Ελένη
Ψηφιακή συλλογή των συζητήσεων του Ελληνικού Κοινοβουλίου
Ευρετήριο› Περίοδος Δ ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗ› Συνεδρίαση 50

1924.06.02

1.895 στίχοι · 14.589 λέξεις · 133 παρεμβάσεις

Ημερομηνία
1924.06.02
Προεδρεία
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Δ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ
Περίοδος
Δ ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗ
Σύνοδος
—
Πηγή
ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΩΝ ΣΥΖΗΤΗΣΕΩΝ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ, ΤΟΜΟΣ Β (1924)

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 50Η

Δευτέρα 2 Ἰουνίου 1924

Προεδρία Κ. Ρακτιβάν

(Ὥρᾳ 6 μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ν’ ἀναγνωσθῶσι τὰ πρακτικά. (Ἀναγινώσκονται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως).

§2Α. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω μίαν διόρθωσιν ἐπὶ τῶν πρακτικῶν.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ τὴν δώσητε εἰς τὸν κ. Γραμματέα διὰ νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν. Τὰ πρακτικὰ ἐπικυροῦνται ὡς διωρθώθησαν. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Συνέλευσιν τὰ ἑξῆς: — Ὁ εἰρηνοδίκης Κορίνθου παρακαλεῖ ὅπως ληφθῇ μέριμνα περὶ προσμετρήσεως τῆς δικηγορικῆς του ὑπηρεσίας εἰς τὰ ἔτη συντάξεως. — Ὁ Ἠπειρωτικὸς Σύλλογος Τρικκάλων παρακαλεῖ τὴν Κυβέρνησιν ὅπως καταβάλῃ προσπάθειαν περὶ μὴ παραχωρήσεως τῶν 14 ἑλληνικῶν χωρίων εἰς ξένην Ἐπικράτειαν. — Ὁ πρόεδρος τῆς Κοινότητος Φλώκα παρακαλεῖ τὴν Κυβέρνησιν ὅπως ἐπισπευσθῇ ἡ παρὰ τοῦ Κράτους ἀγορὰ τοῦ σταφιδοκάρπου. — Ὁ δημοκρατικὸς σύλλογος Κύμης παρακαλεῖ τὴν Κυβέρνησιν ὅπως ἀπορρίψῃ πᾶσαν αὔξησιν τῆς ἀποζημιώσεως τῶν πληρεξουσίων. — Ὁ σταφιδικὸς κόσμος Πύργου, λόγῳ τῆς καθημερινῆς ὑποτιμήσεως τῆς σταφίδος, παρακαλεῖ ὅπως τὸ Κράτος προβῇ εἰς τὴν ἀγορὰν 10–15 ἑκατομμυρίων λιτρῶν σταφίδος. — Ἡ Ἰσραηλιτικὴ Κοινότης Πρεβέζης παρακαλεῖ ὅπως μὴ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον περὶ κυριακῆς ἀναπαύσεως εἰς τοὺς Ἰσραηλίτας. — Ἡ λέσχη τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων Λέσβου παρακαλεῖ ὅπως ἡ μελετωμένη αὔξησις τῶν ἀποδοχῶν κλάδων τινῶν τῆς δημοσίας ὑπηρεσίας ἐπεκταθῇ ἐφ’ ἁπάντων τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. — Ὁ πρόεδρος τῆς Κοινότητος Πλατάνου παρακαλεῖ ὅπως ἐγκριθῇ ἡ αἴτησις τοῦ Κτηματικοῦ Συλλόγου Ἠλείας περὶ ἐξαγορᾶς δέκα ἑκατομμυρίων λιτρῶν σταφιδοκάρπου παρὰ τοῦ Κράτους. — Ὁ ἐμπορικὸς καὶ ἐμποροϋπαλληλικὸς κόσμος Θεσσαλονίκης παρακαλεῖ ὅπως ἐπιταχυνθῇ ἡ ἐφαρμογὴ τῆς κυριακῆς ἀναπαύσεως. — Ὁ Γεώργιος Σῦρος παρακαλεῖ ὅπως περατωθῇ ἡ ὑπόθεσις τοῦ τσιφλικίου Τσαπαλιβὰ–Ζίχνης. — Οἱ ἐν Κομοτηνῇ Ἀρμένιοι πρόσφυγες ἐκφράζουν τὴν εὐγνωμοσύνην των πρὸς τὴν Δημοκρατικὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν Ἑλληνικὸν Λαόν, δεχθέντα καὶ περιθάλποντα αὐτούς. — Οἱ κάτοικοι τῆς Κοινότητος Νεοχωρίου διαμαρτύρονται διὰ τὴν ἀπαγόρευσιν ἐξαγωγῆς βρωσίμων ἐλαιῶν καὶ τὴν διατίμησιν τῶν ἐγχωρίων προϊόντων. — Οἱ διπλωματοῦχοι χημικοὶ ζητοῦσιν ὅπως ἀπαγορευθῇ ἡ χρησιμοποίησις τοῦ τίτλου τοῦ χημικοῦ εἰς τοὺς μὴ διπλωματούχους καὶ ἱδρυθῶσι νομοχημεῖα εἰς τὰς πρωτευούσας τῶν νομῶν, εἰς ἃ γενικῶς νὰ χρησιμοποιοῦνται οἱ ἐκ τοῦ Ἐθνικοῦ Πανεπιστημίου ἐξερχόμενοι χημικοί. — Ἡ Ἀλληλοβοηθητικὴ Ἕνωσις παλαιῶν πολεμιστῶν Σερβίων παρακαλεῖ ὅπως ἐνισχυθῇ τὸ λαϊκὸν σχολεῖον. — Οἱ πρόσφυγες Καβάλλας διαμαρτύρονται κατὰ τοῦ Δήμου Καβάλλας, πιέζοντος αὐτούς. — Ὁ Γεώργιος Γαρύφαλλος κάτοικος Ἀθηνῶν παρακαλεῖ ὅπως δοθῇ αὐθεντικὴ ἑρμηνεία εἰς τὸ ἄρθρον 18 περὶ ἐνοικιοστασίου. — Ὁ Σύνδεσμος πρὸς περιφρούρησιν τῶν συμφερόντων τῶν ἀνταλλακτέων πληθυσμῶν ὑποβάλλει διάφορα μέτρα ἀποβλέποντα εἰς βελτίωσιν τῆς θέσεώς των. — Ὁ Δικηγορικὸς Σύλλογος Ἰωαννίνων διαμαρτύρεται κατὰ τοῦ ἐκεῖ οἰκονομικοῦ ἐφόρου. — Ἡ λέσχη τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων Ἰωαννίνων παρακαλεῖ ὅπως μειωθῇ ὁ συνθετικὸς φόρος τῶν ὑπαλλήλων. — Ὁ πληρεξούσιος Λοκρίδος κ. Π. Λαπατσάνης ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 4 Ἰουλίου 1923 Νομοθετικοῦ Διατάγματος περὶ ὀργανισμοῦ τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου». — Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν κ. Π. Ἀραβαντινὸς ὑποβάλλει τροπολογίας 1) ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως θέσεως νομικοῦ συμβούλου ἐπὶ τῶν μοναστηριακῶν ὑποθέσεων παρὰ τῇ Γενικῇ Διοικήσει Θράκης» καὶ 2) ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀποκτήσεως τῆς Ἑλληνικῆς ἰθαγενείας ὑπὸ τῶν εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν προσφυγόντων Ἑλλήνων τὸ γένος ἐκ Μικρᾶς Ἀσίας καὶ Θράκης». — Οἱ πληρεξούσιοι κ. κ. Γ. Κατεχάκης, Τ. Γεωργιάδης καὶ Σ. Γρηγορίου ὑποβάλλουσι πρότασιν νόμου «περὶ παραχωρήσεως τοῦ Τουρκικοῦ νεκροταφείου Ἡρακλείου εἰς ἀπόρους ἐφέδρους». — Ὁ πληρεξούσιος κ. Π. Καλαντζόπουλος ὑποβάλλει πρότασιν νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου ͵ΓΩΙΗʹ ἔτους 1911 περὶ ἀναστολῆς τῆς ἐκτελέσεως ποινῆς». — Οἱ πληρεξούσιοι κ. κ. Δ. Φλωριᾶς, Δ. Μέλφος, Ε. Ἐμμανουηλίδης, Ὀρ. Ζαφειρίου καὶ Ν. Μανούσης ὑποβάλλουσι πρότασιν νόμου «περὶ προσθήκης ἄρθρου εἰς τοὺς κωδικοποιηθέντας νόμους 2517 καὶ 3025 τοῦ νέου σχεδίου τῆς πόλεως Σερρῶν». — Ὁ κ. Γ. Κονδύλης Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ὑποβάλλει τὰ ἑξῆς σχέδια νόμων: 1) «Περὶ αὐξήσεως ἀποδοχῶν ἀξιωματικῶν κλπ». 2) «Περὶ ἀφομοιώσεως συντάξεων». 3) «Περὶ τῆς καταστάσεως τῶν ἀξιωματικῶν τοῦ Στρατοῦ». 4) «Περὶ βελτιώσεως συντάξεως ἀπομακρυνθέντων ἀξιωματικῶν καὶ ἀνθυπασπιστῶν». 5) «Περὶ κατατάξεως ὁπλαρχηγῶν ἐν τῷ Στρατῷ». 6) «Περὶ μηνιαίας ἀντιμισθίας εἰς καθηγητὰς ξένων γλωσσῶν διδασκόντων εἰς τὴν Στρατιωτικὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων». 7) «Περὶ τροποποιήσεως τῶν ἄρθρων 22 καὶ 23 τοῦ νόμου 1520». 8) «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τῶν νόμων περὶ τοῦ Μετοχικοῦ Ταμείου τοῦ κατὰ γῆν Στρατοῦ». Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν Ἐπερωτήσεων. Ὁ κ. Πραντούνας ὑποβάλλει τὰ κάτωθι 8 ἐρωτήματα διὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Προνοίας διὰ τοὺς πρόσφυγας ἐν Νάξῳ: 1) Τίνα μέτρα θὰ λάβῃ διὰ τὴν ἀπαλλαγὴν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Παροικίας ἀπὸ μέλους τῆς Ἐπιτροπῆς τῶν προσφύγων τῆς νήσου Πάρου, διότι κεκηρυγμένος ἀναφανδὸν ἄσπονδος βασιλόδουλος φέρεται ἀπανθρώπως πρὸς τοὺς πρόσφυγας. 2) Ὅπως προστεθῶσιν εἰς τὴν αὐτὴν Ἐπιτροπὴν προσφύγων Πάρου τρεῖς ἀκόμη πρόσφυγες, οὓς νὰ ἐκλέξωσιν οἱ ἀνὰ τὴν νῆσον Πάρον πρόσφυγες. 3) Ὅπως ἐγερθῶσι τὸ ταχύτερον ἀνακρίσεις διὰ τὰς γενομένας καταχρήσεις εἰδῶν ἱματισμοῦ καὶ τροφίμων εἰς βάρος τῶν ἀτυχῶν προσφύγων, ὡς θρυλεῖται ἀναφανδὸν ὑφ’ ὅλων τῶν κατοίκων τῆς Πάρου, ἀλλ’ οὐχὶ ὑπὸ τοῦ νῦν Εἰρηνοδίκου, μετατεθέντος εἰς Κρήτην, ὅστις, ἂν μή τι ἄλλο, ὡς λέγουσι, πάντως ὅμως καὶ βεβαιότατα διάκειται συμπαθῶς πρὸς τοὺς δράστας. 4) Τίνα μέτρα θὰ λάβῃ διὰ τὴν στέγασιν τῶν προσφύγων τῆς νήσου Πάρου, οἵτινες ἀνερχόμενοι εἰς 850 περίπου στεροῦνται στέγης, τὸ πλεῖστον διαμένοντες ἔτι ἐντὸς ἀνθυγιεινῶν ἐκκλησιῶν καὶ ἄλλων ἐρειπίων. 5) Ἀπόλυτος ἀνάγκη ἐπὶ πλέον ἱματισμοῦ, κλινοστρωμνῆς, τροφίμων ὑγιεινῶν καὶ ἀφθόνων ὡς καὶ γενναίων ἐπιδομάτων διὰ τὰς ἀνέργους καὶ ἀπόρους οἰκογενείας τῶν προσφύγων ἰδίᾳ κατὰ τοὺς ἀγόνους μῆνας. 6) Ἀνάγκη ἐπίσης ἐλευθερίας κινήσεως τῶν προσφύγων ἀνὰ τὴν Χώραν πρὸς εὕρεσιν πόρου ζωῆς, ἀλλὰ μετὰ προηγουμένην ἐξασφάλισιν ἐργασίας καλῆς καὶ στέγης ὑγιεινῆς εἰς τὸ τέρμα τοῦ ταξιδίου των. 7) Ἀνάγκη ὅπως ἡ Ἐπιτροπὴ προσφύγων τῆς Πάρου ἐφοδιασθῇ διὰ γενναίου τινὸς κονδυλίου πρὸς παροχὴν ναύλων εἰς τοὺς πτωχοὺς καὶ πρὸς ἱκανοποίησιν ἄλλων τινῶν προχείρων ἀναγκῶν των. 8) Προκειμένης μετακινήσεως ἀπόρων ἐργατριῶν προσφύγων, δέον νὰ παρέχωνται αὐταῖς καὶ ἐπισήμως διὰ τοῦ κ. Νομάρχου ἐν ἐπαφῇ πάντοτε μετὰ τῆς Ἐπιτροπῆς προσφύγων τῆς νήσου αἱ δέουσαι ἐγγυήσεις καλυτέρων ἡμερομισθίων, ὑγιεινοτέρας διαίτης καὶ τροφῆς ἀφθόνου, διότι δυστυχῶς πολλαὶ τούτων, παραπειθόμεναι ὑπὸ ἐπιτηδείων μεσιτῶν, πίπτουσι θύματα ἀπανθρωποτάτης σωματεμπορίας καὶ μεγίστης δυστυχίας, ἐνῷ συγχρόνως διακόπτουσι ματαίως τὰς ἐργασίας τῶν ἐν Πάρῳ ἐν ἐκκολάψει ἤδη εὑρισκομένων ἐργοστασίων ταπητουργίας.

§4Δ. ΠΑΖΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας). Πληροφορῶ ὑμᾶς τὰ ἑξῆς: 1) Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 47262 τηλεγραφήματος τοῦ Ὑπουργείου πρὸς τὸν Νομάρχην Κυκλάδων διετάχθη ἡ ἀντικατάστασις τοῦ προέδρου τῆς Κοινότητος Παροικίας ἀπὸ μέλους τῆς Ἐπιτροπῆς τῶν προσφύγων Πάρου. Τὰς κατὰ τόπους Ἐπιτροπὰς περιθάλψεως προσφύγων διορίζουσιν οἱ οἰκεῖοι Νομάρχαι καὶ ὄχι τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας ἀπ’ εὐθείας. 2) Διὰ τῆς αὐτῆς ὡς ἄνω διαταγῆς διετάχθη ἡ προσθήκη εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν περιθάλψεως προσφύγων Πάρου τριῶν προσφύγων ὡς μελῶν ταύτης. 3) Διετάχθη ἡ ἐνέργεια αὐστηρῶν ἀνακρίσεων διὰ τῆς Νομαρχίας Κυκλάδων, σχετικῶς μὲ τὰς καταγγελλομένας καταχρήσεις. 4) Τὸ Ὑπουργεῖον θὰ εἰσηγηθῇ εἰς τὸ Ταμεῖον περιθάλψεως προσφύγων τὴν ἀνέγερσιν οἰκίσκων διὰ τοὺς πρόσφυγας τοὺς ἐγκατεστημένους ἐν τῇ νήσῳ Πάρῳ. Δέον νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι πρὸς ἀνέγερσιν ἀστικῶν συνοικισμῶν, πρὸς στέγασιν τῶν ἑκασταχοῦ τοῦ Κράτους ἐγκατεσπαρμένων ἀστῶν προσφύγων ἀπαιτεῖται δαπάνη πολλῶν ἑκατοντάδων ἑκατομμυρίων, καὶ ὅτι ἡ ἀνέγερσις τούτων θὰ ἀπαιτήσῃ χρονικὸν διάστημα οὐχὶ μικρόν. 5) Παρεκλήθη ἡ Ἀντιπρόσωπος τοῦ Ἀμερικανικοῦ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ κ. Τσίπουρα ὅπως ἀποστείλῃ εἴδη ἱματισμοῦ καὶ τροφίμων διὰ τοὺς πρόσφυγας Πάρου ἐξ ὅσων διαθέτει. Εἰς τοὺς πρόσφυγας τούτους παρέχεται ἡμερησίως ἐπίδομα μιᾶς δραχμῆς συμφώνως σχετικαῖς ἐγκυκλίοις τοῦ Ὑπουργείου. 6) Οἱ πρόσφυγες μετακινοῦνται ἐντὸς τοῦ Κράτους, κατόπιν διαταγῆς τοῦ Ὑπουργείου, βάσει βεβαιώσεως τῆς ἁρμοδίας Ἀρχῆς τοῦ τόπου εἰς ὃν μετακινοῦνται ὅτι ἐκεῖ ὑπάρχει ἐξησφαλισμένη στέγη καὶ τὰ μέσα τῆς συντηρήσεως. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτραπῇ ἡ ἐλευθέρα κίνησις τῶν προσφύγων, διότι εἶναι ἐνδεχόμενον οἱ πρόσφυγες νὰ παραμένωσιν ἐν ὑπαίθρῳ εἰς τὸν τόπον τῆς μεταβάσεώς των ἐλλείψει στέγης, τὸ δὲ Κράτος νὰ ὑποβάλληται εἰς ἀσκόπους δαπάνας μετακινήσεως. 7) Οἱ ἄποροι πρόσφυγες μετακινοῦνται θαλασσίως διὰ καταστάσεων εἰς χρέωσιν τοῦ Ὑπουργείου, ὥστε δὲν παρίσταται ἀνάγκη χορηγήσεως πιστώσεως διὰ πληρωμὴν ναύλων τῶν μετακινουμένων διαταγαῖς τοῦ Ὑπουργείου προσφύγων. 8) Ἐφόσον βεβαιοῦται ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων Ἀρχῶν τοῦ τόπου τῆς μετακινήσεως τῶν ἀπόρων ἐργατριῶν προσφύγων ὅτι ἐκεῖ εἶναι ἐξησφαλισμένη ἡ στέγη τούτων πλησίον συγγενῶν των καὶ τὰ μέσα τῆς συντηρήσεώς των τὸ Ὑπουργεῖον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἐνεργῇ τὴν μετακίνησιν αὐτῶν ἀπὸ τόπου εἰς τόπον, διότι ἄλλως θὰ ἐλαμβάνετο μέτρον τελείως ἀνελεύθερον. Τὸ Ὑπουργεῖον δι’ ἐπανειλημμένων ἐγγράφων πρὸς τὰς κατὰ τόπους Ἀστυνομικὰς Ἀρχὰς ἔχει διατάξει τὴν αὐστηρὰν δίωξιν τῶν διαφόρων σωματεμπόρων.

§5Α. ΠΡΑΝΤΟΥΝΑΣ. Αἱ ἀνακοινώσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἦσαν λίαν ἱκανοποιητικαί. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅπως τὸν ἀριθμὸν τῶν προσφύγων τὸν αὐξήσῃ ἕνεκα τῆς καλλιεργείας τῆς Χώρας εἰς 1500, ἐὰν εἶναι δὲ δυνατὸν νὰ τοὺς χρησιμοποιήσῃ καὶ διὰ στέγην. Περὶ τούτου θὰ σᾶς δώσω σημείωσιν.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Πραντούνας συνιστᾷ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν γενναίαν καὶ ῥιζικὴν ὑποτίμησιν τῶν εἰδῶν τῆς ζωῆς φυσιολογικῶς. Ὡσαύτως τὴν ἵδρυσιν Ὑπουργείου Δικτατορίας τῆς εὐθηνῆς ζωῆς.

§7Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα αὐτὸ ἀνάγεται εἰς τὴν ἀγορανομίαν.

§8Α. ΠΡΑΝΤΟΥΝΑΣ. Πολὺ καλά· τότε ἂς λάβῃ τὸν λόγον ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῆς Ἐννόμου Τάξεως Ὑπουργός.

§9Θ. ΠΑΓΚΑΛΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐννόμου Τάξεως). Ὁ ἀξιότιμος ἐκ Νάξου πληρεξούσιος θὰ εἶδεν ὅτι λαμβάνονται ὅλα τὰ μέτρα. Ἡ ὑπηρεσία εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ἀπ’ αὐτοῦ ἤρχισεν. Εἰς τὴν δικαιοδοσίαν της εἶναι τὸ ζήτημα τῆς αἰσχροκερδείας. Ὑπεβλήθη ἢ μᾶλλον ἐξεδόθη τὸ σχετικὸν Νομοθετικὸν Διάταγμα, τοῦ ὁποίου τὰ ἀποτελέσματα μέχρι τῆς στιγμῆς εἶναι ἀρκετὰ ἱκανοποιητικά. Παρὰ τὰς ἐναντίον του αἰτιάσεις τὸ Διάταγμα φαίνεται ὅτι ἀπέδωκε καρποὺς πραγματικοὺς καὶ ἴσως, δύναμαι νὰ εἴπω, διὰ πρώτην φορὰν εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀπὸ τριακονταετίας ἐφηρμόσθησαν διατιμήσεις. Ἡ εὐθηνία ἐπετεύχθη κατὰ 25–30%. Κατόπιν μακρᾶς μελέτης διὰ τὴν εὐθηνίαν τῆς ζωῆς κατέληξεν ἡ ὑπηρεσία ὅτι πρέπει ν’ ἀρχίσῃ ἀπὸ τὰ τρόφιμα καὶ τοῦτο διότι διὰ τῆς πτώσεως τῆς ἀξίας τῶν τροφίμων θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀνακουφισθοῦν αἱ ἐργατικαὶ τάξεις. Ἡ βελτίωσις δίδει τὸ δικαίωμα εἰς τὴν ὑπηρεσίαν νὰ προβῇ καὶ περαιτέρω διὰ τὰς ἄλλας τάξεις, διότι τοῦτο εἶναι ζήτημα γενικόν. Δίδει τὸ δικαίωμα εἰς τὰς ἄλλας τάξεις νὰ ζητήσουν νὰ ὑποστοῦν τὴν μείωσιν τῶν κερδῶν. Εὑρισκόμεθα ἑπομένως ἐν τῇ ἀρχῇ τῆς ἐφαρμογῆς. Δὲν ἠξεύρω ἂν θὰ ἐπιτύχωμεν μέχρι τέλους ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου. Ἐξαρτᾶται φυσικὰ ἀπὸ τὴν ὑποβοήθησιν τοῦ ἔργου ἐκ μέρους τῆς Συνελεύσεως, ἐφόσον θὰ ἐγκρίνῃ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ ὑποβάλω, καὶ ἐκ μέρους τοῦ Λαοῦ. Ὑπέβαλα μέχρι σήμερον ἓν νομοσχέδιον περὶ δημοσίας ἀσφαλείας. Ἀπέδωκεν ὁριστικῶς τοὺς καρπούς του. Ἐλπίζω ὅτι διὰ τῶν μέτρων τούτων θὰ λυθῇ τὸ ζήτημα.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πραντούνας ἔχει τὸν λόγον.

§11Α. ΠΡΑΝΤΟΥΝΑΣ. Κύριοι πληρεξούσιοι, ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον, ὡς βλέπετε, ὑπέβαλα σειρὰν 6–7 ἐπερωτήσεων, εἶναι διότι ὅλα τὰ ἀτομικὰ ὑπὸ τῶν κ. πληρεξουσίων ὑποβαλλόμενα νομοσχέδια οὐδέποτε συνεζητήθησαν ὑπὸ τῆς Συνελεύσεως, καθόσον προτιμῶνται τὰ ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ὑποβαλλόμενα νομοσχέδια. Διὰ τοῦτο λοιπὸν τὰ μετέβαλον εἰς ἐπερωτήσεις. Τώρα ἴσως νὰ εἶναι λάθος καὶ ἰδικόν μου καὶ τοῦ ἁρμοδίου ὑπαλλήλου τῆς Βουλῆς ὅτι ἔπεσαν ὅλαι ὁμοῦ. Θὰ φροντίσω νὰ μὴ σᾶς ἀπασχολήσω ἐπὶ πολύ. Ἠθέλησα διὰ τῶν ἐπερωτήσεων ἁπλῶς νὰ φέρω εἰς γνῶσιν τῆς Συνελεύσεως μερικὰ ζητήματα, ὡς τὸ περὶ αὐτομάτου ὑποτιμήσεως τῶν τροφίμων ζήτημα. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἡ προσπάθεια τῆς Κυβερνήσεως εἶναι λίαν ἀξιέπαινος. Ἤρχισεν ἡ Κυβέρνησις ἐφαρμόζουσα τὰς διατιμήσεις ἀπὸ τὴν ἔκπτωσιν τῶν τιμῶν τῶν τροφίμων. Ἀλλὰ μοὶ φαίνεται ὅτι δὲν εἶναι ἡ πρακτικωτέρα μέθοδος· ἀντὶ νὰ ἀρχίσωμεν ἀπὸ τὴν ἀρχήν, ἠρχίσαμεν ἀπὸ τὸ τέλος. Δὲν θὰ πέσῃ ἡ ζωή, ἂν δὲν κτυπηθῇ ἡ αἰσχροκέρδεια καὶ ἂν δὲν ἐφαρμοσθοῦν αἱ διατιμήσεις. Καὶ δι’ αὐτὸ ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐννόμου Τάξεως ἐπιμένει εἰς τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ δι’ αὐτὸ ἔχει τὰς συμπαθείας ὅλου τοῦ πτωχοῦ κόσμου. Ἀλλ’ αὐτὰ ὅλα τὰ θεωρῶ ἡμίμετρα. Ἂς ἔλθωμεν εἰς τὸ προκείμενον. Καὶ ἂς πάρωμεν ἓν ἀπὸ τὰ μεγάλα σφάγια, τοὺς βόας, οἱ ὁποῖοι ζυγίζουν 300 ὀκάδας. Ὑπετιμήθη ὁ φόρος κατὰ 150 δραχμάς, ὥστε πίπτει 50 λεπτὰ εἰς τὴν ὀκάν. Ἡ μέθοδος τὴν ὁποίαν ἐγὼ προτείνω, κύριοι, εἶναι ἡ ἑξῆς, ἡ ὁποία οὔτε ἀντιδημοτικὴ εἶναι, οὔτε ἀντιπαθείας θὰ γεννήσῃ, ἀλλὰ θὰ συντείνῃ ὥστε νὰ ὑποτιμηθῇ ἡ ζωή, οὐδενὸς παραπονουμένου. Πρῶτον, ὅπως σᾶς εἶπον ἄλλοτε, νὰ ἐπανέλθουν δι’ ἑνὸς οἱουδήποτε νόμου τὰ ἐνοίκια τὰ πρὸ τοῦ 1916 εἰς τὰ λιβάδια. Μία ἀφορμὴ ἡ ὁποία ὑπερετίμησε τόσον πολὺ τὴν ζωὴν εἶναι ἡ ἑξῆς: Τρία εἶναι τὰ εἴδη τῆς ζωῆς: 1) τὰ τρόφιμα, 2) ὁ ἱματισμὸς καὶ 3) ἡ στέγη. Εἰς τὰ τρόφιμα πρέπει νὰ γίνῃ ἡ ἑξῆς διάκρισις: Πρῶτον ἔχομεν τὰ προϊόντα τῶν σφαγίων καὶ δεύτερον τὰ προϊόντα τῆς γῆς. Εἰς τὰ προϊόντα τῶν σφαγίων ἀνήκουσιν ἕξ εἴδη, τὰ ὁποῖα εἶναι τὰ ἑξῆς: Τὸ κρέας, τὸ τυρί, τὸ βούτυρο, τὸ γάλα, τὸ λάδι καὶ τὸ δέρμα. Αὐτὰ τὰ ἕξ εἴδη θὰ πέσουν ἀποτόμως, ἂν γίνουν τὰ ἑξῆς: Πρῶτον τὰ λιβάδια νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὰ ἐνοικιαστήρια τῶν πρὸ τοῦ 1916, ὅτε ἤρχισεν ἡ ἀκρίβια τῆς ζωῆς, διότι κατόπιν ὑπερετιμήθησαν τὰ λιβάδια ἀγρίως. Αὐτὰ δὲ τὰ λιβάδια, κύριοι, μὴ νομίζετε ὅτι ἀνήκουν εἰς πτωχούς τινας, ἀλλ’ εἰς τὰς Μονὰς Πετράκη, Πεντέλης, Μετεώρων, Ἁγίου Ὄρους κλπ. Δεύτερον τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἐκλείψῃ: Σφάγια σφαζόμενα εἰς τὴν Λάρισαν π. χ. ἔρχονται εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ παρουσιάζεται ὁ Δῆμος Ἀθηναίων καὶ λέγει· δῶσε φόρον σφαγίων τρεῖς δραχμὰς τὴν ὀκᾶν. Τρίτον τὰ σφάγια κυτὰ εἰσαγόμενα εἰς τὸ βαγόνι τοῦ σιδηροδρόμου ἀπόψε π. χ. καὶ ἐρχόμενα εἰς Ἀθήνας βραδύνουν τρεῖς καὶ τέσσαρας ἡμέρας καὶ ἕνεκα τούτου γίνεται μεγάλη φύρα καὶ μεγάλη ζημία τοῦ ζωεμπόρου. Αὐτὴ ἡ ζημία κτυπᾷ εἰς τοὺς καταναλωτάς. Ἄλλος λόγος ὑπερτιμήσεως εἶναι ὅτι σφάζονται τὰ σφάγια τὰ μὲν μικρὰ εἰς βάρος 2½ ὀκάδων, τριῶν καὶ τεσσάρων ὀκάδων, τὰ δὲ μεγάλα 15–20 καὶ 30 ὀκάδων. Λοιπόν, ἂν συνέβαινε νὰ σφάζωνται πλέον τῶν 8 ὀκάδων τὰ μικρὰ καὶ πλέον τῶν 60 καὶ 80 ὀκάδων τὰ μεγάλα σφάγια, θὰ ἦτο ἐπάρκεια σφαγίων πρώτης τάξεως, ἡ ὁποία θὰ ἔφερε μεγάλην ἀφθονίαν ὄχι μόνον κρέατος, ἀλλὰ καὶ τῶν ἕξ προϊόντων τῶν σφαγίων. Ὑπαρχούσης δὲ ἀφθονίας θὰ ἐλαττοῦται καὶ ἡ ζήτησις. Διὰ νὰ ἐλαττωθῇ ἡ ζήτησις πρέπει νὰ ὑπάρξῃ ἀφθονία προϊόντων. Ἀλλὰ τότε θὰ ἐλαττωθῇ, θὰ λείψῃ ἡ εἰσαγωγὴ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ὁπότε ὁ χρυσὸς δὲν θὰ ἐξέρχηται τοῦ Κράτους. Συμβαίνοντος τούτου, πίπτει ἡ ἀξία τῶν ἀποικιακῶν. Βλέπετε ὅτι ὅλα αὐτὰ εἶναι συναφῆ. Ἐπὶ πλέον ἐγὼ φρονῶ ὅτι, ἂν συμβῇ αὐτό, θὰ συμβῇ καὶ τὸ ἄλλο: Ὑπάρχει νόμος ἐμπορικός, ὁ ὁποῖος λέγεται νόμος τῆς ἀντανακλάσεως. Αὐτὸς ὁ νόμος εἶναι ὁ ἑξῆς: ὅτι, ὅταν πέσῃ τὸ κρέας, ἀντίστοιχον αὐτοῦ εἶναι οἱ ἰχθύες, τὰ ζυμαρικά, τὰ λαχανικὰ καὶ τὰ ὄσπρια. Κατ’ ἀνάγκην θὰ πέσουν καὶ κυτά. Ὅταν πέσῃ τὸ τυρί, θὰ πέσῃ ἡ ἐλαία· ὅταν πέσῃ τὸ βούτυρον, θὰ πέσῃ τὸ ἔλαιον. Πρέπει λοιπὸν τὰ ἕξ αὐτὰ προϊόντα τῶν σφαγίων νὰ ἔλθουν εἰς τὰς προπολεμικὰς τιμάς, αἱ ὁποῖαι ἦσαν διὰ τὸ κρέας π. χ. 2½ δραχμαί. Εἰς αὐτὰς ἂν προσθέσωμεν ναῦλον μόνον 50 λεπτὰ καὶ ἄλλας δύο δραχμὰς διὰ φόρους Δημοσίου κλπ., γίνονται 5. Ἂν προσθέσωμεν καὶ μίαν δραχμὴν δι’ ὅλα τὰ ἔξοδα τοῦ κρεοπώλου, εἰς ἐνοίκια, εἰς φωτισμὸν κλπ., γίνονται ἕξ δραχμαί. Ἐὰν δὲ εἰς τὰς 6 δραχμὰς προσθέσωμεν καὶ 4 δι’ ἕνα φόρον, —ὁ ὁποῖος θὰ σᾶς εἴπω τώρα ἀμέσως ποῦ θὰ χρησιμοποιηθῇ —, τὸ κρέας πρέπει νὰ πωλῆται 10 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν εἰς τὸ τσιγκέλι. Αἱ 4 δραχμαὶ τὰς ὁποίας θὰ κρατήσωμεν ὡς φόρον ἐκ τόσων ἑκατομμυρίων ὀκάδων καὶ συνεπῶς τόσων ἑκατομμυρίων τετραδράχμων θὰ ῥιφθῶσιν εἰς τὰ ἀποικιακά, σιτάρι, κριθάρι καὶ οὕτω θὰ πέσῃ ὁ ἄρτος κατὰ 4 δραχμὰς τὴν ὀκᾶν καὶ οὕτω θὰ φθάσῃ ἡ τιμή του μίαν ἕως μίαν καὶ πενῆντα. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μελετήσῃ τὸ νομοσχέδιόν μου, ἂν θέλῃ δὲ δύναται νὰ μὲ καλέσῃ καὶ ἐμὲ ἰδιαιτέρως νὰ τὸ ἀναπτύξω εὐρύτερον, ὁπότε θὰ τῷ ὑποδείξω ὅτι δύναται δι’ ὁμαλωτάτης ὁδοῦ, κάθε ἄλλο ἢ ἀντιδημοτικῆς, νὰ ὑποτιμηθῇ ἡ ζωὴ ἐντὸς τριῶν μηνῶν.

§12Θ. ΠΑΓΚΑΛΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐννόμου Τάξεως). Θὰ λάβω ὑπ’ ὄψιν τὰς συστάσεις τοῦ κ. συναδέλφου).

§13Α. ΠΡΑΝΤΟΥΝΑΣ. Ὡς πρὸς τὸ νομοσχέδιόν μου περὶ συμπτήξεως τῶν καταδίκων τοῦ Κράτους εἰς ἐρημόνησον αὐτὸ εἶναι παλαιὰ ἰδέα, τὴν ὁποίαν εὐχαρίστως μανθάνω ὅτι συμμερίζεται καὶ ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου. Συνεπῶς θὰ ἦτο εὐχάριστον νὰ τὸ ἴδωμεν ἐφαρμοζόμενον ὥστε νὰ λείψουν αἱ μολυσματικαὶ αὐταὶ ἑστίαι λόγῳ καὶ θεάματος φιλανθρωπικοῦ καὶ ὑγιεινοῦ καὶ ἠθικοῦ. Θὰ ὠφεληθῇ δὲ καὶ τὸ Κράτος ἀρκετὰ ἑκατομύρια, διότι θὰ λείψουν καὶ τὰ πολλὰ ἐνοίκια τὰ ὁποῖα πληρώνομεν εἰς τὰς ἐπαρχίας καὶ θὰ εὕρωμεν τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐκποιήσωμεν πολλὰ κτίρια ὅπως ὁ Μενδρεσές, τὸ Βουλευτικὸ εἰς τὸ Ναύπλιον κλπ. Θὰ συμβῇ δὲ καὶ τὸ σπουδαῖον ὅτι, ἐπειδὴ θὰ ἱδρύσωμεν βυρσοδεψεῖα, ξυλουργεῖα, ὑποδηματοποιεῖα κλπ., δὲν θὰ πληρώνωμεν διὰ συντήρησιν τῶν καταδίκων. Αὐτὰ τὰ μέτρα εἶναι θαυμάσια ὑπὸ ἔποψιν ἐκπολιτισμοῦ. Αὐτὸ γίνεται καὶ εἰς τὴν Γαλλίαν καὶ εἰς τὴν νῆσον τοῦ Τζὰν ἔχουν μαζέψει τοὺς πειθαρχικοὺς λόχους, ἐπίσης δὲ καὶ εἰς ἄλλας νήσους.

§14Κ. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Σύμφωνα μὲ τὸν ὀργανισμὸν περὶ σωφρονιστικῶν φυλακῶν, τὸν ὁποῖον ἔχομεν, ἡ ἐγκάθειρξις τῶν καταδίκων καὶ ὑποδίκων καὶ τῶν διὰ πολιτικὰ χρέη κρατουμένων γίνεται εἰς τριῶν εἰδῶν φυλακάς, εἰς τὰς φυλακὰς αἱ ὁποῖαι εἶναι εἰς ἕκαστον Πρωτοδικεῖον, εἰς τὰς κεντρικὰς φυλακὰς αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ εἶναι εἰς τὴν ἕδραν ἑκάστου Ἐφετείου καὶ εἰς τὰς ἀγροτικὰς φυλακάς. Ἀλλὰ μολονότι προβλέπεται περίπτωσις καὶ ὑπὸ τῆς σωφρονιστικῆς ἐπιστήμης τῆς νεωτέρας θεωρεῖται ἀναγκαῖον ὄχι μόνον τὴν νύκτα νὰ εἶναι οἱ κατάδικοι ἐγκεκλεισμένοι εἰς κελλία, ἀλλὰ καὶ τὴν ἡμέραν ἡ ἐν κοινῷ διαβίωσις νὰ διατίθεται εἰς ἐργασίαν, ἐν τούτοις δὲν δυνάμεθα νὰ χρησιμοποιήσωμεν τὰς ἐνδείξεις αὐτὰς τῆς σωφρονιστικῆς ἐπιστήμης. Ἀπὸ ἀπόψεως διαβιώσεως τῶν καταδίκων εὑρισκόμεθα εἰς κατάστασιν ὄχι καλήν. Ἄν ἐξαιρέσωμεν τὰς γυναικείας φυλακάς, τὰς φυλακὰς τῆς Κερκύρας, τὸ σωφρονιστικὸν ἵδρυμα Ἀβέρωφ, κατά τι καὶ τὰς φυλακὰς τοῦ Συγγροῦ, εἰς οὐδεμίαν ἄλλην περιφέρειαν Πρωτοδικείου καὶ Ἐφετείου δὲν ὑπάρχουν φυλακαὶ εἰς τὰς ὁποίας νὰ δύναταί τις νὰ εἴπῃ ὅτι ἠμποροῦν νὰ ζήσουν ἄνθρωποι. Εἶναι οἰκήματα τὰ ὁποῖα δὲν χρησιμεύουν παρὰ ὡς ἑστία διαφθορᾶς καὶ ἑπομένως ὁ σκοπὸς τῆς ἀναπλάσεως τῶν καταδίκων δὲν ἐξυπηρετεῖται παντάπασι. Προήλθομεν εἰς συνεννοήσεις μετὰ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης ἐπὶ τῇ βάσει κειμένων νόμων διὰ νὰ συνάψωμεν δάνειον, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ὁποίου νὰ ἐγείρωμεν καταλλήλους φυλακάς. Μὲ τὸ νομοθέτημα τὸ ὁποῖον ἔχει ὑποβληθῆ θέλομεν δυνηθῆ νὰ διαθέτωμεν τοὺς καταδίκους καὶ εἰς ἄλλας ἐργασίας, ὥστε καὶ κρατικὰ ὠφελήματα νὰ πορισθῶμεν καὶ οἱ κατάδικοι νὰ ἔχωσιν οἰκονομίας. Ταυτοχρόνως διὰ τῆς λειτουργίας τῶν σχολῶν ἀπὸ 1ης Ἀπριλίου θὰ ἔχωμεν τὸ κατάλληλον προσωπικὸν διὰ νὰ ἐφορεύωμεν ἐπὶ τῶν καταδίκων. Ἑπομένως ὅταν ληφθῶσι τὰ μέτρα αὐτὰ δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ κλείσωμεν τοὺς καταδίκους εἰς ἐρημόνησον.

§15Α. ΠΡΑΝΤΟΥΝΑΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν δὲν ἔχω παρὰ νὰ τὸν εὐχαριστήσω καὶ νὰ τὸν συγχαρῶ, διότι αὐτὸς εἶναι ὁ ἁρμοδιώτερος νὰ κρίνῃ. Εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν δὲν ἔχω νὰ εἴπω τίποτε διὰ τὰ ἐρωτήματά μου, καθότι δὲν εὑρίσκω λέξεις νὰ τὸν συγχαρῶ διὰ τὰ νομοσχέδιά του, τὰ ὁποῖα ἤρχισα νὰ μελετῶ καὶ νὰ εὑρίσκω συμφωνότατα μὲ τὰς ἐρωτήσεις μου. Ἐπερωτῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης διὰ τὴν ἄρσιν τοῦ ἐνοικιοστασίου. Κύριοι, ὑπέβαλον πρὸ πολλοῦ, πρὸ δύο μηνῶν, μίαν πρότασιν νόμου περὶ ἄρσεως τοῦ ἐνοικιοστασίου. Βεβαίως δὲν ἐννοῶ ὁλοσχερῆ ἄρσιν, διότι ἔχω ὑπ’ ὄψει μου ὅτι ἴσως ὑπάρχουν ἀκόμη σήμερον συμπολῖταί μας, οἱ ὁποῖοι, εἴτε διότι εἶναι ὑπάλληλοι εἴτε διότι εἶναι ἐργάται πτωχοὶ καὶ ἀκτήμονες, βεβαίως εἰς τὴν πρότασιν αὐτὴν τὴν ὁποίαν ὑποβάλλω λαμβάνεται πρόνοια. Εἶναι καθαρῶς ἀτομικὴ πρότασις νόμου. Γενικῶς ὅμως κατ’ αὐτὰς ἦλθον ἀντιπρόσωποι τῶν ἐπαρχιῶν καὶ διαφόρων Κοινοτικῶν Συμβουλίων ἐνταῦθα, ἵνα συζητήσωμεν μετ’ αὐτῶν πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ διαμορφωθῇ εἰς τύπος νομοσχεδίου γενικώτερον ἀφορῶν καὶ τὰς Ἐπαρχίας καὶ τὴν Πρωτεύουσαν, ὁ ὁποῖος νὰ ὑποβληθῇ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης πρὸς μελέτην καὶ πρὸς παραβολὴν μετὰ τοῦ σχεδίου νόμου, τὸ ὁποῖον θὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει του ὁ κ. Ὑπουργός. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶχε τὴν καλωσύνην νὰ μὲ πληροφορήσῃ σήμερον ὅτι θὰ προτείνῃ εἰς τὴν Συνέλευσιν τὴν συγκρότησιν μιᾶς κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, εἰς τὴν ὁποίαν ἴσως καὶ ἐγὼ λάβω μέρος, ἡ ὁποία νὰ μελετήσῃ τὸ ζήτημα, ἐπειδὴ ἔχω εἰδικότητα εἰς τὸ ζήτημα αὐτό. Ἀλλ’ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἤθελον καὶ παρακαλῶ τὴν Συνέλευσιν καὶ τὴν δημοκρατικὴν ἀστικὴν Κυβέρνησιν εἶναι τὸ ἑξῆς: Ἐπειδὴ τὸ σύμβολο τὸ τριπλοῦν τῆς Δημοκρατίας τῆς ἀστικῆς, ὅπως γνωρίζομεν πάντες, εἶναι ἰσότης, ἀδελφότης καὶ ἐλευθερία, καὶ ἐπειδὴ ὁ ὅρος ἐλευθερία περιλαμβάνει δύο καὶ μόνον λέξεις, τὸ δικαίωμα τῆς αὐτοκυβερνήσεως καὶ τὸν σεβασμὸν τῆς ἰδιοκτησίας, διὰ τοῦτο, σᾶς παρακαλῶ θερμῶς ἐκ μέρους πάντων τῶν ἰδιοκτητῶν ἐργατῶν καὶ ἀστῶν, ἀκόμη καὶ τῶν τῆς πνευματικῆς ἰδιοκτησίας τοιούτων, ὅπως, ὡς εἰς ὅλα φαίνεται ἀντάξιος ἀντιπρόσωπος τῆς νέας μας Δημοκρατίας ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, φανῇ καὶ εἰς τοῦτο σεβόμενος τὴν ἰσότητα καὶ ἀδελφότητα. Ἡμεῖς δὲν ἐννοοῦμεν νὰ ἀδικήσωμεν κανένα, κ. Πρωθυπουργέ. Ὅταν ἔλθῃ ὁ καιρὸς νὰ συζητήσωμεν εὐρύτατα ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, τότε θὰ ὁμιλήσω καὶ ἐγὼ διεξοδικώτερον, ὥστε νὰ μὴ κουράσω τὴν Συνέλευσιν σήμερον. Καὶ ἤδη θὰ ἀναπτύξω τὸ ζήτημα τῆς διὰ τοῦ ὅπλου τοῦ Μηχανικοῦ ἐνισχύσεως ἐπὶ ἑξάμηνον κατ’ ἔτος τῆς ὑπηρεσίας Δημοσίων ἔργων καὶ περὶ βοηθείας αὐτῶν διὰ τοῦ Πολυτεχνείου. Ἐπειδὴ ἄλλοτε ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας, ὁ ὁποῖος συμπίπτει νὰ εἶναι Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν σήμερον, παρεπονέθη ὅτι καὶ ὑπαλλήλους δὲν ἔχει τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνίας καὶ δὲν δύναται νὰ χορηγήσῃ μισθοὺς μεγάλους, καὶ μεγάλα ἔξοδα χρειάζονται διὰ τὰ ἔργα συγκοινωνίας, διὰ τοῦτο συνεννοηθεὶς μετὰ τῆς σχετικῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου τῆς Συγκοινωνίας, ὑπέβαλα πρότασιν νόμου κατὰ τὴν ὁποίαν, ἐὰν θὰ εὕρῃ σκόπιμον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, θὰ δύναται ἐπὶ ἕξ μῆνας τὸ ἔτος τοὐλάχιστον, ὅταν δὲν θὰ ἔχῃ ἐργασίαν εἰς τὰ σύνορα τὸ ὅπλον τοῦ Μηχανικοῦ, νὰ δύναται κατὰ περιφερείας, κατὰ περιοχὰς τῶν τέως μονάδων στρατοῦ νὰ ἔλθῃ τὸ ὅπλον αὐτὸ τοῦ Μηχανικοῦ πρὸς ἐνίσχυσιν τῶν ἔργων τοῦ Ὑπουργείου τῆς Συγκοινωνίας καὶ πρὸς ἐκπαίδευσιν. Τοῦτο εἶναι μία γνώμη διὰ τὴν οἰκονομίαν καὶ προμήθειαν μηχανικῶν. Ἀφ’ ἑτέρου δὲ εἰς τὴν πρότασιν νόμου αὐτήν, τὴν ὁποίαν θὰ τὴν ἔχητε ὑπ’ ὄψει σας, πρόκειται περὶ τοῦ Πολυτεχνείου ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἐργασίαν τῶν ἔργων τῆς συγκοινωνίας. Ἤδη θὰ ὁμιλήσω περὶ καταργήσεως τοῦ Ἀνωτάτου Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Τὸ θέμα τῆς καταργήσεως τῶν συμβουλίων ὁ κ. Πρωθυπουργὸς τὸ ἤκουσε πολλάκις καὶ ὡς εἶπε καὶ εἰς ἰδιαιτέραν συνεδρίασιν τῆς «Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως» εἶναι θέμα τὸ ὁποῖον ὡρίμασεν ἐντελῶς. Μὲ μίαν λέξιν αὐτὰ τὰ συμβούλια, τὰ ὁποῖα ἵδρυσεν ἡ Ἐπανάστασις τοῦ 1909, καὶ ἦσαν τότε σκόπιμα, σήμερον ὅμως δὲν τὰ εὑρίσκω σκόπιμα, ἀλλὰ τὰ εὑρίσκω τοὐναντίον σατραπικὰ καὶ δεσμεύοντα καὶ αὐτὸν τὸν Ὑπουργὸν καὶ τὴν λαϊκὴν θέλησιν, τῆς ὁποίας ἡμεῖς οἱ πληρεξούσιοι εἴμεθα οἱ λαϊκοὶ φορεῖς. Κατ’ ἐμὲ λοιπὸν πρέπει νὰ καταργηθοῦν αὐτά. Δὲν ἔχω τίποτε ἄλλο.

§16Ν. ΞΗΡΟΣ. Ἐζήτησα τὸν λόγον πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα, ζητεῖται ἡ πρόταξις τοῦ ἀπεργιακοῦ.

§18Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Πρωθυπουργός). Ἡμεῖς δὲν ἔχομεν καμμίαν ἀντίρρησιν.

