ἀμνηστείαν εἰς τὸν Ν. Ζέρβαν. — Οἱ πρόεδροι τῶν κοινοτήτων Βρυναίννης, Ξάνθης καὶ Ἁλμυροῦ διαμαρτύρονται διὰ τὴν μελετωμένην ἀπομάκρυνσιν τῆς χωροφυλακῆς ἐκ τῶν πόλεων. — Μέλη τοῦ Συλλόγου λεμβούχων Χανίων διαμαρτύρονται διότι δὲν δύνανται νὰ καταβάλλουν τὸν φόρον τοῦ ἐπιτηδεύματος. — Τὸ περιφερειακὸν Ἐπιμελητήριον Ξάνθης ζητεῖ τὴν λῆψιν ὁριστικῶν καὶ ἀποφασιστικῶν μέτρων πρὸς τελειωτικὸν διακανονισμὸν τῶν σχέσεων καπνεμπόρων καὶ καπνεργατῶν. — Ἡ Γενικὴ Συνέλευσις σιδηροδρομικῶν Θεσσαλίας διαμαρτύρεται διὰ τὴν παρέλκυσιν τῆς ἐπαναφορᾶς τῶν ἀπολυθέντων σιδηροδρομικῶν. — Πολλοὶ ἐπαγγελματίαι ἐνοικιασταὶ Καρλίτσης ζητοῦν τὴν ἄρσιν τοῦ Ἐνοικιοστασίου. — Σύλλογοι καπνεργατῶν Θεσσαλονίκης διαμαρτύρονται κατὰ τῶν καπνεμπόρων, διότι ἔκλεισαν τὰ καταστήματά των καὶ παραμένουν ἄνευ ἐργασίας, ζητοῦν δὲ τὴν κατοβολὴν τῶν ἀπολεσθέντων ἡμερομισθίων. — Τὸ Σωματεῖον ἐργατριῶν κοπῆς καὶ ραφῆς ἱματισμοῦ Στρατοῦ ζητεῖ ὅπως ἡ ἀναλαβοῦσα Ἑταιρεία Κυρκίνη τὴν ραφὴν τοῦ στρατιωτικοῦ ἱματισμοῦ χορηγήσῃ καὶ εἰς τὰς ἐν Πειραιεῖ ἐργατρίας, ἀνερχομένας εἰς 2,000 περίπου, ἱμάτια πρὸς ραφήν. — Οἱ φοιτηταὶ ἁπασῶν τῶν σχολῶν τοῦ Πανεπιστημίου ὑποβάλουσιν ὑπόμνημα περὶ τῆς ἐλαττώσεως τῶν διδάκτρων, ἀναστολῆς τῶν ἐξετάσεων εἰς τούς στρατευσίμους φοιτητὰς κλπ. — Οἱ κάτοικοι Σύμης Βιάννου τῆς κοινότητος Πεύκου παρακαλοῦν τὴν Βουλὴν νὰ ἐγκρίνῃ τὴν προσάρτησιν τοῦ χωρίου των εἰς τὸν νομὸν Ἡρακλείου. — Ὁ πρόεδρος τῆς κοινότητος Ἐμπαροῦ διαμαρτύρεται διὰ τὴν μελετωμένην ἀπόσπασίν των ἐκ τῆς ἐπαρχίας Πεδιάδος καὶ ὑπαγωγῆς εἰς τὸ ἱδρυθησόμενον Εἰρηνοδικεῖον Βιάννου. — Ὁ Πανεπαρχιακὸς Ἀμπελουργικὸς Σύλλογος Γρεβενῶν ὑποβάλλει ὑπόμνημα δι’ οὗ ζητεῖ τὴν κατάργησιν τοῦ νόμου 3251 καὶ τὴν ἐλευθέραν διάθεσιν τοῦ στεμφυλοπνεύματος. — Ἡ Ὁμοσπονδία τῶν μηχανουργῶν τῆς Ἑλλάδος ὑποβάλλει ὑπόμνημα δι’ οὗ ζητεῖ τὴν ἄμεσον ἐπαναφορὰν τῶν ἀπολυθέντων ἐργατῶν ἐκ τῶν ἐργοστασίων κατασκευῆς ἀεροπλάνων τοῦ Π. Φαλήρου. — Ἡ Συντεχνία καταστηματαρχῶν κουρέων Ἐδέσσης ὑποβάλλει ὑπόμνημα δι’ οὗ ζητεῖ τὴν τροποποίησιν τοῦ νόμου «περὶ Κυριακῆς ἀργίας», ὡς καὶ τὴν ἐπιβολὴν φορολογίας ἐπὶ τῶν εἰσαγομένων ξυριστικῶν μηχανῶν. — Οἱ Β. Κόλλιας καὶ Κ. Κάβδας, κάτοικοι Ἀσλάναγα τῆς κοινότητος Μεσοποταμίας, ζητοῦν ὅπως ὁ αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμὸς ἐπιστρέψῃ τὰ ἀγορασθέντα πρὸς δρ. 100 δελτία ἀντὶ δραχμῶν 200, ὡς εἶχον ταῦτα ἐγκριθῆ παρὰ τῆς Κυβερνήσεως Μιχαλακοπούλου. — Ἐπιτροπὴ γονέων δημοδιδασκαλισσῶν Γυθείου παρακαλεῖ τὴν Βουλὴν ὅπως τροποποιήσῃ τὸν σχετικὸν νόμον, δι’ οὗ ὑποχρεώνει αὐτὰς νὰ ὑπηρετήσουν ἐπὶ τριετίαν εἰς τὰς Νέας Χώρας. — Οἱ φοιτηταὶ τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς ὑποβάλλουσιν ὑπόμνημα δι’ οὗ ζητοῦσι τὴν παραχώρησιν τοῦ νεοδμήτου περιπτέρου τοῦ Πολιτικοῦ Νοσοκομείου εἰς τὴν Ἰατρικὴν Σχολὴν κλπ. — Ὁ ἀντισυνταγματάρχης τοῦ πεζικοῦ Ν. Ι. Κοκοτάκης ὑποβάλλει ὑπόμνημα περὶ καθυστερήσεως τῆς προαγωγῆς του ἐκ σφαλμάτων ὑπηρεσιακῶν, ἐνῷ ἦτο ἐγγεγραμμένος εἰς τοὺς πίνακας προακτέων ὑπὸ τοῦ Ἀνωτάτου Συμβουλίου Ἀντιστρατήγων. — Οἱ δικηγόροι Ἰωάννης καὶ Παν. Σολωμὸς καὶ Εὐάγγελος Σταυράκης παρὰ τῷ Πρωτοδικείῳ Σπάρτης ζητοῦν τὴν τροποποίησιν τοῦ ἄρθρου 52 παρ. 3 τοῦ δικηγορικοῦ κώδικος. — Ὁ λαὸς Μαρίπου Σάμου ζητεῖ τὴν ἐπαναφορὰν τοῦ καταργηθέντος νόμου «περὶ ἀγροφυλακῆς». — Οἱ ἰδιοκτῆται οἰκοδομῶν Βερροίας ζητοῦν νὰ διαταχθῇ ὁ οἰκονομικὸς ἔφορος καὶ δεχθῇ τὰς ὑπευθύνους δηλώσεις των διὰ τὸν Φ.Κ.Π. ὡς ἔχουσιν. — Ὁ συνοικιακὸς Σύνδεσμος Πετραλώνων ἡ «Πρόοδος» ζητεῖ νὰ ἱδρυθῇ σταθμὸς τοῦ ἠλεκτρικοῦ σιδηροδρόμου Ἀθηνῶν– Πειραιῶς παρὰ τοὺς Τρεῖς Ἱεράρχας. — Ὁ Θωμᾶς Παπαδόπουλος, ἔμπορος, κάτοικος Σερρῶν, διαμαρτύρεται διὰ τὴν γενομένην εἰς αὐτὸν ἀδικίαν, διὰ τῆς ἁρπαγῆς ὁλοκλήρου τῆς περιουσίας του ὑπὸ τῶν προσφύγων καὶ παρακαλεῖ ὅπως ἀποζημιωθῇ. — Ἡ Ἱερὰ Μονὴ Ἀσωμάτων Πετράκη ζητεῖ νὰ ληφθῇ πρόνοια διὰ τὰ ἀπαλλοτριωθέντα κτήματά της ἀξίας δραχμῶν 60,000,000, ἀντὶ μόνον 250,000. — Ἡ Ἐθνικὴ Δημοκρατικὴ Νεολαία Ἀθηνῶν καὶ ὁ Συνεταιρισμὸς ἀρβυλλοποιῶν παρακαλοῦσι τὴν Σεβαστὴν Βουλὴν νὰ λάβῃ πρόνοιαν ἐπὶ τοῦ ὑποβληθέντος ὑπομνήματος τῶν κληρονόμων Φωτίου Διπλαράκη. — Οἱ Σύλλογοι τῶν καπνεμπόρων Θεσσαλονίκης καὶ Κομοτινῆς ζητοῦν τὴν λῆψιν ὁριστικῶν μέτρων πρὸς προστασίαν τῆς καπνοπαραγωγῆς καὶ τῶν ἐπιχειρήσεών των ἀπὸ τοὺς κομμουνιστὰς ἐργάτας. — Οἱ Σύνδεσμοι ἀναπήρων Κορίνθου, Γρεβενῶν καὶ Καρλόβασι ζητοῦν ὅπως κυρωθοῦν τὰ Ν. Διατάγματα «περὶ λιανικῆς πωλήσεως καπνοῦ παρ’ ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου». — Οἱ καπνεμπορικοὶ Σύνδεσμοι Ξάνθης καὶ Βόλου διαμαρτύρονται διὰ τὴν μελετωμένην μετάθεσιν τοῦ ἀστυνομικοῦ διευθυντοῦ Θεσσαλονίκης. — Τὸ Ἐμπορικὸν Ἐπιμελητήριον καὶ οἱ ἐπαγγελματίαι Καβάλλας ζητοῦν τὴν λῆψιν μέτρων κατὰ τῶν κομμουνιστῶν ἐργατῶν διὰ τὴν ἀντεθνικὴν δρᾶσιν αὐτῶν. — Ὁ Σύνδεσμος τῶν ἐν Ξάνθῃ προσφύγων ζητεῖ νὰ μὴ μειωθῇ τὸ ποσὸν τῆς ἀποζημιώσεώς των παρὰ τοῦ Ἀνωτάτου Γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου. — Ὁ Νικόλαος Καυδακίδης, κάτοικος ἐν Νέῳ Καρλόβασι Σάμου, διαμαρτύρεται κατὰ τῶν ἐφοριακῶν ὑπαλλήλων, διότι, ἐφόσον ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς ἐπιτηδευμάτων κατετάγη εἰς τὴν 7ην κλάσιν, οὗτοι τὸν κατέταξαν εἰς τὴν 9ην. — Ἐπιτροπὴ σιδηροδρομικῶν ὑπαλλήλων Θεσσαλονίκης ζητοῦν νὰ μὴ ἀπαλλοτριωθοῦν τὰ παρ’ αὐτῶν ἀγορασθέντα οἰκόπεδα παρὰ τὴν ὁδὸν Ἀλατίνη. — Ὁ Ἐμμ. Μικέλης, συνταξιοῦχος σχολάρχης, ζητεῖ τὴν ἀναθεώρησιν τοῦ «περὶ ὑποχρεωτικῆς φοιτήσεως» Ν. Διατάγματος χάριν τῆς γεωργίας. — Ἡ Ἕνωσις ἀσφαλιστῶν Χίου ζητεῖ νὰ ἀπαγορευθῇ ἀπὸ τὰς Τραπέζας καὶ τὰ Ὑποκαταστήματα αὐτῶν νὰ ἐνεργοῦν ἀσφαλιστικὰς ἐργασίας. — Ἐπιτροπὴ στρατευσίμων Μουσουλμάνων Τσαμουργιᾶς ζητεῖ χάριν τοῦ ἐλευσομένου Ραμαζανίου νὰ τοῖς χορηγηθῇ ἀναστολὴ προσελεύσεως. — Ὁ δημαρχῶν Θεσσαλονίκης ζητεῖ νὰ κυρωθῇ τὸ Ν. Διάταγμα «περὶ ποσοστῶν οἰκονομικῶν ὑπαλλήλων». — Οἱ πρόεδροι τῶν κοινοτήτων Καλαμπάκας ζητοῦν τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου «περὶ ἐνοριῶν» διὰ τὴν μισθοδοσίαν τοῦ πενομένου Κλήρου. — Ἐπιτροπὴ ἐνορίας Κιουτσοὺκ Μαχαλᾶ Καβάλλας ζητεῖ τὸ πλησίον τοῦ Ὑποκαταστήματος τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης κείμενον τέμενος πρὸς ἵδρυσιν ἐκκλησίας διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς πόλεως. — Ὁ ἐμποροεπαγγελματικὸς κόσμος Σερρῶν ζητεῖ τὴν τροποποίησιν τοῦ νόμου «περὶ μεσημβρινοῦ κλεισίματος τῶν καταστημάτων» κατὰ τὴν χειμερινὴν περίοδον. — Ἐπιτροπὴ πυροπαθῶν προσφύγων Καβάλλας ζητεῖ τὴν παραχώρησιν οἰκοπέδων πρὸς ἀνέγερσιν λιθίνων οἰκημάτων. — Οἱ Ὑπουργοὶ τῶν Ἐξωτερικῶν κ. Α. Μιχαλακόπουλος καὶ Γεωργίας κ. Α. Παπαναστασίου ὑποβάλλουσι νομοσχέδιον «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 5 Μαΐου 1926 Ν. Διατάγματος περὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 3250 «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 3 Σεπτεμβρίου 1924 Ν. Διατάγματος περὶ ἀπαγορεύσεως δικαιοπραξιῶν ἐπὶ ἀκινήτων». — Οἱ Ὑπουργοὶ τῆς Δικαιοσύνης κ. Κ. Ἀγγελόπουλος καὶ τῶν Ἐσωτερικῶν κ. Π. Τσαλδάρης ὑποβάλλουσι νομοσχέδιον «περὶ ὑπαγωγῆς τοῦ ἀγροτικοῦ κτήματος τῆς διαλελυμένης Μονῆς Αὐγοῦ εἰς τὴν ἐπαρχίαν Σπετσῶν καὶ Ἑρμιονίδος καὶ εἰς τὴν δικαιοδοσίαν τοῦ Εἰρηνοδικείου Μάσσητος». Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ κηρύσσεται κατεπεῖγον. — Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Ἐμπειρῖκος Κουμουνδοῦρος καὶ Χ. Χρηστοβασίλης ὑποβάλλουσι πρότασιν νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2387 νόμου «περὶ πνευματικῆς ἰδιοκτησίας». — Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Τριχάνης ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ καταργήσεως τοῦ Ν. Διατάγματος «περὶ ὁρισμοῦ ὁρίου ἡλικίας ἐκπαιδευτικῶν συμβούλων». — Ὁ βουλευτὴς κ. Ἀλ. Ἰωαννίδης ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἐξασκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματος τοῦ πολιτικοῦ μηχανικοῦ, ἀρχιτέκτονος καὶ τοπογράφου». — Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Γάτος, Ν. Δαρβέρης, Γ. Ζερβός, Α. Ἀποστολίδης κλπ. ὑποβάλλουσι προσθήκην ἐπὶ τῆς προτάσεως ψηφίσματος «περὶ ἠθικῆς ἀμοιβῆς τῶν ἀξιωματικῶν ἀγωνιστῶν τοῦ Μακεδονικοῦ ἀγῶνος». — Ὁ βουλευτὴς κ. Λ. Κυβετὸς ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ κυρώσεως τῶν Ἑλληνοτουρκικῶν συμφωνιῶν». — Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Θ. Τροχάνης, Ι. Τζίβας καὶ Ρ. Κούνδουρος ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ καταργήσεως τοῦ Ν. Διατάγματος περὶ ὁρισμοῦ ἡλικίας τῶν ἐκπαιδευτικῶν συμβούλων». — Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Ἐμμανουηλίδης, Λ. Ἰασονίδης, Θ. Χρυσοβέργης, Κ. Σῖμος, Α. Εὐφραιμίδης κλπ. ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Τουρκίας συμφωνίας κλπ».

§3Π. ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΗΣ. Εἴπομεν, κ. Πρόεδρε, νὰ μὴ συζητῶνται αἱ ἀναφοραί, ἀλλ’ ὑπὸ τὸν ὅρον οἱ κ. κ. Ὑπουργοὶ νὰ μᾶς ἀπαντοῦν.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καθ’ ἡμέραν ἔρχονται πλεῖσται ἀπαντήσεις ἐκ μέρους τῶν περισσοτέρων Ὑπουργῶν.

§5Μ. ΓΟΥΔΑΣ. Κατὰ τὴν τελευταίαν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς εἶχεν ἀποφασισθῆ νὰ συζητηθῇ σήμερον τὸ ζήτημα τοῦ κλεισίματος τῶν Ὑπουργείων.

§6Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Θὰ παρακαλέσω τοὺς κ. κ. βουλευτὰς νὰ ἀναβάλλουν τὴν συζήτησιν τοῦ ζητήματος αὐτοῦ διὰ μεθαύριον, διότι σήμερον δὲν συνεδρίασε τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, κατὰ τὸ ὁποῖον θὰ ἐλαμβάνετο ὁριστικὴ ἀπόφασις. Ἴσως νὰ ἔχωμεν αὔριον Ὑπουργικὸν Συμβούλιον καὶ θὰ ἀποφασίσῃ.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα, νὰ ὁρισθῇ τὴν Πέμπτην. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν Ἐπερωτήσεων. Ὑπάρχουν διάφοροι προτάξεις διαφόρων ἐπερωτήσεων. Πρῶτον ὅπως προταχθοῦν αἱ ὑπ’ ἀρ. 32, 33 καὶ 39 ἐπερωτήσεις, ἀφορῶσαι τὴν φορολογίαν τοῦ σταφιδοπνεύματος. Δεύτερον ἡ ὑπ’ ἀριθ. 146 τοῦ κ. Νικολούδη. Ἀσθενοῦντος ὅμως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν ἀναβάλλεται.

§8Θ. ΝΙΚΟΛΟΥΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, λυποῦμαι διὰ τὴν ἀσθένειαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν. Παρακαλῶ νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι τὴν προσεχῆ Πέμπτην ἡ ἐπερώτησις θὰ ἀναπτυχθῇ ὁπωσδήποτε, εἴτε ἀσθενοῦντος, εἴτε ὑγιαίνοντος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πολὺ καλά. Ἔπειτα ζητεῖται ἡ πρόταξις τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ κ. Μπούμπουλη περὶ τοῦ ναυτικοῦ ζητήματος. Ἀπουσιάζοντος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἀναβάλλεται καὶ αὐτή. Ἐπίσης ἡ ἐπερώτησις τοῦ Ἐνοικιοστασίου. Προηγεῖται ἡ περὶ ἀμβύκων.

§10Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἔγινε λόγος καὶ προχθὲς διὰ τὴν συζήτησιν τὴν ἀφορῶσαν τὴν φορολογίαν τοῦ οἰνοπνεύματος. Εἶπον τότε ὅτι τὸ ζήτημα τοῦτο εἶναι συναφὲς πρὸς τὸ ὅλον σύστημα τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα πρόκειται ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐπιβάλῃ λίαν προσεχῶς. Ἐννοεῖται πόσαι δυσχέρειαι παρεμβάλλονται εἰς τὸ νὰ καταρτίσῃ ἡ Κυβέρνησις τὸν Προϋπολογισμόν, ὁ ὁποῖος θὰ τείνῃ νὰ μεταβάλῃ ῥιζικῶς τὴν ὑφισταμένην οἰκονομικὴν κατάστασιν. Αἱ δυσχέρειαι εἶναι μεγάλαι, ἐλπίζομεν ὅμως νὰ τὰς παρακάμψωμεν καὶ ἀποβάλωμεν τάχιστα τὸ συμπέρασμα τῶν ἐρευνῶν μας. Μετὰ τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα θὰ ὑποβάλωμεν θὰ εἶναι καὶ σχέδιον τροποποιήσεως τῆς φορολογίας τοῦ οἰνοπνεύματος, τουτέστι τοῦ Ν. Διατάγματος, τὸ ὁποῖον ἐθεσπίσθη ἐπὶ τῆς δικτατορίας κατὰ τὸν παρελθόντα Αὔγουστον. Τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον εἶναι σχεδὸν ἕτοιμον. Ἐπειδὴ ὅμως ἴσως τὰ συμπεράσματα τῆς Κυβερνήσεως βραδύνουν νὰ ὑποβληθοῦν καὶ ἴσως πέραν τῶν προσεχῶν διακοπῶν διὰ τὰς Ἀπόκρεω, δὲν εἶναι ἀπίθανον ἢ μᾶλλον δύναμαι νὰ ὑποσχεθῶ ὅτι τὸ νομοσχέδιον «περὶ οἰνοπνεύματος» διὰ νὰ μελετηθῇ θέλει ὑποβληθῆ ἐν καιρῷ, ἤτοι πρὸ τῶν διακοπῶν. Τώρα ὑπάρχουν δύο τρόποι συζητήσεως τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα Κυβέρνησις θέλει εἰσηγηθῇ. Ὁ πρῶτος τρόπος εἶναι ὁ διὰ τῶν Ἐπιτροπῶν τῶν ἤδη συσταθεισῶν διὰ τὴν τροποποίησιν τῶν Ν. Διαταγμάτων τῆς δικτατορίας. Ἄν αὐτὸς γίνῃ δεκτός, δὲν ἔχω καμμίαν δυσκολίαν νὰ ὑποβάλω καὶ τὸ ἀφορῶν τὴν τροπολογίαν τῶν ἀμβύκων νομοσχέδιον ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς αὐτῆς. Ἄν ἡ Βουλὴ νομίζῃ ὅτι πρέπει νὰ τὸ συζητήσωμεν ἐν ὁλομελείᾳ, δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ τὸ φέρω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς.

§11Σ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Ὁ καλύτερος τρόπος εἶναι νὰ ὑποβληθῇ εἰς τὴν Βουλὴν διὰ τὸ ταχύτερον, διότι ἡ ἄλλη διαδικασία εἶναι μακρά.

§12Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἐγὼ εἶπον εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν διὰ τὸ ταχύτερον. Σεῖς τί θέλετε νὰ γίνῃ; Ἐνώπιον τῆς Βουλῆς;

§13ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐδῶ, ἐδῶ.

§14Σ. ΜΑΞΙΜΟΣ. Διεκόπη κατὰ τὴν προηγουμένη συνεδρίασιν ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν καπνεργατικῶν, ὀφείλει δὲ αὕτη νὰ συνεχισθῇ σήμερον κατὰ τὸν Κανονισμόν.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρὸ ὀλίγου ἐλήφθη ἀπόφασις περὶ προτάξεως τῆς ἐπερωτήσεως περὶ ἀμβύκων. Ἂν δὲ θέλωμεν νὰ τηρήσωμεν τὸν Κανονισμόν, δὲν δύναται νὰ συζητηθῇ πρότασις, ἡ ὁποία δὲν εἶναι ἐγγεγραμμένη εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν.

§16Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, κ. Πρόεδρε, Τὸ νὰ συγκεντρώσῃ κανεὶς 15 ὑπογραφὰς βουλευτῶν, ἵνα ζητήσῃ νὰ προταχθῇ ἡ Α ἢ ἡ Β ἐπερώτησις, τὸ πρᾶγμα δὲν εἶναι καθόλου δύσκολον. Δι’ αὐτὸ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ σταματήσῃ τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὰς ἐπερωτήσεις κατὰ γραμμήν.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ θὰ πράξω ὅ,τι ἡ Βουλὴ ἀποφασίσῃ.

§18Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἐφόσον ἐδηλώθη ὅτι θὰ ὑποβάλωμεν τὸ νομοσχέδιον περὶ τῆς φορολογίας τοῦ οἰνοπνεύματος χωριστὰ ἀπὸ τὰ ἄλλα οἰκονομικὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως, νομίζω ὅτι ἡ σημερινὴ συζήτησις ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου εἶναι περιττή, διότι ὀφείλω νὰ προσθέσω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ καταναγκασθῇ εἰς δηλώσεις προώρως πρὶν ἢ ἐπέλθῃ ἡ ὥρα τὴν ὁποίαν νομίζει εὔθετον ὅπως ἀναγγείλῃ τὰς ὁριστικάς της προθέσεις ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἀποφασίσῃ ἡ Βουλὴ τί προτιμᾷ. Ἐρωτῶ τὴν Βουλὴν ἂν θέλῃ νὰ προτιμηθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἀμβύκων. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρόταξιν τῆς ἐπερωτήσεως παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι).

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Σ. Ἀλεξιάδης.

§21Σ. ΑΛΕΞΙΑΔΗΣ. Ἡ φορολογία τῶν ἀμβύκων ἐπεβλήθη τὸ πρῶτον διὰ τοῦ νόμου τοῦ 1911 καὶ ἐπεβλήθη αὕτη εἰς τοὺς ἄμβυκας ἀναλόγως τῆς χωρητικότητος καὶ τῶν ἡμερῶν τῆς ἐργασίας ἑκάστου. Βραδύτερον διὰ τοῦ Διατάγματος τῆς 6ης Αὐγούστου 1914 ἡ φορολογία αὕτη ἐδεκαπλασιάσθη. Καὶ ἐπειδὴ ἀκριβῶς ἐπεβλήθη βαρυτάτη φορολογία, ἀνεγνωρίσθη ὅτι ἡ φορολογία αὕτη ἦτο βαρυτάτη καὶ τὴν ἐμείωσαν εἰς τὸ ἥμισυ. Ἀλλὰ διὰ τοῦ νόμου 3251 ἐμειώθη ἡ φορολογία ἐπὶ τῶν ἀμβύκων εἰς τὸ ἥμισυ, τροποποιηθέντος τοῦ Διατάγματος τῆς 6ης Αὐγούστου 1914 καὶ παρεσχέθη προνόμιον εἰς τὴν νῆσον Κρήτην, ὥστε νὰ μὴ φορολογοῦνται οἱ κάτοικοι αὐτῆς καὶ νὰ ἐπιτρέπεται ἡ ἐλευθέρα διὰ ξηρᾶς μεταφορά. Κατὰ τὸ 1926 ἐξεδόθη τὸ Ν. Διάταγμα ὑπὸ ἡμερομηνίαν 26 Αὐγούστου, διὰ τοῦ ὁποίου ἀπηγορεύθη εἰς τοὺς παραγωγοὺς ἡ πώλησις καὶ μεταφορὰ τοῦ οἰνοπνεύματος τοῦ παραγομένου ἐκ τῶν στεμφύλων, ἐκ τῆς σταφίδος κλπ. Ἐπετράπη ἡ χρῆσις ἡ οἰκιακὴ ἐν τῷ αὐτῷ χωρίῳ, ἀπηγορεύθη ὅμως ἡ ἐλευθέρα κυκλοφορία καὶ ἡ πώλησις εἰς τὰ παντοπωλεῖα καὶ τὰ διάφορα πρατήρια (ἀναγινώσκει): «Ἄρθρον 8ον τοῦ Ν. Διατάγματος τῆς 26ης Αὐγούστου 1926». Ὅσον ἀφορᾶ δὲ τὴν τιμήν, οἱ οἰνοπνευματοπαραγωγοὶ τῆς δευτέρας κατηγορίας ὑπεχρεώθησαν νὰ παραλαμβάνουν ἀπὸ τοὺς παραγωγοὺς τῆς πρώτης κατηγορίας τὸ οἰνόπνευμα εἰς τιμὴν πολὺ χαμηλὴν εἰς τοιοῦτον τρόπον, ὥστε οἱ παραγωγοὶ τῆς πρώτης κατηγορίας δὲν ἠδύναντο νὰ ἀντικρύσουν οὔτε τὰς δαπάνας τὰς ὁποίας ὑφίστανται διὰ τὴν ἀπόσταξιν τῶν στεμφύλων αὐτῶν. Φρονῶ ὅτι, ἐφόσον ὁ νόμος 3251 ὑπέστη τὴν βάσανον τῆς Συνελεύσεως καὶ ἀνεγνωρίσθη ὅτι ἡ φορολογία ἡ ὁποία εἶχεν ἐπιβληθῆ πρότερον ἦτο βαρυτάτη καὶ ἐμειώθη εἰς τὸ ἥμισυ, φρονῶ, λέγω, ὅτι πρέπει νὰ ἐπαναφέρωμεν τὸ καθεστὼς τὸ εἰσαχθὲν διὰ τοῦ νόμου 3251, καταργουμένου τοῦ Παγκαλικοῦ Διατάγματος.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ζησιάδης ἔχει τὸν λόγον.

