1925.04.02

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 170

Πέμπτη 2 Ἀπριλίου 1925.

Προεδρία Κ. Ρακτιβάν

(Ὥρᾳ 5.15′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Νὰ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Νὰ ἀναγνωσθῶσι τὰ πρακτικά. (Ἀναγινώσκονται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως). Ὑπάρχουν ἀντιρρήσεις ἐπὶ τῶν πρακτικῶν;

§2Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, χθὲς διακόπτων τὸν κ. Σ. Ἀντωνιάδην εἶπον ὅτι ὄντως ἐψηφίσθη τὸ νομοσχέδιον τὸ ἀφορῶν τὴν χορήγησιν διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν στρατώνων καὶ ὄντως ὁ κ. πληρεξούσιος διεμαρτυρήθη καὶ τὴν ἑσπέραν ἐκείνην καὶ τὴν ἑπομένην.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ ὡς ἐδιορθώθησαν. Ἀνακοινῶ εἰς τὴν Συνέλευσιν τὰ ἑξῆς: — Ἡ ἐκ Κερκύρας Γεωργία Θ. Ρίκη παρακαλεῖ ὅπως εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Ν. Δ. τῆς 23 Ἀπριλίου 1923 περὶ ἀπονομῆς συντάξεων ὑπαχθῶσι καὶ οἱ πρὸ τοῦ ὡς ἄνω Διατάγματος γενόμενοι συνταξιοῦχοι. — Ἡ Γεωπονικὴ Ἕνωσις Μακεδονίας–Θράκης ὑποβάλλει ὑπόμνημα σχετικῶς μὲ τὴν διάθεσιν τοῦ ὑπολοίπου τοῦ προσφυγικοῦ δανείου. — Τὸ Σωματεῖον σιγαροποιῶν Πύργου παρακαλεῖ ὅπως ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀποζημιώσεώς των. — Ἡ Γεωργικὴ Ἕνωσις Κερκύρας αἰτεῖται τὴν τροποποίησιν τοῦ νόμου 2184 «περὶ γεωργικῶν ἐνεχυρογράφων». — Οἱ καπνεργάται Θεσσαλονίκης διαμαρτύρονται κατὰ τοῦ κατατεθέντος νομοσχεδίου περὶ καπνοῦ. — Οἱ Ἀστέριος Γουνιτσιώτης καὶ Ἀστέριος Δασκαλόπουλος παρακαλοῦσιν ὅπως ἐξαιρεθῶσι τῆς ἀπαλλοτριώσεως οἱ μικροϊδιοκτῆται. — Αἱ καπνεργατικαὶ τάξεις Σερρῶν καὶ Δράμας ζητοῦσι τὴν ἀπόρριψιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἐξαγωγῆς ἀνεπεξεργάστων καπνῶν. — Οἱ πρόσφυγες Παγγαίου παρακαλοῦσιν ὅπως τοῖς διανεμηθῶσιν αἱ Τουρκικαὶ γαῖαι Παγγαίου. — Ὁ Ἐμπορικὸς Σύλλογος Σερρῶν διαμαρτύρεται κατὰ τῆς μεταθέσεως ἐκεῖθεν τοῦ νομάρχου Μαρκέλου. — Ἡ καπνοπαραγωγικὴ Ἕνωσις Δράμας αἰτεῖται τὴν μείωσιν τῆς φορολογίας τῶν καπνῶν. — Οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι οἱ διατελέσαντες ὅμηροι ἐν Βουλγαρίᾳ κατὰ τὰ ἔτη 1916–1919 παρακαλοῦσιν ὅπως αἱ διατάξεις τοῦ νόμου περὶ ἀποζημιώσεως τῶν ἐκ τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ πολέμου παθόντων ἐπεκταθῶσι καὶ εἰς αὐτούς. — Ἡ Παμφοιτητικὴ Ἕνωσις παρακαλεῖ ὅπως εἰς τὸ Ἐνοικιοστάσιον περιληφθῶσι διατάξεις εὐεργετικαὶ διὰ τοὺς φοιτητάς. — Αἱ ἀδελφαὶ Ἑλένη καὶ Σοφία Κουντουριώτη παρακαλοῦσιν ὅπως τοῖς αὐξηθῇ ἡ χορηγουμένη σύνταξις. — Ἐπιτροπὴ παθόντων κατὰ τὸν Εὐρωπαϊκὸν πόλεμον παρακαλεῖ ὅπως ψηφισθῇ τὸ ἀφορῶν αὐτοῖς νομοσχέδιον μετὰ τῆς τροπολογίας. — Ἡ Ἕνωσις τῶν ἐφέδρων Σάμου παρακαλεῖ ὅπως ματαιωθῇ ἡ μελετωμένη κατάργησις τοῦ ταχυδρομείου καὶ τηλεγραφείου Μυτιληνῶν Σάμου. — Ὁ πληρεξούσιος κ. Ν. Καλέλλης ὑποβάλλει τροπολογίαν τοῦ νομοσχεδίου «περὶ συμπληρώσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ὑπηρεσίαν τῶν Τ.Τ.Τ.». — Ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης κ. Π. Τσιτσεκλῆς ὑποβάλλει σχέδιον νόμου «περὶ ἐπισκευῆς τοῦ ἰδιωτικοῦ κτιρίου ἐν ᾧ τὸ εἰρηνοδικεῖον καὶ πταισματοδικεῖον Ἀθηνῶν». — Οἱ πληρεξούσιοι κ.κ. Σ. Χατζηγάκης, Π. Καραλῆς, Μ. Δηλιγιάννης καὶ Σ. Γιαννούσης ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἀνακλήσεως ἀξιωματικῶν ἀποτάκτων καὶ μεταφορᾶς αὐτῶν εἰς ἄλλα σώματα». — Ἡ ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου, Βιομηχανίας, Κοινωνικῆς Προνοίας κλπ. κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὰς ἐκθέσεις αὐτῆς: 1) ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ συστάσεως εἰδικῶν ταμείων πρὸς ἐκτέλεσιν ἔργων κοινῆς ὠφελείας εἰς Τρίπολιν, καὶ Κόρινθον», 2) ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ λεμβούχων» καὶ 3) ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ καθορισμοῦ πόρων καὶ μετόχων τοῦ Ταμ· Συντάξεων, ἠθοποιῶν, μουσικῶν, καὶ τεχνιτῶν θεάτρων». — Ὁ πληρεξούσιος κ. Γ. Ἀργυρόπουλος ὑποβάλλει πρότασιν νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 2613, περὶ τῶν ἀρδευτικῶν ὑδάτων τοῦ χειμάρρου Γλαύκου–Λεύκας τῆς μεσημβρινῆς πεδιάδος Πατρῶν». — Ἡ ἐπὶ τῶν Τ.Τ.Τ. κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὰς ἐκθέσεις αὐτῆς ἐπὶ τῶν ἑξῆς σχεδίων νόμου: 1) «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν νόμων ΓΥΜϚʹ, 2954 περὶ Ταχυδρομ. Ταμιευτηρίων», 2) «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ὑπηρεσίαν τῶν Τ.Τ.Τ.». 3) «Περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ἐκπαιδεύσεως τοῦ προσωπικοῦ τῶν Τ.Τ.Τ.» — Οἱ πληρεξούσιοι κ. κ. Φ. Μανουηλίδης, Θ. Ἀνδρεάδης, Α. Λαμπριανίδης, Δ. Δοξιάδης, Λ. Ἰασονίδης, Κ. Φίλανδρος, Α. Λαζαρίδης, Μ. Κύρκου κλπ. ὑποβάλλουσι πρότασιν ψηφίσματος «περὶ αὐτεπαγγέλτου ἀποστρατείας ἀξιωματικῶν ἐκλεγέντων πληρεξουσίων». — Οἱ πληρεξούσιοι κ. κ. Δ. Κατσίνας, Κ. Σταματόπουλος, Π. Στενός, Π. Χαλόφτης κλπ. ὑποβάλλουσι τροπολογίαν τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ φορολογίας τῶν κληρονομιῶν φόρων». — Οἱ πληρεξούσιοι κ. κ. Σ. Ἠλιόπουλος, Π. Πετρίδης, Κ. Ρέντης, Ν. Φραντζῆς, Π. Ἀραβαντινὸς καὶ Α. Ἀναγνωστόπουλος ὑποβάλλουσι πρότασιν νόμου «περὶ ἱδρύσεως ἀρδευτικοῦ Ταμείου ἐλαιῶνος Κορίνθου–Βόχας». — Οἱ πληρεξούσιοι κ. κ. Γ. Ροδόπουλος, Θ. Χαβίνης, Γ. Σεχιώτης, Κ. Ρέντης, Β. Καραπαναγιώτης, Γ. Μόδης, Α. Θεολογίτης, Δ. Μαργέτης, Ι. Παπαθεοδώρου, Α. Ἀκρίδας, Γ. Βραχνός, Ο. Κυπριανός, Δ. Βαρελᾶς, Κ. Βουδούρης καὶ Ν. Ἀσκούτσης ὑποβάλλουσι πρότασιν ψηφίσματος «περὶ τερματισμοῦ τοῦ ἔργου τῆς Δʹ Συντακτικῆς Συνελεύσεως». Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς Νομοθετικῆς Ἐργασίας.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συζήτησις ἐπὶ τοῦ σχεδίου ψηφίσματος «περὶ παρατάσεως τῆς ὑπό τοῦ ψηφίσματος τῆς 31 Δεκεμβρίου 1924)9 Ἰανουαρίου 1925 ὁριζομένης προθεσμίας διὰ τὴν ἔκδοσιν Νομοθετικῶν Διαταγμάτων πρὸς ἐκτέλεσιν γνωμοδοτήσεων τῆς ἐπιτροπῆς οἰκονομιῶν, καὶ ἑρμηνείας τῆς βʹ. παραγράφου τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ ἰδίου ὡς ἀνωτέρω ψηφίσματος». Ὁ κ. Θ. Χαβίνης ἔχει τὸν λόγον.

§5Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ 2α παράγραφος τοῦ ψηφίσματος λέγει ὅτι θὰ ἐπαναδιορίζωνται οἱ παυθέντες ὑπάλληλοι κατόπιν προτάσεως τῶν Συμβουλίων. Γίνεται δὲ ὁ ἑξῆς τραγέλαφος εἰς ὅλας τὰς ὑπηρεσίας τοῦ Κράτους: Διετάχθησαν καὶ ἔγιναν διαγωνισμοί, κατηρτίσθησαν δὲ καὶ πίνακες τῶν ἐπιτυχόντων. Ἀλλὰ μετὰ ταῦτα εὗρον ὅτι δὲν δύναται νὰ διορισθῇ κανεὶς ἐκ τῶν ἐπιτυχόντων. Σήμερον δέ, ἰδίως εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Συγκοινωνίας, ἡ ὑπηρεσία ἔχει σταματήσει. Δὲν διορίζεται κανείς, οὔτε ἐκ τῶν ἀπολυθέντων οὔτε ἐκ τῶν ἐπιτυχόντων εἰς τὸν διαγωνισμόν, διότι καὶ οἱ ἐπιτυχόντες καὶ οἱ ἀπολυθέντες ἔχουν δίκαιον.

§6Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Ὁ νόμος καθορίζει ῥητῶς ὅτι ἐφόσον ὑπάρχουν θέσεις κεναὶ θὰ διορίζωνται οἱ παυθέντες ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς τῶν οἰκονομιῶν.

§7Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ὅτε συνεζητεῖτο τὸ ζήτημα, ὑπέβαλον πρότασιν, τὴν ὁποίαν ἀπεδέχθη ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, νὰ παύωνται τελευταῖοι οἱ ἀνάπηροι, οἱ ἔχοντες ἀδελφὸν φονευθέντα ἐν πολέμῳ καὶ λοιποὶ ἔφεδροι. Ἂν ἐτηρήθη κατὰ τὴν παῦσιν ἡ διάταξις αὕτη τοῦ νὰ παύωνται τελευταῖοι οἱ ἀνάπηροι, δὲν ἐτηρήθη καὶ ἀντιστρόφως εἰς τὸν διορισμόν, νὰ διορίζωνται τουτέστι πρῶτοι αὐτοὶ καὶ κατόπιν οἱ ἄλλοι. Ἀλλὰ διορίζονται ἐκεῖνοι οἵτινες ἔχουν προϋπηρετήσει. Ἐγὼ νομίζω, κύριοι πληρεξούσιοι, ὅτι, καίτοι πολλάκις ἀπησχολήθη ἡ Συνέλευσις μὲ τὸ σοβαρώτατον αὐτὸ ζήτημα τῆς προστασίας τῶν ἀναπήρων καὶ τῶν θυμάτων πολέμου καὶ τῶν ἐφέδρων, ἐν τούτοις κατ’ οὐσίαν δὲν ἔγινε τίποτε καὶ τοῦτο ὄχι ἀπὸ κακὴν πρόθεσιν οὔτε τῆς Κυβερνήσεως οὔτε κανενὸς ἄλλου, ἀλλὰ διότι δὲν ἐκανονίσαμεν ῥητῶς καὶ κατηγορηματικῶς κατὰ ποῖον τρόπον θὰ γίνωνται οἱ διαγωνισμοί· διὰ μὲν τὰς παύσεις ἐκανονίσαμεν τὴν σειράν, δὲν γνωρίζω ὅμως ἂν τηρῆται ἀπαρεγκλήτως ἡ κανονισθεῖσα σειρά.

§8Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Εἶναι ὑποχρεωτικὴ ἡ διάταξις καὶ ἑπομένως θὰ τηρῆται.

§9Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Δὲν ἐπιμένω. Ἀλλὰ πρέπει νὰ κανονίσωμεν καὶ τὸν τρόπον τοῦ διορισμοῦ τῶν ὑπαλλήλων, διότι γίνεται τὸ ἄτοπον τὸ ὁποῖον σᾶς εἶπον προηγουμένως. Δὲν διορίζονται δηλαδὴ οἱ ἀνάπηροι καὶ οἱ ἔφεδροι, ἀλλ’ οἱ προϋπηρετήσαντες. Δὲν εἶχον ὑπ’ ὄψει μου ὅτι θὰ συνεζητεῖτο τὸ ψήφισμα αὐτὸ σήμερον καὶ δὲν ἐπρόφθασα νὰ ὑποβάλω σχετικὴν τροπολογίαν. Δὲν γνωρίζω δὲ καὶ ἂν ἡ Κυβέρνησις εἶναι διατεθειμένη νὰ δεχθῇ μίαν τοιαύτην τροπολογίαν. Οἱ διαγωνισμοὶ πρέπει νὰ ἀκυρωθῶσι.

§10Γ. ΜΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Μὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀκυρωθῶσι;

§11Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Καὶ αἱ ὑπηρεσίαι τὴν ἰδίαν γνώμην ἔχουν.

§12Γ. ΜΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Ἐννοῶ τὴν προτίμησιν τῶν ἀπολιθέντων· ἀλλὰ διατί νὰ ἀκυρωθῶσιν οἱ διαγωνισμοί;

§13Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Οἱ διαγωνισμοί, κύριε Ὑπουργέ, δὲν γίνονται μεταξὺ τῶν ὁμοειδῶν στοιχείων. Λόγου χάριν προκειμένου περὶ διαγωνισμοῦ ἀγροτικῶν διανομέων, δύναται εἷς ὅστις δὲν ἔχει ὑπηρετήσει εἰς τὸ μέτωπον νὰ ἔχῃ ἀπολυτήριον σχολαρχείου ἢ δευτέρας τάξεως γυμνασίου, ἐνῷ εἷς ἄλλος, ὅστις εἶναι τραυματίας ἢ ἔχει ἀδελφὸν φονευθέντα ἐν πολέμῳ δὲν ἔχει τὰ προσόντα ταῦτα· ἑπομένως προτιμᾶται ὁ πρῶτος.

§14Γ. ΜΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Νὰ βάλωμεν διάταξιν νὰ διορίζωνται οὐχὶ οἱ ἐπιτυχάνοντες, ἀλλ’ οἱ ἀπολυθέντες.

§15Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ὄχι ἐκ τῶν ἀπολυθέντων, διότι συγκεκριμένως ὑπάρχουν ἄνθρωποι οἵτινες δὲν ἔχουν ὑπηρετήσει εἰς τὸ στράτευμα καὶ οἱ ὁποῖοι διωρίσθησαν διαρκοῦντος τοῦ πολέμου, καθ’ ἣν στιγμὴν οἱ ἔφεδροι ὑπηρέτουν εἰς τὸ μέτωπον καὶ συνεπῶς δὲν ἠδύναντο νὰ διορισθῶσιν.

§16Ι. ΒΑΛΑΛΑΣ (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Ὅσον ἀφορᾷ τὰ Τ.Τ.Τ., δύναμαι νὰ σᾶς παράσχω τὰς ἑξῆς πληροφορίας: Ἐσταμάτησαν τελείως οἱ διορισμοὶ ἐκ τῶν διαγωνισμῶν καὶ τοῦτο διότι, ἂν ἐφαρμοσθῇ ἡ εὐχὴ τῆς Κυβερνήσεως περὶ διορισμοῦ τῶν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου, θὰ ἐκινδυνεύωμεν νὰ ὑποστῶμεν ἀποζημιώσεις. Ὑπάρχει ἓν ἐκκρεμὲς νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον χαρακτηρίζει τὸ ζήτημα.

§17Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Γνωρίζω ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Συγκοινωνίας ὑπέβαλε νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου ρυθμίζεται τὸ ζήτημα, ἀλλ’ αὐτὸ πρέπει νὰ γίνῃ δι’ ὅλα τὰ Ὑπουργεῖα γενικῶς.

§18Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Τὸ ψήφισμα προνοεῖ περὶ διορισμοῦ εἰς νέας θέσεις τῶν ἀπολυθέντων ὑπαλλήλων κατόπιν ἀποφάσεως τῆς Ἐπιτροπῆς Οἰκονομιῶν. Δὲν ἔχει σχέσιν μὲ αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε.

§19Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Διαφωνῶ ἐγὼ εἰς αὐτό.

§20Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Ἀκριβῶς αὐτὸ εἶναι ὑπὲρ τῆς ἀπόψεώς σας. Διότι ὅπως ἦτο ἕως τώρα, ἦτο ὑποχρεωτικὸν εἰς πᾶσαν κενὴν θέσιν νὰ διορίζωνται οἱ ἀπολυόμενοι χωρὶς νὰ γίνεται καμμία διάκρισις, οὔτε ἂν εἶναι τραυματίαι οὔτε τίποτε. Συμβαίνει δὲ νὰ διορίζωνται καὶ ἄνθρωποι μὴ ἱκανοὶ εἰς τὰς νέας των θέσεις. Εἰς τοῦτο προνοεῖ ἡ διάταξις ὅτι τοὐναντίον θὰ γνωμοδοτοῦν τὰ ὑπηρεσιακὰ συμβούλια καὶ εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ λαμβάνουν ὑπ’ ὄψιν καὶ αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε.

§21Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Αὐτὸ δὲν λύει τὸ ζήτημα. Τὸ ψήφισμα λέγει «δικαιοῦνται», συνεπῶς τὸ Ὑπουργεῖον δύναται νὰ διορίζῃ ἐκ τῶν ἐπιτυχόντων εἰς τὸν διαγωνισμόν.

§22Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ βάλωμεν εἰς τὸ ψήφισμα αὐτό, διότι τὸ ψήφισμα εἶναι δι’ ὅλα τὰ Ὑπουργεῖα. Διότι ὑπάρχουν καὶ τεχνικαὶ ὑπηρεσίαι εἰς τὰς ὁποίας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐφαρμόζωνται αὐτά. Ὑποθέσατε ὅτι ἀπελύθη ἕνας τμηματάρχης τοῦ οἰκονομικοῦ τμήματος. Αὐτὸς ὁ τμηματάρχης πιθανὸν νὰ ἦτο κατάλληλος διὰ τὸν Α κλάδον, ἀλλὰ διὰ τὸν Β οἰκονομικὸν κλάδον νὰ μὴ εἶναι ἱκανός. Διὰ τοῦτο λέγομεν εἰς τὸ ψήφισμα νὰ ἀποφαίνωνται καὶ τὰ ὑπηρεσιακὰ συμβούλια. Ἐν τούτοις προκειμένου περὶ ἀνωτέρων ὑπαλλήλων κτλ. δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ βάλωμεν τὸν περιορισμὸν ὅτι πρέπει νὰ εἶναι τραυματίαι κτλ. Διὰ τοῦτο νομίζω ὅτι εἶναι ζήτημα ἰδιαιτέρου νόμου.

§23Γ. ΜΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Θέλετε νὰ ὑπάρχῃ ἀντίστροφος προτίμησις κατὰ τὸν διορισμόν. Αὐτὸ ἐξάγεται διότι ἔχομεν ἐν πρώτοις μίαν διάταξιν γενικὴν κατὰ τὴν ὁποίαν προτιμῶνται ἐν γένει εἰς τὸν διορισμὸν οἱ ἔφεδροι κτλ.

§24Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Δὲν τηρεῖται.

§25Γ. ΜΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Ἄλλο ζήτημα ἂν δὲν τηρῆται. Σεῖς ὁμιλεῖτε ὄχι ἐλέγχοντες τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ θέλοντες νὰ ληφθῇ μία νομοθετικὴ πρόνοια. Λοιπὸν ἐν πρώτοις ὑπάρχει διάταξις γενικὴ κατὰ τὴν ὁποίαν προκειμένου περὶ διορισμοῦ προτιμῶνται οἱ ἔφεδροι κτλ. Δεύτερον ὑπάρχει διάταξις προκειμένου περὶ ἀπολύσεως νὰ ἀπολύωνται τελευταῖοι αὐτοί. Ἑπομένως εἶναι καταφανὲς ὅτι ἐν τῇ ὀρθῇ ἑρμηνείᾳ τῶν διατάξεων τούτων ἐν τῷ ἀναδιορισμῷ θὰ προτιμῶνται ἐφόσον συντρέχουν ὅλα τὰ στοιχεῖα αὐτά.

§26Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐγὼ δὲν ἐλέγχω τὴν Κυβέρνησιν, διότι αἱ ἴδιαι ὑπηρεσίαι ὁμολογοῦν ὅτι μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν τοῦ ἐπαναδιορισμοῦ ἔχουσι περιέλθει εἰς ἀδιέξοδον καὶ ἰδοὺ πρώτη ἡ ὑπηρεσία τῶν Τ.Τ.Τ. Ἰδοὺ ἡ ὑπηρεσία τῶν Τ.Τ.Τ. ὑπέβαλλε σχέδιον νόμου κατὰ ποῖον τρόπον θὰ διορίζωνται. Τοῦτο ἀποδεικνύει ὅτι ὑπάρχει κάποια σύγχισις.

§27Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Αὐτὴ ποὺ σᾶς εἶπα.

§28Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἔχω τὴν ἀντίληψιν ὅτι εἰς τὸν ἐπαναδιορισμὸν πρέπει νὰ προτιμῶνται οἱ ἀνάπηροι, οἱ τραυματίαι καὶ ἔφεδροι καὶ ἀπὸ τοὺς ἀπολυθέντας ὑπαλλήλους, ἐφόσον ἔχουσι τὰ προσόντα ἰδίως προκειμένου περὶ μικρῶν ὑπαλλήλων ἀπὸ τμηματάρχας καὶ κάτω, διότι νομίζω ὅτι διαπράττεται ἓν ἀδίκημα τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἐπανορθωθῇ διὰ νόμου. Νομίζω ὅτι ἡ Συνέλευσις ἐν τούτῳ θὰ εἶναι σύμφωνος.

§29Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Καὶ ἐγὼ εἶμαι σύμφωνος ἀπολύτως. Ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ αὐτό.

§30Κ. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Ἔχει ὑποβληθῆ σχετικὸν νομοσχέδιον.

§31Γ. ΜΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Δὲν πρόκειται περὶ νομοθετικῆς ἐφαρμογῆς, ἀλλὰ περὶ διοικητικῆς ἐφαρμογῆς.

§32Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ὑποθέτω πὼς ἂν τεθῇ σχετικὴ πρότασις καὶ εἰς τὸ ψήφισμα δὲν βλάπτει.

§33Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Θὰ βλάψῃ.

§34Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Δὲν θὰ βλάψῃ, διότι εἶναι εἷς νόμος γενικός. Δὲν ἠξεύρω ποίαν γνώμην ἔχει ἡ Συνέλευσις, ἀλλὰ νομίζω πὼς ἔχει καθῆκον νὰ προστατεύσῃ αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους. Αὐτὴν τὴν παρατήρησιν εἶχα νὰ κάμω.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄλλος τις;

§36ΠΟΛΛΟΙ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΙ. Δεκτόν, δεκτόν. (Γίνεται δεκτὸν τὸ ψήφισμα).

§37Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Ὑποβάλλω πρότασιν «περὶ προσθήκης διατάξεων εἰς τὸν ἐν ἰσχύϊ Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς» ἐκ μέρους τῆς Ἐπιτροπῆς. Δὲν προτίθεμαι νὰ εἰσηγηθῶ, διότι ἐν καιρῷ θὰ γίνῃ ἡ συζήτησις. Ἁπλῶς ὑποβάλω τροποποιήσεις τινάς, τὰς ὁποίας ἡ Ἐπιτροπὴ ἔκρινε σκοπίμους διὰ τὸν Κανονισμόν.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐζητήθη ἤδη ἡ πρόταξις τοῦ νομοσχεδίου «περὶ συστάσεως συντάγματος Κυνηγῶν». Ἄν δὲν ἔχῃ ἀντίρρησιν ἡ Συνέλευσις, προτάσσεται. Ἐζήτησε τὸν λόγον ὁ κ. Π. Γιωτόπουλος, ἀλλὰ προηγοῦνται οἱ εἰσηγηταί. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Γ. Μόδης.

§39Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἡ κυριωτέρα περιοχή, κύριοι συνάδελφοι, ἡ ὁποία διακρίνεται διὰ τὴν λῃστοπαραγωγήν της, ἂν ἠμπορεῖ τις νὰ μεταχειρισθῇ τὴν φράσιν, εἶναι, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, ἐπὶ τοῦ παρόντος ὁ ὀρεινὸς ὄγκος, ὁ ὁποῖος ἀρχίζει ἀπὸ τοῦ Ὀλύμπου διέρχεται διὰ τῶν Πιερρέων καὶ φθάνει μέχρι τῶν τελευταίων ἀντερεισμάτων τῶν Καμβουνίων ὀρέων. Εἶναι δηλ. ὁ τόπος τὸν ὁποῖον κατῴκουν οἱ θεοὶ καὶ αἱ Μοῦσαι καὶ ὅπου σήμερον κατοικοῦν ἐκεῖνοι τοὺς ὁποίους τόσον θαυμάζουν αἱ ἐφημερίδες καὶ αἱ ἐπιφυλλίδες. Ὁ λόγος τούτου εἶναι πολλαπλός. Ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἡ σύστασις τοῦ ἐδάφους ἡ ὁποία εἶναι ὀρεινὴ καὶ δασώδης καὶ φαραγγώδης. Ἀφ’ ἑτέρου τὸ γεγονὸς ὅτι ἐπὶ μακρὰν σειρὰν ἐτῶν ἡ περιοχὴ αὐτὴ ἔκειτο πλησίον τῶν παλαιῶν Ἑλληνοτουρκικῶν συνόρων καὶ ἕνεκα τοῦ λόγου τούτου λῃσταί, οἱ ὁποῖοι ἐντὸς τῆς τότε Τουρκικῆς περιοχῆς διέπραττον διαφόρους λῃστρικὰς πράξεις, εὕρισκον εὐκόλως καταφύγιον εἰς τὸ Ἑλληνικὸν ἔδαφος, παρουσιαζόμενοι δι’ ἓν διάστημα ὡς ἀγωνισταὶ τῆς Ἑλληνικῆς Ἰδέας. Ἀντιθέτως λῃσταὶ παραμένοντες ἐπὶ τοῦ καθαρῶς ἐλευθέρου Ἑλληνικοῦ ἐδάφους εὕρισκον εὔκολον καταφύγιον εἰς τὸ Τουρκικὸν ἔδαφος ἐμφανιζόμενοι ὡς ρουμανίζοντες. Ἀλλ’ ἀπὸ τῆς ἐθνικῆς ἀποκαταστάσεως ἐν Μακεδονίᾳ, ἀπὸ τοῦ 1912 δηλονότι καὶ ἐντεῦθεν μέχρι τοῦ 1916, ἠμπορεῖ νὰ εἴπῃ κανεὶς ὅτι εἰς τὴν περιφέρειαν αὐτήν, τὴν ὁποίαν ἐμάστιζον ἐπὶ ἔτη μακρὰ λῃστεῖαι, ἐβασίλευσεν ἀποτόμως ἀπόλυτος τάξις καὶ ἀσφάλεια. Βεβαίως εἰς τοῦτο συνετέλεσε κατὰ μέγιστον μέρος ἡ κατάργησις τῶν συνόρων. Συνετέλεσαν ἐπίσης τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἡ πρώτη Ἑλληνικὴ διοίκησις ἐφήρμοσεν εἰς τὰ μέρη ἐκεῖνα, συστήσασα παντοῦ ἀστυνομικοὺς σταθμοὺς ὑπὸ τὴν διοίκησιν ἐνωμοταρχῶν, οἱ ὁποῖοι τότε ἦσαν ὑπόδειγμα ὑπαξιωματικῶν τῆς χωροφυλακῆς, καὶ ἐπαρκοῦς ἀριθμοῦ χωροφυλάκων εἰς ἕκαστον σταθμόν. Ἐπίσης δὲ καὶ ἡ ἐξαιρετικὴ σημασία, τὴν ὁποίαν ἔδιδε τότε τὸ Κράτος εἰς τὴν ἐμφάνισιν τῆς πρώτης λῃστρικῆς συμμορίας. Ἐνθυμοῦμαι ὅτι κατὰ τὸ θέρος τοῦ 1915, διατελῶν ὑποδιοικητὴς Γρεβενῶν, μὲ τὴν πρώτην πληροφορίαν ὅτι ἐνεφανίσθη εἴς τι σημεῖον τῆς Πίνδου μία συμμορία ἀγνώστων, ἐξαπέστειλα ἁπλοῦν τηλεγράφημα πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν, κατόπιν τοῦ ὁποίου ἐξεστράτευσαν ταυτοχρόνως ἰσχυρότατα στρατιωτικὰ ἀποσπάσματα ἀπὸ περισσοτέρας τῆς μιᾶς διευθύνσεις, Λάρισαν, Τρίκκαλα, Καλαμπάκαν, Ἰωάννινα, Λειψίσταν. Ἀλλ’ ἡ ἐποχὴ αὐτή, ἡ ὁποία ἠμπορεῖ νὰ θεωρηθῇ εἰδυλλιακή, ἔληξε μὲ τὴν ἐμφάνισιν τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ πολέμου. Κατὰ τὸ 1916 συενστήθησαν εἰς τὴν περιοχὴν Σερβίων ὅπως καὶ εἰς τὴν περιοχὴν Γρεβενῶν αἱ λεγόμεναι οὐδέτεραι ζῶναι, αἱ ὁποῖαι διετέλουν ὑπὸ τὴν ἀποκλειστικὴν διοίκησιν Γάλλων ἀξιωματικῶν, οἱ ὁποῖοι ἐνδιαφερόμενοι μόνον διὰ τὴν διαφύλαξιν τῆς τάξεως εἰς τὰς ἕδρας τῶν περιοχῶν αὐτῶν καὶ μὴ ἔχοντες οὐδεμίαν στρατιωτικὴν δύναμιν, ἐγκατέλειψαν ἐντελῶς τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν εἰς τὴν ὕπαιθρον χώραν μέχρι τοῦ σημείου ὥστε, ὅταν ἀποκατεστάθη ἡ ἑνότης τοῦ Κράτους καὶ κατηργήθησαν αἱ οὐδέτεραι ζῶναι, εἶχε δημιουργηθῆ εἰς τὰς περιοχὰς ἐκείνας ἀληθὲς φυτώριον λῃστῶν. Κατὰ τὰ 1917 καὶ 1918 ἡ Ἑλληνικὴ διοίκησις κατέβαλε φιλοτίμους πράγματι προσπαθείας καὶ κατώρθωσε τοὺς περισσοτέρους ἐκ τῶν λῃστῶν ἐκείνων νὰ τοὺς ἐξοντώσῃ ἐντὸς τοῦ ἔτους τοῦ 1918. Καὶ διὰ τὸ γεγονὸς τοῦτο ὀφείλονται πραγματικῶς χάριτες εἰς τὸν τότε Γεν. Διοικητὴν τῆς Δυτικῆς Μακεδονίας κ. Ἠλιάκην. Ἀλλὰ δυστυχῶς εἶχεν ἐπανέλθει πλέον τὸ παλαιὸν καθεστὼς καὶ ἡ λῃστεία ἐνεφανίζετο ὑπὸ πραγματικὴν μορφὴν Λερναίας Ὕδρας. Ὁ φόνος ἑνὸς λῃστοῦ συνεπήγετο τὴν ἐμφάνισιν περισσοτέρων διαδόχων του. Ἑπομένως διὰ νὰ τεθῇ τέρμα εἰς τὴν κατάστασιν αὐτήν, ἡ ὁποία κατὰ μέγα μέρος εἶναι ἀπόρροια τοῦ κατωτάτου ἐπιπέδου πολιτισμοῦ τοῦ πληθυσμοῦ τῶν μερῶν ἐκείνων, ὁ ὁποῖος κατὰ μέγα μέρος ἀπετελεῖτο ἐκ ποιμένων καὶ διὰ τὸν ὁποῖον ἡ ληστεία δὲν ἀποτελεῖ ἔγκλημα ἀλλ’ ἓν οὕτως εἰπεῖν ἰδεῶδες, εἰς τὸ ὁποῖον βλέπετε νὰ τείνῃ ἕνα παῖδα 16 ἐτῶν μὲ πολὺ ὀλίγην δυσκολίαν δυνάμενον νὰ ἐξελιχθῇ εἰς ληστήν, εἶναι ἀνάγκη ὄχι μόνον νὰ ἐξυψωθῇ ἡ στάθμη τοῦ πολιτισμοῦ τῶν κατοίκων τῶν περιοχῶν ἐκείνων, ὄχι μόνον εἶναι ἀνάγκη νὰ ληφθοῦν μέτρα μονίμου καταδιώξεως τῆς ληστείας καὶ ὄχι σπασμωδικῆς καὶ σοβαρᾶς ἐνισχύσεως τῆς χωραφυλακῆς, διότι συμβαίνει σήμερον εἰς πολλὰς περιοχὰς καὶ ἰδιαιτέρως εἰς τὴν ἰδικήν μου ἐπαρχίαν, εἰς σταθμοὺς καὶ ἀστυνομικὰ τμήματα, τὰ ὁποῖα ἀπέχουν ἀπὸ τὰ σύνορα 5 μόνον λεπτὰ ἢ μίαν ὥραν, νὰ ὑπάρχῃ εἷς μόνον ἀξιωματικὸς καὶ κανεὶς χωροφύλαξ. Εἶναι ἀνάγκη ὄχι μόνον νὰ ληφθῇ νομοθετικὴ πρόνοια ὥστε νὰ ἐκδικάζηται ἡ ληστεία ὑπὸ δικαστηρίων ἄλλων ἐκτὸς τοῦ Κακουργιοδικείου καὶ πρὸ παντὸς ὑπὸ Στρατοδικείων, διότι ὅλοι αὐτοὶ οἱ σημερινοὶ μεγάλοι καὶ περίπυστοι λησταί, ὅλοι ἔχουν δικασθῆ ἀπὸ δύο ἢ τρεῖς φορὰς καὶ ἔχουν δραπετεύσει ἀπὸ τὰς φυλακάς. Ἀλλὰ φρονῶ ὅτι ἐνδείκνυται καὶ ἕτερον μέτρον, τὸ ὁποῖον προπέρυσιν ἐνδιαφερόμενοι κάτοικοι τῶν αὐτῶν λῃστοτρόφων περιοχῶν, γνωρίζοντες καλύτερον παντὸς ἄλλου τὴν κατάστασιν, εἶχον ὑποδείξει, τὸ μέτρον τῆς τοπικῆς ἐπιστρατεύσεως, τῆς ἐπιστρατεύσεως μιᾶς ἡλικίας, κατὰ προτίμησιν ἡλικίας μεγάλης, ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι νὰ ἔχουν ὑπερβῆ τὸ τριακοστὸν ἔτος τῆς ἡλικίας των, ἡ ὁποία νὰ περιορισθῇ ἀποκλειστικῶς εἰς τὴν περιοχήν, ἡ ὁποία εἶναι γνωστὸν ὅτι παράγει καὶ συντηρεῖ τοὺς ληστάς. Διότι καὶ οἱ λησταί, καθὼς θὰ σᾶς εἶναι γνωστόν, ἔχουν ὡρισμένας περιοχὰς ἔξω τῶν ὁποίων ἠμποροῦν νὰ ἐκτελοῦν μερικὰς ἐπιδρομάς. Ἀλλ’ ἀσφαλῶς δὲν ἠμποροῦν νὰ ζήσουν περισσότερον τῶν ὀλίγων εἰκοσιτετραώρων. Ἡ ζωὴ των εἶναι δι’ αὐτοὺς ἡ γνωστὴ περιοχή, ἡ ὁποία δι’ αὐτοὺς ἀποτελεῖ ὅ,τι τὸ νερὸ διὰ τὸ ψάρι. Ἡ ἐπιστράτευσις μιᾶς ἢ δύο κλάσεων τῶν κατοίκων τῶν ληστοπαραγωγῶν αὐτῶν περιφερειῶν θὰ εἶναι ὄχι μόνον τιμωρία τῶν κατοίκων αὐτῶν, διότι ἀσφαλῶς, ἂν αὐτοὶ δὲν ἐπεδείκνυον τὴν συμπάθειαν ἢ τὴν ἀδιαφορίαν, τὴν ὁποίαν ἐπιδεικνύουν πρὸς τοὺς λῃστάς, ἡ ληστεία ἦτο ἀδύνατον νὰ διατηρηθῇ ὑπὸ τὴν μορφὴν ὑπὸ τὴν ὁποίαν ἐμφανίζεται παρ’ ἡμῖν, ἀλλὰ καὶ ὡς μέτρον ἐκτάκτου σκοπιμότητος κατασταλτικὸν ἀλλὰ καὶ προληπτικόν, διότι ὅταν αὐτοὶ οἱ χωρικοί, οἱ ὁποῖοι σημειωτέον, ὅπως εἶπον, πρέπει νὰ εἶναι τοὐλάχιστον ἡλικίας 30 ἐτῶν, δηλαδὴ νὰ ἔχουν ἐκπληρώσει τὰ στρατιωτικά των καθήκοντα καὶ νὰ ἔχουν οἰκογένειαν, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχῃ φόβος νὰ μετατραπῶσιν εὐκόλως καὶ αὐτοὶ εἰς λῃστάς· ὅταν οἱ ἄνδρες αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ἤθελον ἐπιστρατευθῆ εἰς στρατιωτικὰ μικρὰ Σώματα ὑπὸ πειθαρχίαν αὐστηρὰν καὶ ὑπὸ ὑπαξιωματικοὺς καὶ ἀξιωματικοὺς τοῦ στρατοῦ ἐκλεκτούς, ἀντιληφθῶσιν ὅτι δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπολυθῶσιν ἀπὸ τὰς τάξεις τοῦ στρατοῦ καὶ νὰ ἀποδοθῶσιν εἰς τὰ ἔργα καὶ τὰς οἰκογενείας των πρὶν ἢ ἀπαλλαγῇ ἡ περιφέρειά των ἀπὸ τὴν μάστιγα τὴν λῃστρικήν, ὅταν τοῦτο χωνεύσουν, δὲν χωρεῖ καμμία ἀμφιβολία ὅτι ἡ ἐξόντωσις τῶν λῃστῶν τῆς περιφερείας ἐκείνης θὰ ἐπιτευχθῇ ἐντὸς ὀλίγων ὡρῶν ἀναμφισβητήτως. Ἐπίσης δεδομένου ὅτι θὰ πρόκειται περὶ προσώπων γνωστῶν εἰς τὴν περιφέρειαν συνδεομένων πολλαχῶς μὲ τοὺς κατοίκους της θὰ ἀποφευχθῇ καὶ πᾶς κίνδυνος τῶν γνωστῶν παρεκτροπῶν, αἱ ὁποῖαι παρομαρτοῦν πάντοτε μὲ τὴν καταδίωξιν τῆς ληστείας καὶ τὰς ὁποίας πολλάκις τὰ ἀντιληστρικὰ ἀποσπάσματα κατεβίβαζον εἰς ὄχι πολὺ ἀνώτερον ἐπίπεδον αὐτῶν τούτων τῶν λῃστῶν. Ἐξ ἄλλου ἀπαλλάσσεται καὶ τὸ Κράτος τοῦ νὰ λάβῃ μέτρα διαφορετικώτερα, νὰ ὑποβληθῇ εἰς δαπάνας, αἱ ὁποῖαι πολλάκις εἶναι κολοσσιαῖαι. Ἐνθυμοῦμαι καλῶς ὅτι τὸ 1923 εἰς τὴν ἰδίαν περιοχήν, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὸ βασίλειον τοῦ Γιαγκούλα καὶ τοῦ Καντάρα, εἶχε διατεθῆ ἓν ὁλόκληρον σύνταγμα πεζικοῦ καὶ δύο λόχοι ἐθελοντῶν, δηλαδὴ ἦσαν πλέον τῶν 1500 ἀνδρῶν διατεθειμένοι διὰ τὴν καταδίωξιν 15 παληανθρώπων. Εἰς τὴν ἀντίρρησιν ὅτι τὸ Κράτος ἔχει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ χαρίσῃ εἰς τοὺς πληθυσμοὺς τὴν ἀσφάλειαν τῆς ὁποίας ἔχουν ἀνάγκην δύναμαι νὰ ἀπαντήσω ὅτι τὸ Κράτος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ φέρῃ ὅλα τὰ βάρη τῆς καταστάσεως αὐτῆς, ἡ ὁποία εἶναι ἀπότοκος τῆς διανοητικότητος τῶν πληθυσμῶν ἐκείνων καὶ μόνον. Ἐπὶ τῆς προτάσεώς μου ταύτης θὰ ἤθελον νὰ ἀκούσω τὰς ἀντιλήψεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Προσθέτω δὲ ὅτι καὶ κατὰ τὸ 1923 ἐπίσης εἶχε γίνει συζήτησις καὶ εἶχε ληφθῆ, καθόσον τοὐλάχιστον γνωρίζω, ἡ ἀπόφασις περὶ τοπικῆς ἀντιληστρικῆς ἐπιστρατεύσεως εἰς τὴν περιοχὴν περὶ τῆς ὁποίας ἀκριβῶς καὶ σήμερον γίνεται λόγος.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Παπαοικονόμου ἔχει τὸν λόγον.

§41Α. ΠΑΠΑΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ὡς εἰσηγητὴς τῆς Ἐπιτροπῆς πρὸς ἐξέτασιν τοῦ νομοσχεδίου τῶν κυνηγῶν, ἔχω διατυπώσει τὴν γνώμην μου διὰ τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως ἥτις διενεμήθη πρὸς ὑμᾶς. Οὐχ ἧττον ἐπιβάλλεται εἰς ἐμὲ καὶ ἀπὸ τῆς θέσεως ταύτης νὰ εἴπω ὀλίγά τινα πρὸς διαφώτισιν καὶ ὑμῶν ἐπὶ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον θεωρῶ, ὡς ἔχει διατυπωθῆ, ἐπιζήμιον διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῆς ὑπαίθρου χώρας. Ὑπὸ τοῦ ἰσχύοντος ὀργανισμοῦ τῆς χωροφυλακῆς καὶ τοῦ ὑποβληθέντος προχθὲς ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν νέου τοιούτου, προβλέπονται περισσότερα μέτρα, ἅτινα δύναται ὁ ἀρχηγὸς τῆς χωροφυλακῆς νὰ λάβῃ πρὸς ἐξόντωσιν τῆς ληστείας καὶ τὴν ἐν γένει παγίωσιν τῆς δημοσίας τάξεως ἐν τῇ ὑπαίθρῳ χώρᾳ, καθισταμένης συνεπῶς περιττῆς τῆς ψηφίσεως νέου νομοσχεδίου, οὗ ἡ ἐφαρμογή, καθ’ ὃν τρόπον διατυποῦται τοῦτο, δύναται νὰ φέρῃ ἀντίθετα ἀποτελέσματα. Δυνάμει τοῦ ἰσχύοντος ὀργανισμοῦ τῆς χωροφυλακῆς καὶ τοῦ ὑποβληθέντος νέου τοιούτου, ὁ ἀρχηγὸς τῆς χωροφυλακῆς ἔχει τὸ δικαίωμα καὶ τὴν ὑποχρέωσιν, ἐν περιπτώσει διαταράξεως τῆς δημοσίας ἀσφαλείας, νὰ συγκροτῇ λόχους καὶ τάγματα ἀκόμη ἐκ τῶν μᾶλλον ἱκανῶν ἀξιωματικῶν καὶ νὰ τὰ ἐξαποστέλλῃ ὅπου παρίσταται ἀνάγκη, ὑπὸ τὴν διοίκησιν τῶν κατὰ τόπους ἀνωτέρων διοικητῶν, μέτρον τὸ ὁποῖον, ἐφαρμοσθὲν ἐν Μικρᾷ Ἀσίᾳ, ἐπέφερεν ἄριστα ἀποτελέσματα. Μάλιστα δὲ κατὰ τὸν νέον ὀργανισμὸν ὁ ἀρχηγὸς τῆς χωροφυλακῆς δύναται νὰ καταρτίσῃ 25 λόχους καὶ νὰ τοὺς διανείμῃ ὅπου ἔχει διασαλευθῇ ἡ δημοσία ἀσφάλεια καὶ μετὰ τὴν παγίωσιν αὐτῆς νὰ τοὺς διαλύῃ ἢ νὰ τοὺς διατηρῇ μονίμως πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτόν. Ὡς ἐπίσης δύναται νὰ αὐξήσῃ καὶ τὴν ἔφιππον δύναμιν τῆς χωροφυλακῆς. Ἑπομένως, ἂν ὁ ἀρχηγὸς τῆς χωροφυλακῆς ἤθελεν ἐφαρμόσει τὰς ἰσχυούσας διατάξεις τοῦ ὀργανισμοῦ τοῦ Σώματος καὶ συγκροτήσει τὰς ὑπ’ αὐτοῦ προβλεπομένας μονάδας ἐκ στελεχῶν ἱκανῶν, διανυσάντων τὸν χρόνον τῆς ὑπηρεσίας των ἐν τῇ ὑπαίθρῳ χώρᾳ, εἰθισμένων εἰς τὸ ἐπίπονον τοῦτο ἔργον, δὲν θὰ συνέβαινε τὸ ἀτύχημα τοῦ ὁποίου παριστάμεθα μάρτυρες ἐκ τῆς συλλήψεως τῶν καταδιωκόντων ἀξιωματικῶν παρὰ τῶν καταδιωκομένων. Παρεκτὸς δὲ τούτου γνωρίζετε τί ἦσαν αὐτοὶ οἱ ἀξιωματικοί; Ἄλλοτε ὑπενωμοτάρχαι, ἀνίκανοι πρὸς προαγωγήν.

§42Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Πῶς προσελήφθησαν αὐτοί;

§43Α. ΠΑΠΑΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Εἶναι γνωστὸν ὅτι ἀπὸ τοῦ 1920 διαρκῶς ἀξιωματικοὶ γίνονται ἀδιακρίτως ἄνευ οὐδενὸς ἐλέγχου.

§44Γ. ΚΟΝΔΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἐγὼ τοὺς προήγαγον;

§45Α. ΠΑΠΑΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Ὄχι δὲν τοὺς προηγάγετε σεῖς.

§46Κ. ΓΚΟΤΣΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Πάντως δὲν προήχθησαν τώρα.

§47Α. ΠΑΠΑΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Ὄχι· ἀπὸ τοῦ 1920 καὶ ἐντεῦθεν. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ ἄλλοτε καθεστῶτος εἶχε τὴν γνώμην ὅτι ἠδικήθησαν 400 ὑπενωμοτάρχαι καὶ ἐνωμοτάρχαι, οἵτινες εἶχον παραπονεθῆ εἰς αὐτὴν τότε ὅτι παρελείφθησαν λόγῳ τῶν πολιτικῶν των φρονημάτων κατὰ τοὺς γενομένους προβιβασμοὺς καὶ ἔσπευσεν ἄνευ ἐξετάσεων καὶ τοὺς προήγαγεν εἰς ἀνθυπασπιστὰς καὶ κατόπιν εἰς ἀξιωματικούς, πολλοὶ δὲ ἐκ τούτων ἦσαν διαφόρων προελεύσεων. Αὐτὰ καὶ ὅμοια παλαιότερα συμβάντα ἀπὸ τοῦ 1917–1920 παρέλυσαν τὸ Σῶμα τῶν ἀξιωματικῶν. Προκειμένου λοιπὸν ὁ ἀρχηγὸς τῆς χωροφυλακῆς νὰ καταρτίσῃ τὰ μεταβατικὰ ἀποσπάσματα ἀπὸ ἱκανοὺς καὶ ἐμπείρους ἄνδρας, ἔπραξε τὸ ἀντίθετον, δι’ ὃ καὶ ἐπῆλθον τὰ δυσάρεστα ἀποτελέσματα ἅτινα ἀνωτέρω ἐξέθηκα. Ἂν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἤθελε νὰ ἐφαρμόσῃ ὄχι τὸν νέον ὀργανισμόν, ἀλλὰ τὸν ἰσχύοντα τοιοῦτον, ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ διατάξῃ τὴν συγκρότησιν μεγάλης δυνάμεως, λόχου, τάγματος καὶ συντάγματος ἀκόμη, ἐκ τοῦ Σώματος τῆς χωροφυλακῆς, ἔχοντος 1000 ἀξιωματικοὺς καὶ 20,000 ὁπλίτας, καὶ νὰ τὴν ἀποστείλῃ ὅπου παρίσταται ἀνάγκη, μὲ στελέχη μόνιμα καὶ ὄχι ἐξ ἐφέδρων, ὡς προβλέπει τὸ νομοσχέδιον περὶ κυνηγῶν, εἶμαι δὲ πλέον ἢ πεπεισμένος ὅτι ἡ δύναμις αὕτη θὰ ἐκπληρώσῃ καλύτερον πάσης ἄλλης δυνάμεως τὸν προορισμόν της. Διότι, ὢν ἀξιωματικὸς ἀνώτατος τοῦ Σώματος τούτου, γνωρίζω καλῶς ὅτι μεταξὺ τῶν ἀξιωματικῶν αὐτοῦ ὑπάρχουν πλέον τῶν 200 τοιούτων ἱκανοὶ νὰ θαυματουργήσωσιν ἐν τῇ μεταβατικῇ ὑπηρεσίᾳ, καλῶς ὅμως διοικούμενοι. Ἄλλως τε διὰ τοῦ ὑποβληθέντος νέου ὀργανισμοῦ τῆς χωροφυλακῆς προβλέπονται λόχοι κινητοί, ἴλη ἐφίππων ἀνδρῶν καὶ ταῦτα ὅλα διὰ τὴν ἀποτελεσματικὴν καταδίωξιν τῆς ληστείας. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει εἰς τί ἄλλο δύναται νὰ χρησιμεύσῃ τὸ σύνταγμα τῶν κυνηγῶν, δι’ ὃ τόσον ἐνδιαφέρεται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν; Καὶ τίνες ἀξιωματικοὶ ἱκανοὶ ὑπὸ πᾶσαν ἔποψιν ἐκ τοῦ πεζικοῦ θὰ ἀποσπασθῶσιν εἰς τὸ σύνταγμα τοῦτο; Οὐδεὶς ἱκανός, κατ’ ἐμέ, διότι οἱ ἱκανοὶ ἀξιωματικοὶ θὰ ἀναμένωσι καὶ ξένους ὀργανισμούς, διὰ νὰ μορφωθῶσι καὶ καταστῶσιν ἄξιοι τοῦ προορισμοῦ των, καὶ μόνον οἱ ἀνίκανοι θὰ ζητήσωσι τὸ σύνταγμα τῶν κυνηγῶν. Ἐπίσης κατὰ τὸ νομοσχέδιον περὶ κυνηγῶν, δύνανται καὶ ἔφεδροι ἀξιωματικοὶ νὰ καταταχθοῦν εἰς τὸ Σῶμα αὐτό, δηλαδὴ οἱ καπετανέοι. Τὸ σύνταγμα τοῦτο τῶν κυνηγῶν, οὕτω συγκροτούμενον ἐξ ἀνικάνων καὶ καπετανέων ἀξιωματικῶν καὶ ἐξ ὁπλιτῶν τίς οἶδε τίνος προελεύσεως, θὰ διανεμηθῇ κατὰ τὸ νομοσχέδιον εἰς τὴν ὕπαιθρον χώραν πρὸς ἐξόντωσιν τῆς ληστείας, τὰς δὲ διαταγὰς καὶ ὁδηγίας θὰ λαμβάνῃ ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν. Καὶ ποῖος ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἐγγυᾶται διὰ τὸ σύνταγμα τοῦτο, οὕτω διανεμόμενον εἰς ἀποσπάσματα ἐν τῇ ὑπαίθρῳ χώρᾳ, ὅτι θὰ ἐκπληρώσῃ τὸν προορισμόν του; Τὸ σύνταγμα αὐτὸ θὰ μεταβληθῇ εἰς συμμορίας ἐκβιαστῶν καὶ λῃστῶν, διότι εἶναι ἀδύνατον ἄλλως νὰ συμβῇ, καὶ θὰ εἶναι ζήτημα τότε ἂν ἡ Κυβέρνησις θὰ δυνηθῇ ἀμέσως νὰ διαλύσῃ αὐτό. Τοῦτο ἄλλως τε συνέβη καὶ πρὸ ἐτῶν ἐν Μακεδονίᾳ, ὅπου συνεκροτήθη κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον σύνταγμα κυνηγῶν διὰ τὴν παγίωσιν τῆς τάξεως καὶ ἐχρειάσθησαν κατόπιν συντάγματα διὰ νὰ τὸ διαλύσωσιν, ὡς ὡμολόγησεν ὁ συνάδελφος κ. Ψιάρης. Διὰ τοὺς λόγους τούτους κηρύσσομαι κατὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Κρεμεζῆς ἔχει τὸν λόγον.

§49Σ. ΚΡΕΜΕΖΗΣ. Συνέπεσε, κύριοι συνάδελφοι, ἡ ὑποβολὴ τοῦ νομοσχεδίου περὶ συστάσεως Σώματος κυνηγῶν μὲ τὴν ὑποβολὴν ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Συνελεύσεως ἑνὸς ἄλλου σχεδίου νόμου· τοῦ ὀργανισμοῦ τῆς χωροφυλακῆς. Καθ’ ἣν ἐποχὴν διὰ τοῦ ἑνὸς νομοσχεδίου ἀνομολογεῖται ὅτι ἀπέτυχεν ἡ χωροφυλακὴ εἰς τὰ κύρια αὐτῆς ἔργα, καθ’ ἣν ἐποχὴν εἶναι γνωστὸν εἰς ὅλους τοὺς παροικοῦντας τὴν Ἱερουσαλὴμ ὅτι ἡ χωροφυλακὴ ἀποτελεῖται ἐξ ἑκατοντάδων ἀξιωματικῶν ὑπεραρίθμων, τοὺς ὁποίους ὁ νέος ὀργανισμὸς — δὲν ἠξεύρω τί ἄλλο κάμνει, θὰ τὸ συζητήσωμεν ἐν καιρῷ — ἔρχεται σήμερον νὰ καλύψῃ καὶ νὰ θεωρήσῃ ὡς καλῶς κατέχοντας τὴν βαθμίδα καὶ οὐχὶ ὡς ὑπεραρίθμους, δημιουργεῖται ταυτοχρόνως τὸ Σῶμα τῶν κυνηγῶν διὰ τὴν εἰδικὴν καταδίωξιν τῆς λῃστείας. Ἁπλῆ μελέτη τοῦ ὀργανισμοῦ τῆς χωροφυλακῆς πείθει καὶ τὸν πλέον ἄπειρον εἰς τὰ ζητήματα τῆς δημοσίας ἀσφαλείας ὅτι λαμβάνεται ἐν τῷ ὀργανισμῷ τούτῳ εἰδικὴ πρόνοια διὰ τὴν σύστασιν εἰδικῶν λόχων καταδιώξεως τῶν λῃστῶν, εἰδικῶν κινητῶν λόχων χωροφυλακῆς, ἐφίππου ἐνισχύσεως τῆς χωροφυλακῆς, ἄλλης δυνάμεως ποδηλατιστῶν χωροφυλάκων καὶ ὅλα αὐτὰ τὰ μέτρα δὲν ἀποβλέπουν εἰς ἄλλο τι, εἰμὴ εἰς τὴν καταδίωξιν τῆς λῃστείας διὰ τῆς χωροφυλακῆς. Εἶναι δὲ περίεργον, ἐνῷ ταῦτα τὰ μέτρα λαμβάνομεν ἀφ’ ἑνός, πῶς ἀφ’ ἑτέρου δημιουργοῦμεν ἓν ἄλλο Σῶμα μόνιμον καὶ εἰδικὸν διὰ τὴν καταδίωξιν τῆς λῃστείας. Θὰ μοὶ ἀπήντα ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ὅτι ἐπειδὴ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐλπίσωμεν ὅτι ἡ σύστασις τῶν εἰδικῶν λόχων ἀσφαλείας, τῶν διὰ τοῦ ὀργανισμοῦ τῆς χωροφυλακῆς προβλεπομένων, θὰ ἀπήτει ἓν χρονικὸν διάστημα ἀρκετὰ μικρὸν ἀπὸ σήμερον, διὰ τοῦτο προβλέπεται ἡ σύστασις Σώματος κυνηγῶν. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει καὶ ἐγὼ ἀπαντῶ ὅτι καὶ τὸ πρὸς θεραπείαν προσωρινῶν ἀναγκῶν τῆς δημοσίας ἀσφαλείας ἱδρυόμενον Σῶμα τῶν κυνηγῶν πρέπει νὰ εἶναι προσωρινὸν καὶ νὰ μὴ ἔχῃ μόνιμον χαρακτῆρα, δυνατῆς οὔσης καὶ τῆς εὐκόλου διαλύσεώς του.

§50Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ σύστασις τοῦ Σώματος τῶν κυνηγῶν δὲν θὰ ἀπαιτήσῃ μακρὸν χρονικὸν διάστημα; Ὁ χρόνος τῆς ὀργανώσεως τοῦ Σώματος τῶν κυνηγῶν θὰ εἶναι βραχύτερος τοῦ ἀπαιτουμένου διὰ τὴν ὀργάνωσιν τῆς χωροφυλακῆς;

§51Σ. ΚΡΕΜΕΖΗΣ. Κατ’ ἐμὲ θὰ εἶναι βραχύτερος. Εἶναι δεδομένον, κύριε συνάδελφε, ὅτι ὁ ἀπαιτούμενος χρόνος πρὸς σύστασιν ἑνὸς Σώματος προσωρινοῦ, ὅπως ἐγὼ σκέπτομαι καὶ ὅπως θέλω ἀναπτύξει, διὰ τὴν δίωξιν τῆς λῃστείας, ἀναμφισβητήτως θὰ εἶναι πολὺ βραχύτερος τοῦ χρόνου τὸν ὁποῖον θὰ ἀπαιτήσῃ ἡ ὀργάνωσις τῆς χωροφυλακῆς καὶ ἡ σύστασις τῶν εἰδικῶν ἐκείνων λόχων ἀσφαλείας, τῶν κινητῶν, ὅπως τοὺς ὀνομάζει ὁ ὀργανισμὸς τῆς χωροφυλακῆς. Καὶ διὰ νὰ σᾶς ἐξηγήσω τὸν λόγον, ἔχω νὰ σᾶς εἴπω τοῦτο· ὅτι ἡ χωροφυλακὴ σήμερον εἶναι γεγονὸς ὅτι ἔχει μίαν μεγάλην ἔλλειψιν δυνάμεως· δὲν δύναται νὰ πληρώσῃ οὔτε τὰς ἀμέσους ἀνάγκας τῆς φρουρᾶς τῶν πόλεων καὶ τῶν κωμοπόλεων τοῦ Κράτους. Ἐφόσον δὲ δὲν συμπληρωθοῦν πλήρως ὅλαι αἱ ἄλλαι ὑπηρεσίαι τῆς χωροφυλακῆς, εἰς τρόπον ὥστε νὰ πληροῖ αὕτη πλήρως τὰ καθήκοντά της ἐκεῖ, οὐδεὶς δύναται νὰ γίνῃ λόγος καὶ σκέψις τις σοβαρὰ περὶ ἀποσπάσεως ἐκ τῆς οὕτω κατισχνασμένης εἰς δύναμιν ὁπλιτῶν χωροφυλακῆς πρὸς σχηματισμὸν εἰδικῶν κατὰ τῆς ληστείας ἀποσπασμάτων. Ἑπομένως, ἂν περιμένωμεν τὴν τοιαύτην συμπλήρωσιν τῆς χωροφυλακῆς, θὰ παρέλθουν ἴσως καὶ πλέον τῶν δύο ἐτῶν, ἅτινα ὑπολογίζει ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἐπὶ τοῦ ὀργανισμοῦ χωροφυλακῆς ἔκθεσίν του, καὶ ἀκόμη οὐδὲν ἀπόσπασμα χωροφυλακῆς πρὸς δίωξιν τῆς ληστείας θὰ ἔχῃ καταρτισθῆ. Ἐνῷ ἀντιθέτως, ἡ σύμπηξις ἑνὸς προσωρινοῦ Σώματος, ὡς θέλω ἐκθέσει, θὰ ἀπαιτήσῃ βραχύτερον χρόνον.

