1919.12.13

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 17η

τῆς 13ης Δεκεμβρίου 1919

Προεδρία κ. Θ. ΣΟΦΟΥΛΗ

(Ὥρᾳ 5,30′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ν’ ἀναγνωσθῶσι τὰ πρακτικά. (Ἀναγινώσκονται καὶ ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως).

§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως ἔχει τὸν λόγον ὁ κ. Φλῶρος.

§3Π. ΦΛΩΡΟΣ. Ἐπειδὴ πρόκειται περὶ σπουδαιοτάτου ζητήματος, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ὁμιλήσω πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως. Εἰς τὰς ἐφημερίδας ἀνεγράφει, ὅτι εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου ἐπαρχίαν Κόνιτσαν, συνέβη σεισμὸς καὶ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν, ἐὰν ἔχῃ πληροφορίας περὶ τῆς ἐκτάσεως τοῦ σεισμοῦ πρὸς καθησύχασιν τῶν ἐδῶ ἀνησυχοῦντων συμπολιτῶν μου.

§4Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ὄντως ἔλαβε χώραν σεισμὸς καὶ συνέβησαν δυστυχήματά τινα· λεπτομερείας ὅμως δὲν δύναμαι νὰ σᾶς εἴπω.

§5Π. ΦΛΩΡΟΣ. Τί μέτρα ἐλήφθησαν;

§6Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ὅ,τι μέτρα λαμβάνονται εἰς τὰ μέρη ποῦ γίνεται σεισμός.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: Οἱ Πρωτοδίκαι Σερρῶν παρακαλοῦσιν, ὅπως τροποποιηθῇ τὸ ὑποβληθὲν νομοσχέδιον «περὶ αὐξήσεως τῶν μισθῶν τῶν δικαστικῶν». Ἡ Ἀριέττα χήρα Δημητρίου Καλλιγιάννη, ποιητοῦ, παρακαλεῖ, ὅπως τῇ χορηγηθῇ σύνταξις. Ἡ ἐκ Λαρίσσης Εὐφροσύνη, μήτηρ τοῦ ἐν πολέμῳ φονευθέντος, Μίνωος Καμπέρη, παρακαλεῖ ὅπως τροποποιηθῇ ὁ σχετικὸς νόμος περὶ συντάξεων. Οἱ αὐτεπαγγέλτως ἀποστρατευθέντες ἄγαμοι ὁπλῖται τῆς χωροφυλακῆς, παρακαλοῦσιν, ὅπως αὐξηθῇ τὰ διὰ τοῦ νόμου 1514 χορηγούμενον αὐτοῖς ἐπίδομα. Τὰ Ἐργατικὰ Κέντρα Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ τὸ Πανεργατικὸν κέντρον Ἀθηνῶν, διαμαρτύρονται ἐπὶ τῇ ὑποβολῇ τῶν ἐργατικῶν νομοσχεδίων ἐν τῇ Βουλῇ.

Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Γερμανὸς ὅπως καταθέσῃ καὶ ἀναπτύξῃ ἀναφορὰν τοῦ Ἰωάννου Βενδίκη.

§8Ν. ΓΕΡΜΑΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑποβάλλω ἀναφορὰν τοῦ Ἰωάννου Βενδίκη ἐκ Χαλκιδικῆς, παραπονουμένου, ὅτι ἐνῷ ἐπλήρωσε τοὺς φόρους καὶ ἔχει καὶ τὰ διπλότυπα ἐν τάξει τὸν συνέλαβον οἱ εἰσπράκτορες καὶ τὸν ἐφυλάκισαν καὶ τὸν ἠνάγκασαν ἐκ δευτέρου νὰ πληρώσῃ. Ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, διότι τοῦτο συνέβη καὶ εἰς ἄλλους. Πρέπει λοιπὸν ὄχι μόνον νὰ ἐπιστραφῶσι τὰ χρήματα, ἀλλὰ νὰ γίνῃ καὶ σύστασις εἰς τοὺς εἰσπράκτορας, ἵνα μὴ βασανίζονται οἱ πολῖται ἀδίκως.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σίδερης, ὅπως καταθέσῃ καὶ ἀναπτύξῃ ἀναφορὰν τῶν ἐργατῶν Θεσσαλονίκης.

§10Α. ΣΙΔΕΡΗΣ. Ἐπειδὴ ἀπουσιάζουν οἱ κ. κ. Ὑπουργοὶ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τῆς Συγκοινωνίας, παρακαλῶ νὰ ἀναβληθῇ ἕως ὅτου ἔλθωσιν.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χρυσοστάλης ἐπὶ τηλεγραφικῆς ἀναφορᾶς τῶν καθηγητῶν Μέσης Ἐκπαιδεύσεως Ἱστιαίων.

§12Δ. ΧΡΥΣΟΣΤΑΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ καθηγηταὶ τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως Χαλκίδος καὶ Ἱστιαίας, παραπονοῦνται καὶ παρακαλοῦσι νὰ αὐξηθῇ ἡ μισθοδοσία των ἐπαρκῶς, ὥστε νὰ δύνανται νὰ ζήσουν καὶ νὰ ἀνταποκρίνωνται εἰς τὰς φοβερὰς τοῦ βίου ἀνάγκας. Ὁ μισθὸς αὐτῶν πρέπει νὰ γίνῃ ἴσος καὶ ὁ μισθὸς τῶν δικαστῶν.

§13Δ. ΔΙΓΚΑΣ (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας). Κύριε συνάδελφε, καὶ εἰς προηγουμένην συνεδρίασιν ἔλαβον ἀφορμὴν νὰ δηλώσω πρὸς τὴν Βουλήν, ὅτι τὸ ζήτημα τοῦ μισθοῦ τῶν λειτουργῶν τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως ἀπασχολεῖ ἤδη τὴν Κυβέρνησιν, ἐλπίζω δὲ συντόμως νὰ λάβω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω σχετικὸν νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλήν.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ. κ. Ι. Λεκανίδης, Κ. Μητσοτάκης, Χ. Πλουμιδάκης, Ε. Θεοδωρίδης, Α. Κοιάρης, Γ. Μυλωνογιάννης, Ι. Μπεισμιτζάκης, Γ. Τσακανίκας καὶ Γ. Καραϊσκάκης, ὅπως καταθέσωσι πρότασιν νόμου.

§15Ι. ΛΕΚΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1471 νόμου ἐθεσπίσθη, ὅπως ὁ χρόνος, κατὰ τὸν ὁποῖον ὑπηρέτησαν παρὰ ξένοις στρατεύμασιν οἱ ἔφεδροι ὑγειονομικοὶ ἀξιωματικοί, προσμετρᾶται εἰς τὸν χρόνον τῆς ὑπηρεσίας τὸν ὁποῖον ἔχουσιν ὑπηρετήσῃ εἰς τὸν ἰδικόν μας στρατόν. Φρονοῦμεν οἱ ὑποβάλλοντες τὴν πρότασιν ταύτην νόμου, τὴν ὁποίαν θέλω καταθέσῃ, ὅτι εἶναι δικαία, ὅπως οὐ μόνον οἱ ἔφεδροι ὑγειονομικοὶ ἀξιωματικοί, ἀλλὰ καὶ οἱ ἔφεδροι καὶ μόνιμοι ἀξιωματικοὶ τῆς μαχίμου δυνάμεως τοῦ στρατεύματος, οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτησαν εἰς τὰ συμμαχικὰ στρατεύματα κατὰ τὸν λήξαντα παγκόσμιον πόλεμον ἀπολαμβάνωσι τοῦ εὐεργετήματος τούτου, δηλονότι ὁ χρόνος, κατὰ τὸν ὁποῖον ὑπηρέτησαν εἰς τὰ συμμαχικὰ στρατεύματα νὰ προσμετρᾶται εἰς τὸν χρόνον ὑπηρεσίας, τὸν ὁποῖον ἔχουσιν ὑπηρετήσει εἰς τὸν ἰδικόν μας στρατόν. Διὰ τοῦτο καταθέτομεν πρότασιν νόμου καὶ παρακαλοῦμεν, ἐπειδὴ εἴμεθα δέκα, ὅπως κηρυχθῇ κατεπείγουσα καὶ ψηφισθῇ κατ’ ἀρχήν.

§16Ι. ΜΠΡΙΣΙΜΙΤΖΑΚΗΣ. Δὲν ὑπάρχει δικαιοτέρα πρότασις αὐτῆς, κ. Πρόεδρε, διότι ἀφοῦ ἔχει ἤδη θεσπισθῇ διὰ τοὺς ὑγειονομικοὺς ἀξιωματικοὺς καὶ ἔτυχον οὗτοι τοῦ εὐεργετήματος αὐτοῦ, δικαιότερον πρέπει νὰ τύχωσι τοῦ αὐτοῦ εὐεργετήματος καὶ οἱ μάχιμοι ἀξιωματικοί, οἱ ὁποῖοι διὰ τῆς ἀνδρείας των ἐτίμησαν τὸν Ἑλληνικὸν στρατόν, λαβόντες μέρος ἐν τῇ πρώτῃ γραμμῇ εἰς τὴν Γαλλίαν. Εὐελπιστοῦμεν, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν θὰ στέρξῃ αὐτὸς οὗτος νὰ ὑποβάλῃ σχετικὸν νομοσχέδιον καὶ θελήσῃ νὰ θεωρηθῇ ὡς ἐπείγουσα ἡ πρότασις αὕτη νόμου καὶ ψηφισθῇ ἀπὸ τὴν Βουλήν.

§17Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Νομίζω, ὅτι ἡ πρότασις ἡ ὑποβαλλομένη εἶναι ἀπολύτως δικαία καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ θελήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ὑποστηρίξῃ τὴν πρότασιν ταύτην, διότι θὰ εἶναι ἄδικον ἡ ὑπηρεσία, ἡ ὁποία συνετελέσθη εἰς τὸ Γαλλικὸν μέτωπον, τό ὁποῖον παρουσίασε πλείστας ὅσας δυσχερείας, νὰ μὴ θεωρῆται ἴση μὲ τὴν ὑπηρεσίαν τῶν ἀξιωματικῶν, οἱ ὁποῖοι ἦσαν εἰς τὸ ἰδικόν μας μέτωπον. Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουσιν ἀξιωματικοί, οἱ ὁποῖοι ἐγκατέλειψαν τὰς ἑστίας των, καὶ χωρὶς νὰ ἔχωσι καμμίαν ὑποχρέωσιν μετέβησαν εἰς τὸ Γαλλικὸν μέτωπον καὶ ἐπολέμησαν εἰς τὴν πρώτην γραμμὴν τιμήσαντες τὸ Ἑλληνικὸν ὄνομα, νομίζω, ὅτι πρέπει ἡ ὑπηρεσία των αὕτη νὰ θεωρηθῇ ἴση πρὸς τὴν τῶν ἀξιωματικῶν τῶν ὑπηρετούντων κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον εἰς τὸ Ἑλληνικὸν στράτευμα.

§18Χ. ΠΛΟΥΜΙΔΑΚΗΣ. Ἀναγνωρίζοντες, κ. Πρόεδρε, τὴν ἰδιάζουσαν φύσιν τῆς ὑποθέσεως τῆς περιλαμβανομένης εἰς τὴν ὑποβαλλομένην ταύτην πρότασιν νόμου, νομίζω, ὅτι δυνάμεθα μετὰ πεποιθήσεως νὰ ἀναμένωμεν, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν θὰ μελετήσῃ τὸ πρᾶγμα καὶ ἢ θὰ υἱοθετήσῃ τὴν πρότασιν ταύτην νόμου ἢ θὰ ὑποβάλῃ ὁ ἴδιος σχετικὸν νομοσχέδιον.

§19Α. ΓΡΙΒΑΣ (Ὑφυπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Νὰ μοῦ σταλῇ ἡ ἀναφορὰ αὕτη διὰ νὰ τὴν μελετήσω.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δαζέας ἐπὶ τηλεγραφικῆς ἀναφορᾶς Συνεταιρισμοῦ Γαργαλιάνων.

§21Μ. ΔΑΖΕΑΣ. Ἀπαντῶντες πρὸς τὴν Κυβέρνησιν οἱ γεωργικοὶ συνεταιρισμοὶ τοῦ νομοῦ Μεσσηνίας διαμαρτύρονται διὰ τὴν παράτασιν τῆς προθεσμίας τῆς οἰνοπνευματοποιήσεως τῶν χαρουπίων καὶ ἄλλων ἀμυλωδῶν οὐσιῶν. Ὡς εἶναι γνωστὸν ἐνῷ ὅλων τῶν ποτῶν αἱ τιμαὶ ηὐξήθησαν ὑπερόγκως, δυστυχῶς διὰ τοὺς σταφιδικοὺς πληθυσμούς, ἐνῷ αἱ δαπάναι των ἔχουν πολλαπλασιασθῆ ἐν τούτοις ἡ τιμὴ τῆς σταφίδος μένει σχετικῶς χαμηλά, μία δὲ ἀπὸ τὰς κυρίας αἰτίας τῆς τοιαύτης στασιμότητος τῆς τιμῆς των εἶναι καὶ τὸ δικαίωμα αὐτό, τὸ ὁποῖον ἐδόθη εἰς τοὺς οἰνοπνευματοποιούς, τοῦ νὰ παράγωσιν οἰνόπνευμα ἐκ χαρουπίων καὶ ἐξ ἄλλων ἀμυλωδῶν οὐσιῶν εἰς τρόπον, ὥστε νὰ μὴ γίνεται χρῆσις πρὸς τοῦτο τοῦ κυριωτέρου προϊόντος τῆς σταφίδος. Λοιπὸν παρακαλοῦσι τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀρθῇ πλέον ἡ παροχὴ τῆς ἀδείας αὐτῆς καὶ θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἐὰν ἦτο πρόθυμος, νὰ δώσῃ μίαν ἐξήγησιν ἐπὶ πόσον εἰσέτι χρόνον θὰ παραταθῇ ἡ ἄδεια αὕτη καὶ ἐὰν ὑπάρχει ἐλπὶς ταχέως νὰ δοθῇ μία ἱκανοποιητικὴ λύσις.

§22Μ. ΝΕΓΡΟΠΟΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Παρακαλῶ νὰ μοὶ διαβιβασθῇ ἡ ἀναφορὰ αὕτη.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Μπότσαρης ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν συνταξιούχων ἀξιωματικῶν ὡς καὶ χηρῶν καὶ ἀγάμων θυγατέρων τῶν πρὸ τοῦ 1913 ἀξιωματικῶν.

§24Τ. ΜΠΟΤΣΑΡΗΣ. Οἱ ἀπόστρατοι ἀξιωματικοί, αἱ χῆραι καὶ τὰ ὀρφανὰ παρακαλοῦσι τὴν Σεβαστὴν Κυβέρνησιν καὶ ἅπαντας τοὺς κ. κ. βουλευτὰς, ὅπως μεριμνήσωσι καὶ βελτιώσωσι κατά τι τὴν κατάστασιν αὐτῶν, διότι εἶναι ἀφόρητος ἕνεκα τῆς μεγάλης πενίας τὴν ὁποίαν ἔχουν. Τρεῖς ἀνθυπολοχαγοὶ τοὺς ὁποίους εἶδον εἰς Ναύπακτον μοῦ ἔλεγον ὅτι κάθε 17 ἡμέραις ἀγοράζουν ἕνα ποσὸν κριθάρι καὶ μεταβαίνουν καθ’ ἡμέραν αὐτοὶ εἰς τὰ χωράφια μὲ τὸ σακοῦλι διὰ νὰ μαζεύουν λάχανα. Παρακαλοῦσι λοιπὸν ἅπαντες ἢ νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὸν νόμον 528 τοῦ 1916 ἢ νὰ λάβωσι μίαν ἀνθρωπίνην δικαιοσύνην καὶ νὰ τοὺς δοθῇ ἓν ἐπίδομα, τέλος πάντων νὰ μὴ ἀφήσῃ αὐτοὺς ἡ πολιτεία νὰ ἀποθάνουν ἀπὸ τὴν πενίαν, διότι δυστυχοῦν.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γαλαθᾶς ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν καταδίκων φυλακῶν Ρίου.

§26Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Εἶναι ἀναντίρρητον ὅτι ὁ πολιτισμὸς μιᾶς Χώρας πρὸ παντὸς ἀποδεικνύεται ἀπὸ τὴν κατάστασιν τῶν φυλακῶν ἐν αὐτῇ. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι πρὸ τοῦ 1910 τῇ εἰσηγήσει τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης εἶχον ληφθῆ σκοπιμώτατα καὶ ἐκπολιτιστικώτατα μέτρα διὰ τὴν βελτίωσιν τῶν φυλακῶν τοῦ Κράτους, δυστυχῶς ὅμως ταῦτα δὲν ἐτέθησαν ἐν ἐφαρμογῇ. Εἰδικῶς καὶ συγκεκριμένως διὰ τὰς φυλακὰς τοῦ Ρίου, εἶναι γνωστὸν εἰς ποίαν κατάστασιν φρικιαστικὴν διατελοῦσιν καὶ ἀπὸ ἀπόψεως σωφρονιστικῆς. Δὲν γνωρίζω ποία εἶναι ἡ στατιστικὴ τὴν ὁποίαν ἔχει ὑπ’ ὄψει τὸ Ὑπουργεῖον, ἀλλὰ φρονῶ ὅτι πολλοὶ, οἱ ὁποῖοι εἰσῆλθον εἰς τὰς φυλακὰς αὐτάς, ἀντὶ νὰ γίνουν πολῖται ἀγαθοὶ, δυστυχῶς ἐκεῖ μέσα ἐγκλημάτισαν. Εἶναι βεβαιωμένον ὅτι πολλοὶ εἰσελθόντες ἐκεῖ δι’ ἀδικήματα τὰ ὁποῖα διέπραξαν ἐν στιγμαῖς παραφορᾶς, καὶ ἐνῷ κατ’ οὐσίαν δὲν ἦσαν τύποι ἐγκληματικοὶ, ἐξῆλθον ἐκεῖθεν μὲ σπέρματα ἐγκληματικότητος, καὶ διέπραξαν κατόπιν διάφορα ἐγκλήματα, πλαστογραφίας, κλοπάς, καὶ τὰ τοιαῦτα. Αἱ φυλακαὶ αὗται ὡς κατήντησαν πλέον εἶναι ἐργαστήριον πάσης ἐγκληματικότητος, καὶ εἶναι καιρὸς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης νὰ σκεφθῇ ὑπὲρ τῶν φυλακῶν. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ μεριμνήσῃ περὶ τῆς καταστάσεως τῶν φυλακῶν αὐτῶν.