§19Α. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Τὴν στιγμὴν αὐτήν, κύριοι πληρεξούσιοι, ἡ Κυβέρνησις ἀντιμετωπίζει τέσσαρας ἀπεργίας, τὴν ἀπεργίαν τῶν ναυτεργατῶν, τὴν ἀπεργίαν τῶν ἀρτεργατῶν, ἡ ὁποία ἐξεδηλώθη σήμερον, τὴν ἀπεργίαν ἐργατῶν Ἐλευσῖνος, ἡ ὁποία ἔχει καὶ αὐτὴ ἐκδηλωθῆ ἀπὸ 8 ἡμερῶν, καὶ τὴν ἀπεργίαν τῶν ἐργατῶν τῶν ὑποδηματοποιῶν, ἡ ὁποία ἔχει ἐκδηλωθῆ ἀπὸ δέκα ἡμερῶν. Πρέπει νὰ γνωρίζητε, κύριοι πληρεξούσιοι, ὅτι ἡ ἐργατική μας νομοθεσία παρουσιάζει ἐλλείψεις, αἱ ἐλλείψεις δὲ αὗται εἶναι ἀφορμὴ ὥστε ἡ Κυβέρνησις νὰ μὴ δύναται ἀποτελεσματικῶς νὰ παρεμβῇ πρὸς λύσιν τῶν ἀπεργιῶν, διότι οὔτε τὸ δόγμα τῆς διαιτησίας ἔχει καθιερωθῆ, ὅπως εἰς ἄλλα Κράτη, οὔτε τὸ minimum ἡμερομίσθιον, τὸ ὁποῖον θὰ διηυκόλυνε βεβαίως τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὴν λύσιν τῶν ἑκάστοτε ἀπεργιῶν, ἐφόσον αὗται θὰ προεκαλοῦντο ἐκ διαφορῶν ἡμερομισθίων. Οἱ ναυτεργάται ἀπήργησαν διότι ὑπέβαλον δύο αἰτήματα, τὰ ὁποῖα δὲν ἐγένοντο δεκτὰ παρὰ τῶν ἐφοπλιστῶν. Τὸ πρῶτον αἴτημα ἀφεώρα τὴν αὔξησιν τῶν μισθῶν κατὰ 60%, τὸ δὲ δεύτερον τὴν ἀναγνώρισιν τοῦ Σωματείου, δηλαδὴ οἱ ἐφοπλισταὶ νὰ προσλαμβάνουν τὰ πληρώματά των ἐκ τῶν ἐργατῶν τῶν ὠργανωμένων, τῶν ἐχόντων τακτικὰ βιβλία, ἡ ἐκλογὴ ὅμως τοῦ προσώπου θ’ ἀπόκηται εἰς τὴν κρίσιν τοῦ ἐφοπλιστοῦ. Ἡ ἐκλογὴ κατὰ τὴν πρότασιν τῶν ἐργατῶν ἀπόκειται εἰς τὴν κρίσιν τῶν ἐργατῶν, ἐνῷ κατὰ τὴν σύμβασιν ἡ ἐκλογὴ τῶν προσώπων δὲν ἀπόκειται εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας, ἀλλ’ εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ δέχωνται τὰ πρόσωπα τὰ ὁποῖα ἤθελεν ὑποδείξει ἡ ὀργάνωσις. Ἐπὶ τοῦ πρώτου ζητήματος, τῆς αὐξήσεως τῶν ἡμερομισθίων, τὸ Ὑπουργεῖον κατήρτισεν Ἐπιτροπὴν διὰ νὰ ἐξελέγξῃ ἂν καὶ κατὰ πόσον ἡ αὔξησις θὰ ἦτο δεδικαιολογημένη. Ἡ Ἐπιτροπὴ αὕτη, ἡ ὁποία ἀπετελέσθη ἐκ κρατικῶν ὑπαλλήλων, κατέληξεν εἰς τὴν γνώμην ὅτι αὔξησις κατὰ 20% τῶν μισθῶν θὰ ἦτο δικαιολογημένη. Εἰς τὸ πόρισμα τοῦτο κατέληξε λαβοῦσα ὑπ’ ὄψιν τὰ ἑξῆς στοιχεῖα. Ποία ἦτο ἡ μισθοδοσία τῶν ναυτεργατῶν προπολεμικῶς, ποία σήμερον, καὶ ποῖος ὁ τιμάριθμος τῆς ζωῆς. Τὴν ἀπόφασιν ταύτην τῆς Ἐπιτροπῆς τὸ Ὑπουργεῖον ἀνεκοίνωσεν εἰς τοὺς ἐφοπλιστάς, ἀλλὰ μέχρι σήμερον ἀπήντησαν ἀρνητικῶς, δηλώσαντες ὅτι δὲν ἀποδέχονται τὴν αὔξησιν ταύτην. Ἔχομεν τὴν γνώμην ὅτι αἱ διαπραγματεύσεις αἱ ὁποῖαι ἐξακολουθοῦν θὰ καταλήξουν εἰς ἀποτέλεσμα καὶ ὅτι ἐντὸς ἐλαχίστων ἡμερῶν θὰ ἐπέλθῃ ἡ λύσις τῆς ἀπεργίας αὐτῆς. Τὸ δεύτερον ζήτημα, δηλαδὴ τῆς ἀναγνωρίσεως ἐκ μέρους τῶν ἐφοπλιστῶν τῶν ναυτικῶν ὀργανώσεων, δὲν ἐτέθη οὔτε κἂν ὑπὸ συζήτησιν, διότι ἡ Κυβέρνησις ἔχει τὴν γνώμην ὅτι τοιοῦτον ζήτημα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λυθῇ ἐπὶ τοῦ παρόντος. Ἡ Κυβέρνησις σκέπτεται πραγματικῶς νὰ ῥυθμίσῃ τὸ ἐργατικὸν ζήτημα κατὰ τρόπον ῥιζικόν, ὥστε νὰ δύναται τὸ ζήτημα αὐτὸ τῶν ἀπεργιῶν, τὸ ὁποῖον παραλύει τὴν οἰκονομικὴν ζωὴν τῆς Χώρας, νὰ λύηται διὰ νομικῶν διατάξεων. Ἡ ἀπεργία τῶν ἀρτεργατῶν ἐξεδηλώθη σήμερον τὴν πρωΐαν. Ἐλατήριον ἔχει οὐχὶ ἀπορριφθείσας ἀξιώσεις τῶν ἐργατῶν ἀλλὰ τὴν ἀλληλεγγύην πρὸς τοὺς ἀπεργήσαντας πρὸ ὀκτὼ ἡμερῶν ναυτεργάτας. Ἡ ἀπεργία αὐτὴ δὲν ἀπασχολεῖ τὴν Κυβέρνησιν, διότι, μολονότι ἡ ἀπεργία αὐτὴ ἐγένετο ἄνευ εἰδοποιήσεως, ἡ Κυβέρνησις διὰ λήψεως καταλλήλων μέτρων κατώρθωσε νὰ ἐξασφαλίσῃ σήμερον τὴν ἀναγκαίαν παραγωγὴν ἄρτου. Τὰ δὲ ληφθέντα μέτρα εἶναι τοιαῦτα ὥστε αὔριον ἡ παραγωγὴ τοῦ ἄρτου νὰ εἶναι διπλασία τῆς συνήθως ἀπαιτουμένης. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῆς ἀπεργίας τῶν ἐργατῶν ὑποδηματοποιίας καὶ τὸ ζήτημα τοῦτο εὑρίσκεται ὑπὸ διαπραγμάτευσιν. Ἀλλὰ πρόκειται περὶ ἀπεργίας ἡ ὁποία οὐδένα σοβαρὸν χαρακτῆρα ἔχει, διότι οὐδόλως ἐπηρεάζει τὴν οἰκονομικὴν ζωὴν τῆς Χώρας.

§20ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ. Τί ζητοῦν αὐτοί;

§21Α. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Αὔξησιν τῶν ἐργατικῶν τῶν ὑποδημάτων.

§22ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ. Ἐνῷ ἡ ζωὴ πέφτει...

§23Α. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὑπολείπεται ἡ ἀπεργία τῶν ἐργατῶν Ἐλευσῖνος· τὰ αἰτήματα αὐτῶν εἶναι αὔξησις ἡμερομισθίων καὶ ἡ ἀναγνώρισις τῶν σωματείων. Ἡ Κυβέρνησις ἐκ τῶν αἰτημάτων τὸ μόνον τὸ ὁποῖον ἐθεώρησεν ὅτι δύναται νὰ τεθῇ ὑπὸ συζήτησιν εἶναι τὸ ζήτημα τῆς αὐξήσεως τοῦ ἡμερομισθίου, διότι πραγματικῶς κατόπιν ἐξετάσεως τοῦ ζητήματος ὑπὸ εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς ἡ Κυβέρνησις ἀνεγνώρισεν ὅτι πράγματι τὸ ἡμερομίσθιον τὸ ὁποῖον δίδεται εἰς τοὺς ἐργάτας αὐτούς, ἀσχολουμένους εἰς ἐργασίαν ἐξαιρετικῶς δύσκολον, δὲν εἶναι ἀρκετὸν νὰ βελτιώσῃ τοὺς ὅρους τῆς ζωῆς ὑφ’ οὓς τελοῦν, διότι οἱ ἐργάται τῆς Ἐλευσῖνος ἀμείβονται διὰ 18 δραχμῶν ἡμερησίως, εἶναι δὲ ὑποχρεωμένοι νὰ ἐργάζωνται 10–12 ὥρας τὴν ἡμέραν.

§24Ι. ΠΑΤΑΛΑΣ. Γίνεται ἐκμετάλλευσις τοῦ προσφυγικοῦ ἰδία κόσμου.

§25Α. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἀλλ’ ἐφόσον ἡ ἐργατικὴ νομοθεσία παρουσιάζει ἀτελείας, διότι οὐδέποτε ἐτέθη βάσις δυναμένη νὰ λύσῃ πραγματικῶς τὰ ζητήματα ταῦτα, βάσις ἐπὶ τῆς ὁποίας ἡ Κυβέρνησις στηριζομένη ν’ ἀποτελῇ τὸν διαιτητὴν μεταξὺ τοῦ κεφαλαίου καὶ τῆς ἐργασίας, βεβαίως ἡ ἐκμετάλλευσις αὐτὴ δυνατὸν νὰ λαμβάνῃ χώραν. Οἱ ἐργάται πληρώνονται διὰ 18 δραχμῶν ἡμερησίως, εἶναι δὲ ὑποχρεωμένοι νὰ ἐργάζωνται μέχρι 12 ὡρῶν τὴν ἡμέραν. Καὶ διὰ τὴν ἀπεργίαν αὐτὴν εὑρισκόμεθα...

§26Δ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ. Ποτὲ δὲν εἰργάζοντο 12 ὥρας, ποτὲ μέχρι σήμερον, ἀλλὰ οὔτε καὶ πρὸ πέντε ἐτῶν.

§27Α. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Κύριε συνάδελφε, ἡ ἔκθεσις τοῦ ἐπιθεωρητοῦ τῆς ἐργασίας ἡ ὁποία ὑπεβλήθη βεβαιοῖ ὅτι τὰ ἡμερομίσθια κυμαίνονται μεταξὺ 18 καὶ 22 δραχμῶν, καὶ ὅτι ἐργάζονται χρονικὸν διάστημα 10 ἕως 12 ὡρῶν.

§28ΠΟΛΛΟΙ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΙ. Αἶσχος! Αἶσχος!

§29ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ. Δὲν ἔχουν καμμίαν ἄλλην ἀπολαυήν, κ. Ὑπουργέ;

§30Α. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἡ Ἑταιρεία παρέχει πραγματικῶς δωρεὰν οἰκήματα, ἰατρὸν καὶ φάρμακα, ἀλλὰ τὰ μὲν δωρεὰν οἰκήματα παρέχει εἰς τὸ τεχνικὸν προσωπικόν, ἰατρὸν καὶ τὰ φάρμακα εἰς τοὺς τεχνικῶς ἐργαζομένους. Εἰς τοὺς μὴ ἔχοντας εἰδικότητα, δηλαδὴ τοὺς ἁπλοῦς ἐργάτας, δὲν παρέχει οἰκήματα εἰμὴ μόνον ἰατρικὴν περίθαλψιν.

§31Ι. ΒΑΡΒΑΓΙΑΝΝΗΣ. Λαμβάνουν 2 δρ. καὶ 3 λεπτὰ καὶ 2.40 ὡριαῖον μισθόν, ἐργάζονται δὲ 10ωρον οὕτως ὥστε τὸ ἡμερομίσθιον ἀνέρχεται εἰς 25 δραχμάς. Ὅτι δὲ ἡ περίθαλψις ἐπεκτείνεται εἰς ὅλον τὸ προσωπικὸν εἶναι ἀληθές, προκειμένου δὲ περὶ τῆς τάξεως αὐτῆς τῶν ἐργατῶν, δὲν πρόκειται περὶ ἐργατῶν πραγματικῶν, ἀλλὰ περὶ ἀνθρώπων ἀναπήρων καὶ προσλαμβάνονται εἰς τὴν ἐργασίαν λόγῳ περιθάλψεως, αἱ δὲ Ἑταιρεῖαι ἠδύναντο, ἀντὶ νὰ προσλαμβάνουν δέκα, νὰ προσλαμβάνουν τρεῖς καὶ νὰ τοῖς πληρώνουν 40 δραχμάς, ἀλλὰ γίνεται τοῦτο χάριν εὐσπλαγχνίας, ἡ δὲ ἐργασία εἶναι εὔκολος, περιοριζομένη εἰς τὸ νὰ σπρώχνῃ ὁ ἐργάτης τὸ τσιμέντο μὲ ἕνα λοστὸν καὶ ἔπειτα νὰ κάθηται. Εἶμαι ἐντὸς τῆς ὑποθέσεως καὶ εἶναι ἄδικον νὰ κατηγορῶνται Ἑταιρεῖαι αἱ ὁποῖαι εἶναι καύχημα τῆς Χώρας μας.

§32Α. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν κατηγορῶ τὰς ἑταιρείας. Ἐὰν ἐπροσέχετε εἰς τὰ λεγόμενά μου, θὰ ἀντελαμβάνεσθε τί εἶπον.

§33Ι. ΒΑΡΒΑΓΙΑΝΝΗΣ. Αἱ ἑταιρεῖαι ἔδειξαν τὰς καλυτέρας διαθέσεις νὰ δοθῶσιν αὐξήσεις εἰς αὐτοὺς καὶ θὰ δοθῶσιν.

§34Δ. ΜΑΡΣΕΛΛΟΣ. Τόσον μεγάλη συμπάθεια ἐξεδηλώθη ὑπὲρ τῶν προσφύγων, ὥστε ἐφρόντισαν οἱ κύριοι αὐτοὶ νὰ ἀνεγερθῇ ὁ προσφυγικὸς συνοικισμὸς εἰς μέρος εἰς τὸ ὁποῖον δὲν ὑπῆρχε καθόλου νερό, διότι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον τοὺς ἐνδιέφερεν ἦτο νὰ γίνῃ ὁ συνοικισμὸς πλησίον τῶν ἐργοστασίων διὰ νὰ ὑπερτιμηθῶσι τὰ οἰκόπεδα τῶν ἐργοστασιαρχῶν.

§35Π. ΧΑΛΟΦΤΗΣ. Ἐγὼ παρουσιάσθην εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ ἀνέφερα ὅτι τὰ ἡμερομίσθια εἶναι πολὺ μικρὰ καὶ μοὶ ἀπήντησαν ὅτι ἡ ἐργασία εἶναι ἐλευθέρα καὶ δὲν δύναται νὰ ἐπεμβῇ ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου. Ἐκμεταλλεύονται τοὺς πρόσφυγας εἰς τὴν Ἐλευσῖνα. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια.

§36ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ. Τί ἡμερομίσθια λαμβάνουν οἱ ἐργάται οἱ ἐξωκειωμένοι;

§37Α. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθν. Οἰκονομίας). Κύριε συνάδελφε, κατὰ τὴν ἔκθεσιν τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ οἱ τεχνῖται κατ’ ἀνώτατον ὅριον λαμβάνουν 50 δραχμὰς τὴν ἡμέραν. Ἐγὼ δὲ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ στηριχθῶ ἐπὶ τῆς ἐκθέσεως ταύτης. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἰατρικὴν συνδρομὴν καὶ τὰ φάρμακα εἶναι ἀληθὲς αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐβεβαιώσατε, ἀλλὰ πρὸ ὑμῶν ἐγὼ τὸ εἶχον βεβαιώσει ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ὅτι πράγματι ἡ ἰατρικὴ περίθαλψις παρέχεται δωρεὰν ὄχι μόνον εἰς τὸ τεχνικὸν προσωπικόν, ἀλλ’ εἰς ὅλους ἀνεξαιρέτως τοὺς ἐργάτας. Οἰκήματα ἐκ μέρους τῆς ἑταιρείας παρέχονται μόνον εἰς τὸ τεχνικὸν προσωπικό, τὸ ὁποῖον, σημειώσατε, εἶναι πολὺ ὀλιγάριθμον. Ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῶν ἀπεργῶν τῆς Ἐλευσῖνος τὸ Ὑπουργεῖον ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς καθ’ ἣν ἀνεφύη τὸ ζήτημα κατήρτισεν Ἐπιτροπὴν ἐξ εἰδικῶν διὰ νὰ ἐξετάσῃ ἂν καὶ κατὰ πόσον τὰ αἰτήματα τῶν ἐργατῶν εἶναι δεδικαιολογημένα. Ἡ ἐπιτροπὴ αὕτη, ἥτις παρακαλῶ τὴν Συνέλευσιν νὰ πιστεύσῃ ὅτι ἔκρινεν ἐν πνεύματι ἀπολύτου ἀμεροληψίας, κατέληξεν εἰς τὸ συμπέρασμα ὅτι τὰ αἰτήματα τῶν ἐργατῶν καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν αὔξησιν εἶναι δεδικαιολογημένα. Ἐπρότεινε δὲ ὅτι πρέπει νὰ δοθῇ αὔξησις ἡμερομισθίων εἰς μὲν τοὺς ἐργάτας τῶν ὁποίων τὸ ἡμερομίσθιον ποικίλλει ἀπὸ 20 μέχρι 30 δραχμῶν κατὰ 40%, εἰς τοὺς ἐργάτας τῶν ὁποίων τὸ ἡμερομίσθιον ποικίλλει ἀπὸ 30 μέχρι 40 δραχμῶν κατὰ 15%, νομίζω, καὶ δι’ ἐκείνους τῶν ὁποίων τὸ ἡμερομίσθιον ποικίλλει ἀπὸ 75 ἕως 80 ἡ Ἐπιτροπὴ ἀπεφάνθη ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ αὔξησις 5 ἕως 10%. Τὸ πόρισμα αὐτὸ τῆς Ἐπιτροπῆς ἀνεκοινώθη εἰς τοὺς διευθυντὰς τῶν ἐργοστασίων, οἱ ὁποῖοι ἐδήλωσαν ὅτι δὲν τὸ ἀποδέχονται. Ἐξηκολούθησαν δὲ αἱ διαπραγματεύσεις. Τὴν στιγμὴν δὲ αὐτὴν δύναμαι νὰ πληροφορήσω τὴν Συνέλευσιν ὅτι αἱ διαπραγματεύσεις εὑρίσκονται εἰς σημεῖον τοιοῦτον ὥστε νὰ παρέχωνται βάσιμοι ἐλπίδες ὅτι μετὰ δύο ἢ τρεῖς ἡμέρας θὰ λήξῃ ἡ ἀπεργία.

§38ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ. Ὡς πρὸς τὰς ὥρας τῆς ἐργασίας;

§39Α. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθν. Οἰκονομίας). Ὡς πρὸς τὰς ὥρας τῆς ἐργασίας τὸ ζήτημα αὐτὸ δὲν τὸ ἐξητάσαμεν. Διότι εἶναι μὲν ἀληθὲς ὅτι ἐκ τῆς διεθνοῦς συμβάσεως ὑποχρεούμεθα νὰ ἐφαρμόσωμεν τὸ ὀκτάωρον καὶ ἐφαρμόσθη πράγματι τὸ μέτρον τοῦτο εἰς ὡρισμένας κατηγορίας, ἀλλ’ ὑπάρχει ἐπιφύλαξις διὰ τὸ μέτρον τοῦτο, διότι γνωρίζετε καλῶς ὅτι καὶ εἰς ἐκεῖνα τὰ Κράτη εἰς τὰ ὁποῖα ἐφηρμόσθη ὑπάρχουν ἐνδοιασμοὶ ἂν καὶ κατὰ πόσον ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ μέτρου τούτου ἐξυπηρετεῖ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον τὸ ζήτημα παραμένει ὅπως ἔχει, ἐπιφυλασσομένης τῆς Κυβερνήσεως νὰ τὸ ἐξετάσῃ ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὸ ζήτημα τῆς ὑποβολῆς νομοσχεδίου διὰ τοῦ ὁποίου νὰ δίδηται τὸ δικαίωμα πράγματι εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐπιβάλλῃ ἑκάστοτε δικαίας λύσεις.

§40Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι οἱ ἐργάται ἐργάζονται ἐπὶ 10 καὶ 12 ὥρας;

§41Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Πρωθυπουργός). Ὁ κ. Ὑπουργὸς σᾶς ἀνακοινοῖ τὸ περιεχόμενον ἐκθέσεως τῆς Ἐπιτροπῆς, ἐν τῇ ὁποίᾳ ἀναφέρεται ὅτι οἱ ἐργάται ἐργάζονται 10–12 ὥρας. Σεῖς ἀμφισβητεῖτε;

§42Α. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Οἱ ἐργοδόται μὲ ἐβεβαίωσαν ὅτι ἐργάζονται 10 ὥρας, ἡ Ἐπιτροπὴ τῶν ἐργατῶν δὲ ἡ ὁποία προσῆλθεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, ἰσχυρίζεται ὅτι ἐργάζονται 12 ὥρας. Ἡ Κυβέρνησις ἀναγνωρίζουσα ὅτι τὸ δικαίωμα τῆς ἀπεργίας εἶναι δικαίωμα ἀμύνης τῆς ἐργασίας, ἐξ ἄλλου ὅμως ἔχουσα τὴν γνώμην ὅτι ἡ ἐλευθερία τῆς ἐργασίας πρέπει νὰ εἶναι σεβαστή, ἔλαβεν ἐκ παραλλήλου, πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς καταστάσεως, καὶ τὰ μέτρα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα θὰ ἐπέτρεπον εἰς τοὺς ἐργάτας ἐκείνους οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ ἤθελον νὰ παρακολουθήσουν τοὺς λοιποὺς συναδέλφους των εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἀπεργίας νὰ δύνανται νὰ ἐργασθῶσιν ἐλευθέρως. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω.

§43Ν. ΞΗΡΟΣ. Ποῖα εἶναι τὰ μέτρα ταῦτα; Δὲν τὰ βλέπομεν.

§44Α. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Σήμερον π. χ. διετέθη δύναμις χωροφυλακῆς εἰς τὰ ἀρτοποιεῖα, εἰς τὰ ὁποῖα δύνανται νὰ ἐργασθοῦν οἱ ἐργάται ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ ἤθελον νὰ μὴ παρακολουθήσουν τοὺς συναδέλφους των καὶ νὰ ἐργασθοῦν. Τὰ αὐτὰ μέτρα λαμβάνονται καὶ διὰ τὴν ἀπεργίαν τῶν ναυτεργατῶν.

§45Α. ΓΙΑΝΝΟΥΛΑΤΟΣ. Ἀπὸ πότε;

§46Α. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς, κ. συνάδελφε.

§47Α. ΓΙΑΝΝΟΥΛΑΤΟΣ. Δὲν εἶναι ἀληθές.

§48Α. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἀλλὰ δὲν ἠδύνατο βεβαίως ἡ Κυβέρνησις ν’ ἀκολουθήσῃ καθ’ ὁλοκληρίαν καὶ τὰς ἀντιλήψεις τῶν ἐργοδοτῶν, ἐφόσον καθ’ ὡρισμένα σημεῖα ἀναγνωρίζει ὅτι τὰ αἰτήματα τῶν ἐργατῶν εἶναι δίκαια, οὐδὲ ἠδύνατο βεβαίως ἡ Κυβέρνησις νὰ προβῇ εἰς τὴν χρῆσιν βιαίων μέτρων, διότι τὰ βίαια μέτρα δὲν ἐξυπηρετοῦν οὐδὲ τὸ συμφέρον τῆς Χώρας, οὐδὲ τὸ συμφέρον τῆς ἐργατικῆς τάξεως, ἀλλ’ οὐδὲ τὸ συμφέρον τῆς ἐργοδοτικῆς τάξεως. Ἡ ἐργατικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ἔχει ὡς βάσιν ὅτι κεφάλαιον καὶ ἐργασία πρέπει ἁρμονικῶς νὰ συνεργάζωνται καὶ ὅτι ὁ τρόπος οὗτος εἶναι ὁ μόνος ὁ ὁποῖος δύναται νὰ ἐξυπηρετήσῃ ὄχι μόνον τὰ συμφέροντα τῶν ἐργατῶν, ἀλλὰ καὶ τῶν ἐργοδοτῶν. Ἡ ὑπάρχουσα δυσπιστία μεταξὺ ἐργατῶν καὶ ἐργοδοτῶν πρέπει νὰ λείψῃ οὐδὲ δύναται ἡ Κυβέρνησις νὰ λαμβάνῃ μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ ἠδύναντο νὰ μεταβάλουν τὴν δυσπιστίαν αὐτὴν εἰς ἄσβεστον μῖσος, διότι ἡ Κυβέρνησις ἐνδιαφέρεται ὅπως ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς κοινωνίας ὅλαι αἱ τάξεις δύνανται νὰ συνεργάζωνται, καὶ ἔχει τὴν γνώμην ὅτι ὑπάρχει ἀρκετὸς χῶρος, ὥστε ἑκάστη τάξις νὰ δύναται νὰ ἐργασθῇ καὶ νὰ εὐημερήσῃ. (Χειροκροτήματα).

§49Ι. ΒΑΡΒΑΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐπιτρέπετε, κ. Πρόεδρε;

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι, κ. συνάδελφε. Δὲν γίνεται συζήτησις τώρα. Ὁ κ. Καλέλλης καὶ ὁ κ. Ξηρὸς ἐζήτησαν νὰ ἐρωτήσουν τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν ἀπεργίαν. Ἡ Κυβέρνησις ἐζήτησε νὰ ἀπαντήσῃ. Κατὰ τὸν Κανονισμόν, «ὁσάκις ἡ Κυβέρνησις ἤθελε νομίσει ὅτι ἐρώτησίς τις ἔχει κατεπείγοντα χαρακτῆρα, δύναται νὰ ζητήσῃ τὴν κατὰ προτίμησιν παντὸς ἐν τῇ Ἡμερησίᾳ Διατάξει θέματος ἀνακοίνωσιν αὐτῆς διὰ νὰ ἀπαντήσῃ ἀμέσως». Αὐτὸ λοιπὸν γίνεται.

§51Ι. ΒΑΡΒΑΓΙΑΝΝΗΣ. Ἤθελον νὰ διαφωτίσω τὴν Συνέλευσιν.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι· δὲν εἶναι τώρα καιρός.

§53Ν. ΚΑΛΕΛΛΗΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ καταστῇ σαφέστερος ἐπὶ τῆς δηλώσεως τὴν ὁποίαν ἐποιήσατο εἰς τὴν Συνέλευσιν. Εἶπεν ὅτι ἐξακολουθοῦν αἱ διαπραγματεύσεις μεταξὺ ἐφοπλιστῶν καὶ τῶν ἐργατῶν ναυτῶν καὶ μηχανικῶν. Ἐπεθύμουν νὰ μάθω ἂν ἔχει ἰδίαν ἀντίληψιν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς ἐξακολουθήσεως τῶν διαπραγματεύσεων ἢ πληροφορίαν μόνον ἔχει τοιαύτην, καθόσον μοὶ ἐγνώσθη ὅτι αἱ διαπραγματεύσεις μεταξὺ τῶν ἐφοπλιστῶν καὶ τῆς Ἐπιτροπῆς τῶν ἐργατῶν ἔχουσι διακοπῆ. Ἐὰν δὲ διεκόπησαν καὶ ἂν δὲν εἶναι πιθανὸν νὰ ἐπέλθῃ ἐπαφὴ μεταξὺ τῶν ἐργατῶν ἀφ’ ἑνὸς καὶ τῶν ἐφοπλιστῶν ἀφ’ ἑτέρου, θὰ ἐπεθύμουν νὰ μάθω τί θὰ γίνῃ ὁ λαὸς τῶν ἐπαρχιῶν ἰδίως, αἱ ὁποῖαι δὲν ἐπικοινωνοῦν παρὰ μόνον ἀτμοπλοϊκῶς; Ἀφήνω ἄλλα συμφέροντα, τὰ ὁποῖα εἶναι συναφῆ μὲ τὴν ἀπεργίαν αὐτήν. Ἐπὶ τούτου θὰ παρεκάλουν τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν νὰ παράσχῃ σαφεστέρας πληροφορίας πρὸς τὴν Συνέλευσιν, ἂν ἐλπίζῃ τέρμα ταχὺ τῆ ἀπεργίας.

§54Α. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἡ ἀνησυχία τοῦ ἀξιοτίμου ἐξ Ἄρτης πληρεξουσίου εἶναι βεβαίως δικαιολογημένη ἐν ὡρισμένῳ ὅμως μέτρῳ, διότι ἡ Χώρα μας ὡς Χώρα κατ’ ἐξοχὴν ναυτικὴ ἔχουσα πολλὰς νήσους ἔχει ἀνάγκην συγκοινωνίας θαλασσίας. Τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ θαλασσία αὐτὴ συγκοινωνία θὰ ἔπαυεν ὡρισμένα μέρη, ὡρισμέναι νῆσοι θὰ εὑρίσκοντο ἐν ἀποκλεισμῷ. Μολονότι, κύριοι πληρεξούσιοι, ἡ ἀπεργία τῶν ναυτεργατῶν ἤρχισεν ἀπὸ 8 ἡμερῶν, ἡ Κυβέρνησις δι’ ἐξαιρετικῆς δραστηριότητος κατώρθωσεν ὥστε ἀρκετὰ πλοῖα νὰ ἀπάρωσι τοῦ λιμένος Πειραιῶς καὶ νὰ ἐκτελέσωσι τοὺς κανονικοὺς αὐτῶν πλόας.

§55Α. ΓΙΑΝΝΟΥΛΑΤΟΣ. Ὄχι μερίμνῃ Κυβερνήσεως, ἀλλὰ μερίμνῃ ἀτίμων.

§56Α. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὄχι, κ. συνάδελφε. Διετέθησαν μηχανικοὶ τοῦ πολεμικοῦ ναυτικοῦ, διότι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον σήμερον πραγματικῶς παραλύει τὰς ἐνεργείας τῆς Κυβερνήσεως καὶ καθιστᾷ δυσχερῆ τὸν ἀπόπλουν τῶν πλοίων δὲν εἶναι ἡ ἔλλειψις οὐδὲ πλοιάρχων οὐδὲ κατωτέρου προσωπικοῦ ναυτεργατῶν, ἀλλ’ ἡ ἔλλειψις μηχανικῶν. Δυστυχῶς δὲ τὸ σωματεῖον τῶν μηχανικῶν προσεχώρησεν εἰς τὴν ἀπεργίαν, εἶναι δὲ δυσχερὴς ἡ ἀνεύρεσις μηχανικῶν τὴν στιγμὴν αὐτήν.

§57Α. ΓΙΑΝΝΟΥΛΑΤΟΣ. Ὑπάρχουν, ὑπάρχουν.

§58Α. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἡ Κυβέρνησις λοιπὸν διέθεσεν ὡρισμένον ἀριθμὸν θερμαστῶν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν δρομολογίων, τὰ ὁποῖα ἐθεωρήθη ὅτι ἐξυπηρετοῦν ἀμεσώτερα καὶ σπουδαιότερα συμφέροντα. Ὑπάρχουν πραγματικῶς μερικαὶ γραμμαί, ὡς ἡ τῆς Σκοπέλου, εἰς τὰς ὁποίας διεκόπη ἡ συγκοινωνία.

§59Γ. ΣΟΛΔΑΤΟΣ. Καὶ ἡ τοῦ Ἀμβρακικοῦ (διακοπαί).

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ διακόπτετε, παρακαλῶ.

§61Μ. ΚΑΒΑΛΙΕΡΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀκούομεν ἀνακριβείας.

§62Α. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Δὲν πρόκειται περὶ ἀνακριβειῶν, κ. Καβαλιεράτε. Δὲν ἀφίνετε νὰ συμπληρώσῃ ὁ κ. Ὑπουργός; Ἐνδιαφέρομαι καὶ ἐγώ.

§63ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ, διατάξατε νὰ διανεμηθοῦν ἀντίτυπα τοῦ Κανονισμοῦ, διότι δὲν γνωρίζουν πολλοὶ τῶν πληρεξουσίων τὸν Κανονισμόν.

§64Α. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔλειψε νὰ λάβῃ ὅλα τὰ μέτρα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα θὰ ἠδύναντο πραγματικῶς νὰ ἐξασφαλίσουν τὸν ἀπόπλουν τῶν πλοίων. Δυστυχῶς εὑρίσκεται πρὸ τοῦ συμπαγοῦς ὄγκου τῶν ἐργατῶν καὶ δὲν ἠδυνήθησαν μέχρι σήμερον αἱ ἐνέργειαί της νὰ δώσουν τὰ προσδοκώμενα ἀποτελέσματα. Δίδω τὴν πληροφορίαν πρὸς τὸν ἀξιότιμον ἐξ Ἄρτης πληρεξούσιον ὅτι τὸ γεγονὸς, τὸ ὁποῖον ἐβεβαίωσα ἐνώπιον τῆς Συνελεύσεως, ὅτι ἐξακολουθοῦν αἱ διαπραγματεύσεις, δὲν τὸ ἠρύσθην ἐκ πληροφοριῶν τρίτων προσώπων, ἀλλὰ τὸ γνωρίζω ἐξ ἰδίας ἀντιλήψεως καὶ ὅτι ἐντὸς τῆς ἑσπέρας θὰ ἔχωμεν τελειωτικὴν ἀπάντησιν τῶν κυρίων ἐφοπλιστῶν ἂν καὶ κατὰ πόσον εἶναι δυνατὸν νὰ εὑρεθῇ ἔδαφος συνεννοήσεως αὐτῶν μετὰ τῶν ναυτεργατῶν. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω.

§65Μ. ΚΑΒΑΛΙΕΡΑΤΟΣ. Ἐὰν δὲν εὑρεθῇ ἔδαφος, κ. Ὑπουργέ;

§66Α. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Αὐτό, κύριε συνάδελφε, θὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον σκέψεως τῆς Κυβερνήσεως Πρέπει νὰ εἶναι βεβαία ἡ Συνέλευσις ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ λείψῃ ἀπὸ τοῦ νὰ λάβῃ ὅλα τὰ μέτρα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα θὰ ἐξασφαλίσωσι τὴν κανονικὴν λειτουργίαν τῆς οἰκονομικῆς ζωῆς τῆς Χώρας. Δὲν δύναμαι αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ σᾶς εἴπω τι περισσότερον.

§67Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ εἴχομεν σύνοψιν τῶν πληροφοριῶν τὰς ὁποίας παρέσχεν ὁ κ. Ὑπουργὸς διὰ τὴν ἐπανάληψιν. Δὲν κατώρθωσα νὰ παρακολουθήσω, διότι ἐγένετο τόσος θόρυβος.

§68Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Πρωθυπουργός). Προσθέτω ὅτι ἡ Κυβέρνησις καταβάλλει ὅλας τὰς ἀπαιτουμένας φροντίδας. Τὰ ζητήματα ὅμως εἶναι λεπτὰ καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λύωνται διὰ βεβιασμένων μέτρων. Πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ προστατεύωνται ἐξ ἴσου τὰ δίκαια ἐργατῶν καὶ ἐργοδοτῶν, οὕτως ὥστε νὰ μὴ θεωρῆται ὅτι ἡ μία τάξις πιέζει τὴν ἄλλην. Ὡς εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ἀνεγνωρίσαμεν τὰς αὐξήσεις τῶν ἡμερομισθίων κατὰ 20–25%, περὶ τῶν ὁποίων ἀπεφάνθη ἡ Ἐπιτροπὴ εἰς τὴν ὁποίαν παρέπεμψε τὸ ζήτημα, ὑπεβάλομεν δὲ αὐτὰς εἰς τὰς Ἑταιρείας καὶ ἐζητήσαμεν τοὺς ἰσολογισμούς των διὰ νὰ κρίνωμεν καὶ ἐπὶ τῶν ἰδικῶν των ἰσχυρισμῶν. Μέχρι σήμερον ὅμως μόνον μιᾶς Ἑταιρείας τὸν ἰσολογισμὸν ἐλάβομεν. Εἴπομεν ἐπίσης εἰς τοὺς ἐφοπλιστὰς ὅτι θὰ εὕρουν ἐπίσης τὴν ὑποστήριξιν τῆς Κυβερνήσεως.

§69Α. ΓΙΑΝΝΟΥΛΑΤΟΣ. Καμμίαν ὑποστήριξιν. Μᾶς εἴπετε ὅτι θὰ τηρήσητε οὐδετερότητα.

§70Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Πρωθυπουργός). Σᾶς εἴπομεν ὅτι θὰ τηρήσωμεν οὐδετερότητα εἰς τὰς ἀπ’ εὐθείας συνεννοήσεις σας μὲ τοὺς ἐργάτας διὰ τὸ ζήτημα τῶν αὐξήσεων, ἀλλ’ ὅτι θὰ εὕρητε πᾶσαν συνδρομὴν διὰ τὴν πρόσληψιν ἄλλων ἐργατῶν. Ἡ Κυβέρνησις σᾶς τὸ ἐδήλωσε, καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνομεν, ὅτι ἐννοεῖ νὰ παράσχῃ κάθε προστασίαν εἰς τὴν ἐλευθερίαν τῆς ἐργασίας. Κατόπιν δὲ συνεννοήσεών μας μετὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐννόμου Τάξεως χθὲς καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν σήμερον ἐνισχύθη ἡ δύναμις τοῦ Πειραιῶς ὥστε νὰ μὴ ἐμποδισθοῦν οἱ ἐργάται οἱ θέλοντες νὰ ἐργασθοῦν. Ἐλπίζομεν ὅτι κατόπιν τῶν συμβιβαστικῶν διαθέσεων καὶ ἐνεργειῶν τῆς Κυβερνήσεως οἱ ἐργάται θὰ ὑποχωρήσουν, ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει θὰ λάβωμεν ὅσα ἄλλα μέτρα ἐπιβάλλονται διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῶν συγκοινωνιῶν, διότι ἀναγνωρίζομεν τὴν δύσκολον θέσιν καὶ τὰς ἀνάγκας εἰς τὰς ὁποίας εὑρίσκονται ὡρισμέναι Ἐπαρχίαι. Ἐννοοῦμεν νὰ προστατεύσωμεν τὸν ἐργάτην μέχρι τοῦ σημείου ὥστε νὰ μὴ συντριβῇ τὸ κεφάλαιον καὶ νὰ μὴ ὑποκύψῃ ἡ βιομηχανία, τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι ζημία κοινωνικὴ καὶ ζημία ἰδιαιτέρως δι’ αὐτοὺς τοὺς ἐργάτας. Ἀλλὰ καὶ οἱ ἐργοδόται δὲν πρέπει νὰ ἐμφανίζουν διαρκῶς τὸν κίνδυνον τοῦ μπολσεβικισμοῦ, διότι τοιοῦτος κίνδυνος δὲν ὑπάρχει. Ἐπίσης ἐννοοῦμεν νὰ λάβωμεν μέτρα κατὰ τοῦ δεκαώρου τῆς ἐργασίας, διότι δὲν εἶναι τοῦτο ἀνεκτόν. Καταλήγων ἐκφράζω τὴν ἐλπίδα ὅτι αἱ ἀπεργίαι θὰ λήξουν τάχιστα.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μιχαλακόπουλος.

§72Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἀληθῶς τὸ ζήτημα τόσον ἐνδιαφέρον, ὥστε μεγαλυτέρα βλάβη θὰ προήρχετο ἐκ τῆς μὴ συζητήσεως παρὰ ἐκ τῆς συζητήσεως αὐτοῦ. Ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, διασαφίζων πληρέστερον ὅσα ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας εἶπε, διασαφίζων πληρέστερον τὴν φράσιν, τὴν τόσον ὡραίαν, περὶ ἁρμονίας ἐργασίας καὶ κεφαλαίου ἔθεσε τὸ ἑξῆς περίπου ἀξίωμα: Ἀποσκοποῦμεν νὰ δώσωμεν εἰς τὸν ἐργάτην τὸ μάξιμουμ τῆς προστασίας, ἀλλὰ τὸ μάξιμουμ τοῦτο ἔχει δύο ὅρους. Ὁ πρῶτος ὅρος εἶναι νὰ μὴ στειρεύσῃ ἡ πηγὴ τοῦ κεφαλαίου, διότι ταύτης στειρευούσης, θὰ διψάσῃ καὶ ὁ ἐργάτης. Ὁ δεύτερος ὅρος εἶναι νὰ μὴ ὑποκύψῃ ἡ ἐγχώριος βιομηχανία εἰς τὸν συναγωνισμὸν ὁ ὁποῖος θὰ γίνῃ κατ’ αὐτῆς ἀπὸ ξένας βιομηχανίας ἐργαζομένας ὑπὸ κρείττονας ὅρους. Θὰ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως νὰ εἴπω ὅτι οἱ δύο οὗτοι ὅροι κατ’ οὐσίαν ἀποτελοῦσιν ἕνα καὶ τὸν αὐτόν. Ἐὰν ὁ δεύτερος ὅρος, ἐὰν δηλαδὴ ὁ συναγωνισμὸς ὁ ξένος, εἶναι τοιοῦτος ὥστε, λαμβανομένων ὑπ’ ὄψιν τῶν ἀξιώσεων τῶν ἐργατῶν, νὰ ὑποκύψῃ ἡ βιομηχανία, θὰ καταστραφῇ προδήλως τὸ ἑλληνικὸν κεφάλαιον.

§73Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Πρωθυπουργός). Πρακτικῶς ἔχετε δίκαιον. Θεωρητικῶς ἔχω δίκαιον ἐγώ.

§74Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀλλά, κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι μία σύμπτωσις εὐτυχὴς ὅτι ἡ διατύπωσίς σας εἶναι αὕτη, μηδὲ τῶν λέξεων σχεδὸν ἐξαιρουμένων, πρὸς τὴν διατύπωσιν τὴν ὁποίαν ἔκαμε πρό τινων ἐτῶν ὁ συντηρητικώτερος τῶν πολιτευτῶν τῆς Ἀγγλίας, ὁ Μπόναρ Λῶ. Ὁ ἀρχηγὸς τοῦ συντηρητικοῦ κόμματος ἔλεγε κατὰ τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1918 ὅτι ἐννοεῖ νὰ προστατεύσῃ τὴν ἐργασίαν μέχρι τοῦ ὁρίου πέρα τοῦ ὁποίου θὰ ἤρχιζεν ὁ κίνδυνος τῆς στειρεύσεως τῆς πηγῆς τοῦ κεφαλαίου. Δὲν ἐνθυμοῦμαι ἂν εἶπε τὴν λέξιν στείρευσις ἀκριβῶς. Κατὰ θεωρίαν λοιπὸν εἶσθε συντηρητικώτατος, κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ τὰ παράπονα τὰ ὁποῖα ἠκούσαμεν καὶ ἔξω τῆς Βουλῆς καὶ ἐντὸς τῆς Βουλῆς δὲν στρέφονται κατὰ τῆς ἀρχῆς σας, στρέφονται κατὰ τῆς ἐφαρμογῆς τῆς ἀρχῆς, ἣν ἐκηρύξατε, κατὰ τῆς διαχειρίσεως τῆς ἐξουσίας τῆς κυβερνητικῆς. Καὶ διὰ νὰ εἴμεθα περισσότερον συγκεκριμένοι: ἔγινε μία ἀπεργία τὴν ὁποίαν ἐπηκολούθησαν ἄλλαι. Ἡ ἀπεργία τῶν ναυτεργατῶν, ἡ ὁποία προέβαλε δύο ὅρους. Πρῶτος ὅρος ἡ αὔξησις κατὰ 20% τῶν ἡμερομισθίων.

§75Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Πρωθυπουργός). 50%.

§76Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μὲ συγχωρεῖτε, διότι δὲν ἔχω ἄλλας πληροφορίας ἀπὸ ὅσας λαμβάνει κανεὶς ὄχι ὑπευθύνως ἀπὸ τὸν τύπον.

§77Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Πρωθυπουργός). Εἴκοσι τὰ ἑκατὸν ἐπρότεινε τὸ Ὑπουργεῖον· οἱ ναυτεργάται ἐζήτησαν 50 ἕως 60.

§78Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ δευτέρα ἀξίωσις ἦτο νὰ ἀναγνωρισθῇ ἡ Ναυτικὴ Ὁμοσπονδία. Τί σημαίνει νὰ ἀναγνωρισθῇ; Ὄχι βέβαια ὅτι ὑπῆρχε φόβος νὰ στέλλῃ ἔγγραφα καὶ τὰ ἔγγραφα νὰ μὴ λαμβάνωνται ὑπ’ ὄψιν, ἀλλ’ ἠξιώθη ἵνα ἡ ἐκλογὴ τῶν ἐργοδοτῶν εἶναι περιωρισμένη εἰς ἕνα ὡρισμένον κύκλον, τὸν κύκλον τῶν ἐργατῶν τῶν ἐγγεγραμμένων εἰς τὴν Ὁμοσπονδίαν τὴν ὠργανωμένην.

§79Σ. ΚΡΕΜΕΖΗΣ. Θὰ συμπληρώσω τοῦτο, ὅτι τὴν ἐκλογὴν δὲν θὰ τὴν κάμῃ ὁ ἐφοπλιστὴς ἀπὸ τοὺς ὠργανωμένους ἐργάτας, ἀλλὰ τὸ σωματεῖον θὰ ἀποστέλλῃ εἰς τοὺς ἐφοπλιστὰς οἱουσδήποτε θέλει.

§80Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Πρωθυπουργός). Ὄχι, ὄχι.

§81Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας εἶπεν ὅτι ἡ θέσις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι δύσκολος, διότι χωρὶς νὰ ἔχῃ ὡρισμένον κείμενον νόμου ἀνέλαβε τὸ ἔργον τοῦ συμβιβαστοῦ ἢ τοῦ διαιτητοῦ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας προσέθηκεν ὅτι ἐζήτησεν ἀπὸ Ἐπιτροπὴν ἐξ ὑπαλλήλων νὰ ἐξετάσῃ τὸ δεδικαιολογημένον τῆς αὐξήσεως τῶν ἡμερομισθίων κατὰ ποσοστόν τι καὶ ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ τῶν ὑπαλλήλων εὗρεν ὅτι εἶναι δικαιολογημένη ἡ αὔξησις κατὰ 20 ἕως 25%. Ἐπεθύμουν νὰ μάθω ἂν διὰ τὴν ἐξέτασιν τῆς αὐξήσεως ταύτης ἐλήφθη ὑπ’ ὄψιν τὸ ἕτερον σκέλος τοῦ ἀξιώματος τὸ ὁποῖον ἔθιξε τόσον σαφῶς ἐνώπιον ὑμῶν ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ αὐτοκτονία τῆς βιομηχανίας τῆς ναυτικῆς, ἡ στείρωσις αὐτῆς, φαίνεται ὅτι δὲν ἐλήφθη ὑπ’ ὄψιν, διότι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὁ ἴδιος ἐβεβαίωσεν ὅτι εἶχεν ἕνα μόνον ἰσολογισμὸν ἐπιχειρήσεως λάβει ὑπ’ ὄψιν, χωρὶς νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τοὺς ἰσολογισμοὺς τοὺς ἄλλους, ἵνα ἴδῃ ἂν ζημιοῦνται αἱ ἐπιχειρήσεις. Ἡ δρᾶσις λοιπὸν αὐτὴ καθ’ ἑαυτὴν ὑπῆρξε πλημμελής, διὰ νὰ εἴμεθα συνεπεῖς πρὸς τὴν ἀρχήν, τὴν ὁποίαν ἔθεσεν ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ στόματος τοῦ Προέδρου αὐτῆς, ὅτι εἶναι ἀπαραίτητος ἀνάγκη νὰ μὴ στειρεύσῃ τὸ κεφάλαιον.

§82Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Πρωθυπουργός). Ἔχουσι καὶ ἀποθεματικὸν κεφάλαιον καὶ κέρδη μεγάλα.

§83Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὰ εἶναι εἰς τοὺς ἰσολογισμοὺς καὶ κατὰ συνέπειαν θὰ ἐξήταζεν ἡ Ἐπιτροπὴ τοὺς ἰσολογισμοὺς καὶ θὰ εὕρισκεν ἂν ὑπάρχουν ἀποθεματικὰ κεφάλαια. Γνωρίζετε ὅτι ἄλλοτε κατηγορήθην ὅτε εἰσήγαγον φιλεργατικά τινα νομοσχέδια εἰς τὴν Βουλήν, ὥστε τὴν πρόθεσίν μου τὴν φιλεργατικὴν δὲν δύνασθε νὰ τὴν ἀμφισβητήσητε· τὸ πολὺ πολὺ ποὺ ἠμπορεῖ νὰ μοῦ ἀποδοθῇ εἶναι μία ἀκόμη παλινῳδία, ἀλλὰ μοὶ εἶναι ἀδιάφορον.

§84Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Πρωθυπουργός.). Ἔχετε ἄλλως τε ἰσχυροὺς ὤμους.

§85Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἐνέργεια ἡ ὁποία ἐγένετο εἶναι πλημμελὴς ἐκτὸς ἂν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας διὰ νέας του δηλώσεως ἢ πληροφορίας ἀποδείξῃ ὅτι ἐγένοντο τὰ πράγματα ἄλλως ἢ ὡς εἶπε πρότερον. Εἴπετε, κ. Ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ τῶν κυβερνητικῶν ὑπαλλήλων ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν της τὸν τιμάριθμον τῆς ζωῆς, 14πλάσιον περίπου, ἔλαβεν ὑπόψιν της τὰς προπολεμικὰς ἀντομισθίας καὶ ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῶν ὥρισε τὴν ἀξίαν τῶν ἡμερομισθίων. Ἐπεθύμουν νὰ μάθω: Εἶναι γενικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως αὐτὴ ἡ ὁποία ἐφαρμόζεται εἰς ὅλας τὰς ἀμοιβὰς; Τὴν ἐφηρμόσατε εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους; τὴν ἐφηρμόσατε εἰς τὰς ἄλλας βιομηχανίας; Ἀπαντᾷ ἡ αὔξησις αὐτὴ καὶ εἰς τὰς ἄλλας κατηγορίας; Τοῦτο ἐπεθύμουν νὰ μάθω.

§86Α. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Σᾶς δίδω τὴν πληροφορίαν ὅτι οἱ πλοίαρχοι προπολεμικῶς ἐλάμβανον μισθὸν 250 καὶ 300 δραχμάς. Σήμερον ἡ μισθοδοσία ἑνὸς πλοιάρχου ἀνέρχεται εἰς 1300 δραχμάς, δηλαδὴ ἔχομεν τιμάριθμον ἓν πρὸς ἕξ. Ἡ αὔξησις τῶν 20%, τὴν ὁποίαν ἐθεώρησε λογικὴν ἡ σχετικὴ Ἐπιτροπή, θὰ αὐξάνῃ ἴσως τὸν τιμάριθμον κατὰ μίαν μονάδα ἐπὶ πλέον, δὲν θὰ ἐξαντλῆται δηλαδὴ ὁλόκληρον τὸ ἐπίπεδον τοῦ τιμαρίθμου, διότι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ὁ σημερινὸς τιμάριθμος εἶναι 14, ἔπρεπε δὲ ἡ προπολεμικὴ μισθοδοσία νὰ πολλαπλασιασθῇ ἐπὶ 14. Δὲν ἀκολουθεῖ τὴν πολιτικὴν αὐτήν, τὴν ὁποίαν εἴπετε ἡ Κυβέρνησις καὶ εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους καὶ εἰς τοὺς ἄλλους κλάδους αὐξάνουσα τὴν μισθοδοσίαν των μὲ τὴν σημερινὴν κατάστασιν τῶν τιμαρίθμων. Ἐπιζητεῖ μίαν λογικὴν αὔξησιν, ὥστε νὰ ἐξασφαλίζηται εἰς τοὺς ἐργαζομένους ἕνας μισθὸς καθιστῶν τοὺς ὅρους τῆς ζωῆς ὑποφερτούς.

§87Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐγὼ δὲν ὑπέθεσα ποτὲ ὅτι, ἐπειδὴ ὁ τιμάριθμος εἶναι 14, ἐπολλαπλασιάσατε ἐπὶ 14 τὰς μισθοδοσίας τὰς προπολεμικάς. Δὲν εἶπον τοῦτο. Εἶπον ὅτι ἐλάβετε ὑπ’ ὄψιν τὸ σύνολον τῶν περιστάσεων τοῦ βίου καὶ ἠρώτησα ἂν τὴν αὐτὴν πολιτικὴν ἐφαρμόζετε μόνον εἰς μίαν βιομηχανίαν ἢ μόνον εἰς μίαν κατηγορίαν τῶν μηχανικῶν ἢ τῶν πλοιάρχων ἢ εἰς ὅλας τὰς κατηγορίας τῶν ἐργαζομένων ἐν τῇ ναυτικῇ βιομηχανίᾳ καὶ τῶν ναυτῶν ἀκόμη. Καὶ θὰ ἐπεθύμουν νὰ μάθω ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει πῶς ἐκανονίσθησαν τὰ ἡμερομίσθια τῶν ναυτῶν. Θέλω νὰ εἴπω ὅτι, ἂν ἡ Κυβέρνησις ὡς συμβιβαστικὴ νομίσῃ, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ μία αὔξησις σχετική, ὄχι βέβαια τοῦ δεκατετραπλασίου ὅπως εἶναι ὁ τιμάριθμος, ἀλλὰ τοῦ ἑξαπλασίου λόγου χάριν ἢ τοῦ ἑπταπλασίου, τοῦτο πρέπει νὰ ἀποτελέσῃ γνώμονα γενικὸν καὶ νὰ μὴ γίνηται ἐξαιρετικῶς διὰ μίαν βιομηχανίαν, πάντοτε δὲ λαμβανομένης ὑπ’ ὄψιν τῆς ἀντοχῆς τῆς βιομηχανίας.