§52Θ. ΠΑΓΚΑΛΟΣ. Διατί ἀπελύθησαν οἱ ἄνευ θητείας χωροφύλακες;

§53Σ. ΚΡΕΜΕΖΗΣ. Δὲν ἀπελύθησαν δυστυχῶς ἀκόμη καὶ ὑπηρετοῦν, ἐνῷ εὐχῆς ἔργον θὰ ἦτο νὰ ἀπελύοντο οἱ κατ’ ἀτυχῆ ἔμπνευσιν στρατολογηθέντες τοιοῦτοι ἄνευ θητείας χωροφύλακες, οἵτινες ἀκριβῶς λόγῳ τοῦ δυνατοῦ τῆς εὐκόλου ἀποχωρήσεώς των οὔτε πειθαρχικοὶ εἶναι, οὔτε συναίσθησιν τῶν καθηκόντων των ἔχουν καὶ ἀντὶ ὑπηρεσιῶν προσκόμματα μᾶλλον εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς δημοσίας ἀσφαλείας παρεμβάλλουσιν. Ἀλλὰ περὶ τούτων ἐν καιρῷ. Συνεχίζων ἤδη τὰ ὅσα πρὸ τῆς διακοπῆς τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων εἶχον νὰ ἐκθέσω εἰς τὴν Συνέλευσιν, λέγω ὅτι δεδομένου ὅτι διὰ τοῦ ὀργανισμοῦ τῆς χωροφυλακῆς λαμβάνεται εἰδικὴ πρόνοια συστάσεως εἰδικῶν ὑπηρεσιῶν πρὸς δίωξιν τῆς ληστείας, ὑποθέτω ὅτι θὰ εἴμεθα ἐν ἀντιφάσει πρὸς ἡμᾶς αὐτούς, ἂν δεχθῶμεν τὴν ἵδρυσιν τοῦ Σώματος κυνηγῶν ὡς μονίμου τοιούτου. Καὶ νομίζω ὅτι πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀναγκῶν τῆς δημοσίας ἀσφαλείας, καὶ ἐπειδὴ εἶναι ἀνεπαρκὴς ἡ σημερινὴ δύναμις τῆς χωροφυλακῆς πρὸς δίωξιν τῆς ληστείας, μέχρις ὅτου καταστῆ αὕτη ἐπαρκὴς διὰ τῆς ψηφίσεως τοῦ νέου ὀργανισμοῦ, δέον νὰ συσταθῇ τὸ Σῶμα τῶν κυνηγῶν, ὡς προσωρινὸν τοιοῦτον. Πρὸς τοῦτο θὰ ἀπαιτηθῇ, ὅπως τὰ μὲν ἐξ ἀξιωματικῶν καὶ ἀνθυπασπιστῶν στοιχεῖα αὐτοῦ ἀπαρτισθοῦν ἐκ τῶν μονίμων στελεχῶν τοῦ στρατεύματος καὶ τῆς χωροφυλακῆς ἰδίᾳ, λόγῳ τῆς εἰδικότητός των καὶ διότι ὑπάρχει ἀριθμὸς ὑπεραρίθμων ἐν τῇ χωροφυλακῇ. Μὴ ἀπαρτισθοῦν δὲ τὰ στελέχη τοῦ νέου, τοῦ προσωρινοῦ τούτου Σώματος ἐξ ἐφέδρων ἀξιωματικῶν, καὶ τοῦτο διότι προβλέπεται καὶ ἡ ταχεῖα διάλυσις τοῦ Σώματος τούτου, ὁπότε οἱ ἔφεδροι οὗτοι ἀξιωματικοί, προσλαμβανόμενοι καὶ μονιμοποιούμενοι ἤδη, θὰ ἔχωσι — καὶ δικαίως — ἀξίωσιν παραμονῆς των ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ, καίτοι οὔτε ἡ μόρφωσίς των οὔτε ἡ στρατιωτική των πεῖρα θὰ δύνανται νὰ δικαιολογήσουν τὸν βαθμὸν τοῦ μονίμου ἀξιωματικοῦ ὃν θὰ ἀξιώσωσι νὰ κατέχωσιν ἐν τῷ στρατῷ ἢ τῇ χωροφυλακῇ τότε. Ἢ θὰ ἔχωσιν ἀξίωσιν δικαίας ἀποζημιώσεώς των, πρᾶγμα ὅπερ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀπὸ τοῦδε μάλιστα δεκτὸν διὰ τὸ μέλλον. Ἀλλ’ ἐκτὸς τούτου, οἱ μέλλοντες νὰ ἀποτελέσωσι τὰ στελέχη τοῦ Σώματος τούτου ἀξιωματικοὶ εἶναι ἀνάγκη νὰ ἔχωσι καὶ αὐστηρὰν στρατιωτικὴν πειθαρχίαν, καὶ μόρφωσιν ἱκανὴν καὶ ὀξύνοιαν, ὥστε νὰ δυνηθῶσι νὰ φέρωσιν εἰς αἴσιον πέρας τὸ βαρὺ τῷ ὄντι ἔργον ὅπερ θὰ τοῖς ἀνατεθῇ. Ἀπαιτοῦνται δὲ εἰδικῶς ἐνταῦθα τὰ ἐξαιρετικὰ ταῦτα προσόντα, ὡς καὶ τὸ ὑπὸ τὴν κρίσιν ἡμῶν νομοσχέδιον δέχεται, διότι τὸ Σῶμα τοῦτο δὲν θὰ δρᾷ συνηνωμένον, ἀλλὰ κατατετμημένον εἰς τμήματα καὶ ἀποσπάσματα ὑπὸ ἀξιωματικούς. Ὁ δὲ ἀποσπασματάρχης ἀξιωματικός, μεμονωμένως δρῶν, ἀνάγκη νὰ περικοσμῆται διὰ τῶν ἱκανοτήτων ἃς προανέφερον, ἵνα καὶ τὴν ὑπηρεσίαν του καλῶς καὶ καρποφόρως ἐπιτελέσῃ καὶ τὴν πειθαρχίαν τῶν ἀνδρῶν του συγκρατήσῃ, εἰς τρόπον ὥστε τὰ ἀποσπάσματα τῶν κυνηγῶν νὰ μὴ παρεκτραπῶσιν εἰς τὰς εἰθισμένας καὶ γνωστὰς παρεκτροπὰς καὶ καταχρήσεις τῆς ἐξουσίας ἀπέναντι τῶν φιλησύχων ἀγροτικῶν πληθυσμῶν, ὡς δυστυχῶς πολλάκις μέχρι τοῦδε συνέβη, καὶ ἀποτελέσωσιν οὕτω μάστιγα χειροτέραν τῆς λῃστείας διὰ τοὺς κατοίκους τῆς ὑπαίθρου χώρας μας. Ἡ πεῖρα μᾶς ἐδίδαξεν ὅτι ὁσάκις τοιαῦτα σώματα, ὅπως τὰ ἐξ ἐφέδρων καὶ ὁπλαρχηγῶν, συνεκροτήθησαν καὶ ἐχρησιμοποιήθησαν πρὸς δίωξιν τῆς ληστείας, πολλάκις ἀπετέλεσαν μεγαλυτέραν καὶ φοβερωτέραν μάστιγα διὰ τοὺς ἀγροτικοὺς πληθυσμοὺς ἀπὸ τοὺς λῃστάς. Ὅλοι γνωρίζομεν τοῦτο καὶ δὲν θὰ εἶναι πρέπον ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου νὰ μνημονεύσω τοιαῦτα περιστατικά. Ἐπίσης ἡ στρατολογία τῶν κατωτέρων ἀνδρῶν νὰ γίνῃ γιγνομένης ποιᾶς τινος ἐπιλογῆς μεταξὺ τῶν ἐπιθυμούντων τὴν κατάταξιν, ἀναγομένης ἀφ’ ἑνὸς μὲν εἰς τὴν ἱκανότητα τοῦ ὑπηρετεῖν εἰς τὸ Σῶμα τῶν κυνηγῶν καὶ ἀφ’ ἑτέρου, ὅπερ θεωρῶ ἀπολύτως ἀπαραίτητον, εἰς τὸ ποιὸν τῶν ἀνδρῶν τούτων, δι’ οὓς νομίζω ὅτι δέον νὰ ἀπαιτηθοῦν τὰ προσόντα τῆς μὴ προγενεστέρας καταδίκης κλπ., ὡς προκειμένου περὶ κατατάξεως χωροφυλάκων. Διότι θὰ ἦτο ἐπικίνδυνον νὰ ἴδωμεν ἐγκληματίας καὶ κακοποιὰ στοιχεῖα, ὄργανα τῆς δημοσίας ἀσφαλείας πρὸς δίωξιν τῆς λῃστείας. Καὶ τέλος νομίζω ὅτι ἡ διοίκησις καὶ ἐποπτεία τοῦ Σώματος τῶν κυνηγῶν δέον νὰ ἀνατεθῇ εἰς τὸν ἀρχηγὸν τῆς χωροφυλακῆς, ὅστις, ὡς ἐκ τῆς θέσεώς του καὶ τῆς ὑπηρεσίας του, ἐκτὸς τοῦ ὅτι εἶναι καὶ πρέπει νὰ εἶναι ὁ μοναδικὸς διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῆς Χώρας ὑπεύθυνος, κατέχει καὶ ἅπαντα τὰ στοιχεῖα καὶ τὰς πληροφορίας αἵτινες, ὑπὸ τὴν ἔγκρισιν καὶ τὰς διαταγὰς τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, θέλουσιν ὁδηγῆ τοῦτον εἰς τὴν καλυτέραν διάθεσιν καὶ χρησιμοποίησιν τῶν κυνηγῶν. Καταλήγω δηλαδὴ εἰς τὸ συμπέρασμα ὅτι μόνον ὑπὸ τὸν ὅρον ὅτι τὸ Σῶμα τοῦτο θὰ εἶναι προσωρινὸν μέχρι τῆς ὀργανώσεως καὶ ἐπαρκείας τῆς δυνάμεως τῆς χωροφυλακῆς, ὅτι οἱ ἀξιωματικοὶ θὰ τοποθετηθοῦν ἐξ ἄλλων σωμάτων, καὶ ἰδίᾳ τῆς χωροφυλακῆς, δι’ ἀποσπάσεως μονίμων τοιούτων, καὶ οὐχὶ ἔφεδροι ἢ ὁπλαρχηγοί, ὅτι θὰ ληφθοῦν τὰ μέτρα τῆς ἐπιλογῆς τῶν κατωτέρων ὀργάνων τοῦ Σώματος ἅτινα προεξέθεσα καὶ ὅτι τὸ Σῶμα θὰ τελῇ ὑπὸ τὰς ἀμέσους διαταγὰς τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς χωροφυλακῆς, μόνον ὑπὸ τοὺς ὅρους τούτους εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῇ ἡ Συνέλευσις τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον καὶ κατ’ ἀρχήν. Ἄλλως, ἐγὼ τοὐλάχιστον, κηρύσσομαι κατὰ τοῦ νομοσχεδίου, δι’ οὓς προανέπτυξα λόγους. Γινομένων δεκτῶν τῶν ἡμετέρων τροπολογιῶν, τοὐναντίον φρονῶ ὅτι θέλει πραγματικῶς συντελέσει εἰς τὴν ἀποκατάστασιν τῆς δημοσίας ἀσφαλείας, καὶ ἂν δὲν ἐπιτύχῃ ἄλλο τι, θὰ ἐπιτύχῃ τοὐλάχιστον διὰ τῆς προσφορᾶς μεγαλυτέρων μισθῶν τὴν κατάταξιν ἀρκετοῦ ἀριθμοῦ ἀνδρῶν εἰς τὸ Σῶμα δημοσίας ἀσφαλείας, εἰς τρόπον ὥστε ἡ λοιπὴ χωροφυλακή, εἰς ἣν δὲν κατατάσσονται λόγῳ τοῦ γλίσχρου τοῦ μισθοῦ κατώτεροι, νὰ πληροῖ καλύτερον τὰς λοιπὰς ἀνάγκας τῆς δημοσίας ἀσφαλείας.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Καραπαναγιώτης ἔχει τὸν λόγον.

§55Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. Καὶ μόνον ἡ ὑποβολή, ἀξιότιμοι κύριοι πληρεξούσιοι, τοῦ ὑπὸ συζήτησιν σχεδίου νόμου ἐλέγχει τὴν εὐθύνην τὴν ὁποίαν ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν φέρει διὰ τὴν κατάστασιν ἥτις ἐδημιουργήθη ἐκ τῆς ἐκτάσεως τῶν λῃστρικῶν πράξεων ἐν τῇ Χώρᾳ. Εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν δὲν ὤφειλε νὰ ἀναμείνῃ τὴν κατὰ τοιοῦτον τρόπον ἐκδήλωσιν τῶν λῃστρικῶν πράξεων διὰ νὰ λάβῃ μέτρα σπασμωδικὰ διὰ τὴν καταδίωξιν τῆς λῃστείας· διότι ἀσφαλῶς σπασμωδικὸν μέτρον ἀποτελεῖ ἡ ὑποβολὴ ἑνὸς νομοσχεδίου μὲ τίτλον ληφθέντα προφανῶς ἐκ ξένων στρατῶν καὶ ἄσχετον ἀπολύτως πρὸς τὰ Ἑλληνικὰ ἔθιμα καὶ τὰς παραδόσεις. Ἀποτελεῖ ἀσφαλῶς σπασμωδικὸν μέτρον, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν διὰ τῆς ὑποβολῆς τοῦ νομοσχεδίου τούτου ἐλέγχεται ἀνίκανον ἓν Σῶμα ὁλόκληρον, ἔχον πρὸ παντὸς ὡς κύριον, ὄχι ὡς κύριον, ὡς μοναδικὸν ἔργον σήμερον, μετὰ τὴν βαθμιαίαν ἐπέκτασιν τῆς ἀστυνομίας τῶν πόλεων εἴς τινα κέντρα τοῦ Κράτους, ἔχον ὡς ἀποκλειστικὸν προορισμὸν τὴν τήρησιν τῆς ἀσφαλείας τῆς ὑπαίθρου χώρας. Ἐλέγχεται διὰ τῆς ὑποβολῆς τοῦ νομοσχεδίου ὁλόκληρον Σῶμα ὡς ἀνίκανον νὰ ἐπιβάλῃ τὴν τάξιν καὶ νὰ ἐκπληρώσῃ τὸν στοιχειώδη αὐτοῦ προορισμόν. Καὶ θὰ ἠθέλομεν νὰ ἐρωτήσωμεν· ἔπρεπεν ἆραγε αἱ ληστρικαὶ πράξεις εἰς τὸν Ὄλυμπον νὰ λάβωσι τὴν ἔκτασιν τὴν ὁποίαν ἔλαβον ἐσχάτως διὰ νὰ ἐκδηλωθῇ ἡ διάθεσις πρὸς θεραπείαν τῆς καταστάσεως αὐτῆς; Διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν σχεδίου νόμου συνιστᾶται ἰδιαίτερον Σῶμα διὰ τὴν καταδίωξιν τῆς ληστείας. Ἔχομεν τὸν τακτικὸν στρατόν, ἔχομεν τὴν χωροφυλακήν· προστίθεται ἤδη καὶ τρίτον σῶμα διὰ τὴν καταδίωξιν τῆς ληστείας. Καὶ ἐρωτῶμεν· πρὸς τί ἡ ὕπαρξις χωροφυλακῆς; Ἡ χωροφυλακὴ ἔδει νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐκπληρώσῃ τὸν προορισμόν της, ἐφόσον δὲ δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐκπληρώσῃ τὸν προορισμόν της δὲν ὑφίσταται λόγος ὑπάρξεώς της. Καθ’ ὑμᾶς ὑπάρχει χωροφυλακή; Ποῖος εἶναι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει τῆς χωροφυλακῆς ὁ προορισμός;

§56ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ. Τῆς ἀσφαλείας τῆς Χώρας.

§57Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. Τῆς ἀσφαλείας προφανῶς. Ἀλλὰ ζήτημα ἐσωτερικῆς ἀσφαλείας εἶναι καὶ ἡ δίωξις τῆς ληστείας. Εἶναι ὁ σπουδαιότερος προορισμὸς τοῦ σώματος τούτου. Ἀλλ’ ἐρωτῶμεν· ἆραγε ἡ χωροφυλακὴ θὰ ἦτο ἀνίκανος νὰ ἐκπληρώσῃ τὸν κύριον αὐτῆς προορισμόν, τὸν ἐπιδιωκόμενον διὰ τῆς συστάσεως τοῦ συντάγματος κυνηγῶν;

§58ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ. Μάλιστα.

§59Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. Μάλιστα λέγει ὁ κ. συνάδελφος. Ἡ πρόσφατος ὅμως πεῖρα λέγει ὅτι ἡ χωροφυλακή, ἐν συνδυασμῷ μὲ τὰ στρατιωτικὰ ἀποσπάσματα, ἐπέβαλλον τὴν τάξιν.

§60ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ. Πότε;

§61Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. Πρὸ ἑπτὰ μηνῶν· ὅτε ἦτο Ὑπουργὸς τῆς Ἐννόμου Τάξεως ὁ κ. Πάγκαλος.

§62Γ. ΚΟΝΔΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Γνωρίζετε πόσαι δυνάμεις ἐκ τοῦ στρατοῦ διετέθησαν πρὸ ὀκτὼ μηνῶν διὰ τὴν καταδίωξιν τῆς ληστείας;

§63Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. Μεταβιβάζω τὴν ἐρώτησιν εἰς τὸν ἀξιότιμον ἐκ Θεσσαλονίκης πληρεξούσιον.

§64Γ. ΚΟΝΔΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Γνωρίζετε πόσαι ἦσαν αἱ στρατιωτικαὶ δυνάμεις τῆς Χώρας; Γνωρίζετε πόσαι σήμερον δυνάμεις τοῦ στρατοῦ δύνανται νὰ διατεθῶσι διὰ τὴν χωροφυλακήν; Γνωρίζετε πόσαι εἶναι σήμερον αἱ στρατιωτικαὶ δυνάμεις τῆς Χώρας; Εἶναι αἱ ἡμίσεις ἀφ’ ὅ,τι ἦσαν τότε· διότι, ἐνῷ τότε εἴχομεν δύο ἡλικίας γυμνασμένας, σήμερον ἔχομεν μίαν. Τότε εἴχομεν διαθέσει τὸ τάγμα τῆς δημοκρατικῆς φρουρᾶς, ἐξ 800 ἀνδρῶν, ἓν σύνταγμα ἐκ Θεσσαλονίκης καὶ ἄλλα πολλὰ τμήματα στρατοῦ διὰ τὴν καταδίωξιν τῆς ληστείας. Τώρα ὁ στρατηγὸς Ὀθωναῖος δὲν κατώρθωσε νὰ μοὶ διαθέσῃ παρὰ 50 ἄνδρας διὰ τὴν καταδίωξιν τοῦ Μπαμπάνη καὶ αὐτὴν τὴν ἐνίσχυσιν τὴν ζητεῖ πάλιν, διότι δὲν δύναται νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰς στρατιωτικὰς ἀνάγκας, λόγῳ μεγάλης ἐλλείψεως στρατιωτικῶν δυνάμεων.

§65Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἔλλειψιν στρατιωτικῶν δυνάμεων, αὐτὸ εἶναι ζήτημα τοῦ ὀργανισμοῦ τοῦ στρατοῦ· ὅταν ἔλθῃ ἡ ὥρα θὰ συζητήσωμεν ἐπ’ αὐτοῦ. Ἀναμφισβητήτως καὶ πάλιν θὰ χρησιμοποιηθῶσι τμήματα στρατοῦ, ὅπως καὶ πρότερον· δὲν γνωρίζω ὅμως ἂν θὰ χρησιμοποιηθῶσι διὰ τὴν καταδίωξιν τῆς ληστείας.

§66Α. ΠΑΠΑΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Τί σχέσιν ἔχουσιν αὐτὰ πρὸς τὰ ἐπιχειρήματα τοῦ ἀγορεύοντος;

§67Θ. ΠΑΓΚΑΛΟΣ. Εἰς τὴν Ἤπειρον διετέθη εἷς λόχος, ὅστις δὲν ἐπρόφθασε νὰ μεταβῇ. Ὅπως γνωρίζητε, οἱ λησταὶ ἐξωντώθησαν.

§68Γ. ΚΟΝΔΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ὁλόκληρος διλοχία διετέθη.

§69Θ. ΠΑΓΚΑΛΟΣ. Ἀναμφισβητήτως διεθέσατε τὸ τάγμα ἐντεῦθεν· ἀλλ’ εἶναι βέβαιον ὅτι δὲν καταδιώκονται οἱ λησταὶ ὑπὸ τῆς στρατιωτικῆς δυνάμεως, ἄλλο εἶναι τὸ σύστημα τῆς καταδιώξεως. Ἔχω τὴν πεποίθησιν ὅτι, ἂν διαθέσητε καὶ 40 μεραρχίας καὶ ἱππικὸν καὶ ἀερόπλοια, δὲν θὰ κατορθώσητε νὰ ἐξοντώσητε τὴν ληστείαν.

§70Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. Ἀλλ’ ἄραγε τὸ ζήτημα τῆς καταπνίξεως τῆς ληστείας εἶναι ζήτημα μεγάλης στρατιωτικῆς δυνάμεως, ζήτημα ἀνεπαρκείας τῆς χωροφυλακῆς, ζήτημα ἀνεπαρκείας τῶν στρατιωτικῶν ἀποσπασμάτων;

§71ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ. Καὶ τὸ ἓν καὶ τὸ ἄλλο.

§72Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. Ἔχω τὴν πεποίθησιν ὅτι δὲν συμβαίνει οὔτε τὸ ἓν οὔτε τὸ ἄλλο. Μήπως ἄραγε ἔχομεν πρόσφατον παράδειγμα, κατὰ τὸ ὁποῖον νὰ συνήφθησαν μάχαι εἰς τὸν Ὄλυμπον καθ’ ἃς νὰ ὑπῆρξεν ἀνεπάρκεια δυνάμεων καὶ νὰ ἡττήθησαν παρὰ τῶν ληστῶν τὰ ἀποσπάσματα καὶ νὰ ὑπῆρξεν ὡς ἐκ τούτου ἀνάγκη συμπληρώσεως τῶν μονάδων τῶν χρησιμοποιουμένων πρὸς καταδίωξιν τῶν ληστρικῶν συμμοριῶν; Μήπως αἱ στρατιωτικαὶ δυνάμεις ὑπῆρξαν ἀνεπαρκεῖς καὶ ἡ Χώρα παρέμεινεν ὑπὸ τὴν ἀπόλυτον κυριαρχίαν τῶν ληστῶν;

§73Δ. ΔΑΓΚΛΗΣ. Δὲν ἔχομεν τοιαῦτα παραδείγματα.

§74Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. Ἀναμφισβητήτως ὄχι. Κατεδείχθη δὲ ἐκ τῶν συμπλοκῶν ὅτι ἡ ἀποτυχία ὑπῆρξεν ἀποτέλεσμα ποιοῦ τῶν στελεχῶν τῶν χρησιμοποιουμένων καταδιωκτικῶν ἀποσπασμάτων. Ἐν τούτῳ ἀνευρίσκομεν τὴν εὐθύνην τῆς διοικήσεως, ὅτι δὲν ἀνεῦρε τὰ κατάλληλα πρόσωπα τὰ ὁποῖα περισσότερον παντὸς ἄλλου θὰ ἦσαν εἰς θέσιν νὰ ἐπιληφθῶσι τοῦ ἰδιαιτέρου αὐτοῦ μέτρου. Τὸ ζήτημα τῆς ἐπιβολῆς τῆς τάξεως δὲν εἶναι ζήτημα δυνάμεως. Ὑπάρχουσι μεμονωμένοι σταθμοί, εἰς τοὺς ὁποίους εἷς καὶ δύο χωροφύλακες ἢ εἷς ὑπαξιωματικὸς μὲ ἐλαχίστην δύναμιν εἶναι εἰς θέσιν νὰ τηρήσωσι τὴν τάξιν. Ἀλλὰ τὸ ζήτημα εἶναι κυρίως ζήτημα ποιοῦ στελεχῶν καὶ τῶν καταλλήλων προσώπων τὰ ὁποῖα θὰ ἦσαν εἰς θέσιν νὰ τηρήσωσι τὴν ἀσφάλειαν τῆς Χώρας. Κατὰ συνέπειαν δι’ ἡμᾶς τὸ ζήτημα τῆς ἀσφαλείας δὲν εἶναι ζήτημα δυνάμεως· εἶναι ζήτημα ὀργανώσεως τῆς δυνάμεως, τῆς ἐλαχίστης ἐκείνης δυνάμεως ἡ ὁποία θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ χρησιμοποιηθῇ διὰ τὴν τήρησιν τῆς ἀσφαλείας. Ἀλλά, κύριοι πληρεξούσιοι, πλὴν τούτου, διὰ τὴν μὴ ὑποβολὴν ἑνὸς σχεδίου νόμου καταρτισμοῦ εἰδικοῦ σώματος, ἔπρεπε νὰ χρησιμεύσῃ ἡ πεῖρα τοῦ προσφάτου παρελθόντος. Διότι ὁσάκις εἰς τὸ παρελθὸν συνεκροτήθησαν εἰδικὰ σώματα ἐκτὸς τῶν κυρίων ὀργανισμῶν τοῦ στρατοῦ καὶ τῆς χωροφυλακῆς, πάντα ταῦτα παρεξετράπησαν τοῦ προορισμοῦ των καὶ κατέληξαν εἰς ἀντίθετον ἀποτέλεσμα ἀπὸ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον προσεδοκᾶτο. Ἔχομεν τὰ εἰδικὰ σώματα τὰ ὁποῖα συνεστήθησαν ἐπὶ Ἐπαναστάσεως, τὰ ὁποῖα, μολονότι ἦσαν ὑπὸ τὴν ἐπίβλεψιν ἱκανῶν ἀξιωματικῶν τοῦ στρατεύματος, εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι παρεξετράπησαν εἰς τοιαύτας πράξεις, ὥστε ἐξηνάγκασαν τὴν Διοίκησιν νὰ προβῇ εἰς τὴν πλήρη διάλυσιν αὐτῶν. Εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι τὰ εἰδικὰ σώματα τῶν κυνηγῶν τὰ ὁποῖα θὰ συγκροτηθῶσι θὰ καταντήσωσι μία παράλληλος μάστιξ τῶν πληθυσμῶν, ὑπερτέρα τῆς μάστιγος τῆς λῃστείας. Ἐξ ἄλλου καὶ μόνον τὸ ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ παρεξηγηθῇ ὁ λόγος τῆς συστάσεως τοῦ σώματος αὐτοῦ, ἔπρεπε νὰ ἐμβάλῃ εἰς ἐνδοιασμὸν ὀλίγον τὸν ὑποβαλόντα τὸ σχέδιον τοῦτο νόμου. Ἀλλ’ ἂς ὑποθέσωμεν ὅτι εἶναι ἀνάγκη ἀριθμητικῆς δυνάμεως, ὅτι αἱ ἀριθμητικαὶ δυνάμεις τῆς χωροφυλακῆς καὶ τοῦ στρατοῦ εἶναι ἀνεπαρκεῖς. Εἶναι προφανὲς ὅτι διατίθενται μεγάλα ποσὰ διὰ τὴν σύστασιν αὐτοῦ.

§75Α. ΠΑΠΑΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Τριάκοντα ἑκατομμύρια ἐτησίως.

§76Β. ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. Ἂν ἡ παρεχομένη πληροφορία εἶναι ἀκριβής, θέλομεν καθ’ ἕκαστον ἔτος διὰ συντήρησιν τῆς δυνάμεως αὐτῆς περὶ τὰ τριάκοντα ἑκατομμύρια. Τὴν πληροφορίαν ταύτην μετέδωκεν ὁ ἐξ Ἁλμυροῦ κ. συνάδελφος, ὅστις ὑπέρ τις καὶ ἄλλος εἶναι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζῃ τὰ πράγματα. Δὲν ἐπιμένω εἰς τὴν ἀκρίβειαν τῆς μεταδιδομένης πληροφορίας οὐδὲ κατέληξα εἰς ἰδικόν μου ὑπολογισμόν, διὰ νὰ δυνηθῶ ἀσφαλῶς νὰ παράσχω μίαν βεβαίωσιν καὶ ἀσφαλεστέραν πληροφορίαν. Ἀλλὰ δι’ ἡμᾶς τὸ ζήτημα τῆς διώξεως τῆς λῃστείας εἶναι ζήτημα ὀργανώσεως τῆς χωροφυλακῆς, εἶναι ζήτημα ἐξευρέσεως τῶν καταλλήλων προσώπων, ἅτινα εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι δύνανται νὰ εὑρεθῶσιν ἐντὸς τοῦ Σώματος τῆς χωροφυλακῆς. Ἀλλὰ καὶ ἂν ὑπάρχῃ ἀνάγκη λήψεως οἱουδήποτε νομοθετικοῦ μέτρου, ὑπάρχει ὑποβεβλημένος ὁ ὀργανισμὸς τῆς χωροφυλακῆς καὶ διὰ τῆς συζητήσεως ἐπ’ αὐτοῦ θὰ παρείχετο ἡ εὐκαιρία εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ λάβῃ ὅσα ἤθελε μέτρα διὰ τὴν ἐπιτέλεσιν τοῦ ἐπιδιωκομένου διὰ τοῦ σχεδίου νόμου τούτου προορισμοῦ. Κατὰ συνέπειαν δὲν μένει τίποτε ἄλλο, παρά, ὅπως καὶ ἄλλος πληρεξούσιος εἶπε, μέλος τῆς κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἡ ὁποία λεπτομερέστερον ἐπεξειργάσθη τὸ σχέδιον αὐτό, νὰ συστήσω τὴν ἀπόρριψιν τοῦ σχεδίου τούτου παρὰ τῆς Συνελεύσεως καὶ ἀντὶ τῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ σχεδίου τούτου νὰ προκαλέσωμεν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ ὀργανισμοῦ τῆς χωροφυλακῆς, θὰ ἦτο προτιμότερον νὰ ἐπιδιώξωμεν τὴν ἀνασύστασιν αὐτῆς, παρέχοντες ὡρισμένα ἐπιδόματα εἰς ἐκείνους ἐκ τοῦ Σώματος τῆς χωροφυλακῆς οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ χρησιμεύσωσιν εἰς τὴν καταδίωξιν τῆς λῃστείας, οὕτως ὥστε καὶ ὁ προορισμός των θὰ ἐξεπληροῦτο καὶ ἡ ἐπιβολὴ τῆς πειθαρχίας νὰ εἶναι ἀρτιωτέρα, διότι οἱ ἀποσπασματάρχαι θὰ ἦσαν ὑπὸ τὸν ἄμεσον ἔλεγχον τῶν κατὰ τόπους διοικητῶν καὶ δὲν θὰ διεσύρετο ἡ ὑπόληψις τῆς χωροφυλακῆς, διότι οὕτω θὰ ἀπεδεικνύετο ὅτι ἡ χωροφυλακή, καταλλήλως ὀργανουμένη, θὰ ἠδύνατο νὰ ἀποτελέσῃ σῶμα κατάλληλον διὰ τὴν ἐκπλήρωσιν τοῦ προορισμοῦ της. (Χειροκροτήματα).

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Γιωτόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§78Π. ΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ζήτημα τῆς καταπολεμήσεως τῆς λῃστείας δὲν εἶναι τόσον ἁπλοῦν· εἶναι ζήτημα πολύπλοκον καὶ χρῄζει ἐπιμεμελημένης ἐρεύνης. Ἡ λῃστεία εἶναι νοσηρὸν φαινόμενον τοῦ κοινωνικοῦ περιβάλλοντος, ὀφειλόμενον εἰς αἴτια πολλαπλᾶ. Καὶ ὅπως πᾶσα νόσος ὀργανικὴ ἢ κοινωνική, τότε μόνον εἶναι δυνατὸν νὰ θεραπευθῇ, ὅταν ἀνατρέξωμεν εἰς τὰ αἴτια καὶ πλήξωμεν τὸ κακὸν εἰς τὴν ρίζαν, οὕτω καὶ ἐν προκειμένῳ συμβαίνει. Ἔχω τὴν τιμήν, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἀντιπροσωπεύω ἐπαρχίαν, ἡ ὁποία πολλὰ ὑπέφερε καὶ ὑποφέρει ἔτι ἐκ τῆς λῃστείας, καίτοι βεβαίως ἡ κατάστασις ἐβελτιώθη, τούτου δ’ ἕνεκα θεωρῶ ὅτι ἔχω ὑποχρέωσιν εἰδικὴν νὰ ἐνδιατρίψω ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου καὶ δὴ κατὰ τὴν μέθοδον τὴν ὁποίαν ἐφαρμόζω, νομίζων ὅτι ζητήματα γενικοῦ ἐνδιαφέροντος δέον νὰ ἀποτελῶσιν ἀντικείμενον ἐρεύνης μετριοπαθοῦς καὶ ἀμερολήπτου, μόνον ἐχούσης σκοπὸν τὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς δημοσίας ἐκείνης ἀνάγκης, ἣν ὡρισμένη πρότασις νόμου καλεῖται νὰ θεραπεύσῃ. Κύριοι συνάδελφοι, φρονῶ ὅτι τὸ ζήτημα τῆς λῃστείας δέον νὰ ἐξετάσωμεν ἀπὸ τεσσάρων ἀπόψεων. Πρῶτον ἀπὸ τῆς κοινωνικῆς, ἥτις εἶναι μία ἐκ τῶν σπουδαιοτέρων, δεύτερον ἀπὸ τῆς νομοθετικῆς του ἀπόψεως, τρίτον ἀπὸ τῆς διοικητικῆς τοιαύτης καὶ τέταρτον ἀπὸ τῆς καταδιωκτικῆς. Ἔρχομαι εἰς τὴν κοινωνικὴν ἄποψιν τοῦ ζητήματος. Ὑπέπεσεν εἰς τὴν ἀντίληψίν μου, κύριοι συνάδελφοι, ἐν τῷ νομῷ Ἰωαννίνων, ὅτι οἱ πολῖται, ἐν σχέσει πρὸς τὸ ἐγκληματικὸν φαινόμενον τῆς λῃστείας, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ καταταχθῶσιν εἰς δύο κατηγορίας. Μίαν, ὀλιγάριθμον εὐτυχῶς, τὴν τάξιν τῶν ὑποστηρικτῶν τῆς λῃστείας, τάξιν μὴ ἀπαρτιζομένην δυστυχῶς μόνον ἀπὸ λαϊκὰ στοιχεῖα, ἀλλὰ συμπληρουμένην ἐν τῷ καταρτισμῷ της καὶ ἐκ στοιχείων τῶν πόλεων, στοιχείων ἀνεπτυγμένων, ἀπὸ σκοποὺς δολίους ὁρμωμένων. Ἡ δευτέρα κατηγορία, ἡ πολυπληθεστέρα, ἀπαρτίζεται ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ἐκ προσώπων τὰ ὁποῖα λόγῳ τῆς ἐλλείψεως ἐμπιστοσύνης, τὴν ὁποίαν ἡ ἔνοπλος δύναμις τῆς χωροφυλακῆς δὲν δύναται νὰ τοῖς ἐμπνεύσῃ, πάσχει ἐκ τῆς λῃστείας, χωρὶς νὰ δύναται νὰ τὴν καταπολεμήσῃ. Ἡ τάξις αὕτη ἀπαρτίζεται ἐκ προσώπων τὰ ὁποῖα θὰ ἠδύναντο νὰ συμβάλωσιν εἰς τὴν καταδίωξιν τῆς λῃστείας, ἀλλὰ τὰ ὁποῖα δὲν συντελοῦσιν εἰς τοῦτο, διότι ὁσάκις ἀποπειρῶνται νὰ τὸ πράξωσι πληρώνουσιν ἀκριβὰ τὴν τοιαύτην εὐγενῆ αὐτῶν προσπάθειαν. Καὶ θὰ σᾶς ἀναφέρω εἰς διαπίστωσιν τοῦ τοιούτου, διότι, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἀπαραίτητον νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας συγκεκριμένα στοιχεῖα ἐν τῇ ἐρεύνῃ ἑκάστου ζητήματος, θὰ σᾶς ἀναφέρω, λέγω, δύο ἐνδεικτικὰ παραδείγματα τῆς τοιαύτης καταστάσεως, διότι ἀκριβῶς ἐξ αὐτῶν τῶν ὡρισμένων στοιχείων εἶναι δυνατὸν νὰ πορισθῶμεν ἐκείνας τὰς κατευθύνσεις αἵτινες εἶναι ἀπαραίτητοι εἰς καθοδήγησιν ἡμῶν. Εἰς τὸ χωρίον Φορτόσι τῆς περιφερείας Μαλακασίου τῶν Ἰωαννίνων, πρὸ δύο περίπου ἐτῶν, εἷς ἀτυχὴς καὶ γενναῖος πολίτης, ὁ Γεώργιος Παπαγεωργίου, εἶχε τὴν ἀφέλειαν νὰ καταδίδῃ κρησφύγετα καὶ κινήσεις λῃστῶν. Τὰς κατέδιδεν εἰς τὰ ὄργανα τῆς χωροφυλακῆς. Ἀλλὰ δὲν παρῆλθε πολὺς χρόνος καὶ ἐφονεύθη πλησίον τοῦ χωρίου Λοζετσίου παρὰ λῃστῶν, οἵτινες καὶ ἀνήγγειλαν καταλλήλως ὅτι τὸν ἐφόνευσαν πρὸς παραδειγματισμὸν τῶν ἄλλων, διότι οὗτος κατέδιδε τὰς κινήσεις των εἰς τὴν χωροφυλακήν. Ἕτερος χωρικός, ἀνωνύμως αὐτὸς πλέον, διότι δὲν ἐτόλμα νὰ φανερωθῇ, ὁ Δημήτριος Σιέβης ἢ Παππᾶς, ἐκ Σκλίβανης τῆς Τσαρκοβίστης, ἀπέστειλεν ἐπιστολὴν ἀνώνυμον εἰς τὸ Ἀρχηγεῖον τῆς Χωροφυλακῆς Ἰωαννίνων, διὰ τῆς ὁποίας ἔδιδε πληροφορίας περὶ τῶν κινήσεων τῶν λῃστῶν. Θὰ φανῇ ἀπίστευτον καὶ ἐν τούτοις εἶναι γεγονός, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ ἀνώνυμος αὕτη ἐπιστολὴ εὑρέθη ἀπὸ τοῦ γραφείου τῆς Διοικήσεως τῆς χωροφυλακῆς εἰς τὰς χεῖρας τῶν λῃστῶν. Ἀνεκαλύφθη ὁ γράψας, ὅστις εὗρεν οἰκτρὸν θάνατον, ὡς ὁ Παπαγεωργίου. Μετὰ λύπης δὲ δύναμαι νὰ σᾶς βεβαιώσω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι κατὰ τὸ ἔτος 1923, κατόπιν αὐτῶν τῶν γεγονότων καὶ ἄλλων διαφόρων, εἶχε πλέον ἐμπεδωθῆ ἡ πεποίθησις ἐν Ἰωαννίνοις, ὅτι ἐν τῷ Σώματι τῆς χωροφυλακῆς καὶ μεταξὺ τῶν ἀξιωματικῶν ἀκόμη ὑπῆρχον πρόσωπα εὑρισκόμενα εἰς ἄμεσον ἐπαφὴν μὲ τοὺς λῃστάς.

§79ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ. Κατ’ αὐτῶν τῶν ἀξιωματικῶν τί ἐνήργησαν αἱ οἰκεῖαι ἀρχαί;

§80Π. ΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς ἀναφέρω ἓν παράδειγμα: Κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην — τέλη τοῦ 1923 — ὑπηρέτει ἐν Ἰωαννίνοις εἷς εἰσαγγελεύς, τὸν ὁποῖον ἐπεσκέφθην καὶ συνωμίλησα μετ’ αὐτοῦ ἐπὶ τῆς καταστάσεως· ἀλλ’ οὐδὲν ἠδύνατο νὰ πράξῃ οὔτε αὐτὸς οὔτε ἄλλη τις πολιτικὴ ἀρχή, διότι οὐδεὶς ἐτόλμα νὰ ἀντιταχθῇ κατὰ τῆς χωροφυλακῆς καὶ κατὰ τῶν λῃστῶν, οἵτινες εἶχον πράκτορας ἰσχύοντας ἐν αὐτῇ τῇ πόλει τῶν Ἰωαννίνων. Σᾶς ἀναφέρω ἕτερον παράδειγμα: Εἰς τὸ χωρίον Καλέντζι τῆς περιφερείας Μαλακασίου, τὴν ὁποίαν ἐλυμαίνετο πλὴν ἄλλων συμμοριῶν καὶ ἡ συμμορία τοῦ Εὐθυμίου Κοντογεώργη, ὑπηρέτει ἀπὸ ἐτῶν εἷς ὑπαξιωματικὸς τῆς χωροφυλακῆς, ὅστις ἔλαβε τὸν βαθμὸν τοῦ ὑπαξιωματικοῦ ἀπὸ χωροφύλαξ ὑπηρετῶν πρὸ μακροῦ χρόνου εἰς τὸν εἰρημένον σταθμόν. Περὶ αὐτοῦ τοῦ ὑπαξιωματικοῦ ὑπῆρχε πεποίθησις ὅτι εὑρίσκετο εἰς συνεννόησιν μὲ τοὺς λῃστὰς καὶ ὅτι τοὺς ὑπεβοήθει εἰς τὰς διαφόρους ἐπιχειρήσεις των. Πρόσωπά τινα τοῦ χωρίου Καλέντζι, γνωστὰ καὶ ἀξιόπιστα, ἦλθον πρὸς ἐμὲ καὶ μοὶ εἶπον: Ζητοῦμεν τὴν μετάθεσιν τοῦ ὑπαξιωματικοῦ αὐτοῦ, διότι ἔχομεν στοιχεῖα ὅτι συνεννοεῖται μὲ τοὺς λῃστάς, ἀλλὰ μᾶς εἶναι ἀδύνατον νὰ παράσχωμεν τὰ στοιχεῖα αὐτά· σᾶς παρακαλοῦμεν δὲ — μοὶ εἶπον — νὰ μὴ ἀναφέρητε τίποτε ὅσον ἀφορᾷ τὰ ὀνόματά μας εἰς οὐδένα, διότι οὔτε σεῖς οὔτε ἄλλος τις εἶναι δυνατὸν νὰ μᾶς ἐξασφαλίσῃ τὴν ζωήν μας. Μετέβην εἰς τὸν κ. Πετυχάκην, τὸν γενικὸν διοικητὴν Ἰωαννίνων, καὶ τῷ ἀνέφερον πάντα ταῦτα, τῷ εἶπον δὲ ὅτι θὰ μεταβῶ παρὰ τῷ συνταγματάρχῃ τῆς χωροφυλακῆς κ. Πλατῇ, ὅπως τῷ ἀναφέρω ταῦτα καὶ τῷ τονίσω τὴν ἀνάγκην τῆς μεταθέσεως τοῦ ὑπαξιωματικοῦ. Μοὶ ἔκαμεν ἐντύπωσιν ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Πετυχάκη. Ὄχι, μοὶ εἶπεν· ἀφήσατε νὰ ἐνεργήσω ἐγὼ διὰ τὴν μετάθεσιν αὐτήν. Ὀφείλω δὲ νὰ προσθέσω, ὅτι ὁ κ. Πετυχάκης ἠναγκάσθη νὰ κάμῃ ἀγῶνα δεινὸν διὰ νὰ πείσῃ τὸν κ. Πλατῆν νὰ μεταθέσῃ τὸν ὑπαξιωματικὸν αὐτόν. Οὐδεὶς ἐτόλμα νὰ ἀπευθυνθῇ ἀπ’ εὐθείας πρὸς τὸν κ. Πλατῆν, ἵνα...

§81Δ. ΦΛΩΡΙΑΣ. Ἐπιτρέπετε, κύριε συνάδελφε; Ὁ κ. Πλατῆς προσέφερε πολυτίμους ὑπηρεσίας εἰς τὴν χωροφυλακήν.

§82Π. ΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ δύναμαι νὰ βεβαιώσω ὅτι ὁ γενικὸς διοικητὴς Ἰωαννίνων κατέβαλεν ἀγῶνα, ὅπως ἐπιτύχῃ ἀπὸ τὸν κ. Πλατῆν νὰ μεταθέσῃ τὸν ὑπαξιωματικὸν ἐκεῖνον, ἡ περιφέρεια τῆς δικαιοδοσίας τοῦ ὁποίου ἦτο ὁρμητήριον τῶν λῃστῶν. Καὶ λέγω τοῦτο, ὄχι διότι μὲ ἐνδιαφέρει τὸ ἄτομον τοῦ κ. Πλατῆ, μετὰ τοῦ ὁποίου ἄλλως τε οὐδέποτε ἦλθον εἰς προσωπικήν τινα δυσαρέσκειαν, ἀλλ’ ὅπως ἀποδείξω ὁποία τις ἡ κατάστασις τῆς δημοσίας δυνάμεως τῆς ἐπιφορτισμένης τὴν καταδίωξιν τῆς λῃστείας.

§83Γ. ΚΟΝΔΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Κύριε συνάδελφε, ὁ συνταγματάρχης κ. Πλατῆς ἐνασκεῖ ἤδη τὴν ἀνωτέραν διοίκησιν τῆς χωροφυλακῆς Κρήτης. Συνεπῶς δὲν ἠμπορεῖ νὰ μείνῃ ἓν πρόσωπον, τὸ ὁποῖον ἐνασκεῖ μίαν ἀνωτέραν διοίκησιν, ὑπὸ τὸ βάρος μιᾶς τοιαύτης μομφῆς. Θὰ ἐπεθύμουν κάτι πλέον συγκεκριμένον νὰ εἴπητε, διὰ νὰ ζητήσω τὰ ἐστενογραφημένα πρακτικὰ καὶ διατάξω ἀνακρίσεις κατὰ τοῦ κ. Πλατῆ.

§84Π. ΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀκριβῶς ἐπειδὴ λέγετε ὅτι θέλετε νὰ διατάξητε ἀνακρίσεις καὶ ἐπειδὴ ἐλπίζω ὅτι ἐμπνέεσθε ἀπὸ τῆς εὐγενοῦς φιλοδοξίας νὰ ἐξυπηρετήσητε τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ ἀποτανθῆτε εἰς τὸν εἰσαγγελέα Πλημμελειοδικῶν, τὸν ὑπηρετήσαντα εἰς τὸν νομὸν Ἰωαννίνων κατὰ τοὺς τελευταίους μῆνας τοῦ 1923, εἰς τὸν τότε καὶ νῦν γενικὸν διοικητὴν κ. Πετυχάκην, ὡς καὶ εἰς τὸν ἀντεισαγγελέα Ἐφετῶν Κερκύρας. Εἶμαι δὲ βέβαιος ὅτι θὰ προκύψῃ ἐκ τῆς τοιαύτης ἐρεύνης, ὅτι ἐξ οἱουδήποτε λόγου, ἔστω καὶ ἐξ ἀδεξιότητος πλήρους τοῦ κ. Πλατῆ — διότι καὶ αὐτὸ δὲν δύναμαι νὰ ἀποκλείσω — εἶχεν ἐκλείψει ἡ πεποίθησις ὄχι μόνον τῶν πολιτῶν, ἀλλὰ καὶ τῶν ἀρχῶν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀσφάλειαν τῶν πολιτῶν ἔναντι τῶν λῃστῶν, ὁσάκις ἤθελον τολμήσει οἱ πολῖται νὰ ὑποβοηθήσωσι τὴν ἔνοπλον δύναμιν πρὸς ὑπόδειξιν τῶν λῃστῶν καὶ διευκόλυνσιν τῶν ἀποσπασμάτων πρὸς καταπολέμησιν τῆς λῃστείας.

§85Γ. ΚΟΝΔΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Εἴπετε καὶ ἐξ ἀδεξιότητος;

§86Π. ΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν τὸ ἀποκλείω.

§87Γ. ΚΟΝΔΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Δηλαδὴ ἔχετε ἀμφιβολίαν περὶ τῆς ἐνοχῆς του;

§88Π. ΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐννοεῖτε ὅτι εἶναι πολὺ βαρὺ νὰ ἐπιρρίψῃ τις μίαν τοιαύτην μομφὴν ἐναντίον ἀνωτέρου ἀξιωματικοῦ τῆς χωροφυλακῆς, ἄνευ ἐπιφυλάξεώς τινος οἵα ἡ ἀνωτέρω.

§89Γ. ΚΟΝΔΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον σᾶς λέγω ὅτι ἐφόσον ἔχετε ἀμφιβολίαν καλὸν εἶναι νὰ μὴ ἐπιρρίπτητε μίαν μομφὴν ἐναντίον ἑνὸς ἀνωτάτου ἀξιωματικοῦ, εἰς τὸν ὁποῖον ἔχομεν συμφέρον νὰ ἔχῃ ἐμπιστοσύνην ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Εἶναι πολὺ ἀσύμφορον αὐτὸ τὸ ὁποῖον κάμνετε, νὰ ἐπιρρίπτητε μίαν μομφὴν ἐναντίον ἑνὸς ἀνωτάτου ἀξιωματικοῦ τῆς χωροφυλακῆς. Δι’ αὐτὸ ἠθέλησα νὰ προκαλέσω καταγγελίαν πλέον συγκεκριμένην ἐκ μέρους σας, διὰ νὰ ἐνεργήσω κατὰ τοῦ εἰρημένου ἀξιωματικοῦ. Ἀλλ’ ὅταν μοὶ λέγητε ὅτι δυνατὸν καὶ ἐξ ἀδεξιότητος, τότε νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἀνακληθῇ ἡ μομφὴ ἡ ὁποία ἐναντίον του ἐπερρίφθη.

§90Α. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν;

§91Π. ΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ.

§92Α. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἂν ἀντελήφθην καλῶς, ὄχι μόνον ἐμμέσως ἀλλ’ ἀμέσως ἐπερρίψατε μομφὴν κατὰ τοῦ κ. Πλατῆ, ὁ ὁποῖος σήμερον ὑπηρετεῖ ὡς διοικητὴς τῆς χωροφυλακῆς ἐν τῇ Κρήτῃ. Θεωρῶ παρακεκινδυνευμένον ἐκ τῶν συλλογισμῶν τοὺς ὁποίους ὑμεῖς κάμετε νὰ καταλήξητε εἰς τὸ συμπέρασμα τῆς ἐπιρρίψεως μομφῆς ἐναντίον τοῦ ἀξιωματικοῦ αὐτοῦ. Θεωρῶ καθῆκόν μου ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς νὰ διακηρύξω εἰς τὴν Συνέλευσιν ὅτι ὁ κ. Πλατῆς, ὁ ὁποῖος ἀπὸ 1½ ἔτους διευθύνει τὴν χωροφυλακὴν τῆς Κρήτης, ἐπέτυχε τόσον πολὺ εἰς τὸ ἔργον τῆς ἐκκαθαρίσεως τῆς ὑπαίθρου χώρας ἐκ τῆς λῃστείας, ἡ ὁποία καταμαστίζει τὴν νῆσόν μας, ὥστε βεβαιῶ τὴν Συνέλευσιν ὅτι ὁ κ. Πλατῆς ἀνώτατος ἀξιωματικὸς τῆς χωροφυλακῆς, ἀποτελεῖ ἐγκαλώπισμα τοῦ Σώματος αὐτοῦ. Νομίζω δέ, κ. συνάδελφε, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται μὲ τόσην ἐπιπολαιότητα νὰ ἐπιρρίπτητε μομφὰς ἐναντίον ἀνωτάτου ἀξιωματικοῦ.

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ. Ἔδωσεν ἐξηγήσεις.

§94Π. ΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ὕφος ἐπικηδείου ῥήτορος ὅπερ ἐλάβετε οὐδαμῶς ἀναιρεῖ τὰ συγκεκριμένα γεγονότα ἅτινα ὑπέβαλον. Διαβεβαιῶ τὴν Συνέλευσιν ὅτι κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ἡ πεποίθησις τοῦ εἰσαγγελέως τῶν Ἰωαννίνων—καὶ ἀναφέρω συγκεκριμένα γεγονότα—ἡ πεποίθησις τοῦ Γενικοῦ Διοικητοῦ Ἠπείρου, ἡ πεποίθησις τῆς Ἠπειρωτικῆς Κοινωνίας ὅσον ἀφορᾷ τὴν δρᾶσιν τοῦ κ. Πλατῆ ἔναντι τῆς λῃστείας ἦτο εἰς ἄκρον ἀποθαρρυντικὴ μέχρι σημείου ὥστε, ἐπαναλαμβάνω, ὑπῆρχε πεποίθησις ὅτι ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος πολὺ ἀπεῖχεν ἀπὸ τοῦ νὰ εἶναι εἰς τὸ ὕψος τῆς ἀποστολῆς του δι’ οἱονδήποτε λόγον.

§95Δ. ΔΑΓΚΛΗΣ. Κύριε συνάδελφε, μᾶς δίδετε τὰς λεπτομερείας τῆς ζωῆς καὶ τῆς ἐνεργείας τοῦ κ. Πλατῆ;

§96Π. ΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κατὰ τοὺς τελευταίους μῆνας τοῦ 1923 ἡ λῃστεία ἐν Ἰωαννίνοις καὶ τῇ περιφερείᾳ Ἰωαννίνων εὑρίσκετο εἰς τὸ ζενὶθ καὶ ἐγένοντο καὶ ἐν αὐτῇ τῇ πόλει τῶν Ἰωαννίνων συλλήψεις πολιτῶν ἐκ μέρους ληστῶν. Ὀφείλω δὲ νὰ σᾶς δηλώσω, ἐπειδὴ προκαλοῦμαι, ὅτι οἱ τότε ὑποψήφιοι τοῦ συνδυασμοῦ τῶν Φιλελευθέρων ἐν Ἰωαννίνοις, μεταξὺ τῶν ὁποίων εἶχον τὴν τιμὴν νὰ συγκαταλέγωμαι καὶ ἐγώ, δὲν ἐτόλμων νὰ ἐξέλθωσιν εἰς ὁμαδικὰς περιοδείας ἀνὰ τὰ χωρία τοῦ νομοῦ, παρὰ τότε μόνον, ὅταν ἡ διοίκησις τοῦ Σώματος Στρατοῦ ἀπέστειλε πρὸς αὐτοὺς ἔνοπλον δύναμιν ἐκ στρατιωτῶν· διότι μόνον ὑπὸ τὴν αἰγίδα τῆς ἐνόπλου δυνάμεως στρατοῦ ἠδύναντο νὰ ἐξέλθωσιν εἰς ἐκλογικὴν περιοδείαν.

§97Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Ὅλοι οἱ πληρεξούσιοι, κ. συνάδελφε, ἢ μερικοί;

§98Π. ΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅλοι οἱ πληρεξούσιοι.

§99Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. συνάδελφος οὔτε ὀλίγον οὔτε πολὺ λέγει ὅτι δὲν ἐβγῆκε κανεὶς ὑποψήφιος εἰς περιοδείαν, διότι ἐφοβεῖτο τοὺς ληστάς. Καὶ ἐγὼ καὶ ὁ κ. Σκέφερης περιήλθομεν ὁλόκληρον τὸν νομὸν χωρὶς νὰ μᾶς ἐνοχλήσῃ κανείς.

§100Π. ΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ὁμιλῶ περὶ τῆς ἐπαρχίας Πρεβέζης. Ὁμιλῶ περὶ τῆς ἐπαρχίας Ἰωαννίνων.

§101Π. ΓΕΩΡΓΙΤΣΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν; Χωρὶς νὰ θέλω νὰ διαμφισβητήσω αὐτὰ τὰ ὁποῖα καταγγέλλετε εἰς τὴν Συνέλευσιν, ὀφείλω νὰ δηλώσω ὅτι ὅλοι ἡμεῖς περιηρχόμεθα ἄνευ συνοδείας, ὄχι διότι ἡ δημοσία ἀσφάλεια ἦτο ἰδεώδης—ἡ ἀσφάλεια ἦτο εἰς οἰκτρὰν κατάστασιν— ἀλλὰ διότι δὲν ἐθεωρήσαμεν πρέπον νὰ ἐξέλθωμεν ὑπὸ τὴν σκέπην τῆς δημοσίας δυνάμεως διὰ νὰ ἀποταθῶμεν πρὸς τοὺς ἐκλογεῖς μας.

§102Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Οἱ λησταὶ ἠξεύρετε ὅτι ληστεύουν Ἀρχάς, ὄχι πολιτευομένους.

