1920.02.13

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 39η

τῆς 13ης Φεβρουαρίου 1920

Προεδρία κ. Θ. ΣΟΦΟΥΛΗ

(Ὥρᾳ 5.25′ μ.μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ν’ ἀναγνωσθῶσι τὰ πρακτικά. (Ἀναγινώσκονται καὶ ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως).

§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: Οἱ ἔφεδροι τῆς κοινότητος Σκριμποῦς Λεβαδείας, παρακαλοῦσιν ὅπως πληρωθῶσι τὰ ἐπιδόματα τῆς ἐπιστρατεύσεως τοῦ 1915, 1916. Οἱ πολιτικοὶ συνταξιοῦχοι τοῦ Ναυπλίου παρακαλοῦσιν ὅπως ληφθῇ μέριμνα περὶ αὐξήσεως τῆς συντάξεώς των. Ὁ κ. Α. Παπαναστασίου (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας), ὑποβάλλει νομοσχέδιον «περὶ φωτισμοῦ τῶν πόλεων δι’ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος». Ὁ κ. Α. Μιαούλης (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν) ὑποβάλλει νομοσχέδιον «περὶ αὐξήσεως τῆς διὰ τοῦ νόμου 1824 χορηγηθείσης πιστώσεως πρὸς πληρωμὴν ἐξόδων νοσηλείας ἀνδρῶν τοῦ Π. Ναυτικοῦ». Ὁ κ. ΣΠΥΡΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας) ὑποβάλλει νομοσχέδιον «περὶ ἐγκρίσεως προϋπολογισμοῦ δαπάνης 37.531 δραχμῶν διὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ λιμεναρχείου Πειραιῶς». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Γερμανός, Α. Παπαζαχαρίου, Κ. Παζαρέντζος, Μ. Κολοκύθας καὶ Α. Ἀργυρός, ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ περὶ ἐκλογῆς βουλευτῶν νόμου ΧΜΗʹ τοῦ 1877 κλπ.». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Πολυχρονιάδης ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ καταργήσεως εἰσφορῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων διὰ τὰς δαπάνας τῆς στοιχειώδους ἐκπαιδεύσεως καὶ τῆς Ἀστυνομίας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Θανόπουλος, Γ. Νοταρᾶς, Κ. Σταμούλης, Ν. Παρίτσης, Κ. Ἀλαβάνος, Α. Χρηστόπουλος, Ν. Γαρδικιώτης, Δ. Χρυσοστάλης, Ν. Γερμανός, Γ. Καραϊσκάκης Θ. Γοῦσκος, Π. Μερλόπουλος, Μ. Δαζέας καὶ λοιποὶ ὑποβάλλουσι τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 915 τοῦ 1917 περὶ κανονισμοῦ ἀποδοχῶν ἀξιωματικῶν κλπ.». Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Διούμπης, ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ τελωνειακοῦ δασμολογίου». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Μπουρνιᾶς ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 1364 «περὶ μετοχικοῦ Ταμείου τοῦ κατὰ γῆν στρατοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Θ. Φίλιος, Π. Φλέσσας, Α. Ἀναστασιάδης, Δ. Χρυσοστάλης, Δ. Γκλαβᾶς, Ι. Πισπιρῆς, Α. Τ. Μπασιᾶς, Ν. Γαρδικιώτης, Α. Θανόπουλος, Ι. Κανναβὸς καὶ λοιποὶ ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 8 Φεβρουαρίου 1919 Ν. Διατάγματος». Ὁ Σύνδεσμος τῶν Ἑλληνίδων ὑπὲρ τῶν δικαιωμάτων τῆς Γυναικὸς, ὑποβάλλει ὑπόμνημα δι’ οὗ συνηγορεῖ ὑπὲρ τῆς ταχείας ἐπιψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου περὶ διαζυγίου καὶ τοῦ περὶ τῆς ἐξ ἀδιαθέτου διαδοχῆς, ὡς ἐπίσης καὶ περὶ καταργήσεως τοῦ Φαλκιδίου νόμου. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Τ. Μπασιᾶς, Χ. Βασιλακάκης, Α. Χριστόπουλος, Κ. Μελᾶς, Δ. Γκλαβᾶς, Θ. Βελλιανίτης καὶ Κ. Ἀλαβάνος, συνιστῶσι τὸ ὑπόμνημα, καὶ παρακαλοῦσιν ὅπως ἐπισπευσθῇ ἡ ἐκτύπωσις καὶ διανομὴ αὐτοῦ. Ἡ ἐπὶ τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑποβάλλει τὰς ἐκθέσεις αὑτῆς ἐπὶ τῶν κάτωθι νομοσχεδίων: «Περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ ΑΦΚΖʹ νόμου τοῦ 1887 περὶ διαχειρίσεως τῆς ἐγχωρίου περιουσίας τῆς Κεφαλληνίας καὶ ἱδρύσεως δι’ αὐτῆς φιλανθρωπικῶν καταστημάτων ἐν Κεφαλληνίᾳ, ὡς ἐτροποποιήθη διὰ τοῦ νόμου ΓΧΚΗʹ τοῦ 1910». «Περὶ ἐπιβολῆς δημοτικοῦ τέλους ἐπὶ τῶν ἀδειῶν οἰκοδομῆς». «Περὶ πληρωμῆς καὶ δικαιολογήσεως ὁδοιπορικῶν ἐξόδων τῶν διὰ τῆς Χωροφυλακῆς καὶ Ἀστυνομίας ἐκτελουμένων μεταγωγῶν». «Περὶ τῆς δημοτικῆς καὶ κοινοτικῆς φορολογίας τῆς ἐν Πελοποννήσῳ παραγομένης σταφίδος». «Περὶ καταρτισμοῦ ὁριστικοῦ μητρώου ἐν ταῖς νέαις Χώραις».

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Ι. Μπουρνιᾶς ὅπως καταθέσῃ καὶ ἀναπτύξῃ ἀναφορὰν διαφόρων κατοίκων τοῦ νομοῦ Εὐβοίας.

§4Ι. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἡ ἀναφορὰ τῶν κατοίκων Εὐβοίας ἀφορᾷ τὸ ἑξῆς: Ἔφεδροι ἡλικιῶν 13α, 13β καὶ 14 ἐνῷ ἀπελύθησαν αἱ κλάσεις των πρὸ δύο μηνῶν ἡ 14η Μεραρχία ἐπειδὴ εὑρίσκεται εἰς Μαγνησίαν τῆς Μ. Ἀσίας, δὲν τοὺς ἀπολύει. Νομίζω, ὅτι εἶναι δίκαια τὰ παράπονα τῶν ἐφέδρων αὐτῶν οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὸ Μέτωπον· ἐὰν εἶναι ἀπολύτως ἀπαραίτητος ἡ παρουσία αὐτῶν νὰ σταλῇ ἄλλος στρατὸς, ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται εἰς τὴν ἐσωτερικὴν ζώνην. Νομίζω, ὅτι εἶναι δίκαιον νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις πᾶν μέτρον δυνατὸν νὰ τοὺς ἀντικαταστήσῃ.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Γκλαβᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§6Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Ἀπουσιάζων ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, παρακαλῶ νὰ ἀναβληθῇ.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται. Ὁ κ. Μανασάκης ὅπως καταθέσῃ πρότασιν νόμου.

§8Μ. ΜΑΝΑΣΑΚΗΣ. Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ καταθέσω πρότασιν νόμου, διὰ τῆς ὁποίας κανονίζεται ὁ τρόπος τῆς προαγωγῆς τοῦ σχολείου τῆς δημοτικῆς ἐκπαιδεύσεως κατὰ τρόπον εὐχερέστερον. Κατὰ τὸ ὑπάρχον σύστημα διὰ νὰ προαχθῇ ἕνα σχολεῖον λαμβάνεται ὡς βάσις ὁ μέσος ὅρος τοῦ ἀριθμοῦ τῶν φοιτώντων μαθητῶν ἐπὶ τρία ἔτη ἢ μᾶλλον τῶν προσερχομένων εἰς ἐξετάσεις εἰς τρία ἔτη. Ἰσχυριζόμεθα ὅτι ἡ διάταξις εἶναι περιοριστικὴ παρὰ πολύ, διότι φέρει πρόσκομμα εἰς τὴν δημοσίαν ἐκπαίδευσιν, καθ’ ὅσον συμβαίνει ὥστε πολλοὶ μαθηταὶ νὰ φοιτῶσιν εἰς τὸ αὐτὸ σχολεῖον εἰς τρόπον ὥστε εἷς καὶ μόνον διδάσκαλος νὰ μὴ ἐπαρκῇ διὰ τὴν ἐκπαίδευσιν αὐτῶν. Παρακαλῶ νὰ τυπωθῇ καὶ διανεμηθῇ ἡ πρότασις νόμου.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φίλιος ὅπως καταθέσῃ καὶ ἀναπτύξῃ ἀναφορὰν δικαστικῶν κλητήρων.

§10Θ. ΦΙΛΙΟΣ. Ὑποβάλλω τὴν ἀναφορὰν μὲ τὴν παράκλησιν νὰ παραπεμφθῇ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ. κ. Ι. Λεκανίδης, Κ. Μητσοτάκης, Α. Κριάρης καὶ Ε. Θεοδωρίδης, ὅπως καταθέσωσι καὶ ἀναπτύξωσιν ἀναφορὰν τοῦ ὑπενωμοτάρχου Μπουρδαντωνάκη Δημητρίου.

§12Ι. ΛΕΚΑΝΙΔΗΣ. Καταθέτω μίαν ἀναφορὰν τοῦ τέως ὑπενωμοτάρχου Δημ. Μπουρδαντωνάκη. Πρόκειται περὶ ἑνὸς νέου, ὁ ὁποῖος κατὰ τὴν ἔκρηξιν τοῦ κινήματος εὑρίσκετο ἐδῶ ὡς ἔφιππος χωροφύλαξ καὶ ὁ ὁποῖος μόλις ἔμαθε τὸ κίνημα ἔσπευσεν εἰς Θεσσαλονίκην, κατόπιν ἦλθεν ἐδῶ καὶ προσελήφθη εἰς τὸ σῶμα τῆς ἀσφαλείας. Δὲν γνωρίζω τὶ κατορθώθη διὰ ραδιουργιῶν καὶ ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ἐξεκαθαρίσθη χωρὶς νὰ γνωρίζῃ τὸν λόγον, δὲν λαμβάνει δὲ οὐδὲν ἐπίδομα, οὔτε τὸ ποσὸν τὸ διδόμενον ἐφ’ ἅπαξ, διότι αὐτὸς ἀπεπέμφθη ὡς ἔφεδρος. Διὰ τοῦτο ὑποβάλλω τὴν ἀναφορὰν ἵνα τὴν λάβητε ὑπ’ ὄψει καὶ ἀφοῦ εὕρητε βάσιμα τὰ ἀναφερόμενα λάβητε μίαν πρόνοιαν διὰ τὸν ἄνθρωπον αὐτόν.

§13Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἂς μοῦ σταλῇ ἡ ἀναφορὰ καὶ θὰ ἐξετάσω τὸ ζήτημα ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Μερλόπουλος ἐπὶ ἀναφορᾶς κατοίκων Ἀγουλινίτσης καὶ Βελάτζης τέως δήμου Βέλακος.

§15Π. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Οἱ κάτοικοι Ἀγουλινίτσης παραπονοῦνται ὅτι ἡ μόνη ὁδὸς, ἡ ὁποία ἐξυπηρετεῖ τὴν συγκοινωνίαν μεταξὺ τῆς στάσεως Ἀλφειοῦ καὶ Ἀγουλινίτσης κατερειπώθη, παρακαλῶ λοιπὸν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας νὰ διατάξῃ τὰ δέοντα.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κύριοι Κ. Σταμούλης, Δ. Ἀναγνωστάκης, Μ. Παπαμιχελάκης, Δ. Γκλαβᾶς, Μ. Βολουδάκης, Ι. Μανέτας, Α. Χριστόπουλος κλπ. ὅπως καταθέσωσι καὶ ἀναπτύξωσιν ἀναφορὰν περὶ τῶν μονιμοποιηθέντων ἀξιωματικῶν.

§17Κ. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Κατὰ τὸ 1916 προεκλήθη διαγωνισμὸς πρὸς κατάταξιν ὑπιάτρων καὶ ἀνθυπιάτρων, καὶ κατὰ τὰς 25 Νοεμβρίου δι’ ἑνὸς Διατάγματος κατετάχθησαν ὡς μόνιμοι εἰς τὰς τάξεις τοῦ στρατοῦ. Οἱ ἐν Θεσσαλονίκῃ προσεχώρησαν εἰς τὸ ἐθνικὸν κίνημα καὶ προσέφερον σημαντικωτάτας ὑπηρεσίας. Ὅταν εἶδον ὅτι κατετάσσοντο ἐνταῦθα δι’ ἀκύρων Διαταγμάτων ὑπίατροι καὶ ἀνθυπίατροι παρεπονέθησαν εἰς τὴν ἐκεῖ Κυβέρνησιν διὰ τὸ γενόμενον ἐνταῦθα ἀδίκημα, τὸ ὁποῖον ἀφῆκε αὐτοὺς διότι προσεχώρησαν εἰς τὸ Ἐθνικὸν κίνημα, ὅπως προσφέρωσι τὰς ὑπηρεσίας των διὰ τὸ μεγαλεῖον τῆς πατρίδος. Ἔλαβον τότε διαβεβαιώσεις, ὅτι τὰ ἄκυρα ταῦτα Διατάγματα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ νομιμοποιήσῃ ἡ Κυβέρνησις τῆς Θεσσαλονίκης ἐρχομένη ἐνταῦθα. Καὶ δὲν εἶναι μόνον τοῦτο. Οἱ ἀξιωματικοὶ οὗτοι, οἱ ἀκύρως καταταχθέντες προήχθησαν μετὰ ἑνὸς ἔτους ὑπηρεσίαν εἰς τὸν ἀνώτερον βαθμόν. Ἤδη ὑποβάλλουσιν ἀναφορὰν καὶ παρακαλοῦσι νὰ διαβιβασθῇ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, μὲ τὴν ἐλπίδα, ὅτι τὰ δίκαια αὐτῶν παράπονα θέλουσιν ἀμειφθῆ.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ. κ. Μ. Μανασάκης, Μ. Σακλαμπανάκης, Γ. Κοκκινάκης, Α. Ζητάκης κλπ. ὅπως καταθέσωσι καὶ ἀναπτύξωσι πρότασιν νόμου «περὶ ἱδρύσεως εἰδικοῦ Πταισματοδικείου ἐν Ἡρακλείῳ Κρήτης». Ὁ κ. Μανασάκης ἔχει τὸν λόγον.

§19Μ. ΜΑΝΑΣΑΚΗΣ. Ἡ περιφέρεια τοῦ Εἰρηνοδικείου Ἡρακλείου περιλαμβάνει πλὴν τῆς πόλεως, ἐχούσης πληθυσμὸν περίπου 30.000 κατοίκους καὶ περὶ τοὺς 8 ἀγροτικοὺς δήμους, οἱ ὁποῖοι ἐσχάτως προσηρτήσθησαν εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ Εἰρηνοδικείου Ἡρακλείου, καὶ συνεπῶς ἡ περιφέρεια αὕτη περιλαμβάνει ἐν συνόλῳ ἄνω τῶν 50.000 κατοίκων. Ἐν τῷ Κράτει ἔχουσι ἱδρυθῆ περὶ τὰ 35 εἰδικὰ πταισματοδικεῖα καὶ ὡς ἐπίσης καὶ πολλὰ Εἰρηνοδικεῖα ἑδρεύοντα εἰς κωμοπόλεις. Εἰς τὸ Ἡράκλειον ἴσως ἐκ παραδρομῆς δὲν ἱδρύθη τοιοῦτον, καὶ συνεπῶς ὁ ὑπάρχων Εἰρηνοδίκης, ὁσηνδήποτε ἱκανότητα καὶ ἂν ἔχῃ, εἶναι ἀνεπαρκὴς ἵνα ἐξασκῇ τὰ πολλαπλὰ καθήκοντα αὐτοῦ, δικαστικὰ καὶ διοικητικά, καὶ διὰ τοῦτο λαμβάνω τὴν τιμὴν μετ’ ἄλλων συναδέλφων νὰ ὑποβάλωμεν πρότασιν νόμου «περὶ ἱδρύσεως εἰδικοῦ Πταισματοδικείου ἐν Ἡρακλείῳ τῆς Κρήτης», παρακαλῶ δὲ νὰ τυπωθῇ, διανεμηθῇ καὶ παραπεμφθῇ εἰς τὴν ἁρμοδίαν Ἐπιτροπήν.

§20Γ. ΚΟΚΚΙΝΑΚΗΣ. Ὅλοι οἱ βουλευταὶ τοῦ νομοῦ Ἡρακλείου συνιστῶμεν τὴν πρότασιν αὐτήν.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μελᾶς παρακαλεῖ τοὺς κ. κ. Ὑπουργοὺς τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ τῆς Παιδείας νὰ ἐξετασθῇ ἐὰν ὁ σκοπὸς τῆς διαθήκης Εὐθυμίου Χριστοδουλίδου, ἐξετελέσθη ἢ ἐκτελεῖται, ἐὰν δηλονότι μορφώνονται καὶ ἀποστέλλονται εἰς Ἤπειρον ἱερεῖς μορφωθέντες ἐν τῇ Ριζαρείῳ Σχολῇ. Ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει, διατὶ ἡ διαχειριστικὴ ἐπιτροπὴ δὲν ἐνισχύει δι’ ὅλου τοῦ εἰσοδήματος τὴν Ἱερατικὴν Σχολὴν Σκοπίων, ἵνα ἐκπληρωθῇ ὁ πόθος τοῦ ἀειμνήστου διαθέτου, ὅστις καθ’ ἃς ἔχει πληροφορίας οὐδέποτε ἐξεπληρώθη ἐκτὸς ἑνὸς διαπρεποῦς κληρικοῦ, τοῦ πατρὸς Θωμαΐδου, σπουδάσαντος διὰ τοῦ κληροδοτήματος καὶ περιβληθέντος τὸ ἱερὸν σχῆμα. Ἐρωτᾷ· ποῖα μέτρα σκοπεύουν νὰ λάβουν οἱ κ. κ. Ὑπουργοὶ διὰ τὴν ἐκπλήρωσιν τοῦ σκοποῦ τῆς διαθήκης.

§22Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Δὲν δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν ὅτι δὲν ἐκτελεῖται ὁ σκοπὸς τῆς διαθήκης τοῦ Εὐθυμίου Χριστοδουλίδου διότι πάντοτε ἀποστέλλονται εἰς Ἤπειρον μορφωμένοι ἱερεῖς ἐξελθόντες ἐκ τῆς Ριζαρείου Σχολῆς. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος δὲν ἀπεστάλησαν, διότι δὲν παρουσιάσθησαν ὑποψήφιοι. Ἕνεκα τούτου τὸ Ὑπουργεῖον ὑπέδειξεν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν νὰ τροποποιήσῃ τὸ Καταστατικόν, ὅπως οἱ ὑποψήφιοι λαμβάνονται, οὐ μόνον ἐκ τῆς πόλεως τῶν Ἰωαννίνων, ἀλλὰ καὶ ἐκ τῶν περιχώρων συμφώνως πρὸς τοὺς ὅρους τῆς διαθήκης. Ὁ τρόπος, τὸν ὁποῖον ὑποδεικνύει ὁ κ. βουλευτὴς θὰ ἀντέκειτο πρὸς τὰς διατάξεις τῆς διαθήκης, καὶ ἑπομένως δὲν εἶναι δυνατὸν ν’ ἀποτελέσῃ τρόπον ἐκτελέσεως τῆς διαθήκης. Ἐν τούτοις νομίζω, τροποποιουμένου τοῦ καταστατικοῦ θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ ἐκτελεσθῇ πληρέστερον ὁ σκοπὸς τοῦ διαθέτου.