§88Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Πρωθυπουργός). Ἔχει σημασίαν καὶ τὸ εἶδος τῆς ἐργασίας. Αὐτὸ θὰ ἦτο ἀκριβὲς ἂν αἱ ἀμοιβαὶ αἱ προπολεμικαὶ ἦσαν ἀμοιβαὶ δίκαιαι, ἀλλ’ ὑπῆρχε μεγάλη ἀνισότης ἀμοιβῶν προπολεμικῶν. Ἡμεῖς ἠμπορεῖ νὰ εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ μὴ διατηρήσωμεν αὐτὴν τὴν ἀνισότητα καὶ κατὰ συνέπειαν ἡ γνώμη ὅτι πρέπει γενικῶς νὰ εἴπωμεν ὅτι θὰ αὐξήσωμεν ὅλων τοὺς μισθοὺς κατὰ 200–300 καὶ ὄχι κατὰ 1,000, εἶναι γνώμη τὴν ὁποίαν δὲν ἠμποροῦμεν νὰ δεχθῶμεν, διότι ὄχι μόνον ἡ ἀντοχὴ τῶν διαφόρων ἐπιχειρήσεων εἶναι διάφορος, ἀλλὰ καὶ ἡ προπολεμικὴ ἀμοιβὴ τῶν ἐργατῶν δὲν ἦτο δικαία.

§89Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μοὶ λέγετε αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, ὅτι δὲν δύνασθε νὰ δεχθῆτε τὸν κανόνα αὐτὸν εἰς μίαν ἐξαιρετικὴν περίπτωσιν, καθ’ ἣν θὰ ἀπεδεικνύετο ὅτι καὶ πρὸ τοῦ πολέμου ὑπῆρχεν ἀδικία ἢ ἀνισότης περὶ τὴν πληρωμήν. Ὑποθέτω ὅτι, ὅταν τίθενται οἱ κανόνες, δὲν ἀμφιβάλλει κανεὶς ὅτι θὰ ὑπάρξουν καί τινες ἐξαιρέσεις. Εἶναι τόσον παλαιὸν τὸ ῥητὸν ὅτι ὁ κανὼν κυροῦται διὰ τῆς ἐξαιρέσεως, ὥστε δὲν ἤξιζε τὸν κόπον νὰ μὲ διακόψητε, διὰ νὰ μοὶ εἴπητε ὅτι ἠμπορεῖ τοῦ κανόνος αὐτοῦ νὰ ὑπάρξῃ ἐξαίρεσις. Βεβαίως, ἀλλ’ αὐτὸς δὲν εἶναι ὁ κανών. Θὰ ἴδωμεν ὅμως ἂν τὸν κανόνα τὸν γενικὸν τὸν τηρεῖτε λ. χ. εἰς τὴν τάξιν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων.

§90Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Πρωθυπουργός). Εἶναι ἡ ἀντοχὴ τοῦ Κράτους.

§91Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Βεβαίως. Ὑπάρχει ὅμως καὶ ἡ ἀντοχὴ τῶν ἐπιχειρήσεων. Ἡ ἐξέτασις τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, διὰ νὰ ἴδῃ κατὰ πόσον εἶναι δεδικαιολογημένη ἡ αὔξησις τῶν ἀμοιβῶν, εἶναι μέτρον τὸ ὁποῖον θὰ ἔπραττε πᾶς τις· θὰ προσεπάθει νὰ ἴδῃ ἂν καὶ κατὰ πόσον εἶναι δικαιολογημένη μία αὔξησις καὶ θὰ προσήρμοζε τὴν ἀνάγκην τῆς αὐξήσεως πρὸς τοὺς γενικοὺς κανόνας τοὺς ὁποίους θὰ θέσωμεν διὰ τὴν αὔξησιν τῶν ἀμοιβῶν τῶν λοιπῶν τάξεων, καὶ τότε ἠθέλομεν ἴδει μήπως ὑπάρχει ἀνάγκη νὰ φύγωμεν ἀπὸ τὸν κανόνα. Ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας προσέθηκεν ὅτι ὑπῆρξε μία δευτέρα ἀξίωσις, καθ’ ἣν δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ προσλαμβάνωνται ἐργάται οἱ ὁποῖοι δὲν ἀνήκουν εἰς τὴν Συνομοσπονδίαν. Ἐπειδὴ δὲν ἤκουσα καλῶς, παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μοὶ ἐπαναλάβῃ τί εἶπε σχετικῶς μὲ τὴν στάσιν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου.

§92Α. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς ἐδήλωσα εἰς τοὺς ἐργάτας ὅτι θεωρῶ ἀντικείμενον συζητήσεως τὸ ζήτημα τῆς αὐξήσεως τῶν μισθῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἕτερον ζήτημα ἐδήλωσα ὅτι ὑπὸ ὡρισμένας τέλος πάντων τροποποιήσεις τῶν ὅρων θὰ ἠδύνατο τὸ Ὑπουργεῖον νὰ ἐπιληφθῇ τῆς ἐξετάσεως τοῦ ζητήματος τούτου. Ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς περιώρισε τὸ ἀντικείμενον τῆς διαφορᾶς εἰς τὸ ζήτημα τῆς αὐξήσεως, μεταγενεστέρως δὲ εἴχομεν δήλωσιν ἐκ μέρους τῶν ἐργατῶν ὅτι, ἐν ᾗ περιπτώσει ἐπραγματοποιεῖτο αὔξησις τοῦ ἡμερομισθίου, θὰ ἐδέχοντο νὰ ἐπανέλθωσιν εἰς τὰς ἐργασίας των. Καὶ πρὸ τῆς ἐκρήξεως τῆς ἀπεργίας μοὶ ἐδήλωσαν ὅτι, ἂν ἐλάμβανον τὴν αὔξησιν τῆς μισθοδοσίας, θὰ ἐδέχοντο νὰ ἀφήσουν κατὰ μέρος τὸ δεύτερον ζήτημα.

§93Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Πρωθυπουργός). Ἐπιτρέπετε νὰ εἴπω δύο λέξεις συμπληρωματικάς; Ἀπὸ τοῦ 1921 καθιερώθη ἕν καθεστὼς κατὰ τὸ ὁποῖον οἱ ἐφοπλισταὶ ὑπεχρεοῦντο νὰ λαμβάνουν ἐργάτας μόνον καθ’ ὑπόδειξιν τῆς Συνομοσπονδίας. Αὐτὸ τὸ καθεστὼς κατηργήθη τώρα ἐσχάτως ὑπὸ τῆς Ἐπαναστάσεως. Καὶ ὁ ἀγὼν ὁ ὁποῖος διεξάγεται σήμερον εἶναι νὰ ἀποκατασταθῇ ὄχι τὸ παλαιὸν καθεστὼς ἀκέραιον, ἀλλὰ νὰ ὑποχρεωθοῦν οἱ ἐφοπλισταὶ νὰ λαμβάνουν ἐργάτας ἀπὸ τὴν τάξιν τῶν ὠργανωμένων ἐργατῶν, ὄχι πλέον καθ’ ὑπόδειξιν τῆς Συνομοσπονδίας, ἀλλὰ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐγγεγραμμένοι εἰς τὸ σωματεῖον. Ἐξ ἄλλου οἱ ἐφοπλισταὶ δὲν ἔχουν ἐμπιστοσύνην ἀκόμη εἰς τὴν Συνομοσπονδίαν. Ἡ ἀξίωσις αὕτη, ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω, τῶν ὠργανωμένων ἐργατῶν ὅπως ἐπιβάλλωνται νὰ προσλαμβάνωνται ἐργάται μόνον ἐκ τῶν ἀνηκόντων εἰς τὸ σωματεῖον εἶναι γενικὴ εἰς ὅλους τοὺς κλάδους καὶ ἐδῶ καὶ ἀλλαχοῦ. Ἡ ἀξίωσις εἶναι δυνατόν, γενομένη δεκτή, ἐφόσον τὰ σωματεῖα διευθύνονται καλῶς, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποβῇ εἰς ὄφελος τοῦ ἐργοδότου, διότι εἶναι δυνατόν, ἐὰν ἀσκῆται αὐστηρὰ πειθαρχία ἐκ μέρους τῶν σωματείων εἰς τοὺς ἐργάτας, νὰ ἐξασφαλίζηται διὰ τῆς ἐπιβολῆς τῶν σωματείων ἡ μεγαλυτέρα ἀπόδοσις τῆς ἐργασίας. Ὅταν ὅμως τὰ σωματεῖα δὲν διευθύνωνται καλῶς, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποβῇ εἰς τυραννίαν. Δὲν ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ εἴπῃ ἀπολύτως ὅτι ἡ ἀξίωσις αὕτη εἶναι ἀξίωσις μπολσεβικικὴ καὶ νὰ τὴν ἀποκρούσῃ. Εἶναι ἀξίωσις, ἐπαναλαμβάνω, ἡ ὁποία δύναται νὰ ἀποβῇ εἰς ἀγαθόν. Ὅταν ὅμως τὰ σωματεῖα δὲν διευθύνωνται καλῶς, ὅταν κάθε ἀξίωσις τοῦ ἐργάτου ὑποστηρίζηται ἀπὸ τὸ σωματεῖον καὶ ὅταν ὑποστηρίζηται ἡ ὀκνηρία, τότε θὰ ἀποβῇ εἰς ἐλάττωσιν τῆς ἐργασίας. Τὸ δὲ Ὑπουργεῖον δὲν εἶναι πεπεισμένον ὅτι εἶναι εἰς τὴν περιωπὴν ποὺ πρέπει νὰ εἶναι ἡ Συνομοσπονδία, διὰ νὰ τὴν ἐνισχύσῃ εἰς τοιοῦτον ζήτημα. Δι’ αὐτὸ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας εἶπεν ὅτι μόνον ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις δύναται νὰ συζητηθῇ τὸ ζήτημα καὶ ὅτι θεωρεῖ ἀντικείμενον συζητήσεως μόνον τὴν αὔξησιν τῶν ἡμερομισθίων.

§94Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν τὰ πρόσωπα καὶ τὰ πράγματα ἦσαν ἰδανικά, τότε μόνον ἡ ἀξίωσις αὐτῶν τῶν σωματείων θὰ ἦτο σκόπιμος. Γνωρίζετε καλύτερον ἴσως ἐμοῦ ἀπὸ τὴν ἱστορία ὅτι μία ἐκ τῶν πραγματικῶν ἀφορμῶν τῆς Γαλλικῆς Ἐπαναστάσεως ὑπῆρξεν ἡ τυραννία τῶν corporations, κατὰ τὴν ὁποίαν ἔπρεπε κανεὶς νὰ εἶναι μέσα εἰς τὰ σωματεῖα διὰ νὰ δύναται νὰ προαχθῇ καὶ νὰ ζήσῃ.

§95Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Πρωθυπουργός). Δὲν ἔχει σχέσιν.

§96Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχει σχέσιν, διότι τοῦτο ἀκριβῶς εἶναι τὸ σημεῖον, τὸ ὁποῖον σεῖς εἴπετε πρὸ ὀλίγου, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἀφόρητος τυραννία.

§97Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Πρωθυπουργός). Δὲν δύναμαι νὰ δεχθῶ ὅτι οἱ συντεχνικοὶ περιορισμοὶ εἶναι ἀκριβῶς τὸ ἴδιον.

§98Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν λέγω ὅτι εἶναι ἀκριβῶς τὸ ἴδιον. Λέγω ὅτι ἀπετέλει καὶ ἐκεῖνο μίαν τυραννίαν, καθ’ ὃν τρόπον τείνει ἡ νέα κατάστασις ν’ αὐτοκατασταθῇ μία τυραννία, ὡς ὀρθότατα καὶ σεῖς τὸ ἐχαρακτηρίσατε. Εἴπετε ὅτι τὸ πρᾶγμα δὲν εἶναι τὸ ἴδιον. Ἡ ἱστορία δὲν ἐπαναλαμβάνεται ποτὲ μὲ τὰ ἴδια πράγματα, οὔτε μὲ τὰ ἴδια πρόσωπα, οὔτε μὲ τὰς ἰδίας σχέσεις. Ἡ δὲ Κυβέρνησις ὤφειλε νὰ καταστήσῃ σεβαστὴν τὴν ἐλευθερίαν τῆς ἐργασίας, περὶ ἧς ἔχομεν νόμον, ὅστις ἐψηφίσθη πρὸ ἐτῶν τινων τῇ εἰσηγήσει τοῦ κ. Σπυρίδη, ὡς Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, πρὸς προστασίαν τῆς ἐργασίας, μολονότι θὰ ἤρκουν καὶ αἱ διατάξεις τοῦ Ποινικοῦ Νόμου.

§99Κ. ΣΠΥΡΙΔΗΣ. Ἐψηφίσθη ὁ νόμος, ὁ ὁποῖος τιμωρεῖ τὸ sabotage.

§100Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐκεῖνο λοιπὸν τὸ ὁποῖον δικτυποῦται ὡς παράπονον εἶναι ὅτι καθ’ ἣν στιγμὴν ὑπεβλήθη ἡ ἀξίωσις νὰ προσλαμβάνωνται ἐργάται ἀποκλειστικῶς ἀπὸ τὰ ὠργανωμένα σωματεῖα, ἦσαν ἐλεύθεροι οἱ ἐργοδόται νὰ προσλάβουν ἔξωθεν ἐργάτας καὶ οὐδεὶς ἠδύνατο νὰ τοὺς ἐμποδίσῃ. Ἀλλ’ οἱ ὠργανωμένοι ἐργάται, ἐννοοῦντες νὰ ἐπιβάλουν τὰς θελήσεις των, ἠθέλησαν νὰ ἐπιβάλουν αὐτὰς καὶ διὰ ξυλοκοπημάτων καὶ ἀπειλῶν πρὸς τοὺς νέους ἐργάτας καὶ κατήντησε νὰ μένουν τὰ ἀτμόπλοια δεμένα εἰς τὸν λιμένα Πειραιῶς, διὰ ν’ ἀποδειχθῇ κατὰ τοιοῦτον τρόπον ὅτι, ἐνῷ ἔχομεν ἀνάγκην νὰ γίνῃ ἐργασία νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν Χώραν πλοῦτος, διὰ τοῦ ὁποίου καὶ μόνον θὰ σταθεροποιήσωμεν τὸ συνάλλαγμα, ἐν τούτοις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εὕρῃ προστασίαν ὁ ἐλεύθερος ἐργάτης, ὁ ὁποῖος θέλει νὰ ἐργασθῇ, διατί; διότι ὑπάρχει ἡ ἀξίωσις τῶν σωματείων, ἐπιβαλλομένη καὶ διὰ τῆς βίας, ἡ δὲ ἀστυνομία, καίτοι εἶχε καθῆκον νὰ προστατεύσῃ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἤθελον νὰ ἐργασθοῦν, δὲν τὸ ἔπραξεν.

§101Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Πρωθυπουργός). Σᾶς εἶπον ὅτι ἐδόθησαν διαταγαὶ νὰ προστατευθοῦν ἀποτελεσματικῶς οἱ θέλοντες νὰ ἐργασθοῦν, νὰ καταδιωχθοῦν δὲ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἤσκησαν βίαν κατὰ τῶν θελόντων νὰ ἐργασθοῦν. Τώρα, ἐὰν συνέβησαν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα δὲν ἠδυνήθη νὰ προλάβῃ ἡ Ἀρχή, δὲν ἔπεται ὅτι τοῦτο ἦτο πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως. Ἐὰν γίνῃ συμπλοκὴ καὶ κτυπηθοῦν αὔριον, τί θὰ πταίῃ ἡ Κυβέρνησις; Ἐπὶ τοῦ προκειμένου αἱ διαταγαὶ αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν εἶναι νὰ προστατευθοῦν ἀποτελεσματικῶς οἱ θέλοντες νὰ ἐργασθοῦν. Ἐὰν πεισθῶμεν εἰς τὸ τέλος ὅτι οἱ δυστροποῦντες εἶναι οἱ ἐφοπλισταί, τότε θὰ λάβωμεν τὰ ἀνάλογα μέτρα.

§102Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶμαι ἱκανοποιημένος ἐκ τῆς ἀπαντήσεως τὴν ὁποίαν ἔδωκεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, δὲν ἔχω δὲ καμμίαν ἀμφιβολίαν ὅτι θὰ λάβητε μέριμναν, ὥστε ἡ ἀπάντησις αὕτη νὰ ἐφαρμοσθῇ ἐν τοῖς πράγμασι. Θὰ ἐνθυμῆσθε τὰς μεγάλας ἀπεργίας τῆς Ἀγγλίας καὶ τὸ κῦμα τὸ ὁποῖον ἐξαπελύθη καὶ εἰς τὴν Γαλλίαν τῷ 1920. Ποία ἦτο ἡ στάσις τῶν Κυβερνήσεων ἐκείνων; Ἐπροστάτευσαν τὴν ἐλευθερίαν τῆς ἐργασίας, εἶχον δὲ ὅλην τὴν κοινωνίαν μαζί των. Αὐτὸ δὲ πρέπει νὰ ἐννοήσητε, ὅτι πρέπει νὰ ἀντιτάξητε ἄμυναν, ἄμυναν θεμιτὴν ἐντὸς τῶν ὁρίων τοῦ νόμου. Ποῖον δὲ ἦτο τὸ ἀποτέλεσμα τῆς στάσεως αὐτῆς τῶν Κυβερνήσεων ἐκείνων; Ὅτι συνησπίσθησαν ὅλα τὰ μέλη τῆς κοινωνίας περὶ τὰς Κυβερνήσεις, ἐφαρμοζούσας μόνον τὸν νόμον, ἄνευ βιαιοτήτων, κατωρθώθη δὲ νὰ κατασταλῶσιν αἱ ἀπεργίαι ἐκεῖναι, καὶ οἱ ἴδιοι οἱ ἐργάται νὰ ἐννοήσουν ποῖον εἶναι τὸ συμφέρον αὐτῶν. Καὶ ὅταν ἠννόησαν τοῦτο εἰργάσθησαν, ἔμειναν εὐχαριστημένοι καὶ ἔκτοτε δὲν ἐσημειώθησαν νέαι σημαντικαὶ ἀπεργίαι. Λάβετε ἓν παράδειγμα ἄλλης Ἐπικρατείας, γείτονος, εἰς τὴν ὁποίαν αἱ Κυβερνήσεις ἐτήρουν μίαν οὐδετερότητα χλιαράν, διὰ νὰ μὴ μεταχειρισθῶ τὸν ὅρον τοῦ διεθνοῦς δικαίου, τῆς εὐμενοῦς οὐδετερότητος. Τί ἔγινεν εἰς τὴν Ἐπικράτειαν ἐκείνην; Ὅτι οἱ ἐργάται συνέλαβον ἰδέας οἵας προχθὲς εἴδομεν δημοσιευομένας εἰς μίαν ἐφημερίδα εἰς τὸν Πειραιᾶ, ὅτι πρέπει νὰ καταλάβωσι τὰ ἐργοστάσια, τοὺς ἀγρούς, τὰ ἀτμόπλοια, νὰ ἱδρύσωσι Σοβιὲτ καὶ νὰ διοικήσωσιν αὐτοὶ οὗτοι τὰς ξένας περιουσίας. Τὸ πρᾶγμα ἐπροχώρησεν. Ἡ ἀστικὴ τάξις τότε ἠναγκάσθη νὰ ὀργανωθῇ ἐν Ἰταλίᾳ καὶ ὠργανώθη καὶ διὰ τῶν ὅπλων. Ἡ Ἰταλία εἶχε μεταβληθῆ εἰς ἓν πεδίον ἀλληλοσφαγῆς, ἐκαίοντο ὁλόκληρα ἐργοστάσια καὶ ναυπηγεῖα ἀξίας πολλῶν ἑκατομμυρίων. Καὶ τὴν ἑπομένην ἑκάστης καταστροφῆς οἱ ἐργάται ἐπείθοντο ὅτι παρεσύρθησαν, διότι ἔβλεπον τὸν ὄλεθρον τὸν συντελεσθέντα, μέχρις οὗ ἕνας ἰσχυρὸς κυβερνήτης ἔβαλε καθένα εἰς τὴν θέσιν του. Οὕτω προώδευεν ἡ Ἰταλία. Αὐτὴ εἶναι ἡ καλυτέρα πολιτική, τῆς ἐλευθερίας, καὶ αὐτὸ πρέπει νὰ διακηρύξωμεν ὅλοι εἰς τοὺς ἐργάτας, ἵνα μὴ ἀποπλανῶνται. Δυστυχῶς πρὸ τοῦ πολέμου, ὡς εἶνε ἀναμφισβήτητον, τὸ κεφάλαιον ἐπερίσσευε καὶ προσεφέρετο μὲ 2½% εἰς τὰς μεγάλας χρηματαγοράς. Κατεστράφησαν ὅμως διὰ τοῦ πολέμου κεκτημένα κεφάλαια, ἐντὸς τετραετίας ἡ ἀνθρωπότης ὁλόκληρος, κατεγίνετο καὶ αὐτὴ ὄχι νὰ παράγῃ καὶ νὰ ἀποταμιεύῃ, ἀλλὰ τοὐναντίον, εἰς ἔργα ὀλέθρια καὶ καταστροφῆς. Συνέπεια τούτου εἶναι ὅτι σήμερον ὁ κόσμος ἔχει περισσοτέραν ἀνάγκην τοῦ κεφαλαίου παρὰ τῆς ἐργασίας. Τοῦτο πρέπει νὰ τὸ ἐννοήσουν καλῶς οἱ ἐργάται· ὅτι εἶναι ἀνάγκη τὸ κεφάλαιον νὰ προστατευθῇ, δι’ αὐτὴν τὴν περίοδον, καὶ νὰ προοδεύσῃ διὰ ν’ ἀποζήσουν καὶ αὐτοὶ οἱ ἐργάται. Μετερχόμενοι δὲ πολιτικὴν ἀντίθετον δὲν κάμνουν τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ ἐφαρμόζουν τὸν μῦθον τοῦ Αἰσώπου καὶ νὰ εὐχαριστῶνται διότι λείχουν τὴν γλῶσσάν των ἐπὶ τοῦ μετάλλου χωρὶς νὰ καταλαμβάνουν ὅτι χύνουν τὸ αἷμά των. Καὶ πρέπει καὶ ἄλλο τι νὰ εἴπωμεν εἰς τοὺς ναυτεργάτας: Ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ ναυτιλία, ἡ ὁποία ἄλλοτε προσεκόμιζεν ἀρκετὰ χρήματα εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὥστε νὰ συντελέσῃ ὑπὲρ πάντα νόμον ΓΧΜΒʹ καὶ ὑπὲρ πάντα ἄλλον παράγοντα εἰς ἀποκατάστασιν τῆς ἰσορροπίας τοῦ συναλλάγματός μας, ἔχει σήμερον ἐπικινδύνους ἀντιπάλους καὶ ἀνταγωνιστάς. Ἤδη ἔχομεν ἀποκλεισθῆ σχεδὸν ἀπὸ τὰς ἀκτὰς τῆς Ἐγγὺς Ἀνατολῆς, ὅπου ἐπὶ τόσα ἔτη ἐδούλευε καὶ ἐκέρδαινεν ἡ Ἑλληνικὴ ναυτιλία, ἀπὸ τὴν Ἰταλικὴν δὲ ναυτιλίαν ὑφιστάμεθα τραχύτατον ἀνταγωνισμόν. Θὰ συστήσω ἰδιαιτέρως νὰ μελετηθοῦν τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἀπὸ τῆς ἀνόδου του εἰς τὴν Ἀρχὴν ἔλαβεν ὁ κ. Μουσσολίνι διὰ τὴν προστασίαν τῆς βιομηχανίας τῆς ναυτιλιακῆς ἀλλὰ καὶ τῆς ναυπηγικῆς. Ἐδῶ ἡ ναυτιλία δὲν εἶδε ποτὲ τίποτε· τὸ Κράτος τὸ Ἑλληνικὸν δὲν ἔκαμε τίποτε δι’ αὐτήν, ἐξ ὅσων δὲ γνωρίζω, ὁσάκις συνωμίλησα καὶ μὲ βουλευτὰς καὶ μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ναυτικῶν ἄλλοτε ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ, ὅλοι μοὶ εἶπον: ἡμεῖς δὲν ζητοῦμεν τίποτε ἀπὸ τὸ Κράτος· μόνον νὰ μᾶς ἀφήσῃ ἀνενοχλήτους, νὰ ἐργασθῶμεν μόνοι μας. Ζητοῦν λοιπὸν μόνον νόμιμον προστασίαν· οὔτε βοηθήματα οὔτε primes. Ὅταν δὲ τοῦτο γίνῃ, εἶναι δυνατὸν ν’ ἀποκτήσῃ πάλιν θάρρος ἡ Ἑλληνικὴ ναυτιλία, τῆς ὁποίας, χωρὶς νὰ γνωρίζω ὡρισμένας στατιστικές, ἐν τούτοις δύναμαι νὰ εἴπω ὅτι τὰ 30% διατίθενται διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν Ἑλληνικῶν ἀναγκῶν, τὸ δὲ ὑπόλοιπον μέρος ἐργάζεται ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ, ἤγουν συγκομίζει ὄχι χρῆμα Ἑλληνικόν, ἀλλὰ χρῆμα τῆς ἀλλοδαπῆς, ὑγιὲς δηλαδὴ νόμισμα τὸ ὁποῖον συνεισφέρει εἰς τὴν Χώραν. Καὶ ἂν αὐτὴν τὴν γλῶσσαν καὶ αὐτὴν τὴν στάσιν τηρήσητε πρὸς τοὺς ἐργάτας τῆς ναυτιλίας, νὰ εἶσθε ἀπολύτως βέβαιοι ὅτι θὰ τοὺς πείσητε, διότι καὶ αὐτοὶ πίπτουν θύματα ὀλίγων ἐπιτηδείων ὁδηγῶν καὶ κατόπιν μεταμελοῦνται οἰκτρῶς. Πρέπει νὰ τοὺς σώσετε. Ταῦτα εἶχον νὰ εἴπω.

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Βαρβαγιάννης.

§104Ι. ΒΑΡΒΑΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι πληρεξούσιοι, δὲν ἤθελον ἡ σεβαστὴ Συνέλευσις νὰ μείνῃ ὑπὸ τὰς ἐντυπώσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, αἱ ὁποῖαι ἐντυπώσεις πᾶν ἄλλο ἢ εὐνοϊκαὶ εἶναι διὰ τὴν βιομηχανίαν μας. Ἡ Ἑλληνικὴ βιομηχανία, κύριοι, ἀριθμεῖ βραχὺν βίον, τὰ δὲ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας δὲν στηρίζονται ἐπὶ ἀκριβῶν πληροφοριῶν. Ἐὰν ἀνατρέξωμεν εἰς ἐκθέσεις ἐπιθεωρητῶν, αἱ ὁποῖαι ὑπεβλήθησαν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον πρὸ ἓξ ἐτῶν, θὰ ἴδωμεν ἐπὶ λέξει ὅτι ἡ κατάστασις τῶν Ἑλλήνων ἐργατῶν καὶ ἀπὸ οἰκονομικῆς καὶ ἠθικῆς ἀπόψεως εὑρίσκεται εἰς πολὺ καλύτερον σημεῖον τῆς καταστάσεως τῶν ἐργατῶν ἄλλων Κρατῶν. Θὰ περιορισθῶ κυρίως εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἀπεργίας τῆς Ἐλευσῖνος. Πρόκειται περὶ ἐργοστασίων καὶ ἐπιχειρήσεων, μεταξὺ τῶν ὁποίων ὑπάρχουν καὶ ἐπιχειρήσεις πολὺ εὔσπλαγχνοι πρὸς τοὺς ἐργάτας. Ἐὰν θελήσω ν’ ἀναφέρω τὴν Ἑταιρείαν Οἴνων καὶ Οἰνοπνευμάτων, ὑπάρχουν παραδείγματα πολλὰ κατὰ τὰ ὁποῖα χῆραι ἐργατῶν, οἱ ὁποῖοι εἰργάσθησαν 4 καὶ 5 καὶ 10 ἔτη, ἐξακολουθοῦν λαμβάνουσαι ἐπιδόματα 80 καὶ 100 δραχμῶν. Ὑπάρχουν ὑπάλληλοι οἱ ὁποῖοι ἐστάλησαν εἰς τὸ Davos ἐπὶ δύο ἔτη μὲ πλήρεις ἀποδοχὰς καὶ ἐπιδόματα διὰ νὰ ἐπανεύρουν τὴν ὑγείαν των καὶ νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὴν ἐργασίαν. Κύριοι πληρεξούσιοι, ἡ Χώρα μας ἐθεωρεῖτο ἄλλοτε ὅτι δὲν ἦτο βιομηχανική. Ἡ βιομηχανία μας εὑρίσκεται εἰς τὰ σπάργανα, εἶναι δὲ πολὺ λυπηρόν, ἀκριβῶς τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται εἰς τὰ σπάργανα, νὰ λαμβάνωνται μέτρα αὐστηρά, μέτρα ἀστυνομικὰ ἐναντίον τῆς βιομηχανίας, καὶ πρέπει νὰ τονισθῇ ὅτι πάντες οἱ νόμοι τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας δὲν εἶναι παρὰ μέτρα ἀστυνομικὰ ἐναντίον τῆς βιομηχανίας. Οὐδὲν μέτρον ἐλήφθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας προστατευτικὸν ἐκτὸς τοῦ νόμου 2948, περὶ προαγωγῆς τῆς ἐθνικῆς βιομηχανίας καὶ βιοτεχνίας, ὁ ὁποῖος ἐψηφίσθη ἐπὶ τέλους μετὰ πάροδον δέκα ἐτῶν. Εἰς τὴν Χώραν μας ἔλειψεν ἡ ὀρθὴ κατανομὴ τῆς ἐργασίας. Καὶ ὅπου λείπει ἡ ὀρθὴ κατανομὴ τῆς ἐργασίας, ἐκεῖ εἶναι μειωμένη καὶ πᾶσα παραγωγὴ γεωργική, κτηνοτροφική, βιομηχανική. Τοιαύτη δὲ Χώρα, ὡς λέγει ὀρθῶς εἰς τὸ ἔργον του Kritik der Willenskraft ὁ Γκέτσαϊτ, εἶναι καταδικασμένη εἰς τὴν πενίαν. Ὁ αὐτὸς σοφὸς λέγει ὅτι ἡ Χώρα ἡ ὁποία δὲν ἐξάγει προϊόντα θὰ καταντήσῃ νὰ ἐξαγάγῃ εἰς τὸ τέλος ἀνθρώπους. Καὶ εἰς οὐτὸ τὸ σημεῖον εἴχομεν καταντήσει πρὸ 20 ἐτῶν, ὁπότε ἡ μετανάστευσις εἶχε προχωρήσει εἰς τὸ σημεῖον, ὥστε κατὰ τὸ 1903 ὁ ἀριθμὸς τῶν μεταναστῶν εἰς τὴν Ἀμερικὴν εἶχεν ἀνέλθει εἰς 38,000! Σοβαρὸς ἀριθμός, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐκ τῆς Γερμανίας εἶχον μεταναστεύσει μόνον 10,000 καὶ ὄχι πτωχοί, ἀλλ’ ἔποικοι, οἱ ὁποῖοι ἐπήγαιναν ἐκεῖ νὰ κάμουν ἐπιχειρήσεις καὶ νὰ ἐπιστρέψουν εἰς τὸς πατρίδας των πλούσιοι. Βεβαίως ὑπῆρξεν ἐποχὴ κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ ἡμέτεροι ἐργάται δὲν ἔζων καλῶς, ἀλλὰ ὑπάρχουν παραδείγματα ἐργατῶν σήμερον τῶν ὁποίων τὸ ἡμερομίσθιον ἔχει αὐξηθῆ εἰς τὸ 14πλάσιον τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ μισθὸς τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων μόλις ἔφθασε τὸ 6πλάσιον. Εἰς τὰ κλωστοϋφαντήρια οἱ βαφεῖς ἐλάμβανον 3 δραχμὰς τὴν ἡμέραν προπολεμικῶς καὶ σήμερον λαμβάνουν 1500 δραχμὰς μηνιαίως, οἱ ὑφανταὶ λαμβάνουν 2000 δραχμὰς καὶ οἱ μηχανικοὶ λαμβάνουν 2500 μηνιαίως. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια. Ἔρχομαι συγκεκριμένως εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἀπεργίας τῆς Ἐλευσῖνος. Μικρὰ κωμόπολις, κατ’ ἐξοχὴν βιομηχανική, εἰς τὴν ὁποίαν ὑπάρχουν ἐργοστάσια, μεγάλαι Ἑταιρεῖαι, ἔζη μέχρι τοῦδε ἐν ἠρεμίᾳ, διότι οἱ προϊστάμενοι ἐνδιαφέρονται διὰ τὸ ἀγαθὸν τῶν ἐργατῶν ὡς ἀληθεῖς προστάται καὶ κηδεμόνες.

§105ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ. Σεῖς τὰ πιστεύετε αὐτά;

§106Ι. ΒΑΡΒΑΓΙΑΝΝΗΣ. Συνηθίζω νὰ λέγω μόνον ὅ,τι πιστεύω. Ἔχω, κύριοι, ἀκριβεῖς πληροφορίας. Λοιπὸν γνωρίζω πολὺ καλά, ὡς καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, διότι τῷ ἐξέθεσα τὴν κατάστασιν ὅπως αὐτὴ ἔχει ἀκριβῶς, ὅταν μετέβην πρὸ τεσσάρων ἡμερῶν παρ’ αὐτῷ μὲ τὸ σημείωμα τῶν αἰτημάτων τῶν ἐργατῶν. Πρῶτον αἴτημα ἦτο ἡ ἀναγνώρισις τοῦ σωματείου των, εἰς τρόπον ὥστε αἱ ἐπιχειρήσεις νὰ προσλαμβάνωσιν ἐργάτας μόνον ἀπὸ τὸ σωματεῖον. Τοῦτο εἶναι καταπάτησις κατάφωρος τῆς ἐλευθερίας τῆς ἐργασίας. Εἶναι καταδυνάστευσις.

§107Α. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς τὸ ἀντικείμενον τῆς διαφορᾶς περιωρίσθη εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ ἡμερομισθίου.

§108Ι. ΒΑΡΒΑΓΙΑΝΝΗΣ. Ἔρχομαι εἰς τὸ δεύτερον αἴτημα, ὅπου πρόκειται περὶ αὐξήσεως πάντων τῶν ἡμερομισθίων. Ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι λαμβάνουν δραχμὰς 2 καὶ λεπτὰ 30 καθ’ ὥραν καὶ ἐργάζονται 10ωρον δὲν εἶναι ἐργάται, οὔτε ἐξειδικευμένοι, οὔτε εἶναι ἱκανοὶ νὰ ἐκτελέσουν ἐργασίαν, ἀλλ’ εἶναι ἀνάπηροι, ἐξ εὐσπλαγχνίας δὲ αἱ Ἑταιρεῖαι ἀντὶ νὰ προσλάβουν τρεῖς ἐργάτας, εἰς τοὺς ὁποίους νὰ πληρώνουν 30 δραχμάς, προυτίμησαν νὰ δίδουν 25 δραχμὰς εἰς περισσότερα πρόσωπα, χάριν εὐσπλαγχνίας.

§109ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ. Κύριε συνάδελφε, τὰ ἄλλα ἐργοστάσια ἐδέχθησαν τὰ αἰτήματα τῶν ἐργατῶν· μόνον τὰ ἐργοστάσια Τσιμέντων καὶ τῶν Οἴνων καὶ Οἰνοπνευμάτων δὲν ἐδέχθησαν.

§110Ι. ΒΑΡΒΑΓΙΑΝΝΗΣ. Ἀκριβῶς τῶν Τσιμέντων τὴν ἐργασίαν τὴν ἐκτελοῦν τὰ πρόσωπα αὐτά, διότι εἶναι ἐργασία ἐλαφρά. Τὸ τρίτον αἴτημα περὶ πληρωμῆς κατὰ Σάββατον εἶπον εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ὅτι εἶναι παραδεκτόν, ὅτι θὰ καταβάλω πᾶσαν προσπάθειαν νὰ πείσω τοὺς βιομηχάνους νὰ τὸ δεχθοῦν, ἄλλως τε οὕτως ἢ ἄλλως λαμβάνουν οἱ ἐργάται καθ’ ἑβδομάδα προκαταβολάς. Τὸ τέταρτον αἴτημα εἶναι αἴτημα τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπαράδεκτον ἁπανταχοῦ τῆς Οἰκουμένης, διότι ζητοῦν οἱ ἐργάται νὰ πληρώνωνται, ἐπειδὴ ἐργάζονται κατ’ ἐναλλαγὴν τὴν Κυριακήν, εἰς τὸ διπλάσιον. Καὶ τὰς νυκτερινὰς ὥρας ἐπίσης κατὰ τὸ διπλάσιον, τὸ ὁποῖον δὲν ἰσχύει οὐδαμοῦ.

§111ΠΟΛΛΟΙ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΙ. Πανταχοῦ γίνεται.

§112Ι. ΒΑΡΒΑΓΙΑΝΝΗΣ. Ὄχι δὲν γίνεται πουθενά. Γενικῶς ἐξετάζων τὸ ζήτημα τῶν ἐργατῶν ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω ὅτι ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις καὶ κυρίως ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως μὲ ὅλην τὴν εὐθύτητα τοῦ χαρακτῆρός του καὶ ἐκ χρηστοῦ τοῦ συνειδότος ἔχει μεγάλην συμπάθειαν ὑπὲρ τῶν ἐργατῶν, χωρὶς νὰ λαμβάνῃ ὑπ’ ὄψιν τὰ συμφέροντα τῶν βιομηχάνων. Σήμερον εἰς τὴν Γερμανίαν, ἡ ὁποία εἶναι κατ’ ἐξοχὴν βιομηχανικὴ Χώρα, εἰς τὴν Γερμανίαν, ὅπου ἐψηφίσθη τὸ 8ωρον ἀπὸ τῆς ἑπομένης τῆς Ἐπαναστάσεως, δὲν τηρεῖται τὸ 8ωρον. Εἰς τὴν Ἰταλίαν, εἰς τὴν Γαλλίαν, εἰς τὸ Βέλγιον ὁ νόμος περὶ 8ώρου ἔχει τόσας παρεκκλίσεις, ὥστε κατήντησε 9ωρον. Ἂν δὲ οἱ βιομήχανοι ἠτήσαντο ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τὴν παράτασιν τοῦ 10ώρου ἐπὶ 4 ἔτη, ὁ λόγος εἶναι εὐνόητος, διότι, ὅταν ὑπεγράψαμεν τὴν σύμβασιν τῆς Οὐασιγκτῶνος, δὲν ὑπεθέτομεν ὅτι θὰ ἐμαχόμεθα ἀκόμη ἐπὶ 4 ἔτη. Ἐκτὸς τούτου ἦλθε καὶ τὸ προσφυγικὸν ζήτημα καὶ ἔχομεν ἀνάγκην νὰ δώσωμεν ἐργασίαν εἰς περισσοτέρας χεῖρας. Τοῦτο θὰ συμβῇ μόνον διὰ τῆς αὐξήσεως τῆς παραγωγῆς. Κύριοι, ὁ σοσιαλισμὸς εἶναι μία ὡραία λέξις, καὶ ἐγὼ εἶμαι εἷς ἁπλοῦς ἐργάτης, εἷς μισθωτός, ὁ ὁποῖος ἐργάζομαι καὶ μὲ τὸ μυαλὸ καὶ μὲ τὰ χέρια, ἀλλ’ ἡ πεποίθησίς μου εἶναι ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ ζήσῃ ἡ ἀνθρωπότης ἄνευ κεφαλαίου. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπε πρὸ ὀλίγου ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι εἰς τὸ μέλλον θὰ φροντίσῃ ἡ Κυβέρνησις, ὅπως οἱ ἐργοδόται προμηθεύωνται ἐργάτας ἀπὸ τὰ Σωματεῖα κατ’ ἀνάγκην ἐπιτακτικῶς, τῷ τονίζω ὅτι εἶναι ἡ καταστροφὴ τῆς Βιομηχανίας, καταστροφὴ πλήρης, διότι τοῦτο οὐδαμοῦ συμβαίνει. Ὁ Σοσιαλισμός, ὁ Μαρξισμός, ἔδωκαν τὰς ἐξετάσεις των εἰς τὴν Ρωσίαν, ἀλλ’ εἰς τὴν Γερμανίαν, πιστεύσατέ με, ἐργάζονται ἤδη δέκα, δώδεκα καὶ δεκατέσσαρας ὥρας. Ἂν παραβάλωμεν τὴν ζωὴν καὶ τὴν κατάστασιν τοῦ ἐργάτου τῆς σήμερον πρὸς τὴν ζωὴν τοῦ ἐργάτου πρὸ δεκαετίας, θὰ εὕρωμεν μίαν διαφορὰν μεγάλην. Θὰ ἴδητε σήμερον εἰς τὰ κέντρα οἰκογενείας ἐργατῶν, τὰς ὁποίας δὲν φθονῶ, Θεὸς φυλάξοι, ὄχι ἓν ἀλλὰ δύο καὶ τρία ποτήρια μπίρας νὰ πίνουν. Σήμερον παρ’ ἡμῖν ἡ ἐργατικὴ τάξις εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀνιοῦσαν καὶ ἔφθασε μάλιστα ν’ ἀποτελῇ τὴν κυρίως εἰπεῖν μέσην ἀστικὴν τάξιν. Ὅ,τι ἄλλοτε ἐθεωρεῖτο ὑπὸ τοῦ ἐργάτου ὡς πολυτέλεια σήμερον θεωρεῖται ὑπ’ αὐτοῦ ὡς εἶδος πρώτης ἀνάγκης. Τὰ ἐργατικὰ ἡμερομίσθια κατὰ κανόνα παρ’ ἡμῖν δὲν ἀκολουθοῦν μόνον τὸν ὑψωμὸν τοῦ συναλλάγματος, ἀλλὰ συμβαδίζουν μὲ τὸν τιμάριθμον, καὶ ἐνίοτε προπορεύονται τούτου· πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν συμβαίνει διὰ τὰς ἄλλας ἐργαζομένας τάξεις, τοὺς ὑπαλλήλους, δημοσίους καὶ ἰδιωτικούς, τοὺς μετερχομένους ἐλεύθερα ἐπαγγέλματα δικηγόρους, ἰατρούς, καλλιτέχνας κλπ. Δὲν ἔχομεν ἡμεῖς κεφαλαιοκρατίαν, ὅπως ὑπάρχει τοιαύτη εἰς ἄλλα Κράτη, δὲν ἔχομεν ἕνα Κρούπ, δὲν ἔχομεν ἕνα Ροκφέλλερ, ἕνα Χάϊδεμαν, ἕνα Στίννες· αὐτοὶ ὑπῆρξαν εἰς ἄλλα μέρη. Οἱ ἰδικοί μας κεφαλαιοκράται εἶναι μικροί. Ἐγὼ εἶμαι εἷς ἁπλοῦς ἐργάτης, ἀλλὰ θέλω τὸ δίκαιον. Καὶ σχετικῶς θὰ σᾶς ἀναφέρω τὸν καθηγητὴν τοῦ Πανεπιστημίου Μπρεσλάου Μίτσερλιχ, ὁ ὁποῖος εἶπε μίαν μεγάλην ἀλήθειαν. Εἶναι δὲ γνωστὸν εἰς πάντας ὅτι ὅλοι οἱ κοινωνιολόγοι τῆς Γερμανίας ἔχουσι στρέψει τὸ πηδάλιον πρὸς τὴν συντηρητικότητα. Δὲν δυνάμεθα νὰ παραβάλωμεν τὸν Ἕλληνα ἐργάτην πρὸς τὸν ξένον. Δὲν δυνάμεθα νὰ κάμωμεν καὶ ἡμεῖς ἐδῶ ἕνα Γερμανὸν ἐργάτην. Ὁ Γερμανὸς ἐργάτης γνωρίζει τὸ καθῆκόν του πρὸς τὸν προϊστάμενόν του. Λοιπὸν ὁ ἐν λόγῳ καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου τοῦ Μπρεσλάου, ὅστις εἶναι πᾶν ἄλλο παρὰ κεφαλαιοκράτης, εἶπε μίαν μεγάλην ἀλήθειαν, ὅτι ὁ σοσιαλισμὸς δὲν εἶναι ἡ ἡ ἀντίθετος ὄψις τῆς Κεφαλαιοκρατίας. Ἐξαλείψατε τὴν Κεφαλαιοκρατίαν καὶ δὲν θὰ ὑπάρχῃ σοσιαλισμός. Καὶ ἐρωτῶ· ποῦ εἶναι οἱ ἰδικοί μας κεφαλαιοκράται; Ποῦ εἶναι οἱ ἰδικοί μας κεφαλαιοκράται μὲ τὰς πολλὰς βίλλας καὶ τὰ πολλὰ γιώτ; Εἰς ἀναφορὰν τῶν βιομηχάνων, τὴν ὁποίαν ὑπεβάλομεν εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, μεταξὺ τῶν ἄλλων ἀφέρεται καὶ ἓν ἄλλο τερατωδέστερον γεγονός: Ὅτι ἐσχάτως ἱδρύθη σωματεῖον ἐκρηκτικῶν ὑλῶν εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Πυριτιδοποιεῖον. Διὰ τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ καταστατικοῦ αὐτοῦ ὁρίζεται ὅτι τελικὸς σκοπὸς τοῦ σωματείου εἶναι νὰ παράσχῃ τὰ μέσα τῆς παραγωγῆς εἰς τοὺς ἐργαζομένους, ἤγουν εἰς τοὺς ἐργάτας. Περιῆλθον τὰ μέσα τῆς παραγωγῆς εἰς τοὺς ἐργάτας τοῦ Τουρίνου καὶ ἄλλων Ἰταλικῶν πόλεων. Τὰ μέσα τῆς παραγωγῆς περιῆλθον εἰς τοὺς ἐργάτας, ἀλλὰ ποῖον ἦτο τὸ ἀποτέλεσμα; Ὡσαύτως εἰς τὴν Ρωσίαν περιῆλθον τὰ μέσα τῆς παραγωγῆς εἰς τοὺς ἐργάτας, ἀλλὰ ποῖον τὸ ἀποτέλεσμα; Παραδέχομαι ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει πάντοτε νὰ συμβιβάζῃ τὰ διεστῶτα μέρη, νὰ λαμβάνῃ τὸ μέρος τῶν ἀδυνάτων, ἀλλὰ τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν κρατικὰ ὄργανα, διευθυνταὶ ἐργασιῶν, εἰς τοὺς ὑποβάλλοντας τὰ αἰτήματα τῶν ἐργατῶν ὑπόσχονται πολλά, τοὺς ἐνθαρρύνουν καὶ λέγουν μάλιστα «ἔχετε δίκαιον», τότε οἱ ἐργάται τί θὰ κάμουν; βεβαίως γίνονται ἀτίθασοι, ἄγριοι. Θέλω νὰ καταλήξω, κύριοι συνάδελφοι, ὡς ἑξῆς: Ἂς ἀφήσωμεν τὴν Βιομηχανίαν ἐργαζομένην· ἔχει κάποιον σκοπόν, κάποιον προορισμόν. Δὲν μᾶς φθάνει ἡ Γεωργία, διότι ἡ γεωργικὴ παραγωγὴ δὲν εἶναι ἀσφαλής, ἐξαρτᾶται ἀπὸ τοὺς κλιματολογικοὺς λόγους καὶ διάφορα ἄλλα περιστατικά. Εἰς τὴν Γερμανίαν, Σουηδίαν κλπ. ὑπάρχει ἀκμαία Βιομηχανία, ἀλλ’ ὑπάρχουν ἐκεῖ αἱ ὁμαδικαὶ συμβάσεις. Εἰς ἡμᾶς δὲν καθιερώθη τὸ σύστημα ὁμαδικῶν συμβάσεων. Δὲν θέλω νὰ εἴπω ὅτι δὲν συμπονῶ τὸν ἐργάτην, διότι εἶμαι ὁ μᾶλλον φίλος τῶν ἐργατῶν. Νὰ λάβῃ λοιπὸν ἡ Κυβέρνησις πάντα τὰ μέτρα ἀσφαλείας τῶν ἐργατῶν, περιθάλψεως, ταμείων συντάξεων, διότι πρὸ παντὸς πρέπει ν’ ἀποφευχθῇ ἡ τραγῳδία τῆς οἰκογενείας τοῦ ἐργάτου. Ἀλλ’ ἂς μὴ τοῖς δώσωμεν περισσότερα τῶν ὅσα τοῖς ἐδώσαμεν, διότι ἡ πεῖρα ἀπέδειξεν ὅτι πᾶσαι αἱ ἀπεργίαι τῶν ἐργατῶν παρ’ ἡμῖν ἦσαν ἐπιθετικαί· δηλαδὴ οἱ ἐργάται ἔκαμαν ἀπεργίας, διὰ νὰ λάβουν πάντοτε περισσότερα. Εἰς τὰς Εὐρωπαϊκὰς Χώρας καθιεροῦται τὸ σύστημα τῶν ὁμαδικῶν συμβάσεων, κάμνουν συμβάσεις καθ’ ὁμάδας, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν θὰ ἦτο καθόλου ἐπιζήμιον, ἀλλὰ τοὐναντίον ἤθελε πολὺ ὠφελήσει τὴν ἐργατικὴν τάξιν, ἂν ἐγίνετο τοῦτο καὶ παρ’ ἡμῖν. Κἂν ἐγὼ ἤμην ἐργάτης, θὰ ἤμην ἐναντίον τῶν σωματείων, διότι, ἂν δι’ αὐτῶν δεσμεύεται ὁ ἐργοδότης, οἰκτρῶς δεσμεύεται διὰ τῶν σωματείων καὶ ὁ ἐργάτης, διότι δὲν κατορθώνει ποτὲ ὁ ἐργάτης νὰ προαχθῇ, μένει αἰωνίως ἐργάτης, διότι τὸ σωματεῖον ἐπιβάλλει εἰς αὐτόν, ὅταν εἶναι καλός, ὅταν γνωρίζῃ καλῶς τὴν τέχνην, νὰ λαμβάνῃ ὅσα θὰ λαμβάνουν καὶ οἱ ἄλλοι. Ἐὰν τὸ σύστημα τῶν συμβάσεων καθίστατο νόμος, αὐτὸ θὰ ἦτο μία ἀπαλλαγὴ ἀπὸ τὰς ἀπεργίας, διότι μὲ τὰς ὁμαδικὰς συμβάσεις θὰ ἐπήρχετο ἡ καταγγελία, διὰ τῆς ὁποίας θὰ κατήγγελλον οἱ ἐργοδόται εἰς τοὺς ἐργάτας ὅτι μετὰ τρεῖς μῆνας δὲν ἠμποροῦμεν νὰ σᾶς δώσωμεν τὰ ἴδια. Τὸ ἴδιον καὶ οἱ ἐργάται θὰ ἔλεγον, ὅτι δὲν ἠμποροῦμεν νὰ λαμβάνωμεν τὸν ἴδιον μισθόν. Ἑπομένως θὰ προβοῦν εἰς νέας συμφωνίας. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς παραδέχομαι τὴν ἐπικοινωνίαν τῶν δύο ὀργανώσεων, ἐργατῶν ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἐργοδοτῶν ἀφ’ ἑτέρου. Ἀλλ’ εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἀδικεῖται παρ’ ἡμῖν ὁ ἐργάτης πάντοτε; Θὰ σᾶς φέρω ἕν παράδειγμα: Σᾶς εἶπε κανεὶς πόσον κοστίζει ὁ ἄρτος διὰ νὰ γίνῃ ἀπὸ σιτάρι ἀλεῦρι, καρβέλι; Κοστίζει δραχμὰς 1,40. Κατόπιν πῶς θέλετε νὰ εἶναι εὐθηνὸς ὁ ἄρτος; Ἐὰν σᾶς κατήγγελλον ὅτι ὁ συνεταιρισμὸς τῶν σιτεργατῶν διένειμε τὸ παρελθὸν ἔτος 45,000 κατ’ ἄτομον, θὰ πεισθῆτε περὶ τούτου. Ἐνῷ ἔχομεν τοὺς διανοουμένους, ἐκείνους ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι καὶ χρῆμα ἐξώδευσαν καὶ ἔπτυσαν αἷμα διὰ νὰ κάμουν κάτι τι, ἠμπόρεσαν νὰ ἔχουν μεγαλύτερον εἰσόδημα; Ἐνῷ, ἂν αὐτοὶ ἦσαν ἁπλοῖ σιτεργάται, θὰ ἐπλούτουν. Ἁπλῶς ῥίπτω τὴν ἰδέαν εἰς τὴν Συνέλευσιν πρὸς ἀποφυγὴν τῆς ἀγανακτήσεως τῆς κοινωνίας, διότι πρέπει νὰ γνωρίζῃ ἡ Συνέλευσις ὅτι αἱ ἐργαζόμεναι τάξεις, βιομήχανοι, ἔμποροι, ἐπαγγελματίαι, δὲν θὰ σταθοῦν μὲ σταυρωμένα τὰ χέρια, ἀλλὰ θ’ ἀναγκασθοῦν ν’ ἀμυνθοῦν. Θὰ ἦτο προτιμότερον νὰ νομοθετηθῇ ὅτι εἰς ὡρισμένας ἐργασίας ἐπειγούσης δημοσίας ἀνάγκης, οἱ ὁποῖαι ἐξυπηρετοῦν τὸ κοινόν, λόγου χάριν εἰς τὴν ἀρτοποιίαν, εἰς τὴν ὑδρονομίαν, εἰς τὴν συγκοινωνίαν, εἰς τὸν φωτισμὸν κλπ, νὰ μὴ ἐπιτραπῇ ποτὲ ἡ ἄνευ προειδοποιήσεως ἀπεργία, ὅπως συμβαίνει εἰς τὴν Γαλλίαν, τὴν Ἀμερικὴν καὶ Ἰταλίαν, μὲ αὐστηροτάτας ποινάς. Ἐπιτρέπεται δηλαδὴ ἡ ἀπεργία, ἀλλὰ πρέπει ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θέλει νὰ ἀπεργήσῃ νὰ καταγγείλῃ δύο ἢ τρεῖς μῆνας πρίν, ὁπότε ἡ ὑπεύθυνος ὑπηρεσία λαμβάνει τὰ μέτρα της καὶ φροντίζει νὰ ἐξεύρῃ ἄλλα πρόσωπα. Ὄχι νὰ μᾶς ἀφίνουν εἰς τὴν μέσην τοῦ δρόμου οἱ σιδηροδρομικοὶ καὶ νηστικοὺς οἱ ἀρτεργάται. Τῷ 1904 ὁ Πρωθυπουργὸς τῆς Γαλλίας Κλεμανσώ, ὁ ὁποῖος δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἰσχυρισθῆτε ὅτι ἦτο ἀνελεύθερος, ὅταν εἶχεν ἐκραγῆ γενικὴ ἀπεργία τῶν σιδηροδρομικῶν, κατώρθωσεν ἐντὸς 24 ὡρῶν νὰ τὴν συντρίψῃ, διότι συνέλαβε τοὺς ἀρχηγούς καὶ τοὺς ἔστειλεν ἀμέσως εἰς τὸ κάτεργον. Δὲν διεξάγομεν συζήτησιν ἀκαδημαϊκήν, διὰ νὰ σᾶς ἀναπτύξω τί εἶναι φιλεργατισμός, σοσιαλισμὸς ἢ κομμουνισμός. Δὲν ἀκούω ὅμως εὐχαρίστως κατακραυγὴν κατὰ τῆς Βιομηχανίας, κατὰ τοῦ ἐθνικωτέρου καὶ κοινωνικωτέρου μετὰ τὴν Γεωργίαν κλάδου τῆς ἐργασίας. Μὴ κατηγορῶμεν, κύριοι, τὴν Βιομηχανίαν. Ἔχομεν μεγάλην ἀνάγκην αὐτῆς. Δὲν εἶναι καιρὸς νὰ σᾶς ἀναπτύξω ποία εἶναι ἡ Βιομηχανία. Δὲν θέλω νὰ εἴπω ὅτι δὲν αἰσχροκερδεῖ ἡ Βιομηχανία. Ὑπάρχουν νόμοι περὶ αἰσχροκερδείας, διὰ νὰ μὴ ἀναγκαζώμεθα νὰ ἀγοράζωμεν τὸ ψωμάκι μας καὶ τὰ ροῦχά μας εἰς τιμὰς ὑπερβολικάς, ἀλλὰ πρέπει νὰ τὴν προστατεύσωμεν, διότι ὁ βιομήχανος εἶναι ὁ ἐθνικώτερος ἐπιχειρηματίας μετὰ τὸν γεωργόν. Ὁ ἔμπορος πωλεῖ πράγματα, ζάχαριν, καφὲ κλπ. Ἀλλ’ ὅταν εἰσελάσῃ ὁ ἐχθρός, δὲν φοβεῖται τίποτε. Λαμβάνει ἀπόδειξιν διὰ τὸ ἐμπόρευμά του ἢ πωλεῖ μὲ ἔκπτωσιν 10% καὶ ἀμέσως εἰσπράττει τὸ χρῆμά του. Τί θὰ κάμῃ ὁ βιομήχανος, ὁ ὁποῖος ἔκαμε γυαλιὰ καρφιὰ τὴν περιουσίαν του καὶ τὴν ἔρριξε κάτω, διὰ νὰ ζήσῃ; Διὰ τοῦτο οἱ μᾶλλον φιλοπάτριδες πανταχοῦ εἶναι οἱ βιομήχανοι. Μέσα εἰς τὴν κίνησιν τῶν ἰδεῶν αἱ ὁποῖαι ἐσημειώθησαν κατὰ τὴν ἐξέλιξιν τῆς ἀνθρωπότητος μία ἰδέα, κύριοι, εἶναι καὶ ὁ σοσιαλισμὸς καὶ θὰ περάσῃ. Μία ἰδέα, ὅπως παρῆλθον τόσαι ἰδέαι. Ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἡ μήτηρ τῆς ἐπιστήμης εἶναι ἡ Ψυχολογία, δὲν θὰ εὕρητε οὐδένα ψυχολόγον, καθηγητὴν τῆς Ψυχολογίας σοσιαλιστήν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ μόνη ἀλήθεια. Ὁ ἀμερικανὸς Τζέϊμς, ὁ μεγαλύτερος ψυχολόγος τῆς ἐποχῆς του, ὁ ὁποῖος ἀπέθανε πρὸ 4 ἐτῶν, εἶπε περὶ τοῦ σοσιαλισμοῦ ὅτι: εἶναι ἀντινομία φυσικὴ καὶ ὅτι ὁ σοσιαλισμὸς οὐδὲν δύναται νὰ πράξῃ ἐφόσον ὁ ἄνθρωπος εἶναι τοιοῦτος ὁποῖος εἶναι.