§103Π. ΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὀφείλω νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω, κύριε Γεωργίτση, μᾶλλον συγκεκριμένα γεονότα καὶ δὴ ὅτι, ὅταν μία ὁμὰς ὑποψηφίων, μεταξὺ τῶν ὁποίων δὲν εὑρισκόμην καὶ ἐγώ, περιώδευεν ἀρχὰς Δεκεμβρίου εἰς τὴν ἐπαρχίαν Κουρέντων καὶ ἐκ τοῦ χωρίου Ζίτσης ἐπρόκειτο νὰ φθάσῃ εἰς Ἰωάννινα, μαθόντες οἱ ἐν Ἰωαννίνοις παραμείναντες ὑποψήφιοι, ἐν οἷς καὶ ἐγώ, ὅτι οἱ συνυποψήφιοί μας παρηκολουθοῦντο ὑπὸ ληστῶν, μετέβημεν εἰς τὰ γραφεῖα τοῦ Εʹ Σώματος Στρατοῦ καὶ μετ’ ἀνταλλαγὴν συνεννοήσεων καὶ τηλεφωνημάτων κατελήξαμεν εἰς τὸ ὅτι τότε μόνον οἱ συνάδελφοι ἤθελον ἐκκινήσει ἐκ Ζίτσης, ὅταν ἤθελε διαβιβασθῇ πρὸς αὐτοὺς ἡ πληροφορία ὅτι ἤθελε φθάσει εἰς τὴν πλησίον τῆς Ζίτσης Βελτσίστων πρόσθετος ἐνίσχυσις δέκα ἀνδρῶν πεζικοῦ, ἥτις καὶ ἀπεστάλη. Τὸ γεγονὸς τοῦτο οὐδεὶς δύναται νὰ ἀναιρέσῃ. Προχωρῶ, κύριοι συνάδελφοι, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐνδιατρίβω ἐφ’ ὅλων ἀνεξαιρέτως τῶν διακοπῶν. Αἱ λεπτομέρειαι δὲν ἔχουν οὐσιώδη σημασίαν. Οὐσιώδη σημασίαν ἔχουσιν αἱ γενικαὶ γραμμαὶ τοῦ ζητήματος, ἡ κοινωνικὴ ἄποψις τοῦ ὁποίου εἶναι, ὡς ἔλεγον, αὕτη. Ἔχομεν δύο κατηγορίας πολιτῶν: Μίαν, ὀλιγάριθμον εὐτυχῶς, ὑποστηρίζουσαν τοὺς ληστὰς καὶ μίαν ἄλλην μεγαλυτέραν, ἡ ὁποία εἶναι τὸ ἀντικείμενον τῶν καταπιέσεων τῆς ληστείας καὶ ἡ ὁποία τό γε νῦν ἔχον δὲν κατώρθωσε νὰ ἀποκτήσῃ τὸ συναίσθημα τῆς ἰδίας ἀσφαλείας, ὅπερ μόλις ἀπό τινων μηνῶν ἤρχισε νὰ δοκιμάζῃ. Ἀλλὰ τὸ ζήτημα δὲν ἐλύθη, διότι εἶναι ἀληθὲς ὅτι διὰ τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν παρὰ τῆς πρώτης δημοκρατικῆς Κυβερνήσεως, τὸ Κοινόν, ἐν Ἠπείρῳ τοὐλάχιστον, περιωρίσθη σημαντικῶς, ἀλλὰ σὺν τῷ χρόνῳ ἀναφαίνεται μία νέα σχολὴ ὠθουμένη ἀπὸ τὰ διδάγματα μεγάλων τινῶν ληστῶν, οἵτινες τυχόντες ἀμνηστείας ζῶσι μεγαλοπρεπῶς ἐν τῇ πόλει τῶν Ἰωαννίνων. Διότι ὁ ἀξιότιμος ἐκ Θεσσαλονίκης πληρεξούσιος, ὁ ὁποῖος ὁμολογουμένως προσέφερεν ἀναντιρρήτως ὑπηρεσίας πολυτίμους εἰς τὴν καταδίωξιν τῆς ληστείας, παρουσίασε καὶ τὰ τρωτὰ ἐν τῇ δράσει του. Ἐν Ἰωαννίνοις διαμένουσι σήμερον δύο διαβόητοι λησταί, οἱ Ρεντζαῖοι, τυχόντες ἀμνηστείας. Ἐνθυμοῦμαι ὅτι ὁμιλῶν μὲ τὸν ἀξιότιμον πρώην Ὑπουργὸν τῆς Ἐννόμου Τάξεως κ. Πάγκαλον τῷ εἶπον· οἱ Ρεντζαῖοι προκειμένου νὰ τύχωσιν ἀμνηστείας εἶναι ἀπαραίτητον νὰ φύγωσιν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Μόνον τοιαύτη ὀργάνωσις τοῦ πράγματος, ἔλεγον, δύναται νὰ ἀποσοβήσῃ τὸ σκάνδαλον τῆς παραμονῆς αὐτῶν ἐν Ἰωαννίνοις. Νῦν τὸ σκάνδαλον ἐπετελέσθη. Οὗτοι, ληστεύσαντες καὶ φονεύσαντες, περιφέρονται ἐν τῇ πόλει τῶν Ἰωαννίνων ἐπὶ αὐτοκινήτων μεγαλοπρεπῶς. Ἀλλὰ διατρέχομεν καὶ τὸν ἑξῆς κίνδυνον. Οὗτοι, γνῶσται τῶν πραγμάτων, εἶναι δυνατὸν ἐκ τοῦ ἀφανοῦς νὰ συντελῶσιν εἰς τὴν κατάρτισιν νέων ληστρικῶν συμμοριῶν, αἱ ὁποῖαι νὰ δρῶσιν ὑπὸ τὴν ἔμπνευσιν αὐτῶν, μὲ τὴν ἐλπίδα νὰ τύχωσι καὶ αὐτοὶ μίαν ἡμέραν διὰ τῆς μεθόδου τῆς ἀμνηστείας τοῦ ἀγαθοῦ εἰρηνικῆς διαβιώσεως καὶ ἀπολαύσεως τοῦ προσκομισθέντος πλούτου ὅπως οἱ Ρεντζαῖοι, οἵτινες κατήντησαν παράγοντες σημαίνοντες καὶ δὴ καὶ ἐκλογικοὶ παράγοντες, διότι ἔχουσι τὰς παλαιάς των διακλαδώσεις εἰς ὅλον τὸν νομὸν καὶ τὰ ὄργανά των. Ἐφόσον λοιπὸν οἱ ἀδελφοὶ Ρεντζαῖοι θὰ εὑρίσκωνται εἰς τὴν πόλιν τῶν Ἰωαννίνων, θὰ ἔχωμεν ἓν ἰσχυρὸν πρόσκομμα πρὸς καταπολέμησιν τῆς ληστείας. Ἔρχομαι τώρα εἰς τὴν διοικητικὴν ἄποψιν τῆς καταδιώξεως τῆς ληστείας. Ἡ ληστεία, κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἔχει μαστίσει μόνον τὴν Ἑλλάδα ἀλλὰ καὶ ἄλλα Κράτη. Ὅ,τι εἶναι δι’ ἡμᾶς ὁ Γιαγκούλας εἶναι διὰ τὴν Ρουμανίαν ὁ Τερέντε, διάσημος ληστής, παρὰ τὸν Δούναβιν ἔχων τὰ κρησφύγετα αὐτοῦ, ἐν τῇ Ρουμανικῇ Δοβρουτσᾷ καὶ ἐκεῖθεν εἰσβάλλων καὶ εἰς τὴν Βλαχίαν. Τοῦτο τὸ λέγω διὰ νὰ μὴ ἀποθαρρυνώμεθα καὶ νομίζωμεν ὅτι ἔχομεν ὅλα τὰ τρωτὰ ἡμεῖς καὶ μόνοι. Ἡ ληστεία ἐμάστιζε τὴν Ἰταλίαν μέχρι πρό τινων ἐτῶν, ἐξακολουθεῖ δὲ ἐν μέρει νὰ μαστίζῃ τὴν Ἱσπανίαν ἕνεκα λόγων μέχρι τινὸς παρεμφερῶν πρὸς τοὺς ἡμετέρους. Ἐν Ἰταλίᾳ ἡ ληστεία ἐξέλιπε τότε ὅτε κατεσκευάσθησαν ἐπαρκεῖς ὁδοὶ καὶ ἐπυκνώθησαν αἱ συγκοινωνίαι. Καὶ ἐν τῇ Παλαιᾷ Ἑλλάδι ἡ ληστεία περιωρίσθη σημαντικώτατα διὰ τῆς κατασκευῆς ὁδῶν. Ἕν τῶν σπουδαιοτάτων μέτρων πρὸς καταπολέμησιν τῆς ληστείας ἐν Ἠπείρῳ εἶναι ἀναμφισβητήτως ἡ κατασκευὴ δημοσίων ὁδῶν. Δύνασθε νὰ ἔχητε καταδιωκτικὰ ἀποσπάσματα πολὺ ὀλιγαριθμώτερα, ἀλλὰ τὰ ὁποῖα νὰ δύνανται νὰ χρησιμοποιήσωσιν ἁμαξιτὰς ὁδοὺς καὶ συνεπῶς καὶ ἵππους ἢ καὶ αὐτοκίνητα ἐν ἀνάγκῃ τεθωρακισμένα ἢ μή. Τοιαῦτα ἀποσπάσματα θὰ ἔφερον ἀποτελέσματα ἱκανοποιητικώτερα ἀπὸ ὁλοκλήρους λόχους ὑποχρεουμένους νὰ ἑλίσσωνται ἐπὶ ὀρέων καὶ ἐντὸς δασῶν καὶ εἰς κρημνοὺς καὶ εἰς μέρη δύσβατα, ἅτινα πάντα ἀποτελοῦσι τὰ φυσικὰ φρούρια τῶν ληστῶν. Τότε μόνον ἡ ληστεία ὑπῆρξε δυνατὸν νὰ παταχθῇ τελεσφόρως ἐν Σικελίᾳ, Κορσικῇ, Σαρδηνίᾳ καὶ Ἀπουλίᾳ, ὅταν ἠνοίχθησαν δημόσιαι ὁδοί. Κατεβάλομεν προσπαθείας πολλὰς οἱ πληρεξούσιοι Ἰωαννίνων διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τῆς ἀπὸ Τουρκοκρατίας ἀρξαμένης ὁδοῦ Ἡγουμενίτσης–Παραμυθίας–Ἰωαννίνων, ἀλλὰ πολὺ ἀπέχει τοῦ νὰ ἀποπερατωθῇ ἡ ὁδὸς αὕτη, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ ζωτικωτάτην διὰ τὴν Ἤπειρον ἀνάγκην. Ἡ ὁδὸς Ἡγουμενίτσης–Παραμυθίας–Ἰωαννίνων ἀποπερατουμένη θὰ διέσχιζε μέγα μέρος τῆς Ἠπείρου ἐκ νότου καὶ δυσμῶν πρὸς βορρᾶν καὶ ἀνατολάς. Ἀλλ’ ἀτυχῶς καὶ ὡς μὴ ὤφειλεν ἡ ὁδὸς αὕτη δὲν ἐπερατώθη. Ἔχω καταθέσει ἐρώτησιν εἰδικὴν διὰ τὸ ζήτημα αὐτό. Ἡ Ἤπειρος ἀπελευθερωθεῖσα ἀπὸ ἑνδεκαετίας δὲν μένει παρὰ μὲ τὸν δρόμον Πρεβέζης–Ἰωαννίνων, τὸν ὁποῖον εἶχε καὶ ἐπὶ Τουρκοκρατίας, τώρα δὲ εὑρισκόμενον εἰς πολὺ χειροτέραν κατάστασιν. Ἐφόσον δὲν κατασκευάζεται ἡ ὁδὸς Ἡγουμενίτσης, ἡ ὁποία θὰ διέτεμνε τὴν Ἤπειρον κατὰ μῆκος καὶ πλάτος, δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν ἀληθῆ ἐξόντωσιν τῆς ληστείας. Τὸ Κράτος εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐφαρμόσῃ σύστημα ἀντιληστρικῆς πολιτικῆς ὅπως ἐφήρμοσαν ἄλλα Κράτη. Μόνον διὰ συνδυασμένων μέσων καὶ οὐχὶ μεμονωμένων τοιούτων εἶναι δυνατὸν νὰ παταχθῇ ἡ ληστεία καὶ ἀνακουφισθῶσιν οἱ ἀτυχεῖς πληθυσμοί. Διὰ σπασμωδικῶν ἐνεργειῶν δυνατὸν εἰς μίαν περίοδον ἐντάσεως τῆς καταδιώξεως νὰ ἐπέλθῃ ἐπαισθητὴ βελτίωσις τῆς καταστάσεως, ἀλλ’ ἡ ῥίζα τοῦ κακοῦ θὰ παραμείνῃ. Ἐκτὸς τῆς ἀπαραιτήτου ἀνάγκης τῆς ἀποπερατώσεως τῆς ὁδοῦ Ἡγουμενίτσης–Παραμυθίας–Ἰωαννίνων, ἡ ὁποία, ὡς εἶπον, ἀποτελεῖ ἀπόλυτον ἀνάγκην τῆς Ἠπείρου, ἐπιβάλλεται καὶ ἡ κατασκευὴ καὶ ἄλλων ὁδῶν ἐν Ἠπείρῳ, διότι ἡ Ἤπειρος στερεῖται ὁδῶν. Ψηφιζομένου καὶ τιθεμένου εἰς ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου περὶ συντάγματος κυνηγῶν, ἀνάγκη ὅπως εἰδικὸς ἐπιθεωρητὴς μὴ προερχόμενος ἐκ τοῦ ἰδίου Σώματος ἀλλ’ ἐξ ἄλλου νὰ μεταβαίνῃ τακτικῶς οὐχὶ πρὸς τυπικὴν ἐπιθεώρησιν, ἀλλ’ ὅπως ἔρχεται εἰς ἐπαφὴν μὲ τὰς Ἀρχὰς καὶ τοὺς ἐγκρίτους πολίτας καὶ νὰ δέχηται τὰ παράπονα καὶ τὰς παρατηρήσεις Ἀρχῶν καὶ πολιτῶν, ἀλλὰ κατὰ τρόπον ἐξασφαλίζοντα τοὺς πολίτας ἀπὸ δυσαρέστου ἐπακολουθήματος. Μόνον οὕτως εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ διαφθαρῇ ταχέως τὸ νέον Σῶμα καὶ νὰ ἐμπεδωθῇ ἡ ἐκλιποῦσα πεποίθησις τῶν πολιτῶν πρὸς τὰ ἀποσπάσματα καὶ τὰς καταδιωκτικὰς Ἀρχάς. Ἀλλὰ πλὴν τῆς διοικητικῆς ἀπόψεως, ἡ ὁποία εἶναι ἡ δευτέρα ἄποψις τοῦ ζητήματος, ἔχομεν τὴν τρίτην τοιαύτην, τὴν νομοθετικήν. Προκειμένου περὶ ταύτης, θεωρῶ ἐκ τῆς δικηγορικῆς μου πείρας ἀπαραίτητον ὅπως τὰ ἀδικήματα τῆς ληστείας ἐκδικάζωνται παρὰ τακτικῶν δικαστῶν καὶ δὴ τῶν Ἐφετείων, ὡς ἡ πειρατεία καὶ ἡ ναυταπάτη. Οἱ ἔνορκοι εἰς διαφόρους περιπτώσεις καθ’ ἃς εἶναι ἀνάγκη αὐστηρότητος δεικνύουσιν ἐπιείκειαν φθάνουσαν ἐνίοτε μέχρις ἀθωώσεως. Εἰς ἄλλας πάλιν περιπτώσεις καθ’ ἃς δικαιολογεῖται ἐπιείκειά τις, ἐμπλεκόμενοι εἰς τὰς ἀπηρχαιωμένας καὶ πολυπλόκους διατάξεις περὶ ληστείας τοῦ ἰσχύοντος ποινικοῦ νόμου ἐπιδεικνύουσιν ἀκουσίως αὐστηρότητα μὴ δικαιολογουμένην ἐκ τοῦ συνόλου τῶν περιστατικῶν. Ποινικολογικῶς εἶναι ἀνάγκη νὰ γίνῃ διάκρισις μεταξὺ τῶν ἐξ ἐπαγγέλματος ληστῶν ἀπὸ τῶν ἐκ περιστάσεως τοιούτων, οἵτινες εἶναι κυρίως παρ’ ἡμῖν λιποτάκται τῶν διαφόρων ἐπιστρατεύσεων ἑνωθέντες πολλάκις κατ’ ἀνάγκην πρὸς τοὺς καθ’ ἕξιν ληστάς. Ἐπιφυλάσσομαι νὰ διατυπώσω καὶ ὑποβάλω ψήφισμα πρὸς τὴν Συνέλευσιν περὶ ὑπαγωγῆς τοῦ ἀδικήματος τῆς ληστείας εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῶν Ἐφετῶν. Εἰσέρχομαι τέλος εἰς τὴν τετάρτην καὶ τελευταίαν ἄποψιν τοῦ ζητήματος, εἰς τὴν καταδιωκτικήν. Εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι τὸ κυριώτερον μέσον πρὸς καταπολέμησιν τῆς ληστείας εἶναι ἡ ἀποκατάστασις ὠργανωμένου Σώματος καταδιωκτικοῦ, δυναμένου νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς ἀνάγκας τῆς δυσχεροῦς, ἐπιπόνου καὶ ἐπικινδύνου ταύτης ὑπηρεσίας, ἥτις εἶναι δυνατὸν νὰ στοιχίσῃ τὴν ζωὴν εἰς τὸν γενναῖον ἐκεῖνον ἄνδρα, ὅστις θὰ ἀντιμετωπίσῃ εἰς τὰ κρησφύγετα αὐτοῦ τὸν ληστήν, τὸν ἄριστον σκοπευτήν, τὸν διακυβεύοντα τὰ πάντα κατὰ τὴν ὥραν τῆς συγκρούσεως. Καὶ γεννᾶται τὸ ζήτημα, ζήτημα ὄχι πολιτικοῦ, ὄχι ἀντιπολιτευτικοῦ χαρακτῆρος, ζήτημα καθαρῶς ἀντικειμενικὸν καὶ ἐξυπηρετικὸν τῆς δημοσίας ἀσφαλείας. Εἶναι ὀρθώτερον νὰ ἀναθέσωμεν τὴν καταδίωξιν τῆς ληστείας εἰς τὸν στρατὸν ἢ εἰς τὴν χωροφυλακήν, καταλλήλως διωργανουμένην, ἢ εἶναι ἀνάγκη Σώματος εἰδικοῦ πρὸς τοῦτο; Ἐξ ὅσων ἡ πεῖρά μου καὶ ὡς ποινικολόγου καὶ ὡς πολιτευομένου μοὶ ὑπαγορεύει φρονῶ ὅτι διὰ τὴν καταδίωξιν τῆς ληστείας ἔχομεν ἀνάγκην Σώματος ἐπιλέκτου, ὁπωσδήποτε καὶ ἂν θελήσωμεν νὰ ὀνομάσωμεν αὐτό. Οἱ καταδιώκοντες ληστὰς πρέπει νὰ εἶναι πρόσωπα τὰ ὁποῖα νὰ ἔχωσιν ἐξειδικευθῆ, νὰ δύνανται δὲ νὰ ἀντιτάξωσιν αὐταπάρνησιν, σθένος καὶ σκοπευτικὴν δεινότητα κατὰ τῶν ληστῶν, οἵτινες ἐκτὸς τῶν ἄλλων αὐτῶν πλεονεκτημάτων διαθέτουσιν ὁμάδας ὑποστηρικτῶν ἐκ συγγενῶν, φίλων των καὶ προσώπων ἐχόντων κοινότητα συμφερόντων πρὸς τοὺς ληστάς, οἵτινες δὲν εἶναι μόνον σκοπευταὶ ἄριστοι, ἀλλὰ καὶ τελείως γνῶσται τῆς τοπογραφίας τοῦ ἐδάφους. Τυχαῖοι ὁπλῖται καὶ τυχαῖοι ἀρχηγοὶ θὰ ἀποφεύγωσι τὴν συνάντησιν τῶν ληστῶν ἀντὶ νὰ ἐπιδιώκωσι ταύτην. Εἰς τὴν εἰδίκευσιν τῶν ληστῶν ἀνάγκη νὰ ἀντιταχθῇ ἄλλη εἰδίκευσις καὶ δὴ καὶ πνεῦμα αὐτοθυσίας, συναίσθημα χρηστότητος, σωματικὴ ἀντοχὴ καὶ σκοπευτικὴ ἐμπειρία. Ἐπιφυλάσσομαι ἐν περιπτώσει ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου κατ’ ἀρχὴν νὰ ὑποβάλω σύστημα τροπολογιῶν τοῦ κατατεθέντος νομοσχεδίου, ὅπως ἐξασφαλισθῶμεν ἀπὸ τῆς εἰσπηδήσεως κακοποιῶν ἢ ἀνικάνων στοιχείων ἐν τῷ συντάγματι τῶν Κυνηγῶν ἢ μᾶλλον τῷ τάγματι, διότι τάγμα μᾶλλον πρέπει νὰ ὀνομασθῇ ἀφοῦ θὰ ἀποτελῆται ἐκ 1000 περίπου ἀνδρῶν. Μᾶλλον θὰ ἦτο ἐνδεδειγμένη ἡ κατάρτισις τοῦ εἰδικοῦ τούτου Σώματος ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὴν ἀναδιοργάνωσιν τῆς χωροφυλακῆς, πρὸς ἣν θὰ εὑρίσκηται ἐν μεγαλυτέρῳ ἢ μικροτέρῳ συνδέσμῳ τὸ εἰδικὸν τοῦτο Σῶμα, εἴτε διὰ τὴν λῆψιν χρησίμων πληροφοριῶν εἴτε δι’ ἄλλην συνεργασίαν ὑποδεικνυομένην ἐκ τῶν ἑκάστοτε περιστάσεων. Συνεργασίαν βεβαίως οὐχὶ ἐν εὐρείᾳ κλίμακι, δεδομένου, ὡς εἶπον, ὅτι ἡ χωροφυλακὴ ἐκ πολλαπλῶν λόγων οὐδαμῶς ηὐδοκίμησεν ἐν τῇ καταδιώξει τῆς ληστείας, ἀλλὰ πάντως ποιάν τινα συνεργασίαν τοὐλάχιστον διὰ νὰ μὴ ἀναπτυχθῇ παρὰ τῇ χωροφυλακῇ τάσις ἀντιδράσεως κατὰ τοῦ νέου Σώματος, ἔστω καὶ ἐκ κακῶς ἐννοουμένης ἁμίλλης. Φρονῶ κατὰ ταῦτα ὅτι τὸ νομοσχέδιον θὰ ἠδύνατο νὰ γίνῃ δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν ὑπὸ τὸν ὅρον πρῶτον μὲν νὰ σταματήσῃ ἡ περαιτέρω ψήφισίς του μέχρις οὗ προσκομισθῇ καὶ μελετηθῇ καὶ ὁ νέος ὀργανισμὸς τῆς χωροφυλακῆς, δεύτερον δὲ νὰ συμπληρωθῇ ἐπαρκῶς καὶ προσηκόντως τὸ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον βεβαίως μὲ τὸ μόνον ἄρθρον ὅπερ περιλαμβάνει οὐδαμῶς δύναται νὰ λύσῃ τὴν ποικιλίαν τῶν ζητημάτων, ἅτινα ἐμφανίζονται διὰ τῆς καταρτίσεως τοιούτου Σώματος, ἔχοντος ἀνάγκην, ὡς εἴπομεν, ἀνδρῶν χρηστῶν, μὲ ποινικὰ μητρῷα σχεδὸν λευκὰ καὶ καταλλήλων πρὸς ὅ,τι δύναται νὰ ἀποβλέψῃ μετὰ πεποιθήσεως ἡ ὕπαιθρος χώρα, ἥτις ἐν πολλοῖς στερεῖται τοῦ ὑψίστου ἐκείνου ἀγαθοῦ, ὅπερ ἀποτελεῖ ἡ δημοσία ἀσφάλεια.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Φραγκούδης ἔχει τὸν λόγον.

§105Γ. ΦΡΑΓΚΟΥΔΗΣ. Ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου δὲν μὲ ἔπεισεν ὅτι ἡ σύστασις τοῦ Σώματος τῶν Κυνηγῶν εἶναι τόσον ἀναγκαία, ὥστε ἐξ αὐτῆς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ θέτῃ ζήτημα ὑπάρξεως αὐτοῦ ἐν τῇ Κυβερνήσει. Τοὐναντίον ἡ ἔκθεσις τῆς Ἐπιτροπῆς ἡ ὁποία ἀπορρίπτει τὸ νομοσχέδιον εἶναι πολὺ πειστικὴ καὶ παρέσχεν ὅλα ἐκεῖνα τὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα συνηγοροῦν ὑπὲρ τῆς ἀπορρίψεως αὐτοῦ ὑπὸ τῆς Συνελεύσεως. Εἶμαι, κύριοι, ἐναντίον ὅλων τῶν ἐξαιρετικῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα λαμβάνονται ἀπὸ καιροῦ εἰς καιρὸν καὶ τὰ ὁποῖα ἀποδεικνύουν τὴν χρεοκοπίαν τῶν τακτικῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Κράτους. Ἡ ληστεία ὑπάρχει εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἐφόσον ὑπάρχει τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος καὶ θὰ ὑπάρχῃ ἐφόσον πολιτευόμεθα ὅπως πολιτευόμεθα καὶ διοικούμεθα κατὰ τοιοῦτον τρόπον μέχρι τοῦ τέλους τοῦ Κράτους. Ἡ ληστεία εἶναι προϊὸν καὶ ἀπαύγασμα τῆς ὅλης διοικήσεως, τῆς ὅλης καταστάσεως τῆς Πολιτείας καὶ τῆς Κοινωνίας. Εἶναι ἀδύνατον δι’ ἐξαιρετικῶν μέτρων νὰ ἐξαλείψωμεν ὁριστικῶς τὴν ληστείαν καί, ἂν τὴν ἐξαλείψωμεν, θὰ τὴν ἐξαλείψωμεν προσωρινῶς. Τοῦτο δὲ διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν ὄχι ὡς Ὑπουργὸς τόσον ὅσον ὡς ἀρχηγὸς κόμματος δὲν ἠθέλησε νὰ ἐμβαδύνῃ εἰς τὰ βαθύτερα αἴτια, τὰ ὁποῖα παράγουν τὸ ἔγκλημα ἐν Ἑλλάδι. Οὔτε βεβαίως θὰ συζητήσωμεν ἐδῶ τὰ ἐγκληματικὰ αἴτια τὰ ὁποῖα συνέδεσαν τὴν ὕπαρξιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους μὲ τὴν ἔνδοξον παράδοσιν τῆς ληστείας.

§106ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ. Ἔνδοξον;

§107Γ. ΦΡΑΓΚΟΥΔΗΣ. Τόσον ἔνδοξος εἶναι ἡ ληστεία ὥστε οἱ λησταὶ ἴσως εἶναι οἱ εὐγενέστεροι ἐν Ἑλλάδι κακοποιοί. Καὶ διὰ τὸν Γιαγκούλαν γνωρίζετε ὅτι ἐπωλήθησαν 30,000 φυλλάδια καὶ μὲ τὸν Γιαγκούλαν ἡ Ἑλληνικὴ νεολαία ἀνατρέφεται. Ἀμφιβάλλω ἂν τὸ καλύτερον ἀνάγνωσμα θὰ ἠμποροῦσε νὰ ἐξοδεύσῃ τόσα πολλὰ ἀντίτυπα. Ἀλλ’ ἐπανέρχομαι εἰς τὸ νομοσχέδιον. Εἶμαι ἐναντίον τῶν ἐξαιρετικῶν μέτρων, διότι τὰ ἐξαιρετικὰ μέτρα ἀποδεικνύουσι τὴν χρεοκοπίαν τῶν τακτικῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Κράτους. Ὅπως ἡ ἵδρυσις δικαστηρίων διὰ τοὺς καταχραστὰς ἀποδεικνύει χρεοκοπίαν τῆς τακτικῆς δικαιοσύνης. Διὰ νὰ περιορίσωμεν τὰς καταχρήσεις ἱδρύομεν ἰδιαίτερα δικαστήρια. Ἀλλὰ μήπως αἱ καταχρήσεις εἶναι μόνον εἰς τὸν δημόσιον Προϋπολογισμόν; Ὅλος ὁ βίος εἶναι μία μεγάλη κατάχρησις. Διατί νὰ μὴ ἐνισχύσωμεν τὴν δικαιοσύνην τοῦ Κράτους ὥστε νὰ ἐργάζεται ἐξ ἴσου ἀμερολήπτως καὶ ταχέως ὅπως θὰ ἐργάζωνται τὰ ἔκτακτα δικαστήρια τὰ ὁποῖα ἵδρυσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης; Ἰδοὺ διατί εἶμαι ἐναντίον τῶν ἐξαιρετικῶν μέτρων. Καὶ ὁ νόμος περὶ ληστείας ἀκόμη εἶναι ἐξαιρετικὸν μέτρον, διότι ἡ λῆψις αὐτοῦ ἀποδεικνύει ὅτι τὴν τελευταίαν στιγμὴν διὰ νὰ σωθῶμεν ἀναγκαζόμεθα καὶ ἐρχόμεθα εἰς ἐξαιρετικὰ μέτρα, διὰ νὰ κρατήσωμεν τὰ κεραμίδια εἰς τὴν στέγην, διότι τὸ Κράτος ὅσον ἐλεεινὸν καὶ ἂν εἶναι ἔχει ἀνάγκην νὰ ζήσῃ. Εἶναι κομπογιανιτισμοὶ οἱ ὁποῖοι δὲν πηγαίνουν εἰς Κυβερνήσεις νέας, πρέπει νὰ καταργηθοῦν καὶ νὰ ἀναπλάσσωμεν τοὺς κλάδους τῆς δικαιοσύνης κατὰ τρόπον τοιοῦτον ὥστε νὰ δύνανται νὰ λειτουργῶσι μόναι καὶ νὰ παραγάγουν τὰ αὐτὰ ἀποτελέσματα τὰ ὁποῖα δικαιοῦται ὁ λαός, νὰ ἀναμένῃ καὶ ὄχι νὰ κατερχώμεθα εἰς ἐξαιρετικὰ μέτρα. Ὅταν ἱδρύθη ἡ Ἀστυνομία τῶν Πόλεων ὑπῆρξαν ἀξιωματικοὶ τῆς χωροφυλακῆς οἱ ὁποῖοι ἐξεφράζοντο δυσμενῶς. Καὶ τότε τοῖς εἶπον· κύριοι, ἡ Ἀστυνομία τῶν Πόλεων καὶ ἡ χωροφυλακὴ δὲν ἱδρύονται διὰ τὰ γοῦστα τὰ ἰδικά σας. Καὶ ἔγραψα καὶ ὡμίλησα ὑπὲρ τῆς Ἀστυνομίας τῶν Πόλεων, διότι ἄλλο χωροφυλακὴ καὶ ἄλλο Ἀστυνομία τῶν Πόλεων καὶ ἦτο ἀνάγκη νὰ ἱδρυθῇ ἡ Ἀστυνομία τῶν Πόλεων, ἀλλὰ σήμερον δὲν βλέπω ποῖον σκοπὸν θὰ ἔχῃ ἡ χωροφυλακὴ τὴν στιγμὴν καθ’ ἣν θὰ τῆς ἀφαιρέσωσι τὴν ὕπαιθρον χώραν. Διότι αὐτὸ θὰ συμβῇ ἂν συστήσωμεν ἓν Σῶμα Κυνηγῶν διὰ τοὺς ληστάς. Ἀφοῦ ἡ ληστεία λυμαίνεται ὅλην τὴν Χώραν θὰ ἀχρηστεύσωμεν τὴν χωροφυλακὴν τὴν ὁποίαν ἐκηρύξαμεν διεφθαρμένην.

§108ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ. Δὲν τὴν ἐκηρύξαμεν διεφθαρμένην.

§109Γ. ΦΡΑΓΚΟΥΔΗΣ. Τὴν ἐκηρύξαμεν ἄχρηστον καὶ πολλοὶ τὴν ἐστιγμάτισαν. Ἀλλ’ ἂν ἔχωμεν νὰ ἀναπλάσσωμεν κάτι τι εἶναι νὰ διοργανώσωμεν τὴν χωροφυλακήν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ζητεῖ νὰ δημιουργηθῇ ἰδιαίτερον Σῶμα τῶν Κυνηγῶν. Ἴσως θὰ ἔπρεπε νὰ ζητήσῃ τὴν γνώμην τοῦ κ. Φωτεινοῦ, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξεν ὁ κυνηγὸς ποὺ τὴν ἔπαθε τελευταίως καὶ ὁ ὁποῖος δίδει συμβουλὴν πῶς ἔπρεπε νὰ κάμητε τὴν ἐπιστράτευσιν τῶν χωρικῶν αὐτῶν εἰς τὰ μέρη εἰς τὰ ὁποῖα ἰδιαιτέρως λυμαίνεται ἡ ληστεία. Ὁ κ. Ὑπουργὸς λέγει ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ ἱδρύσωμεν ἕτερον Σῶμα, διότι χωροφύλακες εἶναι ὀλίγοι. Ἀλλ’ ἂν εἶναι ὀλίγοι αὐξήσατέ τους. Τοὺς χιλίους κυνηγοὺς κάμετέ τους χιλίους χωροφύλακας. Ἂν τὸ ποιὸν εἶναι κακόν, διαλύσατε τὴν χωροφυλακὴν ἢ βελτιώσατέ την. Ἀλλὰ καὶ τοὺς κυνηγοὺς ἂν τοὺς κατεβάσητε ἀπὸ τὰ ἄστρα, θὰ διαφθαροῦν ἐντὸς 6 μηνῶν· ὄχι διότι πταίουν, ἀλλὰ διότι τοιοῦτον εἶναι τὸ σύστημα τὸ διοικητικόν. Θέλετε νὰ περιστείλητε τὴν ληστείαν; Ἡ θέλησις μόνον ἀρκεῖ. Ἀλλὰ τὸ ψάρι βρωμᾷ ἀπὸ τὸ κεφάλι. Δὲν λέγω ὅτι οἱ Ὑπουργοὶ εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ βάζουν τοὺς λῃστάς, ἀλλ’ ἡ ἔλλειψις θελήσεως, ἡ ἔλλειψις τῆς ἐφαρμογῆς τῶν νόμων, ἡ χαλάρωσις τῆς πειθαρχίας, ἡ ἰδέα ὅτι μὲ τὴν ὑπάρχουσαν χωροφυλακὴν εἶναι ἀδύνατον νὰ καταδιώξωμεν τοὺς λῃστάς, δημιουργεῖ τοὺς λῃστάς. Θέλετε νὰ συντρίψητε τοὺς λῃστάς; Εἶναι εὐκολώτατον. Νὰ τὸ εἴπητε ὅτι πρέπει νὰ συντριβοῦν καὶ θὰ συντριβοῦν, διότι εἶναι μόνον ἡ καλὴ θέλησις ἡ ὁποία λείπει διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν ἐφαρμόζοντες τοὺς κειμένους νόμους νὰ φέρωμεν τὰ ἀποτελέσματα τὰ ὁποῖα προσδοκᾷ ὁ λαὸς ἀπὸ τοὺς ὑπάρχοντας θεσμούς. Δὲν βλέπω κατὰ ποῖον τρόπον οἱ κυνηγοὶ αὐτοὶ θὰ ἠμποροῦσαν νὰ φέρουν τὴν καταστροφὴν τῆς λῃστείας. Ἴσως, ἀλλὰ θὰ χρειασθῇ κατόπιν νὰ κάμωμεν ἄλλο Σῶμα κυνηγῶν διὰ νὰ κυνηγᾷ τοὺς κυνηγοὺς αὐτούς. Δὲν ἔχω ἀμφιβολίαν ὅτι μετὰ ἕξ μῆνας θὰ φωνάζουν: Αὐτοὶ οἱ κυνηγοὶ πρέπει νὰ καταργηθοῦν, καὶ διὰ βοῆς θὰ τοὺς καταργήσητε. Εἶναι τὸ μοιραῖον τῶν Ἑλληνικῶν πραγμάτων νὰ φθείρωνται ὅλα ὅπως φθείρονται οἱ πολιτικοὶ ἄνδρες τῆς Χώρας ὅσον μεγάλη καὶ ἂν εἶναι. Φθείρονται καὶ οἱ θεσμοὶ καὶ αἱ ὑπηρεσίαι, διότι τίποτε δὲν ἐφαρμόζετε, τίποτε δὲν ὑπάρχει καὶ ὁ κόσμος περιμένει νὰ φθαρῆτε ὅλοι οἱ ἀρχηγοὶ τῶν κομμάτων ἐδῶ διὰ νὰ σκεφθῶμεν τί πρέπει νὰ γίνῃ. Ὅλα τὰ πράγματα φθείρονται εἰς τὴν Ἑλλάδα, διότι καθημερινῶς ἐργαζόμεθα ὅλοι διὰ τὸν ὄλεθρον καὶ κάθε ἡμέρα εἶναι εἰς τὸ παθητικόν μας, καὶ ὡς Ἔθνους καὶ ὡς ἀτόμων καὶ ὡς πολιτευτῶν καὶ ὡς δημοσίας ὑπηρεσίας. Οἱ δύο λόγοι λοιπόν, ἐπὶ τῶν ὁποίων στηρίζει ὁ κ. Ὑπουργὸς τὸ νομοσχέδιόν του, ἡ ἀνεπάρκεια τῶν χωροφυλάκων καὶ τὸ ποιὸν αὐτῶν, δὲν εἶναι σοβαροί. Τὸ μόνον τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ γίνῃ εἶναι ἡ ἀναδιοργάνωσις τῆς χωροφυλακῆς, εἶναι δὲ γνωσταὶ αἱ ἀρχαὶ ἐπὶ τῶν ὁποίων πρέπει νὰ ἀναδιοργανωθῇ ἡ χωροφυλακή. Δυνάμεθα δὲ ἐντὸς τῆς χωροφυλακῆς νὰ δημιουργήσωμεν ἓν Σῶμα ἀπὸ χωροφύλακας ἐλαφρότατα ἐνδυομένους, ἔχοντας ἀποστολὴν νὰ καταδιώκουν τοὺς λῃστάς, ὅπως πρέπει ἡ χωροφυλακὴ εἰς τὴν ὕπαιθρον χώραν νὰ γίνῃ ἔφιππος, ἂν θέλωμεν νὰ ἔχωμεν Σῶμα χωροφυλακῆς ἄξιον τοῦ ὀνόματος. Ἰδιαιτέρως πρέπει νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὴν ἀνάγκην τῆς ἀναδιοργανώσεως τῆς χωροφυλακῆς διὰ ξένου ὀργανωτοῦ. Γνωρίζω ὅτι ἐναντίον τῶν ξένων ὀργανωτῶν ὑπάρχουν ἀντιρρήσεις, ἀλλ’ ἡ ἐπιτυχία τῆς Ἀστυνομίας τῶν Πόλεων ἀποδεικνύει ὅτι μόνον δι’ ἑνὸς ξένου διοργανωτοῦ τῆς χωροφυλακῆς θὰ ἠδυνάμεθα πραγματικῶς νὰ διοργανώσωμεν καὶ τὸ Σῶμα τοῦτο. Ξένον δὲ ὀργανωτὴν δὲν ἐννοῶ ὀργανωτὴν ὁ ὁποῖος νὰ διδάσκῃ ἢ ὁ ὁποῖος νὰ κάμῃ νομοσχέδια. Πρέπει νὰ φέρωμεν ἕνα ἀρχηγὸν ὀργανωτὴν τῆς χωροφυλακῆς καὶ νὰ διοργανώσωμεν ἐκ βάθρων τὴν Σχολὴν τῆς Χωροφυλακῆς διὰ νὰ κάμωμεν χωροφύλακας πραγματικῶς εἰδικοὺς καὶ ὄχι νὰ ἠξεύρουν μόνον νὰ στέκωνται εἰς τὰ τρισέκια ὡς σκοποί. Τὸ ἔργον τῆς χωροφυλακῆς εἶναι μέγα καὶ εἰς αὐτὸ περιμένω ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ δείξῃ τὴν δύναμίν του. Νὰ μᾶς φέρῃ ἕνα ὀργανισμὸν χωροφυλακῆς, ὁ ὁποῖος ὄχι μόνον συρραφὴ ἄρθρων νὰ εἶναι, ἀλλὰ καὶ πραγματικῶς νὰ ὑπόσχεται τὴν ἀναδιοργάνωσιν τοῦ Σώματος τῆς χωροφυλακῆς. Ὑπάρχουν πεντακόσιοι ἀξιωματικοὶ τῆς χωροφυλακῆς ἄχρηστοι. Τί θὰ τοὺς κάμητε αὐτούς; Θὰ πάρητε ἀξιωματικοὺς ἀπὸ τὸν στρατὸν διὰ νὰ βάλητε ἐπὶ κεφαλῆς τῶν κυνηγῶν, ἀλλὰ καὶ ἐγώ, ἂν ἤμην ἀξιωματικὸς τῆς χωροφυλακῆς, θὰ ἐπέταγα τὰ γαλόνια καὶ θὰ ἔλεγα· ἀφοῦ εἴμεθα ἄχρηστοι τί μᾶς κρατᾶτε ἐδῶ; Δι’ αὐτὸ λοιπὸν εἶμαι ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου. Ἐλπίζω δὲ ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν δὲν θὰ τὸ θεωρήσῃ ζήτημα ἐμπιστοσύνης αὐτό. Διότι ναὶ μὲν δὲν θὰ χαθοῦμεν ἂν ἤθελε παραιτηθῆ, ἀλλ’ εἶναι λυπηρὸν νὰ ἔχωμεν νέαν κυβερνητικὴν κρίσιν, διότι εἶναι καλὰ νὰ περάσωμεν τὰς ἑορτὰς μὲ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν.

§110Γ. ΚΟΝΔΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Δὲν σημαίνει κυβερνητικὴν κρίσιν· σημαίνει ἀντικατάστασιν ἑνὸς Ὑπουργοῦ.

§111Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Κύριοι συνάδελφοι, ἤμην ὑποχρεωμένος νὰ ἀπουσιάσω περὶ τὰς ἀρχὰς τῆς συνεδριάσεως, διότι, ὅπως ἠξεύρετε ἀπὸ τὰς ἐφημερίδας, ἀφίχθησαν Ἑλβετοὶ καθηγηταὶ καὶ ἄλλοι διανοούμενοι καὶ ἦτο ἀνάγκη νὰ παρασταθῶ εἰς μίαν συγκέντρωσιν, ἡ ὁποία ἐγένετο ἐν Φαλήρῳ. Δι’ αὐτὸ δὲν ἐτέθη ἀμέσως ὑπὸ συζήτησιν τὸ νομοσχέδιον περὶ ὑδρεύσεως καὶ παρεκάλεσα τὸν κ. συνάδελφόν μου νὰ ἀρχίσῃ ἡ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου περὶ συντάγματος Κυνηγῶν. Ἀλλὰ παρακαλῶ νὰ διακόψωμεν τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τῶν Κυνηγῶν ἵνα ἐξακολουθήσωμεν μετὰ τὸ γεῦμα καὶ ἐν τῷ μεταξὺ ψηφίσωμεν εἰς τρίτην ἀνάγνωσιν τὸ νομοσχέδιον περὶ ὑδρεύσεως, ἐπὶ τοῦ ὁποίου νομίζω ὅτι ἡ συζήτησις ἐξηντλήθη.

§112ΠΟΛΛΟΙ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΙ. Νὰ διακοπῇ ἡ συζήτησις.

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀποφάσει τῆς Συνελεύσεως διακόπτεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ Κυνηγῶν» καὶ εἰσερχόμεθα εἰς τὸ «περὶ ὑδρεύσεως» νομοσχέδιον. Διακόπτεται ἡ συνεδρίασις ἐπὶ 5 λεπτά.

(Ὥρα 6.30′ μ. μ.)

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Ὥρα 6.40′ μ. μ.)

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις.

§115Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἤμην ἐδῶ κατὰ τὴν διακοπήν. Ἐπροτάθη τὸ νομοσχέδιον «περὶ συντάγματος Κυνηγῶν» καὶ ἔπειτα παραμερίζεται καὶ προτάσσεται τὸ νομοσχέδιον «περὶ ὑδρεύσεως». Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ προχωρήσωμεν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον.

§116Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Λυποῦμαι διότι ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος δὲν ἦτο ἐδῶ διὰ νὰ ἴδῃ ὅτι ἐδόθη ἡ ἑξῆς ἐξήγησις δικαιολογοῦσα τὸ πρᾶγμα. Δηλαδὴ σήμερον ἐπρόκειτο νὰ γίνῃ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ὑδρεύσεως», ἀλλ’ ὁ ὑποφαινόμενος ἦτο ὑποχρεωμένος νὰ παραστῇ εἰς μίαν συγκέντρωσιν ξένων ἐπισήμων ἀφιχθέντων σήμερον, οἱ ὁποῖοι μὲ εἶχον προσκαλέσει εἰς τὸ Φάληρον ἔνθα ἀντηλλάγησαν λόγοι τινες. Παρεκάλεσα λοιπὸν νὰ σταματήσῃ τὸ τῆς ὑδρεύσεως μέχρις ὅτου ἐπιστρέψω καὶ ἐν τῷ μεταξὺ νὰ συζητηθῇ τὸ τοῦ συντάγματος τῶν Κυνηγῶν. Μετὰ τὴν διακοπήν, ἂν θέλητε, συνεχίζομεν τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τῶν Κυνηγῶν.

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως συμβάσεως διὰ τὴν ὕδρευσιν τῶν πόλεων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ τῶν προαστείων αὐτῶν καὶ ἔκδοσιν Ἑλληνικοῦ Δανείου δι’ ὁμολογιῶν πρὸς πληρωμὴν τῶν ἔργων». Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Συγκοινωνίας ἔχει τὸν λόγον.

§118Ι. ΒΑΛΑΛΑΣ (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Ἡ μελέτη, ἡ ὁποία ἐγένετο ἐκ μέρους τῆς κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, καὶ αἱ διαφωτιστικαὶ ἀγορεύσεις τὰς ὁποίας ἤκουσεν ἡ Συνέλευσις, καθιστοῦν πλέον περιττὴν πᾶσαν μακρηγορίαν ἐπὶ τῆς συμβάσεως καὶ τοῦ κυροῦντος αὐτὴν νομοσχεδίου. Εὐθὺς ὡς ἐλάβομεν τὴν ἔκθεσιν τῆς κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τὰς παρατηρήσεις αὐτῆς ἤλθομεν ἀμέσως εἰς ἐπαφὴν μὲ τὴν συμβαλλομένην Ἑταιρείαν διὰ νὰ ἴδωμεν ποῖαι εἶναι ἐκεῖναι αἱ προτάσεις τῆς κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐγένοντο δεκταὶ παρ’ αὐτῆς. Ἡ πρώτη παρατήρησις τῆς Ἐπιτροπῆς ἦτο νὰ προστεθῇ εἰς τὴν σύμβασιν ὅρος κατὰ τὸν ὁποῖον ἐν ᾗ περιπτώσει τὸ ποσὸν τοῦ δανείου δὲν θὰ ἐπήρκει διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων καὶ συνεπῶς θὰ καθίστατο ἀνάγκη συμπληρωματικοῦ δανείου, διὰ τὸν σκοπὸν αὐτὸν θὰ ἔπρεπεν ἡ Ἑταιρεία νὰ συνάψῃ τὸ νέον δάνειον ὑπὸ ὅρους οὐχὶ βαρυτέρους ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἀναφέρονται εἰς τὴν σύμβασιν διὰ τὸ δάνειον τῶν 10,000,000 δολλαρίων. Ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ εἶχε τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐκφράσῃ τὴν γνώμην του καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Προοδευτικῶν Φιλελευθέρων, ὁ ὁποῖος ἀνεγνώρισεν ὅτι δὲν θὰ ἦτο δίκαιον νὰ εἴπωμεν εἰς τὴν Ἑταιρείαν ὅπως ἀναλάβῃ ὑποχρέωσιν διὰ τὴν σύναψιν δανείου ὑπὸ ὡρισμένους ὅρους μετὰ 3 ἢ 4 ἔτη, διότι βεβαίως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προβλέψῃ τις ποία θὰ εἶναι ἡ κατάστασις τῆς ἀγορᾶς κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην. Οἱ ὑπογράψαντες τὴν σύμβασιν εἶχον τὴν ἀντίληψιν ὅτι συμφέρον ἡμῶν ἦτο νὰ ἀφήσωμεν νὰ ὑπάρξῃ περίπτωσις συμπληρωματικοῦ δανείου, νὰ ἀφήσωμεν τὸν Κανονισμὸν τοῦ τόκου διὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, διότι δὲν δυνάμεθα νὰ ἐλπίζωμεν ὅτι οἱ ὅροι θὰ εἶναι πολὺ δυσμενεῖς ἀπὸ τοὺς σήμερον καὶ συνεπῶς ἔχομεν πᾶσαν ἐλπίδα ὅτι μετὰ τρία ἢ τέσσαρα ἔτη οἱ ὅροι θὰ εἶναι πολὺ καλύτεροι διὰ νὰ συνάψωμεν τὸ νέον δάνειον.

§119Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δηλαδὴ δὲν ἐζητήθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ἡ πραγματοποίησις τῆς τροπολογίας τὴν ὁποίαν ἐπροτείναμεν· ἐζητήθη ἀπὸ τὴν Ἑταιρείαν καὶ ἡ Ἑταιρεία ἠρνήθη ἢ δὲν ἐζητήθη;

§120Ι. ΒΑΛΑΛΑΣ (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Ἡ Ἑταιρεία ἐδήλωσεν ὅτι δὲν δύναται νὰ ἀναλάβῃ μίαν τοιαύτην μονόπλευρον ὑποχρέωσιν νὰ ὑποσχεθῇ δάνειον ὑπὸ ὡρισμένους ὅρους μέλλοντος νὰ συναφθῇ μετὰ τρία ἔτη.

§121Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Δηλαδὴ θὰ ἐξαρτηθῇ ἐκ τῶν ὅρων ὑπὸ τοὺς ὁποίους εὑρίσκονται τὰ ἄλλα δάνεια. Νομίζω ὅτι ἡ προσθήκη αὐτὴ ἀντὶ νὰ βελτιώσῃ τὴν κατάστασιν, τὴν χειροτερεύει.

§122Ι. ΒΑΛΑΛΑΣ (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Ὥστε ὀρθὸν εἶναι νὰ ἀφήσωμεν τὴν σύμβασιν ὅπως ἔχει. Εἰς τὸ ἄρθρον 28 ἐδάφιον 5 ἡ Ἐπιτροπὴ προτείνει νὰ προστεθῇ τελευταία πρότασις ἔχουσα ὡς οὕτως (ἀναγινώσκει): «Ἡ χορήγησις τῶν νέων τούτων κεφαλαίων ὀφείλει νὰ πραγματοποιηθῇ ἐντὸς τριῶν μηνῶν ἀφ’ ἧς ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις μετὰ σύμφωνον γνώμην τοῦ συμβουλίου τῶν Δημοσίων Ἔργων ζητήσῃ τοῦτο. Ἡ αἴτησις αὕτη δὲν δύναται νὰ γίνῃ πρὸ τῆς δαπάνης τῶν 9 /10 τοῦ ἤδη χορηγουμένου δανείου». Γίνεται δεκτὴ καὶ ἡ τροπολογία αὕτη. Εἰς τὸ ἄρθρον 39 ἡ Ἐπιτροπὴ προτείνει νὰ προστεθῇ (ἀναγινώσκει): «Ἐπὶ τῶν μηνιαίων πληρωμῶν, περὶ ὧν τὸ ἄρθρον 32, θὰ γίνεται κράτησις ποσοῦ ἴσου πρὸς 10% λόγῳ ἐγγυήσεως καὶ δὰ τὴν ἔγκαιρον ἔκδοσιν τοῦ κατὰ τὸ ἄρθρον 28 συμπληρωματικοῦ δανείου». Ἡ πρότασις αὐτὴ τῆς Ἐπιτροπῆς σημαίνει αὔξησιν τοῦ ποσοῦ τῆς ἐγγυήσεως. Τοῦτο δὲν ἐγένετο δεκτὸν ὑπὸ τῆς Ἑταιρείας, ἡ ὁποία θεωρεῖ ὅτι ἡ ἐγγύησις αὐτὴ εἶναι ἀρκετὴ τόσον μᾶλλον, καθόσον δὲν πρόκειται μόνον αὐτὴ νὰ εἶναι ἡ κυρία ἐγγύησις. Ἡ κυρία ἐγγύησις διὰ τὸ Κράτος εἶναι ἡ οἰκονομικὴ ὑπόστασις τῶν συμβαλλομένων μὲ τὸ Κράτος. Νομίζομεν δὲ καὶ ἡμεῖς ὅτι εἶναι δυνατὸν ἡ Συνέλευσις νὰ δεχθῇ τὸ κείμενον καὶ τὴν ὁρισθεῖσαν ἐγγύησιν ὡς ἔχει.

§123Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἔχει λόγον αὐτή ἡ ἐγγύησις.

§124Ι. ΒΑΛΑΛΑΣ (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Εἰς τὸ ἄρθρον 28 προτείνει ἡ Ἐπιτροπὴ νὰ ὁρισθῇ τὸ ἑξῆς (ἀναγινώσκει): «Ἡ Κυβέρνησις λαμβάνουσα γνῶσιν τῆς ὁριστικῆς μελέτης καὶ τῶν προϋπολογισμῶν τοὺς ὁποίους θέλει ὑποβάλει ἡ ἀνάδοχος καὶ ἐγκρίνουσα τούτους, ἐπιφυλάσσει ἑαυτῇ τὸ δικαίωμα τοῦ καθορισμοῦ τῆς γενικῆς σειρᾶς καθ’ ἣν θέλουσιν ἐκτελεσθῆ τὰ ἔργα». Γίνεται τοῦτο δεκτόν, ἀλλὰ τοῦτο προέρχεται καὶ ἐκ τῆς συμβάσεως καθόλου. Διότι ἡ τέλεσις τῶν ἔργων θὰ γίνῃ σύμφωνα μὲ ἓν πρόγραμμα, τὸ ὁποῖον θὰ καταρτισθῇ ἐκ συμφώνου μὲ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου καὶ τῆς Ἑταιρείας. Προτείνει ἡ Ἐπιτροπὴ ὅπως εἰς τὸ ἄρθρον 49 § 1 ἀντὶ τοῦ 17% τεθῇ 14%. Ἡ Ἑταιρεία ἐδέχθη τοῦτο καὶ οὕτω τροπολογεῖται ἡ σύμβασις. Ὀφείλω ἐν τούτοις ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου νὰ δηλώσω ἢ μᾶλλον νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὴν Συνέλευσιν ὅτι, ὅταν κατέθετον τὴν σύμβασιν, παρεκάλεσα νὰ προσέξητε εἰς τὸ ὅτι, μολονότι ἐν τῇ συμβάσει ἀναφέρεται ὡς ἀνώτατον ὅριον γενικῶν ἐξόδων τὸ 17%, ἐν τούτοις ἡ Ἑταιρεία εἶχε πεποίθησιν ὅτι οὐδέποτε θὰ ἔφθανε εἰς τὸ ποσὸν τοῦτο. Ἂν ἐτέθη τὸ 17% εἰς τὴν σύμβασιν ὡς ἀνώτατον ὅριον, ἐτέθη διότι ἡμεῖς ἠξιώσαμεν ὅπως ὁρισθῇ ἓν ἀνώτατον ὅριον γενικῶν ἐξόδων. Ἐθέσαμεν τὸ 17%, διότι ὑπάρχει τοῦτο καὶ εἰς ἄλλας συμβάσεις καὶ ἰδίως εἰς τὴν σύμβασιν τοῦ λιμένος Πειραιῶς. Ἔχομεν τὴν ἐλπίδα ὅτι τὰ γενικὰ ἔξοδα δὲν θὰ φθάσουν ἴσως οὔτε εἰς τὸ 10%. Τὰ γενικὰ ἔξοδα κατὰ τὴν ἔννοιαν τῆς συμβάσεως καὶ κατὰ τὸ γράμμα αὐτῆς θὰ γίνωνται ἐφόσον ὑπάρχει ἀνάγκη γενικῶν ἐξόδων. Ἐκ τῆς ὅλης δὲ οἰκονομίας τῆς συμβάσεως ἐξασφαλίζεται ὅτι θέλει καταστῆ δυνατὸν ἵνα ἀποτραπῇ πᾶς κίνδυνος αὐξήσεως τῶν γενικῶν ἐξόδων, τὰ ὁποῖα καθιστᾷ ἀναγκαία ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἔργων. Προτείνει ἐπίσης ἡ Ἐπιτροπὴ νὰ τεθῇ τὸ ἑξῆς ἄρθρον (ἀναγινώσκει): «Πλὴν τοῦ ποσοῦ τῶν 10.000.000 νὰ συμφωνηθῇ καὶ ἡ παροχὴ 2.000.000 δολλαρίων διὰ τὰ προσωρινὰ ἔργα, ἀντὶ τοῦ συμπεφωνημένου ἑνός». Τὸ ποσὸν τῶν 2 ἑκατομμυρίων δολλαρίων διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν προσωρινῶν ἔργων κρίνεται ὑπερβολικόν. Οὕτω δὲ νομίζει καὶ ἡ Ἑταιρεία, ἡ ὁποία φρονεῖ ὅτι τὸ ποσὸν ἑνὸς ἑκατομμυρίου δολλαρίων ἀρκεῖ διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν προσωρινῶν ἔργων.

§125Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν τὸ ἔχομεν αὐτό, κ. Ὑπουργέ.

§126Ι. ΒΑΛΑΛΑΣ (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Ὑπάρχει εἰς τὴν ἔκθεσίν σας.

§127Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν χορηγεῖται τίποτε, διότι τὸ ἄρθρον 47 λέγει (ἀναγινώσκει τὸ ἄρθρον). Προκειμένου λοιπὸν νὰ γίνωνται εἰδικαὶ συμφωνίαι εἶναι οὐτοπία νὰ λέγωμεν ὅτι ἡ Ἑταιρεία ἀναλαμβάνει ὑποχρέωσιν νὰ ἐκτελέσῃ τὰ ἔργα.

§128Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἐγὼ θεωρῶ εὐτύχημα ὅτι δὲν ἀνέλαβε ὑποχρέωσιν νὰ κάμῃ καὶ αὐτὸ τὸ δάνειον. Θὰ σᾶς εἴπω διατί.

§129Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Ἔχομεν καὶ τὴν διαιτησίαν.

§130Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ διαιτησία δὲν ἠμπορεῖ νὰ κάμῃ τίποτε, διότι διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων καὶ διὰ τοὺς οἰκονομικοὺς ὅρους ἀπαιτεῖται εἰδικὴ συμφωνία. Λοιπὸν ἡ Ἑταιρεία λέγει· ἀναλαμβάνω νὰ σᾶς δώσω ἓν ἑκατομμύριον, ἀλλὰ διατί καὶ ὑπὸ ποίους ὅρους θὰ τὸ δώσω, θὰ συμφωνήσωμεν. Κάμνομεν μίαν συζήτησιν· δὲν συμφωνοῦμεν λέγει ἡ Ἑταιρεία.

§131Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Ποῦ θὰ πᾶμε;

§132Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐγὼ αὐτὸ ἐρωτῶ· ποῦ θὰ πᾶμε;

§133Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Εἰς τὴν διαιτησίαν.

§134Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἐξαναγκάσητε.

§135Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἡ μὲν παρατήρησις τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου ἀπὸ ἀπόψεως τῶν κυβερνητικῶν εἶναι ὀρθή. Ἀλλ’ ἐγὼ ἐξ ἀντιθέτου νομίζω ὅτι εἶναι εὐτύχημα, διότι δὲν εἶναι ὑποχρεωμένη ἡ Ἑταιρεία νὰ δώσῃ τὸ ἓν ἑκατομμύριον δραχμῶν, διότι συμφέρον της εἶναι νὰ μὴ τὸ δώσῃ.

§136Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι, κ. πρόεδρε, ἡμεῖς πιστοποιοῦμεν ὅτι αὐτὸ δὲν τὸ ἔχομεν.

§137Ι. ΒΑΛΑΛΑΣ (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Προτείνει ἡ Ἐπιτροπὴ ἐπίσης νὰ ἀρχίσουν τὰ ἔργα ἐντὸς μηνὸς ἀπὸ τῆς κυρώσεως τῆς συμβάσεως. Καὶ τοῦτο δέχεται ἡ Ἑταιρεία. Ἐπίσης προτείνει (ἀναγινώσκει): «Νὰ ἀπαλειφθῇ ἐκ τῆς συμβάσεως ὁ ὅρος ὁ σχετικὸς πρὸς τὴν ἐπέμβασιν τοῦ ἐλέγχου διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῶν ἐκ τοῦ δανείου ὑποχρεώσεων». Ὅπως ὅμως ἐννοεῖτε, ἓν ἐκ τῶν κυριωτέρων ὅρων τοῦ δανείου εἶναι καὶ ἡ ἀσφάλεια αὐτοῦ διὰ τῶν πλεονασμάτων τοῦ ἐλέγχου. Συνεπῶς δὲν εἶναι δυνατὸν, λέγει ἡ Ἑταιρεία, νὰ δεχθῇ τὴν ἄρσιν τῆς ἐγγυήσεως ταύτης. Συνεπῶς μένει ἡ σύμβασις ὅπως ἔχει. Προτείνει ἐπίσης ἡ Ἐπιτροπὴ τὸ ἑξῆς (ἀναγινώσκει): «Νὰ ὁρισθῇ ὁ χρόνος τῆς πληρωμῆς τοῦ τόκου». Εἶπον ὅτι ἐγένετο δεκτὸν ὅπως ὁ τόκος καθορισθῇ ἀπὸ ὡρισμένης ἡμερομηνίας καθορισθησομένης ἐν τῇ συμβάσει καὶ ὁρίζεται εἰς τὸ διανεμηθὲν ἀντίτυπον τῆς συμβάσεως. Ἐγένετο ἐπίσης δεκτὴ ἡ κατ’ ἀποκοπὴν πληρωμή, λόγῳ δαπάνης ἐκτυπώσεως ὁμολογιῶν 15 χιλιάδων δολλαρίων. Ἐπίσης ἐγένετο δεκτὴ ἡ πληρωμὴ τοῦ ½% καὶ ¼%. Ἐπίσης ἡ Ἐπιτροπὴ προτείνει ὅπως εἰς τὸ ἄρθρον 28 προστεθῇ τὸ ἑξῆς (ἀναγινώσκει): «Οἱ ὅροι περὶ κατασκευῆς ὑπονόμων εἶναι καθαρῶς δυνητικοὶ ἐν ᾗ περιπτώσει ἤθελε περισσεύσει ποσόν τι ἐκ τοῦ δανείου». Ὑποθέτομεν ὅτι οἱ ἐνδοιασμοὶ τῆς Ἐπιτροπῆς θὰ ἦσαν μήπως δημιουργηθῇ κατάστασίς τις προνομιοῦχος διὰ τὴν Ἑταιρείαν Γιοῦλεν ἐν ᾗ περιπτώσει ἤρχιζε τὴν ἐκτέλεσιν τμήματός τινος τῶν ὑπονόμων. Τοιαύτη ὅμως δὲν ἦτο ἡ πρόθεσις τῆς Ἑταιρείας καὶ διὰ τοῦτο προσφέρεται νὰ καθορίσῃ ὅτι ἡ ἐκτέλεσις ἑνὸς τμήματος τῶν ὑπονόμων δὲν σημαίνει ὅτι θὰ ἀποκτήσῃ καὶ δικαίωμα νὰ ἐκτελέσῃ τὰς ὑπονόμους. Διὰ τὰ ἔργα προτείνει ἡ Ἐπιτροπὴ κατὰ προτίμησιν νὰ γίνωνται ὡς ἑξῆς (ἀναγινώσκει): «Εἰ δυνατὸν δι’ αὐτοτελῶν ὑπεργολαβιῶν.... κτλ.». Ἀλλὰ καὶ τοῦτο ἐθεωρήθη ὅτι θὰ ἦτο ἐπιβλαβὲς διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων, συνεπῶς ὀρθὸν εἶναι νὰ μένῃ ἡ σύμβασις ὅπως ἔχει. Δὲν πρέπει νὰ λησμονήσητε ὅτι ἡ ἐκτέλεσις ὅλων τῶν ἔργων θὰ γίνεται πάντοτε ὑπὸ στενὸν ἔλεγχον, εἰς τὸν ὁποῖον θὰ δώσωμεν ἰδιαιτέραν σημασίαν, διότι εἶναι ἀδύνατον ἓν ἔργον νὰ παρέχῃ ἀσφαλῆ ἐκτέλεσιν, ἂν δὲν παρακολουθῆται ἐπιμελῶς παρὰ τοῦ ἰδιοκτήτου. Ἐπίσης προτείνει ἡ Ἐπιτροπὴ νὰ τροποποιηθῇ ἡ σύμβασις ὅσον ἀφορᾷ τὰ προσωρινὰ ἔργα καὶ νὰ ὁρισθῇ ὅτι τὸ σύστημα τῶν ὑπεργολαβιῶν πρέπει νὰ ἐπεκταθῇ καὶ εἰς τὰ ἔργα ταῦτα. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ κεφάλαιον τοῦτο προστίθεται εἰς τὸ ὑπὸ συζήτησιν σχέδιον νόμου εἰδικὸν ἄρθρον, τὸ ὁποῖον παρέχει πᾶσαν ἐξασφάλισιν ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἀντιλήψεις τῆς Ἐπιτροπῆς. Ἔχει δὲ τὸ ἄρθρον αὐτὸ ὡς ἑξῆς (ἀναγινώσκει): «Ἐν περιπτώσει μὴ ἐπιτεύξεως συμφωνίας.... κτλ.». Νομίζω ὅτι διὰ τοῦ ἄρθρου τούτου ἢ μᾶλλον διὰ τοῦ ἐν ἀρχῇ τοῦ 3 ἐδαφίου τοῦ 9 ἄρθρου παρέχεται πλήρης εὐχέρεια εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὅπως πράξῃ τὸ καλύτερον. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν συντήρησιν καὶ ἐκμετάλλευσιν τῶν ἔργων προτείνει ἡ Ἐπιτροπὴ νὰ ἐπιβληθῇ κρατικὸς ἔλεγχος ἐπὶ τῆς διαχειρίσεως τῆς ἐκμεταλλεύσεως κλπ. Ἀλλὰ ἐκ τῆς φύσεως αὐτῆς τῆς συμβάσεως μετὰ τῆς Ἑταιρείας τῆς ἐκμεταλλεύσεως προκύπτει ὅτι αὐτὴ δὲν εἶναι παρὰ μία ἐντολοδόχος, συνεπῶς δὲν διατρέχομεν ποσῶς τὸν κίνδυνον νὰ στερηθῶμεν τοῦ δικαιώματος τοῦ ἐλέγχου τῆς διαχειρίσεως αὐτῆς. Ἐν πάσῃ περιπτώσει νομίζομεν ὅτι ἡ σύμβασις, ὡς ὑπάρχει, παρέχει πλήρη τὰ ἐχέγγυα ὅπως παρακολουθῆται ἡ Ἑταιρεία ἐν τῇ ἐκτελέσει τῶν ἔργων αὐτῶν. Ἄλλως τε καὶ αὐτὴ αὕτη ἡ Ἑταιρεία ἐκμεταλλεύσεως θὰ ἔχῃ συμφέρον ὅπως αὐξάνωνται τὰ κέρδη ἐκμεταλλεύσεως, διότι ἐπ’ αὐτῶν θὰ ἔχῃ ὡς ἀμοιβήν της ἓν ποσοστὸν 7.50%.

§138Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Θὰ εἶναι καὶ Ἑταιρεία Ἑλληνικὴ ὑπαγομένη κατὰ τὴν ρητὴν διάταξιν εἰς τοὺς Ἑλληνικοὺς νόμους.