§23Β. ΖΗΣΙΑΔΗΣ. Τὸ ζήτημα, κύριοι βουλευταί, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ προλαλήσας ἔντιμος συνάδελφος ἐκ Τρικκάλων εἶναι ζήτημα ὑψίστου ἐνδιαφέροντος, ὅπως γνωρίζουσιν ἴσως οἱ περισσότεροι ἐξ ὑμῶν. Εἶναι ζήτημα τὸ ὁποῖον ἐνέχει μεγάλην σπουδαιότητα καὶ μεγάλην σοβαρότητα, εἶναι ζήτημα τὸ ὁποῖον δὲν ἀφορᾷ μίαν ἢ δύο ἐπαρχίας, ἀλλ’ ἀφορᾷ τὰς περισσοτέρας ἐπαρχίας τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους, εἶναι ζήτημα τέλος ἀφορῶν ζωτικώτατα συμφέροντα μεγίστης τάξεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους, τῆς τῶν ἀμπελουργῶν καὶ ὡς τοιοῦτον εἶναι ὀρθόν, εἶναι δίκαιον, εἶναι ἐπιβεβλημένον νὰ τύχῃ τῆς δεούσης προσοχῆς ὄχι μόνον ἐκ μέρους τοῦ ἀξιοτίμου κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργοῦ, ἀλλὰ καὶ ἐκ μέρους ὁλοκλήρου τῆς Κυβερνήσεως. Δι’ ἑνὸς Ν. Διατάγματος—ἂς μοὶ ἐπιτραπῇ ἡ λέξις—τερατώδους, τὸ ὁποῖον ἐξεδόθη κατὰ Ἰούλιον τοῦ 1926, τίποτε περισσότερον, τίποτε ὀλιγώτερον, καταργεῖται ἡ μικρὰ οἰκιακὴ γεωργικὴ βιομηχανία τῆς δι’ ἀμβύκων ἀποστάξεως καὶ δεσμεύεται ἡ περιουσία ἑκατοντάδων χιλιάδων ἀνθρώπων ἀποζώντων ἐξ αὐτῆς. Σημειωτέον δὲ ὅτι ἡ βιομηχανία αὕτη ἐσταμάτησε τὴν κρίσιν τῶν ἀμπέλων, τὴν κρίσιν δηλαδὴ ἑνὸς μεγάλου κλάδου τῆς ὅλης ἡμῶν ἐθνικῆς οἰκονομίας. Ἂν δὲ κατὰ τὴν ἐποχὴν καθ’ ἣν ἐξεδόθη τὸ ἐν λόγῳ Διάταγμα δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀκουσθῇ ἡ φωνὴ τῶν ἀδικουμένων λόγῳ τῆς κρατούσης βίας καὶ αὐθαιρεσίας, ἤδη ὁπότε ὁπωσδήποτε ἐπανῆλθεν ἡ γαλήνη ἐν τῇ Χώρᾳ θὰ ἦτο παράλειψις στοιχειώδους καθήκοντος ἐκ μέρους ἡμῶν, οἵτινες ἀντιπροσωπεύομεν ἐπαρχίας καιρίως πλησσομένας ἐκ τοῦ ἀναχρονιστικοῦ τούτου Διατάγματος, ἂν δὲν ἐσπεύδομεν νὰ φέρωμεν τὸ ζήτημα ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ νὰ ἐπιστήσωμεν σοβαρῶς τὴν προσοχὴν ὄχι μόνον τοῦ κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργοῦ, ἀλλὰ καὶ ὁλοκλήρου τῆς Κυβερνήσεως, ὡς εἶπον. Θὰ μοὶ ἐπιτραπῇ, κύριοι βουλευταί, νὰ ἀνατρέξω δι’ ὀλίγων εἰς τὴν ἐποχὴν καθ’ ἣν ἐψηφίσθη ὁ νόμος 3251 ὑπὸ τῆς Δʹ τῶν Ἑλλήνων Συνελεύσεως. Δὲν ἐνθυμοῦμαι καλῶς, ἂν τότε τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν κατεῖχεν ὁ κ. Λαδόπουλος ἢ ἄλλος τις. Εἰσήχθη ὑπὸ τοῦ τότε Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν νομοσχέδιον περὶ προστασίας τῆς μεγάλης βιομηχανίας. Εἶναι τὸ ὄνειρον, τὸ ὁποῖον ἀπὸ ἐτῶν ἐπεδίωκεν ἡ μεγάλη βιομηχανία, νὰ καταργήσῃ τουτέστι τὴν μικρὰν βιομηχανίαν, τὴν οἰκιακήν, ἐκ τῆς ὁποίας ἀποζῶσι χιλιάδες ἀνθρώπων. Καὶ ὅπως ἐξάγεται ἐκ τῆς σχετικῆς εἰσηγήσεως, τὴν ὁποίαν ἐποιήσατο τότε ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργός, τοῦτο ἐπεδιώκετο τότε, ἡ προστασία κατὰ τὸ φαινόμενον τῆς μεγάλης βιομηχανίας, ἀλλὰ πραγματικῶς ἡ συντριβὴ τῆς μικρᾶς οἰκιακῆς γεωργικῆς βιομηχανίας, τῆς δι’ ἀμβύκων ἀποστάξεως. Συνεζητήθη τότε σοβαρῶς τὸ ζήτημα, ἂν τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ἔπρεπε νὰ λάβῃ σάρκα καὶ ὀστᾶ ἂν τουτέστιν ἔπρεπε νὰ καταργηθῇ ἡ μικρὰ βιομηχανία τῆς δι’ ἀμβύκων ἀποστάξεως καὶ ἐγένετο μεγάλη συζήτησις. Πλὴν προεκλήθη τοιαύτη ἐξέγερσις ὅλων τῶν ἐκ Μακεδονίας, Θεσσαλίας, Κρήτης, νήσων καὶ ἄλλων μερῶν συναδέλφων, ὥστε ἠναγκάσθη ὁ τότε Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἐπιδιώξῃ τὴν ψήφισιν οὐχὶ τοῦ ὑποβληθέντος νομοσχεδίου, ὅπερ ἀπέσυρεν, ἀλλὰ τοῦ νόμου 3251, διὰ τοῦ ὁποίου ηὐξάνετο μὲν κατά τι ποσοστὸν ἡ φορολογία τῶν ἀμβύκων, ἀλλ’ ἐτηρεῖτο ἡ βάσις ἄλλου νόμου προγενεστέρου, καθ’ ἣν κάθε παραγωγὸς εἶχε τὸ δικαίωμα νὰ οἰνοπνευματοποιῇ τὸ προϊὸν τῆς ἐργασίας του καὶ νὰ διαθέτῃ αὐτὸ ἐλευθέρως εἰς ὡρισμένα τριήμερα καὶ μὲ ὡρισμένον ποσοστὸν φορολογίας. Καὶ ἐφηρμόσθη ἔκτοτε τὸ νομοθέτημα τοῦτο. Ἀλλ’ ἐπέπρωτο πρὸς δυστυχίαν τῆς μικρᾶς αὐτῆς βιομηχανίας νὰ ἔλθῃ ἡ περίστασις ἐκείνη, διὰ τὴν ὁποίαν τόσα καὶ τόσα ἐπλήρωσε καὶ πληρώνει καὶ θὰ ἐξακολουθῇ νὰ πληρώνῃ τὸ ἀτυχὲς τοῦτο Κράτος. Ἔπρεπε νὰ ἔλθῃ ἡ περίστασις ἐκείνη, καθ’ ἣν τὰ πάντα διηύθυνεν ἡ βία καὶ ἡ αὐθαιρεσία, διὰ νὰ ἐκδοθῇ τὸ Διάταγμα ἐκεῖνο, χωρὶς νὰ ἀκουσθῇ ἡ φωνὴ τῶν ἐνδιαφερομένων, τῆς 29ης Ἰουλίου τοῦ 1926, διὰ τοῦ ὁποίου δὲν ἐπιτρέπεται εἰς τὸν παραγωγὸν ὅ,τι παραγάγει νὰ τὸ διαθέτῃ ἐλευθέρως, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ τὸ ἐξαγάγῃ ἐκ τοῦ τόπου τῆς παραγωγῆς, ἀλλ’ εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ τὸ παραδώσῃ εἰς τοὺς μεγάλους οἰνοπνευματοποιοὺς δευτέρας τάξεως, ἀντὶ πινακίου φακῆς, λαμβάνων ὡς φιλοδώρημα ἀπὸ τὸ Κράτος 15 δραχμὰς διὰ κάθε κιλὸν ἀνύδρου οἰνοπνεύματος. Λίαν εὐλόγως ὅθεν αἱ ἐπαρχίαι, τὰς ὁποίας ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀντιπροσωπεύωμεν, συγκλονοῦνται καὶ συνταράσσονται καὶ ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν διαμαρτύρονται, ἀφοῦ τὸ ἀπαίσιον αὐτὸ Ν. Διάταγμα ἔχει περιαγάγει αὐτὰς εἰς ἀληθῆ ἀπόγνωσιν, ἡ δὲ ἀπόγνωσις δὲν εἶναι, νομίζω, καλὸς σύμβουλος. Εἶναι μία κατάστασις—τὸ τονίζω—λίαν σοβαρά, ἡ ὁποία ἐγκυμονεῖ θυέλλας καὶ τρικυμίας. Διότι, ἂν εἰς τὴν ὑπάρχουσαν οἰκονομικὴν κρίσιν προστεθοῦν καὶ οἱ κίνδυνοι τῆς κρίσεως τοὺς ὁποίους θέλει συνεπιφέρει ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ, δὲν θέλω νὰ φανῶ ἀπαισιόδοξος, ἀλλ’ ἂς μοὶ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω ὅτι οἱ κίνδυνοι αὐτοὶ θὰ εἶναι σοβαρώτατοι καὶ ἐθεώρησα καθῆκόν μου νὰ φέρω τὸ ζήτημα ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ νὰ ἐπικαλεσθῶ ἀμέριστον καὶ σύντονον τὴν προσοχὴν ὄχι μόνον τοῦ ἀξιοτίμου ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργοῦ, ἀλλὰ καὶ ὁλοκλήρου τῆς Κυβερνήσεως. Κρούω τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου, διότι ἡ δημιουργηθεῖσα κατάστασις εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ μὴ ὑπολείπεται χρόνος ἀρκετὸς ὅπως ἐκραγῇ τὸ ἡφαίστειον, τὸ ὁποῖον μυκᾶται ὑπὸ τοὺς πόδας ἡμῶν.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Ψάρας ἔχει τὸν λόγον.

§25Α. ΨΑΡΡΑΣ. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸν νὰ δικαιολογήσῃ τὴν σπουδὴν τὴν ἐπιδεικνυομένην διὰ τὴν ἐπιβολὴν αὐτοῦ τοῦ φόρου τοῦ σταφυλοπνεύματος, διὰ τὸν ἑξῆς λόγον. Ἐν πρώτοις τὸ ἥμισυ τῶν Ἑλλήνων φορολογοῦνται κατὰ ἓν σύστημα καὶ οἱ ἄλλοι ἡμίσεις κατ’ ἄλλο σύστημα. Ἑπομένως εἶναι δικαία ἡ ἀγανάκτησις τῶν φορολογουμένων, ἵνα ἡ Βουλὴ ἐν σπουδῇ ἐπιληφθῇ τῆς ἐξετάσεως αὐτοῦ τοῦ ζητήματος καὶ λυθῇ τοῦτο, διότι διὰ τοῦ νέου φορολογικοῦ συστήματος τείνει νὰ ἐκμηδενισθῇ ἡ μικρὰ βιομηχανία. Εὑρίσκονται δὲ εἰς τὴν ἀνάγκην οἱ μικροὶ παραγωγοὶ σταφιδοοινοπνεύματος νὰ πετάξουν τὰ στέμφυλα, διότι δὲν ἀνταποκρίνονται εἰς τὰς ἀνάγκας των καὶ ἄλλοι ὑποχρεοῦνται νὰ τὰ πωλήσουν εἰς τιμὴν ἐξευτελιστικωτέραν. Ἐπὶ πλέον δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἐξηγήσωμεν τὴν εὐμένειαν ἡ ὁποία ἐξεδηλώθη διὰ τοῦ Διατάγματος πρὸς τοὺς δευτέρας κατηγορίας οἰνοπνευματοποιούς. Διότι, ἐν ᾧ ἐρχόμεθα νὰ πληρώσωμεν τὴν φορολογίαν αὐτήν, τὴν ὁποίαν εἰσπράττει τὸ Κράτος ἤδη ἀπὸ τοὺς τῆς δευτέρας κατηγορίας οἰνοπνευματοποιούς, ἐν τούτοις δὲν ἀπαλλασσόμεθα τῆς ὑποχρεώσεως αὐτῆς τοῦ νὰ πηγαίνωμεν νὰ πωλήσωμεν τὸν στεμφυλόκαρπον. Ἐπὶ πλέον μᾶς διενεμήθη μία ἀπάντησις, ἡ ὁποία λέγει ὅτι θὰ ὑποχρεωθοῦν καὶ οἱ μικροὶ παραγωγοὶ νὰ τὸν παραδώσουν. Μοὶ φαίνεται ὅτι δὲν εἶναι κατορθωτὸν τοῦτο, διότι θὰ ἐπιβαρυνθῇ ἐπὶ πλέον ὁ στεμφυλόκαρπος. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸν ὅπως μελετήσῃ καλύτερον τὸ ζήτημα καὶ εὕρῃ τρόπον διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἐξευρεθῇ λύσις, ἡ ὁποία δὲν θὰ πιέζῃ τοὺς μικροὺς παραγωγούς.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Καζάκης ἔχει τὸν λόγον.

§27Δ. ΚΑΖΑΚΗΣ. Ἐζήτησα τὸν λόγον, κύριοι βουλευταί, ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως, ἡ ὁποία ἀπασχολεῖ τὴν Βουλήν, διὰ νὰ διερμηνεύσω τὴν μεγάλην ἀγανάκτησιν τῶν ἀμπελοκτηματιῶν ἐναντίον τοῦ ἰσχύοντος μέτρου τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς ἐλευθέρας κυκλοφορίας τοῦ οἰνοπνεύματος. Τὸ ἰσχῦον Ν. Διάταγμα, διὰ τοῦ ὁποίου ἀπαγορεύεται ἡ ἐλευθέρα κυκλοφορία τοῦ παραγομένου ἐξ ἀποστάξεως στεμφυλῶν οἰνοπνεύματος, δὲν πλήττει ἁπλῶς τὴν μικρὰν βιομηχανίαν, ἀλλ’ ὑποδουλώνει τὴν μικρὰν βιομηχανίαν τῶν στεμφυλοκτημόνων εἰς τὴν μεγάλην. Αὐτὴ εἶναι ἡ σκέψις καὶ ὁ σκοπὸς ἐκείνου, ὁ ὁποῖος συνέταξε τὸ σχετικὸν Ν. Διάταγμα. Ὁ σκοπὸς ἦτο νὰ καταστραφῇ ἡ μικρὰ αὐτὴ βιομηχανία διὰ νὰ ὠφεληθῇ ἡ μεγάλη. Διότι, ἂν λάβητε ὑπ’ ὄψιν σας, κύριοι βουλευταί, ὅτι εἷς παραγωγὸς μὲ ὅλα τὰ ἔξοδα τῆς καλλιεργείας καὶ τὰ ἄλλα ἔξοδα τὰ ὁποῖα καταβάλλει διὰ τὴν καύσιμον ὕλην καὶ μὲ τὸν φόρον τὸν ὁποῖον πληρώνει διὰ νὰ λάβῃ τὴν ἄδειαν τῆς ἀποστάξεως τῶν στεμφύλων, εἶναι ὑποχρεωμένος, ἐφόσον δὲν ἐπιτρέπεται ἡ ἐλευθέρα πώλησις τοῦ οἰνοπνεύματος εἰς τὰ παντοπωλεῖα, εἰς τὰ ποτοπωλεῖα, εἰς τὰ καφενεῖα κλπ., εἶναι ὑποχρεωμένος, λέγω, νὰ τὸ δίδῃ εἰς τοὺς μεγάλους βιομηχάνους ἀντὶ εὐτελεστάτου τιμήματος, διὰ νὰ τὸ πωλοῦν αὐτοὶ κατόπιν εἰς μεγάλην τιμὴν καὶ φαντάζεσθε τὰ κέρδη τὰ ὁποῖα ἠδύνατο νὰ πορισθῇ ἡ μικρὰ αὐτὴ βιομηχανία ἀπὸ τὴν ἐπιχείρησιν αὐτὴν καὶ τὰ ὁποῖα ἀπορροφᾷ ἡ μεγάλη βιομηχανία. Πλὴν τῆς ἀπόψεως αὐτῆς ὑπάρχει καὶ μία ἄλλη δυσμενὴς ἄποψις. Ὁ κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς ὅταν ἐξωδίκως ἐμελετήσαμεν τὸ ζήτημα, ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν του μόνον τὰς ταμειακὰς ἀνάγκας καὶ δὲν ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν του τὰς ἀνάγκας τῶν παραγωγῶν, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἐξίσου σοβαραί. Ὑπάρχει μία δημοσιονομικὴ ἀρχή, ἡ ὁποία λέγει ὅτι οὐδέποτε πρέπει ἡ φορολογία νὰ ὑπερβαίνῃ τὰ βάρη τῆς ἀντοχῆς τῶν φορολογουμένων. Δυστυχῶς ὁ κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς δὲν τὴν ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν του τὴν ἀρχὴν αὐτήν. Ἠρώτησεν ὁ προλαλήσας συνάδελφος ποῖοι λόγοι ἐπιβάλλουν τὴν διάταξιν τῆς φορολογίας, διότι ὑπάρχουν τμήματα τῆς Ἑλλάδος, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπηλλαγμένα τῆς φορολογίας αὐτῆς καὶ εἰς τὰ ὁποῖα ἐπιτρέπεται ἡ ἐλευθέρα κυκλοφορία. Καὶ θὰ δώσω ἐγὼ τὴν ἀπάντησιν. Οἱ λόγοι αὐτοὶ δὲν εἶναι λόγοι δημοσιονομικοί, ἀλλὰ λόγοι ἀδυναμίας τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἐπιβάλῃ τὴν φορολογίαν αὐτὴν εἰς τὴν Κρήτην καὶ θὰ σᾶς ἐξηγήσω τί ἐννοῶ ἀδυναμίαν. Διότι, ἂν ὁ κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς θελήσῃ νὰ φέρῃ ἓν νομοθετικὸν μέτρον διὰ νὰ ἐπιβάλῃ τὴν φορολογίαν αὐτὴν εἰς τὴν νῆσον Κρήτην, θὰ εὕρῃ ἀντιμέτωπον σύσσωμον τὴν Βουλήν, ἡ ὁποία θὰ ἀπεδοκίμαζεν αὐτὸ καθ’ ὅμοιον τρόπον, καθ’ ὃν θὰ ἀπεδοκίμαζεν, ἂν δὲν ἴσχυε τὸ Διάταγμα αὐτὸ τὸ Παγκαλικόν. Θὰ ἦτο δυνατὸν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ζητήσῃ ἀπὸ ἡμᾶς νὰ ψηφισθῇ τὸ Διάταγμα τὸ ἰσχῦον; Καθ’ ὅμοιον τρόπον δὲν θὰ ἠδύνατο νὰ περάσῃ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ἀπὸ τὴν Βουλήν. Ὑπάρχει μία εὐχέρεια εἰς τὸν κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργόν. Ἐψηφίσαμεν ἓν ψήφισμα, διὰ τοῦ ὁποίου ἡ Κυβέρνησις ἔχει δικαίωμα νὰ καταργήσῃ τὸν σχετικὸν νόμον. Νομίζω ὅτι ἔχει ὑποχρέωσιν ἡ Κυβέρνησις κατόπιν αὐτῶν νὰ προστατεύσῃ τὴν μικρὰν βιομηχανίαν καὶ νὰ καταργήσῃ τὸ Διάταγμα αὐτό.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ταλιαδοῦρος ἔχει τὸν λόγον.