§23Κ. ΜΕΛΑΣ. Ὁ σκοπὸς τοῦ δαιθέτου ἦτο νὰ καταρτίσῃ καὶ ν’ ἀποδώσῃ εἰς τὴν κοινωνίαν καὶ ἰδιαιτέρως εἰς τὴν Ἤπειρον μορφωμένους ἱερεῖς. Ὅταν ἀπέθανεν ὁ Εὐθύμιος Χριστοδουλίδης δὲν ὑπῆρχεν ἡ ἱερατικὴ σχολὴ Ἰωαννίνων. Λοιπὸν τὸ ζήτημα εἶναι νὰ ἐνισχυθῇ ἡ ἱερατικὴ σχολὴ Ἰωαννίνων ἵνα ἐκτελεσθῇ ὁ σκοπός του. Ἡ οὐσία εἶναι ὅτι δὲν ἔχομεν εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἤπειρον ἱερεῖς. Ἔχουσι κύριε Ὑπουργέ, ἐκπαιδευθῇ ἑκατοντάδες ἑλληνοπαίδων ἀπὸ τὴν Ριζάρειον Σχολὴν καὶ κανεὶς δὲν ἔχει γίνῃ παπᾶς! Τὶ νὰ τοὺς κάμωμεν; Ἐξέρχονται 16 ἢ 17 κατ’ ἔτος καὶ κανεὶς δὲν γίνεται παπᾶς διὰ τὴν Ἤπειρον. Λοιπὸν πρέπει νὰ γίνῃ αὐτὸ διὰ νὰ ἐκτελεσθῇ τὸ πνεῦμα τῆς διαθήκης, διότι κανεὶς ἱερεὺς δὲν γίνεται ἀπὸ τὴν Ριζάρειον Σχολήν.

§24Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Θὰ μελετηθῇ τὸ ζήτημα καὶ ἀπὸ τὴν ἄποψιν αὐτήν.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φίλιος παρακαλεῖ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν 1) τίνα μέτρα ἔλαβε διὰ τὸν Πορταϊκὸν ποταμόν, τοῦ ὁποίου τὰ ὕδατα καταστρέφουσιν ὁλοκλήρους δήμους, καὶ 2) τὶ διέταξε διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ ὑπολοίπου τῆς ὁδοῦ Μεγάλων Καλυβίων–Παζαρίνης–Μουζακίων.

§26Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου ἐμερίμνησε καὶ ἐδόθη σχετικὴ πίστωσις διὰ πρόχειρα τινὰ μέτρα ἐν τῷ Πορταϊκῷ ποταμῷ. Ἐπίσης ἔχει ὑπ’ ὄψιν της καὶ τὴν κατασκευὴν τῆς ὁδοῦ Καλυβίων–Μουζακίων.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Φίλιος παρακαλεῖ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν ἂν διέταξε τὴν κατασκευὴν σιδηροδρομικοῦ σταθμοῦ Μεγάλων Καλυβίων.

§28Ε. ΡΕΠΟΥΛΗΣ (Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Δὲν ἠμποροῦσα νὰ διατάξω τὴν κατασκευήν. Ὡμίλησα γενικώτερον περὶ τῶν ἀναγκῶν τῶν σιδηροδρόμων. Μία τῶν ἀναγκῶν εἶναι καὶ αὐτή.

§29Θ. ΦΙΛΙΟΣ. Ἡ Ἀνωτάτη Διεύθυνσις Μεταφορῶν εἶχε στείλει τὸ ἔγγραφον, ἀλλ’ ἡ ἑταιρεία τοῦ σιδηροδρόμου, καίτοι ὁμολογεῖ ὅτι ὁ σταθμὸς εἶναι ἀνεπαρκής, ἐν τούτοις λέγει δὲν ἠμποροῦμεν νὰ χαλάσωμεν τὸν σταθμὸν διὰ νὰ ἱδρύσωμεν ἄλλον σταθμόν, διότι χρειάζεται δαπάνη. Τὸ οἰκόπεδον δύναται νὰ τὸ δώσῃ καὶ ὁ κ. Ζωγράφος, ἀλλ’ ὑπάρχουν καὶ δημόσια οἰκόπεδα.

§30Ε. ΡΕΠΟΥΛΗΣ (Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Δὲν ἔχω γνῶσιν τῆς ὑποθέσεως.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Παπαβασιλείου παρακαλεῖ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν διατὶ ἡ Στρατολογία ἀρνεῖται νὰ μεταφέρῃ εἰς τὴν βʹ σειρὰν ἐφεδρείας ἔφεδρον στρατιώτην ὡς ἔχοντα ἀδελφὸν φονευθέντα ἐν πολέμῳ (κατὰ τὸν Ἑλληνοβουλγαρικὸν πόλεμον) ἰσχυριζομένη ὅτι μετέφερε πρεσβύτερον ἀδελφὸν εἰς τὴν βʹ σειρὰν ἐφεδρείας, ὡς πατέρα τεσσάρων ζώντων τέκνων, ἐνῷ κυρίως μετέφερε τοῦτον, διότι ἦτο πατὴρ 4 τέκνων. Τὸ δὲ ἐπικαλούμενον ὑπὲρ αὐτοῦ εὐεργέτημα, ὡς ἔχοντα ἀδελφὸν ἕτερον θανόντα ἐν πολέμῳ ἀρνεῖται νὰ μεταφέρῃ καίτοι εἶναι συγχρόνως ὁ μόνος προστάτης χήρας μητρὸς καὶ ἀδελφὸς ἀνηλίκων.

§32Μ. ΝΕΓΡΟΠΟΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Κατὰ τὸν σχετικὸν νόμον τὸ εὐεργέτημα τῆς μεταφορᾶς εἰς τὴν βʹ σειρὰν ἐφεδρείας ἀνήκει εἰς τὸν πρεσβύτερον ἀδελφόν. Ἐφόσον οὗτος ἀπέκτησε τὸ εὐεργέτημα τοῦτο καὶ ἂν συντρέχει δι’ αὐτὸν ἀτομικῶς καὶ ἄλλος λόγος ἐξαιρέσεως, ὡς ἔχων τέσσαρα τέκνα, δὲν δύναται νὰ τύχῃ τοῦ εὐεργετήματος τοῦ αὐτοῦ καὶ ὁ δεύτερος ἀδελφὸς ἐπὶ τῷ λόγῳ ὅτι ἔχει ἀδελφὸν φονευθέντα ἐν πολέμῳ, διότι τὸ εὐεργέτημα τοῦτο δὲν παρέχεται εἰς δύο μέλη τῆς αὐτῆς οἰκογενείας.

§33Σ. ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ. Πρόκειται, κύριοι, περὶ στρατιώτου, ὁ ὁποῖος ζητεῖ νὰ ἔλθῃ εἰς τὴν δευτέραν σειρὰν ἐφεδρείας, διότι ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ ἐφονεύθη ἐν πολέμῳ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ἀρνεῖται νὰ δώσῃ αὐτὸ τὸ εὐεργέτημα εἰς τὸν τοιοῦτον στρατιώτην. Ὁ στρατιώτης οὗτος ἀνήκει εἰς οἰκογένειαν, ἡ ὁποία ἔδωκε τρεῖς στρατιώτας εἰς τὴν ἐπιστράτευσιν καὶ τῆς ὁποίας ὁ μὲν εἷς ἐξ αὐτῶν, ὡς ἔχων τέσσαρα τέκνα, καὶ ἤδη ἔχει 8 μετεφέρθη εἰς τὴν δευτέραν σειρὰν ἐφεδρείας, ὁ δὲ δεύτερος ἐφονεύθη εἰς τὴν μάχην τοῦ Κιλκίς, ὁ δὲ τρίτος, ὁ ὁποῖος εἶναι τῆς κλάσεως τοῦ 1916 ὑπηρέτησε τὴν θητείαν του ἐπὶ διετίαν καὶ πλέον ἤτοι ἐξεπλήρωσε τὴν στρατιωτικήν του ὑποχρέωσιν καὶ τώρα ζητεῖ νὰ ἔλθῃ εἰς τὴν δευτέραν σειρὰν ἐφεδρείας, καθ’ ὃ δικαίωμα τοῦτο δίδεται αὐτῷ ἐκ τοῦ νόμου. Ὑπάρχουσι δύο νόμοι ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τοῦτο: Ὑπάρχει τὸ ἄρθρον 81 τοῦ στρατολογικοῦ νόμου καθ’ ὃ ἀναγράφεται ὅτι ὁ στρατιώτης ὁ ἔχων τέσσαρα τέκνα μεταβαίνει εἰς τὴν δευτέραν σειρὰν ἐφεδρείας καὶ τοῦτο εἶναι ἀναφαίρετον δικαίωμα, διότι ἔχει τὰ τέκνα του καὶ ἡ πολιτεία καλῶς ἐποίησε, καὶ ἔδωκε τὸ εὐεργέτημα τοῦτο, ἵνα οὗτος μένων ἐν τῷ οἴκῳ του φροντίσῃ περὶ τῆς ἀδυνάτου οἰκογενείας του. Ἀλλ’ ἡμεῖς δὲν ζητοῦμεν σήμερον τοῦτο. Ἀφ’ οὗ οὗτος ἀπηλλάγη ἤδη· ἡμεῖς ζητοῦμεν ἄλλο τι· δηλαδὴ νὰ δοθῇ τὸ τοιοῦτον εὐεργέτημα καὶ εἰς τὸν ἐν ἐνεργείᾳ στρατιώτην ἀδελφόν του, ὁ ὁποῖος ζητεῖ τὸ αὐτὸ εὐεργέτημα λόγῳ τοῦ θανάτου τοῦ ἀδελφοῦ του ἐν πολέμῳ. Καὶ ἡ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων προέβη περαιτέρω λαβοῦσα ἀπόφασιν κατὰ τὸ 1917, πολὺ ὕστερον τῆς ψηφίσεως τοῦ ἐν ἰσχύϊ στρατολογικοῦ νόμου. Καὶ ἐμερίμνησε καὶ ἐψήφισε νόμον, ὁ ὁποῖος ἐδημοσιεύθη εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως τῷ 1917 καὶ εἶναι οὗτος ὁ νόμος, ὃν ἀναφέρετε, ὑπ’ ἀριθ. 1049. Ἀκούσατε ὅμως διὰ νὰ ἴδητε τί λέγει ὁ νόμος αὐτός, διὰ νὰ δώσητε ἐκτίμησιν εἰς τὴν ἀπάντησιν, τὴν ὁποίαν δίδει σήμερον καὶ ἔδωκε προχθὲς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν. Εἰς τὸ ἄρθρον 81 τοῦ νόμου περὶ στρατολογίας λέγει (ἀναγινώσκει): «Προστίθεται ἐξ ἑκάστης οἰκογενείας, ἧς ἀπεβίωσε εἴτε ἐκ τραυμάτων εἴτε ἐκ νόσων στρατιώτης ἐν πολέμῳ μεταφέρεται ὁ μεγαλείτερος ἀδελφὸς εἰς τὴν δευτέραν σειρὰν τῆς ἐφεδρείας κλπ.». Καὶ πρεσβύτερος εἶναι ὁ μεταφερθεὶς εἰς τὴν δευτέραν σειράν, οὐχὶ δι’ ἄλλον λόγον ἀλλὰ χάριν τῶν τεσσάρων του τέκνων, καὶ προσθέτει ὁ νόμος 1049 τούτου δὲ μὴ ἐπιθυμοῦντος, (καὶ δὲν ἐπεθύμισε), ὡς ἐμφαίνεται ἐκ πράξεως εἰρηνοδικειακῆς, καθ’ ἣν ἐδήλωσεν ὅτι δὲν ἐπιθυμεῖ νὰ λάβῃ αὐτὸ τὸ εὐεργέτημα ὁ πρεσβύτερος ἀδελφός. Καθορίζει δὲ τὸ ἄρθρον καὶ κάτι ἐπὶ πλέον, ὅπερ καὶ ζητοῦμεν ὅτι, ὅταν ὁ πρεσβύτερος ἀδελφὸς ἀρνεῖται τὸ εὐεργέτημα αὐτό, τότε τοῦτο δίδεται εἰς τὸν ἑπόμενον καὶ εἰς τὸν δεύτερον καὶ οὕτω καθ’ ἑξῆς εἰς τὸν τρίτον, ὅστις ἐξ αὐτῶν ζητήσει τὸ εὐεργέτημα αὐτό. Καὶ διὰ τοῦτο νομίζω ὅτι οὕτω πως πρέπει νὰ ἑρμηνευθῇ ὁ νόμος αὐτός, ἐκτὸς ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν δὲν θέλει νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὸν νόμον τοῦτον 1049, τὸν ὁποῖον ἐψήφισεν ἡ Βουλὴ καὶ ὁ ὁποῖος ἐδημοσιεύθη εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως τὸ 1917.

§34Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Ὁ νόμος εἶναι σαφὴς, δὲν χρειάζεται ἑρμηνίαν. Μεταφέρεται ὑποχρεωτικῶς.

§35Μ. ΝΕΓΡΟΠΟΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Δὲν μετεφέρθη ὁ πρεσβύτερος εἰς τὴν ἐφεδρείαν;

§36Σ. ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ. Μετεφέρθη δι’ ἄλλον λόγον, διότι εἶχε τέσσαρα παιδιὰ καὶ ἀπαρτίζει ἰδίαν οἰκογένειαν. Ἐν Κρήτῃ ἐφαρμόζεται αὐτὸς ὁ νόμος 1049, ὅστις εἶναι λίαν σαφὴς, διότι τὸ δικαίωμα, τὸ ὁποῖον ἐπρόκειτο νὰ δοθῇ εἰς τὸν πρεσβύτερον ὁρίζει νὰ δοθῇ εἰς τὸν δεύτερον ἐπιζῶντα ἀδελφὸν καὶ εἰς τὸν τρίτον κλπ. Λοιπὸν αὐτὸς ὁ ἀδελφός, ὁ ὁποῖος εἶναι καὶ προστάτης χήρας μητρὸς ἐχούσης ἀνήλικα τέκνα νομίζω ὅτι δικαιοῦται νὰ μεταφερθῇ εἰς τὴν δευτέραν σειράν. Εἶναι δὲ σαθρὸν τὸ λεγόμενον ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας, ὅτι δὲν δύναται νὰ δοθῇ εὐεργέτημα εἰς τὸν δεύτερον. Ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἶναι ὅτι «κατὰ τὸν νόμον 1049 δὲν δύναται νὰ μεταβιβάσῃ τὰ δικαιώματα εἰς ἕτερον ἀδελφόν». Τοῦτο τὸ τελευταῖον, κύριοι, ὅτι δὲν δύναται νὰ μεταβιβάσῃ τὰ δικαιώματα εἰς ἕτερον ἀδελφὸν αὐτοῦ δὲν ἔχει πουθενὰ τὸ στήριγμα, διότι λάβετε ὑπ’ ὄψει ὅτι ἐὰν κατὰ δυστυχίαν ἦσαν εἰς τὴν αὐτὴν οἰκογένειαν δύο ἀνίκανοι, καὶ ἐπειδὴ εἶναι δύο ἐκ τῆς οἰκογενείας ἀνίκανοι, ὁ εἷς τυφλὸς καὶ ὁ ἕτερος μονόχειρ δὲν δικαιοῦνται αὐτοὶ οἱ δύο ἀδελφοὶ νὰ λαμβάνωσιν τὸ εὐεργέτημα τῆς ἀπαλλαγῆς ἐξ ἀνικανότητος, τὸ ὁποῖον χορηγεῖται ὑπὸ τοῦ νόμου;

§37Ε. ΡΕΠΟΥΛΗΣ (Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Τὸ ζήτημα εἶναι συζητήσιμον. Ἡ προσωπική μου ἀντίληψις καὶ γνώμη εἶναι ὅτι ἐφ’ ὅσον ὁ εἷς μετετέθη εἰς τὴν σειρὰν τῆς ἐφεδρείας λόγῳ τοῦ ὅτι εἶναι πατὴρ τεσσάρων τέκνων ἡ μεταφορὰ δὲν ἀποκλείει τὸ δικαίωμα, τὸ ὁποῖον παρέχεται εἰς τὸν ἄλλον. Εἶναι προσωπική μου γνώμη. Ἀφήσατε νὰ τὸ μελετήσῃ ὁ κ. Ὑπουργός.

§38Μ. ΝΕΓΡΟΠΟΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Ἀφήσατε καὶ θὰ τὸ λύσω τὸ ζήτημα.

§39Σ. ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ. Ἐγὼ δὲν ἔχω ἀντίρρησιν.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Χριστόπουλος παρακαλεῖ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν ἂν μετὰ τὴν διάλυσιν τῶν ἐμπέδων συνέστη ἐν Πειραιεῖ λόχος τις, τὶς διοικεῖ τοῦτον καὶ πῶς ἀπετελέσθη, ποία ἀρχὴ ἐπεκράτησε κατὰ τὴν προσκόλλησιν εἰς αὐτὸν τῶν διαφόρων ὁπλιτῶν καὶ πόσων, καὶ ἐὰν προσεκολλήθησαν ἐκεῖ ὁπλῖται καὶ ποῖοι, οἱ ὁποῖοι ἦσαν ἀλλαχοῦ ἀπεσπασμένοι, καθ’ ἣν ἐποχὴν οἱ ἄλλοι ἀνεχώρησαν εἰς τὴν ἐμπόλεμον ζώνην πρὸς συνάντησιν τῶν συναδέλφων των, ἕτοιμοι νὰ χύσουν ἐν ἀνάγκῃ τὸ τίμιον αἷμά των ὑπὲρ τῆς πατρίδος.

§41Ε. ΡΕΠΟΥΛΗΣ (Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Κατὰ τὴν προσωπικήν μου γνώμην τὸ πρᾶγμα εἶναι συζητήσιμον καὶ θὰ μελετηθῇ εἰδικῶς.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ. κ. Δ. Πετρακάκος καὶ Δ. Μαλλιόπουλος ἐρωτῶσι τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, ἐὰν δὲν νομίζει, ἀφ’ οὗ δὲν εἶναι ὥριμος ἀκόμη ἡ σκέψις τῆς ἀπολύσεως τῶν ἐξ ἀναβολῆς στρατευσίμων, ὅτι πληροῦνται πάντες οἱ ὅροι καὶ οὐδὲν ὑφίστανται κακὸν ἡ δημοκρατικὴ ἰδέα καὶ ἡ ἀρχὴ τῆς ἰσότητος, ἐὰν διαταχθῇ ἡ ἐκτέλεσις ὑπηρεσίας αὐτῶν εἰς τὰ ἐνταῦθα ἔμπεδα σώματα, ὅπως δύνανται νὰ παρακολουθῶσι καὶ τὰς σπουδὰς των.

§43Μ. ΝΕΓΡΟΠΟΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Ὄχι, δὲν εἶναι ὥριμος, τοὐναντίον μάλιστα.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Καρπετόπουλος ἐρωτᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, διὰ τίνα λόγον δὲν ἐξακολουθεῖ ἡ ἀπὸ τὸν Ἰούλιον 1919 ἀπόφασις τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου περὶ προαγωγῶν τῶν Σχολείων 28, 29, 30, ἀρρένων Ἀθηνῶν, ὡς καὶ ἑνὸς ἢ δύο θηλέων τῆς αὐτῆς πόλεως.

§45Δ. ΔΙΓΚΑΣ (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας). Τὰ οἰκήματα, εἰς τὰ ὁποῖα εἶναι ἐγκατεστημένα τὰ σχολεῖα ἔχουν τόσας παραδόσεις ὅσας καὶ μέχρι σήμερον. Ἐπρότεινα εἰς τὸ Ἐκπαιδευτικὸν Συμβούλιον.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ. κ. Ι. Λεκανίδης, Κ. Μητσοτάκης, καὶ Γ. Μυλονογιάννης ἐρωτῶσι τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, διατί δὲν προβαίνει εἰς τὴν προαγωγὴν ὑπαξιωματικῶν καὶ ἀνθυπασπιστῶν Χωροφυλακῆς εἰς τὸν βαθμὸν ἀνθυπασπιστοῦ καὶ ἀνθυπομοιράρχου, καθόσον μάλιστα εἰς τοὺς ἀνωτέρους βαθμοὺς ὑπάρχουν προηγμένοι ὑπεράριθμοι.

§47Μ. ΝΕΓΡΟΠΟΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Εἶναι ὑπεράριθμοι.

§48Ι. ΛΕΚΑΝΙΔΗΣ. Παρακαλοῦμεν ὅπως ὁ πίναξ τῶν προαγωγῶν, ὁ ὁποῖος λήγει τὴν 31 Μαρτίου παραταθῇ ἐπὶ τρίμηνον ἀκόμη ὡς ὑπεσχέθη ὁ κ. Ὑπουργός, διότι πραγματικῶς ὑπάρχουν πολλοὶ ἀνθυπασπισταὶ καὶ ἐνωμοτάρχαι, οἱ ὁποῖοι ἔχουσι προσφέρει πολυτίμους ὑπηρεσίας εἰς τὴν χωροφυλακὴν καὶ οἱ ὁποῖοι ἔχουσι διετίαν εἰς τὸν αὐτὸν βαθμὸν καίτοι ἔχουσι ἐπιτύχει εἰς τὰς ἐξετάσεις.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Ἀλαβάνος, ἐρωτᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, ἐὰν θὰ ληφθῇ μέτρον βελτιώσεως τῆς οἰκονομικῆς θέσεως τῶν καθηγητῶν τοῦ Πανεπιστημίου, οἵτινες, ἐνῷ κατὰ τὸν ὀργανισμὸν τοῦ 1914, εἶναι ἰσότιμοι πρὸς τοὺς Ἀρεοπαγίτας, ἐν τούτοις λαμβάνουν ὡς μισθὸν τὸ τρίτον τοῦ μισθοῦ τῶν Ἀρεοπαγιτῶν· εἶναι οὗτοι οἱ μόνοι τῶν λειτουργῶν τοῦ Κράτους, οἵτινες μισθοδοτοῦνται ἀκόμη σύμφωνα μὲ τὸ Διάταγμα τοῦ 1834 μὲ προσαύξησιν μόνον 50 δραχμῶν.

§50Κ. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔλαβον τὴν τιμὴν νὰ κάμω τὸ ἐρώτημα αὐτὸ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, οὐχὶ διότι εἶχον δισταγμόν τινα περὶ τῶν προθέσεων τῆς Κυβερνήσεως, διότι ἡ Κυβέρνησις τῶν Φιλελευθέρων, λαβοῦσα πρόνοιαν περὶ τῶν λειτουργῶν τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, δὲν ἀμφιβάλλω ποσῶς ὅτι θὰ ἐπεκτείνῃ αὐτὴν καὶ εἰς τὸ Ἀνώτατον Ἐκπαιδευτήριον, οὐδὲ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφήσῃ τοὺς ἐν αὐτῷ διορισμένους ἐγκαταλελειμμένους εἰς τὸν δρόμον τῆς ζωῆς, διότι εἶναι γνωστὸν ὅτι διὰ πολλοὺς ἐξ αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν ἰδιαιτέρους πόρους, ἡ ζωὴ εἶναι ἀφόρητος· ἀλλ’ ἔλαβον τὴν τιμὴν νὰ ἀπευθύνω τὸ ἐρώτημα διὰ νὰ συστήσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, ὅπως ὅσον τὸ δυνατὸν ταχύτερον ληφθῇ ἡ ἐπιβαλλομένη πρόνοια διὰ τοὺς δημοσίους αὐτοὺς λειτουργούς, οἱ ὁποῖοι πραγματικῶς πάσχουν καὶ οἱ ὁποῖοι ἐνῷ ἔχουν τὸν βαθμὸν τοῦ Ἀρεοπαγίτου, λαμβάνουν μισθὸν 500 δραχμὰς, δηλαδὴ μισθοδοτοῦνται ἀκόμη μὲ τὸ Διάταγμα τοῦ 1834 μὲ προσαύξησιν μόνον 50 δραχμῶν.

§51Δ. ΔΙΓΚΑΣ (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας). Θὰ ληφθῇ πρόνοια, κ. συνάδελφε, διὰ τοῦ ὀργανισμοῦ τοῦ Πανεπιστημίου, ὅστις μετ’ οὐ πολὺ ὑποβάλλεται εἰς τὴν Βουλήν.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κύριοι Ι. Λεκανίδης, Κ. Μητσοτάκης καὶ Γ. Μυλωνογιάννης, παρακαλοῦσι τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅπως γνωρίσῃ εἰς τὴν Βουλήν, ἂν εἶναι ἀληθὲς τὸ διαδιδόμενον παρὰ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας, ὅτι προτίθεται νὰ καταργήσῃ τὴν Κρητικὴν στολὴν τῆς χωροφυλακῆς.

§53Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Οὐδὲν μέτρον ἐλήφθη τροποποιοῦν τὴν ὑφισταμένην κατάστασιν, ἀλλ’ ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἀφομοιώθη ἡ Κρητικὴ χωροφυλακή, εἶναι προφανὲς, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν εἰς τὸ σῶμα τῆς χωροφυλακῆς δύο διαφορετικαὶ στολαί. Κατὰ τὸν κανονισμὸν ὅμως τὸν προσωρινὸν θὰ παραμένῃ ἐν Κρήτῃ προσωρινῶς ἡ ἰδιαιτέρα στολὴ τῆς Κρητικῆς χωροφυλακῆς.

§54Ι. ΛΕΚΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργὲ, φρονοῦμεν, ὅτι λόγος ἱστορικὸς τοὐλάχιστον ἐπιβάλλει ὅπως διατηρῆται ἓν τμῆμα τῆς χωροφυλακῆς μὲ τὴν στολὴν αὐτήν· διότι, ὡς γνωρίζετε, καὶ ἀπόφασις διεθνὴς ἐλήφθη ὅπως διατηρηθῇ ἡ στολὴ αὐτή. Οἱ Πρόξενοι τῶν Χανίων ἐπέβαλλον εἰς τὴν Κρητικὴν Κυβέρνησιν νὰ τηρῆται ἡ στολὴ αὕτη καὶ ἡ ἀπόφασις αὐτὴ ἰσχύει καὶ σήμερον. Δὲν ἔχομεν τὴν ἀξίωσιν νὰ εἶναι γενικὸν τὸ μέτρον, ἀλλ’ ὅπως τηρεῖται ἡ φουστανέλλα δι’ ἓν τμῆμα τοῦ Ἑλληνικοῦ στρατοῦ, ἂς τηρῆται καὶ ἡ βράκα δι’ ἓν τμῆμα τῆς χωροφυλακῆς, διότι ἔχει καὶ ἱστορικὸν λόγον. Ἐνθυμεῖσθε, ὅτι μὲ τὴν βράκαν ἦσαν ἐνδεδυμένοι οἱ χωροφύλακες ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐπέβαλλον τὴν τάξιν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην καὶ εἰς πολλὰ ἄλλα μέρη.

§55Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Τὴν βράκαν θὰ διατηρήσωμεν ἀκόμη;

§56Ι. ΛΕΚΑΝΙΔΗΣ. Μάλιστα δι’ ἓν τμῆμα τῆς χωροφυλακῆς. Ὅπως ὀρθῶς διετηρήσαμεν καὶ τὴν φουστανέλλαν.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κανεὶς δὲν θὰ ἀφαιρέσῃ τὴν βράκαν τῆς χωροφυλακῆς. Μὴ φοβεῖσθε. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως παρακαλεῖται νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, τίνες εἶναι οἱ λόγοι οἱ ἐπιβάλλοντες εἰς τὸν Διοικητὴν τοῦ Βʹ Σώματος Στρατοῦ νὰ ἐπιβάλῃ κατὰ τὰς παραμονὰς τῆς ὑπογραφῆς καὶ τῆς τελευταίας συνθήκης τῆς εἰρήνης τὴν λογοκρισίαν ἐπὶ τοῦ τύπου τῆς πόλεως τῶν Πατρῶν.

§58Ε. ΡΕΠΟΥΛΗΣ (Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Πρώτην φορὰν, τὴν στιγμὴν αὐτὴν λαμβάνω γνῶσιν, κύριε Πρόεδρε.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐδόθη ἀργὰ καὶ ἀργὰ ἐστάλη. Τὴν ἀναβάλλομεν διὰ τὴν αὔριον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ἐρωτᾶται, διατὶ δὲν ἐμονιμοποιήθη ὁ ἔφεδρος ἀνθυπολοχαγὸς πεζικοῦ Παναγιώτης Εὐθυμίου, ὑπηρετῶν νῦν εἰς τὸ 10 σύνταγμα πεζικοῦ, ἐνῷ προσεχώρησεν ἐκ τῶν πρώτων εἰς τὸ κίνημα καὶ ἄλλοι νεώτεροί του ἐμονιμοποιήθησαν.

§60Μ. ΝΕΓΡΟΠΟΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Διότι τὸ Συμβούλιον τῶν Στρατιωτικῶν ἐθεώρησεν ὅτι δὲν κέκτηται τὰ ἀναγκαῖα προσόντα.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ εἶναι. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας ἐρωτᾶται τὶ ἐνήργησεν ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων Καμαρῶν τῶν Πατρῶν.

§62Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Ἐγγράφως ἀπαντῶ.

§63Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Θὰ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι, κ. Πρόεδρε, ἂν δὲν εἴμεθα σύμφωνοι, νὰ ἐπαναφέρωμεν τὸ ἐρώτημα. Ὥστε καλὸν θὰ ἦτο ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἔλεγε κἄτι τι.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λάβετε γνῶσιν τῆς ἐγγράφου ἀπαντήσεως τώρα καὶ ἐδῶ εἶναι ὁ κ. Ὑπουργός.

§65Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Τὸ δεύτερον ἐρώτημα, κ. Πρόεδρε, νὰ ἀναβληθῇ.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πολὺ καλά, ἀναβάλλεται. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ἐρωτᾶται διατὶ δὲν πληρώνονται οἱ δικαιοῦχοι ἐκ τοῦ νομοῦ Ἀχαϊοήλιδος.

§67Μ. ΝΕΓΡΟΠΟΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Νὰ ἀναβληθῇ, κ. Πρόεδρε.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται.

Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Κ. Μελᾶς ὑπενθυμίζει εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας τὴν ἀπὸ ἑβδομάδος παράκλησίν του, ὅπως καταθέσῃ εἰς τὴν Βουλὴν τοὺς φακέλλους ἀνακρίσεων καὶ πρακτικὰ δίκης τοῦ Μητροπολίτου Ἰωαννίνων Βλάχου ὡς καὶ τὴν μακροσκελεστάτην ἀναφορὰν τῶν Ἰωαννιτῶν κατὰ τοῦ εἰρημένου Μητροπολίτου, ἣν ἰδιοχείρως παρέδωκεν εἰς τὸν Γενικὸν Γραμματέα, ἀπουσιάζοντος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, πρὸ πολλῶν μηνῶν.

§69Δ. ΔΙΓΚΑΣ (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας). Δὲν συνεκεντρώθησαν ἀκόμη, καθ’ ὅτι ἡ δικογραφία εὑρίσκεται ἐν Κερκύρᾳ ὅπου ὑπάρχει ἐκκρεμὴς δίκη κατὰ τοῦ ἐν λόγῳ Μητροπολίτου.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ. κ. Κ. Ἀλαβᾶνος, Κ. Καλομενόπουλος, Γ. Παπαβασιλείου καὶ Ι. Μαραγκός, ὑποβάλλουσιν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν τὴν ἐπερώτησιν, ὅτι ἀπὸ τῆς συστάσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Βασιλείου μέχρι τοῦ Βαλκανικοῦ πολέμου, ὑφίστατο στρατολογικὸν Γραφεῖον Κυκλάδων μὲ ἕδραν τὴν Σῦρον. Τοῦτο ἐξυπηρέτει ἄριστα τὰς στρατολογικὰς ἀνάγκας 20 χιλιάδων μαχητῶν τοῦ στρατοῦ τῆς ξηρᾶς καὶ θαλάσσης. Κατὰ τοὺς Βαλκανικοὺς ὅμως πολέμους τὸ πάνσοφον ὑπὸ τὸν Δούσμανην Ἐπιτελεῖον κατήργησε τὸ Γραφεῖον τοῦτο καὶ ἔσπειρε εἰς τοὺς πέντε ἀνέμους τοὺς ἀτυχεῖς Κυκλαδίτας ὑπαγαγὼν τὰς 100 Κοινότητας τοῦ νομοῦ εἰς διάφορα στρατολογικὰ διαμερίσματα, τὰ ὁποῖα ἐξικνοῦνται μέχρι Δράμας καὶ Σερρῶν. Πρὸ τοιαύτης καταστάσεως, ἣν μὲ τόσην στενοχωρίαν ἀνέχονται οἱ Κυκλάδιοι, θὰ ἦτο ἔργον ἐὰν ὁ κ. ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν Ὑπουργὸς ἐλάμβανεν πρόνοιαν ἱδρύσεως, ἂν ὄχι Στρατολογικοῦ Γραφείου, τοὐλάχιστον παραρτήματος ἐν Σύρῳ. Ἡ παρασχεθησομένη ὑπηρεσία αὕτη ἐπὶ τοῦ ζητήματος, ζωτικωτάτου, κοινωφελοῦς καὶ εὐεργετικοῦ δι’ ἕνα πατριωτικώτατον τμῆμα τῆς Πατρίδος, ὅπερ παρέχει πρόθυμον τὴν συμβολήν του καθ’ ὅλους τοὺς ἐθνικοὺς ἀγῶνας, θ’ ἀποσπάσῃ ἀμέριστον καὶ ζωηρὰν τὴν εὐγνωμοσύνην τοῦ Κυκλαδικοῦ λαοῦ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν τῶν Φιλελευθέρων. Ὁ κ. Κ. Ἀλαβᾶνος ἔχει τὸν λόγον.

§71Κ. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐλάβομεν τὴν τιμὴν μετ’ ἄλλων κυρίων συναδέλφων ἐκ Κυκλάδων νὰ ἐγγράψωμεν σύστασιν πρὸς τὸν ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν κ. Ὑπουργὸν ὅπως μεριμνήσῃ περὶ ἱδρύσεως Στρατολογικοῦ γραφείου ἢ μᾶλλον Στρατολογικοῦ παραρτήματος εἰς τὸν νομὸν Κυκλάδων. Τὸ ζήτημα αὐτὸ δὲν εἶναι νέον, καὶ ἄλλοτε ἀπησχόλησε τοὺς βουλευτὰς Κυκλάδων, τοὺς ἀπασχολεῖ καὶ θὰ ἐξακολουθῇ νὰ τοὺς ἀπασχολῇ, διότι τὸ θεωροῦν ζήτημα ζωτικώτατον διὰ τὸν νομὸν Κυκλάδων, ζωτικώτερον ἀκόμη μετὰ τὰς τόσας ἐπιστρατεύσεις καὶ ἀποστρατεύσεις, θανάτους καὶ αἰχμαλωσίας. Ἔτι δὲ ἐπιτακτικώτερον γίνεται, καθ’ ὅσον θὰ ὑπάρχῃ ἐφεδρικὴ στρατολογία εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ νομὸς Κυκλάδων εἶχεν ἐν Σύρῳ Στρατολογικὸν Γραφεῖον ἀπὸ τῆς ἱδρύσεως τοῦ Βασιλείου, ἀλλὰ δὲν γνωρίζω πῶς τὸ σοφὸν ἐπιτελεῖον τὸ πρό τινων ἐτῶν, χωρὶς νὰ μᾶς δώσῃ ποτὲ τὴν ἐξήγησιν, ἐσκέφθη νὰ καταργήσῃ τὸ Στρατολογικὸν Γραφεῖον Σύρου καὶ τὸ Στρατολογικὸν παράρτημα, καὶ ἐπὶ πλέον νὰ διαιρέσῃ τὸν νομόν Κυκλάδων εἰς τρία καὶ νὰ μεταφέρῃ αὐτὰ εἰς Ἀθήνας, εἰς Σέρρας καὶ εἰς Δράμαν. Ἐννοεῖται ὅτι τὸ πρᾶγμα αὐτὸ εἶναι τερατῶδες, προσθέτω τοῦτο, ὅτι καθ’ ἣν στιγμὴν εἰσῆλθον οἱ Βούλγαροι εἰς τὴν Δυτικὴν Μακεδονίαν εἰς τὸ 1916 ὁ Στρατιωτικὸς Διοικητὴς ὅταν ἔμαθε, ὅτι τὰ ἔγγραφα τῶν Σερρῶν καὶ τῆς Δράμας ἀνῆκον εἰς τὰς νήσους τοῦ Αἰγαίου, κατεπλάγη. Νομίζω λοιπόν, κ. Ὑπουργέ, ὅτι τὸ ἀδίκημα εἶναι καταφανές, καὶ ὅλος ὁ νομὸς εὑρίσκεται, ἂς μοὶ ἐπιτραπῇ ἡ φράσις, ἐν δικαίᾳ ἀγανακτήσει, διὰ τὸ ζήτημα αὐτὸ, διότι 100 κοινότητες τοῦ νομοῦ, αἱ ὁποῖαι ἀπέστειλαν 25.000 μαχητῶν ξηρᾶς καὶ θαλάσσης, οἱ ὁποῖοι εἶναι γνωστὸν μετὰ πόσης αὐταπαρνήσεως προσέφερον τὰς ὑπηρεσίας των εἰς τὸν ἐθνικὸν ἀγῶνα, κατώρθωσε νὰ τὰς διαιρέσῃ καὶ ἀποστείλῃ τοὺς στρατευθέντας ἐδῶ καὶ ἐκεῖ. Εἶναι γνωστὸν πόσην σημασίαν ἔχει ἓν γραφεῖον στρατολογικὸν διὰ τὰς αἰτουμένας πληροφορίας. Φθάνει πολλάκις μέχρι τῆς στερήσεως τῆς ἀτομικῆς του ἐλευθερίας, διότι συμβαίνει εἰς πολίτης νὰ χάσῃ ἓν πιστοποιητικόν. Πῶς θέλετε ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Ἀνάφης νὰ ἐπικοινωνήσῃ μὲ τὸ Στρατολογικὸν Γραφεῖον Δράμας ἢ Σερρῶν ἵνα λάβῃ τὴν ἀπάντησιν, ἡ ὁποία εἶναι πολύτιμος διὰ τὴν ἐλευθερίαν τοῦ ἀτόμου, ἄλλως τε δὲν πρόκειται καὶ περὶ δαπάνης μεγάλης τοῦ δημοσίου, τοῦτο κατενόησεν ἡ Πολιτεία ἐσχάτως καὶ διώρισεν ἕνα στρατολόγον, ἀλλ’ αὐτὸς δὲν ἀρκεῖ. Δὲν χρειάζεται λοιπὸν μεγάλη πρόσθετος δαπάνη, διότι καθ’ ἃς ἔχομεν πληροφορίας ὁ Δῆμος Σύρου εἶναι διατεθειμένος νὰ προσφέρῃ τὸ οἴκημα. Ἂς ἀποφασίσῃ λοιπὸν ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἀποδεχθῇ τὴν παράκλησίν μας ταύτην, ἐν τῇ πεποιθήσει, ὅτι θέλει προσφέρῃ μεγίστην ὑπηρεσίαν εἰς τὸν Κυκλαδικὸν λαόν.