§139Ι. ΒΑΛΑΛΑΣ (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Προτείνει ἡ Ἐπιτροπὴ ἐπίσης ὅπως τὴν διαιτησίαν ἐνασκῇ ὁ πρόεδρος τῶν ἐν Ἀθήναις Ἐφετῶν. Ἀλλ’ ὡς εὐκόλως ἐννοεῖται, εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο κατὰ τὸ πνεῦμα τῆς Ἑταιρείας ἀποτελεῖ ἕνα τῶν ὅρων τοῦ δανείου. Δὲν νομίζω δὲ ὅτι βλάπτει ἡ διατύπωσις ὅπως ὑπάρχει ἐν τῇ συμβάσει. Ἡ πρόθεσίς μας εἶναι νὰ ἐνεργήσωμεν πάντοτε κατὰ τὸ ὀρθὸν καὶ τὸ δίκαιον, ὥστε εἴμεθα βέβαιοι ὅτι, ἂν ὑπάρχῃ περίπτωσις διαιτησίας. Θὰ ἔχωμεν πλῆρες δίκαιον. Ἐπίσης προτείνει ἡ Ἐπιτροπὴ νὰ ἀναγραφῇ ἡ ἑξῆς ρήτρα (ἀναγινώσκει): «Πᾶσα βλάβη προερχομένη ἐκ κακῆς ἢ ἀτελοῦς ἐκτελέσεως τῶν ἐγκριθησομένων ὁριστικῶν σχεδίων ἐπανορθωθήσεται δαπάναις τῆς ἀναδόχου». Εἶναι τοῦτο σπουδαιότατον σημεῖον, ἀλλὰ δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς δὲν παρελείφθη ἡ σχετικὴ μέριμνα ἐν τῇ συμβάσει, τῆς ὁποίας οἱ ὅροι παρέχουσι πλήρη ἀσφάλειαν εἰς τὸ Κράτος. Καὶ συνεπῶς ἡ σύμβασις μένει ὡς ἔχει. Ἐπίσης ἡ Ἐπιτροπὴ συνέστησεν ὅπως τὸ ἐπίσημον κείμενον τῆς συμβάσεως εἶναι τὸ Ἑλληνικὸν κείμενον. Ἀλλ’ ἐπειδὴ πρόκειται περὶ δανείου, τὸ ὁποῖον θὰ τοποθετηθῇ κατὰ τὸ πλεῖστον εἰς τὸ ἐξωτερικόν, προφανῶς ὁ σκοπὸς τοῦ ὅρου αὐτοῦ, εἰς τὸν ὁποῖον ἐπιμένει ἡ Ἑταιρεία, εἶναι ὅπως οἱ ἐν τῷ ἐξωτερικῷ μέλλοντες νὰ ἐγγραφῶσιν εἰς τὸ δάνειον δύνανται νὰ εἶναι καλύτερον ἐνήμεροι περὶ τῶν ὅρων τοῦ δανείου. Αὐταὶ εἶναι αἱ τροποποιήσεις τὰς ὁποίας ἔχει προτείνει ἡ Ἐπιτροπὴ καὶ τῶν ὁποίων, ὅπως ἴδετε, τὸ μεγαλύτερον μέρος ἐδέχθη ἡ Ἑταιρεία καὶ ἀναλόγως ἐτροπολογήθη ἡ σύμβασις καὶ τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον. Εἰς τὸ νομοσχέδιον ἐπὶ πλέον ἀντὶ τῶν ἐδαφίων 4 καὶ 5 τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ σχεδίου νόμου προστίθεται τὸ κάτωθι ὡς 4 ἐδάφιον (ἀναγινώσκει τὸ ἐδάφιον). Ἐπίσης ἡ Κυβέρνησις κρίνει σκόπιμον ὅπως προστεθῇ ὡς δεύτερον ἐδάφιον τοῦ ἄρθρου 17 τὸ ἑξῆς (ἀναγινώσκει): «Ἐπιτρέπεται εἰς τοὺς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τῆς Συγκοινωνίας Ὑπουργοὺς ἵνα ἐντὸς 10 ἡμερῶν.... κτλ.».

§140Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Πρέπει νὰ βάλωμεν 15 ἡμέρας. Εἶναι ἀδύνατον νὰ γίνωσι διαπραγματεύσεις πρὸς βελτίωσιν τῶν ἄλλων ἐντὸς τῆς αὐτῆς προθεσμίας.

§141Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τί ἐννοεῖτε;

§142Ι. ΒΑΛΑΛΑΣ (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Νὰ βάλωμεν 15 ἡμέρας.

§143Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Ὑπὸ τὸν ὅρον ὅτι δὲν θὰ ἐπέλθῃ καμμία ἐπιβράδυνσις.

§144Ι. ΒΑΛΑΛΑΣ (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Δεύτερον, ρυθμίζουσαν τὸ ζήτημα τῆς ἐξαγορᾶς (ἀναγινώσκει).

§145Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Εἶχε νὰ ὑποδείξῃ, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, ὁ ἀξιότιμος ἐκ Μαντινείας συνάδελφος κ. Μπακόπουλος εἴτε διὰ τῆς ἀγορεύσεώς του εἴτε διὰ τῆς ἐκθέσεώς του, νὰ ἐκανονίζετο καὶ τὸ ζήτημα τῆς ἐξαγορᾶς τῆς Ἑταιρείας ἐκμεταλλεύσεως. Ἂν δὲν ἀπατῶμαι, ἔλεγεν ὅτι, ὅταν τὸ Κράτος ἀποκτήσῃ πεῖράν τινα, δύναται νὰ ὑποκαταστήσῃ τὴν Ἑταιρείαν ἐκμεταλλεύσεως δι’ ἄλλου ὀργανισμοῦ. Αἱ συνεννοήσεις μέχρι τοῦδε δὲν εὗρον ἔδαφος πρόσφορον. Ἀντετάχθη τὸ ἐπιχείρημα ὅτι εἰς τὴν ἀρχικὴν προκήρυξιν εἶχε δεχθῆ τὸ Κράτος ἑξακονταπενταετῆ ἐκμετάλλευσιν μὲ δικαίωμα ἐξαγορᾶς μετὰ 35 ἔτη. Οὐχ ἧττον εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο ἡ Κυβέρνησις δὲν πρέπει νὰ ἀπολέσῃ πᾶσαν ἐλπίδα. Ζητοῦμεν αὐτὴν τὴν ἄδειαν.

§146Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ Ἑταιρεία δὲν ἔχει συμφέρον διὰ μεγαλυτέραν προθεσμίαν.

§147Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Ὄχι. Μεγαλυτέραν δὲν δυνάμεθα νὰ δώσωμεν οὔτε πρόκειται νὰ δώσωμεν.

§148Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Μεγαλυτέραν προθεσμίαν βίου τῆς ἐκμεταλλεύσεως.

§149Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Ὄχι βέβαια. Προβάλλει, ὅπως εἶπον, τὸ ἐπιχείρημα ὅτι εἰς τὴν ἀρχικὴν διακήρυξιν τὸ Κράτος ἦτο διατεθειμένον νὰ δεχθῇ καὶ μακροτέραν προθεσμίαν. Ἀντετάχθησαν κατ’ αὐτοῦ τὰ ἰδικά μας ἐπιχειρήματα. Ζητοῦμεν τώρα τὴν ἄδειαν ἵνα ἐξακολουθήσωμεν τὴν συζήτησιν, ὑπὸ τὸν ὅρον ὅτι θὰ κρίνῃ ἡ διαιτησία, ἡ ὁποία θὰ γίνῃ ἐπὶ ὅλων τῶν ἄλλων ἐνδεχομένων διαφορῶν, ἂν θὰ πρέπῃ διὰ πρόωρον λύσιν τῆς συμβάσεως νὰ δώσωμεν ἀποζημίωσίν τινα εἰς τὴν Ἑταιρείαν.

§150Ι. ΜΑΜΑΗΣ. Εἰς τὴν συζήτησιν εἶχον προτείνει τὰ ἔργα νὰ ἐκτελεσθῶσιν ἐξ ἐργατῶν Ἑλλήνων.

§151Ι. ΒΑΛΑΛΑΣ (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Ρητῶς ἀναφέρουσιν ἐν τῇ συμβάσει ὅτι ὅλοι οἱ μηχανικοὶ καὶ οἱ ἐργάται θὰ εἶναι Ἕλληνες. Ἡ Ἑταιρεία θὰ μετακαλέσῃ μόνον τοὺς μηχανικοὺς οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀναγκαῖοι διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων καὶ οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ ἠδύναντο νὰ εὑρεθῶσιν ἐν Ἑλλάδι. Ὅλον τὸ προσωπικὸν τὸ ὁποῖον θὰ ἀπαιτηθῇ θὰ εὑρεθῇ ἐν τῷ τόπῳ μας. Ἐπίσης ὅσον ἀφορᾷ τὸ ὑλικόν, ἂν ὑπάρχῃ τοιοῦτον, ἐν τῷ Τόπῳ θὰ τὸ προμηθευθῇ. Συνεπῶς ἐλήφθησαν ὅλαι αἱ ἐγγυήσεις καὶ ὅ,τι εἶναι δυνατὸν νὰ δώσῃ ὁ Τόπος θὰ τὸ δώσῃ.

§152Ι. ΜΑΜΑΗΣ. Ἔκαμα αὐτὰς τὰς δηλώσεις διὰ νὰ λάβῃ γνῶσιν ὁ κόσμος.

§153Ι. ΒΑΛΑΛΑΣ (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Ἐπίσης ἐν τῇ συμβάσει ὁρίζεται ἡ πληρωμὴ τοῦ τοκοχρεολυσίου καθ’ ἑξάμηνον. Ἐπειδὴ δὲ ὁρίζεται οὗτος καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ πρῶτον τμῆμα τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ νὰ ληφθῇ μὲ τὰς χρονολογίας αἱ ὁποῖαι ἀναφέρονται ἐν τῇ συμβάσει, προστίθεται εἰς τὸ ἄρθρον 17 τῆς συμβάσεως μετὰ τὴν δευτέραν παράγραφον τὸ ἑξῆς (ἀναγινώσκει): «Τὸ πρῶτον τοκομερίδιον λήξεως 1ης Ὀκτωβρίου 1925 ἔσεται πληρωτέον διὰ ποσὸν ἀντιπροσωπεῦον τὸν τόκον πρὸς 8% ἐπὶ τῆς ὀνομαστικῆς ἀξίας τοῦ πρώτου τμήματος ὁμολογιῶν τῶν παραδοθησομένων κατὰ τὰ ἄρθρα 13 καὶ 51 πρὸς τὴν Ἑταιρείαν Ulen & Co καὶ τὴν Τράπεζαν Ἀθηνῶν ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς παραδόσεως μέχρι τῆς λήξεως τοῦ τοκομεριδίου τούτου (1 Ὀκτωβρίου 1925)». Ἐλπίζομεν ὅτι θὰ κερδίσωμεν οὕτω τόκους 3–4 μηνῶν.

§154Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐξηγήσατέ το καλύτερον.

§155Ι. ΒΑΛΑΛΑΣ (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Εἰς τὸ ἄρθρον 17 ὁρίζεται ὅτι οἱ τόκοι θὰ πληρώνωνται καθ’ ἑξάμηνον, πότε τὸ πρῶτον ἑξάμηνον καὶ πότε τὸ δεύτερον. Εἰς τὴν ἀρχὴν ὅμως εἶναι δυνατὸν νὰ βραδύνωμεν 2–3 μῆνας. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θέλομεν νὰ πληρώσωμεν τὸν τόκον τὸν ἀντιστοιχοῦντα εἰς τοὺς ὑπολοίπους δύο μῆνας καὶ ὄχι δι’ ὅλην τὴν ἑξαμηνίαν. Τοῦτο προβλέπει τὸ ἄρθρον τοῦτο τῆς συμβάσεως.

§156Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἐκδοθῶσιν αἱ ὁμολογίαι προτοῦ γίνωσι τὰ ἔργα;

§157Ι. ΒΑΛΑΛΑΣ (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Εἰς ὡρισμένην χρονολογίαν. Κατόπιν τῶν τροπολογιῶν τούτων νομίζομεν ὅτι ἡ Συνέλευσις δύναται νὰ ψηφίσῃ τὴν προκειμένην σύμβασιν καὶ νὰ δώσῃ εἰς τὰς Ἀθήνας ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀπὸ μακροῦ χρόνου ἀναμένει, δηλαδὴ τὸ νερό. Ἐλέχθη ἀπὸ κάποιον συνάδελφον ὅτι πρέπει νὰ κάμωμεν τὸ πᾶν ὅπως πεισθῇ ὁ λαὸς ὅτι ἡ σύμβασις ἐγένετο κατόπιν μελέτης καὶ ὅτι ἐλήφθησαν ὅλα τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐπιβάλλονται διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῶν συμφερόντων τοῦ λαοῦ. Ἐκ τῆς γενομένης μέχρι τοῦδε συζητήσεως ἀντελήφθητε ὅτι, ἐφόσον ἐξηρτᾶτο παρ’ ἡμῶν ἐκάμαμεν ὅ,τι ἦτο δυνατὸν καὶ δύναμαι νὰ εἴπω εἰς τὴν Συνέλευσιν ὅτι διὰ τὸν λόγον αὐτὸν δὲν παρελείψαμεν νὰ κάμωμεν καὶ θυσίας πολλάς, διότι ἐνῷ εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς εἴχομεν ἀντιληφθῆ ὅτι ἡ Ἑταιρία A. D. G. δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀναλάβῃ τὴν ἐκτέλεσιν τοιούτου ἔργου, ἐν τούτοις καὶ δι’ ἀλληλογραφίας πρὸς αὐτὴν καὶ διὰ τηλεγραφημάτων εἰς τὴν Ἀμερικὴν ἐκάμαμεν ὅ,τι ἦτο δυνατὸν διὰ νὰ πεισθῇ ἡ Συνέλευσις ὅτι δὲν παρελείψαμεν νὰ ἐξετάσωμεν οἱανδήποτε γενομένην πρότασιν. Ἡ Ἐπιτροπὴ ἀναφέρει ἤδη εἰς τὴν Συνέλευσιν ὅτι δὲν δύναται παρὰ νὰ θεωρήσῃ ὡς πραγματικὴν τὴν πρότασιν τὴν γενομένην ὑπὸ τῆς Ἑταιρείας Γιοῦλεν. Τούτων οὕτως ἐχόντων νομίζω ὅτι ἡ Συνέλευσις δύναται νὰ ψηφίσῃ τὴν σύμβασιν διὰ νὰ προβῶμεν τὸ ταχύτερον εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων.

§158Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἡ διακοπὴ τοῦ κ. συναδέλφου ἐκ Μαντινείας μὲ ἀναγκάζει νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις καὶ ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ταύτῃ νὰ δικαιολογήσω γενικώτερον τὴν γνώμην μου. Ἡ ἐπὶ μακρὸν ἀναβολὴ τῆς λύσεως τοῦ ζητήματος τῆς ὑδρεύσεως τῶν Ἀθηνῶν καὶ ἡ κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη καταπληκτικὴ αὔξησις τοῦ πληθυσμοῦ τῶν δύο πόλεων, Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς, συνετέλεσαν ὥστε ὄχι μόνον νὰ θεωρῆται, ἀλλὰ καὶ νὰ εἶναι πραγματικῶς ἔργον πατριωτικὸν ἡ λύσις τοῦ ζητήματος τούτου’ συνετέλεσαν ὥστε ὄχι μόνον νὰ θεωρῆται, ἀλλὰ νὰ εἶναι τὸ μεγαλύτερον κακὸν ἡ ἀναβολὴ τῆς λύσεως τοῦ ζητήματος. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη αἱ Κυβερνήσεις ἠσχολήθησαν σοβαρῶς περὶ τῆς ὑδρεύσεως τῶν Ἀθηνῶν καὶ τοῦ Πειραιῶς καὶ ἔχει τὴν εὐτυχίαν ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις νὰ δίδῃ τὴν λύσιν τοῦ ζητήματος τούτου. Προεβλήθη μία ἀντίρρησις ἐκ μέρους ἀξιοτίμων συναδέλφων καὶ φίλων ἢ μᾶλλον πολλαὶ ἀντιρρήσεις ἀπὸ ἀπόψεως τεχνικῆς. Βεβαίως ἡ Συνέλευσις δὲν εἶναι τεχνικὸν σῶμα διὰ νὰ ἐξετάσῃ ἀπὸ τεχνικῆς ἀπόψεως τὴν διδομένην λύσιν. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι σπανίως οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ λαοῦ ἐμελέτησαν ἐπὶ τόσον χρόνον τοιοῦτον ἔργον καὶ ἐνδελεχῶς καὶ ὑπὸ τόσων ἀνθρώπων εἰδικῶν ἐμελετήθη καὶ ἐξητάσθη τοῦτο ὅσον τὸ σημερινόν. Ὑπεστηρίχθη ὅτι εἶναι ἓν ζήτημα διὰ τὴν πόλιν σπουδαῖον, ὅτι ἡ λύσις αὐτοῦ δίδεται κατὰ τοιοῦτον τρόπον, χωρὶς νὰ ἔχῃ πηγαῖα ὕδατα ἡ πόλις καὶ αἱ ἰδιαίτεραι συνθῆκαι τῆς Ἑλλάδος εἶναι τοιαῦται, ὥστε πρέπει νὰ θεωρῶμεν εὐτύχημα ὅτι τοιαύτη δίδεται λύσις, διότι λόγῳ τῆς συστάσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ ἐδάφους ἔχομεν τὸ ἀτύχημα τὸ μεγαλύτερον ποσὸν τῶν ὀμβρίων ὑδάτων νὰ εἰσέρχηται εἰς τὰ ἔγκατα καὶ νὰ διαρρέῃ χωρὶς νὰ δύναται νὰ γίνῃ ἐκμετάλλευσις αὐτοῦ. Δι’ αὐτὸ ὅπου εἶναι δυνατὸν θὰ ἔπρεπεν ἡ λύσις τοῦ ζητήματος τῆς ὑδρεύσεως τῶν πόλεων νὰ ἐγίνετο καθ’ ὃν τρόπον θὰ γίνῃ εἰς τὰς Ἀθήνας. Συζητήσεις πολλαὶ ἐγένοντο εἰς τὸ παρελθὸν διὰ τὰ ὕδατα τῆς Στυμφαλίας, τοῦ Μέλανος ποταμοῦ καὶ τοῦ Κηφισσοῦ, ἀλλ’ οὐδέποτε ὑπελογίσθη ὅτι ἡ χρησιμοποίησις τῶν ὑδάτων αὐτῶν, ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι ἡ Στυμφαλία καὶ ὁ Κηφισσὸς δὲν παρέχουσιν ἐπαρκεῖς πηγάς, ὅτι ἤθελε στερήσει μεγάλας ἐκτάσεις τοῦ ὕδατος τῆς ἀρδεύσεως καὶ ἤθελε κατὰ συνέπειαν συντελέσει εἰς τὸ νὰ περιορισθῇ ἡ παραγωγὴ εἰς μεγάλας ἐκτάσεις γῆς. Δὲν ἦτο δὲ μόνον τὸ ζήτημα τῆς ἀποζημιώσεως, ἀλλὰ τὸ ζήτημα τῆς ὑπάρξεως μιᾶς διαρκοῦς πηγῆς πλούτου, ἡ ὁποία συντελεῖ εἰς τὸ νὰ συντηρῆται καὶ νὰ προοδεύῃ εἷς μέγας πληθυσμός. Δι’ αὐτό, ἀνεξαρτήτως τῆς οἰκονομικῆς ἀπόψεως, εἶναι, ἐπαναλαμβάνω, εὐτύχημα ὅτι διὰ τὴν πόλιν τῶν Ἀθηνῶν δίδεται ἡ λύσις μιᾶς τεχνητῆς λίμνης. Δὲν εἶναι δὲ ἀκριβὲς ὅτι παρουσιάζει κίνδυνον διὰ τὴν ὑγείαν τῶν πόλεων ἡ ὕδρευσις κατὰ τοιοῦτον τρόπον. Διότι ἡ ἀναγκαστικὴ ἀποστείρωσις τοῦ ὕδατος ἐξασφαλίζει ὥστε νὰ εἶναι τοῦτο ὑγιεινότερον ἀπὸ τὸ πηγαῖον. Ἔχομεν παραδείγματα τούτου εἰς πολλὰς μεγάλας πόλεις. Εἰς τὴν Βουδαπέστην, ὅπου τὸ ἥμισυ τῆς πόλεως, ὑδρευόμενον ἀπὸ πηγαῖον ὕδωρ, προσεβλήθη ἀπὸ χολέραν, ἐνῷ τὸ ἕτερον ἥμισυ, τὸ ὑδρευόμενον ἀπὸ τεχνητὴν λίμνην, δὲν προσεβλήθη, διότι ἐγίνετο ἀποστείρωσις συστηματική. Ἔχω τὴν πεποίθησιν ὅτι τὰ ὕδατα τῆς λίμνης αὐτῆς θὰ εἶναι ὑγιεινότερα ἀπὸ τὰ πηγαῖα ὕδατα τὰ ὁποῖα ἤθελον μεταφερθῆ εἴτε ἀπὸ τὴν Στυμφαλίαν εἴτε ἀπὸ ἀλλοῦ. Ἐπίσης ἐγένοντο ἄλλαι παρατηρήσεις διὰ τὴν ἀντοχὴν τοῦ ἔργου κ.τ.λ. Ὅτι δὲν εἶναι ἀκριβεῖς αὗται, ἀρκεῖ νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι δέκα πόλεις εἰς τὴν Ἀμερικήν, αἱ μεγαλύτεραι πόλεις τῆς Ἀγγλίας καὶ τῆς Ἰταλίας ὑδρεύονται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Ἐνῷ δὲ ἡμεῖς ἔχομεν ὕψος ἕως 50 μέτρων, ἐν Ἀμερικῇ τὸ ὕψος φθάνει μέχρις 140 μέτρων. Εἰς τὴν Ἀμερικὴν ἔχει γίνει συστηματικὴ ἐργασία δι’ αὐτὰ τὰ ζητήματα· εἶναι δὲ καὶ εὐτύχημα δι’ ἡμᾶς ὅτι τὸ ἀναλαμβάνει Ἀμερικανικὴ Ἑταιρεία, διότι ἡ Ἀμερικὴ παρουσιάζει τοὺς καλυτέρους ἀνθρώπους διὰ τοιαῦτα μεγάλα ἔργα. Ἂν δὲ συνέβη νὰ γίνωσιν ἀτυχήματα εἰς μίαν ἢ δύο τοιαύτας λίμνας, ἀπεδείχθη ἐκ τῶν ὑστέρων ὅτι τὰ ἀτυχήματα αὐτὰ συνέβησαν διότι ἦτο κακότεχνος ἡ ἐκτέλεσις. Δηλαδὴ δὲν εἶχε γίνει καμμία σοβαρὰ ἐπίβλεψις κατὰ τὴν κατασκευήν. Δι’ αὐτὸ βεβαίως εἶναι ἀξιέπαινος ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἐφρόντισε καὶ ἐπέτυχε νὰ δοθῇ τὸ ἔργον εἰς μίαν ἐργοληπτικὴν Ἑταιρείαν παγκοσμίου φήμης, ἡ ὁποία ἐγγυᾶται ὅτι θὰ ἐκτελέσῃ τὸ ἔργον ὑπὸ τοὺς καλυτέρους τεχνικοὺς ὅρους. Αὐτὰ ἀπὸ ἀπόψεως τεχνικῆς. Διότι πρέπει νὰ ἔχωμεν τὴν συνείδησιν ἀναπαυμένην ὅτι δίδομεν εἰς τὸ ζήτημα τῆς ὑδρεύσεως τῶν Ἀθηνῶν καὶ τοῦ Πειραιῶς τὴν προσφορωτέραν λύσιν. Ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς ἤθελον νὰ παρατηρήσω τὰ ἑξῆς: Ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῆς Συγκοινωνίας κ. Ὑπουργός, ὁ ἴδιος ὡμολόγησε καὶ ὅλοι γνωρίζετε ὅτι οἱ ὅροι τοῦ δανείου εἶναι δυσβάστακτοι, ἢ μᾶλλον βαρεῖς. Δὲν δύναται κανεὶς νὰ κακίσῃ τὴν Κυβέρνησιν δι’ αὐτό, ἥτις προεκήρυξε δημοπρασίαν καὶ δὲν ἐπροτίμησε δημοπρασίαν κατὰ τοιοῦτον τρόπον ὥστε νὰ συνδυασθῇ ἡ ἀνάληψις τοῦ ἔργου καὶ ἡ παροχὴ τοῦ δανείου. Διότι ὅτε ἐγένετο ἡ διακήρυξις τῆς δημοπρασίας εὑρισκόμεθα εἰς μίαν πολὺ δύσκολον θέσιν καὶ δὲν γνωρίζω ποία ἦτο ἡ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν πίστις τοῦ Κράτους. Εἴχομεν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ προσφυγικὸν δάνειον καὶ φυσικὸν ἦτο νὰ μὴ ἀποβλέψῃ τὸ Κράτος εἰς σύναψιν ἐξωτερικοῦ δανείου δι’ ἔργα μεγάλων δαπανῶν. Ἐκτὸς τούτου ὅμως εἶμαι σύμφωνος ὅτι εἶναι σκόπιμον διὰ τὴν ἐκτέλεσιν μεγάλων ἔργων τὸ Κράτος νὰ ἀποβλέπῃ εἰς ἐσωτερικὰ δάνεια λόγῳ τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεώς του, ἥτις δὲν ἐπιτρέπει τὴν εἰς τὸ ἐσωτερικὸν τρόπον τινὰ ἀπορρόφησιν κεφαλαίων διὰ τὴν χρησιμοποίησιν καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Διότι ἐνταῦθα πρόκειται ἓν μέγα μέρος τῶν κεφαλαίων νὰ διατεθῇ διὰ τὴν ἀγορὰν ὑλικοῦ. Ὅσον καὶ ἂν ἦτο δικαιολογημένη ἡ διακήρυξις τῆς δημοπρασίας, φαίνεται ἐκ τῶν ὑστέρων ὅτι ἦτο ὀρθὴ ἡ παρατήρησις ἡ ὁποία ἐγένετο ὑπὸ τοῦ ἐκ Λακεδαίμονος κ. πληρεξουσίου, ὄχι πρὸς ἀναβολὴν τοῦ νομοσχεδίου, διότι ἐγὼ θὰ ψηφίσω ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου καὶ θὰ συστήσω τὴν ὑπερψήφισιν αὐτοῦ, ἀλλὰ τὸ λέγω διὰ μίαν λεπτομέρειαν τὴν ὁποίαν μὲ ἔκαμε νὰ σκεφθῶ ὁ ἐκ Μαντινείας κ. πληρεξούσιος. Θὰ εἶναι ὀρθότερον νὰ ἀποβλέπῃ τὸ Κράτος εἰς τὴν κάλυψιν τοῦ ποσοῦ κατ’ ἄλλον τρόπον. Κατὰ τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον, οἱ κάτοικοι Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς θὰ ὑποχρεοῦνται εἰς μίαν φορολογίαν πρὸς κάλυψιν τῶν ἐνδιαμέσων τόκων. Οἱ ἐνδιάμεσοι τόκοι θὰ ἀνέλθωσι κατὰ τὸ πενταετὲς διάστημα, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, εἰς 2,800,000 δολλάρια, δηλαδὴ 500,000 δολλάρια κατ’ ἔτος. Μετὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου ὑποχρεωτικῶς ὑπολογίζεται ὅτι θὰ εἰσπράττεται κατὰ κάτοικον 80% τοῦ δολλαρίου· δηλαδὴ θὰ ἔχωμεν εἰσπράξεις συνολικὰς κατὰ κάτοικον, ἂν ὑπολογισθοῦν εἰς ἓν ἑκατομμύριον οἱ κάτοικοι Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς — ἡ αὔξησις ἀπεδεικνύει ὅτι μετὰ πάροδον πενταετίας ὁ πληθυσμὸς θὰ ὑπερβῇ τὸ ἑκατομμύριον — θὰ ἔχωμεν εἰσπράξεις ἑνὸς ἑκατομμυρίου δολλαρίων. Τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον παρέχει ἡ Ἑταιρεία εἶναι εἰς μετρητά. Δηλαδὴ ἔχει ὀνομαστικὴν ἀξίαν, ἀλλὰ πραγματικὴν ἀξίαν ἔχομεν 8½ ἑκατομμύρια δολλαρίων. Εἰς τὴν Ἑλλάδα δὲν ἐσυνειθίσαμεν νὰ ὑφιστάμεθα ζημίας θετικὰς πρὸ τῆς ἀπολαβῆς ὡρισμένων ὠφελημάτων, διὰ νὰ ἀποφύγωμεν μεγαλυτέρας ζημίας, διότι τὸ δάνειον εἶναι μὲ τόκον 9% καὶ μὲ ἀπώλειαν 1½ ἑκατομμυρίου δολλαρίων λόγῳ τῆς διαφορᾶς τῆς ἐκδόσεως τῆς πραγματικῆς ἀξίας αὐτοῦ. Ἀλλὰ προκειμένου περὶ ἑνὸς σχετικῶς μικροῦ ποσοῦ καθ’ ἣν στιγμὴν καλοῦνται οἱ κάτοικοι τῶν Ἀθηνῶν νὰ συνεισφέρουν περὶ τὸ ἓν ἑκατομμύριον δολλαρίων κατ’ ἔτος, ἡ σύναψις ὑπὸ τοιούτους δυσμενεῖς ὅρους ἑνὸς δανείου τὸ ὁποῖον θὰ μᾶς ὑποχρεοῖ εἰς πληρωμὴν 8½ ἑκατομμυρίων δολλαρίων κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἐκτελέσεως τοῦ ἔργου, νομίζω ὅτι θὰ ἦτο προτιμωτέρα ἡ λύσις νὰ ἐξευρεθῇ τὸ δάνειον ἀπ’ ἀρχῆς, διὰ τῆς ἀμέσου φορολογίας τῶν κατοίκων, ὡς ἂν δηλαδὴ εἶχε γίνει ἡ ὕδρευσις. Διότι δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ ἀδικαιολόγητον τὸ νὰ φορολογοῦνται οἱ κάτοικοι προκαταβολικῶς, ὅταν εἶναι βέβαιοι ὅτι μετὰ τετραετίαν θὰ ἔχωσι τὸ ὕδωρ χωρὶς νὰ ὑποστῶσι μεγαλύτερα βάρη μετὰ τὴν τετραετίαν. Διότι εἶναι κέρδος τὸ νὰ μὴ πληρώσωμεν τώρα ἀμέσως, ἀλλὰ θὰ πληρώσωμεν ποσὸν μεγαλείτερον μετὰ τὴν τετραετίαν. Ἂν λοιπὸν ἠκολουθοῦμεν αὐτὸν τὸν δρόμον, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ περιορίσωμεν τὴν ἀνάγκην τοῦ δανείου εἰς τρία ἢ τέσσαρα ἑκατομμύρια δολλαρίων, ποσὸν τὸ ὁποῖον εὐκόλως, ὡς ἐγὼ τοὐλάχιστον νομίζω, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξευρεθῇ καὶ ὑπὸ πολὺ καλυτέρους ὅρους ἀπὸ τὸ ἐσωτερικὸν δάνειον. Τὸ ζήτημα δὲ ἔχει ἀξίαν ὄχι μόνον διότι ἐπιβαρύνονται οἱ κάτοικοι Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς ὑπερβολικά, ἀλλὰ διότι τὸ Κράτος παραχωρεῖ εἰς ὑπεγγυότητα τὰ πλεονάσματα τῶν προσόδων αἵτινες εἶναι ὑπέγγυοι εἰς τὸ προσφυγικὸν δάνειον. Ἐκ τῆς δεσμεύσεως αὐτῆς τῶν προσόδων φοβοῦμαι ὅτι θὰ εὑρίσκετο τὸ Κράτος ἐν ἐλαττωματικῇ θέσει ἂν θελήσῃ νὰ συνάψῃ δάνειον πολὺ μεγαλύτερον, τὸ ὁποῖον θὰ ἦτο ἀπαραίτητος ἀνάγκη νὰ συνάψῃ διὰ τὴν ἐξυγίανσιν τῶν οἰκονομικῶν του. Θὰ ἦτο λοιπὸν καλύτερον νὰ ἐπιβάλωμεν ἄμεσον φορολογίαν, νὰ ἔχωμεν προσόδους ἀσφαλεῖς καὶ νὰ περιορισθῇ εἰς ἓν μικρὸν ποσὸν τὸ ἀναγκαιοῦν νὰ συναφθῇ δάνειον, ὅπερ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξασφαλισθῇ ἀπὸ τὴν ἐσωτερικὴν ἀγοράν. Ἀλλ’ ἐπαναλαμβάνω ὅτι τὸ ἔργον εἶναι πατριωτικὸν καὶ οἱαδήποτε ἀναβολὴ αὐτοῦ νομίζω ὅτι θὰ ἦτο πλέον ἢ ἐπιβλαβής. Δι’ αὐτὸ περιορίζω τὴν πρότασιν καὶ λέγω τοῦτο: Ἀφοῦ συνάπτεται τὸ δάνειον διὰ τὰ δέκα ἑκατομμύρια, ὑπάρχει ὅμως ἀνάγκη ἑνὸς ἑκατομμυρίου δολλαρίων διὰ τὰ προσωρινὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ γίνουν ἀμέσως καὶ ἅτινα ἀναλαμβάνει ἡ Ἑταιρεία νὰ ἐκτελέσῃ ἀμέσως, προμηθευομένη τὰ χρήματα ἄλλοθεν μὲ ἰδιαιτέραν συμφωνίαν καὶ ἐπειδὴ πιθανὸν νὰ παραστῇ ἀνάγκη ὑπερβάσεως τῆς δαπάνης ἀπὸ τοῦ ποσοῦ τῶν δέκα ἑκατομμυρίων, τοὐλάχιστον διὰ τὰ ἄλλα ποσὰ νὰ μὴ καταφύγωμεν εἰς δάνειον ἐκ μέρους τῆς Ἑταιρείας, ἀλλὰ νὰ ἀποβλέψῃ ἀπὸ σήμερον τὸ Κράτος νὰ προμηθευθῇ διὰ τῆς ἄλλης ὁδοῦ τὸ ποσὸν αὐτό, διότι θὰ εἶναι πολὺ βαρὺ τὸ νὰ πληρώνωμεν 9% τόκον καὶ νὰ ἔχωμεν δεσμευθῆ ἀπὸ τὸν Διεθνῆ Ἔλεγχον. Εἶναι εὔκολον ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τοῦδε νὰ ἀκολουθήσῃ τὴν ὁδὸν τῆς ἀμέσου φορολογίας καὶ τῆς συνάψεως ἐσωτερικοῦ δανείου ὑπὸ ἄλλους, εὐνοϊκωτέρους ὅρους. Αὐταὶ εἶναι αἱ παρατηρήσεις τὰς ὁποίας εἶχον νὰ κάμω καὶ αἱ ὁποῖαι δὲν καταλήγουν εἰς τὸ νὰ ζητήσω τὴν ἀναβολὴν ἢ τὴν τροποποίησιν τῆς συμβάσεως. Ἡ Κυβέρνησις ἔχει θέσει εἰς τὴν σύμβασιν διάταξιν, καθ’ ἣν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ διαπραγματευθῇ καὶ βελτίωσιν τῶν ὅρων· δὲν γνωρίζω ἂν εἰς αὐτὸ περιλαμβάνεται καὶ ὁ τρόπος τῆς ἐξευρέσεως χρημάτων.

§159Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Αὐτὸ δὲν περιλαμβάνεται εἰς τὴν σύμβασιν, ἀλλ’ εἰς τὸν νόμον. Κατὰ συνέπειαν, ἂν κατορθώσωμεν, ἀκολουθοῦντες τὰς ὑποδείξεις σας, νὰ ἐπιτύχωμεν τὸ ποσὸν ἄλλοθεν, εἶναι εἰς τὴν Ἑταιρείαν τελείως ἀδιάφορον.

§160Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἐγὼ ὑποβάλλω τὴν σκέψιν. Καταλήγων, συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ψήφισιν.

§161ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἐγγεγραμμένοι οἱ κύριοι Δεναξᾶς, Πρωτοπαπᾶς, Θεοδωρόπουλος, Ἠσαΐας καὶ Μπακόπουλος. Θὰ ἤθελον νὰ γνωρίζω ἂν οἱ κύριοι συνάδελφοι θὰ ὁμιλήσουν.

§162Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Ἂν οἱ κύριοι συνάδελφοι παραιτοῦνται τοῦ λόγου, παραιτοῦμαι καὶ ἐγώ.

§163ΤΙΝΕΣ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§164ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις κηρύσσεται περαιωμένη.

§165ΠΟΛΛΟΙ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΙ. Δεκτόν, δεκτόν. (Ψηφίζεται εἰς βʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, ἀναβαλλομένης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου λόγῳ τῶν τροπολογιῶν).

§166ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτεται ἡ συνεδρίασις ἵνα ἐπαναληφθῇ τὴν 10.30′ μ. μ.

(Ὥρα 8.50′ μ. μ.)

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Ὥρα 10.50′ μ. μ.)

§167ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις. Συνεχίζομεν τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως συντάγματος κυνηγῶν». Ὁ κ. Σ. Ἀντωνιάδης ἔχει τὸν λόγον.

§168Σ. ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἓν ἔτος μετὰ τὴν ἀνακήρυξιν τῆς Δημοκρατίας, ἡ τρίτη δημοκρατικὴ Κυβέρνησις ἐμφανίζεται ἐνώπιον ἡμῶν ὁμολογοῦσα ἐπισήμως καὶ μὲ τὸν πλέον ἐμφαντικὸν τρόπον ὅτι εὑρίσκεται ἐν ἀδυναμίᾳ νὰ προστατεύσῃ τὴν ζωὴν καὶ περιουσίαν τῶν πολιτῶν, καίτοι διαθέτει τὴν ἠθικὴν ἐνίσχυσιν ἑνὸς κυριάρχου Σώματος καὶ πιστώσεις δύο δισεκατομμυρίων δραχμῶν, καὶ ζητεῖ ἀπὸ τὸν δυστυχῆ Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ ἄλλας ἀκόμη θυσίας αἵματος καὶ χρήματος ἵνα πατάξῃ ὀλίγους λῃστάς, μετρουμένους εἰς τὰ δάκτυλα τῆς χειρός. Ὁποῖον θέαμα ἀποκαρδιωτικὸν δι’ ὅσους πράγματι εἰλικρινῶς ἠγάπησαν τὴν Δημοκρατίαν καὶ ἠγωνίσθησαν δι’ αὐτήν, ἀλλὰ καὶ ὁποία χαρὰ διὰ τοὺς ἐχθροὺς τῆς Δημοκρατίας, οἱ ὁποῖοι ἐκ τῶν λόγων τούτων τῆς Κυβερνήσεως θὰ ἀντλήσουν ἀναμφισβητήτως ἐπιχειρήματα διὰ νὰ παραπλανήσουν τὸν ἁπλοϊκὸν λαὸν καὶ νὰ ἐμφανίσουν εἰς αὐτὸν τὴν Δημοκρατίαν καὶ τὴν μεταβολὴν τοῦ πολιτεύματος ὡς ἀπαρχὴν χειροτέρων δεινῶν δι’ αὐτόν. Καθ’ ἣν στιγμὴν εὑρισκόμεθα εἰς περίοδον ἀναπλάσεως καὶ ἔχομεν ἀνάγκην, ὡς Κράτος, τῆς ἐμπιστοσύνης τῶν ξένων κεφαλαίων, ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις καὶ διακηρύττει ὅτι τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος ἐχρεωκόπησε, ἐφόσον δὲν εἶναι εἰς θέσιν, μὲ 50,000 ἄνδρας ὑπὸ τὰ ὅπλα καὶ μὲ δύναμιν χωροφυλακῆς ὀργανουμένην ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν, νὰ πατάξῃ ὀλίγους λῃστάς. Ὁποίαν ἐντύπωσιν θέλετε νὰ κάμῃ ἡ ὁμολογία αὐτὴ τῆς Κυβερνήσεως ἓν ἔτος μετὰ τὴν ἀνακήρυξιν τοῦ δημοκρατικοῦ πολιτεύματος, ἐκείνου μὲ τὸ ὁποῖον ὑπεσχέθημεν ὅτι θὰ ἔχωμεν μεταξὺ ἄλλων τὴν τάξιν καὶ τὴν ἀσφάλειαν εἰς τὸν τόπον;

§169ΤΙΝΕΣ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΙ. Δὲν ἔχουν καμμίαν σχέσιν αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγετε μὲ τὸ πολίτευμα.

§170Σ. ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ. Ὅταν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν ἔκαμεν εἰσήγησιν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ Ἀστυνομίας Πόλεων, ἔλεγε τότε ὅτι ἡ χωροφυλακὴ ἔχει μίαν σπουδαίαν ἀποστολήν· τὴν τήρησιν τῆς ἀσφαλείας ἐν τῇ ὑπαίθρῳ χώρᾳ. Καὶ ἔρχεται σήμερον νὰ ὁμολογήσῃ ὅτι ἡ χωροφυλακὴ εἶναι περιττή, ὅτι δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐκπληρώσῃ τὰ μόνα καθήκοντα τὰ ὁποῖα τῆς ἀπομένουν μετὰ τὴν ἀφαίρεσιν τῶν λοιπῶν καθηκόντων αὐτῆς. Δὲν εἶναι εἰς θέσιν ἡ χωροφυλακή, ἡ ἀριθμοῦσα τόσην μεγάλην δύναμιν νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν ἡσυχίαν εἰς τὴν ὕπαιθρον χώραν· εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀναζητήσωμεν ἀλλαχοῦ δύναμιν διὰ νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὴν γαλήνην αὐτήν. Καὶ ἐκ τῆς πράξεως ταύτης τῆς Κυβερνήσεως προβάλλουν ἀμείλικτα τὰ ἐρωτήματα: Εἰς τόσην δύναμιν, μεταξὺ τόσων ὁπλιτῶν τοῦ στρατοῦ καὶ τόσων ὁπλιτῶν τῆς χωροφυλακῆς δὲν ὑπάρχουν ἆρά γε 1000 ἄνδρες διατεθειμένοι νὰ ἐργασθοῦν διὰ νὰ ἐξασφαλίσουν τὴν ἡσυχίαν τοῦ Τόπου; Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξευρεθοῦν ἄνδρες οἵτινες νὰ ἔχουν καὶ τὴν ἐντιμότητα καὶ τὸ σθένος καὶ τὴν αὐταπάρνησιν ἵνα ἐκπληρώσουν ἓν βαρὺ ἔργον, τὸ ἔργον τῆς καταδιώξεως τῶν λῃστῶν; Μήπως ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργὸς δὲν ἔχει ἐμπιστοσύνην πλέον εἰς τὸ Σῶμα τῆς χωροφυλακῆς; Ὑπάρχει λοιπὸν τόση ἔλλειψις αὐταπαρνήσεως μεταξὺ τῶν ἀνδρῶν τούτων καὶ θὰ ἀναζητήσωμεν ἄνδρας μεταξὺ τῶν ἰδιωτῶν καὶ μεταξὺ ἐφέδρων ἀξιωματικῶν, ὁμολογοῦντες ὅτι ἐπὶ χιλιάδων ἀνδρῶν, τοὺς ὁποίους ἔχαμεν εἰς τὴν διάθεσίν μας, δὲν εὑρίσκονται ἀρκετοὶ διὰ τὴν ὑπηρεσίαν ταύτην καὶ συνεπῶς εἶναι ὅλοι περιττοὶ καὶ ἔπρεπε νὰ ἔχουν διαλυθῆ; Καὶ προβάλλει ἀκόμη ἓν ἕτερον ἐρώτημα: Εἶναι ἆρά γε τόσον πολλοὶ οἱ λησταὶ ὥστε νὰ χρειάζεται τόση μεγάλη δύναμις πρὸς καταπολέμησίν των, ὁπότε, ἂν ὁμολογήσωμεν τοῦτο, ὀφείλομεν νὰ ὁμολογήσωμεν ἀφ’ ἑτέρου ὅτι εἶναι βαθύτερα τὰ αἴτια τῆς ὑπάρξεως ἑνὸς τοιούτου ἀριθμοῦ καὶ κατ’ ἀνάγκην τότε θὰ ὁμολογήσωμεν ὅτι εἶναι κοινωνικὰ τὰ αἴτια καὶ πρέπει νὰ ἀναζητήσωμεν ἀλλαχοῦ τὴν θεραπείαν. Ἢ θὰ ὁμολογήσωμεν ὅτι οἱ λησταὶ αὐτοὶ εἶναι ἐλάχιστοι, ὁπότε πρὸς τί τόση φροντὶς καὶ πρὸς τί ἡ σπατάλη τόσων ἑκατομμυρίων καὶ τόσων θυσιῶν; Κύριοι συνάδελφοι, ὁ λαός, ὁ ἐργαζόμενος λαὸς ἔχει δύο ἐχθρούς· ἔχει τοὺς ἐχθροὺς τῶν πόλεων καὶ τοὺς ἐχθροὺς τῶν ὀρέων. Ἀλλ’ οἱ ἐχθροὶ τῶν πόλεων, ὡς βλέπετε καὶ ὡς γνωρίζετε, εἶναι ἀσυγκρίτως πολυπληθέστεροι καὶ ἀσυγκρίτως ἐπικινδυνωδέστεροι καὶ δὲν βλέπω τὴν Κυβέρνησιν νὰ λαμβάνῃ οὐδὲν μέτρον ἐναντίον αὐτῶν. Διότι, ἂν συγκρίνητε τὸ κακὸν τὸ ὁποῖον κάνουν οἱ λησταὶ τῶν ὀρέων, εἶναι ἐλάχιστον, οὔτε τὸ χιλιοστὸν δὲν δύνανται νὰ κάμουν. Τί δύνανται νὰ προξενήσουν οἱ λησταὶ αὐτοὶ ἀπέναντι τοῦ μεγάλου κακοῦ τὸ ὁποῖον διαπράττουν οἱ λησταὶ τῶν πόλεων; Καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐμφανίζεται ὡς ἐπιθυμοῦσα τὴν προστασίαν τοῦ δυστυχοῦς τούτου λαοῦ, προτείνουσα τὴν δαπάνην τῶν 30,000,000 διὰ νὰ προστατεύσῃ μόνον ὀλίγους χωρικοὺς καθ’ ἣν στιγμὴν σύμπας ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς στενάζει ὑπὸ τὸ βάρος τόσων φόρων καὶ ὑπὸ τὴν πίεσιν τόσων αἰσχροκερδῶν. Κύριοι συνάδελφοι, δυστυχῶς ὀφείλομεν νὰ ὁμολογήσωμεν ὅτι οἱ λησταὶ τῶν ὀρέων εἶναι γεννήματα τῶν ληστῶν τῶν πόλεων. Δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ ληστεία τῶν ὀρέων ὅταν ὑπάρχῃ εὐημερία εἰς τὸν Τόπον. Τὰ ὄργανα τῶν ἀρχηγῶν τῶν ληστῶν, τῶν ληστάρχων, εὑρίσκονται ἀναμφισβητήτως μεταξὺ ἐκείνων τῶν πολιτῶν, οἵτινες ἀπηλπισμένοι ἀπὸ τὸν σημερινὸν βίον, οἵτινες ἠγανακτισμένοι διὰ τὴν σημερινὴν κατάστασιν στρέφονται ἐναντίον καὶ τοῦ Κράτους καὶ τῆς Πολιτείας, συνεργαζόμενοι μὲ διαφόρους ἀρχηγούς. Ὀφείλομεν νὰ ὁμολογήσωμεν ὅτι, ἂν ὑπάρχουν λησταὶ τῶν ὀρέων, εἶναι ὑπαίτιον τὸ Κράτος, τὸ ὁποῖον δὲν δύναται νὰ πατάξῃ τὸ κακὸν εἰς τὴν ρίζαν του διὰ νὰ μὴ ὑπάρχουν αὐτὰ τὰ θύματα τῆς σημερινῆς κοινωνικῆς καταστάσεως. Ἐξηγῶ τὴν ὕπαρξιν· δὲν δικαιολογῶ τὴν ὕπαρξιν. Ἐξηγῶ τὰ φαινόμενα τὰ ὁποῖα παρουσιάζονται καὶ πρέπει νὰ ἐξετάζωμεν καὶ νὰ ἀνατέμνωμεν διὰ νὰ δυνάμεθα νὰ κρίνωμεν καὶ νὰ εὕρωμεν τὰ φάρμακα τὰ ἀπαιτούμενα. Διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου φοβοῦμαι ὅτι τὸ ἐλάχιστον αὐτὸ κακὸν ἐν συγκρίσει πρὸς τὸ ἄλλο κακὸν τῆς ληστείας ὄχι μόνον δὲν θὰ δυνηθῇ νὰ παταχθῇ, ἀλλὰ θὰ ἐπαυξηθῇ ἔτι περισσότερον, διότι ἀντὶ τῶν 5 ἢ 10 ληστῶν θὰ ἐξαπολύσωμεν ἀνὰ τὰς πεδιάδας τῆς Ἑλλάδος 1000 ἑτέρους ληστάς, τοὐλάχιστον τοὺς ἡμίσεις, καὶ θὰ ἔχωμεν Γιαγκούληδες κρατικοὺς τὴν φορὰν ταύτην καὶ ὄχι ἀνεπισήμους, διότι τὰ ὄργανα ταῦτα, τὰ ὁποῖα ἀσφαλῶς θὰ στρατολογηθοῦν—καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἄλλως—θὰ στρατολογοῦνται μεταξὺ ἐκείνων τὰ ὁποῖα τολμηρότερα εἶναι, διότι περισσότερον ἀψηφοῦν τὸν θάνατον καὶ ἀψηφοῦν τὰς περιπετείας ἐπιδιώκοντα τὸ πλιατσικολόγημα.

§171Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Διατυποῦται εἰς τὸ νομοσχέδιον ῥητῶς ὅτι ἡ ἐκλογὴ τῶν ἀξιωματικῶν θὰ γίνῃ πρῶτον μεταξὺ τῶν ἀξιωματικῶν τοῦ στρατοῦ καὶ κατὰ δεύτερον λόγον μεταξὺ ἐφέδρων καὶ μονίμων ἀξιωματικῶν τῶν πρώην ὑπηρετησάντων καὶ κατόπιν ἐκλογῆς τούτων ἐκ μέρους συμβουλίου ἐξ ἀξιωματικῶν ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει δὲν ἠμπορεῖτε νὰ λέγηται αὐτά.

§172Σ. ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ. Μὴ λησμονεῖτε ὅτι δὲν πρόκειται περὶ ἐλαχίστων ἀρχηγῶν, ἀλλὰ πρόκειται περὶ τῶν 1000 ἀνδρῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ περιορισθοῦν ὅταν θὰ εὑρίσκωνται ὑφ’ ἃς συνθήκας θὰ εὑρίσκωνται εἰς τὴν ὕπαιθρον χώραν. Μὴ λησμονεῖτε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι εἰς ἐποχὴν καθ’ ἣν ὁ πρώην ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων εὑρίσκετο εἰς τὸν κολοφῶνα τῆς δόξης του ἓν τάγμα ἀσφαλείας ὑπῆρξεν ἀρκετὸν διὰ νὰ προσθέσῃ εἰς τὴν ἀγανάκτησιν τοῦ λαοῦ ἐκ τοῦ πολέμου καὶ τὴν ἀγανάκτησιν ἐκείνην τὴν ὁποίαν ἐπέφερεν ἡ πίεσις ποὺ ἔκαμεν αὐτὸ τὸ τάγμα. Καὶ σήμερον ἐρχόμεθα νὰ φέρωμεν, νὰ ἐξαποστείλωμεν μὲ ἄλλας προφάσεις, 1000 ἄνδρας μὲ ἀνάλογον ἀποστολήν, μὲ χειροτέραν ἴσως ἀποστολήν, διὰ νὰ δημιουργήσωμεν καὶ ἐπαυξήσωμεν ἔτι περισσότερον τὴν δυσφορίαν τοῦ λαοῦ. Ἀλλ’ ἂν ἓν τάγμα ἀσφαλείας ἔφερε μίαν 1ην Νοεμβρίου, τί ἀναμένομεν ἀπὸ ἓν σύνταγμα τοιοῦτον;

§173Π. ΚΑΡΑΣΕΒΔΑΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ λέγητε τοιαῦτα πράγματα. Ἡ ἄτιμος δυναστεία εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία πταίει.

§174Σ. ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν διακόψαντα συνάδελφον ὅτι ὁμιλῶ περὶ συντελεστῶν τῆς παρελθούσης καταστάσεως. Ἡ δυναστεία εἶναι βεβαίως ὁ μεγαλύτερος συντελεστής τοῦ κακοῦ, ἀλλὰ καὶ τὸ ἀναφερθὲν γεγονὸς εἶναι ἐπίσης εἷς τῶν συντελεστῶν. Δὲν φαντάζομαι ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ εἰσέλθωμεν εἰς λεπτομερείας διὰ νὰ ἀποδείξω ὅτι τὸ νομοσχέδιον τοῦτο πρὸς τιμὴν τῆς Δημοκρατίας πρέπει νὰ ἀπορριφθῇ ἀσυζητητί. Ἀρκεῖ νὰ σημειώσω ὅτι δημιουργεῖται ἓν Σῶμα πολυτελές, τοῦ ὁποίου τὴν διάλυσιν, ὅπως πολὺ ὀρθῶς παρετήρησεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος θὰ δυσκολευθῶμεν νὰ ἐπιφέρωμεν, ὅταν θὰ ἐπιστῇ ἀνάγκη, ὅταν ὑπὸ τὴν γενικὴν κατακραυγὴν θὰ ὑποχρεωθῶμεν συντόμως νὰ τὸ διαλύσωμεν· διότι τὰ ἄτακτα ταῦτα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα θὰ ἔχωσιν ἤδη ἐξοικειωθῆ πρὸς μίαν νέαν ζωήν, δὲν θὰ εἶναι εὔκολον νὰ ἀφοπλισθῶσιν. Δὲν εἰσέρχομαι εἰς λεπτομερείας, διότι θεωρῶ τὸ νομοσχέδιον ἀπορριπτέον κατ’ ἀρχήν. Δὲν ἔχω παρὰ μόνον τοῦτο νὰ προτείνω· ὅτι ἡ ληστεία τῶν ὀρέων θὰ ἠδύνατο νὰ παταχθῇ δι’ ἐλαχίστης δαπάνης διὰ τρόπου πολὺ ἁπλουστέρου· θὰ ἦτο δυνατὸν μὲ τὸν γνωστὸν τρόπον νὰ δοθοῦν ἀμοιβαὶ εἰς τοὺς καταδίδοντας τὰ κρησφύγετα αὐτῶν. Νὰ δοθοῦν συντάξεις μεγάλαι καὶ ὄχι ὅπως αὐταὶ ποὺ δίδονται σήμερον εἰς τὰς οἰκογενείας ἐκείνων αἱ ὁποῖαι θὰ φονεύωνται βοηθοῦντες τὰς Ἀρχὰς εἰς τὴν δίωξιν τῶν λῃστῶν. Θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ὀργανωθῇ μία ὑπηρεσία πληροφοριῶν, ἡ ὁποία θὰ ἐπληροφόρει περὶ τῆς κινήσεως τούτων, ἵνα ἐντὸς βραχέος χρονικοῦ διαστήματος ἐξαφανισθῶσιν. Ἐπίσης ἕτερον ἀποτέλεσμα θὰ ἠδύνατο νὰ φέρῃ μία ἀθρόα μετάθεσις τῶν χωροφυλάκων ἐκ τῶν διαφόρων μερῶν, διότι ὅπως ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Γιωτόπουλος εἶχεν εἴπει, ἔχω τὴν ὑπόνοιαν ὅτι ὑπάρχουν ὄργανα τῆς χωροφυλακῆς ἅτινα συνεννοοῦνται μὲ τοὺς λῃστὰς καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἡ μετάθεσις τούτων θὰ ἦτο ἀπὸ πάσης ἀπόψεως σκόπιμος. Ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν ἐνθυμοῦμαι μίαν ἡμέραν εἶχε δηλώσει ὅτι ἔχει ἐξασφαλίσει τὴν παραμονήν του εἰς τὴν Ἀρχὴν καθ’ ὅλον τὸ 1925. Δὲν γνωρίζω ἂν αἱ δηλώσεις αὗται εἶναι ἀπόρροια τῆς ἐπαινετῆς ὁμολογουμένως ἐπιθυμίας ὅπως παρατείνῃ τὴν παραμονήν του ἐν τῇ Κυβερνήσει ἐπὶ μακρὸν διάστημα διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ πατάξῃ τὴν ληστείαν καὶ νὰ ἔχῃ τὴν τιμὴν ὅτι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν του συνετέλεσεν εἰς τὴν πάταξιν τῆς ληστείας ταύτης. Ὀφείλω ὅμως νὰ ὁμολογήσω ὅτι κατ’ ἐμὲ ἡ ἔμπνευσίς του αὕτη ἀσφαλῶς εἶναι ἀτυχὴς καὶ δὲν φαντάζομαι ἡ Συνέλευσις νὰ διστάσῃ νὰ ἐκλέξῃ μεταξὺ τῆς ἀπωλείας ἑνὸς Ὑπουργοῦ καὶ τῆς πλήρους κρατικῆς ἀποσυνθέσεως.

§175ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Μαρματάκης ἔχει τὸν λόγον.

§176Ι. ΜΑΡΜΑΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἕνα πρᾶγμα εἶναι βέβαιον ὅτι ἡ Ἤπειρος, ἡ Μακεδονία, ἡ Θράκη καὶ ἡ Στερεὰ Ἑλλὰς δὲν εὑρίσκεται ἀπὸ δημοσίας ἀσφαλείας εἰς καλὴν κατάστασιν.

§177ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ. Καὶ ἡ Κρήτη.

§178Ι. ΜΑΡΜΑΤΑΚΗΣ. Εὐτυχῶς εἶναι εἰς πολὺ καλὴν κατάστασιν ἀπὸ δημοσίας ἀσφαλείας. Ἐδῶ εἶναι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ δύναται νὰ τὸ βεβαιώσῃ. Εἶναι τὸ μόνον μέρος τῆς Ἑλλάδος, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται ὑπὸ ἔποψιν δημοσίας ἀσφαλείας εἰς τὸ ὕψος του. Ἀναλόγως δὲ θὰ ἦτο εὐτυχὴς ὅλη ἡ Ἑλλάς, ἂν εὑρίσκετο εἰς αὐτὴν τὴν κατάστασιν.

§179ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ. Δὲν ἔχετε καλὰς πληροφορίας.

§180Ι. ΜΑΡΜΑΤΑΚΗΣ. Ἐγὼ αὐτὴν τὴν ἀντίληψιν ἔχω καὶ αὐτὰς τὰς πληροφορίας ἀπὸ τοὺς συμπατριώτας μου. Αὐτὸ ἀκριβῶς τὸ παράδειγμα θὰ σᾶς φέρω, κύριοι, διὰ νὰ ἴδητε ὅτι ἡ δύναμις καὶ μόνον ἡ δύναμις εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία ἐξασφαλίζει τὴν ἀσφάλειαν. Ἐν προκειμένῳ λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, ἐξεταστέον τὸ ζήτημα καθ’ ἣν στιγμὴν δὲν ἔχομεν δύναμιν χωροφυλακῆς πρέπει νὰ ἀφήσωμεν τὸν Α καὶ τὸν Β χωρικὸν ἢ τὸν ἀγρότην νὰ σφάζηται ἀπὸ τὸν κάθε ληστὴν ὅταν τῷ ἔρχεται ἡ ὄρεξις. Ἂν νομίζητε ὅτι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, ὁ ὁποῖος σφάζεται καὶ ὁ ὁποῖος ληστεύεται, ἂν νομίζητε, λέγω, ὅτι δὲν μᾶς χρειάζεται, ὅτι δὲν ἔχει μιᾶς πεντάρας ἀξίαν τὸ τομάρι του, τότε ἐγὼ κατεβαίνω ἀμέσως ἀπὸ τὸ βῆμα αὐτὸ διὰ νὰ σᾶς εὐχαριστήσω. Ὄχι, κύριοι συνάδελφοι, αὐτὸ δὲν θὰ γίνῃ ποτέ. Ἐγὼ θέλω προσωρινῶς κατὰ τὸ χρονικὸν διάστημα, τὸ ὁποῖον ἀπαιτεῖται διὰ νὰ διοργανώσωμεν τὸ Σῶμα τῆς χωροφυλακῆς σύμφωνα μὲ τὸν νέον ὀργανισμόν, νὰ ἔχωμεν ἓν Σῶμα διὰ τοῦ ὁποίου θὰ προστατεύσωμεν τὴν ζωὴν τῶν ἀγροτῶν, οἱ ὁποῖοι σφάζονται. Αὐτὸ θέλω ἐγώ. Ἡ δύναμις καὶ μόνον ἡ δύναμις εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία ἐξαναγκάζει τὰ κακοποιὰ στοιχεῖα νὰ ὑποκύπτουν. Ὅταν ἔχῃς πέντε ληστὰς καὶ ἕνα χωροφύλακα δὲν θὰ ἠμπορέσῃς νὰ τοὺς συλλάβῃς ποτέ. Ἐνῷ ὅταν ἔχῃς 50 χωροφύλακας καὶ 5 ληστὰς εἶναι εὔκολον νὰ τοὺς ἐξοντώσῃς. Αὐτὴ εἶναι, κύριοι, ἡ πραγματικότης, αὐτὰ εἶναι ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ εἴπῃ κανεὶς ἐδῶ. Οὔτε ἡ Δημοκρατία κινδυνεύει διότι ὑπάρχει εἷς Γιαγκούλας καὶ εἷς Μπαμπάνης οὔτε ὁ λαὸς φωνάζει δι’ αὐτά. Ὁ λαὸς θέλει τὴν ἀσφάλειάν του, τὴν ἡσυχίαν του. Θέλει νὰ περιφέρηται ἐλεύθερος, θέλει νὰ ἐργάζηται. Αὐτὰ ζητεῖ καὶ δὲν θέλει τίποτε ἄλλο. Πάντοτε ὁσάκις ἡ λῃστεία ἀπεθρασύνθη εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ ἐλήφθησαν ἔκτακτα μέτρα καὶ ἐφηρμόσθησαν, ἡ λῃστεία κατέπαυσε. Λάβετε παράδειγμα κατὰ τὸν παρελθόντα Μάϊον ὅταν ἦτο Ὑπουργὸς ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Πάγκαλος. Μετεχειρίσθη δύναμιν, ἐκάλεσεν ἄνδρας οὕτως ὥστε νὰ ἔχῃ ἀρκετὴν δύναμιν. Τὴν ἔθεσεν εἰς ἐνέργειαν ἀμέσως, ἐφηρμόσθησαν καὶ οἱ νόμοι καὶ τὸ κακὸν περιωρίσθη. Ἡμεῖς τώρα ἔχομεν 4,000 ἄνδρας εἰς τὴν χωροφυλακὴν καὶ 3,000 ἀσχολουμένους εἰς διαφόρους ἄλλας ὑπηρεσίας· ἐν ὅλῳ 7,000. Μὲ αὐτὴν τὴν δύναμιν δὲν θὰ γίνῃ τίποτε. Ἕνα καλόν, τὸ ὁποῖον ἔχει τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον κατετέθη ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν, εἶναι ὁ μισθὸς τὸν ὁποῖον δίδει διὰ νὰ προσελκύσῃ μὲ αὐτὸν τοὺς ἄνδρας. Ἐγὼ κατερχόμενος τοῦ βήματος διερμηνεύω τὸν πόνον τῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι εἶναι εἰς τὴν ὕπαιθρον χώραν καὶ οἱ ὁποῖοι θέλουν ἀπὸ ἡμᾶς δημοσίαν ἀσφάλειαν. Τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον κατετέθη ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ἤκουσα νὰ λέγουν τινὲς ὅτι θὰ ἐξαπολύσῃ 1000 ληστὰς ἀκόμη εἰς τὴν ὕπαιθρον χώραν καὶ θὰ θέλωμεν 10,000 κατόπιν διὰ νὰ τοὺς καθυποτάξωμεν. Ἐγὼ σᾶς λέγω ὅτι δὲν θὰ εἶναι λησταί, ἀλλ’ ἔντιμοι ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι θὰ στρατολογηθοῦν ἀπὸ ἀξιωματικοὺς καὶ ἄνδρας οἱ ὁποῖοι ἔχουν προσφέρει τὸ αἷμά τους καὶ ἔχουν θυσιασθῆ διὰ τὴν Πατρίδα. Ἂν γίνῃ καμμία παρανομία, νομίζω ὅτι ἀξίζει πολὺ περισσότερον μία ζωὴ ἑνὸς ἀνθρώπου παρὰ μία κόττα μιᾶς χήρας, τὴν ὁποίαν τυχὸν θὰ φάγουν εἰς κανένα χωρίον. Αὐτὰ κατέχω καὶ αὐτὰ εἶχον νὰ σᾶς εἴπω. Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει ἂν τοὺς ὀνομάσητε κυνηγούς, καταδιώκτας, πολιτοφύλακας, ἀστυνόμους μὲ ἀξιωματικοὺς ἐπὶ κεφαλῆς τῆς χωροφυλακῆς ἢ τοῦ στρατοῦ ἢ ὁπλαρχηγούς. Θέλω ἀσφάλειαν καὶ μόνον ἀσφάλειαν καὶ δι’ αὐτὸ κηρύσσομαι ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου.