§113Ν. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ. Ὁ σοσιαλισμὸς δὲν ἀντίκειται εἰς τὸν ἐθνισμόν, κύριε συνάδελφε, πάντοτε.

§114Ι. ΒΑΡΒΑΓΙΑΝΝΗΣ. Τὸ ζήτημα αὐτὸ τὸ ἀνέπτυξα καὶ δημοσιογραφικῶς καὶ εἶπον ὅτι διεθνὴς σοσιαλισμὸς International δὲν ὑπάρχει. Ἀπόδειξις ὅτι τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἦλθεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὸ ἐργατικὸν κόμμα ἐν Ἀγγλίᾳ μὲ τὸν Μακδόναλδ ἠκολούθησε, προκειμένου περὶ τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς, τὰ ἴχνη τῆς Ἀγγλικῆς πολιτικῆς ἀπὸ τὸν καιρὸν τοῦ Πίτ. Θέλετε ἀπόδειξιν ὅτι ἡ ἐθνικοποίησις τῶν μέσων τῆς παραγωγῆς ἡ ζητουμένη ἐκ μέρους τῶν ἐργατῶν εἶναι οὐτοπία; Εἶναι ἡ προχθεσινὴ ἀπόφασις τῆς Βουλῆς τῶν Ἄγγλων, ἡ ὁποία ἀπέρριψε μετὰ μεγάλης πλειοψηφίας τοιαύτην αἴτησιν. Καὶ σημειώσατε ὅτι τὰ Ἀγγλικὰ ὀρυχεῖα ἀποτελοῦν τὴν βάσιν ταύτην τῆς ἀγγλικῆς Βιομηχανίας· τέσσαρα ἑκατομμύρια ἄνθρωποι ζῶσιν ἐκ τῶν ἀνθρακωρυχείων καὶ θὰ ἦτο πολὺ εὔκολος ἡ ἐθνικοποίησις αὐτῶν διότι οἱ ἰδιοκτῆται τῶν ἀνθρακωρυχείων λαμβάνουν ἁπλῶς ἓν ἐνοίκιον καὶ ἠδύναντο πολὺ καλὰ ταῦτα νὰ ἀπαλλοτριωθῶσι μὲ ἀποζημίωσιν τῶν ἰδιοκτητῶν. Καὶ ὅμως εὑρέθη μέσα εἰς τὸ ἐργατικὸν κόμμα βουλευτὴς ὁ ὁποῖος ἀντέκρουσε τὴν πρότασιν, ἐπετέθη δὲ κατ’ αὐτῆς δριμύτατα καὶ ὁ Λόϋδ Τζὼρτζ καὶ ἀπερρίφθη ἡ αἴτησις αὕτη. Ἡ δημοσιοποίησις σήμερον δὲν ὑπάρχει πουθενὰ τῆς Εὐρώπης καὶ ἐκεῖ ὅπου ἔγινε κατηργήθη. Ἄν θαυμάζεται ὁ Λενὶν ὡς μεγαλοφυΐα, θαυμάζεται διότι διέγνωσεν ἀκριβῶς τὴν στιγμὴν τοῦ κινδύνου καὶ ἔστρεψε τὸ πηδάλιον ὄπισθεν καὶ ἀφῆκεν ἐλεύθερον τὸ ἐμπόριον, ἐλευθέραν τὴν ἐργασίαν, τὴν μικρὰν ἰδιοκτησίαν καὶ τὴν εἰσαγωγὴν τῶν ξένων κεφαλαίων, διότι ἡ Ρωσία ἔβαινε κατὰ κρημνῶν. Ἐφόσον ἡ Βιομηχανία μας εἶναι μικρὰ ἔδει νὰ τύχῃ τῆς δεούσης προστασίας ἐκ μέρους τοῦ Κράτους. Δυστυχῶς πλὴν τοῦ νόμου 2948, τὸν ὁποῖον τηροῦν δύο Ὑπουργεῖα, τὸ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, ἡ Βιομηχανία μας δὲν ἔτυχεν ἄλλης προστασίας, διότι τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Συγκοινωνίας δὲν ἀναμιγνύεται, δὲν παρέχει εὐκολίαν οὔτε εἰς τὴν μεταφορὰν οὔτε εἰς τὴν ἐλάττωσιν τῶν κομίστρων. Ὁ βιομήχανος δὲν ἔχει τὴν πίστωσιν τὴν ὁποίαν ἔχει ὁ ἔμπορος. Οἱ ἀναμιγνυόμενοι εἰς τὰ οἰκονομικὰ ζητήματα τὰ γνωρίζουν πολὺ καλά. Ὑπῆρξε διοικητὴς τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, ὁ ὁποῖος ὅταν ἐπῆγεν ἕνας βιομήχανος, τοῦ ὁποίου αἱ σημεριναὶ ἐγκαταστάσεις ἀνέρχονται εἰς ἀξίαν 15.000.000 δραχμῶν, καὶ τοῦ ἐζήτησε μίαν πίστωσιν 50.000, δραχμῶν τοῦ τὴν ἠρνήθη. Ἔχω παρευρεθῆ πολλάκις εἰς διαπραγματεύσεις πρὸς συνεννόησιν, λόγῳ τῆς ἐργασίας μου, μεταξὺ ἐργατῶν καὶ ἐργοδοτῶν. Θὰ τελειώσω μὲ τὸ τελευταῖον ἐπιχείρημα: Οἱ ἐργάται τοῦ Πυριτιδοποιείου καὶ Καλυκοποιείου, ἐθνικοῦ ἱδρύματος τὸ ὁποῖον ἔχει προσφέρει μεγάλας ὑπηρεσίας εἰς τὸν πόλεμον, ἐζήτησαν αὔξησιν 60%. Ἀπεδείχθη δὲ ὅτι καὶ ἂν τοῖς ἐδίδοντο ὅλαι αἱ μετοχαί, δηλαδὴ καὶ μὲ τὴν δήμευσιν τῆς ξένης περιουσίας, πάλιν δὲν θὰ ἦτο δυνατὴ ἡ αὔξησις αὕτη. Αὔριον ὑποβάλλεται ἐκ μέρους τοῦ Βιομηχανικοῦ Συνδέσμου ἀναφορὰ καὶ θὰ παρακαλέσω τὴν Συνέλευσιν μεθ’ ὑπομονῆς ν’ ἀκούσῃ τὴν ἀναφορὰν μὲ τὰ ἐπιχειρήματά της. Αὐτὰ ἁπλῶς εἶχον νὰ εἴπω, κύριοι πληρεξούσιοι, διότι πονῶ τὴν Βιομηχανίαν μας (χειροκροτήματα).

§115Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Ἔχομεν πρὸ ὀφθαλμῶν, κύριοι, ἓν συγκεκριμένον γεγονός, ὅτι πρὸ δέκα ἡμερῶν ἐκηρύχθη ναυτεργατικὴ ἀπεργία, καὶ μετὰ πάροδον τόσου χρόνου ὄχι μόνον δὲν ἐπῆλθεν ἡ διευθέτησις τῆς κρίσεως, ἀλλ’ εὑρισκόμεθα ἐνώπιον ἐμφανοῦς τάσεως πρὸς γενίκευσιν αὐτῆς. Ἔχομεν ἀφ’ ἑτέρου ἐνώπιον ἡμῶν τὰς δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως τὰς γενομένας σήμερον καὶ αἱ ὁποῖαι, τιθεμένων κατὰ μέρος τῶν ἀφῃρημένων ἰδεῶν τὰς ὁποίας ἀνέπτυξεν ὁ κ. Πρόεδρος αὐτῆς, δὲν θὰ ἠδύναντο νὰ συνσφισθῶσιν εἰς μέτρα ὡρισμένα, εἰς πρόνοιαν σαφῆ πρὸς ἐπίλυσιν τῆς διαφορᾶς ἢ λύσιν κατ’ ἄλλον τρόπον τῆς κρίσεως. Ἀκολουθῶν καὶ ἐγώ, κύριοι, ἀπὸ μακροῦ χρόνου—δὲν ἔχω δυστυχῶς τὴν εὐκολίαν τῶν παλαιωδιῶν— ἀκολουθῶν τὰς ἀρχὰς ὅσας ἀνέπτυξε περίπου ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ ἐργατικοῦ ζητήματος, εἰς τὰς ὁποίας προσεχώρησεν, ὡς ἐπληροφορήθημεν σήμερον, καὶ ὁ ἀείμνηστος ἄλλοτε Πρόεδρος τῆς Ἀγγλικῆς Κυβερνήσεως κ. Μπόναρ Λῶ, πιστεύω καὶ ἐγὼ ὅτι ὀφείλουν αἱ Κυβερνήσεις νὰ ἐργάζωνται συστηματικῶς πρὸς ἐξύψωσιν τῶν ἐργατικῶν μαζῶν, χωρὶς ἀφ’ ἑτέρου νὰ ἐκθέτωσιν εἰς κλονισμὸν τὸν ἐθνικὸν πλοῦτον. Ἀλλὰ ἰσχυρίζομαι ὅτι διὰ τῆς ἐφαρμογῆς τῆς ἀρχῆς ταύτης θὰ ἠδύνατο ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας νὰ ἐπέλθῃ ἡ διευκρίνισις τῆς καταστάσεως καὶ ἡ κατάπαυσις τῆς διαστάσεως. Ἡ Κυβέρνησις ὅμως ἠδράνησε καὶ παρέτεινε τὴν κρίσιν μέχρι σήμερον. Ποῖον ἦτο τὸ καθῆκον τῆς Κυβερνήσεως; Ἦτο ἁπλοῦν: Ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς νὰ συγκεντρώσῃ ὅλα τὰ στοιχεῖα τὰ ἀπαραίτητα εἰς αὐτὴν καὶ εἰς ἡμᾶς πρὸς μόρφωσιν γνώμης. Στοιχεῖα τοιαῦτα δὲν ἔχομεν ἡμεῖς ὑπ’ ὄψει, καὶ θὰ ἦτο δύσκολον ἐκ τοῦ προχείρου ν’ ἀποφανθῶμεν ποῖον ἐκ τῶν δύο ἀντιπάλων μερῶν ἔχει τὸ δίκαιον. Συγκεντροῦσα τὰ στοιχεῖα ταῦτα ἡ Κυβέρνησις καὶ σχηματίζουσα ἀσφαλῆ γνώμην θὰ ὤφειλε νὰ σπεύσῃ νὰ καθορίσῃ τὴν πολιτείαν της καὶ νὰ ἐπιβάλῃ ταύτην μετὰ σταθερότητος. Ἦτο δίκαιον τὸ αἴτημα τῶν ναυτεργατῶν πρὸς αὔξησιν τῶν ἡμερομισθίων; Ἦτο παράλογος ἡ ἀξίωσις διὰ τὴν ὑποχρεωτικὴν πρόσληψιν τῶν πληρωμάτων διὰ τῆς παρεμβάσεως τῶν ὀργανώσεων; Ἡ στάσις τῆς Κυβερνήσεως θὰ ἦτο ἀνάλογος, θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι πάντως ἀπὸ τῆς πρώτης ὥρας ἀποφασιστική. Εἶπεν ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ὅτι ἐκ τῆς κειμένης νομοθεσίας δὲν δυνάμεθα νὰ ἀρυσθῶμεν μέσα τελεσφόρα πρὸς παρέμβασιν. Καὶ εἶπεν ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὅτι δὲν θὰ σταυρώσωμεν τὰς χεῖρας μέχρι τέλους καὶ θὰ λάβωμεν μέτρα ἀποκαθιστῶντα τὴν τάξιν. Δὲν ἔχει λοιπὸν τὰ μέσα ἡ Κυβέρνησις πρὸς ἐπιβολήν, ἀλλὰ καὶ δὲν θὰ σταυρώσῃ τὰς χεῖράς της καὶ θὰ ἐπιβάλῃ τὰς ἀπόψεις αὑτῆς ὅπως ἐπαναφέρῃ τὰ πράγματα εἰς τὴν κανονικήν των τροχιάν. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ: Διατί ἐσταύρωσε μέχρι σήμερον τὰς χεῖρας ἡ Κυβέρνησις, διατί τὰ μέσα, τὰ ὁποῖα σήμερον πρόκειται νὰ ἐφαρμόσῃ, παρέλειψε νὰ τὰ ἐφαρμόσῃ μέχρι τοῦδε, παρατείνουσα μίαν κοινωνικὴν κρίσιν ἐπὶ τοσοῦτον χρόνον διὰ τῆς παθητικότητος αὐτῆς; Τὸ καθῆκον τῆς παρεμβάσεως ἦτο τοσοῦτο μᾶλλον ἐπιτακτικόν, καθόσον τὸ εἶδος τῆς ἀπεργίας ἔθιγε κοινωνικὰ συμφέροντα εὐρύτατα, καθόσον τὸ εἶδος τῆς ἀπεργίας παρέλυε σχεδὸν τὴν οἰκονομικὴν καὶ κοινωνικὴν ζωὴν τῆς Χώρας. Δὲν ἠδύνατο ἐνώπιον τοιαύτης κρίσεως ἡ Κυβέρνησις οὔτε τὰς χεῖρας νὰ σταυρώσῃ οὔτε νὰ μετέλθῃ τὴν πολιτικὴν τῆς παθητικότητος. Ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας ὤφειλε νὰ λάβῃ τὰς ἀποφάσεις αὑτῆς καὶ νὰ ἐπιδιώξῃ τὴν ἐφαρμογὴν αὐτῶν μετὰ σταθερότητος. Καὶ ἰδοὺ μετὰ πάροδον δέκα ἡμερῶν ἔχομεν τὴν παρήγορον διαβεβαίωσιν ὅτι δὲν θὰ ἀκολουθήσῃ τὴν πολιτικὴν αὑτῆς μέχρι τέλους, χωρὶς ὅμως νὰ μᾶς εἴπῃ καὶ σαφῶς ποία θὰ εἶναι ἡ ἄλλη παρέμβασις καὶ ἂν ἡ παρέμβασις αὐτῆς θὰ ἀποβῇ ἀποτελεσματική. Εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐξέλθῃ ἐκ τῆς οὐδετερότητος ἐπὶ τέλους, ἀλλὰ δὲν δύναμαι νὰ μὴ καταλογίσω εἰς αὐτὴν τὰς εὐθύνας διὰ τὰς ἐπελθούσας μέχρι τοῦδε ζημίας, διότι ἀναντιρρήτως συμφέροντα κοινωνικὰ ἐδοκιμάσθησαν, διότι ἀναντιρρήτως ἡ ναυτεργατικὴ τάξις καὶ αὐτὴ ὑπέστη μείωσιν φθείρουσα ἀδικαιολογήτως τὰ ἀποθέματα αὐτῆς, τοὺς χρηματικοὺς αὐτῆς πόρους, διότι ἀναντιρρήτως εὑρισκόμεθα σήμερον ἐνώπιον τοῦ φόβου νὰ ἴδωμεν μίαν γενικὴν ἀπεργίαν, ἡ ὁποία πλέον θὰ θέσῃ εἰς δοκιμασίαν ὁλόκληρον τὴν Χώραν. Ἡ παρέμβασις, ἂν ἐγίνετο ἐγκαίρως, θὰ ἦτο ἀπολύτως ἀποτελεσματική, σήμερον θὰ πολλαπλασιάσῃ τὰς προσπαθείας αὐτῆς ἡ Κυβέρνησις πρὸς ἐπιτυχίαν τῶν αὐτῶν ἀποτελεσμάτων, καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, κύριοι, ἀλλά, διὰ νὰ φθάσῃ εἰς τὸ ἀποτέλεσμα τοῦτο, πολὺ φοβοῦμαι ὅτι ἡ παρέμβασις αὕτη δὲν θὰ εἶναι σήμερον ἐξ ἴσου ἀνώδυνος, ὅσον θὰ ἦτο πρὸ δέκα ἡμερῶν. Εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ συνεπείας ὀδυνηρὰς καὶ διὰ τὰς τάξεις τῶν ἐργοδοτῶν καὶ τῶν ἐργατῶν.

§116Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Πρωθυπουργός). Ὁ ἀξιότιμος ἐξ Εὐρυτανίας συνάδελφος φαντάζεται ὅτι ἠμπορεῖ νὰ διαχειριζώμεθα ἐργατικὰ ζητήματα, κοινωνικὰ ζητήματα μεγάλα μόνον μὲ συλλογιστικὰς ἀκροβασίας.

§117Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Εἶμαι πολὺ εὐτραφὴς δι’ ἀκροβασίας!

§118Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Πρωθυπουργός). Λέγετε ὅτι εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ὅτι θὰ σταυρώσωμεν τὰς χεῖρας, καὶ ἐγὼ ὅτι δὲν θὰ σταυρώσωμεν τὰς χεῖρας, ἄρα συμπεραίνετε σεῖς, ὑπάρχουν μέσα, καί, ἀφοῦ ὑπάρχουν μέσα, διατί, λέγετε, δὲν τὰ ἐφηρμόζετε πρὸ 10 ἡμερῶν καὶ περιμένετε νὰ τὰ ἐφαρμόσητε τώρα; Ἰδοὺ ἡ ἀκροβασία τοῦ ἀξιοτίμου ἐξ Εὐρυτανίας συναδέλφου. Ἔπρεπε νὰ γνωρίζῃ ὅτι ἡ διαρρύθμισις τῶν κοινωνικῶν πραγμάτων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ μετὰ σπουδῆς.

§119Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Τὸ γνωρίζω.

§120Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Πρωθυπουργός). Δὲν τὸ γνωρίζετε. Διότι, ἂν τὸ ἐγνωρίζετε, δὲν θὰ ἐστηρίζετε τὴν ἀγόρευσίν σας ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ συλλογισμοῦ. Ἦτο ὑποχρεωμένον τὸ Κράτος νὰ φροντίσῃ πρὶν τὸ ἴδιον γίνῃ δικαστής, ὅταν ἠμπορῇ νὰ γίνῃ δικαστής, νὰ φροντίσῃ νὰ συμβιβάσῃ τὰ διεστῶτα, διότι, ἂν λάβῃ ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς τὸ μέρος τοῦ ἑνὸς ἢ τοῦ ἄλλου, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνάψῃ πολὺ μεγάλην πυρκαϊάν.

§121Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Δὲν εἶπον αὐτό.

§122Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Πρωθυπουργός). Σήμερον ἡ ἐπέμβασις τοῦ Κράτους, ἂν καταστῇ ἀναγκαία, θὰ εἶναι ὀλιγώτερον ὀδυνηρὰ ἢ πρὸ 10 ἡμερῶν, διότι πρὸ δέκα ἡμερῶν θὰ εὑρισκόμεθα πρὸ γενικῆς ἀπεργίας, ἐνῷ σήμερον εἶναι πολὺ εὐκολωτέρα ἡ ἐπέμβασις. Τότε μόνον ἠμπορεῖ νὰ εἶναι σεβαστή, διότι δὲν ἠμποροῦμεν διαρκῶς νὰ προσφεύγωμεν εἰς τὴν βίαν. Εἶναι ἐσφαλμέναι αἱ ἀντιλήψεις αὐταί.

§123Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Οὐδεὶς ἰσχυρίσθη ὅτι ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ὤφειλε νὰ εἶναι ἡ προσφυγὴ εἰς τὴν βίαν. Δὲν εἶπον ἐγὼ ποτὲ τοιοῦτόν τι. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπον εἶναι τοῦτο· ὅτι ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς ὤφειλεν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἔχῃ καθορίσει τὴν πολιτικὴν αὐτῆς, ὅτι ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς ὤφειλε νὰ ἔχῃ μορφώσει γνώμην πρὸς ποῖον μέρος ἔκειτο τὸ δίκαιον. Κατὰ τὰς ἰδικάς της ἀντιλήψεις, νὰ συλλέξῃ τὰ στοιχεῖα, ὅπως ἴδῃ ἂν τὰ αἰτήματα τῶν ναυτεργατῶν ἦσαν δίκαια ἢ παράλογα καὶ νὰ ἐκθέσῃ τὰς ἀπόψεις αὐτῆς πρὸς τὰ διαμαχόμενα μέρη. Εἶμαι τότε ἀπολύτως βέβαιος ὅτι διὰ τῆς ἰδίας αὐτῆς ἐπιδράσεως θὰ ἠδύνατο νὰ ἐπιλύσῃ τὴν διαφοράν, ὅπως μὴ ἀναγκασθῇ μετὰ δεκαήμερον νὰ προσφύγῃ εἰς τὴν βίαν. Τοῦτο ἰσχυρίσθην. Ἰσχυρίσθην ὅτι ὤφειλε νὰ προλάβῃ τὴν ἀνάγκην τῆς κυβερνητικῆς προσφυγῆς εἰς τὴν βίαν, διότι σήμερον διὰ τῆς παρατάσεως τῆς ἐκκρεμότητος, διὰ τῆς παρελκύσεως καθιστᾷ ἀπαραίτητον, ἀναπόφευκτον τὴν βίαν μεθ’ ὅλων τῶν ὀδυνηρῶν συνεπειῶν. Αὐτὴ εἶναι ἡ διαφορὰ τῶν ἀντιλήψεών μας.

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καλομενόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§125Κ. ΚΑΛΟΜΕΝΟΠΟΥΛΟΣ. Βεβαίως δὲν ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὰς ἀγαθὰς προθέσεις τῆς Κυβερνήσεως ἡ κατάπαυσις μιᾶς ἀπεργίας, οὔτε ἐγὼ θέλω νὰ ἐξετάσω κατὰ πόσον ἐν τῇ ἀπεργίᾳ αὐτῇ, ἡ ὁποία μᾶς ἀπασχολεῖ, τὸ δίκκιον ἀνήκει εἰς τὰς ἀξιώσεις τῶν ναυτεργατῶν ἢ εἰς τὰς ἀξιώσεις τῶν πλοιοκτητῶν. Τὸ ζήτημα δὲν ἀνεπτύχθη τόσον θετικῶς ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ὥστε νὰ μορφώσω τὸ ἐπ’ ἐμοὶ γνώμην ἐπὶ τοῦ δικαίου τοῦ ἑνὸς ἢ τοῦ ἑτέρου τῶν μερῶν. Ἀλλ’ ἐκεῖνο διὰ τὸ ὁποῖον σᾶς παρεκάλεσα νὰ μοὶ δώσητε τὸν λόγον εἶναι ἄλλο τι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐν τῇ ἀσχολίᾳ αὐτῆς ὅπως φέρῃ εἰς συνεννόησίν τινα τὰ διαμαχόμενα μέρη παρεγνώρισεν ὅτι ὑπάρχει ἓν ἄλλο μέγα μέρος, εἷς ἄλλος μέγας ἀριθμὸς πολιτῶν Ἑλλήνων, τὸ ὁποῖον μέγα μέρος θεώμενον μακρόθεν τὴν ἀπεργίαν, ἀναγινῶσκον εἰς τὰς ἐφημερίδας τὰ τῆς διαμάχης αὐτῆς πάσχει πολὺ περισσότερον ἀφ’ ὅ,τι πάσχουν οἱ ἰδιοκτῆται, ἀφ’ ὅ,τι πάσχουν οἱ ναυτεργάται. Ὁ μέγας ἀριθμὸς τῶν Ἑλλήνων αὐτῶν πολιτῶν διερμηνεύει διαμαρτυρίαν, κ. Πρόεδρε, ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ δι’ ἐμοῦ ἀντιπροσωπεύοντος πλείστους, διότι ἡ Κυβέρνησις, ἐπαναλαμβάνω, εἶχε τὴν προσήλωσίν της ἐστραμμένην πρὸς τοὺς διαμαχομένους, ἀλλὰ δὲν ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν ὅτι εἶχε καὶ μίαν ἄλλην ὑποχρέωσιν, νὰ φροντίσῃ ἀμέσως, ἅμα εἶδεν ὅτι διακόπτονται οἱ πλοῖ ὡς ἐκ τῆς ἀπεργίας, νὰ ἀποκαταστήσῃ τὴν συγκοινωνίαν, οἵα ἦτο καὶ πρὸ τῆς ἀπεργίας ἀκεραία. Ἔπρεπεν, ὅταν ἔμαθεν ὅτι ἐπίκειται ἀπεργία τῶν ναυτεργατῶν, νὰ σπεύσῃ ὅπως διὰ παντὸς μέσου διατηρήσῃ τὴν συγκοινωνίαν ὅπως διετήρησεν τὴν ἐπάρκειαν τοῦ ἄρτου. Ὤφειλεν ἐν μικροτέρῳ μέτρῳ νὰ πράξῃ καὶ προκειμένου περὶ τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν συγκοινωνιῶν. Δὲν εἴχομεν τὴν ἀξίωσιν νὰ ἀποκαταστήσῃ ἀκέραια τὰ διακοπέντα δρομολόγια, ἀλλ’ εἴχομεν τὴν ἀξίωσιν νὰ προνοήσῃ, ὥστε ὄχι μόνον ὁ πληθυσμὸς ὁ ὁποῖος θέλει νὰ μετακινηθῇ νὰ εὕρῃ τὸν τρόπον τῆς μετακινήσεως, ἀλλὰ τὸ σπουδαιότερον νὰ ἠμπορῇ ἡ Βιομηχανία, ἡ ὁποία εἶχε καὶ ἔχει ἀνάγκην νὰ ἀποστείλῃ τὰ προϊόντα της, νὰ εὕρῃ τρόπον πρὸς τοῦτο. Δυστυχῶς ἡ Κυβέρνησις παρημέλησεν αὐτά. Ἔχω νὰ τῆς κάμω αὐτὴν τὴν παρατήρησιν καὶ ἐν ταὐτῷ νὰ τῆς ὑποδείξω ὅτι, ἂν αἱ διαπραγματεύσεις μεταξὺ πλοιοκτητῶν καὶ ναυτεργατῶν εἶναι προωρισμέναι νὰ παραταθοῦν ἐπί τινας ἡμέρας, ἀγνοῶ πόσας, ἡ διακοπὴ τῶν συγκοινωνιῶν δὲν εἶναι πλέον ἐπιτετραμμένη, κ. Πρόεδρε, νὰ παρατείνηται. Καὶ εἶναι ἀνάγκη ἡ Κυβέρνησις νὰ κάμῃ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐγένετο καὶ ἄλλοτε, τουτέστι νὰ ἐπιτάξῃ ἀτμόπλοια καὶ νὰ τὰ ἐφοδιάσῃ μὲ πληρώματα τοῦ Πολεμικοῦ Ναυτικοῦ καὶ νὰ διατηρήσῃ ἐν μέρει τὴν συγκοινωνίαν.

§126Κ. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Καὶ ἐγὼ θὰ σᾶς παρακαλέσω θερμότατα, ὅπως λάβητε σύντονα μέτρα πρὸς ἀποκατάστασιν τῶν συγκοινωνιῶν.

§127Ι. ΜΑΜΑΗΣ. Ἐζήτησα τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε, καὶ δὲν μοὶ τὸν ἐδώκατε. Ἐγὼ εἶμαι ἐργάτης καὶ ἡγοῦμαι ὁμάδος ἐργατῶν καὶ πρέπει ἡ γνώμη μου νὰ ἀκούηται εἰς τὰ ζητήματα αὐτά. Πρέπει νὰ ἀναγνωρισθῶ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ὡς ἀντιπροσωπεύων τοὺς ἐργάτας, διότι ἀπὸ τοὺς ἐργάτας προῆλθον καὶ αὐτοὺς θέλω ν’ ἀντιπροσωπεύω.

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πασαλίδης ἔχει τὸν λόγον.

§129Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Δὲν θὰ εἰσέλθω, κύριοι, εἰς ἀκαδημαϊκὰς συζητήσεις, διὰ νὰ ἀποδείξω τὰς σχέσεις μεταξὺ τοῦ κεφαλαίου καὶ τῆς ἐργασίας. Ἓν μόνον θὰ εἴπω εἰς τὸν πληρεξούσιον κ. Μιχαλακόπουλον, ὁ ὁποῖος εἶπεν ὅτι τὸ κεφάλαιον ἔχει περισσοτέραν ἀξίαν παρὰ ἡ ἐργασία. Ἡμεῖς λέγομεν ὅτι τὸ κεφάλαιον εἶναι δημιούργημα τῆς ἐργασίας καὶ ἡ ἐργασία πρέπει νὰ ἔχῃ τὴν περισσοτέραν ἀξίαν καὶ εἰς τὴν σημερινὴν καὶ εἰς τὴν μέλλουσαν κοινωνίαν. Ἂς ἔλθωμεν ὅμως εἰς τὸ κύριον ζήτημα. Ἡ ἀπεργία τῶν ναυτεργατῶν ἔχει βεβαίως μεγάλην σημασίαν ὄχι μόνον ἀπὸ ἀπόψεως συμφερόντων τῶν ἐργατῶν, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ κοινωνικῆς. Ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία θέλει μὲ τὴν τακτικήν της νὰ συμβιβάσῃ τοὺς ἐργοδότας μὲ τοὺς ἐργάτας, δὲν θὰ ἐπιτύχῃ τοῦ σκοποῦ της. Ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν σημερινὴν κοινωνίαν ποὺ ἐπικρατεῖ ἡ ἐκμετάλλευσις ἐκ μέρους μιᾶς τάξεως, τῆς ἀστικῆς, ἀπὸ τὰ σπλάγχνα τῆς ὁποίας ἐβγῆκε καὶ ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, εἰς τὸ τέλος θ’ ἀναγκασθῇ νὰ πάῃ μὲ τὸ μέρος τῆς ἀστικῆς τάξεως. Ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις θέλει νὰ συμβιβάσῃ τὰς δύο ἀντιθέτους τάξεις τῶν ἐργατῶν καὶ τῶν ἐργοδοτῶν, οἱ ὁποῖοι θέλουν πάντοτε νὰ ἐκμεταλλεύωνται καὶ ἀρνοῦνται νὰ ὑψώσουν τὰ μεροκάματα, τοὐναντίον δὲ θέλουν νὰ τὰ ὑποβιβάσουν καὶ νὰ αὐξήσουν τὰς ὥρας τῆς ἐργασίας. Βλέπετε ὅτι ὁ κ. Βαρβαγιάννης λέγει ὅτι εἰς τὴν Γερμανίαν ἐργάζονται δώδεκα ὥρας, ἐνῷ ἠξεύρομεν ὅτι ἐργάζονται μόνον ὀκτώ. Ὅταν δὲ ἡ Γερμανικὴ Κυβέρνησις ἠθέλησε νὰ κάμῃ τὰς ὥρας δώδεκα, ἔγινε γενικὴ ἀπεργία· καὶ ἀπεφασίσθη καὶ ἐτέθη εἰς τὸν καταστατικὸν χάρτην τῆς Γερμανίας ὅτι ἡ ἐργασία εἶναι ὀκτάωρος. Ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, ἂν πραγματικῶς νομίζῃ ὅτι ἔχουν δίκαιον οἱ ἐργατοναῦται, ἔπρεπεν ἀμέσως νὰ κτυπήσῃ τοὺς ἐφοπλιστάς, νὰ ἐπιτάξῃ ἀμέσως ὅλα τὰ πλοῖά των καὶ νὰ ἀρχίσῃ τὴν συγκοινωνίαν. Ἰδοὺ ποία ἔπρεπε νὰ εἶναι ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως. Εἰς τὸν κ. Βαρβαγιάννην, ὁ ὁποῖος τόσα εἶπε περὶ τοῦ σοσιαλισμοῦ, θὰ τῷ ἀπαντήσω ὅτι εἰς τὴν Ρωσίαν, ὅπου πράγματι ἐπεκράτησεν οὐχὶ βεβαίως ὁ σοσιαλισμὸς ὅπως τὸν ἐννοοῦμεν ἡμεῖς, ἀλλ’ ὑπάρχει ἐκεῖ δικτατωρία μιᾶς τάξεως, δικτατωρία τοῦ προλεταριάτου καὶ ἐκείνη ἡ τάξις θέλει νὰ ἐπιβάλῃ τὸ πρόγραμμά της, εἶναι μία μεταβατικὴ περίοδος, ἡ ὁποία τὴν ἀστικὴν κοινωνίαν θὰ τὴν μεταβάλῃ ἀπὸ μίαν πολιτικὴν ὀργάνωσιν εἰς μίαν οἰκονομικὴν τοιαύτην, ὅπου ὅλα τὰ μέλη θὰ ἐργάζωνται διὰ τὸ κοινόν. Αὐτὸ γίνεται εἰς τὴν Ρωσίαν καὶ ὅταν φέρουν ὡς παράδειγμα τὴν Ρωσίαν πρέπει νὰ λάβουν ὑπ’ ὄψιν ὅτι εἶναι μία ἐπαναστατικὴ περίοδος. Θὰ ἐρωτήσω λοιπὸν τὴν Κυβέρνησιν· διὰ ποίους λόγους, ὅταν οἱ ἐργάται κάμνουν ἀπεργίαν, τοὺς ἐπιστρατεύει ἢ τοὺς κτυπᾷ μὲ τὴν ἐξουσίαν τοῦ Κράτους καὶ τὴν στιγμὴν ὅπου οἱ ἐφοπλισταὶ δὲν συμμορφώνονται μὲ τὰς ἀποφάσεις τῆς Κυβερνήσεως ἡ Κυβέρνησις δὲν λαμβάνει μέτρα βίας ἐναντίον τῶν ἐφοπλιστῶν; (Χειροκροτήματα). Αὐτὸ ἔπρεπεν ἡ Κυβέρνησις νὰ κάμῃ καὶ ἐγὼ τὴν κατηγορῶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς σοσιαλιστικῆς καὶ τῆς ἐργατικῆς, διότι εἰς τὸ ζήτημα αὐτὸ μεροληπτεῖ καὶ τίθεται μὲ τὸ μέρος τῶν ἐφοπλιστῶν. Διὰ τὴν πρωτομαγιά, ὅταν οἱ ἐργάται ἐζήτησαν νὰ συγκεντρωθοῦν εἰς τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον, ἡ Κυβέρνησις τοὺς τὸ ἀπηγόρευσε καὶ ἀφοῦ ἐμαζεύθησαν τοὺς ἐκτύπησε. Τώρα ὅμως τοὺς ἐργοδότας δὲν τοὺς κτυπᾷ. Λοιπόν, ἂν θέλητε νὰ στηριχθῆτε εἰς τὴν πλειονοψηφίαν τοῦ ἐργαζομένου κόσμου, ὁ ὁποῖος εἶναι τὰ τέσσαρα πέμπτα τοῦ ὅλου, πρέπει νὰ κτυπήσητε ἐκείνους τοὺς ὀλίγους οἱ ὁποῖοι δὲν σκέπτονται διὰ τὰ συμφέροντα τοῦ Κράτους, ἀλλὰ διὰ τὰ ἰδιοτελῆ συμφέροντά των. (Χειροκροτήματα).

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τσαρλαμπᾶς.

§131Μ. ΤΣΑΡΛΑΜΠΑΣ. Δὲν προτίθεμαι νὰ εἰσέλθω εἰς τὴν ἔρευναν τῶν δημιουργικῶν αἰτίων τῆς προκειμένης ἀπεργίας οὐδὲ νὰ ἀναπτύξω τὸ ζήτημα ἀπὸ εὐρυτέρας ἀπόψεως, τῆς κοινωνιολογικῆς, δεδομένου ὅτι δὲν εἶναι κατάλληλος ὁ χρόνος διὰ τοιαύτην συζήτησιν. Κατὰ μείζονα δὲ λόγον φρονῶ ὅτι ὁ κοινοβουλευτικὸς ἔλεγχος ἐν τῇ παρούσῃ ὑποθέσει ἐλάχιστα συμβάλλει εἰς τὴν λῆξιν τῆς ἀπεργίας καὶ ὅτι εὐκταῖον ἤθελεν εἶσθαι νὰ ἀφεθῇ ἡ Κυβέρνησις ἐλευθέρα νὰ χειρισθῇ τὸ ζήτημα ὅπερ κατ’ ἐμὲ δὲν ἐμφανίζει εἰμὴ μίαν καὶ μόνην σοβαρὰν ἄποψιν, τὴν νέκρωσιν τῶν συγκοινωνιῶν τῆς Χώρας, ἧς ἀπόρροια ἄμεσος εἶναι ἡ σπάνις τῶν τροφίμων καὶ συνεπῶς ἡ χειροτέρευσις τῶν συνθηκῶν τῆς ζωῆς. Κατὰ πόσον ὁ ἀντίκτυπος οὗτος, ὃν ἰδιαιτέρως αἰσθάνονται αἱ ἀποκεκλεισμέναι νῆσοι, εἶναι ὁ κύριος ἄξων τοῦ ζητήματος ἐλπίζω ὅτι πάντες ὑμεῖς θὰ ἀντιλαμβάνησθε. Καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν κοινὴ ἡμῶν δέον νὰ εἶναι ἡ ἐπιθυμία πρὸς ταχεῖαν λύσιν τῆς ἀπεργίας. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἐργατικὰς ἀξιώσεις νομίζω ὅτι ὑπάρχει τρόπος συμβιβασμοῦ διὰ τῆς ἀποδοχῆς τῶν δικαίων αἰτημάτων αὐτῶν καὶ τῆς εὐρυτέρας μελέτης τοῦ ἐργατικοῦ τῆς Χώρας προβλήματος κατὰ τρόπον προστατευτικὸν τοῦ ἐργάτου καὶ εἰρηνικῆς αὐτοῦ συμβιώσεως μὲ τὸ κεφάλαιον.

§132ΠΟΛΛΟΙ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΙ. Νὰ διακόψωμεν, κύριε Πρόεδρε.

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον ὥραν 5.30′ μ.μ. (Ὥρᾳ 9.15′ μ. μ.)