§27Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Εἶναι ἀκριβὲς ὅτι αἱ φυλακαὶ Ρίου δὲν εἶναι εἰς καλὴν κατάστασιν. Εἶναι ἐπίσης ἀκριβὲς ὅτι ἐν γένει αἱ φυλακαὶ τοῦ Κράτους δὲν ἀνταποκρίνονται οὔτε εἰς τὴν ἐπιθυμίαν τῆς Κυβερνήσεως, οὔτε εἰς τὰς νεωτέρας ἀντιλήψεις. Ἀλλὰ γνωρίζει ὁ κ. συνάδελφος ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔκαμεν ὅ,τι εἶναι δυνατόν, μέχρις ὅτου φθάσῃ εἰς τὴν στιγμὴν τῆς ἀνεγέρσεως νέων φυλακῶν, πρὸς βελτίωσιν κατὰ τὸ δυνατὸν τῆς καταστάσεως τῶν ἐν ταῖς Φυλακαῖς Ρίου κρατουμένων. Γνωρίζει ὁ κ. συνάδελφος ὅτι εἰσήχθη καὶ ἐργασία ἐκεῖ ὑποχρεωτική, καὶ τοῦτο διὰ νὰ παραμένωσιν οἱ κρατούμενοι ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ εἰς τὸ ὕπαιθρον ἐργαζόμενοι καὶ νὰ ἀποφεύγωσιν οὕτω τὴν συσσώρευσιν καὶ συγκέντρωσίν των ἐντὸς τῶν φυλακῶν. Αἱ φυλακαὶ Ρίου ἴσως εἶναι αἱ χειρότεραι τῶν φυλακῶν, τὰς ὁποίας ἔχομεν, ἀλλὰ δύναμαι νὰ πληροφορήσω ὑμᾶς, ὅτι ἐξεδόθη ἤδη ἀπόφασις, διὰ τῆς ὁποίας ὀργανοῦνται αἱ φυλακαὶ Ρίου κατὰ τὸν δυνατὸν καλλίτερον τρόπον, καὶ ἑπομένως θὰ ἀποκτήσωσιν αἱ φυλακαὶ αὗται ὅ,τι εἶναι δυνατὸν καλλίτερον ἄνευ μεταβολῆς τοῦ κτιρίου.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀναστασιάδης ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς ἑταιρείας «Κόσμος».

§29Α. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ. Ἐν γνώσει ὁ νόμος περὶ φορολογίας ἐκτάκτων κερδῶν δημιουργεῖ μίαν ἀνισότητα κατὰ τῶν νέων ἐπιχειρήσεων, τὰς ὁποίας φορολογεῖ βαρύτατα. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν, ἐὰν ὡς ἐλπίζω, πρόκειται νὰ εἰσαγάγῃ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ καθορίσῃ ὁριστικῶς τὴν τύχην τοῦ φόρου τῶν ἐκτάκτων κερδῶν, νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν καὶ τὴν περίστασιν τῶν νέων ἑταιρειῶν, διότι ὄχι μόνον διὰ τὰς νέας ἑταιρείας εἶναι βαρύτατος ὁ φόρος, ἀλλ’ εἶναι ἐπιζήμιος καὶ διὰ τὴν ὅλην ἐθνικὴν οἰκονομίαν τῆς Χώρας, ὡς παρακωλύων τὴν ἵδρυσιν νέων ἐπιχειρήσεων.

§30Μ. ΝΕΓΡΟΠΟΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Μελετᾶται τὸ ζήτημα καὶ ἐλπίζω ὅτι θὰ προφθάσω πρὸ τοῦ τέλους τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς νὰ ὑποβάλω τὰ σχετικὰ νομοσχέδια.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καρπετόπουλος ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Ι. Γουναράκη.

§32Γ. ΚΑΡΠΕΤΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ τὸ ἀδίκημα τοῦ ἐν ἀποστρατείᾳ ἀντισυνταγματάρχου κ. Γουναράκη, ὅστις ἀπὸ κακῶς ἐννοούμενον φιλότιμον προώρως ἀπεμακρύνθη τοῦ στρατεύματος χωρὶς νὰ θέλῃ ἀλλὰ καὶ πρὸ παντὸς χωρὶς νὰ πρέπῃ, δίκαιον εἶναι καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Βουλὴ σοβαρῶς νὰ ἐνδιαφερθῇ. Ὁ ἀδικηθεὶς δι’ ἀναφορᾶς του ἀπευθύνεται πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ διὰ νὰ γίνῃ γνωστὸν περὶ τίνος πρόκειται, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς νὰ εὐαρεστηθῇ νὰ διατάξῃ τὴν ἐκτύπωσιν καὶ διανομὴν τῆς ὑποβληθείσης αἰτήσεως ἡ ὁποία εἶναι γραμμένη μὲ τόσην εἰλικρίνειαν ὥστε πᾶσα ἄλλη σύστασις περιττεύει. Ὑποθέτω ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν θὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ τυπωθῇ καὶ θὰ διανεμηθῇ.

§34Γ. ΤΣΑΚΑΝΙΚΑΣ. Τὴν αὐτὴν παράκλησιν ὑποβάλλω καὶ ἐγώ.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φλῶρος ἐπὶ τηλεγραφικῆς ἀναφορᾶς τῆς Κοινότητος Κονίτσης.

§36Π. ΦΛΩΡΟΣ. Ἡ ἀναφορὰ αὐτὴ ἀφορᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας καὶ παρακαλῶ νὰ διαβιβασθῇ εἰς τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον.

§37Σ. ΣΙΜΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Περιθάλψεως). Παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, νὰ δόσω μίαν ἀπάντησιν εἰς μίαν ἐρώτησιν, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὸ Ὑπουργεῖον Περιθάλψεως καὶ ἡ ὁποία παραμένει ἐπὶ πολλὰς ἡμέρας εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν. Εἶναι ἡ ὑπ’ ἀριθ. 39. Γνωρίζω πρὸς τὴν Βουλὴν ὅτι εὐθὺς ὡς ἦλθεν εἰς γνῶσιν τοῦ Ὑπουργείου ἡ αἴτησις τῆς οἰκογενείας Λάμπρου Ρίζου, ἐζητήθησαν ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας πληροφορίαι περὶ τῆς οἰκογενειακῆς καταστάσεως καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν στοιχείων αὐτῶν ἐκανονίσθη ἡ περίθαλψις. Ἀπέστελον ἀμέσως εἰς τὴν οἰκογένειαν χιλιόδραχμον βοήθημα καὶ συγχρόνως ἐκανονίσθη ἡ περίθαλψις κατὰ τρόπον ἱκανοποιητικόν, ἐξακολουθεῖ δὲ νὰ παρέχεται καὶ τὸ ἐπίδομα τοῦ ἐφέδρου.

§38Ε. ΡΕΠΟΥΛΗΣ (Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Εἰς τὰς ἐρωτήσεις τὰς ἀπευθυνομένας πρὸς ἐμέ, θὰ δόσω ἀπάντησιν αὔριον διότι δὲν κατώρθωσα σήμερον νὰ συλλέξω τὰς ἀναγκαίας πληροφορίας.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Παπαστρατῆς παρακαλεῖ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Α. Δ. Μεταφορῶν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν ἐὰν ἔχει γνῶσιν τῆς καταστάσεως τῆς σιδηροδρομικῆς συγκοινωνίας Ἀθηνῶν Χαλκίδος, καὶ τί μέτρα ἔλαβε πρὸς βελτίωσίν της.

§40Θ. ΠΑΠΑΣΤΡΑΤΗΣ. Μίαν σύστασιν ἔχω νὰ κάμω μόνον, ὅτι εἶναι δυνατόν, ἡ ἁμαξοστοιχία, ἡ ὁποία ὑπάρχει, νὰ μὴ καθυστερεῖ εἰς τὸ Σχηματάρι ἐπὶ ὁλοκλήρους ὥρας, ἐφ’ ὅσον δὲ γίνεται αὐτὸ νὰ γίνῃ ἕνα ὑπόστεγον διότι ἐκεῖ οἱ ἄνθρωποι περιμένουν ἐπὶ ὥρας ὁλοκλήρους.

§41Δ. ΧΡΥΣΟΣΤΑΛΗΣ. Ἡ αἴτησις εἶναι δικαιοτάτη.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Κοκκινάκης, παρακαλεῖ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν: 1) Ἐὰν ὑπάρχῃ εἰς τὰς ἀποθήκας τοῦ Δημοσίου θεῖον καὶ πόσον. 2) Ἐὰν ἡ ποσότης αὕτη θὰ ἐπαρκέσῃ διὰ τὴν τελείαν θείωσιν τῶν ἀμπέλων, καὶ 3) Πόθεν ἠγοράσθη τὸ θεῖον τοῦτο, πότε ἐγένετο ἡ σχετικὴ παραγγελία καὶ εἰς ποίαν τιμὴν πρόκειται νὰ πωληθῇ εἰς τοὺς ἀμπελοκτήμονας.

§43Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Εἰς τὸ πρῶτον ἐρώτημα, ἐὰν ὑπάρχῃ εἰς τὰς ἀποθήκας τοῦ Δημοσίου θεῖον καὶ πόσον δίδω τὴν ἀπάντησιν, ὅτι ὑπάρχει πράγματι εἰς τὰς διαφόρους ἀποθήκας τοῦ Δημοσίου διαθέσιμον θεῖον σήμερον 13695 τόννοι, ἐκ τῶν ὁποίων μετ’ ἀφαίρεσιν θείου, τὸ ὁποῖον εἶναι ἄχρηστον, ἀπομένει θεῖον, τὸ ὁποῖον δυνάμεθα νὰ διαθέσωμεν 11922. Εἰς τὸ δεύτερον ἐρώτημα ἐὰν ἡ ποσότης αὕτη θὰ ἐπαρκέσῃ διὰ τὴν τελείαν θείωσιν τῶν ἀμπέλων ἀπαντῶ ὅτι κατὰ τὸ τρέχον ἔτος ἡ κατανάλωσις ἀνῆλθεν 12270 τόννους, ἑπομένως, ἐὰν ἠθέλομεν λάβει ὡς μέτρον διὰ τὴν τρέχουσαν παραγωγὴν θὰ ἐγνωρίζομεν ποία θὰ ἦτο ἡ ἐπάρκεια, ἀλλ’ ἡ συνήθης κατανάλωσις ἀνέρχεται εἰς τὸ ποσὸν 15,000 τόννων, ἑπομένως θέλομεν ἀρκετὸν διὰ νὰ συμπληρώσωμεν τὸ ποσόν, εἰς τὴν συμπλήρωσιν δὲ αὐτὴν δὲν προέβη τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας, διότι δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη προνοίας ἀπὸ τοῦδε πρὸς συμπλήρωσιν τοῦ ποσοῦ τούτου. Εἰς τὸ τρίτον ἐρώτημα πόθεν ἠγοράσθη τὸ θεῖον τοῦτο πότε ἐγένετο ἡ σχετικὴ παραγγελία καὶ εἰς ποίαν τιμὴν πρόκειται νὰ πωληθῇ εἰς τοὺς ἀμπελοκτήμονας, ἀπαντῶ ὅτι ὅσον ἀφορᾷ τὴν τιμὴν τῆς πωλήσεως τοῦ θείου τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ δοθῇ εἰς τοὺς ἀμπελοκτήμονας πρὸς κατανάλωσιν δὲν γνωρίζομεν ἀπὸ τοῦδε, διότι τοῦτο θὰ ἐξαρτηθῇ ἀπὸ διαφόρους ὅρους διὰ τοὺς παραγωγούς. Ὅσον ἀφορᾷ διὰ τὰς παραγγελίας ἔχω ἀκριβῆ κατάλογον, τὸν ὁποῖον δύναται νὰ ἴδῃ ὁ κ. βουλευτής, καὶ ὅστις συνάδελφος θέλει, μὲ χρονολογίας. Προσέτι ἔχω νὰ δώσω τὰς ἑξῆς ἐξηγήσεις, ὅτι κατὰ τὴν ἀρχὴν τοῦ τρέχοντος ἔτους, ὅταν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἀναλάβω τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας ὑπῆρχεν εἰς διάφορα μέρη ἐναποθηκευμένον θεῖον. Ἀλλὰ δὲν ὑπῆρχεν οὐδεμία βεβαιότης ὅτι οἱαδήποτε ποσότης θείου ἤθελε προσκομισθῆ διὰ τὴν κατανάλωσιν μέχρι τῆς ἐποχῆς ἐκείνης οὔτε ἀπὸ τὴν Ἱσπανίαν εἴχομεν σαφῆ βεβαίωσιν ὅτι θὰ ἐπιτρέπετο ἡ ἐξαγωγή, οὔτε ἡ Ἀμερικὴ εἶχε νὰ στείλῃ τὰ μέσα τῆς ἐξαγωγῆς. Ἐννοεῖται ποία ἦτο ἡ ἀνησυχία τῶν παραγωγῶν καὶ τῆς Κυβερνήσεως, διότι ὑπῆρχεν ἤδη ἡ πικρὰ πεῖρα τοῦ παρελθόντος ἔτους κατὰ τὴν ὁποίαν ἕνεκα τῆς ἀτελοῦς θειώσεως οἱ ἀμπελοκτήμονες εἶχον μεγίστην ζημίαν. Τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας εὑρίσκετο καὶ αὐτὸ εἰς δικαίαν ἀνησυχίαν καὶ ὑπὸ τὴν ἄμεσον πίεσιν ὅλου τοῦ κόσμου τῶν παραγωγῶν προσεπαθήσαμεν νὰ προμηθευθῶμεν ἕνα ποσὸν ἐπαρκὲς διὰ πρώτην τοὐλάχιστον θείωσιν καὶ ἰδίᾳ διὰ τὰ μέρη, εἰς τὰ ὁποῖα γίνεται ἐνωρίτερον ἡ θείωσις ὡς ἐν Κρήτῃ καὶ Σάμῳ. Κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην τῆς πλήρους ἀβεβαιότητος διὰ τὴν τύχην τῆς θειώσεως εἴχομεν τὴν εἴδησιν ὅτι ἤρχισαν τὰ ἀπαγορευτικὰ μέτρα ἐκ τῆς Ἀμερικῆς, ἦτο δὲ ἀδύνατον νὰ διατεθῇ οἱονδήποτε σκάφος διὰ τὴν μεταφορὰν τοῦ θείου, διότι ἦσαν μεγάλαι αἱ ἀνάγκαι τῶν μεταφορῶν καὶ τοιουτοτρόπως εὑρισκόμεθα εἰς πλήρη ἀβεβαιότητα. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἔγκαιρον προμήθειαν τοῦ θείου τὴν ἐποχὴν ἐκείνην καθ’ ἣν ἀνέλαβον τὴν διεύθυνσιν τοῦ Ὑπουργείου τῆς Γεωργίας παρουσιάσθησαν ἀντιπρόσωποι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ μοὶ εἶπον ὅτι δυνάμεθα νὰ προσφέρωμεν 4000 τόννους θείου παραδοτέους εἰς Πειραιᾶ καὶ μὲ ἄμεσον φόρτωσιν ἐξ Ἀμερικῆς καὶ μὲ τιμὴν τοιαύτην ὁποία προσεφέρετο καὶ ἐξ Ἰταλίας. Τότε ἦτο ἀδύνατον νὰ ἀρνηθῶ τὰς προτάσεις αὐτὰς αἱ ὁποῖαι παρεῖχον προσφωροτέρους ὅρους καὶ ἐδέχθην τὴν προσφορὰν αὐτήν, χάριν δὲ εἰς τὴν παραγγελίαν αὐτὴν ἐφάνημεν ἐπαρκεῖς εἰς τὴν πρώτην θείωσιν, διότι ἐν τῷ μεταξὺ ἤρθησαν τὰ ἀπαγορευτικὰ μέτρα καὶ ἐστάλη ἓν πλοῖον εἰς τὴν Ἰταλίαν, ἐν τῷ μεταξὺ δὲ εἶχε συμβῆ πυρκαϊὰ ἐπὶ τινος ἀτμοπλοίου καὶ οὕτω δὲν κατωρθώθη ἡ πρώτη θείωσις ἐν Κρήτῃ καὶ Σάμῳ. Εἶπον λοιπὸν ὅτι ὅσον ἀφορᾷ τὴν τιμήν, ἦτο αὕτη ἀκριβῶς ἡ τιμὴ τοῦ θείου, τὸ ὁποῖον ἐπρομηθεύθημεν ἀπὸ τὴν Ἰταλίαν καὶ ἑπομένως ἀδύνατον ν’ ἀποφύγωμεν αὐτὴν τὴν παραγγελίαν ἐκ τῶν ὑστέρων δὲ θὰ ἦτο ἀσυγχώρητον, διότι ἡ θείωσις δὲν θὰ ἐγένετο. Ταῦτα εἰς ἀπάντησιν τοῦ κ. βουλευτοῦ καὶ εἰς ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα λέγονται κατὰ τρόπον ἀνεύθυνον.

§44Γ. ΚΟΚΚΙΝΑΚΗΣ. Νὰ σταλῇ ἐγκαίρως.

§45Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Καὶ ἐφέτος οὐδεμία καθυστέρησις θὰ ὑπάρξῃ ὅσον ἀφορᾷ διὰ τὴν ἀποστολήν.

§46Θ. ΓΟΥΣΚΟΣ. Νὰ σταλῇ εἰς τὴν Κεφαλληνίαν καὶ Ζάκυνθον.