§181ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Φλωριᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§182Δ. ΦΛΩΡΙΑΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ πιστεύσῃ ὅτι τὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς, εἰς τὰ ὁποῖα ἀνετέθη ἡ ἐπεξεργασία τοῦ νομοσχεδίου περὶ συστάσεως συντάγματος Κυνηγῶν, δὲν εἶχον ὑπ’ ὄψει των νὰ ἀντιπολιτευθῶσι τὸν κ. Ὑπουργόν, διότι ἀπέρριψαν τὸ ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Συνελεύσεως νομοσχέδιον. Ἡμεῖς οἱ ἐπεξεργασθέντες τὸ νομοσχέδιον τὸ ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Συνελεύσεως ἐλάβομεν ὑπ’ ὄψιν ὅτι διὰ τῆς συστάσεως συντάγματος Κυνηγῶν θὰ ὑπάρχωσι διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῆς Χώρας τρία Σώματα δημοσίας ἀσφαλείας. Τὸ κύριον Σῶμα τῆς χωροφυλακῆς, ἡ Ἀστυνομία τῶν Πόλεων καὶ τὸ σύνταγμα Κυνηγῶν, χωρὶς νὰ ὑπολογίσωμεν καὶ τὰ ἄλλα ἀποσπάσματα, εἰς τὰ ὁποῖα ἀνατίθεται ἡ καταδίωξις τῆς ληστείας, καὶ διότι ἐσκέφθημεν ὅτι θὰ εἶναι δύσκολον μὲ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον πρόκειται νὰ στρατολογηθῇ τὸ Σῶμα αὐτὸ νὰ τὸ διαλύσωμεν ἡμέραν τινὰ εἴτε τοῦτο ἤθελεν ἀποτύχει ἢ ἐπιτύχει εἰς τὴν ἀποστολήν του. Ἔχοντες ὑπ’ ὄψει ὅσα ἀνέφερα καὶ διότι πιστεύομεν ὅτι τὸ Σῶμα τῆς χωροφυλακῆς δύναται ἀναδιοργανούμενον νὰ ἑλκύσῃ τὴν ἐμπιστοσύνην τοῦ Κράτους καὶ τοῦ Κοινοῦ, ἀπερρίψαμεν τὸ πρωτόκολλον τοῦτο καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ προσχωρήσῃ εἰς τὰς ἀντιλήψεις τῆς κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ νὰ προβῇ εἰς τὴν σύστασιν τάγματος πρὸς καταδίωξιν τῶν ληστῶν ἐκ στελεχῶν καὶ ὀργάνων ἐν γένει τῆς χωροφυλακῆς, ἐκ τοῦ κυρίου τουτέστιν ὀργάνου τῆς δημοσίας ἀσφαλείας τοῦ Κράτους. Διότι εἶναι ἀνάγκη νὰ κραταιωθῇ εἰς τὴν ψυχὴν τοῦ λαοῦ τὸ αἴσθημα τῆς ἀσφαλείας αὐτοῦ. Ἀνάγκη νὰ ἀναδημιουργηθῇ τὸ Σῶμα τῆς χωροφυλακῆς διὰ νὰ καταστῇ ὄργανον δημοσίας ἀσφαλείας πρὸς τὸ ὁποῖον νὰ ἀτενίζῃ τὸ Κράτος καὶ ἡ Κοινωνία μετὰ πεποιθήσεως καὶ ἐμπιστοσύνης. Ἀνάγκη τὸ ἀνεγειρόμενον δημοκρατικὸν οἰκοδόμημα νὰ στηριχθῇ ὡς ἐπὶ ἀκρογωνιαίου λίθου ἐπὶ ὀργάνου δημοσίας ἀσφαλείας ἐξ ὁμοιογενῶν στοιχείων καὶ ἐπαγγελματικῶς ἐπαρκῶν ἀνασυγκροτουμένου. Ἐκ τοῦ εὐχαρίστου ἢ δυσαρέστου σημείου εἰς ὃ εὑρίσκεται ἑκάστοτε ἡ δημοσία ἀσφάλεια εἰς τὴν Χώραν παράγονται ἐντυπώσεις ἀνάλογοι ἐν τῷ ἐσωτερικῷ τῆς Χώρας καὶ ἐκτὸς τῶν ὁρίων αὐτῆς, τὸ δὲ αἴσθημα τῆς ἀσφαλείας ἢ κραταιοῦται εἰς τὴν ψυχὴν τοῦ λαοῦ ἢ μειοῦται ἢ καὶ ἐξαφανίζεται τοῦτο πολλάκις, ἀναλόγως, ὡς προεῖπον, τῶν ἐντυπώσεων αἵτινες παράγονται ἐκ τῆς κατὰ τόπους καταστάσεως τῆς δημοσίας ἀσφαλείας. Ὑπῆρξεν ἐποχὴ κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ δημοσία ἀσφάλεια ἐπὶ τοσοῦτον εἶχε κραταιωθῆ εἰς τὴν ψυχὴν τοῦ λαοῦ, ὥστε οἱ ποιμένες νὰ λέγωσι· «τὰ κοπάδια μας φυλάει ὁ Βενιζέλος». Καὶ ἡ ἐποχὴ αὕτη, κατὰ τὴν ὁποίαν ἤρκει καὶ μόνη ἡ παρουσία τοῦ χωροφύλακος διὰ νὰ ἐπιβάλλῃ τὸν σεβασμὸν πρὸς τοὺς νόμους, χρονολογεῖται ἀπὸ τοῦ 1910 μέχρι τοῦ 1915. Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὸ εὐχάριστον ἐποθήσαμεν καὶ ἤδη ποθοῦμεν νὰ ἐπανίδωμεν ἐξικνουμένην τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν εἰς τὸν Τόπον. Ἀπὸ τῆς ἐποχῆς ὅμως τοῦ 1915 καὶ ἐντεῦθεν παρετηρήθη ὅτι ἡ δημοσία ἀσφάλεια ἀντὶ ὡς ὤφειλε νὰ βελτιοῦται, περιῆλθεν εἰς σημεῖον ἐπὶ τοσούτῳ δυσάρεστον, ὥστε νὰ διαιρωτᾶται ὁ λαὸς ἕνεκα τίνος ἆρά γε αἰτίας διεσαλεύθη ἡ δημοσία ἀσφάλεια. Καὶ ἐπειδὴ ὁ λαὸς ἠγνόει καὶ ἀγνοεῖ τὰ αἴτια, ἤρξατο ἐκτοξεύων μύδρους κατὰ τῶν ὀργάνων τῆς δημοσίας ἀσφαλείας, πιστεύων ἐν τῇ ἀγνοίᾳ αὐτοῦ ὅτι ὁ κυριώτερος αἴτιος τῆς δυσαρέστου καταστάσεως τῆς δημοσίας ἀσφαλείας εἶναι αὐτὸ τὸ Σῶμα τῆς χωροφυλακῆς μόνον. Κύριοι πληρεξούσιοι, ἂν ἐπρόκειτο νὰ καταλογίσωμεν εὐθύνας διὰ τὴν κατάστασιν, εἰς τὴν ὁποίαν ἀπὸ ὀκταετίας περίπου περιῆλθεν ἡ δημοσία ἀσφάλεια, ἀναμφιβόλως τὸ ἐλάχιστον μέρος τῆς εὐθύνης ἠθέλομεν καταλογίσει εἰς τὸ Σῶμα τῆς χωροφυλακῆς. Εἶχον καὶ ἐγὼ ἄλλοτε τὴν ἰδέαν ὅτι χάρις εἰς τὴν ἀδιαφορίαν τῶν ὀργάνων τῆς χωροφυλακῆς ἐχώλαινεν ἡ δημοσία ἀσφάλεια. Ἀφότου ὅμως ἐγνώρισα ἐκ τοῦ πλησίον τὸ Σῶμα, ἐμόρφωσα πολὺ διάφορον γνώμην περὶ τῶν αἰτίων ἕνεκα τῶν ὁποίων χωλαίνει ἡ δημοσία ἀσφάλεια. Ἐμόρφωσα λέγω γνώμην ὅτι τὸ Σῶμα τῆς χωροφυλακῆς λόγῳ τῆς κακῆς συνθέσεώς του καὶ τῆς ἐλλείψεως τῶν μέσων δὲν καθίσταται δυνατὸν νὰ κραταιώσῃ εἰς τὴν ψυχὴν τοῦ λαοῦ τὸ αἴσθημα τῆς ἀσφαλείας. Ἀλλ’ οὔτε καὶ θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ διατηρήσῃ τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν εἰς καλὸν σημεῖον ἡ χωροφυλακὴ ἐφόσον τὸ Κράτος, ὅπερ ἔχει ἀκεραίαν τὴν εὐθύνην, δὲν παρέχει εἰς τὸ πρῶτον Σῶμα τοῦ Κράτους τὰ μέσα τῶν ὁποίων ἔχει ἀνάγκην διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ ἐκπληρώσῃ τὸν μέγαν καὶ ὑψηλὸν προορισμόν του. Ὡμίλησα περὶ τῆς κακῆς συνθέσεως τοῦ Σώματος καὶ δίδω ἐξήγησιν περὶ τούτου. Μετὰ τὸν Νοέμβριον τοῦ 1920 πεντακόσιοι περίπου ὑπαξιωματικοὶ τῆς χωροφυλακῆς, οἵτινες εἶχον ἀποστρατευθῆ λόγῳ ἀνεπαρκείας κατὰ τὸ πλεῖστον καὶ πρὸς τοὺς ὁποίους τὸ Κράτος εἰς ἄλλους μὲν ἔδωκε συντάξεις, εἰς ἄλλους δὲ ἐφάπαξ χρηματικὰ ποσά, οὗτοι πάντες ἀνεξαιρέτως ἀνεκλήθησαν διὰ μιᾶς μονοκονδυλιᾶς ὑπὸ τοῦ μετανοεμβριανοῦ καθεστῶτος καὶ ἐπανῆλθον ὡς ὑπομοίραρχοι καὶ ἀνθυπομοίραρχοι, λαβόντες ἁπάσας τὰς ἀποδοχὰς τῶν βαθμῶν των ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς ἀποστρατείας των. Οὕτω ηὐξήθη ὁ ἀριθμὸς τῶν στελεχῶν καὶ αἱ 250 ὀργανικαὶ θέσεις τῶν ἀνθυπομοιράρχων ἀνῆλθον εἰς 800 περίπου. Προσετέθη δηλονότι μέγας ἀριθμὸς ἀξιωματικῶν ἐπαγγελματικῶς ἀνεπαρκῶν καὶ ἑπομένως ἀνικάνων νὰ ἐπιτελέσωσι τὰ ὑψηλὰ καθήκοντά των. Καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλὰ διὰ τῆς παρουσίας αὐτῶν πλεοναζόντων εἰς τὰς διαφόρους πόλεις προεκάλουν τὴν δυσφορίαν καὶ τὰ σχόλια τοῦ Κοινοῦ διὰ τὸ μηδὲν ἄλλο πράττειν ἢ πολιτικολογεῖν. Ἐκτὸς ὅμως τούτου συνέβη καὶ τὸ ἀκόλουθον ἄτοπον. Οἱ ἀνακληθέντες οὗτοι ἀξιωματικοί, ἐκτὸς ὀλίγων ἐξαιρέσεων, ὡς στοιχεῖα ἀνομοιογενῆ καὶ ὑστεροῦντα ἐπαγγελματικῶς ἀπετέλουν καὶ ἀποτελοῦσι παραφωνίαν διὰ τῆς παρουσίας των εἰς τὸ Σῶμα. Οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ νοηθῇ Σῶμα δημοσίας ἀσφαλείας ἀντάξιον τοῦ μεγάλου προορισμοῦ του ἐφόσον τὰ ἀποτελοῦντα τοῦτο στελέχη καὶ ὁμοιομόρφως δὲν σκέπτονται καὶ ἐπαγγελματικῶς δὲν εἶναι ἐπαρκῆ. Ἡ ἐπαγγελματικὴ ἀνεπάρκεια καὶ ἡ ἀνομοιομορφία τῆς σκέψεως μεταδίδεται μοιραίως ἐκ τῶν στελεχῶν καὶ εἰς τὰ κατώτερα ὄργανα ἐπὶ ζημίᾳ τοῦ λαοῦ, ἐπὶ ζημίᾳ τοῦ Σώματος καὶ ἑπομένως ἐπὶ ζημίᾳ τῆς δημοσίας ἀσφαλείας. Ὡς πρῶτον ὅθεν καὶ κύριον ἔργον τῆς Κυβερνήσεως πρέπει νὰ εἶναι ἡ ἐκκαθάρισις τῶν στελεχῶν τοῦ Σώματος ἀπὸ παντὸς ἀξιωματικοῦ ἐπαγγελματικῶς ἀνεπαρκοῦς, ἀλλὰ καὶ ψυχικῶς ἡνωμένου μετὰ τῶν λοιπῶν συναδέλφων του. Διότι ἐπὶ στελεχῶν ψυχικῶς ἡνωμένων καὶ ἐπαγγελματικῶς ἐπαρκῶν, ὡς καὶ ἐπὶ κατωτέρων ὀργάνων ὁμοίων δύναται νὰ ὑπολογίζῃ τὸ Κράτος διὰ τὴν ἀσφάλειάν του. Τὸ δὲ ἀνεγειρόμενον δημοκρατικὸν οἰκοδόμημα ἐπὶ τοιούτου ὀργάνου δέον νὰ στηριχθῇ ὡς ἐπὶ ἀκρογωνιαίου λίθου. Διότι τὸ Σῶμα τῆς χωροφυλακῆς διὰ τῶν ἀξιωματικῶν οὓς τοῦτο κέκτηται, ἀξιωματικῶν ἐπιστημονικῶς, ἐγκυκλοπαιδικῶς καὶ κοινωνικῶς μεμορφωμένων, θὰ δυνηθῇ, ὅταν χειραφετηθῇ καὶ παρασχεθῶσιν εἰς αὐτὸ ἄφθονα τὰ μέσα, νὰ παγιώσῃ τὴν τάξιν εἰς τὴν Χώραν, ἀποκαθιστῶν οὕτω τὴν γαλήνην ἣν ἔχει ἀνάγκην ὁ λαὸς ἵνα ἀπερίσπαστος ἐπιδοθῇ εἰς τὰ εἰρηνικὰ ἔργα του, ἔργα ὠφέλιμα δι’ ἑαυτὸν καὶ τὴν Πατρίδα. Τυγχάνει γνωστὸν ὅτι τὸ κύριον στράτευμα ὑπῆρξεν ἀνέκαθεν σχεδὸν ἡ κυρία πηγὴ ἐκ τῆς ὁποίας ἤντλει καὶ ἀντλεῖ ἡ χωροφυλακὴ τὰ κατώτερα ὄργανά της καὶ ἰδίως τοὺς χωροφύλακας. Κατὰ τὴν τελευταίαν μάλιστα πολεμικὴν περίοδον ἡ χωροφυλακὴ ἐχρησίμευσεν ὡς καταφύγιον ἐκείνων οἵτινες ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ αὐτῶν ὅπως ἀποφύγωσι τὰ δεινὰ τῆς μικρᾶς ἐκστρατείας κατετάσσοντο εἰς τὴν χωροφυλακήν. Ἐκτὸς ὅμως τούτων, κατετάσσοντο καὶ ἐθελονταὶ ἐλάχιστοι ἐξ ἀγάπης πρὸς τὸ ἐπάγγελμα. Ὅταν ὅμως ἐτελείωσεν ἡ ἐκστρατεία οἱ μὲν πρῶτοι οἵτινες καὶ ἀρνητικὰς προσέφερον ὑπηρεσίας κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς παραμονῆς των εἰς τὸ Σῶμα, ἀπῆλθον ἀμέσως, οἱ δὲ ἐθελονταὶ λόγῳ τῆς μειονεκτικῆς θέσεως αὐτῶν οἰκονομικῶς εἰς τὸ κοινωνικὸν συγκρότημα καὶ οὗτοι ἐζήτησαν νὰ ἀπέλθωσι καὶ διὰ τὴν ἀνεπάρκειαν τοῦ μισθοῦ καὶ διὰ τὴν ἔλλειψιν στρατωνισμοῦ καὶ ἄλλων μέσων ἐν γένει. Οἱ κ. κ. πληρεξούσιοι, οἵτινες πάντες πιθανῶς εὑρέθησαν εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἐπισκεφθῶσι τὰς κατὰ τόπους Ἀρχὰς τῆς χωροφυλακῆς, εἰσὶ γνῶσται τῆς ἀθλίας καταστάσεως τῶν στρατώνων. Τρῶγλαι πανταχοῦ καὶ ἐν αὐτῇ τῇ πρωτευούσῃ. Οἰκήματα ἀνήλια, ὄζοντα, σκωληκόβρωτα, σκοτεινὰ καὶ ὑγρὰ ἀποτελοῦσι κατὰ τὸ πλεῖστον τὸν στρατῶνα τοῦ ὀργάνου πρὸς τὸ ὁποῖον τὸ Κράτος ἐμπιστεύεται τὸν πλοῦτόν του, τὸν ἰδιωτικὸν πλοῦτον, τὴν τιμὴν καὶ τὴν ζωὴν τοῦ πολίτου. Τὰ γραφεῖα τῶν ἀξιωματικῶν εἶναι δωμάτια μὲ μόνα ἔπιπλα ἐκ τραπέζης σεσαθρωμένης, κεκαλυμμένης ἢ ἐξ ἐφημερίδων ἢ ἐκ παλαιοῦ μεταχειρισμένου κλινοσκεπάσματος, ὁπότε θεωρεῖται καὶ πολυτέλεια. Προσθέτοντες κάθισμα κατὰ τὸ πλεῖστον δανειζόμενον ἀπὸ τὸ πλησιέστερον παντοπωλεῖον ἢ καφενεῖον καὶ τεμάχιον χάρτου ἀντὶ ὑελοπίνακος εἰς τὸ παράθυρον ἔχετε τὴν εἰκόνα τοῦ γραφείου τοῦ ἀξιωματικοῦ. Ἰδοὺ ὁ ναὸς τῆς ἀγάπης, τῆς εἰρήνης καὶ τῆς ἀντιλήψεως ἐντὸς τοῦ ὁποίου εὑρίσκει τὸν ἱεροφάντην τῆς δημοσίας ἀσφαλείας ὁ εἰσερχόμενος δι’ ὑποθέσεις του πολίτης. Δὲν θὰ ἦτο ἴσως ἀνάγκη, κύριοι πληρεξούσιοι, νὰ ἀπασχολήσω ὑμᾶς μὲ τὸ ζήτημα τῆς δημοσίας ἀσφαλείας, τὸ ὁποῖον θεωρῶ σπουδαιότερον ἴσως καὶ αὐτοῦ τοῦ πολιτειακοῦ ζητήματος, διότι πάντες γνωρίζετε τὴν κατάστασιν, ἂν δὲν ἐπρόκειτο νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν ὑμῶν καὶ τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῶν μέτρων ἅτινα δέον νὰ ληφθῶσι διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν τοῦ ὀργάνου τῆς δημοσίας ἀσφαλείας, ἐφόσον μάλιστα τὸ ζήτημα τῆς δημοσίας ἀσφαλείας περιλαμβάνεται εἰς τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων. Δέον ὅπως ἡ Κυβέρνησις προβῇ τάχιστα εἰς τὴν ὁμοιόμορφον τῶν ἀξιωματικῶν ἐκπαίδευσιν, ἐπιτυγχάνουσα οὕτω καὶ τὴν ἐκκαθάρισιν τῶν στελεχῶν διὰ τῆς λειτουργίας σχολείων. Εἰς τὴν κατάταξιν ἐθελοντῶν χωροφυλάκων διὰ παροχῆς μεγάλων μισθῶν καὶ τὴν ὁμοιόμορφον καὶ τούτων ἐκπαίδευσιν, διότι ὁ χωροφύλαξ ὡς δρῶν μεμονωμένως πρέπει νὰ εἶναι ἱκανὸς ὄχι μόνον νὰ ἐπιβάλλῃ τὸν σεβασμὸν πρὸς τοὺς νόμους διὰ μόνης τῆς παρουσίας του, ἀλλὰ νὰ εἶναι καὶ ὁ φορεὺς τοῦ πολιτισμοῦ εἰς τὰ ἀπώτερα σημεῖα τῆς Ἐπικρατείας, ἐκεῖ ἔνθα οὐδὲν ἄλλο κρατικὸν ὄργανον ἐμφανίζεται. Εἰς τὴν ἵδρυσιν ἐπίσης στρατώνων πανταχοῦ τοῦ Κράτους μὲ ὅλα τὰ μέσα τῆς ὑγιεινῆς καὶ τῆς ἀνέσεως. Ἐπίσης εἰς τὴν παροχὴν ἱματισμοῦ καὶ ὑποδήσεως ἵνα ὁ χωροφύλαξ παρίσταται ἀξιοπρεπῶς. Οἱ δὲ κ. κ. πληρεξούσιοι νὰ παράσχωσιν εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὰ μέσα ὅσον μεγάλα καὶ ἂν θὰ ὦσι ταῦτα, ἵνα δυνηθῇ καὶ ἀναδημιουργήσῃ τὸ Σῶμα τῆς χωροφυλακῆς, ὥστε νὰ ἀτενίζῃ τὸ Κράτος πρὸς αὐτὸ μετ’ ἐμπιστοσύνης. Μὴ λησμονῶμεν, κύριοι, ὅτι τὸ Σῶμα τῆς χωροφυλακῆς παρὰ τὰς ἐλλείψεις του, τὰς ὀφειλομένας ἀποκλειστικῶς εἰς τὸ Κράτος, ὡς στρατιωτικὸν μὲν Σῶμα ἀπώλεσεν ἀγωνιζόμενον ἐν Μ. Ἀσίᾳ τὸ ἥμισυ τῆς δυνάμεώς του, ὡς ὄργανον δὲ τῆς δημοσίας ἀσφαλείας προσέφερεν ἑκατόμβας ὑπὲρ αὐτῆς καὶ καθ’ ἑκάστην προσφέρει θύματα. Ἐφιστῶν ὅθεν τὴν προσοχὴν τῆς Ἐθνοσυνελεύσεως καὶ τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ Σώματος τῆς χωροφυλακῆς ὡς ὀργάνου τῆς δημοσίας ἀσφαλείας, παρακαλῶ ὅπως ληφθῶσι σύντονα μέτρα διὰ τὴν ἀναδημιουργίαν αὐτοῦ, ἵνα οὕτω κραταιώσωμεν τὸ αἴσθημα τῆς ἀσφαλείας εἰς τὴν ψυχὴν τοῦ λαοῦ, ἑδραιώσωμεν τὴν πεποίθησιν τοῦ ξένου κόσμου πρὸς ἡμᾶς αὐτοὺς ὡς Κράτους πεπολιτισμένου καὶ τὸ αἴσθημα τῆς ἀσφαλείας πρὸς τοὺς πολυπληθεῖς ξένους προσκυνητὰς τῶν ἱστορικῶν ἡμῶν κειμηλίων. Νὰ ἔχωμεν δὲ πάντες ὑπ’ ὄψει ὅτι πολλαπλάσια θέλει κερδίσει ὁ δημόσιος καὶ ἰδιωτικὸς πλοῦτος ἐκ τῆς παγιώσεως τῆς δημοσίας ἀσφαλείας ἀντὶ τῶν ὅσων τὸ Κράτος ἤθελε δαπανήσει διὰ τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς. Ὁ δὲ στρατὸς ἡμῶν ἀπαλλασσόμενος ἐκ τοῦ ἔργου τῆς διώξεως τῶν ληστῶν θέλει ἐπιδοθῆ εἰς τὰ κύρια αὐτοῦ ἔργα.

§183ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζαμκῖνος ἔχει τὸν λόγον.

§184Ν. ΖΑΜΚΙΝΟΣ. Τὰ συστήματα, κύριοι συνάδελφοι, τὰ ὁποῖα τίθενται εἰς ἐφαρμογὴν πρὸς ἐκπλήρωσιν ἑνὸς σκοποῦ, δὲν εἶναι τὰ αὐτὰ εἰς ὅλα τὰ Κράτη καὶ πρέπει εἰς ἕκαστον Κράτος, ὅταν τίθεται εἰς ἐφαρμογὴν εἷς θεσμός, νὰ ἀντληθῶσι τὰ ἐπιχειρήματα τῆς ὀργανώσεως τοῦ θεσμοῦ ἐξ αὐτῆς ταύτης τῆς ἱστορίας του, ἐξ αὐτῶν τούτων τῶν πραγμάτων τῆς Χώρας εἰς τὴν ὁποίαν τίθεται εἰς ἐφαρμογὴν ὁ θεσμὸς αὐτός. Ὁ τίτλος, τὸν ὁποῖον φέρει τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον, δὲν μᾶς ἀφήνει καμμίαν ἀμφιβολίαν ὅτι εἶναι εἰλημμένος ἐξ ἄλλου τινὸς Κράτους. Ἡ Χώρα μας εἰς τὴν ὁποίαν θὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος αὐτός, τὸν ὁποῖον ἔχει ὑποβάλει ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Συνελεύσεως ὁ εἰσηγητής, ἔχει τοιαῦτα πραγματικὰ γεγονότα, ἀπὸ τὰ ὁποῖα δύναται νὰ ἀντλήσῃ ὅλην τὴν ὀργάνωσιν πρὸς ἐπιτυχίαν τοῦ σκοποῦ πρὸς καταδίωξιν τῆς ληστείας. Ἀνεπτύχθησαν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου διάφορα συστήματα τῆς καταδιώξεως τῆς ληστείας, ἀλλ’ ἡ ἱστορία ἢ μᾶλλον τὰ πρόσφατα γεγονότα, τὰ ὁποῖα ἔλαβον χώραν εἰς τὰς διαφόρους ἐπαρχίας ἔνθα διεταράχθη ἡ τάξις, μᾶς δίδουν ταῦτα τὰ στοιχεῖα πῶς πρέπει νὰ καταδιώξωμεν τὴν ληστείαν. Ὁ ἀξιότιμος ἐκ Φλωρίνης κ. συνάδελφος προέτεινεν εἰς καταδίωξιν τῆς ληστείας ὅπως αἱ ληστόπληκτοι ἐπαρχίαι ὑφίστανται μίαν ἐπιστράτευσιν προσωρινὴν καὶ ἀναγκαστικὴν βεβαίως πρὸς καταδίωξιν τῆς ληστείας. Ὡμολόγησεν ὅμως ὅτι ἡ ληστεία παράγεται ἀπὸ τὰ βουνὰ καὶ οὕτως εἰπεῖν κατέδειξεν ὡρισμένας ἐπαρχίας, αἱ ὁποῖαι ὑπάγονται εἰς τὴν κατηγορίαν αὐτὴν τοῦ νὰ εἶναι ὀρειναὶ καὶ νὰ παράγωσι ληστὰς καὶ ἑπομένως κατεδίκασε τοὺς κατοίκους αὐτῶν εἰς διαρκῆ ἐπιστράτευσιν πρὸς ἐξόντωσιν τῆς ληστείας, ἐφόσον παραδέχεται ὅτι ἡ ληστεία πάντοτε γεννᾶται εἰς αὐτὰς τὰς ἐπαρχίας καὶ δὲν δύναται νὰ ἐκλίπῃ καὶ ἀποθάνῃ παρὰ νὰ εἶναι διαρκής. Ἐγὼ δὲν ἔχω τίποτε, κύριοι, νὰ προσθέσω εἰς ὅσα ἐλέχθησαν πρὸς ἐξόντωσιν τῆς ληστείας παρὰ νὰ φέρω ὡς παράδειγμα τὴν ἐπαρχίαν μου, εἰς τὴν ὁποίαν ἐφηρμόσθησαν ὅλα τὰ συστήματα, τὴν ἐπαρχίαν Γρεβενῶν, εἰς ἣν ἐφηρμόσθη τὸ σύστημα τῆς καταδιώξεως τῆς ληστείας δι’ εἰδικῶν καταδιωκτικῶν ἀποσπασμάτων. Ἦλθεν ἄλλην φορὰν εἰδικὸν τάγμα στρατιωτικόν, ἀπόσπασμα καταδιωκτικὸν λεγόμενον....

§185Π. ΓΕΩΡΓΙΤΣΗΣ. Ἐπὶ Τουρκίας;

§186Ν. ΖΑΜΚΙΝΟΣ. Ἐπὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ καθεστῶτος. Καὶ δὲν κατώρθωσε τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ ἐνισχύσῃ τὴν ληστείαν εἰς τὸν τόπον αὐτόν, διότι κατὰ τοὺς στρατιωτικοὺς κανονισμοὺς διὰ νὰ εἶναι ἀσφαλὴς ὁ στρατὸς πρέπει νὰ γίνῃ ἀφοπλισμὸς τῶν κατοίκων καὶ προέβη ὄντως εἰς τὸν ἐντελῆ ἀφοπλισμὸν αὐτῶν καὶ τοιουτοτρόπως οἱ κάτοικοι δὲν ἠδύναντο νὰ ἀνταπεξέλθουν κατὰ τῶν ληστῶν παρὰ μόνον διὰ διαμαρτυριῶν. Καὶ οὕτως ἀνεπτύχθη ἡ ληστεία εἰς τὴν ἐπαρχίαν μου καὶ διετηρήθη. Ἐφηρμόσθη ἔπειτα τὸ σύστημα τῆς καταδιώξεως δι’ εἰδικῶν ἀποσπασμάτων καταδιωκτικῶν τῆς ληστείας, τὰ ὁποῖα δὲν ἀποτελέσθησαν βεβαίως ἀπὸ στρατιωτικὰ στοιχεῖα, ἀλλ’ ἀπὸ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἐξέλεξαν οἱ διάφοροι ἀξιωματικοὶ καὶ ἔθεσαν εἰς τὴν διάθεσιν τῆς αὐτῆς δυνάμεως πάντοτε ὑπὸ στρατιωτικὴν ἀρχηγίαν εἰς τὰ Γρεβενά. Ἀλλὰ δὲν παρῆλθε οὔτε εἷς μὴν οὔτε δύο ἑβδομάδες, δύναμαι νὰ εἴπω, καὶ ἠναγκάσθησαν οἱ κάτοικοι διὰ πυκνῶν τηλεγραφημάτων νὰ διαμαρτυρηθῶσι καὶ νὰ ζητήσωσι τὴν ἀπομάκρυνσιν ὅλων αὐτῶν τῶν στοιχείων, διότι εἶχον μετατραπῆ πραγματικῶς αὐτοὶ εἰς χειροτέρους ληστὰς παρ’ ὅ,τι ἦσαν οἱ 5–6 λησταὶ οἱ ὁποῖοι ἐλυμαίνοντο τὴν ἐπαρχίαν. Καὶ τοιουτοτρόπως ἠναγκάσθη ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀποσύρῃ ὅλα ἐκεῖνα τὰ ἄτακτα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἦσαν ὠργανωμένα εἰς ἓν εἰδικὸν τάγμα καταδιώξεως τῆς ληστείας. Ἔχω τὴν γνώμην ὅτι τὸ Σῶμα τῆς χωροφυλακῆς εἶναι ἀρκετὸν καὶ μόνον νὰ ἐπιβάλῃ τὴν τάξιν καὶ τὴν ἀσφάλειαν εἰς τὰς ληστοπλήκτους ἐπαρχίας, ὅταν δοθῇ ἡ δέουσα προσοχὴ ἐκ τοῦ Κέντρου, ὅταν δοθῶσιν αἱ ἀπαιτούμεναι ἐνισχύσεις αἱ ὑλικαὶ καὶ ἠθικαὶ εἰς τὸ Σῶμα τῆς χωροφυλακῆς. Δύναμαι νὰ σᾶς φέρω τὸ παράδειγμα τῆς ἐπαρχίας Γρεβενῶν, εἰς τὴν ὁποίαν ἐπὶ τοῦ παρόντος κυριαρχεῖ πλήρης τάξις καὶ ἀσφάλεια, καὶ πρέπει νὰ λάβητε ὑπ’ ὄψιν σας ὅτι τοῦτο γίνεται μὲ τρεῖς ἀξιωματικοὺς· καὶ κάμνω εὔφημον μνείαν αὐτῶν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου χωρὶς κἂν νὰ ὑπάρχῃ δύναμις χωροφυλάκων, οὔτε εἰς τὸν ἀριθμὸν δέκα συμποσουμένη, ὅπερ δηλοῖ ὅτι, ὅταν οἱ ἀξιωματικοὶ τῆς χωροφυλακῆς εἶναι κατάλληλοι....

§187Ν. ΚΑΛΕΛΛΗΣ. Αὐτὸ εἶναι.

§188Ν. ΖΑΜΚΙΝΟΣ. Ὅταν κατάλληλοι ἀξιωματικοὶ εὑρίσκωνται εἰς μίαν περιφέρειαν ληστόπληκτον, δύνανται νὰ ἐπιβάλωσι τὴν τάξιν μὲ μικρὰν δύναμιν χωροφυλάκων, ἐνισχυομένην καὶ ὑλικῶς καὶ ἠθικῶς, δηλαδὴ νὰ μὴ ἔχωσιν ἀνάγκην, ὅταν ταξειδεύωσι, νὰ σκέπτωνται πῶς θὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ διατροφὴ τῆς οἰκογενείας των ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου πῶς νὰ κλέψουν μίαν κότταν καὶ μίαν πήταν διὰ νὰ εὐφρανθῶσι.

§189Ν. ΚΑΛΕΛΛΗΣ. Δὲν τὸ σκέπτονται καθόλου.

§190Ν. ΖΑΜΚΙΝΟΣ. Δηλαδὴ νὰ ἐνισχυθῇ ἡ χωροφυλακὴ κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ ἔχῃ κάποιαν ἀνεξάρτητον γνώμην καὶ ἀξιοπρεπῆ ἐμφάνισιν διὰ τὴν ἐντύπωσιν καὶ διὰ τὴν ἐμπιστοσύνην ἡ ὁποία δύναται νὰ σχηματισθῇ ὅταν συγχρωτίζεται μὲ τοὺς κατοίκους. Θέλω νὰ τονίσω τοῦτο· ὅτι πρέπει τὸ Σῶμα τῆς χωροφυλακῆς νὰ ἐνισχυθῇ καὶ ὑλικῶς, δηλαδὴ νὰ λαμβάνῃ κάτι τι περισσότερον ἀπὸ ἓν ἄλλο Σῶμα, τὸ ὁποῖον ἐργάζεται ἐπαγγελματικῶς διὰ νὰ ζήσῃ.

§191Δ. ΚΑΛΚΑΝΔΗΣ. Ἐκεῖ καταλήγομεν.

§192Ν. ΖΑΜΚΙΝΟΣ. Δὲν καταλήγομεν ἐκεῖ. Ἐδῶ βλέπετε ὅτι καταρτίζομεν ἓν εἰδικὸν Σῶμα τὸ ὁποῖον χρειάζεται 30 ἑκατομμύρια.

§193Δ. ΚΑΛΚΑΝΔΗΣ. Δὲν τὸ ἠξεύρομεν.

§194Ν. ΖΑΜΚΙΝΟΣ. Ἐνῷ οἱ ὑπάρχοντες χωροφύλακες, ἂν ἐνισχυθῶσι ὁπωσδήποτε ποσοτικῶς καὶ ποιοτικῶς, δύνανται νὰ φέρωσι τὸ ἀποτέλεσμα ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ ἀγάγῃ εἰς τὴν πλήρη ἀσφάλειαν τῆς Χώρας.

§195Δ. ΚΑΛΚΑΝΔΗΣ. Σεῖς θέλετε ὀλιγότερα. Ἕνας χωροφύλαξ θέλει 1000 δραχμὰς διὰ νὰ διατηρηθῇ· ἕνας κυνηγὸς θέλει 2,000· δηλαδὴ αἱ 4,000 θὰ γίνουν 6,000. Ἐγὼ σᾶς ἐνισχύω εἰς τὸν συλλογισμόν.

§196Ν. ΖΑΜΚΙΝΟΣ. Διατί νὰ πάρω τὸν κυνηγόν, ὅταν ἔχω τὸν χωροφύλακα, μισθοδοτούμενον ἄλλως τε.

§197Δ. ΚΑΛΚΑΝΔΗΣ. Διότι εἶναι εἰδικός.

§198Ν. ΖΑΜΚΙΝΟΣ. Διατί νὰ περιφρονήσω τὸ Σῶμα τῆς χωροφυλακῆς;

§199Δ. ΚΑΛΚΑΝΔΗΣ. Δὲν πρόκειται περὶ περιφρονήσεως.

§200Ν. ΖΑΜΚΙΝΟΣ. Ἡ δύναμις ἡ ὑπάρχουσα τῆς χωροφυλακῆς, ἐπαναλαμβάνω, ἂν ἐνισχυθῇ ὁπωσδήποτε μὲ μικρὸν ἀριθμὸν χωροφυλάκων, εἶναι ἀρκετὴ ὅπως ἐπαναφέρῃ τὴν διασαλευθεῖσαν δημοσίαν τάξιν καὶ ἀσφάλειαν καὶ δὲν ἔχομεν ἀνάγκην νὰ προστρέξωμεν εἰς νεωτέρους θεσμοὺς νεωτεριστικοὺς διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θέλομεν. Σᾶς φέρω ὡς παράδειγμα πάλιν τὴν ἐπαρχίαν Γρεβενῶν, εἰς τὴν ὁποίαν κρατεῖ πλήρης τάξις μὲ 3 ἀξιωματικοὺς καὶ 6 χωροφύλακας. Ἂν ὁ Γιαγκούλας ἔφευγε ἀπὸ τὴν ἐπαρχίαν ἀπὸ τὴν ὁποίαν κατεδιώκετο καὶ ἤρχετο εἰς τὴν ἐπαρχίαν Γρεβενῶν, μετὰ 2 ἑβδομάδας θὰ ἐξωντώνετο. Ὁ λῃστὴς δὲν ἐξοντώνεται διὰ μεγάλων δυνάμεων, ἀλλ’ δι’ ὀργανώσεως καὶ κατασκοπείας, ὥστε νὰ μὴ γίνεται ἀντιληπτὸν πόθεν καταδιώκεται (χειροκροτήματα). Ἔχομεν ἕνα χωροφύλακα καὶ δύο ἀξιωματικοὺς καὶ ἔχομεν πλήρη τάξιν καὶ ἀσφάλειαν. Ἡ ὀργάνωσις εἶναι τὸ πᾶν.

§201Θ. ΚΩΤΟΥΛΑΣ. Ὅταν ἔλθῃ τὸ καλοκαῖρι ὅμως τί γίνεται;

§202Ν. ΖΑΜΚΙΝΟΣ. Καὶ τὸ καλοκαῖρι ἐπέρασε καὶ ἦτο ἡσυχία. Τοῦτο τὸ λέγω πρὸς τιμὴν ὅλων τῶν ἀξιωματικῶν τῆς χωροφυλακῆς. Διὰ τοῦ ὑποβληθέντος νομοσχεδίου ἀποδεικνύεται ἡ ἔλλειψις ἐμπιστοσύνης ἐνῷ οἱ ἀξιωματικοὶ τῆς χωροφυλακῆς εἶναι ἱκανοὶ νὰ ἐπιβάλωσι τὴν τάξιν, ἀρκεῖ νὰ ὑπάρχῃ ὀργάνωσις εἰδικὴ διὰ τὴν καταδίωξιν τῶν λῃστῶν. Δὲν θὰ τολμήσῃ οὐδεὶς σᾶς βεβαιῶ λῃστὴς νὰ διαταράξῃ τὴν τάξιν εἰς τὴν ἐπαρχίαν Γρεβενῶν ἐφόσον ἐκεῖ εἶναι οἱ ἀξιωματικοὶ οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦσιν ἤδη καὶ ἐφόσον εἶναι τὸ σύστημα ἐκεῖ ὠργανωμένον κατὰ τοιοῦτον τρόπον ὥστε νὰ εἶναι πλήρης ἀσφάλεια.

§203ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ. Διατί νὰ ὑπάρχῃ λῃστεία ἀφοῦ ὑπάρχουσιν ἀξιωματικοί;

§204Ν. ΖΑΜΚΙΝΟΣ. Διότι δὲν ὑπάρχει ὀργάνωσις. Οὐδεμία προσοχὴ ἐδόθη εἰς τὸ Σῶμα τῆς χωροφυλακῆς· δὲν τὸ ἀφῆκαν ἐλεύθερον διὰ νὰ διοργανώσῃ τὴν καταδίωξιν τῆς λῃστείας. Ἔχω τὴν γνώμην ὅτι εἰς πᾶσαν λῃστόπληκτον ἐπαρχίαν πρέπει νὰ ὑπάρχῃ καὶ ἰδιαιτέρα διοίκησις χωρὶς νὰ συμβουλεύηται τὸν προϊστάμενόν της, διότι πᾶσα ἀργοπορία φέρει βλάβην. Ἀλλὰ εἶναι καὶ ἄλλα μέσα πρὸς ἐπιτυχίαν τοῦ σκοποῦ. Εἶναι ἡ πύκνωσις τῆς συγκοινωνίας διὰ τηλεφώνων. Τῶν λῃστοπλήκτων ἐπαρχιῶν πρέπει νὰ συνδεθῶσι τὰ ἐπικαιρότερα χωρία διὰ τηλεφώνων.

§205Δ. ΚΑΛΚΑΝΔΗΣ. Οἱ λῃσταὶ θὰ τὰ κόπτουν.

§206Ν. ΖΑΜΚΙΝΟΣ. Ὁ ληστὴς ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται εἰς τὸ ἓν ἄκρον τῆς ἐπαρχίας δὲν δύναται νὰ κόψῃ τὸ τηλεφωνικὸν σύρμα εἰς τὸ ἄλλο ἄκρον τῆς ἐπαρχίας. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω καὶ παρακαλῶ τὴν Συνέλευσιν νὰ μὴ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον.

§207ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Μπακόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§208Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι πληρεξούσιοι, εἰς τὸν κοινωνικὸν βίον γεννῶνται ἐνίοτε ὡρισμέναι πραγματικαὶ καταστάσεις, αἱ ὁποῖαι δημιουργοῦσι μίαν ἀτμόσφαιραν ὑπὸ τὴν πίεσιν τῆς ὁποίας οἱ λαοὶ λαμβάνουσι μέτρα τὰ ὁποῖα εἰς ὁμαλὰς περιστάσεις δὲν θὰ ἐλάμβανον. Λόγῳ δὲ τοῦ ἐπαχθοῦς τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα λαμβάνουσιν εἰς τὰς ἐξαιρετικὰς περιπτώσεις, παραβλέπουσι τὸ ἐπαχθὲς αὐτοῦ, ἀποβλέποντες μόνον καὶ μόνον εἰς τὴν ἐπίτευξιν ἑνὸς κοινωφελοῦς πρακτικοῦ σκοποῦ. Τὰς τελευταίας αὐτὰς ἑβδομάδας ἐγεννήθησαν καὶ παρ’ ἡμῖν ὡρισμέναι πραγματικαὶ καταστάσεις, ἀπαιτοῦσαι τὴν λῆψιν ὡρισμένων μέτρων, μέτρων ἐκτάκτων, μέτρων ἐπειγόντων. Μία τοιαύτη πραγματικὴ κατάστασις ἦτο ἡ ἀνάγκη τοῦ ὕδατος διὰ τὰς Ἀθήνας καὶ τὸν Πειραιᾶ καὶ ὁμόφωνος ἡ Συνέλευσις πρὸ ὀλίγων ὡρῶν ἐνέκρινε μίαν σύμβασιν ἐν συνειδήσει τῆς βαρύτητος τῶν ὅρων της, μόνον διὰ νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὰς ἀνάγκας τῶν δύο πόλεων. Καὶ μία ἄλλη πραγματικὴ κατάστασις εἶναι ἡ ληστεία, ἡ ὁποία λυμαίνεται ὡρισμένας περιοχὰς τοῦ Κράτους καὶ ἡ ὁποία ἀπαιτεῖ ἐντατικὴν δίωξιν πρὸς ἐξασφάλισιν τῆς ἡσυχίας τῶν πολιτῶν. Ἡ κατάστασις αὐτὴ εὑρίσκει ὁμόφωνον τὴν γνώμην τῆς Συνελεύσεως, τόσον τῆς πτέρυγος τῆς δεξιᾶς ὅσον καὶ τῆς πτέρυγος τῆς ἀριστερᾶς ἐν τούτῳ ὅτι κατ’ ἀρχὴν ἐνδείκνυται ἡ λῆψις μέτρων ἀκόμη καὶ τῶν αὐστηροτέρων διὰ τὴν δίωξιν τῆς ληστείας, διὰ τὴν ἐξόντωσιν τῶν ληστῶν. Καὶ ἐφόσον πρόκειται περὶ τῆς ἀρχῆς ταύτης ἡ Ἀντιπολίτευσις δὲν θὰ εἶχεν οὐδεμίαν δυσκολίαν νὰ ἐγκρίνῃ τὴν λῆψιν μέτρων, ἀρκεῖ νὰ εἶχε πεποίθησιν ἢ τοὐλάχιστον ἐλπίδα ὅτι δι’ αὐτῶν τῶν μέτρων θὰ ἐπετυγχάνετο ὁ ἐπιδιωκόμενος σκοπός. Ἂν κηρυσσόμεθα ἐναντίον τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοθετήματος, τὸ πράττομεν διότι ἔχομεν ὑπ’ ὄψει ὅτι οὐ μόνον δὲν θὰ ἐπιτευχθῇ ὁ ἐπιδιωκόμενος σκοπός, ἀλλ’ ἡ κατάστασις θὰ χειροτερεύσῃ. Καὶ τοῦτο διὰ τοὺς ἑξῆς λόγους. Εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου ἡ Κυβέρνησις ἀναγράφει ὅτι ἡ δίωξις τῆς ληστείας, ἡ παγίωσις τῆς δημοσίας τάξεως δύναται νὰ γίνῃ κατὰ δύο τρόπους: Κατὰ ἕνα τρόπον ὁμαλόν, τὸν συνήθη, τῆς ὀργανώσεως ἑνὸς Σώματος δημοσίας ἀσφαλείας, τὸ ὁποῖον εἰς τὴν Ἑλλάδα φέρει τὸ ὄνομα τῆς χωροφυλακῆς, καὶ κατ’ ἄλλον τρόπον προσωρινόν, σπασμωδικόν, ἐνδεικνυόμενον ὑπὸ ὡρισμένων περιστάσεων, ὁ ὁποῖος κατὰ τὴν κρίσιν τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἡ ὀργάνωσις τοῦ Σώματος τῶν κυνηγῶν. Καὶ εὐθὺς ἀμέσως ἐρωτᾶται εἰς πάντα θέλοντα νὰ ἐξετάσῃ ἐπισταμένως τὸ ζήτημα: Ἡ ὀργάνωσις τοῦ Σώματος τῶν κυνηγῶν προβλέπεται ὡς ὀργάνωσις ἑνὸς Σώματος προσωρινοῦ ἢ ὡς ὀργάνωσις ἑνὸς Σώματος μονίμου; Προκειμένου περὶ τοῦ νομοθετήματος, ἡ ἀπάντησις δίδεται ἐξ αὐτοῦ τούτου, διότι λέγεται ὅτι συνιστᾶται στρατιωτικὸν Σῶμα ἐπὶ διετεῖ θητείᾳ· ἑπομένως τάσσεται ἓν ἐλάχιστον ὅριον διαρκείας τοῦ Σώματος τούτου ἡ διετία. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι εἰς τὸ κείμενον τοῦ νομοσχεδίου δὲν γίνεται μνεία περὶ ἀνακατατάξεως τῶν προσώπων τὰ ὁποῖα θὰ καταταχθοῦν ἐξ ἀρχῆς, ἀλλ’ ἐξ ἄλλου δὲν γίνεται μνεία οὔτε περὶ λήξεως τοῦ βίου τοῦ ἱδρυομένου Σώματος μετὰ τὴν διετίαν. Ἑπομένως δὲν δίδει τὴν λύσιν εἰς τὸ ἐρώτημα αὐτό. Ἂς ἐξετάσωμεν τὸ ζήτημα ἀπὸ ἀμφοτέρας τὰς ἀπόψεις· ἀπὸ τὴν ἄποψιν τῆς προσωρινότητος καὶ ἀπὸ τὴν ἄποψιν τῆς διαρκείας. Τὸ μέτρον τῆς ὀργανώσεως εἰδικοῦ Σώματος διώξεως τῆς ληστείας θὰ ἐδικαιολογεῖτο κατὰ τὴν γνώμην ἡμῶν μόνον καὶ μόνον ὡς μέτρον προσωρινόν, ὡς μέτρον ἀπὸ τὸ ὁποῖον εὐλόγως κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ λογικοῦ ἀνθρώπου θὰ ἠδυνάμεθα νὰ ἀναμείνωμεν τὴν ἄμεσον, τὴν ἐντὸς βραχυτάτου χρονικοῦ διαστήματος πάταξιν τῆς λῃστείας, ἡ ὁποία λυμαίνεται ὡρισμένας ἐπαρχίας τοῦ Κράτους. Ἄλλως, ἂν τοῦτο δὲν πρόκειται νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὸν σκοπὸν αὐτόν, εἶναι περιττὴ ἡ σύστασις τοῦ Σώματος τούτου καὶ θὰ ἤρκει ἡ ἀναδιοργάνωσις τοῦ Σώματος τῆς χωροφυλακῆς, ἡ ὁποία δὲν προώρισται νὰ συντελεσθῇ εἰς τὸν ἑπόμενον αἰῶνα, ἀλλ’ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν ἡμῶν. Ἐν γένει λοιπὸν τὸ Σῶμα τῶν κυνηγῶν πρέπει νὰ εἶναι Σῶμα προσωρινόν, Σῶμα ἀποσκοποῦν τὴν ἄμεσον πάταξιν τῆς λῃστείας. Γεννᾶται ὅθεν τὸ ἐρώτημα· εἶναι τάχα τόσον ἐπιτακτικὴ ἡ ἀνάγκη τοῦ Σώματος τούτου ὥστε νὰ δικαιολογῇ καὶ τὴν ὑπάρχουσαν μόνιμον κατάστασιν μιᾶς ὠργανωμένης δημοσίας ἀσφαλείας, νὰ δικαιολογῇ καὶ ἕτερον Σῶμα ἀνεξάρτητον; Εἰς τὴν δικαιολογητικὴν ἔκθεσιν τοῦ νομοθετήματος ἡ Κυβέρνησις λέγει ὅτι ἡ ἀναδιοργάνωσις τῆς χωροφυλακῆς θὰ ἀπαιτήσῃ χρονικὸν διάστημα 2–3 ἐτῶν. Καὶ γεννᾶται τὸ ἐρώτημα· ἐντὸς τῶν 2 ἢ 3 τούτων ἐτῶν, δεδομένου ὅτι πραγματικῶς θὰ χρειασθοῦν αὐτὰ τὰ δύο ἢ τρία ἔτη διὰ τὴν ἀναδιοργάνωσιν, δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ τὸ ὑπάρχον ὑλικὸν τῆς χωροφυλακῆς καὶ μὲ τὸ ὑλικὸν τὸ ὁποῖον θὰ δυνηθῶμεν εἰς βραχὺ χρονικὸν διάστημα νὰ συλλέξωμεν πρὸς ἐνίσχυσιν τῆς χωροφυλακῆς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιδιωχθῇ ὁ σκοπὸς τὸν ὁποῖον θέτομεν πρὸ ἡμῶν; Καὶ ἂν τοῦτο δὲν εἶναι δυνατόν, ἐπιτυγχάνεται τάχα διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν σχεδίου νόμου; Δυστυχῶς οὔτε ἡ αἰτιολογικὴ ἔκθεσις οὔτε τὸ κείμενον τοῦ νομοσχεδίου δὲν μᾶς ἀναφέρει τίποτε περὶ τοῦ τρόπου τῆς ὀργανώσεως τοῦ Σώματος τῶν κυνηγῶν. Μᾶς λέγει μόνον ἐν γενικαῖς γραμμαῖς πῶς θὰ στρατολογηθοῦν οἱ κυνηγοί, ἀλλὰ λεπτομερείας πῶς θὰ ὀργανωθοῦν, πόσος χρόνος θὰ χρειασθῇ διὰ νὰ ὀργανωθοῦν καὶ κατὰ τίνα τρόπον θὰ ὀργανωθοῦν, περὶ τούτου οὐδεμία νύξις γίνεται. Ἀφήνει ὅλα νὰ κανονισθοῦν διὰ Διατάγματος. Ἀλλὰ καὶ ἂν ἀκόμη, κύριοι πληρεξούσιοι, ἦτο δυνατὸν νὰ φαντασθῇ τις ὅτι ἡ ὀργάνωσις τοῦ Σώματος τῶν κυνηγῶν θὰ ἐγίνετο εἰς τόσον βραχὺ χρονικὸν διάστημα ὅσον ἀπαιτεῖται διὰ νὰ ἐλπίζωμεν τὴν ἄμεσον πάταξιν τῆς λῃστείας, ὡς ἀναγκαία συνέπεια ἕπεται ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἢ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν θὰ εἶχεν ὑπ’ ὄψει του καὶ τὰ πρόσωπα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θὰ ἀποτελέσουν τὴν ὀργάνωσιν αὐτήν, διότι, ἂν δὲν εἶχε τὰ πρόσωπα ὑπ’ ὄψει του, τοὐλάχιστον τὰ στελέχη, τότε ὁμολογῶ ὅτι κατὰ τὴν κρίσιν μου ματαιοπονοῦμεν μὲ τὸ νὰ λέγωμεν ὅτι, ἂν ψηφίσωμεν ἕνα ἐπὶ πλέον νόμον θὰ ἐξευρεθοῦν τὰ πρόσωπα, ἐνῷ μὲ τοὺς ὑπάρχοντας νόμους δὲν ἠμποροῦμεν νὰ τὰ εὕρωμεν. Δηλαδή, ἂν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἔχῃ ὑπ’ ὄψει του ὅτι τὸ Σῶμα τῶν κυνηγῶν θὰ ἀποτελεσθῇ ἀπὸ τὰ δεῖνα καὶ δεῖνα πρόσωπα, τὰ ὁποῖα κατὰ τὴν κρίσιν του εἶναι κατάλληλα διὰ τὴν πάταξιν τῆς λῃστείας, ὁπότε εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπῃ ὅτι, ἂν ψηφίσητε τὸν νόμον αὐτόν, θὰ μοὶ δώσητε τὰ μέσα διὰ τὴν πάταξιν τῆς λῃστείας καὶ τότε εὐλόγως δυνάμεθα καὶ ἡμεῖς νὰ τὸν ἐρωτήσωμεν· διατί αὐτὰ τὰ κατάλληλα πρόσωπα δὲν τὰ διαθέτετε διὰ τὴν χωροφυλακήν, ἂν τὰ ἔχητε; Ἢ δὲν ἔχετε τὰ πρόσωπα αὐτὰ καὶ τότε πλανόμεθα εἰς τὸ ἄγνωστον. Ἀλλ’ ἀνεξαρτήτως τῆς βασικῆς αὐτῆς διχογνωμίας προβάλλουν καὶ τὰ ἑξῆς ἐρωτήματα: Ἐλέχθη ὅτι μὲ τὴν ὑπάρχουσαν ἀριθμητικὴν δύναμιν τῆς χωροφυλακῆς, τὴν ὁποίαν τὸ σχέδιον τὴν ἀναβιβάζει εἰς 4,000, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παταχθῇ ἡ λῃστεία. Διατί; Λόγῳ ἀριθμητικῆς ἀνεπαρκείας ἢ λόγῳ ποιοτικῆς ἀνεπαρκείας; Ἂν λόγῳ ἀριθμητικῆς ἀνεπαρκείας, γεννᾶται τὸ ἐρώτημα· ἡ ἐνίσχυσις, ἡ δημιουργία ἑνὸς νέου Σώματος ἐκ χιλίων ἀνδρῶν ἀποτελεῖ ἐπαρκῆ δύναμιν διὰ τὴν ἐπίτευξιν τοῦ ἐπιδιωκομένου σκοποῦ; Ἂν τοῦτο εἶναι ἀληθές, τότε ὁ ἰσχυρισμὸς ὅτι ἡ χωροφυλακὴ διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ἐξόντωσιν τῆς ληστείας πρέπει νὰ ἀνέλθῃ εἰς δύναμιν 20,000 ἀνδρῶν καταπίπτει ἀφ’ ἑαυτοῦ, διότι χίλιοι ἄνθρωποι ἱκανοὶ νὰ διώξουν τὴν ληστείαν, ὅταν φέρουν τὸ ὄνομα κυνηγοῦ, εἶναι ἐξίσου ἱκανοὶ νὰ διώξουν τὴν ληστείαν καὶ ὅταν φέρουν τὸ ὄνομα τοῦ χωροφύλακος. Ἂν ὅμως ἡ χωροφυλακὴ εἶναι ἀνεπαρκὴς διὰ τὴν πάταξιν τῆς ληστείας λόγῳ ποιοτικῆς ἀνεπαρκείας, προβάλει τὸ ἐρώτημα· ἡ ποιότης τοῦ νέου ὑλικοῦ τοῦ Σώματος τῶν Κυνηγῶν θὰ εἶναι καλυτέρα; Καὶ διατί; Μᾶς εἶπον· ἐλπίζομεν, λέγει, ἡ Κυβέρνησις, ὅτι θὰ εἶναι καλυτέρα, διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον ὅτι ἡ πληρωμὴ τῶν ὁπλιτῶν τοῦ νέου Σώματος θὰ εἶναι πλουσιωτέρα ἀπὸ τὴν πληρωμὴν τῶν χωροφυλάκων. Εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἄποψιν τοῦ ζητήματος θὰ ἐπανέλθω εὐθὺς ἀμέσως. Παρενθέτω εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὸν ἑξῆς φόβον. Ὅταν θέλωμεν νὰ στείλωμεν ἓν ἀπόσπασμα εἰς δίωξιν ληστῶν, τὸ ἀποστέλλομεν προφανῶς εἰς μίαν ριψοκίνδυνον ἐπιχείρησιν, τὸ ἀποστέλλομεν εἰς μίαν συμπλοκήν, εἰς τὴν ὁποίαν διακυβεύει τὴν ζωήν του πᾶς ὁ ἐκτιθέμενος. Ἀλλ’ εἰς τὴν σκέψιν ἡμῶν γεννᾶται ὁ ἐνδοιασμὸς ὅτι ἄνθρωπος, τὸν ὁποῖον πληρώνομεν μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ ὑπάγῃ νὰ διακυβεύσῃ τὴν ζωήν του, δὲν τὸ κάμνει. Μὴ ἀπατώμεθα, κύριοι πληρεξούσιοι· ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος διακυβεύει τὴν ζωήν του χάριν τοῦ γενικοῦ συμφέροντος τὸ πράττει ὄχι διότι θὰ πληρωθῇ, ἀλλὰ μόνον καὶ μόνον διότι αἰσθάνεται ἐντὸς τῆς ψυχῆς του τὴν ἠθικὴν σχέσιν ὅτι πρέπει νὰ θυσιασθῇ χάριν τῆς ὁλότητος. Ἄνθρωπος τὸν ὁποῖον παίρνετε καὶ τὸν πληρώνετε νὰ ὑπάγῃ νὰ σκοτωθῇ, δὲν θὰ ὑπάγῃ. Ἀλλὰ κάτι ἐπὶ πλέον. Ὅπως ὑποβάλλεται τὸ ὑπὸ κρίσιν ἡμῶν σχέδιον νόμου προβλέπει περὶ θητείας τῶν κυνηγῶν 2 ἐτῶν. Οὐδόλως δὲ διαλαμβάνει ποία θὰ εἶναι ἡ τύχη τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν μετὰ τὴν πάροδον τῆς διετίας. Καὶ προβάλλει ἕτερον ἐρώτημα, ὄχι καὶ τόσον σπουδαῖον· ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι τυχοδιώκτης, ἄνθρωπος μὴ ἀρεσκόμενος εἰς τυχοδιωκτικὰς ἐπιχειρήσεις, ἀλλ’ ἄνθρωπος τίμιος, ἄνθρωπος ἠθικός, οἷος τοὐλάχιστον πρέπει νὰ εἶναι ὁ ἀποτελῶν μέλος τοῦ Σώματος τῆς δημοσίας ἀσφαλείας, εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ διακυβεύσῃ δύο ἔτη τῆς ζωῆς του, τοῦ ἐπαγγέλματός του, τῆς σταδιοδρομίας του, νὰ τὰ χάσῃ τὰ δύο χρόνια αὐτοῦ δι’ ἓν ἀβέβαιον μέλλον μετὰ τὴν πάροδον τῶν δύο τούτων ἐτῶν; Καὶ ἑπομένως αἱ σκέψεις αὐταὶ μᾶς ἐμβάλλουν τὸν φόβον τὸν βασικὸν κατὰ τὴν κρίσιν ἡμῶν ὅτι τὰ στελέχη τὰ ὁποῖα θὰ δεχθοῦν νὰ στρατολογηθοῦν θὰ εἶναι τὰ καθάρματα τῆς Κοινωνίας, τὰ ἀποβράσματα τῆς Κοινωνίας, ἄνθρωποι ἀνίκανοι διὰ πᾶσαν ἄλλην ἐργασίαν καὶ ἀνίκανοι πρὸς ἐξεύρεσιν βιοποριστικοῦ ἐπαγγέλματος, καὶ οἱ ὁποῖοι θὰ ἀποβλέπουν ὄχι τόσον εἰς τὸν μισθὸν ὅσον εἰς τὸ πλιατσικολόγημα τὸ ὁποῖον θὰ ἐνεργήσουν. Αὐτὰ λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, μᾶς ἐμβάλλουν τοὺς φόβους ὅτι ἀπὸ ἀπόψεως ποιοῦ τὸ σῶμα τῶν κυνηγῶν ὄχι μόνον δὲν θὰ ὑπερβάλλῃ τὸ σῶμα τῆς χωροφυλακῆς, ἀλλ’ οὐσιωδέστατα θὰ ὑπολείπεται. Καὶ ἐπανέρχομαι εἰς τὸ ζήτημα τὸ οἰκονομικόν. Ἐλέχθη ὅτι μόνον καὶ μόνον ἡ μικρὴ οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις, ἡ μικρὰ διαφορὰ τοῦ μισθοῦ μεταξὺ τοῦ μισθοῦ τοῦ χωροφύλακος καὶ τοῦ μισθοῦ τοῦ κυνηγοῦ, θὰ εἶναι πρᾶγμα ἀρκετὸν νὰ στρατολογήσῃ στοιχεῖα ἱκανά, στοιχεῖα ἠθικά. Καὶ ἀπαντῶ. Διὰ τῆς ὀργανώσεως τοῦ σώματος τῶν κυνηγῶν θὰ ἐπιβαρυνθῇ ὁ δημόσιος Προϋπολογισμὸς μόνον καὶ μόνον διὰ τὴν μισθοδοσίαν τοῦ προσωπικοῦ, ὡς ἔγγιστα 24,000,000 κατ’ ἔτος. Ἤτοι 1000 ἄνθρωποι κατὰ μέσον ὅρον μὲ 2000 δραχμὰς κατὰ μῆνα μισθὸν ἀπαιτοῦσι 2,000,000 κατὰ μῆνα, ἴσον 24,000,000 κατ’ ἔτος, πλὴν τῶν στελεχῶν καὶ πλὴν τῆς ἄλλης δαπάνης τροφοδοσίας καὶ ἱματισμοῦ. Ἑπομένως ὁ ὑπολογισμὸς τῶν 30,000,000 τῆς ὅλης δαπάνης κατ’ ἔτος δὲν εἶναι ὑπερβολικός. Ἡ δαπάνη ὅμως αὕτη τῶν 30,000,000 θὰ εἶναι ὑποχρεωτικὴ ἐπὶ μίαν διετίαν, δεδομένου ὅτι ἡ ἀρχικὴ θητεία τῶν ἀνδρῶν τοῦ σώματος τῶν κυνηγῶν θὰ εἶναι διετής. Ἂν λοιπὸν δεχθῶμεν ὅτι μετὰ τὴν πάροδον τῆς διετίας τὸ σῶμα θὰ διαλυθῇ, ἡ δαπάνη τὴν ὁποίαν θὰ ὑποστῇ ἀναποφεύκτως ὁ δημόσιος Προϋπολογισμὸς θὰ εἶναι 60,000,000. Καὶ γεννᾶται τὸ ἐρώτημα: Ἂν διατεθῶσιν εἰς ἐνίσχυσιν ὡρισμένων ἀνδρῶν τῆς χωροφυλακῆς, τόσων ἀξιωματικῶν ὅσον καὶ ὁπλιτῶν, μέχρι καὶ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν 1000, τοὺς ὁποίους προβλέπει τὸ ὑπὸ τὴν κρίσιν ἡμῶν σχέδιον νόμου, δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν ἐκ τοῦ σώματος τῆς χωροφυλακῆς, σώματος μιᾶς ὠργανωμένης στρατιωτικῆς δυνάμεως, τῆς ὁποίας τὰ μέλη ἀποβλέπουν εἰς ἓν μέλλον στρατιωτικὸν καὶ ἑπομένως ἔχουν καὶ τὴν ἠθικὴ ὤθησιν ἐντονωτέραν ἀπὸ τοὺς ὁπλίτας τοὺς κυνηγούς, ἂν διατεθῇ, λέγω, αὐτὸ τὸ ποσὸν δι’ ἐνίσχυσιν οἰκονομικὴν ὡρισμένου ἀριθμοῦ χωροφυλάκων, δὲν θὰ ἐπιτύχωμεν τὸ καλύτερον καὶ δὲν θὰ ἔχωμεν οἰκονομίαν οὐσιωδεστάτην; Δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον τοὐλάχιστον νὰ φαντασθῶμεν ὅτι ἡ λῃστεία — ὑφ’ οἵαν τοὐλάχιστον ἔντασιν ἐμφανίζεται σήμερον εἰς τὴν Ἑλλάδα — θὰ ἀποτελέσῃ μίαν μόνιμον ἐνδημικὴν κατάστασιν ἀκόμη καὶ ἐπὶ μίαν διετίαν... Θὰ ἦτο τοῦτο τρομερὸν ὄχι μόνον διὰ μίαν Συνέλευσιν, διὰ μίαν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ καὶ διὰ πάντα ἄνθρωπον. Ἑπομένως ὀφείλομεν νὰ ἐλπίζωμεν ὅτι ἡ λῃστεία, ὑπὸ τὴν ἔντασιν ὑπὸ τὴν ὁποίαν ἐμφανίζεται σήμερον, θὰ ἐξαλειφθῇ ταχέως διὰ τῆς λήψεως ὡρισμένων μέτρων. Ἂν λοιπὸν τὰ μέτρα αὐτὰ ληφθοῦν διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν ὡρισμένου ἀριθμοῦ χωροφυλάκων, ὅσον βαρέα καὶ ἂν εἶναι αὐτά, θὰ εἶναι πάντως ἡ σύγκρισις τῆς διαφορᾶς μικροτέρα ἀπὸ τὰ 60,000,000 τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ δαπανηθοῦν διὰ τὸ σῶμα τῶν κυνηγῶν. Ἑπομένως καὶ ἀπὸ αὐτῆς τῆς ἀπόψεως θὰ ἔχωμεν καὶ οἰκονομίας καὶ ποιοτικὴν σύστασιν τῶν καταδιωκτικῶν ἀποσπασμάτων ἀσυγκρίτως καλυτέραν. Ἀλλ’ εἰς τὴν αἰτιολογικὴν ἔκθεσιν λέγει ὅτι ἡ διὰ τὸ σῶμα τοῦτο ἀπαιτηθησομένη δαπάνη δὲν θὰ βαρύνῃ τὸν Προϋπολογισμόν, διότι θὰ ληφθῇ ἀπὸ τὰς ἀδιαθέτους πιστώσεις τῆς χωροφυλακῆς. Θὰ παρεκάλουν τὸν ἀξιότιμον κ. ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργὸν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Συνέλευσιν ποῖαι εἶναι αὐταὶ αἱ ἀδιάθετοι πιστώσεις τῆς χωροφυλακῆς· ἂν εἶναι πιστώσεις σημαντικαί, ἂν εἶναι πιστώσεις αἱ ὁποῖαι εἶναι χρήσιμοι διὰ τὴν χωροφυλακὴν καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει πῶς θὰ τὰς ἀφαιρέσῃ ἀπὸ τὴν χωροφυλακὴν διὰ τὴν ἐνίσχυσιν ἄλλου σώματος; Ἂν δὲ δὲν εἶναι χρήσιμοι διὰ τὴν χωροφυλακήν, διατί τὰς ἀναγράφει δι’ αὐτήν;