§29Σ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἀπορῶ μὲ τὸν κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργόν, τοῦ ὁποίου εἶναι ἐγνωσμένη ἡ πολιτικὴ διορατικότης καὶ ἡ ἱκανότης τοῦ συμβιβάζειν τὰ διεστῶτα καὶ ἐκκαθαρίζειν τὰς ἀνωμαλίας, πῶς εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν δὲν ἠδυνήθη νὰ διευκρινίσῃ τὴν κατάστασιν, ἡ ὁποία ὑπάρχει διὰ τὸ ζήτημα τῆς φορολογίας τοῦ οἰνοπνεύματος ἀπὸ τὰς ἑκατοντάδας τηλεγραφημάτων, τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ἐξ ὅλων τῶν ἐπαρχιῶν τοῦ Κράτους, ἀπὸ τὰς διαμαρτυρίας τὰς ὁποίας τῷ ἀπευθύνουσιν οἱ χωρικοὶ καὶ ἀπὸ τὰς ἡμετέρας πολλαπλᾶς ἐνοχλήσεις. Διότι δὲν εἶναι οὔτε ἡ πρώτη, οὔτε ἡ δευτέρα φορά, ἀλλ’ εἶναι ἡ δεκάτη πέμπτη, καθ’ ἣν ἐνοχλοῦμεν τὸν κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸν διὰ τὸ ζήτημα τοῦτο, διὰ τὸ ὁποῖον καὶ ἡμεῖς δὲν ἔχομεν καμμίαν ὄρεξιν νὰ τὸ ἐπαναφέρωμεν ἐπὶ τάπητος διαρκῶς. Ἀλλὰ τὸ ζήτημα αὐτὸ εἶναι ὅπως εἴπομεν ἀνώμαλον καὶ μόνον ὁ ἀξιότιμος κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς δύναται νὰ τὸ συμβιβάσῃ. Εἶναι ζήτημα ἰσότητος, ζήτημα τάξεως καὶ ζήτημα προστασίας τῆς παραγωγῆς. Εἶναι ἀνώμαλον καὶ ἄνισον, διότι, ἐνῷ ἐφαρμόζεται εἰς ὅλην τὴν ἄλλην Ἑλλάδα, δὲν ἐφαρμόζεται εἰς ἓν μέγα μέρος ἀμπελουργῶν τῆς Ἑλλάδος καὶ εἶναι φυσικὸν τὸ ἐρώτημα νὰ παραξενεύωνται οἱ ἀμπελουργοὶ τῆς ἄλλης Ἑλλάδος ὅταν βλέπουν ὅτι τὸ ½ τῆς παραγωγῆς φορολογεῖται κατὰ τοιοῦτον τρόπον ὑπὸ τοῦ Κράτους, καθ’ ὃν χρόνον δὲν ἐφαρμόζεται εἰς τὴν Κρήτην. (Θόρυβος). Μὴ θορυβεῖσθε, εἶσθε ἄξιοι συγχαρητηρίων, δὲν σᾶς κατηγορῶ. Ἂν καὶ ἡμεῖς οἱ τῆς ἄλλης Ἑλλάδος ἐδεικνύομεν ἔναντι τοῦ Παγκαλικοῦ τούτου Διατάγματος τὸν ἀνδρισμὸν τὸν ἰδικόν σας, δὲν θὰ ἐφηρμόζετο τοῦτο εἰς βάρος τῶν χωρικῶν μας καὶ δὲν θὰ εἴχομεν ἀναλάβει τὸ παθητικὸν τοῦτο τῆς Παγκαλικῆς κληρονομίας. Εἶναι ζήτημα ψυχολογίας σοβαρόν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δικαιολογήσωμεν τὴν στάσιν τῆς παρούσης Κυβερνήσεως εἰς τοὺς ἀγρότας μας μὲ τὰς συνεχεῖς παρελκύσεις, διότι μᾶς λέγουν καὶ δικαίως· διατί εἰς τὴν Κρήτην δὲν ἐφαρμόζεται ὁ νόμος τοῦ Παγκάλου; Εἶναι καὶ ζήτημα παραγωγῆς καὶ προστασίας τῆς γεωργίας. Ὁ ἀμπελουργός, ὁ ὁποῖος εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀποτελεῖ μέγαν κλάδον τῆς γεωργίας, τί εἰσοδήματα ἔχει ἀπὸ τὴν περιουσίαν τὴν ὁποίαν καλλιεργεῖ καὶ τὴν ὁποίαν ποτίζει διὰ τοῦ ἱδρῶτός του; Τὰς σταφυλὰς καὶ τὸ οἰνόπνευμα. Αὐτὰ τὰ δύο εἰσοδηματάκια. Τώρα εἶναι δυνατὸν καθ’ ἣν στιγμὴν καὶ ἡμεῖς, ὅπως ὅλα τὰ Κράτη, φροντίζουν μεγάλως διὰ τὴν προστασίαν τῆς παραγωγῆς, εἶναι δυνατὸν, λέγω, εἰς τὴν στιγμὴν αὐτὴν καθ’ ἣν ὅλαι αἱ ἐνέργειαι τῶν Κρατῶν, ὅλαι αἱ ἐνέργειαι τῶν Κυβερνήσεων καὶ τῶν Βουλῶν εἶναι ὑπὲρ τῆς προστασίας τῆς γεωργίας, τὸ ½ τῆς παραγωγῆς νὰ τὸ δεσμεύωμεν καὶ νὰ λέγωμεν: «Ἀκοῦστε τί λέγει τὸ Διάταγμα, κύριοι· ἔχεις τὸ δικαίωμα τὸ οὖζο νὰ τὸ πίνῃς ἢ νὰ τὸ δώσῃς εἰς τοῦ γείτονά σου νὰ τὸ πίῃ, ἀλλ’ ἂν εἶσαι γεωργὸς καὶ ἔχεις ἕνα μαγαζάκι, τὸ ὁποῖον ἀνοίγει συνήθως κάθε Κυριακὴν καὶ ἔλθῃ ἕνας φίλος σου κουρασμένος καὶ σοῦ ζητήσῃ ἕνα οὖζο, δὲν ἔχεις δικαίωμα νὰ τοῦ δώσῃς, διότι τοῦτο θεωρεῖται χρησιμοποίησις τοῦ οὔζου, πρέπει νὰ τὸν ἀνεβάσῃς εἰς τὸ σπίτι σου διὰ νὰ τοῦ δώσῃς τὸ οὖζο, διότι ἄλλως θὰ ὑπάγῃς εἰς τὴν φυλακήν». Λέγει τὸ Διάταγμα ὅτι δὲν ἔχουν τὸ δικαίωμα οἱ κάτοικοι τῶν χωρίων κάτω τῶν 2000 νὰ χρησιμοποιήσουν τὸ οὖζο, ἀλλὰ πρέπει νὰ τὸ παραδίδουν εἰς τοὺς οἰνοπνευματοποιοὺς δευτέρας κατηγορίας; Ἠξεύρετε ποῦ εἶναι αὐτοὶ οἱ οἰνοπνευματοποιοὶ δευτέρας κατηγορίας; Εἰς μὲν τὴν Θεσσαλίαν εἶναι εἰς τὸν Βόλον, εἰς τὴν Αἰτωλοακαρνανίαν δὲν ὑπάρχει κανείς, εἰς τὴν Φθιωτιδοφωκίδα Χίον, Σάμον κλπ. δὲν ὑπάρχει κανεὶς καὶ πρέπει ὅλοι αὐτοὶ νὰ τὸ φέρουν εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ τὸν Πειραιᾶ. Ἀκούσατε, κύριοι, νόμον οὐχὶ τερατώδη, ἀλλὰ κάτι τι περισσότερον, διότι ὑποχρεώνει τὸν γεωργὸν νὰ φορτώνῃ τὸ οὖζό του ἀπὸ μὲν τὴν Θεσσαλίαν νὰ τὸ μεταφέρῃ εἰς τὸν Βόλον, ἀπὸ τὴν Εὐρυτανίαν, Σάμον κλπ. εἰς τὸν Πειραιᾶ, δηλαδὴ νὰ τὸ μεταφέρῃ μὲ τὸ ζῷόν του καὶ κατόπιν διὰ τοῦ σιδηροδρόμου ἢ τοῦ ἀτμοπλοίου καὶ νὰ ὑποστῇ χίλια ἄλλα δύο ἔξοδα καὶ νὰ ἀφήσῃ τὴν ἐργασίαν του ἐπὶ ἡμέρας. Καὶ λέγει κατόπιν ὁ νομοθέτης τοῦ ἄρθρου 10 (ἀναγινώσκει): «Οἱ οἰνοπνευματοποιοὶ δευτέρας κατηγορίας ὑποχρεοῦνται νὰ ἀγορράζουν τὸ εἰς αὐτοὺς παραδιδόμενον σταμφυλόπνευμα παραγωγῆς τῶν τοιούτων οἰνοπνευματοποιῶν πρώτης κατηγορίας, ἐφόσον συνοδεύεται δι’ ἀδείας μεταφορᾶς καὶ ὁ βαθμὸς αὐτοῦ δὲν εἶναι κατώτερος τοῦ ἀριθμοῦ 32 τοῦ ἑκατονταβάθμου». Ὅταν τώρα εὑρεθῇ 31–31½ βαθμῶν, θὰ τὸ γυρίσῃ ὀπίσω, διότι δὲν ὑπάρχει καμμία ποινὴ ἐναντίον τοῦ οἰνοπνευματοποιοῦ καμμία διάταξις ἥτις νὰ λέγῃ ὅτι, ἂν δὲν τὸ παραλάβῃ ἀπὸ τὸν χωρικόν, θὰ τὸν τιμωρήσῃ, ἀλλὰ λέγει μόνον «ὑποχρεοῦται» καὶ οὐδὲν ἄλλο καὶ τρέχα γύρευε μὲ τὸ «ὑποχρεοῦται». Τώρα σᾶς ἐρωτῶ μίαν κατάστασιν τῆς φορολογίας τῶν ἀμβύκων, ἡ ὁποία ὑπάρχει παγία ἀπὸ δεκαετηρίδων ἐν Ἑλλάδι καὶ τὴν ὁποίαν ἐσυνήθισαν οἱ Ἕλληνες καὶ ἡ ὁποία γίνεται καθ’ ὡρισμένην διαδικασίαν, δηλαδὴ λαμβάνει μίαν ἄδειαν νὰ ἀποστάξῃ τὰ στέμφυλα διὰ τοῦ ἄμβυκος, ἔρχεται ὁ ἀστυνόμος, ὁ πρόεδρος, ὁ χωροφύλαξ καὶ τὰ σφραγίζει καὶ πληρώνει τὸν φόρον. Ἑπομένως ὑπάρχει βεβαίωσις τῆς ποσότητος τοῦ οἰνοπνεύματος, τὸ ὁποῖον θὰ ἐξαγάγῃ καὶ τῶν ἡμερῶν καθ’ ἃς θὰ ἐργασθῇ αὐτὴ ἡ βεβαίωσις γίνεται καὶ οἱ ἄνθρωποι πληρώνουν τὸν φόρον, ὁ ὁποῖος αὐξομειοῦται ἀναλόγως τῶν ἀναγκῶν τοῦ Προϋπολογισμοῦ καὶ τῆς ἀγοραίας ἀξίας τοῦ οὔζου καὶ εἶναι ἐλεύθεροι τὸ προϊόν των νὰ τὸ διαθέσουν ὡς βούλονται. Ἔρχεται τώρα ὁ νόμος καὶ λέγει ὅτι αὐτὸ τὸ οὖζο τὸ ὁποῖον θὰ κάμῃς, σοῦ ἀπαγορεύω νὰ τὸ πωλήσῃς. Καὶ ἂν ἐξακολουθήσωμεν αὐτὴν τὴν τακτικήν, δυνάμεθα ἀργότερον νὰ ἀπαγορεύσωμεν τὴν πώλησιν τῆς σταφίδος, τὴν πώλησιν τοῦ καλαμποκιοῦ, τοῦ σίτου κλπ. καὶ τότε τί θὰ γίνωμεν; Πρόκειται περὶ τοῦ γεωργοῦ καὶ εἶναι δυνατὸν ἐκ τοῦ γεωργοῦ νὰ ἐπιβάλλωμεν τοιαύτας ὑποχρεώσεις καὶ ἀπαγορεύσεις; Κύριοι πρέπει νὰ σᾶς μεταδώσω τὸ τί γίνεται εἰς τὰς ἐπαρχίας μας. Τρία ἀλλεπάλληλα συλλαλητήρια γίνονται τὴν ἡμέραν εἰς τὰς ἐνδιαφερομένας περιοχὰς καὶ ὑπάρχει μεγάλη ἀγανάκτησις εἰς τοὺς ἀμπελουργούς. Ὁ κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς μᾶς εἶπε δύο λύσεις· τὴν μίαν διὰ τῶν Κοινοβουλευτικῶν Ἐπιτροπῶν καὶ τὴν ἄλλην διὰ τῆς Βουλῆς. Ἐγὼ θὰ σᾶς εἴπω τὸ τί θὰ κάμωμεν καὶ τὸ ὁποῖον εἶναι μία λύσις συντομωτάτη. Ἐκ τῆς διαδικασίας τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ ἰσχύοντος νόμου τοῦ Παγκάλου βεβαιοῦται ἐπακριβῶς ἡ ποσότης τὴν ὁποίαν ἕκαστος χωρικὸς παράγει καὶ λέγει τὸ ἑξῆς (ἀναγινώσκει): «Ὑποχρεοῦνται οὗτοι ἅμα τῷ πέρατι τῆς ἐργασίας των νὰ αἰτήσωνται τὴν σφράγισιν τοῦ χρησιμοποιηθέντος ἄμβυκος καὶ νὰ δηλώσωσιν εἰς τὴν Ἀρχὴν ἥτις θὰ ἐνεργήσῃ τὴν σφράγισιν τοῦ ἄμβυκός των τὸ ἀκριβὲς ποσὸν τοῦ στεμφυλοπνεύματος ἢ οὔζου. Τὸ δὲ ποσὸν τοῦτο ἀναγράφεται καὶ ἐν τῷ συντασσομένῳ πρωτοκόλλῳ τῆς σφραγίσεως τοῦ ἄμβυκος». Εἶναι βεβαιωμένον λοιπόν, κύριοι, ἐκ τῆς διαδικασίας τοῦ νόμου ποία εἶναι ἡ ποσότης τὴν ὁποίαν ἕκαστος χωρικὸς παράγει ἐκ τῆς ἀμπέλου του, διότι εἶναι εἰς τὸ πρωτόκολλον τῆς βεβαιώσεως. Δύναται συνεπῶς ὁ κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς νὰ εἰσαγάγῃ «τάχιστα ἓν νομοσχέδιον καταργοῦν αὐτὸν τὸν νόμον τοῦ Παγκάλου ἁπλῶς καὶ νὰ ἐπιτρέψῃ τὴν ἐλευθέραν τοῦ οἰνοπνεύματος πώλησιν, συνάμα δὲ καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐπιφυλάξῃ εἰς ἑαυτὴν τὸ δικαίωμα νὰ φορολογήσῃ βραδύτερον τὸ οἰνόπνευμα τοῦτο, εἰσάγουσα σχετικὸν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον νὰ συζητήσωμεν ἐν ἀπολύτῳ ψυχραιμίᾳ καὶ ἠρεμίᾳ σκέψεως, λαμβάνοντες ὑπ’ ὄψιν καὶ τὰς οἰκονομικὰς ἀνάγκας τοῦ Κράτους. Ὅταν τοῦ γεωργοῦ τοῦ στερήσητε μίαν περιουσίαν τοιαύτην, ἥτις ἀποτελεῖ τὰ 40 ἑκατοστὰ τῆς παραγωγῆς τῆς ἀμπέλου του, πῶς θὰ ζήσῃ ὁ ἄνθρωπος αὐτός; Δύνασθε νὰ εἴπητε αὐτῷ· δανείσθητε χρήματα διὰ νὰ ζήσῃ ἡ οἰκογένειά σου, ἀλλὰ κράτησον τὸ ἰδικόν σου προϊὸν ἀπώλητον καὶ πίε αὐτό; Δι’ αὐτὸ ἐν ἀρχῇ ὁμιλήσας ἔθεσα τὸ ζήτημα αὐτὸ ὡς ζήτημα δημοσίας τάξεως. Εἴμεθα ὅλοι ὑπὲρ τῆς τάξεως καὶ τὴν συγκρατοῦμεν διὰ τῆς βίας εἰς τὰς τάξεις τῶν χωρικῶν καὶ δι’ αὐτὸ λέγομεν νὰ μὴ χρονοτριβῶμεν. Ἀφήστε τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς νὰ πωλήσουν τὸ οὖζό των ἐλεύθερα καὶ ἀφοῦ ἔχετε βεβαιωμένην τὴν ποσότητα, νὰ βάλετε ἕνα φόρον βραδύτερον. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἀπὸ ἰδιοσυγκρασίας ὁ Ρωμηός, ὁ ὁποῖος συνήθισε νὰ πωλῇ ἐλεύθερα τὸ οὖζό του, νὰ ἀνεχθῇ τοιαύτας διατυπώσεις. Δὲν δέχεται δεσμεύσεις. Φορολογίας πάντοτε δέχεται. Δὲν δέχεται τὸν περιορισμὸν τῆς ἐλευθέρας διαχειρίσεως τοῦ προϊόντος του. Παρακαλῶ τὸν κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸν δι’ ἑνὸς νόμου νὰ καταργήσῃ αὐτὸν τὸν νόμον καὶ νὰ ἐπιτρέψῃ τὴν ἐλευθέραν μεταφορὰν τοῦ οἰνοπνεύματος. Διευκρινίζων δὲ τὸ πρᾶγμα, λέγω νὰ γίνῃ τοῦτο ὅταν πρόκειται περὶ οἰνοπνεύματος ἐκ σταφυλῶν καὶ ὄχι ἀπὸ ἄλλα προϊόντα, μοῦρα κλπ. Ἀλλὰ καὶ νὰ ἐπιφυλαχθῇ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐνασκήσῃ τὴν φορολογίαν μεταγενεστέρως καὶ μετὰ συζήτησιν διεξοδικὴν τῆς Βουλῆς νὰ ἴδωμεν τί φόρον δυνάμεθα νὰ ἐπιβάλλωμεν. Ἡ βεβαίωσις ὑπάρχει. Ἀσφαλέστερον λοιπὸν θὰ τοὺς φορολογήσητε, ἀλλὰ νὰ ἀφήσητε ἐπὶ τοῦ παρόντος τὴν πώλησιν ἐλευθέραν διὰ τὸ ἐπεῖγον τοῦ πράγματος καὶ παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ λάβῃ τὰς διαμαρτυρίας ταύτας ὑπ’ ὄψιν της. Ταῦτα εἶχον νὰ εἴπω.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Ἀποστολίδης ἔχει τὸν λόγον.

§31Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ. Ἐπαφίεμαι εἰς τὸν κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸν ὅπως θελήσῃ τὸ ταχύτερον νὰ ἐπιλύσῃ τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ τὴν Βουλήν. Εἶναι βεβαίως δικαιολογημένη ἡ ἐξέγερσις καὶ ἡ ἀγανάκτησις τῶν παραγωγῶν τοῦ οἰνοπνεύματος καὶ νομίζω ὅτι ὁ κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς θὰ εἰσηγηθῇ τὸ ταχύτερον εἴτε ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, εἴτε ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία θὰ ἐξετάσῃ τὸ κῦρος τῶν νομοθετημάτων τοῦ Παγκάλου, τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον. Ἐπὶ τῆς οὐσίας τῆς ὑποθέσεως θὰ ὁμιλήσω ὅταν ὁ ἀξιότιμος κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς εἰσηγηθῇ τὸ νομοσχέδιον. Ρίπτω ἁπλῶς τὴν γνώμην καὶ νομίζω ὅτι θὰ εἶναι καλύτερον ἀντὶ τοῦ Διατάγματος τοῦ Παγκάλου νὰ ἐπιβληθῇ στρεμματικὴ φορολογία ἐπὶ τῆς ἀμπέλου καὶ νὰ ἀφεθῇ ἐλευθέρα πώλησις τοῦ οἰνοπνεύματος τῶν παραγωγῶν.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Καλαντζόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§33Γ. ΚΑΛΑΝΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Κατόπιν τῆς δηλώσεως τοῦ κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργοῦ ὅτι θὰ φέρῃ προσεχῶς εἰς τὴν Βουλὴν νομοσχέδιον, παραιτοῦμαι τοῦ λόγου.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Ἀλαμανῆς ἔχει τὸν λόγον.

§35Χ. ΑΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεῖλκεν ἴσως ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως μετὰ τὰς δηλώσεις τοῦ κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργοῦ ὅτι πρὸ τῶν διακοπῶν θὰ φέρῃ νομοσχέδιον σχετικὸν μὲ τὸ ζήτημα τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν. Εἶμαι ὅμως ὑποχρεωμένος λόγῳ τῆς στενοχωρίας ἡ ὁποία ἐκδηλοῦται ἀπὸ τὰς ἐπαρχίας μας, εἶμαι ὑποχρεωμένος λόγῳ τῶν ἐπανειλημμένων τηλεγραφημάτων καὶ συλλαλητηρίων τὰ ὁποῖα συγκροτοῦσιν εἰς τὰς ἐπαρχίας νὰ τονίσω εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ δοθῇ λύσις ταχυτέρα ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ. Δὲν κλονίζεται μόνον ἡ Θεσσαλία, κύριοι, ἐκ τοῦ ζητήματος τούτου. Ἐνδιαφέρεται ὁλόκληρος ἡ Μακεδονία, ἐνδιαφέρονται πλεῖσται ὅσαι ἐπαρχίαι τῆς Ἑλλάδος, ἐνδιαφέρεται ὅλη ἡ Ἑλλάς. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον περισσότερον ἐξηρέθισε τοὺς παραγωγοὺς εἶναι ὅτι, ἐνῷ πάντες πιστεύουν καὶ ἐνῷ τὸ Σύνταγμα ἀναγράφει ὅτι ὅλοι οἱ Ἕλληνες εἶναι ἴσοι καὶ φορολογοῦνται ἐξίσου, ἐν τούτοις εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν δὲν κρατεῖ ἡ αὐτὴ φορολογία εἰς ὅλα τὰ μέρη τῆς Ἑλλάδος, ἀλλὰ ἄλλη κρατεῖ ἐν Κρήτῃ καὶ ἄλλη ἐν Θεσσαλίᾳ. Τὸ τοιοῦτον ἐξήγειρε, κύριοι συνάδελφοι, ἔτι περισσότερον τὴν ἀγανάκτησιν τοῦ κόσμου. Θέλομεν νὰ τονίσωμεν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ὅτι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ζητεῖ ὁ παραγωγικὸς πληθυσμὸς εἶναι ὅτι θέλει νὰ διαθέσῃ ἐλευθέρως τὸ ἐμπόρευμά του, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει τὸν παραγωγικὸν πληθυσμὸν εἶναι νὰ ἀφεθῇ ἐλεύθερον ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον παράγει. Δὲν γνωρίζω ποῖον ἄλλο εἶδος παραγωγῆς ἐμποδίζει τὸ Κράτος νὰ κυκλοφορήσῃ, ἀλλὰ τὸ εἶδος τοῦτο, διὰ τὸ ὁποῖον ἀναγκαζόμεθα νὰ ὑποβάλωμεν διαμαρτυρίας, εἶναι περιουσία τοῦ παραγωγοῦ. Κατὰ τὴν Δʹ Συντακτικὴν Συνέλευσιν ἦλθε πάλιν τὸ ζήτημα τῆς φορολογίας τῶν ἀμβύκων καὶ ὁ τότε Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας κ. Ἠσαΐας ἀνῆλθεν εἰς τὸ βῆμα καὶ ἐζήτησε νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον εἶχε καταρτισθῆ τότε. Ἐν τούτοις ἡ Συνέλευσις ἐκείνη σύσσωμος ἀπέρριψε τὴν μονοπώλησιν τοῦ οἰνοπνεύματος. Διατί λοιπὸν μετὰ τοιαύτας ἐκδηλώσεις τῆς τότε Συνελεύσεως νὰ ἔλθῃ μία δικτατορία καὶ νὰ νομοθετήσῃ ἐναντίον τῆς γνώμης τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ; Δὲν εἶναι οὔτε νόμιμον, οὔτε δίκαιον, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον διὰ τῆς βίας ὁ τότε δικτάτωρ ἠθέλησε νὰ ἐπιβάλῃ καὶ δὲν ἐπιτρέπεται εἰς τὴν παροῦσαν Βουλὴν νὰ τὸ ὑποστηρίξῃ. Τί ζητεῖ ὁ κόσμος αὐτὸς ὁ παραγωγικός; Ζητεῖ νὰ ἔχῃ ἐλεύθερον τὸ προϊόν του καὶ εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ διατρανώσῃ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ὅτι δέχεται ἐν ἀνάγκῃ καὶ μεγαλυτέραν φορολογίαν ἐπὶ τοῦ οἰνοπνεύματος, ἀρκεῖ νὰ ἀφεθῇ ἐλευθέρα ἡ ἐμπορεία του. Διατί νὰ θελήσωμεν νὰ ὠφελήσωμεν ὀλίγους μεγάλους βιομηχάνους καὶ νὰ στερήσωμεν τῆς ζωῆς τόσους ἄλλους μικροὺς παραγωγούς, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν μέρος τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, διότι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θέλουν νὰ ἀπολαμβάνουν οἱ δέκα μεγάλοι βιομήχανοι, τὸ ἀπολαμβάνουν ἤδη χιλιάδες μικροὶ παραγωγοὶ καὶ γεωργοί. Θέλετε νὰ ὠφελήσητε πέντε ἢ δέκα μεγάλους καὶ νὰ κατασυντρίψητε ὅλον τὸν ἄλλον παραγωγικὸν κόσμον; Ἔχω τὴν πεποίθησιν ὅτι ὁ κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς καὶ σεβαστός μου ἀρχηγὸς θὰ θελήσῃ νὰ ὑποβάλῃ πρὸ τῶν διακοπῶν τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον καὶ ὅτι ἡ Βουλὴ ἀντιλαμβανομένη ὅτι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θέλει ὁ παραγωγικὸς κόσμος εἶναι νὰ ἔχῃ ἐλευθέραν τὴν διάθεσιν τοῦ ἐμπορεύματός του, θὰ ἀποδεχθῇ αὐτὸ ὡς δίκαιον. Ὁ κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργός, ὁ τόσον φιλελεύθερος, δὲν φαντάζομαι ὅτι θὰ θελήσῃ νὰ παραμείνῃ ὁ περιορισμὸς αὐτὸς καὶ νὰ ὑποστηρίξῃ τὴν ὀλιγαρχίαν καὶ ὄχι τὸν πολὺν κόσμον.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ζούκας ἔχει τὸν λόγον.

§37Ε. ΖΟΥΚΑΣ. Ἑνώνω καὶ ἐγὼ τὰς διαμαρτυρίας μου μετὰ τῶν κ. κ. συναδέλφων κατὰ τοῦ ἀδίκου αὐτοῦ φορολογικοῦ μέτρου, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ πλήξῃ τὸν πολὺν γεωργικὸν πληθυσμόν. Διότι δὲν ἠμπορεῖ ὁ κάθε παραγωγὸς νὰ τύχῃ προστασίας τῆς παραγωγῆς του, ὅταν εἶναι δεμένος καὶ δὲν δύναται ἐλευθέρως νὰ διαθέσῃ τὸ προϊόν του, ὅταν δὲν δύναται νὰ πωλήσῃ τὰ στέμφυλά του καὶ εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ τὰ πετάξῃ εἰς τοὺς δρόμους. Καὶ δὲν πρόκειται ἡμεῖς νὰ καταστρέψωμεν τὴν μικρὰν βιομηχανίαν, ἐκ τῆς ὁποίας ζῶσι πλεῖστοι ὅσοι οἰκογενειάρχαι, διὰ νὰ παραδώσωμεν τὸ προϊὸν αὐτὸ εἰς τοὺς μεγάλους ποτοποιούς, οἱ ὁποῖοι νὰ κερδοσκοπῶσιν εἰς βάρος τοῦ πτωχοῦ παραγωγοῦ, οἱ ὁποῖοι ἔχουσι τὸ πικρὸν παράπονον κατὰ τοῦ ὄντως δημευτικοῦ Διατάγματος αὐτοῦ τῆς δικτατορίας. Βεβαίως θὰ ἐπερίττευεν ἡ συζήτησις μετὰ τὰς δηλώσεις τοῦ κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργοῦ, ἀλλ’ ἔχομεν τὴν ὑποχρέωσιν νὰ διαμαρτυρηθῶμεν καὶ νὰ παρακαλέσωμεν τὴν Σεβαστὴν Κυβέρνησιν ὅπως ἀφήσῃ ἐλευθέραν τὴν πώλησιν τῶν στεμφύλων καὶ τοῦ οἰνοπνεύματος, ἐπιβαρύνουσα διὰ φορολογίας, ἔστω καὶ βαρυτάτης, τὴν τιμὴν τοῦ οἰνοπνεύματος, διότι δὲν δύναται νὰ δεχθῇ ὁ παραγωγὸς νὰ καταστρέφεται αὐτὸς διὰ νὰ πλουτίζουν οἱ ὀλίγοι μεγάλοι ποτοποιοί, οἱ ὁποῖοι, πρέπει νὰ γνωρίζῃ ἡ Βουλή, ὅτι εὔχονται νὰ διατηρηθῇ αὐτὸ τὸ νομοθέτημα ἐπὶ δύο ἀκόμη ἔτη, ἵνα αὐτοὶ πλουτίσουν καὶ ἀποκτήσουν ἑκατομμύρια. Δι’ αὐτὸ παρακαλοῦμεν τὴν Κυβέρνησιν νὰ δεχθῇ νὰ ἐπιβάλλῃ οἱανδήποτε ἐπὶ πλέον φορολογίαν εἰς τὸ οἰνόπνευμα, ὄχι ὅμως νὰ ἀποδεχθῇ νὰ παραμείνῃ ἡ μονοπώλησις αὐτοῦ.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μόδης ἔχει τὸν λόγον.

§39Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἁπλῶς, κ. Πρόεδρε, θέλω νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὸν κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸν ὅτι τὸ γοργὸν καὶ χάριν ἔχει, διότι πρόκειται περὶ ζητήματος φλέγοντος. Τὸ ζήτημα τὸ ὁποῖον ὀφείλει νὰ ἐξετάσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶναι τὸ νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον ἐξεδόθη ὑπὸ τῆς Παγκαλικῆς δικτατορίας καὶ τὸ ὁποῖον οἱ παραγωγοὶ ζητοῦσι νὰ ἀκυρωθῇ, δεχόμενοι νὰ καταβάλλωσι καὶ πεντάδραχμον ἔστω ἐπὶ τοῦ οἰνοπνεύματος φορολογίαν. Θέλω νὰ ὑπενθυμίσω καὶ ἓν ἄλλο εἰς τὸν κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργόν· ὅτι κατὰ παλαιοτέραν ἐποχὴν οἱ ὑπέρμαχοι τῆς καταργήσεως τῶν ἀμβύκων δὲν ἐδίσταζον νὰ λέγωσιν ὅτι φροντίζουσι καὶ διὰ τὴν ὑγείαν τῶν φορολογουμένων, ἀλλὰ διὰ τοῦ νομοθετήματος τούτου καταδικάζομεν τοὺς παραγωγοὺς νὰ πίνωσι μόνοι των τὸ προϊὸν αὐτὸ τῆς παραγωγῆς των.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Γούδας ἔχει τὸν λόγον.

§41Μ. ΓΟΥΔΑΣ. Νομίζω καὶ ἐγὼ ὅτι τὸ ζήτημα τῶν ἀμβύκων εἶναι ζήτημα μεγάλης σπουδαιότητος, διότι ὁ νομὸς Ἰωαννίνων ἔχει ποτοποιΐαν ἀρκετὰ πολυμελῆ καὶ διατελεῖ ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας, ὥστε οἱ οἰνοπαραγωγοὶ εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ ἀποδίδωσι τὸ προϊὸν τῆς ἀποστάξεώς των εἰς τοὺς μεγάλους βιομηχάνους ἐπὶ ἀπωλείᾳ τοῦ κέρδους, τὸ ὁποῖον θὰ εἶχον ἐκ τῆς ἀποδόσεως τῆς καλλιεργείας τῶν ἀμπέλων των. Θὰ παρακαλέσω λοιπὸν καί ἐγὼ τὸν κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸν νὰ λάβῃ ὑπὸ σημείωσιν τὰς γενομένας συστάσεις καὶ νὰ ἀποδεχθῇ δι’ ὅλα τὰ μέρη τῆς Ἑλλάδος ὅ,τι ἐφαρμόζεται ἐν Κρήτῃ.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Χρηστοβασίλης ἔχει τὸν λόγον.

§43Χ. ΧΡΗΣΤΟΒΑΣΙΛΗΣ. Τὸ οἰνόπνευμα, κ. Πρόεδρε, εἶναι ἓν ἀπὸ τὰ ὀλίγα καὶ τὰ κυριώτερα προϊόντα τῶν χωρίων, κατὰ δὲ τὸ πνεῦμα τοῦ Ν. Διατάγματος, οἱ ἄνθρωποι οἱ καλλιεργηταὶ εἶναι ὑποχρεωμένοι ἢ νὰ πίνουν τὸ οἰνόπνευμα μόνοι των ἢ νὰ τὸ χύσουν. Ἑπομένως τὸ ζήτημα εἶναι πῶς νὰ ἐπανέλθῃ τὸ πρώην καθεστώς.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μέρος ἔχει τὸν λόγον.

§45Α. ΜΕΡΟΣ. Οἱ περιορισμοί, οἵτινες ἐτέθησαν διὰ τὴν χρησιμοποίησιν τοῦ προϊόντος τῶν ἀμβύκων δὲν ἀποβλέπουν προφανῶς εἰς τὴν ὑγείαν τῶν καταναλισκόντων τὸ προϊὸν τοῦτο, ἀλλ’ ἀποβλέπουν οὐσιαστικώτατα εἰς τὴν ὑγείαν τοῦ δημοσίου ταμείου. Ὡς γνωστόν, τὸ Κράτος εἰσπράττει ἀπὸ τὴν φορολογίαν τοῦ οἰνοπνεύματος 250 ἑκατομμύρια, τὸ δὲ οἰνόπνευμα παράγεται ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ἐκ τῆς σταφίδος, ἀλλ’ εἶχε νὰ ἀνταγωνισθῇ μὲ τὸ τσίπουρο, τὸ ὁποῖον παράγεται ἀπὸ τὰ στέμφυλα τῶν ἀμπελουργῶν. Ἐσκέφθη λοιπὸν τὸ Κράτος ὅτι ὤφειλε νὰ θέσῃ ἕνα περιορισμὸν διὰ τὴν χρησιμοποίησιν τοῦ οἰνοπνεύματος τῶν ἀμπελοκτημόνων, ὥστε νὰ ἐπιβάλῃ τὴν μεγαλυτέραν κατανάλωσιν τοῦ οἰνοπνεύματος, τὸ ὁποῖον παράγεται ἀπὸ τὴν σταφίδα καὶ τὸ ὁποῖον, ὡς γνωστόν, φορολογεῖται μὲ 50 δραχμὰς τὸ κιλόν, ἐφόσον εἶναι ἄνυδρον. Ἀπὸ ταμειακῆς ἀπόψεως ἀσφαλῶς τὸ μέτρον εἶναι ἐξαίρετον, ἀλλ’ ἔχει καὶ τὴν κακήν του ὄψιν, ὅτι ὁ τρόπος κατὰ τὸν ὁποῖον ἐφηρμόσθη κατέθλιψε τοὺς παραγωγοὺς καὶ ἤγειρεν αὐτὴν τὴν θύελλαν τῆς δυσφορίας καὶ τῆς ἀγανακτήσεως. Ὑποθέτομεν ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, βεβαίως προασπίζων καὶ τὰ συμφέροντα τοῦ δημοσίου ταμείου, θὰ θελήσῃ νὰ εὕρῃ τρόπον τοιοῦτον, ὥστε καὶ ὁ παραγωγὸς νὰ μὴ καταθλίβεται καὶ νὰ μὴ πιέζεται. Νομίζω ὅτι τὸ τσίπουρο, τὸ ὁποῖον παράγεται δι’ οἰκιακὴν χρῆσιν, εἰς μικρὰς δηλαδὴ ποσότητας, πρέπει νὰ ἀπαλλαγῇ οἱασδήποτε φορολογίας, τὸ δὲ πλεόνασμα, τὸ ὁποῖον διατίθεται διὰ τὸ ἐμπόριον, νὰ ὑποβληθῇ εἰς φόρον τοιοῦτον, ὥστε οὐδὲ τὸ Κράτος νὰ χάσῃ, οὐδὲ οἱ ἀμπελουργοί.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Ἀλεξανδρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§47Π. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. Κατόπιν τῶν κατηγορηματικῶν δηλώσεως τοῦ ἀξιοτίμου ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργοῦ ὅτι θὰ λάβῃ ὑπὸ σοβαρὰν ἔποψιν τὸ ζήτημα, ἀλλ’ ὅτι σήμερον δὲν δύναται νὰ ἀνακοινώσῃ εἰς τὴν Βουλὴν τὰ μέτρα καὶ τὰς σκέψεις αὐτοῦ ἐπὶ τοῦ ζητήματος, ἐπειδὴ ἀκόμη δὲν κατέληξεν εἰς ἀπόφασιν, κατόπιν, λέγω, τῆς τοιαύτης δηλώσεως, θεωρῶ ἄσκοπον τὴν περαιτέρω συζήτησιν καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅπως κατὰ τὸ δυνατὸν ταχύτερον ὑποβάλῃ εἰς τὴν Βουλὴν τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, διότι ὄντως ὁ λαὸς ὁ οἰνοπαραγωγὸς διατελεῖ ἐν ἐξεγέρσει καὶ ἀγωνίᾳ. Παρακαλῶ ἐπὶ πλέον τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ προσπαθήσῃ ὅπως, εἰ δυνατόν, ἀποτραπῇ πᾶν ἐμπόδιον εἰς τὴν κατανάλωσιν τοῦ οἰνοπνεύματος ἐκ στεμφύλων καὶ συνάμα νὰ προσπαθήσῃ, ὅπως αἱ διατυπώσεις τοῦ νόμου καὶ αἱ πιέσεις τῶν ἐφαρμοζόντων τὸν νόμον τοῦτον ὦσιν ὅσον τὸ δυνατὸν ὀλιγώτεραι.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Κόρακας ἔχει τὸν λόγον.