§72Σ. ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ. Καὶ ἐγὼ ἑνοῦμαι μὲ τὴν παράκλησιν τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου, διότι ὄντως μέγα ἀδίκημα διεπράχθη κατὰ τοῦ λαοῦ τῶν Κυκλάδων διὰ τῆς καταργήσεως τοῦ ἀνέκαθεν λειτουργοῦντος ἐν Σύρῳ στρατολογικοῦ γραφείου.

§73Θ. ΒΕΛΛΙΑΝΙΤΗΣ. Κἄτι τι παρόμοιον συμβαίνει, κ. Ὑπουργέ, μὲ τὴν Κέρκυραν. Ἀπὸ τῆς Ἑνώσεως τῆς Ἑπτανήσου ὑπῆρχε πάντοτε στρατολογικὸν γραφεῖον Κερκύρας. Ἤδη μετεφέρθη εἰς Πρέβεζαν καὶ οὕτω συμβαίνουσι καὶ ἐκεῖ ὅλαι αὐταὶ αἱ ἀνωμαλίαι, τὰς ὁποίας ἀνέφερεν ὁ κ. συνάδελφος.

§74Μ. ΝΕΓΡΟΠΟΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Τὸ ζήτημα αὐτὸ ἦλθε πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, μόλις ἀνέλαβον προσωρινῶς αὐτό. Μελέτην εἶχεν ὑποβάλει ἐπ’ αὐτοῦ ἡ ὑπηρεσία, ἡ ὁποία μοὶ ἔδωκεν ἓν νομοσχέδιον περὶ ἱδρύσεως παραρτήματος στρατολογίας ἐν Σύρῳ καὶ εἰς ἄλλα μέρη· ἀλλ’ ἀπὸ τὴν μελέτην τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ εἶδον ἀτυχῶς, ὅτι ἡ ἵδρυσις παραρτημάτων δὲν θὰ ἦτο μία ἁπλῆ σκόνη εἰς τὰ μάτια τοῦ κόσμου, διότι αὐτὰ τὰ παραρτήματα δὲν θὰ χρησιμεύσουν ἢ μόνον ὡς μία διαβιβαστικὴ ἀρχή.

§75Γ. ΚΑΡΠΕΤΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἐπέλθῃ μόνον πολλαπλασιασμὸς τῆς ὑπηρεσίας.

§76Μ. ΝΕΓΡΟΠΟΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Βεβαίως· ὅλη ἡ στρατολογικὴ ὑπηρεσία γίνεται εἰς τὰ συντάγματα, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν δι’ ἑνὸς ἁπλοῦ παραρτήματος νὰ μεταφερθῇ αὐτὴ ἡ ὑπηρεσία. Ὁ κ. Γρίβας συνεφώνησε πληρέστατα μὲ τὴν γνώμην τὴν ἰδικήν μου, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι τὸ σύστημα αὐτὸ πρέπει νὰ μεταβληθῇ ἄρδην καὶ νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὸ παλαιόν.

§77Θ. ΦΙΛΙΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὸ στρατολογικὸν γραφεῖον Λαρίσσης, ὑπάρχει ἓν δωμάτιον, οἱ ἀξιωματικοὶ μένουν οἱ ἴδιοι, οἱ κατάλογοι εἶναι οἱ ἴδιοι, ἂν πρόκειται νὰ οἰκονομηθῇ τὸ ἐνοίκιον ἓν δωμάτιον εὐχαρίστως τὸ παρέχει καὶ ὁ Δῆμος καὶ οἱ ἰδιῶται ἀκόμη.

§78Γ. ΓΕΡΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐγὼ ἔπρεπε νὰ ἐκφράσω τὴν ἀπορίαν μου πῶς φέρει τὸ ὄνομα στρατολογικὸν γραφεῖον Κερκύρας, διότι τοιοῦτον ὄνομα φέρει ἡ πινακίς, ἡ ὁποία εἶναι ἀνηρτημένη εἰς τὴν θύραν. Ἠξεύρω μόνον τοῦτο ὅτι ἡ Κέρκυρα δὲν χρησιμεύει ὡς κέντρον τῆς ἀποστρατεύσεως εἴτε διότι εἶναι παραπολὺ ἀπόκεντρος καὶ ἐπειδὴ εἰς τὴν μεραρχίαν αὐτὴν συγκεντρώνεται στρατὸς ἐξ ἄλλων ἐπαρχιῶν, ὁ δὲ σκοπὸς τῶν στρατευμάτων αὐτῶν εἶναι πρὸς τὴν Ἤπειρον καὶ πρὸς ἄλλα σημεῖα, πρὸς τὰ ὁποῖα πολὺ εὐκολώτερον εἶναι νὰ μεταφερθοῦν ἐκ Πρεβέζης παρὰ ἐκ Κερκύρας. Ἀλλὰ ἡ Κέρκυρα εἶχε χρησιμεύσει ὡς ναυτικὴ βάσις ξένων στρατευμάτων καὶ ἑπομένως θὰ ἠδύνατο νὰ χρησιμοποιηθῇ ὡς στρατολογικὸν γραφεῖον τῆς 8ης Μεραρχίας.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Βαλσαμάκης ἐπερωτᾷ τοὺς κ. κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ Γεωργίας Ὑπουργοὺς, διατί, καίτοι αἱ πρόσοδοι τοῦ Εἰδικοῦ Ταμείου Ἀγροφυλακῆς Κεφαλληνίας εἰσπραττόμεναι δὲν εἰσήγοντο, ὡς ὁ νόμος κελεύει, εἰς τὸ Εἰδικὸν Ταμεῖον Ἀγροφυλακῆς· ἀλλ’ εἰσαγόμεναι ὡς δημόσιοι πρόσοδοι εἰς τὸ Δημόσιον Ταμεῖον καὶ πρὸς ὄφελος τούτου ἐμείωσαν κατὰ φυσικὸν λόγον τὸ ἐνεργητικὸν τοῦ Εἰδικοῦ τῆς Ἀγροφυλακῆς Ταμείου, ὅπερ ἐν τέλει παρουσίασε φαινομενικῶς παθητικόν, ὀφεῖλον σημαντικὸν ποσὸν δῆθεν εἰς τὸ Δημόσιον Ταμεῖον. Συνεπείᾳ δὲ τούτου ἀπέσχεν τὸ Δημόσιον τῆς εἰσπράξεως τοῦ Εἰδικοῦ Ταμείου Ἀγροφυλακῆς, καθυστέρησαν ἐπὶ ἔτος καὶ πλέον τὸν μισθὸν τῶν ἀγροφυλάκων· ἕνεκεν τοῦ ὁποίου κατελύθη ὁ εὐεργετικὸς καὶ κατὰ πάντα λυσιτελὴς εἰς τὴν ἀγροτικὴν ἀσφάλειαν νόμος ἐν Κεφαλληνίᾳ, περιελθούσης εἰς ἀθλιέστατον σημεῖον πλέον τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας μέχρις ἐγκαταλείψεως τῆς καλλιεργείας τῶν κτημάτων ὑπὸ τῶν ἰδιοκτητῶν ὡς γεωργῶν. Καὶ διατί, ἐνῷ εἰσέπραξε τὸ Δημόσιον τὰ μὴ ὀφειλόμενα πράγματι πρὸς αὐτό, ἀλλὰ φαινομενικῶς ἐξακολουθεῖ καὶ μετὰ τὴν ἐξόφλησιν τῆς ἀπαιτήσεώς του εἰσπράττει τοὺς προσθέτους χάριν τοῦ Εἰδικοῦ Ταμείου Ἀγροφυλακῆς φόρους, πρὸς ἴδιον ὄφελος, ὡς ὑφισταμένης πλέον ἀγροφυλακῆς.

§80Μ. ΝΕΓΡΟΠΟΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Τὸ ζήτημα εἶναι ὅτι αἱ δαπάναι τῆς ἀγροφυλακῆς εἶχον ὑπερβῇ τὰς εἰσφορὰς τῶν κοινοτήτων, πρὸ πάντων εἰς μίαν ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἕνεκα τοῦ ἀποκλεισμοῦ αἱ εἰσπράξεις ἦσαν ἐλάχισται. Εὐτυχῶς ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου ἐπερίσσευσε ἕνα ἀρκετὸν ποσόν, περίπου 50.000 δραχμῶν καὶ διετάχθη νὰ πληρωθοῦν οἱ μισθοὶ τῶν ἀγροφυλάκων.

§81Α. ΒΑΛΣΑΜΑΚΗΣ. Αἱ πληροφορίαι, τὰς ὁποίας ἔχετε ἐκ τῆς ὑπηρεσίας δὲν προσαρμόζονται πρὸς τὴν ἀλήθειαν ἀτυχῶς. Ὡς γνωστὸν ὑπάρχει ταμεῖον ἀγροφυλακῆς, τὸ ὁποῖον ἔχει ὡρισμένα ἔσοδα. Ἀτυχῶς ὅμως οἱ ὑπάλληλοι οἱ οἰκονομικοί, ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου τῆς ἀγροφυλακῆς δὲν ἐτήρησαν εἰδικὰ βιβλία, ὡς ὁ νόμος ἐπιτάσσει, τῶν ἐσόδων τοῦ ταμείου τῆς ἀγροφυλακῆς, ἀλλὰ καίτοι εἰσέπραττον τὰ ἔσοδα ταῦτα, τὰ εἰσῆγον ὡς δημόσιον ἔσοδον. Ἐξ οὗ προέκυψε τὸ ἑξῆς, ἀφ’ ἑνὸς μὲν ὠφελήθη τὸ δημόσιον ἐκ τῆς ἐπιπροσθέτου ταύτης φορολογίας, ἀφ’ ἑτέρου δὲ παρουσίασε τὸ ταμεῖον τῆς ἀγροφυλακῆς ἔλλειμμα, ἐκ τοῦ ὁποίου προκύπτει ὅτι δὲν ἐπαρκοῦν τὰ ἔσοδα, διὰ τὴν συντήρησιν τῶν ἀγροφυλάκων. Ἀλλ’ ὅπερ τὸ σπουδαιότερον, τὸ ὁποῖον δὲν ἀφορᾷ ὑμᾶς, ἀλλὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ἕνεκα τῆς καταστάσεως ταύτης καὶ τῆς μὴ πληρωμῆς τῶν ἀγροφυλάκων ἐπὶ 20 μῆνας, παρέλυσεν ἐντελῶς ὁ νόμος τῆς ἀγροφυλακῆς καὶ δὲν ὑφίσταται ἀγροτικὴ ἀσφάλεια.

§82Ε. ΡΕΠΟΥΛΗΣ (Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Ἔχει ἀφαιρέσει τὸ Δημόσιον, ἔσοδα τοῦ ταμείου Ἀγροφυλακῆς Κεφαλληνίας;

§83Α. ΒΑΛΣΑΜΑΚΗΣ. Μάλιστα. Εἰσέπραττε, κύριε Ἀντιπρόεδρε, πρὸ 20 μηνῶν τοὺς φόρους χωρὶς νὰ πληρώνῃ τοὺς ἀγροφύλακας.

§84Μ. ΝΕΓΡΟΠΟΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ὅταν λέγετε τοιαύτην κατηγορίαν πρέπει νὰ μπορῆτε καὶ νὰ τὴν ἀποδείξητε. Ἐλᾶτε νὰ σᾶς δείξωμε τοὺς λογαριασμοὺς ἵνα ἴδητε ἐὰν ὑπάρχῃ τὸ ἔλλειμμα.

§85Α. ΒΑΛΣΑΜΑΚΗΣ. Ἀτυχῶς, κύριε Ὑπουργέ, ἐγὼ δὲν δύναμαι νὰ προσαγάγω τὰ στοιχεῖα, διότι δὲν εἶμαι κάτοχος τῶν βιβλίων. Ὑμεῖς, οἱ ὁποῖοι δύνασθε νὰ προσαγάγητε τὰ βιβλία αὐτά, ἀναζητήσατε, καὶ ἂν ὑπάρχῃ στοιχεῖον ἐκ τοῦ ὁποίου νὰ προκύπτῃ ὅτι εἰσήχθη ποσόν τι εἰς τὸ Ταμεῖον τῆς Ἀγροφυλακῆς ἐκ τοῦ κεφαλικοῦ φόρου τῶν ζώων καὶ τῶν προστίμων, τότε βεβαίως εὑρίσκεσθε ἐν τῷ δικαίῳ. Ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπῆρξε ταμίας, ὁ ὁποῖος νὰ ἐτήρησεν ἴδιον βιβλίον, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ εἰσήχθη τοιοῦτον ποσόν;

§86Α. ΜΠΑΣΙΑΣ. Τὴν ἐπερώτησιν τοῦ κ. συναδέλφου ὑποστηρίζω καὶ ἐγώ. Ἐκεῖνο δὲ τὸ ὁποῖον ἐπιθυμῶ νὰ εἴπω εἶναι τὸ ἑξῆς, ὅτι δὲν ὑποθέτω ὅτι εἶναι μεγάλη θυσία τοῦ Δημοσίου ἐὰν ἔστω καὶ ἐλάχιστον ἔλλειμμα ὑπάρχει εἰς τὸ ταμεῖον τῆς Ἀγροφυλακῆς ἐπὶ τοσοῦτον, ὥστε χάριν τῆς μὴ πληρωμῆς τοῦ ἐλαχίστου ἐκείνου ποσοῦ, νὰ καταλυθῇ ἕνας θεσμός, ὁ ὁποῖος τόσον καλὰ ἴσχυσε ἀπὸ τοῦ 1914 μέχρι σήμερον ἐν Κεφαλληνίᾳ καὶ νὰ περιαγάγῃ τοὺς κτηματίας εἰς ἀπόγνωσιν.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χρυσοστάλης συνιστᾷ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν ὅπως διὰ νομοσχεδίου τροποποιήσῃ τὸν νόμον 911 τῶν εἰς διαθεσιμότητα παθόντων ἐν ὑπηρεσίᾳ ἀξιωματικῶν καὶ ἀνθυπασπιστῶν, κατὰ τοιοῦτον τρόπον ὥστε νὰ ἐπιτρέπεται ἡ ἐξέτασις τῶν ἐν διαθεσιμότητι ἀξιωματικῶν καὶ πάλιν παρὰ τῆς Ἀνωτάτης Ὑγειονομικῆς Ἐπιτροπῆς, ἐὰν ἡ πάθησίς των ἐν τῷ μεταξὺ χρόνῳ τῆς διαθεσιμότητός των ἐχειροτέρευσε, διότι ἤδη ἀξιωματικῶν ζητησάντων νὰ ἐπανεξετασθῶσι παρὰ τῆς Ἀνωτάτης Ὑγειονομικῆς Ἐπιτροπῆς, ἀπερρίφθησαν αἱ αἰτήσεις των παρὰ τοῦ Ὑπουργείου, ὡς μὴ ἐπιτρέποντος τοῦ νόμου 911 ἐπανεξέτασιν.

§88Δ. ΧΡΥΣΟΣΤΑΛΗΣ. Ὑποβάλλω ἀναφορὰν τοῦ συμπολίτου μου ταγματάρχου ἀποτάκτου Ἐπαμεινώνδα Πανοδημοπούλου, ὁ ὁποῖος ἦτο συμαθητής τοῦ ἀειμνήστου Βελισαρίου, τραυματισθεὶς μαζί του εὑρισκόμενος ἐν ἀποτάξει ἕνεκα τοῦ τραύματός του. Τὸ τραῦμα, ἐν τῷ μεταξὺ, δι’ ὃ ἀπετάχθη, ἐχειροτέρευσε. Ἔκαμε αἴτησιν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν καὶ ἐζήτησε νὰ ἀναθεωρηθῇ ἡ πρώτη ἀπόφασις καὶ νὰ θεωρηθῇ τελείως ἀνίκανος καὶ νὰ τοῦ δίδεται σύνταξις ἀνάλογος, ἀλλὰ δυστυχῶς ἀπερρίφθη ἡ αἴτησίς του. Ἄλλος συμπολίτης μου, κύριε Ὑπουργέ, Τότας ὁπλίτης, ὑπέβαλε καὶ αὐτὸς αἴτησιν διὰ τὸν αὐτὸν σκοπὸν νὰ ἀναθεωρηθῇ ἡ πρώτη ἀπόφασις, διὰ τῆς ὁποίας ὡς τραυματίας ὑπεβλήθη τῶν τάξεων τοῦ στρατοῦ ἀλλὰ εἰς τὸν ὁποῖον δὲν ἐδόθη σύνταξις. Ὁ συμπολίτης μου αὐτὸς ἔχει ἀκόμη σφαῖραν εἰς τὸ περικάρδιον, εἶναι ἀνίκανος πρὸς πᾶσαν βοηθητικὴν ἐργασίαν, μὲ τὴν ἐλαχίστην κούρασιν ἀσθμαίνει τρομερά. Ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς προσέρχεται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν καὶ τοῦ λέγουν ὅτι ὁ νόμος 911 δὲν ἐπιτρέπει νὰ ἐπανέλθῃ εἰς ἐπιθεώρησιν πρὸ τῆς ἀνωτάτης ὑγειονομικῆς ἐπιτροπῆς. Ἐγένετο ὁ νόμος αὐτός, κύριε Ὑπουργέ, ὁ ὁποῖος δὲν προβλέπει νὰ θεραπεύσῃ τοιαῦτα ἀδικήματα; βεβαίως ναὶ διότι δύο συμπολῖται μου ὁ ἕνας ταγματάρχης καὶ ὁ ἕτερος ὁπλίτης τραυματισθέντες ἐνδόξως καὶ χύσαντες τὸ αἷμά των ὑπὲρ τῆς πατρίδος, σήμερον προσέρχονται εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου σας καὶ δὲν ἱκανοποιοῦνται διότι δὲν τὸ ἐπιτρέπει ὁ νόμος 911 καὶ μᾶς ἀποπέμπουν. Ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν ἀλλὰ καὶ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς νὰ ἀντιγράφωνται ἀπὸ τὰ ἐστενογραφημένα πρακτικά, διότι ἀρκετοὺς στενογράφους ἔχομεν, καὶ νὰ παραπέμπωνται μαζὶ μὲ τὴν ἀναφορὰν καὶ ἀπόσπασμα τῶν ἐστενογραφημένων πρακτικῶν διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ λαμβάνῃ γνῶσιν καὶ ἡ ὑπηρεσία τοῦ τὶ ζητοῦμεν.

§89Μ. ΝΕΓΡΟΠΟΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Θὰ μελετήσωμεν τὸ ζήτημα τοῦτο.

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Χρυσοστάλης συνιστᾷ εἰς τοὺς κ. κ. Ὑπουργοὺς Στρατιωτικῶν καὶ Παιδείας, ὅπως δώσουν ἀναστολὴν καὶ εἰς φοιτητὰς τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς ὀλιγίστους ὄντας, ἀφοῦ καὶ οὗτοι διδάσκονται φιλοσοφικὰ μαθήματα καὶ οὗτοι διδάσκαλοι θὰ διορισθῶσι μόλις περαιώσουν τὰς σπουδάς των.

§91Δ. ΔΙΓΚΑΣ (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας). Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δοθῇ ἀναστολὴ προσελεύσεως εἰς τοὺς φοιτητὰς τῆς Θεολογίας ἀφοῦ δὲν ἐδόθη καὶ εἰς τὰς ἄλλας κατηγορίας. Μόνον εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἀναστολὴν προσελεύσεως καὶ εἶχον τὸ τελευταῖον ἔτος μόνον, εἰς ἐκείνους ἐδόθη πεντάμηνος ἀναστολή.

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Χρυσοστάλης συνιστᾷ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν νὰ ἀπολύσῃ τοὺς γεωπόνους διαχειριστὰς ἀνήκοντας εἰς τὰς ἐπιστρατευθείσας ἡλικίας ἀντικαθιστῶν ἐπὶ τέλους δι’ ἄλλων ἐγγραμμάτων κληρωτῶν στρατιωτῶν αὐτοὺς ὁπότε καὶ χρηματικῶς θὰ ὠφεληθῇ τὸ Δημόσιον.

§93Δ. ΧΡΥΣΟΣΤΑΛΗΣ. Δὲν λέγω περὶ τῶν ἐπιστρατευομένων ἡλικιῶν ἀλλὰ περὶ τῶν ἀποστρατευθέντων ἡλικιῶν. Δὲν εἶναι καλὴ ἡ διατύπωσις καὶ παρακαλῶ νὰ ἀναβληθῇ.

§94Μ. ΝΕΓΡΟΠΟΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Ἡ ὑπηρεσία μελετᾷ τὸ ζήτημα διὰ νὰ ἴδῃ πόσοι εἶναι αὐτοὶ καὶ θὰ ἐνεργήσῃ ὅ,τι δεῖ.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Χρυσοστάλης ἐπερωτᾷ τοὺς κ. κ. Ὑπουργοὺς Στρατιωτικῶν καὶ Ὑγειονομίας διὰ τίνα λόγον δὲν λαμβάνουσι νομοθετικὸν μέτρον πρὸς συμπλήρωσιν τῶν θέσεων τῶν ἀνθυπολοχαγῶν διαχειρίσεως, ἁρμοδιότητος ὑγειονομικῆς ὑπηρεσίας, οἷον ἐλήφθη διὰ τοῦ 1917 τῆς 30 Ἰανουαρίου 1919 Νομοθετικοῦ Διατάγματος, δυνάμει τοῦ ὁποίου συνεπληρώθησαν αἱ θέσεις τῶν ἀνθυπολοχαγῶν Διαχειρίσεως ὑλικοῦ πολέμου, ἐκ τῶν ἀνθυπασπιστῶν γραφέων, τῶν προϋπηρετησάντων εἰς Ἐφορείας ὑλικοῦ πολέμου, ὡς γραφέων, καὶ συμπληρωθῶσι καὶ αὗται καὶ ἐκ τῶν προϋπηρετησάντων ἀνθυπασπιστῶν γραφέων ἐπὶ ἕν, δύο καὶ τρία ἔτη, ὡς διαχειριστῶν Στρατιωτικῶν Νοσοκομείων καὶ εἰς διαφόρους Ἐπιμελητείας ὡς ἐκκαθαριστῶν, οἵτινες ἀνθυπασπισταὶ ἐπεδείξαντο ἱκανότητα καὶ ζῆλον εἰς ἀνατεθείσας αὐτοῖς ὑπηρεσίας καὶ οἱ ὁποῖοι μέχρι σήμερον οὐδεμιᾶς ἠθικῆς ἀμοιβῆς ἔτυχον, λόγῳ τῶν ἐξαιρετικῶν ὑπηρεσιῶν, ἃς προσφέρουν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν ταύτην. Ἄλλως τε τὸ μέτρον τοῦτο θέλει διευκολύνῃ τὴν ὑπηρεσίαν ὡς πρὸς τὴν ἀπόλυσιν τῶν ἐφέδρων τούτων ἀξιωματικῶν.

§96Μ. ΝΕΓΡΟΠΟΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Κατηρτίσθη σχέδιον νόμου περὶ συμπληρώσεως κενῶν θέσεων ἀνθυπολοχαγῶν διαχειρίσεως ἁρμοδιότητος ὑγειονομικῆς ὑπηρεσίας, τὸ ὁποῖον εἶναι ἕτοιμον νὰ κατατεθῇ.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Γερογιάννης ἐρωτᾷ τὸν κ. ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν Ὑπουργόν, διατὶ προκειμένου νὰ ἀγοράσῃ ἔλαιον διὰ τὰς ἀνάγκας τοῦ στρατοῦ, ἀπευθύνεται εἰς ἐργολάβους, οἵτινες δημιουργοῦν ζητήματα, ὡς συνέβη ἐσχάτως ἐν Πρεβέζῃ, καὶ δὲν προκηρύσσει δημοπρασίαν εἰς τοὺς τόπους τῆς παραγωγῆς.

§98Γ. ΓΕΡΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐρωτῶ διὰ τὸ ζήτημα τοῦ ἐλαίου τῆς Πρεβέζης. Συνέβη τὸ ἑξῆς: Τὸ ἔλαιον, τὸ ὁποῖον παράγεται ἐκ τοῦ ἐλαιῶνος τῆς Πρεβέζης καὶ τὸ ὁποῖον ἀνέρχεται εἰς 400.000 ὀκάδας, δι’ αὐτὸ τὸ ἔλαιον εἶχον ἀποτανθῆ, πρὸ καιροῦ, ὅταν ἤρχισεν ἡ συγκομιδή, εἰς τὸν Ὑπουργὸν τοῦ Ἐπισιτισμοῦ καὶ τοῦ συνέστησα νὰ λάβῃ ὡρισμένα μέτρα διὰ τὸ ἔλαιον αὐτό. Ἡ γνώμη τὴν ὁποίαν εἶχον ὑποβάλλει τότε ἦτο ἀφοῦ ἐπρόκειτο περὶ 400.000 ὀκάδων καὶ ἐπειδὴ ὁ Νομὸς ἐξόδευε 200.000 τὸ ὑπόλοιπον ἔλεγον νὰ ἀφεθῇ εἰς τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον καὶ νὰ μὴ δημιουργηθῇ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον συνέβη πρὸ διετίας δηλαδὴ καταδιώξεις καὶ ὅλα τὰ ἄλλα, τὰ ὁποῖα ἔγιναν, προκειμένου μάλιστα περὶ τόσον μικρᾶς ποσότητος ἐλαίου. Ἐν τούτοις ἡ Γενικὴ Διοίκησις εἰς τὴν ὁποίαν ὑπεβλήθη ἡ πρότασις αὕτη δὲν τὴν ἀπεδέχθη καὶ ἀπηγόρευσε τελείως τὴν ἐξαγωγὴν ἐλαίου ἐκ Πρεβέζης καὶ ἐπέτρεψε τὴν μεταφορὰν εἰς τὸ ἐσωτερικόν, διότι ἡ ὅλη παραγωγὴ ἦτο τοιαύτη ὥστε νὰ εἶναι καὶ ἔλλειμμα εἰς τὴν Ἤπειρον διὰ τὰς ἀνάγκας της. Ἐν τῷ μεταξὺ παρουσιάσθη εἷς ἐργολάβος, ὁ ὁποῖος ἦλθεν ἀδείᾳ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν κατ’ ἐντολὴν μάλιστα αὐτοῦ καὶ ἠγόρασε 200.000 ὀκάδας, ἐκ τῶν ὁποίων 20.000 προώριζε διὰ τὸν στρατὸν τῆς Ἠπείρου καὶ 160.000–180.000 διὰ τὸν στρατὸν τῆς Σμύρνης. Ὁ ἐργολάβος αὐτὸς ἐζήτησε νὰ ἀγοράσῃ ὅλον τὸ ἔλαιον καὶ ἔκαμε προαγορὰς διὰ τὴν παροχὴν εἰς αὐτὸν τοῦ ἐλαίου τῆς Πρεβέζης. Οἱ ἐντόπιοι διεμαρτυρήθησαν διότι δὲν ἔφθανε διὰ τὴν κατανάλωσιν, διεμαρτυρήθησαν οἱ κάτοικοι ὅτι ἠγοράσθη ὅλο διὰ τὸν στρατὸν καὶ ἡ Γενικὴ Διοίκησις ἀντέστη τότε διὰ τὴν μεταφορὰν τοῦ ἐλαίου αὐτοῦ. Τώρα ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, διατὶ δὲν ἐγένετο δημοπρασία διατὶ αὐτὴ ἐγένετο εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ ὄχι εἰς τὸν τόπον τῆς παραγωγῆς, διατὶ νὰ μὴ ἐξετάσῃ, ποία εἶναι ἡ κατάστασις καὶ ὑπὸ ποίας συνθήκας διατελεῖ ἡ Ἤπειρος καὶ ἀφοῦ ὑπάρχουν ἄλλα μέρη εἰς τὰ ὁποῖα παράγεται πολὺ μεγάλη ποσότης, ἡ ὁποία εἶναι δυνατὸν καὶ νὰ ἐξάγεται ὅπως τὸ ἔλαιον τῆς Λευκάδος ἐκ τοῦ ὁποίου κρατεῖται μόνον 25% διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς Λευκάδος καὶ διατὶ αἱ 400.000 τῆς Πρεβέζης ἔπρεπε νὰ ἐξαχθοῦν ὅλαι διὰ τὸν Στρατόν. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν ἔρχεται νὰ διορίσῃ τὸν ἐργολάβον, εἰς τὸν ὁποῖον θὰ δώσῃ τὴν ἐντολὴν νὰ ἀγοράσῃ λάδι ἐν Πρεβέζῃ. Ἢ ἔπρεπε τὸ λάδι νὰ τὸ πωλοῦμεν ἔξω ἢ νὰ σεβασθῇ τὴν ἀπόφασιν τῆς Γενικῆς Διοικήσεως καὶ νὰ μείνῃ εἰς τὸν τόπον. Διαβήματα ἔγιναν, τὶ ἀπέγινε δὲν γνωρίζω.

§99Μ. ΝΕΓΡΟΠΟΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Θὰ λάβω ὑπ’ ὄψιν τὰς συστάσεις σας καὶ θὰ ἴδω κατὰ πόσον ἡ ὑπηρεσία δύναται νὰ συμμορφωθῇ μὲ αὐτάς.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ. κ. Ν. Γερμανός, Α. Παπαζαχαρίου καὶ Γ. Χατζηγεωργίου, παρακαλοῦσι τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν ὅπως διατάξῃ καὶ ἐπισπευσθῇ ἡ ἐκδίκασις τῶν κατὰ Ἀντωνίου Χαμπούρη, Μιχαὴλ Χαμπούρη καὶ Νικολάου Χαμπούρη καταγγελιῶν ἐπὶ παροτρύνσει εἰς λιποταξίαν καὶ ψευδῆ βεβαιώσει πρὸς ἔκδοσιν πλαστῶν διαβατηρίων, τῶν ἀνακρίσεων ἐπὶ τῶν καταγγελιῶν τούτων ἐνεργηθησῶν πρὸ ὀκταμήνου ἤδη καὶ περατωθεισῶν, εὑρισκομένων δὲ εἰς τὸ γραφεῖον προσδιορισμοῦ τοῦ Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης.

§101Ν. ΓΕΡΜΑΝΟΣ. Κύριε Ὑπουργὲ, οἱ τρεῖς αὐτοὶ ἀδελφοὶ κατηγοροῦνται ἐπὶ παροτρύνσει εἰς λιποταξίαν καὶ ψευδεῖ βεβαιώσει πρὸς ἔκδοσιν πλαστῶν διαβατηρίων. Ἐνηργήθησαν ἀνακρίσεις πρὸ ὀκταμήνου, ἀλλὰ δυστυχῶς ἀκόμη δὲν παρεπέμφθησαν εἰς δίκην. Παρακαλῶ λοιπὸν νὰ παύσῃ ἡ ἐκκρεμότης τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς καὶ εἰσαχθῶσιν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εἰς δίκην, ἵνα ἀποδειχθῇ κατὰ πόσον αἱ καταγγελίαι εἶναι βάσιμοι ἵνα τιμωρηθῶσιν.

§102Α. ΠΑΠΑΖΑΧΑΡΙΟΥ. Καὶ ἐγὼ τὰς αὐτὰς συστάσεις κάμνω.

§103Μ. ΝΕΓΡΟΠΟΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Θὰ ἐξετάσω τὸ ζήτημα καὶ θὰ πράξω, ὅ,τι δεῖ.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ. κ. Ι. Κανναβὸς καὶ Δ. Γκλαβᾶς παρακαλοῦσι τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν ὅπως λάβῃ μέτρον διοικητικὸν, ἵνα μὴ εἰσάγωνται εἰς δίκην οἱ πολῖται τῶν ἀπολυθεισῶν ἡλικιῶν, οἱ κατηγορούμενοι ἐπὶ ἀνυποταξίᾳ, ἐφ’ ὅσον ἡ ἀπόλυσις τῆς ἡλικίας των τοὺς εὗρεν ἐν τῷ στρατῷ.

§105Ι. ΚΑΝΝΑΒΟΣ. Θέλω νὰ φέρω εἰς γνῶσιν τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι γίνεται κἄτι τι ἄτοπον εἰς βάρος τῶν ἀπολυομένων ὁπλιτῶν. Ἔχομεν ὑπ’ ὄψιν τὸν νόμον 1174 κατὰ τὸν ὁποῖον ἀναβάλλεται ἡ ποινὴ πάντων τῶν καταδικασθέντων κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ πολέμου. Κατὰ τὸν αὐτὸν νόμον μετὰ τὴν ἀναβολήν, ἐὰν διήνυσαν τὴν ὑποχρέωσιν καὶ ἀπελύθησαν μὲ ἄμεμπτον διαγωγήν, ὁ Εἰσαγγελεὺς κατὰ τὴν τελευταίως γενομένην τροποποίησιν τοῦ νόμου, ἠποχρεοῦται νὰ ἀναστείλῃ τὴν ποινήν. Λοιπὸν ἔχομεν μίαν κατηγορίαν ὁπλιτῶν ὑποπεσόντων εἰς τὸ ἔγκλημα τῆς λιποταξίας, οἱ ὁποῖοι ἔχουσι τὸ εὐεργέτημα τῆς ἀναβολῆς καὶ κατόπιν τῆς ὁριστικῆς ἀναστολῆς τῆς ποινῆς. Ὅσοι ὅμως δὲν εἰσήχθησαν εἰς δίκην πρὸ τῶν ἐχθροπραξιῶν διαρκοῦντος τοῦ πολέμου, εἴτε διότι δὲν ἦσαν ὥριμοι αἱ ὑποθέσεις, εἴτε διότι ἐπρόλαβαν καὶ προσῆλθον εἰς τὰ σώματά των, αὐτοὶ δικαζόμενοι ἤδη τιμωροῦνται ἄνευ ἀναστολῆς. Ὑπάρχει μία ἀνισότης, ἡ ὁποία πρέπει νὰ ἐφελκύσῃ τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως. Μὴ λησμονῆτε δὲ, ὅτι ὑπάρχει καὶ μία καταπληκτικὴ διαφορὰ τῶν ἀποφάσεων τῶν Στρατοδικείων. Τὸ ἓν Στρατοδικεῖον καταδικάζει εἰς 20 ἐτῶν δεσμὰ, ἐνῷ τὸ ἄλλο εἰς 3 ἐτῶν φυλάκισιν διὰ τὴν αὐτὴν ὑπόθεσιν. Εἶναι λοιπὸν ἄδικον καὶ παρακαλῶ νὰ διορθωθῇ τὸ ἄτοπον.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Γκλαβᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§107Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Ἀληθῶς εἶναι ἀξία πάσης προσοχῆς ἡ σύστασις τοῦ κ. συναδέλφου. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ βασιλεύσῃ ἀπόλυτος δικαιοσύνη καὶ ἰσότης. Εἶναι ἀληθὲς, ὅτι ὁ κόσμος εὑρίσκεται ἐν ἐπιστρατεύσει ἀπὸ ἑπταετίας περίπου. Ἐλάχιστοι ἐξ αὐτῶν εἴτε διότι ἠσθένησαν καὶ δὲν ἠδυνήθησαν νὰ προσέλθωσιν εὐθὺς ἀμέσως ὑπὸ τὰς σημαίας, εἴτε διότι ἠσθένησαν κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἐπιστρατεύσεως καὶ ἤργησαν 5–6 ἡμέρας, διὰ τοῦτο ἄλλοι κατηγορήθησαν ἐπὶ λιποταξίᾳ καὶ ἐπανελθόντες οὗτοι κατόπιν εἰς τὰ Σώματά των συνελήφθησαν καὶ ἤδη εὑρίσκονται αἴφνης στρατιῶται ἐπὶ δίμηνον ἤδη καὶ πλέον προφυλακισμένοι, διότι ἤργησαν 5–6 ἡμέρας νὰ προσέλθωσιν εἰς τὰ Σώματά των. Δυστυχῶς δὲ ἡ Δικαιοσύνη μας, εἴτε διότι δὲν ἔχει ὑπαλλήλους ἀρκετοὺς, εἴτε διότι δὲν ἔχει τὴν ταχύτητα τὴν ἐπιβαλλομένην, βαδίζει νωθρῶς καὶ κατὰ τρόπον τοιοῦτον, ὥστε νὰ γεννᾶται μία δυσφορία κοινὴ, ὥστε νὰ πιστεύηται ὅτι, ὅ,τι γίνεται πταίει τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, πταίει ὁ ὑπογραμματεύς; πταίει τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων! Πταίει ὁ ἐπιστάτης τῶν φυλακῶν; πταίει τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων. Ἔχει γεννηθῆ λοιπὸν μία κατάστασις, ἡ ὁποία εἶναι ἀηδὴς διὰ τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων. Αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι κρατοῦνται ἐπὶ καιρὸν ὑπόδικοι καὶ ὅταν εἰσάγωνται εἰς δίκην ποῖον εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα; Ἀθωώνονται παμψηφεί! Ποῖος πληρώνει τότε τὰ ἔξοδα; Τὰ πληρώνει αὐτὸ τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων! Παρακαλῶ λοιπὸν τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐν ὀνόματι τῆς δόξης τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, τὸ ὁποῖον φέρει τὰς δάφνας τῆς σχεδὸν ὅλης ἀποκαταστάσεως τῆς Φυλῆς, νὰ λάβῃ ἓν μέτρον διοικητικὸν διὰ τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς, οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτησαν ἐπὶ ἑπταετίαν καὶ ἀπελύθησαν ἤδη τῶν τάξεων τοῦ στρατοῦ, ὅπως μὴ εἰσάγωνται εἰς δίκην οὗτοι καὶ ἀνασταλῇ ἡ πρόσκλησις αὐτῶν πρὸς ἐξέτασιν διὰ τοιαύτας τινὰς αἰτίας.

§108Μ. ΝΕΓΡΟΠΟΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Θὰ ἐξετάσω τὸ ζήτημα.

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας ἔχει τὸν λόγον.

§110Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλλω ὑπὸ τὴν ψῆφον τῆς Βουλῆς νομοσχέδιον «περὶ φωτισμοῦ τῶν πόλεων δι’ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος». Τὸ νομοσχέδιον τοῦτο κυρίως ἀφορᾷ εἰς τὸ νὰ ἐγκαταστήσω ἔλεγχον ἐπὶ τῶν Ἑταιρειῶν τούτων, καθ’ ὅσον ὁ μέχρι τοῦδε ἀσκούμενος ἔλεγχος εἶναι ἐντελῶς ἀτελὴς, οὔτε σχετικαὶ διατάξεις ὑπάρχουν διὰ τὸν περιορισμὸν τῶν ἑταιρειῶν ἀπὸ καταχρήσεων. Παρακαλῶ, ὅπως τὸ νομοσχέδιον τοῦτο παραπεμφθῇ εἰς τὴν εἰδικὴν ἐπιτροπὴν ἐνισχυομένην.

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἐπιτροπὴ ἐνισχύεται διὰ τῶν κ. κ. Δ. Διαμαντίδου, Π. Πολυχρονιάδου, Λ. Κουτσοπετάλου, Σ. Παπαβασιλείου, Π. Ἀραβαντινοῦ, Δ. Ζαμάνου καὶ Κ. Ζαβιτζιάνου. Ὁ κ. Πολυχρονιάδης παρακαλεῖ τὸν κ. ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν Ὑπουργὸν ὅπως πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν, διατὶ εἰς τὸν μειοδότην τοῦ ἐνεργηθέντος συναγωνισμοῦ ἐν Αἰγίῳ τῇ 4 Ἰανουαρίου 1920 παρὰ τοῦ ἐκεῖ εἰσέτι εὑρισκομένου ὑπολοχαγοῦ τοῦ πυροβολικοῦ Γεωργίου Ἀναγνωστοπούλου πρὸς προμήθειαν τριφυλλίου εἰς τὸν στρατόν, δὲν καταβάλλεται τὸ ἀντίτιμον, συμφώνως πρὸς τὴν κατακυρωθεῖσαν τότε τιμὴν ἐν τῷ ἐπισήμῳ συναγωνισμῷ ἀλλ’ ἀναβάλλεται ἡ πληρωμὴ τοῦ παραληφθέντος τριφυλλίου παρὰ τοῦ μειοδότου, ὅπως παρὰ πᾶσαν συμφωνίαν κανονισθῇ ἡ τιμὴ συμφώνως πρὸς τὴν τιμὴν τῶν ἐπιταχθέντων τριφυλλίων. Ἐπιβάλλεται ἡ ἄμεσος ἐξακρίβωσις τῶν γεγονότων τούτων, ἥτις θέλει πείσῃ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, περὶ τῆς ὅλης παρανόμου ταύτης διαγωγῆς τῆς Ἐπιμελητείας Πατρῶν, εἰς ἣν δέον νὰ δοθῶσιν αἱ δέουσαι ὁδηγίαι ὅπως παύσῃ τὰς δημευτικὰς διαθέσεις της ἔναντι τῶν συμφερόντων τῶν ἰδιωτῶν, αἵτινες καὶ τὸ Δημόσιον θέλουσι ζημιώσει διὰ τῆς ἐγέρσεως δικαστικῶν ἀγώνων καὶ τοὺς πολίτας ἀδικοῦσι.

§112Μ. ΝΕΓΡΟΠΟΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Θὰ μελετήσω τὰ ζητήματα ταῦτα.

§113Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΑΔΗΣ. Συμφώνως πρὸς τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν παρακαλῶ νὰ ἀναβληθῇ, ἀλλὰ τὸν παρακαλῶ ὅπως ἀμειλίκτως τιμωρήσῃ τὴν ὑπηρεσίαν, ἡ ὁποία δὲν ἔχει κανένα σεβασμὸν πρὸς τὴν περιουσίαν τῶν πολιτῶν.

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Χρυσοστάλης συνιστᾷ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως ἐπιτρέψῃ τὴν ἀγορὰν ἄνευ πληρωμῆς δασμοῦ εἰς τὸ εἰσαγόμενον ἐξ Εὐρώπης ἢ Αἰγύπτου οἰνόπνευμα καὶ τὴν ἐν τοῖς Τελωνείοις μετουσίωσιν αὐτοῦ καὶ τὴν πώλησίν του πρὸς χρῆσιν τοῦ λαοῦ. Ὑπάρχει ἤδη ἐν Πειραιεῖ ποσότης οἰνοπνεύματος πρὸς δραχμὰς 2.20 τὸ κοιλὸ προσφερόμενον· τοῦτο μετουσιούμενον θὰ θεραπεύσῃ ἀμέσως τὰς ἀνάγκας τοῦ λαοῦ, ἰδίᾳ τοῦ πτωχοῦ. Σήμερον εἰς τὰ πρατήρια τῆς ἑταιρείας Ἀθηνῶν–Πειραιῶς δὲν ὑπάρχει οὔτε σταγὼν οἰνοπνεύματος μετουσιωμένου. Ἐπὶ τέλους ἂς ἐπιτραπῇ ἡ εἰσαγωγὴ οἰνοπνεύματος μέχρι ποσότητος διακοσίων χιλιάδων ὀκάδων, τὴν ὁποίαν ποσότητα νὰ προμηθεύσῃ τὸ Κράτος εἰς τὸν λαὸν διὰ τῶν πρατηρίων τοῦ Ὑπουργείου τοῦ Ἐπισιτισμοῦ.

§115Μ. ΝΕΓΡΟΠΟΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Τὸ φωτιστικὸν οἰνόπνευμα ἤδη στοιχίζει εἰς τὸ Κράτος 5.60 κατ’ ὀκᾶν. Δὲν πιστεύω νὰ ὑπάρχῃ εἰς τοιαύτην τιμὴν ποσότης οἰνοπνεύματος, ὅπως λέγει ὁ κ. βουλευτής. Ἐν πάσῃ περιπτώσει εἶναι πρόθυμον νὰ τὸ ἀγοράσῃ τὸ Κράτος εἰς τὴν τιμὴν αὐτήν.

§116Δ. ΧΡΥΣΟΣΤΑΛΗΣ. Ἔχω τιμολόγιον, τὸ ὁποῖον ἔχω νὰ σᾶς παρουσιάσω, τὸ ὁποῖον ἔχει κόστος εἰς τὸ Τελωνεῖον Πειραιῶς 2.20 τὸ κοιλόν.

§117Μ. ΝΕΓΡΟΠΟΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Νὰ τὸ εἰσαγάγῃ, οἱοσδήποτε εἶναι ὁ ἔχων αὐτὸ καὶ νὰ τὸ φέρῃ νὰ τὸ δώσῃ εἰς τὰ πρατήρια τοῦ Δημοσίου.

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Παπαβασιλείου ἐφιστᾷ τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 20 4584 τῆς 4 Νοεμβρίου 1919 ἐγγράφου τοῦ ἐντελλομένου τὴν μονομερῆ διάλυσιν τοῦ ἀπὸ 18 Ἰανουαρίου 1918 συμβολαίου αὐτοῦ μετὰ τῆς ἐν Πειραιεῖ Ἑταιρείας «Ψυλλάκης καὶ Σία» περὶ προμηθείας Ἑλληνικῶν πετάλων, καθ’ ὅσον καὶ ἡ διάλυσις εἶναι ἀβάσιμος καὶ ἡ ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου ἐφαρμογὴ τοῦ συμβολαίου ἀσύμφωνος πρὸς τοὺς ὅρους αὐτοῦ, οὕτως ὥστε ἐπέρχονται αἱ ζημίαι εἰς τὴν Ἑταιρείαν, καὶ παρακαλεῖ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἀποκαταστήσῃ τὴν ζημιουμένην Ἑταιρείαν εἰς τὰ δίκαια αὐτῆς, τὰ ὑπὸ τοῦ εἰρημένου συμβολαίου πηγάζοντα.

§119Σ. ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ. Ἡ ἐν Πειραιεῖ Ἑταιρεία «Ψυλλάκης καὶ Σία» ἀνέλαβε διὰ συμβολαίου μεταξὺ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν καὶ αὐτῆς τῆς 18 Ἰανουαρίου 1918 νὰ παραδώσῃ πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν 600,000 πετάλων. Ἡ συμφωνία ἦτο νὰ παραδώσῃ ἡ Ἑταιρεία τὸ ποσὸν αὐτὸ τμηματικῶς μέχρι τέλους Σεπτεμβρίου τοῦ αὐτοῦ ἔτους τὸ δὲ Δημόσιον ἦτο ὑποχρεωμένον νὰ παραδώσῃ εἰς τὴν Ἑταιρείαν αὐτὴν τὴν ὕλην, ἤτοι τὰ ἐλάσματα σιδήρου. Ἀλλὰ τὸ Δημόσιον ἔπαυσε νὰ χορηγῇ τὰ ἀναγκαιοῦντα ἐλάσματα καὶ ἑπομένως ἡ Ἑταιρεία δὲν κατώρθωσε, ἐξ ὑπαιτιότητος οὕτω τοῦ Δημοσίου, νὰ παραδώσῃ ἐμπροθέσμως, ἤτοι μέχρι τέλους Σεπτ)βρίου, τὰ πέταλλα. Οὕτω ἡ Ἑταιρεία «Ψυλλάκις καὶ Σία» εὑρέθη ἀκουσίως ἐκτὸς τῶν ὅρων τῆς συμφωνίας, τὸ δὲ Ὑπουργεῖον ἐθεώρησεν, ὅτι εἶχε δικαίωμα νὰ διαλύσῃ ἕνεκα τούτου μονομερῶς τὴν συμφωνίαν. Ἀλλ’ ἡ διάλυσις τοῦ σχετικοῦ συμβολαίου εἶναι αὐθαίρετος, δὲν στηρίζεται πουθενά, τὸ Ὑπουργεῖον εἰς τὸ ἔγγραφον τῆς διαλύσεως ὑπ’ ἀριθ. 204584 φέρει ὡς λόγον τῆς διαλύσεως, ὅτι δὲν ἦτο ὑποχρεωμένον νὰ παραδίδῃ εἰς τὸν Ψυλλάκην ὁλόκληρον τὸ ποσὸν σιδήρου, τὸ ἀντιστοιχοῦν εἰς τὴν κατασκευὴν τῶν 600.000 πετάλλων, ἐνῷ ἐξ ἐναντίας τὸ ἄρθρον 3, ἐν σχέσει πρὸς τὸ ἄρθρον 2 τοῦ συμβολαίου ἀποδεικνύει ὅτι τὸ δημόσιον ἀνέλαβε τὴν ὑποχρέωσιν νὰ παραδώσῃ ὁλόκληρον τὸ ποσόν. Τὸ ἄρθρον 3 λέγει· (ἀναγινώσκει) «Αἱ πρῶται ὗλαι, δηλαδὴ τὰ ἐλάσματα, θὰ παραχωροῦνται εἰς τοὺς κ. κ. Ψυλλάκην καὶ Σια παρὰ τοῦ Δημοσίου». Τὸ δὲ ἄρθρον 2 λέγει (ἀναγινώσκει) «Οἱ κ. κ. Ψυλλάκης καὶ Σια θὰ ἔχουν πάντοτε τὸ δικαίωμα νὰ αὐξάνουν ἑκάστην παράδοσιν, ὑπὸ τὸν ὅρον τὸ σύνολον νὰ μὴ ὑπερβῇ τὰς ἑξακοσίας χιλιάδας πετάλλων». Τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἤθελεν ἡ Ἑταιρεία νὰ αὐξήσῃ τὴν παράδοσιν φυσικὰ τὸ Δημόσιον ἦτο ὑποχρεωμένον νὰ χορηγήσῃ τὸν σίδηρον. Ἔχομεν ὅμως καὶ ἄλλην ἀπόδειξιν τούτου τὴν ἑξῆς. Ὁπόταν δηλαδὴ ἡ Ἑταιρεία εἶδεν ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον ἠρνεῖτο νὰ τῇ παραδώσῃ τὸν σίδηρον συμφώνως τῇ συμβάσει, προσεφέρθη νὰ δώσῃ αὐτὴ τὸν σίδηρον. Ἀλλὰ τὸ Ὑπουργεῖον ἀπέρριψε τοῦτο καὶ ἠθέλησε νὰ ἐκπληρώσῃ τὴν σύμβασιν λέγον ἐπὶ λέξει: (ἀναγινώσκει). «Τὴν προσφορὰν ἡμῶν περὶ χορηγίας πετάλλων διὰ λαμαρίνας ἰδικῆς σας, πρὸς 48 λεπτὰ κοπτικὰ διὰ λαμαρίνας τοῦ ἐργοστασίου σας, δὲν δυνάμεθα νὰ δεχθῶμεν, ἀλλὰ θὰ παραδώσωμεν ὑμῖν συμφώνως τῇ συμβάσει τὴν ἀναγκαιοῦσαν ποσότητα λαμαρίνας πρώτῃ εὐκαιρίᾳ, πρὸς ὁλοσχερῆ ἐκπλήρωσιν τῆς συμβάσεως ταύτης». Σαφῶς ἀναγνωρίζει τὸ ἔγγραφον αὐτὸ τὴν ὑποχρέωσιν τοῦ Ὑπουργείου νὰ χορηγήσῃ τὸν σίδηρον. Τὴν στιγμὴν λοιπὸν κατὰ τὴν ὁποίαν ἀναγνωρίζει, ὅτι ὀφείλει νὰ παραδώσῃ τὸν σίδηρον, πῶς κηρύσσει ἔκπτωτον τὴν Ἑταιρείαν λόγῳ τοῦ ὅτι δὲν παρέδωσε τὰ πέταλλα ἐμπροθέσμως ἀφοῦ δὲν τῇ ἐχορήγησε τὸν σίδηρον οὐδὲ τὴν ἀφῆκε νὰ τὸν χορηγήσῃ ἡ ἰδία; Θὰ σᾶς παρεκάλουν κύριε Ὑπουργὲ νὰ λάβετε ὑπ’ ὄψιν τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ ἀποκαταστήσετε τὴν Ἑταιρείαν εἰς τὰ δικαιώματα, τὰ ὁποῖα ἀπορρέουν ἐκ τῆς συμβάσεως ἐκείνης, διότι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ζημιοῦνται καίτοι ἔχοντες τὸ δίκαιον ὑπὲρ αὐτῶν. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον ταῦτα. Παρεβιάσθη καὶ τὸ ἄρθρον 6 τοῦ συμβολαίου, τὸ ὁποῖον ὁρίζει τὰς διαστάσεις ἑκάστης κατηγορίας πετάλλων καὶ ἀριθμὸν αὐτῶν καὶ τὴν ἀναλογίαν τῶν μεγεθῶν καὶ καταλήγει λέγον «ἑκάστη παράδοσις θὰ περιλαμβάνῃ τὴν αὐτὴν ἀναλογίαν ἐξ ἑκάστου μεγέθους». Ἐναντίον τοῦ ὅρου τούτου τὸ Ὑπουργεῖον διὰ τοῦ ἀπὸ 13 Ὀκτωβρίου 1918 ἐγγράφου του διέταξε τὴν Ἑταιρείαν ταύτην «ἐντέλεσθε ὅπως μέχρι νεωτέρας μας ἐντολῆς μὴ κόπτητε ἐκ τοῦ παρ’ ἡμῖν χορηγουμένου σιδήρου πέταλλα ἡμιόνων, εἰ μὴ μόνον ἵππων εἰς ὅλα τὰ μεγέθη». Καὶ εἰς τὴν αὐθαίρετον ταύτην διαταγήν, τὴν ἐναντίον τῆς συμβάσεως, ὑπήκουσε ἡ Ἑταιρεία, ὑπολογίζουσα ὅτι θὰ ἐξετελεῖτο ἐξ ὁλοκλήρου ἡ σύμβασις καὶ ἑπομένως ἀφοῦ ἤθελε παραδώσῃ τὰ ὑπὸ τῆς συμβάσεως προβλεπόμενα 50.000 πετάλλων μεγάλων, θὰ ὑπολείποντο κατόπιν πρὸς παράδοσιν αἱ 550.000 τῶν μικρῶν πετάλλων ἐκ τῶν ὁποίων ἡ Ἑταιρεία ἀνέμενε τὸ νόμιμον δίκαιον κέρδος της, (καὶ ὄχι ἐκ τῶν μεγάλων πετάλλων, τὰ ὁποῖα ζημίαν τῇ ἔφερον), τὸ ὁποῖον ὅμως ἀπώλεσε μὲ τὴν αὐθαίρετον μονομερῆ διάλυσιν τοῦ συμβολαίου, καθόσον δὲν ἐπρόλαβε νὰ παραδώσῃ τὸ ποσὸν ἐκεῖνο τῶν μικρῶν πετάλων καὶ ἐζημιώθη σημαντικῶς. Ἀλλὰ δὲν εἶναι τώρα ἡ πρώτη φορὰ καθ’ ἣν ζημιοῦνται ἰδιῶται, ἐρχόμενοι εἰς τοιαύτας συμφωνίας πρὸς τὸ δημόσιον. Ἡ ἰδία Ἑταιρεία Ψυλλάκη ἀνέλαβε ἄλλοτε νὰ παραδώσῃ καρφιὰ εἰς τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον, τὸ ὁποῖον ὅμως, ὡς μὲ βεβαιοῖ ὁ κ. Ψυλλάκης, κατ’ ἐπανάληψιν τὰ ἀπέρριψε, προσφερθέντα πρὸς παράδοσιν ὡς κακά, μέχρις οὗ ἡ Ἑταιρεία ἐσοφίσθη νὰ παραδώσῃ τὰ καρφιὰ διὰ τρίτου, ὁπότε καὶ εὑρέθησαν καλὰ καὶ παρελήφθησαν.

§120Μ. ΝΕΓΡΟΠΟΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Παρακαλῶ εἴπατέ μου τὸ ὄνομα ἐκείνου, ὁ ὁποῖος τὰ προσήγαγε τελευταῖος.

§121Σ. ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ. Ἦτο ὁ γραμματεὺς τῆς Ἑταιρείας.

§122Μ. ΝΕΓΡΟΠΟΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Παρακαλῶ νὰ μοῦ δώσετε τὸ ὄνομά του διὰ νὰ ἐξετάσω τὶ συμβαίνει.