§209Γ. ΚΟΝΔΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Διὰ τὴν χωροφυλακήν, κ. συνάδελφε, προβλέπονται 17,850 ἄνδρες, μισθοδοτούμενοι ἀνὰ 1320 δραχμὰς τὸν μῆνα ἕκαστος. Ὑπηρετοῦσι μόνον 7,000 ἄνδρες. Τὰ ὑπόλοιπα χρήματα δὲν πληρώνονται, διότι δὲν προσέρχονται ἄνδρες πρὸς κατάταξιν.

§210Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἄρα, κ. Ὑπουργέ, εἶναι οὐτοπία ἢ τοὐλάχιστον δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν πραγματικότητα τὸ νὰ λέγωμεν ὅτι αὐτὸ δὲν θὰ ἐπιβαρύνῃ τὸν Προϋπολογισμόν, διότι θὰ ληφθοῦν αὐτὰ τὰ ἀδιάθετα ποσά.

§211Γ. ΚΟΝΔΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Θὰ προστεθοῦν, θέλω νὰ εἴπω.

§212Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Θέλετε νὰ τὸ εἴπητε, ἀλλὰ δὲν τὸ λέγετε. Ἑπομένως δὲν εἶναι ἀληθὲς τὸ λεγόμενον, ὅτι δὲν θὰ ἐπιβαρυνθῇ ὁ Προϋπολογισμός. Διότι, κ. Ὑπουργέ, δὲν εἶναι ἐπιβάρυνσις τοῦ Προϋπολογισμοῦ τὸ νὰ εἴπωμεν ὅτι ἡ προβλεπομένη δύναμις εἶναι 20,000 χωροφύλακες, ἔχομεν σήμερον 7,000, μᾶς περισσεύουν 13,000, ἄρα μὲ τό, ἂν δαπανήσωμεν ποσὸν τὸ ὁποῖον θὰ ἐδαπανῶμεν ἂν εἴχομεν χωροφυλακήν, δὲν εἶναι ἐπιβάρυνσις τοῦ Προϋπολογισμοῦ;

§213Γ. ΚΟΝΔΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Θέλω νὰ εἴπω, ὄχι ὅτι δὲν θὰ δαπανηθοῦν, ἀλλὰ δὲν θὰ ἐπιβαρυνθῇ ἐπὶ πλέον.

§214Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι λογοπαίγνιον· παίζομεν μὲ τὰς λέξεις. Οὐσιαστικῶς θὰ γίνῃ, διότι, ἂν δὲν ἔχωμεν τὸ Σῶμα τῶν κυνηγῶν, θὰ δαπανήσωμεν 60,000,000 τὴν διετίαν ὀλιγώτερον παρὰ ἂν τὰ ἔχωμεν. Δὲν μᾶς λέγετε δὲ ὅτι κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς διετίας αὐτῆς δὲν θὰ συμπληρώσητε τὴν δύναμιν τῆς χωροφυλακῆς μέχρι τοῦ ποσοῦ τὸ ὁποῖον προβλέπει ὁ ὀργανισμός της μόνον καὶ μόνον διότι θὰ ὑπάρχῃ τὸ Σῶμα τῶν κυνηγῶν.

§215Γ. ΚΟΝΔΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Θὰ κατορθώσωμεν νὰ πάρωμεν τοὺς κυνηγούς, διότι δὲν ἠμποροῦμεν νὰ συμπληρώσωμεν τὴν δύναμιν τῆς χωροφυλακῆς. Ἂν εἶσθε παρὼν ὅτε ἔκανα τὴν εἰσήγησιν τοῦ ὀργανισμοῦ τῆς χωροφυλακῆς, θὰ ἠκούετε ὅτι δι’ ἐμὲ εἶναι προβληματικὴ ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ ὀργανισμοῦ τῆς χωροφυλακῆς. Ἡ δύναμις τῶν 18,000 χωροφυλάκων δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ δυνατὸν σήμερον ὅτι θὰ τοὺς εὕρωμεν καὶ μετὰ τριετίαν. Αἱ συνθῆκαι αἱ βιωτικαὶ αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν εἰς τὴν Ἑλλάδα σήμερον δὲν δίδουν τέλος πάντων εἰς τοὺς νέους τὴν ροπὴν πρὸς τὴν χωροφυλακήν. Καὶ εἶπον τότε· διὰ νὰ ἐφαρμοσθῇ αὐτὸς ὁ ὀργανισμός, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀπαραίτητος διὰ νὰ ἐφαρμοσθῇ κάπου, ἐκάμαμεν ὅ,τι ἡμεῖς ἐνομίζομεν τελειότερον διὰ νὰ ὀργανώσωμεν ἓν Σῶμα διὰ τὴν ἐμπέδωσιν τῆς δημοσίας ἀσφαλείας ὁριστικῶς. Ἀλλὰ διὰ νὰ ἐφαρμοσθῇ αὐτὸς ὁ ὀργανισμὸς θὰ ἀναγκασθῶ ἴσως νὰ φέρω καὶ ἄλλο νομοσχέδιον ἀργότερον, δηλαδὴ νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου θὰ προσφύγω πάλιν εἰς τὸ νὰ ζητήσω τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ στρατοῦ, ἀλλὰ χωρὶς νὰ μειώσω τὴν στρατιωτικὴν δύναμιν. Δηλαδὴ ἓν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ ἐπιτρέπῃ εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν νὰ ἀφήνῃ μετὰ ἑξάμηνον θητείαν ἓν ποσοστὸν τῆς κλάσεως τῆς τρεχούσης ὅπως καταταγῇ εἰς τὴν χωροφυλακὴν μὲ τὴν τριετῆ θητείαν, μὲ τοὺς ὅρους καὶ τὰ πλεονεκτήματα τὰ προβλεπόμενα ἐν τῷ ὀργανισμῷ τῷ κατατεθέντι. Εἶπον τότε ὅτι νέοι αὐτοί, βλέποντες τὸ δέλεαρ, ὅτι δηλαδὴ τὸ ἓν ἔτος θὰ ὑπηρετήσουν ὡς ἔμμισθοι ἐν τῇ χωροφυλακῇ, θὰ ἀποφασίσουν νὰ παρατείνουν καὶ διὰ δύο ἔτη τὴν ὑπηρεσίαν των. Δι’ αὐτοῦ ἀκριβῶς τοῦ ἑλκυστικοῦ μέσου ἐλπίζω νὰ κατορθώσω νὰ παρασύρω εἰς κατάταξιν τοὺς νέους αὐτοὺς διὰ νὰ ἀποτελεσθῇ καὶ ἡ δύναμις τῆς χωροφυλακῆς τῶν 18,000, ἡ ὁποία μεταδιδομένη ὀλίγον κατ’ ὀλίγον ἀπὸ θητείας εἰς θητείαν—διότι δὲν ἠξεύρω ἂν ἀνεγνώσατε τὸ σχέδιον νόμου περὶ ὀργανισμοῦ χωροφυλακῆς—νὰ κάμωσι τὴν τριετῆ των θητείαν εἰς τὴν χωροφυλακήν. Συνεπῶς εἶπον ὅτι εἶναι δυσχερέστατον τὸ ἔργον τῆς στρατολογίας τῶν χωροφυλάκων καὶ δι’ αὐτὸ ἔκαμα τὸ νομοσχέδιον περὶ κυνηγῶν.

§216Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἀποκρύπτω τὴν ἔκπληξίν μου ὅτι διὰ δευτέραν φορὰν ἐπαναλαμβάνετε τὴν βεβαίωσιν εἰς τὴν Συνέλευσιν ὅτι ὁ ὀργανισμὸς τῆς χωροφυλακῆς, τὸν ὁποῖον εἰσηγάγατε πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν εἰς τὴν κρίσιν ἡμῶν, ἔχει καταδικασθῆ εἰς ἀποτυχίαν. Νομίζω ὅτι αὐτὸ σήμερον ἀποτελεῖ καταδίκην τοῦ σχεδίου νόμου περὶ ὀργανισμοῦ τῆς χωροφυλακῆς, τὸν ὁποῖον εἰσηγάγετε.

§217Γ. ΚΟΝΔΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Εἶναι ἡ κατάστασις τοιαύτη. Δὲν ὑπάρχει ἄλλο μέσον στρατολογίας, ἐκτὸς πλέον νὰ δώσωμεν 5,000 δραχμὰς μισθὸν διὰ κάθε χωροφύλακα. Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν δὲν εἶναι Δευκαλίων νὰ πετάξῃ τὶς πέτρες διὰ νὰ φτιάξῃ ἀνθρώπους. Ἡμεῖς προσεπαθήσαμεν νὰ φέρωμεν ἕνα ὀργανισμὸν τῆς χωροφυλακῆς διὰ νὰ κάμωμεν τὸ καλύτερον. Ἂν ὑπάρχουν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ γνῶμαι σοφώτεραι, θὰ τὰς παραδεχθῶμεν εὐγνωμόνως. Ἂν ἠξεύρετε χωροφύλακας νὰ στρατολογήσωμεν μὲ τὸν μισθὸν αὐτόν, θὰ τρέξω νὰ τοὺς πάρω.

§218Α. ΠΑΠΑΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Τοὺς κυνηγοὺς ποῦ θὰ τοὺς εὕρητε;

§219Γ. ΚΟΝΔΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Τοὺς ὥρισα μισθὸν μεγαλύτερον.

§220Α. ΠΑΠΑΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Ἂς δοθῇ καὶ εἰς τοὺς χωροφύλακας αὔξησις μεγαλυτέρα.

§221Θ. ΠΑΓΚΑΛΟΣ. Ἀπελύθησαν ἀθρόως 500 χωροφύλακες. Πῶς γίνεται αὐτό; Ἀπὸ τὴν μιὰ μεριὰ παραπονούμεθα ὅτι δὲν εὑρίσκομεν χωροφύλακας καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην τοὺς ἀπολύομεν. Μήπως ἡ ὑπηρεσία ὑμῶν ἐν ἀγνοίᾳ τοὺς ἀπέπεμψε;

§222Γ. ΚΟΝΔΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Δὲν γνωρίζω περὶ ποίας εἰδικῶς περιπτώσεως ὁμιλεῖτε. Θὰ ἐξετάσω αὔριον καὶ θὰ σᾶς δώσω τὴν ἀπάντησιν.

§223Θ. ΠΑΓΚΑΛΟΣ. Μετὰ τὴν ἀλλαγὴν τῆς Κυβερνήσεως ἀπελύθησαν οἱ χωροφύλακες. Οἱ περισσότεροι ἦσαν ἀπὸ τὴν Κρήτην καὶ τὴν Αἰτωλοακαρνανίαν.

§224Ι. ΜΑΡΜΑΤΑΚΗΣ. Παρῃτήθησαν διότι ἐλάμβανον χιλίας δραχμὰς καὶ δὲν τοὺς ὑπεχρέωνε κανεὶς νόμος νὰ καθήσουν.

§225Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κύριοι συνάδελφοι, εἰς ἡμᾶς κρίνοντας τὸ ζήτημα μόνον καὶ μόνον ἀπὸ τῆς ἀπόψεως δαπάνης γεννῶνται αἱ ἑξῆς σκέψεις καὶ ἀμφιβολίαι: Ἡ μὲ τοὺς μισθοὺς τοὺς προβλεπομένους ὑπὸ τοῦ σχεδίου νόμου θὰ ἐξευρεθοῦν ἄνθρωποι διατεθειμένοι νὰ καταταγοῦν εἰς τὸ Σῶμα τῶν κυνηγῶν, ὁπότε ἐρωτᾶται· οἱ αὐτοὶ ἄνθρωποι μὲ τοὺς αὐτοὺς μισθοὺς δὲν θὰ ἦσαν τάχα διατεθειμένοι νὰ προσληφθοῦν καὶ χωροφύλακες ἄνευ θητείας καὶ νὰ ἀποδώσουν εἰς τὴν δίωξιν τῶν λῃστῶν τὰ αὐτὰ ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα ἀπέδωσαν ἐπὶ τῆς ὑπουργίας τοῦ κ. Παγκάλου καὶ τὰ ὁποῖα οἱ προλαλήσαντες κ. κ. συνάδελφοι ἐβεβαίωσαν πρὸ ὀλίγου; Ὁπότε κατὰ τὸ σύστημα τοῦτο τῆς κατατάξεως ἐθελοντῶν χωροφυλάκων ἄνευ θητείας θὰ ἔχωμεν τὴν οὐσιώδη οἰκονομίαν ὅτι θὰ τοὺς κρατήσωμεν μόνον καὶ μόνον ἐφόσον χρειάζονται καὶ θὰ τοὺς μισθοδοτῶμεν διὰ τὸν ὡρισμένον αὐτὸν χρόνον. Ἀλλὰ ἡ τελευταία ἔκθεσις ὁμιλεῖ καὶ περὶ δημιουργίας ἑνὸς Σώματος στρατιωτικῶς ὠργανωμένου, διατελοῦντος ὑπὸ αὐστηρὰν πειθαρχίαν καὶ ἐκπαιδευομένου. Καὶ γεννᾶται τὸ ἐρώτημα· ὅταν μᾶς ζητοῦν νὰ ψηφίσωμεν νόμον ὀργανώσεως εἰδικοῦ Σώματος πρὸς ἄμεσον δίωξιν τῆς ληστείας, τί σημαίνει ἡ φράσις εἰδικῶς ἐκπαιδευομένου;

§226Γ. ΚΟΝΔΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Σημαίνει τοῦτο· ἡ καταδίωξις τῆς ληστείας δὲν περιλαμβάνεται εἰς κανὲν βιβλίον τακτικῆς. Διότι δὲν ἀπησχολήθη κανεὶς στρατιωτικὸς συγγραφεὺς καὶ δὲν διδάσκεται οὐδαμοῦ. Εἰς τὸ Σῶμα αὐτὸ θὰ διδαχθῇ καὶ θὰ διαμορφωθῇ μία τακτικὴ περὶ τοῦ τρόπου κατὰ τὸν ὁποῖον πρέπει νὰ ἐκπαιδεύωνται πῶς νὰ ἀντιμετωπίσωσι τὸν ἐχθρὸν ὅταν τὸν βλέπουν ἔξαφνα ἐμπρός των, πῶς πρέπει νὰ προσπαθοῦν νὰ λαμβάνουν πληροφορίας διὰ τὸν ἐχθρὸν καὶ ὅλα ἐν γένει ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦσι τὰς λεπτομερείας τοῦ ἔργου τῆς καταδιώξεως τῶν λῃστῶν. Βεβαίως τὸ Σῶμα αὐτὸ δὲν θὰ ἀπασχολεῖται διαρκῶς εἰς τὴν ἐκπαίδευσιν αὐτοῦ, ἀλλὰ εἰς τὰς περιόδους ἐκείνας κατὰ τὰς ὁποίας δὲν θὰ ἀπασχολεῖται ἀποκλειστικῶς μὲ τὴν καταδίωξιν λῃστῶν, τότε βεβαίως θὰ ἀπασχολεῖται εἰς ἐκπαίδευσιν στρατιωτικήν, εἰς νυκτερινὰς ἀσκήσεις καὶ εἰς τὰ ἔργα τὰ ἀφορῶντα τὴν δίωξιν τῶν λῃστῶν. Αὐτὸ ἐννοῶ ὅτι τὸ Σῶμα θὰ ἐκπαιδευθῇ εἰδικῶς.

§227Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Διατί δὲν εἰσηγάγετε τὴν εἰδικὴν αὐτὴν ἐκπαίδευσιν εἰς τὴν χωροφυλακήν;

§228Γ. ΚΟΝΔΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Θὰ τὴν εἰσαγάγω.

§229Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Ὑπεβάλετε ὀργανισμόν· διατί δὲν προεβλέψατε;

§230Γ. ΚΟΝΔΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Προβλέπεται ἡ ἐκπαίδευσις καὶ ἡ σύστασις λόχων καταδιωκτικῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐκπαιδεύωνται. Μάλιστα αὐτὸ τὸ Σῶμα τῶν κυνηγῶν, ἄν ποτε γίνῃ, σκοπεύω νὰ τὸ χρησιμοποιήσω ὡς σχολεῖον διὰ νὰ ἐκπαιδευθοῦν οἱ λόχοι τῆς χωροφυλακῆς, διότι πράγματι πρέπει νὰ ἀποκτήσωμεν μίαν καταδιωκτικὴν ὑπηρεσίαν ποιοτικῶς καλυτέραν ἀπὸ ἐκείνην τὴν ὁποίαν ἔχομεν σήμερον, ἡ ὁποία χωρὶς νὰ εὐθύνηται ἡ ἰδία δὲν ἔχει τὴν καταλληλότητα διὰ τὴν ἐνέργειαν τῆς ἀπαιτουμένης ἐκπαιδεύσεως, διότι συμπίπτει νὰ εἶναι πάντοτε ἀπησχολημένη ἐν ὑπηρεσίᾳ. Δὲν ὑπάρχει καιρὸς νὰ μείνῃ μία δύναμις χωροφυλακῆς νὰ ἐκπαιδευθῇ καὶ δι’ αὐτὸ δὲν ἔχει κατορθώσει νὰ ἐκπαιδευθῇ.

§231Α. ΠΑΠΑΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Ποῖοι θὰ εἶναι οἱ διδάσκαλοι ποὺ θὰ διδάξουν;

§232Γ. ΚΟΝΔΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Θὰ εἶναι ὁ Ὑπουργός, θὰ εἶναι ὁ διοικητὴς τῆς χωροφυλακῆς, θὰ εἶναι ὁ συνταγματάρχης τοῦ συντάγματος κυνηγῶν, οἱ ταγματάρχαι, οἱ ἀξιωματικοὶ κλπ.

§233Α. ΠΑΠΑΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Ἀφοῦ δὲν ὑπάρχουν συγγραφεῖς;

§234Γ. ΚΟΝΔΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ὑπάρχουν μερικοὶ ἀξιωματικοὶ οἱ ὁποῖοι γνωρίζουν· καὶ πρῶτος ἐγώ. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον θὰ δοθοῦν ὁδηγίαι, θὰ ἐκδοθῇ βιβλίον ὁδηγιῶν ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ὁποίου θὰ διδάσκουν οἱ ἀξιωματικοί.

§235Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἀπάντησις τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν δυστυχῶς ἐδικαίωσε τοὺς φόβους τοὺς ὁποίου εἶχον ἐν ἐμοί, ὅταν διετύπωνα τὴν ἐρώτησιν, τὴν ὁποίαν διετύπωνα πρὸ ὀλίγου. Διότι ἠρώτησα· τί σημαίνει ἡ φράσις «εἰδικῶς ἐκπαιδευομένων». Ποία εἶναι ἡ φύσις τῆς ἐκπαιδεύσεως, ποία εἶναι ἡ στρατιωτικὴ ἀξία τῆς ἐκπαιδεύσεως καὶ ποία ἡ διάρκεια. Ἡ φύσις τῆς ἐκπαιδεύσεως, εἶπεν ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ὅτι θὰ εἶναι εἰδικὴ ἐκπαίδευσις πρὸς δίωξιν τῶν λῃστῶν. Καὶ ἐρωτῶ· ἡ δίωξις τῶν λῃστῶν εἶναι κάτι τι τὸ ὁποῖον διδάσκεται μὲ βιβλία καὶ ὁδηγίας τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν; Διὰ τὴν δίωξιν τῶν λῃστῶν ἀπαιτεῖται ἀγχίνοια περισκέψεως καὶ τόλμη· ἀλλ’ οὐδὲν ἀπὸ αὐτὰ διδάσκεται καὶ μόνον διὰ τῆς πραγματικῆς διώξεως ἀποκτᾶται ἡ πεῖρα. Καὶ ἐρωτῶ· ἂν πρόκειται ἀμέσως τὸ Σῶμα τῶν κυνηγῶν νὰ ἀποσταλῇ εἰς τὴν δίωξιν τῶν λῃστῶν, ποία εἶναι ἡ ἔννοια πλέον τῆς εἰδικῆς ἐκπαιδεύσεως καὶ ποία πρὸ παντὸς θὰ εἶναι ἡ διάρκεια τῆς ἐκπαιδεύσεως; Καὶ εἰς τὴν ἐρώτησίν μου αὐτὴν μὲ προέλαβεν ὁ ἐκ Κορινθίας συνάδελφος, ὁ ὁποῖος ἠρώτησε· διατί τάχα ἡ διδασκαλία αὐτὴ δὲν γίνεται εἰς τὸ ὑπάρχον Σῶμα τῆς χωροφυλακῆς; Εἶναι τόσον τάχα μειονεκτοῦντες διανοητικῶς οἱ ὁπλῖται καὶ οἱ ἀξιωματικοὶ τῆς χωροφυλακῆς ὥστε νὰ μὴ δύνανται νὰ ἀντιληφθῶσι τὴν ὑψηλὴν αὐτὴν διδασκαλίαν τῆς διώξεως τῶν λῃστῶν; Εἶναι τόσον διανοητικῶς μειωμένοι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ὥστε διὰ τὴν διδασκαλίαν αὐτὴν νὰ ἀπαιτῆται μεγαλύτερον διάστημα χρόνου παρὰ ὅσον διὰ τοὺς κυνηγούς, οὕτως ὥστε διὰ μόνον τὸν λόγον τοῦτον νὰ ἀπαιτῆται ἡ σύστασις τοῦ Σώματος αὐτοῦ; Διότι ἀναχωρῶ ἀπὸ τῆς βασικῆς σκέψεως ὅτι, ἂν δὲν πρόκειται τὸ Σῶμα τῶν κυνηγῶν νὰ μᾶς ἐξασφαλίσῃ ἓν Σῶμα πρὸς ἄμεσον καταδίωξιν τῶν λῃστῶν, δὲν ὑπάρχει λόγος συστάσεως τοῦ Σώματος αὐτοῦ. Ἂν ὅμως ἡ διάρκεια τῆς ἐκπαιδεύσεως θὰ εἶναι μακρά, ἐξάγεται τὸ συμπέρασμα ὅτι τὸ Σῶμα δὲν θὰ εἶναι προσωρινόν, ἀλλὰ διαρκές. Καὶ ἐρωτᾶται· ἂν πρόκειται νὰ ἱδρύσωμεν ἓν διαρκὲς Σῶμα, διατί τὸ Σῶμα τοῦτο νὰ εἶναι ἀνεξάρτητον καὶ νὰ μὴ εἶναι ἡ χωροφυλακὴ τονουμένη, ὅπως σκέπτεται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ τονώσῃ τὸ Σῶμα τῶν κυνηγῶν; Θὰ ἔχωμεν τότε τὸ μέγα πλεονέκτημα ὅτι διὰ τῆς ἐνισχύσεως τῆς χωροφυλακῆς θὰ ἐνισχύσωμεν ἓν Σῶμα, τὸ ὁποῖον ἔχει τὰς ἱστορικάς του παραδόσεις, ἔχει παραδείγματα ἄξια μιμήσεως καὶ βραβεύσεως, τὰ ὁποῖα πάντοτε ἀποτελοῦν μίαν παράδοσιν τοῦ Σώματος, τὴν ὁποίαν ἀναμφισβητήτως δὲν θὰ ἔχῃ τὸ Σῶμα τῶν κυνηγῶν, διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον ὅτι θὰ εἶναι Σῶμα ἀρτισύστατον. Σήμερον δὲ εἶναι κοινὸν μυστικὸν ὅτι τὸ Σῶμα τῶν κυνηγῶν προτοῦ ἀκόμη ἱδρυθῇ ἔχει δυσφημισθῆ εἰς τὴν κοινὴν συνείδησιν μέχρι τοιούτου σημείου, ὥστε ἡ Κοινὴ Γνώμη νὰ τοὺς ἀποκαλῇ «Κυνηγοὺς τῆς τάξεως». Ἀσφαλῶς δὲ διατρέχομεν τὸν κίνδυνον καὶ μετὰ τὴν ἵδρυσιν τοῦ Σώματος νὰ ἔχωμεν δύο Σώματα δημοσίας ἀσφαλείας· καὶ τὰ δύο δυσφημισμένα καὶ μὴ ἐμπνέοντα ἐμπιστοσύνην. Διότι τὸ μὲν ἕν, οἱ κυνηγοί, εἶναι δυσφημισμένον πρὸ τῆς συστάσεως αὐτοῦ, τὸ δὲ ἕτερον, τὴν χωροφυλακήν, ἡ Κυβέρνησις καταβάλλει πᾶσαν προσπάθειαν νὰ τὸ δυσφημήσῃ διὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ· μετὰ τοιούτους ὑπαινιγμούς, μετὰ τοιαύτας μομφὰς κατὰ τοῦ Σώματος τῆς χωροφυλακῆς, ποίαν ἐμπιστοσύνην θέλετε νὰ ἔχῃ ὁ λαὸς εἰς τὸ Σῶμα τοῦτο; Καὶ πῶς θέλετε τότε ὁ λαὸς νὰ συνδράμῃ τὴν χωροφυλακὴν εἰς τὴν καταδίωξιν τῶν λῃστῶν; Ἐμνημόνευσε πρὸ ὀλίγου ὁ κ. συνάδελφος Ἰωαννίνων ποῖα κακὰ ἀποτελέσματα εἶχε διὰ τὴν δίωξιν τῆς λῃστείας εἰς τὴν περιφέρειαν τῶν Ἰωαννίνων ἡ ἔλλειψις ἐμπιστοσύνης πρὸς τοὺς ἀξιωματικοὺς τῆς χωροφυλακῆς, τοὺς ὑπηρετοῦντας εἰς τὰ Ἰωάννινα, καὶ φοβοῦμαι ὅτι μὲ τὴν νέαν δυσφήμησιν ὁ λαὸς ὄχι μόνον δὲν θὰ συνδράμῃ τὸ ἔργον τῆς διώξεως τῶν λῃστῶν, ἀλλὰ θὰ ἀπόσχῃ πάσης συνδρομῆς, φοβούμενος τὰς ἀντεκδικήσεις τῶν λῃστῶν, κατὰ τῶν ὁποίων δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ τὸν προστατεύσουν αἱ Ἀρχαί. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐλλείπει, κατὰ τὴν ταπεινήν μου κρίσιν, εἶναι ὄχι οἱ νόμοι διὰ τὴν δίωξιν τῆς λῃστείας, ἀλλ’ ἡ καλὴ ἐφαρμογὴ τῶν ὑπαρχόντων νόμων. Πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἀκόμη ἀνέγνωσα εἰς τὰς ἐφημερίδας ὅτι μόλις προχθὲς ἐφηρμόσθη διὰ τὴν οἰκογένειαν τοῦ Γιαγκούλα ὁ νόμος περὶ λῃστείας ὁ ἐπιβάλλων τὴν ἀπομάκρυνσιν τῶν συγγενῶν. Καὶ ἐρωτῶ· εἶναι δίκαιον νὰ λέγωμεν ὅτι οἱ κείμενοι νόμοι καὶ αἱ ὑπάρχουσαι δυνάμεις τοῦ Κράτους δὲν εἶναι ἀρκετοὶ διὰ τὴν δίωξιν τῆς λῃστείας, ὅταν δὲν τοὺς ἐφαρμόζομεν; Διὰ τοὺς λόγους τούτους γεννᾶται ἡ ἐντύπωσις ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου ὄχι μόνον δὲν θὰ ἐπιφέρῃ παγίωσιν τῆς τάξεως, ἀλλὰ παρέχει τὸν κίνδυνον μεγαλυτέρας διασαλεύσεως καὶ διὰ τοῦτο κηρύσσομαι κατ’ ἀρχὴν κατ’ αὐτοῦ. Ἐλέχθη ὅτι καὶ ἂν ἀκόμη γίνῃ κατ’ ἀρχὴν δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον, θὰ ὑποστῇ τοιαύτας οὐσιώδεις τροποποιήσεις εἰς τὰς κατ’ ἄρθρον συζητήσεις, ὥστε ἡ ἀποδοχὴ αὐτοῦ νὰ μὴ γεννᾷ οὐδεμίαν ἀντίδρασιν καὶ ὡς σπουδαιοτέρα τροπολογία φέρεται ὅτι θὰ εἶναι ἡ ὑπαγωγὴ τοῦ Σώματος τούτου ὑπὸ ἀξιωματικοὺς ἀνήκοντας εἰς τὰ μόνιμα στελέχη τῆς χωροφυλακῆς. Ἂν ὅμως γίνῃ τοῦτο, ἀπομακρυνόμεθα ἀπὸ τὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἐπανερχόμεθα εἰς τοὺς κόλπους τῆς χωροφυλακῆς, εἰς ἐνίσχυσιν τῆς ὁποίας καὶ ἀριθμητικῶς καὶ ποιοτικῶς ἡ Ἀντιπολίτευσις θὰ εἶναι πρόθυμος νὰ παράσχῃ ὅλα τὰ μέσα.

§236ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Τσιριμῶκος ἔχει τὸν λόγον.

§237Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἡ ὑποβολὴ τοῦ νομοσχεδίου περὶ συστάσεως συντάγματος κυνηγῶν ἔδωκεν ἀφορμὴν εἰς γενικωτέραν συζήτησιν περὶ τῆς καταστάσεως τῆς δημοσίας ἀσφαλείας ἐν τῇ Χώρᾳ ἡμῶν καὶ περὶ τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα δύνανται νὰ ληφθῶσιν ὅπως παγιωθῇ ἡ δημοσία τάξις. Ἡ ληστεία, κύριοι, εἶναι ἔγκλημα τὸ ὁποῖον ἐνεφανίσθη εὐθὺς ἀπὸ τῆς ἀνεξαρτησίας τῆς Ἑλλάδος. Καὶ κατ’ ἀρχὰς μὲν συνεπείᾳ τῶν παραδόσεων αἱ ὁποῖαι τότε ἐκράτουν περὶ τῆς ληστείας δὲν ἦτο εὔκολος ἡ δίωξις καὶ διὰ τοῦτο ἠναγκάσθησαν κατὰ τὸ ἔτος 1867 τὸ πρῶτον καὶ κατὰ τὸ 1871 τὸ δεύτερον, εἰσηγουμένου τοῦ ἀειμνήστου Δεληγεώργη, νὰ ψηφίσουν τὸν νόμον περὶ διώξεως τῆς ληστείας, ὁ ὁποῖος ἰσχύει καὶ σήμερον καὶ ὁ ὁποῖος παρατείνεται ἀπὸ καιροῦ εἰς καιρόν. Μετεχειρίσθησαν ὅλα τὰ μέσα καὶ τὸ μᾶλλον τελεσφόρον πάντοτε ἀπεδείχθη ἡ ἐκλογὴ ἱκανοῦ προσώπου, τὸ ὁποῖον τίθεται ἐπὶ κεφαλῆς τῆς στρατιωτικῆς δυνάμεως πρὸς δίωξιν τῶν λῃστῶν εἰς περιοχήν τινα. Ὁσάκις ἐξελέγησαν πρόσωπα τὰ ὁποῖα ἐνόμισαν ὅτι διὰ τῆς βιαιότητος καὶ τῆς σκληρότητος καὶ τῆς ἀτιμώσεως καὶ τῆς διαρπαγῆς τῶν οἰκογενειῶν τῶν λῃστῶν, τῶν συγγενῶν, τῶν φίλων καὶ τῶν χωρικῶν ἠδύναντο νὰ φέρωσιν ἀγαθὰ ἀποτελέσματα καὶ νὰ ἐξαλείψωσι τὴν ληστείαν, ὁσάκις, λέγω, τοιαῦτα μέτρα ἐλήφθησαν, ἀπέτυχον τοῦ σκοποῦ των. Καὶ δὲν ἔμεινεν εἰς τὴν μνήμην τῆς ὑπαίθρου χώρας παρὰ μόνον ὅτι εἰς τὴν ἐποχὴν τοῦ δεῖνα μεταβατικοῦ ἀποσπάσματος ἐπέρασαν ἐκεῖνοι καὶ ἐνέπνεον φρίκην καὶ τρόμον. Τόση δὲ ἦτο ἡ φρίκη καὶ ὁ τρόμος τὸν ὁποῖον ἐνέπνεον τὰ μεταβατικὰ αὐτὰ ἀποσπάσματα, ὥστε ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου κατὰ τὸ ἔτος 1872, ὑποθέτω, ἠκούοντο κραυγαί: «Κύριε Ὑπουργέ, ἔλεγον βουλευταὶ πρὸς τὸν τότε Ὑπουργόν, λυτρώσατε τὴν Χώραν ἀπὸ τὰ μεταβατικὰ ἀποσπάσματα καὶ ἂς μένῃ μὲ τὴν λῃστείαν». Ὅταν ὅμως ἐστέλλοντο ἀξιωματικοί, οἱ ὁποῖοι δὲν ἀπεσκόπουν τὴν διαρπαγήν, οἱ ὁποῖοι δὲν μετεχειρίζοντο ἀπολίτιστα καὶ βάναυσα μέτρα, μέτρα ἀνάξια τῶν λαῶν τῶν ἐλευθέρων, ἀλλ’ οἱ ὁποῖοι ἐνέπνεον ἐμπιστοσύνην καὶ πεποίθησιν εἰς τὴν Χώραν, οἱ χωρικοὶ ἐπρόδιδον τοὺς λῃστάς, αὐτοὶ τοὺς συνελάμβανον ἢ τοὺς κατεδίωκον καὶ ἐν διαστήματι ὀλιγίστου χρόνου ἡ περιοχὴ ἡ ὁποία ἦτο λῃστόπληκτος, ἐκαθαρίζετο. Τοῦτο ἐδοκιμάσθη κατ’ ἐπανάληψιν, ἐνθυμοῦμαι δὲ ὅτι πρὸ ἐτῶν πολλῶν, ἀλλ’ ὄχι εἰς ἀρχαίαν ἐποχήν, εἰς τὴν ἐπαρχίαν μου, ἥτις ἦτο λῃστόπληκτος λόγῳ τοῦ ὅτι εὑρίσκετο εἰς τὴν μεθόριον γραμμήν, διότι ἡ γραμμὴ τότε ἦτο ἡ Ὄρθρις, εἶχον ἐμφανισθῆ περὶ τοὺς 200 φυγόδικοι καὶ λῃσταὶ καὶ ἐζητήσαμεν ὡς χάριν ἀπὸ τὴν τότε Κυβέρνησιν νὰ μᾶς ἀποστείλῃ ὡρισμένον ἀξιωματικὸν ὡς ἀνώτατον ἐπόπτην, ἀξιωματικὸν ὁ ὁποῖος ἦτο γνωστὸν ἐκ τοῦ παρελθόντος ὅτι ἠξεύρει νὰ διώκῃ λῃστὰς καὶ ἠξεύρει νὰ ἐμπνέῃ πεποίθησιν καὶ ἐμπιστοσύνην πρὸς τὸν χωρικὸν κόσμον. Καὶ ἐνῷ ἡ ἐπαρχία διετέλει ὑπὸ τὸ κράτος τοῦ τρόμου τῶν φυγοδίκων, ὅταν ὁ νέος διοικητὴς τοῦ μεταβατικοῦ ἀποσπάσματος ἀφίκετο μετὰ 15, 20 ἡμέρας, ἔδωκε διαταγὴν ὅπως οἱ φυγόδικοι συγκεντρωθῶσιν εἰς ὡρισμένον χῶρον καὶ τοὺς ἔφερον ἐκεῖ οἱ χωρικοὶ ὑπὸ συνοδείαν καὶ μετὰ τῶν ὅπλων των, μετέβην καὶ ἐγὼ εἰς τὸ χωρίον ἐκεῖνο καὶ ἡγουμένου τοῦ ἀξιωματικοῦ εἵποντο οἱ διακόσιοι φυγόδικοι καὶ εἰσῆλθον εἰς τὴν πόλιν καὶ παρεδόθησαν εἰς τὴν εἰσαγγελίαν παραδίδοντες καὶ τὰ ὅπλα. Τί ἦτο τοῦτο; Εἶναι ἡ δύναμις ἡ μεγάλη; Δὲν ἤλλαξε τὸ μεταβατικὸν ἀπόσπασμα, ἦτο τῆς αὐτῆς δυνάμεως. Τί ἦτο; Ἦτο ἡ πεποίθησις τὴν ὁποίαν ἐνέπνεεν ὁ διοικητὴς τοῦ μεταβατικοῦ εἰς τὸν κόσμον τῆς ὑπαίθρου χώρας. Ἐγνώριζεν ὁ κόσμος ἐκεῖνος ὅτι δὲν ἦλθεν ὁ διοικητὴς ἐδῶ διὰ νὰ τραχανολογήσῃ, ἀλλ’ ἦλθε διὰ νὰ ἐπαναφέρῃ τὴν τάξιν. Δὲν εἶναι μόνον αἰτία τῆς λῃστείας ἰδίως ἡ ἰδιοσυστασία τοῦ ἐδάφους, ἡ γεωγραφικὴ θέσις καὶ αἱ παραδόσεις, ἀλλ’ εἶναι αἱ ἀδυναμίαι τῆς Πολιτείας, εἶναι σειρὰ ἀνοησιῶν, τὰς ὁποίας διέπραξεν ἡ Πολιτεία. Ὁμιλοῦν περὶ ἑνὸς περιφήμου λῃστοῦ εἰς τὰ Σέρβια, τοῦ Γιαγκούλα, καὶ γνωρίζω ὅτι τρὶς συνελήφθη καὶ τρὶς ἀπέδρασεν ἐκ τῶν φυλακῶν. Καὶ ἐρωτῶ· μὰ δὲν ὑπάρχουν μεταβατικὰ ἀποσπάσματα καὶ δὲν ὑπάρχουν ἀξιωματικοὶ τῆς χωροφυλακῆς, οἱ ὁποῖοι νὰ συλλάβουν τοὺς λῃστάς; Καὶ ἐρωτοῦν οἱ ἀξιωματικοὶ τῆς χωροφυλακῆς καὶ τὰ μεταβατικὰ ἀποσπάσματα, ὅταν τοὺς συλλαμβάνουν· «σύ, κυρία Πολιτεία, πῶς ἀνοίγεις τὰς φυλακὰς καὶ φεύγουν αὐτοί;» Καὶ ἐπὶ πόσον χρόνον νομίζετε ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ ἐμπιστοσύνην ὁ ἀτυχὴς αὐτὸς κόσμος ὅταν βλέπει ὅτι τὸν συλλαμβανόμενον λῃστὴν τὸν ἀφήνετε ἐλεύθερον ἅπαξ, δίς, τρίς; Μὲ ποῖον θάρρος, μὲ ποίαν ἐλπίδα, μὲ ποίαν πεποίθησιν θὰ καταδώσῃ τὸν λῃστὴν εἰς χεῖρας ἀνθρώπων ἀνικάνων νὰ τὸν διαφυλάξουν; (Χειροκροτήματα). Δὲν μᾶς ἤρεσεν ὁ νόμος τοῦ 1871, κατὰ τὸν ὁποῖον αἱ ποιναὶ τῶν ἀρχιλῃστῶν μετριάζονται ἂν φονεύσουν ἄλλον λῃστήν. Ποῖον εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα; Ἀνεθάρρησαν οἱ λῃσταὶ καὶ ἔλεγον· «εἰς τὸ χέρι μου τὸ ἔχω· θὰ διαπράξω μίαν σειρὰν ἀνομημάτων, θὰ διαπράξω καὶ τὴν τελευταίαν κακοήθειαν, νὰ φονεύσω τὸν συνάδελφόν μου, καὶ θὰ ὑπάγω κατόπιν εἰς τὴν Πλατεῖαν τοῦ Συντάγματος νὰ πίω τὸν καφέν μου». Καὶ τοῦτο εἶναι ἀληθές. Πίνουν εἰς τὴν Πλατεῖαν τοῦ Συντάγματος τὸν καφέν των ἀρχιλῃσταί, εἰς τὸ ἄκουσμα τοῦ ὀνόματος τῶν ὁποίων ἔτρεμεν ὁλόκληρος ὁ κόσμος Φθιώτιδος καὶ Φωκίδος. Καὶ ἀντὶ διὰ τοῦ μέσου αὐτοῦ νὰ φθάσωμεν εἰς ἀγαθὰ ἀποτελέσματα, φθάνομεν εἰς τὸ ἀντίθετον ἀποτέλεσμα. Ἀπὸ μίαν ἀπρονοησίαν, ἀπὸ μίαν σκέψιν κακὴν ἡ λῃστεία καὶ πάλιν ἐπιπλέει. Δὲν εἶναι, κύριοι, ἡ δίωξις τῆς λῃστείας τὸ μᾶλλον ἐπεῖγον. Ἡ δίωξις τῶν μικροεγκληματιῶν, τῶν φυγοδίκων καὶ τῶν κλεπτῶν εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία πρέπει νὰ ἀπασχολήσῃ περισσότερον τὴν Κυβέρνησιν, διότι ἐξ αὐτῶν προέρχεται τὸ φυτώριον ἐκ τοῦ ὁποίου ἐξέρχονται οἱ λῃσταί. Ἂν δὲν ἐξαλειφθοῦν αὐτοί, ἂν δὲν ἀσφαλίσητε τὴν παγίαν δημοσίαν τάξιν, τὴν καθημερινὴν ζωήν, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἔχητε δίωξιν τῶν λῃστῶν. Μὴ φοβεῖσθε τὰς λῃστείας τὰς μεμονωμένας· αὐτὰς θὰ ἐπιτύχητε νὰ τὰς ἐξαλείψητε διὰ μιᾶς διώξεως διαρκοῦς, ἀλλὰ φροντίσατε πῶς θὰ ἐπαναφέρητε τὴν δημοσίαν τάξιν, πῶς θὰ ἐκλείψουν οἱ φυγόδικοι, οἱ ζωοκλέπται, ἀπὸ τοὺς ὁποίους προέρχονται οἱ λῃσταὶ αὐτοί. Πρέπει πρὸ παντὸς νὰ ἐξασφαλίσητε τὴν δίωξιν αὐτῶν. Αὐτὸ ὅμως δὲν τὸ ἐπιτυγχάνετε παρὰ μόνον διὰ μιᾶς ὀργανώσεως Σώματος ἀσφαλείας μονίμου, διαρκοῦς, ἀλλὰ κυρίως διὰ τῆς ἐμπνεύσεως καὶ τῆς πεποιθήσεως ὅτι ὑπάρχει διοίκησις χρηστὴ καὶ αὐστηρὰ εἰς τὴν Χώραν, ὅτι ἀπονέμεται δικαιοσύνη ταχέως καὶ αὐστηρά, ἴση. Ἐπετεύχθη κάποτε εἰς τὴν Χώραν ἡμῶν τὸ ἀγαθὸν αὐτὸ καὶ δὲν ὑπῆρχον καταδιωκτικὰ ἀποσπάσματα, πολλῷ δὲ μᾶλλον δὲν ἐσκέφθη ποτὲ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἱδρύσῃ Σώματα εἰδικὰ εἴτε κυνηγῶν εἴτε δὲν ἠξεύρω τί ἄλλο; Ἐπετεύχθη εἰς τὴν Χώραν ἡμῶν ἀπὸ τοῦ 1912 μέχρι τοῦ 1915 νὰ μὴ ὑπάρχῃ εἰς τὴν ὕπαιθρον χώραν ἀνάγκη συνοδείας οὐδὲ ἑνὸς χωροφύλακος, ἐπετεύχθη εἰς τὴν Χώραν ἡμῶν τὴν ἐποχὴν ἐκείνην νὰ ἀφήνωνται τὰ ζῷα ἐλεύθερα καὶ ἄνευ κἂν φύλακος, ἐπετεύχθη εἰς τὴν Χώραν ἡμῶν νὰ τιμωρῆται τὸ ἀδίκημα αὐθωρεὶ καὶ οἱ φυγόδικοι νὰ προσέρχωνται ὁ εἷς μετὰ τὸν ἄλλον εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἀναγραφῇ ἐν τέλει ὅτι ἡ Ἑλλὰς εἶναι μία Χώρα, ὅπου ἡ δημοσία ἀσφάλεια εἶναι ζηλευτή. Πῶς ἐπετεύχθη τοῦτο; Ἐπετεύχθη ἀπὸ τὴν πεποίθησιν τῶν ἀνθρώπων ἐπὶ ἕνα ἄνδρα ὁ ὁποῖος εἶχε κῦρος μέγα καὶ ἔλεγεν· «ἐφόσον αὐτὸς κυβερνᾷ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διαταραχθῇ ἡ δημοσία τάξις, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποπέσῃ τις εἰς ἀδίκημα, διότι θὰ πληγῇ καὶ θὰ τιμωρηθῇ». Εἶναί τις ὁ ἀρνούμενος τοῦτο, κύριοι; Ποῦ εἶναι τὰ καταδιωκτικὰ ἀποσπάσματα, ποῖα εἶναι τὰ μέτρα τὰ ληφθέντα; Οὐδέν. Ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου ἡ ἁπλῆ καὶ ἡ μορφωθεῖσα πεποίθησις ὅτι ἡ Κυβέρνησις διοικεῖ κατὰ τρόπον τοιοῦτον ὥστε δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον οὐδὲν ἀδίκημα. Δὲν ἀδικῶ τὰς Κυβερνήσεις, θὰ ἤμην καὶ ἄδικος καὶ ὄχι εἰλικρινής. Ἐπῆλθον τοιαῦτα γεγονότα ὥστε διετάραξαν τὸ κοινωνικὸν καθεστὼς καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐλπίσωμεν ὅτι θὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὴν γαλήνην. Καὶ διὰ τοῦτο συζητοῦμεν περὶ τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθῶσι περὶ τῶν μέτρων τῶν διαρκῶν. Καὶ ἐκτιμῶ τὴν πρόθεσιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργοῦ, διότι ἡ πρόθεσις αὐτοῦ δὲν εἶναι ἄλλη παρὰ ἐκείνη τὴν ὁποίαν ὅλοι μας ἔχομεν. Διότι αἱ ἀποδιδόμεναι προθέσεις παρὰ τῶν ἐχθρῶν τοῦ καθεστῶτος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐμφιλοχωρήσουν εἰς ἡμᾶς καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδεχθῶμεν τοιούτου εἴδους προθέσεις, διότι καὶ τοιούτου εἴδους ἂν ἦσαν αἱ προθέσεις, θὰ ἦσαν εὐγενεῖς, διότι ἡ ἀποδιδομένη πρόθεσις ὅτι δι’ ἑνὸς Σώματος χιλίων ἀνδρῶν πρόκειται τάχα νὰ περιφρουρηθῇ τὸ δημοκρατικὸν καθεστώς, εἶναι πολὺ ἀνόητος. Διότι, ἂν ἡ Συνέλευσις ἴδῃ ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἀνάγκην ἱδρύσεως ἑνὸς Σώματος εἰδικοῦ, μιᾶς δημοκρατικῆς φρουρᾶς ἐξ ἐπιλέκτων πολιτῶν ὑπὸ τὴν ἡγεσίαν τῶν καλυτέρων καὶ αὐστηροτέρων ἀξιωματικῶν, παμψηφεὶ ἡ Συνέλευσις ἤθελε ψηφίσει καὶ τὸ μέτρον τοῦτο, διότι τὸ μέτρον τοῦτο ἦτο μέτρον γενικῆς ὠφελείας, μέτρον τὸ ὁποῖον ἤθελεν ἑδραιώσει καὶ ἐξασφαλίσει τὸ δημοκρατικὸν πολίτευμα. Κατὰ τοιαύτης λοιπὸν προθέσεως τῆς Κυβερνήσεως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐγερθῇ φωνή. Ἀλλὰ τὸ μέτρον τοῦτο δὲν ἀποβλέπει εἰς τοιοῦτον γενικὸν σκοπόν, ἔχει ἕνα εἰδικὸν σκοπὸν καὶ ὡς ἐκ τῆς προτάσεώς του, ἡ ὁποία γίνεται πρὸς καταδίωξιν τῶν λῃστῶν. Κύριοι, πᾶν μέτρον ἐξαιρετικὸν εἶναι ἐναντίον τῶν διαθέσεών μου, ἐφόσον διὰ τῶν μέτρων τῶν μὴ ἐξαιρετικῶν δυνάμεθα νὰ φθάσωμεν εἰς τὰ αὐτὰ ἀποτελέσματα καὶ μάλιστα πρὸς καταδίωξιν τῶν ἐγκληματιῶν. Ἀναμιμνήσκομαι τῶν βασάνων τῆς ὑπαίθρου χώρας ἀπὸ τὰ καταδιωκτικὰ ἀποσπάσματα καὶ θέλω ταῦτα νὰ τίθενται ὑπὸ τὴν αὐστηρὰν διοίκησιν τῶν ἐντιμωτάτων καὶ τῶν αὐστηροτάτων ἀξιωματικῶν. Θέλω, ἂν ὑπάρχῃ τι ἐπίλεκτον ἐν τῷ Σώματι τῆς χωροφυλακῆς, καὶ ἀναμφισβητήτως ὑπάρχει, νὰ χρησιμοποιηθῇ τοῦτο, διότι, ἂν μεταξὺ χιλίων ἀξιωματικῶν δὲν ὑπάρχουν τριάκοντα ἐπίλεκτοι ἀξιωματικοί, ἔχετε ὑποχρέωσιν, ἔχετε καθῆκον πρὸς τὴν Πατρίδα, πρὸς τὸν Τόπον νὰ ἔλθητε καὶ νὰ εἴπητε ὅτι διαλύετε τὸ Σῶμα τῆς χωροφυλακῆς. (Χειροκροτήματα). Ἄν δὲν σᾶς ἀρέσουν οἱ 30 ἀξιωματικοὶ τῆς χωροφυλακῆς, ζητήσατε ἄλλους 30 ἀπὸ τὸ Σῶμα τοῦ πεζικοῦ, ὅπου ἀναμφισβητήτως ὑπάρχουσιν ἐπίλεκτοι ἀξιωματικοί, ἐπίλεκτοι καὶ ἔντιμοι καὶ γνῶσται τῶν στοιχείων, μὴ ἔχοντες ἀνάγκην τοῦ σχολείου τοῦ προπαιδευτικοῦ, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ ἱδρύσητε πρὸς ἐκπαίδευσιν τῆς τέχνης τοῦ καταδιώκειν λῃστάς. Δὲν ὑπάρχει τοιοῦτον σχολεῖον οὔτε θὰ συγγραφῇ σύγγραμμα οὔτε ὑπάρχει τακτική, κ. Ὑπουργέ. Αὐτὴ εἶναι ἡ γνῶσις τῶν πραγμάτων τοῦ Τόπου καὶ τοῦ τρόπου τῆς διώξεως. Εἶναι δὲ ἄνδρες, οἱ ὁποῖοι γνωρίζουν τὸν τρόπον τῆς διώξεως τῶν λῃστῶν. Ἀναζητήσατε τοῦ λοιποῦ μεταξὺ τῶν ἀξιωματικῶν τοῦ στρατοῦ τῆς ξηρᾶς καὶ τῆς χωροφυλακῆς καὶ θέσατέ τους αὐτούς. Θέσατε διὰ νὰ ἔχωμεν ἥσυχον τὴν συνείδησιν ὅτι ψηφίζοντες τὴν ἐνίσχυσιν τῶν καταδιωκτικῶν Σωμάτων ψηφίζομεν ἐν ἐπιγνώσει ὅτι δὲν θὰ στραφῶμεν κατὰ τοῦ λαοῦ τοῦ Ἑλληνικοῦ καὶ πάλιν, ἀλλ’ ὅτι θὰ χρησιμεύσωσι μόνον ὡς ὄργανα διώξεως τῶν ἐγκληματιῶν. Δὲν ἀμφισβητῶ τὰς ἀγαθάς σας προθέσεις, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νομοθέτημα τὸ ὁποῖον ἀφήνει ἐλεύθερον τὸ στάδιον εἰς τὴν ἐκτελεστικὴν ἐξουσίαν καὶ εἰς τὸν ἑκάστοτε Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, διότι δὲν εἴμεθα βέβαιοι ὅτι θὰ εἶσθε σεῖς, εἰς τὸν ἑκάστοτε Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ ἁλιεύσῃ τοὺς βαθμοφόρους ἀπὸ ὅλας τὰς τάξεις τῶν ἐφέδρων ἀξιωματικῶν. Ποῖοι εἶναι οἱ ἔφεδροι ἀξιωματικοί; Εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι μονιμοποιηθέντες ἠρνήθησαν νὰ δεχθοῦν τὴν θέσιν των; Ὄχι. Ποῖοι εἶναι οἱ ἔφεδροι ἀξιωματικοί; Οἱ ἀποστρατευθέντες; Οἱ ἀποστρατευθέντες ὑποθέτω ὅτι κατὰ 99% εἶναι ἀνίκανοι νὰ ἀναλάβουν ὑπηρεσίαν. Εἶναι μία τάξις τῶν ἐφέδρων ἀξιωματικῶν οἱ ὁποῖοι προσήνεγκον βεβαίως ὑπηρεσίας.

§238Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἡ πλειονοψηφία τούτων δὲν ἐπιθυμοῦν νὰ παραμείνουν ἐν τῷ στρατῷ. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ εἴπητε ὅτι οἱ περισσότεροι ἀποστρατευθέντες εἶναι τοιοῦτοι ὥστε δὲν ἠμποροῦν νὰ παραμείνουν εἰς τὸν στρατόν. Οὗτοι ἠμποροῦν, ἀλλὰ δὲν ἤθελον.