§49Α. ΚΟΡΑΚΑΣ. Μετὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργοῦ περιττεύει πᾶσα συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως. Δὲν θὰ ἐλάμβανον δὲ τὸν λόγον, ἂν δὲν εἶχον ὑπ’ ὄψει ἀπάντησιν τοῦ ἐργαστηρίου τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς τῶν οἰνοπαραγωγῶν Τυρνάβου. Καθ’ ἣν ἐποχήν, κ. Ὑπουργέ, καταφθάνουν ἔντονοι διαμαρτυρίαι ἀπὸ ὅλα τὰ μέρη τῆς Ἑλλάδος, ὅπου ἀσκεῖται ἡ ἀμπελουργία, κατὰ τὸν Ἰούλιον τοῦ 1926 ἡ διεύθυνσις τοῦ ἐργαστηρίου τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν στέλλει μίαν ἀπάντησιν αὐτόχρημα εἰρωνικὴν διὰ τοὺς οἰνοπαραγωγοὺς Τυρνάβου. Λέγω εἰρωνικήν, διότι δὲν ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ ἀποδώσῃ σοβαρὸν χαρακτῆρα εἰς τὴν ἀπάντησιν αὐτήν, ἀφοῦ παρουσιάζει τὸ Ν. Διάταγμα τοῦ Ἰουλίου 1926 ὡς παρέχον πλεονεκτήματα εἰς τοὺς ἀμπελουργούς. Τὸ Νομοθετικὸν αὐτὸ Διάταγμα γνωρίζομεν ὅλοι ἴσως ὅτι ἐχαλκεύθη ἀπὸ τοὺς βιομηχάνους. Ἐγένετο ἡ κατάλληλος εἰσήγησις εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως τότε ἐγένετο ἡ συζήτησις τῶν συμβάσεων Πάουερ κλπ., τὸ εὗρε καὶ ἡ Κυβέρνησις συμφέρον, διότι εὑρίσκετο εἰς στενοχωρίαν διὰ ταμειακοὺς λόγους καὶ τὸ ἔκαμε νομοθέτημα. Τώρα ἔρχεται τὸ ἐργαστήριον νὰ μᾶς παρουσιάσῃ τὸ νομοθέτημα αὐτὸ ὡς παρέχον πλεονεκτήματα εἰς τοὺς ἀμπελουργούς. Τί πλεονεκτήματα; Ὅτι ηὔξησε τὰ τριήμερα τοῦ χρόνου τῆς ἀποστάξεως. Ἀλλ’ εἶναι γνωστὸν ὅτι εἰς τὰ ἀμπελουργικὰ χωρία, τοὐλάχιστον εἰς τὴν περιφέρειάν μας, ὅλοι οἱ ἀμπελουργοὶ δὲν ἔχουν στέμφυλα ὅπως ἀποστάξουν περισσότερον τῶν 9 ἡμερῶν, ἂν δὲ παρίσταται ἀνάγκη περισσοτέρων ἡμερῶν, ὁ λόγος εἶναι ὅτι ἕκαστον χωρίον ἔχει ὀλίγους μόνον ἄμβυκας. Ἂν ἦτο δυνατὸν νὰ εἶναι κάτοχοι ἀμβύκων ὅλοι οἱ ἀμπελουργοί, δὲν θὰ ὑπῆρχεν ἀνάγκη οὐδὲ ἑνὸς ἐννεαημέρου. Ἕτερον πλεονέκτημα παρουσιάζει ἡ ἀπάντησις εἰς τὴν ἐλάττωσιν τοῦ φόρου, χωρὶς λαμβάνῃ ὑπ’ ὄψιν καὶ τὸ παρακράτημα, διότι ὑποχρεοῖ τὸν παραγωγὸν νὰ δώσῃ ἀντὶ πινακίου φακῆς τὴν σούμαν εἰς τοὺς οἰνοπνευματοποιοὺς τῆς δευτέρας καὶ πρώτης κατηγορίας. Τὸ νομοθέτημα, ὡς εἶπον ὅλοι οἱ προλαλήσαντες, δὲν εἶναι εὐνοϊκόν, ἀλλὰ δεσμευτικὸν διὰ τὴν μικρὰν ἀμπελουργίαν καὶ χαριστικὸν διὰ τὴν μεγάλην βιομηχανίαν. Ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς κάλιστα γνωρίζουν ὅτι μᾶλλον συμφέρον ἔχουν νὰ προστατεύσουν τὴν γεωργικὴν παραγωγὴν παρὰ νὰ δίδουν πολλὰ ἑκατομμύρια εἰς τοὺς μεγάλους βιομηχάνους καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ σπεύσουν νὰ καταργήσουν αὐτοὺς τοὺς περιορισμοὺς τῆς ἐλευθέρας διαθέσεως τοῦ προϊόντος τῶν ἀμπελουργῶν.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Χασιώτης ἔχει τὸν λόγον.

§51Σ. ΧΑΣΙΩΤΗΣ. Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία ὅτι ὁ κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργός, ἀφοῦ ἤκουσε τὰ παράπονα τῶν βουλευτῶν ὅλων τῶν ἀμπελουργικῶν περιφερειῶν, θὰ τὰ λάβῃ ὑπὸ σπουδαίαν ἔποψιν καὶ τὸ μέτρον τὸ ὁποῖον θὰ λάβῃ διὰ τοῦ νέου νομοθετήματος θὰ εἶναι δίκαιον καὶ ἴσον δι’ ὅλους. Τοῦτο μόνον ἤθελον νὰ εἴπω· ὅτι μεταξὺ τῶν ἀμπελουργῶν, οἱ ὁποῖοι ὑφίστανται ζημίας ἐκ τοῦ ἀδίκου αὐτοῦ Διατάγματος, ὑφίστανται ἀκόμη μεγαλυτέραν ζημίαν οἱ ἀμπελουργοὶ τῆς Ἠπείρου, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται ὑπὸ ἐξαιρετικῶς δυσμενεῖς περιστάσεις. Ἐκεῖ δὲν δύνανται εὐκόλως νὰ πωλήσουν τὰ ἀμπελουργικὰ προϊόντα των, τοὺς οἴνους των, λόγῳ ἐλλείψεως συγκοινωνίας καὶ εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ τὰ καταναλίσκουν ἐν τῷ τόπῳ καὶ δι’ αὐτὸ ἀπολαμβάνουν πολὺ μικρὰς τιμάς, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι ἐπαρκεῖς νὰ καλύψωσιν οὐδὲ τὸ ἥμισυ τῆς ἀξίας τῶν ἡμερομισθίων, δηλαδὴ τῆς ἐργασίας, τὴν ὁποίαν αὐτοὶ καταβάλλουν διὰ τὴν παραγωγὴν τῶν ἀμπελουργικῶν των προϊόντων. Ἔχουν δὲ καὶ τοῦτο ἀκόμη τὸ ἀτύχημα, ὄχι μόνον νὰ πωλοῦν τὰ σταφύλια καὶ τὸν οἶνόν των εὐθηνότερον, διότι ἐκεῖ ὁ οἶνος πωλεῖται πρὸς 1½ καὶ 2 μόνον δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν, ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει σχεδὸν εἰς τὴν Ἤπειρον οὐδὲ ἡ δευτέρα κατηγορία τῶν οἰνοπνευματοποιῶν ἡ προνομιοῦχος διὰ νὰ ἀγοράσῃ κατὰ τὸ Διάταγμα τὸ οἰνόπνευμα, τὸ ὁποῖον παράγεται ἀπὸ τὰ στέμφυλα, διότι ἐκεῖ δὲν ἐδημιουργήθη ἀκόμη μεγάλη βιομηχανία οἰνοπνευματοποιΐας. Ἑπομένως οἱ ἀμπελουργοὶ δὲν δύνανται οὐδὲ εἰς εὐτελεῖς τιμὰς νὰ πωλήσουν τὸ οἰνόπνευμά των. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον κατεδικάσθησαν ν’ ἀπορρίπτοπν ὅλως διόλου τὰ στέμφυλα ὡς ὑλικὸν ἄχρηστον, διότι ἐδημιουργήθη ἓν προνόμιον ὑπὲρ τῆς μεγάλης βιομηχανίας, ἵνα εἰς αὐτοὺς μονοπωλεῖται τοῦτο, ἔγινε δηλαδὴ μονοπώλιον ὑπὲρ αὐτῶν καὶ μόνον. Τώρα πῶς ἐδόθη αὐτὸ τὸ μονοπώλιον εἰς αὐτούς, δὲν εἶναι δύσκολον πᾶς τις νὰ ἐξηγήσῃ τὸ πρᾶγμα. Δὲν εἶναι μόνον αὐτὴ ἡ περίπτωσις ἡ ὁποία ἀποδεικνύει τὴν ἰδιαιτέραν συμπάθειαν, τὴν ὁποίαν εἶχεν ὁ δικτάτωρ Πάγκαλος πρὸς τοὺς μεγάλους κεφαλαιούχους.

§52Α. ΚΟΡΑΚΑΣ. Πρὸς τὰς συμβάσεις μετ’ αὐτῶν.

§53Σ. ΧΑΣΙΩΤΗΣ. Σχεδὸν ὅλη ἡ πολιτική του συνίστατο εἰς τὸ πῶς νὰ ἱκανοποιῇ περισσότερον τοὺς μεγάλους κεφαλαιούχους, διότι ἔβλεπεν ὅτι αὐτοὶ ἠδύναντο νὰ τῷ δώσουν τὴν ὑλικὴν δύναμιν, ἡ ὁποία τῷ ἐχρειάζετο διὰ νὰ ἐξακολουθήσῃ τὴν δικτατορίαν του. Ἀπόδειξις εἶναι ὅτι τόσην περιφρόνησιν εἶχε πρὸς τὸν ἀγροτικὸν λαόν, ὥστε ἐτόλμησε νὰ ἐπιβάλῃ ἀκόμη καὶ τὸ ἐπάρατον σύστημα τῆς φορολογίας τῆς δεκάτης. Δὲν τὸν ἔμελε διὰ τὸν γεωργικὸν λαόν, δὲν ἔχει οὐδένα φόβον ἀπὸ τὸν κόσμον τῶν γεωργῶν. Εἶχε μόνον ἀνάγκη νὰ ἐκλαϊκεύσῃ τοὺς μεγάλους κεφαλαιούχους, οἱ ὁποῖοι καὶ τῷ ἐπέβαλον αὐτὸ τὸ μονοπώλιον. Εἶναι λοιπὸν ἀπόλυτος ἀνάγκη νὰ ἀποδοθῇ πρῶτον ἡ μικρὰ ὠφέλεια τὴν ὁποίαν ἔχουν οἱ γεωργοὶ ἐκ τῆς ἐργασίας των καὶ ἀφ’ ἑτέρου νὰ εἶναι τὸ μέτρον ἴσον δι’ ὅλους, διότι ὑπὸ πολίτευμα δημοκρατικὸν δὲν ἀνέχεται ὁ δημοκρατικὸς λαὸς οὔτε τὰ προνόμια, οὔτε τὰ μονοπώλια, οὔτε τὴν ἀνισότητα μεταξὺ τῶν διαφόρων τάξεων. Δὲν ὑπάρχει οὐδεμία ἀμφιβολία ὅτι ὁ κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς θὰ τὰ λάβῃ ὅλα αὐτὰ ὑπ’ ὄψιν. Καὶ ὁ νέος νόμος τὸν ὁποῖον θὰ φέρῃ πρὸς ψήφισιν εἰς τὴν Βουλὴν θὰ εἶναι προστατευτικὸς διὰ τὴν πολυπληθῆ τάξιν τῶν ἀμπελουργῶν τῆς Χώρας.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Τσαρλαμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§55Μ. ΤΣΑΡΛΑΜΠΑΣ. Τονίζω τὴν ἀνάγκην τὴν ἐλευθερίας τῆς παραγωγῆς καὶ κυκλοφορίας τῆς σούμας διὰ νὰ μὴ ἀχρηστεύωνται τὰ στέμφυλα τῶν οἰνοπαραγωγῶν. Ἰδίως ἐνδιαφέρεται διὰ τὸ ζήτημα τοῦτο ἡ ἐπαρχία Λευκάδος, τὴν ὁποίαν πλήσσει καιρίως ἡ ἀπαγόρευσις τῆς ἐμπορίας τῆς σούμας. Παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ὑποβάλῃ τάχιστα τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἀνακουφισθοῦν οἱ οἰνοπαραγωγοί.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Βλιάμος ἔχει τὸν λόγον.

§57Ν. ΒΛΙΑΜΟΣ. Καίτοι ὁ κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς ἐδήλωσεν ὅτι ταχέως θὰ ὑποβάλῃ νομοσχέδιον περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου «περὶ φορολογίας οἰνοπνεύματος», ἐν τούτοις ἔχω ἐπιτακτικὴν ἐντολὴν παρὰ τοῦ λαοῦ, τὸν ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀντιπροσωπεύω, νὰ ἐγείρω τὴν φωνὴν καὶ νὰ ἐκφράσω ὅλην τὴν ἀγανάκτησίν του διὰ τὸ τερατῶδες αὐτὸ Ν. Διάταγμα τοῦ Αὐγούστου 1926, διὰ τοῦ ὁποίου οὐδὲν πλέον, οὐδὲν ἔλασσον διεπράχθη μία σκληρὰ δήμευσις τῆς περιουσίας τοῦ λαοῦ αὐτοῦ. Καὶ εἶναι ἀπορίας ἄξιον πῶς μέχρι τῆς στιγμῆς αὐτῆς ἰσχύει τὸ τερατῶδες αὐτὸ Ν. Διάταγμα, τὸ ὁποῖον ἀντίκειται εἰς τὸ Σύνταγμα, διότι δημεύει τὴν περιουσίαν τοῦ λαοῦ. Ὑπάρχουν ζητήματα εἰς τὰ ὁποῖα ὀφείλει τὸ Κράτος νὰ δίδῃ ἰδιαιτέραν προσοχὴν καὶ τοιοῦτον ζήτημα εἶναι τὸ προκείμενον, διότι πρέπει νὰ λάβῃ κανεὶς ὑπ’ ὄψιν ὅτι ὁ Σαμιακὸς λαός, ὁ ὁποῖος ἦτο σχεδὸν ἀσύδοτος, εἶχεν ἐλευθερίαν περὶ τὰ τοιαῦτα πράγματα ἀφάνταστον, αἴφνης ὑπεβλήθη ὑπὸ τὸν νόμον «περὶ ἀμβύκων» καὶ περιωρίσθη μέχρι τοιούτου σημείου, ὥστε νὰ θεωρῇ ἑαυτὸν ὑπὸ ζυγὸν ἀφόρητον. Δὲν δύναμαι νὰ ἀποδώσω τὴν ζωηρὰν ἐκείνην ἔκφρασιν τῆς ἀγανακτήσεως, τὴν ὁποίαν αἰσθάνεται ὁ λαὸς αὐτὸς διὰ τὸν ἀνελεύθερον καὶ μισητὸν αὐτὸν θεσμόν. Καὶ ὁ νόμος ὁ πρὸ τοῦ Ν. Διατάγματος τοῦ Αὐγούστου 1926 ὑπῆρξεν ἀκατάλληλος καὶ ἐκεῖνος ὁ νόμος ὑπῆρξεν ἐπαχθής. Ὁ λαὸς ἐν τούτοις οὐδέποτε ἠρνήθη νὰ καταβάλῃ τὰ φορολογικά του βάρη καὶ θὰ προτιμᾷ μίαν φορολογίαν βαρυτέραν τῆς τῶν ἀμβύκων, ἀλλ’ ὑπὸ τὸν ὅρον νὰ εἶναι ἐλευθέρα ἡ κατανάλωσις. Διὰ τοῦ νομοθετήματος τοῦ Αὐγούστου 1926 διεπράχθη μία τερατώδης ἀδικία, διότι ἐνῷ ὡρίζετο ὅτι ἡ ὀκᾶ τοῦ στεμφυλοπνεύματος ἐτιμᾶτο ἀντὶ 10 δραχμῶν καὶ 66 λεπτῶν 16°, ἤτοι 37° ἑκατονταβάθμων, συνέβη ὥστε οὐδέποτε τὸ στεμφυλόπνευμα τῆς Σάμου νὰ ἔχῃ 16°, συνεπῶς νὰ εἶναι ἀνεφάρμοστον αὐτὸ τὸ Διάταγμα. Ἀναγκάζονται λοιπὸν οἱ ἄνθρωποι νὰ ρίπτωσι τὴν περιουσίαν των εἰς τοὺς δρόμους ἢ νὰ ἀποστάξωσι τὰ στέμφυλα καὶ νὰ κρατῶσι τὸ στεμφυλόπνευμα πρὸς ἰδίαν χρῆσιν εἰς τὰς οἰκίας των. Ἐντεῦθεν λοιπὸν ἠδύνατο διὰ τοῦ Νομοθετικοῦ αὐτοῦ Διατάγματος νὰ παραχθῇ ἡ ὀλεθρία ἕξις τῆς μέθης εἰς τὰς οἰκογενείας, διότι ἐπιτρέπεται μόνον οἶκοι νὰ γίνεται χρῆσις, ἀπαγορεύεται δὲ ἡ μεταφορὰ αὐτοῦ ἀπὸ χωρίου εἰς χωρίον, πρᾶγμα ἀνήκουστον, τὸ ὁποῖον ἔχει προκαλέσει μεγάλην ἀγανάκτησιν εἰς τὸν Σαμιακὸν λαόν. Κύριε ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργέ, εἶναι ἀνάγκη τάχιστα νὰ φέρητε τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ὑπεσχέθητε, διότι ὁ κόσμος ἀναμένει ὅπως τὸ προϊόν του, τὸ στεμφυλόπνευμα, τὸ ὁποῖον ἀνέρχεται εἰς μεγάλην ποσότητα, δυνηθῇ νὰ τὸ διαθέσῃ ἄνευ ζημίας.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Μεϊμαράκης ἔχει τὸν λόγον.

§59Β. ΜΕΪΜΑΡΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, οἱ ἀγορεύσαντες ἐκ τῶν ἀξιοτίμων κ. κ. συναδέλφων ἔφθασαν μέχρι τοῦ σημείου νὰ εἴπουν ὅτι ἡ Κρήτη εἶναι οὕτως εἰπεῖν μία προνομιοῦχος χώρα ἀπέναντι τῆς λοιπῆς Ἑλλάδος.

§60ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν κατηγόρησε κανεὶς τὴν Κρήτην, κ. συνάδελφε.

§61Β. ΜΕΪΜΑΡΑΚΗΣ. Πρέπει νὰ γνωρίζητε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡμεῖς φορολογούμεθα εἰς δεκαπλασίαν τιμὴν διὰ τὴν σουλτανίναν, ἐκείνην διὰ τὴν ὁποίαν φορολογεῖται ὁλόκληρος ἡ ὑπόλοιπος Ἑλλάς. Καὶ ἐνῷ ἡ ἄλλη Ἑλλὰς καταβάλλει 40 λεπτὰ κατὰ χιλιόγραμμον κατὰ τὴν ἐξαγωγήν, ἡ Κρήτη καταβάλλει 4 δραχμάς. Ἑπομένως δὲν ὑπάρχει εὐμένεια διὰ τὴν Κρήτην, ἀλλὰ μᾶλλον δυσμένεια, διὰ τὸν λόγον μάλιστα τοῦτον ἔχω ὑποβάλει μίαν ἐπερώτησιν εἰς τὸν κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργόν, διὰ τῆς ὁποίας παρακαλῶ τοῦτον ὅταν πρόκειται νὰ εἰσαχθῇ ὁ Προϋπολογισμός, νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει του καὶ διὰ τὸ ζήτημα τοῦ οἰνοπνεύματος τὴν νῆσον Κρήτην, ἡ ὁποία ἀρκετὰ προσέφερεν εἰς τὸ δημόσιον ταμεῖον.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Μάξιμος ἔχει τὸν λόγον.

§63Σ. ΜΑΞΙΜΟΣ. Κατόπιν τῶν ὅσων εἶπον οἱ προλαλήσαντες, ὀλίγα μόνον ἔχω νὰ προσθέσω. Εἶναι γνωστὸν ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς ἔγινε κατόπιν εἰσηγήσεων μιᾶς ὡρισμένης μερίδος οἰνοπνευματοβιομηχάνων καὶ ὅτι διὰ τοῦ νόμου αὐτοῦ ἐπιδιώκεται ἡ μονοπώλησις τῆς παραγωγῆς πρὸς ὄφελος τῶν βιομηχάνων αὐτῶν, εἶναι δὲ εὐχάριστον τὸ ὅτι οἱ κ. κ. βουλευταὶ οἱ προλαλήσαντες ἐτάχθησαν ἐναντίον τοῦ νόμου. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι εὐχάριστον εἶναι ὅτι ὁ κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς ἐδήλωσεν ὅτι σκέπτεται νὰ τροποποιήσῃ καὶ ὄχι νὰ καταργήσῃ τὸν νόμον αὐτόν. Ὑπάρχει βεβαίως μία ἀντίθεσις εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν μεταξὺ ἐκείνου τὸ ὁποῖον ζητοῦν οἱ ἀμπελουργοὶ καὶ τῶν συμφερόντων τοῦ Κράτους ἀπὸ ταμειακῆς ἀπόψεως. Ὑπάρχει ἀκόμη μία ἀντίθεσις μεταξὺ τῶν μικροπαραγωγῶν ἀμπελουργῶν καὶ τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων, ὑπὲρ τῶν ὁποίων ἔγινεν ὁ νόμος. Τώρα προστίθεται καὶ τρίτη ἀντίθεσις μεταξὺ Κρήτης καὶ Παλαιᾶς Ἑλλάδος, ἀλλὰ νομίζω ὅτι δὲν εἶναι σοβαρὰ αὐτὴ ἡ τελευταία. Ὁ κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς ἔχει ὑπ’ ὄψει του τὰς ἀντιθέσεις αὐτὰς καὶ θέλει νὰ λύσῃ τὸ ζήτημα κατὰ τρόπον συμβιβάζοντα τὰς ἀντιθέσεις πρὸς ὄφελος ἀσφαλῶς τῶν ἀνθρώπων, διὰ τοὺς ὁποίους ἔγινε τὸ Διάταγμα αὐτό. Ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι ἔχομεν συγκεκριμένα τηλεγραφήματα, ὅπως καὶ ἄλλοι συνάδελφοι, τῶν παραγωγῶν τῶν ἐν λόγῳ περιφερειῶν, ἔχομεν ὑποχρέωσιν καὶ καθῆκον νὰ ζητήσωμεν τὴν ἀκύρωσιν τοῦ νόμου, ὁ ὁποῖος καταστρέφει τοὺς παραγωγοὺς καὶ ἔρχεται εἰς φανερὰν ἀντίθεσιν πρὸς τὰ συμφέροντα αὐτῶν.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βαρβούτης ἔχει τὸν λόγον.

§65Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Μετὰ τὰς δηλώσεις τοῦ κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργοῦ νομίζω ὅτι ἡ συζήτησις εἶναι ἐξηντλημένη. Ἤθελα μόνον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅπως κατὰ τὴν ῥύθμισιν τοῦ ζητήματος αὐτοῦ νὰ μὴ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὴν ἀρχήν, ἔστω καὶ ἐν μέρει, τὴν ὁποίαν ἔθηκεν τὸ ὑπὸ κατάργησιν νομοσχέδιον. Θὰ παρακαλέσω ἐπίσης, διὰ νὰ δυνηθῇ ἡ Βουλὴ νὰ σχηματίσῃ γνώμην ἔγκυρον, εἰς τρόπον ὥστε καὶ τὰ συμφέροντα τῶν παραγωγῶν νὰ ἐξυπηρετήσῃ καὶ τοῦ Δημοσίου, εἰ δυνατὸν μαζὶ μὲ τὸ νομοσχέδιον νὰ ἐκτυπωθοῦν καὶ πίνακες περιέχοντες τὴν μέσην ἀπόδοσιν τῆς τελυεταίας πενταετίας, ἐπὶ τῇ βάσει τῆς προγενεστέρας τιμῆς καὶ πίνακας περιέχοντας τὴν ἀπόδοσιν ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ Ν. Διατάγματος. Ὅταν αὐτὰ τὰ στοιχεῖα προσαχθοῦν, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ σχηματίσωμεν ἔγκυρον γνώμην, ὥστε νὰ ἔχῃ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν τὸ τεχνικὸν μέρος κατὰ τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον ἐξησφαλισμένον.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Σίδερης ἔχει τὸν λόγον.

§67Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ. Συμφωνῶ μὲ ὅλους τοὺς προλαλήσαντας, ὑποθέτω δὲ κατὰ βάθος καὶ ὁ κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς εἶναι σύμφωνος, διότι καὶ ὁ ἴδιος γνωρίζει τὸ ζήτημα καὶ θὰ ἔχῃ ἐνοχλήσεις ὄχι μόνον ἀπὸ τοὺς βουλευτάς, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τοὺς ἐκλογεῖς τῆς ἰδιαιτέρας του ἐπαρχίας. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ παρακαλέσω νὰ ἐπιστηθῇ ἡ προσοχὴ εἶναι τοῦτο· ὅτι ἐνῷ κατὰ τὴν τελευταίαν Συνέλευσιν ὕστερα ἀπὸ πολλὰς συζητήσεις εἶχεν ἀποκρυσταλλωθῆ μία φορολογικὴ πολιτικὴ ὡρισμένη διὰ τὸ ζήτημα τῶν ἀμβύκων, εὑρισκόμεθα ἤδη πρὸ ἑνὸς Ν. Διατάγματος μὲ φορολογικὸν περιεχόμενον, μὲ περιεχόμενον δηλαδὴ τὸ ὁποῖον προσήκει κατ’ ἐξοχὴν εἰς τὴν λαϊκὴν ἀντιπροσωπείαν. Ἐννοῶ κάλλιστα τὴν δύσκολον θέσιν, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὁσάκις τοῦ ζητοῦνται καταργήσεις φορολογικῶν νόμων, ἀλλ’ ἐδῶ δὲν πρόκειται περὶ καταργήσεως φορολογίας. Τὸ ζήτημα στρέφεται εἰς κατάργησιν τῆς ἐπιβληθείσης ἀπαγορεύσεως τῆς πληθώρας ἐμπορίας, ἡ ὁποία καταλήγει εἰς ἀπαγόρευσιν τῆς παραγωγῆς. Ἐπὶ τοῦ ζητήματος τοῦ φορολογικοῦ δὲν θὰ ἤμην ἐγὼ τουλάχιστον προσωπικῶς ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ φέρω δυσχερείας εἰς τὸ οἰκονομικὸν ἔργον τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλ’ ἐπὶ τοῦ ζητήματος τοῦ περιορισμοῦ τῆς καταργήσεως τῆς παραγωγῆς νομίζω ὅτι θὰ εἶναι σύμφωνος ὁλόκληρος ἡ Βουλή, ὅτι τὸ πρᾶγμα εὑρίσκεται ἐκτὸς παντὸς πλαισίου φορολογικῆς πολιτικῆς. Ὁ χαρακτηρισμὸς τοῦ Διατάγματος ὡς δημευτικοῦ εἶναι κατ’ ἐξοχὴν ἐπιεικής. Νομίζω λοιπὸν ὅτι θὰ ἔπρεπεν ἡ κατάργησις αὐτὴ τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς ἐμπορίας νὰ μὴ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον οἱουδήποτε δισταγμοῦ. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι τὸ συμφέρον τοῦ Δημοσίου Ταμείου μέχρις ἑνὸς ὁρίου ταυτίζεται πρὸς τὸ συμφέρον τῶν οἰνοπνευματοποιῶν, ἀλλὰ μέχρις ἑνὸς ὁρίου Πέραν τοῦ ὁρίου τούτου ἡ παραμονὴ τῶν σημερινῶν δεσμῶν τῶν μικρῶν βιοτεχνῶν, οἱ ὁποῖοι ἀποζοῦν ἀπὸ τὴν ἐργασίαν αὐτήν, θὰ ἀπετέλει τίποτε ἄλλο, παρὰ μίαν ὑποστήριξιν ὡρισμένης ὁμάδος μεγαλοβιομηχάνων, ὑποστήριξιν, ἡ ὁποία δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ εὕρῃ συμπαθείας εἰς τὴν Βουλήν, ἡ ὁποία ἐκπροσωπεῖ ἓν πολὺ μεγαλύτερον μέρος τοῦ πληθυσμοῦ, ὡς εἶναι οἱ παραγωγοί.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Μανταφούνης ἔχει τὸν λόγον.