§123Σ. ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ. Μάλιστα. Ἡ κατὰ τοῦ Ψυλλάκη δυσμένεια ἐξεδηλώθη καὶ ἄλλοτε. Τὸ Ὑπουργεῖον προεκήρυξεν ὅτι πωλεῖ 6.000 πέταλλα πρὸς 30 λεπτὰ ἕκαστον, ἐνῷ ἡ ἀγοραία ἀξία τῶν πετάλλων ἦτο τότε 4 δραχμαί. Ὅταν ἡ Ἑταιρεία Ψυλλάκη εἶδεν ὅτι εἰς 30 λεπτὰ μόνον ὡρίσθη ἡ πρώτη προσφορὰ προσέφερε τριπλάσιον ποσόν. Ἀλλὰ δὲν ἔγινε λόγος περὶ ἐπαναλήψεως τῆς δημοπρασίας. Βλέπετε λοιπὸν ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον διαπνέεται ἀπὸ μίαν δυσμένειαν κατὰ τῆς Ἑταιρείας αὐτοῦ τοῦ Ψυλλάκη ὁ ὁποῖος εἶναι πολίτης χρηστὸς μὲ ἁγνὰ αἰσθήματα πατριωτικά. Παρακαλῶ λοιπὸν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἀποκαταστήσῃ τὴν ζημιουμένην Ἑταιρείαν Ψυλλάκη καὶ Σία εἰς τὰ δικαιώματα αὐτῆς, τὰ ἀπορρέοντα ἐκ τῆς ρηθείσης συμβάσεως.

§124Μ. ΝΕΓΡΟΠΟΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Ἐδῶ ἔχω τὸν φάκελλον, τὸν ὁποῖον μοὶ παρέδωσεν ἡ ὑπηρεσία ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἐπερώτησίν σας, ἀλλὰ μεθ’ ὅσα εἴπατε θὰ ἐξετάσω τὴν ὑπόθεσιν πλέον ἐπισταμένως. Θὰ παρακαλέσω νὰ λάβω τὰ στενογραφημένα πρακτικὰ καὶ θὰ σᾶς παρακαλέσω ἰδιαιτέρως νὰ μοὶ δώσητε ἅπαντα τὰ στοιχεῖα τῆς ὑποθέσεως τῶν ἥλων.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μπασιᾶς παρακαλεῖ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν ὅπως λάβῃ μέτρα ὑπὲρ τῶν ἀπολυομένων ἐφέδρων καὶ ἰδίᾳ τῶν ἀξιωματικῶν, οἵτινες διέμενον ἐν τῷ ἐξωτερικῷ καὶ ἔσπευσαν νὰ προσέλθωσιν ἅμα ἐγένετο ἡ ἐπιστράτευσις, ἀδυνατοῦσι δὲ νὰ ἐπανέλθωσιν εἰς τὰς ἑστίας των λόγῳ τῆς μεγάλης δαπάνης τῶν ναύλων καὶ δὴ οἱ διαμένοντες ἐν Ρουμανίᾳ καὶ ἄλλοις κράτεσι καθ’ ὅσον τὸ νόμισμα εἶναι λίαν ἐκπεσμένον.

§126Α. ΜΠΑΣΙΑΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν νὰ λάβῃ πρόνοιαν περὶ τῶν ἀπολυομένων ἐφέδρων καὶ ἰδίᾳ τῶν ἀξιωματικῶν καὶ λοιπῶν ἀνδρῶν, οἵτινες διέμενον ἐν τῷ ἐξωτερικῷ εἰς μακρυνὰ μέρη καὶ ἔσπευσαν νὰ προσέλθωσιν ἅμα ἐγένετο ἡ ἐπιστράτευσις, ἀδυνατοῦσι δὲ νὰ ἐπανέλθωσιν εἰς τὰς ἑστίας των, λόγῳ τῆς μεγάλης δαπάνης τοῦ ναύλου καὶ δὴ οἱ διαμένοντες ἐν Ρουμανίᾳ καὶ Ρωσσίᾳ.

§127Μ. ΝΕΓΡΟΠΟΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Θὰ ἐξετάσω τὸ ζήτημα.

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ. κ. Ἰ. Λεκανίδης, Κ. Μητσοτάκης, Γ. Μυλωνογιάννης, Α. Κριάρης, καὶ Μ. Βολουδάκης παρακαλοῦσι τὴν Κυβέρνησιν ὅπως ἐκτελέσῃ τὴν ἐπανειλημμένως δοθεῖσαν ὑπόσχεσιν αὐτῆς καὶ λίαν δικαίαν διὰ τῶν κ. κ. Προέδρου καὶ Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν κ. κ. Ὑπουργῶν Ἐσωτερικῶν καὶ τῆς Περιθάλψεως ὅτι θὰ καταβάλλουν καὶ εἰς τοὺς ἐφέδρους χωροφύλακας τοὺς ἐγγάμους τὰ ἐπιδόματα τῶν οἰκογενειῶν αὐτῶν ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς κατατάξεως αὐτῶν.

§129Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἐγὼ ἔλαβον καὶ κατὰ τὰς πρώτας συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς δύο αἰτήματα, τὸ ἓν περὶ παροχῆς ἐπιδόματος εἰς τὰς οἰκογενείας τῶν καταταχθέντων εἰς τὴν Χωροφυλακὴν ἐπιστράτων, καὶ δεύτερον αἴτημα περὶ παροχῆς ἀποζημιώσεώς τινος εἰς τοὺς χωροφύλακας, οἱ ὁποῖοι ἀνῆκον εἰς τὴν ἰδίαν κατηγορίαν τῶν ἐφέδρων, οἱ ὁποῖοι ἀπεμακρύνθησαν τῶν ἑστιῶν των.

§130Ι. ΛΕΚΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἶναι γνωστὸν ὅτι οἱ χωροφύλακες οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτησαν ὡς ἔφεδροι, ἐκλήθησαν ὑπὸ περιστάσεις ἐντελῶς δυσμενεῖς ἀπὸ οἰκονομικῆς ἀπόψεως. Οἱ ἔφεδροι οὗτοι εἶναι κατὰ τὸ πλεῖστον ἔγγαμοι. Ἐνθυμεῖσθε ὅτι ἐλάμβανον μισθὸν 100 δραχμῶν κατὰ μῆνα. Ἐκ τῶν 100 δραχμῶν αὐτῶν ἦσαν ὑποχρεωμένοι νὰ συντηρήσωσιν ἑαυτοὺς ἀπομακρυνθέντες τῶν ἑστιῶν των, εἰς μέρη ἀπομεμακρυσμένα. Ἐν ᾧ λοιπὸν ἄφινον τὰς οἰκογενείας των εἰς τὴν Κρήτην, αὐτοὶ δὲ μετέβαινον εἰς μέρη ἀπομεμακρυσμένα τῆς λοιπῆς Ἑλλάδος, ἦσαν ὑποχρεωμένοι ἐκ τοῦ μισθοῦ αὐτοῦ τῶν 100 δραχμῶν μὲ ὅλην τὴν ἀκρίβειαν τὴν τότε νὰ συντηρήσωσιν ἑαυτοὺς νὰ συντηρήσωσι καὶ τὴν οἰκογένειάν των. Ἐφ’ ὅσον δὲ ὁ λοιπὸς στρατὸς ὁ τακτικός, αἱ οἰκογένειαι δηλαδὴ τοῦ στρατοῦ τοῦ τακτικοῦ ἐλάμβανον ἐπιδόματα κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην νομίζω ὅτι καὶ δικαστικῶς ἀκόμη καὶ οἱ ἔφεδροι αὐτοὶ τῆς χωροφυλακῆς, οἱ ὁποῖοι ἦσαν ἐπίσης στρατιῶται, διότι γνωρίζετε καλῶς ὅτι κατὰ τὸν κανονισμὸν τῆς χωροφυλακῆς ὑπηρετοῦν ὡς στρατιῶται, δικαιοῦνται νὰ λάβωσι τὸ ἐπίδομα τῶν οἰκογενειῶν των, τὸ ὁποῖον ἐλάμβανον καὶ αἱ οἰκογένειαι τῶν ἐφέδρων τοῦ τακτικοῦ στρατοῦ. Τώρα βεβαίως ἠδύνατο νὰ μᾶς γίνῃ ἡ ἀντίρρησις, ὅτι οἱ μὲν ἦσαν ἐθελονταὶ καὶ ἐλάμβανον καὶ μισθὸν μηνιαῖον, οἱ ἄλλοι δὲ δὲν ἐλάμβανον τοιοῦτον. Ἐν τούτοις κύριε Ὑπουργέ, γνωρίζετε ὅτι περισσότερον ἐκόστιζεν ἡ τροφή, ἡ ἐνδυμασία καὶ ἡ ὑπόδησις τοῦ στρατιώτου κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἀπὸ τὰς 100 δραχμάς, τὰς ὁποίας ἐλάμβανεν ὁ χωροφύλαξ, διότι διὰ νὰ κάμῃ ἓν ζεῦγος ὑποδήματα ἤθελε 100 δραχμὰς καὶ πλέον, διὰ νὰ κάμῃ μίαν ἐνδυμασίαν ἤθελε νὰ πληρώσῃ ἓν ποσὸν περισσότερον. Καὶ ἂν ἐφθείροντο τὰ ἐνδύματα καὶ τὰ ὑποδήματά του, ὤφειλε νὰ τὰ ἀντικαταστήσῃ αὐτός. Τροφὴν ἦτο ὑποχρεωμένος νὰ προμηθευθῇ ἀπὸ τὴν ἀγορὰν καὶ ὄχι ἀπὸ τὴν ἐπιμελητείαν. Ἑπομένως ἡ ζωὴ διὰ τὸν χωροφύλακα ἦτο πολὺ ἀκριβωτέρα ἀπὸ ὅτι ἦτο διὰ τὸν στρατιώτην. Ἐφ’ ὅσον λοιπὸν ἡ πολιτεία ἐφρόντισε διὰ τὴν οἰκογένειαν τοῦ στρατιώτου, ἦτο ὑποχρεωμένη νὰ φροντίσῃ καὶ διὰ τὴν οἰκογένειαν τοῦ χωροφύλακος. Νομίζω δὲ ὅτι καὶ δικαστικῶς ἀκόμη, ἂν καταφύγῃ ὁ χωροφύλαξ εἰς τὰ δικαστήρια θὰ εὕρῃ δίκαιον νὰ λάβῃ καὶ αὐτὸς τὸ ἐπίδομα, τὸ ὁποῖον ἐλάμβανε καὶ ὁ στρατιώτης, διότι ἐπαναλαμβάνω ὅτι καὶ αὐτὸς ἦτο στρατιώτης, δὲν ἐλάμβανε δὲ καὶ μισθὸν μεγαλείτερον ἀπὸ ὅτι ἐλάμβανεν ὁ στρατιώτης. Διὰ τοῦτο καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν καὶ ὑμεῖς ὑπεσχέθητε ἐπανειλημμένως, οὐχὶ ἅπαξ οὐδὲ δίς, ἀλλὰ περισσοτέρας φοράς. Εἰς μίαν συνεδρίασιν μόνον ἦλθε τὸ ζήτημα καὶ ἐδισανασχέτησεν ὁ ἀξιότιμος κ. ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως διατὶ νὰ ἐπαναφέρωμεν τὸ ζήτημα, ἀφ’ οὗ μᾶς ἐδόθησαν αἱ ὑποσχέσεις καὶ ἡ ἐπαναφορὰ τοῦ ζητήματος ἐθεωρεῖτο ὡς δυσπιστία πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Δὲν φρονοῦμεν λοιπὸν ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν θὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ἀντίληψιν αὐτοῦ ὅτι δὲν πρέπει νὰ δοθῇ τὸ ἐπίδομα, ὅτι δὲν ὠφείλετε δηλαδὴ τὸ ἐπίδομα αὐτὸ εἰς τοὺς ἄνδρας τῆς χωροφυλακῆς, διότι θὰ ἦτο ἄδικον. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εἶναι κατεστραμμένοι· κατεστράφησαν αἱ οἰκογένειαί των, αἵτινες μὲ τὴν ἀπομάκρυνσιν τῶν προστατῶν αὐτῶν ἐπὶ τόσον χρόνον ἔμειναν χωρὶς οὐδένα πόρον ζωῆς.

§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§132Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἐννοῶ ὅλα τὰ ἐπιχειρήματα ἐπιεικείας, τὰ ὁποῖα ἀνέπτυξεν ὁ κ. συνάδελφος, ἀλλ’ ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι οἱ χωροφύλακες ἐκεῖνοι πρὸ τῆς ψηφίσεως τοῦ νόμου, πρὸ τοῦ Μαΐου τοῦ 1918, ἐθεωρήθησαν ὡς μισθοδοτούμενοι καὶ ὅτι δὲν εἶχον τὸ δικαίωμα τῆς περιθάλψεως, ἐφάνη δὲ ὅτι προσέκρουσε καὶ εἰς νομικὰς καὶ οἰκονομικὰς δυσχερείας ἡ παροχὴ τοῦ ἐπιδόματος ἐκείνου, δηλαδὴ τῶν προγενεστέρων τοῦ Μαΐου τοῦ 1918. Τοῦτο δὲ εἶναι ἀντίληψις, ὄχι ἰδική μου, ἀλλὰ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἐπανειλημμένως ἐδόθησαν διαβεβαιώσεις ὅτι αἱ συστάσεις των θὰ ἐξετασθῶσιν εὐμενέστατα καὶ ἐπαναλαμβάνω ὅτι ἐν τῷ μέτρω τοῦ δυνατὸν ἐγένετο τοῦτο. Τώρα ἂν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ τι περισσότερον, δὲν θὰ ἔχω ἀντίρρησιν.

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Παπαζαχαρίου παρακαλεῖ τὸν κ. ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν Ὑπουργὸν νὰ διατάξῃ τὴν ἐκ τοῦ φρουρίου Ἰτζεδὶν εἰς Ἀθήνας μεταγωγὴν τοῦ καταδίκου λοχαγοῦ Μουτζουρίδου Ἰωάννου, οὗτινος ἡ ὑγεία ἔπαθεν ἐκ τῆς ὑγρασίας τῶν φυλακῶν καὶ πρὸ πάντων τὸ ἐκ τοῦ πολέμου τοῦ 1912 τραῦμα τῆς ἀριστερᾶς χειρός.

§134Α. ΠΑΠΑΖΑΧΑΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ ἄλλοτε παρεκάλεσα τὸν κ. Ὑπουργόν. Εἶναι ἔργον φιλανθρωπίας.

§135Μ. ΝΕΓΡΟΠΟΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Αἱ φυλακαὶ ἐκεῖναι εἶναι πολὺ πλέον ὑγιειναὶ ἀπὸ τὰς ἄλλας. Δὲν ὑπάρχει κανεὶς λόγος νὰ μεταφερθῇ ἀπὸ τὰς ὑγιεινὰς φυλακάς.

§136Α. ΠΑΠΑΖΑΧΑΡΙΟΥ. Τὸ Ἰτζεδὶν εἶναι ὑγιειναὶ φυλακαί;

§137Γ. ΜΑΡΚΑΝΤΩΝΑΚΗΣ. Εἶναι αἱ ὑγιεινότεραι φυλακαὶ τοῦ Κράτους.

§138Α. ΠΑΠΑΖΑΧΑΡΙΟΥ. Ἐγὼ παρακαλῶ νὰ μεταφερθῇ ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ἢ εἰς τὰς φυλακὰς Ἀβέρωφ ἢ εἰς τὰς φυλακὰς Συγγροῦ. Εἶναι ἀγωνιστής, ὁ ὁποῖος ἔπαθε κατὰ τὸν πόλεμον τοῦ 1912. Ἐὰν νομίζετε, ὅτι πρέπει νὰ λυώσῃ μέσα εἰς τὰς φυλακὰς ἐκείνας, τότε δὲν ἔχω νὰ προσθέσω τίποτε.

§139Μ. ΝΕΓΡΟΠΟΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Ἀπατᾶσθε, ἐὰν νομίζετε, ὅτι εἶναι ὑγραὶ αἱ φυλακαὶ ἐκεῖναι.

§140Θ. ΦΙΛΙΟΣ. Εἶναι τὸ καλλίτερον κλῖμα τῆς Ἑλλάδος.

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Γκλαβᾶς παρακαλεῖ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας, ὅπως συστήσῃ τηλεφωνικὸν σταθμὸν εἰς τὴν πόλιν τῆς Ἀμαλιάδος, ἐφ’ ὅσον λειτουργεῖ ἡ τηλεφωνικὴ γραμμὴ Πατρῶν–Πύργου.

§142Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Θὰ παρακαλέσω κ. Πρόεδρε, τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν του τὴν σύστασίν μου. Πρόκειται περὶ τοῦ ἑξῆς πράγματος. Μεταξὺ Πύργου– Πατρῶν, ὡς εἶναι γνωστὸν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου σας, λειτουργεῖ τηλέφωνον. Διέρχεται ἡ τηλεφωνικὴ γραμμὴ ἐξ Ἀμαλιάδος ἀλλ’ εἶναι γνωστόν, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἡ πόλις, ἡ ὁποία παρουσίασεν ὅλην τὴν ὁρμήν, τὴν μεγάλην πρὸς τὴν πρόοδον, εἶναι ἡ πόλις τῆς Ἀμαλιάδος, δύναμαι δὲ νὰ εἴπω ὡς φίλος καὶ ἐγὼ τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων ὅτι ἡ πόλις ἐκείνη ὑπῆρξε πράγματι ἡ ἀκρόπολις τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων εἰς τὸν νομὸν Ἀχαϊοήλιδος. Εἶναι φόρος τιμῆς πρὸς αὐτὴν δι’ ὅλους μας, ἀλλὰ πρὸ παντὸς διὰ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Συγκοινωνίας νὰ συστήσῃ τηλεφωνικὸν σταθμὸν καὶ εἰς τὴν Ἀμαλιάδα, διὰ τὸν ἑξῆς λόγον· διότι ἡ πόλις αὕτη 14.000 κατοίκων περίπου, ἔχει ὅλον τὸ ἐμπόριον, σημειωτέον δὲ ὅτι ἔχει σταφιδικὴν κίνησιν περισσοτέραν τοῦ Πύργου. Πρέπει λοιπὸν νὰ συστηθῇ τηλεφωνικὸς σταθμὸς μεταξὺ Πατρῶν καὶ Πύργου εἰς Ἀμαλιάδα, διότι πολλοὶ ἔμποροι Ἀμαλιάδος θέλοντες νὰ συνεννοηθοῦν μὲ τὰς Πάτρας, αἱ ὁποῖαι εἶναι τὸ κέντρον τοῦ σταφιδικοῦ ἐμπορίου, πηγαίνουν εἰς τὸν Πύργον, λοιπὸν φρονῶ ὅτι πόλις, ὡς ἡ Ἀμαλιὰς προόδου, κινήσεως, ἐμπορικῆς μεγάλης, καὶ πόλις ἡ ὁποία δύναταί τις νὰ εἴπῃ ὅτι ἀποτελεῖ τὴν ἀκρόπολιν τῶν Φιλελευθέρων εἰς τὸν Νομὸν Ἀχαϊοήλιδος, πρέπει νὰ τύχῃ τῆς εὐνοίας αὐτῆς παρὰ τῆς Κυβερνήσεως τῶν Φιλελευθέρων. Παρακαλῶ λοιπὸν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ υἱοθετήσῃ τὴν σύστασίν μου ταύτην διότι εἶναι ὑπερτάτη ἀνάγκη ἐξυπηρέτησις τοῦ ἐμπορικοῦ ἐκεῖ κόσμου ἡ σύστασις τηλεφωνικοῦ σταθμοῦ.