1§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 50Η
2Δευτέρα 2 Ἰουνίου 1924
3Προεδρία Κ. Ρακτιβάν
4(Ὥρᾳ 6 μ. μ.)
5§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ
6θεωρεῖα. Ν’ ἀναγνωσθῶσι τὰ πρακτικά.
7(Ἀναγινώσκονται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνε-
8δριάσεως).
9§2Α. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω μίαν διόρθωσιν
10ἐπὶ τῶν πρακτικῶν.
11§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ τὴν δώσητε εἰς τὸν κ. Γραμματέα διὰ
12νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν.
13Τὰ πρακτικὰ ἐπικυροῦνται ὡς διωρθώθησαν.
14Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Συνέλευσιν τὰ ἑξῆς:
15— Ὁ εἰρηνοδίκης Κορίνθου παρακαλεῖ ὅπως ληφθῇ μέρι-
16μνα περὶ προσμετρήσεως τῆς δικηγορικῆς του ὑπηρεσίας
17εἰς τὰ ἔτη συντάξεως.
18— Ὁ Ἠπειρωτικὸς Σύλλογος Τρικκάλων παρακαλεῖ
19τὴν Κυβέρνησιν ὅπως καταβάλῃ προσπάθειαν περὶ μὴ παρα-
20χωρήσεως τῶν 14 ἑλληνικῶν χωρίων εἰς ξένην Ἐπικράτειαν.
21— Ὁ πρόεδρος τῆς Κοινότητος Φλώκα παρακαλεῖ τὴν
22Κυβέρνησιν ὅπως ἐπισπευσθῇ ἡ παρὰ τοῦ Κράτους ἀγορὰ
23τοῦ σταφιδοκάρπου.
24— Ὁ δημοκρατικὸς σύλλογος Κύμης παρακαλεῖ τὴν
25Κυβέρνησιν ὅπως ἀπορρίψῃ πᾶσαν αὔξησιν τῆς ἀποζημιώ-
26σεως τῶν πληρεξουσίων.
27— Ὁ σταφιδικὸς κόσμος Πύργου, λόγῳ τῆς καθημερι-
28νῆς ὑποτιμήσεως τῆς σταφίδος, παρακαλεῖ ὅπως τὸ Κράτος
29προβῇ εἰς τὴν ἀγορὰν 10–15 ἑκατομμυρίων λιτρῶν σταφίδος.
30— Ἡ Ἰσραηλιτικὴ Κοινότης Πρεβέζης παρακαλεῖ ὅπως
31μὴ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον περὶ κυριακῆς ἀναπαύσεως εἰς
32τοὺς Ἰσραηλίτας.
33— Ἡ λέσχη τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων Λέσβου παρα-
34καλεῖ ὅπως ἡ μελετωμένη αὔξησις τῶν ἀποδοχῶν κλάδων
35τινῶν τῆς δημοσίας ὑπηρεσίας ἐπεκταθῇ ἐφ’ ἁπάντων τῶν
36δημοσίων ὑπαλλήλων.
37— Ὁ πρόεδρος τῆς Κοινότητος Πλατάνου παρακαλεῖ
38ὅπως ἐγκριθῇ ἡ αἴτησις τοῦ Κτηματικοῦ Συλλόγου Ἠλείας
39περὶ ἐξαγορᾶς δέκα ἑκατομμυρίων λιτρῶν σταφιδοκάρπου
40παρὰ τοῦ Κράτους.
41— Ὁ ἐμπορικὸς καὶ ἐμποροϋπαλληλικὸς κόσμος Θεσ-
42σαλονίκης παρακαλεῖ ὅπως ἐπιταχυνθῇ ἡ ἐφαρμογὴ τῆς
43κυριακῆς ἀναπαύσεως.
44— Ὁ Γεώργιος Σῦρος παρακαλεῖ ὅπως περατωθῇ ἡ ὑπό-
45θεσις τοῦ τσιφλικίου Τσαπαλιβὰ–Ζίχνης.
46— Οἱ ἐν Κομοτηνῇ Ἀρμένιοι πρόσφυγες ἐκφράζουν τὴν
47εὐγνωμοσύνην των πρὸς τὴν Δημοκρατικὴν Κυβέρνησιν καὶ
48τὸν Ἑλληνικὸν Λαόν, δεχθέντα καὶ περιθάλποντα αὐτούς.
49— Οἱ κάτοικοι τῆς Κοινότητος Νεοχωρίου διαμαρτύρονται
50διὰ τὴν ἀπαγόρευσιν ἐξαγωγῆς βρωσίμων ἐλαιῶν καὶ τὴν
51διατίμησιν τῶν ἐγχωρίων προϊόντων.
52— Οἱ διπλωματοῦχοι χημικοὶ ζητοῦσιν ὅπως ἀπαγο-
53ρευθῇ ἡ χρησιμοποίησις τοῦ τίτλου τοῦ χημικοῦ εἰς τοὺς
54μὴ διπλωματούχους καὶ ἱδρυθῶσι νομοχημεῖα εἰς τὰς πρω-
55τευούσας τῶν νομῶν, εἰς ἃ γενικῶς νὰ χρησιμοποιοῦνται οἱ
56ἐκ τοῦ Ἐθνικοῦ Πανεπιστημίου ἐξερχόμενοι χημικοί.
57— Ἡ Ἀλληλοβοηθητικὴ Ἕνωσις παλαιῶν πολεμιστῶν
58Σερβίων παρακαλεῖ ὅπως ἐνισχυθῇ τὸ λαϊκὸν σχολεῖον.
59— Οἱ πρόσφυγες Καβάλλας διαμαρτύρονται κατὰ τοῦ
60Δήμου Καβάλλας, πιέζοντος αὐτούς.
61— Ὁ Γεώργιος Γαρύφαλλος κάτοικος Ἀθηνῶν παρακα-
62λεῖ ὅπως δοθῇ αὐθεντικὴ ἑρμηνεία εἰς τὸ ἄρθρον 18 περὶ
63ἐνοικιοστασίου.
64— Ὁ Σύνδεσμος πρὸς περιφρούρησιν τῶν συμφερόντων
65τῶν ἀνταλλακτέων πληθυσμῶν ὑποβάλλει διάφορα μέτρα
66ἀποβλέποντα εἰς βελτίωσιν τῆς θέσεώς των.
67— Ὁ Δικηγορικὸς Σύλλογος Ἰωαννίνων διαμαρτύρεται
68κατὰ τοῦ ἐκεῖ οἰκονομικοῦ ἐφόρου.
69— Ἡ λέσχη τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων Ἰωαννίνων πα-
70ρακαλεῖ ὅπως μειωθῇ ὁ συνθετικὸς φόρος τῶν ὑπαλλήλων.
71— Ὁ πληρεξούσιος Λοκρίδος κ. Π. Λαπατσάνης ὑπο-
72βάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιή-
73σεως τοῦ ἀπὸ 4 Ἰουλίου 1923 Νομοθετικοῦ Διατάγματος
74περὶ ὀργανισμοῦ τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου».
75— Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν κ. Π. Ἀραβαντινὸς
76ὑποβάλλει τροπολογίας 1) ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστά-
77σεως θέσεως νομικοῦ συμβούλου ἐπὶ τῶν μοναστηριακῶν
78ὑποθέσεων παρὰ τῇ Γενικῇ Διοικήσει Θράκης» καὶ 2) ἐπὶ τοῦ
79σχεδίου νόμου «περὶ ἀποκτήσεως τῆς Ἑλληνικῆς ἰθαγενείας
80ὑπὸ τῶν εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν προσφυγόντων Ἑλλήνων τὸ γέ-
81νος ἐκ Μικρᾶς Ἀσίας καὶ Θράκης».
82— Οἱ πληρεξούσιοι κ. κ. Γ. Κατεχάκης, Τ. Γεωργιάδης
83καὶ Σ. Γρηγορίου ὑποβάλλουσι πρότασιν νόμου «περὶ παρα-
84χωρήσεως τοῦ Τουρκικοῦ νεκροταφείου Ἡρακλείου εἰς ἀπό-
85ρους ἐφέδρους».
86— Ὁ πληρεξούσιος κ. Π. Καλαντζόπουλος ὑποβάλ-
87λει πρότασιν νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου ͵ΓΩΙΗʹ
88ἔτους 1911 περὶ ἀναστολῆς τῆς ἐκτελέσεως ποινῆς».
89— Οἱ πληρεξούσιοι κ. κ. Δ. Φλωριᾶς, Δ. Μέλφος,
90Ε. Ἐμμανουηλίδης, Ὀρ. Ζαφειρίου καὶ Ν. Μανούσης
91ὑποβάλλουσι πρότασιν νόμου «περὶ προσθήκης ἄρθρου εἰς
92τοὺς κωδικοποιηθέντας νόμους 2517 καὶ 3025 τοῦ νέου σχε-
93δίου τῆς πόλεως Σερρῶν».
94— Ὁ κ. Γ. Κονδύλης Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν
95ὑποβάλλει τὰ ἑξῆς σχέδια νόμων:
961) «Περὶ αὐξήσεως ἀποδοχῶν ἀξιωματικῶν κλπ».
972) «Περὶ ἀφομοιώσεως συντάξεων».
983) «Περὶ τῆς καταστάσεως τῶν ἀξιωματικῶν τοῦ
99Στρατοῦ».
1004) «Περὶ βελτιώσεως συντάξεως ἀπομακρυνθέντων ἀξιω-
101ματικῶν καὶ ἀνθυπασπιστῶν».
1025) «Περὶ κατατάξεως ὁπλαρχηγῶν ἐν τῷ Στρατῷ».
1036) «Περὶ μηνιαίας ἀντιμισθίας εἰς καθηγητὰς ξένων
104γλωσσῶν διδασκόντων εἰς τὴν Στρατιωτικὴν Σχολὴν τῶν
105Εὐελπίδων».
1067) «Περὶ τροποποιήσεως τῶν ἄρθρων 22 καὶ 23 τοῦ νό-
107μου 1520».
1088) «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων
109τῶν νόμων περὶ τοῦ Μετοχικοῦ Ταμείου τοῦ κατὰ γῆν
110Στρατοῦ».
111Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν
112Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν Ἐπερωτήσεων.
113Ὁ κ. Πραντούνας ὑποβάλλει τὰ κάτωθι 8 ἐρωτήματα
114διὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Προνοίας διὰ τοὺς πρόσφυγας ἐν
115Νάξῳ:
1161) Τίνα μέτρα θὰ λάβῃ διὰ τὴν ἀπαλλαγὴν τοῦ Προέ-
117δρου τῆς Κοινότητος Παροικίας ἀπὸ μέλους τῆς Ἐπιτροπῆς
118τῶν προσφύγων τῆς νήσου Πάρου, διότι κεκηρυγμένος ἀνα-
119φανδὸν ἄσπονδος βασιλόδουλος φέρεται ἀπανθρώπως πρὸς
120τοὺς πρόσφυγας.
1212) Ὅπως προστεθῶσιν εἰς τὴν αὐτὴν Ἐπιτροπὴν προσ-
122φύγων Πάρου τρεῖς ἀκόμη πρόσφυγες, οὓς νὰ ἐκλέξωσιν οἱ
123ἀνὰ τὴν νῆσον Πάρον πρόσφυγες.
1243) Ὅπως ἐγερθῶσι τὸ ταχύτερον ἀνακρίσεις διὰ τὰς
125γενομένας καταχρήσεις εἰδῶν ἱματισμοῦ καὶ τροφίμων εἰς
126βάρος τῶν ἀτυχῶν προσφύγων, ὡς θρυλεῖται ἀναφανδὸν
127ὑφ’ ὅλων τῶν κατοίκων τῆς Πάρου, ἀλλ’ οὐχὶ ὑπὸ τοῦ νῦν
128Εἰρηνοδίκου, μετατεθέντος εἰς Κρήτην, ὅστις, ἂν μή τι ἄλλο,
129ὡς λέγουσι, πάντως ὅμως καὶ βεβαιότατα διάκειται συμπα-
130θῶς πρὸς τοὺς δράστας.
1314) Τίνα μέτρα θὰ λάβῃ διὰ τὴν στέγασιν τῶν προσφύγων
132τῆς νήσου Πάρου, οἵτινες ἀνερχόμενοι εἰς 850 περίπου
133στεροῦνται στέγης, τὸ πλεῖστον διαμένοντες ἔτι ἐντὸς ἀνθυ-
134γιεινῶν ἐκκλησιῶν καὶ ἄλλων ἐρειπίων.
1355) Ἀπόλυτος ἀνάγκη ἐπὶ πλέον ἱματισμοῦ, κλινοστρω-
136μνῆς, τροφίμων ὑγιεινῶν καὶ ἀφθόνων ὡς καὶ γενναίων ἐπι-
137δομάτων διὰ τὰς ἀνέργους καὶ ἀπόρους οἰκογενείας τῶν
138προσφύγων ἰδίᾳ κατὰ τοὺς ἀγόνους μῆνας.
1396) Ἀνάγκη ἐπίσης ἐλευθερίας κινήσεως τῶν προσφύγων
140ἀνὰ τὴν Χώραν πρὸς εὕρεσιν πόρου ζωῆς, ἀλλὰ μετὰ προη-
141γουμένην ἐξασφάλισιν ἐργασίας καλῆς καὶ στέγης ὑγιεινῆς
142εἰς τὸ τέρμα τοῦ ταξιδίου των.
1437) Ἀνάγκη ὅπως ἡ Ἐπιτροπὴ προσφύγων τῆς Πάρου
144ἐφοδιασθῇ διὰ γενναίου τινὸς κονδυλίου πρὸς παροχὴν
145ναύλων εἰς τοὺς πτωχοὺς καὶ πρὸς ἱκανοποίησιν ἄλλων τινῶν
146προχείρων ἀναγκῶν των.
1478) Προκειμένης μετακινήσεως ἀπόρων ἐργατριῶν προσ-
148φύγων, δέον νὰ παρέχωνται αὐταῖς καὶ ἐπισήμως διὰ τοῦ κ.
149Νομάρχου ἐν ἐπαφῇ πάντοτε μετὰ τῆς Ἐπιτροπῆς προσφύ-
150γων τῆς νήσου αἱ δέουσαι ἐγγυήσεις καλυτέρων ἡμερομι-
151σθίων, ὑγιεινοτέρας διαίτης καὶ τροφῆς ἀφθόνου, διότι
152δυστυχῶς πολλαὶ τούτων, παραπειθόμεναι ὑπὸ ἐπιτηδείων
153μεσιτῶν, πίπτουσι θύματα ἀπανθρωποτάτης σωματεμπο-
154ρίας καὶ μεγίστης δυστυχίας, ἐνῷ συγχρόνως διακόπτουσι
155ματαίως τὰς ἐργασίας τῶν ἐν Πάρῳ ἐν ἐκκολάψει ἤδη εὑρι-
156σκομένων ἐργοστασίων ταπητουργίας.
157§4Δ. ΠΑΖΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας). Πληροφορῶ
158ὑμᾶς τὰ ἑξῆς:
1591) Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 47262 τηλεγραφήματος τοῦ
160Ὑπουργείου πρὸς τὸν Νομάρχην Κυκλάδων διετάχθη ἡ
161ἀντικατάστασις τοῦ προέδρου τῆς Κοινότητος Παροικίας
162ἀπὸ μέλους τῆς Ἐπιτροπῆς τῶν προσφύγων Πάρου.
163Τὰς κατὰ τόπους Ἐπιτροπὰς περιθάλψεως προσφύγων
164διορίζουσιν οἱ οἰκεῖοι Νομάρχαι καὶ ὄχι τὸ Ὑπουργεῖον
165Προνοίας ἀπ’ εὐθείας.
1662) Διὰ τῆς αὐτῆς ὡς ἄνω διαταγῆς διετάχθη ἡ προσ-
167θήκη εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν περιθάλψεως προσφύγων Πάρου
168τριῶν προσφύγων ὡς μελῶν ταύτης.
1693) Διετάχθη ἡ ἐνέργεια αὐστηρῶν ἀνακρίσεων διὰ τῆς
170Νομαρχίας Κυκλάδων, σχετικῶς μὲ τὰς καταγγελλομένας
171καταχρήσεις.
1724) Τὸ Ὑπουργεῖον θὰ εἰσηγηθῇ εἰς τὸ Ταμεῖον περι-
173θάλψεως προσφύγων τὴν ἀνέγερσιν οἰκίσκων διὰ τοὺς
174πρόσφυγας τοὺς ἐγκατεστημένους ἐν τῇ νήσῳ Πάρῳ. Δέον
175νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι πρὸς ἀνέγερσιν ἀστικῶν συνοικισμῶν,
176πρὸς στέγασιν τῶν ἑκασταχοῦ τοῦ Κράτους ἐγκατεσπαρ-
177μένων ἀστῶν προσφύγων ἀπαιτεῖται δαπάνη πολλῶν ἑκα-
178τοντάδων ἑκατομμυρίων, καὶ ὅτι ἡ ἀνέγερσις τούτων θὰ
179ἀπαιτήσῃ χρονικὸν διάστημα οὐχὶ μικρόν.
1805) Παρεκλήθη ἡ Ἀντιπρόσωπος τοῦ Ἀμερικανικοῦ
181Ἐρυθροῦ Σταυροῦ κ. Τσίπουρα ὅπως ἀποστείλῃ εἴδη ἱμα-
182τισμοῦ καὶ τροφίμων διὰ τοὺς πρόσφυγας Πάρου ἐξ ὅσων
183διαθέτει. Εἰς τοὺς πρόσφυγας τούτους παρέχεται ἡμερησίως
184ἐπίδομα μιᾶς δραχμῆς συμφώνως σχετικαῖς ἐγκυκλίοις τοῦ
185Ὑπουργείου.
1866) Οἱ πρόσφυγες μετακινοῦνται ἐντὸς τοῦ Κράτους, κα-
187τόπιν διαταγῆς τοῦ Ὑπουργείου, βάσει βεβαιώσεως τῆς ἁρ-
188μοδίας Ἀρχῆς τοῦ τόπου εἰς ὃν μετακινοῦνται ὅτι ἐκεῖ
189ὑπάρχει ἐξησφαλισμένη στέγη καὶ τὰ μέσα τῆς συντηρή-
190σεως. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτραπῇ ἡ ἐλευθέρα κίνησις
191τῶν προσφύγων, διότι εἶναι ἐνδεχόμενον οἱ πρόσφυγες νὰ
192παραμένωσιν ἐν ὑπαίθρῳ εἰς τὸν τόπον τῆς μεταβάσεώς
193των ἐλλείψει στέγης, τὸ δὲ Κράτος νὰ ὑποβάλληται εἰς
194ἀσκόπους δαπάνας μετακινήσεως.
1957) Οἱ ἄποροι πρόσφυγες μετακινοῦνται θαλασσίως διὰ
196καταστάσεων εἰς χρέωσιν τοῦ Ὑπουργείου, ὥστε δὲν παρί-
197σταται ἀνάγκη χορηγήσεως πιστώσεως διὰ πληρωμὴν ναύλων
198τῶν μετακινουμένων διαταγαῖς τοῦ Ὑπουργείου προσφύγων.
1998) Ἐφόσον βεβαιοῦται ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων Ἀρχῶν τοῦ
200τόπου τῆς μετακινήσεως τῶν ἀπόρων ἐργατριῶν προσφύγων
201ὅτι ἐκεῖ εἶναι ἐξησφαλισμένη ἡ στέγη τούτων πλησίον συγ-
202γενῶν των καὶ τὰ μέσα τῆς συντηρήσεώς των τὸ Ὑπουρ-
203γεῖον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἐνεργῇ τὴν μετακίνησιν αὐτῶν
204ἀπὸ τόπου εἰς τόπον, διότι ἄλλως θὰ ἐλαμβάνετο μέτρον
205τελείως ἀνελεύθερον. Τὸ Ὑπουργεῖον δι’ ἐπανειλημμένων
206ἐγγράφων πρὸς τὰς κατὰ τόπους Ἀστυνομικὰς Ἀρχὰς ἔχει
207διατάξει τὴν αὐστηρὰν δίωξιν τῶν διαφόρων σωματεμπόρων.
208§5Α. ΠΡΑΝΤΟΥΝΑΣ. Αἱ ἀνακοινώσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ
209ἦσαν λίαν ἱκανοποιητικαί. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουρ-
210γὸν ὅπως τὸν ἀριθμὸν τῶν προσφύγων τὸν αὐξήσῃ ἕνεκα
211τῆς καλλιεργείας τῆς Χώρας εἰς 1500, ἐὰν εἶναι δὲ δυνα-
212τὸν νὰ τοὺς χρησιμοποιήσῃ καὶ διὰ στέγην. Περὶ τούτου
213θὰ σᾶς δώσω σημείωσιν.
214§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Πραντούνας συνιστᾷ εἰς τὸν
215κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν γενναίαν καὶ ῥιζικὴν ὑπο-
216τίμησιν τῶν εἰδῶν τῆς ζωῆς φυσιολογικῶς. Ὡσαύτως τὴν
217ἵδρυσιν Ὑπουργείου Δικτατορίας τῆς εὐθηνῆς ζωῆς.
218§7Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν).
219Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα αὐτὸ ἀνάγεται εἰς τὴν ἀγορανο-
220μίαν.
221§8Α. ΠΡΑΝΤΟΥΝΑΣ. Πολὺ καλά· τότε ἂς λάβῃ τὸν λό-
222γον ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῆς Ἐννόμου Τάξεως Ὑπουργός.
223§9Θ. ΠΑΓΚΑΛΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐννόμου Τάξεως).
224Ὁ ἀξιότιμος ἐκ Νάξου πληρεξούσιος θὰ εἶδεν ὅτι λαμβά-
225νονται ὅλα τὰ μέτρα. Ἡ ὑπηρεσία εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ἀπ’ αὐ-
226τοῦ ἤρχισεν. Εἰς τὴν δικαιοδοσίαν της εἶναι τὸ ζήτημα
227τῆς αἰσχροκερδείας. Ὑπεβλήθη ἢ μᾶλλον ἐξεδόθη τὸ σχε-
228τικὸν Νομοθετικὸν Διάταγμα, τοῦ ὁποίου τὰ ἀποτελέσματα
229μέχρι τῆς στιγμῆς εἶναι ἀρκετὰ ἱκανοποιητικά. Παρὰ τὰς
230ἐναντίον του αἰτιάσεις τὸ Διάταγμα φαίνεται ὅτι ἀπέδωκε
231καρποὺς πραγματικοὺς καὶ ἴσως, δύναμαι νὰ εἴπω, διὰ πρώ-
232την φορὰν εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀπὸ τριακονταετίας ἐφηρμόσθη-
233σαν διατιμήσεις. Ἡ εὐθηνία ἐπετεύχθη κατὰ 25–30%.
234Κατόπιν μακρᾶς μελέτης διὰ τὴν εὐθηνίαν τῆς ζωῆς κατέ-
235ληξεν ἡ ὑπηρεσία ὅτι πρέπει ν’ ἀρχίσῃ ἀπὸ τὰ τρόφιμα καὶ
236τοῦτο διότι διὰ τῆς πτώσεως τῆς ἀξίας τῶν τροφίμων θὰ
237ἦτο δυνατὸν νὰ ἀνακουφισθοῦν αἱ ἐργατικαὶ τάξεις. Ἡ
238βελτίωσις δίδει τὸ δικαίωμα εἰς τὴν ὑπηρεσίαν νὰ προβῇ
239καὶ περαιτέρω διὰ τὰς ἄλλας τάξεις, διότι τοῦτο εἶναι ζήτη-
240μα γενικόν. Δίδει τὸ δικαίωμα εἰς τὰς ἄλλας τάξεις νὰ ζη-
241τήσουν νὰ ὑποστοῦν τὴν μείωσιν τῶν κερδῶν. Εὑρισκόμεθα
242ἑπομένως ἐν τῇ ἀρχῇ τῆς ἐφαρμογῆς. Δὲν ἠξεύρω ἂν θὰ ἐ-
243πιτύχωμεν μέχρι τέλους ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου. Ἐξαρ-
244τᾶται φυσικὰ ἀπὸ τὴν ὑποβοήθησιν τοῦ ἔργου ἐκ μέρους
245τῆς Συνελεύσεως, ἐφόσον θὰ ἐγκρίνῃ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα
246πρόκειται νὰ ὑποβάλω, καὶ ἐκ μέρους τοῦ Λαοῦ. Ὑπέβαλα
247μέχρι σήμερον ἓν νομοσχέδιον περὶ δημοσίας ἀσφαλείας. Ἀ-
248πέδωκεν ὁριστικῶς τοὺς καρπούς του. Ἐλπίζω ὅτι διὰ τῶν
249μέτρων τούτων θὰ λυθῇ τὸ ζήτημα.
250§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πραντούνας ἔχει τὸν λόγον.
251§11Α. ΠΡΑΝΤΟΥΝΑΣ. Κύριοι πληρεξούσιοι, ὁ λόγος διὰ
252τὸν ὁποῖον, ὡς βλέπετε, ὑπέβαλα σειρὰν 6–7 ἐπερωτήσεων,
253εἶναι διότι ὅλα τὰ ἀτομικὰ ὑπὸ τῶν κ. πληρεξουσίων ὑπο-
254βαλλόμενα νομοσχέδια οὐδέποτε συνεζητήθησαν ὑπὸ τῆς Συ-
255νελεύσεως, καθόσον προτιμῶνται τὰ ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως
256ὑποβαλλόμενα νομοσχέδια. Διὰ τοῦτο λοιπὸν τὰ μετέβαλον
257εἰς ἐπερωτήσεις. Τώρα ἴσως νὰ εἶναι λάθος καὶ ἰδικόν μου καὶ
258τοῦ ἁρμοδίου ὑπαλλήλου τῆς Βουλῆς ὅτι ἔπεσαν ὅλαι ὁμοῦ.
259Θὰ φροντίσω νὰ μὴ σᾶς ἀπασχολήσω ἐπὶ πολύ. Ἠθέλησα
260διὰ τῶν ἐπερωτήσεων ἁπλῶς νὰ φέρω εἰς γνῶσιν τῆς Συνε-
261λεύσεως μερικὰ ζητήματα, ὡς τὸ περὶ αὐτομάτου ὑποτι-
262μήσεως τῶν τροφίμων ζήτημα. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἡ προσπά-
263θεια τῆς Κυβερνήσεως εἶναι λίαν ἀξιέπαινος. Ἤρχισεν ἡ
264Κυβέρνησις ἐφαρμόζουσα τὰς διατιμήσεις ἀπὸ τὴν ἔκπτω-
265σιν τῶν τιμῶν τῶν τροφίμων. Ἀλλὰ μοὶ φαίνεται ὅτι δὲν
266εἶναι ἡ πρακτικωτέρα μέθοδος· ἀντὶ νὰ ἀρχίσωμεν ἀπὸ τὴν
267ἀρχήν, ἠρχίσαμεν ἀπὸ τὸ τέλος. Δὲν θὰ πέσῃ ἡ ζωή, ἂν δὲν
268κτυπηθῇ ἡ αἰσχροκέρδεια καὶ ἂν δὲν ἐφαρμοσθοῦν αἱ διατι-
269μήσεις. Καὶ δι’ αὐτὸ ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐννόμου Τάξεως ἐ-
270πιμένει εἰς τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ δι’ αὐτὸ ἔχει τὰς συμπαθείας
271ὅλου τοῦ πτωχοῦ κόσμου. Ἀλλ’ αὐτὰ ὅλα τὰ θεωρῶ ἡμί-
272μετρα. Ἂς ἔλθωμεν εἰς τὸ προκείμενον. Καὶ ἂς πάρωμεν
273ἓν ἀπὸ τὰ μεγάλα σφάγια, τοὺς βόας, οἱ ὁποῖοι ζυγίζουν 300
274ὀκάδας. Ὑπετιμήθη ὁ φόρος κατὰ 150 δραχμάς, ὥστε πί-
275πτει 50 λεπτὰ εἰς τὴν ὀκάν.
276Ἡ μέθοδος τὴν ὁποίαν ἐγὼ προτείνω, κύριοι, εἶναι ἡ
277ἑξῆς, ἡ ὁποία οὔτε ἀντιδημοτικὴ εἶναι, οὔτε ἀντιπαθείας θὰ
278γεννήσῃ, ἀλλὰ θὰ συντείνῃ ὥστε νὰ ὑποτιμηθῇ ἡ ζωή, οὐ-
279δενὸς παραπονουμένου. Πρῶτον, ὅπως σᾶς εἶπον ἄλλοτε, νὰ
280ἐπανέλθουν δι’ ἑνὸς οἱουδήποτε νόμου τὰ ἐνοίκια τὰ πρὸ
281τοῦ 1916 εἰς τὰ λιβάδια. Μία ἀφορμὴ ἡ ὁποία ὑπερετίμησε
282τόσον πολὺ τὴν ζωὴν εἶναι ἡ ἑξῆς: Τρία εἶναι τὰ εἴδη τῆς
283ζωῆς: 1) τὰ τρόφιμα, 2) ὁ ἱματισμὸς καὶ 3) ἡ στέγη. Εἰς τὰ
284τρόφιμα πρέπει νὰ γίνῃ ἡ ἑξῆς διάκρισις: Πρῶτον ἔχομεν τὰ
285προϊόντα τῶν σφαγίων καὶ δεύτερον τὰ προϊόντα τῆς γῆς. Εἰς
286τὰ προϊόντα τῶν σφαγίων ἀνήκουσιν ἕξ εἴδη, τὰ ὁποῖα εἶναι
287τὰ ἑξῆς: Τὸ κρέας, τὸ τυρί, τὸ βούτυρο, τὸ γάλα, τὸ λάδι
288καὶ τὸ δέρμα. Αὐτὰ τὰ ἕξ εἴδη θὰ πέσουν ἀποτόμως, ἂν γί-
289νουν τὰ ἑξῆς: Πρῶτον τὰ λιβάδια νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὰ
290ἐνοικιαστήρια τῶν πρὸ τοῦ 1916, ὅτε ἤρχισεν ἡ ἀκρίβια
291τῆς ζωῆς, διότι κατόπιν ὑπερετιμήθησαν τὰ λιβάδια ἀγρίως.
292Αὐτὰ δὲ τὰ λιβάδια, κύριοι, μὴ νομίζετε ὅτι ἀνήκουν εἰς
293πτωχούς τινας, ἀλλ’ εἰς τὰς Μονὰς Πετράκη, Πεντέ-
294λης, Μετεώρων, Ἁγίου Ὄρους κλπ. Δεύτερον τὸ ὁποῖον
295πρέπει νὰ ἐκλείψῃ: Σφάγια σφαζόμενα εἰς τὴν Λά-
296ρισαν π. χ. ἔρχονται εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ παρουσιάζεται ὁ
297Δῆμος Ἀθηναίων καὶ λέγει· δῶσε φόρον σφαγίων τρεῖς
298δραχμὰς τὴν ὀκᾶν. Τρίτον τὰ σφάγια κυτὰ εἰσαγόμενα εἰς
299τὸ βαγόνι τοῦ σιδηροδρόμου ἀπόψε π. χ. καὶ ἐρχόμενα εἰς
300Ἀθήνας βραδύνουν τρεῖς καὶ τέσσαρας ἡμέρας καὶ ἕνεκα
301τούτου γίνεται μεγάλη φύρα καὶ μεγάλη ζημία τοῦ ζωεμ-
302πόρου. Αὐτὴ ἡ ζημία κτυπᾷ εἰς τοὺς καταναλωτάς. Ἄλ-
303λος λόγος ὑπερτιμήσεως εἶναι ὅτι σφάζονται τὰ σφάγια τὰ
304μὲν μικρὰ εἰς βάρος 2½ ὀκάδων, τριῶν καὶ τεσσάρων
305ὀκάδων, τὰ δὲ μεγάλα 15–20 καὶ 30 ὀκάδων. Λοιπόν, ἂν
306συνέβαινε νὰ σφάζωνται πλέον τῶν 8 ὀκάδων τὰ μικρὰ καὶ
307πλέον τῶν 60 καὶ 80 ὀκάδων τὰ μεγάλα σφάγια, θὰ ἦτο
308ἐπάρκεια σφαγίων πρώτης τάξεως, ἡ ὁποία θὰ ἔφερε μεγά-
309λην ἀφθονίαν ὄχι μόνον κρέατος, ἀλλὰ καὶ τῶν ἕξ προϊόν-
310των τῶν σφαγίων. Ὑπαρχούσης δὲ ἀφθονίας θὰ ἐλαττοῦται
311καὶ ἡ ζήτησις. Διὰ νὰ ἐλαττωθῇ ἡ ζήτησις πρέπει νὰ ὑπάρξῃ
312ἀφθονία προϊόντων. Ἀλλὰ τότε θὰ ἐλαττωθῇ, θὰ λείψῃ ἡ
313εἰσαγωγὴ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ὁπότε ὁ χρυσὸς δὲν θὰ ἐξέρ-
314χηται τοῦ Κράτους. Συμβαίνοντος τούτου, πίπτει ἡ ἀξία τῶν
315ἀποικιακῶν. Βλέπετε ὅτι ὅλα αὐτὰ εἶναι συναφῆ. Ἐπὶ
316πλέον ἐγὼ φρονῶ ὅτι, ἂν συμβῇ αὐτό, θὰ συμβῇ καὶ τὸ
317ἄλλο: Ὑπάρχει νόμος ἐμπορικός, ὁ ὁποῖος λέγεται
318νόμος τῆς ἀντανακλάσεως. Αὐτὸς ὁ νόμος εἶναι ὁ ἑξῆς: ὅτι,
319ὅταν πέσῃ τὸ κρέας, ἀντίστοιχον αὐτοῦ εἶναι οἱ ἰχθύες, τὰ
320ζυμαρικά, τὰ λαχανικὰ καὶ τὰ ὄσπρια. Κατ’ ἀνάγκην θὰ
321πέσουν καὶ κυτά. Ὅταν πέσῃ τὸ τυρί, θὰ πέσῃ ἡ ἐλαία· ὅταν
322πέσῃ τὸ βούτυρον, θὰ πέσῃ τὸ ἔλαιον. Πρέπει λοιπὸν τὰ ἕξ
323αὐτὰ προϊόντα τῶν σφαγίων νὰ ἔλθουν εἰς τὰς προπολεμι-
324κὰς τιμάς, αἱ ὁποῖαι ἦσαν διὰ τὸ κρέας π. χ. 2½ δρα-
325χμαί. Εἰς αὐτὰς ἂν προσθέσωμεν ναῦλον μόνον 50 λεπτὰ καὶ
326ἄλλας δύο δραχμὰς διὰ φόρους Δημοσίου κλπ., γίνονται 5.
327Ἂν προσθέσωμεν καὶ μίαν δραχμὴν δι’ ὅλα τὰ ἔξοδα τοῦ
328κρεοπώλου, εἰς ἐνοίκια, εἰς φωτισμὸν κλπ., γίνονται ἕξ δρα-
329χμαί. Ἐὰν δὲ εἰς τὰς 6 δραχμὰς προσθέσωμεν καὶ 4 δι’ ἕνα
330φόρον, —ὁ ὁποῖος θὰ σᾶς εἴπω τώρα ἀμέσως ποῦ θὰ χρησιμο-
331ποιηθῇ —, τὸ κρέας πρέπει νὰ πωλῆται 10 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν
332εἰς τὸ τσιγκέλι. Αἱ 4 δραχμαὶ τὰς ὁποίας θὰ κρατήσωμεν
333ὡς φόρον ἐκ τόσων ἑκατομμυρίων ὀκάδων καὶ συνεπῶς τό-
334σων ἑκατομμυρίων τετραδράχμων θὰ ῥιφθῶσιν εἰς τὰ ἀποι-
335κιακά, σιτάρι, κριθάρι καὶ οὕτω θὰ πέσῃ ὁ ἄρτος κατὰ 4
336δραχμὰς τὴν ὀκᾶν καὶ οὕτω θὰ φθάσῃ ἡ τιμή του μίαν ἕως
337μίαν καὶ πενῆντα. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω καὶ παρακαλῶ τὸν κ.
338Ὑπουργὸν νὰ μελετήσῃ τὸ νομοσχέδιόν μου, ἂν θέλῃ δὲ δύ-
339ναται νὰ μὲ καλέσῃ καὶ ἐμὲ ἰδιαιτέρως νὰ τὸ ἀναπτύξω
340εὐρύτερον, ὁπότε θὰ τῷ ὑποδείξω ὅτι δύναται δι’ ὁμαλω-
341τάτης ὁδοῦ, κάθε ἄλλο ἢ ἀντιδημοτικῆς, νὰ ὑποτιμηθῇ ἡ
342ζωὴ ἐντὸς τριῶν μηνῶν.
343§12Θ. ΠΑΓΚΑΛΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐννόμου Τάξεως).
344Θὰ λάβω ὑπ’ ὄψιν τὰς συστάσεις τοῦ κ. συναδέλφου).
345§13Α. ΠΡΑΝΤΟΥΝΑΣ. Ὡς πρὸς τὸ νομοσχέδιόν μου περὶ
346συμπτήξεως τῶν καταδίκων τοῦ Κράτους εἰς ἐρημόνησον
347αὐτὸ εἶναι παλαιὰ ἰδέα, τὴν ὁποίαν εὐχαρίστως μαν-
348θάνω ὅτι συμμερίζεται καὶ ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου.
349Συνεπῶς θὰ ἦτο εὐχάριστον νὰ τὸ ἴδωμεν ἐφαρμοζόμενον
350ὥστε νὰ λείψουν αἱ μολυσματικαὶ αὐταὶ ἑστίαι λόγῳ καὶ
351θεάματος φιλανθρωπικοῦ καὶ ὑγιεινοῦ καὶ ἠθικοῦ. Θὰ ὠφε-
352ληθῇ δὲ καὶ τὸ Κράτος ἀρκετὰ ἑκατομύρια, διότι θὰ λεί-
353ψουν καὶ τὰ πολλὰ ἐνοίκια τὰ ὁποῖα πληρώνομεν εἰς τὰς
354ἐπαρχίας καὶ θὰ εὕρωμεν τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐκποιήσωμεν
355πολλὰ κτίρια ὅπως ὁ Μενδρεσές, τὸ Βουλευτικὸ εἰς τὸ
356Ναύπλιον κλπ. Θὰ συμβῇ δὲ καὶ τὸ σπουδαῖον ὅτι, ἐπειδὴ θὰ
357ἱδρύσωμεν βυρσοδεψεῖα, ξυλουργεῖα, ὑποδηματοποιεῖα κλπ.,
358δὲν θὰ πληρώνωμεν διὰ συντήρησιν τῶν καταδίκων. Αὐτὰ
359τὰ μέτρα εἶναι θαυμάσια ὑπὸ ἔποψιν ἐκπολιτισμοῦ. Αὐτὸ
360γίνεται καὶ εἰς τὴν Γαλλίαν καὶ εἰς τὴν νῆσον τοῦ Τζὰν
361ἔχουν μαζέψει τοὺς πειθαρχικοὺς λόχους, ἐπίσης δὲ καὶ εἰς
362ἄλλας νήσους.
363§14Κ. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Σύμ-
364φωνα μὲ τὸν ὀργανισμὸν περὶ σωφρονιστικῶν φυλακῶν, τὸν
365ὁποῖον ἔχομεν, ἡ ἐγκάθειρξις τῶν καταδίκων καὶ ὑποδίκων
366καὶ τῶν διὰ πολιτικὰ χρέη κρατουμένων γίνεται εἰς τριῶν
367εἰδῶν φυλακάς, εἰς τὰς φυλακὰς αἱ ὁποῖαι εἶναι εἰς ἕκα-
368στον Πρωτοδικεῖον, εἰς τὰς κεντρικὰς φυλακὰς αἱ ὁποῖαι
369πρέπει νὰ εἶναι εἰς τὴν ἕδραν ἑκάστου Ἐφετείου καὶ
370εἰς τὰς ἀγροτικὰς φυλακάς. Ἀλλὰ μολονότι προβλέπε-
371ται περίπτωσις καὶ ὑπὸ τῆς σωφρονιστικῆς ἐπιστήμης τῆς
372νεωτέρας θεωρεῖται ἀναγκαῖον ὄχι μόνον τὴν νύκτα νὰ
373εἶναι οἱ κατάδικοι ἐγκεκλεισμένοι εἰς κελλία, ἀλλὰ καὶ τὴν
374ἡμέραν ἡ ἐν κοινῷ διαβίωσις νὰ διατίθεται εἰς ἐργασίαν,
375ἐν τούτοις δὲν δυνάμεθα νὰ χρησιμοποιήσωμεν τὰς ἐνδείξεις
376αὐτὰς τῆς σωφρονιστικῆς ἐπιστήμης. Ἀπὸ ἀπόψεως διαβιώ-
377σεως τῶν καταδίκων εὑρισκόμεθα εἰς κατάστασιν ὄχι καλήν.
378Ἄν ἐξαιρέσωμεν τὰς γυναικείας φυλακάς, τὰς φυλακὰς τῆς
379Κερκύρας, τὸ σωφρονιστικὸν ἵδρυμα Ἀβέρωφ, κατά τι καὶ
380τὰς φυλακὰς τοῦ Συγγροῦ, εἰς οὐδεμίαν ἄλλην περιφέρειαν
381Πρωτοδικείου καὶ Ἐφετείου δὲν ὑπάρχουν φυλακαὶ εἰς τὰς
382ὁποίας νὰ δύναταί τις νὰ εἴπῃ ὅτι ἠμποροῦν νὰ ζήσουν ἄν-
383θρωποι. Εἶναι οἰκήματα τὰ ὁποῖα δὲν χρησιμεύουν παρὰ
384ὡς ἑστία διαφθορᾶς καὶ ἑπομένως ὁ σκοπὸς τῆς ἀναπλάσεως
385τῶν καταδίκων δὲν ἐξυπηρετεῖται παντάπασι. Προήλθομεν
386εἰς συνεννοήσεις μετὰ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης ἐπὶ τῇ βάσει
387κειμένων νόμων διὰ νὰ συνάψωμεν δάνειον, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ
388ὁποίου νὰ ἐγείρωμεν καταλλήλους φυλακάς. Μὲ τὸ νομοθέ-
389τημα τὸ ὁποῖον ἔχει ὑποβληθῆ θέλομεν δυνηθῆ νὰ διαθέ-
390τωμεν τοὺς καταδίκους καὶ εἰς ἄλλας ἐργασίας, ὥστε καὶ
391κρατικὰ ὠφελήματα νὰ πορισθῶμεν καὶ οἱ κατάδικοι νὰ
392ἔχωσιν οἰκονομίας.
393Ταυτοχρόνως διὰ τῆς λειτουργίας τῶν σχολῶν ἀπὸ 1ης
394Ἀπριλίου θὰ ἔχωμεν τὸ κατάλληλον προσωπικὸν διὰ νὰ
395ἐφορεύωμεν ἐπὶ τῶν καταδίκων. Ἑπομένως ὅταν ληφθῶσι
396τὰ μέτρα αὐτὰ δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ κλείσωμεν
397τοὺς καταδίκους εἰς ἐρημόνησον.
398§15Α. ΠΡΑΝΤΟΥΝΑΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν
399τῶν Οἰκονομικῶν δὲν ἔχω παρὰ νὰ τὸν εὐχαριστήσω καὶ
400νὰ τὸν συγχαρῶ, διότι αὐτὸς εἶναι ὁ ἁρμοδιώτερος νὰ κρίνῃ.
401Εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν δὲν ἔχω νὰ εἴπω
402τίποτε διὰ τὰ ἐρωτήματά μου, καθότι δὲν εὑρίσκω λέξεις
403νὰ τὸν συγχαρῶ διὰ τὰ νομοσχέδιά του, τὰ ὁποῖα ἤρχισα
404νὰ μελετῶ καὶ νὰ εὑρίσκω συμφωνότατα μὲ τὰς ἐρωτή-
405σεις μου.
406Ἐπερωτῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης διὰ τὴν
407ἄρσιν τοῦ ἐνοικιοστασίου.
408Κύριοι, ὑπέβαλον πρὸ πολλοῦ, πρὸ δύο μηνῶν, μίαν πρό-
409τασιν νόμου περὶ ἄρσεως τοῦ ἐνοικιοστασίου. Βεβαίως δὲν
410ἐννοῶ ὁλοσχερῆ ἄρσιν, διότι ἔχω ὑπ’ ὄψει μου ὅτι ἴσως ὑπάρ-
411χουν ἀκόμη σήμερον συμπολῖταί μας, οἱ ὁποῖοι, εἴτε διότι
412εἶναι ὑπάλληλοι εἴτε διότι εἶναι ἐργάται πτωχοὶ καὶ ἀκτή-
413μονες, βεβαίως εἰς τὴν πρότασιν αὐτὴν τὴν ὁποίαν ὑποβάλλω
414λαμβάνεται πρόνοια. Εἶναι καθαρῶς ἀτομικὴ πρότασις νόμου.
415Γενικῶς ὅμως κατ’ αὐτὰς ἦλθον ἀντιπρόσωποι τῶν ἐπαρχι-
416ῶν καὶ διαφόρων Κοινοτικῶν Συμβουλίων ἐνταῦθα, ἵνα συζη-
417τήσωμεν μετ’ αὐτῶν πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ διαμορφωθῇ εἰς
418τύπος νομοσχεδίου γενικώτερον ἀφορῶν καὶ τὰς Ἐπαρχίας
419καὶ τὴν Πρωτεύουσαν, ὁ ὁποῖος νὰ ὑποβληθῇ εἰς τὸν κ.
420Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης πρὸς μελέτην καὶ πρὸς παρα-
421βολὴν μετὰ τοῦ σχεδίου νόμου, τὸ ὁποῖον θὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει
422του ὁ κ. Ὑπουργός. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶχε τὴν καλωσύνην
423νὰ μὲ πληροφορήσῃ σήμερον ὅτι θὰ προτείνῃ εἰς τὴν Συ-
424νέλευσιν τὴν συγκρότησιν μιᾶς κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς,
425εἰς τὴν ὁποίαν ἴσως καὶ ἐγὼ λάβω μέρος, ἡ ὁποία νὰ μελε-
426τήσῃ τὸ ζήτημα, ἐπειδὴ ἔχω εἰδικότητα εἰς τὸ ζήτημα αὐτό.
427Ἀλλ’ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἤθελον καὶ παρακαλῶ τὴν Συνέλευσιν
428καὶ τὴν δημοκρατικὴν ἀστικὴν Κυβέρνησιν εἶναι τὸ ἑξῆς:
429Ἐπειδὴ τὸ σύμβολο τὸ τριπλοῦν τῆς Δημοκρατίας τῆς
430ἀστικῆς, ὅπως γνωρίζομεν πάντες, εἶναι ἰσότης, ἀδελφότης
431καὶ ἐλευθερία, καὶ ἐπειδὴ ὁ ὅρος ἐλευθερία περιλαμβάνει δύο
432καὶ μόνον λέξεις, τὸ δικαίωμα τῆς αὐτοκυβερνήσεως καὶ
433τὸν σεβασμὸν τῆς ἰδιοκτησίας, διὰ τοῦτο, σᾶς παρακαλῶ
434θερμῶς ἐκ μέρους πάντων τῶν ἰδιοκτητῶν ἐργατῶν καὶ ἀ-
435στῶν, ἀκόμη καὶ τῶν τῆς πνευματικῆς ἰδιοκτησίας τοιού-
436των, ὅπως, ὡς εἰς ὅλα φαίνεται ἀντάξιος ἀντιπρόσωπος τῆς
437νέας μας Δημοκρατίας ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, φα-
438νῇ καὶ εἰς τοῦτο σεβόμενος τὴν ἰσότητα καὶ ἀδελφότητα.
439Ἡμεῖς δὲν ἐννοοῦμεν νὰ ἀδικήσωμεν κανένα, κ. Πρωθυ-
440πουργέ. Ὅταν ἔλθῃ ὁ καιρὸς νὰ συζητήσωμεν εὐρύτατα ἐπὶ
441τοῦ θέματος τούτου, τότε θὰ ὁμιλήσω καὶ ἐγὼ διεξοδικώτε-
442ρον, ὥστε νὰ μὴ κουράσω τὴν Συνέλευσιν σήμερον.
443Καὶ ἤδη θὰ ἀναπτύξω τὸ ζήτημα τῆς διὰ τοῦ ὅπλου τοῦ
444Μηχανικοῦ ἐνισχύσεως ἐπὶ ἑξάμηνον κατ’ ἔτος τῆς ὑπηρεσίας
445Δημοσίων ἔργων καὶ περὶ βοηθείας αὐτῶν διὰ τοῦ Πολυ-
446τεχνείου. Ἐπειδὴ ἄλλοτε ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας,
447ὁ ὁποῖος συμπίπτει νὰ εἶναι Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν
448σήμερον, παρεπονέθη ὅτι καὶ ὑπαλλήλους δὲν ἔχει τὸ Ὑ-
449πουργεῖον Συγκοινωνίας καὶ δὲν δύναται νὰ χορηγήσῃ μι-
450σθοὺς μεγάλους, καὶ μεγάλα ἔξοδα χρειάζονται διὰ τὰ ἔργα
451συγκοινωνίας, διὰ τοῦτο συνεννοηθεὶς μετὰ τῆς σχετικῆς ἁρ-
452μοδίας ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου τῆς Συγκοινωνίας, ὑπέβαλα
453πρότασιν νόμου κατὰ τὴν ὁποίαν, ἐὰν θὰ εὕρῃ σκόπιμον ὁ
454κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, θὰ δύναται ἐπὶ ἕξ μῆνας τὸ
455ἔτος τοὐλάχιστον, ὅταν δὲν θὰ ἔχῃ ἐργασίαν εἰς τὰ σύνορα
456τὸ ὅπλον τοῦ Μηχανικοῦ, νὰ δύναται κατὰ περιφερείας,
457κατὰ περιοχὰς τῶν τέως μονάδων στρατοῦ νὰ ἔλθῃ τὸ ὅπλον
458αὐτὸ τοῦ Μηχανικοῦ πρὸς ἐνίσχυσιν τῶν ἔργων τοῦ Ὑπουρ-
459γείου τῆς Συγκοινωνίας καὶ πρὸς ἐκπαίδευσιν. Τοῦτο εἶναι
460μία γνώμη διὰ τὴν οἰκονομίαν καὶ προμήθειαν μηχανικῶν.
461Ἀφ’ ἑτέρου δὲ εἰς τὴν πρότασιν νόμου αὐτήν, τὴν ὁποίαν
462θὰ τὴν ἔχητε ὑπ’ ὄψει σας, πρόκειται περὶ τοῦ Πολυτεχνείου
463ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἐργασίαν τῶν ἔργων τῆς συγκοινωνίας.
464Ἤδη θὰ ὁμιλήσω περὶ καταργήσεως τοῦ Ἀνωτάτου Διοι-
465κητικοῦ Συμβουλίου. Τὸ θέμα τῆς καταργήσεως τῶν συμβου-
466λίων ὁ κ. Πρωθυπουργὸς τὸ ἤκουσε πολλάκις καὶ ὡς εἶπε καὶ
467εἰς ἰδιαιτέραν συνεδρίασιν τῆς «Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως» εἶ-
468ναι θέμα τὸ ὁποῖον ὡρίμασεν ἐντελῶς. Μὲ μίαν λέξιν αὐτὰ
469τὰ συμβούλια, τὰ ὁποῖα ἵδρυσεν ἡ Ἐπανάστασις τοῦ 1909,
470καὶ ἦσαν τότε σκόπιμα, σήμερον ὅμως δὲν τὰ εὑρίσκω
471σκόπιμα, ἀλλὰ τὰ εὑρίσκω τοὐναντίον σατραπικὰ καὶ
472δεσμεύοντα καὶ αὐτὸν τὸν Ὑπουργὸν καὶ τὴν λαϊκὴν θέλησιν,
473τῆς ὁποίας ἡμεῖς οἱ πληρεξούσιοι εἴμεθα οἱ λαϊκοὶ φορεῖς.
474Κατ’ ἐμὲ λοιπὸν πρέπει νὰ καταργηθοῦν αὐτά. Δὲν ἔχω τί-
475ποτε ἄλλο.
476§16Ν. ΞΗΡΟΣ. Ἐζήτησα τὸν λόγον πρὸ τῆς Ἡμερησίας
477Διατάξεως.
478§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα, ζητεῖται ἡ πρόταξις τοῦ ἀπερ-
479γιακοῦ.
480§18Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Πρωθυπουργός). Ἡμεῖς δὲν
481ἔχομεν καμμίαν ἀντίρρησιν.
482§19Α. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονο-
483μίας). Τὴν στιγμὴν αὐτήν, κύριοι πληρεξούσιοι, ἡ Κυβέρ-
484νησις ἀντιμετωπίζει τέσσαρας ἀπεργίας, τὴν ἀπεργίαν τῶν
485ναυτεργατῶν, τὴν ἀπεργίαν τῶν ἀρτεργατῶν, ἡ ὁποία ἐξε-
486δηλώθη σήμερον, τὴν ἀπεργίαν ἐργατῶν Ἐλευσῖνος, ἡ ὁποία
487ἔχει καὶ αὐτὴ ἐκδηλωθῆ ἀπὸ 8 ἡμερῶν, καὶ τὴν ἀπεργίαν
488τῶν ἐργατῶν τῶν ὑποδηματοποιῶν, ἡ ὁποία ἔχει ἐκδηλωθῆ
489ἀπὸ δέκα ἡμερῶν. Πρέπει νὰ γνωρίζητε, κύριοι πληρεξού-
490σιοι, ὅτι ἡ ἐργατική μας νομοθεσία παρουσιάζει ἐλλείψεις,
491αἱ ἐλλείψεις δὲ αὗται εἶναι ἀφορμὴ ὥστε ἡ Κυβέρνησις νὰ
492μὴ δύναται ἀποτελεσματικῶς νὰ παρεμβῇ πρὸς λύσιν τῶν
493ἀπεργιῶν, διότι οὔτε τὸ δόγμα τῆς διαιτησίας ἔχει καθιε-
494ρωθῆ, ὅπως εἰς ἄλλα Κράτη, οὔτε τὸ minimum ἡμερο-
495μίσθιον, τὸ ὁποῖον θὰ διηυκόλυνε βεβαίως τὴν Κυβέρνησιν εἰς
496τὴν λύσιν τῶν ἑκάστοτε ἀπεργιῶν, ἐφόσον αὗται θὰ προ-
497εκαλοῦντο ἐκ διαφορῶν ἡμερομισθίων. Οἱ ναυτεργάται
498ἀπήργησαν διότι ὑπέβαλον δύο αἰτήματα, τὰ ὁποῖα δὲν