§47Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Διὰ νὰ μὴ ὑπάρξῃ καὶ ἡ ἐλαχίστη ἀμφιβολία θὰ μεριμνήσωμεν ἐγκαίρως. Ὀφείλω νὰ δώσω ἀπάντησιν καὶ εἰς τοῦτο, διατί δὲν ἐστάλη εἰς Ζάκυνθον, καὶ πραγματικῶς ἠγέρθησαν παράπονα, τῶν ὁποίων ἀναγνωρίζω τὸ δίκαιον καὶ εὔλογον. Πρέπει νὰ γνωρίζετε ὅτι τὸ Κράτος διὰ νὰ μεριμνήσῃ διὰ τὸ συμφέρον τῶν παραγωγῶν εὑρίσκετο καὶ αὐτὸ εἰς τὴν αὐτὴν θέσιν, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκοντο καὶ οἱ παραγωγοί. Δὲν ἦτο δὲ δυνατὸν νὰ ἔχῃ τὸ θεῖον τιμὴν μικροτέραν λόγῳ τῆς στάθμης κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην τὸ ἀπόθεμα αὐτὸ μᾶς κοστίζει πολὺ ἀκριβώτερα παρὰ ὅ,τι θὰ ἠδυνάμεθα σήμερον νὰ τὸ προμηθευθῶμεν ἐκ τῆς ἀγορᾶς. Ἕνεκα τῆς ἀνησυχίας, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκετο ἡ Κυβέρνησις, ὄχι μόνον ἡ Κυβέρνησις, ἡ ἐν Ἀθήναις, ἀλλὰ καὶ ἐκείνη, ἡ ὁποία εὑρίσκετο ἐν Παρισίοις, ἕνεκα τῆς ἀνησυχίας ταύτης, ἐδέησε τὸ κράτος ἕνεκα τῶν ἀπαγορευτικῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα ὑπῆρχον εἰς τὴν Ἀμερικήν, ἕνεκα τῶν ἀπαγορευτικῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα ὑπῆρχον εἰς τὴν Ἰταλίαν, ἐδέησε τὸ Κράτος νὰ ἀποτανθῇ καὶ εἰς αὐτὴν τὴν Ἱσπανίαν καὶ νὰ ἀγοράσῃ θεῖον ἀληθῶς πανάκριβον καὶ τὸ ὁποῖον ἐκ τῶν ὑστέρων ἀπεδείχθη ὅτι ἦτο καὶ ἐσχάτης ποιότητος. Καὶ ὁμολογουμένως τὸ θεῖον αὐτὸ ἠγοράσθη εἰς τιμὴν ἀναντιρρήτως ἀνωτέραν τῆς σημερινῆς καὶ ἀνωτέρας τῶν τιμῶν, αἱ ὁποῖαι θὰ εἶναι κατὰ τὸν χρόνον τῆς καταναλώσεως εἰς τὴν προσεχῆ ἐσοδείαν. Ἀλλὰ νομίζετε ὅτι τὸ Κράτος θὰ δύναται νὰ ἀναλάβῃ διὰ λογαριασμὸν του ὁλόκληρον τὸ βάρος αὐτῆς τῆς δαπάνης, εἰς τὴν ὁποίαν προέβη οὐχὶ ἐκ σκέψεων ἰδιοτελείας, ἀλλὰ μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ τὰ συμφέροντα τῶν παραγωγῶν; Ἀναντιρρήτως θὰ ὑποστῇ ζημίαν τὸ Κράτος, ἵνα μὴ ὅλη ἡ ἐκ τῆς ἐκπτώσεως τῶν τιμῶν διαφορὰ ἐπιπέσῃ εἰς βάρος τῆς καταναλώσεως. Τὸ πρᾶμα τοῦτο τὸ ἀντιλαμβάνεται τὸ Κράτος καὶ εἰς τὴν διατίμησιν αὐτῶν δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν καὶ τὰς τιμὰς κατὰ τὸν χρόνον τῆς καταναλώσεως, ἀλλ’ εἶναι δίκαιον καὶ οἱ παραγωγοὶ ὑπὲρ τῶν ὁποίων ἐμερίμνησε τὸ Κράτος νὰ ὑποστοῦν μικρὰν ζημίαν. Διὰ τοῦτο νομίζω ὅτι δικαίως ἐλήφθη τὸ μέτρον τῆς ἀπαγορεύσεως, ἵνα μὴ ὁ συναγωνισμὸς ὁ ἐλεύθερος ὑποβιβάσῃ τὰς τιμὰς εἰς μέτρον, τὸ ὁποῖον θὰ κατελόγιζε εἰς τὸ δημόσιον βάρη, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι δίκαιον νὰ ὑποστῇ ἡ κοινωνία διὰ τὴν πρόνοιαν, τὴν ὁποίαν τὸ κράτος ἔλαβε διὰ τοὺς ἀμπελοκτήμονας καὶ σταφιδοπαραγωγοὺς.

§48Γ. ΚΟΚΚΙΝΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ ἐρώτησίς μου εἶχε σκοπὸν νὰ διαφωτίσῃ τὸ κοινόν....

§49Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Τὸ ἀντιλαμβάνομαι.

§50Γ. ΚΟΚΚΙΝΑΚΗΣ. Διότι διαδίδονται πολλὰ πράγματα εἰς βάρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἔπρεπε νὰ μάθῃ ὁ κόσμος τί συνέβη, διὰ νὰ ἡσυχάσῃ, διότι ἀνησυχεῖ πάρα πολύ. Τώρα ὅσον ἀφορᾷ τὸ θεῖον, μέχρι τοῦ ποσοῦ τῶν 3.000 τόννων, τὸ ποσὸν αὐτὸ σκέπτεσθε νὰ τὸ φέρετε ἢ θὰ ἀφήσετε ἐλεύθερον τὸ ἐμπόριον;

§51Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Πρὸς τὸ παρὸν δὲν θὰ τὸ ἀφήσωμεν ἐλεύθερον. Ὅταν πλησιάσῃ ὁ χρόνος νὰ διαθέσωμεν τὸ ποσὸν, τὸ ὁποῖον ἔχομεν καὶ θὰ σκεφθῶμεν. Ἐν ᾗ περιπτώσει ἐξασφαλίσωμεν τὴν κατανάλωσιν τῶν ποσοτήτων, τὰς ὁποίας διαθέτει τὸ δημόσιον, δὲν θὰ ἔχωμεν λόγους νὰ μὴ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν σφαῖραν τοῦ ἐλευθέρου ἐμπορίου, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἐξασφαλίσωμεν πρῶτον τὴν κατανάλωσιν τοῦ ὑπάρχοντος, ἵνα μὴ περιέλθωμεν εἰς συναγωνισμὸν μὲ τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν καὶ ζημιωθῇ τὸ δημόσιον.

§52Γ. ΚΟΚΚΙΝΑΚΗΣ. Ἐπιτρέπετε νὰ σᾶς δώσω μίαν πληροφορίαν; Εἰς τὸ Ἡράκλειον ὑπάρχει μεγάλη ποσότης καὶ θὰ σᾶς παρακαλέσω....

§53Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Ἀναντιρρήτως, θὰ παρεκάλουν τοὺς κυρίους βουλευτὰς νὰ παράσχωσι τὰς σχετικὰς πληροφορίας, ὥστε νὰ ἔχωμεν τὸ θεῖον ἐπὶ τόπου. Πληροφορίας ἐπὶ τούτου θὰ ἤμην λίαν εὐγνώμων νὰ λάβω, διὰ νὰ δώσω τὰς ἀναγκαίας διαταγάς. Ὑποθέτω ὅμως ὅτι δὲν συνέβη τοῦτο κατὰ τὸ 1919. Διατὶ νὰ ἀνατρέξετε εἰς τὸ 1918; Κατὰ τὸ 1918 ἦτο κακόν, κατὰ τὸ 1919 ἦτο καλόν. Ἐνθυμηθῆτε τὸ 1919 καὶ λησμονήσατε τὸ 1918.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ. κ. Θ. Γοῦσκος, Α. Χριστόπουλος καὶ Π. Ἀραβαντινὸς παρακαλοῦσιν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν ὅπως πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν ποῖα μέτρα προτίθεται νὰ λάβῃ διὰ τοὺς ἐν Ἀμερικῇ εὑρισκομένους Ἕλληνας ἀνυποτάκτους, ἀνερχομένους κατὰ μετριωτέρους ὑπολογισμοὺς εἰς 150.000, καθ’ ὅσον οὗτοι διστάζουν νὰ παλιννοστήσουν προκειμένου νὰ ἐκτίσωσιν ὁλόκληρον τὴν στρατιωτικήν των ὑποχρέωσιν, τὸ μὲν ἕνεκα τῆς προκεχωρημένης ἡλικίας των, τὸ δὲ λόγῳ καὶ τῆς ὑγείας τῶν πλείστων ἐξ αὐτῶν.

§55Α. ΓΡΙΒΑΣ (Ὑφυπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Μέχρι τοῦδε ἐλήφθησαν τὰ ἑξῆς διοικητικὰ μέτρα. Οἱ ἀνυπότακτοι οἱ ὑπηρετήσαντες εἰς τὸν Ἀμερικανικὸν στρατὸν ἀπαλλάσονται πάσης ὑποχρεώσεως. Ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἀκολουθοῦν κλάσεις ἐφεδρικὰς ἀπολυθείσας, ἀπαλλάσσονται. Προσεχῶς ἐλπίζω ὅτι θὰ λάβω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω εἰς τὴν Βουλὴν σχέδιον νόμου, διὰ τοῦ ὁποίου διακανονίζονται εἰς τὸ ἐπιεικέστερον αἱ ὑποχρεώσεις τῶν ἀνυποτάκτων. Βάσις τοῦ νομοσχεδίου θὰ εἶναι αὐτὴ ἐκείνη, ἡ ὁποία ὑπηγόρευσε τὴν ἐρώτησιν τοῦ κ. βουλευτοῦ.

§56Α. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι εὐχάριστον ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς συμμερίζεται πλήρως τὴν ἐρώτησιν τὴν διατυπωθεῖσαν παρ’ ἡμῶν. Οὐχ’ ἧττον ὅμως ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐφάνη ὅτι ἔχει κἄποιαν τινὰ ἐπιφύλαξιν καὶ ἔχω τὴν ὑποχρέωσιν νὰ γνωρίσω εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι οἱ μετανάσται εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δύνανται νὰ ἀναπληρώσωσι τὴν ἔλλειψιν ἰδίως ἐργατικῶν χειρῶν, ἡ ὁποία ἰδίως θὰ παρατηρηθῇ μετ’ οὐ πολύ, ὅταν θὰ παραχωρηθῶσιν εἰς ἡμᾶς χάρις εἰς τὴν ἐπιτυχῆ ἔκβασιν τῶν ἐθνικῶν ἀγώνων ἀπέραντοι χῶραι. Οἱ μετανάσται ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ἀνήκουν εἰς ἡλικίας ἐφεδρικὰς ἐκ τῶν μεγαλητέρων. Ἐφ’ ὅσον μὲν πρόκειται περὶ κληρωτῶν, φυσικὰ αὐτοὶ πρέπει νὰ συμπληρώσωσι τὴν θητείαν των, ἐφ’ ὅσον ὅμως πρόκειται περὶ μεγαλητέρων ἡλικιῶν, θὰ ἦτο ἐντελῶς ἄδικον νὰ ὑποχρεωθοῦν νὰ ὑπηρετήσουν τὴν θητείαν, τὴν ὁποίαν ὁ κ. Ὑπουργὸς ὑπονοεῖ ὅτι θὰ ὑπηρετήσουν, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς ὡμίλησε περὶ ἀπαλλαγῆς ἀπὸ τῆς ἐφεδρικῆς ὑποχρεώσεως.

§57Α. ΓΡΙΒΑΣ (Ὑφυπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπαλλαχθῶσι τῆς θητείας.

§58Α. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ ἐφέδρων, οἱ ὁποῖοι ἀνήκουν εἰς τὰς πρώτας ἐφεδρικὰς κλάσεις, θὰ ἦτο ἐπιβεβλημένον νὰ ὑποστοῦν τὴν ἀπαιτουμένην τρίμηνον ἢ τετράμηνον ὑπηρεσίαν.

§59Α. ΓΡΙΒΑΣ (Ὑφυπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Βεβαίως.

§60Α. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ γίνῃ μία διαβάθμισις. Διὰ τοῦ τρόπου τούτου θὰ δύνανται χεῖρες ἐργατικαὶ νὰ προστεθοῦν εἰς τὴν γῆν τὴν Ἑλληνικήν.

§61Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Μετὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν νομίζω ὅτι ἡ συζήτησις θὰ διεξαχθῇ πλέον ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον θὰ ὑποβληθῇ. Ἀλλὰ προκειμένου περὶ τοῦ νομοσχεδίου τούτου, θὰ ἦτο ὀρθὸν κατὰ τὴν ὑποβολὴν αὐτοῦ νὰ ὑποβληθῇ καὶ ἡ σύμβασις ἡ ὑπάρχουσα μεταξὺ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Ἀμερικανικῆς ὅσον ἀφορᾷ τὴν κατάταξιν εἰς τὸν Ἀμερικανικὸν στρατόν, διότι ποῖος γνωρίζει ἂν διαλευκαίνεται ἐκεῖ ἓν ζήτημα, τὸ ὁποῖον πιθανὸν νὰ παρακωλύσῃ συμπολίτας μας μένοντας ἐν Ἀμερικῇ ἀπὸ τοῦ νὰ ἔλθωσιν ἐνταῦθα, διότι ἐν Ἀμερικῇ δὲν ἐπεστρατεύθησαν τόσαι κλάσεις, ὅσαι ἐν Ἑλλάδι.

§62Α. ΓΡΙΒΑΣ (Ὑφυπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Κατεγράφησαν ὅλοι εἰς τοὺς στρατολογικοὺς καταλόγους, ἀλλὰ δὲν ἐπεστρατεύθησαν.

§63Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Κατεγράφησαν εἰς τὴν ἐφεδρείαν ὡρισμένων μεραρχιῶν.

§64Γ. ΚΑΡΠΕΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδήλωσεν ὅτι οἱ ὑπηρετήσαντες εἰς τὸν ἀμερικανικὸν στρατὸν ἐν ἐνεργείᾳ ἀπαλλάσσονται πάσης ὑποχρεώσεως ἐνταῦθα. Ἤθελα νὰ ἐρωτήσω: ἀπαλλάσσονται ἀνεξαρτήτως τοῦ χρόνου καθ’ ὃν ὑπηρέτησαν εἰς τὸν ἀμερικανικὸν στρατόν;

§65Α. ΓΡΙΒΑΣ (Ὑφυπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Ὅσοι ὑπηρέτησαν ἐφ’ ὅσον ὑπηρέτει ἡ κλάσις τὴν ὁποίαν ἠκολούθησαν ἐν Ἀμερικῇ, ἀπαλλάσσονται.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Σίδερης ὅπως ὑποβάλλει ἀναφορὰν τῶν καπνεργατῶν Λαρίσσης.

§67Α. ΣΙΔΕΡΗΣ. Ὑποβάλλω κ. Πρόεδρε ἀναφορὰν τῶν καπνεργατῶν Λαρίσσης οἱ ὁποῖοι παραπονοῦνται ὅτι ἐκεῖ δὲν ἐφαρμόζεται τὸ δημοσιευθὲν διάταγμα, περὶ προσθέτου ἐπιδόματος, τὸ ὁποῖον δὲν ἐφαρμόζεται καὶ ἐν Θεσσαλονίκῃ. Φρονῶ κ. Ὑπουργὲ ὅτι εἶναι ὀρθὸν νὰ ἐνεργήσετε νὰ ἐφαρμοσθῇ καὶ ἐκεῖ ἐκτὸς ἂν θέλετε νὰ τὸ καταργήσετε. Μανθάνω δὲ ὅτι καὶ εἰς τὸ ἐργοστάσιον Ἀθηνῶν ἐδόθη ἡ διαταγὴ νὰ παύσῃ ἀπὸ ἀπόψε ἡ πληρωμὴ τοῦ ἐπιδόματος τούτου.

§68Κ. ΣΠΥΡΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Πρὸς κύρωσιν τοῦ Ν. Διατάγματος ἠγέρθη τοιαύτη ἐξέγερσις ἐκ μέρους βουλευτῶν ὥστε ἡ Κυβέρνησις ἀμφιβάλλει ἂν θὰ κυρωθῇ τὸ Διάταγμα τοῦτο καὶ συνεπῶς ὀρθῶς ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς διέταξε τὴν ἀναστολὴν τῶν πληρωμῶν.