§69Σ. ΜΑΝΤΑΦΟΥΝΗΣ. Ἐκπροσωπῶν ἐν τῇ Βουλῇ λαὸν κατ’ ἐξοχὴν ἀμπελουργικόν, τὸν λαὸν τῆς Σάμου, ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ μεταφέρω εἰς τὴν Βουλὴν τὴν δεδικαιολογημένην ἀγανάκτησίν του ἐπὶ τοῦ Ν. Διατάγματος τοῦ Αὐγούστου 1926. Φρονῶ ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει καθῆκον νὰ λύσῃ τὸ ζήτημα τῶν ἀμβύκων, τὸ ὁποῖον κρατεῖ εἰς συγκίνησιν ὁλοκλήρους πληθυσμοὺς τοῦ Κράτους. Ἡ Δʹ Ἐθνοσυνέλευσις κατόπιν μακρῶν συζητήσεων καθ’ ἃς ἐξητάσθη τὸ ζήτημα τοῦτο ὑφ’ ὅλας τὰς πλευρὰς αὐτοῦ, ἐψήφισε τὸν νόμον, ὁ ὁποῖος κατὰ τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον συνεβίβαζε τὰς ἀπόψεις τῶν ἀμπελουργῶν μετὰ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν περὶ ἐξασφαλίσεως τῶν ἐκ τοῦ φόρου οἰνοπνεύματος ἐσόδων. Τὸν νόμον τοῦτον κατήργησε τὸ Ν. Διάταγμα τῆς δικτατορίας τοῦ Παγκάλου, τὸ ὁποῖον περιέλαβε νέας διατάξεις, αἵτινες διατηροῦνται ἐν ἰσχύϊ. Ἡ καλυτέρα λύσις, κατὰ τὴν γνώμην μου, θὰ ἦτο ἡ δι’ ἀμέσου ψιφίσματος κατάργησις τοῦ ἐν ἰσχύϊ Διατάγματος καὶ ἡ ἐπαναφορὰ ἐν ἰσχύϊ τοῦ νόμου τῆς Δʹ Ἐθνοσυνελεύσεως μέχρις ὅτου συζητηθῇ καὶ ψηφισθῇ τὸ νέον νομοσχέδιον περὶ ἀμβύκων, τὸ ὁποῖον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐπηγγέλθη. Οὕτω θὰ δυνηθῶμεν ἐπανερχόμενοι κατὰ τὰς παρούσας διακοπὰς εἰς τὰς ἐπαρχίας μας νὰ ἐπιδείξωμεν εἰς τοὺς ἐκλογεῖς μας ὅτι παρακολουθοῦμεν μετὰ πόνου τὰς δικαίας ἀπόψεις των καὶ φροντίζομεν διὰ τὴν νόμιμον καὶ ταχεῖαν ἐπίλυσιν αὐτῶν.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Καλκάνης ἔχει τὸν λόγον.

§71Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κατὰ γενικὴν ἀρχὴν δὲν εἶναι ἐπιτετραμένον ποτὲ νὰ προασπίζεται μία ὡρισμένη τάξις εἰς βάρος μιᾶς ἄλλης τάξεως. Ἂν τοῦτο κατ’ ἀρχὴν εἶναι ἐκτὸς ἀμφιβολίας, δὲν πρέπει νὰ γίνετι τοῦτο ποτὲ προκειμένου νὰ ζημιωθῇ μία τάξις σπουδαιοτάτη, ἡ γεωργική. Δὲν εἶναι ἐπιτετραμένον ποτὲ νὰ γίνεται ὡρισμένη πίεσις εἰς βάρος τῆς γεωργίας διὰ νὰ προστατευθῇ μία ἄλλη τάξις. Ἡ γεωργία εἶναι ἡ κατ’ ἐξοχὴν πλουτοπαραγωγὸς δύναμις τῆς Χώρας καὶ ἀξιοῖ ἡ γεωργικὴ τάξις περισσοτέραν προστασίαν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Ἐν πάσῃ περιπτώσει εἶναι ἐπιτακτικὴ ἡ ἀξίωσις τοῦ λαοῦ, ἡ τάξις ἐκείνη νὰ προστατεύεται περισσότερον καὶ νὰ μὴ τίθεται ἀντιμέτωπος πρὸς μίαν ἄλλην τάξιν. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου τοιοῦτόν τι ἐγένετο, καὶ ἐγένετο τοῦτο, διότι τὸ μέτρον ἐλήφθη παρ’ ἑνὸς δικτάτορος, ὁ ὁποῖος δὲν ἀπέβλεπε παρὰ μόνον εἰς τὰ συμφέροντα τῶν ὀπαδῶν ὡρισμένης περιφερείας. Ἠδιαφόρησεν ὁλοσχερῶς ἔτι διὰ τοῦ μέτρου ἐκείνου θὰ ἐπιέζετο μία τάξις κατ’ ἐξοχὴν ἀποδίδουσα εἰς τὸ Κράτος. Ἡ γεωργία, κύριοι, εἶναι ἀξία περισσοτέρου σεβασμοῦ, διότι οἱ γεωργοὶ ἐργάζονται ἀπὸ τῆς ἀρχῆς τῆς ἡμέρας μέχρι τῆς δύσεως καὶ τὴν νύκτα ἀκόμη ἵνα ἐξοικονομήσουν τὰ πρὸς τὸ ζῆν καὶ νὰ κατορθώσουν νὰ πληρώσουν τοὺς δυσβαστάκτους φόρους πρὸς τὸ Κράτος. Ἔχω τὴν ἀντίληψιν ὅτι ἐπὶ τοῦ προκειμένου τὰ μέτρα αὐτὰ εἶναι μάταια καὶ πιεστικὰ κατὰ τῆς γεωργίας. Οἱαδήποτε παραγωγὴ τῆς ἀμπέλου πρέπει νὰ εἶναι ἐλευθέρα καὶ νὰ μὴ τίθεται οὐδεὶς δεσμός. Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἐκλέγωμαι ἀπὸ ἐπαρχίαν, ὅπου κατ’ ἐξοχὴν καλλιεργεῖται ἡ ἄμπελος καὶ δὲν δύναμαι νὰ μείνω ἀσυγκίνητος εἰς περίπτωσιν, καθ’ ἣν εἰς οἱανδήποτε παραγωγὴν τῆς ἀμπέλου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τεθῇ φραγμός. Τὰ μέτρα αὐτὰ τὰ βάναυσα καὶ τὰ πιεστικὰ πρέπει νὰ ἐκλείψουν. Τὰ μέτρα, τὰ σήμερον λαμβανόμενα, ἀποτελοῦν φραγμὸν εἰς τὴν παραγωγήν, ὅπως, ἄλλως, προσφυῶς εἶπεν ὁ συνάδελφος, διότι ἐπιβάλλουν εἰς τὸν παραγωγὸν νὰ πίῃ τὸ προϊὸν τῆς ἐργασίας του. Τοῦ δίδεται τὸ δικαίωμα νὰ παραγάγῃ τόσον, ὅσον πρέπει νὰ πίῃ. Τὰ μέτρα αὐτὰ εἶναι εἰρωνικὰ κατὰ μιᾶς τάξεως, ἡ ὁποία ἐργάζεται ὅλην τὴν ἡμέραν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς πρέπει τὸ ταχύτερον νὰ πατάξῃ τὸ μέτρον αὐτὸ καὶ νὰ ἀποδώσῃ ἐλευθερίαν καὶ ἰσότητα. Ἔχω τὴν ἀντίληψιν ὅτι ὁμοθύμως ἡ Βουλή, προκειμένου περὶ προστασίας τάξεως, ζητεῖ νὰ ἀποδοθῇ ἡ ἐλευθερία εἰς αὐτήν, ἐφόσον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λάβῃ ἄλλα μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ προάγουν τὴν τάξιν τῶν γεωργῶν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει πρέπει νὰ μὴ θέσωμεν οὐδένα φραγμὸν εἰς τὴν πρόολον ταύτης.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μυλωνᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§73Α. ΜΥΛΩΝΑΣ. Πρέπει νὰ εἴμεθα πεπεισμένοι ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος γνωρίζει κατὰ βάθος τὸ θέμα τοῦτο, θὰ σταθμίσῃ τὰ συμφέροντα τῶν παραγωγῶν, ὅσον καὶ τὰ τοῦ Δημοσίου Ταμείου, ἵνα φέρῃ διάταξιν, ἥτις οὔτε τοὺς παραγωγοὺς θὰ ζημιώνῃ, ἀλλ, οὔτε καὶ τὸ Δημόσιον Ταμεῖον. Ἡ ἀπόσταξις τῶν στεμφύλων ἀποτελεῖ διὰ τὴν γεωργίαν τῶν ἀμπελοκτημόνων ἓν συμπλήρωμα τῆς γεωργικῆς ἐκμεταλλεύσεως, τὸ δὲ ποσοστόν, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀρκετὰ σοβαρόν, ἀποτελεῖ τὰ 30 ἢ τὰ 40% τῆς ὅλης ἀξίας τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῆς ἀμπέλου. Ἑπομένως αὐτὸ ἦτο τὸ καθεστώς, τὸ μέχρι τοῦ Παγκαλικοῦ Διατάγματος. Τὸ καθεστὼς αὐτὸ δυσκόλως δύναται νὰ κλονισθῇ. Θὰ ἴδωμεν, ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα, κατὰ ποῖον τρόπον τὸ καθεστὼς αὐτὸ θὰ ἠδύνατο νὰ μὴ κλονισθῇ, χωρὶς συγχρόνως καὶ τὸ Δημόσιον Ταμεῖον νὰ ἐλαττώσῃ τὰ ἔσοδά του. Εἶμαι βέβαιος ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν θὰ ἐξεύρῃ τὴν κατάλληλον καὶ χρήσιμον λύσιν.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Παπαπαράσχος ἔχει τὸν λόγον.

§75Γ. ΠΑΠΑΠΑΡΑΣΧΟΣ. Τὸ ζήτημα, κ. Ὑπουργέ, ἐξηντλήθη καὶ θὰ ἐθεώρουν περιττὸν νὰ λάβω τὸν λόγον μετὰ τοιαύτην εὐρεῖαν συζήτησιν. Ἀναγκάζομαι ὅμως νὰ λάβω τὸν λόγον λόγῳ τῶν λεχθέντων ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου ἐκ Κυκλάδων βουλευτοῦ. Ἀναγκάζομαι νὰ λάβω τὸν λόγον, διότι τὴν καρδίαν μου πιέζει ἀγανάκτησις καὶ στενοχωρία διὰ τὸ μοναδικὸν ἀδίκημα, τὸ ὁποῖον ἔχει γίνει εἰς μίαν μεγάλην τάξιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, εἰς τὴν τάξιν τῶν παραγωγῶν, εἰς τὴν τάξιν τῶν ἀμπελοπαραγωγῶν. Ἡ δικτατορία διὰ διαφόρων Διαταγμάτων ἠθέλησε νὰ πλήξῃ τὴν μικρὰν παραγωγήν, τὴν τάξιν τῶν ἀμπελοπαραγωγῶν, ἵνα εὐνοήσῃ τὴν τάξιν τῶν μεγαλοβιομηχάνων. Ἐξεδόθησαν ἀλλεπάλληλα Διατάγματα τείνοντα πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτόν. Ἐξεδόθη τὸ Διάταγμα, διὰ τοῦ ὁποίου ἀπηγόρευσε τελείως τὴν ἀπόσταξιν τοῦ οἰνοπνεύματος καὶ ὅλος ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς ὑπὸ τὴν πτέρναν τοῦ δικτάτορος διατελῶν, ἠναγκάσθη νὰ καταπίῃ τὸ πικρὸν τοῦτο ποτήριον. Μόνον ἓν μέρος ἐξ ὅλου τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, ὁ ἡρωϊκὸς λαὸς τῆς Κρήτης ἐστασίασε καὶ πιστεύω νὰ τὸ γνωρίζῃ ὁ κ. ἐξ Ἡρακλείου βουλευτής.

§76Β. ΜΕΪΜΑΡΑΚΗΣ. Ποτὲ δὲν προέβη εἰς στάσεις καὶ ποτὲ δὲν διεξεδίκησε δι’ αὐτοδικίας τὸ δίκαιόν του ὁ Κρητικὸς λαός.

§77Γ. ΠΑΠΑΠΑΡΑΣΧΟΣ. Ἐστασίασεν.

§78Β. ΜΕΪΜΑΡΑΚΗΣ. Τιμὴ εἰς οἱονδήποτε λαόν, ὁ ὁποῖος ἀντιδρᾷ κατὰ τοιούτων παρανομιῶν.

§79Γ. ΠΑΠΑΠΑΡΑΣΧΟΣ. Καὶ τότε ἡ δικτατορία ἠναγκάσθη νὰ ἐφαρμόσῃ δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά, τουτέστι νὰ ἐπιτρέψῃ τὴν παραγωγὴν καὶ κυκλοφορίαν τοῦ οἰνοπνεύματος ἐντὸς τῆς Κρήτης, ἐντὸς τῶν νομῶν τῆς Κρήτης καὶ ἀπηγόρευσε μόνον τὴν ἐξαγωγὴν ἐκτὸς τῆς Κρήτης καὶ διὰ τὴν λοιπὴν Ἑλλάδα νὰ ἐφαρμόσῃ τὸ πρωτοφανὲς αὐτὸ ἀδίκημα, δυνάμει τοῦ ὁποίου δὲν ἐπετρέπετο ὄχι μόνον ἀπὸ χωρίου εἰς χωρίον ἡ κυκλοφορία καὶ μεταφορὰ πρὸς πώλησιν τοῦ οἰνοπνεύματος, ἀλλὰ καὶ εἰς τὰ καφενεῖα εἰς αὐτὰ τὰ χωρία δὲν ἐπιτρέπεται νὰ πωλεῖται παρὰ νὰ πίνεται παρὰ τοῦ παραγωγοῦ ἢ νὰ χαρίζεται εἰς τὸν γείτονα. Αὐτὸ εἶναι μοναδικὸν ἀδίκημα εἰς τὴν ἱστορίαν τῆς Ἑλληνικῆς Πολιτείας, ἀπορῶ δὲ πῶς ἡ Κυβέρνησις ἓν τόσον ἀνελεύθερον Διάταγμα δὲν προέβη ἐξ ἀρχῆς εἰς τὴν ἀκύρωσιν αὐτοῦ καὶ τὸ ἀφῆκε μέχρι σήμερον οὕτως ὥστε νὰ κατατυραννῆται καὶ νὰ ἀδικῆται καὶ νὰ ὑποφέρῃ μία ὁλόκληρος τάξις. Ἀπορῶ δὲ πῶς δὲν ἐσκέφθη ὅτι ἂν ἐξακολουθήσῃ νὰ ἐφαρμόζῃ τὸ ἀνελεύθερον τοῦτο μέτρον θὰ ἔλθῃ στιγμή, κατὰ τὴν ὁποίαν ἀμπελουργία εἰς τὴν Ἑλλάδα δὲν θὰ ὑπάρχῃ καὶ τότε ἡ τάξις αὐτή, ἐρωτῶ, εἰς τί θέλει καταγίνεται; Εἶναι γνωστόν, κύριοι βουλευταί, ὅτι τὰ ἔξοδα τῆς ἀμπελουργίας, τὰ ἔξοδα τῆς καλλιεργείας τῆς ἀμπέλου εἶναι τόσα, ὥστε ὁ παραγόμενος οἶνος μόλις ἐξαρκεῖ εἰς τὸ νὰ καλύψῃ τὰ ἔξοδα ταῦτα. Σήμερον τὸ οἰνόπνευμα εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον περισσεύει πρὸς κάλυψιν τῶν γενομένων ἐξόδων. Ἂν λοιπὸν ἀπαγορεύσωμεν τὴν χρῆσιν τοῦ οἰνοπνεύματος δὲν κάμνομεν τίποτε ἄλλο παρὰ πλήττομεν κυρίως τὴν ἀμπελουργίαν καὶ τὴν τάξιν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν ἐπὶ ζημίᾳ ὄχι μόνον αὐτῶν τούτων, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ ζημίᾳ τοῦ Κράτους, διότι ὅταν παραγωγὴ δὲν ὑπάρχῃ, δὲν ἀμφιβάλλει κανεὶς ὅτι καὶ τὸ Κράτος μεγάλως ζημιοῦται. Αὐτὰ εἶχα νὰ εἴπω καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομιῶν ὅπως λάβῃ ὑπ’ ὄψει τὴν γενικὴν ἀγανάκτησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ καὶ ἄρῃ τὸ ἀνελεύθερον τοῦτο μέτρον.

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Ναυπλιώτης ἔχει τὸν λόγον.

§81Κ. ΝΑΥΠΛΙΩΤΗΣ. Θὰ μοὶ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ τὸν ἀπασχολήσω μὲ τὸ ζήτημα, περὶ τοῦ ὁποίου ὡμίλησαν προηγουμένως καὶ οἱ λοιποὶ συνάδελφοι, τὸ ὁποῖον ἰδιαιτέρως ἐνδιαφέρει ἐκ τῶν Κυκλάδων τὰς νήσους Θήραν καὶ Πάρον. Ἡ νῆσος Πάρος ἄλλοτε, δυνάμει νόμου εἰδικοῦ, εἶχεν ἀπαλλαγῆ παντὸς φόρου στρεμματικοῦ καὶ ἐφορολογεῖτο μόνον μὲ ἐξαγωγικὸν δασμόν. Ἤδη, κατόπιν τῆς κρίσεως, τὴν ὁποίαν ὑφίστανται οἱ μέλανες οἶνοι, λόγῳ τῆς διαδόσεως τοῦ ῥητινίτου καὶ τοῦ ζύθου, οἱ ἀμπελουργοὶ τῶν δύο νήσων Πάρου καὶ Θήρας ὑφίστανται πραγματικὴν καταστροφήν, μὴ δυνάμενοι ἐλευθέρως νὰ πωλήσωσι τὸ ἐκ τῶν στεμφύλων προερχόμενον οἰνόπνευμα, τὸ μόνον εἰσόδημα ἐκ τοῦ ὁποίου δύνανται νὰ ἀποζημιωθῶσι. Θὰ σᾶς παρακαλέσω ἵνα, καταρτίζοντες τὸν νόμον «περὶ ἀμβύκων» λάβητε ὑπ’ ὄψει σας καὶ τὴν δικαίαν ἀξίωσιν τῶν κατοίκων τῆς Θήρας καὶ τῆς Πάρου.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Κουπαροῦσος ἔχει τὸν λόγον.

§83Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Δὲν θὰ εἰσέλθω εἰς λεπτομερείας, διότι τὸ θέμα ἐξηντλήθη. Ἔχω μόνον νὰ παρατηρήσω τὸ ἑξῆς. Ὁ ὑπὸ ἔλεγχον νόμος, ὅπως καὶ ὅλοι οἱ φορολογικοὶ νόμοι, γίνονται πρωτίστως διὰ τὰς ταμειακὰς ἀνάγκας τοῦ Κράτους ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου ὅμως διὰ τὴν τυχὸν προστασίαν τῆς βιομηχανίας· ὡς ἐκ τῆς συζητήσεως ἀπεδείχθη, ὁ νόμος οὗτος ἔγινε μόνον διὰ τὴν προστασίαν τῆς μεγάλης βιομηχανίας τῆς οἰνοπνευματοποιΐας ἐν Ἑλλάδι... Αἱ ταμιευτικαὶ ἀνάγκαι τοῦ Κράτους δυστυχῶς δὲν ἱκανοποιήθησαν, ὅπως ἀνέμενε τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν καὶ διότι τὸ ποσὸν τῆς φορολογίας ηὔξησε μόνον κατὰ 5,600,000. Ὑποθέτομεν ὅτι δι’ αὐτὰ τὰ ἑκατομμύρια, τὰ πέντε ἕως ἕξ, δὲν δυνάμεθα νὰ καταδικάσωμεν εἰς τὸν διὰ πείνης θάνατον ὁλόκληρα ἑκατομμύρια πολιτῶν Ἑλλήνων καὶ νὰ ἐπιδεινώσωμεν τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον σχεδὸν σήμερον ἐνδιαφέρει ὅλην τὴν Ἑλλάδα, δηλαδὴ νὰ αὐξήσωμεν τὴν ἀνεργίαν τῶν γεωργῶν. Ὥστε μένει τὸ ζήτημα νὰ ἐξετάσωμεν κατὰ πόσον πρέπει νὰ προστατευθῇ ἡ βιομηχανία τῆς οἰνοπνευματοποιΐας εἰς τὴν Ἑλλάδα. Νομίζομεν ὅτι ἀρκετὰ προστατευτικὰ μέτρα ἔλαβε τὸ Κράτος πρὸς προστασίαν τῆς βιομηχανίας αὐτῆς εἰς βάρος τῶν ἄλλων πολιτῶν, διὰ τῶν διαφόρων συμβάσεων μετὰ τῶν ξένων Κρατῶν. Τὸ Κράτος εἶναι ὑποχρεωμένον ὅπως προστατεύσῃ καὶ τὴν μικρὰν βιομηχανίαν τῆς ἀμπελουργίας, ἡ ὁποία ἔχει νὰ παλαίσῃ ἐναντίον πολλῶν ἄλλων ἐμποδίων. Ἀλλ’ ὑπάρχει καὶ ἄλλη ἄποψις, ἡ ὁποία πρέπει νὰ ἀναγκάσῃ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ καταργήσῃ τὸν νόμον τοῦτον, ἡ ἄποψις τῆς ὑγιεινῆς. Ὅλοι οἱ ἔχοντες ἔλθει εἰς ἐπαφὴν μὲ τὸ ντόπιο οὖζο καὶ ντόπιο τσίπουρο νομίζω ὅτι αἰσθάνονται πολὺ μεγαλύτερον πονοκέφαλον παρὰ ὅταν πίνουν οὖζο τῆς μεγάλης βιομηχανίας τῶν ἀμπελουργῶν. Ὥστε εἰδικοὶ λόγοι ἐπιβάλλουν ἵνα σώσωμεν τὸν Ἕλληνα πολίτην, ὅστις πίνει πρὸς θεραπείαν τῆς λύπης του ἢ καὶ πρὸς χαράν του, πείθοντες τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ καταργήσῃ τὸν νόμον τοῦτον. Ὑποθέτω ὅμως ὅτι τὸ ζήτημα χρήζει ταχείας θεραπείας, καθόσον αἱ βεβαιώσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἶναι δυνατὸν νὰ πιστευθοῦν παρὰ τῆς Βουλῆς, ἀλλ’ ὁ λαὸς ἔχει ἐνδοιασμὸν ὡς πρὸς τὰς ὑποσχέσεις ὅλων τῶν Κυβερνήσεων καὶ ὅλων τῶν πολιτικῶν τῆς Ἑλλάδος καὶ νομίζω ὅτι τοῦτο δύναται νὰ τὸ θεραπεύσῃ τάχιστα ἡ Οἰκουμενικὴ Κυβέρνησις ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ψηφισθέντος ψηφίσματος μιᾶς εἰδικῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἐπὶ τοῦ σοβαροῦ τούτου ζητήματος φρονῶ ὅτι ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις νὰ τροποποιήσῃ τὸ Νομοθετικὸν τοῦτο Διάταγμα τοῦ Παγκάλου διὰ τῆς αὐξήσεως τῆς φορολογίας τοῦ ἐκ τῶν ἀμβύκων ἀποσταγμένου οἰνοπνεύματος καὶ λύσῃ τὸ ζήτημα ὅσον τὸ δυνατὸν ταχύτερον, ἐκτὸς ἂν ἡ Οἰκουμενικὴ Κυβέρνησις ἐνοστάλγησε στάσεις καὶ ἐπαναστάσεις, ὑποχρεωμένοι νὰ θέσωμεν ὑπὸ συζήτησιν καὶ αὐτὴν τὴν περίπτωσιν, ἵνα μὴ ἀργότερον ἡ Οἰκουμενικὴ Κυβέρνησις ζητήσῃ τὴν προστασίαν τῶν σήμερον κατηγορούντων αὐτὴν πολιτῶν.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μπούσιος ἔχει τὸν λόγον.

§85Γ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Ὁ κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς προλαμβάνων τοὺς κατόπιν αὐτοῦ ὁμιλήσαντας, μᾶς διεβεβαίωσεν ὅτι ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου του ἐμελέτησε τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ ἡτοίμασε τὸ νέον σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον θὰ προβῇ εἰς τὴν τροποποίησιν τοῦ ἐν λόγῳ Νομοθετικοῦ Διατάγματος. Δὲν εἶχεν ὅμως τὴν καλωσύνην νὰ μᾶς εἴπῃ καὶ τὸ περιεχόμενον τοῦ ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας του ἑτοιμασθέντος νέου νομοθετικοῦ μέτρου. Θέλω νὰ συμπληρώσω αὐτὴν τὴν ἔλλειψιν καὶ νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλὴν τί σκέπτεται ἡ ὑπηρεσία νὰ παρουσιάσῃ εἰς τὴν Βουλὴν διὰ τὴν τροποποίησιν τοῦ προκειμένου Νομοθετικοῦ Διατάγματος. Ἡ ὑπηρεσία σκέπτεται νὰ κατοχυρώσῃ τὸ Ν. Διάταγμα, σκέπτεται νὰ προβῇ εἰς σύμβασιν μετὰ τῶν οἰνοπνευματοποιῶν δευτέρας κατηγορίας, δυνάμει τῆς ὁποίας οἱ οἰνοπνευματοποιοὶ δευτέρας κατηγορίας νὰ ἱδρύσουν ἀποθήκας, ἀγορὰς εἰς ὅλα τὰ κέντρα ὅπου ὑπάρχει συγκοινωνία ἁμαξιτῆς ὁδοῦ, θὰ ἔχουν δὲ καὶ ἕνα ἀντιπρόσωπόν των, ὁ ὁποῖος θὰ ὑποχρεοῦται νὰ πηγαίνῃ καὶ παραλαμβάνῃ ἐκεῖ τὸ προϊόν τῶν ἀμβύκων. Δὲν πρόκειται περὶ φορολογίας βαρείας καὶ ἀδίκου· πρόκειται περὶ παρεμποδίσεως τῆς διαθέσεως τοῦ γεωργικοῦ προϊόντος. Φαντασθῆτε καὶ διὰ τὸν σῖτον καὶ δι’ ὅλα τὰ ἄλλα δημητριακὰ καπνοπαραγωγοὶ θὰ μεταφέρουν τὰ καπνά των εἰς τὰ μεγάλα κέντρα διὰ νὰ τὰ πωλοῦν εἰς τοὺς μεγάλους καπνεμπόρους. Φαντασθῆτε καὶ διὰ τὸν σῖτον καὶ δι’ ὅλα τὰ ἄλλα δημητριακὰ νὰ γεννηθῇ παρομοία ὑποχρέωσις. Παρεκάλεσα ἐξ ἀρχῆς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου καὶ ὑπέδειξα ὅτι ἐπείγει τὸ πρᾶγμα, διότι αὐτὴ ἡ σύμβασις καὶ ἂν ἀκόμη προβλέπῃ μίαν τιμὴν πωλήσεως τοῦ στεμφυλοπνεύματος ἱκανοποιητικὴν καὶ συμφέρουσαν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθῇ ἀμέσως, ἀλλὰ μᾶλλον κατόπιν δύο ἐτῶν, θὰ εἶναι δὲ εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν. Ἐν τῷ μεταξὺ τὸ προϊόν μένει ἐκτεθειμένον, οἱ χωρικοί, καὶ οἱ παραγωγοὶ δὲν δύνανται ἐν τῷ μεταξὺ νὰ ἐκποιήσουν τὸ προϊόν, τὸ ὁποῖον τοῖς ἐστοίχισε, διότι καὶ τὸ Κράτος τὸ φορολογεῖ. Ἂν φορολογῇ τὸ Κράτος κατὰ ἕνα βαθμὸν ὀλιγώτερον, εἰς τοῦτο δὲν πταίει οὔτε ὠφελεῖται ὁ παραγωγός. Ὁ κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς παρακαλῶ νὰ ἐπισπεύσῃ δι’ ἑνὸς νομοθετήματος νὰ ἀνατρέψῃ ἄρδην αὐτὸ τὸ Διάταγμα, ἕως ὅτου ὑποβληθοῦν ὅλα τὰ ἄλλα οἰκονομικὰ μέτρα καὶ νὰ ἰσχύῃ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἴσχυε πρὸ τῆς ὑπάρξεως τοῦ τελευταίου Ν. Διατάγματος, νὰ ἀφεθοῦν δηλαδὴ οἱ γεωργοὶ ἐλεύθεροι νὰ διαθέτουν τὸ προϊόν των.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φ. Δραγούμης ἔχει τὸν λόγον.