499ἐγένοντο δεκτὰ παρὰ τῶν ἐφοπλιστῶν. Τὸ πρῶτον αἴτημα
500ἀφεώρα τὴν αὔξησιν τῶν μισθῶν κατὰ 60%, τὸ δὲ δεύ-
501τερον τὴν ἀναγνώρισιν τοῦ Σωματείου, δηλαδὴ οἱ ἐφοπλισταὶ
502νὰ προσλαμβάνουν τὰ πληρώματά των ἐκ τῶν ἐργατῶν τῶν
503ὠργανωμένων, τῶν ἐχόντων τακτικὰ βιβλία, ἡ ἐκλογὴ ὅμως
504τοῦ προσώπου θ’ ἀπόκηται εἰς τὴν κρίσιν τοῦ ἐφοπλιστοῦ.
505Ἡ ἐκλογὴ κατὰ τὴν πρότασιν τῶν ἐργατῶν ἀπόκειται
506εἰς τὴν κρίσιν τῶν ἐργατῶν, ἐνῷ κατὰ τὴν σύμβασιν ἡ
507ἐκλογὴ τῶν προσώπων δὲν ἀπόκειται εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας,
508ἀλλ’ εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ δέχωνται τὰ πρόσωπα τὰ ὁποῖα
509ἤθελεν ὑποδείξει ἡ ὀργάνωσις. Ἐπὶ τοῦ πρώτου ζητήματος,
510τῆς αὐξήσεως τῶν ἡμερομισθίων, τὸ Ὑπουργεῖον κατήρτισεν
511Ἐπιτροπὴν διὰ νὰ ἐξελέγξῃ ἂν καὶ κατὰ πόσον ἡ αὔξησις
512θὰ ἦτο δεδικαιολογημένη. Ἡ Ἐπιτροπὴ αὕτη, ἡ ὁποία
513ἀπετελέσθη ἐκ κρατικῶν ὑπαλλήλων, κατέληξεν εἰς τὴν
514γνώμην ὅτι αὔξησις κατὰ 20% τῶν μισθῶν θὰ ἦτο δικαιο-
515λογημένη. Εἰς τὸ πόρισμα τοῦτο κατέληξε λαβοῦσα ὑπ’
516ὄψιν τὰ ἑξῆς στοιχεῖα. Ποία ἦτο ἡ μισθοδοσία τῶν ναυτερ-
517γατῶν προπολεμικῶς, ποία σήμερον, καὶ ποῖος ὁ τιμάρι-
518θμος τῆς ζωῆς. Τὴν ἀπόφασιν ταύτην τῆς Ἐπιτροπῆς τὸ
519Ὑπουργεῖον ἀνεκοίνωσεν εἰς τοὺς ἐφοπλιστάς, ἀλλὰ μέχρι
520σήμερον ἀπήντησαν ἀρνητικῶς, δηλώσαντες ὅτι δὲν ἀποδέ-
521χονται τὴν αὔξησιν ταύτην. Ἔχομεν τὴν γνώμην ὅτι αἱ δια-
522πραγματεύσεις αἱ ὁποῖαι ἐξακολουθοῦν θὰ καταλήξουν εἰς
523ἀποτέλεσμα καὶ ὅτι ἐντὸς ἐλαχίστων ἡμερῶν θὰ ἐπέλθῃ ἡ
524λύσις τῆς ἀπεργίας αὐτῆς. Τὸ δεύτερον ζήτημα, δηλαδὴ
525τῆς ἀναγνωρίσεως ἐκ μέρους τῶν ἐφοπλιστῶν τῶν ναυτικῶν
526ὀργανώσεων, δὲν ἐτέθη οὔτε κἂν ὑπὸ συζήτησιν, διότι ἡ
527Κυβέρνησις ἔχει τὴν γνώμην ὅτι τοιοῦτον ζήτημα δὲν εἶναι
528δυνατὸν νὰ λυθῇ ἐπὶ τοῦ παρόντος. Ἡ Κυβέρνησις σκέπτε-
529ται πραγματικῶς νὰ ῥυθμίσῃ τὸ ἐργατικὸν ζήτημα κατὰ
530τρόπον ῥιζικόν, ὥστε νὰ δύναται τὸ ζήτημα αὐτὸ τῶν ἀπερ-
531γιῶν, τὸ ὁποῖον παραλύει τὴν οἰκονομικὴν ζωὴν τῆς Χώρας,
532νὰ λύηται διὰ νομικῶν διατάξεων.
533Ἡ ἀπεργία τῶν ἀρτεργατῶν ἐξεδηλώθη σήμερον τὴν
534πρωΐαν. Ἐλατήριον ἔχει οὐχὶ ἀπορριφθείσας ἀξιώσεις τῶν
535ἐργατῶν ἀλλὰ τὴν ἀλληλεγγύην πρὸς τοὺς ἀπεργήσαντας
536πρὸ ὀκτὼ ἡμερῶν ναυτεργάτας. Ἡ ἀπεργία αὐτὴ δὲν ἀπα-
537σχολεῖ τὴν Κυβέρνησιν, διότι, μολονότι ἡ ἀπεργία αὐτὴ ἐγέ-
538νετο ἄνευ εἰδοποιήσεως, ἡ Κυβέρνησις διὰ λήψεως καταλ-
539λήλων μέτρων κατώρθωσε νὰ ἐξασφαλίσῃ σήμερον τὴν
540ἀναγκαίαν παραγωγὴν ἄρτου. Τὰ δὲ ληφθέντα μέτρα εἶναι
541τοιαῦτα ὥστε αὔριον ἡ παραγωγὴ τοῦ ἄρτου νὰ εἶναι διπλα-
542σία τῆς συνήθως ἀπαιτουμένης. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα
543τῆς ἀπεργίας τῶν ἐργατῶν ὑποδηματοποιίας καὶ τὸ ζή-
544τημα τοῦτο εὑρίσκεται ὑπὸ διαπραγμάτευσιν. Ἀλλὰ πρό-
545κειται περὶ ἀπεργίας ἡ ὁποία οὐδένα σοβαρὸν χαρακτῆρα
546ἔχει, διότι οὐδόλως ἐπηρεάζει τὴν οἰκονομικὴν ζωὴν τῆς
547Χώρας.
548§20ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ. Τί ζητοῦν αὐτοί;
549§21Α. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονο-
550μίας). Αὔξησιν τῶν ἐργατικῶν τῶν ὑποδημάτων.
551§22ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ. Ἐνῷ ἡ ζωὴ πέφτει...
552§23Α. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονο-
553μίας). Ὑπολείπεται ἡ ἀπεργία τῶν ἐργατῶν Ἐλευσῖνος· τὰ
554αἰτήματα αὐτῶν εἶναι αὔξησις ἡμερομισθίων καὶ ἡ ἀναγνώ-
555ρισις τῶν σωματείων. Ἡ Κυβέρνησις ἐκ τῶν αἰτημάτων τὸ μό-
556νον τὸ ὁποῖον ἐθεώρησεν ὅτι δύναται νὰ τεθῇ ὑπὸ συζήτησιν
557εἶναι τὸ ζήτημα τῆς αὐξήσεως τοῦ ἡμερομισθίου, διότι
558πραγματικῶς κατόπιν ἐξετάσεως τοῦ ζητήματος ὑπὸ εἰδικῆς
559Ἐπιτροπῆς ἡ Κυβέρνησις ἀνεγνώρισεν ὅτι πράγματι τὸ ἡμε-
560ρομίσθιον τὸ ὁποῖον δίδεται εἰς τοὺς ἐργάτας αὐτούς, ἀσχο-
561λουμένους εἰς ἐργασίαν ἐξαιρετικῶς δύσκολον, δὲν εἶναι ἀρ-
562κετὸν νὰ βελτιώσῃ τοὺς ὅρους τῆς ζωῆς ὑφ’ οὓς τελοῦν,
563διότι οἱ ἐργάται τῆς Ἐλευσῖνος ἀμείβονται διὰ 18
564δραχμῶν ἡμερησίως, εἶναι δὲ ὑποχρεωμένοι νὰ ἐργάζωνται
56510–12 ὥρας τὴν ἡμέραν.
566§24Ι. ΠΑΤΑΛΑΣ. Γίνεται ἐκμετάλλευσις τοῦ προσφυγικοῦ
567ἰδία κόσμου.
568§25Α. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκο-
569νομίας). Ἀλλ’ ἐφόσον ἡ ἐργατικὴ νομοθεσία παρουσιάζει
570ἀτελείας, διότι οὐδέποτε ἐτέθη βάσις δυναμένη νὰ λύσῃ
571πραγματικῶς τὰ ζητήματα ταῦτα, βάσις ἐπὶ τῆς ὁποίας ἡ
572Κυβέρνησις στηριζομένη ν’ ἀποτελῇ τὸν διαιτητὴν μεταξὺ
573τοῦ κεφαλαίου καὶ τῆς ἐργασίας, βεβαίως ἡ ἐκμετάλλευσις
574αὐτὴ δυνατὸν νὰ λαμβάνῃ χώραν. Οἱ ἐργάται πληρώνονται
575διὰ 18 δραχμῶν ἡμερησίως, εἶναι δὲ ὑποχρεωμένοι νὰ ἐρ-
576γάζωνται μέχρι 12 ὡρῶν τὴν ἡμέραν. Καὶ διὰ τὴν ἀπερ-
577γίαν αὐτὴν εὑρισκόμεθα...
578§26Δ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ. Ποτὲ δὲν εἰργάζοντο 12 ὥρας,
579ποτὲ μέχρι σήμερον, ἀλλὰ οὔτε καὶ πρὸ πέντε ἐτῶν.
580§27Α. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονο-
581μίας). Κύριε συνάδελφε, ἡ ἔκθεσις τοῦ ἐπιθεωρητοῦ τῆς
582ἐργασίας ἡ ὁποία ὑπεβλήθη βεβαιοῖ ὅτι τὰ ἡμερομίσθια κυ-
583μαίνονται μεταξὺ 18 καὶ 22 δραχμῶν, καὶ ὅτι ἐργάζονται
584χρονικὸν διάστημα 10 ἕως 12 ὡρῶν.
585§28ΠΟΛΛΟΙ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΙ. Αἶσχος! Αἶσχος!
586§29ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ. Δὲν ἔχουν καμμίαν ἄλλην ἀ-
587πολαυήν, κ. Ὑπουργέ;
588§30Α. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονο-
589μίας). Ἡ Ἑταιρεία παρέχει πραγματικῶς δωρεὰν οἰκήματα,
590ἰατρὸν καὶ φάρμακα, ἀλλὰ τὰ μὲν δωρεὰν οἰκήματα παρέ-
591χει εἰς τὸ τεχνικὸν προσωπικόν, ἰατρὸν καὶ τὰ φάρμακα εἰς
592τοὺς τεχνικῶς ἐργαζομένους. Εἰς τοὺς μὴ ἔχοντας εἰδικό-
593τητα, δηλαδὴ τοὺς ἁπλοῦς ἐργάτας, δὲν παρέχει οἰκήματα
594εἰμὴ μόνον ἰατρικὴν περίθαλψιν.
595§31Ι. ΒΑΡΒΑΓΙΑΝΝΗΣ. Λαμβάνουν 2 δρ. καὶ 3 λεπτὰ καὶ
5962.40 ὡριαῖον μισθόν, ἐργάζονται δὲ 10ωρον οὕτως ὥστε τὸ
597ἡμερομίσθιον ἀνέρχεται εἰς 25 δραχμάς. Ὅτι δὲ ἡ περί-
598θαλψις ἐπεκτείνεται εἰς ὅλον τὸ προσωπικὸν εἶναι ἀληθές,
599προκειμένου δὲ περὶ τῆς τάξεως αὐτῆς τῶν ἐργατῶν, δὲν πρό-
600κειται περὶ ἐργατῶν πραγματικῶν, ἀλλὰ περὶ ἀνθρώπων
601ἀναπήρων καὶ προσλαμβάνονται εἰς τὴν ἐργασίαν λόγῳ πε-
602ριθάλψεως, αἱ δὲ Ἑταιρεῖαι ἠδύναντο, ἀντὶ νὰ προσλαμβάνουν
603δέκα, νὰ προσλαμβάνουν τρεῖς καὶ νὰ τοῖς πληρώνουν 40
604δραχμάς, ἀλλὰ γίνεται τοῦτο χάριν εὐσπλαγχνίας, ἡ δὲ
605ἐργασία εἶναι εὔκολος, περιοριζομένη εἰς τὸ νὰ σπρώχνῃ
606ὁ ἐργάτης τὸ τσιμέντο μὲ ἕνα λοστὸν καὶ ἔπειτα νὰ κάθηται.
607Εἶμαι ἐντὸς τῆς ὑποθέσεως καὶ εἶναι ἄδικον νὰ κατηγορῶν-
608ται Ἑταιρεῖαι αἱ ὁποῖαι εἶναι καύχημα τῆς Χώρας μας.
609§32Α. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκο-
610νομίας). Δὲν κατηγορῶ τὰς ἑταιρείας. Ἐὰν ἐπροσέχετε εἰς
611τὰ λεγόμενά μου, θὰ ἀντελαμβάνεσθε τί εἶπον.
612§33Ι. ΒΑΡΒΑΓΙΑΝΝΗΣ. Αἱ ἑταιρεῖαι ἔδειξαν τὰς καλυ-
613τέρας διαθέσεις νὰ δοθῶσιν αὐξήσεις εἰς αὐτοὺς καὶ θὰ δο-
614θῶσιν.
615§34Δ. ΜΑΡΣΕΛΛΟΣ. Τόσον μεγάλη συμπάθεια ἐξεδηλώθη
616ὑπὲρ τῶν προσφύγων, ὥστε ἐφρόντισαν οἱ κύριοι αὐτοὶ νὰ
617ἀνεγερθῇ ὁ προσφυγικὸς συνοικισμὸς εἰς μέρος εἰς τὸ ὁποῖον
618δὲν ὑπῆρχε καθόλου νερό, διότι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον τοὺς
619ἐνδιέφερεν ἦτο νὰ γίνῃ ὁ συνοικισμὸς πλησίον τῶν ἐργο-
620στασίων διὰ νὰ ὑπερτιμηθῶσι τὰ οἰκόπεδα τῶν ἐργοστα-
621σιαρχῶν.
622§35Π. ΧΑΛΟΦΤΗΣ. Ἐγὼ παρουσιάσθην εἰς τὸ Ὑπουρ-
623γεῖον καὶ ἀνέφερα ὅτι τὰ ἡμερομίσθια εἶναι πολὺ μικρὰ
624καὶ μοὶ ἀπήντησαν ὅτι ἡ ἐργασία εἶναι ἐλευθέρα καὶ δὲν
625δύναται νὰ ἐπεμβῇ ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου.
626Ἐκμεταλλεύονται τοὺς πρόσφυγας εἰς τὴν Ἐλευσῖνα. Αὐτὴ
627εἶναι ἡ ἀλήθεια.
628§36ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ. Τί ἡμερομίσθια λαμβάνουν οἱ
629ἐργάται οἱ ἐξωκειωμένοι;
630§37Α. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθν. Οἰκονομίας).
631Κύριε συνάδελφε, κατὰ τὴν ἔκθεσιν τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ οἱ
632τεχνῖται κατ’ ἀνώτατον ὅριον λαμβάνουν 50 δραχμὰς τὴν
633ἡμέραν. Ἐγὼ δὲ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ στηριχθῶ ἐπὶ τῆς
634ἐκθέσεως ταύτης. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἰατρικὴν συνδρομὴν
635καὶ τὰ φάρμακα εἶναι ἀληθὲς αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐβεβαιώσατε,
636ἀλλὰ πρὸ ὑμῶν ἐγὼ τὸ εἶχον βεβαιώσει ἐνώπιον τῆς Βου-
637λῆς, ὅτι πράγματι ἡ ἰατρικὴ περίθαλψις παρέχεται δωρεὰν
638ὄχι μόνον εἰς τὸ τεχνικὸν προσωπικόν, ἀλλ’ εἰς ὅλους ἀνε-
639ξαιρέτως τοὺς ἐργάτας. Οἰκήματα ἐκ μέρους τῆς ἑταιρείας
640παρέχονται μόνον εἰς τὸ τεχνικὸν προσωπικό, τὸ ὁποῖον,
641σημειώσατε, εἶναι πολὺ ὀλιγάριθμον. Ἐπὶ τοῦ ζητήματος
642τῶν ἀπεργῶν τῆς Ἐλευσῖνος τὸ Ὑπουργεῖον ἀπὸ τῆς πρώ-
643της στιγμῆς καθ’ ἣν ἀνεφύη τὸ ζήτημα κατήρτισεν Ἐπιτρο-
644πὴν ἐξ εἰδικῶν διὰ νὰ ἐξετάσῃ ἂν καὶ κατὰ πόσον τὰ αἰτή-
645ματα τῶν ἐργατῶν εἶναι δεδικαιολογημένα. Ἡ ἐπιτροπὴ
646αὕτη, ἥτις παρακαλῶ τὴν Συνέλευσιν νὰ πιστεύσῃ ὅτι
647ἔκρινεν ἐν πνεύματι ἀπολύτου ἀμεροληψίας, κατέληξεν εἰς
648τὸ συμπέρασμα ὅτι τὰ αἰτήματα τῶν ἐργατῶν καθ’ ὅσον
649ἀφορᾷ τὴν αὔξησιν εἶναι δεδικαιολογημένα. Ἐπρότεινε δὲ
650ὅτι πρέπει νὰ δοθῇ αὔξησις ἡμερομισθίων εἰς μὲν τοὺς ἐρ-
651γάτας τῶν ὁποίων τὸ ἡμερομίσθιον ποικίλλει ἀπὸ 20 μέ-
652χρι 30 δραχμῶν κατὰ 40%, εἰς τοὺς ἐργάτας τῶν
653ὁποίων τὸ ἡμερομίσθιον ποικίλλει ἀπὸ 30 μέχρι 40 δραχμῶν
654κατὰ 15%, νομίζω, καὶ δι’ ἐκείνους τῶν ὁποίων τὸ ἡμε-
655ρομίσθιον ποικίλλει ἀπὸ 75 ἕως 80 ἡ Ἐπιτροπὴ ἀπεφάνθη
656ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ αὔξησις 5 ἕως 10%. Τὸ πόρισμα αὐτὸ
657τῆς Ἐπιτροπῆς ἀνεκοινώθη εἰς τοὺς διευθυντὰς τῶν ἐργο-
658στασίων, οἱ ὁποῖοι ἐδήλωσαν ὅτι δὲν τὸ ἀποδέχονται. Ἐξη-
659κολούθησαν δὲ αἱ διαπραγματεύσεις. Τὴν στιγμὴν δὲ αὐτὴν
660δύναμαι νὰ πληροφορήσω τὴν Συνέλευσιν ὅτι αἱ διαπρα-
661γματεύσεις εὑρίσκονται εἰς σημεῖον τοιοῦτον ὥστε νὰ παρέ-
662χωνται βάσιμοι ἐλπίδες ὅτι μετὰ δύο ἢ τρεῖς ἡμέρας θὰ
663λήξῃ ἡ ἀπεργία.
664§38ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ. Ὡς πρὸς τὰς ὥρας τῆς ἐρ-
665γασίας;
666§39Α. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθν. Οἰκονομίας).
667Ὡς πρὸς τὰς ὥρας τῆς ἐργασίας τὸ ζήτημα αὐτὸ δὲν τὸ ἐξη-
668τάσαμεν. Διότι εἶναι μὲν ἀληθὲς ὅτι ἐκ τῆς διεθνοῦς συμβά-
669σεως ὑποχρεούμεθα νὰ ἐφαρμόσωμεν τὸ ὀκτάωρον καὶ ἐφαρ-
670μόσθη πράγματι τὸ μέτρον τοῦτο εἰς ὡρισμένας κατηγορίας,
671ἀλλ’ ὑπάρχει ἐπιφύλαξις διὰ τὸ μέτρον τοῦτο, διότι γνωρί-
672ζετε καλῶς ὅτι καὶ εἰς ἐκεῖνα τὰ Κράτη εἰς τὰ ὁποῖα ἐφηρ-
673μόσθη ὑπάρχουν ἐνδοιασμοὶ ἂν καὶ κατὰ πόσον ἡ ἐφαρμογὴ
674τοῦ μέτρου τούτου ἐξυπηρετεῖ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν. Διὰ
675τὸν λόγον τοῦτον τὸ ζήτημα παραμένει ὅπως ἔχει, ἐπιφυ-
676λασσομένης τῆς Κυβερνήσεως νὰ τὸ ἐξετάσῃ ἐν συνδυασμῷ
677πρὸς τὸ ζήτημα τῆς ὑποβολῆς νομοσχεδίου διὰ τοῦ ὁποίου
678νὰ δίδηται τὸ δικαίωμα πράγματι εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ
679ἐπιβάλλῃ ἑκάστοτε δικαίας λύσεις.
680§40Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι οἱ ἐργάται
681ἐργάζονται ἐπὶ 10 καὶ 12 ὥρας;
682§41Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Πρωθυπουργός). Ὁ κ. Ὑ-
683πουργὸς σᾶς ἀνακοινοῖ τὸ περιεχόμενον ἐκθέσεως τῆς Ἐπι-
684τροπῆς, ἐν τῇ ὁποίᾳ ἀναφέρεται ὅτι οἱ ἐργάται ἐργάζονται
68510–12 ὥρας. Σεῖς ἀμφισβητεῖτε;
686§42Α. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονο-
687μίας). Οἱ ἐργοδόται μὲ ἐβεβαίωσαν ὅτι ἐργάζονται 10 ὥρας,
688ἡ Ἐπιτροπὴ τῶν ἐργατῶν δὲ ἡ ὁποία προσῆλθεν εἰς τὸ Ὑπουρ-
689γεῖον, ἰσχυρίζεται ὅτι ἐργάζονται 12 ὥρας. Ἡ Κυβέρνησις
690ἀναγνωρίζουσα ὅτι τὸ δικαίωμα τῆς ἀπεργίας εἶναι δι-
691καίωμα ἀμύνης τῆς ἐργασίας, ἐξ ἄλλου ὅμως ἔχουσα τὴν
692γνώμην ὅτι ἡ ἐλευθερία τῆς ἐργασίας πρέπει νὰ εἶναι σε-
693βαστή, ἔλαβεν ἐκ παραλλήλου, πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς κα-
694ταστάσεως, καὶ τὰ μέτρα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα θὰ ἐπέτρεπον εἰς
695τοὺς ἐργάτας ἐκείνους οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ ἤθελον νὰ παρακο-
696λουθήσουν τοὺς λοιποὺς συναδέλφους των εἰς τὸ ζήτημα
697τῆς ἀπεργίας νὰ δύνανται νὰ ἐργασθῶσιν ἐλευθέρως. Αὐτὰ
698εἶχον νὰ εἴπω.
699§43Ν. ΞΗΡΟΣ. Ποῖα εἶναι τὰ μέτρα ταῦτα; Δὲν τὰ βλέ-
700πομεν.
701§44Α. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονο-
702μίας). Σήμερον π. χ. διετέθη δύναμις χωροφυλακῆς εἰς τὰ
703ἀρτοποιεῖα, εἰς τὰ ὁποῖα δύνανται νὰ ἐργασθοῦν οἱ ἐργάται
704ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ ἤθελον νὰ μὴ παρακολουθήσουν τοὺς
705συναδέλφους των καὶ νὰ ἐργασθοῦν. Τὰ αὐτὰ μέτρα λαμβά-
706νονται καὶ διὰ τὴν ἀπεργίαν τῶν ναυτεργατῶν.
707§45Α. ΓΙΑΝΝΟΥΛΑΤΟΣ. Ἀπὸ πότε;
708§46Α. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκο-
709νομίας). Ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς, κ. συνάδελφε.
710§47Α. ΓΙΑΝΝΟΥΛΑΤΟΣ. Δὲν εἶναι ἀληθές.
711§48Α. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκο-
712νομίας). Ἀλλὰ δὲν ἠδύνατο βεβαίως ἡ Κυβέρνησις ν’ ἀκο-
713λουθήσῃ καθ’ ὁλοκληρίαν καὶ τὰς ἀντιλήψεις τῶν ἐργοδο-
714τῶν, ἐφόσον καθ’ ὡρισμένα σημεῖα ἀναγνωρίζει ὅτι τὰ
715αἰτήματα τῶν ἐργατῶν εἶναι δίκαια, οὐδὲ ἠδύνατο βεβαίως
716ἡ Κυβέρνησις νὰ προβῇ εἰς τὴν χρῆσιν βιαίων μέτρων,
717διότι τὰ βίαια μέτρα δὲν ἐξυπηρετοῦν οὐδὲ τὸ συμφέρον τῆς
718Χώρας, οὐδὲ τὸ συμφέρον τῆς ἐργατικῆς τάξεως, ἀλλ’ οὐδὲ
719τὸ συμφέρον τῆς ἐργοδοτικῆς τάξεως. Ἡ ἐργατικὴ πολι-
720τικὴ τῆς Κυβερνήσεως ἔχει ὡς βάσιν ὅτι κεφάλαιον καὶ ἐρ-
721γασία πρέπει ἁρμονικῶς νὰ συνεργάζωνται καὶ ὅτι ὁ τρόπος
722οὗτος εἶναι ὁ μόνος ὁ ὁποῖος δύναται νὰ ἐξυπηρετήσῃ ὄχι
723μόνον τὰ συμφέροντα τῶν ἐργατῶν, ἀλλὰ καὶ τῶν ἐργοδο-
724τῶν. Ἡ ὑπάρχουσα δυσπιστία μεταξὺ ἐργατῶν καὶ ἐργοδο-
725τῶν πρέπει νὰ λείψῃ οὐδὲ δύναται ἡ Κυβέρνησις νὰ λαμ-
726βάνῃ μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ ἠδύναντο νὰ μεταβάλουν τὴν δυσ-
727πιστίαν αὐτὴν εἰς ἄσβεστον μῖσος, διότι ἡ Κυβέρνησις ἐν-
728διαφέρεται ὅπως ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς κοινωνίας ὅλαι αἱ τάξεις
729δύνανται νὰ συνεργάζωνται, καὶ ἔχει τὴν γνώμην ὅτι ὑπάρ-
730χει ἀρκετὸς χῶρος, ὥστε ἑκάστη τάξις νὰ δύναται νὰ ἐργα-
731σθῇ καὶ νὰ εὐημερήσῃ. (Χειροκροτήματα).
732§49Ι. ΒΑΡΒΑΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐπιτρέπετε, κ. Πρόεδρε;
733§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι, κ. συνάδελφε. Δὲν γίνεται συζή-
734τησις τώρα. Ὁ κ. Καλέλλης καὶ ὁ κ. Ξηρὸς ἐζήτησαν νὰ
735ἐρωτήσουν τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν ἀπεργίαν. Ἡ Κυβέρνη-
736σις ἐζήτησε νὰ ἀπαντήσῃ. Κατὰ τὸν Κανονισμόν, «ὁσάκις ἡ
737Κυβέρνησις ἤθελε νομίσει ὅτι ἐρώτησίς τις ἔχει κατεπεί-
738γοντα χαρακτῆρα, δύναται νὰ ζητήσῃ τὴν κατὰ προτίμησιν
739παντὸς ἐν τῇ Ἡμερησίᾳ Διατάξει θέματος ἀνακοίνωσιν αὐτῆς
740διὰ νὰ ἀπαντήσῃ ἀμέσως». Αὐτὸ λοιπὸν γίνεται.
741§51Ι. ΒΑΡΒΑΓΙΑΝΝΗΣ. Ἤθελον νὰ διαφωτίσω τὴν Συνέ-
742λευσιν.
743§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι· δὲν εἶναι τώρα καιρός.
744§53Ν. ΚΑΛΕΛΛΗΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ
745καταστῇ σαφέστερος ἐπὶ τῆς δηλώσεως τὴν ὁποίαν ἐποιή-
746σατο εἰς τὴν Συνέλευσιν. Εἶπεν ὅτι ἐξακολουθοῦν αἱ δια-
747πραγματεύσεις μεταξὺ ἐφοπλιστῶν καὶ τῶν ἐργατῶν ναυτῶν
748καὶ μηχανικῶν. Ἐπεθύμουν νὰ μάθω ἂν ἔχει ἰδίαν ἀντίλη-
749ψιν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς ἐξακολουθήσεως τῶν
750διαπραγματεύσεων ἢ πληροφορίαν μόνον ἔχει τοιαύτην, κα-
751θόσον μοὶ ἐγνώσθη ὅτι αἱ διαπραγματεύσεις μεταξὺ τῶν
752ἐφοπλιστῶν καὶ τῆς Ἐπιτροπῆς τῶν ἐργατῶν ἔχουσι δια-
753κοπῆ. Ἐὰν δὲ διεκόπησαν καὶ ἂν δὲν εἶναι πιθανὸν νὰ
754ἐπέλθῃ ἐπαφὴ μεταξὺ τῶν ἐργατῶν ἀφ’ ἑνὸς καὶ τῶν ἐφο-
755πλιστῶν ἀφ’ ἑτέρου, θὰ ἐπεθύμουν νὰ μάθω τί θὰ γίνῃ ὁ
756λαὸς τῶν ἐπαρχιῶν ἰδίως, αἱ ὁποῖαι δὲν ἐπικοινωνοῦν παρὰ
757μόνον ἀτμοπλοϊκῶς; Ἀφήνω ἄλλα συμφέροντα, τὰ ὁποῖα
758εἶναι συναφῆ μὲ τὴν ἀπεργίαν αὐτήν. Ἐπὶ τούτου θὰ παρε-
759κάλουν τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν νὰ παράσχῃ σαφεστέρας
760πληροφορίας πρὸς τὴν Συνέλευσιν, ἂν ἐλπίζῃ τέρμα ταχὺ
761τῆ ἀπεργίας.
762§54Α. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκο-
763νομίας). Ἡ ἀνησυχία τοῦ ἀξιοτίμου ἐξ Ἄρτης πληρεξου-
764σίου εἶναι βεβαίως δικαιολογημένη ἐν ὡρισμένῳ ὅμως μέ-
765τρῳ, διότι ἡ Χώρα μας ὡς Χώρα κατ’ ἐξοχὴν ναυτικὴ
766ἔχουσα πολλὰς νήσους ἔχει ἀνάγκην συγκοινωνίας θαλασ-
767σίας. Τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ θαλασσία αὐτὴ συγκοι-
768νωνία θὰ ἔπαυεν ὡρισμένα μέρη, ὡρισμέναι νῆσοι θὰ εὑρί-
769σκοντο ἐν ἀποκλεισμῷ. Μολονότι, κύριοι πληρεξούσιοι, ἡ
770ἀπεργία τῶν ναυτεργατῶν ἤρχισεν ἀπὸ 8 ἡμερῶν, ἡ Κυβέρ-
771νησις δι’ ἐξαιρετικῆς δραστηριότητος κατώρθωσεν ὥστε
772ἀρκετὰ πλοῖα νὰ ἀπάρωσι τοῦ λιμένος Πειραιῶς καὶ νὰ
773ἐκτελέσωσι τοὺς κανονικοὺς αὐτῶν πλόας.
774§55Α. ΓΙΑΝΝΟΥΛΑΤΟΣ. Ὄχι μερίμνῃ Κυβερνήσεως, ἀλλὰ
775μερίμνῃ ἀτίμων.
776§56Α. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονο-
777μίας). Ὄχι, κ. συνάδελφε. Διετέθησαν μηχανικοὶ τοῦ πο-
778λεμικοῦ ναυτικοῦ, διότι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον σήμερον πραγμα-
779τικῶς παραλύει τὰς ἐνεργείας τῆς Κυβερνήσεως καὶ καθι-
780στᾷ δυσχερῆ τὸν ἀπόπλουν τῶν πλοίων δὲν εἶναι ἡ ἔλλει-
781ψις οὐδὲ πλοιάρχων οὐδὲ κατωτέρου προσωπικοῦ ναυτερ-
782γατῶν, ἀλλ’ ἡ ἔλλειψις μηχανικῶν. Δυστυχῶς δὲ τὸ σωμα-
783τεῖον τῶν μηχανικῶν προσεχώρησεν εἰς τὴν ἀπεργίαν, εἶναι
784δὲ δυσχερὴς ἡ ἀνεύρεσις μηχανικῶν τὴν στιγμὴν αὐτήν.
785§57Α. ΓΙΑΝΝΟΥΛΑΤΟΣ. Ὑπάρχουν, ὑπάρχουν.
786§58Α. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονο-
787μίας). Ἡ Κυβέρνησις λοιπὸν διέθεσεν ὡρισμένον ἀριθμὸν
788θερμαστῶν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν δρομολογίων, τὰ ὁποῖα ἐθεω-
789ρήθη ὅτι ἐξυπηρετοῦν ἀμεσώτερα καὶ σπουδαιότερα συμφέ-
790ροντα. Ὑπάρχουν πραγματικῶς μερικαὶ γραμμαί, ὡς ἡ τῆς
791Σκοπέλου, εἰς τὰς ὁποίας διεκόπη ἡ συγκοινωνία.
792§59Γ. ΣΟΛΔΑΤΟΣ. Καὶ ἡ τοῦ Ἀμβρακικοῦ (διακοπαί).
793§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ διακόπτετε, παρακαλῶ.
794§61Μ. ΚΑΒΑΛΙΕΡΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀκούομεν
795ἀνακριβείας.
796§62Α. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Δὲν πρόκειται περὶ ἀνακριβειῶν, κ.
797Καβαλιεράτε. Δὲν ἀφίνετε νὰ συμπληρώσῃ ὁ κ. Ὑπουργός;
798Ἐνδιαφέρομαι καὶ ἐγώ.
799§63ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ,
800διατάξατε νὰ διανεμηθοῦν ἀντίτυπα τοῦ Κανονισμοῦ, διότι
801δὲν γνωρίζουν πολλοὶ τῶν πληρεξουσίων τὸν Κανονισμόν.
802§64Α. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονο-
803μίας). Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔλειψε νὰ λάβῃ ὅλα τὰ μέτρα
804ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα θὰ ἠδύναντο πραγματικῶς νὰ ἐξασφαλί-
805σουν τὸν ἀπόπλουν τῶν πλοίων. Δυστυχῶς εὑρίσκεται πρὸ
806τοῦ συμπαγοῦς ὄγκου τῶν ἐργατῶν καὶ δὲν ἠδυνήθησαν μέ-
807χρι σήμερον αἱ ἐνέργειαί της νὰ δώσουν τὰ προσδοκώμενα
808ἀποτελέσματα. Δίδω τὴν πληροφορίαν πρὸς τὸν ἀξιότιμον
809ἐξ Ἄρτης πληρεξούσιον ὅτι τὸ γεγονὸς, τὸ ὁποῖον ἐβε-
810βαίωσα ἐνώπιον τῆς Συνελεύσεως, ὅτι ἐξακολουθοῦν αἱ δια-
811πραγματεύσεις, δὲν τὸ ἠρύσθην ἐκ πληροφοριῶν τρίτων
812προσώπων, ἀλλὰ τὸ γνωρίζω ἐξ ἰδίας ἀντιλήψεως καὶ ὅτι
813ἐντὸς τῆς ἑσπέρας θὰ ἔχωμεν τελειωτικὴν ἀπάντησιν τῶν
814κυρίων ἐφοπλιστῶν ἂν καὶ κατὰ πόσον εἶναι δυνατὸν νὰ
815εὑρεθῇ ἔδαφος συνεννοήσεως αὐτῶν μετὰ τῶν ναυτεργατῶν.
816Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω.
817§65Μ. ΚΑΒΑΛΙΕΡΑΤΟΣ. Ἐὰν δὲν εὑρεθῇ ἔδαφος, κ.
818Ὑπουργέ;
819§66Α. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονο-
820μίας). Αὐτό, κύριε συνάδελφε, θὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμε-
821νον σκέψεως τῆς Κυβερνήσεως Πρέπει νὰ εἶναι βεβαία ἡ
822Συνέλευσις ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ λείψῃ ἀπὸ τοῦ νὰ
823λάβῃ ὅλα τὰ μέτρα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα θὰ ἐξασφαλίσωσι τὴν
824κανονικὴν λειτουργίαν τῆς οἰκονομικῆς ζωῆς τῆς Χώρας.
825Δὲν δύναμαι αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ σᾶς εἴπω τι περισσότερον.
826§67Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ εἴχομεν σύνοψιν
827τῶν πληροφοριῶν τὰς ὁποίας παρέσχεν ὁ κ. Ὑπουργὸς διὰ
828τὴν ἐπανάληψιν. Δὲν κατώρθωσα νὰ παρακολουθήσω, διότι
829ἐγένετο τόσος θόρυβος.
830§68Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Πρωθυπουργός). Προσθέτω
831ὅτι ἡ Κυβέρνησις καταβάλλει ὅλας τὰς ἀπαιτουμένας φρον-
832τίδας. Τὰ ζητήματα ὅμως εἶναι λεπτὰ καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν
833νὰ λύωνται διὰ βεβιασμένων μέτρων. Πολιτικὴ τῆς Κυβερ-
834νήσεως εἶναι νὰ προστατεύωνται ἐξ ἴσου τὰ δίκαια ἐργα-
835τῶν καὶ ἐργοδοτῶν, οὕτως ὥστε νὰ μὴ θεωρῆται ὅτι ἡ μία
836τάξις πιέζει τὴν ἄλλην. Ὡς εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ἀνεγνω-
837ρίσαμεν τὰς αὐξήσεις τῶν ἡμερομισθίων κατὰ 20–25%,
838περὶ τῶν ὁποίων ἀπεφάνθη ἡ Ἐπιτροπὴ εἰς τὴν ὁποίαν
839παρέπεμψε τὸ ζήτημα, ὑπεβάλομεν δὲ αὐτὰς εἰς τὰς Ἑται-
840ρείας καὶ ἐζητήσαμεν τοὺς ἰσολογισμούς των διὰ νὰ κρίνω-
841μεν καὶ ἐπὶ τῶν ἰδικῶν των ἰσχυρισμῶν. Μέχρι σήμερον
842ὅμως μόνον μιᾶς Ἑταιρείας τὸν ἰσολογισμὸν ἐλάβομεν.
843Εἴπομεν ἐπίσης εἰς τοὺς ἐφοπλιστὰς ὅτι θὰ εὕρουν ἐπίσης
844τὴν ὑποστήριξιν τῆς Κυβερνήσεως.
845§69Α. ΓΙΑΝΝΟΥΛΑΤΟΣ. Καμμίαν ὑποστήριξιν. Μᾶς
846εἴπετε ὅτι θὰ τηρήσητε οὐδετερότητα.
847§70Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Πρωθυπουργός). Σᾶς εἴπομεν
848ὅτι θὰ τηρήσωμεν οὐδετερότητα εἰς τὰς ἀπ’ εὐθείας συνεν-
849νοήσεις σας μὲ τοὺς ἐργάτας διὰ τὸ ζήτημα τῶν αὐξήσεων,
850ἀλλ’ ὅτι θὰ εὕρητε πᾶσαν συνδρομὴν διὰ τὴν πρόσληψιν
851ἄλλων ἐργατῶν. Ἡ Κυβέρνησις σᾶς τὸ ἐδήλωσε, καὶ τὸ
852ἐπαναλαμβάνομεν, ὅτι ἐννοεῖ νὰ παράσχῃ κάθε προστασίαν
853εἰς τὴν ἐλευθερίαν τῆς ἐργασίας. Κατόπιν δὲ συνεννοή-
854σεών μας μετὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐννόμου Τάξεως χθὲς
855καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν σήμερον ἐνισχύθη
856ἡ δύναμις τοῦ Πειραιῶς ὥστε νὰ μὴ ἐμποδισθοῦν οἱ ἐργάται
857οἱ θέλοντες νὰ ἐργασθοῦν.
858Ἐλπίζομεν ὅτι κατόπιν τῶν συμβιβαστικῶν διαθέσεων
859καὶ ἐνεργειῶν τῆς Κυβερνήσεως οἱ ἐργάται θὰ ὑποχωρή-
860σουν, ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει θὰ λάβωμεν ὅσα ἄλλα μέτρα
861ἐπιβάλλονται διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῶν συγκοινωνιῶν, διότι
862ἀναγνωρίζομεν τὴν δύσκολον θέσιν καὶ τὰς ἀνάγκας εἰς
863τὰς ὁποίας εὑρίσκονται ὡρισμέναι Ἐπαρχίαι. Ἐννοοῦμεν
864νὰ προστατεύσωμεν τὸν ἐργάτην μέχρι τοῦ σημείου ὥστε
865νὰ μὴ συντριβῇ τὸ κεφάλαιον καὶ νὰ μὴ ὑποκύψῃ ἡ βιομη-
866χανία, τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι ζημία κοινωνικὴ καὶ ζημία ἰδιαι-
867τέρως δι’ αὐτοὺς τοὺς ἐργάτας. Ἀλλὰ καὶ οἱ ἐργοδόται
868δὲν πρέπει νὰ ἐμφανίζουν διαρκῶς τὸν κίνδυνον τοῦ μπολ-
869σεβικισμοῦ, διότι τοιοῦτος κίνδυνος δὲν ὑπάρχει. Ἐπίσης
870ἐννοοῦμεν νὰ λάβωμεν μέτρα κατὰ τοῦ δεκαώρου τῆς ἐργα-
871σίας, διότι δὲν εἶναι τοῦτο ἀνεκτόν.
872Καταλήγων ἐκφράζω τὴν ἐλπίδα ὅτι αἱ ἀπεργίαι θὰ
873λήξουν τάχιστα.
874§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μιχαλακόπουλος.
875§72Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι
876ἀληθῶς τὸ ζήτημα τόσον ἐνδιαφέρον, ὥστε μεγαλυτέρα βλά-
877βη θὰ προήρχετο ἐκ τῆς μὴ συζητήσεως παρὰ ἐκ τῆς συ-
878ζητήσεως αὐτοῦ.
879Ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, διασαφίζων
880πληρέστερον ὅσα ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς
881Οἰκονομίας εἶπε, διασαφίζων πληρέστερον τὴν φράσιν, τὴν
882τόσον ὡραίαν, περὶ ἁρμονίας ἐργασίας καὶ κεφαλαίου ἔθεσε
883τὸ ἑξῆς περίπου ἀξίωμα: Ἀποσκοποῦμεν νὰ δώσωμεν εἰς
884τὸν ἐργάτην τὸ μάξιμουμ τῆς προστασίας, ἀλλὰ τὸ μάξιμουμ
885τοῦτο ἔχει δύο ὅρους. Ὁ πρῶτος ὅρος εἶναι νὰ μὴ στει-
886ρεύσῃ ἡ πηγὴ τοῦ κεφαλαίου, διότι ταύτης στειρευούσης,
887θὰ διψάσῃ καὶ ὁ ἐργάτης. Ὁ δεύτερος ὅρος εἶναι νὰ μὴ
888ὑποκύψῃ ἡ ἐγχώριος βιομηχανία εἰς τὸν συναγωνισμὸν ὁ
889ὁποῖος θὰ γίνῃ κατ’ αὐτῆς ἀπὸ ξένας βιομηχανίας ἐργαζο-
890μένας ὑπὸ κρείττονας ὅρους. Θὰ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Πρόεδρος
891τῆς Κυβερνήσεως νὰ εἴπω ὅτι οἱ δύο οὗτοι ὅροι κατ’ οὐσίαν
892ἀποτελοῦσιν ἕνα καὶ τὸν αὐτόν. Ἐὰν ὁ δεύτερος ὅρος, ἐὰν
893δηλαδὴ ὁ συναγωνισμὸς ὁ ξένος, εἶναι τοιοῦτος ὥστε, λαμ-
894βανομένων ὑπ’ ὄψιν τῶν ἀξιώσεων τῶν ἐργατῶν, νὰ ὑποκύ-
895ψῃ ἡ βιομηχανία, θὰ καταστραφῇ προδήλως τὸ ἑλληνικὸν
896κεφάλαιον.
897§73Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Πρωθυπουργός). Πρακτικῶς
898ἔχετε δίκαιον. Θεωρητικῶς ἔχω δίκαιον ἐγώ.
899§74Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀλλά, κ. Πρόεδρε τῆς Κυ-
900βερνήσεως, εἶναι μία σύμπτωσις εὐτυχὴς ὅτι ἡ διατύπωσίς
901σας εἶναι αὕτη, μηδὲ τῶν λέξεων σχεδὸν ἐξαιρουμένων,
902πρὸς τὴν διατύπωσιν τὴν ὁποίαν ἔκαμε πρό τινων ἐτῶν
903ὁ συντηρητικώτερος τῶν πολιτευτῶν τῆς Ἀγγλίας, ὁ Μπό-
904ναρ Λῶ. Ὁ ἀρχηγὸς τοῦ συντηρητικοῦ κόμματος ἔλεγε
905κατὰ τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1918 ὅτι ἐννοεῖ νὰ προστατεύσῃ τὴν
906ἐργασίαν μέχρι τοῦ ὁρίου πέρα τοῦ ὁποίου θὰ ἤρχιζεν ὁ
907κίνδυνος τῆς στειρεύσεως τῆς πηγῆς τοῦ κεφαλαίου. Δὲν
908ἐνθυμοῦμαι ἂν εἶπε τὴν λέξιν στείρευσις ἀκριβῶς. Κατὰ θε-
909ωρίαν λοιπὸν εἶσθε συντηρητικώτατος, κ. Πρόεδρε τῆς Κυ-
910βερνήσεως.
911Ἀλλὰ τὰ παράπονα τὰ ὁποῖα ἠκούσαμεν καὶ ἔξω τῆς
912Βουλῆς καὶ ἐντὸς τῆς Βουλῆς δὲν στρέφονται κατὰ τῆς
913ἀρχῆς σας, στρέφονται κατὰ τῆς ἐφαρμογῆς τῆς ἀρχῆς, ἣν
914ἐκηρύξατε, κατὰ τῆς διαχειρίσεως τῆς ἐξουσίας τῆς κυβερ-
915νητικῆς. Καὶ διὰ νὰ εἴμεθα περισσότερον συγκεκριμένοι:
916ἔγινε μία ἀπεργία τὴν ὁποίαν ἐπηκολούθησαν ἄλλαι. Ἡ
917ἀπεργία τῶν ναυτεργατῶν, ἡ ὁποία προέβαλε δύο ὅρους.
918Πρῶτος ὅρος ἡ αὔξησις κατὰ 20% τῶν ἡμερομισθίων.
919§75Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Πρωθυπουργός). 50%.
920§76Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μὲ συγχωρεῖτε, διότι δὲν
921ἔχω ἄλλας πληροφορίας ἀπὸ ὅσας λαμβάνει κανεὶς ὄχι ὑ-
922πευθύνως ἀπὸ τὸν τύπον.
923§77Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Πρωθυπουργός). Εἴκοσι τὰ
924ἑκατὸν ἐπρότεινε τὸ Ὑπουργεῖον· οἱ ναυτεργάται ἐζήτη-
925σαν 50 ἕως 60.
926§78Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ δευτέρα ἀξίωσις ἦτο νὰ
927ἀναγνωρισθῇ ἡ Ναυτικὴ Ὁμοσπονδία. Τί σημαίνει νὰ ἀνα-
928γνωρισθῇ; Ὄχι βέβαια ὅτι ὑπῆρχε φόβος νὰ στέλλῃ ἔγγρα-
929φα καὶ τὰ ἔγγραφα νὰ μὴ λαμβάνωνται ὑπ’ ὄψιν, ἀλλ’ ἠ-
930ξιώθη ἵνα ἡ ἐκλογὴ τῶν ἐργοδοτῶν εἶναι περιωρισμένη εἰς
931ἕνα ὡρισμένον κύκλον, τὸν κύκλον τῶν ἐργατῶν τῶν ἐγγε-
932γραμμένων εἰς τὴν Ὁμοσπονδίαν τὴν ὠργανωμένην.
933§79Σ. ΚΡΕΜΕΖΗΣ. Θὰ συμπληρώσω τοῦτο, ὅτι τὴν ἐκλο-
934γὴν δὲν θὰ τὴν κάμῃ ὁ ἐφοπλιστὴς ἀπὸ τοὺς ὠργανωμένους
935ἐργάτας, ἀλλὰ τὸ σωματεῖον θὰ ἀποστέλλῃ εἰς τοὺς ἐφο-
936πλιστὰς οἱουσδήποτε θέλει.
937§80Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Πρωθυπουργός). Ὄχι, ὄχι.
938§81Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνι-
939κῆς Οἰκονομίας εἶπεν ὅτι ἡ θέσις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι
940δύσκολος, διότι χωρὶς νὰ ἔχῃ ὡρισμένον κείμενον νόμου
941ἀνέλαβε τὸ ἔργον τοῦ συμβιβαστοῦ ἢ τοῦ διαιτητοῦ. Ὁ κ.
942Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας προσέθηκεν ὅτι ἐζήτη-
943σεν ἀπὸ Ἐπιτροπὴν ἐξ ὑπαλλήλων νὰ ἐξετάσῃ τὸ δεδικαιο-
944λογημένον τῆς αὐξήσεως τῶν ἡμερομισθίων κατὰ ποσοστόν
945τι καὶ ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ τῶν ὑπαλλήλων εὗρεν ὅτι εἶναι δι-
946καιολογημένη ἡ αὔξησις κατὰ 20 ἕως 25%. Ἐπεθύμουν
947νὰ μάθω ἂν διὰ τὴν ἐξέτασιν τῆς αὐξήσεως ταύτης ἐλή-
948φθη ὑπ’ ὄψιν τὸ ἕτερον σκέλος τοῦ ἀξιώματος τὸ ὁποῖον
949ἔθιξε τόσον σαφῶς ἐνώπιον ὑμῶν ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος
950τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ αὐτοκτονία τῆς βιομηχανίας τῆς
951ναυτικῆς, ἡ στείρωσις αὐτῆς, φαίνεται ὅτι δὲν ἐλήφθη ὑπ’
952ὄψιν, διότι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὁ ἴδιος ἐβε-
953βαίωσεν ὅτι εἶχεν ἕνα μόνον ἰσολογισμὸν ἐπιχειρήσεως λάβει
954ὑπ’ ὄψιν, χωρὶς νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τοὺς ἰσολογισμοὺς τοὺς
955ἄλλους, ἵνα ἴδῃ ἂν ζημιοῦνται αἱ ἐπιχειρήσεις. Ἡ δρᾶσις
956λοιπὸν αὐτὴ καθ’ ἑαυτὴν ὑπῆρξε πλημμελής, διὰ νὰ εἴμεθα
957συνεπεῖς πρὸς τὴν ἀρχήν, τὴν ὁποίαν ἔθεσεν ἡ Κυβέρνησις
958διὰ τοῦ στόματος τοῦ Προέδρου αὐτῆς, ὅτι εἶναι ἀπαραίτη-
959τος ἀνάγκη νὰ μὴ στειρεύσῃ τὸ κεφάλαιον.
960§82Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Πρωθυπουργός). Ἔχουσι καὶ
961ἀποθεματικὸν κεφάλαιον καὶ κέρδη μεγάλα.
962§83Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὰ εἶναι εἰς τοὺς ἰσολο-
963γισμοὺς καὶ κατὰ συνέπειαν θὰ ἐξήταζεν ἡ Ἐπιτροπὴ τοὺς
964ἰσολογισμοὺς καὶ θὰ εὕρισκεν ἂν ὑπάρχουν ἀποθεματικὰ
965κεφάλαια. Γνωρίζετε ὅτι ἄλλοτε κατηγορήθην ὅτε εἰσή-
966γαγον φιλεργατικά τινα νομοσχέδια εἰς τὴν Βουλήν, ὥστε
967τὴν πρόθεσίν μου τὴν φιλεργατικὴν δὲν δύνασθε νὰ τὴν
968ἀμφισβητήσητε· τὸ πολὺ πολὺ ποὺ ἠμπορεῖ νὰ μοῦ ἀποδοθῇ
969εἶναι μία ἀκόμη παλινῳδία, ἀλλὰ μοὶ εἶναι ἀδιάφορον.
970§84Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Πρωθυπουργός.). Ἔχετε ἄλ-
971λως τε ἰσχυροὺς ὤμους.
972§85Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἐνέργεια ἡ ὁποία ἐγέ-
973νετο εἶναι πλημμελὴς ἐκτὸς ἂν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς
974Οἰκονομίας διὰ νέας του δηλώσεως ἢ πληροφορίας ἀποδείξῃ