§69Α. ΣΙΔΕΡΗΣ. Τὴν προσωρινὴν ἀναστολὴν τὴν ἐννοῶ, ἀλλ’ εἰς τὴν Θεσσαλονίκην δὲν ἐφηρμόσθη καθόλου. Ἐπίσης ὑποβάλλω ἀναφορὰν τῶν ἠλεκτροτεχνιτῶν οἱ ὁποῖοι ζητοῦσι τὸν κανονισμὸν τοῦ ὀκταώρου, παραπονοῦνται δ’ ἐπίσης ὅτι εἰς τὴν ἑταιρείαν των ἔγινεν ἓν καταστατικὸν περὶ συντάξεων τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Καίτοι δὲ εἶχεν δηλώσει ἡ ἑταιρεία ὅτι ἤθελεν ἀκούσει καὶ τὰς γνώμας αὐτῶν, ἐν τούτοις δὲν ἐλήφθησαν καθόλου ὑπ’ ὄψιν αἱ σκέψεις των. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ διατάξητε τὴν ἀναστολὴν τῆς εἰσπράξεως τῶν ποσῶν τῶν ὁριζομένων διὰ τὸ ταμεῖον τῶν συντάξεων ἐφ’ ὅσον πολλοὶ ἐκ τῶν τεχνιτῶν αὐτῶν καὶ ὡρισμένως τὰ 9)10 ἐξ αὐτῶν ὑπέβαλον ἀντιρρήσεις κατὰ τῶν κρατήσεων αὐτῶν καὶ ἐζήτησαν νὰ ἀκουσθῶσιν αἱ σκέψεις αὐτῶν· πῶς θέλουν νὰ εἶναι μέλη τοῦ ταμείου αὐτοῦ;

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑποβάλλει σχέδιον νόμου «περὶ ἀπονομῆς συντάξεως εἰς τὴν χήραν καὶ θυγατέρα Γ. Σουρῆ». Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§71Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἡ αὔξησις τοῦ μισθοῦ τῶν δημοδιδασκάλων, τὴν ὁποίαν εἰσηγήθη ὁ συνάδελφός μου Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας συνδέεται μὲ τὴν ἐξεύρεσιν τῶν ἀπαιτουμένων πόρων. Πρὸς τοῦτο ὑποβάλλω σχέδιον νόμου ἀπὸ κοινοῦ μετὰ τοῦ συναδέλφου Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν «περὶ καταργήσεως τῶν εἰσφορῶν τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων διὰ τὰς δαπάνας τῆς στοιχειώδους ἐκπαιδεύσεως καὶ τῆς Ἀστυνομίας καὶ μεταρρυθμίσεως τῶν νόμων περὶ δημοτικῶν δασμῶν». Γνωρίζετε τὸ σύστημα, τὸ ὁποῖον ὑπῆρχε μέχρι τοῦδε. Κατὰ τὴν διάταξιν τοῦ παλαιοτέρου Συντάγματος, ἡ μὲν ἀνωτέρα ἐκπαίδευσις παρέχεται ὑπὸ τοῦ Κράτους, εἰς δὲ τὴν δημοτικὴν συντρέχει καὶ τὸ Κράτος κατὰ τὸ μέτρον τῆς ἀνάγκης τῶν δήμων. Ἐν τῇ πράξει ἀντεστράφησαν οἱ ὅροι· τὴν δαπάνην διὰ τὴν δημοτικὴν ἐκπαίδευσιν ὑπὸ τύπον προκαταβολῆς παρεῖχε τὸ Κράτος, διετέλει δὲ εἰς διαρκῆ δοσοληψίαν μετὰ τῶν δήμων. Τὸ νέον Σύνταγμα ὡρμήθη ἀπὸ περιωπῆς ἀνωτέρας. Ἔθεσε τὰς ἑξῆς βάσεις: «Ἡ ἐκπαίδευσις διατελοῦσα ὑπὸ τὴν ἀνωτάτην ἐποπτείαν τοῦ Κράτους, ἐνεργεῖται δαπάνῃ αὐτοῦ. Ἡ στοιχειώδης ἐκπαίδευσις εἶναι δι’ ἅπαντας ὑποχρεωτική, παρέχεται δὲ δωρεὰν ὑπὸ τοῦ Κράτους». Ρητῶς ἡ αἰτιολογικὴ ἔκθεσις λέγει τὰ ἑξῆς: (ἀναγινώσκει): «Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 16 ἡ Ἐπιτροπὴ εἶναι ἀπολύτως σύμφωνος πρὸς τὴν πρότασιν δι’ ἧς ὁρίζεται ὅπως ἡ στοιχειώδης ἐκπαίδευσις ἔνθεν μὲν εἶναι ὑποχρεωτικὴ εἰς πάντας τοὺς πολίτας, ἑτέρωθεν δὲ, κατ’ ἀντίστοιχον ὑποχρέωσιν, παρέχηται δωρεὰν ὑπὸ τοῦ Κράτους. Ἡ δευτέρα πρότασις περὶ συνεισφορᾶς τῶν δήμων, ὁριζομένης διὰ νόμου, ἐθεωρήθη ἀπαλειπτέα ὡς παρέλκουσα, διότι οὐδεὶς δύναται νὰ ἀρνηθῇ τὸ δικαίωμα εἰς τὸ Κράτος νὰ νομοθετῇ, ὅπως ἂν ἐγκρίνῃ φόρους καὶ ἐπιβάλῃ βάρη εἰς τοὺς δήμους ἢ ἄλλους τινὰς διοικητικοὺς ὀργανισμούς. Δηλαδὴ ἡ ἔννοια τοῦ Συντάγματος εἶναι ὅτι θὰ εὑρίσκῃ ἄλλοθεν τὸ Κράτος πόρους διὰ νὰ παράσχῃ τὰ μέσα τῆς ἐκπαιδεύσεως εἰς τοὺς δήμους, καὶ ὅτι δύναται νὰ θέσῃ βάρη ἀνάλογα εἰς τοὺς δημότας καὶ τοὺς δήμους ὅπως διὰ τούτων δύναται νὰ παρέχῃ δωρεὰν τὴν ἐκπαίδευσιν. Ἐκ τῆς σκέψεως ταύτης ὁρμώμενος κατὰ τὸ 1914, ὁ Ὑπουργὸς κ. Ρέπουλης, ὑπέβαλλε νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον δύναμαι νὰ εἴπω ἀποτελεῖ θαῦμα ἐργασίας. Συνέλεξε πληροφορίας ἐκ τῶν δήμων τοῦ παλαιοῦ Κράτους, ἐκ τῶν ὁποίων καταφαίνονται καὶ τὰ ἔσοδα τῶν δήμων ἐκ τῶν διαπυλίων καὶ τὸ ποσὸν ὅπερ ἐξ αὐτῶν ἀπαιτεῖ εἰς τὰς δαπάνας δημοτικῆς ἐκπαιδεύσεως, ὡς καὶ τὸ μέρος ὅπερ μένει εἰς βάρος τοῦ Δημοσίου. Ἐπὶ τῇ βάσει τῶν πληροφοριῶν τούτων κατηρτίσθη καὶ τὸ ὑποβαλλόμενον ὑπὸ τὴν ψῆφον ὑμῶν νομοσχέδιον, ὅπερ μόνον εἰς τὰ καθ’ ἕκαστα περιέχει διαφορὰς τινὰς ἀπὸ τὸ ἀρχικὸν νομοσχέδιον τοῦ κ. Ρέπουλη. Τὰ ἐπιβαλλόμενα τέλη τῶν ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς κομιζομένων ἐμπορευμάτων εἰσπράττονται ἐν τῷ τελωνείῳ, μένει δὲ εἰς τοὺς δήμους ἡ φορολογία τῶν ἐν τῷ ἐσωτερικῷ κυκλοφορούντων ἐμπορευμάτων καὶ ἄλλων εἰδῶν. Ἀλλὰ ταυτοχρόνως ἵνα μὴ ἐπέλθῃ ἀδικία εἰς τοὺς δήμους ἐφ, ὅσον τὸ ποσὸν ὅπερ μέχρι τοῦδε ἀπελάμβανον ἐκ τῶν διαπυλίων τοῦ ἐξωτερικοῦ εἶναι ἀνώτερον τῆς δαπάνης τῆς ἀναγκαιούσης διὰ τὴν δημοτικὴν ἐκπαίδευσιν, καθιεροῦται ἡ ἐξεύρεσις καὶ καταβολὴ τῆς διαφορᾶς ταύτης ὡς ἑξῆς: Ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ μέσου ὅρου τῆς τελευταίας δεκαετίας ὁρίζεται τὸ ποσὸν ὅπερ ἀπελάμβανον οἱ δῆμοι ἐκ τῶν ἐμπορευμάτων τοῦ ἐξωτερικοῦ, καὶ ἀντιστοίχως ἡ βαρύνουσα αὐτοὺς δαπάνη δημοτικῆς ἐκπαιδεύσεως οἵα ἦτο μέχρι τοῦδε, ἄνευ τῶν ἀξιώσεων τοῦ ὑποβληθέντος παρὰ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας νομοσχεδίου, καὶ οὕτως ἐξευρίσκετο τὸ ποσοστὸν, τὸ ὁποῖον θὰ κρατήσῃ τὸ δημόσιον ἀπέναντι τῶν ἐκπαιδευτικῶν δαπανῶν, τὸ δὲ περὶ πλέον ἀποδίδεται εἰς τοὺς δήμους. Ἀλλ’ ἀναλαμβάνει τὸ Κράτος νὰ πληρώσῃ προσέτι καὶ τὰς δαπάνας τῆς ἀστυνομίας καθ’ ὃ μέρος ἐπεβάλλοντο μέχρι τοῦδε εἰς τοὺς δήμους, καὶ τὰ χρέη ἀκόμη τῶν δήμων πρὸς τὰς Τραπέζας, ἐφ’ ὅσον εἶναι ὑπέγγυος δι’ αὐτὰ ὁ φόρος τῶν διαπυλίων τελῶν.

§72ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν νομίζετε, ὅτι θὰ ἦτο καλὸν νὰ καταργηθῇ ὁλόκληρος ὁ φόρος οὗτος;

§73Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Τοῦτο θὰ τὸ ἴδωμεν κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου. Οἱ ἀριθμοὶ τοὺς ὁποίους ἔχω δὲν φαίνεται ὅτι ὑπαγορεύουσι τόσον ῥιζικὴν λύσιν. Ἀλλ’ ἐπαναλαμβάνω, θὰ ἀφήσωμεν νὰ ἐξετασθῇ τοῦτο ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τῆς Βουλῆς. Σημειωτέον ὅτι ὡς πρὸς τὰς κοινότητας ὁ δασμὸς καταργεῖται ὁλοσχερῶς, ἐπ’ ὠφελείᾳ αὐτῶν καὶ ἄνευ ἀνάγκης ἄλλου ἀντισταθμίσματος. Διότι ἐπὶ τῶν πλείστων κοινοτήτων δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι τὰ ἔξοδα τῆς δημοτικῆς ἐκπαιδεύσεως, ἅτινα ἀναλαμβάνει ἤδη τὸ Δημόσιον, εἶναι ἀνώτερα τῶν ποσῶν, τὰ ὁποῖα εἰσέπραττον αἱ κοινότητες ἐκ διαπυλίων. Δεύτερον νομοσχέδιον ὑποβάλλω «περὶ τῶν κοινοτικῶν γαιῶν τῶν νέων χωρῶν». Αἱ διατάξεις τοῦ Ὀθωμανικοῦ νόμου εἶναι ἀσαφεῖς, ἰδίως ὡς πρὸς τὸ σημεῖον ἐὰν αἱ βοσκαὶ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκμισθώνονται ἢ παρέχονται μόνον πρὸς ἀποκλειστικὴν χρῆσιν τῶν μελῶν τῆς κοινότητος. Τὰ ζητήματα ταῦτα λύονται κατὰ τρόπον εὐνοϊκὸν ὑπὲρ τῶν κοινοτήτων διὰ τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ὑποβάλλω ἀπὸ κοινοῦ μετὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας. Διὰ τρίτου νομοσχεδίου εἰσάγεται εἰς τοὺς δήμους τὸ οἰκονομικὸν ἔτος τοῦ Δημοσίου, δηλαδὴ ἀπὸ 1ης Ἀπριλίου μέχρι 31ης Μαρτίου. Ἐν τῷ αὐτῷ νομοσχεδίῳ περιλαμβάνεται καὶ διάταξις, δι’ ἧς ἐπιτρέπεται ἡ αὔξησις τῶν μισθῶν καὶ ἐξόδων παραστάσεως τῶν κοινοτικῶν ἀρχόντων καὶ ὑπαλλήλων κατὰ 50%. Ἐπίσης συμφώνως πρὸς ἐπαγγελίας, τὰς ὁποίας ἐδώσαμεν πρὸς τὴν Βουλὴν ὁ κ. Πρόεδρος καὶ ἐγὼ, εἰσάγεται νομοσχέδιον «περὶ αὐξήσεως τῶν ἀποδοχῶν τῶν ὁπλιτῶν τῆς χωροφυλακῆς». Διὰ τοὺς ἀξιωματικοὺς τὸ ζήτημα εἶναι ἐκκρεμὲς παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ τῶν Στρατιωτικῶν, διότι οὗτοι ἀπολαμβάνουσι τοὺς αὐτοὺς μισθοὺς τῶν ἀξιωματικῶν τοῦ στρατεύματος, περὶ τῶν ὁποίων μελετᾶται ἤδη σχετικὸν μέτρον. Δι’ ἑτέρου νομοσχεδίου ἐπιτρέπεται ἡ μονιμοποίησις τῶν ἐφέδρων ὁπλιτῶν τῆς χωροφυλακῆς τῶν προϋπηρετησάντων ἤδη ὡς καὶ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἤθελον ἀφυπηρετήσει. Παρέχεται δὲ τὸ δικαίωμα τοῦτο, εἰς πάντας τοὺς ἔχοντας τὸν ἀπαιτούμενον ἐκ τοῦ νόμου χρόνον, ὥστε νὰ ἀποκτήσωσι σύνταξιν πρὶν ἢ τοὺς καταλάβῃ τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας. Ἐπίσης διὰ τοῦ αὐτοῦ νομοσχεδίου παρέχεται καὶ σύνταξις εἰς τοὺς ὁπλίτας τῆς χωροφυλακῆς τοὺς ἀνήκοντας εἰς ἡλικίας, αἱ ὁποῖαι δὲν ἐπεστρατεύθησαν γενικῶς. Ἡ προσωρινὴ Κυβέρνησις τῆς Θεσσαλονίκης κατὰ Ὀκτώβριον καὶ Δεκέμβριον 1916 ἐκάλεσεν ἐκ Κρήτης πολλὰς ἡλικίας χωροφυλάκων παλαιοτέρας, τῶν ὁποίων αἱ ἀντίστοιχοι ἡλικίαι ἐν τῷ στρατεύματι δὲν ἐκλήθησαν. Εἶναι ὀρθὸν οὗτοι νὰ λάβωσιν ἐπιχωρήγησιν, τὴν ὁποίαν κανονίζει τὸ νομοσχέδιον. Ἐπίσης δι’ ἑτέρου νομοσχεδίου ζητεῖται ἡ ἄδεια ὅπως μετ’ ἀπόφασιν Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἀπαλλοτριῶνται ἀκίνητα πρὸς στρατωνισμὸν τῆς ἀστυνομίας καὶ τῆς χωροφυλακῆς.

§74Ι. ΓΚΕΚΑΣ. Θαυμάσια. Καὶ ἀπαλλοτρίωσις ἀστικῶν κτημάτων.

§75Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ὅταν ὑπάρχει ἀνάγκη βεβαίως, ἐπὶ πλήρει ἀποζημιώσει. Δι’ ἑτέρου νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ὑποβάλλεται ἐξ ὀνόματος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ρυθμίζεται μερικῶς, ὁ μισθὸς τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων τοῦ Κέντρου. Ἡ Κυβέρνησις ἔχουσα ὑπ’ ὄψιν τὰς ἀνάγκας τῶν ὑπαλλήλων, ἀπεφάσισεν ἐν τῷ τελευταίῳ Ὑπουργικῷ Συμβουλίῳ, παρόντος καὶ τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ, νὰ καταρτίσῃ ἐπιτροπὴν ἐκ τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου καὶ ἀξιοτίμων βουλευτῶν, ἡ ὁποία θὰ ρυθμίσῃ ὁριστικῶς τὴν αὔξησιν τῶν μισθῶν, ἥτις θὰ παρασχεθῇ εἰς πάντας τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Κράτους. Ἐν τῷ μεταξὺ θέλουσα νὰ ἀρθῇ μία ἀνωμαλία, ἡ ὁποία ὑπῆρχεν εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ κέντρου, διὰ τῆς χορηγήσεως ποσοστῶν εἴς τινα τῶν Ὑπουργείων, ἐνῷ τὰ ἄλλα δὲν ἐλάμβανον πρὸς ἐξίσωσιν τῶν ὑπαλλήλων, διὰ τοῦ ὑποβαλλομένου νομοσχεδίου προτείνεται, ὅπως δοθῇ εἰς ὅλους τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ κέντρου ἐπαύξησις ἑνὸς τετάρτου τοῦ μισθοῦ, ἐπιφυλασσομένης τῆς ὁριστικῆς αὐξήσεως τῶν μισθῶν τῶν ὑπαλλήλων τοῦ κέντρου καὶ τῶν ἐπαρχιῶν ὑπὸ τῆς ἄνω εἰρημένης ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία μετὰ τὰς ἑορτὰς θὰ ὑποβάλῃ τὸ πόρισμά της εἰς νομοσχέδιον.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὰ ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν ὑποβαλλόμενα νομοσχέδια εἶναι τὰ ἑξῆς: 1) «Περὶ καταργήσεως τῶν εἰσφορῶν τῶν δήμων καὶ κοινοτήτων διὰ τὰς δαπάνας τῆς στοιχειώδους ἐκπαιδεύσεως καὶ τῆς Ἀστυνομίας καὶ μεταρρυθμίσεως τῶν νόμων περὶ δημοτικῶν δασμῶν». 2) «Περὶ τῶν ἐν ταῖς Νέαις Χώραις κοινοτικῶν γαιῶν». 3) «Περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ ΔΝΖʹ νόμου «περὶ συστάσεως δήμων καὶ κοινοτήτων». 4) «Περὶ ἀποδοχῶν τῶν ὁπλιτῶν τῆς Χωροφυλακῆς». 5) «Περὶ μονιμοποιήσεως ἐφέδρων ὁπλιτῶν ἐν τῇ Χωροφυλακῇ καὶ περὶ παροχῆς χορηγήματος εἰς μὴ μονιμοποιουμένους». 6) «Περὶ ἀπαλλοτριώσεως καὶ ἐπιτάξεως ἀκινήτων χρησίμων εἰς τὴν Χωροφυλακὴν καὶ Ἀστυνομίαν». 7) «Περὶ αὐξήσεως τῆς πιστώσεως τοῦ νόμου 1203 διὰ στατιστικὰς ἐργασίας τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν». 8) «Περὶ δαπανῶν λειτουργίας τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἰνστιτούτου Παστέρ». Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἔχει τὸν λόγον.