§87Φ. ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Θὰ ἤθελον νὰ ἐφήρμοζεν ἡ Κυβέρνησις ἀπαγορευτικὴν πολιτικήν, δηλ. νὰ ἀπαγορεύεται ἡ κατανάλωσις τοῦ οἰνοπνεύματος, πρᾶγμα ὅπερ κάμνει ἡ Ἀμερικὴ καὶ ἡ Ρωσσία, ὅπου καὶ ἐπέτυχεν. Ἀλλ’ ἐφόσον δὲν πρόκειται περὶ ἀπαγορευτικοῦ νόμου, ἀλλὰ πρόκειται περὶ ταμειακοῦ, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ τεθῇ ἄλλη βάσις καὶ νὰ μὴ εἶναι τοιαύτη, ὥστε τὸ κέρδος νὰ πηγαίνῃ εἰς τὰ θυλάκια τῶν βιομηχάνων. Οἱ χωρικοὶ εἶναι διατεθειμένοι νὰ πληρώσουν καὶ περισσότερον ἀπὸ ὅ,τι ἐπλήρωναν καὶ ἀπὸ ὅ,τι πληρώνουν τώρα, ἀρκεῖ αὐτὸ νὰ ὑπάγῃ εἰς τὰ ταμεῖα τοῦ Κράτους. Ἀλλὰ δὲν ἐννοοῦν νὰ δώσουν χρήματα διὰ νὰ κερδίζουν οἱ ἰδιοκτῆται. Αὐτὴν τὴν σύστασιν εἶχον νὰ κάμω εἰς τὸν κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργόν, νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν του αὐτά.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§89Α. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Καὶ ἄλλοτε, κύριοι συνάδελφοι, ἀπησχόλησε τὸ ζήτημα αὐτὸ τὴν Λαϊκὴν Ἀντιπροσωπείαν. Αὐτὸ ἀποδεικνύει τὴν σοβαρότητα τοῦ ζητήματος. Ἡ Δʹ Συνέλευσις κατόπιν πολλῶν συζητήσεων, κατὰ τὰς ὁποίας τὸ ζήτημα τοῦτο ἐξητάσθη ἀπὸ ὅλας τὰς πλευράς, κατέληξεν εἰς τὴν ψήφισιν νόμου, ὁ ὁποῖος δὲν ἱκανοποιεῖ μὲν πλήρως τὰς ἀντιλήψεις τῶν παραγωγῶν, πάντως ὅμως δὲν παρέδωκεν αὐτοὺς αἰχμαλώτους εἰς τὴν πλεονεξίαν τῶν μεγάλων ποτοποιῶν. Τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ἴσχυε μέχρι τῆς δικτατορικῆς περιόδου, ὁπότε ἐξεδόθη Ν. Διάταγμα ἀπολύτως ἀντίθετον, διότι οὐσιαστικῶς καταργεῖται ἡ χρησιμοποίησις τῶν ἀμβύκων, διότι περιορίζει τὴν προθεσμίαν κατὰ τὴν ὁποίαν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐργάζωνται οἱ ἄμβυκες. Ναὶ μὲν ἠλαττώθη ὁ φόρος, ἀλλ’ ἀντιθέτως δὲν ἐπιτρέπεται ἡ ἐλευθέρα διάθεσις τοῦ στεμφυλοπνεύματος. Ἐν ἀποτελέσματι, τὸ Διάταγμα τὸ ἐκδοθὲν ὑπὸ τῆς δικτατορίας Παγκάλου ἀποτελεῖ δήμευσιν τῆς περιουσίας τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου πρὸς ὄφελος τῶν μεγάλων βιομηχάνων. Ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος πράγματι προληπτικῶς πάντοτε ἐπεζήτησε νὰ ἱκανοποιήσῃ τὴν Βουλήν, μᾶς λέγει: «Κύριοι, τὸ ζήτημα τοῦτο μελετᾶται ἀπὸ τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἐντὸς ἐλαχίστων ἡμερῶν θὰ ὑποβληθῇ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ κανονίζῃ τὸ ζήτημα τοῦτο ὁριστικῶς». Ἀλλ’ ἐρωτῶ τὸν κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργόν· πότε θὰ ὑποβληθῇ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο; Μέχρι σήμερον μᾶς ἔλεγεν ὅτι ὁ Προϋπολογισμὸς εἶναι ἕτοιμος καὶ ἐν τούτοις ἡ ὑποβολή του ἀπὸ ἡμέρας εἰς ἡμέραν ἀναβάλλεται. Ἡ ἀναβολὴ αὕτη εἶναι ἀδικαιολόγητος. Καὶ δὲν θέλω νὰ μεμφθῶ τὸν κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργόν, διότι οὗτος εὑρίσκεται πρὸ ἔργου ἀρκετὰ δυσχεροῦς. Ἀλλὰ καὶ τὸ ζήτημα τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ σήμερον τὴν Βουλὴν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραμείνῃ ἐκκρεμὲς ἐπὶ πολὺ καὶ νὰ παραμείνῃ ἐν ἰσχύϊ τὸ Νομοθετικὸν τοῦτο Διάταγμα, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπολύτως ἀνήθικον. Ὁ κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς θὰ εὑρίσκετο ἐν τάξει καὶ πρὸς τὴν γνώμην τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ καὶ πρὸς τὴν ἔννοιαν τῆς δικαιοσύνης, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καταπιέζεται ὡρισμένη τάξις ἐπ’ ὠφελείᾳ ἄλλης τάξεως, ἂν εἰσηγεῖτο τὴν κατάργησιν τοῦ Νομοθετικοῦ τούτου Διατάγματος καὶ τὴν ἐπαναβίωσιν τοῦ νόμου, τὸν ὁποῖον εἶχε ψηφίσει ἡ Δʹ Συνέλευσις. Καὶ τότε θὰ ἦτο ἐν ἀπολύτῳ τάξει καὶ θὰ εἶχεν ὅλον τὸν καιρὸν νὰ μελετήσῃ καὶ νὰ λύσῃ τὸ ζήτημα τοῦτο κατὰ τρόπον ὁριστικόν. Ἀναγνωρίζω τὴν σημασίαν τὴν ὁποίαν ἔχει ἀπὸ ταμειακῆς ἀπόψεως τὸ ζήτημα τῆς φορολογίας τοῦ οἰνοπνεύματος, ἀλλὰ δὲν δυνάμεθα νὰ προσχωρήσωμεν εἰς τὴν ἄποψιν ὅτι ἡ ἰσοσκέλισις τοῦ Προϋπολογισμοῦ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ εἰς βάρος ὡρισμένης τάξεως καὶ ἐπ’ ὠφελείᾳ ἄλλης τάξεως. Ἄν ὁ κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς ἤρχετο ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ μᾶς ἔλεγεν ὅτι σκέπτεται νὰ λάβῃ μέτρα ὥστε ὁλόκληρον τὸ κέρδος συνεπείᾳ τοῦ ὑφισταμένου Ν. Διατάγματος νὰ εἰσέρχεται εἰς τὸ δημόσιον ταμεῖον, δὲν θὰ εἴχομεν οὐδεμίαν ἀντίρρησιν, διότι προκειμένου περὶ θυσιῶν ὑπὲρ τοῦ δημοσίου ταμείου δὲν δύνανται νὰ ὑπάρξουν σοβαραὶ ἀντιρρήσεις. Τὴν στιγμὴν ὅμως, καθ’ ἣν μᾶς λέγει ὅτι θὰ διατηρήσῃ ἐν ἰσχύϊ τὸ Ν. Διάταγμα, τὸ ὁποῖον πιέζει τοὺς γεωργικοὺς πληθυσμοὺς καὶ ἐξασφαλίζει ἀπεριόριστον κέρδος εἰς ὡρισμένην κατηγορίαν τῶν μεγάλων ἐπιχειρηματιῶν, νομίζω ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν δύναται νὰ τὸ ἀνεχθῇ. Προτείνω λοιπὸν εἰς τὴν Βουλὴν τὸ μὲν Ν. Διάταγμα τὸ ἐκδοθὲν ὑπὸ τῆς δικτατορίας νὰ καταργηθῇ καὶ νὰ ἐπανέλθῃ ἐν ἰσχύϊ ὁ νόμος, ὁ ὁποῖος ἐψηφίσθη ὑπὸ τῆς Δʹ Συνελεύσεως, ἡ ὁποία εἶχε τὸν λαϊκὸν χαρακτῆρα καὶ ἡ ὁποία ἀντιπροσώπευε τὴν λαϊκὴν θέλησιν καὶ τότε ὁ κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς εἶναι ἐλεύθερος νὰ συμπληρώσῃ τὰς μελέτας του καὶ νὰ ὑποβάλῃ τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ λύσῃ τὸ ζήτημα τοῦτο. Διότι εἶναι ζήτημα τὸ ὁποῖον δὲν παρουσιάζεται μόνον ὑπὸ τὴν μορφὴν τῶν ἀμβύκων, ἀλλ’ εἶναι ζήτημα, τὸ ὁποῖον συνδέεται καὶ πρὸς ἄλλα γεωργικὰ προϊόντα, τὴν σταφίδα, εἰς τὴν ὁποίαν τὸ Κράτος ἔχει στρέψει τὴν προσοχήν του ὁλόκληρον.

§90Γ. ΜΑΡΗΣ. Ἡ σταφὶς πληρώνει πολλά. (Διαμαρτυρίαι).

§91Α. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Μάλιστα, κύριοι, συνάδελφοι, σᾶς δίδω τὴν πληροφορίαν ὅτι ἡ σταφὶς τῆς Κρήτης πληρώνει βαρυτάτην φορολογίαν, ἐνῷ ἡ σταφὶς τῆς Πελοποννήσου δὲν πληρώνει φορολογίαν.

§92Τ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Μὲ συγχωρεῖτε. Ἡ σταφὶς τῆς Πελοποννήσου πληρώνει βαρυτάτην φορολογίαν.

§93Α. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Καὶ ἄλλοτε ἀνεκινήθη τὸ ζήτημα τοῦτο εἰς τὴν παρελθοῦσαν Συνέλευσιν καὶ ἐτονίσθη ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν χάριν τῆς σταφίδος, ἡ ὁποίας βεβαίως ἀποτελεῖ γεωργικὸν προϊὸν ἄξιον ἰδιαιτέρας προσοχῆς, νὰ παραμελοῦνται καὶ νὰ διώκωνται ἕτερα γεωργικὰ προϊόντα. Διὰ τοῦτο προτείνω εἰς τὴν Βουλὴν νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ εἰσηγηθῇ εἰς τὴν Βουλὴν τὴν κατάργησιν τοῦ Διατάγματος τούτου ὡς ἀνηθίκου καὶ ὡς καταδικάζοντος ὡρισμένην γεωργικὴν τάξιν καὶ τὴν ἀναβίωσιν τοῦ νόμου, τὸν ὁποῖον ἐψήφισεν ἡ Δʹ Συνέλευσις καὶ μόνον ἡ λύσις αὐτὴ θὰ ἦτο ἱκανοποιητική. Διότι ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει τὸ ζήτημα θὰ παραπεμφθῇ καὶ πάλιν εἰς τὰς Ἑλληνικὰς καλένδας.

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Τσιριμῶκος ἔχει τὸν λόγον.

§95Θ. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Πρὶν ἢ ἐκφέρω, κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργέ, τὴν γνώμην μου ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῆς καταργήσεως ἢ μὴ τοῦ Διατάγματος τοῦ περὶ οὗ ἡ συζήτησις, θὰ ἐτόλμων νὰ εἰσηγηθῶ εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι δὲν θὰ ἦτο ἄσκοπον νὰ συζητηθῇ ἡ προηγουμένως ἀνακινηθεῖσα ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Δραγούμη σκέψις περὶ λήψεως μέτρου τοιούτου, οἷον τοῦ ἐν Ἀμερικῇ ἰσχύοντος, περὶ ἀπαγορεύσεως τοῦ οἰνοπνεύματος.

§96Β. ΜΕΪΜΑΡΑΚΗΣ. Ἔχετε σταφίδα εἰς τὴν ἐπαρχίαν σας;

§97Θ. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Δὲν σκέπτομαι τὸ ζήτημα τοῦτο ἀπὸ ἀτομικὸν πολιτικὸν συμφέρον. Ἐγὼ θέλω νὰ εἴπω τὴν γνώμην μου γενικῶς. Ἀνεξαρτήτως τούτου, κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργέ, ἐφόσον ἐπὶ τοῦ παρόντος δὲν δύναται νὰ γίνῃ ἄλλη σκέψις καὶ πρέπει νὰ ἐξετάσωμεν τὸ Διάταγμα τοῦ Παγκάλου «περὶ φορολογίας τῶν ἀμβύκων», εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω ὅτι εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος ὅτι τὸ Διάταγμα τοῦτο εἶναι ἀνελεύθερον καὶ ὅτι θίγει ὡρισμένην τάξιν ἀμπελουργῶν χάριν ἄλλης τάξεως. Νομίζω ὅτι ὁ κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς διὰ νὰ ἀποκαταστήσῃ τὰ πράγματα καὶ ἀποδώσῃ τὸ δίκαιον εἰς ὡρισμένας θιγείσας τάξεις, πρέπει νὰ εἰσηγηθῇ τὴν ἀκύρωσιν τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος καὶ νὰ ἐπαναφέρῃ ἐν ἰσχύϊ τὸν νόμον τὸν ψηφισθέντα ὑπὸ τῆς Δʹ Συνελεύσεως, ὁ ὁποῖος, ὅπως καὶ ἄλλοι συνάδελφοι εἶπον, ἐψηφίσθη ἀπὸ Συνέλευσιν ἐκπροσωποῦσαν τὴν λαϊκὴν θέλησιν, διότι δι’ αὐτοῦ τοῦ μέτρου, κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργέ, ὑπάρχει μία ἐλπὶς ὅπως ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία σας ἀναγκασθῇ τὸ ταχύτερον νὰ εἰσηγηθῇ πρὸς ὑμᾶς τὰ μέτρα τὰ ὁριστικὰ πρὸς ὁριστικὴν λύσιν τοῦ ζητήματος τούτου. Ἐκεῖνο ὅμως τὸ ὁποῖον ἤδη ἀσφαλῶς προέχει εἶναι ἡ διὰ ψηφίσματος ὑπὸ τῆς Βουλῆς ἀκύρωσις τοῦ Ν. Διατάγματος τοῦ Παγκάλου καὶ ἡ ἐπαναβίωσις τοῦ ψηφισθέντος νομοσχεδίου ὑπὸ τῆς Δʹ Συνελεύσεως.

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Ἰωαννίδης ἔχει τὸν λόγον.

§99Α. ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ. Ὅπως ὅλοι καὶ ἐγὼ ἔλαβα 30 καὶ πλέον τηλεγραφήματα, δι’ ὧν διαμαρτύρονται ἀγρίως οἱ φορολογούμενοι. Συνεπῶς τὸ Διάταγμα τοῦτο δὲν δύναται νὰ σταθῇ. Ἡ μεταβολὴ τὴν ὁποίαν θὰ ἐπιφέρῃ ὁ κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς πρέπει ἀσφαλῶς νὰ θέσῃ ὡς βάσιν τὴν προστασίαν τῆς μικρᾶς παραγωγῆς. Αὐτὸ θὰ ἤθελον νὰ προσθέσω.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Στρίγκος ἔχει τὸν λόγον.

§101Γ. ΣΤΡΙΓΚΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχει κάποια παρεξήγησις κατόπιν τῶν λεχθέντων. Ἐλέχθη ὅτι τὸ Παγκαλικὸν ἐκεῖνο Διάταγμα ἐγένετο διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν ὡρισμένης βιομηχανίας, δηλαδὴ τῆς οἰνοπνευματοποιίας δευτέρας κατηγορίας. Τοῦτο δὲν εἶναι ἀκριβές. Ἀκριβῶς τὸ Διάταγμα ἐκεῖνο καὶ ἡ ἀγορὰ τῆς σούμας ὑπὸ τῶν οἰνοπνευματοποιῶν δευτέρας κατηγορίας ἐπεβλήθη ὑπὸ τοῦ Παγκαλικοῦ καθεστῶτος ὡς ὑποχρέωσις πρὸς αὐτοὺς καὶ ἔγινε μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ προστατεύσῃ τὸ δημόσιον ταμεῖον. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ὅτι τὸ προϊὸν τὸ ὁποῖον παράγεται ἀπὸ τὴν σούμαν εἶναι πλέον ὑγιεινὸν ἀπὸ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον παράγεται ἀπὸ τοὺς οἰνοπνευματοποιούς, ἄς μοὶ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω ὅτι τὸ πρῶτον εἶναι μία τορπίλλη τοῦ στομάχου καὶ τὸ ὁποῖον ἔχει τὰς βλάβας τὰς ὁποίας ἔχει, τὸ δὲ δεύτερον εἶναι ὀλιγότερον βλαπτικόν.

§102Χ. ΑΛΑΜΑΝΗΣ. Ἤθελον νὰ ὑπομνήσω εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι δύναται τὴν ὑποχρέωσιν αὐτὴν τὴν ὁποίαν ἐπέβαλε τὸ Παγκαλικὸν Διάταγμα νὰ ἐπιζητήσῃ διὰ παντὸς τρόπου νὰ τὴν ἐξουδετερώσῃ. Ἐνθυμεῖσθε τὰς προσπαθείας τὰς ὁποίας κατέβαλεν τότε ὁ κ. Ἠσαΐας διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τοῦτο καὶ ἔρχεται τώρα ὁ κ. Στρίγκος καὶ μᾶς λέγει ὅτι εἶναι βάρος. Ἡμεῖς θὰ παρακαλέσωμεν τὴν Βουλὴν νὰ τοὺς ἀπαλλάξῃ ἀπὸ τὸ βάρος αὐτά.

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς ἔχει τὸν λόγον.

§104Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν ἀγνοῶ, κύριοι συνάδελφοι, πόσον εἶναι ζωηρὸν τὸ ἐνδιαφέρον περὶ φορολογίας τοῦ οἰνοπνεύματος, διότι καὶ ἐγὼ βουλευτὴς ἐπαρχίας ἀγροτικῆς καὶ ἀρχηγὸς κόμματος ὤν, αἰσθάνομαι τὴν δυσφορίαν καὶ τὴν πίεσιν τῆς Κοινῆς Γνώμης καὶ δὲν λησμονῶ ὅτι εἰς δεινὰς ἡμέρας ἐθνικῆς κρίσεως ἀνετράπη ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ πατὴρ τοῦ συναδέλφου ἐκ Φλωρίνης, εἰς τὸ ζήτημα τῶν ἀμβύκων. Ἤκουσα μετὰ προσοχῆς τὰς συστάσεις τῶν κ. κ. συναδέλφων. Θὰ μοὶ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω ὅτι οἱ ὁμιλήσαντες ὡρμήθησαν ἀπὸ τῆς μονομεροῦς ἀρχῆς τῆς προστασίας τῶν συμφερόντων τῆς γεωργικῆς τάξεως καὶ τὸ ἔργον των ὑπὸ τὴν ἔποψιν ταύτην, τὸ ἔργον τῆς ἐπικρίσεως τῆς κειμένης φορολογίας δὲν ἦτο δυσχερές. Ὁ Ὑπουργὸς ὅμως τῶν Οἰκονομικῶν, ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Βουλὴ ἐν τῷ συνόλῳ των ὀφείλουν νὰ συνδυάσουν τὰ συμφέροντα τῶν παραγωγῶν πρὸς τὴν σημερινὴν τῶν δημοσίων οἰκονομικῶν κατάστασιν καὶ τὸ ἔργον των δὲν παρουσιάζει τὰς αὐτὰς εὐκολίας. Εἶναι κατ’ ἐξοχὴν σκληρὸν καὶ ἀκανθῶδες. Ἐρωτᾶται διατί ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν ἔσπευσε νὰ φέρῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς πρότασιν καταργήσεως τοῦ ἰσχύοντος Διατάγματος τοῦ θεσπισθέντος ὑπὸ τῆς δικτατορίας. Ἀπαντῶ. Διότι δὲν ἠθέλησα νὰ φέρω, παρασυρόμενος, λύσεις ἐσπευσμένας καὶ ἐθεώρησα καὶ τὸ ζήτημα τῆς φορολογίας τοῦ οἰνοπνεύματος ὡς μέρος τοῦ ὅλου οἰκονομικοῦ προβλήματος, χρῆζον συμμέτρου προνοίας. Δὲν ἠδυνάμην δηλαδὴ εἰμὴ τὴν μέριμνάν μου νὰ ρυθμίσω ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὸ ὅλον σύστημα τῶν μέτρων, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἐνηρμονίζοντο αἱ ἀξιώσεις τῶν ἀγροτῶν πρὸς τὰς ἀνάγκας τοῦ δημοσίου ταμείου. Αὐτὸς ἦτο καὶ ὁ μόνος λόγος τῆς βραδύτητος. Ἠθελήσαμεν νὰ σταθμίσωμεν ὅλας τὰς περιστάσεις, νὰ ἴδωμεν μέχρι ποίου σημείου θίγεται σήμερον ἡ παραγωγὴ καὶ πῶς δυνάμεθα νὰ τὴν προστατεύσωμεν καὶ πῶς θὰ ἦτο παραλλήλως δυνατὸν τὸ δημόσιον ταμεῖον νὰ ἀποφύγῃ νέα κενά. Ὄχι πρὸ ὀλίγου, κατηργήθη ὀρθότατα ὑπὸ τῆς προκατόχου Κυβερνήσεως ἡ φορολογία τῆς δεκάτης καὶ ἡ κατάργησις αὕτη, ἀπήχησις καὶ αὐτὴ κοινῆς ἀξιώσεως, ἀπηλευθέρωσε τοὺς ἀγρότας ἀπὸ τὰς πιέσεις ἑνὸς ἀδίκου φορολογικοῦ συστήματος. Ἀλλ’ ἡ κατάργησις τῆς φορολογίας αὐτῆς ἐστέρησε τὸ δημόσιον ταμεῖον διὰ τὴν προσεχῆ χρῆσιν ἐσόδου 200 καὶ πλέον ἑκατομμυρίων δραχμῶν, ἡ δὲ στέρησις τοιούτου ποσοῦ ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας εἶναι βαρεῖα καὶ δυσεπανόρθωτος. Δὲν σκεπτόμεθα βεβαίως νὰ ἐπαναφέρωμεν τὴν δεκάτην καὶ ἀποβλέπομεν εἰς τὴν ἀντικατάστασιν τοῦ καταργηθέντος συστήματος δι’ ἄλλου δικαιοτέρου. Ὁπωσδήποτε ὅμως δὲν πρέπει νὰ λησμονεῖται ὅτι χάρις εἰς τὴν ἀνακούφισιν τὴν παρασχεθεῖσαν εἰς τοὺς γεωργοὺς ἔχομεν ἤδη μείωσιν ἐσόδων μὴ ἀναπληρωθεῖσαν εἰσέτι 200 καὶ πλέον ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Δὲν εἶναι ἑπομένως ποσῶς παράδοξον ὅτι βαίνομεν μετὰ προσοχῆς ἐξετάζοντες μήπως δημιουργήσωμεν καὶ ἕτερον κενόν. Αἱ περιστάσεις—ὀφείλω νὰ τὸ τονίσω—εἶναι τόσον κρίσιμοι, ὥστε αἱ κινήσεις ἡμῶν νὰ εἶναι περιωρισμέναι καὶ οἱ χειρισμοὶ δύσκολοι, διότι περιωρισμέναι εἶναι αἱ κινήσεις καὶ δύσκολοι οἱ χειρισμοὶ εἰς τὰ Κράτη τὰ εὑρισκόμενα εἰς τὸ χεῖλος τοῦ οἰκονομικοῦ βαράθρου. Πρώτιστον καθῆκον τὸ ὁποῖον ἔχομεν εἶναι νὰ σπεύσωμεν νὰ ἀποκαταστήσωμεν τὴν ἰσορροπίαν εἰς τὴν δημοσίαν μας οἰκονομίαν, τὴν ἰσορροπίαν μεταξὺ τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων. Ὅλα τὰ ἄλλα εἶναι εἶναι σήμερον δευτερευούσης σημασίας. Αὐτοὶ εἶναι οἱ λόγοι, δι’ οὓς δὲν ἐσπεύσαμεν καὶ θεωρῶ κατώτερον ἐμαυτοῦ νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸ λεχθὲν ὅτι ἔστω καὶ ἐπὶ μίαν στιγμὴν ἀπησχόλησε τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ἡ φροντὶς τῆς προστασίας καὶ ἐξυπηρετήσεως μονομερῶν βιομηχανικῶν συμφερόντων.

§105Σ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Δὲν εἶπε κανεὶς τοιοῦτόν τι.

§106Α. ΚΟΡΑΚΑΣ. Καθόλου.