975ὅτι ἐγένοντο τὰ πράγματα ἄλλως ἢ ὡς εἶπε πρότερον. Εἴπετε,
976κ. Ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ τῶν
977κυβερνητικῶν ὑπαλλήλων ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν της τὸν τιμά-
978ριθμον τῆς ζωῆς, 14πλάσιον περίπου, ἔλαβεν ὑπόψιν της
979τὰς προπολεμικὰς ἀντομισθίας καὶ ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῶν ὥρισε
980τὴν ἀξίαν τῶν ἡμερομισθίων. Ἐπεθύμουν νὰ μάθω: Εἶναι
981γενικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως αὐτὴ ἡ ὁποία ἐφαρμό-
982ζεται εἰς ὅλας τὰς ἀμοιβὰς; Τὴν ἐφηρμόσατε εἰς τοὺς δη-
983μοσίους ὑπαλλήλους; τὴν ἐφηρμόσατε εἰς τὰς ἄλλας βιομη-
984χανίας; Ἀπαντᾷ ἡ αὔξησις αὐτὴ καὶ εἰς τὰς ἄλλας κατη-
985γορίας; Τοῦτο ἐπεθύμουν νὰ μάθω.
986§86Α. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονο-
987μίας). Σᾶς δίδω τὴν πληροφορίαν ὅτι οἱ πλοίαρχοι προπολε-
988μικῶς ἐλάμβανον μισθὸν 250 καὶ 300 δραχμάς. Σήμερον ἡ
989μισθοδοσία ἑνὸς πλοιάρχου ἀνέρχεται εἰς 1300 δραχμάς,
990δηλαδὴ ἔχομεν τιμάριθμον ἓν πρὸς ἕξ. Ἡ αὔξησις τῶν
99120%, τὴν ὁποίαν ἐθεώρησε λογικὴν ἡ σχετικὴ Ἐπιτροπή,
992θὰ αὐξάνῃ ἴσως τὸν τιμάριθμον κατὰ μίαν μονάδα ἐπὶ
993πλέον, δὲν θὰ ἐξαντλῆται δηλαδὴ ὁλόκληρον τὸ ἐπίπεδον τοῦ
994τιμαρίθμου, διότι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ὁ σημερινὸς τιμά-
995ριθμος εἶναι 14, ἔπρεπε δὲ ἡ προπολεμικὴ μισθοδοσία νὰ πολ-
996λαπλασιασθῇ ἐπὶ 14. Δὲν ἀκολουθεῖ τὴν πολιτικὴν αὐτήν,
997τὴν ὁποίαν εἴπετε ἡ Κυβέρνησις καὶ εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλ-
998λήλους καὶ εἰς τοὺς ἄλλους κλάδους αὐξάνουσα τὴν μισθο-
999δοσίαν των μὲ τὴν σημερινὴν κατάστασιν τῶν τιμαρίθμων.
1000Ἐπιζητεῖ μίαν λογικὴν αὔξησιν, ὥστε νὰ ἐξασφαλίζηται
1001εἰς τοὺς ἐργαζομένους ἕνας μισθὸς καθιστῶν τοὺς ὅρους
1002τῆς ζωῆς ὑποφερτούς.
1003§87Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐγὼ δὲν
1004ὑπέθεσα ποτὲ ὅτι, ἐπειδὴ ὁ τιμάριθμος εἶναι 14, ἐπολλα-
1005πλασιάσατε ἐπὶ 14 τὰς μισθοδοσίας τὰς προπολεμικάς.
1006Δὲν εἶπον τοῦτο. Εἶπον ὅτι ἐλάβετε ὑπ’ ὄψιν τὸ σύνολον τῶν
1007περιστάσεων τοῦ βίου καὶ ἠρώτησα ἂν τὴν αὐτὴν πολιτι-
1008κὴν ἐφαρμόζετε μόνον εἰς μίαν βιομηχανίαν ἢ μόνον εἰς
1009μίαν κατηγορίαν τῶν μηχανικῶν ἢ τῶν πλοιάρχων ἢ εἰς
1010ὅλας τὰς κατηγορίας τῶν ἐργαζομένων ἐν τῇ ναυτικῇ βιο-
1011μηχανίᾳ καὶ τῶν ναυτῶν ἀκόμη. Καὶ θὰ ἐπεθύμουν νὰ μά-
1012θω ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει πῶς ἐκανονίσθησαν τὰ ἡμερομί-
1013σθια τῶν ναυτῶν.
1014Θέλω νὰ εἴπω ὅτι, ἂν ἡ Κυβέρνησις ὡς συμβιβαστικὴ
1015νομίσῃ, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ μία αὔξησις σχετική, ὄχι
1016βέβαια τοῦ δεκατετραπλασίου ὅπως εἶναι ὁ τιμάριθμος,
1017ἀλλὰ τοῦ ἑξαπλασίου λόγου χάριν ἢ τοῦ ἑπταπλασίου,
1018τοῦτο πρέπει νὰ ἀποτελέσῃ γνώμονα γενικὸν καὶ νὰ μὴ γί-
1019νηται ἐξαιρετικῶς διὰ μίαν βιομηχανίαν, πάντοτε δὲ λαμ-
1020βανομένης ὑπ’ ὄψιν τῆς ἀντοχῆς τῆς βιομηχανίας.
1021§88Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Πρωθυπουργός). Ἔχει ση-
1022μασίαν καὶ τὸ εἶδος τῆς ἐργασίας. Αὐτὸ θὰ ἦτο ἀκριβὲς ἂν
1023αἱ ἀμοιβαὶ αἱ προπολεμικαὶ ἦσαν ἀμοιβαὶ δίκαιαι, ἀλλ’ ὑ-
1024πῆρχε μεγάλη ἀνισότης ἀμοιβῶν προπολεμικῶν. Ἡμεῖς
1025ἠμπορεῖ νὰ εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ μὴ διατηρήσωμεν αὐτὴν
1026τὴν ἀνισότητα καὶ κατὰ συνέπειαν ἡ γνώμη ὅτι πρέπει γε-
1027νικῶς νὰ εἴπωμεν ὅτι θὰ αὐξήσωμεν ὅλων τοὺς μισθοὺς κα-
1028τὰ 200–300 καὶ ὄχι κατὰ 1,000, εἶναι γνώμη τὴν ὁποίαν
1029δὲν ἠμποροῦμεν νὰ δεχθῶμεν, διότι ὄχι μόνον ἡ ἀντοχὴ
1030τῶν διαφόρων ἐπιχειρήσεων εἶναι διάφορος, ἀλλὰ καὶ ἡ
1031προπολεμικὴ ἀμοιβὴ τῶν ἐργατῶν δὲν ἦτο δικαία.
1032§89Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μοὶ λέγετε αὐτὴν τὴν
1033στιγμήν, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, ὅτι δὲν δύνασθε νὰ δεχθῆτε τὸν
1034κανόνα αὐτὸν εἰς μίαν ἐξαιρετικὴν περίπτωσιν, καθ’ ἣν θὰ
1035ἀπεδεικνύετο ὅτι καὶ πρὸ τοῦ πολέμου ὑπῆρχεν ἀδικία ἢ
1036ἀνισότης περὶ τὴν πληρωμήν. Ὑποθέτω ὅτι, ὅταν τίθενται
1037οἱ κανόνες, δὲν ἀμφιβάλλει κανεὶς ὅτι θὰ ὑπάρξουν καί τινες
1038ἐξαιρέσεις. Εἶναι τόσον παλαιὸν τὸ ῥητὸν ὅτι ὁ κανὼν κυ-
1039ροῦται διὰ τῆς ἐξαιρέσεως, ὥστε δὲν ἤξιζε τὸν κόπον νὰ
1040μὲ διακόψητε, διὰ νὰ μοὶ εἴπητε ὅτι ἠμπορεῖ τοῦ κανόνος
1041αὐτοῦ νὰ ὑπάρξῃ ἐξαίρεσις. Βεβαίως, ἀλλ’ αὐτὸς δὲν εἶναι
1042ὁ κανών. Θὰ ἴδωμεν ὅμως ἂν τὸν κανόνα τὸν γενικὸν τὸν
1043τηρεῖτε λ. χ. εἰς τὴν τάξιν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων.
1044§90Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Πρωθυπουργός). Εἶναι ἡ ἀν-
1045τοχὴ τοῦ Κράτους.
1046§91Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Βεβαίως. Ὑπάρχει ὅμως
1047καὶ ἡ ἀντοχὴ τῶν ἐπιχειρήσεων. Ἡ ἐξέτασις τὴν ὁποίαν
1048ἔκαμεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας,
1049διὰ νὰ ἴδῃ κατὰ πόσον εἶναι δεδικαιολογημένη ἡ αὔξησις
1050τῶν ἀμοιβῶν, εἶναι μέτρον τὸ ὁποῖον θὰ ἔπραττε πᾶς τις·
1051θὰ προσεπάθει νὰ ἴδῃ ἂν καὶ κατὰ πόσον εἶναι δικαιολογη-
1052μένη μία αὔξησις καὶ θὰ προσήρμοζε τὴν ἀνάγκην
1053τῆς αὐξήσεως πρὸς τοὺς γενικοὺς κανόνας τοὺς ὁποίους
1054θὰ θέσωμεν διὰ τὴν αὔξησιν τῶν ἀμοιβῶν τῶν λοιπῶν τά-
1055ξεων, καὶ τότε ἠθέλομεν ἴδει μήπως ὑπάρχει ἀνάγκη νὰ
1056φύγωμεν ἀπὸ τὸν κανόνα. Ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς
1057Ἐθνικῆς Οἰκονομίας προσέθηκεν ὅτι ὑπῆρξε μία δευτέρα
1058ἀξίωσις, καθ’ ἣν δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ προσλαμβάνωνται
1059ἐργάται οἱ ὁποῖοι δὲν ἀνήκουν εἰς τὴν Συνομοσπονδίαν.
1060Ἐπειδὴ δὲν ἤκουσα καλῶς, παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν
1061νὰ μοὶ ἐπαναλάβῃ τί εἶπε σχετικῶς μὲ τὴν στάσιν τῆς
1062Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου.
1063§92Α. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονο-
1064μίας). Ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς ἐδήλωσα εἰς τοὺς ἐργάτας
1065ὅτι θεωρῶ ἀντικείμενον συζητήσεως τὸ ζήτημα τῆς αὐξή-
1066σεως τῶν μισθῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἕτερον ζήτημα ἐδήλωσα
1067ὅτι ὑπὸ ὡρισμένας τέλος πάντων τροποποιήσεις τῶν ὅρων
1068θὰ ἠδύνατο τὸ Ὑπουργεῖον νὰ ἐπιληφθῇ τῆς ἐξετάσεως τοῦ
1069ζητήματος τούτου. Ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς
1070περιώρισε τὸ ἀντικείμενον τῆς διαφορᾶς εἰς τὸ ζήτημα τῆς
1071αὐξήσεως, μεταγενεστέρως δὲ εἴχομεν δήλωσιν ἐκ μέρους
1072τῶν ἐργατῶν ὅτι, ἐν ᾗ περιπτώσει ἐπραγματοποιεῖτο αὔξη-
1073σις τοῦ ἡμερομισθίου, θὰ ἐδέχοντο νὰ ἐπανέλθωσιν εἰς τὰς
1074ἐργασίας των. Καὶ πρὸ τῆς ἐκρήξεως τῆς ἀπεργίας μοὶ ἐδή-
1075λωσαν ὅτι, ἂν ἐλάμβανον τὴν αὔξησιν τῆς μισθοδοσίας, θὰ
1076ἐδέχοντο νὰ ἀφήσουν κατὰ μέρος τὸ δεύτερον ζήτημα.
1077§93Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Πρωθυπουργός). Ἐπιτρέπετε
1078νὰ εἴπω δύο λέξεις συμπληρωματικάς; Ἀπὸ τοῦ 1921
1079καθιερώθη ἕν καθεστὼς κατὰ τὸ ὁποῖον οἱ ἐφοπλι-
1080σταὶ ὑπεχρεοῦντο νὰ λαμβάνουν ἐργάτας μόνον καθ’ ὑπό-
1081δειξιν τῆς Συνομοσπονδίας. Αὐτὸ τὸ καθεστὼς κατηργήθη
1082τώρα ἐσχάτως ὑπὸ τῆς Ἐπαναστάσεως. Καὶ ὁ ἀγὼν ὁ ὁποῖος
1083διεξάγεται σήμερον εἶναι νὰ ἀποκατασταθῇ ὄχι τὸ παλαιὸν
1084καθεστὼς ἀκέραιον, ἀλλὰ νὰ ὑποχρεωθοῦν οἱ ἐφοπλισταὶ νὰ
1085λαμβάνουν ἐργάτας ἀπὸ τὴν τάξιν τῶν ὠργανωμένων ἐργα-
1086τῶν, ὄχι πλέον καθ’ ὑπόδειξιν τῆς Συνομοσπονδίας, ἀλλὰ
1087ἐκείνους οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐγγεγραμμένοι εἰς τὸ σωματεῖον.
1088Ἐξ ἄλλου οἱ ἐφοπλισταὶ δὲν ἔχουν ἐμπιστοσύνην ἀκόμη εἰς
1089τὴν Συνομοσπονδίαν. Ἡ ἀξίωσις αὕτη, ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω,
1090τῶν ὠργανωμένων ἐργατῶν ὅπως ἐπιβάλλωνται νὰ προσ-
1091λαμβάνωνται ἐργάται μόνον ἐκ τῶν ἀνηκόντων εἰς τὸ σω-
1092ματεῖον εἶναι γενικὴ εἰς ὅλους τοὺς κλάδους καὶ ἐδῶ καὶ
1093ἀλλαχοῦ. Ἡ ἀξίωσις εἶναι δυνατόν, γενομένη δεκτή, ἐφό-
1094σον τὰ σωματεῖα διευθύνονται καλῶς, εἶναι δυνατὸν νὰ
1095ἀποβῇ εἰς ὄφελος τοῦ ἐργοδότου, διότι εἶναι δυνατόν, ἐὰν
1096ἀσκῆται αὐστηρὰ πειθαρχία ἐκ μέρους τῶν σωματείων εἰς
1097τοὺς ἐργάτας, νὰ ἐξασφαλίζηται διὰ τῆς ἐπιβολῆς τῶν σω-
1098ματείων ἡ μεγαλυτέρα ἀπόδοσις τῆς ἐργασίας. Ὅταν ὅμως
1099τὰ σωματεῖα δὲν διευθύνωνται καλῶς, εἶναι δυνατὸν νὰ
1100ἀποβῇ εἰς τυραννίαν. Δὲν ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ εἴπῃ ἀπολύτως
1101ὅτι ἡ ἀξίωσις αὕτη εἶναι ἀξίωσις μπολσεβικικὴ καὶ νὰ τὴν
1102ἀποκρούσῃ. Εἶναι ἀξίωσις, ἐπαναλαμβάνω, ἡ ὁποία δύναται
1103νὰ ἀποβῇ εἰς ἀγαθόν. Ὅταν ὅμως τὰ σωματεῖα δὲν διευθύ-
1104νωνται καλῶς, ὅταν κάθε ἀξίωσις τοῦ ἐργάτου ὑποστηρίζηται
1105ἀπὸ τὸ σωματεῖον καὶ ὅταν ὑποστηρίζηται ἡ ὀκνηρία, τότε
1106θὰ ἀποβῇ εἰς ἐλάττωσιν τῆς ἐργασίας. Τὸ δὲ Ὑπουργεῖον
1107δὲν εἶναι πεπεισμένον ὅτι εἶναι εἰς τὴν περιωπὴν ποὺ πρέ-
1108πει νὰ εἶναι ἡ Συνομοσπονδία, διὰ νὰ τὴν ἐνισχύσῃ εἰς
1109τοιοῦτον ζήτημα. Δι’ αὐτὸ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς
1110Οἰκονομίας εἶπεν ὅτι μόνον ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις δύ-
1111ναται νὰ συζητηθῇ τὸ ζήτημα καὶ ὅτι θεωρεῖ ἀντικείμενον
1112συζητήσεως μόνον τὴν αὔξησιν τῶν ἡμερομισθίων.
1113§94Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν τὰ πρόσωπα καὶ τὰ
1114πράγματα ἦσαν ἰδανικά, τότε μόνον ἡ ἀξίωσις αὐτῶν τῶν
1115σωματείων θὰ ἦτο σκόπιμος. Γνωρίζετε καλύτερον ἴσως
1116ἐμοῦ ἀπὸ τὴν ἱστορία ὅτι μία ἐκ τῶν πραγματικῶν ἀφορ-
1117μῶν τῆς Γαλλικῆς Ἐπαναστάσεως ὑπῆρξεν ἡ τυραννία τῶν
1118corporations, κατὰ τὴν ὁποίαν ἔπρεπε κανεὶς νὰ εἶναι μέσα
1119εἰς τὰ σωματεῖα διὰ νὰ δύναται νὰ προαχθῇ καὶ νὰ ζήσῃ.
1120§95Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Πρωθυπουργός). Δὲν ἔχει
1121σχέσιν.
1122§96Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχει σχέσιν, διότι τοῦτο
1123ἀκριβῶς εἶναι τὸ σημεῖον, τὸ ὁποῖον σεῖς εἴπετε πρὸ ὀλί-
1124γου, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἀφόρητος τυραννία.
1125§97Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Πρωθυπουργός). Δὲν δύναμαι
1126νὰ δεχθῶ ὅτι οἱ συντεχνικοὶ περιορισμοὶ εἶναι ἀκριβῶς
1127τὸ ἴδιον.
1128§98Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν λέγω ὅτι εἶναι ἀκρι-
1129βῶς τὸ ἴδιον. Λέγω ὅτι ἀπετέλει καὶ ἐκεῖνο μίαν τυραννίαν,
1130καθ’ ὃν τρόπον τείνει ἡ νέα κατάστασις ν’ αὐτοκατασταθῇ
1131μία τυραννία, ὡς ὀρθότατα καὶ σεῖς τὸ ἐχαρακτηρίσατε.
1132Εἴπετε ὅτι τὸ πρᾶγμα δὲν εἶναι τὸ ἴδιον. Ἡ ἱστορία δὲν
1133ἐπαναλαμβάνεται ποτὲ μὲ τὰ ἴδια πράγματα, οὔτε μὲ τὰ
1134ἴδια πρόσωπα, οὔτε μὲ τὰς ἰδίας σχέσεις. Ἡ δὲ Κυβέρνησις
1135ὤφειλε νὰ καταστήσῃ σεβαστὴν τὴν ἐλευθερίαν τῆς ἐργα-
1136σίας, περὶ ἧς ἔχομεν νόμον, ὅστις ἐψηφίσθη πρὸ ἐτῶν τινων
1137τῇ εἰσηγήσει τοῦ κ. Σπυρίδη, ὡς Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς
1138Οἰκονομίας, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, πρὸς προστασίαν τῆς ἐργα-
1139σίας, μολονότι θὰ ἤρκουν καὶ αἱ διατάξεις τοῦ Ποινικοῦ
1140Νόμου.
1141§99Κ. ΣΠΥΡΙΔΗΣ. Ἐψηφίσθη ὁ νόμος, ὁ ὁποῖος τιμωρεῖ
1142τὸ sabotage.
1143§100Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐκεῖνο λοιπὸν τὸ ὁποῖον
1144δικτυποῦται ὡς παράπονον εἶναι ὅτι καθ’ ἣν στιγμὴν
1145ὑπεβλήθη ἡ ἀξίωσις νὰ προσλαμβάνωνται ἐργάται ἀπο-
1146κλειστικῶς ἀπὸ τὰ ὠργανωμένα σωματεῖα, ἦσαν ἐλεύ-
1147θεροι οἱ ἐργοδόται νὰ προσλάβουν ἔξωθεν ἐργάτας καὶ
1148οὐδεὶς ἠδύνατο νὰ τοὺς ἐμποδίσῃ. Ἀλλ’ οἱ ὠργανωμένοι
1149ἐργάται, ἐννοοῦντες νὰ ἐπιβάλουν τὰς θελήσεις των,
1150ἠθέλησαν νὰ ἐπιβάλουν αὐτὰς καὶ διὰ ξυλοκοπημάτων
1151καὶ ἀπειλῶν πρὸς τοὺς νέους ἐργάτας καὶ κατήντησε
1152νὰ μένουν τὰ ἀτμόπλοια δεμένα εἰς τὸν λιμένα Πει-
1153ραιῶς, διὰ ν’ ἀποδειχθῇ κατὰ τοιοῦτον τρόπον ὅτι, ἐνῷ
1154ἔχομεν ἀνάγκην νὰ γίνῃ ἐργασία νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν Χώραν
1155πλοῦτος, διὰ τοῦ ὁποίου καὶ μόνον θὰ σταθεροποιήσωμεν τὸ
1156συνάλλαγμα, ἐν τούτοις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εὕρῃ προστα-
1157σίαν ὁ ἐλεύθερος ἐργάτης, ὁ ὁποῖος θέλει νὰ ἐργασθῇ,
1158διατί; διότι ὑπάρχει ἡ ἀξίωσις τῶν σωματείων, ἐπιβαλλο-
1159μένη καὶ διὰ τῆς βίας, ἡ δὲ ἀστυνομία, καίτοι εἶχε καθῆ-
1160κον νὰ προστατεύσῃ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἤθελον νὰ ἐργα-
1161σθοῦν, δὲν τὸ ἔπραξεν.
1162§101Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Πρωθυπουργός). Σᾶς εἶπον
1163ὅτι ἐδόθησαν διαταγαὶ νὰ προστατευθοῦν ἀποτελεσματικῶς
1164οἱ θέλοντες νὰ ἐργασθοῦν, νὰ καταδιωχθοῦν δὲ ἐκεῖνοι οἱ
1165ὁποῖοι ἤσκησαν βίαν κατὰ τῶν θελόντων νὰ ἐργασθοῦν.
1166Τώρα, ἐὰν συνέβησαν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα δὲν ἠδυνήθη νὰ
1167προλάβῃ ἡ Ἀρχή, δὲν ἔπεται ὅτι τοῦτο ἦτο πρόθεσις
1168τῆς Κυβερνήσεως. Ἐὰν γίνῃ συμπλοκὴ καὶ κτυπηθοῦν αὔ-
1169ριον, τί θὰ πταίῃ ἡ Κυβέρνησις; Ἐπὶ τοῦ προκειμένου αἱ
1170διαταγαὶ αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν εἶναι νὰ προστατευθοῦν ἀπο-
1171τελεσματικῶς οἱ θέλοντες νὰ ἐργασθοῦν. Ἐὰν πεισθῶμεν
1172εἰς τὸ τέλος ὅτι οἱ δυστροποῦντες εἶναι οἱ ἐφοπλισταί,
1173τότε θὰ λάβωμεν τὰ ἀνάλογα μέτρα.
1174§102Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶμαι ἱκανοποιημένος ἐκ
1175τῆς ἀπαντήσεως τὴν ὁποίαν ἔδωκεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυ-
1176βερνήσεως, δὲν ἔχω δὲ καμμίαν ἀμφιβολίαν ὅτι θὰ λάβητε
1177μέριμναν, ὥστε ἡ ἀπάντησις αὕτη νὰ ἐφαρμοσθῇ ἐν τοῖς πρά-
1178γμασι. Θὰ ἐνθυμῆσθε τὰς μεγάλας ἀπεργίας τῆς Ἀγγλίας
1179καὶ τὸ κῦμα τὸ ὁποῖον ἐξαπελύθη καὶ εἰς τὴν Γαλλίαν τῷ
11801920. Ποία ἦτο ἡ στάσις τῶν Κυβερνήσεων ἐκείνων; Ἐ-
1181προστάτευσαν τὴν ἐλευθερίαν τῆς ἐργασίας, εἶχον δὲ ὅλην
1182τὴν κοινωνίαν μαζί των. Αὐτὸ δὲ πρέπει νὰ ἐννοήσητε, ὅτι
1183πρέπει νὰ ἀντιτάξητε ἄμυναν, ἄμυναν θεμιτὴν ἐντὸς τῶν
1184ὁρίων τοῦ νόμου. Ποῖον δὲ ἦτο τὸ ἀποτέλεσμα τῆς στάσεως
1185αὐτῆς τῶν Κυβερνήσεων ἐκείνων; Ὅτι συνησπίσθησαν ὅ-
1186λα τὰ μέλη τῆς κοινωνίας περὶ τὰς Κυβερνήσεις, ἐφαρμο-
1187ζούσας μόνον τὸν νόμον, ἄνευ βιαιοτήτων, κατωρθώθη δὲ
1188νὰ κατασταλῶσιν αἱ ἀπεργίαι ἐκεῖναι, καὶ οἱ ἴδιοι οἱ ἐργά-
1189ται νὰ ἐννοήσουν ποῖον εἶναι τὸ συμφέρον αὐτῶν. Καὶ ὅταν
1190ἠννόησαν τοῦτο εἰργάσθησαν, ἔμειναν εὐχαριστημένοι καὶ
1191ἔκτοτε δὲν ἐσημειώθησαν νέαι σημαντικαὶ ἀπεργίαι. Λάβετε
1192ἓν παράδειγμα ἄλλης Ἐπικρατείας, γείτονος, εἰς τὴν ὁποίαν
1193αἱ Κυβερνήσεις ἐτήρουν μίαν οὐδετερότητα χλιαράν, διὰ νὰ
1194μὴ μεταχειρισθῶ τὸν ὅρον τοῦ διεθνοῦς δικαίου, τῆς εὐμε-
1195νοῦς οὐδετερότητος. Τί ἔγινεν εἰς τὴν Ἐπικράτειαν ἐκεί-
1196νην; Ὅτι οἱ ἐργάται συνέλαβον ἰδέας οἵας προχθὲς εἴδομεν
1197δημοσιευομένας εἰς μίαν ἐφημερίδα εἰς τὸν Πειραιᾶ, ὅτι
1198πρέπει νὰ καταλάβωσι τὰ ἐργοστάσια, τοὺς ἀγρούς, τὰ
1199ἀτμόπλοια, νὰ ἱδρύσωσι Σοβιὲτ καὶ νὰ διοικήσωσιν αὐτοὶ
1200οὗτοι τὰς ξένας περιουσίας. Τὸ πρᾶγμα ἐπροχώρησεν. Ἡ
1201ἀστικὴ τάξις τότε ἠναγκάσθη νὰ ὀργανωθῇ ἐν Ἰταλίᾳ καὶ
1202ὠργανώθη καὶ διὰ τῶν ὅπλων. Ἡ Ἰταλία εἶχε μεταβληθῆ
1203εἰς ἓν πεδίον ἀλληλοσφαγῆς, ἐκαίοντο ὁλόκληρα ἐργοστά-
1204σια καὶ ναυπηγεῖα ἀξίας πολλῶν ἑκατομμυρίων. Καὶ τὴν
1205ἑπομένην ἑκάστης καταστροφῆς οἱ ἐργάται ἐπείθοντο ὅτι
1206παρεσύρθησαν, διότι ἔβλεπον τὸν ὄλεθρον τὸν συντελεσθέντα,
1207μέχρις οὗ ἕνας ἰσχυρὸς κυβερνήτης ἔβαλε καθένα εἰς τὴν
1208θέσιν του. Οὕτω προώδευεν ἡ Ἰταλία. Αὐτὴ εἶναι ἡ καλυτέρα
1209πολιτική, τῆς ἐλευθερίας, καὶ αὐτὸ πρέπει νὰ διακηρύξω-
1210μεν ὅλοι εἰς τοὺς ἐργάτας, ἵνα μὴ ἀποπλανῶνται. Δυστυχῶς
1211πρὸ τοῦ πολέμου, ὡς εἶνε ἀναμφισβήτητον, τὸ κεφάλαιον
1212ἐπερίσσευε καὶ προσεφέρετο μὲ 2½% εἰς τὰς μεγάλας
1213χρηματαγοράς. Κατεστράφησαν ὅμως διὰ τοῦ πολέμου κε-
1214κτημένα κεφάλαια, ἐντὸς τετραετίας ἡ ἀνθρωπότης
1215ὁλόκληρος, κατεγίνετο καὶ αὐτὴ ὄχι νὰ παράγῃ καὶ νὰ ἀπο-
1216ταμιεύῃ, ἀλλὰ τοὐναντίον, εἰς ἔργα ὀλέθρια καὶ καταστρο-
1217φῆς. Συνέπεια τούτου εἶναι ὅτι σήμερον ὁ κόσμος ἔχει
1218περισσοτέραν ἀνάγκην τοῦ κεφαλαίου παρὰ τῆς ἐργασίας.
1219Τοῦτο πρέπει νὰ τὸ ἐννοήσουν καλῶς οἱ ἐργάται· ὅτι εἶναι
1220ἀνάγκη τὸ κεφάλαιον νὰ προστατευθῇ, δι’ αὐτὴν τὴν περίο-
1221δον, καὶ νὰ προοδεύσῃ διὰ ν’ ἀποζήσουν καὶ αὐτοὶ οἱ ἐργάται.
1222Μετερχόμενοι δὲ πολιτικὴν ἀντίθετον δὲν κάμνουν τίποτε
1223ἄλλο παρὰ νὰ ἐφαρμόζουν τὸν μῦθον τοῦ Αἰσώπου καὶ νὰ
1224εὐχαριστῶνται διότι λείχουν τὴν γλῶσσάν των ἐπὶ τοῦ
1225μετάλλου χωρὶς νὰ καταλαμβάνουν ὅτι χύνουν τὸ αἷμά των.
1226Καὶ πρέπει καὶ ἄλλο τι νὰ εἴπωμεν εἰς τοὺς ναυτεργάτας:
1227Ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ ναυτιλία, ἡ ὁποία ἄλλοτε προσεκόμιζεν
1228ἀρκετὰ χρήματα εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὥστε νὰ συντελέσῃ ὑπὲρ
1229πάντα νόμον ΓΧΜΒʹ καὶ ὑπὲρ πάντα ἄλλον παρά-
1230γοντα εἰς ἀποκατάστασιν τῆς ἰσορροπίας τοῦ συναλλάγματός
1231μας, ἔχει σήμερον ἐπικινδύνους ἀντιπάλους καὶ ἀνταγωνι-
1232στάς. Ἤδη ἔχομεν ἀποκλεισθῆ σχεδὸν ἀπὸ τὰς ἀκτὰς τῆς
1233Ἐγγὺς Ἀνατολῆς, ὅπου ἐπὶ τόσα ἔτη ἐδούλευε καὶ ἐκέρ-
1234δαινεν ἡ Ἑλληνικὴ ναυτιλία, ἀπὸ τὴν Ἰταλικὴν δὲ ναυτι-
1235λίαν ὑφιστάμεθα τραχύτατον ἀνταγωνισμόν. Θὰ συστήσω
1236ἰδιαιτέρως νὰ μελετηθοῦν τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἀπὸ τῆς ἀνό-
1237δου του εἰς τὴν Ἀρχὴν ἔλαβεν ὁ κ. Μουσσολίνι διὰ τὴν προ-
1238στασίαν τῆς βιομηχανίας τῆς ναυτιλιακῆς ἀλλὰ καὶ τῆς
1239ναυπηγικῆς. Ἐδῶ ἡ ναυτιλία δὲν εἶδε ποτὲ τίποτε· τὸ
1240Κράτος τὸ Ἑλληνικὸν δὲν ἔκαμε τίποτε δι’ αὐτήν, ἐξ ὅσων
1241δὲ γνωρίζω, ὁσάκις συνωμίλησα καὶ μὲ βουλευτὰς καὶ μὲ
1242τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ναυτικῶν ἄλλοτε ἐπὶ τοῦ ζητήματος
1243αὐτοῦ, ὅλοι μοὶ εἶπον: ἡμεῖς δὲν ζητοῦμεν τίποτε ἀπὸ τὸ
1244Κράτος· μόνον νὰ μᾶς ἀφήσῃ ἀνενοχλήτους, νὰ ἐργασθῶ-
1245μεν μόνοι μας. Ζητοῦν λοιπὸν μόνον νόμιμον προστασίαν·
1246οὔτε βοηθήματα οὔτε primes. Ὅταν δὲ τοῦτο γίνῃ, εἶναι
1247δυνατὸν ν’ ἀποκτήσῃ πάλιν θάρρος ἡ Ἑλληνικὴ ναυτιλία,
1248τῆς ὁποίας, χωρὶς νὰ γνωρίζω ὡρισμένας στατιστικές, ἐν
1249τούτοις δύναμαι νὰ εἴπω ὅτι τὰ 30% διατίθενται διὰ τὴν
1250ἐξυπηρέτησιν τῶν Ἑλληνικῶν ἀναγκῶν, τὸ δὲ ὑπόλοιπον
1251μέρος ἐργάζεται ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ, ἤγουν συγκομίζει ὄχι χρῆμα
1252Ἑλληνικόν, ἀλλὰ χρῆμα τῆς ἀλλοδαπῆς, ὑγιὲς δηλαδὴ νόμισμα
1253τὸ ὁποῖον συνεισφέρει εἰς τὴν Χώραν. Καὶ ἂν αὐτὴν τὴν
1254γλῶσσαν καὶ αὐτὴν τὴν στάσιν τηρήσητε πρὸς τοὺς ἐργάτας
1255τῆς ναυτιλίας, νὰ εἶσθε ἀπολύτως βέβαιοι ὅτι θὰ τοὺς πεί-
1256σητε, διότι καὶ αὐτοὶ πίπτουν θύματα ὀλίγων ἐπιτηδείων
1257ὁδηγῶν καὶ κατόπιν μεταμελοῦνται οἰκτρῶς. Πρέπει νὰ
1258τοὺς σώσετε. Ταῦτα εἶχον νὰ εἴπω.
1259§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Βαρβαγιάννης.
1260§104Ι. ΒΑΡΒΑΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι πληρεξούσιοι, δὲν ἤθελον ἡ
1261σεβαστὴ Συνέλευσις νὰ μείνῃ ὑπὸ τὰς ἐντυπώσεις τοῦ κ.
1262Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, αἱ ὁποῖαι ἐντυπώσεις
1263πᾶν ἄλλο ἢ εὐνοϊκαὶ εἶναι διὰ τὴν βιομηχανίαν μας. Ἡ
1264Ἑλληνικὴ βιομηχανία, κύριοι, ἀριθμεῖ βραχὺν βίον, τὰ δὲ
1265λεχθέντα ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας δὲν
1266στηρίζονται ἐπὶ ἀκριβῶν πληροφοριῶν. Ἐὰν ἀνατρέξωμεν
1267εἰς ἐκθέσεις ἐπιθεωρητῶν, αἱ ὁποῖαι ὑπεβλήθησαν εἰς τὸ
1268Ὑπουργεῖον πρὸ ἓξ ἐτῶν, θὰ ἴδωμεν ἐπὶ λέξει ὅτι ἡ κατά-
1269στασις τῶν Ἑλλήνων ἐργατῶν καὶ ἀπὸ οἰκονομικῆς καὶ
1270ἠθικῆς ἀπόψεως εὑρίσκεται εἰς πολὺ καλύτερον σημεῖον
1271τῆς καταστάσεως τῶν ἐργατῶν ἄλλων Κρατῶν. Θὰ περιο-
1272ρισθῶ κυρίως εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἀπεργίας τῆς Ἐλευσῖνος.
1273Πρόκειται περὶ ἐργοστασίων καὶ ἐπιχειρήσεων, μεταξὺ τῶν
1274ὁποίων ὑπάρχουν καὶ ἐπιχειρήσεις πολὺ εὔσπλαγχνοι πρὸς
1275τοὺς ἐργάτας. Ἐὰν θελήσω ν’ ἀναφέρω τὴν Ἑταιρείαν Οἴ-
1276νων καὶ Οἰνοπνευμάτων, ὑπάρχουν παραδείγματα πολλὰ κατὰ
1277τὰ ὁποῖα χῆραι ἐργατῶν, οἱ ὁποῖοι εἰργάσθησαν 4 καὶ 5
1278καὶ 10 ἔτη, ἐξακολουθοῦν λαμβάνουσαι ἐπιδόματα 80 καὶ
1279100 δραχμῶν. Ὑπάρχουν ὑπάλληλοι οἱ ὁποῖοι ἐστάλησαν
1280εἰς τὸ Davos ἐπὶ δύο ἔτη μὲ πλήρεις ἀποδοχὰς καὶ ἐπιδό-
1281ματα διὰ νὰ ἐπανεύρουν τὴν ὑγείαν των καὶ νὰ ἐπανέλθουν
1282εἰς τὴν ἐργασίαν.
1283Κύριοι πληρεξούσιοι, ἡ Χώρα μας ἐθεωρεῖτο ἄλλοτε ὅτι
1284δὲν ἦτο βιομηχανική. Ἡ βιομηχανία μας εὑρίσκεται εἰς τὰ
1285σπάργανα, εἶναι δὲ πολὺ λυπηρόν, ἀκριβῶς τὴν στιγμὴν
1286κατὰ τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται εἰς τὰ σπάργανα, νὰ λαμβάνων-
1287ται μέτρα αὐστηρά, μέτρα ἀστυνομικὰ ἐναντίον τῆς βιομη-
1288χανίας, καὶ πρέπει νὰ τονισθῇ ὅτι πάντες οἱ νόμοι τοῦ Ὑ-
1289πουργείου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας δὲν εἶναι παρὰ μέτρα
1290ἀστυνομικὰ ἐναντίον τῆς βιομηχανίας. Οὐδὲν μέτρον ἐλήφθη
1291εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας προστατευτικὸν
1292ἐκτὸς τοῦ νόμου 2948, περὶ προαγωγῆς τῆς ἐθνικῆς βιομη-
1293χανίας καὶ βιοτεχνίας, ὁ ὁποῖος ἐψηφίσθη ἐπὶ τέλους μετὰ
1294πάροδον δέκα ἐτῶν. Εἰς τὴν Χώραν μας ἔλειψεν ἡ ὀρθὴ
1295κατανομὴ τῆς ἐργασίας. Καὶ ὅπου λείπει ἡ ὀρθὴ κατανομὴ
1296τῆς ἐργασίας, ἐκεῖ εἶναι μειωμένη καὶ πᾶσα παραγωγὴ
1297γεωργική, κτηνοτροφική, βιομηχανική. Τοιαύτη δὲ Χώρα,
1298ὡς λέγει ὀρθῶς εἰς τὸ ἔργον του Kritik der Willenskraft
1299ὁ Γκέτσαϊτ, εἶναι καταδικασμένη εἰς τὴν πενίαν. Ὁ αὐτὸς
1300σοφὸς λέγει ὅτι ἡ Χώρα ἡ ὁποία δὲν ἐξάγει προϊόντα θὰ
1301καταντήσῃ νὰ ἐξαγάγῃ εἰς τὸ τέλος ἀνθρώπους. Καὶ εἰς οὐτὸ
1302τὸ σημεῖον εἴχομεν καταντήσει πρὸ 20 ἐτῶν, ὁπότε ἡ μετα-
1303νάστευσις εἶχε προχωρήσει εἰς τὸ σημεῖον, ὥστε κατὰ τὸ
13041903 ὁ ἀριθμὸς τῶν μεταναστῶν εἰς τὴν Ἀμερικὴν εἶχεν
1305ἀνέλθει εἰς 38,000! Σοβαρὸς ἀριθμός, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν
1306ὁποίαν ἐκ τῆς Γερμανίας εἶχον μεταναστεύσει μόνον 10,000
1307καὶ ὄχι πτωχοί, ἀλλ’ ἔποικοι, οἱ ὁποῖοι ἐπήγαιναν ἐκεῖ νὰ
1308κάμουν ἐπιχειρήσεις καὶ νὰ ἐπιστρέψουν εἰς τὸς πατρίδας
1309των πλούσιοι.
1310Βεβαίως ὑπῆρξεν ἐποχὴ κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ ἡμέτεροι
1311ἐργάται δὲν ἔζων καλῶς, ἀλλὰ ὑπάρχουν παραδείγματα ἐρ-
1312γατῶν σήμερον τῶν ὁποίων τὸ ἡμερομίσθιον ἔχει αὐξηθῆ
1313εἰς τὸ 14πλάσιον τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ μισθὸς
1314τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων μόλις ἔφθασε τὸ 6πλάσιον. Εἰς τὰ
1315κλωστοϋφαντήρια οἱ βαφεῖς ἐλάμβανον 3 δραχμὰς τὴν ἡμέ-
1316ραν προπολεμικῶς καὶ σήμερον λαμβάνουν 1500 δραχμὰς
1317μηνιαίως, οἱ ὑφανταὶ λαμβάνουν 2000 δραχμὰς καὶ οἱ μη-
1318χανικοὶ λαμβάνουν 2500 μηνιαίως. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια.
1319Ἔρχομαι συγκεκριμένως εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἀπεργίας τῆς
1320Ἐλευσῖνος. Μικρὰ κωμόπολις, κατ’ ἐξοχὴν βιομηχανική,
1321εἰς τὴν ὁποίαν ὑπάρχουν ἐργοστάσια, μεγάλαι Ἑταιρεῖαι, ἔζη
1322μέχρι τοῦδε ἐν ἠρεμίᾳ, διότι οἱ προϊστάμενοι ἐνδιαφέρονται
1323διὰ τὸ ἀγαθὸν τῶν ἐργατῶν ὡς ἀληθεῖς προστάται καὶ κη-
1324δεμόνες.
1325§105ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ. Σεῖς τὰ πιστεύετε αὐτά;
1326§106Ι. ΒΑΡΒΑΓΙΑΝΝΗΣ. Συνηθίζω νὰ λέγω μόνον ὅ,τι πι-
1327στεύω. Ἔχω, κύριοι, ἀκριβεῖς πληροφορίας. Λοιπὸν γνω-
1328ρίζω πολὺ καλά, ὡς καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονο-
1329μίας, διότι τῷ ἐξέθεσα τὴν κατάστασιν ὅπως αὐτὴ ἔχει ἀκρι-
1330βῶς, ὅταν μετέβην πρὸ τεσσάρων ἡμερῶν παρ’ αὐτῷ μὲ τὸ
1331σημείωμα τῶν αἰτημάτων τῶν ἐργατῶν. Πρῶτον αἴτημα ἦτο ἡ
1332ἀναγνώρισις τοῦ σωματείου των, εἰς τρόπον ὥστε αἱ ἐπιχει-
1333ρήσεις νὰ προσλαμβάνωσιν ἐργάτας μόνον ἀπὸ τὸ σωμα-
1334τεῖον. Τοῦτο εἶναι καταπάτησις κατάφωρος τῆς ἐλευθερίας
1335τῆς ἐργασίας. Εἶναι καταδυνάστευσις.
1336§107Α. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονο-
1337μίας). Ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς τὸ ἀντικείμενον τῆς δια-
1338φορᾶς περιωρίσθη εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ ἡμερομισθίου.
1339§108Ι. ΒΑΡΒΑΓΙΑΝΝΗΣ. Ἔρχομαι εἰς τὸ δεύτερον αἴ-
1340τημα, ὅπου πρόκειται περὶ αὐξήσεως πάντων τῶν ἡμερομι-
1341σθίων. Ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι λαμβάνουν δραχμὰς 2 καὶ λεπτὰ 30
1342καθ’ ὥραν καὶ ἐργάζονται 10ωρον δὲν εἶναι ἐργάται, οὔτε
1343ἐξειδικευμένοι, οὔτε εἶναι ἱκανοὶ νὰ ἐκτελέσουν ἐργασίαν,
1344ἀλλ’ εἶναι ἀνάπηροι, ἐξ εὐσπλαγχνίας δὲ αἱ Ἑταιρεῖαι
1345ἀντὶ νὰ προσλάβουν τρεῖς ἐργάτας, εἰς τοὺς ὁποίους νὰ
1346πληρώνουν 30 δραχμάς, προυτίμησαν νὰ δίδουν 25 δραχμὰς
1347εἰς περισσότερα πρόσωπα, χάριν εὐσπλαγχνίας.
1348§109ΕΙΣ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ. Κύριε συνάδελφε, τὰ ἄλλα
1349ἐργοστάσια ἐδέχθησαν τὰ αἰτήματα τῶν ἐργατῶν· μόνον τὰ
1350ἐργοστάσια Τσιμέντων καὶ τῶν Οἴνων καὶ Οἰνοπνευμάτων
1351δὲν ἐδέχθησαν.
1352§110Ι. ΒΑΡΒΑΓΙΑΝΝΗΣ. Ἀκριβῶς τῶν Τσιμέντων τὴν ἐρ-
1353γασίαν τὴν ἐκτελοῦν τὰ πρόσωπα αὐτά, διότι εἶναι ἐργασία
1354ἐλαφρά.
1355Τὸ τρίτον αἴτημα περὶ πληρωμῆς κατὰ Σάββατον εἶπον
1356εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ὅτι εἶναι
1357παραδεκτόν, ὅτι θὰ καταβάλω πᾶσαν προσπάθειαν νὰ πείσω
1358τοὺς βιομηχάνους νὰ τὸ δεχθοῦν, ἄλλως τε οὕτως ἢ ἄλλως
1359λαμβάνουν οἱ ἐργάται καθ’ ἑβδομάδα προκαταβολάς.
1360Τὸ τέταρτον αἴτημα εἶναι αἴτημα τὸ ὁποῖον εἶναι
1361ἀπαράδεκτον ἁπανταχοῦ τῆς Οἰκουμένης, διότι ζητοῦν οἱ
1362ἐργάται νὰ πληρώνωνται, ἐπειδὴ ἐργάζονται κατ’ ἐναλλα-
1363γὴν τὴν Κυριακήν, εἰς τὸ διπλάσιον. Καὶ τὰς νυκτερινὰς
1364ὥρας ἐπίσης κατὰ τὸ διπλάσιον, τὸ ὁποῖον δὲν ἰσχύει
1365οὐδαμοῦ.
1366§111ΠΟΛΛΟΙ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΙ. Πανταχοῦ γίνεται.
1367§112Ι. ΒΑΡΒΑΓΙΑΝΝΗΣ. Ὄχι δὲν γίνεται πουθενά. Γενι-
1368κῶς ἐξετάζων τὸ ζήτημα τῶν ἐργατῶν ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω
1369ὅτι ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις καὶ κυρίως ὁ ἀξιότιμος Πρόε-
1370δρος τῆς Κυβερνήσεως μὲ ὅλην τὴν εὐθύτητα τοῦ χαρακτῆ-
1371ρός του καὶ ἐκ χρηστοῦ τοῦ συνειδότος ἔχει μεγάλην συμ-
1372πάθειαν ὑπὲρ τῶν ἐργατῶν, χωρὶς νὰ λαμβάνῃ ὑπ’ ὄψιν τὰ
1373συμφέροντα τῶν βιομηχάνων.
1374Σήμερον εἰς τὴν Γερμανίαν, ἡ ὁποία εἶναι κατ’ ἐξοχὴν
1375βιομηχανικὴ Χώρα, εἰς τὴν Γερμανίαν, ὅπου ἐψηφίσθη τὸ
13768ωρον ἀπὸ τῆς ἑπομένης τῆς Ἐπαναστάσεως, δὲν τηρεῖται
1377τὸ 8ωρον. Εἰς τὴν Ἰταλίαν, εἰς τὴν Γαλλίαν, εἰς τὸ Βέλ-
1378γιον ὁ νόμος περὶ 8ώρου ἔχει τόσας παρεκκλίσεις, ὥστε
1379κατήντησε 9ωρον.
1380Ἂν δὲ οἱ βιομήχανοι ἠτήσαντο ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον
1381τὴν παράτασιν τοῦ 10ώρου ἐπὶ 4 ἔτη, ὁ λόγος εἶναι εὐνό-
1382ητος, διότι, ὅταν ὑπεγράψαμεν τὴν σύμβασιν τῆς Οὐα-
1383σιγκτῶνος, δὲν ὑπεθέτομεν ὅτι θὰ ἐμαχόμεθα ἀκόμη ἐπὶ 4
1384ἔτη. Ἐκτὸς τούτου ἦλθε καὶ τὸ προσφυγικὸν ζήτημα καὶ
1385ἔχομεν ἀνάγκην νὰ δώσωμεν ἐργασίαν εἰς περισσοτέρας χεῖ-
1386ρας. Τοῦτο θὰ συμβῇ μόνον διὰ τῆς αὐξήσεως τῆς παραγω-
1387γῆς. Κύριοι, ὁ σοσιαλισμὸς εἶναι μία ὡραία λέξις, καὶ ἐγὼ
1388εἶμαι εἷς ἁπλοῦς ἐργάτης, εἷς μισθωτός, ὁ ὁποῖος ἐργάζο-
1389μαι καὶ μὲ τὸ μυαλὸ καὶ μὲ τὰ χέρια, ἀλλ’ ἡ πεποίθησίς
1390μου εἶναι ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ ζήσῃ ἡ ἀνθρωπότης ἄνευ
1391κεφαλαίου.
1392Αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπε πρὸ ὀλίγου ὁ κ. Πρόεδρος τῆς
1393Κυβερνήσεως, ὅτι εἰς τὸ μέλλον θὰ φροντίσῃ ἡ Κυβέρνησις,
1394ὅπως οἱ ἐργοδόται προμηθεύωνται ἐργάτας ἀπὸ τὰ Σωμα-
1395τεῖα κατ’ ἀνάγκην ἐπιτακτικῶς, τῷ τονίζω ὅτι εἶναι ἡ
1396καταστροφὴ τῆς Βιομηχανίας, καταστροφὴ πλήρης, διότι
1397τοῦτο οὐδαμοῦ συμβαίνει.
1398Ὁ Σοσιαλισμός, ὁ Μαρξισμός, ἔδωκαν τὰς ἐξετάσεις
1399των εἰς τὴν Ρωσίαν, ἀλλ’ εἰς τὴν Γερμανίαν, πιστεύσατέ
1400με, ἐργάζονται ἤδη δέκα, δώδεκα καὶ δεκατέσσαρας ὥρας.
1401Ἂν παραβάλωμεν τὴν ζωὴν καὶ τὴν κατάστασιν τοῦ ἐργά-
1402του τῆς σήμερον πρὸς τὴν ζωὴν τοῦ ἐργάτου πρὸ δεκαε-
1403τίας, θὰ εὕρωμεν μίαν διαφορὰν μεγάλην. Θὰ ἴδητε σήμερον
1404εἰς τὰ κέντρα οἰκογενείας ἐργατῶν, τὰς ὁποίας δὲν φθονῶ,
1405Θεὸς φυλάξοι, ὄχι ἓν ἀλλὰ δύο καὶ τρία ποτήρια μπίρας
1406νὰ πίνουν. Σήμερον παρ’ ἡμῖν ἡ ἐργατικὴ τάξις εὑρίσκε-
1407ται εἰς τὴν ἀνιοῦσαν καὶ ἔφθασε μάλιστα ν’ ἀποτελῇ τὴν
1408κυρίως εἰπεῖν μέσην ἀστικὴν τάξιν. Ὅ,τι ἄλλοτε ἐθεωρεῖτο
1409ὑπὸ τοῦ ἐργάτου ὡς πολυτέλεια σήμερον θεωρεῖται ὑπ’
1410αὐτοῦ ὡς εἶδος πρώτης ἀνάγκης. Τὰ ἐργατικὰ ἡμερομίσθια
1411κατὰ κανόνα παρ’ ἡμῖν δὲν ἀκολουθοῦν μόνον τὸν ὑψωμὸν
1412τοῦ συναλλάγματος, ἀλλὰ συμβαδίζουν μὲ τὸν τιμάριθμον,
1413καὶ ἐνίοτε προπορεύονται τούτου· πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν
1414συμβαίνει διὰ τὰς ἄλλας ἐργαζομένας τάξεις, τοὺς ὑπαλλή-
1415λους, δημοσίους καὶ ἰδιωτικούς, τοὺς μετερχομένους ἐλεύ-
1416θερα ἐπαγγέλματα δικηγόρους, ἰατρούς, καλλιτέχνας κλπ.
1417Δὲν ἔχομεν ἡμεῖς κεφαλαιοκρατίαν, ὅπως ὑπάρχει τοιαύτη
1418εἰς ἄλλα Κράτη, δὲν ἔχομεν ἕνα Κρούπ, δὲν ἔχομεν ἕνα
1419Ροκφέλλερ, ἕνα Χάϊδεμαν, ἕνα Στίννες· αὐτοὶ ὑπῆρξαν εἰς
1420ἄλλα μέρη. Οἱ ἰδικοί μας κεφαλαιοκράται εἶναι μικροί. Ἐγὼ
1421εἶμαι εἷς ἁπλοῦς ἐργάτης, ἀλλὰ θέλω τὸ δίκαιον. Καὶ σχε-
1422τικῶς θὰ σᾶς ἀναφέρω τὸν καθηγητὴν τοῦ Πανεπιστημίου
1423Μπρεσλάου Μίτσερλιχ, ὁ ὁποῖος εἶπε μίαν μεγάλην ἀλή-
1424θειαν. Εἶναι δὲ γνωστὸν εἰς πάντας ὅτι ὅλοι οἱ κοινωνιο-
1425λόγοι τῆς Γερμανίας ἔχουσι στρέψει τὸ πηδάλιον πρὸς τὴν
1426συντηρητικότητα. Δὲν δυνάμεθα νὰ παραβάλωμεν τὸν Ἕλ-
1427ληνα ἐργάτην πρὸς τὸν ξένον. Δὲν δυνάμεθα νὰ κάμωμεν
1428καὶ ἡμεῖς ἐδῶ ἕνα Γερμανὸν ἐργάτην. Ὁ Γερμανὸς ἐργάτης
1429γνωρίζει τὸ καθῆκόν του πρὸς τὸν προϊστάμενόν του. Λοι-
1430πὸν ὁ ἐν λόγῳ καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου τοῦ Μπρεσ-
1431λάου, ὅστις εἶναι πᾶν ἄλλο παρὰ κεφαλαιοκράτης, εἶπε
1432μίαν μεγάλην ἀλήθειαν, ὅτι ὁ σοσιαλισμὸς δὲν εἶναι ἡ ἡ ἀντί-
1433θετος ὄψις τῆς Κεφαλαιοκρατίας. Ἐξαλείψατε τὴν Κεφα-