§77Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἀπὸ χρόνου μακροῦ ἐργάζεται ἡ ἐπιτροπὴ ἡ νομοπαρασκευαστικὴ πρὸς παρασκευὴν τῶν νέων κωδίκων. Ἡ ἐπιτροπὴ ἐπὶ τοῦ ἀστικοῦ κώδικος ἐργασθεῖσα ἐν τῷ Ὑπουργείῳ παρεσκεύασε σχέδιον νόμου «περὶ τῆς ἐξ ἀδιαθέτου κληρονομικῆς διαδοχῆς», τὸ ὁποῖον λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ καταθέσω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Ὁ κύριος λόγος, ἕνεκα τοῦ ὁποίου ἐπεσπεύσθη ἡ σύνταξις τοῦ νομοσχεδίου τούτου ἦτο, διότι μετὰ τοὺς Βαλκανικοὺς πολέμους ηὐρύνθησαν τὰ ὅρια τοῦ Κράτους καὶ ἐνεφανίσθησαν διάφοροι νομοθεσίαι ρυθμίζουσαι τὰ τῆς ἐξ ἀδιαθέτου διαδοχῆς. Ἦτο ἑπομένως ἐπάναγκες ὁλόκληρος ἡ Ἐπικράτεια νὰ ἀποκτήσῃ ἑνιαῖον σύστημα κατὰ τὰς ἀντιλήψεις τῶν νεωτέρων νομοθεσιῶν. Ἐπείγει δὲ ἐπίσης νὰ ὁρισθῇ καὶ καθιερωθῇ, ὅτι ὁ σύζυγος ἢ ἡ σύζυγος συγκληρονομεῖ μετὰ τῶν κατιόντων τὸν ἀποβιώσαντα, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον παρεδέχθησαν πανταχοῦ, διότι δὲν πιστεύω νὰ εἶναι ἀνάγκη νὰ ὑποστηριχθῇ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ὅτι εἶναι κακὸν νὰ ἐκδιώκεται ὁ ἔχων τὴν τιμὴν νὰ εἶναι σύζυγος ὑπὸ τῶν κληρονόμων, ἀδιάφορον, ἂν εἶναι εὔπορος ἢ ἄπορος. Συγκληρονομεῖ κατὰ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ἡ σύζυγος μετὰ τῶν τέκνων καὶ τῶν λοιπῶν συγγενῶν, ἀλλὰ μέχρι τοῦ τετάρτου βαθμοῦ, διότι πέραν αὐτοῦ παύει τὸ κληρονομικὸν δικαίωμα αὐτοῦ καὶ ἔρχεται τὸ τοῦ Κράτους. Ὁ σύζυγος μετὰ τὸν τέταρτον βαθμὸν συγκληρονομεῖ κατὰ τὸ ½. Ἡ Ἐπιτροπὴ ἐδέξατο, ὅτι τὸ κληρονομικὸν δικαίωμα φθάνει μέχρι τῶν συγγενῶν τοῦ τετάρτου βαθμοῦ. Μέχρις αὐτοῦ ὁ σύζυγος καὶ ἡ σύζυγος κληρονομεῖ ἐξ ὁλοκλήρου, πέραν αὐτοῦ μετὰ τοῦ Κράτους· ὅταν ἡ περιουσία εἶναι ἀνωτέρα τῶν 500.000, διότι ἐνόμισαν, ὅτι ὁ σκοπὸς πληροῦται οὕτω, διότι ὁ ἕτερος τῶν συζύγων ἔχει ἐπάρκειαν διὰ νὰ ζήσῃ. Ἑπομένως πρέπει νὰ ληφθῇ τὸ αὐτὸ μέτρον καὶ ὅταν συγκληρονομῇ μετὰ τῶν λοιπῶν συγγενῶν. Αὐτὴ ἀκριβῶς εἶναι ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῆς γνώμης τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τῆς γνώμης τῆς Κυβερνήσεως. Ἐπίσης παρατηρεῖται καὶ ἑτέρα διαφορὰ μεταξὺ τῶν ἀντιλήψεων τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τῆς Κυβερνήσεως. Προκειμένου νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ κληρονομήσῃ ὁ ἕτερος τῶν συζύγων, ἐὰν ἤθελεν ἐγερθῇ ἀγωγὴ περὶ διαζυγίου ἡ Ἐπιτροπὴ δέχεται ἀπολύτως. Ἐνόμισα, ὅτι εἶναι ὀρθότερον νὰ ἔχῃ ἐκδοθῇ ὁριστικὴ τουλάχιστον ἀπόφασις πρωτόδικος διὰ νὰ λείψῃ τὸ στάδιον τῆς ἀποδεικτικῆς διαδικασίας, διότι δὲν μοῦ φαίνεται σύμφωνον, οὔτε πρὸς τὰ ἤθη καὶ ἔθιμα τὰ ἰδικά μας νὰ ἔρχωνται τὰ τέκνα τὰ ἀποδεικνύοντα τὴν μητέρα μοιχαλίδα, ἵνα ἀποκλείσωσιν αὐτὴν τοῦ κληρονομικοῦ δικαιώματος. Ἐνῷ ἐὰν πρόκειται μετὰ τὴν ἀπόφασιν, μετὰ τὴν ἀποδεικτικὴν διαδικασίαν, τὸ πρᾶγμα εἶναι διάφορον, διότι δὲν θὰ συνεχίσωσιν ἀγῶνα ἐξευτελιστικὸν τοῦ ὀνόματος, τὸ ὁποῖον φέρουν. Αὐταὶ εἶναι αἱ δύο διαφοραὶ μεταξὺ τοῦ σχεδίου τῆς ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ νομοσχεδίου. Ἡ ἐπιτροπεία παρεσκεύασε τὸ σχέδιον νόμου περὶ τῶν λόγων τοῦ διαζυγίου, τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω. Δὲν μοῦ φαίνεται, ὅτι εἶναι ἀνάγκη ν’ ἀναπτύξῃ τις τοὺς λόγους, ἕνεκα τῶν ὁποίων ἐπιβάλλεται ἡ ρύθμισις τοῦ ζητήματος τούτου. Καὶ εἰς ὅλας τὰς νομοθεσίας οἱ λεγόμενοι ἀπόλυτοι λόγοι τοῦ διαζυγίου εἶναι οἱ ἑξῆς: Βεβαίως τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον παρουσιάζεται εἰς τὴν Βουλὴν ἀποβάλλει ἐκείνους τοὺς λόγους τοὺς παλαιούς, δηλ. ἐὰν ἡ σύζυγος ἐπῆγε εἰς τὰ θέατρα, ἐὰν συλλούεται κλπ. ὡς περιττά. Ἡ καινοτομία εἶναι εἰς τοῦτο μόνον. Κατὰ πόσον οἱ σχετικοὶ αὐτοὶ λόγοι πρέπει νὰ ρυθμίζωνται κατὰ τὸ αὐστηρότερον δίκαιον, τὸ ὁποῖον ἐψήφισεν ὁ Γερμανικὸς ἢ ὁ Γαλλικὸς κῶδιξ ἢ κατὰ τὴν εὐρυτέραν ἀντίληψιν τοῦ νεωτάτου τῶν κωδίκων, τοῦ Ἑλβετικοῦ κώδικος. Ἡ ἐπιτροπεία ὑπῆρξε συντηρητικωτάτη καὶ ἠθέλησε νὰ δεχθῇ ὡς λόγον διαζυγίου, ὅταν καταστῇ ἡ συμβίωσις ἀφόρητος, ἀλλὰ πάντοτε ἐξ ὑπαιτιότητος τοῦ ἑνὸς τῶν συζύγων. Καὶ θέλει καταντήσῃ κανεὶς πάλιν εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς μὴ ὑπάρξεως τοῦ λόγου τούτου. Ὁ Ἑλβετικὸς κῶδιξ δὲν ἐδέχθη τὴν ὑπαιτιότητα μόνον ἀλλὰ καὶ ἀντικείμενον δι’ οἱονδήποτε λόγον, ἂν κατέστη ὁ βίος ἀφόρητος· ἀφέθη δὲ εἰς τὸν δικαστὴν νὰ κρίνῃ, ἂν πρέπῃ ν’ ἀποτελέσῃ λόγον διαζυγίου ἢ οὔ. Τὸ νομοσχέδιον δέχεται τὴν διάταξιν τοῦ Ἑλβετικοῦ κώδικος καὶ ἀφίνει εἰς τὸν δικαστὴν νὰ κρίνῃ κατὰ πόσον ὑπάρχει λόγος διαζυγίου, καὶ ἂν πράγματι οὐσιαστικῶς ὁ βίος κατέστη ἀφόρητος. Πρὸ ἡμῶν, ἡ Κρήτη ἔσπευσε ν’ ἀποδεχθῇ, ὅτι, ὅταν ἡ συμβίωσις κατέστη ἀφόρητος, εἶναι λόγος διαζυγίου. Λέγω τοῦτο, διότι μαρτυροῦν οἱ ἐκ Κρήτης πάντες κ’ ἐγὼ ἔχω ἀντίληψιν, ὅτι τεθεὶς ὁ λόγος οὗτος, ὡς λόγος διαζυγίου τὸ παράπαν δὲν ηὔξησε τὰ διαζύγια καὶ ἡ ἐφαρμογὴ ἀπέδειξεν, ὅτι καλῶς ἐτέθη. Ἴσως ἴσως μάλιστα συντελεῖ καὶ εἰς τὸν περιορισμὸν τοῦ διαζυγίου ἡ διάταξις αὕτη.

§78Γ. ΠΩΠ. Ἐζητήθη ἡ γνώμη τῆς Ἱερᾶς Συνόδου ἐπ’ αὐτοῦ;

§79Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Δὲν μοῦ φαίνεται, ὅτι ἔχει σχέσιν ἡ Ἐκκλησιαστικὴ ἀρχή. Τὰ νομοσχέδια ταῦτα θέλουσι τυπωθῆ καὶ διανεμηθῆ. Βεβαίως δὲν θὰ ὑποστῶσι τὴν ψήφισιν κατὰ τὸ αʹ. τμῆμα τῶν ἐργασιῶν τῆς συνόδου ταύτης, ἀλλ’ εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἡ Βουλὴ θέλει ψηφίσῃ ταῦτα κατὰ τὸ βʹ. τμῆμα καὶ ἂς εἶναι βεβαία, ὅτι δὲν θὰ εἶναι τὸ ἀσημότερον ἔργον ἡ ὑπὸ τῆς Βουλῆς ταύτης ψήφισις τῶν νομοσχεδίων τούτων.

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὰ ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης ὑποβαλλόμενα νομοσχέδια εἶναι τὰ ἑξῆς: 1) «Περὶ τῆς ἐξ ἀδιαθέτου κληρονομικῆς διαδοχῆς», καὶ 2) «Περὶ τῶν λόγων τοῦ διαζυγίου καὶ συνεπειῶν τινῶν αὐτοῦ». Τὰ μέλη τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ὑποβάλλουσι σχέδιον νόμου «περὶ αὐξήσεως τοῦ παρεχομένου εἰς ὑπαλλήλους τῶν Ὑπουργείων τετάρτου τοῦ μισθοῦ». Οἱ βουλευταὶ ἐκ Κρήτης κ. κ. Μ. Μανασάκης, Μ. Σακλαμπάνης, Γ. Κοκκινάκης, Ἀθ. Ζητάκης, Δ. Ἀναγνωστάκης, Μιχ. Παπαμιχελάκης, Μ. Μακράκης, Γ. Ἀνδρεδάκης, Χ. Πλουμιδάκης, Ἰωσὴφ Λεκανίδης, Α. Κριάρης καὶ Κ. Μητσοτάκης, ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Μέσων Γεωργικῶν Σχολῶν κυρώσεως τῶν ἀπὸ 31 Ἰουλίου καὶ 23 Σεπτεμβρίου 1919 Νομοθετικῶν Διαταγμάτων». Γκλαβᾶς, Γ. Κοκκινάκης, Μ. Παπαμιχελάκης, Μ. Μακράκης, Γ. Ἀργυρόπουλος, Ν. Συριόπουλος καὶ ἄλλοι, ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταρτισμοῦ πινάκων προβιβασμοῦ ἀξιωματικῶν τοῦ Ὑγειονομικοῦ Σώματος». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Λεκανίδης, Κ. Μητσοτάκης, Χ. Πλουμιδάκης, Ε. Θεοδωρίδης, Α. Κριάρης, Γ. Μυλωνογιάννης, Ι. Μπρισιμιτζάκης καὶ Μ. Παπαμιχελάκης, ὑποβάλλουσι πρότασιν νόμου «περὶ τῆς ἐν τοῖς συμμαχικοῖς στρατεύμασιν ὑπηρεσίας Ἑλλήνων ἀξιωματικῶν». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Θ. Παπαστρατῆς καὶ Ι. Μπουρνιᾶς, ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἀπαλλαγῆς ἐκ τῶν προσθέτων τελῶν τῶν ἐνοικιαστῶν δεκάτης κλπ.». Ὁ κ. Α. Παπαποστόλου, βουλευτὴς Λαρίσσης παρακαλεῖ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Περιθάλψεως νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν ποίαν περίθαλψιν παρέσχεν εἰς τὴν οἰκογένειαν Λάμπρου Ρίζου ἐκ Καναλίων Καρδίτσης, τοῦ ὁποίου ὁ πρῶτος μὲν υἱὸς ἔφεδρος ἀνθυπολοχαγὸς 1ου Εὐζωνικοῦ Συντάγματος ἔπεσε μαχόμενος κατὰ τὰς πρώτας ἡμέρας προελάσεως τοῦ στρατοῦ μας εἰς Μακεδονίαν (26 Αὐγούστου 1918), ὁ δὲ δεύτερος ἔθνησκε μετὰ ἕνα μῆνα ἐξ ἐπιδημικῆς νόσου εἰς Λάρισσαν ὑπηρετῶν εἰς τὰ ἐκεῖ συντάγματα, διότι εἶναι ἄδικον καὶ φοβερὸν συνάμα νὰ μείνῃ ἡ οἰκογένεια αὕτη ἡ θυσιάσασα δύο ἀκμαίους βλαστοὺς εἰς τὴν φωνὴν τῆς Πατρίδος, καὶ νὰ περιμένῃ μὲ τὰς μικρὰς γεωργικὰς ἐργασίας της νὰ ἀποκαταστήσῃ θυγατέρας καὶ νὰ ἀναπτύξῃ τὸ μοναδικὸν πλέον ἀγόρι της, ἡλικίας ἐτῶν ἐννέα.

§81Σ. ΣΙΜΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Περιθάλψεως). Ἐστάλη ἀμέσως εἰς τὴν οἰκογένειαν χιλιόδραχμον βοήθημα, ἐκανονίσθη δὲ μηνιαία περίθαλψις ἱκανοποιητική. Φρονῶ δὲ ὅτι παρῆλκε παρομοία ἐρώτησις, διότι θὰ ἦτο σκληρὸν νὰ μείνῃ ἀπαθὴς ἡ Κυβέρνησις τῶν Φιλελευθέρων πρὸ τῶν παθημάτων τῆς ἐν λόγῳ οἰκογενείας, νὰ ἀναμένῃ δὲ νὰ ὑπομνήσῃ τοῦτο ὁ κ. βουλευτής.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Βαφειαδάκης ἔχει τὸν λόγον ὡς εἰσηγητὴς ἐπὶ τῆς ἐκθέσεως τῆς εἰρήνης μεταξὺ τῶν Συμμάχων Δυνάμεων καὶ τῆς Αὐστρίας.

§83Σ. ΒΑΦΕΙΑΔΑΚΗΣ. Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω πρὸς τὴν Βουλὴν ὡς εἰσηγητὴς τὴν ἔκθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῆς συνθήκης μεταξὺ συμμάχων Δυνάμεων καὶ τῆς Αὐστρίας. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν σύμβασιν αὐτὴν ἡ Ἐπιτροπὴ ἐθεώρησε καλὸν νὰ περιορισθῇ εἰς γενικὰς κρίσεις, καὶ τοῦτο, διότι ἡ Ἑλλὰς δὲν ἐνδιαφέρεται ἀμέσως εἰς τὴν συνθήκην ταύτην μετὰ τῆς Αὐστρίας. Συγχρόνως δὲ διότι ἡ συνθήκη αὕτη εἶναι ἔργον μακροῦ χρόνου, σφυρηλατεῖται ἄρθρον πρὸς ἄρθρον παρ’ ἀνδρῶν, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὰς κρισιμοτέρας φάσεις τοῦ πολέμου ἀνέλαβον, λόγῳ τῆς ἀκραδάντου πεποιθήσεως ἐπὶ τῆς τελικῆς νίκης τὴν διεύθυνσιν τῶν Μ. Δυνάμεων. Τοῦτο ἀκριβῶς, ὅπως συνέβη καὶ παρ’ ἡμῖν. Ἀλλ’ ἐὰν κ. κ. βουλευταί, ἀπασχολῶ ὑμᾶς ἐπί τινα λεπτά, τοῦτο πράττω διὰ νὰ ἐξάρω τὴν χαρὰν καὶ ὑπερηφάνειαν πάντων ἡμῶν, οἱ ὁποῖοι βλέπομεν τὴν πατρίδα ἡμῶν, τὴν πρὸ ὀλίγων ἔτι ἐτῶν δυστακτικὴν εἰς πᾶν ἐθνικὸν ζήτημα, σήμερον συνεργαζομένην μετὰ τῶν Μ. Δυνάμεων, αἱ ὁποῖαι, λόγῳ τῶν φιλελευθέρων αὐτῶν ἀρχῶν τῶν βασιζομένων ἐπὶ τῆς ἐλευθερίας καὶ τοῦ δικαίου, εἶναι προωρισμέναι νὰ διευθύνωσι τὰς τύχας τοῦ πεπολιτισμένου κόσμου (χειροκροτήματα). Συγχρόνως δέ, ἐὰν ἀνῆλθον ἐπὶ τοῦ βήματος τούτου εἶναι ὅπως ἐξυψώσω ὡς κορωνίδα τοῦ ἔργου τῶν Φιλελευθέρων τὴν ὑπογραφήν, τὴν ὁποίαν ὁ Πρόεδρος ἡμῶν καὶ κ. ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Ὑπουργὸς ἔθεσεν ἐξ ὀνόματος τῆς Ἑλλάδος εἰς τὰς συνθήκας αὐτάς, διότι συναισθανόμεθα τὴν εὐθύνην τῆς ὑπογραφῆς ταύτης, ὅπως κρατήσωμεν ὑψηλὰ αὐτήν, προκειμένου περὶ ἀξιοπρεποῦς παραστάσεως τῆς Ἑλλάδος εἰς τὸν ἔξω κόσμον καὶ περὶ ἀπελευθερώσεως τῶν δούλων ἀδελφῶν εὐχόμενος, ὅπως, ὅταν ἐπανέλθῃ ἐκ τοῦ ταξειδίου του ὁ κ. Πρόεδρος, φέρῃ μεθ’ ἑαυτοῦ καὶ τὴν γενικὴν συνθήκην, ἵνα ἐπαναλάβῃ τὸ Κράτος ἡμῶν τὰ εἰρηνικὰ αὐτοῦ ἔργα, τὰ ὁποῖα διέκοψεν ὁ πόλεμος, συγχρόνως δέ, ὅπως ἔχωμεν τὴν εὐχαρίστησιν ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης νὰ σφίξωμεν τὴν χεῖρα τῶν ἀντιπροσώπων τῶν μερῶν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ τόσους αἰῶνας ἐστέναζον ὑπὸ τὸν ξενικὸν ζυγόν. (χειροκροτήματα). Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀναγνώσω τὴν ἔκθεσιν. (ἀναγινώσκει τὴν ἔκθεσιν).