§107Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Τὸ εἶπεν ὁ κ. Μάξιμος. Εἶναι τόσον γνωσταὶ αἱ ἀντιλήψεις μας, ὥστε νὰ μὴ προσθέσω οὐδεμίαν λέξιν εἰς ἀπάντησιν τῶν λεχθέντων. Δὲν ἀρνοῦμαι, κύριοι, ὅτι τὸ ἰσχῦον Ν. Διάταγμα εἶναι ἄνισον καὶ ἄδικον. Εἶναι ἄδικον διότι θεσπίζον τὴν ἀπαγόρευσιν τῆς πωλήσεως εἰς ἄλλους πλὴν τῶν οἰνοπνευματοποιῶν δευτέρας κατηγορίας ἀποστερεῖ τὸν ἀγρότην οὐσιώδους προσόδου τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν ὑπολειμμάτων τῆς ἀμπελουργίας. Εἶναι καὶ ἄνισον, διότι καθιερώνει ἀνομοίαν φορολογίαν μεταξὺ τῶν φορολογιῶν τοῦ Κράτους. Ὀφείλω νὰ δηλώσω ὅτι οἱονδήποτε καὶ ἂν εἶναι τὸ μέτρον τὸ ὁποῖον θὰ προσκομίσω εἰς τὴν Βουλήν, θὰ εἶναι μέτρον ἀποκαθιστῶν τὴν ἰσότητα μεταξὺ τῆς λοιπῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Κρήτης καὶ οὐδεὶς φόβος δυσαρεσκείας καὶ ἐξεγέρσεων δύνανται νὰ μᾶς ἐπηρεάσῃ, ὅταν ἐπιτελῶμεν τὸ καθῆκόν μας. Οὐδεμία ἀμφιβολία ὅτι ὑφ’ οὓς ὅρους κανονίζεται ἤδη καὶ ἐπιβάλλεται ἡ πώλησις τοῦ προϊόντος, καθίσταται ἀδύνατος εἰς τοὺς ἀπωτέρους γεωργικοὺς συνοικισμοὺς ἡ πώλησις τοῦ οἰνοπνεύματος, ἡ χρησιμοποίησις τουτέστι ἑνὸς στοιχείου τῆς περιουσίας των. Κατὰ τίνα τρόπον θὰ θεραπεύσωμεν τοῦτο; Ἐπιτρέψατέ μοι νὰ μὴ προβῶ ἀπὸ τοῦδε εἰς ἀνακοίνωσιν τῶν προταθησομένων μέτρων καὶ νὰ ἐπιφυλαχθῶμεν νὰ συζητήσωμεν ταῦτα ὅταν προσκομισθοῦν. Δύναμαι ἀπὸ τοῦδε μόνον νὰ εἴπω ὅτι δὲν θεωρῶ ἀδύνατον τὸν συμβιβασμὸν τοῦ συμφέροντος τῶν παραγωγῶν πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ δημοσίου ταμείου. Ἂν διευκολυνθῇ ἡ πώλησις τοῦ προϊόντος εἰς τοὺς παραγωγοὺς ἐπὶ τιμῇ συμφερούσῃ ἄνευ οὐδεμιᾶς φορολογικῆς ἐνοχλήσεως ἢ ἐπιβαρύνσεως, δὲν νομίζω ὅτι θὰ εἶχε λόγον τινὰ ἡ παρ’ αὐτῶν ἀντίδρασις χάριν τῆς ἐλευθέρας ἐμπορίας. Ἂν τὸ πρᾶγμα ἀποδειχθῇ ἀδύνατον, θὰ σκεφθῶμεν πῶς ἄλλως θὰ λύσωμεν τὸ ζήτημα. Οὐχ ἧττον ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν μᾶς ἑλκύει ἡ ἰδέα τῆς αὐξήσεως τῆς φορολογίας, διότι ἀποβλέπομεν ὄχι εἰς τὸν ὄγκον τῶν φόρων, ἀλλ’ εἰς τὴν ἀπόδοσιν αὐτῶν, εἰς τὰς εἰσπράξεις. Ἐξετάζομεν λοιπὸν ἀφ’ ἑνὸς τὸ σύστημα τῆς ἐλευθέρας ἐμπορίας, τὴν ὁποίαν ἐπιθυμεῖ ἡ παραγωγή, ἀλλ’ ἡ ὁποία δυνατὸν νὰ παρουσιάζῃ μέγιστα μειονεκτήματα ὡς ἐκ τῆς φορολογικῆς διαφυγῆς καὶ δεύτερον περιορισμὸν τῆς ἐλευθέρας ἐμπορίας, ἐν συνδυασμῷ ὅμως μὲ ὁλόκληρον ὀργάνωσιν, ὥστε καὶ ὁ παραγωγὸς νὰ δύναται νὰ ἐκποιῇ προχείρως τὸ προϊόν του εἰς συμφέρουσαν τιμήν. Οὕτω οἱ παραγωγοὶ θὰ ἀποφεύγωσιν ὅλα τὰ πρόσθετα βάρη, τὰ ὁποῖα σήμερον μειοῦν τὸ ἔσοδόν των, λόγῳ τῆς παρεμβολῆς διαμέσων προσώπων. Θὰ σᾶς παρακαλέσω κατόπιν τούτων νὰ ἀναμείνωμεν ἐπί τινας ἡμέρας. Ἐζήτησα πρότερον νὰ ἀποφανθῇ ἡ Βουλὴ ἂν πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ κάμῃ χρῆσιν τοῦ ψηφίσματος διὰ τὴν τροποποίησιν τοῦ Ν. Διατάγματος ἢ νὰ φέρῃ τὰ μέτρα της ἐνώπιον τῆς ὁλομελείας τοῦ Σώματος. Μετὰ τὴν ἔκτασιν τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ἡ συζήτησις, ἡ τροποποίησις δὲν δύναται, νομίζω, νὰ γίνῃ διὰ τῆς Ἐπιτροπῆς. Προτιμῶ ἐπὶ τοῦ προκειμένου ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ νὰ ἐπιληφθῇ τοῦ ζητήματος καὶ ἀναμετρῶσα τὰς περιστάσεις νὰ ἐκφέρῃ ἐν συνειδήσει τὴν ἀπόφασίν της.

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῶν ἀμβύκων συζήτησις ἐπεραιώθη. Προχωροῦμεν κατὰ τὸν κατάλογον τῶν ἐπερωτήσεων.

§109Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε, προκειμένου νὰ συνεχισθῇ ἡ Ἡμερησία Διάταξις τῶν Ἐπερωτήσεων, παρακαλῶ νὰ καθήσουν οἱ κύριοι βουλευταί.

§110Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ προταχθῇ τὸ ζήτημα τοῦ Ἐνοικιοστασίου.

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐλήφθη ἀπόφασις νὰ προχωρήσωμεν κατὰ σειράν.

§112ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Νὰ παραπεμφθῇ εἰς Ἐπιτροπὴν τὸ Ἐνοικιοστάσιον. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ περάσῃ μὲ Διάταγμα.

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Τσαρλαμπᾶς ἐπὶ ἐπερωτήσεως περὶ ἐπισπεύσεως τῆς ὑποβολῆς νομοσχεδίου πρὸς ἵδρυσιν εἰδικοῦ ταμείου ὁδοποιΐας.

§114Μ. ΤΣΑΡΛΑΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐπερώτησίς μου αὕτη ἀφορᾷ τὴν συγκοινωνίαν τῆς ἐπαρχίας Λευκάδος. Τὸ ζήτημα τοῦτο βεβαίως εἶναι γενικώτερον καὶ ἀκριβῶς νομίζω ὅτι ἡ προσωπικὴ ἐργασία ἐν σχέσει πρὸς τὸ συγκοινωνιακὸν ζήτημα τῆς Ἑλλάδος εἶναι ὑπ’ ὄψιν τοῦ κ. ἐπὶ τῆς Συγκοινωνίας Ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος ἐδήλωσεν ὅτι προσεχῶς θέλει ὑποβάλει σχετικὰ νομοσχέδια. Ἐν πάσῃ περιπτώσει θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ἐπὶ τῆς Συγκοινωνίας Ὑπουργὸν ὅπως ἐπισπεύσῃ τὴν ὑποβολὴν τῶν νομοσχεδίων τούτων διὰ τὴν γεωργίαν καὶ τὸ ταμεῖον ὁδοποιΐας, διότι αὐτὰ εἶναι ζητήματα τὰ ὁποῖα μόνον ἡ ἀποκέντρωσις θὰ εἶναι δυνατὸν βεβαίως νὰ ἀντιμετωπίσῃ λυσιτελῶς. Ἐλπίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ ἰδίως ὁ κ. ἐπὶ τῆς Συγκοινωνίας Ὑπουργὸς θὰ λάβῃ τὴν μέριμναν τὴν ὁποίαν ἀναμένει ἡ Βουλή, διὰ νὰ δοθῇ μία λύσις ἐπὶ τοῦ τόσον σοβαροῦ τούτου ζητήματος. Καὶ ἐπὶ τούτου παρακαλῶ τὸν κ. ἐπὶ τῆς Συγκοινωνίας Ὑπουργόν, εἰ δυνατόν, νὰ δώσῃ σχετικὴν πληροφορίαν.

§115Ι. ΜΕΤΑΞΑΣ (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Τὰ νομοθετήματα, περὶ τῶν ὁποίων κάμνει λόγον ὁ κ. βουλευτής, εἶναι ὑπ’ ὄψιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου.

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Τσαρλαμπᾶς ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεώς του «περὶ ἀπαλλαγῆς πάσης φορολογίας τῆς οἰκιακῆς κτηνοτροφίας».

§117Μ. ΤΣΑΡΛΑΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ Δʹ Συνέλευσις εἶχε ψηφίσει νόμον, διὰ τοῦ ὁποίου μέχρι τοῦ ἀριθμοῦ 15, ἂν δὲν μὲ ἀπατᾷ ἡ μνήμη, τὰ αἰγοπρόβατα ἀπηλλάσσοντο τῆς φορολογίας. Πρόκειται βεβαίως περὶ μιᾶς εὐνοίας, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν παραγωγὴν τοῦ γάλακτος πρὸς τροφὴν τῶν οἰκογενειῶν τῶν χωρικῶν. Συνεπῶς φρονῶ ὅτι ὁ κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς θὰ δύναται νὰ ὑποβάλῃ σχετικὸν νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου νὰ καταργήσῃ τὴν φορολογίαν μέχρι 15 αἰγοπροβάτων.

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ρ. Κούνδουρος ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως περὶ ἐπισκευῆς μεγάλου στρατῶνος Νεαπόλεως.

§119Ρ. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν Ὑπουργὸν νὰ ἔχῃ τὴν καλωσύνην νὰ μὲ ἀκούσῃ ἐπὶ ἓν λεπτόν, ὅπως μὲ ἤκουσε καὶ ἰδιαιτέρως. Εἰς τὴν Νεάπολιν ὑπάρχει εἷς στρατὼν δημόσιος, ὁ ὁποῖος ἀξίζει ἴσως δεκάδα ἑκατομμυρίων. Ὁ στρατὼν αὐτὸς ὄχι μόνον μένει ἀχρησιμοποίητος, ἀλλ’ ἐκτίθεται καθ’ ἡμέραν καὶ εἰς τὸν κίνδυνον τῆς καταστροφῆς, διότι λείπει ἡ στέγη. Ἔχει κτισθῆ μὲ ὅλους τοὺς κανόνας τῆς τέχνης, εἶναι δὲ οἰκοδόμημα, τὸ ὁποῖον ἠδύνατο νὰ στεγάσῃ καὶ δύο Συντάγματα. Ἐπικαλοῦμαι τὴν μαρτυρίαν τοῦ συναδέλφου κ. Μαζαράκη, ὁ ὁποῖος ὡς Γενικὸς Διοικητὴς Κρήτης τὸ ἐπεσκέφθη. Εἰς τόπου ὅπου δὲν ὑπάρχουν κατάλληλα καταστήματα καὶ διετάχθη ἡ ἐκκένωσις τοῦ σχολείου διὰ νὰ τοποθετηθοῦν καὶ ἐκεῖ στρατιῶται, νομίζω ὅτι μέτρον στοιχειώδους κρατικῆς προνοίας εἶναι ἡ στέγασις τοῦ στρατῶνος αὐτοῦ, ἵνα ἐκεῖ ἐξοικονομηθῶσιν ὅλαι αἱ κρατικαὶ ὑπηρεσίαι. Ἡ οἰκονομικὴ ἄποψις, κ. ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν Ὑπουργέ, εἶναι βεβαίως ἡ σοβαρωτέρα, ἀλλ’ ἂς εὐχηθῶμεν ἵνα τοὐλάχιστον κατὰ τὴν προσεχῆ χρῆσιν γίνῃ δυνατὸν νὰ ἀναγραφῇ εἰς τὸν Προϋπολογισμὸν τὸ ποσόν, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἐξασφαλίσωμεν ἀπὸ τῆς καταστροφῆς τὸ μέγαρον αὐτὸ καὶ δὲν θὰ χάσωμεν οἰκοδόμημα ἀξίας 8 καὶ 10 ἑκατομμυρίων δραχμῶν.

§120Π. ΜΑΖΑΡΑΚΗΣ. Εἶναι θαυμάσιον οἰκοδόμημα.

§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μέρος ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως «περὶ λήψεως καταλλήλων μέτρων κατὰ τῆς ἀκρίδος».

§122Α. ΜΕΡΟΣ. Ἡ ἀκρίς, ὅπως γνωρίζετε, κύριοι, ἀποτελεῖ διὰ τὸν τόπον μας ζήτημα συνυφασμένον μὲ τὴν ὅλην ἐθνικήν μας οἰκονομίαν καὶ δι’ αὐτὸ εἶναι ἐπιβεβλημένον νὰ στραφῇ πρὸς αὐτὸ τοῦ Κράτους ἡ προσοχή. Ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς ἐτονίσθη εἰς προγενεστέραν συνεδρίασιν ἡ σημασία τοῦ καπνοῦ διὰ τὴν Χώραν μας. Καὶ ὅμως ὁ καπνὸς αὐτός, ἐκ τοῦ ὁποίου εἰσάγομεν τὰ 52% καὶ πλέον τοῦ ἐξωτερικοῦ συναλλάγματος, ἔχει ἀφεθῆ εἰς τὴν διάθεσιν τῆς ἀκρίδος. Ἀλλ’ ἡ ἀκρὶς δὲν καταστρέφει μόνον τὰ καπνά, καταστρέφει καὶ ἄλλα γεωργικὰ εἴδη, πολύτιμα ἐπίσης. Καὶ νομίζω ὅτι εἶναι ἐντελῶς ἀστεῖον νὰ ὁμιλῶμεν περὶ αὐξήσεως τῆς γεωργικῆς μας παραγωγῆς, ὅταν δὲν προνοοῦμεν νὰ ἐξασφαλίσωμεν αὐτὴν ποὺ μᾶς δίδουν σήμερον τα ἐδάφη μας. Πέρυσιν εἰς τὴν Θεσσαλίαν μόνον ὑπέστη ἡ καπνοπαραγωγὴ ζημίαν 6,000,000 ὀκάδων ἀπὸ τῆς ἀκρίδος τὴν ἐπιδρομήν. Ὅπως ὁ νόμος ὁρίζει, διὰ τὴν καταδίωξιν τῆς ἀκρίδος συνιστῶνται κατὰ νομοὺς Ἐπιτροπαὶ καὶ μὲ δαπάνας τῶν κοινοτήτων καὶ μὲ προσωπικὴν ἐργασίαν τῶν χωρικῶν, ἀναλαμβάνουν τὸ ἔργον τῆς καταστροφῆς. Γίνεται ὅμως τοῦτο ἀτελέστατα συνήθως καὶ δι’ αὐτὸ ἔχομεν τὰ οἰκτρὰ ἀποτελέσματα τῶν ζημιῶν. Κατήντησεν ἀπὸ 70 ὀκάδας καπνοῦ ποὺ ἀποδίδει τὸ στρέμμα ἐν Θεσσαλίᾳ, νὰ δίδῃ σήμερον 55 μόνον ὀκάδας, μὲ τάσεις ἐλαττώσεως. Γενικώτερον ἡ ὅλη καπνοπαραγωγὴ μας ἀπὸ 65 ἑκατομμύρια ὀκάδων, κατῆλθε, κατὰ τὸ λῆξαν ἔτος, εἰς 42 ἑκατομμύρια ὀκάδας καὶ μία ἀπὸ τὰς αἰτίας ἦτο καὶ ἡ ἀκρίς. Τὸ πρᾶγμα λοιπὸν δὲν εἶναι ἀσήμαντον. Ἀλλ’ ἐδῶ παρατηροῦνται ζητήματα τόσης σχέσεως μὲ τὰ οἰκονομικὰ τῆς Χώρας νὰ μὴ κινοῦν ἐπαρκῶς τὴν προσοχήν μας. Καὶ φοβοῦμαι ὅτι ἐνδέχεται καὶ κατὰ τὸ τρέχον ἔτος νὰ ἔχωμεν νέας ζημίας, μὲ διπλᾶς πάλιν συνεπείας. Διότι δὲν εἶναι μόνον ὅτι οἱ παραγωγοὶ χάνουν μέσα ἀπὸ τὰ χέρια των τὸ προϊὸν τῶν κόπων των. Δὲν εἶναι ὅτι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀπομένει ἐπιβαρύνεται καὶ μὲ τὰ ἔξοδα ποὺ ἀπῃτήθησαν διὰ τὴν καλλιέργειαν τοῦ καταστραφέντος καὶ συνεπῶς δὲν ἀντέχει ὁ καπνός μας εἰς τὸν συναγωνισμὸν τῶν ξένων καπνῶν, προσφερομένων εἰς μικροτέρας τιμάς. Εἶναι καὶ τοῦτο· ὅτι ἀποθαρρύνεται ὁ παραγωγός, ἐγκαταλείπων οὕτω τὴν καλιέργειαν, αἱ γαῖαι μένουν χέρσοι καὶ ἔχομεν ἐκ τούτου μαζὶ μὲ τὴν ἐλάττωσιν τῆς παραγωγῆς καὶ ἀνάπτυξιν τῆς ἑλονοσίας καὶ ἀνάπτυξιν τῶν νόσων, αἱ ὁποῖαι φθείρουν τὴν κτηνοτροφίαν μας. Καὶ ἀποτελοῦν ταῦτα ἐγκληματικὴν τακτικήν. Τετρακόσια ἑκατομμύρια ὀκάδων σίτου εἰσάγομεν ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν. Ἐπίσης πλεῖστα ἄλλα εἴδη, τὰ ὁποῖα ἠδύναντο νὰ παραχθοῦν εἰς τὸν τόπον μας. Καὶ ἡμεῖς, ἐπαναλαμβάνω, δὲν προστατεύομεν οὔτε αὐτά, τὰ ὁποῖα παράγει ἡ Ἑλληνικὴ γῆ. Ἄν θέλητε καὶ ἄλλο παράδειγμα, ἰδοὺ τὰ ἐλαιόδενδρά μας. Ἔχομεν 70 ἑκατομμύρια τοιούτων, ἐλάχιστα ὅμως ραντίζομεν ἐναντίον τοῦ δάκου. Πέρυσι μόνον ἡ Κέρκυρα ἐζημιώθη περὶ τὰ 100 ἑκατομμύρια δραχμῶν λόγῳ τοῦ δάκου, ὅστις κατέστρεψε τὴν παραγωγὴν τῶν ἐλαιῶν. Ἐζήτησαν οἱ ἐκεῖ παραγωγοὶ τὰ μέσα τῆς καταδιώξεως. Ἀλλὰ τὸ Κράτος ἐκινήθη ἀργά. Τοιουτοτρόπως ἐζημιώθη καὶ αὐτὸ καὶ οἱ ἐλαιοκτηματίαι. Ὑπάρχει λοιπὸν μία μεγάλη ἀδιαφορία, τὴν ὁποίαν εὔχομαι νὰ μὴ συνεχίσῃ ὁ σημερινὸς Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας. Διότι, ἂν συνεχισθῇ ἡ ἰδία τακτική, θὰ φθάσωμεν εἰς μεγαλυτέραν τῆς παραγωγῆς μας μείωσιν, ἡ γεωργία θὰ ἐγκαταλειφθῇ τελείως καὶ οἱ πληθυσμοὶ τῆς ὑπαίθρου θὰ εἰσρεύσουν εἰς τὰς πόλεις, διὰ νὰ ἐπέλθῃ πλήρης ἐξαθλίωσις. Νομίζω λοιπὸν ὅτι τὰ ζητήματα αὐτὰ ἀξίζουν διὰ νὰ κινήσουν τὸ κυβερνητικὸν ἐνδιαφέρον. Καὶ τονίζω τὴν ἀνάγκην νὰ ληφθοῦν ἀπὸ τοῦδε μέτρα διὰ τὴν ἀκρίδα, ἀλλὰ συγχρόνως νὰ ληφθῇ φροντὶς καὶ διὰ τὴν καλὴν ὀργάνωσιν τῶν φυτοπαθολογικῶν μας ὑπηρεσιῶν. Φρονῶ ὅτι συμφωνεῖ ὁ νῦν διευθύνων τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας, ὅστις δέον νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει του καὶ τοῦτο· ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα νὰ προνοῇ νὰ φέρῃ καλύτερον σπόρον σίτου, ζητήσασα τοιοῦτον ἀπὸ τὴν Αὐστραλίαν—ἐζήτησε σῖτον «καμπέρα»—καὶ τὸ Κράτος νὰ ἀδρανῇ.

§123Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Ἔχετε λάθος, τὸν ἐζήτησεν ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου.

§124Α. ΜΕΡΟΣ. Αἱ πληροφορίαι μου λέγουν ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα ἐζήτησεν, ἀλλ’ ὅτι ἐματαιώθη ἡ ἀποστολή του. Τεκμαίρεται καὶ ἐξ αὐτοῦ ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον δεικνύει ἀδιαφορίαν πρὸς τὰ καθήκοντά του καὶ ἀναμένει ἀπὸ ἄλλους νὰ πράξουν ὅσα αὐτὸ ἔδει νὰ ἐνεργῇ. Ἀλλ’ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει δὲν ἔχει λόγον ὑπάρξεως καὶ πρέπει νὰ καταργηθῇ. Ἂς ἐλπίσωμεν ἐν τούτοις ὅτι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τοῦ σημερινοῦ Ὑπουργοῦ δὲν θὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ αὐτὴ κατάστασις, ἀλλὰ θὰ χαραχθῇ γεωργικὴ πολιτικὴ σταθερά, ἀντὶ τῆς ψευδοῦς, ἥτις ἠσκεῖτο ἕως τώρα.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Χασιώτης ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐπερωτήσεως.

§126Σ. ΧΑΣΙΩΤΗΣ. Ἐταξείδευα κάποτε πρὸς τὰ μέρη τῆς Λαμίας, ὅταν εἰς μίαν στιγμὴν τὸ τραῖνον ἐσταμάτησε, διότι ἡ ἀκρὶς εἶχε σκεπάσει τὰς σιδηροδρομικὰς γραμμάς. Φαντασθῆτε νὰ ἀποστέλλεται εἰς τὰς Ἀθήνας ἐπειγόντως στράτευμα εἰς τὰ σύνορα καὶ νὰ σταματᾷ καθ’ ὁδὸν ἀπὸ τὴν ἀκρίδα καὶ ἡ δύναμις τῆς ἀκρίδος νὰ εἶναι ἀνωτέρα τοιουτοτρόπως ἀπὸ τὴν τῶν στρατευμάτων, ἀφοῦ θὰ κατορθώνῃ τὸ ἔντομον τοῦτο νὰ ἀνακόπτῃ ἐν καιρῷ κινδύνου τῆς Χώρας τὴν πορείαν αὐτῶν. Ὅλα αὐτὰ τὰ πλήθη τῶν ἀκρίδων ἤρχοντο ἀπὸ τὴν Ἀττικὴν καὶ Βοιωτίαν ἵνα καταστρέψουν τὰς ἀμπέλους, τὰς βαμβακοφυτείας, τὰς καπνοφυτείας, τοὺς λαχανοκήπους, τὰ δένδρα κλπ. εἰς τὰ ἀγροτικὰ κτήματα τῆς περιφερείας. Θὰ ἐπρόκειτο περὶ μιᾶς καταστροφῆς οἰκονομικῆς ἀνυπολογίστων ἑκατοντάδων ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Εὐτυχῶς ὁ ἄνεμος τὰς ἠνάγκασε νὰ ἀλλάξουν διεύθυνσιν καὶ οὕτω τὰ προϊόντα τῆς Ἀττικοβοιωτίας ἐσώθησαν. Ὑπάρχει εἷς νόμος περὶ καταπολεμήσεως τῆς ἀκρίδος. Ὁ νόμος αὐτὸς ὁρίζει ἵνα εἰς τὴν πρωτεύουσαν ἑκάστου νομοῦ ὁ νομάρχης μετὰ τοῦ νομογεωπόνου, τοῦ προέδρου τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου καὶ τῆς διοικητικῆς ἐξουσίας ἀποτελοῦν μίαν κεντρικὴν Ἐπιτροπήν. Ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ διορίζει τοπικὰς Ἐπιτροπὰς ἀπὸ τὸν πρόεδρον τῆς κοινότητος ἢ τὸν δήμαρχον, ἀπὸ ἕνα κτηματίαν ἢ ἀπὸ τὸν διδάσκαλον τοῦ χωρίου καὶ ἀπὸ τὸν ἀστυνόμον. Ὁ νόμος φαντάζεται ὅτι εἰς τὰ χωρία ὑπάρχει μία ἀστυνομικὴ Ἀρχή, εἷς ἀστυνόμος κλπ., ἐνῷ εἶναι μόνον εἷς χωροφύλαξ ἀνὰ 4–5 χωρία, ὁ ὁποῖος γυρίζει εἰς τὰ διάφορα αὐτὰ χωρία ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον μὲ ἐντάλματα τοῦ δημοσίου ταμείου πρὸς εἴσπραξιν τῶν φόρων. Διὰ νὰ ἐφαρμόζηται ὁ νόμος πρέπει ἐγκαίρως νὰ γίνωνται κατάλογοι τῶν κατοίκων ὅλων τῶν χωρίων δι’ ὑποχρεωτικὴν ἐργασίαν πρὸς καταπολέμησιν τῶν ἀκρίδων. Φαντασθῆτε πόσον δύσκολον εἶναι τοῦτο. Δὲν ὑπάρχουν δὲ τὰ ὄργανα ἐκεῖνα, οἱ εἰδικοὶ ὑπάλληλοι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ καθοδηγοῦν καὶ νὰ βοηθοῦν τὰς Ἐπιτροπὰς διὰ τὴν ἔγκαιρον ὀργάνωσιν τοῦ κατὰ τῶν ἀκρίδων ἀγῶνος εἰς τὰ χωρία. Ὁ νόμος ὁ ὁποῖος προέβλεπε περὶ διορισμοῦ ἐπαρχιακῶν γεωπόνων καὶ νομογεωπόνων κατηργήθη εἰς ὅλας τὰς περιφερείας ὅπου ὑπάρχουν ὑπηρεσίαι ἐποικισμοῦ χάριν οἰκονομίας κακῶς ἐννοουμένης πρὸς μεγίστην ζημίαν τῆς Χώρας. Κατηργήθη λοιπὸν ὁ ἰδιαίτερος ὑπάλληλος ἐκεῖνος, ὅστις ἦτο εἰς θέσιν νὰ ὀργανώσῃ ἐγκαίρως συνεργεῖα διὰ τὴν καταδίωξιν τῶν ἀκρίδων. Ἦτο δὲ ἀπαραίτητος ὁ ὑπάλληλος αὐτός, διότι δὲν γνωρίζει ἄλλος τὰ μέρη ὅπου κατετέθησαν τὰ ὠὰ τῶν ἀκρίδων, ἵνα ἀρχίζῃ ἐγκαίρως εἰς τὰ μέρη αὐτὰ ἡ καταστροφὴ τῶν ἀκρίδων μεθοδικῶς.

§127Γ. ΣΤΡΙΓΚΟΣ. Ὅταν ὑπῆρχεν ὁ νόμος αὐτός, ἐλειτούργει ἡ ὑπηρεσία;

§128Σ. ΧΑΣΙΩΤΗΣ. Οὐδέποτε ὁ νόμος περὶ νομογεωπόνων καὶ περὶ ἐπαρχιακῶν γεωπόνων ἐφηρμόσθη κατὰ τρόπον γενικόν. Ἐπαρχιακοὶ γεωπόνοι ἔπρεπε νὰ εἶναι 135 καὶ δὲν ἔχουν διορισθῆ ἕως τώρα πλείονες τῶν 7 ἢ 8 εἰς ὅλον τὸ Κράτος. Εἰς τὰ χωρία δὲν περιοδεύουν γεωπόνοι, ἀλλὰ μόνον ὁ χωροφύλαξ διὰ νὰ εἰσπράττῃ τοὺς φόρους καὶ διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς δημοσίας ἀσφαλείας, τὰς ὁποίας ἐλλειπῶς καὶ ταύτας ἐξυπηρετοῦν. Δι’ οἰκονομίαν ὀλίγων χιλιάδων δραχμῶν κατὰ μῆνα λείπει ἀπὸ ἑκάστην ἐπαρχίαν τὸ πρόσωπον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ ἔβλεπε ποῦ ἐγέννησαν αἱ ἀκρίδες τὰ αὐγά των, πόθεν πρέπει νὰ ἀρχίζῃ καὶ πῶς νὰ διεξάγεται τὸ ἔργον τῆς καταπολεμήσεως αὐτῶν ἀποτελεσματικώτερον. Ὅσον δὲ ἀφορᾷ τὴν προσωπικὴν ἐργασίαν τῶν χωρικῶν, ὑπάρχουν χωρία πολὺ μικρά, τῶν ὁποίων ὅμως ἡ περιφέρεια εἶναι πολὺ ἐκτεταμένη, εἰς τὰ ὀρεινὰ ἰδίως μέρη, εἶναι δὲ πολὺ ὀλίγοι ἐκεῖ οἱ κάτοικοι καὶ δὲν δύνανται νὰ καταδιώξουν τὴν ἀκρίδα εἰς ὅλην αὐτὴν τὴν ἀπέραντον περιφέρειαν τοῦ χωρίου των. Ἐδῶ χρειάζεται νὰ γίνουν συνεργεῖα ἐπὶ ἡμερομισθίῳ. Ὑπάρχει φόβος καὶ ἐφέτος νὰ ἐπέλθῃ καταστροφὴ ἑκατοντάδων ἑκατομμυρίων δραχμῶν εἰς τὰ προϊόντα. Καὶ δὲν βλέπω πῶς θὰ κατορθώσῃ ὁ κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς νὰ φέρῃ ἰσοζύγιον εἰς τὸν Προϋπολογισμόν, διότι ὅταν γίνωνται τοιαῦται καταστροφαί, δὲν εἰσπράττονται φόροι. Ἡ δὲ καταστροφὴ ἀπὸ τὴν ἀκρίδα δὲν εἶναι κατὰ ἓν ποσοστὸν 10% λ. χ. ἐπὶ τῆς ὅλης παραγωγῆς, ἀλλ’ ἠμπορεῖ νὰ εἶναι καὶ 50 καὶ 100% εἰς ὡρισμένας μόνον περιφερείας. Εἰς τὸν προσεχῆ Προϋπολογισμὸν ἔμαθον ὅτι δὲν ἀναγράφεται μία σοβαρὰ πίστωσις διὰ τὴν καταδίωξιν τῆς ἀκρίδος, ὡς συμπλήρωμα τῶν δημοτικῶν καὶ τῶν κοινοτικῶν εἰσφορῶν, περὶ τῶν ὁποίων προνοεῖ ὁ νόμος. Ἔπρεπε δὲ νὰ ἀναγραφῇ εἰς τὸν Προϋπολογισμὸν μία πίστωσις δύο ἕως τριῶν τοὐλάχιστον ἑκατομμυρίων, διότι θὰ χάσῃ ἀσυγκρίτως περισσότερα τὸ Δημόσιον ἂν ἐπέλθῃ ἡ καταστροφή. Ἐπίσης διὰ τὸ ζήτημα τοῦ ἀκαθάρτου πετρελαίου μὲ τὸ ὁποῖον φονεύονται αἱ ἀκρίδες πρέπει ἐγκαίρως νὰ ὑπάρχῃ μέριμνα ἐκ μέρους τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργείου. Νὰ ἐναποθηκεύωνται ἐπιτοπίως ἐκ τῶν προτέρων τὰ ἀπαιτούμενα ποσὰ καὶ νὰ μὴ ζητῶμεν τὸ πετρέλαιον ὅταν θὰ παρουσιασθῇ ἡ ἀκρίς, διότι δὲν προφθάνομεν τότε. Ἡ ἀκρὶς θὰ κάμῃ ἐν τῷ μεταξὺ πτερὰ καὶ θὰ ἁπλωθῇ εἰς ὅλα τὰ μέρη. Εἰς τὴν ἔλλειψιν τοιαύτης προνοίας ἐκ μέρους τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργείου ὀφείλεται καὶ ἡ ἐξ 100,000,000 δραχμῶν ζημία εἰς τὰς ἐλαίας τῆς Κερκύρας ἐφέτος ἐκ τοῦ δάκου, διότι δὲν διετέθησαν 6,000,000 δραχ. διὰ νὰ καταπολεμηθῇ ἐκεῖ ὁ δάκος κατὰ τὸ παρελθὸν θέρος. Φοβοῦμαι μὴ ἐξ ἐλλείψεως πιστώσεως ἐκ 2–3 ἑκατομμυρίων δραχμῶν διὰ τὴν ἀκρίδα χάσωμεν καὶ ἐφέτος ὅπως καὶ πέρυσιν ἑκατοντάδας ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου ἐφιστῶμεν τὴν προσοχὴν τοῦ κ. ἐπὶ τῆς Γεωργίας Ὑπουργοῦ, διότι ἄλλως θὰ φέρῃ σπουδαίαν εὐθύνην ἂν δὲν ληφθῶσιν ὅλα τὰ μέτρα ἐγκαίρως καὶ ἐκ τῆς γλισχρότητος ἐκ τῆς ὁποίας ἔχασε δι’ οἰκονομίαν ὀλίγων ἑκατομμυρίων δραχμῶν ἑκατονταπλάσια μὲν ὁ λαός, δεκαπλάσια δὲ τὸ δημόσιον ταμεῖον.