1434λαιοκρατίαν καὶ δὲν θὰ ὑπάρχῃ σοσιαλισμός. Καὶ ἐρωτῶ·
1435ποῦ εἶναι οἱ ἰδικοί μας κεφαλαιοκράται; Ποῦ εἶναι οἱ ἰδι-
1436κοί μας κεφαλαιοκράται μὲ τὰς πολλὰς βίλλας καὶ τὰ
1437πολλὰ γιώτ; Εἰς ἀναφορὰν τῶν βιομηχάνων, τὴν ὁποίαν
1438ὑπεβάλομεν εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, μεταξὺ
1439τῶν ἄλλων ἀφέρεται καὶ ἓν ἄλλο τερατωδέστερον γεγο-
1440νός: Ὅτι ἐσχάτως ἱδρύθη σωματεῖον ἐκρηκτικῶν ὑλῶν εἰς
1441τὸ Ἑλληνικὸν Πυριτιδοποιεῖον. Διὰ τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ κα-
1442ταστατικοῦ αὐτοῦ ὁρίζεται ὅτι τελικὸς σκοπὸς τοῦ σωμα-
1443τείου εἶναι νὰ παράσχῃ τὰ μέσα τῆς παραγωγῆς εἰς τοὺς
1444ἐργαζομένους, ἤγουν εἰς τοὺς ἐργάτας.
1445Περιῆλθον τὰ μέσα τῆς παραγωγῆς εἰς τοὺς ἐργάτας
1446τοῦ Τουρίνου καὶ ἄλλων Ἰταλικῶν πόλεων. Τὰ μέσα τῆς
1447παραγωγῆς περιῆλθον εἰς τοὺς ἐργάτας, ἀλλὰ ποῖον ἦτο τὸ
1448ἀποτέλεσμα; Ὡσαύτως εἰς τὴν Ρωσίαν περιῆλθον τὰ μέσα
1449τῆς παραγωγῆς εἰς τοὺς ἐργάτας, ἀλλὰ ποῖον τὸ ἀποτέλεσμα;
1450Παραδέχομαι ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει πάντοτε νὰ συμβι-
1451βάζῃ τὰ διεστῶτα μέρη, νὰ λαμβάνῃ τὸ μέρος τῶν ἀδυνά-
1452των, ἀλλὰ τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν κρατικὰ ὄργανα,
1453διευθυνταὶ ἐργασιῶν, εἰς τοὺς ὑποβάλλοντας τὰ αἰτήματα
1454τῶν ἐργατῶν ὑπόσχονται πολλά, τοὺς ἐνθαρρύνουν καὶ λέ-
1455γουν μάλιστα «ἔχετε δίκαιον», τότε οἱ ἐργάται τί θὰ κά-
1456μουν; βεβαίως γίνονται ἀτίθασοι, ἄγριοι. Θέλω νὰ κατα-
1457λήξω, κύριοι συνάδελφοι, ὡς ἑξῆς: Ἂς ἀφήσωμεν τὴν Βιο-
1458μηχανίαν ἐργαζομένην· ἔχει κάποιον σκοπόν, κάποιον προο-
1459ρισμόν. Δὲν μᾶς φθάνει ἡ Γεωργία, διότι ἡ γεωργικὴ παρα-
1460γωγὴ δὲν εἶναι ἀσφαλής, ἐξαρτᾶται ἀπὸ τοὺς κλιματολο-
1461γικοὺς λόγους καὶ διάφορα ἄλλα περιστατικά. Εἰς τὴν
1462Γερμανίαν, Σουηδίαν κλπ. ὑπάρχει ἀκμαία Βιομηχανία, ἀλλ’
1463ὑπάρχουν ἐκεῖ αἱ ὁμαδικαὶ συμβάσεις. Εἰς ἡμᾶς δὲν καθιε-
1464ρώθη τὸ σύστημα ὁμαδικῶν συμβάσεων. Δὲν θέλω νὰ εἴπω
1465ὅτι δὲν συμπονῶ τὸν ἐργάτην, διότι εἶμαι ὁ μᾶλλον φίλος
1466τῶν ἐργατῶν. Νὰ λάβῃ λοιπὸν ἡ Κυβέρνησις πάντα τὰ μέ-
1467τρα ἀσφαλείας τῶν ἐργατῶν, περιθάλψεως, ταμείων συντά-
1468ξεων, διότι πρὸ παντὸς πρέπει ν’ ἀποφευχθῇ ἡ τραγῳδία
1469τῆς οἰκογενείας τοῦ ἐργάτου. Ἀλλ’ ἂς μὴ τοῖς δώσωμεν
1470περισσότερα τῶν ὅσα τοῖς ἐδώσαμεν, διότι ἡ πεῖρα ἀπέ-
1471δειξεν ὅτι πᾶσαι αἱ ἀπεργίαι τῶν ἐργατῶν παρ’ ἡμῖν ἦσαν
1472ἐπιθετικαί· δηλαδὴ οἱ ἐργάται ἔκαμαν ἀπεργίας, διὰ νὰ λά-
1473βουν πάντοτε περισσότερα. Εἰς τὰς Εὐρωπαϊκὰς Χώρας
1474καθιεροῦται τὸ σύστημα τῶν ὁμαδικῶν συμβάσεων, κάμνουν
1475συμβάσεις καθ’ ὁμάδας, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν θὰ ἦτο κα-
1476θόλου ἐπιζήμιον, ἀλλὰ τοὐναντίον ἤθελε πολὺ ὠφελήσει τὴν
1477ἐργατικὴν τάξιν, ἂν ἐγίνετο τοῦτο καὶ παρ’ ἡμῖν.
1478Κἂν ἐγὼ ἤμην ἐργάτης, θὰ ἤμην ἐναντίον τῶν σωμα-
1479τείων, διότι, ἂν δι’ αὐτῶν δεσμεύεται ὁ ἐργοδότης, οἰκτρῶς
1480δεσμεύεται διὰ τῶν σωματείων καὶ ὁ ἐργάτης, διότι δὲν κα-
1481τορθώνει ποτὲ ὁ ἐργάτης νὰ προαχθῇ, μένει αἰωνίως ἐργά-
1482της, διότι τὸ σωματεῖον ἐπιβάλλει εἰς αὐτόν, ὅταν εἶναι κα-
1483λός, ὅταν γνωρίζῃ καλῶς τὴν τέχνην, νὰ λαμβάνῃ ὅσα θὰ
1484λαμβάνουν καὶ οἱ ἄλλοι. Ἐὰν τὸ σύστημα τῶν συμβάσεων
1485καθίστατο νόμος, αὐτὸ θὰ ἦτο μία ἀπαλλαγὴ ἀπὸ τὰς ἀπερ-
1486γίας, διότι μὲ τὰς ὁμαδικὰς συμβάσεις θὰ ἐπήρχετο ἡ κα-
1487ταγγελία, διὰ τῆς ὁποίας θὰ κατήγγελλον οἱ ἐργοδόται εἰς
1488τοὺς ἐργάτας ὅτι μετὰ τρεῖς μῆνας δὲν ἠμποροῦμεν νὰ σᾶς
1489δώσωμεν τὰ ἴδια. Τὸ ἴδιον καὶ οἱ ἐργάται θὰ ἔλεγον, ὅτι δὲν
1490ἠμποροῦμεν νὰ λαμβάνωμεν τὸν ἴδιον μισθόν. Ἑπομένως θὰ
1491προβοῦν εἰς νέας συμφωνίας. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς πα-
1492ραδέχομαι τὴν ἐπικοινωνίαν τῶν δύο ὀργανώσεων, ἐργατῶν
1493ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἐργοδοτῶν ἀφ’ ἑτέρου. Ἀλλ’ εἶναι ἀληθὲς ὅτι
1494ἀδικεῖται παρ’ ἡμῖν ὁ ἐργάτης πάντοτε; Θὰ σᾶς φέρω ἕν
1495παράδειγμα: Σᾶς εἶπε κανεὶς πόσον κοστίζει ὁ ἄρτος διὰ
1496νὰ γίνῃ ἀπὸ σιτάρι ἀλεῦρι, καρβέλι; Κοστίζει δραχμὰς 1,40.
1497Κατόπιν πῶς θέλετε νὰ εἶναι εὐθηνὸς ὁ ἄρτος; Ἐὰν σᾶς
1498κατήγγελλον ὅτι ὁ συνεταιρισμὸς τῶν σιτεργατῶν διένειμε
1499τὸ παρελθὸν ἔτος 45,000 κατ’ ἄτομον, θὰ πεισθῆτε περὶ
1500τούτου. Ἐνῷ ἔχομεν τοὺς διανοουμένους, ἐκείνους ὑπαλλή-
1501λους, οἱ ὁποῖοι καὶ χρῆμα ἐξώδευσαν καὶ ἔπτυσαν αἷμα διὰ
1502νὰ κάμουν κάτι τι, ἠμπόρεσαν νὰ ἔχουν μεγαλύτερον εἰσό-
1503δημα; Ἐνῷ, ἂν αὐτοὶ ἦσαν ἁπλοῖ σιτεργάται, θὰ ἐπλού-
1504τουν. Ἁπλῶς ῥίπτω τὴν ἰδέαν εἰς τὴν Συνέλευσιν πρὸς ἀπο-
1505φυγὴν τῆς ἀγανακτήσεως τῆς κοινωνίας, διότι πρέπει νὰ
1506γνωρίζῃ ἡ Συνέλευσις ὅτι αἱ ἐργαζόμεναι τάξεις, βιομήχα-
1507νοι, ἔμποροι, ἐπαγγελματίαι, δὲν θὰ σταθοῦν μὲ σταυρωμένα
1508τὰ χέρια, ἀλλὰ θ’ ἀναγκασθοῦν ν’ ἀμυνθοῦν. Θὰ ἦτο προ-
1509τιμότερον νὰ νομοθετηθῇ ὅτι εἰς ὡρισμένας ἐργασίας ἐπει-
1510γούσης δημοσίας ἀνάγκης, οἱ ὁποῖαι ἐξυπηρετοῦν τὸ κοι-
1511νόν, λόγου χάριν εἰς τὴν ἀρτοποιίαν, εἰς τὴν ὑδρονομίαν,
1512εἰς τὴν συγκοινωνίαν, εἰς τὸν φωτισμὸν κλπ, νὰ μὴ ἐπιτραπῇ
1513ποτὲ ἡ ἄνευ προειδοποιήσεως ἀπεργία, ὅπως συμβαίνει εἰς
1514τὴν Γαλλίαν, τὴν Ἀμερικὴν καὶ Ἰταλίαν, μὲ αὐστηροτάτας
1515ποινάς. Ἐπιτρέπεται δηλαδὴ ἡ ἀπεργία, ἀλλὰ πρέπει
1516ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θέλει νὰ ἀπεργήσῃ νὰ καταγγείλῃ δύο ἢ
1517τρεῖς μῆνας πρίν, ὁπότε ἡ ὑπεύθυνος ὑπηρεσία λαμβάνει τὰ
1518μέτρα της καὶ φροντίζει νὰ ἐξεύρῃ ἄλλα πρόσωπα. Ὄχι νὰ
1519μᾶς ἀφίνουν εἰς τὴν μέσην τοῦ δρόμου οἱ σιδηροδρομικοὶ καὶ
1520νηστικοὺς οἱ ἀρτεργάται. Τῷ 1904 ὁ Πρωθυπουργὸς τῆς
1521Γαλλίας Κλεμανσώ, ὁ ὁποῖος δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἰσχυρισθῆτε
1522ὅτι ἦτο ἀνελεύθερος, ὅταν εἶχεν ἐκραγῆ γενικὴ ἀπεργία τῶν
1523σιδηροδρομικῶν, κατώρθωσεν ἐντὸς 24 ὡρῶν νὰ τὴν συντρί-
1524ψῃ, διότι συνέλαβε τοὺς ἀρχηγούς καὶ τοὺς ἔστειλεν ἀμέσως
1525εἰς τὸ κάτεργον.
1526Δὲν διεξάγομεν συζήτησιν ἀκαδημαϊκήν, διὰ νὰ σᾶς ἀνα-
1527πτύξω τί εἶναι φιλεργατισμός, σοσιαλισμὸς ἢ κομμουνι-
1528σμός. Δὲν ἀκούω ὅμως εὐχαρίστως κατακραυγὴν κατὰ τῆς
1529Βιομηχανίας, κατὰ τοῦ ἐθνικωτέρου καὶ κοινωνικωτέρου μετὰ
1530τὴν Γεωργίαν κλάδου τῆς ἐργασίας. Μὴ κατηγορῶμεν, κύ-
1531ριοι, τὴν Βιομηχανίαν. Ἔχομεν μεγάλην ἀνάγκην αὐτῆς.
1532Δὲν εἶναι καιρὸς νὰ σᾶς ἀναπτύξω ποία εἶναι ἡ Βιομηχα-
1533νία. Δὲν θέλω νὰ εἴπω ὅτι δὲν αἰσχροκερδεῖ ἡ Βιομηχανία.
1534Ὑπάρχουν νόμοι περὶ αἰσχροκερδείας, διὰ νὰ μὴ ἀναγκα-
1535ζώμεθα νὰ ἀγοράζωμεν τὸ ψωμάκι μας καὶ τὰ ροῦχά μας εἰς
1536τιμὰς ὑπερβολικάς, ἀλλὰ πρέπει νὰ τὴν προστατεύσωμεν,
1537διότι ὁ βιομήχανος εἶναι ὁ ἐθνικώτερος ἐπιχειρηματίας μετὰ
1538τὸν γεωργόν. Ὁ ἔμπορος πωλεῖ πράγματα, ζάχαριν, καφὲ
1539κλπ. Ἀλλ’ ὅταν εἰσελάσῃ ὁ ἐχθρός, δὲν φοβεῖται τίποτε. Λαμ-
1540βάνει ἀπόδειξιν διὰ τὸ ἐμπόρευμά του ἢ πωλεῖ μὲ ἔκπτωσιν
154110% καὶ ἀμέσως εἰσπράττει τὸ χρῆμά του. Τί θὰ κάμῃ
1542ὁ βιομήχανος, ὁ ὁποῖος ἔκαμε γυαλιὰ καρφιὰ τὴν περιου-
1543σίαν του καὶ τὴν ἔρριξε κάτω, διὰ νὰ ζήσῃ; Διὰ τοῦτο οἱ
1544μᾶλλον φιλοπάτριδες πανταχοῦ εἶναι οἱ βιομήχανοι. Μέσα
1545εἰς τὴν κίνησιν τῶν ἰδεῶν αἱ ὁποῖαι ἐσημειώθησαν κατὰ τὴν
1546ἐξέλιξιν τῆς ἀνθρωπότητος μία ἰδέα, κύριοι, εἶναι καὶ ὁ
1547σοσιαλισμὸς καὶ θὰ περάσῃ. Μία ἰδέα, ὅπως παρῆλθον τό-
1548σαι ἰδέαι. Ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἡ μήτηρ τῆς ἐπιστή-
1549μης εἶναι ἡ Ψυχολογία, δὲν θὰ εὕρητε οὐδένα ψυχολόγον,
1550καθηγητὴν τῆς Ψυχολογίας σοσιαλιστήν. Αὐτὴ εἶναι ἡ
1551ἀλήθεια καὶ ἡ μόνη ἀλήθεια. Ὁ ἀμερικανὸς Τζέϊμς, ὁ μεγα-
1552λύτερος ψυχολόγος τῆς ἐποχῆς του, ὁ ὁποῖος ἀπέθανε πρὸ
15534 ἐτῶν, εἶπε περὶ τοῦ σοσιαλισμοῦ ὅτι: εἶναι ἀντινομία φυ-
1554σικὴ καὶ ὅτι ὁ σοσιαλισμὸς οὐδὲν δύναται νὰ πράξῃ ἐφό-
1555σον ὁ ἄνθρωπος εἶναι τοιοῦτος ὁποῖος εἶναι.
1556§113Ν. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ. Ὁ σοσιαλισμὸς δὲν ἀντίκειται εἰς
1557τὸν ἐθνισμόν, κύριε συνάδελφε, πάντοτε.
1558§114Ι. ΒΑΡΒΑΓΙΑΝΝΗΣ. Τὸ ζήτημα αὐτὸ τὸ ἀνέπτυξα καὶ
1559δημοσιογραφικῶς καὶ εἶπον ὅτι διεθνὴς σοσιαλισμὸς Inter-
1560national δὲν ὑπάρχει. Ἀπόδειξις ὅτι τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν
1561ὁποίαν ἦλθεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὸ ἐργατικὸν κόμμα ἐν
1562Ἀγγλίᾳ μὲ τὸν Μακδόναλδ ἠκολούθησε, προκειμένου περὶ
1563τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς, τὰ ἴχνη τῆς Ἀγγλικῆς πολιτι-
1564κῆς ἀπὸ τὸν καιρὸν τοῦ Πίτ. Θέλετε ἀπόδειξιν ὅτι ἡ ἐθνικο-
1565ποίησις τῶν μέσων τῆς παραγωγῆς ἡ ζητουμένη ἐκ μέρους
1566τῶν ἐργατῶν εἶναι οὐτοπία; Εἶναι ἡ προχθεσινὴ ἀπόφασις
1567τῆς Βουλῆς τῶν Ἄγγλων, ἡ ὁποία ἀπέρριψε μετὰ μεγάλης
1568πλειοψηφίας τοιαύτην αἴτησιν. Καὶ σημειώσατε ὅτι τὰ Ἀγ-
1569γλικὰ ὀρυχεῖα ἀποτελοῦν τὴν βάσιν ταύτην τῆς ἀγγλικῆς
1570Βιομηχανίας· τέσσαρα ἑκατομμύρια ἄνθρωποι ζῶσιν ἐκ τῶν ἀν-
1571θρακωρυχείων καὶ θὰ ἦτο πολὺ εὔκολος ἡ ἐθνικοποίησις αὐτῶν
1572διότι οἱ ἰδιοκτῆται τῶν ἀνθρακωρυχείων λαμβάνουν ἁπλῶς
1573ἓν ἐνοίκιον καὶ ἠδύναντο πολὺ καλὰ ταῦτα νὰ ἀπαλλοτριω-
1574θῶσι μὲ ἀποζημίωσιν τῶν ἰδιοκτητῶν. Καὶ ὅμως εὑρέθη μέσα
1575εἰς τὸ ἐργατικὸν κόμμα βουλευτὴς ὁ ὁποῖος ἀντέκρουσε τὴν
1576πρότασιν, ἐπετέθη δὲ κατ’ αὐτῆς δριμύτατα καὶ ὁ Λόϋδ
1577Τζὼρτζ καὶ ἀπερρίφθη ἡ αἴτησις αὕτη.
1578Ἡ δημοσιοποίησις σήμερον δὲν ὑπάρχει πουθενὰ τῆς Εὐ-
1579ρώπης καὶ ἐκεῖ ὅπου ἔγινε κατηργήθη. Ἄν θαυμάζεται ὁ
1580Λενὶν ὡς μεγαλοφυΐα, θαυμάζεται διότι διέγνωσεν ἀκριβῶς
1581τὴν στιγμὴν τοῦ κινδύνου καὶ ἔστρεψε τὸ πηδάλιον ὄπισθεν
1582καὶ ἀφῆκεν ἐλεύθερον τὸ ἐμπόριον, ἐλευθέραν τὴν ἐργα-
1583σίαν, τὴν μικρὰν ἰδιοκτησίαν καὶ τὴν εἰσαγωγὴν τῶν ξένων
1584κεφαλαίων, διότι ἡ Ρωσία ἔβαινε κατὰ κρημνῶν.
1585Ἐφόσον ἡ Βιομηχανία μας εἶναι μικρὰ ἔδει νὰ τύχῃ τῆς
1586δεούσης προστασίας ἐκ μέρους τοῦ Κράτους. Δυστυχῶς
1587πλὴν τοῦ νόμου 2948, τὸν ὁποῖον τηροῦν δύο Ὑπουργεῖα,
1588τὸ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκο-
1589νομικῶν, ἡ Βιομηχανία μας δὲν ἔτυχεν ἄλλης προστασίας,
1590διότι τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Συγκοινωνίας δὲν ἀναμιγνύεται,
1591δὲν παρέχει εὐκολίαν οὔτε εἰς τὴν μεταφορὰν οὔτε εἰς τὴν
1592ἐλάττωσιν τῶν κομίστρων. Ὁ βιομήχανος δὲν ἔχει τὴν πί-
1593στωσιν τὴν ὁποίαν ἔχει ὁ ἔμπορος. Οἱ ἀναμιγνυόμενοι εἰς
1594τὰ οἰκονομικὰ ζητήματα τὰ γνωρίζουν πολὺ καλά. Ὑπῆρξε
1595διοικητὴς τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, ὁ ὁποῖος ὅταν ἐπῆγεν
1596ἕνας βιομήχανος, τοῦ ὁποίου αἱ σημεριναὶ ἐγκαταστάσεις
1597ἀνέρχονται εἰς ἀξίαν 15.000.000 δραχμῶν, καὶ τοῦ ἐζήτησε
1598μίαν πίστωσιν 50.000, δραχμῶν τοῦ τὴν ἠρνήθη.
1599Ἔχω παρευρεθῆ πολλάκις εἰς διαπραγματεύσεις πρὸς
1600συνεννόησιν, λόγῳ τῆς ἐργασίας μου, μεταξὺ ἐργατῶν καὶ
1601ἐργοδοτῶν.
1602Θὰ τελειώσω μὲ τὸ τελευταῖον ἐπιχείρημα: Οἱ ἐργάται
1603τοῦ Πυριτιδοποιείου καὶ Καλυκοποιείου, ἐθνικοῦ ἱδρύματος
1604τὸ ὁποῖον ἔχει προσφέρει μεγάλας ὑπηρεσίας εἰς τὸν πόλε-
1605μον, ἐζήτησαν αὔξησιν 60%. Ἀπεδείχθη δὲ ὅτι καὶ ἂν
1606τοῖς ἐδίδοντο ὅλαι αἱ μετοχαί, δηλαδὴ καὶ μὲ τὴν δήμευσιν
1607τῆς ξένης περιουσίας, πάλιν δὲν θὰ ἦτο δυνατὴ ἡ αὔξησις
1608αὕτη. Αὔριον ὑποβάλλεται ἐκ μέρους τοῦ Βιομηχανικοῦ
1609Συνδέσμου ἀναφορὰ καὶ θὰ παρακαλέσω τὴν Συνέλευσιν
1610μεθ’ ὑπομονῆς ν’ ἀκούσῃ τὴν ἀναφορὰν μὲ τὰ ἐπιχειρήματά
1611της. Αὐτὰ ἁπλῶς εἶχον νὰ εἴπω, κύριοι πληρεξούσιοι, διότι
1612πονῶ τὴν Βιομηχανίαν μας (χειροκροτήματα).
1613§115Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Ἔχομεν πρὸ ὀφθαλμῶν, κύριοι,
1614ἓν συγκεκριμένον γεγονός, ὅτι πρὸ δέκα ἡμερῶν ἐκηρύχθη
1615ναυτεργατικὴ ἀπεργία, καὶ μετὰ πάροδον τόσου χρόνου ὄχι
1616μόνον δὲν ἐπῆλθεν ἡ διευθέτησις τῆς κρίσεως, ἀλλ’ εὑρι-
1617σκόμεθα ἐνώπιον ἐμφανοῦς τάσεως πρὸς γενίκευσιν αὐτῆς.
1618Ἔχομεν ἀφ’ ἑτέρου ἐνώπιον ἡμῶν τὰς δηλώσεις τῆς Κυ-
1619βερνήσεως τὰς γενομένας σήμερον καὶ αἱ ὁποῖαι, τιθεμένων
1620κατὰ μέρος τῶν ἀφῃρημένων ἰδεῶν τὰς ὁποίας ἀνέπτυξεν ὁ
1621κ. Πρόεδρος αὐτῆς, δὲν θὰ ἠδύναντο νὰ συνσφισθῶσιν εἰς μέ-
1622τρα ὡρισμένα, εἰς πρόνοιαν σαφῆ πρὸς ἐπίλυσιν τῆς διαφο-
1623ρᾶς ἢ λύσιν κατ’ ἄλλον τρόπον τῆς κρίσεως. Ἀκολουθῶν
1624καὶ ἐγώ, κύριοι, ἀπὸ μακροῦ χρόνου—δὲν ἔχω δυστυχῶς τὴν
1625εὐκολίαν τῶν παλαιωδιῶν— ἀκολουθῶν τὰς ἀρχὰς ὅσας ἀνέ-
1626πτυξε περίπου ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ
1627τοῦ ἐργατικοῦ ζητήματος, εἰς τὰς ὁποίας προσεχώρησεν,
1628ὡς ἐπληροφορήθημεν σήμερον, καὶ ὁ ἀείμνηστος ἄλλοτε
1629Πρόεδρος τῆς Ἀγγλικῆς Κυβερνήσεως κ. Μπόναρ Λῶ, πι-
1630στεύω καὶ ἐγὼ ὅτι ὀφείλουν αἱ Κυβερνήσεις νὰ ἐργάζωνται
1631συστηματικῶς πρὸς ἐξύψωσιν τῶν ἐργατικῶν μαζῶν, χωρὶς
1632ἀφ’ ἑτέρου νὰ ἐκθέτωσιν εἰς κλονισμὸν τὸν ἐθνικὸν πλοῦτον.
1633Ἀλλὰ ἰσχυρίζομαι ὅτι διὰ τῆς ἐφαρμογῆς τῆς ἀρχῆς ταύ-
1634της θὰ ἠδύνατο ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας νὰ ἐπέλθῃ ἡ διευ-
1635κρίνισις τῆς καταστάσεως καὶ ἡ κατάπαυσις τῆς διαστάσεως.
1636Ἡ Κυβέρνησις ὅμως ἠδράνησε καὶ παρέτεινε τὴν κρίσιν
1637μέχρι σήμερον. Ποῖον ἦτο τὸ καθῆκον τῆς Κυβερνήσεως;
1638Ἦτο ἁπλοῦν: Ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς νὰ συγκεντρώσῃ
1639ὅλα τὰ στοιχεῖα τὰ ἀπαραίτητα εἰς αὐτὴν καὶ εἰς ἡμᾶς
1640πρὸς μόρφωσιν γνώμης. Στοιχεῖα τοιαῦτα δὲν ἔχομεν ἡμεῖς
1641ὑπ’ ὄψει, καὶ θὰ ἦτο δύσκολον ἐκ τοῦ προχείρου ν’ ἀπο-
1642φανθῶμεν ποῖον ἐκ τῶν δύο ἀντιπάλων μερῶν ἔχει τὸ δί-
1643καιον. Συγκεντροῦσα τὰ στοιχεῖα ταῦτα ἡ Κυβέρνησις καὶ
1644σχηματίζουσα ἀσφαλῆ γνώμην θὰ ὤφειλε νὰ σπεύσῃ νὰ
1645καθορίσῃ τὴν πολιτείαν της καὶ νὰ ἐπιβάλῃ ταύτην μετὰ
1646σταθερότητος. Ἦτο δίκαιον τὸ αἴτημα τῶν ναυτεργατῶν
1647πρὸς αὔξησιν τῶν ἡμερομισθίων; Ἦτο παράλογος ἡ ἀξίω-
1648σις διὰ τὴν ὑποχρεωτικὴν πρόσληψιν τῶν πληρωμάτων διὰ
1649τῆς παρεμβάσεως τῶν ὀργανώσεων; Ἡ στάσις τῆς Κυβερ-
1650νήσεως θὰ ἦτο ἀνάλογος, θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι πάντως ἀπὸ
1651τῆς πρώτης ὥρας ἀποφασιστική. Εἶπεν ὁ ἀξιότιμος Ὑπουρ-
1652γὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ὅτι ἐκ τῆς κειμένης νομοθε-
1653σίας δὲν δυνάμεθα νὰ ἀρυσθῶμεν μέσα τελεσφόρα πρὸς
1654παρέμβασιν. Καὶ εἶπεν ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τῆς Κυβερνή-
1655σεως ὅτι δὲν θὰ σταυρώσωμεν τὰς χεῖρας μέχρι τέλους καὶ
1656θὰ λάβωμεν μέτρα ἀποκαθιστῶντα τὴν τάξιν. Δὲν ἔχει λοι-
1657πὸν τὰ μέσα ἡ Κυβέρνησις πρὸς ἐπιβολήν, ἀλλὰ καὶ δὲν
1658θὰ σταυρώσῃ τὰς χεῖράς της καὶ θὰ ἐπιβάλῃ τὰς ἀπόψεις
1659αὑτῆς ὅπως ἐπαναφέρῃ τὰ πράγματα εἰς τὴν κανονικήν
1660των τροχιάν. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ: Διατί ἐσταύρωσε μέχρι
1661σήμερον τὰς χεῖρας ἡ Κυβέρνησις, διατί τὰ μέσα, τὰ ὁποῖα
1662σήμερον πρόκειται νὰ ἐφαρμόσῃ, παρέλειψε νὰ τὰ ἐφαρ-
1663μόσῃ μέχρι τοῦδε, παρατείνουσα μίαν κοινωνικὴν κρίσιν ἐπὶ
1664τοσοῦτον χρόνον διὰ τῆς παθητικότητος αὐτῆς; Τὸ καθῆ-
1665κον τῆς παρεμβάσεως ἦτο τοσοῦτο μᾶλλον ἐπιτακτικόν,
1666καθόσον τὸ εἶδος τῆς ἀπεργίας ἔθιγε κοινωνικὰ συμφέροντα
1667εὐρύτατα, καθόσον τὸ εἶδος τῆς ἀπεργίας παρέλυε σχεδὸν
1668τὴν οἰκονομικὴν καὶ κοινωνικὴν ζωὴν τῆς Χώρας. Δὲν ἠδύ-
1669νατο ἐνώπιον τοιαύτης κρίσεως ἡ Κυβέρνησις οὔτε τὰς χεῖ-
1670ρας νὰ σταυρώσῃ οὔτε νὰ μετέλθῃ τὴν πολιτικὴν τῆς πα-
1671θητικότητος. Ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας ὤφειλε νὰ λάβῃ τὰς
1672ἀποφάσεις αὑτῆς καὶ νὰ ἐπιδιώξῃ τὴν ἐφαρμογὴν αὐτῶν
1673μετὰ σταθερότητος. Καὶ ἰδοὺ μετὰ πάροδον δέκα ἡμερῶν
1674ἔχομεν τὴν παρήγορον διαβεβαίωσιν ὅτι δὲν θὰ ἀκολουθήσῃ
1675τὴν πολιτικὴν αὑτῆς μέχρι τέλους, χωρὶς ὅμως νὰ μᾶς εἴπῃ
1676καὶ σαφῶς ποία θὰ εἶναι ἡ ἄλλη παρέμβασις καὶ ἂν ἡ πα-
1677ρέμβασις αὐτῆς θὰ ἀποβῇ ἀποτελεσματική.
1678Εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐξέλθῃ ἐκ
1679τῆς οὐδετερότητος ἐπὶ τέλους, ἀλλὰ δὲν δύναμαι νὰ μὴ
1680καταλογίσω εἰς αὐτὴν τὰς εὐθύνας διὰ τὰς ἐπελθούσας μέχρι
1681τοῦδε ζημίας, διότι ἀναντιρρήτως συμφέροντα κοινωνικὰ ἐδο-
1682κιμάσθησαν, διότι ἀναντιρρήτως ἡ ναυτεργατικὴ τάξις καὶ
1683αὐτὴ ὑπέστη μείωσιν φθείρουσα ἀδικαιολογήτως τὰ ἀποθέ-
1684ματα αὐτῆς, τοὺς χρηματικοὺς αὐτῆς πόρους, διότι ἀναντιρ-
1685ρήτως εὑρισκόμεθα σήμερον ἐνώπιον τοῦ φόβου νὰ ἴδωμεν
1686μίαν γενικὴν ἀπεργίαν, ἡ ὁποία πλέον θὰ θέσῃ εἰς δοκιμα-
1687σίαν ὁλόκληρον τὴν Χώραν. Ἡ παρέμβασις, ἂν ἐγίνετο ἐγ-
1688καίρως, θὰ ἦτο ἀπολύτως ἀποτελεσματική, σήμερον θὰ πολ-
1689λαπλασιάσῃ τὰς προσπαθείας αὐτῆς ἡ Κυβέρνησις πρὸς ἐπι-
1690τυχίαν τῶν αὐτῶν ἀποτελεσμάτων, καὶ ὄχι μόνον τοῦτο,
1691κύριοι, ἀλλά, διὰ νὰ φθάσῃ εἰς τὸ ἀποτέλεσμα τοῦτο, πολὺ
1692φοβοῦμαι ὅτι ἡ παρέμβασις αὕτη δὲν θὰ εἶναι σήμερον ἐξ
1693ἴσου ἀνώδυνος, ὅσον θὰ ἦτο πρὸ δέκα ἡμερῶν. Εἶναι δυνατὸν
1694νὰ ἔχῃ συνεπείας ὀδυνηρὰς καὶ διὰ τὰς τάξεις τῶν ἐργο-
1695δοτῶν καὶ τῶν ἐργατῶν.
1696§116Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Πρωθυπουργός). Ὁ ἀξιότιμος
1697ἐξ Εὐρυτανίας συνάδελφος φαντάζεται ὅτι ἠμπορεῖ νὰ δια-
1698χειριζώμεθα ἐργατικὰ ζητήματα, κοινωνικὰ ζητήματα με-
1699γάλα μόνον μὲ συλλογιστικὰς ἀκροβασίας.
1700§117Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Εἶμαι πολὺ εὐτραφὴς δι’ ἀκρο-
1701βασίας!
1702§118Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Πρωθυπουργός). Λέγετε ὅτι
1703εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ὅτι θὰ
1704σταυρώσωμεν τὰς χεῖρας, καὶ ἐγὼ ὅτι δὲν θὰ σταυρώσωμεν
1705τὰς χεῖρας, ἄρα συμπεραίνετε σεῖς, ὑπάρχουν μέσα, καί, ἀφοῦ
1706ὑπάρχουν μέσα, διατί, λέγετε, δὲν τὰ ἐφηρμόζετε πρὸ 10 ἡ-
1707μερῶν καὶ περιμένετε νὰ τὰ ἐφαρμόσητε τώρα; Ἰδοὺ ἡ
1708ἀκροβασία τοῦ ἀξιοτίμου ἐξ Εὐρυτανίας συναδέλφου. Ἔ-
1709πρεπε νὰ γνωρίζῃ ὅτι ἡ διαρρύθμισις τῶν κοινωνικῶν πραγ-
1710μάτων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ μετὰ σπουδῆς.
1711§119Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Τὸ γνωρίζω.
1712§120Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Πρωθυπουργός). Δὲν τὸ γνω-
1713ρίζετε. Διότι, ἂν τὸ ἐγνωρίζετε, δὲν θὰ ἐστηρίζετε τὴν ἀγό-
1714ρευσίν σας ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ συλλογισμοῦ. Ἦτο ὑποχρεωμένον
1715τὸ Κράτος νὰ φροντίσῃ πρὶν τὸ ἴδιον γίνῃ δικαστής, ὅταν
1716ἠμπορῇ νὰ γίνῃ δικαστής, νὰ φροντίσῃ νὰ συμβιβάσῃ τὰ
1717διεστῶτα, διότι, ἂν λάβῃ ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς τὸ μέρος
1718τοῦ ἑνὸς ἢ τοῦ ἄλλου, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνάψῃ πολὺ μεγάλην
1719πυρκαϊάν.
1720§121Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Δὲν εἶπον αὐτό.
1721§122Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Πρωθυπουργός). Σήμερον ἡ
1722ἐπέμβασις τοῦ Κράτους, ἂν καταστῇ ἀναγκαία, θὰ εἶναι
1723ὀλιγώτερον ὀδυνηρὰ ἢ πρὸ 10 ἡμερῶν, διότι πρὸ δέκα ἡμε-
1724ρῶν θὰ εὑρισκόμεθα πρὸ γενικῆς ἀπεργίας, ἐνῷ σήμερον εἶ-
1725ναι πολὺ εὐκολωτέρα ἡ ἐπέμβασις. Τότε μόνον ἠμπορεῖ νὰ
1726εἶναι σεβαστή, διότι δὲν ἠμποροῦμεν διαρκῶς νὰ προσφεύ-
1727γωμεν εἰς τὴν βίαν. Εἶναι ἐσφαλμέναι αἱ ἀντιλήψεις
1728αὐταί.
1729§123Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. Οὐδεὶς ἰσχυρίσθη ὅτι ἡ πολιτικὴ
1730τῆς Κυβερνήσεως ὤφειλε νὰ εἶναι ἡ προσφυγὴ εἰς τὴν βίαν.
1731Δὲν εἶπον ἐγὼ ποτὲ τοιοῦτόν τι. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπον
1732εἶναι τοῦτο· ὅτι ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς ὤφειλεν ἡ Κυβέρ-
1733νησις νὰ ἔχῃ καθορίσει τὴν πολιτικὴν αὐτῆς, ὅτι ἀπὸ τῆς
1734πρώτης στιγμῆς ὤφειλε νὰ ἔχῃ μορφώσει γνώμην πρὸς
1735ποῖον μέρος ἔκειτο τὸ δίκαιον. Κατὰ τὰς ἰδικάς της ἀντι-
1736λήψεις, νὰ συλλέξῃ τὰ στοιχεῖα, ὅπως ἴδῃ ἂν τὰ αἰτήματα
1737τῶν ναυτεργατῶν ἦσαν δίκαια ἢ παράλογα καὶ νὰ ἐκθέσῃ
1738τὰς ἀπόψεις αὐτῆς πρὸς τὰ διαμαχόμενα μέρη. Εἶμαι τότε
1739ἀπολύτως βέβαιος ὅτι διὰ τῆς ἰδίας αὐτῆς ἐπιδράσεως θὰ
1740ἠδύνατο νὰ ἐπιλύσῃ τὴν διαφοράν, ὅπως μὴ ἀναγκασθῇ
1741μετὰ δεκαήμερον νὰ προσφύγῃ εἰς τὴν βίαν. Τοῦτο ἰσχυρί-
1742σθην. Ἰσχυρίσθην ὅτι ὤφειλε νὰ προλάβῃ τὴν ἀνάγκην
1743τῆς κυβερνητικῆς προσφυγῆς εἰς τὴν βίαν, διότι σήμερον
1744διὰ τῆς παρατάσεως τῆς ἐκκρεμότητος, διὰ τῆς παρελκύ-
1745σεως καθιστᾷ ἀπαραίτητον, ἀναπόφευκτον τὴν βίαν μεθ’
1746ὅλων τῶν ὀδυνηρῶν συνεπειῶν. Αὐτὴ εἶναι ἡ διαφορὰ τῶν
1747ἀντιλήψεών μας.
1748§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καλομενόπουλος ἔχει τὸν λόγον.
1749§125Κ. ΚΑΛΟΜΕΝΟΠΟΥΛΟΣ. Βεβαίως δὲν ἐξαρτᾶται ἀπὸ
1750τὰς ἀγαθὰς προθέσεις τῆς Κυβερνήσεως ἡ κατάπαυσις μιᾶς
1751ἀπεργίας, οὔτε ἐγὼ θέλω νὰ ἐξετάσω κατὰ πόσον ἐν τῇ
1752ἀπεργίᾳ αὐτῇ, ἡ ὁποία μᾶς ἀπασχολεῖ, τὸ δίκκιον ἀνήκει
1753εἰς τὰς ἀξιώσεις τῶν ναυτεργατῶν ἢ εἰς τὰς ἀξιώσεις τῶν
1754πλοιοκτητῶν. Τὸ ζήτημα δὲν ἀνεπτύχθη τόσον θετικῶς ἐν τῇ
1755αἰθούσῃ ταύτῃ ὥστε νὰ μορφώσω τὸ ἐπ’ ἐμοὶ γνώμην ἐπὶ
1756τοῦ δικαίου τοῦ ἑνὸς ἢ τοῦ ἑτέρου τῶν μερῶν. Ἀλλ’ ἐκεῖνο
1757διὰ τὸ ὁποῖον σᾶς παρεκάλεσα νὰ μοὶ δώσητε τὸν λόγον
1758εἶναι ἄλλο τι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐν τῇ ἀσχολίᾳ αὐτῆς ὅπως
1759φέρῃ εἰς συνεννόησίν τινα τὰ διαμαχόμενα μέρη παρεγνώ-
1760ρισεν ὅτι ὑπάρχει ἓν ἄλλο μέγα μέρος, εἷς ἄλλος μέγας
1761ἀριθμὸς πολιτῶν Ἑλλήνων, τὸ ὁποῖον μέγα μέρος θεώμενον
1762μακρόθεν τὴν ἀπεργίαν, ἀναγινῶσκον εἰς τὰς ἐφημερίδας τὰ
1763τῆς διαμάχης αὐτῆς πάσχει πολὺ περισσότερον ἀφ’ ὅ,τι
1764πάσχουν οἱ ἰδιοκτῆται, ἀφ’ ὅ,τι πάσχουν οἱ ναυτεργάται. Ὁ
1765μέγας ἀριθμὸς τῶν Ἑλλήνων αὐτῶν πολιτῶν διερμηνεύει
1766διαμαρτυρίαν, κ. Πρόεδρε, ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ δι’ ἐμοῦ
1767ἀντιπροσωπεύοντος πλείστους, διότι ἡ Κυβέρνησις, ἐπανα-
1768λαμβάνω, εἶχε τὴν προσήλωσίν της ἐστραμμένην πρὸς τοὺς
1769διαμαχομένους, ἀλλὰ δὲν ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν ὅτι εἶχε καὶ μίαν
1770ἄλλην ὑποχρέωσιν, νὰ φροντίσῃ ἀμέσως, ἅμα εἶδεν ὅτι δια-
1771κόπτονται οἱ πλοῖ ὡς ἐκ τῆς ἀπεργίας, νὰ ἀποκαταστήσῃ
1772τὴν συγκοινωνίαν, οἵα ἦτο καὶ πρὸ τῆς ἀπεργίας ἀκεραία.
1773Ἔπρεπεν, ὅταν ἔμαθεν ὅτι ἐπίκειται ἀπεργία τῶν ναυτερ-
1774γατῶν, νὰ σπεύσῃ ὅπως διὰ παντὸς μέσου διατηρήσῃ τὴν
1775συγκοινωνίαν ὅπως διετήρησεν τὴν ἐπάρκειαν τοῦ ἄρτου.
1776Ὤφειλεν ἐν μικροτέρῳ μέτρῳ νὰ πράξῃ καὶ προκειμένου
1777περὶ τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν συγκοινωνιῶν.
1778Δὲν εἴχομεν τὴν ἀξίωσιν νὰ ἀποκαταστήσῃ ἀκέραια τὰ
1779διακοπέντα δρομολόγια, ἀλλ’ εἴχομεν τὴν ἀξίωσιν νὰ προ-
1780νοήσῃ, ὥστε ὄχι μόνον ὁ πληθυσμὸς ὁ ὁποῖος θέλει νὰ
1781μετακινηθῇ νὰ εὕρῃ τὸν τρόπον τῆς μετακινήσεως, ἀλλὰ τὸ
1782σπουδαιότερον νὰ ἠμπορῇ ἡ Βιομηχανία, ἡ ὁποία εἶχε καὶ
1783ἔχει ἀνάγκην νὰ ἀποστείλῃ τὰ προϊόντα της, νὰ εὕρῃ τρό-
1784πον πρὸς τοῦτο. Δυστυχῶς ἡ Κυβέρνησις παρημέλησεν
1785αὐτά. Ἔχω νὰ τῆς κάμω αὐτὴν τὴν παρατήρησιν καὶ ἐν
1786ταὐτῷ νὰ τῆς ὑποδείξω ὅτι, ἂν αἱ διαπραγματεύσεις μεταξὺ
1787πλοιοκτητῶν καὶ ναυτεργατῶν εἶναι προωρισμέναι νὰ παρα-
1788ταθοῦν ἐπί τινας ἡμέρας, ἀγνοῶ πόσας, ἡ διακοπὴ τῶν συγ-
1789κοινωνιῶν δὲν εἶναι πλέον ἐπιτετραμμένη, κ. Πρόεδρε, νὰ
1790παρατείνηται. Καὶ εἶναι ἀνάγκη ἡ Κυβέρνησις νὰ κάμῃ
1791ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐγένετο καὶ ἄλλοτε, τουτέστι νὰ ἐπιτάξῃ
1792ἀτμόπλοια καὶ νὰ τὰ ἐφοδιάσῃ μὲ πληρώματα τοῦ Πολεμι-
1793κοῦ Ναυτικοῦ καὶ νὰ διατηρήσῃ ἐν μέρει τὴν συγκοινωνίαν.
1794§126Κ. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Καὶ ἐγὼ θὰ σᾶς παρακαλέσω θερμό-
1795τατα, ὅπως λάβητε σύντονα μέτρα πρὸς ἀποκατάστασιν τῶν
1796συγκοινωνιῶν.
1797§127Ι. ΜΑΜΑΗΣ. Ἐζήτησα τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε, καὶ δὲν
1798μοὶ τὸν ἐδώκατε. Ἐγὼ εἶμαι ἐργάτης καὶ ἡγοῦμαι ὁμάδος
1799ἐργατῶν καὶ πρέπει ἡ γνώμη μου νὰ ἀκούηται εἰς τὰ ζη-
1800τήματα αὐτά. Πρέπει νὰ ἀναγνωρισθῶ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν
1801ὡς ἀντιπροσωπεύων τοὺς ἐργάτας, διότι ἀπὸ τοὺς ἐργάτας
1802προῆλθον καὶ αὐτοὺς θέλω ν’ ἀντιπροσωπεύω.
1803§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πασαλίδης ἔχει τὸν λόγον.
1804§129Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Δὲν θὰ εἰσέλθω, κύριοι, εἰς ἀκαδη-
1805μαϊκὰς συζητήσεις, διὰ νὰ ἀποδείξω τὰς σχέσεις μεταξὺ
1806τοῦ κεφαλαίου καὶ τῆς ἐργασίας. Ἓν μόνον θὰ εἴπω εἰς
1807τὸν πληρεξούσιον κ. Μιχαλακόπουλον, ὁ ὁποῖος εἶπεν ὅτι
1808τὸ κεφάλαιον ἔχει περισσοτέραν ἀξίαν παρὰ ἡ ἐργασία.
1809Ἡμεῖς λέγομεν ὅτι τὸ κεφάλαιον εἶναι δημιούργημα τῆς
1810ἐργασίας καὶ ἡ ἐργασία πρέπει νὰ ἔχῃ τὴν περισσοτέραν
1811ἀξίαν καὶ εἰς τὴν σημερινὴν καὶ εἰς τὴν μέλλουσαν κοινω-
1812νίαν. Ἂς ἔλθωμεν ὅμως εἰς τὸ κύριον ζήτημα. Ἡ ἀπεργία
1813τῶν ναυτεργατῶν ἔχει βεβαίως μεγάλην σημασίαν ὄχι μό-
1814νον ἀπὸ ἀπόψεως συμφερόντων τῶν ἐργατῶν, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ
1815κοινωνικῆς. Ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία θέλει μὲ τὴν τακτικήν
1816της νὰ συμβιβάσῃ τοὺς ἐργοδότας μὲ τοὺς ἐργάτας, δὲν θὰ
1817ἐπιτύχῃ τοῦ σκοποῦ της. Ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν σημερινὴν
1818κοινωνίαν ποὺ ἐπικρατεῖ ἡ ἐκμετάλλευσις ἐκ μέρους μιᾶς
1819τάξεως, τῆς ἀστικῆς, ἀπὸ τὰ σπλάγχνα τῆς ὁποίας ἐβγῆκε
1820καὶ ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, εἰς τὸ τέλος θ’ ἀναγκασθῇ νὰ
1821πάῃ μὲ τὸ μέρος τῆς ἀστικῆς τάξεως. Ἡ σημερινὴ Κυβέρ-
1822νησις θέλει νὰ συμβιβάσῃ τὰς δύο ἀντιθέτους τάξεις τῶν ἐρ-
1823γατῶν καὶ τῶν ἐργοδοτῶν, οἱ ὁποῖοι θέλουν πάντοτε νὰ ἐκ-
1824μεταλλεύωνται καὶ ἀρνοῦνται νὰ ὑψώσουν τὰ μεροκάματα,
1825τοὐναντίον δὲ θέλουν νὰ τὰ ὑποβιβάσουν καὶ νὰ αὐξήσουν
1826τὰς ὥρας τῆς ἐργασίας. Βλέπετε ὅτι ὁ κ. Βαρβαγιάννης
1827λέγει ὅτι εἰς τὴν Γερμανίαν ἐργάζονται δώδεκα ὥρας, ἐνῷ
1828ἠξεύρομεν ὅτι ἐργάζονται μόνον ὀκτώ. Ὅταν δὲ ἡ Γερμα-
1829νικὴ Κυβέρνησις ἠθέλησε νὰ κάμῃ τὰς ὥρας δώδεκα, ἔγινε
1830γενικὴ ἀπεργία· καὶ ἀπεφασίσθη καὶ ἐτέθη εἰς τὸν κατα-
1831στατικὸν χάρτην τῆς Γερμανίας ὅτι ἡ ἐργασία εἶναι ὀκτάω-
1832ρος. Ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, ἂν πραγματικῶς νομίζῃ ὅτι
1833ἔχουν δίκαιον οἱ ἐργατοναῦται, ἔπρεπεν ἀμέσως νὰ κτυπήσῃ
1834τοὺς ἐφοπλιστάς, νὰ ἐπιτάξῃ ἀμέσως ὅλα τὰ πλοῖά των καὶ
1835νὰ ἀρχίσῃ τὴν συγκοινωνίαν. Ἰδοὺ ποία ἔπρεπε νὰ εἶναι ἡ
1836πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως.
1837Εἰς τὸν κ. Βαρβαγιάννην, ὁ ὁποῖος τόσα εἶπε περὶ τοῦ
1838σοσιαλισμοῦ, θὰ τῷ ἀπαντήσω ὅτι εἰς τὴν Ρωσίαν, ὅπου
1839πράγματι ἐπεκράτησεν οὐχὶ βεβαίως ὁ σοσιαλισμὸς ὅπως
1840τὸν ἐννοοῦμεν ἡμεῖς, ἀλλ’ ὑπάρχει ἐκεῖ δικτατωρία μιᾶς
1841τάξεως, δικτατωρία τοῦ προλεταριάτου καὶ ἐκείνη ἡ τάξις
1842θέλει νὰ ἐπιβάλῃ τὸ πρόγραμμά της, εἶναι μία μεταβατικὴ
1843περίοδος, ἡ ὁποία τὴν ἀστικὴν κοινωνίαν θὰ τὴν μεταβάλῃ
1844ἀπὸ μίαν πολιτικὴν ὀργάνωσιν εἰς μίαν οἰκονομικὴν τοιαύ-
1845την, ὅπου ὅλα τὰ μέλη θὰ ἐργάζωνται διὰ τὸ κοινόν. Αὐτὸ
1846γίνεται εἰς τὴν Ρωσίαν καὶ ὅταν φέρουν ὡς παράδειγμα
1847τὴν Ρωσίαν πρέπει νὰ λάβουν ὑπ’ ὄψιν ὅτι εἶναι μία ἐπα-
1848ναστατικὴ περίοδος. Θὰ ἐρωτήσω λοιπὸν τὴν Κυβέρνησιν·
1849διὰ ποίους λόγους, ὅταν οἱ ἐργάται κάμνουν ἀπεργίαν, τοὺς
1850ἐπιστρατεύει ἢ τοὺς κτυπᾷ μὲ τὴν ἐξουσίαν τοῦ Κράτους
1851καὶ τὴν στιγμὴν ὅπου οἱ ἐφοπλισταὶ δὲν συμμορφώνονται
1852μὲ τὰς ἀποφάσεις τῆς Κυβερνήσεως ἡ Κυβέρνησις δὲν λαμ-
1853βάνει μέτρα βίας ἐναντίον τῶν ἐφοπλιστῶν; (Χειροκροτή-
1854ματα).
1855Αὐτὸ ἔπρεπεν ἡ Κυβέρνησις νὰ κάμῃ καὶ ἐγὼ τὴν κατη-
1856γορῶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς σοσιαλιστικῆς καὶ τῆς ἐργατι-
1857κῆς, διότι εἰς τὸ ζήτημα αὐτὸ μεροληπτεῖ καὶ τίθεται μὲ τὸ
1858μέρος τῶν ἐφοπλιστῶν. Διὰ τὴν πρωτομαγιά, ὅταν οἱ ἐργά-
1859ται ἐζήτησαν νὰ συγκεντρωθοῦν εἰς τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον,
1860ἡ Κυβέρνησις τοὺς τὸ ἀπηγόρευσε καὶ ἀφοῦ ἐμαζεύθησαν
1861τοὺς ἐκτύπησε. Τώρα ὅμως τοὺς ἐργοδότας δὲν τοὺς κτυπᾷ.
1862Λοιπόν, ἂν θέλητε νὰ στηριχθῆτε εἰς τὴν πλειονοψηφίαν
1863τοῦ ἐργαζομένου κόσμου, ὁ ὁποῖος εἶναι τὰ τέσσαρα πέμ-
1864πτα τοῦ ὅλου, πρέπει νὰ κτυπήσητε ἐκείνους τοὺς ὀλίγους οἱ
1865ὁποῖοι δὲν σκέπτονται διὰ τὰ συμφέροντα τοῦ Κράτους,
1866ἀλλὰ διὰ τὰ ἰδιοτελῆ συμφέροντά των. (Χειροκροτήματα).
1867§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τσαρλαμπᾶς.
1868§131Μ. ΤΣΑΡΛΑΜΠΑΣ. Δὲν προτίθεμαι νὰ εἰσέλθω εἰς τὴν
1869ἔρευναν τῶν δημιουργικῶν αἰτίων τῆς προκειμένης ἀπεργίας
1870οὐδὲ νὰ ἀναπτύξω τὸ ζήτημα ἀπὸ εὐρυτέρας ἀπόψεως, τῆς
1871κοινωνιολογικῆς, δεδομένου ὅτι δὲν εἶναι κατάλληλος ὁ
1872χρόνος διὰ τοιαύτην συζήτησιν.
1873Κατὰ μείζονα δὲ λόγον φρονῶ ὅτι ὁ κοινοβουλευτικὸς
1874ἔλεγχος ἐν τῇ παρούσῃ ὑποθέσει ἐλάχιστα συμβάλλει εἰς
1875τὴν λῆξιν τῆς ἀπεργίας καὶ ὅτι εὐκταῖον ἤθελεν εἶσθαι νὰ
1876ἀφεθῇ ἡ Κυβέρνησις ἐλευθέρα νὰ χειρισθῇ τὸ ζήτημα
1877ὅπερ κατ’ ἐμὲ δὲν ἐμφανίζει εἰμὴ μίαν καὶ μόνην σοβαρὰν
1878ἄποψιν, τὴν νέκρωσιν τῶν συγκοινωνιῶν τῆς Χώρας, ἧς
1879ἀπόρροια ἄμεσος εἶναι ἡ σπάνις τῶν τροφίμων καὶ συνεπῶς
1880ἡ χειροτέρευσις τῶν συνθηκῶν τῆς ζωῆς.
1881Κατὰ πόσον ὁ ἀντίκτυπος οὗτος, ὃν ἰδιαιτέρως αἰσθά-
1882νονται αἱ ἀποκεκλεισμέναι νῆσοι, εἶναι ὁ κύριος ἄξων τοῦ
1883ζητήματος ἐλπίζω ὅτι πάντες ὑμεῖς θὰ ἀντιλαμβάνησθε. Καὶ
1884διὰ τὸν λόγον αὐτὸν κοινὴ ἡμῶν δέον νὰ εἶναι ἡ ἐπιθυμία
1885πρὸς ταχεῖαν λύσιν τῆς ἀπεργίας.
1886Ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἐργατικὰς ἀξιώσεις νομίζω ὅτι ὑπάρχει
1887τρόπος συμβιβασμοῦ διὰ τῆς ἀποδοχῆς τῶν δικαίων αἰτημάτων
1888αὐτῶν καὶ τῆς εὐρυτέρας μελέτης τοῦ ἐργατικοῦ τῆς Χώρας
1889προβλήματος κατὰ τρόπον προστατευτικὸν τοῦ ἐργάτου καὶ
1890εἰρηνικῆς αὐτοῦ συμβιώσεως μὲ τὸ κεφάλαιον.
1891§132ΠΟΛΛΟΙ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΙ. Νὰ διακόψωμεν, κύριε
1892Πρόεδρε.
1893§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον ὥραν
18945.30′ μ.μ.
1895(Ὥρᾳ 9.15′ μ. μ.)