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καταθέτουσι τὰς ἐκθέσεις αὐτῶν αἱ Κοινοβουλευτικαὶ Ἐπιτροπαὶ τῶν Ταχυδρομείων καὶ Τηλεγράφων, τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας, τῆς Δημοτικῆς Ἐκπαιδεύσεως κλπ., τοῦ Ἐμπορίου, Βιομηχανίας καὶ Ἐργασίας κλπ. καὶ τῶν Θρησκευμάτων, ἐπὶ τῶν κάτωθι νομοσχεδίων. «Περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1787 τῆς 26 Ἀπριλίου 1919 Ν. Διατάγματος «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1370 τῆς 20 Ἀπριλίου 1918 νόμου «περὶ Ὀργανισμοῦ τῆς Χωροφυλακῆς καὶ καταργήσεως διατάξεών τινων τῶν νόμων ΓΡΞΕʹ τοῦ 1906 καὶ ΔΣΓʹ τοῦ 1913». «Περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1456 τῆς 12 Ἰουνίου 1918 Ν. Δ. «περὶ παροχῆς χρηματικοῦ βοηθήματος εἰς ἀποπεμπομένους ἐκ τοῦ Σώματος τῆς Χωροφυλακῆς ἀνθυπασπιστὰς καὶ ὁπλίτας». «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 16 Ἰανουαρίου ἐ. ἔ. Ν. Διατάγματος «περὶ ἡμερησίου προσθέτου ἐπιδόματος πρὸς βελτίωσιν τοῦ συσσιτίου τῶν ὁπλιτῶν τῆς Χωροφυλακῆς». «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 17 Μαΐου ἐ. ἔ. Ν. Διατάγματος «περὶ αὐξήσεως τῆς παγίας προκαταβολῆς τῆς Χωροφυλακῆς εἰς 6.000.000». «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 24 Σεπτεμβρίου ἐ. ἔ. Ν. Διατάγματος περὶ χορηγήσεως προσθέτου ἡμερησίου ἐπιδόματος εἰς τοὺς εἰς τὰς στρατιωτικῶς κατεχομένας χώρας ὑπηρετοῦντας ὁπλίτας τῆς Χωροφυλακῆς». «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 12 Μαρτίου 1919 Ν. Δ. περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ περὶ ἐκλογῆς βουλευτῶν καὶ περὶ δημαιρεσιῶν νόμου». «Περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ τοῦ Ὑπουργείου τῆς Συγκοινωνίας τῆς Ἑλλάδος καὶ τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ τῶν Ταχυδρομείων τοῦ Ἡνωμένου Βασιλείου τῆς Μεγάλης Βρεταννίας καὶ Ἰρλανδίας συναφθείσης συμβάσεως περὶ ἀνταλλαγῆς ταχυδρομικῶν δεμάτων». «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 30 Αὐγούστου ἐ. ἔ. Νομοθετικοῦ Διατάγματος, περὶ παρατάσεως τῆς ἰσχύος τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νόμου 792 ἐπὶ δύο ἔτη ἀπὸ τῆς λήξεως τῆς ἰσχύος αὐτοῦ». «Περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. «περὶ χορηγίας πιστώσεως διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν καὶ ἐπισκευὴν τῶν καταστραφέντων διδακτηρίων τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας κτλ. καὶ περὶ συμπληρώσεως αὐτοῦ». «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 20 Ἰουνίου ἐ. ἔ. Ν. Διατάγματος «περὶ ἀσκήσεως τοῦ ἐνδίκου μέσου τῆς ἀνακοπῆς κατὰ τῶν ὑπὸ τοῦ Ἀνωτάτου Ἐκκλησιαστικοῦ Δικαστηρίου ἐκδοθεισῶν ἐρήμην ἀποφάσεων κλπ.». «Περὶ ἀποσπάσεως λειτουργῶν τῆς Δημοτικῆς Ἐκπαιδεύσεως ἐκ σχολείων τῆς Παλαιᾶς Ἑλλάδος εἰς σχολεῖα ξενοφώνων συνοικισμῶν τῆς Νέας Ἑλλάδος». «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 26 Αὐγούστου 1919 Ν. Δ. «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τῆς Διευθύνσεως τῶν Τ.Τ.Τ.». «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου περὶ τῶν ἐν τῇ νήσῳ Μήλῳ μυλοπετρῶν καὶ γύψου». «Περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 28ης Ὀκτωβρίου 1917 Ν. Διατάγματος περὶ λειτουργίας στρατιωτικῶν ταχυδρομείων». «Περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Μ. Βρετταγίας συναφθείσης συμβάσεως περὶ ἀνταλλαγῆς τηλεγραφικῶν ἐπιταγῶν».

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

§86Θ. ΦΙΛΙΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως. Θὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ προταχθῇ τὸ νομοσχέδιον «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀγροτικοῦ νόμου» διότι ἀρκετὰ ἐμελετήθη πλέον τὸ ζήτημα.

§87Α. ΣΙΔΕΡΗΣ. Καὶ ἐγὼ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ δεχθῇ τὴν πρότασιν ταύτην.

§88Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Διὰ νὰ εἴμεθα συνεπεῖς πρὸς τὴν γενομένην πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν συζήτησιν, ἔδει τὸ νομοσχέδιον τοῦτο νὰ τὸ συζητήσωμεν τὴν ἑσπέραν ταύτην. Δυστυχῶς ἡ ἔκθεσις δὲν κατωρθώθη νὰ διανεμηθῇ μέχρι τῆς ὥρας ταύτης, διότι εὑρίσκεται ἤδη ὑπὸ τὰ πιεστήρια. Ἑπομένως τίποτε δὲν θὰ ἐζημιοῦτο ἡ Βουλὴ ἐὰν ἐλάμβανε γνῶσιν τῆς ἐκθέσεως ἀπόψε καὶ ὡρίζετο ἡ αὔριον ἡμέρα ὡς ἡμέρα συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου.

§89ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Αὔριον εἶναι Σάββατον δὲν ἔχομεν συνεδρίασιν.

§90Γ. ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Τὸ Σάββατον πραγματικῶς ἔχει ὁρισθῆ ὡς ἡμέρα ἀργίας, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἀντιληφθῶμεν ὅτι εὑρισκόμεθα πρὸς τὸ τέρμα τοῦ πρώτου τμήματος τῶν συζητήσεων τῆς Συνόδου ταύτης, ἡ ὁποία ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ χάσῃ τόσας συνεδριάσεις. Ἑπομένως θὰ ἦτο ὀρθὸν νὰ καταργήσωμεν τὸ διάλειμμα αὐτῶν τῶν δύο ἡμερῶν, συμπίπτει δὲ ἀκριβῶς νὰ προβῶμεν εἰς τὸ μέτρον τοῦτο μὲ τὴν ἀνάγκην τῆς ταχυτέρας συζητήσεως τοῦ ἀγροτικοῦ νομοσχεδίου. Ὑποθέτω ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος δὲν θὰ εἶχεν ἀντίρρησιν νὰ ὁρίσῃ τὴν αὔριον ὡς ἡμέραν συζητήσεως τοῦ ἀγροτικοῦ νομοσχεδίου. Ἐὰν ἡ Βουλὴ ἤθελεν εὐαρεστηθῆ ν’ ἀποσύρῃ τὰς ἐρωτήσεις αὐτῆς, τότε θὰ εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ τὸ συζητήσωμεν ἀνετώτερον.

§91Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Ἐπειδὴ μετέχω εἰς πολλὰς ἐπιτροπάς, δὲν θὰ εἶχον ἀντίρρησιν προκειμένου περὶ τοῦ ἀγροτικοῦ νομοσχεδίου νὰ συζητηθῇ αὔριον, ἀλλ’ ὄχι κατ’ ἀρχὴν νὰ καταργηθῶσιν αἱ δύο ἡμέραι τῆς ἀργίας τῆς Βουλῆς διὰ νὰ ἐργάζονται κατ’ αὐτὰς αἱ Ἐπιτροπαί. Εἶναι ἀπολύτως ἀδύνατον τοῦτο.

§92Ε. ΡΕΠΟΥΛΗΣ (Ἀντιπρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου). Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὴ ἀπολύτως ἡ πρότασις τοῦ κ. Ἀραβαντινοῦ, διότι προκειμένου νὰ διακοποῦν αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς ἐντὸς τῆς ἐρχομένης ἑβδομάδος λόγῳ τῶν ἑορτῶν, δὲν βλέπω κατὰ τὶ θὰ ἦτο σκόπιμος ἡ ἐργασία τῶν Ἐπιτροπῶν τὴν Τετάρτην καὶ τὸ Σάββατον. Βεβαίως εἶναι ἀπαραίτητος ἡ διακοπὴ αὕτη διὰ νὰ παρασκευάζουν τὴν νομοθετικὴν ἐργασίαν αἱ Ἐπιτροπαί, δεδομένου ὅμως ὅτι θὰ ἐργασθῶμεν μόνον τὴν προσεχῆ ἑβδομάδα, ἡ δὲ Βουλὴ ἔχει ἤδη ὑπ’ ὄψει ἑτοίμην νομοθετικὴν ἐργασίαν ὅπως ἐπ’ αὐτῆς ἀσχοληθῇ μέχρι τῆς διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν αὐτῆς, δὲν βλέπω κατὰ τὶ θὰ ὠφελήσῃ αὐτήν, ἐὰν διέκοπτε, ἵνα παρασκευασθῇ ὑπὸ τῶν Ἐπιτροπῶν νέα νομοθετικὴ ἐργασία, τῆς ὁποίας δὲν θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ ἐπιληφθῇ τώρα, καὶ ἡ ὁποία δύναται νὰ συντελεσθῇ ὑπὸ τῶν Ἐπιτροπῶν καὶ τὴν μεθεπομένην ἑβδομάδα.

§93Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Μήπως νομίζετε ὅτι ἡμεῖς θὰ καθήσωμεν ἐδῶ τὰς ἑορτὰς καὶ δὲν θὰ πᾶμε σπίτι μας;

§94Ε. ΡΕΠΟΥΛΗΣ (Ἀντιπρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου). Ἢ θὰ καθυστερήσῃ ἡ συμπλήρωσις τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας τῆς Βουλῆς, ἐκείνης τὴν ὁποίαν ἔχουν νὰ ἐπεξεργασθοῦν αἱ Ἐπιτροπαί, τώρα, ἢ θὰ καθυστερήσῃ, ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι κατὰ τὴν ἐπανάληψιν δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν ν’ ἀναπληρωθῇ, θὰ καθυστερήσῃ εἰς τὸ τέλος. Μοῦ φαίνεται ὅτι εἶναι καλλίτερον νὰ καθυστερήσῃ εἰς τὸ τέλος παρὰ τώρα ὁλόκληρος ἡ Βουλή, ἐφόσον δὲν ἔχει ἑτοίμην ἐργασίαν ἐμπρὸς της.

§95Α. ΠΑΠΑΖΑΧΑΡΙΟΥ. Τὸ διδασκαλικὸν νομοσχέδιον ὑπεβλήθη ἐξ ἀρχῆς τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς μὲ τὴν ὑπόσχεσιν νὰ ψηφισθῇ. Σᾶς παρακαλῶ αὔριον ἐπίσης νὰ συζητηθῇ καὶ τοῦτο.

§96Δ. ΔΙΓΚΑΣ (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας). Τὸ περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἀποδοχῶν τῶν λειτουργῶν τῆς δημοτικῆς ἐκπαιδεύσεως ἔρχεται ἀπόψε κατ’ ἀρχὴν εἰς συζήτησιν. Νομίζω ὅτι δὲν πρέπει ν’ ἀφήσωμεν τὴν συνεδρίασιν νὰ καταναλωθῇ χωρὶς νὰ συζητηθῇ καὶ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, διότι ἄλλως δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ψηφισθῇ μέχρι τῶν ἑορτῶν.

§97ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ψήφισις συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 22 Ἰουνίου 1919 Β. Διατάγματος «περὶ τῶν ἀποσπωμένων ὑπαλλήλων τῶν Πολιτικῶν Γραφείων εἰς στρατιωτικῶς ὑπὸ τοῦ Κράτους καταλαμβανομένας χώρας». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον). Ψήφισις συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 22 Μαΐου Ν. Διατάγματος «περὶ διοικήσεως τοῦ ἐν Ἀθήναις Νοσοκομείου ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν «Σωτηρία». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον). Ψήφισις συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Νομοθ. Διατάγματος τῆς 5 Μαρτίου 1919 «περὶ προσλήψεως ἰατρῶν κλπ. πρὸς καταπολέμησιν βαρειῶν μολυσματικῶν νόσων». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον). Ψήφισις συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 12ης Ἰουνίου 1919 Νομοθ. Διατάγματος περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τοῦ νόμου 1165 «περὶ τελωνειακοῦ κώδικος». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον). Ψήφισις συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 8 Ἰουλίου 1919 Νομοθ. Διατάγματος «περὶ ἀναθέσεως τῶν καθηκόντων τῶν Οἰκονομικῶν ἐφόρων τῶν ἐπαρχιῶν Κυθήρων, Ἰθάκης καὶ Παξῶν εἰς τοὺς ταμίας». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μεταρρυθμίσεως καὶ προσθηκῶν εἰς τοὺς νόμους 1681 καὶ 1682 περὶ προστασίας τῶν εἰς ἐπαιτείαν, ἀλητείαν κλπ. ἐκδότων ἀνηλίκων, καὶ περὶ ἀλητείας καὶ ἐπαιτείας». Ὁ κ. Καλδῆς ἔχει τὸν λόγον.

§99Γ. ΚΑΛΔΗΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 18 κ. Πρόεδρε φρονῶ ὅτι τὸ δημόσιον πρέπει νὰ ἐπέλθῃ γενναιότερον εἰς ἐπικουρίαν εἰς τὰ ἐπαρχιακὰ ἄσυλα. Ὡς διατυποῦται τὸ νομοσχέδιον τὰ ⅘ τῆς δαπάνης τῆς λειτουργίας ἢ συντηρήσεως τῶν ἀσύλων τῶν ἱδρυομένων εἰς τὰς ἐπαρχίας βαρύνει τοὺς δήμους καὶ τὰς κοινότητας. Τὸ κονδύλιον τοῦτο εἶναι τόσον μέγα ὥστε θὰ καταστῇ ἀδύνατος ἡ ἵδρυσις ἀσύλων εἰς τὰς ἐπαρχίας μολονότι καὶ ἐκεῖ ἡ ἀνάγκη εἶναι ἐπιτακτική, διότι καὶ ἐκεῖ ὑπάρχουσι πλεῖστα ὅσα ὀρφανά, τὰ ὁποῖα ἐπολλαπλασίασεν ὁ τελευταῖος πόλεμος.

§100Σ. ΣΙΜΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Περιθάλψεως). Πρόκειται μόνον περὶ ἐπαιτῶν καὶ ἀλητῶν. Κυρίως πρόκειται περὶ τοῦ Ἐμπειρικείου ἀσύλου.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ ὅπως ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον;

§102ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν. Δεκτόν. (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον).

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου «περὶ περιθάλψεως θυμάτων πολέμου». Ὁ κ. Γ. Καρπετόπουλος ἔχει ἐπ’ αὐτοῦ τὸν λόγον.

§104Γ. ΚΑΡΠΕΤΟΠΟΥΛΟΣ. Θεωρῶ ἐντελῶς περιττὸν νὰ ἐξάρω τὴν σπουδαιότητα τοῦ νομοσχεδίου διὰ τὴν ὑποβολὴν τοῦ ὁποίου ἡ μέριμνα τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἰδίως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Περιθάλψεως εἶναι ἐν πολλοῖς εὐεργετική, ὡς ἐπίσης καὶ πολλὰ ἄτοπα διορθώνονται, μία δὲ διόρθωσις αἰσθητή, ἡ ὁποία ἐπέρχεται διὰ τοῦ νομοσχεδίου, εἶναι ὅτι οἱ ἀνάπηροι οἱ ὁπωσδήποτε πάσχοντες δὲν θὰ εἶναι ἀνάγκη νὰ προσέρχωνται εἰς Ἀθήνας ἀλλὰ θὰ ἐπιθεωρῶνται ἐπὶ τόπου. Ἐπὶ τῆς διατυπώσεως ὅμως θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν ἀπὸ τὸ ἄρθρον 1 νὰ ἀπαλείψῃ τὴν φράσιν «ἀνικάνων ἐντελῶς πρὸς ἐργασίαν» καὶ τοῦτο διότι ἡ στρατιωτικὴ ὑπηρεσία προκειμένου νὰ χορηγήσῃ σύνταξιν ἔχουσα τὴν διατύπωσιν «ἐντελῶς ἀνίκανοι πρὸς ἐργασίαν» ἀξιοῖ νὰ λείπουν καὶ τὰ δύο μάτια, ἢ τὰ δύο χέρια ἢ τὰ δύο πόδια. Θὰ ἐπεθύμουν πολὺ νὰ μὴ χωρέσῃ τοιαύτη ἑρμηνεία προκειμένου περὶ τῆς περιθάλψεως, διότι πρέπει νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν ἡ Κυβέρνησις καὶ ἰδιαιτέρως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Περιθάλψεως, ὅτι τὸ Κράτος πολὺ γλίσχρως διετέθη προκειμένου νὰ ἀμείψῃ τὰ θύματα αὐτὰ τῶν δύο πολέμων.

§105Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Δὲν εἶναι ἀμοιβή, εἶναι δικαίωμα.

§106Γ. ΚΑΡΠΕΤΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ δικαιοῦνται νὰ παραπονοῦνται οἱ ὁπωσδήποτε ἔχοντες ἀνάγκην εἴτε συντάξεως εἴτε περιθάλψεως ἄν ἀναλογισθῇ τις ὅτι εἷς τραυματίας τοῦ πολέμου, ὁ ὁποῖος ἔχασε τὰ δύο μάτια, τοὺς δύο βραχίονας, ἢ τὰ δύο σκέλη λαμβάνει ἀπὸ τὸ Δημόσιον σύνταξιν δρ. 30!. Σᾶς παρακαλῶ, κύριοι, εἶναι δυνατὸν νὰ φαντασθῇ κανεὶς ποτὲ ὅτι ἡ τριακοντάδραχμος ἀμοιβὴ εἶναι δυνατὸν νὰ τοῦ χρησιμεύσῃ εἰς πᾶσαν περίστασιν ἰδιαίτατα εἰς τὴν σημερινὴν ἵνα ἐπαρκέσῃ εἰς τὰ ἀπαραίτητα τῆς ζωῆς του; Βεβαίως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Περιθάλψεως διὰ τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου ἔρχεται νὰ ἐπικουρήσῃ τὸ ἔργον τοῦ Κράτους, ἀλλ’ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ τὸν παρακαλέσω νὰ ἀπαλλείψῃ τὰς λέξεις «ἀνίκανος ἐντελῶς πρὸς ἐργασίαν» ἵνα μὴ δοθῇ ἡ στενὴ ἑρμηνεία ἡ ὁποία ἐδόθη ὑπὸ τῆς στρατιωτικῆς ὑπηρεσίας.