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μπασιᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§144Α. ΜΠΑΣΙΑΣ. Ἐπειδὴ εἶναι δυσχερὴς ἡ παρακολούθησις τῆς συζητήσεως τῶν νομοσχεδίων, παρακαλῶ τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως ὅπως ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τοῦ ὑποβληθέντος σχεδίου νόμου «περὶ ἱδρύσεως διδασκαλείων πρὸς μόρφωσιν καθηγητῶν τῆς Γαλλικῆς», πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν, ποία εἶναι ἐπ’ αὐτοῦ ἡ γνώμη τῆς Γαλλικῆς Ἐκπαιδευτικῆς ἀποστολῆς, διότι ἀφοῦ ἔχομεν τοιαύτην ἀποστολήν, ἀναμφιβόλως θὰ ἐρωτηθῇ αὕτη καὶ δὴ ἐπὶ τοιούτου θέματος. Πρὸς τούτοις, ποία θὰ εἶναι ἡ τύχη τῶν διπλωματούχων τοῦ διδασκαλείου τούτου, πόθεν δὲ θὰ προέρχωνται οἱ καθηγηταὶ τῆς Γαλλικῆς τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, μέχρις οὗ θὰ ἀρχίσῃ τὸ διδασκαλεῖον νὰ παράγῃ καρποὺς καὶ διατὶ εἰς τὰς κατὰ τὸν νῦν νόμον περὶ ἐξετάσεως πρὸς ἀπόκτησιν πτυχίου καθηγητοῦ τῆς Γαλλικῆς δὲν συμμετέχουν μέλη τῆς ἀποστολῆς ἢ τοὐλάχιστον ἑταῖροι τῆς Γαλλικῆς Σχολῆς, ὡς ἐπίσης καὶ εἰς τὴν κριτικὴν ἐπιτροπὴν τῶν διδακτικῶν βιβλίων διότι εἶναι περίεργον ἀκριβῶς οἱ μόνοι ἁρμόδιοι νὰ μὴ συμμετέχουσιν. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ταύτῃ ἤθελον παρατηρήσει, ὅτι κατὰ τὸ ἄρθρον 1ον ὁρίζεται ὅτι δύνανται νὰ συστηθῶσι καὶ τμήματα διδασκαλίας ἄλλων γλωσσῶν· δέον ὅθεν σαφῶς νὰ ὁρισθῇ ὅτι θὰ ἐξακολουθῇ καὶ ἐν τῇ περιπτώσει ταύτῃ ὁ Διευθυντὴς νὰ εἶναι Γάλλος ἢ Ἕλλην, τὸ αὐτὸ τελευταῖον καὶ περὶ τῶν λοιπῶν καθηγητῶν τοῦ ἄρθρου 3 ὅτι τὸ ποσὸν τῶν 75.000 δραχμῶν διὰ τὴν ἵδρυσιν τοῦ διδασκαλείου καὶ οἰκοτροφείου, εἶναι ἀνεπαρκὲς διὰ τὴν ἐμπρέπουσαν ἐγκατάστασιν αὐτοῦ. Ἤθελον ἐπίσης συστήσῃ ὅπως οἱ καθηγηταὶ τῆς Γαλλικῆς ἐξομοιωθῶσιν ὡς πρὸς τὸν βαθμὸν καὶ τὸν μισθὸν πρὸς τοὺς ὁμοιοβάθμους αὐτῶν ἀφοῦ δὲν δύνανται μετὰ 18ετῆ ὑπηρεσίαν νὰ ὑπερβῶσι τὰς δραχμὰς 360 μηνιαίως, ἐνῷ οἱ συνάδελφοί των φθάνουσι τὰς 440· δέον ἐπίσης νὰ περιορισθῇ ἡ διδασκαλία ἑκάστου εἰς 18 ὥρας τὴν ἑβδομάδα ἀπὸ 28 καθότι εἶναι ἀδύνατον νὰ διδάξῃ τις λυσιτελῶς καὶ νὰ ἐνισχυθῇ ἡ διδασκαλία τῆς Γαλλικῆς Φιλολογίας, αἱ Γραμματικῆς ὡς ἀναγράφει τὸ ἄρθρον 3· σημειωτέον ὅτι οἱ συνάδελφοι αὐτῶν διδάσκουσι μόνον 22 ὥρας. Τὰ δύο τελευταῖα ταῦτα, τοῦ μισθοῦ καὶ τῶν ὡρῶν μειοῦσι τὸ γόητρον τῶν Γαλλιστῶν ἔναντι τῶν λοιπῶν συναδέλφων αὐτῶν.

§145Ν. ΠΟΛΙΤΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Διὰ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἐνδιαφέρομαι προσωπικῶς διότι ἐγένετο ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὑποχρεώσεων, τὰς ὁποίας ἀνέλαβεν ἡ Κυβέρνησις ἀπέναντι τῶν ξένων Κυβερνήσεων καὶ θὰ ἤμην εὐγνώμων πρὸς τὸν κύριον βουλευτὴν καὶ ἐγὼ καὶ ὁ συνάδελφός μου ὁ ὑποβαλὼν τὸ νομοσχέδιον ἂν ἔχῃ παρουσιάσῃ τροποποιήσεις τινάς.

§146ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Γκλαβᾶς συνιστᾷ πρὸς τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας ὅπως συστήσῃ εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Ἑταιρείαν Ἀεριόφωτος νὰ καταβάλλῃ εἰς τοὺς ἐργάτας ἀεριόφωτος Πατρῶν τὰ καθυστερούμενα μηνιαῖα ἐπιδόματα, ἄλλως νὰ ἐφαρμόσῃ τὸν 1389 νόμον περὶ συμβατικῆς σχέσεως ἐργατῶν ὡρισμένων ἐπιχειρήσεων κλπ.

§147Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Ἐπειδὴ ἡ Ἑταιρεία ὑπὸ διαφόρους ἄλλας συνθήκας διέκοψε τὰς ἐργασίας της καὶ εἶναι ζήτημα ἐὰν δύναται νὰ ἐπαναλάβῃ τὰς ἐργασίας της, δὲν ἐπέβαλλον αὐτῇ, τὸ σχετικὸν πρόστιμον. Πάντως μελετῶ κατὰ τίνα τρόπον θὰ κανονισθῇ τὸ ζήτημα τοῦτο καίτοι οἱ παραπονούμενοι ἔλαβον ἀρκετὰς ἡμεραργίας.

§148ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ. κ. Γ. Λεκανίδης, Κ. Μητσοτάκης, Γ. Μυλονογιάννης, Α. Κριάρης, παρακαλοῦσι τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν ὅπως παρατείνῃ τὴν ἰσχὺν τῶν πινάκων προαγωγῶν ὑπαξιωματικῶν καὶ ἀνθυπασπιστῶν μονίμων καὶ ἐφέδρων τῆς Χωροφυλακῆς ἐπὶ 6μηνον ἔτι ὡς ἔχει, δικαίωμα.

§149Μ. ΝΕΓΡΟΠΟΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Θὰ μελετήσω τὴν σύστασιν ταύτην καὶ ἐὰν ἡ ὑπηρεσία ἐπιτρέψῃ θὰ τὸ πράξω.

§150ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ. κ. Γ. Λεκανίδης, Κ. Μητσοτάκης, Γ. Μυλονογιάννης, Α. Κριάρης, Μ. Βολουδάκης, Μ. Παπαμιχελάκης, Γ. Κοκκινάκης, παρακαλοῦσι τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας ὅπως ἀποστείλῃ εἰς τὴν Κρήτην, στερουμένην ἐμπείρων μηχανικῶν, ὀκτὼ (8) τοιούτους, ἐκ τῶν ἐν τῷ Ὑπουργείῳ Συγκοινωνίας διὰ τὸ ἐν Χανίοις Παράρτημα αὐτοῦ ἀπεσπασμένον.

§151Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Οὐδεὶς ὑπεράριθμος ὑπάρχει ἐν τῷ Ὑπουργείῳ μου μηχανικός.

§152ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μπασιᾶς ἐπερωτᾷ διὰ τοῦ ἑξῆς: Ὑπὸ τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως ὑπεβλήθη τῇ Βουλῇ σχέδιον νόμου «περὶ προστασίας τῆς πνευματικῆς ἰδιοκτησίας», ἐνῷ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ἔδει νὰ ὑποβληθῇ μᾶλλον ὑπὸ τῶν Ὑπουργῶν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ Ἐσωτερικῶν, συνυπογράφοντος καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης ἀφ’ οὗ ρυθμίζονται καὶ ἀστικὰ δίκαια. Οὕτω ἐν Ἰταλίᾳ ἡ πνευματικὴ ἰδιοκτησία ὑπάγεται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Ἐμπορίου, διότι αὕτη παρακολουθεῖ τὴν προστασίαν τῆς βιομηχανικῆς ἰδιοκτησίας, ἐν Γαλλίᾳ ὑπάγεται εἰς τὸ τῶν Ἐσωτερικῶν, εἰς ὃ ἀνήκει ἡ λογοκρισία ἐν γένει. Οὕτω δ’ ἐγένετο παρ’ ἡμῖν ἄλλοτε προκειμένου νὰ κυρωθῇ ὁ νόμος ΓΥΠΓʹ τοῦ 1909 καὶ τὸ 1908 αὐτὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δημ. Ἐκπαιδεύσεως δι’ ἐγγράφου του πρὸς τὸ τῆς Δικαιοσύνης ἀνέθεσε τὸν καταρτισμὸν νομοσχεδίου εἰς τὴν ἐπιτροπὴν πρὸς σύνταξιν σχεδίου ἀστικοῦ κώδικος, ἥτις ἄλλως τε κατ’ ἀνάγκην θὰ ἐπιληφθῇ ἐν καιρῷ τοῦ ζητήματος. Τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δημ. Ἐκπαιδεύσεως εἶναι τὸ ἧττον ἁρμόδιον πρὸς ὑποβολὴν τοῦ νομοσχεδίου τούτου, ἅτε ἀμοιροῦν τῶν νομικῶν γνώσεων, ἃς κέκτηνται οἱ προϊστάμενοι τῶν ὑπηρεσιῶν τῶν ἄλλων ὡς ἀνωτέρω Ὑπουργείων, αὐτὸ δὲ τοῦτο μαρτυρεῖ καὶ ἡ πενιχρὰ αἰτιολογικὴ ἔκθεσις τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἡ παντελὴς ἄγνοια τοῦ ΓΧΛΖʹ τοῦ 1910 νόμου, διὰ τοῦ ἐδαφ. 2 τοῦ ἄρθρου 2, τοῦ ὁποίου εἰσήχθη ἐν Ἑλλάδι ἡ πνευματικὴ ἰδιοκτησία. Ὁ νόμος οὗτος καθὼς καὶ ὁ ΓΥΠΓʹ τοῦ 1909 εἶναι προτάσεις νόμων ἃς ὑπέβαλε τότε τῇ Βουλῇ καὶ αἵτινες ἐψηφίσθησαν ὑπ’ αὐτῆς, κατόπιν ἀβαριῶν τινῶν, εἰς ἃς συνήνεσε καὶ τοῦτο ἵνα μὴ ματαιωθῇ τὸ ἔργον. Ἡ ἱστορία τῆς πνευματικῆς ἰδιοκτησίας καὶ ἡ νομοθεσία ἡμῶν εὕρηται ἐν τῇ αἰτιολογικῇ ἐκθέσει προτάσεως νόμου, ἣν ὑπέβαλε τῇ Βουλῇ τῇ 9 Δεκεμβρίου 1913 περὶ προστασίας τῶν Μουσικῶν ἔργων, ἥτις ὁμοφώνως ἐνεκρίθη παρὰ τῆς εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Βουλῆς. Συνιστᾷ ὅθεν τὴν ἀρτιωτέραν μελέτην καὶ καταρτισμὸν τοῦ νομοσχεδίου τούτου ἀπὸ κοινοῦ ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν τῶν ἀνωτέρω Ὑπουργείων καὶ τὴν παραπομπὴν αὐτοῦ εἰς εἰδικὴν Ἐπιτροπὴν τῆς Βουλῆς.

§153Ν. ΠΟΛΙΤΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν). Θὰ μελετηθῇ τὸ ζήτημα, ἀλλ’ ἐὰν ὑπάρχῃ ἀτέλειά τις παρακαλῶ τὸν κ. Βουλευτὴν ὅπως κατὰ τὴν ὑποβολὴν τοῦ σχετικοῦ νομοσχεδίου ὑποβάλῃ τροπολογίαν.

§154ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Πετρακάκος ἐπερωτᾷ διὰ τὰ ἑξῆς: Ὁ ἐπιθεωρητὴς τῆς Δημοτικῆς Ἐκπαιδεύσεως Λακωνίας κρατεῖ κεκλεισμένα τὰ ἐν Οἰτύλῳ καὶ Πύργῳ (Οἰτύλου) μονοτάξια σχολεῖα θηλέων διὰ νὰ διορίζῃ τὰς διδασκαλίσσας εἰς τὰ τῶν ἀρρένων. Οὕτως εἰς ἓν τῶν ἐν Γυθείῳ σχολείων ἀρρένων εἶναι διωρισμένη καὶ μία δασκάλα, ἐνῷ καὶ δύο διδάσκαλοι ὑπάρχουν καὶ διδάσκαλοι ἄρρενες ἐκτὸς ὑπηρεσίας εἶναι. Προφανῶς ὁ περίφημος αὐτὸς ἐπιθεωρητὴς ρουσφετολογεῖ εἰς βάρος τοῦ τόπου του. Εἶναι ὑποχρεωμένος ν’ ἀξιώσῃ ἐντεῦθεν τὴν ταχίστην μετάβασιν τοῦ Γενικοῦ Ἐπιθεωρητοῦ, ὃν διέταξεν ἤδη πρὸς τοῦτο ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ἀλλὰ καὶ νὰ ἐπερωτήσῃ τὸν αὐτὸν κ. Ὑπουργόν, ἂν ἔχῃ γνῶσιν ὅτι ὁ Ἐπιθεωρητὴς ἀπουσίασε ἀπὸ τῆς 22 Δεκεμβρίου μέχρι τῆς 8 Ἰανουαρίου ἄνευ ἀδείας καὶ χωρὶς ν’ ἀφήσῃ ἀναπληρωτήν.

§155Δ. ΔΙΓΚΑΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Ἐκκλησιαστικῶν). Διετάχθη ὁ ἐπιθεωρητὴς νὰ μεταβῇ καὶ ἐξετάσῃ τὸ ζήτημα καὶ νὰ ὑποβάλῃ σχετικὴν ἔκθεσιν.

§156ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Πετρακάκος, ἐπερωτᾷ διὰ τὰ ἑξῆς: Εἰς τὸν καθημερινὸν τύπον ἀνεγράφη πρό τινος ὅτι ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ἐξέφρασε διὰ πράξεως αὐτῆς τὴν ἀποδοκιμασίαν της, διὰ τὸ ἐν Θεσσαλονίκῃ λειτουργοῦν ἀρχιερατικὸν συμβούλιον, διὰ τὰς ἐν τῇ ἐλευθέρᾳ Ἑλλάδι γενομένας διώξεις Μητροπολιτῶν, ὑπαγομένων εἰσέτι κανονικῶς ὑπὸ τὴν Μεγάλην Ἐκκλησίαν καὶ διὰ τὰς ἀποφάσεις ἐν γένει τοῦ Ἀνωτάτου Ἐκκλησιαστικοῦ Δικαστηρίου. Καὶ τὴν ἀντικανονικότητα τούτων ἁπάντων ὑπεστηρίξαμεν καὶ ἡμεῖς πολλάκις πρὸ τῆς Βουλῆς. Ἀλλ’ ἐπερωτᾷ τὸν κ. ἐπὶ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν Ὑπουργὸν λόγῳ τῆς ἐξαιρετικῆς σπουδαιότητος, τὴν ὁποίαν ἐνέχουσιν αἱ πληροφορίαι αὗται, ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον θὰ ἠλήθευον.

§157Δ. ΔΙΓΚΑΣ (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας). Οὐδεμία ἀποδοκιμασία διὰ τὰ ἔργα καὶ τὴν λειτουργίαν τοῦ ἀρχιερατικοῦ συμβουλίου ἐξέφρασαν τὰ Πατριαρχεῖα. Τοὐναντίον τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον ἐξέφρασε τὰς εὐχαριστίας πρὸς τὸ ἀρχιερατικὸν συμβούλιον. Ἐπίσης πολὺ ὀλιγώτερον ἐξέφρασεν ἀποδοκιμασίαν διὰ τὰς ἀποφάσεις τοῦ Ἀνωτάτου Ἐκκλησιαστικοῦ δικαστηρίου. Ἂν δὲν ἀπατῶμαι ἐξ ἀφορμῆς τῶν ἐν τῷ τύπῳ δημοσιευθέντων τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν προέβη εἰς ἀνακοίνωσιν διαψεύδουσαν τὰ γραφέντα ἐν τῷ τύπῳ.

§158ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν ἔχει τὸν λόγον ὅπως καταθέσῃ σχέδιον νόμου.

§159Ν. ΠΟΛΙΤΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν). Ὑποβάλλω νομοσχέδιον «περὶ ἐλέγχου, βεβαιώσεως καὶ ἐκτιμήσεως τῶν ἐκ τοῦ εὐρωπαϊκοῦ πολέμου ζημιῶν», παρακαλῶ δὲ τὴν Βουλὴν ἵνα κηρυχθῇ κατεπεῖγον τὸ νομοσχέδιον καὶ ψηφισθῇ κατ’ ἀρχήν, νὰ παραπεμφθῇ δὲ καὶ εἰς Εἰδικὴν Ἐπιτροπὴν εἰς ἣν νὰ ταχθῇ βραχυτάτη προθεσμία πρὸς ὑποβολὴν τῆς ἐκθέσεώς της, καθότι θ’ ἀπαιτηθῇ μακρὸς χρόνος πρὸς ἐξακρίβωσιν τῶν ζημιῶν.

§160ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ δέχεται τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ τὸ νομοσχέδιον κηρυσσόμενον κατεπεῖγον, γίνεται δι’ ἀναστάσεως δεκτὸν καὶ κατ’ ἀρχήν. Παραπέμπεται καὶ εἰς Εἰδικὴν Ἐπιτροπὴν ἐντελλομένην νὰ ὑποβάλῃ ἐντὸς τριῶν ἡμερῶν τὴν ἔκθεσίν της καὶ ἀπαρτιζομένην ἐκ τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Ἀθανασάκη, Λ. Ἐμπειρίκου, Ι. Βαλαλᾶ, Γ. Χατζηγεωργίου, Θ. Πάζη, Κ. Μελᾶ, Γ. Κίγκου, καὶ Θεοδ. Βελλιανίτου. Συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 25 Φεβρουαρίου 1919 Β. Διατάγματος περὶ μεταρρυθμίσεως τοῦ ἀπὸ 21 Φεβρουαρίου 1919 Ν. Διατάγματος περὶ προσωρινῆς ρυθμίσεως τῶν ἐργατικῶν σχέσεων ἐν τῇ καπνοβιομηχανίᾳ, ὡς τροποποιεῖται». (Ψηφίζεται κατ’ ἀρχήν).

§161ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις ἵνα ἐπαναληφθῇ αὕτη τὴν 5. μ. μ. αὔριον. (Ὥρᾳ 7,30′ μ. μ.).