§239Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Εἶναι μία τάξις ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι βεβαίως προσήνεγκον ὑπηρεσίας, ἀλλ’ οἱ ὁποῖοι ἐνεδύθησαν τὴν στολὴν τοῦ στρατοῦ. Δύνασθε νὰ χρησιμοποιήσητε ὅλους τοὺς ἄνδρας, οἱ ὁποῖοι ἐν τῷ παρελθόντι ἠτύχησαν ἐν τῷ βίῳ αὐτῶν καὶ ἐγκλημάτησαν. Ἀλλ’ ἀπὸ τὴν τάξιν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἁλιεύσητε τοὺς ἀξιωματικούς, δύνασθε νὰ χρησιμοποιήσητε ὅλους τοὺς ἄνδρας ἐν τῇ διώξει τῆς ληστείας. Ἂν τοὺς ἐχρησιμοποίησαν οἱ παλαιότεροι ὡς ὁδηγούς, ὡς καταδότας, ἔχετε τὴν εὐχέρειαν νὰ τὸ πράξητε. Ἂν δὲν σᾶς ἀρκοῦν οἱ ἀξιωματικοὶ οἱ μόνιμοι καὶ ἔχετε ἀνάγκην ὁδηγοῦ ἢ καταδότου, πληρώσατε τοὺς ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι ἠσχολήθησαν εἰς τὰ τοιαῦτα ἔργα διὰ νὰ καταδεικνύουν καὶ νὰ σᾶς ὁδηγοῦν τὰ ἀποσπάσματα εἰς τὸν τόπον ὅπου ἑδρεύουν λησταί. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν καὶ πάλιν νὰ ἐπανέλθωμεν διὰ νὰ δημιουργήσωμεν ἀξιωματικοὺς ἔξω τοῦ Σώματος τῶν ἀξιωματικῶν. Ἔλειψαν αἱ ἔκτακτοι περιστάσεις τῆς Πατρίδος· οἱ προσενεγκόντες ὑπηρεσίας νὰ ἀμειφθῶσιν ὑλικῶς καὶ νὰ λάβωσι συντάξεις, ὁ δὲ στρατὸς νὰ παραμείνῃ ἀκέραιος καὶ νὰ παύσῃ ἡ εἰσαγωγὴ εἰς τὸ Σῶμα τοῦ στρατοῦ ἀνδρῶν ἐξ ἄλλων πηγῶν. Ἡ εἰσαγωγὴ εἰς τὸ Σῶμα τοῦ στρατοῦ νὰ γίνηται πλέον ἐκ τῶν τάξεων τῶν ὑπαξιωματικῶν καὶ ἐκ τῶν σχολῶν. Δὲν λέγω ὅτι τοῦτο εἶναι ἐξ ὁλοκλήρου ἀσφαλὲς καὶ ὅτι δὲν θὰ μείνῃ μία θύρα ἀνοικτή. Ἀλλ’ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ διώξωσι τοὺς ἐγκληματίας πρέπει νὰ μὴ εἶναι αὐτοὶ ἐγκληματίαι· καὶ ὁ τελευταῖος στρατιώτης μεταξὺ αὐτῶν δὲν πρέπει νὰ φέρῃ καμμίαν ποινὴν εἰς τὸ ποινολόγιόν του. Διότι μὴ νομίζετε ὅτι ἐπειδὴ ἐνδέχεται νὰ εὕρητε μίαν ἀτομικὴν ἰδιότητα εἰς ἕνα ἄνδρα ὅτι πρέπει εἰς αὐτὸν νὰ παράσχητε πᾶσαν ἐμπιστοσύνην.

§240Γ. ΚΟΝΔΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Οἱ στρατολογικοὶ νόμοι ἐπιβάλλουσιν ὅπως πᾶς ὅστις πρόκειται νὰ καταταχθῇ εἰς τὸν στρατὸν φέρει πιστοποιητικὸν τοῦ εἰσαγγελέως ὅτι δὲν εἶναι ἐγκληματίας.

§241Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ὁ στρατολογικὸς νόμος ἰσχύει, ἴσχυε καὶ πρὸ ὀλίγου χρόνου, ἴσχυε καὶ κατὰ τὸν πόλεμον καὶ ὅμως κατετάξαμεν εἰς τὸν στρατὸν ἀνθρώπους ὑποπεσόντας εἰς ἐγκλήματα. Καὶ ὄχι μόνον τοῦτο. Ἀλλ’ ὅταν ψηφίζηται εἷς νόμος δὲν ἐπιτρέπεται νὰ λέγῃ ὅτι διὰ νὰ καταταχθῶσιν οἱ ἄνδρες εἰς ἓν Σῶμα πρέπει νὰ προϋπηρέτησαν καὶ τίποτε ἄλλο.

§242Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Οὔτε εἰς τὸ στράτευμα δύνανται νὰ ὑπηρετήσουν, ἂν ὑπέπεσαν εἰς ἐγκληματικὴν ποινήν.

§243Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἡμεῖς λοιπὸν ἰσχυριζόμεθα ὅτι δυνάμεθα νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν ἐνίσχυσιν τῶν καταδιωκτικῶν Σωμάτων κατατάσσοντες εἰς τὴν χωροφυλακὴν χιλίους ἄνδρας, τῶν ὁποίων ἔχετε ἀνάγκην, μὲ ἐκλογὴν ἀξιωματικῶν καλῶν. Αὐτὸ εἶναι ἀρκετόν, διότι ζητεῖτε δύναμιν 1000 ἀνδρῶν μέχρις ὅτου ὀργανώσητε τὴν χωροφυλακήν.

§244Γ. ΚΟΝΔΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Θὰ ἐξηγηθῶ. Δὲν ζητῶ τὴν δύναμιν τῶν χιλίων ἀνδρῶν· λαμβάνω τὴν δύναμιν τῶν χιλίων ἀνδρῶν ἀπὸ στρατιώτας καταταχθέντας μέχρις προχθές, ἀλλὰ δὲν σταματῶ εἰς αὐτοὺς τοὺς 1000 ἄνδρας, διότι μοῦ χρειάζονται 11,000. Ἡ ὀργάνωσις τῆς χωροφυλακῆς ἐξακολουθεῖ.

§245Π. ΚΑΡΑΣΕΒΔΑΣ. Θὰ παραμείνῃ διαρκὲς τὸ Σῶμα αὐτό;

§246Γ. ΚΟΝΔΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ὄχι, δὲν θὰ εἶναι διαρκές. Δὲν γνωρίζω τί θὰ κάμῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ μέλλον, ἀλλὰ θὰ δύναται νὰ ἐκδώσῃ ἓν Διάταγμα καὶ νὰ τοὺς διαλύσῃ. Ἀλλ’ αὐτοὶ οἱ ἄνδρες θὰ χρησιμεύσουν καὶ θὰ παρέχουν ὑπηρεσίας, ἀφ’ ἧς ἀναλάβουν τὴν ὑπηρεσίαν των.

§247Π. ΚΑΡΑΣΕΒΔΑΣ. Οἱ στρατιῶται οἱ ὁποῖοι θὰ εἰσάγωνται εἰς αὐτὸ τὸ Σῶμα θὰ λαμβάνωνται ἐκ τοῦ στρατεύματος ἢ ἐκ τῶν ἀφυπηρετησάντων;

§248Γ. ΚΟΝΔΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Θὰ προσλαμβάνωνται ἐκ τῶν ἀφυπηρετησάντων.

§249Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Δὲν ἰσχυρίσθην ὅτι δὲν θὰ ἔχητε περισσοτέρους ἄνδρας, ἀλλὰ σήμερον σπεύδετε νὰ ζητῆτε χιλίους ἄνδρας, διότι ἔχετε ἀνάγκην. Τοὺς χιλίους αὐτοὺς ἄνδρας δύνασθε νὰ τοὺς ἀφαιρέσητε ἀπὸ τοὺς 18,000 τῆς χωροφυλακῆς. Ἂν συγκροτήσητε ἓν ἐθελοντικὸν σύνταγμα εὐζώνων καὶ τοὺς στρατολογήσητε ἀπὸ τὰ ὀρεινὰ μέρη, ἀποστέλλοντες ἐπὶ τόπου ἀξιωματικοὺς ἵνα ἐνεργήσωσι τὴν ἐκλογὴν αὐτῶν καὶ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν σᾶς τοὺς ἀποσπάσῃ πρὸς καταδίωξιν τῆς ληστείας, ποίαν θὰ ἔχητε ζημίαν; Τὰ εὐζωνικὰ τάγματα εἶναι τάγματα τὰ ὁποῖα δὲν θὰ δυσκολευθῶσι νὰ δράσωσι καὶ δὲν θὰ δυσκολευθῶσι νὰ ἀποθάνωσι κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ καθήκοντος. Τὰ εὐζωνικὰ τάγματα θὰ εἶναι προσέτι δύναμις ἐντελῶς στρατιωτική, μὲ τὰς ἱερὰς τῶν εὐζώνων παραδόσεις, μὲ τὴν παράδοσιν ὅτι πάντοτε εἰς αὐτοὺς κατεφύγομεν εἴτε διὰ νὰ φυλάξωσι τὰ ὅρια τοῦ Κράτους εἴτε τὴν ληστείαν νὰ καταδιώξωσιν, ὑπαγομένου τοῦ Σώματος ὑπὸ τὰς διαταγὰς τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν καὶ εἰς τοὺς κανονισμοὺς τοὺς στρατιωτικούς. Ὑπάρχει δὲ δι’ αὐτοὺς καὶ μία μεγάλη διαφορά, ὅτι ἡ σύστασις τοῦ Σώματος αὐτοῦ δὲν θὰ ἐμβάλῃ εἰς οὐδένα ἀνησυχίαν, τοὐναντίον θὰ ἐμπνεύσῃ εἰς πάντας τὴν πεποίθησιν ὅτι τὸ Σῶμα αὐτὸ διοικούμενον ἀπὸ τοὺς καλυτέρους ἀξιωματικοὺς θὰ φέρῃ τὰ ἄριστα τῶν ἀποτελεσμάτων, χωρὶς νὰ διατρέξῃ τὸν κίνδυνον νὰ ἐκτεθῇ. Δὲν δύνασθε νὰ συστήσητε νέον σῶμα. Ἢ εἶναι Σῶμα στρατιωτικὸν ὑπαγόμενον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν ἢ εἶναι Σῶμα τῆς χωροφυλακῆς ὑπαγόμενον εἰς τὸ Ἀρχηγεῖον τῆς Χωροφυλακῆς καὶ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν. Αὐτὸ τὸ νέον Σῶμα, τὸ εἰδικόν, τὸ ὑπαγόμενον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν, δὲν εἶναι Σῶμα τὸ ὁποῖον δύναται νὰ ἐμπνεύσῃ ἐμπιστοσύνην.

§250Π. ΚΑΡΑΣΕΒΔΑΣ. Παρεκάλεσα τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ μᾶς δώσῃ μίαν ἐξήγησιν· ἂν τὸ Σῶμα τὸ εἰδικὸν ἐξαρτώμενον ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν θὰ ἐξαρτᾶται δευτερευόντως ἀπὸ τὸν ἀρχηγὸν τῆς χωροφυλακῆς· διότι ὁ ῥήτωρ ὑπεστήριξε τὸ ἐναντίον. Καὶ εἶχον τὸ δικαίωμα νὰ ζητήσω μίαν διασάφησιν. Ἂν ἔχητε σκοπὸν μόνον νὰ θορυβῆτε, νὰ μᾶς τὸ εἴπητε νὰ φύγωμεν ἡμεῖς καὶ νὰ καθήσητε σεῖς.

§251ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ νὰ μὴ ἐπεμβαίνητε εἰς τὰ καθήκοντα τοῦ Προέδρου. Ἂν παρεκτρέπηται εἷς πληρεξούσιος, τὸ Προεδρεῖον θὰ κάμῃ τὸ καθῆκόν του.

§252Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἐξ ὅσων εἶπον ἐξάγεται, νομίζω, ὅτι εἶμαι διατεθειμένος νὰ ἐνισχύσω πᾶν μέτρον τῆς Κυβερνήσεως, τὸ ὁποῖον συντείνει πρὸς ἐνίσχυσιν τῶν Σωμάτων τῶν καταδιωκτικῶν. Δὲν ἐγκρίνω τὸ μέτρον τὸ ὁποῖον εἰσάγεται. Νομίζω δὲ ὅτι, ἂν ὁ κ. Ὑπουργὸς εὐαρεστηθῇ νὰ τροποποιήσῃ τὴν σκέψιν του καὶ νὰ δεχθῇ ὅπως ὑπαχθῇ τὸ Σῶμα τοῦτο εἴτε εἰς τὴν χωροφυλακὴν εἴτε εἰς τὸ στράτευμα, ἔστω καὶ ἀμειβόμενον ἰδιαιτέρως καὶ τεθῇ ὑπὸ τὴν διοίκησιν μονίμων ἀξιωματικῶν τοῦ στρατοῦ, δὲν θὰ εὑρίσκῃ καμμίαν ἀντίρρησιν ἐν τῇ Συνελεύσει καὶ πᾶσα ἡ Συνέλευσις θὰ ἐγκρίνῃ αὐτό.

§253Γ. ΚΟΝΔΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἂν ἦτο τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν ἀνοικτόν, θὰ ἠδυνάμην νὰ φέρω τὸ Διάταγμα τὸ ἐκτελεστικόν, ὅπου θὰ ἴδητε ὅτι τὸ Σῶμα τάσσεται ὑπὸ τὰς διαταγὰς τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς χωροφυλακῆς.

§254Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Καὶ ὑπὸ τὴν διοίκησιν μονίμων ἀξιωματικῶν τῆς χωροφυλακῆς ἢ τοῦ στρατοῦ;

§255Π. ΚΑΡΑΣΕΒΔΑΣ. Αὐτὰ εἶναι ζητήματα λεπτομερειῶν.

§256Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Δηλαδή, διὰ νὰ εἴμεθα εἰλικρινέστεροι, νὰ μὴ ὑπάγηται ὑπὸ ὁπλαρχηγούς. Ἂν ἡ Συνέλευσις τὸ ζητῇ, ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶναι πρόθυμος νὰ τὸ δεχθῇ.

§257Γ. ΚΟΥΤΡΟΥΜΠΑΚΗΣ. Καὶ ὅμως, κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, οἱ ὁπλαρχηγοὶ εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι καθ’ ἣν στιγμὴν ὁλόκληρος ἡ Ἑλλὰς ἤκουε περίτρομος τὰς ἀπειλὰς τοῦ Σεφκὲτ πασᾶ ὅτι θὰ ἔπινε τὸν καφέν του εἰς τὴν Πλατεῖαν τοῦ Συντάγματος, ἐξώρμησαν ἀπὸ τὰ λευκὰ ὄρη, ἀνεπτέρωσαν τὸ ἐθνικὸν φρόνημα καὶ ἐξεκαθάρισαν τὸ Μακεδονικὸν ἔδαφος ἀπὸ τὸ Βουλγαρικὸν ἄγος.

§258ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Πάγκαλος ἔχει τὸν λόγον.

§259Θ. ΠΑΓΚΑΛΟΣ. Τὸ ὑπὸ τὴν κρίσιν νομοθέτημα, κύριοι, εἶναι βεβαίως σοβαρώτατον ἐφόσον ἀφορᾷ τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν. Εἶναι γνωστὸν καὶ εἶναι περιττὸν νὰ ἐπαναλάβω ἐνώπιον τῆς Συνελεύσεως ὅτι ἡ δημοσία ἀσφάλεια εἶναι γενικῶς τὸ πρώτιστον ἀγαθόν, τὸ ὁποῖον ὀφείλει τὸ Κράτος καὶ ἡ Κυβέρνησις πρὸς τὸν λαόν· ἐξασφάλισις δηλαδὴ τῆς τιμῆς, τῆς ζωῆς καὶ τῆς περιουσίας τῶν πολιτῶν. Ἡ σπουδαιότης τοῦ ζητήματος φρονῶ ὅτι ἐπιβάλλει νὰ συζητηθῇ καὶ νὰ ἐξετασθῇ τὸ νομοθέτημα μετὰ πάσης δυνατῆς νηφαλιότητος ὅπως μείνῃ μακρὰν πάσης κομματικῆς σκέψεως, μακρὰν παντὸς ὑπολογισμοῦ καὶ καταλήξωμεν εἰς συμπεράσματα ὡρισμένα. Θὰ προσπαθήσω φειδόμενος τῆς κοπώσεως τῆς Συνελεύσεως καὶ τῆς ὥρας ὅσον δυνατὸν συντομώτερον νὰ ἐκθέσω τὰς σκέψεις μου ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Ἤδη ἐλέχθησαν καί τινες ὑπαινιγμοὶ περὶ προθέσεως, περὶ ὑποψιῶν τοῦ ἀντιπολιτευομένου κόσμου τῶν ἐξωκοινοβουλευτικῶν κλπ. Θὰ εἶναι περιττὸν νὰ προβῶμεν εἰς ἐξηγήσεις. Ὡς ἐκ τούτου φρονῶ καὶ ἐγὼ καὶ οἱ προλαλήσαντες ὅτι ἀναμφισβητήτως ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν συντάσσων τὸ νομοσχέδιον ἔπραξε τοῦτο καλῇ τῇ πίστει καὶ μὲ ἀγαθοτάτην προαίρεσιν. Εἶναι ὅμως πιθανὸν ὡς ἐκ τῆς ἰδιοσυγκρασίας του καὶ ὡς ἐκ τοῦ ἐπαγγέλματος—διότι δὲν θὰ διστάσω νὰ ἐπανέλθω εἰς ὅ,τι εἶπον ἄλλοτε περὶ τῆς ἀναμίξεως εἰς τὴν πολιτικὴν δρᾶσιν ἡμῶν τῶν στρατιωτικῶν—ὅτι εἶναι πιθανὸν νὰ παρεσύρθη ὀλίγον καὶ νὰ νομίζῃ ὅτι θὰ φθάσῃ ταχέως εἰς ἀποτελέσματα διὰ τῆς λήψεως μέτρου, εἰς τὸ ὁποῖον τοὐλάχιστον ἐγὼ δὲν συμφωνῶ κατ’ ἀρχήν. Θὰ ἐπροτίμων, κύριοι, αἱ ὧραι τῆς Συνελεύσεως νὰ εἶχον ἀπασχοληθῆ καὶ νὰ ἀπασχολοῦνται ἴσως καὶ ἐπὶ μακρότερον χρόνον διὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ὑποβληθέντος ὀργανισμοῦ τῆς χωροφυλακῆς, ὡς ὀρθότατα εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν θὰ ἐδέχετο τὰς γνώμας ἁπάντων διὰ τὰς λεπτομερείας. Τὸ νομοθέτημα αὐτὸ καίτοι νέον δὲν εἶναι πρωτοφανὲς τοὐλάχιστον διὰ τὴν Χώραν μας. Εἰς πλείστας περιστάσεις κατεφύγαμεν εἰς τὸ παρελθὸν εἰς δημιουργίαν εἰδικῶν Σωμάτων δι’ ὡρισμένον λόγον.

§260Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Σεῖς ὀργανώσατε τὰ περισσότερα.

§261Θ. ΠΑΓΚΑΛΟΣ. Ἴσως, λέγω, ἡ μοῖρα ἔλαχεν ἐπ’ ἐμοὶ περισσότερον παντὸς ἄλλου νὰ προβῶ εἰς τοιαύτας εἰδικὰς ὀργανώσεις. Ἡ πεῖρα ἀπέδειξεν ὅτι τὰ ἀποτελέσματα δὲν ἦσαν πάντοτε ἀναλόγως τῶν προσδοκιῶν μου. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐξετάσῃ τις τὰς λεπτομερείας καὶ τὰ παραδείγματα τῶν τοιούτων Σωμάτων, ἀρκεῖ νὰ παρατηρήσῃ ὅτι ἡ κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, ἐν τῇ ὁποίᾳ ἡ πλειονοψηφία, ἂν μὴ ἡ παμψηφία, διότι δὲν ἐνθυμοῦμαι ὅλα τὰ ὀνόματα — ὀφείλω νὰ προσθέσω ἐνταῦθα ὅτι, καίτοι διορισθεὶς πρόεδρος αὐτῆς, ἐπειδὴ δὲν εἶχεν ἐκτυπωθῆ τὸ νομοσχέδιον δὲν παρέστην κατὰ τὴν συνεδρίασιν καὶ ἡ ἀπόφασις ἐλήφθη ἐν ἀπουσίᾳ μου, σήμερον μόνον ἀνέγνωσα τὴν ἔκθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς — ἐν τῇ Ἐπιτροπῇ, λέγω, ταύτῃ βλέπει κανεὶς κατὰ πλειονοψηφίαν, ἂν μὴ κατὰ παμψηφίαν, νὰ ἀπορρίπτωσι τὸ νομοσχέδιον. Τοῦτο βεβαίως δὲν προέρχεται ἀπὸ ἀντιπολιτευτικὸν πνεῦμα, διότι εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν αὐτὴν καθόσον γνωρίζω εἶχον λάβει μέρος συνάδελφοι κατὰ πλειονοψηφίαν, ἂν μὴ κατὰ παμψηφίαν, ἀνήκοντες εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ μεταξὺ αὐτῶν δύο προϊστάμενοι δημοσίας ἀσφαλείας καὶ ἄλλοι ἀνώτεροι ἀξιωματικοὶ τῆς χωροφυλακῆς. Αὕτη εἶναι μία πληρεστάτη ἀπόδειξις τῆς δυσπιστίας, ἡ ὁποία πάντοτε ὑπάρχει εἰς πάντας ὅταν πρόκειται περὶ δημιουργίας τοιούτων σωμάτων. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν ἀνέφερεν ἐν τῇ εἰσηγήσει τοῦ ὀργανισμοῦ τὰ παραδείγματα κακῆς συμπεριφορᾶς ἢ μᾶλλον μιᾶς οἰκτρᾶς τάσεως ἀξιωματικῶν τινῶν τῆς χωροφυλακῆς ἑνὸς ἢ δύο. Βεβαίως ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἂν ἐξετάτῃ τὰ ἀρχεῖα τῆς χωροφυλακῆς, θὰ εὕρῃ σωρείαν πράξεων αὐταπαρνήσεως ὄχι μόνον ἀξιωματικῶν τῆς χωροφυλακῆς, ἀλλὰ καὶ ἁπλῶν χωροφυλάκων. Δύναμαι νὰ τῷ ἀναφέρω ἕνα Κρῆτα χωροφύλακα, ὁ ὁποῖος μόνος του ἐφόνευσε ἕνα λῃστὴν καὶ συνέλαβε ἕτερον, ὥρμησε κατὰ τοῦ λῃστοῦ καὶ ἔφερεν ἀποτέλεσμα. Ὁ χωροφύλαξ αὐτὸς προήχθη. Χίλια δύο παραδείγματα ὑπάρχουν. Δὲν εἶναι λογικὸν νὰ λέγωμεν ὅτι εἶναι ἓν Σῶμα καταδικασμένον, διότι δὲν ἀπέδωκε τοὺς καρποὺς τοὺς ὁποίους θέλει ἡ Πολιτεία. Εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι ἡ χωροφυλακὴ περικλείει στοιχεῖα λαμπρὰ καὶ δὴ μορφωμένους ἀξιωματικοὺς ἐπιστήμονας, οἱ ὁποῖοι θὰ ἠδύναντο νὰ παράσχωσι μεγίστην ὑπηρεσίαν εἰς τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν, ἂν τὸ Κράτος ἐλάμβανε μέτρα ἀνάλογα πρὸς ἐνίσχυσιν τοῦ ζήλου των ὅπως προβλέπεται ὑπὸ τοῦ ὑποβληθέντος ὀργανισμοῦ τῆς χωροφυλακῆς. Ἀντιθέτως, κύριοι, θὰ εἶχον πραγματικὴν ἀποθήκην παραδειγμάτων διὰ νὰ ἀποδείξω τὰς παρεκτροπὰς, διὰ νὰ μὴ εἴπω ἐγκλήματα φρικώδη, εἰς τὰ ὁποῖα ὄργανα τῆς χωροφυλακῆς καὶ βαθμοφόροι εἰδικῶν σωμάτων ἔχουσιν ἐκτραπῆ. Ὡς ὀρθῶς παρετήρησεν ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἀττικῆς πληρεξούσιος, τὰ ἐθελοντικὰ τάγματα τῶν ἐπαναστατῶν κατὰ τὴν ἐπανάστασιν δὲν εἶχον σκοπὸν τὴν καταδίωξιν τῆς λῃστείας· εἶχον εἰδικὸν σκοπὸν τὸν ὁποῖον καὶ ἄλλοτε ἀνέπτυξα. Ἡ δυσπιστία πρὸς αὐτὰ καὶ ἥτις ὡς ἀπεδείχθη ἐκ τῶν ὑστέρων δὲν ἦτο παράλογος, ἡ δυσπιστία των, ἦτο τοιαύτη ὥστε καὶ κατὰ τὸν σχηματισμὸν τῶν ταγμάτων αὐτῶν εἶχε διατεθῆ δύναμις τακτικοῦ στρατοῦ ἐπιβλέπουσα τὰς παρόδους, ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὴ ἡ ἐπαφή, ὁσάκις δὲ κατώρθωσαν ἄτομα καὶ βαθμοφόροι τῶν ταγμάτων αὐτῶν νὰ παραβιάζουν τὰς γραμμὰς ἢ τὰς συγκοινωνίας αὐτοστιγμεὶ ἐσημειοῦντο κρούσματα ληστείας πάμπολλα. Ἀναμφισβητήτως μεταξὺ τῶν ταγμάτων αὐτῶν ὑπῆρχον καὶ στελέχη, τὰ ὁποῖα προσέφεραν ὑπηρεσίας τὰς ὁποίας ἀνέφερεν ὁ ἐκ Κρήτης πληρεξούσιος. Ἦσαν Κρῆτες ὁπλαρχηγοί, οἱ ὁποῖοι προσέφερον ὑπηρεσίαν ὄχι μόνον εἰς τὸν Μακεδονικὸν ἀγῶνα, ἀλλὰ καὶ τελευταίως εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῆς δημοσίας ἀσφαλείας. Ὁ τρόπος ὅμως τῆς συγκροτήσεως τῶν τοιούτων ταγμάτων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποκαθάρῃ ἐντελῶς τὰ στοιχεῖα ἐκεῖνα. Θὰ ἠδυνάμην νὰ σᾶς ἀναφέρω σειρὰν τοιούτων πράξεων, αἱ ὁποῖαι εἶναι εἰς τὰ ἀρχεῖα τῶν διαφόρων ὑπηρεσιῶν. Εἶναι φυσικὴ λοιπὸν ἡ δυσπιστία πρὸς τὰ Σώματα αὐτά. Ἐν τῇ προκειμένῃ λοιπὸν περιπτώσει νομίζω ὅτι τὸ παρὸν νομοθέτημα δὲν εἶναι ἀρκούντως μελετημένον καὶ κυρίως εἶναι ἀναχρονιστικόν. Δὲν ἐπιτρέπεται σήμερον, νομίζω, μετὰ τόσας δοκιμὰς καὶ πείρας νὰ ἐπανερχώμεθα εἰς τοιαύτας μεθόδους διὰ νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν. Ἔχομεν παραδείγματα ἄλλως τε εἰς ἄλλα Κράτη, ἂν θέλωμεν νὰ ἐξοντώσωμεν στοιχειωδῶς τὴν ληστείαν. Ὑποθέτω ὅτι ἴσως εἰσαχθῇ εἰς τὸ νέον σχολεῖον σχετικὴ διδασκαλία. Θὰ ἴδητε ὅτι ἡ Ἰταλία ἐληστοκρατεῖτο περισσότερον τῆς Ἑλλάδος καὶ ἐν τούτοις δὲν ἐσκέφθη νὰ κάμῃ τάγματα· ἐδημιούργησε μίαν χωροφυλακὴν πρωτότυπον, ἀπὸ τὴν ὁποίαν λαμβάνουσι τὰ φῶτα καὶ μὲ τοὺς καραμπινιέρους μὲ τὰ ἄσπρα γάντια ἐξηλείφθη ἡ ληστεία.

§262Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Τὸ γνωρίζετε τοῦτο ἀσφαλῶς;

§263Θ. ΠΑΓΚΑΛΟΣ. Ἀσφαλέστατα.

§264Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Πλανᾶσθε. Ἡ Ἰταλία δὲν ἐξήλειψε τὴν ληστείαν μὲ τοὺς καραμπινιέρους.

§265Θ. ΠΑΓΚΑΛΟΣ. Νὰ μοὶ φέρουν μίαν καρέκλαν νὰ καθήσω διὰ νὰ ἀκούσω, ἀφοῦ ὁμιλεῖτε καθήμενος.

§266Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Μὲ συγχωρεῖτε. Συνήθως εἰς τὰς διακοπὰς δὲν σηκώνονται ἐπάνω. Ἀπὸ μακροτάτου χρόνου εἶναι ἔθιμον. Ἂν νομίζητε ὅτι αὐτὸ ἀντίκειται εἰς τὰ κοινοβουλευτικὰ ἔθιμα καὶ εἰδικῶς δι’ ὑμᾶς, ἐννοῶ ἐγὼ νὰ σεβασθῶ τὴν εὐθιξίαν. Πολλάκις συνέβη νὰ παρακάθησθε ἐδῶ καὶ νὰ τὸ ἴδητε.

§267ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βεβαιότατα. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἔθιμον τῶν κοινοβουλευτικῶν.

§268Θ. ΠΑΓΚΑΛΟΣ. Τότε ἀνακαλῶ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Πρόεδρον νὰ μὴ μὲ διακόψῃ. Ἑπομένως αἱ πρῶται σκέψεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν ἀναμφισβητήτως εἶναι ὀρθαί. Ἀφ’ ἑνὸς μὲν νὰ ἴδῃ τὸν ὀργανισμόν, ὁ ὁποῖος θὰ ἀποδώσῃ καρποὺς μετ’ ὀλίγον χρόνον· ἐν τῇ ἐφαρμογῇ ὅμως θὰ εὕρῃ δυσκολίας λόγῳ τῆς ἀνεπαρκείας τῶν δυνάμεων. Εἶναι ἓν μέτρον ταχὺ καὶ ἀποτελεσματικὸν τῆς ἀμέσου καταδιώξεως τῆς ληστείας, διαφωνῶ ὅμως ὡς πρὸς τὸν τρόπον τῆς εὑρέσεως τοῦ μέσου. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀνέπτυξεν ὅτι θὰ γίνῃ ἐκπαίδευσις, ὅτι θὰ συγκεντρωθῶσιν οἱ ἐκπαιδευθησόμενοι, θὰ γίνῃ μία σχολή, δηλαδή, ἂν ἤκουσα καλῶς, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ διδαχθῇ τὸ μάθημα τῆς ληστρικῆς τακτικῆς τῆς καταδιώξεως τῆς ληστείας.

§269Γ. ΚΟΝΔΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Εἶπον ληστρικὴν τακτικήν; Τακτικὴν καταδιωκτικὴν τῆς λῃστείας. Πῶς ἠθέλατε νὰ τὴν ὀνομάσω;

§270Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἐννοούσατε τὴν ἀντιληστρικὴν τακτικήν.

§271Θ. ΠΑΓΚΑΛΟΣ. Θὰ ἤθελον νὰ μὴ ἐδίδατε τοιοῦτον θέμα ληστρικῆς τακτικῆς, ἐπειδὴ συνήθισαν ἡμᾶς τοὺς μικροὺς νὰ μᾶς συκοφαντοῦν. Θὰ ἔλεγον ὅτι αὐτοὶ συζητοῦν περὶ ἕδρας ληστρικῆς τακτικῆς, ἴσως καὶ περὶ Ἀκαδημίας. Ἐν πάσῃ περιπτώσει τὸ ζήτημα εἶναι ὅτι, ἀφοῦ θὰ χρειασθῇ προεκπαίδευσις καὶ τὸ σχολεῖον θὰ λειτουργήσῃ, ἐνῶ νομίζω ὅτι δι’ ὑπουργικῶν μέτρων θὰ ἠδύνατο νὰ ἱδρυθῇ τὸ τάγμα τῆς διώξεως τῆς ληστείας. Ἀλλὰ νομίζω ὅτι ὁ προηγουμένως κατελθὼν τοῦ βήματος καὶ ὁ πρὸ αὐτοῦ ὁμιλήσας, ὁ κ. Ζαμκῖνος, οἱ ὁποῖοι κατάγονται ἀπὸ ληστροκρατούμενα μέρη, ἔθεσαν ἀρκετὰ καλὰ τὸ ζήτημα, ὅτι δὲν διδάσκεται ἡ καταδίωξις τῶν λῃστῶν, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ εὑρεθοῦν ἄνδρες οἱ ὁποῖοι ὡς ἐκ τοῦ βίου των καὶ τοῦ ἐπαγγέλματός των νὰ εἶναι κατάλληλοι διὰ τοιαύτας ἐν ὑπαίθρῳ καὶ ἰδίως ἐπὶ τῶν ὀρέων ὑπηρεσίας. Ὅπως ὀρθώτατα παρετήρησε, τὰ εὐζωνικὰ τάγματα προσέφεραν ὑπηρεσίας ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου, διότι ἀποτελοῦνται ἀπὸ ἄνδρας οἱ ὁποῖοι ἐσυνήθισαν νὰ προσανατολίζωνται τὴν νύκτα, νὰ ἀντέχουν εἰς τὴν πορείαν κτλ., τὰ ὁποῖα συνήθως ὡς ὀρεινοὶ κάτοικοι τῆς Χώρας μας γνωρίζουν. Πάντως ὅμως νομίζω ὅτι ἐν τῷ σημείῳ τούτῳ δὲν ἔχει μελετηθῆ τὸ ζήτημα. Οἱ εἰσάγοντες τὸ ζήτημα εὑρίσκονται εἰς μίαν ἀντίφασιν, διότι ἐνῷ ἀφ’ ἑνὸς θέλουν ἓν μέτρον τὸ ὁποῖον νὰ ἀρχίσῃ νὰ λειτουργῇ ἀμέσως, ἐξ ἄλλου ὁμιλοῦν περὶ σχολείων καὶ προπαιδεύσεων, μέτρα δηλαδὴ τὰ ὁποῖα δὲν ἀποδίδουν καρποὺς ὁσάκις πρόκειται περὶ ἐκπαιδεύσεως παρὰ μετὰ πάροδον ἐτῶν. Διατί λοιπὸν αὐτὰ τὰ μέσα νὰ μὴ χρησιμοποιηθοῦν διὰ τὴν χωροφυλακήν, ἐν τῷ σχολείῳ τῆς χωροφυλακῆς; Καὶ δὲν βλέπω τὸν λόγον ἐπὶ τέλους νὰ μὴ στρατολογηθοῦν ὅπως ἐστρατολογοῦντο εἰς τὸ παρελθὸν ἀπὸ τοὺς χωροφύλακας τοὺς προϋπηρετήσαντας, συμφωνῶ εἰς τοῦτο, ἔστω καὶ ἐφέδρους, διὰ μιᾶς ἁπλῆς ἀποσπάσεως ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν, ὅπως ἐγένετο. Νὰ σχηματισθοῦν ἓν ἢ δύο τάγματα ἀπὸ χωροφύλακας ὑπαγομένους, ὅπως ὀρθώτατα παρετήρησεν ὁ προλαλήσας, εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν ἢ εἰς τὸ Ἀρχηγεῖον τῆς Χωροφυλακῆς. Διότι δὲν δύναται νὰ ἐννοηθῇ τί εἴδους Σῶμα θὰ εἶναι αὐτό. Ἂν προσέξῃ κανεὶς εἰς τὴν διατύπωσιν τοῦ νομοσχεδίου, ὑπάγεται σχεδὸν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν. Καὶ ἐφόσον μὲν εἶναι Ὑπουργὸς ὁ ἤδη εὑρισκόμενος δικαιολογεῖται ὁπωσδήποτε ἡ παράστασις αὐτὴ τοῦ Σώματος· φαντασθῆτε ὅμως μετ’ ὀλίγον Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Συνελεύσεως, τὸν κ. Ρακτιβάν, ἡγούμενον Σώματος κυνηγῶν διὰ τὴν καταδίωξιν τῆς ληστείας (χειροκροτήματα). Εἴμεθα σύμφωνοι νὰ δημιουργηθῶσιν ὄχι ἓν σύνταγμα καὶ δύο καὶ πέντε καὶ ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερα συντάγματα, ἀλλὰ διατί νὰ μὴ δημιουργηθῶσι φυσιολογικῶς; Ἐγὼ νομίζω ὅτι δι’ ἁπλῆς διαταγῆς ἦτο δυνατὸν τοῦτο. Νὰ ἀποσπάσῃ ὅσους θέλει ἀπὸ τὸ στράτευμα· νὰ εἴπῃ εἰς τὸν κ. Γόντικαν ὅπως ἐγὼ ἔλεγον εἰς τὸν κ. Κονδύλην· θέλω τόσους. Καὶ μοὶ προσέφερε πράγματι μεγίστας ὑπηρεσίας· κατὰ τὸ ἥμισυ ἀνήκει εἰς αὐτὸν τὸ κατόρθωμα τῆς ἐμπεδώσεως τῆς δημοσίας τάξεως.

§272Γ. ΚΟΝΔΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἐγὼ δὲν ἔκανα τίποτε· μόνον δυνάμεις ἔδωσα.

§273Θ. ΠΑΓΚΑΛΟΣ. Νομίζω λοιπὸν ὅτι, προκειμένου περὶ τοιούτου νομοθετήματος, θὰ τὸ ἀποσύρῃ δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, διότι δὲν τὸ νομίζω σοβαρὸν καὶ νὰ φέρῃ τὸν ὀργανισμὸν καὶ νὰ τὸν συζητήσωμεν καὶ ἐν αὐτῷ νὰ λάβωμεν ἀμέσως μέτρα, ἔστω καὶ νὰ λάβῃ καὶ ἐφέδρους μὲ μίαν διάταξιν ὅτι δύνανται νὰ κατατάσσωνται ὅσοι κατατάσσονται. Ἔχει θαυμάσιον ὑλικὸν πειθαρχοῦν. Βεβαίως δυνάμεθα νὰ λάβωμεν καὶ ὁπλαρχηγοὺς προϋπηρετήσαντας. Ὑπὲρ αὐτῶν ὑπερημύνθην, ὁ δὲ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως μοὶ εἶπεν ὅτι ἀπελύθησαν διὰ λόγους οἰκονομίας πρὸ 6 μηνῶν καὶ σήμερον ἀπαιτοῦνται 30,000,000, τὰ ὁποῖα θὰ πληρώσῃ ὁ δυστυχὴς Ἑλληνικὸς λαός. Δὲν δύναμαι νὰ ἀποκρύψω καὶ τὴν ἀνησυχίαν μου ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ὁσηνδήποτε καλὴν θέλησιν καὶ ἂν ἔχῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁσαδήποτε μέτρα καὶ ἂν λάβῃ καὶ συμβούλια σχηματίσῃ, δὲν θὰ ἠμπορέσουν νὰ μὴ εἰσδύσουν μέσα καὶ ἄτομα ἀνάξια τῆς θέσεώς των καὶ νὰ εἰσδύσουν 50 ἢ 60 ἄτομα, ἅτινα θὰ εἶναι ἀρκετὰ διὰ νὰ ἐξεγερθῇ ὁ κόσμος ἐναντίον μας. Θὰ σᾶς ἀναφέρω ἓν παράδειγμα. Δὲν γνωρίζω ἂν ὁ κ. Καραπαναγιώτης εἶναι ἐδῶ αὐτὴν τὴν στιγμήν. Ὅταν κατελάβομεν κατὰ τὸ ἀντεπαναστατικὸν κίνημα τὴν Κόρινθον, ὁ ἀρχηγὸς τῆς Ἐπαναστάσεως ἐφώναξεν ἓν Σῶμα, τὸ ὁποῖον ἀπεβιβάσθη πρὸ τοῦ στρατοῦ. Ὅταν ὅμως ἀπεβιβάσθη καὶ ἦλθε πρὸ ἀντιπάλων ἀντεπαναστατῶν, ἔπιασε ἓν σπίτι καὶ δὲν ἐπροχωροῦσε καὶ ἀνέμενε μέχρις ὅτου νυκτώσῃ καὶ ὁ στρατὸς ἀποβιβασθῇ. Ὁ ἐπὶ κεφαλῆς των θαυμάσιος ἀξιωματικὸς δὲν ἠμποροῦσε νὰ τοὺς κουνήσῃ ὅσον ἤκουε πυροβολισμούς, διότι οἱ ἡρωϊσμοὶ ἠμπορεῖ νὰ λέγωνται, πρέπει ὅμως νὰ ὑπάρχουν καὶ οἱ νόμοι καὶ ἄλλα ἐλατήρια διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ κινήσουν τοὺς ἀνθρώπους. Περὶ τὸ μεσονύκτιον ἓν τάγμα ἀποβιβασθέντος τμήματος ἐπῆγεν εἰς τὸν σταθμὸν τοῦ ἰσθμοῦ καὶ μᾶς ἐλήστευσε τὸν σταθμάρχην, τὴν γυναῖκά του καὶ τοὺς οἰκείους του καὶ τῷ ἐπῆραν καὶ τὴν βέραν. Ἦλθεν ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς καὶ κατήγγειλε τὴν πρᾶξιν, ἐζήτησε δέ, ὡς ἐνθυμοῦμαι, μόνον τὴν βέραν του, διότι εἶχεν ἴσως λόγους αἰσθηματικούς, τὰ δὲ χρήματα τὰ ἐχάριζε. Τὸ δὲ φοβερὸν ἦτο ὅτι εἷς ἐκ τῶν ληστῶν τούτων ἦτο ἐκ τῶν προϋπηρετησάντων εἰς τὰ ἐθελοντικὰ τμήματα. Βλέπετε λοιπὸν ὅτι ὁσαδήποτε μέτρα καὶ ἂν ληφθῶσι θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ εἰσπηδήσουν τοιαῦτα ἄτομα. Πρέπει δὲ νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας ὅταν νομοθετῶμεν ὅτι δὲν νομοθετοῦμεν διὰ τὰ πρόσωπα, διότι τὸ Κράτος δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὰ πρόσωπα. Φρονῶ λοιπὸν ὅτι πρέπει νὰ προσέξωμεν καὶ νὰ εἴμεθα ἐπιφυλακτικοὶ ἢ μᾶλλον κατ’ ἀρχὴν νὰ παύσωμεν αὐτοὺς τοὺς ἐμπειρισμούς, οἱ ὁποῖοι ἀπέδωκαν τόσον οἰκτροὺς καρποὺς εἰς τὸ παρελθὸν τῶν εἰδικῶν Σωμάτων. Ἔχομεν τὸ Σῶμα τὸ προωρισμένον δι’ αὐτὴν τὴν ἐμπέδωσιν τῆς δημοσίας ἀσφαλείας, τὴν χωροφυλακήν. Δὲν εὑρίσκεται εἰς τὸ ὕψος του. Συμφωνῶ εἰς τοῦτο μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν. Ἀλλὰ δὲν πταίει αὐτό· κατὰ τὰ τρία τέταρτα πταίομεν ἡμεῖς. Λέγων ἡμεῖς δὲν ἐννοῶ τὴν Κυβέρνησιν ἢ τὴν Συνέλευσιν· ἐννοῶ ὅλους ἡμᾶς. Ἡ χωροφυλακὴ ὡς ἐκ τῆς ὑπηρεσίας της δυστυχῶς εὑρίσκεται εἰς ἄμεσον ἐπαφὴν μετὰ τῶν πληρεξουσίων. Δύναμαι δὲ νὰ βεβαιώσω ὅτι αἱ ἀξιώσεις διὰ τοὺς ἀξιωματικοὺς τῆς χωροφυλακῆς εἶναι ἐννέα πρὸς ἕνα μὲ τοὺς ἄλλους ἀξιωματικοὺς τοῦ στρατοῦ. Μίαν συνεχῆ διελκυστίνδα ὑφίσταται ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν. Εἶναι ἠναγκασμένος πολλάκις διὰ τὸ αὐτὸ ἄτομον νὰ ὑπογράφῃ 8 καὶ 10 ἀνακλητικὰς διαταγάς. Νὰ φύγῃ· νὰ μένῃ. Ἑπομένως ἔχομεν καὶ ἡμεῖς ἓν μέρος τῆς εὐθύνης, διότι ὁμολογῶ ὅτι καὶ ἐγὼ ἔσφαλα λόγῳ τῆς πιέσεως φίλων τινῶν πληρεξουσίων. Φρονῶ λοιπὸν ὅτι ἡ ψήφισις ἑνὸς ὀργανισμοῦ ἀποκεντρωτικοῦ ἐν τῇ χωροφυλακῇ, μία ἐκκαθάρισις τοῦ Σώματος, μία ἐκλογὴ τῶν ἱκανῶν στελεχῶν ἀσφαλῶς θὰ μᾶς ἐμπεδώσῃ τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν διὰ λήψεως δὲ μερικῶν μέτρων προχείρων, τὰ ὁποῖα ὀρθώτατα ἐσκέφθη νὰ λάβῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν, δύναται νὰ τὰ λάβῃ καὶ ἄνευ τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ. Δὲν ὑπάρχει ἐν τῇ ψυχῇ μου οὐδεμία πρόθεσις. Παρακαλῶ νὰ ἀναβληθῇ, ζητῶν συγχρόνως τὴν ἐνίσχυσιν τῆς χωροφυλακῆς ὡς καὶ τὴν ἀπονομὴν μεγάλων ἀμοιβῶν εἰς τοὺς χωροφύλακας. Ὑπάρχουν δὲ χωροφύλακες. Ὁ κ. συνάδελφος ἐκ Κρήτης μὲ διέκοψεν εἰπὼν ὅτι παρῃτήθησαν πολλοὶ διότι ἐλάμβανον χιλίας δραχμὰς καὶ δὲν τοῖς ἐπήρκουν. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι ὑπῆρχον καὶ πολλοί, πλέον τῶν 400, οἱ ὁποῖοι ἀπελύθησαν, καὶ ὅπως φαίνεται δὲν ἔχει γνῶσιν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν, διότι, ὅπως εἶπε, θὰ ζητήσῃ πληροφορίας αὔριον. Ἐκ τούτων δὲ πολλοὶ ἐνῷ ἠμείβοντο τόσον γλίσχρως μὲ φύλλα ποιότητος λευκά, ὑπηρετήσαντες ἐπὶ τόσα ἔτη μὲ ἄμεμπτον διαγωγήν, ἤθελον νὰ παραμείνωσιν εἰς τὴν χωροφυλακήν. Ὅταν ἔχητε χωροφύλακας μὲ τοιοῦτον καθρέπτην, θὰ ἦτο δυνατὸν μὲ ἀμοιβὴν 1500 δραχμῶν νὰ συστήσητε ἓν Σῶμα 1200 χωροφυλάκων ἀπὸ τὴν Κρήτην, ἀπὸ τὴν Στερεάν, ἀπὸ τὴν Ρούμελην, ἀπὸ τὴν Ἀκαρνανίαν κλπ. μὲ ἀξιωματικοὺς τῆς χωροφυλακῆς καὶ τοῦ στρατοῦ ἢ καὶ ἐφέδρους, τοὺς ὁποίους νὰ ἀνακαλέσητε καὶ οὕτω νὰ καταρτίσητε ἓν σύνταγμα ἢ δύο τάγματα. Δὲν βλέπω τὸν λόγον τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον εἶναι καὶ ἀμελέτητον, διότι δὲν προβλέπει τί Σῶμα θὰ εἶναι αὐτό· πολιτικόν, στρατιωτικόν, πολιτικοστρατιωτικόν; Διὰ τοὺς λόγους αὐτοὺς εἶμαι κατὰ τοῦ νομοσχεδίου, διότι φοβοῦμαι σὺν τοῖς ἄλλοις μήπως δημιουργήσωμεν μίαν νέαν μάστιγα εἴς τινα σημεῖα τῆς ὑπαίθρου χώρας κατὰ τῶν δυστυχῶν χωρικῶν.

§274Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Ἐπειδὴ δίδω ἰδιαιτέραν σημασίαν καὶ παρακαλῶ νὰ τὸ πιστεύσητε, εἰς τὴν γνώμην σας, ζητῶ τὴν ἑξῆς πληροφορίαν. Ἐπιθυμῶ νὰ διευκρινίσω εἰς τί συνίσταται ἡ διαφωνία σας κατὰ τοῦ νομοσχεδίου. Δηλαδὴ δέχεσθε ὅλον τὸ περιεχόμενον τοῦ νομοσχεδίου ὑπὸ τὸν ὅρον νὰ περιληφθῇ τὸ Σῶμα τοῦτο ἐντὸς τοῦ πλαισίου τῆς χωροφυλακῆς;

§275Θ. ΠΑΓΚΑΛΟΣ. Δὲν βλέπω τὸν σκοπὸν νὰ ἱδρύσωμεν ἓν Σῶμα.

§276Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Δέχεσθε τὴν ἀνωτέραν μισθοδοσίαν εἰς τὸ Σῶμα αὐτό, δέχεσθε ἐπιλογὴν τῶν στελεχῶν μέχρι καὶ τῶν ἐφέδρων ἀξιωματικῶν, ἑπομένως δὲν μένει τίποτε ἄλλο παρὰ μόνον ἡ προσαρμογὴ τοῦ νομοσχεδίου ἐντὸς τοῦ πλαισίου τῆς χωροφυλακῆς.

§277Θ. ΠΑΓΚΑΛΟΣ. Νομίζω ὅτι ἤμην σαφέστατος. Διαφωνῶ εἰς τὸν σκοπὸν τοῦ νομοθετήματος, διαφωνῶ εἰς τὴν βάσιν. Τὸ Σῶμα τοῦτο δύναται νὰ ὁδηγήσῃ εἰς ἄτοπα καὶ εἰς παρεξηγήσεις σοβαρωτάτας καὶ θὰ εὑρεθῶμεν εἰς τὴν ἀνάγκην τῆς διαλύσεως. Εἶπε πρὸ ὀλίγου ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι διαλύεται μόνον μὲ ἓν Διάταγμα καὶ ὅτι μόνον οἱ Γενίτσαροι δὲν διελύοντο ἄλλοτε. Βεβαίως εἶναι ἀληθὲς τοῦτο, ἀλλ’ εἶναι πιθανὸν κατὰ τὴν διάλυσίν του νὰ χρειασθῇ ἴσως καὶ ἐπιβολὴ τοῦ Κράτους ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία θὰ θελήσῃ νὰ κάμῃ τὴν διάλυσιν τοῦ Σώματος αὐτοῦ. Φοβοῦμαι μήπως τὸ Σῶμα αὐτὸ μεταβληθῇ πραγματικῶς εἰς Σῶμα Γενιτσάρων. Δὲν βλέπω τὸν λόγον ἔστω καὶ ἀμυδρῶς προκειμένου περὶ τοῦ σκοποῦ τῆς δημοσίας ἀσφαλείας, ἡ ὁποία δύναται νὰ ἐπιδιωχθῇ ἀποτελεσματικώτερον δι’ ἄλλων μέσων, δὲν βλέπω τὸν λόγον τῆς ψηφίσεως τοιούτου νομοσχεδίου καὶ διὰ τοῦτο κηρύσσομαι κατά.

§278ΤΙΝΕΣ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΙ. Νὰ διακόψωμεν, κ. Πρόεδρε, ὀλίγον.

§279ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτομεν ἐπὶ 5 λεπτά.

(Ὥρα 2.50′ π. μ.)

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Ὥρα 3 π. μ.)

§280ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ συνεδρίασις. Ὁ κ. Θ. Κουτούπης ἔχει τὸν λόγον.

§281Σ. ΓΟΝΑΤΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐκ τῆς ὁμοφωνίας τῶν ἀκουσθεισῶν μέχρι τῆς στιγμῆς ἀντιρρήσεων, ἐξαίρεσιν ἔκαμε μόνον ὁ κ. Μαρματάκης. Νομίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις πεισθεῖσα εἰς τὰς ἀντιρρήσεις ταύτας φαίνεται διατεθειμένη νὰ δεχθῇ ὡρισμένας τροπολογίας. Ἐπειδὴ εἶναι ἐγγεγραμμένοι ἀρκετοὶ ρήτορες καὶ ἐπειδὴ θὰ ὁμιλήσῃ καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν, νομίζω ὅτι θὰ ἦτο καλύτερον ἡ Κυβέρνησις νὰ παρουσίαζε τὰς τροπολογίας τὰς ὁποίας ἤδη παρεδέχθη, ὥστε ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῶν νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ συζήτησις.