§107Σ. ΣΙΜΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Περιθάλψεως). Δὲν ἔχω δυσκολίαν νὰ ἀπαλείψω τὴν φράσιν, καὶ νὰ διαρρυθμισθῇ τὸ ζήτημα ὥστε νὰ μὴ χωρῇ παρεξήγησις. Θὰ συμφωνήσητε ὅμως ὅτι βεβαίως μεταξὺ τῶν τραυματιῶν, τοὺς ὁποίους σεβόμεθα, ὑπάρχουν καὶ οἱ ἐκμεταλλευόμενοι, οἱ ὁποῖοι καίτοι ὑγιῶς ἔχοντες ζητοῦσιν ἀπὸ τοῦ Δημοσίου Ταμείου ὅλας τὰς ἀμοιβὰς. Ἡ τροπολογία ἡ ὑποβληθεῖσα ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 γίνεται δεκτή.

§108ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ποία τροπολογία εἶναι αὐτή;

§109Σ. ΣΙΜΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Περιθάλψεως). Πρόκειται περὶ ἀγωνιστῶν τῆς Κρήτης τοὺς ὁποίους δὲν εἴχομεν κανένα τρόπον, διὰ τίνος νόμου μέχρι σήμερον νὰ περιθάλψωμεν.

§110Ε. ΘΕΟΔΩΡΙΔΗΣ. Διὰ ποῖον λόγον δὲν περιλαμβάνετε καὶ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἔπαθον κατὰ τὴν ἐπιστράτευσιν τοῦ 1915; Γνωρίζετε ὅτι ἂν δὲν ἔχει ἡ ἐπιστράτευσις ἐκείνη θύματα μαχῶν, ἔχει θύματα πολλῶν ἀσθενειῶν. Θὰ ὑποβάλλω τὴν παράκλησιν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ περιληφθῶσι καὶ οὗτοι.

§111Σ. ΣΙΜΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Περιθάλψεως). Τὸ νομοσχέδιον ὁμιλεῖ περὶ θυμάτων πολέμου.

§112Ε. ΘΕΟΔΩΡΙΔΗΣ. Ἡ ἐπιγραφὴ δὲν βλάπτει τὴν οὐσίαν.

§113Γ. ΚΑΡΠΕΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ περίθαλψις κατὰ τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον ἀφορᾷ τὴν εἰς ἐφ’ ἅπαξ ἀμοιβὴν ἢ εἰς τακτικὴν χορηγίαν παρεχομένην εἰς τὰς οἰκογενείας τῶν θυμάτων τοῦ πολέμου. Ἤθελα νὰ ἐρωτήσω ἐὰν εἰπῇ τὸ ἓν ἢ τὸ ἄλλο ἢ καὶ τὰ δύο.

§114Σ. ΣΙΜΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Περιθάλψεως). Καὶ τὰ δύο.

§115ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἡ τροπολογία περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶναι ἄλλη, ἀφορᾷ τοὺς πεσόντας κατὰ τὸ κίνημα, τοὺς φονευθέντας δηλαδὴ ὑπὸ τῶν ἀντιδραστικῶν.

§116Θ. ΠΑΠΑΣΤΡΑΤΗΣ. Ἐπεθύμουν, κ. Πρόεδρε, νὰ ἑνώσω καὶ ἐγὼ τὴν φωνήν μου ὑπὲρ ἐκείνων τοὺς ὁποίους ἀνέφερεν ὁ κ. συνάδελφος, τοὺς παθόντας δηλαδὴ κατὰ τὴν ἐπιστράτευσιν τοῦ 1915. Γνωρίζετε ὅτι κατὰ τὴν ὑποχώρησιν ἐκ Καβάλλας καὶ ἐξ ἄλλων μερῶν ἐγένοντο συγκρούσεις, ἐφονεύθησαν στρατιῶται. Αὐτοὶ δὲν εἶναι ἄξιοι τῆς περιθάλψεως αὐτῆς;

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὰ ἐγένοντο κατὰ τὸ 1916, ἑπομένως περιλαμβάνονται εἰς τὸ νομοσχέδιον.

§118Σ. ΣΙΜΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Περιθάλψεως). Λέγομεν, ὅτι πρόκειται περὶ τῶν παθόντων ἐν περιπτώσει πολέμου, ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ θυμάτων πολέμου ἐκ μέρους τοῦ ἐχθροῦ.

§119Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΑΔΗΣ. Καὶ ἐγὼ παρακαλῶ νὰ ληφθῇ μέριμνα διὰ τοὺς στρατευθέντας κατὰ τὸ 1915, καὶ εἰδικῶς δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἶναι θύματα τῶν δύο πρώτων πολέμων, οἱ ὁποῖοι προσελθόντες κατὰ τὴν ἐπιστράτευσιν τοῦ 1915 ἀπηλλάγησαν.

§120Σ. ΣΙΜΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Περιθάλψεως). Ἐγὼ ὑποθέτω, ἑρμηνεύων τὸν νόμον, ὅτι περιλαμβάνονται καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἀπηλλάγησαν ἕνεκα λόγων ἀπαλλαγῆς προερχομένων ἐκ τῶν δύο προηγουμένων πολέμων.

§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ψηφίζεται τὸ ἄρθρον 1 ὡς ἐτροπολογήθη καὶ ἀναγινώσκεται τὸ ἄρθρον 2.

§122Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ βεβαιώσῃ ἀπὸ πότε ἄρχεται τὸ δικαίωμα αὐτὸ τῆς περιθάλψεως.

§123Σ. ΣΙΜΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Περιθάλψεως). Ἀπὸ τῆς αἰτήσεως.

§124Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Τοῦτο τὸ νομίζω πολὺ ἄδικον, διότι πολλάκις οἱ παθόντες διαμένουσιν εἰς μέρη ἀπόκεντρα, πολλάκις δὲ καὶ ἀγνοοῦσι τὸν νόμον. Φρονῶ λοιπόν, ὅτι τὸ δικαίωμα αὐτὸ πρέπει νὰ ἄρχεται ἀφ’ ἧς ἔπαθον. Θὰ παρακαλέσω λοιπὸν τὸν κ. Ὑπουργὸν, ἐπειδὴ πρόκειται περὶ νόμου καὶ ὄχι περὶ τροπολογίας, νὰ περιλάβῃ τὴν ἑρμηνείαν αὐτήν.

§125Σ. ΣΙΜΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Περιθάλψεως). Δὲν ἔχω καμμίαν δυσκολίαν, διότι ἄλλως φυσικὸν εἶναι, ὅτι δὲν θὰ μεσολαβήσῃ πολὺς χρόνος ἀπὸ τῆς παθήσεως μέχρι τῆς αἰτήσεως. Βεβαίως θὰ δεχθῆτε μίαν προθεσμίαν.

§126Δ. ΚΑΤΣΙΝΑΣ. Πρέπει νὰ ὁρισθῇ ἡ ἀφετηρία ἀφ’ ἧς ἄρχεται τὸ δικαίωμα τῆς συντάξεως.

§127Σ. ΣΙΜΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Περιθάλψεως). Διὰ νὰ θέσω τέρμα εἰς τὴν συζήτησιν, παρακαλῶ καὶ πάλιν τὴν Βουλήν, νὰ ἀντιληφθῇ ὅτι πρόκειται περὶ περιθάλψεως καὶ οὐχὶ περὶ συντάξεως. Εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν δὲ ἐναπόκειται τὸ δικαίωμα νὰ δεχθῇ ἢ μὴ τὴν αἴτησιν. Ὅλαι αἱ περιστάσεις αὐταὶ, τὰς ὁποίας ἀναφέρατε, βεβαίως θὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψει ἐκ μέρους τῆς Ἐπιτροπῆς, καὶ ἂν ὑπάρχῃ περίπτωσις ἀπονομῆς περιθάλψεως ἀπὸ ὡρισμένον, χρόνον, θὰ τὴν ἀπονείμῃ. Ἐφ’ ὅσον λοιπὸν πρόκειται περὶ ἐπικουρικῆς ἐνεργείας τοῦ Κράτους ὅλαι αὐταὶ αἱ διατάξεις περὶ προθεσμιῶν καὶ οἱ περιορισμοὶ εἶναι περιτταί.

§128Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Κύριοι βουλευταὶ, φρονῶ, ὅτι λίαν ἀτελῶς ἔχει ὁ νόμος περὶ συντάξεων καὶ ἔχει ἀνάγκην διαρρυθμίσεως. Προτείνω τροπολογίαν καθ’ ἣν ἡ περίθαλψις ἀπονέμεται καθ’ ἣν στιγμὴν ὁ περιθαλψιοῦχος ἔπαθεν.

§129Σ. ΣΙΜΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Περιθάλψεως). Κύριε συνάδελφε, θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε νὰ διαμαρτυρηθῶ δι’ αὐτά. Ἀφ’ ἧς στιγμῆς εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἀναλάβω τὸ Ὑπουργεῖον καὶ νὰ διευθύνω τὸ Τμῆμα τῆς Περιθάλψεως, ἔχω πλήρη τὴν συνείδησιν, ὅτι τὸ Τμῆμα τοῦτο ἐξεπλήρωσε πλήρως τὸ καθῆκον του παρ’ ὅλας τὰς ἐλλείψεις, τὰς ὁποίας ὀφείλω καὶ πρὸς τὴν Βουλὴν νὰ καταγγείλω καὶ πρὸς ὑμᾶς. Ἡ πρώτη Ἐπιτροπὴ τῆς περιθάλψεως, ἡ ὁποία ὑπῆρχε προτοῦ ἀναλάβω τὸ Ὑπουργεῖον, δυστυχῶς εἶχε παρουσιάσῃ τοιαῦτα τρωτὰ, ὥστε ἡμεῖς εἴχομεν νὰ θεραπεύσωμεν ἀδικήματα, τὰ ὁποῖα εἶχον γίνῃ. Θέλω νὰ εἴπω τοῦτο, ὅτι ἐγὼ κυρίως τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἰσήγαγον εἰς τὴν Βουλήν, διότι ἐκωλυόμην ὑπὸ τοῦ προηγουμένου νόμου, νὰ δώσω περίθαλψιν εἰς τὰς οἰκογενείας τῶν ἀποθανόντων ἐν πολέμῳ. Διὰ τοῦτον καὶ μόνον τὸν λόγον εἰσήγαγον τὸ νομοσχέδιον.

§130Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα τὸ νομίζω σπουδαιότατον· διότι κυρίως ἀποβλέπει εἰς τὴν περίθαλψιν τῶν ἀπόρων οἰκογενειῶν τῶν θυμάτων πολέμου, γνωρίζουσι δὲ οἱ πάντες, ὅτι οἱ στρατευθέντες καὶ οἱ πολεμήσαντες καὶ οἱ τραυματισθέντες κατὰ μεγάλην πλειοψηφίαν, ἀνήκουν εἰς τὰς τάξεις αὐτάς. Ἐὰν δὲ ἀναφερθῶ εἰς τὴν πεῖραν ὑμῶν περὶ τῆς περιθάλψεως, τὴν ὁποίαν ἔλαβον αἱ οἰκογένειαι τῶν παθόντων αὐτῶν, νομίζω, ὅτι θὰ εἶσθε πάντες σύμφωνοι, ὅτι αἱ περιθάλψεις δὲν ὑπῆρξαν ἀληθεῖς, οὐδὲ δίκαιαι.

§131Σ. ΣΙΜΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Περιθάλψεως). Ποίων πολέμων, κ. συνάδελφε, αἱ περιθάλψεις; Νὰ εἴμεθα ἐξηγημένοι.

§132Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Ὅλων τῶν πολέμων, κ. Ὑπουργέ.

§133Σ. ΣΙΜΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Περιθάλψεως). Μὲ συγχωρεῖτε· διότι ὡς πρὸς τοὺς πολέμους τοῦ 1917, 1918 καὶ 1919 δύναμαι νὰ σᾶς βεβαιώσω.......

§134Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Δὲν πρόκειται περὶ αὐτῶν τῶν πολέμων. Πρόκειται περὶ τῶν πρώτων.

§135Σ. ΣΙΜΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Περιθάλψεως). Διὰ τοὺς πολέμους τοῦ 1912 καὶ 1913 εὕρομεν κανονισμένας τὰς περιθάλψεις ὑπὸ τῆς προηγουμένης ἐπιτροπῆς.

§136Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Δὲν σημαίνει τίποτε τοῦτο, κύριε Ὑπουργέ.

§137Σ. ΣΙΜΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Περιθάλψεως). Θέλω νὰ εἴπω τοῦτο· ὅτι ὡς πρὸς τὰς περιθάλψεις τοῦ 1918 καὶ 1919 ἡ ἐπιτροπὴ ὑπῆρξε δαψιλὴς εἰς περιθάλψεις. Θέλω νὰ βεβαιώσω τὴν Βουλήν, ὅτι θὰ κάμωμεν τὸ καθῆκον μας, ἐφ’ ὅσον δυνάμεθα, ἀπέναντι τῶν θυμάτων πολέμου. Ἐδώκαμεν, ὡς ἴσως γνωρίζετε, ἐφ’ ἅπαξ εἰς τοὺς ἀξιωματικοὺς 1000 δραχμὰς, εἰς τοὺς ὑπαξιωματικοὺς 500, ἐδώσαμεν συντάξεις εἰς ἀξιωματικοὺς καὶ στρατιώτας 50, 60, 80 δραχμῶν. Περισσότερα βεβαίως δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνουν.

§138Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Δὲν ἀμφισβητῶ ταῦτα, κ. Ὑπουργέ. Τὰ θύματα μάλιστα τῶν πρώτων πολέμων ὁμολογουμένως εἶναι περισσότερα. Δὲν ἀμφισβητῶ τῶν θυμάτων τῶν πρώτων πολέμων τὴν περίθαλψιν. Δὲν πρόκειται περὶ αὐτῶν. Ἔλεγον λοιπόν, πρὸς ὑμᾶς κύριοι βουλευταί, ὅτι τὸ θέμα εἶναι σπουδαιότατον, διότι δὲν ἀφορᾷ μόνον τὴν περίθαλψιν τῶν οἰκογενειῶν τῶν θυμάτων, ἀλλ’ ἀφορᾷ καὶ τὴν πεποίθησιν, τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἔχουν ἑκάστοτε οἱ στρατευόμενοι διὰ νὰ προσέρχωνται εἰς τὰς τάξεις τοῦ στρατοῦ. Γνωρίζετε δὲ πάντες, ὅτι, ὅταν οἱ στρατευόμενοι γνωρίζουσι καὶ εἶναι πεπεισμένοι, ὅτι αἱ οἰκογένειαι αὐτῶν ἐν πάσῃ περιπτώσει θὰ τύχωσιν ἐκ μέρους τοῦ Κράτους περιθάλψεως ἢ καὶ συντάξεως, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι ἀμοιβή, ὡς καὶ εἷς προλαλήσας συνάδελφος εἶπεν, ἀλλ’ εἶναι αὐτὸ τοῦτο ὑποχρέωσις τοῦ Κράτους καὶ δικαίωμα τῆς οἰκογενείας, τότε προθυμότεροι θὰ προσέρχωνται καὶ θὰ ἀγωνίζωνται, φρονῶ, ὅτι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ὅτι μὲ ἰδιάζουσαν προσοχὴν πρέπει νὰ προβαίνωμεν εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τοιούτων νομοσχεδίων, ἐπειδὴ ἔχει μεγάλην ἀξίαν τὸ λεχθὲν ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ συντάξεως, ἀλλὰ πρόκειται περὶ περιθάλψεως, διότι γνωρίζετε πάντες, ὅτι τὰ ὅρια, ἐντὸς τῶν ὁποίων περιωρίσθη ἀτυχῶς μεθ’ ὅλας τὰς ἀντιρρήσεις, τὰς ὁποίας ἔφερον κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου τούτου, ἡ ἀπονομὴ τῆς συντάξεως, εἶναι στενώτατα. Ἡ σύνταξις θέλω νὰ εἴπω, ὅτι δὲν ἀπονέμεται, παρὰ εἰς σπανίας περιστάσεις καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει δὲν ἔχομεν ἄλλο μέσον, διὰ τοῦ ὁποίου νὰ ἀμείψωμεν τὰς θυσίας τῶν οἰκογενειῶν τῶν θυμάτων πολέμου, παρὰ τὸν νόμον, περὶ περιθάλψεως. Διὰ τοῦτο δὲν δίδω ἰδιάζουσαν προσοχὴν εἰς τὸν νόμον τοῦτον. Ἔχω δὲ νὰ ἀναφέρω πρὸς ὑμᾶς διὰ νὰ ἴδετε πόσον ἀτελῶς δύναμαι νὰ εἴπω, ὅτι ἐνεργεῖ ὁ νόμος περὶ συντάξεως, ἓν περιστατικόν. Ἀτυχὴς γέρων κάτοικος ἀποκέντρου τινὸς χωρίου τῆς Δωρίδος, ἔχασε τὸν μόνον υἱόν του ἐν πολέμῳ, ὑπέβαλε δ’ ἐσχάτως αἴτησιν πρὸς ἀπονομὴν συντάξεως. Εἶχον δὲ κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου ἐκείνου φέρει τὴν παρατήρησιν, ὅτι πρέπει νὰ διευκρινισθῇ, ὅτι καὶ ἂν μεταγενεστέρως, μετὰ τὸν θάνατον δηλαδὴ τοῦ φονευθέντος, ἐπέλθῃ περιστατικὸν ἐκ τῶν περιλαμβανομένων ἐν τῷ νόμῳ, πρέπει ν’ ἀπονέμεται σύνταξις εἰς τὸν δικαιοῦχον. Ἠγέρθη τότε ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως μετά τινος ἀπορίας καὶ μὲ διέκοψε λέγων, ὅτι δὲν θὰ εὑρεθῇ ὑπηρεσία, ἡ ὁποία νὰ μὴ ἐννοήσῃ αὐτὸ τὸ εὐνόητον. Καὶ ἐν τούτοις εὑρέθη ἡ ὑπηρεσία, ἡ ὁποία ἐπέστρεψε τὴν αἴτησιν εἰς τὸν αἰτοῦντα, ἐπὶ τῷ λόγῳ, ὅτι ἡ ἀσθένεια τοῦ πατρὸς ἐπῆλθε μετὰ τὸν θάνατον τοῦ υἱοῦ καὶ συνεπῶς δὲν δικαιοῦται συντάξεως.