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Ἀλαμανῆς ἐπὶ τῆς ἰδίας ἐπερωτήσεως.

§130Χ. ΑΛΑΜΑΝΗΣ. Πρέπει κανεὶς νὰ κατάγεται ἀπὸ ἐπαρχίας γεωργικὰς διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ γνωρίζῃ ποίαν καταστροφὴν ἐπιφέρει ἡ ἀκρὶς πίπτουσα. Ἡ Θεσσαλία ἔκαμεν 6 ἑκατομμύρια παραγωγὴν καπνοῦ ὀλιγωτέραν—λόγῳ τῆς ἀκρίδος ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου λόγῳ τῆς ξηρασίας. Ὡς ἐκ τούτου καὶ ἡ ἐθνικὴ οἰκονομία ἐζημιώθη ἂν ὑπολογίσωμεν τὴν ὀκᾶν πρὸς 40 δραχμάς, περὶ τὰ 250 ἑκατομμύρια, τὸ δὲ Δημόσιον τὸ ὁποῖον εἰσέπραττε 17% ἐπὶ τῆς καπνοπαραγωγῆς ἐζημιώθη περὶ τὰ 28 ἑκατομμύρια Φαντασθῆτε ποία ζημία πρόκειται νὰ ἐπέλθῃ εἰς τὸ Κράτος καὶ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν. Δὲν νομίζω ὅτι διὰ τὴν ἐξοικονόμησιν μερικῶν τενεκέδων πετρελαίου καὶ διὰ τὴν ἀπασχόλησιν μερικῶν ὀργάνων διὰ τὴν καταδίωξιν τῆς ἀκρίδος πρέπει τὸ Κράτος νὰ ὑφίσταται αὐτὴν τὴν κολοσσιαίαν ζημίαν. Ἐνθυμοῦμαι ὅτι ἀπὸ Λαρίσσης μέχρι Τρικκάλων ἐπὶ τῆς σιδηροδρομικῆς γραμμῆς εἶχε πέσει ἀκρίς. Πέντε ἄνθρωποι νὰ ἦσαν μὲ τὴν σκοῦπαν ἦτο δυνατὸν νὰ τὴν μαζέψουν. Νομίζω ὅτι ὁ κ. ἐπὶ τῆς Γεωργίας Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος τοσάκις ἐπέδειξε στοργὴν διὰ τὰ γεωργικὰ ζητήματα, θὰ θελήσῃ νὰ διατάξῃ τοὺς νομογεωπόνους νὰ μὴ κάθηνται εἰς τὰ γραφεῖά των, ἀλλὰ νὰ ἐξέλθουν καὶ διὰ δυνάμεως χωροφυλάκων νὰ καταδιώξουν τὰς ἀκρίδας, διότι οὕτω θὰ κατορθώσωμεν, κατὰ τὸ δυνατόν, κατὰ τὸ διάστημα τῶν 30 ἡμερῶν νὰ σώσωμεν ὅ,τι εἶναι πολυτιμότερον διὰ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν καὶ διὰ τὸ ταμεῖόν μας. Ἐλπίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ λάβῃ τὰ κατάλληλα μέτρα.

§131Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Τὰ θέματα τὰ ὁποῖα ἔθιξαν καὶ οἱ τρεῖς ὁμιλήσαντες βουλευταὶ εἶναι ἐκ τῶν σοβαρωτέρων. Ἐτόνισα καὶ εἰς ἄλλας αἰθούσας ὅτι τὸ δημοσιονομικὸν καὶ τὸ οἰκονομικὸν πρόβλημα τῆς Ἑλλάδος ἠμπορεῖ νὰ προαχθῇ εἰς βαθμὸν μέγιστον, ἂν κατορθώσωμεν νὰ καταβάλωμεν τὴν πρέπουσαν μέριμναν διὰ τὴν αὔξησιν τῆς γεωργίας. Τὸ μέλλον τῆς Ἑλλάδος νομίζω ὅτι ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν μέριμναν αὐτήν. Δὲν εἶναι ὑπερβολὴ ὅτι 200 ἑκατομμύρια τοὐλάχιστον παραγωγῆς ἐλαιῶν ἐχάθησαν πέρυσι, διότι δὲν κατεπολεμήθη μία ἀσθένεια τῶν ἐλαιῶν. Ὁ κ. Μοάτσος μοὶ ἀνέφερε μίαν μεγάλην καταστροφήν, ἡ ὁποία ἐγένετο εἰς τὴν Κρήτην. Ἡ προσοχή μου συνεκεντρώθη εἰς τὴν λῆψιν τῶν καταλλήλων μέτρων διὰ τὴν ἀποσόβησιν τοιούτου κακοῦ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀκρίδα διετάχθη μία προπαγάνδα γενικὴ εἰς τὰ μέρη τὰ ἀκριδόπληκτα πρὸς παρώθησιν τῶν ἐνδιαφερομένων ὅπως βοηθήσουν καὶ αὐτοὶ τὴν καταπολέμησιν τοῦ κακοῦ. Δυστυχῶς ὅμως δὲν εἴχομεν μεγάλην ποσότητα πετρελαίου. Μερικὰς ἑκατοντάδας διαφόρων μηχανημάτων φλογοβόλων, τὰ ὁποῖα εἴχομεν διὰ τὴν καταστροφὴν τῆς ἀκρίδος καὶ τὰ ὁποῖα εἶναι ἀποτελεσματικώτατα, τὰ ἀπεστείλαμεν καὶ μάλιστα δωρεάν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἠμποροῦμεν νὰ κάμωμεν εἶναι νὰ ἐξαναγκάσωμεν τοὺς κατοίκους νὰ βοηθήσουν τὰς Ἀρχάς. Καὶ οἱ κάτοικοι καὶ οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν γεωργικῶν περιφερειῶν πρέπει νὰ συντελέσουν εἰς τοῦτο καὶ οἱ γεωργοὶ πρέπει νὰ ἀντιληφθῶσιν ὅτι δὲν ἠμποροῦν ὅλα νὰ γίνωνται ἀπὸ τὸ Κράτος. Πρέπει νὰ βοηθήσουν καὶ οἱ ἴδιοι καὶ δι’ αὐτὸ ἐργαζόμεθα νὰ καταστήσωμεν αὐτονόμους ὀργανισμοὺς ταμείων, οἱ ὁποῖοι νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ βοηθήσουν τοὺς γεωργοὺς εἰς τὴν καταπολέμησιν τῆς ἀκρίδος. Ἐν πάσῃ περιπτώσει θὰ ληφθῶσιν ὅλα τὰ μέτρα. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ συστήσω εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου, ἡ ὁποία κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη κατέβαλε μεγίστας προσπαθείας διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν, καθὼς καὶ διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν προσφύγων, διότι πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ ὅτι τὸ καλύτερον προσωπικὸν τοῦ Ὑπουργείου ἀπερροφήθη δι’ αὐτὴν τὴν ἐργασίαν, ἡ ὁποία εἶναι σοβαρωτάτη, νὰ συστήσω, λέγω, εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου νὰ ἐργασθῇ ὅσον ἠμπορεῖ περισσότερον διὰ τὴν λῆψιν ὅλων τῶν μέτρων πρὸς καταπολέμησιν τῶν διαφόρων νόσων. Ἐπίσης πρέπει νὰ ἀναπτύξωμεν τὴν καλλιέργειαν τῶν ἑσπεριδοειδῶν, διότι ἡ εἰσαγωγὴ ἑσπεριδοειδῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἀποτελεῖ αἶσχος διὰ τὸν τόπον αὐτόν, διότι ἡ Ἑλλὰς ὄχι μόνον κατάλληλος εἶναι διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῶν ἑσπεριδοειδῶν, πλὴν τοῦ σίτου ὁ ὁποῖος καὶ αὐτὸς ἂν ἔχωμεν τὰ ὑδραυλικὰ ἔργα ἠμπορεῖ νὰ παραχθῇ ἐπαρκῶς ἵνα ἐπαρκέσῃ διὰ τὰς ἀνάγκας μας. Ὅλα αὐτὰ ἵνα προοδεύσουν πρέπει νὰ γίνῃ μία κολοσσιαία ὀργάνωσις πρὸς καταπολέμησιν τῶν διαφόρων νόσων. Ἡ φυτοπαθολογικὴ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου θέλει λάβει ὅλα τὰ κατάλληλα μέτρα πρὸς καταπολέμησιν αὐτῶν, ἀναγκαστικῶς μάλιστα, ὅπως γίνεται καὶ διὰ τὴν καταπολέμησιν τοῦ δάκου. Τὸ Κράτος ἕως τώρα ἔστειλε συνεργεῖα εἰς τοὺς νομοὺς ὑπὸ τὸν ὅρον νὰ ἀποτελέσουν διάφορα ταμεῖα καὶ ἀφοῦ ἐκμάθωσι τοὺς χωρικοὺς εἰς τὴν καταπολέμησιν τῶν νόσων, νὰ συνεχίσουν τὸ ἔργον μόνοι των. Ἀλλ’ εἰς πολλὰ μέρη καὶ κοινότητας δὲν ἐφάνησαν πρόθυμοι νὰ συντρέξουν τὰ ταμεῖα. Εἰς τὸ ἔργον συντελεῖ τὸ Κράτος καὶ ἐφρόντισε νὰ τίθεται εἷς πρόσθετος φόρος ἐπὶ τῆς παραγωγῆς. Συνιστᾷ δὲ τὴν ἵδρυσιν τῶν διαφόρων αὐτῶν ταμείων. Πρέπει τοῦτο νὰ γίνεται ἀναγκαστικῶς, διότι ἀλλέως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καταπολεμηθοῦν αἱ διάφοροι νόσοι. Εἶναι ἀνάγκη τοπικαὶ ὀργανώσεις νὰ ἀναλάβωσι τὸ ἔργον τοῦτο. Βραδύτερον θὰ εἰσαχθοῦν καὶ διάφορα νομοσχέδια ἵνα γίνωσι ταμεῖα ἐλαίου κλπ., ἵνα ἔχωμεν πράγματι καλύτερα ἀποτελέσματα.

§132Ρ. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ἐπίσης εἶναι ἐπεῖγον καὶ τὸ ζήτημα τῆς κάμπιας. Ἡ κάμπια θὰ πολεμηθῇ πολὺ καλὰ ἀπὸ τοὺς παραγωγούς.

§133Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας μοὶ ἀπήντησεν ὅτι εἰς τὴν Λευκάδα δὲν ἠμπορεῖ νὰ καταπολεμηθῇ ὁ δάκος, διότι δὲν ὑπάρχουν χρήματα.

§134Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Θὰ προσπαθήσωμεν νὰ τὸν καταπολεμήσωμεν.

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μόδης ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως «περὶ ἀνοικοδομήσεως τῶν σχολικῶν κτιρίων ἐν Μακεδονίᾳ».

§136Γ. ΜΟΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἐπερώτησίς μου ἀφορᾷ ἓν ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἴσως θὰ ἔπρεπε νὰ συνεζητεῖτο ἐνώπιον Βουλῆς περισσότερον πληθούσης. Πρόκειται περὶ τῶν κληροδοτημάτων, τὰ ὁποῖα διετέθησαν διὰ τὴν ἀνέγερσιν σχολικῶν κτιρίων. Εἰς τὴν προηγουμένην Συνέλευσιν εἶχε ληφθῆ πρόνοια ὅπως συγκεντρουμένων τῶν ποσῶν ἐκ διαφόρων κληροδοτημάτων, τὰ ὁποῖα εἶχον διατεθῆ διὰ σκοποὺς κατὰ τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον ἐξυπηρετικοὺς τῆς ἐκπαιδεύσεως, ἀλλὰ σκοποὺς οἵτινες εἶχον ἀτονίσει, διατεθοῦν διὰ τὴν ἀνέγερσιν σχολικῶν κτιρίων ἐκεῖ ὅπου ὑπάρχει ἀνάγκη ἐπιτακτική. Ὁ Πάγκαλος ἐλθὼν ἐδημοσίευσε τὸ σχετικὸν Ν. Διάταγμα καὶ δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν ὅτι κατὰ τὸ 1926 ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ ἔγινεν ἐργασία πράγματι πλέον ἢ ἐντατικὴ καὶ ἀξιόλογος. Μόνον εἰς τὴν Μακεδονίαν, καθόσον μοὶ εἶπεν ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία, ἐθεμελιώθησαν 450 νέα κτίρια, ἐπίσης εἰς τὴν Θράκην, εἰς τὴν Ἤπειρον, εἰς τὴν Κέρκυραν. Ἀτυχῶς ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Σεπτεμβρίου ἀνεστάλη πᾶσα ἀποστολὴ χρημάτων, τοιαύτης προελεύσεως, διὰ τὴν περαιτέρω συνέχισιν τῆς ἐργασίας αὐτῆς ἢ τοὐλάχιστον διὰ τὴν περάτωσιν τῶν ἡμιτελῶν κτιρίων. Αἱ ἐργασίαι ἐξηκολούθησαν ἐφόσον οἱ διάφοροι ἐργολάβοι ἀντεῖχον, μέχρις οὗ ἐπῆλθεν ἡ μοιραία στιγμὴ καὶ ἐνεφανίσθη ἓν θέαμα, τὸ ὁποῖον ἀσφαλῶς δὲν ἦτο καθόλου ἐποικοδομητικὸν τῆς πίστεως αὐτοῦ τοῦ Κράτους. Διότι ἔβλεπε κανεὶς ἐπιθεωρητὰς σχολείων, σχολικὰς Ἐπιτροπὰς πολιορκουμένας ἀπὸ πρωΐας μέχρι νυκτός, ἀπὸ ἐργολάβους, ἀπὸ ἐμπόρους, οἱ ὁποῖοι εἶχον προμηθεύσει εἰς διαφόρους κοινότητας ὑλικὰ ἀξίας πολλάκις 200,000 δραχμῶν. Οἱ ἐργάται αὐτοί, οἵτινες εἶχον ἐργασθῆ ἐπὶ μῆνας εἰς ὅλα τὰ σχολεῖα ἐπὶ τῇ ἐλπίδι τὴν ὁποίαν ὑπεδαύλιζεν ὁ ἐπιθεωρητὴς ὅτι σήμερον ἢ αὔριον θὰ ἔλθουν τὰ χρήματά των, ἠναγκάσθησαν νὰ ἀπειλήσουν διὰ λιθοβολισμοῦ τοὺς ἐπιθεωρητάς. Εἶχε δημιουργηθῆ μία κατάστασις αὐτόχρημα πρωτοφανής, αὐτόχρημα οἰκτρά, κατάστασις ἡ ὁποία ἐποδοπάτησε τὴν πίστιν τοῦ Κράτους, εἰς μέρη μάλιστα εἰς τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ σταθῇ ἡ πίστις αὐτοῦ ὑψηλότερα. Δυστυχῶς πρό τινων ἑβδομάδων ἐστάλη ἓν ποσὸν ἐξ 6,000,000 δραχμῶν εἰς τὴν Γενικὴν Διοίκησιν Μακεδονίας καὶ ἀνάλογον εἰς τὰς ἄλλας περιφερείας. Ἀλλ’ ὑποθέτω ὅτι τὸ ὅλον ζήτημα οὐδαμῶς ἔληξε, διότι τὸ ποσὸν τῶν 6,000,000 δραχμῶν οὐδαμῶς ἐπαρκεῖ ὄχι διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν νέων σχολικῶν κτιρίων, ἀλλ’ οὔτε διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ἔχουν θεμελιωθῆ. Αἱ οἰκεῖαι κοινότητες διέθεσαν βεβαίως σημαντικὰ ποσὰ διὰ τὸν σκοπὸν αὐτόν, διότι, δύναταί τις νὰ εἴπῃ, αἱ χορηγίαι τοῦ Κράτους αἱ χρηματικαὶ αἱ ἐκ τῶν κληροδοτημάτων προερχόμεναι χρησιμεύουν τρόπον τινὰ ὡς προζύμι, εἰς τὰς ὁποίας ἐρχομένη ἐπίκουρος ἡ συνδρομή, ἡ συνεισφορά, ἡ προσωπικὴ ἐργασία τῶν οἰκείων κοινοτήτων, συντελεῖ εἰς τὴν ἀνέγερσιν αὐτῶν τῶν σχολείων. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει χρειάζεται καὶ ποσὸν χρημάτων πολὺ σοβαρώτερον ἐκείνου τὸ ὁποῖον διετέθη. Δι’ ὃ ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τοῦ κ. ἐπὶ τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως Ὑπουργοῦ, ἀλλὰ καὶ ὁλοκλήρου τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, τοῦ ὁποίου κύριον ἔργον εἶναι ἡ ἐξασφάλισις τῶν χρημάτων αὐτῶν, ὅπως συντονίσουν τὰς προσπαθείας των καὶ μεριμνήσουν ἵνα ἐξασφαλίσουν ἐνωρίτερον τὰ χρήματα διὰ τὴν περάτωσιν τοὐλάχιστον τῶν ἡμιτελῶν σχολείων, διὰ νὰ μὴ ἔχωμεν καὶ νέας διαμαρτυρίας, νέας πολιορκίας καὶ νέους κινδύνους διὰ τοὺς ἀντιπροσώπους τοῦ Κράτους.

§137Α. ΑΡΓΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δημ. Ἐκπαιδεύσεως). Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐπερώτησις τοῦ κ. συναδέλφου εἶχεν ἐγγραφῆ πρὶν ἢ ἀκόμη περατωθῆ τὸ ζήτημα περὶ τὸ ὁποῖον ὡμίλησεν. Ὅταν ἀνέλαβον τὰ καθήκοντα τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως, εὗρον ὅτι ἦτο ἐκκρεμὲς τὸ ζήτημα αὐτὸ τῆς ἀποστολῆς χρημάτων εἰς τὰς Νέας Χώρας. Ἡ κατάστασις νομοθετικῶς καὶ διοικητικῶς εὑρίσκεται εἰς τὸ ἑξῆς σημεῖον. Τὸ προκάτοχον Ὑπουργεῖον εἶχε διαθέσει 20,000,000 ἐκ κληροδοτημάτων, ἐκ τῶν ὁποίων 6,000,000 μὲν εἶχε δεχθῆ ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα νὰ διαθέσῃ, διὰ δὲ τὰ ὑπόλοιπα ἐζήτει ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα μετὰ τὴν συγκρότησιν τῆς νέας Κυβερνήσεως, νὰ ἀνανεωθῇ ἡ πρᾶξις καὶ ἡ ἐντολὴ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Προεννόησα ἀπὸ τῶν πρώτων ἡμερῶν τῆς ὑπουργίας μου διὰ νὰ λάβω τὰς ὑπογραφὰς τῶν συναδέλφων μου καὶ πραγματικῶς ὑπεγράφη ἡ πρᾶξις. Παρενέθησαν ὅμως μερικαὶ δυσκολίαι, σχετιζόμεναι ἐν γένει μὲ τὸ ζήτημα τῶν κληροδοτημάτων καὶ κατόπιν πολλῶν προσπαθειῶν κατωρθώθη νὰ διαθέσῃ ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα πρὸ 10 ἡμερῶν, ἐστάλησαν δὲ καὶ οἱ ἁρμόδιοι ὑπάλληλοι. Ἤθελον νὰ εἴπω ὅτι οἱ πόροι διὰ τῶν ὁποίων γίνονται συνδρομαὶ πρὸς ἀνέγερσιν τῶν σχολείων εἶναι διπλοῖ· εἶναι οἱ πόροι ἐκ τῶν ἐκπαιδευτικῶν τελῶν ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου οἱ πόροι τῶν κληροδοτημάτων. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους παρουσιάσθη τὸ φαινόμενον αὐτὸ πρέπει νὰ δώσω τὴν ἑξῆς ἐξήγησιν· ὅτι τὸ φαινόμενον δὲν εἶναι μόνον διὰ τὰς Νέας Χώρας, ἀλλὰ δι’ ὅλην τὴν Ἑλλάδα. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν πρῶτον πόρον τῶν ἐκπαιδευτικῶν τελῶν, ὑφίσταται τὸ σύστημα τοῦ νόμου, κατατίθενται δηλαδὴ οἱ πόροι εἰς τὰς Τραπέζας ἑκάστην τριμηνίαν. Ἀνελάβομεν, ὡς γνωστόν, κατὰ Δεκέμβριον τὰ καθήκοντά μας καὶ εἰς τὸ τέλος τοῦ Δεκεμβρίου συνέπιπτεν ἡ κατάθεσις. Ἐννοεῖται ὅτι ὅσον ἀφορᾷ τὰ ταμεῖα, ἐμπῆκαν πολλὰ δυνατὰ μέσα τὸν Ἰανουάριον. Καὶ ἕως ὅτου εἰσέλθωμεν εἰς τὸν Ἰανουάριον, ἐπειδὴ ὅ,τι κατετίθετο τὸ προηγούμενον τρίμηνον ἐδαπανᾶτο γρήγορα, εἰς τοὺς τελευταίους μῆνας παρουσιάσθησαν δυσκολίαι καὶ ὀλίγον κατ’ ὀλίγον ἤρχισαν νὰ ἱκανοποιοῦνται αἱ ἀνάγκαι καὶ ἤδη δὲν ἔχομεν καθόλου παράπονα, ἔχομεν δὲ καθημερινῶς διάφορα ἔγγραφα, δι’ ὧν ζητοῦσι πολλαὶ κοινότητες νὰ λάβωσι μέρος. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι ἄξιον προσοχῆς ἐπὶ τούτου εἶναι ὅτι τὰ τῶν κληροδοτημάτων πρέπει νὰ κανονισθοῦν κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀπέβη καθεστὼς ἤδη τοῦ νὰ χρησιμοποιοῦνται τὰ κληροδοτήματα πρὸς ἀνέγερσιν διδακτικῶν κτιρίων, νὰ μὴ παύσῃ νὰ γίνεται. Εἶναι ζήτημα τὸ ὁποῖον θὰ ἀπασχολήσῃ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον δὲν θὰ ἀφήσῃ νὰ παύσῃ μία ὑπηρεσία τοῦ Κράτους, ἡ ὁποία εἶναι μία ἀπὸ τὰς καλυτέρας μέχρι τοῦδε. Διότι ὅπως εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος, κατὰ ἑκατοντάδας ἐγένοντο τὰ σχολεῖα καὶ ἐκινήθη καὶ τὸ ἐνδιαφέρον ὅλων τῶν κοινοτήτων καὶ ὁ ζῆλός των, ὥστε μὲ τὴν τακτικὴν αὐτὴν νὰ κατορθωθῇ ἐντὸς δεκαετίας νὰ κτισθοῦν ὅλα τὰ σχολεῖα διὰ καταλλήλων κτιρίων, ἐπὶ τῇ βάσει σχεδίων ἀνταποκρινομένων πρὸς τὰς σχολικὰς ἀνάγκας.

§138ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἶναι 2,000 νέοι συνοικισμοὶ καὶ τὰ σχολικὰ κτίρια εἶναι 300. Θέλω νὰ εἴπω ὅτι εἶναι μεγαλυτέρα ἀνάγκη ἐκεῖ.

§139Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Ἐγὼ πλειοδοτῶ διὰ τὴν ἀνάγκην τῆς ἀνεγέρσεως τῶν σχολικῶν κτιρίων. Ἀλλ’ ἐπειδὴ τὸ ζήτημα ἐσχετίσθη μὲ τὰ κληροδοτήματα, ἔχω νὰ εἴπω ὅτι, ἂν γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία τῆς Συνταγματικῆς Ἐπιτροπῆς, δὲν θὰ εἶναι πλέον δυνατὸν νὰ χρησιμοποιηθοῦν τὰ κληροδοτήματα, ἐπειδὴ ὁ σκοπὸς αὐτῶν δὲν εἶναι πλέον διὰ τὴν ἀνέγερσιν κτιρίων καὶ μάλιστα ἐκεῖνα τὰ χρήματα τὰ ὁποῖα λάβομεν θὰ ἀναγκασθῶμεν νὰ τὰ ἐπιστρέψωμεν. Δηλαδὴ θέλω νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς· ὅτι εἶναι σκόπιμον καὶ ὑποχρέωσις τοῦ Κράτους νὰ μὴ παραβιάζῃ τὴν θέλησιν τῶν δωρητῶν. Ἑπομένως δὲν δυνάμεθα νὰ ἀποβλέψωμεν εἰς τὰ κληροδοτήματα, ἐφόσον ὁ σκοπός των δὲν εἶναι διὰ τὴν ἀνέγερσιν σχολικῶν κτιρίων.

§140Γ. ΜΟΔΗΣ. Εἶναι καὶ κληροδοτήματα, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἐκπαιδευτικοὺς σκοπούς.

§141Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ ψηφισθῇ ἓν νομοσχέδιον, τὸ ὑπ’ ἀριθμὸν 49, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὸ ἑξῆς. Ὡς γνωρίζετε, ἡ ἐκλογὴ τῶν προέδρων τῶν κοινοτήτων ἐγένετο δι’ ἓν ἔτος. Διὰ τοῦ ὑπὸ ψήφισιν Ν. Διατάγματος θὰ παραταθῇ ἐπὶ διετίαν. Ἔχω πολλὰς αἰτήσεις, ὥστε τὸ νομοσχέδιον πρέπει νὰ ψηφισθῇ.

§142ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς Νομοθετικῆς Ἐργασίας. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐνεργείας ἐκλογῆς Προέδρων Κοινοτικῶν Συμβουλίων διὰ τὴν δευτέραν καὶ τρίτην περίοδον τῶν κοινοτικῶν ἀρχῶν». (Ψηφίζεται κατ’ ἀρχήν).

§144ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις ἵνα ἐπαναληφθῇ αὕτη τὴν 4.30′ μ. μ. τῆς αὔριον. (Ὥρα 9 μ. μ.)