§282Γ. ΚΟΝΔΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Κύριοι πληρεξούσιοι, προφανῶς ἐνεφιλοχώρησε κάποια παρανόησις μεταξὺ τῶν γνωμῶν τὰς ὁποίας ἐξήνεγκον ὅταν εἰσηγήθην τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον, καὶ τῶν ἀντιλήψεων τῶν ἀποτελεσάντων τὴν κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία τὸ ἐπεξειργάσθη. Τοῦτο ὀφείλεται ἴσως εἰς τὸ ὅτι ἐν τῇ συντόμῳ εἰσηγήσει μου δὲν κατώρθωσα νὰ ἐξηγηθῶ ἐπαρκῶς. Ἐξ αὐτοῦ προέκυψαν αἱ ἀπορίαι καὶ τὰ ἐρωτήματα, τὰ ὁποῖα διατυποῦνται εἰς τὴν ἔκθεσιν τῆς κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἐξ αὐτοῦ προέκυψε τὸ ἐρώτημα· τί τὸ θέλω τὸ Σῶμα τὸ εἰδικὸν ἐφόσον προβλέπω διὰ τὴν ὀργάνωσιν 20,000 χωροφυλάκων; Καὶ τὸ ἐρώτημα ὅτι εἶναι: ἢ δὲν εἶναι ὁ προορισμὸς τῆς χωροφυλακῆς ἡ ἐμπέδωσις τῆς δημοσίας ἀσφαλείας. Ἄν εἶναι ὁ προορισμὸς τῆς χωροφυλακῆς αὐτός, διατί νὰ μὴ ἀναδιοργανώσωμεν τὴν χωροφυλακήν; Ἄν δὲν εἶναι ὁ προορισμός της, διατί δὲν τὴν διαλύομεν; Διὰ ταῦτα πάντα ὀφείλω νὰ ἐξηγηθῶ. Ἀφ’ ἧς ἀνέλαβον τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν δὲν ἀπέβλεψα οὔτε ἐσκέφθην ὅτι θὰ εὑρεθῶ ἠναγκασμένος νὰ ἔλθω ἐνώπιον ὑμῶν καὶ νὰ καταθέσω σχέδιον νόμου περὶ συγκροτήσεως συντάγματος κυνηγῶν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐσκέφθην ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς, εἰσηγούμενος τὸ σχέδιον νόμου τοῦ νέου ὀργανισμοῦ τῆς χωροφυλακῆς, ἦτο τοῦτο· νὰ ἀναδιοργανώσω τὴν δύναμιν τὴν ἐπιφορτισμένην νὰ τηρῇ τὴν ἀσφάλειαν κατὰ τρόπον τοιοῦτον ὥστε νὰ εἶναι ἱκανὴ ἄνευ τῆς βοηθείας οὔτε τοῦ στρατοῦ οὔτε τοῦ στρατοῦ, οὔτε τοῦ συντάγματος κυνηγῶν, οὔτε ἄλλης τινὸς δυνάμεως νὰ τηρῇ πάντοτε τὴν τάξιν. Αὐτὴ ἦτο ἡ σκέψις μου καὶ αὐτὴ ἦτο ἡ προσπάθειά μου ἀπὸ τῆς στιγμῆς καθ’ ἣν ἀνέλαβα τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν. Διὰ τοῦτο ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς κατήρτισα τὸ ἐπιτελεῖον τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς χωροφυλακῆς, ἔδωκα τὴν γνώμην μου τὴν ὁποίαν πρότερον εἶχον ἀνακοινώσει εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως τὴν ὁποίαν καὶ ἐνέκρινε, δηλαδὴ περὶ τοῦ τρόπου τῆς ἐνισχύσεως τῆς χωροφυλακῆς διὰ τῆς ὀργανώσεως καὶ ἐφίππου τοιαύτης καὶ διὰ τῆς ὀργανώσεως ταχυκινήτων ποδηλατικῶν λόχων καὶ ἔδωκα τὴν ἐντολὴν ὅπως καταρτισθῇ εἷς ὀργανισμὸς τῆς χωροφυλακῆς, καθ’ ὃν τρόπον ἐγὼ ἐννόουν τοῦτο. Καὶ ὁ ὀργανισμὸς αὐτός, κύριοι, κατηρτίσθη καὶ ὑπεβλήθη ὑπὸ τὴν κρίσιν ὑμῶν. Καὶ ὡς σᾶς εἶπον τότε, κατὰ τὰς ἀσθενεῖς δυνάμεις ἡμῶν κρίνεται ὅ,τι καλύτερον ἠδύνατο ἡ διανοητική μας δύναμις νὰ παραγάγῃ. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου λαμβάνεται μέτρον δι’ ὅλα ἐκεῖνα διὰ τὰ ὁποῖα ἐξεφράσθησαν ἀπορίαι ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου· διατί δὲν ἐμεριμνήσαμεν; Λαμβάνεται πρόνοια περὶ τῆς ἀπομακρύνσεως τῆς χωροφυλακῆς ἀπὸ τὴν πολιτικήν. Καθορίζονται τὰ τῶν προβιβασμῶν, καθορίζονται τὰ τῶν μεταθέσεων τῶν ἀξιωματικῶν τῆς χωροφυλακῆς, καθορίζονται τὰ τῶν ἀμοιβῶν, καθορίζονται τὰ τῆς μισθοδοσίας. Ὅπως εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν διὰ τῆς ὑποβολῆς τοῦ σχεδίου νόμου περὶ συστάσεως ἀνωτάτου στρατιωτικοῦ συμβουλίου ἀπέβλεψα εἰς τὸ νὰ ἀπομακρύνω τὸν στρατὸν ἐκ τῆς πολιτικῆς, οὕτω καὶ εἰς τὴν χωροφυλακὴν διὰ τοῦ ὑποβληθέντος νομοσχεδίου ἡ ἰδία μέριμνα λαμβάνεται. Ἐλήφθη ἐπίσης μέριμνα καὶ διὰ τὴν ἐκπαίδευσιν διὰ τοῦ νέου ὀργανισμοῦ τῆς χωροφυλακῆς καὶ λόχων κινητῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ μεταβαίνωσιν εἰς ἐκπαιδευτικὰς περιόδους. Προβλέπεται καὶ ἐν γένει λαμβάνεται πᾶσα μέριμνα διὰ τὴν ποιοτικὴν βελτίωσιν τοῦ Σώματος. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ὑπεβλήθη ὑπὸ τὴν κρίσιν ὑμῶν, λαμβάνεται πρόνοια καὶ διὰ τὴν ὁμαλὴν ἐκκαθάρισιν τοῦ Σώματος τῶν ἀξιωματικῶν, διὰ τὴν ὁποίαν ἐπίσης ἐξεφράσθησαν ἀπορίαι ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, διατί τὸ ταχύτερον δὲν προβαίνομεν εἰς τὴν ἐκκαθάρισιν ταύτην. Καὶ εἰσηγούμενος τὸ σχέδιον νόμου τοῦ νέου ὀργανισμοῦ ἐδήλωσα ἐνώπιον ὑμῶν κατηγορηματικῶς ὅτι θὰ προβῶμεν εἰς ἐκκαθάρισιν διὰ τὴν βελτίωσιν τῶν στελεχῶν, ἀλλ’ ἐκκαθάρισιν ὁμαλήν, ἐκκαθάρισιν μεμελετημένην, αὐστηρὰν μὲν ἀλλὰ βραδεῖαν καὶ μεμελετημένην καὶ ὁμαλήν. Καὶ διότι νομίζομεν ὅτι ἡ ἐκκαθάρισις ἀξιωματικῶν ἀθρόων οὔτε μετὰ μελέτην δύναται νὰ γίνῃ ἐπαρκῶς, ὡς ἀπαιτεῖ τέλος πάντων ἡ ἀποστέρησις τοῦ ἀξιώματος τοῦ κτηθέντος μὲ κάποιους κόπους, ἀλλὰ μετὰ μεμελετημένην καὶ ὁμαλὴν ἐκκαθάρισιν. Ἀλλὰ καὶ διὰ τὰ ἄλλα ζητήματα, διὰ τὰ ὁποῖα ἐξεφράσθη ἀπορία ἀπὸ τοῦ βήματος, λαμβάνεται μέριμνα ὑπὸ τοῦ νέου ὀργανισμοῦ. Ὡς φέρ’ εἰπεῖν τὸ ζήτημα τῆς διοικήσεως καταβάλλεται προσπάθεια ὅπως ἡ διοίκησις, ἰδίᾳ τῶν γενικῶν διοικήσεων, δηλαδὴ τῶν νεωτέρων διοικήσεων, ὡς γίνεται εἰς τὴν χωροφυλακήν, καταστῆ πρακτικωτέρα ἀπὸ ἁπλῆς ἐπικουρικῆς, ἀπὸ ἀδρανούσης διαβιβαστικῆς Ἀρχῆς. Συνεπῶς δὲν καθυστεροῦμεν ἡμεῖς εἰς τὴν προσπάθειαν ὅπως ὀργανώσωμεν Σῶμα τῆς ἀσφαλείας ἀντάξιον τοῦ προορισμοῦ του, οὔτε περιεφρονήσαμεν ἡμεῖς τὴν χωροφυλακήν, δι’ ἣν ἐπανειλημμένως προβαίνομεν εἰς ἐπαινετικὰς δηλώσεις ἐνώπιον ὑμῶν. Πιστεύομεν ἄλλως τε ἀκραδάντως ὅτι καὶ ὁ στρατὸς καὶ ἡ χωροφυλακὴ καὶ ἡ Ἀστυνομία Πόλεων καὶ ὅλα ἐν γένει τὰ Σώματα τὰ στρατολογούμενα ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ ἀπὸ τὰς Ἑλληνικὰς ἐπαρχίας εἶναι τῆς αὐτῆς ἀξίας, τοῦ αὐτοῦ πατριωτισμοῦ καὶ τῆς αὐτῆς ἱκανότητος. Ἂν παρουσιάζωνται τμήματα ἱκανώτερα τὰ μὲν τῶν δὲ καὶ ἂν σημειοῦνται κάπου ἐπιτυχίαι μεγαλύτεραι καὶ κάπου ἀποτυχίαι, τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὴν τελειωτέραν ἐκπαίδευσιν, εἰς τὴν καλυτέραν διοίκησιν, εἰς τὴν καλυτέραν παρόρμησιν. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, κύριοι, δὲν ἦτο δυνατὸν ἡμεῖς παρὰ συμπάθειαν νὰ αἰσθανθῶμεν πρὸς τὸ Σῶμα ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀδίκως ἠδικήθη ἀπὸ τὴν Κοινὴν Γνώμην, καὶ ἐπανειλημμένως ἐτονίσαμεν ἐνώπιον ὑμῶν ὅτι, ἂν ἡ Ἀστυνομία Πόλεων ἐπέτυχεν, ἐπέτυχε διότι οὐδενὸς μέσου ἐστερήθη, τὰ πάντα δαψιλῶς ἐχορηγήθησαν εἰς αὐτὴν ὑπὸ τῆς Πολιτείας· καὶ στρατωνισμὸς καὶ διατροφὴ καὶ ἱματισμὸς καὶ μισθὸς καὶ οὐδεμία ἀνάμιξις τῆς πολιτικῆς εἰς τὴν διοίκησιν τοῦ Σώματος. Καὶ εἶπον τότε ὅτι τὸ Σῶμα τῆς χωροφυλακῆς εἶναι ἀξιοθαύμαστον, διότι, μολονότι εὑρίσκεται ὑπὸ συνθήκας ἀπελπιστικὰς καὶ στρατωνισμὸν αὐτόχρημα ἐγκληματικόν, ἐλεεινόν, μὲ μισθὸν ὀλιγώτερον, μὲ ἐπέμβασιν τῆς πολιτικῆς κηδεμονίας καὶ μὲ ἄλλα σοβαρὰ μειονεκτήματα, κατώρθωσε τὸ Σῶμα τοῦτο νὰ κρατῇ μίαν τάξιν πραγμάτων καὶ κατώρθωσε ἐπίσης κατὰ τοὺς καθεστωτικοὺς ἀγῶνας καὶ ὅλους ἐν γένει τοὺς ἀγῶνας τοὺς ὁποίους διεξήγαγε τὸ Ἔθνος νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν τάξιν τῶν πραγμάτων. Δὲν ἦτο συνεπῶς δυνατὸν ἡμεῖς νὰ περιφρονήσωμεν τὸ Σῶμα τῆς χωροφυλακῆς, νὰ τὸ θέσωμεν κατὰ μέρος καὶ νὰ ἀποβλέψωμεν εἰς τὴν ὀργάνωσιν ἄλλου Σώματος, εἰς τὸ ὁποῖον νὰ ἀναθέσωμεν τὴν ἐμπέδωσιν τῆς δημοσίας ἀσφαλείας. Ἀπεβλέψαμεν εἰς τὴν ἀναδιοργάνωσιν τῆς χωροφυλακῆς, ἀπεβλέψαμεν εἰς τὴν ἀνύψωσιν τῆς χωροφυλακῆς, ἀπεβλέψαμεν εἰς τὸ νὰ καταστήσωμεν τὸ Σῶμα τοῦτο ἄξιον τοῦ γενικοῦ σεβασμοῦ. Καὶ μὲ τὰς σκέψεις αὐτάς, καὶ μὲ τὰς προθέσεις αὐτάς, καὶ μὲ τὰς ἀποφάσεις αὐτὰς ἐφέραμεν ἐνώπιον ὑμῶν ἓν σχέδιον νόμου, διὰ τοῦ ὁποίου ὄχι μόνον δὲν περιφρονοῦμεν τὴν χωροφυλακήν, ἀλλὰ τὴν ἀνυψοῦμεν εἰς ἔντιμον ἐπίπεδον. Ἀλλά, κύριοι, ὅπως ἐξέθεσα ὑμῖν ὅταν εἰσηγήθην τὸν ὀργανισμὸν τῆς χωροφυλακῆς, κατὰ τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον, ὁ ὀργανισμὸς τῆς χωροφυλακῆς αὐτῆς θὰ εὕρῃ πολλὰς δυσχερείας εἰς τὴν ἐφαρμογήν του. Ἀπαιτεῖ μίαν δύναμιν 18,500 ἀνδρῶν καὶ δὲν ὑπάρχει προθυμία πρὸς προσέλευσιν. Ἡ δύναμις αὐτὴ εἶναι ἀναγκαία, διότι, ὅταν θὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ δύναμις αὐτή, τότε θὰ καταστῇ δυνατὴ εἰς τὰς ἐπαρχίας τῆς Ἑλληνικῆς Χώρας ἡ ἐξασφάλισις τῆς τάξεως· δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν πλέον νὰ διασαλευθῇ ἡ τάξις, δὲν θὰ δύνανται πλέον τὰ κακοποιὰ στοιχεῖα νὰ ζήσωσιν οὔτε ὀλίγας ἡμέρας. Εἶπον ὅτι ὁ ὀργανισμὸς αὐτὸς θὰ συναντήσῃ μεγάλας δυσχερείας εἰς τὴν ἐφαρμογήν του καὶ ἔλαβον τὴν ἀπάντησιν· διατί τότε τὸν συνέταξα. Τὸν συνέταξα, διότι ἦτο ἀνάγκη νὰ τὸν συντάξω, διότι ἦτο ὅ,τι ἠδυνάμην νὰ κάμω, διότι δὲν εἶχον ἄλλο μέσον, ἄλλον τρόπον νὰ δημιουργήσω ἓν Σῶμα ἐξασφαλίζον τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν τῆς Χώρας. Καὶ τὸν ἔκαμα διὰ νὰ ἀντιμετωπίσω ὅλας τὰς δυσκολίας καὶ νὰ ἐφαρμοσθῇ καὶ νὰ παγιώσῃ τὴν ἀσφάλειαν τῆς Χώρας. Καὶ εἶπον τότε ὅτι, ἂν ἴδω καὶ πεισθῶ ὅτι ἡ ἀπροθυμία πρὸς κατάταξιν εἶναι πολὺ μεγάλη, τότε ἔχω ὑπ’ ὄψει μου καὶ ἓν ἄλλο νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον θὰ συντάξω καὶ θὰ φέρω ἐνώπιον ὑμῶν· τὸ νομοθέτημα διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἀνετίθετο εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν νὰ δώσῃ τὴν ἄδειαν τῆς κατατάξεως εἰς τὴν χωροφυλακὴν ἑνὸς ποσοστοῦ ἐκ τῶν στρατιωτῶν τῆς κληρώσεως ἐκείνης τῆς διανυσάσης ἑξάμηνον ὑπηρεσίαν καὶ ἀπογυμνασθείσης, περατωσάσης τέλος πάντων τὴν ἐκπαίδευσίν της ἐν ὅλῳ. Καὶ σᾶς ἐξήγησα τότε τὰ πλεονεκτήματα, τὰ ὁποῖα θὰ εἶχε τὸ Ἔθνος, ἂν κατορθωθῇ ἡ στρατολογία τῶν χωροφυλάκων ὑπὸ τοὺς ὅρους τοὺς ὁποίους καθιεροῖ ὁ νέος ὀργανισμὸς τοῦ στρατοῦ, ὑπὸ τοὺς ὅρους δηλ. τῆς ἐγκαταλείψεως ἑνὸς ποσοστοῦ καὶ τοῦ μισθοῦ τοῦ χωροφύλακος κατὰ μῆνα διὰ νὰ ἀποτελεσθῇ ἓν κεφάλαιον, τὸ ὁποῖον θὰ τὸν κάμῃ νοικοκύρην εἰς ἡλικίαν 32, 34 ἐτῶν. Ὁ ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος θὰ γνωρίζῃ ὅτι ἔχει εἰς τὴν Τράπεζαν ἓν ποσὸν χρηματικὸν οὐχὶ εὐκαταφρόνητον, θὰ εἶναι καὶ χωροφύλαξ καλὸς καὶ ὁπλίτης ὅταν θὰ γίνῃ, θὰ γίνῃ καλός. Ἐλέχθη ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ὅτι ἡ Ἰταλικὴ χωροφυλακὴ εἶναι ἡ καλυτέρα καὶ ὅτι δι’ αὐτῆς ἐπετεύχθησαν ἀποτελέσματα καλά. Κύριοι, ἐκ τῆς Ἰταλικῆς χωροφυλακῆς ἐλάβομεν ἐν γένει τὸ ὑπόδειγμα, ἐπὶ τοῦ ὁποίου προσηρμόσαμεν τὸν ὀργανισμὸν τῆς χωροφυλακῆς καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τοὐλάχιστον τὴν στρατολογίαν τῶν χωροφυλάκων. Ἐκάμαμεν, κύριοι, κάτι τι, τὸ ὁποῖον, ἂν ἐπιμένωμεν καὶ κατορθώσωμεν νὰ τὸ ἐφαρμόσωμεν, θὰ μεταβάλῃ τὴν κατάστασιν ριζικῶς καὶ θὰ θεραπεύσῃ τὴν νόσον τῆς συνεχοῦς διαταράξεως τῆς δημοσίας ἀσφαλείας ὁλοκληρωτικῶς, τελειωτικῶς. Δὲν ὑπάρχει ἄλλος τρόπος ἐνεργείας. Δὲν εὕρομεν ἡμεῖς τοὐλάχιστον σχέδιόν τι καλύτερον τοῦ σχεδίου τὸ ὁποῖον ὑπεβάλομεν, καὶ σᾶς εἶπον τότε ὅτι, ἂν ὑπάρχῃ γνώμη σοφωτέρα καὶ γνώμη καλυτέρα, βεβαίως εὐγνωμόνως θὰ τὴν ἀποδεχθῶμεν διὰ νὰ διορθώσωμεν τὸν ὀργανισμόν, τὸν ὁποῖον ὑπεβάλομεν ὑπὸ τὴν κρίσιν ὑμῶν. Συνεπῶς, κύριοι, δὲν δύναται νὰ ὑποστηριχθῇ σοβαρῶς ὅτι ἡμεῖς δὲν ἐμεριμνήσαμεν διὰ τὴν ἀναδιοργάνωσιν τῆς χωροφυλακῆς, ἐντεταλμένοι διὰ τὴν τήρησιν τῆς δημοσίας ἀσφαλείας τῆς Χώρας. Ἀλλὰ τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὑποβάλλομεν ἐνώπιον ὑμῶν ἕνα ὀργανισμόν, τοῦ ὁποίου ἡ ἐφαρμογὴ θὰ ἀπαιτήσῃ τοὐλάχιστον δύο ἔτη διὰ τὴν συμπλήρωσιν τῆς ἀριθμητικῆς του δυνάμεως, καθ’ ἣν στιγμήν, λέγω, ὑποβάλλομεν αὐτὸ δὲν δυνάμεθα νὰ παρίδωμεν τὰς ἀνάγκας τῆς δημοσίας ἀσφαλείας, τάς τε σημερινὰς καὶ τὰς ἀνάγκας τὰς αὐριανάς. Καθ’ ἣν στιγμὴν λαμβάνομεν τὰ γενικὰ μέτρα, εὑρέθημεν ὑποχρεωμένοι νὰ λάβωμεν διὰ τὸ χρονικὸν διάστημα, τὸ ὁποῖον μᾶς χωρίζει ἀπὸ τὸν χρόνον κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἐφαρμογὴ τῶν ἀντιστοίχων μέτρων, νὰ λάβωμεν τὰ μέτρα τὰ προσωρινά. Καὶ ἐξ αὐτῶν, κύριοι, ἀπέρρευσεν ἡ σκέψις περὶ τῆς ὀργανώσεως τοῦ συντάγματος τῶν κυνηγῶν. Δὲν ἠθελήσαμεν, κύριοι, νὰ συγχίσωμεν τὸ Σῶμα τῶν κυνηγῶν μὲ τὴν χωροφυλακὴν καὶ ἐσκέφθημεν τὴν πρώτην στιγμήν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν ἔχαμεν οὐδεμίαν δυσκολίαν νὰ τὸ τροποποιήσωμεν, ἐφόσον ἡ Ἐθνοσυνέλευσις ἐπιθυμεῖ τὴν τροποποίησιν, ἐσκέφθημεν τὴν πρώτην στιγμὴν νὰ μὴ ἀποσπάσωμεν ἀπὸ τὴν χωροφυλακὴν καλὰ στοιχεῖα διὰ νὰ μὴ ἀποστερήσωμεν αὐτὴν τοιούτων στοιχείων, καθ’ ἣν στιγμὴν πυρετώδης ἐργασία καταβάλλεται ἐκεῖ διὰ τὴν ἀνακαίνισίν της. Ἀλλά, κύριοι, ὅπως γνωρίζετε, ἡ στρατολογία ἐπὶ τῇ βάσει τῆς μισθοδοσίας τῆς σημερινῆς τῶν χωροφυλάκων ἦτο ἀδύνατος καὶ ἔπρεπε νὰ αὐξήσωμεν τὴν μισθοδοσίαν· καὶ τὴν ηὐξήσαμεν. Ὡρίσαμεν ποσὸν τοιοῦτον ὥστε νὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ προσέλευσις 1000 ἀνδρῶν, τοὺς ὁποίους προωρίσαμεν ἀποκλειστικῶς διὰ τὴν καταδίωξιν τῆς λῃστείας. Ἐλέχθη, κύριοι, ὅτι ἦτο δυνατὸν ἀντὶ νὰ στρατολογήσωμεν κυνηγούς, νὰ στρατολογήσωμεν χωροφύλακας. Δηλαδὴ ἀντὶ νὰ στρατολογήσωμεν ἄνδρας καὶ νὰ ὀνομασθοῦν κυνηγοὶ νὰ στρατολογήσωμεν χωροφύλακας. Ἀλλ’ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ μεταβάλωμεν καὶ τὸν ὀργανισμὸν τῆς χωροφυλακῆς, θὰ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ αὐξήσωμεν τὸν μισθὸν τῶν χωροφυλάκων καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει οὔτε 500 ἑκατομμύρια δὲν θὰ ἐπήρκουν, διότι ὁλόκληρος ὁ ἀριθμὸς τῶν 17,800 χωροφυλάκων θὰ ἔδει νὰ μισθοδοτῆται πρὸς 1500 δραχμὰς μηνιαίως.

§283Θ. ΠΑΓΚΑΛΟΣ. Ὑπάρχει νόμος καθ’ ὃν οἱ χωροφύλακες οἱ εἰδικῶς ἀσχολούμενοι πρὸς καταδίωξιν τῆς λῃστείας λαμβάνουσι τόσον ἐπὶ πλέον ἐπὶ τῶν ἀποδοχῶν των. Τὸ ἐπίδομα αὐτὸ ἠδύνασθε νὰ αὐξήσητε μόνον διὰ τοὺς καταδιώκοντας τὴν λῃστείαν.

§284Γ. ΚΟΝΔΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Εἶναι ἀληθές, κύριοι, ὅτι ἠδυνάμεθα βεβαίως νὰ αὐξήσωμεν τὸ ἐπιμίσθιον τῶν χωροφυλάκων τῶν ἀσχολουμένων μὲ τὴν καταδίωξιν τῆς λῃστείας, ἀλλά, κύριοι, ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἡ αὔξησις αὕτη θὰ δυσηρέστει τοὺς ἄλλους χωροφύλακας. Ἄλλως τε, κύριοι, δὲν θεωρῶ συμφέρον νὰ συγχίσω τὴν χωροφυλακὴν μὲ τὸ Σῶμα αὐτό· οἱ χωροφύλακες δὲν πρέπει νὰ ἐθισθοῦν μὲ ὑπερβολικὰς ἀποδοχάς. Ἠδυνάμην, λέγουν, νὰ ἀπασχολήσω τοὺς χωροφύλακας ἢ νὰ κατατάξω χωροφύλακας. Ἀλλὰ θὰ εὑρίσκοντο χωροφύλακες κατατασσόμενοι μὲ τὸν ὀλιγώτερον μισθόν, μὲ τοὺς ὅρους οἱ ὁποῖοι ὑφίστανται μέχρι σήμερον καὶ μὲ τοὺς ὅρους οἱ ὁποῖοι θὰ ὑφίστανται μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ σχεδίου νόμου περὶ ὀργανισμοῦ τῆς χωροφυλακῆς; Τὸ Σῶμα τὸ ὁποῖον προορίζεται διὰ τὴν καταδίωξιν ἀποκλειστικῶς τῆς λῃστείας, ἡ χωροφυλακή, ἔχει κενὰ τοιαῦτα, ὥστε ἐκ τῶν 17,800 ἀνδρῶν οἱ ὁποῖοι προβλέπονται ὑπάρχουν 7,000. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἔλαβον καὶ ἄλλα μέτρα πρὸς ἐνίσχυσιν τῆς χωροφυλακῆς, ἐλάβομεν τὰ μέτρα τῆς κατατάξεως χωροφυλάκων ἄνευ θητείας, ἐλάβομεν τὰ μέτρα τῆς διαθέσεως πολιτῶν εἰς τὰς γραφικὰς ὑπηρεσίας διὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν χωροφυλάκων γραφέων καὶ τὴν διάθεσιν αὐτῶν εἰς τὰς μαχίμους ὑπηρεσίας. Ὑπάρχει, κύριοι, ἔλλειψις χωροφυλάκων καὶ διὰ νὰ θεραπεύσωμεν τὴν ἔλλειψιν αὐτήν, ἡ ὁποία προέρχεται ἐκ τῆς ἀπροθυμίας εἰς κατάταξιν, προέβημεν εἰς κάθε μέτρον ἐνισχύσεως καὶ ἐξακολουθοῦμεν νὰ νομίζωμεν ὅτι τὸ σύνταγμα τοῦτο ἀποτελεῖ καθαρῶς στρατιωτικὸν σῶμα, θὰ δύναται δὲ νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὴν καταδίωξιν τῆς ληστείας χωρὶς νὰ παρακωλύσῃ, χωρὶς νὰ συγχύσῃ τὸ ἔργον τῆς ἀναδιοργανώσεως τῆς χωροφυλακῆς. Ἡ χωροφυλακή, ἐνισχυομένη, θὰ προσπαθῇ νὰ συμπληρώσῃ τὰ κενὰ τὰ ὁποῖα τεράστια εὑρίσκονται ἐπὶ τῆς ὑπαίθρου χώρας, ὅπου ἐπαρχίαι ὁλόκληροι μένουσι μὲ τρεῖς ἢ τέσσαρας χωροφύλακας. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἀκριβῶς, παραλλήλως πρὸς τὴν συγκρότησιν τῆς δυνάμεως τῆς καταδιωκτικῆς διὰ τὴν ληστείαν, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἐνισχύσωμεν καὶ τὴν χωροφυλακὴν διὰ τὴν τήρησιν τῆς δημοσίας ἀσφαλείας ἐν τῇ ὑπαίθρῳ χώρᾳ, διὰ τὴν καταδίωξιν ἐλαφροτέρων τέλος πάντων φυγοποίνων καὶ διὰ τὴν τήρησιν τῆς τάξεως εἰς τὰς κωμοπόλεις καὶ τὰς μικροτέρας πόλεις.

§285Α. ΠΑΠΑΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Θεωρεῖτε ἀνίκανον τὴν χωροφυλακήν;

§286Γ. ΚΟΝΔΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Πρὶν ἢ ἡ χωροφυλακὴ ἀποκτήσῃ τὴν δύναμιν τὴν προβλεπομένην, πρὶν ἢ ἡ χωροφυλακὴ καταστῇ κατὰ τρόπον καθιστῶντα αὐτὴν ἱκανήν, ἡ χωροφυλακὴ δὲν δύναται βεβαίως νὰ ἐπιβάλῃ τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν. Καὶ δὲν εἶμαι ἐγὼ ὅστις τὸ βεβαιῶ τοῦτο· τὸ βεβαιοῖ αὐτὴ ἡ κατάστασις, τὸ βεβαιοῦν τὰ ἆθλα τῶν ληστῶν. Δὲν θέλω νὰ ἀποδώσω εὐθύνην εἰς τὴν χωροφυλακήν, διότι σᾶς εἶπον ὅτι θὰ ἦτο ἄδικον νὰ ζητήσωμεν περισσότερα ἀπὸ ἓν σῶμα, τὸ ὁποῖον εἶναι τόσον ὀλιγάριθμον καὶ τὸ ὁποῖον στερεῖται παντελῶς τῶν μέσων.

§287Α. ΠΑΠΑΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Πῶς ἀξιοῖτε ἡ χωροφυλακὴ νὰ εἶναι εἰς τὸν προορισμόν της, ἀφοῦ τῆς ἔχετε ἕνα ὁπλισμὸν μωσαϊκόν;

§288Γ. ΚΟΝΔΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἐπαναλαμβάνετε, κύριε πληρεξούσιε, ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐβεβαίωσα. Τὰς ἀναγνωρίζω αὐτὰς τὰς ἐλλείψεις καὶ αὐτὰς φροντίζω νὰ διορθώσω· ἀλλὰ σᾶς λέγω ὅτι δὲν διορθώνονται ἐντὸς τριῶν μηνῶν, ἐντὸς ἓξ μηνῶν, ἐντὸς ἑνὸς ἔτους. Καὶ διὰ τὸν στρατωνισμὸν λαμβάνομεν πρόνοιαν, καὶ διὰ τὸν ὁπλισμὸν λαμβάνομεν πρόνοιαν καὶ διὰ τὸν ἱματισμὸν λαμβάνομεν πρόνοιαν. Ἀλλ’ ὅλα ταῦτα δὲν εἶναι ζητήματα τὰ ὁποῖα δύνανται νὰ λυθῶσιν ἐντὸς μιᾶς ἡμέρας. Τὸ σῶμα, κύριοι, τὸ ὁποῖον ἀπεφασίσαμεν νὰ ὀργανώσωμεν, ἐσκέφθημεν νὰ τὸ ὀργανώσωμεν εἰδικῶς διὰ τὴν ληστείαν, μὲ ἐπιλογὴν τῶν στρατιωτῶν, μὲ κατάρτισιν καλυτέραν, μὲ ἱματισμὸν προσφορώτερον διὰ τὴν καταδίωξιν τῆς ληστείας, μὲ ὁπλισμὸν ἐλαφρότερον, μὲ ὅλα ἐκεῖνα τὰ μέσα τὰ ὁποῖα θὰ τὸ καθιστοῦν τρομερὸν διὰ τοὺς ληστάς. Διὰ τοῦτο ἠθελήσαμεν νὰ μὴ διαταράξωμεν τὴν ἀνακαίνισιν τῆς χωροφυλακῆς, ἀλλὰ νὰ καταρτίσωμεν τὸ σῶμα αὐτό, σῶμα στρατιωτικὸν καθαρῶς, σῶμα προσωρινόν, ἐκτὸς ἂν τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν θελήσῃ νὰ τὸ κρατήσῃ, σῶμα τέλος πάντων εἰς τὸ ὁποῖον ἀνετέθη ὡς προορισμὸς τὸ νὰ καταδιώξῃ τοὺς ληστὰς τῆς Χώρας, νὰ ἐξοντώσῃ αὐτοὺς καὶ κατόπιν νὰ ἀσχοληθῇ εἰς ἐκπαίδευσιν καὶ νὰ βοηθῇ τὴν χωροφυλακὴν ἀνακαινιζομένην, μέχρις ὅτου ἡ χωροφυλακή, συμπληροῦσα τὰς δυνάμεις της, θὰ δυνηθῇ νὰ τῷ εἴπῃ: δὲν σὲ θέλω πλέον. Ἐλέχθη, κύριοι, καὶ ὀλίγον εἰρωνικῶς, ὅτι θὰ ἐφαρμόσω τὴν ληστρικὴν τακτικήν. Δὲν ἠξεύρω ἂν εἶπον ληστρικὴν ἢ καταδιωκτικὴν τακτικήν, ἀλλ’ ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ὑπάρχει καὶ μία τακτικὴ ἡ ὁποία ἐφαρμόζεται εἰς τὴν καταδίωξιν τῶν λῃστῶν. Ὑπάρχει μία τακτική· καὶ ὅταν ὁ ἀξιωματικὸς γνωρίζῃ τὴν τακτικὴν αὐτήν, δὲν θὰ πάθῃ ποτὲ τὸ πάθημα τὸ ὁποῖον ἔπαθον οἱ ἀξιωματικοί τῆς.... Ὑπάρχει μία τακτική, τὴν ὁποίαν καὶ ἐγὼ δὲν ἐγνώριζον, καίτοι ἤμην παλαιὸς ὑπαξιωματικός, καὶ τὴν ὁποίαν ἔμαθον ὅτε μετέβην εἰς τὴν Μακεδονίαν, ὅπου, ὅταν εἰσηρχόμην εἰς χωρίον, ἄφηνα στρατιώτας ἔξω τοῦ καταλύματος διὰ νὰ φυλάττουν τὶς πλάτες. Δὲν ἠνόουν ὅτι θὰ κάμω σχολάς, οὔτε εἶπον τοιοῦτόν τι οὔτε ἠνόουν ὅτι θὰ ἀπασχολήσω τοὺς ἄνδρας μετὰ τὴν κατάταξιν εἰς ἐκπαίδευσιν. Εἶπον μόνον ὅτι θὰ δώσω μερικὰς ὁδηγίας περὶ τοῦ τρόπου καθ’ ὃν θὰ διδαχθῶσι ἐντὸς δέκα ἡμερῶν τὸν δρόμον διὰ νὰ μεταβῶσι νὰ ἀσχοληθῶσιν εἰς τὴν καταδίωξιν. Ἐν τῷ μεταξὺ θὰ παρασκευάσω περισσοτέρας ὁδηγίας οὕτως ὥστε, ὅταν τυγχάνωσιν ἀναπαύσεως, νὰ λαμβάνωσι γνῶσιν αὐτῶν, ὥστε νὰ ἀποδοῦν τὰ σώματα αὐτὰ τρομεροὶ λῃστομάχοι. Αὐτά, κύριοι, ἠνόουν καὶ ἡ μικρὰ πεῖρά μου, πεῖρα ἀπὸ πολλῶν ἐπιχειρήσεων νυκτερινῶν καὶ ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν, μὲ πείθει ὅτι εἶναι δυνατὸν γενέσθαι τοῦτο. Μὲ τὴν ἀντίληψιν, κύριοι, εἰς ὅ,τι ἀπησχολήθην πρὶν ἔλθω ἐδῶ μέσα, μὲ τὴν ἀντίληψιν αὐτὴν πιστεύω ὅτι τὸ σῶμα αὐτὸ δύναται νὰ προσφέρῃ περισσοτέρας ὑπηρεσίας ἐν συγκρίσει μὲ τὰς ὑπηρεσίας τὰς ὁποίας θὰ προσέφερε τὸ σῶμα τῆς χωροφυλακῆς. Εἰς τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ὑπέβαλον περιλαμβάνεται ἡ διάταξις ὅτι τὰ στελέχη θὰ στρατολογηθοῦν ἀπὸ ἀξιωματικοὺς τοῦ στρατοῦ καὶ πρώην ἐφέδρους ἢ πρώην μονίμους ἀξιωματικούς. Ἡ πρόθεσίς μου ἦτο μεταξὺ τῶν στελεχῶν αὐτῶν νὰ περιληφθοῦν καὶ περὶ τοὺς εἴκοσιν ὁπλαρχηγοί, διότι τοὺς γνωρίζω προσωπικῶς ἀπὸ τὴν Μακεδονίαν ἀμέσως ἐκ τῶν πολέμων καὶ δύναμαι, κύριοι, νὰ ἔχω ἀπόλυτον πεποίθησιν εἰς αὐτούς. Εἶδον ὅμως ὅτι διαμαρτυρίαι ἠκούσθησαν ὅτι δὲν πρέπει νὰ εἰσαγάγωμεν νέους ἀξιωματικοὺς εἰς τὸν στρατόν. Κύριοι, δὲν ἔχω οὐδεμίαν δυσκολίαν — προκειμένου νὰ γίνῃ ἓν μέγα καλὸν διὰ τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν — δὲν ἔχω καμμίαν δυσκολίαν νὰ μὴ πάρω κανένα ἄλλον ἀξιωματικόν, ἀλλὰ μόνον ἀπὸ τοὺς ἀξιωματικοὺς τῆς χωροφυλακῆς καὶ τοῦ στρατοῦ δι’ ἀποσπάσεως.

§289Π. ΚΑΡΑΣΕΒΔΑΣ. Οἱ εἰσερχόμενοι εἰς τὸ σῶμα ἀξιωματικοί, ὡς ἔφεδροι ἢ ὡς μόνιμοι θὰ εἰσέρχωνται;

§290Γ. ΚΟΝΔΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ὡς ἔφεδροι.

§291Θ. ΠΑΓΚΑΛΟΣ. Μόνον τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ πρῶτος ὅστις προσῆλθε πρὸς κατάταξιν εἰς τὸ σῶμα αὐτὸ ἦτο ὁ Τριανταφυλλίδης, αὐτὸ μᾶς πείθει περὶ τοῦ ποιοῦ τοῦ σώματος.

§292Γ. ΚΟΝΔΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ποῖος πρῶτος; Δὲν γνωρίζω εἰς ποῖον σῶμα.

§293Θ. ΠΑΓΚΑΛΟΣ. Ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἔπνιξε τὸν ἄνθρωπον εἰς Πειραιᾶ.

§294Γ. ΚΟΝΔΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἀνεπτύχθησαν, κύριοι, ἀπὸ τοῦ βήματος καὶ ἄλλαι θεωρίαι περὶ τῆς κοινωνικῆς τοῦ λαοῦ μορφώσεως, περὶ τῆς διαπαιδαγωγήσεως τοῦ λαοῦ, περὶ πυκνώσεως τῶν συγκοινωνιῶν, περὶ βελτιώσεως τῆς Δικαιοσύνης καὶ περὶ πλείστων ἄλλων ζητημάτων τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπαραίτητα διὰ τὴν ἐμπέδωσιν τῆς δημοσίας ἀσφαλείας. Κύριοι, δὲν ἔχω οὐδεμίαν ἀντίρρησιν δι’ ὅλα αὐτὰ ἢ μᾶλλον δὲν εἶναι καιρὸς νὰ συζητήσωμεν ἂν οὐδεμίαν διαπαιδαγώγησιν καὶ οὐδὲν πολιτικὸν αἰσθητήριον δὲν ἔχουσιν οἱ λαοί. Ἡ ὡραία Δημοκρατία τῶν Ἀθηνῶν ἐξεφυλίσθη διὰ μιᾶς ἀπὸ τὸν Κλινίαν καὶ ὁ λαὸς ὁ ὁποῖος πράγματι προέβη εἰς μερικὰς χειρονομίας εἴτε διὰ τῆς ψήφου τῆς 31ης Μαΐου 1915 εἴτε διὰ τῆς ἐπαναστάσεως μετὰ τὸ Γουδί, ὁ λαὸς αὐτὸς ἐδημιούργησεν ἀμέσως τὴν 1ην Νοεμβρίου. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐφόσον κανεὶς δὲν εἶναι εἰς θέσιν καὶ δὲν δύναται νὰ διορθώσῃ τὸν ἄνθρωπον καὶ νὰ τοῦ βάλῃ ἀγαθότητα περισσοτέραν εἰς τὴν ψυχήν, ἐφόσον τοῦτο δὲν εἶναι δυνατόν, δὲν δυνάμεθα νὰ βασισθῶμεν εἰς τὴν διαπαιδαγώγησιν αὐτοῦ, ἀλλὰ καὶ ἂν ἀκόμη ἡ διαπαιδαγώγησις καὶ ἡ δικαιοσύνη βελτιωθῇ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ τοῦτο τόσον ταχέως, ὥστε νὰ δυνηθῇ νὰ τερματίσῃ ῥιζικῶς τὴν ἐγκληματικότητα. Ἀπαιτοῦνται μακρὰ ἔτη διὰ νὰ ἔχητε ὅλα αὐτά· καὶ δυστυχῶς ὁ Γιαγκούλας δὲν ἀνακωχεύει κατὰ τὰ ἔτη αὐτά, δρᾷ καὶ συνεπῶς ὀφείλει τὸ Κράτος νὰ καταδιώξῃ τοὺς λῃστάς. Διότι, κύριοι, νὰ σᾶς εἴπω καὶ ἓν ἄλλο πρᾶγμα· αἰσθάνομαι τῇ ἀληθείᾳ στυγνὴν ὀδύνην, ὅταν εὑρίσκωμαι εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ λαμβάνω μέτρα ἐναντίον τῶν κατοίκων. Καταλαμβάνω ὅτι αὐτὰ ἀποτελοῦν στῖγμα διὰ τὸ Κράτος, καταλαμβάνω ὅτι τὸ Κράτος ὀφείλει πρῶτον νὰ ἔχῃ ἐπαρκεῖς δυνάμεις διὰ τὴν τήρησιν τῆς δημοσίας ἀσφαλείας, ὅτι τὸ Κράτος ἔπρεπε νὰ ἐμπνέῃ ἀπόλυτον ἐμπιστοσύνην εἰς τὸν χωρικὸν ὅπως ἀπαιτήσῃ ἀπὸ αὐτὸν νὰ καταδώσῃ τὸν λῃστήν. Ἀποτελεῖ, λέγω, στῖγμα διὰ τὸ Κράτος, τὸ ὁποῖον οὐδὲν μέτρον λαμβάνει διὰ τὴν ὀργάνωσιν ἑνὸς σώματος δυναμένου νὰ ἐμπνεύσῃ τὴν πλήρη ἐμπιστοσύνην εἰς τὸν λαὸν καὶ δυναμένου νὰ εἴπῃ εἰς τὸν λαὸν ὅτι: ἐγὼ θὰ σὲ προφυλάξω ἂν ἀναφανῶσιν οἱ λῃσταί· σὺ νὰ τοὺς προδίδῃς μόλις ἀναφαίνονται. Ἐφόσον, λέγω, τὸ Κράτος δὲν ἐμπνέει ἐμπιστοσύνην, ἀποτελοῦν στῖγμα τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα λαμβάνονται, ὁσονδήποτε καὶ ἂν περιβάλλωνται ὑπὸ τῆς νομιμότητος. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἀκριβῶς καὶ διὰ τὰ μέτρα αὐτὰ δὲν ἔχω τὴν δύναμιν νὰ κάμω τοὺς ἐκτοπισμοὺς καὶ ὅσους στέλλουν ἐδῶ τοὺς στέλλω πάλιν ἐπάνω. Τοὺς στέλλω διὰ νὰ ἐμπνεύσω εἰς τὰς λῃστοπλήκτους ἐπαρχίας τὴν ἐμπιστοσύνην καὶ νὰ ταῖς εἴπω· ἐμπιστευθῆτε εἰς τὸ Κράτος καὶ βοηθήσατε αὐτὸ νὰ πατάξῃ τὴν λῃστείαν. Τὸ Κράτος ἔχει τὴν δύναμιν νὰ προστατεύσῃ τὴν ζωήν, τὴν τιμὴν καὶ τὴν περιουσίαν ὑμῶν.

§295ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Κουτούπης ἔχει τὸν λόγον.

§296Θ. ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ. Ἐκ τῶν δηλώσεων τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅπως καὶ ἐκ τῶν ἀγορεύσεων ἐκείνων οὓς διαδέχομαι εἰς τὸ βῆμα, ἐξάγεται τὸ συμπέρασμα ὅτι τὸ ὅλον σκάνδαλον εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἶναι ἡ λέξις «κυνηγῶν». Ὁ κ. ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργὸς εἰς τὴν πρὸ ὀλίγου ἀγόρευσίν του ἐδήλωσεν ὅτι θὰ ἠδύνατο ἀντὶ νὰ ὀνομάζεται σῶμα κυνηγῶν νὰ ὀνομασθῇ σῶμα χωροφυλάκων. Ἀλλ’ ἡ διαφορὰ δὲν εἶναι ἀσήμαντος. Ἂν ἔλειπεν ἡ λέξις «κυνηγῶν» καὶ ἐπρόκειτο ἁπλῶς περὶ συστάσεως ἑνὸς σώματος πρὸς καταδίωξιν λῃστῶν, μὲ ὅλας αὐτὰς τὰς διατάξεις, τὸ σκάνδαλον δὲν θὰ ὑπῆρχε καθόλου.

§297Γ. ΚΟΝΔΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν; Σκάνδαλον εἶναι αὐτό;

§298Θ. ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ. Σκάνδαλον παρὰ τῇ κοινῇ γνώμῃ διὰ τὴν ἐντύπωσιν, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν. Βεβαιωθῆτε ὅτι ἡ λέξις σκάνδαλον δὲν εἶναι τόσον αὐστηρά, ὅταν ὑποτίθεται ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ πρόκειται νὰ δημιουργηθῇ ἓν σῶμα τὸ ὁποῖον εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ διαδεχθῇ ἐκείνους τοὺς ὁποίους προώρισται νὰ καταστρέψῃ. Δὲν τὸ λέγω ἐγώ· ἀλλ’ ὅταν ἐρωτοῦν ὑμᾶς ποῖον θὰ εἶναι τὸ σῶμα τὸ ὁποῖον θὰ καταστρέψῃ τὸ συσταθησόμενον τῶν κυνηγῶν οἱ ὁποῖοι θὰ καταστρέψουν τοὺς λῃστάς, νομίζετε ὅτι ἡ πλάνη αὐτὴ — τὴν ὑποθέτω καὶ ἐγὼ πλάνην — δὲν δικαιολογεῖ ἕνα χαρακτηρισμὸν τοιοῦτον; Τὸ σκάνδαλον δὲν προέρχεται ἐξ ἐμοῦ· καὶ οὐαὶ ἐκείνῳ δι’ οὗ τὸ σκάνδαλον ἔρχεται.

§299Γ. ΚΟΝΔΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Βεβαίως διὰ τὴν καταπολέμησιν τοῦ νομοσχεδίου ὑπάρχει ἀπόλυτος ἐλευθερία ἐκφράσεως γνώμης· ἀλλὰ σοβαρῶς δὲν πιστεύει κανεὶς ὅτι θὰ γίνουν λησταὶ αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι.

§300Θ. ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ. Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος μαζί σας, ἀλλ’ ἀπορῶ πῶς ἐκφράζετε ἀπορίαν τὴν στιγμὴν καθ’ ἣν ἠκούσατε τὰ λεχθέντα ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ἐκτὸς ἂν ὑποθέτετε ὅτι οἱ ὁμιλοῦντες ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἀστειεύονται.

§301Γ. ΚΟΝΔΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἡ ἔκπληξίς μου εἶναι ὅτι τὸ ἤκουσα ἀπὸ σᾶς.

§302Θ. ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ. Ὁ ἀποκαλῶν κἄτι τι σκάνδαλον δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ συμμερίζεται τὴν ἰδέαν· δύναται νὰ τὴν ἀποδοκιμάζῃ. Θὰ ἤθελον νὰ εἴπω ὅτι διὰ τοὺς ἀξιωματικοὺς καὶ διὰ τοὺς διπλωμάτας ὑπάρχουν λεπτότατα πράγματα, τὰ ὁποῖα τοὺς θίγουν ὑπερβολικά. Ἕν ἁπλοῦν μετάλλιον, ἓν διακριτικὸν σημεῖον εἰς ἕνα στρατιωτικὸν καὶ εἰς ἕνα διπλωματικὸν δύναται νὰ γεννήσῃ μέγα σκάνδαλον, δύναται νὰ κάμῃ ἐντύπωσιν καὶ νὰ ἐπιφέρῃ ἀνατροπάς. Ἡ ἐντύπωσις καὶ ἡ μεγάλη συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου προέρχεται ἀναμφιβόλως ἀπὸ τὰς διαμαρτυρίας τῶν ἀξιωματικῶν τῆς χωροφυλακῆς. Ἂν ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν Ὑπουργός, ἀνερχόμενος εἰς τὸ βῆμα, ἔλεγεν ὅτι εἰς τοὺς κλάδους τοῦ ναυτικοῦ, τορπιλλητῶν, ἀρμένων, οἰακιστῶν, δυτῶν κ.λ.π. προστίθεται καὶ ὁ τάδε κλάδος, οὐδεὶς θὰ ἐξέφραζεν ἀπορίαν· ἀλλ’ ἂν ἤθελε νὰ ἱδρύσῃ ἓν ἰδιαίτερον σῶμα εἰς τὸ ναυτικόν, τὸ ὁποῖον θὰ εἶχεν ἰδιαιτέραν στολήν, δὲν θὰ ἦτο παράδοξον πολλοὶ νὰ ἐνασχολῶνται μὲ τὸ χρῶμα τῆς στολῆς, μὲ τὸ πλάτος τῶν γαλονίων. Καὶ γνωρίζομεν καὶ ἐκ τοῦ παρελθόντος ὅτι τὰ διάφορα σώματα ἠσχολήθησαν πολὺ περὶ τοῦ πλάτους τῆς ἐρυθρᾶς ταινίας ἡ ὁποία θὰ ἦτο εἰς τὴν περισκελίδα τῆς στολῆς τοῦ ἑνὸς καὶ τοῦ ἄλλου σώματος, εἰς τὴν ἐποχὴν πρὸ πάντων, κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ ἀξιωματικοὶ δὲν εἶχον νὰ κάμουν τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ φροντίζουν περὶ τῆς προσθήκης διαφόρων διακριτικῶν εἰς τὴν στολήν. Ἄν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν τὴν οἰκονομίαν τοῦ ὅλου νομοσχεδίου ἐστήριζεν ἐπὶ μιᾶς ρήτρας καὶ ἔλεγε· νομοσχέδιον περὶ συστάσεως κλάδου ἰδιαιτέρου ἐν τῇ χωροφυλακῇ...

§303Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Περὶ ἐκτάκτου ἐνισχύσεως τῶν ὀργάνων τῆς δημοσίας δυνάμεως πρὸς καταδίωξιν τῶν ληστῶν.

§304Θ. ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ. ..... δὲν θὰ ἐγεννᾶτο κανὲν ζήτημα. Τὸν ὅλον θόρυβον, κύριε Ὑπουργέ, τὸν ἐπροξένησεν ἡ λέξις «κυνηγῶν».

§305Γ. ΚΟΝΔΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Νὰ ἀπαλειφθῇ λοιπὸν ἡ λέξις.

§306Θ. ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ. Ἀναμφιβόλως ἡ λέξις «κυνηγῶν» ὑπενθυμίζει καὶ κἄτι τι τοῦ Γαλλικοῦ στρατοῦ. Τίς ἠξεύρει ποία θὰ εἶναι ἡ αἴγλη ἡ ὁποία θὰ περιβάλῃ αὐτούς! Καὶ ὅταν μάλιστα διὰ τὸ λαμπρὸν αὐτὸ σῶμα, τὸ ὁποῖον δὲν ἠξεύρομεν ἂν δὲν θὰ ἔχῃ Βερσαλλιέρων πτερά, κληθῶσιν ἀξιωματικοὶ ἐκτὸς τοῦ στρατοῦ, βεβαίως θὰ εἴπουν πολλοὶ ὅτι αὐτοὶ ἐθεωρήθησαν ἀνίκανοι. Αἱ δηλώσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν θὰ ἄρωσιν ὄχι ἀπὸ ἐμέ, διότι δὲν ἔχω σχηματίσει καθόλου, ἀλλὰ θὰ ἄρωσιν ἀπὸ πολλοὺς τὴν ἐντύπωσιν ἡ ὁποία ἐγεννήθη. Ἀλλὰ βεβαιωθῆτε ὅτι ἡ λέξις, πρὸ τῆς ἀναγνώσεως τοῦ περιεχομένου καὶ τοῦ σκοποῦ τοῦ σώματος, εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία ἐπροκάλεσε τὴν ἐντύπωσιν, ὄχι δὲ ἀδικαιολογήτως, δεδομένου ὅτι ὑπάρχουσιν ἀδυναμίαι, τὰς ὁποίας πρέπει νὰ σεβώμεθα.

§307Ι. ΚΑΛΟΓΕΡΑΣ. Φρονεῖτε ὅτι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐγέννησε τὴν δυσπιστίαν εἶναι ἡ ὀνομασία τοῦ συντάγματος τῶν κυνηγῶν; Θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω — διότι εἶμαι εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ἔχει κἄποιαν βαρύτητα ἡ γνώμη μου — ἐναντίον τοῦ πράγματος, τὸ ὁποῖον γεννᾷ δυσπιστίαν, τῆς λέξεως εἰδικοῦ σώματος καὶ ἔχω τὴν πεποίθησιν ἐκ τῆς πείρας τῶν πραγμάτων ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν σοβαρῶς, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι γνωρίζουν τὰ πράγματα, νὰ πιστεύσωσιν ὅτι θὰ εὑρεθῶσιν ἄνθρωποι οἵτινες μὲ μόνον τὸν μισθὸν τῶν 2,000 δραχμῶν θὰ μεταβῶσι νὰ διακινδυνεύσωσι τὴν ζωήν των διὰ νὰ παγιώσωσι τὴν τάξιν. Ἂν δὲν ὑπάρχῃ εἰς αὐτοὺς ἕτερος σκοπός, δὲν θὰ καταταχθῶσι. Πιστεύω ὅτι θὰ ἦτο δυνατόν, ὅπως ὁ κ. Ὑπουργὸς φρονεῖ, νὰ εὕρωμεν τὸν ἀπαιτούμενον ἀριθμὸν χωροφυλάκων, νὰ αὐξήσωμεν κατά τι τὰς μισθοδοσίας αὐτῶν....

§308ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακοπὴν κάμνετε ἢ ἀγόρευσιν;

§309Ι. ΚΑΛΟΓΕΡΑΣ. Ἐπιτρέψατέ μοι νὰ ἔχω καὶ ἐγὼ μίαν γνώμην...

§310ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς ἔχω ἐγγράψει, κύριε Καλογερᾶ.

§311Θ. ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ. Ἀναμφιβόλως μιᾶς νομοθετικῆς διατάξεως ἔχει ἀνάγκην ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἵνα ὁρίσῃ τὰς ἀνωτέρω ἀμοιβὰς· ἀλλ’ ἂν ἡ Συνέλευσις ἀσχολῆται ὀλιγώτερον περί τινος πράγματος, πρὸς λύπην τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, εἶναι ἀκριβῶς τὰ νομοσχέδια τὰ ὁποῖα ἐπιβάλλουσι δαπάνην. Εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Κοινοβούλιον ὅλοι οἱ συνάδελφοι ζητοῦν αὐξήσεις δαπανῶν καὶ εἶναι ἐναντίον τῆς αὐξήσεως τῶν φόρων. Ἑπομένως, ἂν δὲν ὑπῆρχεν ἡ λέξις, ἂν δὲν ὑπῆρχεν ἡ ὀνομασία, ἡ ὁποία εἶναι ἐκείνη ἥτις ἐπιτείνει τὴν δυσαρέσκειαν, τὸ ζήτημα τῆς δαπάνης καὶ τῆς ἐπιλογῆς τῶν ἀξιωματικῶν διὰ τὴν συγκρότησιν τοῦ σώματος θὰ ἀπησχόλει ἐλάχιστα τὴν Συνέλευσιν. Διὰ τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν ἔχομεν πολλὰ παραδείγματα ἀπὸ τὸ παρελθόν· καὶ ἡ ἐπιλογὴ ἑνὸς μόνου προσώπου συνετέλεσεν ὥστε νὰ παγιωθῇ ἄνευ νομοσχεδίων ἡ τάξις, ἡ ὁποία ἦτο ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν διασαλευμένη. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ μνημονεύσω τὸ ὄνομα μιᾶς ἐκλεκτῆς προσωπικότητος, τοῦ μακαρίτου συνταγματάρχου Θ. Μπαϊρακτάρη. Ὁ ἐκλεκτὸς αὐτὸς ἀξιωματικός, καίτοι ἀμόρφωτος ἀλλὰ πολὺ ψυχολογημένος, ἐγνώρισε ποῖα ἦσαν τὰ μέσα διὰ τῶν ὁποίων ἠδύνατο νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν. Μετεχειρίσθη τὴν βίαν, ἀλλὰ τὴν βίαν τὴν ὁποίαν ὑπηγόρευεν ἡ ψυχολογικὴ τοῦ ἀντίληψις.

§312Π. ΚΑΡΑΣΕΒΔΑΣ. Διὰ τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν;

§313Θ. ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ. Μάλιστα· περὶ ἐμπεδώσεως τῆς δημοσίας ἀσφαλείας.

§314Π. ΚΑΡΑΣΕΒΔΑΣ. Δὲν εἶναι τὸ ἴδιον.

§315Θ. ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ. Εἶναι τὸ ἴδιον· διότι ἀπὸ τοὺς διαφόρους φυγάδας καὶ παλληκαράδες γεννᾶται ἡ ληστεία. Εἶναι γνωστὸν ὅτι τὸ φυτώριον τῆς ληστείας εἶναι ἡ ὑποδικία. Ἐνθυμοῦμαι ληστὴν ἐπὶ 15 ἔτη, ὅστις ἐτιμωρήθη μὲ 2½ ἐτῶν φυλάκισιν ὅταν συνελήφθη, διότι δὲν εἶχε διαπράξει βαρυποίνους πράξεις. Ὁ φόβος καὶ ὁ τρόμος τὸν ἔκαμεν ὀνομαστόν.

§316ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ. Πότε;

§317Θ. ΚΟΥΤΟΥΠΗΣ. Ὁμιλῶ περὶ παρωχημένης ἐποχῆς. Πρόκειται περὶ φυγοδίκου τὸν ὁποῖον ἐνθυμεῖσθε, κύριε συνάδελφε, διότι ἔχετε ἀρκετὴν ἡλικίαν. Ἂν δὲν ἦτο ὁ τρόμος ὅλων, ἦτο τοὐλάχιστον ὁ φόβος τῆς κάτω Λακεδαίμονος, διότι περιεφέρετο εἰς τὰ χωρία, ἀπὸ ἓν τῶν ὁποίων κατάγομαι καὶ ἐγώ. Ἡ ἐκλογὴ τῶν προσώπων ἑπομένως καὶ ὄχι ἡ ὀνομασία θὰ εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία θὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν τάξιν καὶ δὲν ἀδικῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, ἂν διὰ τὸν εἰδικὸν αὐτὸν σκοπὸν δὲν περιορίζηται εἰς τὸ σῶμα μόνον τῆς χωροφυλακῆς. Δὲν ἐπιτρέπεται εἰς οὐδένα ἐξ ὑμῶν νὰ συμπεράνῃ δυσάρεστα, διότι δὲν ἀποσπᾷ ἀξιωματικοὺς ἀπὸ τὸ σῶμα τῆς χωροφυλακῆς. Ἂν δὲν λαμβάνονται ἐξ αὐτῆς καὶ μόνον ἄνδρες, δὲν ἕπεται ὅτι δὲν εἶναι καλὸν τὸ σῶμα τῆς χωροφυλακῆς. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν ὅτι τὰ καλὰ στελέχη θὰ τὰ ἀφήσῃ διὰ τὴν ὀργάνωσιν· ἀλλὰ καὶ ἂν συμβῇ τὸ ἀντίθετον, δὲν ἕπεται ἐκ τούτου ὅτι πρέπει νὰ μείνωσιν ἔξω. Εἰς τοὺς Μακεδονικοὺς ἀγῶνας διέπρεψαν πολλοὶ καὶ εἶναι ἄξιοι ὑπολήψεως, διότι ἐπέδειξαν μεγάλην δραστηριότητα. Ἑπομένως τόσον διὰ τὴν συγκρότησιν τοῦ σώματος ὅσον καὶ διὰ τὴν ἀμοιβὴν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ μὴ γίνῃ οὐδεμία συζήτησις. Ἂν ἔλειπεν ἡ εἰδικὴ ὀνομασία καὶ ἡ σύστασις τοῦ σώματος ὡς ἰδιαιτέρου τοιούτου, ἀντ’ αὐτοῦ δὲ ἐχαρακτηρίζετο τοῦτο εἰδικὸς κλάδος ἢ εἰδίκευσις τοῦ προορισμοῦ τὸν ὁποῖον ἔχουσι τὰ διάφορα στρατιωτικὰ σώματα, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ἡ χωροφυλακή, ὅλοι θὰ ἔμενον εὐχαριστημένοι. Ἀλλ’ ἐπειδὴ κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου ἀνεπτύχθησαν διάφοροι ἰδέαι περὶ καταστολῆς τῆς ληστείας, θὰ ἤθελον νὰ εἴπω ὅτι δὲν εἶναι μόνον τὰ καταδιωκτικὰ μέτρα τὰ ὁποῖα θὰ συντελέσουν εἰς τὴν ἐξαφάνισιν τῆς ληστείας. Γνωρίζω πολὺ καλὰ ὅτι ἕνεκα τῶν παραδόσεων τὰς ὁποίας ἔχομεν πρὸ τῆς ἀπελευθερώσεως τοῦ Κράτους καὶ ἕνεκα τῆς στρεβλῆς ἀντιλήψεως τὴν ὁποίαν ἔχομεν ἀκόμη οἱ Ἕλληνες ἀπέναντι τοῦ Κράτους, θεωροῦντες αὐτὸ ὡς ἐχθρικόν, τὸ ἐπάγγελμα τοῦ ληστοῦ δὲν θεωρεῖται ἀξιοκατάκριτον. Ἡ λαϊκὴ μοῦσα ἀκόμη ὑμνεῖ διαφόρους ληστὰς καὶ δὲν ἔλαβεν οὐδὲν μέτρον ἡ Πολιτεία ὅπως καταστρέψῃ τὴν ἀντίληψιν αὐτήν. Ἐπιτρέπεται δημοσίᾳ ἡ ἐξύμνησις τῶν κατορθωμάτων τῶν ληστῶν. Ἡ Κυβέρνησις νομίζει ὅτι ἔγκειται εἰς τὴν ἐλευθερίαν τῆς γνώμης ἡ δημοσίευσις ὅλων αὐτῶν τῶν διαφθειρόντων τὴν παιδικὴν ἡλικίαν. Ἀλλ’ ἀνήθικα βιβλία δὲν εἶναι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ὁμιλοῦν μόνον περὶ τῶν σχέσεων τῶν δύο φύλων· ἀλλ’ εἶναι πολὺ αἰσχρότερα καὶ πολὺ ἀνηθικώτερα τὰ βιβλία ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα στρεβλώνουσι τὸ βλέμμα τοῦ λαοῦ εἰς τὴν ἁπαλήν του ἡλικίαν. Ἡ Ἑλληνικὴ Πολιτεία καὶ μόνη θὰ εἶχε καθῆκον καὶ διὰ μυστικῶν ἀκόμη ὀργανισμῶν νὰ φροντίζῃ νὰ διαπαιδαγωγήσῃ τὸν λαὸν καὶ νὰ ἀπαλλάξῃ τοῦτον ἀπὸ τὸ ἄγος αὐτὸ τῆς ληστείας. Δὲν θὰ καταστραφῇ ἡ ληστεία μόνον μὲ τὰ καταδιωκτικὰ ἀποσπάσματα. Θὰ καταστρέφεται εἷς καὶ θὰ γεννῶνται ἄλλοι, ἐφόσον εἰς τὴν ἀντίληψιν τῶν Ἑλλήνων χωρικῶν παραμένει τοῦτο· ὅτι ὁ ληστὴς εἶναι κἄτι τι ὑπέρτερον. Ἐφόσον θὰ μένῃ εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ἡ ἀντίληψις ὅτι αἱ ἐκλεκταὶ ὑπάρξεις εἶναι μόνον διὰ τὸ κλαρί. Περὶ τούτου δὲν ἐφρόντισέ ποτε ἡ Πολιτεία, οὔτε ἀκόμη εἰς τὰ βιβλία τοῦ σχολείου δὲν κατώρθωσε νὰ εἰσαγάγῃ ἐπαινετὰ καὶ διαπαιδαγωγικὰ διδάγματα, διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἐνεφυσᾶτο εἰς τὴν ἐφηβικὴν ἡλικίαν τὸ μῖσος καὶ ἡ ἀπέχθεια πρὸς ἐκείνους εἰς τοὺς ὁποίους ἡ παλαιοτέρα παράδοσις εἶχε πλέξει στεφάνους. Κατήντησε νὰ ὑπάρχῃ τοσαύτη φιλολογία περὶ ληστείας, ὥστε νὰ συμβαίνῃ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπε κἄποιος· ὅτι ἂν γίνῃ σχολὴ περὶ ληστείας θὰ ὑπάρχῃ τοσαύτη ἄφθονος φιλολογία, ὥστε θὰ ἀπῃτοῦντο σπουδαὶ μακρῶν ἐτῶν διὰ νὰ μάθουν οἱ μαθητευόμενοι τὰ κοτρθώματα τῶν ληστῶν ὅλα ἀπὸ τὴν ἄφθονον αὐτὴν φιλολογίαν. Ὑποθέτω ὅτι ἡ Συνέλευσις εἶναι σχεδὸν σύμφωνος, ὅτι μετὰ τὰς δηλώσεις τὰς ὁποίας ἔκαμεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ὅτι εἶναι σύμφωνος ὅπως γίνῃ ἀντικατάστασις τοῦ τίτλου τοῦ νομοσχεδίου νὰ μείνῃ ἀκέραιον τὸ νομοσχέδιον εἰς τὸ σύνολόν του. Ὁ σκοπὸς ὁ ὁποῖος ὑπηγόρευσε τὴν σύνταξίν του θὰ ἐθεωρεῖτο ὀρθὸς καὶ ἡ δυσφορία ἐκείνη ἡ ὁποία ἠγέρθη θὰ διελύετο, διότι οἱ περισσότεροι χωρὶς κἂν νὰ ἀναγνώσουν τὸ νομοσχέδιον ἔφθασαν εἰς τὸ συμπέρασμα ὅτι διὰ τῆς συστάσεως εἰδικοῦ σώματος φέροντος ἕνα πολὺ ὀγκώδη καὶ τιμητικὸν τίτλον δὲν πρόκειται νὰ προκύψῃ τίποτε ἄλλο παρὰ μία προτίμησις τοῦ σώματος τούτου καὶ μία μείωσις τοῦ σώματος τοῦ ἐξασκοῦντος ἤδη τὰ καθήκοντά του.

§318ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἐγγεγραμμένοι ἀκόμη δέκα. Παρῆλθε τὸ τέταρτον καὶ ἐπιμένως ἡ Συνέλευσις ἔδιδε τὸ δικαίωμα νὰ ἐφαρμόσω τὸν Κανονισμόν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν νομοθετικὴν ἐργασίαν, δηλαδὴ νὰ μὴ δύναται κανεὶς νὰ ἀγορεύσῃ πλέον τοῦ ἑνὸς τετάρτου τῆς ὥρας.

§319Π. ΚΑΡΑΣΕΒΔΑΣ. Ἔπρεπε νὰ εἶχεν ἐφαρμοσθῆ μέχρι τοῦδε ὁ Κανονισμός. Κατὰ τὸν Κανονισμὸν ὁμιλοῦν ἐναλλασσόμενοι οἱ ἀντιλέγοντες· ἀλλ’ ἐδῶ παρετηρήσαμεν ὅτι ἐπὶ τέσσαρας ὥρας ὁμιλοῦν οἱ ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου. Πρέπει λοιπὸν νὰ ὁμιλήσουν καὶ οἱ ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου καὶ τότε νὰ ἐφαρμόσητε τὸν Κανονισμόν.

§320ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ναί, ἀλλὰ δυστυχῶς δὲν ὑπάρχουν παρὰ δύο ἢ τρεῖς.

§321Π. ΚΑΡΑΣΕΒΔΑΣ. Ἐγὼ εἶμαι ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου.

§322Ν. ΚΑΛΕΛΛΗΣ. Θέλομεν 15 τέταρτα, τὰ ὁποῖα ἰσοδυναμοῦν μὲ τέσσαρας ὥρας. Εἶναι ἀπολύτως ἀδύνατον νὰ παραμείνωμεν. Ἂς δώσωμεν μιᾶς ἡμέρας ζωὴν εἰς τοὺς λῃστὰς διὰ νὰ μὴ ἀποθάνωμεν ἡμεῖς.

§323Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Πρόκειται κατ’ ἀρχὴν νὰ ψηφισθῇ· ἂν ἠθέλομεν ἠδυνάμεθα νὰ τὸ ψηφίσωμεν κατ’ ἀρχήν.

§324ΠΟΛΛΟΙ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΙ. Ὄχι. Ὄχι.

§325Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Θὰ ὁμιλήσουν τότε.

§326ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀποφάσει τῆς Συνελεύσεως ἐφαρμόζεται τὸ τέταρτον.

§327Σ. ΓΟΝΑΤΑΣ. Ὅπως ἔχει δὲν θὰ τὸ ψηφίσωμεν κατ’ ἀρχήν, ἀλλ’ ἂν τὸ τροποποιήσωμεν θὰ τὸ ψηφίσωμεν.

§328Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Ἤθελον νὰ προτείνω τοῦτο· νὰ ἀναβληθοῦν αἱ τροπολογίαι καὶ νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ συζήτησις αὔριον μετὰ τὸ γεῦμα.

§329Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ. Ἡμεῖς δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις· ἀποκρούομεν τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, ἔστω καὶ τροπολογουμένου, ὥστε νὰ θέλητε νὰ τερματίσωμεν τὴν συζήτησιν ἀπόψε. Λοιπόν, ἂν θέλητε νὰ τερματίσωμεν, ἠμποροῦμεν νὰ περατώσωμεν ἀπόψε τὴν συζήτησιν.

§330Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Σεῖς ἔχετε αὐτὴν τὴν ἀντίληψιν, ἀλλ’ ἄλλοι ἐξ ἴσου σεβαστοὶ ἔχουσι τὴν ἀντίληψιν ὅτι ἂν τὸ τροπολογήσωμεν θὰ τὸ ψηφίσωσιν. Ὥστε ἡ συζήτησις θὰ συνεχισθῇ αὔριον μετὰ τὸ γεῦμα.

§331ΠΟΛΛΟΙ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΙ. Μάλιστα. Μάλιστα.

§332ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀποφάσει τῆς Συνελεύσεως, αὔριον μετὰ τὸ γεῦμα θὰ συζητηθῇ τὸ νομοσχέδιον «περὶ συντάγματος κυνηγῶν». Λύεται ἡ συνεδρίασις, ἵνα ἐπαναληφθῇ αὕτη τὴν 4ην μ.μ. τῆς σήμερον. (Ὥρα 3.30′ π. μ.)