§139Χ. ΠΛΟΥΜΙΔΑΚΗΣ. Εἶναι πολλὰ τὰ παραδείγματα.

§140Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Διὰ τοῦτο ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Εἶναι δὲ πολλὰ τὰ περιστατικά, τὰ ὁποῖα δύνανται νὰ σᾶς δώσουν ἀφορμὴν νὰ σκεφθῆτε περὶ τῶν ἀντιλήψεων, αἱ ὁποῖαι κρατοῦν ἀτυχῶς παρανόμως εἰς τὸ τμῆμα, τὸ ὁποῖον εἶναι ἐντεταλμένον τὴν ἔρευναν τῶν δικαιολογητικῶν καὶ ἐν γένει τῶν αἰτήσεων περὶ ἀπονομῆς συντάξεως. Ὅταν λοιπὸν ἔχομεν τοῦτο τὸ δεδομένον καὶ ὅταν ἔχομεν αὐτὰ καθ’ ἑαυτὰ στενὰ τὰ ὅρια πρὸς ἀπονομὴν συντάξεως εἰς τὰ θύματα πολέμου, φρονῶ, ὅτι πρέπει νὰ δώσωμεν περισσοτέραν προσοχὴν εἰς τὸν νόμον περὶ περιθάλψεως.

§141Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Κύριε συνάδελφε, ἓν ἁπλοῦν παράδειγμα σᾶς δίδω τῆς στενοτάτης ἀντιλήψεως τῆς ὑπηρεσίας. Ὑπάρχει δικαστικὴ ἀπόφασις, ἀναγνωρίζουσα δικαίωμα συντάξεως. Τὸ δικαστήριον ἐξέδωκεν ἀπόφασιν καὶ κατεδίκασε τὸ Δημόσιον, καὶ τὸ τμῆμα τοῦ Ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν ἀρνεῖται μετὰ τὴν καταδικαστικὴν ἀπόφασιν νὰ δώσῃ τὴν σύνταξιν. Ἔχω τὰ χαρτιὰ εἰς τὰ χέρια μου.

§142Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Ὅταν λοιπὸν ἔχομεν αὐτὰ τὰ δεδομένα καὶ αὐτὰ τὰ παραδείγματα, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ προσέξωμεν εἰς τὸν νόμον περὶ περιθάλψεως, διὰ νὰ δώσωμεν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τῆς περιθάλψεως εὐρύτερα τὰ ὅρια πρὸς ἀπονομὴν ταύτης, διὰ νὰ καλύπτωνται τοὐλάχιστον αἱ ἐλλείψεις τοῦ νόμου ἐκείνου. Καὶ φέρω τὴν τροπολογίαν, ὅτι πρέπει ἡ περίθαλψις νὰ δίδεται ἀφ’ ἧς ἔπαθεν ὁ υἱὸς ἢ ὁ ἀδελφὸς τῶν δικαιουμένων εἰς περίθαλψιν. Ἀλλ’ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Περιθάλψεως εἶπεν, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ νόμου, ἀλλὰ περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου, ἀλλὰ τοῦτο ἀφίνω, ὅτι δὲν εἶναι καθόλου ἀκριβές, διότι νόμος τέλος πάντων εἶναι, ἀλλὰ καὶ περὶ τροποποιήσεως, ἐὰν ἐπρόκειτο, νομίζω ὅτι ὑπάρχει περίπτωσις νὰ τεθῇ ἐν τῷ νόμῳ. Θὰ σᾶς ἀναφέρω ἕτερον περιστατικόν. Ἄλλος γέρων, πατὴρ φονευθέντος εἰς τὸν πόλεμον, ὑπέβαλεν αἴτησιν εἰς τὴν προηγουμένην ἐπιτροπὴν τῆς περιθάλψεως τὴν συστηθεῖσαν διὰ τοὺς πολέμους τοὺς Βαλκανικούς. Ἐπιστρέφεται ἡ αἴτησις μὲ τὴν σημείωσιν, ὅτι πρέπει ὁ αἰτῶν νὰ ἀποδείξῃ τὸν θάνατον τοῦ υἱοῦ. Καὶ ἔρχομαι νὰ σᾶς ἀναφέρω παράδειγμα, τὸ ὁποῖον ἔρχεται εἰς ἄκραν ἀντίθεσιν πρὸς τὴν τακτικὴν τῆς τότε ἐπιτροπῆς. Σήμερον οἱ ὀρεινοὶ κάτοικοι τῆς πλέον ἀποκέντρου ἐπαρχίας τῆς Δωρίδος λαμβάνουν ἔγγραφα ἐκ μέρους τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία τοὺς λέγει, εἴχετε ἕνα υἱὸν—περὶ τοῦ ὁποίου αὐτοὶ ἠγνόουν, διότι ἀπὸ μακροῦ χρόνου εἶχεν ἀπουσιάσει τῆς πατρίδος,—εἴχετε ἕνα υἱόν, ὁ ὁποῖος ἐφονεύθη εἰς τὴν τάδε μάχην καὶ ὁ ὁποῖος εἶχε τοὺς τάδε ἀδελφούς, τὴν μητέρα καὶ τὸν πατέρα, καὶ σᾶς δίδομεν τόσην σύνταξιν, χωρὶς νὰ γνωρίζῃ κἂν ἡ οἰκογένεια, ὅτι ἐφονεύθη ὁ υἱὸς καὶ χωρὶς νὰ προβῇ εἰς καμμίαν ἐνέργειαν.

§143Κ. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Τοιαῦτα παραδείγματα εἰς τὰς Κυκλάδας ὑπάρχουν πολλά.

§144Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Καθ’ ὅλην τὴν Ἑλλάδα. Φαντασθῆτε λοιπὸν τὴν ἐντύπωσιν τῶν οἰκογενειῶν τῶν παθόντων ἐν τῷ ἡμετέρῳ πολέμῳ, ὅταν ἀπέναντι τῆς τακτικῆς ταύτης τῆς Ἀμερικῆς ὑποβάλλωσι διαρκῶς αἰτήσεις εἴτε εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τῶν συντάξεων, εἴτε εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τῆς περιθάλψεως καὶ εὑρίσκωνται εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ βεβαιῶσιν αὐταὶ τὸν θάνατον, διότι ἡ ἐπιτροπὴ ἢ Κυβέρνησις δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ βεβαιώσῃ ἂν ἐφονεύθη ὁ υἱὸς αὐτῶν καὶ ἐπακολουθεῖ ὁλόκληρος διαδικασία διὰ νὰ βεβαιωθῇ ἡ ἀπώλεια τοῦ υἱοῦ αὐτῶν. Πρόκειται νὰ ἐξετασθῶσιν οἱ συμμαχηταί του ἐνώπιον τοῦ Εἰρηνοδίκου, νὰ ὑποβληθῇ εἰς δαπάνας κλπ. καὶ ὅταν συγκεντρώσῃ μετὰ πάροδον ἑνὸς ἔτους ὅλα ταῦτα τὰ πιστοποιητικά, ἡ ἐπιτροπὴ τῆς περιθάλψεως θὰ τοῦ εἰπῇ ἀπὸ σήμερον θὰ σοῦ δώσωμεν περίθαλψιν. Νομίζω, ὅτι τοῦτο εἶναι ἄδικον καὶ δὲν θὰ δύναται πλέον ἡ Πολιτεία νὰ ἀναμένῃ προθεσμίαν πλέον, ἐκ μέρους τῶν ἐπιστράτων εἰς πρόσκλησιν, ὅταν γνωρίζῃ ὅτι αὐτὴ ἡ περίθαλψις ἀπονέμεται μετὰ τόσης δυσκολίας. Δι’ αὐτὸ λοιπὸν ἐπιμένω εἰς τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἔφερα καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ τὴν ἀποδεχθῇ.

§145Σ. ΣΙΜΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Περιθάλψεως). Ἐὰν ἔλθῃ σήμερον μία αἴτησις ἑνὸς πεσόντος εἰς τὰ 1912, πρέπει νὰ ὑπολογισθῇ σύνταξις πρὸ 7 ἐτῶν;

§146Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Ἐὰν βεβαιωθῇ ἡ πάθησίς του, βεβαίως εἶναι καθῆκον τῆς Πολιτείας νὰ τοῦ δώσῃ σύνταξιν ἀπὸ τότε.

§147Σ. ΣΙΜΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Περιθάλψεως). Δὲν εἶναι εὔκολος ἡ ἐξακρίβωσις ὅσον φαντάζεσθε. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶναι εὔλογον, καὶ τὸ ὁποῖον ἀποδέχομαι, εἶναι τοῦτο, ὅτι λόγῳ τῶν δυσχερειῶν, αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν διὰ τὴν ἐξακρίβωσιν παρέρχεται ἀρκετὸν χρονικὸν διάστημα ἀπὸ τῆς αἰτήσεως μέχρι τῆς ἀπονομῆς, νὰ ὁρίσωμεν τὸ ἀνώτατον ὅριον μέχρι τοῦ σημείου τῆς ὑποβολῆς τῆς αἰτήσεως.

§148Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ὁρμᾶται ἀπὸ τῆς ὑπηρεσιακῆς ἀντιλήψεως, ἡ ὁποία ἀτυχῶς πολλάκις ὡδήγησεν εἰς πολλὰ ἄτοπα.

§149Σ. ΣΙΜΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Περιθάλψεως). Ὅπως θὰ ἴδητε εἰς τὸ νομοσχέδιον ἡ ἐκτέλεσις τοῦ νόμου αὐτοῦ δὲν ἀφίεται εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῶν Ὑπουργείων, ἀλλὰ εἰς μίαν εἰκοσαμελῆ ἐπιτροπήν, τῆς ὁποίας μέλη διορίζονται ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς, ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου καὶ τῆς κοινωνίας, ἑπομένως πρέπει νὰ ἔχετε κἄποιαν περισσοτέραν ἐμπιστοσύνην, ὅτι δὲν θὰ ἀδικηθοῦν οἱ πολῖται.

§150Γ. ΚΑΡΠΕΤΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ χρησιμεύσω ὡς μεσάζων μεταξὺ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ ὑμῶν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἰσχυρίζεται, ὅτι δυσκολεύεται νὰ ἀποδεχθῇ τὴν πρότασίν σας φοβούμενος, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ χωρέσῃ κατάχρησις, ὡς πρὸς τὸν προσδιορισμὸν τῆς ἐποχῆς. Ἀλλὰ προκειμένου περὶ στρατιωτικῶν ἀνικάνων παθόντων ἐν πολέμῳ, ὅλοι αὐτοὶ ἔχουν διέλθῃ ἀπὸ τὰς στρατιωτικὰς ἐπιτροπάς. Δὲν ἔχετε λοιπὸν παρὰ νὰ ἀξιώσετε ἀπὸ αὐτοὺς νὰ σᾶς ὑποβάλουν καὶ ἀντίγραφον τῆς ἐνδείξεως, δυνάμει τῆς ὁποίας ἐκρίθησαν ἀνίκανοι.

§151Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς κ. συνάδελφε, παρετήρησεν, ὅτι ἡ περίθαλψις δὲν παρέχεται ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου, ἀλλὰ ἀπὸ μίαν ἐπιτροπήν. Δὲν εἶναι κατάλληλος ἡ ὥρα ὅπως φέρω καὶ εἰς τοῦτο τὰς παρατηρήσεις μου, διότι ἐγὼ θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἀναλάβῃ τὸ Δημόσιον τὴν ὑπηρεσίαν τῶν περιθάλψεων, νὰ κάμῃ εἰδικὸν νόμον περὶ συντάξεως τῶν παθόντων ἐν πολέμῳ ἢ ἀναπήρων πολέμου, ἀλλ’ ὡς εἶπον πρὸς ὑμᾶς δὲν εἶναι τῆς παρούσης ὥρας. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἐπιστήσῃ τὴν προσοχήν του εἴτε εἰς αὐτὸ τὸ τμῆμα τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς, εἴτε εἰς τὸ ἄλλο νὰ φέρῃ νομοσχέδιον διὰ νὰ λείψωσιν ἅπαξ διὰ παντὸς ὅλαι αὗται αἱ μεμψιμοιρίαι, αἱ ὁποῖαι δύνανται νὰ ἔχωσιν ἀντίκτυπον ὀλέθριον.

§152Μ. ΝΕΓΡΟΠΟΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Νὰ σᾶς ἐξηγήσω τὸ ζήτημα. Διὰ τὰς συντάξεις εἶναι ἕνας σχετικὸς νόμος, ὁ ὁποῖος ἀπονέμει εἰς ὅλους τοὺς παθόντας τὴν αὐτὴν σύνταξιν. Ὑπάρχει περίστασις κατὰ τὴν ὁποίαν εἰς τοὺς παθόντας ἐν πολέμῳ νὰ δίδεται ἓν βοήθημα.

§153Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Δύναται νὰ περιληφθῶσιν εἰς τὸν νόμον περὶ συντάξεων....

§154Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Ἐπιτρέπετε; Αὐτὸ ἐγένετο ἐμπεριστατικῶς· σήμερον ὅμως ἔχομεν πενταετῆ πεῖραν, ὅλοι εἴμεθα ἐμπεποτισμένοι ἀπὸ τὴν ἰδέαν ὅτι δικαίωμα εἶναι ἡ περίθαλψις καὶ ὄχι φιλοδώρημα. Πρέπει νὰ καθορισθῶσι τὰ στοιχεῖα πότε γεννᾶται τὸ δικαίωμα· δὲν πρέπει νὰ τὸ ἀφήσωμεν εἰς οὐδεμίαν ἐπιτροπήν, πρέπει νὰ τὸ εἴπῃ ὁ νόμος.

§155Σ. ΣΙΜΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Περιθάλψεως). Ὁ νόμος τὸ λέγει, ἀλλ’ ἡ διαφορὰ εἶναι ὅτι ὁ ἕνας νόμος μὲν λέγει ὅτι ἀπὸ τῆς ὑποβολῆς τῆς αἰτήσεως, ὁ δὲ ἄλλος ἀπὸ τῆς παθήσεως.

§156Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Σεῖς τὸ θέτετε ἐκ τυχαίου γεγονότος καὶ εἰς τοῦτο εἶναι ἡ ἰδική μου διαφωνία. Δύναται νὰ διορθωθῇ εἰς τὴν βʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§157Σ. ΣΙΜΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Περιθάλψεως). Τώρα εἶναι ἡ συζήτησις. Ἐγὼ ἐδήλωσα προκαταβολικῶς εἰς τὸν ἀγορεύοντα. Ἡ γνώμη τῆς ἐπιτροπῆς εἶναι ἀόριστος. Δέχομαι ὅτι δύναται ἡ ἐπιτροπὴ νὰ θεωρήσῃ ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς παθήσεως. Ἀφήσατε εἰς τὴν ἐπιτροπὴν διότι ἡ ἐπιτροπὴ ἔχει ἐν ἑαυτῇ ἓν δικαίωμα νὰ καθορίζῃ τὸ ποσόν.

§158Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Αἱ ἐπιτροπαί, κ. Ὑπουργέ, δὲν εἶνε μόνιμοι, δι’ αὐτὸ νομίζω ὅτι εἶναι σκόπιμον νὰ περιορίσητε τὴν ἐπιτροπήν, οἱανδήποτε ἐπιτροπήν, εἰς ἣν περίπτωσιν ἀποφασίσει τὴν ἀπονομὴν περιθάλψεως νὰ ἀπονέμῃ ταύτην ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τῆς παθήσεως.

§159Χ. ΠΛΟΥΜΙΔΑΚΗΣ. Ἡ ἁπλῆ δήλωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ δὲν ἔχει καμμίαν ἀξίαν ἐφ’ ὅσον δὲν διετυπώθη.

§160Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Θὰ ὑποβληθῇ τροπολογία λέγει ὁ κ. Ὑπουργός.

§161Σ. ΣΙΜΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Περιθάλψεως). Ὡς ἐτροποποιήθη.

§162ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι διάφοραι τροπολογίαι, αἱ ὁποῖαι ὑπεβλήθησαν νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις τώρα καὶ νὰ γίνῃ μία ἰδιαιτέρα συνεννόησις.

§163Σ. ΣΙΜΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Περιθάλψεως). Θὰ παρακαλέσω νὰ ψηφισθῇ εἰς βʹ ἀνάγνωσιν.

§164ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ ψηφισθῇ. Νὰ ψηφισθῇ.

§165ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαϊωάννου ἔχει τὸν λόγον.

§166Θ. ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ. Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀποτελῶ μέλος τῆς ἐπιτροπῆς τῆς περιθάλψεως· δύναμαι δὲ νὰ βεβαιώσω τὴν Βουλὴν ὅτι ὅλα τὰ ζητήματα ἦσαν πάντοτε ὑπὲρ τῶν περιθαλψιούχων. Εἰς τὴν ἐπιτροπὴν παρουσιάσθησαν τινὲς ἀμφιβολίαι, διότι ἦλθον αἰτήσεις, αἱ ὁποῖαι ἔπρεπε νὰ ὑποβληθῶσι πρὸ διετίας. Ἐγεννήθη τὸ ζήτημα διατὶ ἐσιώπων; Καὶ ἐτέθη τὸ ζήτημα νὰ χορηγῆται ἡ περίθαλψις ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς αἰτήσεως περὶ περιθάλψεως. Δὲν ἐπρόκειτο περὶ θυμάτων, ἀλλὰ περὶ αἰτήσεως τὴν ὁποίαν ὑπέβαλον μέλη οἰκογενείας· ὁ πατὴρ ἔλεγεν, ὅτι εἶναι ἄπορος καὶ θέλω διατροφὴν διὰ τὸν μὴ ἀποθανόντα τότε ἀκόμη. Ἡ ἐπιτροπὴ ἐφάνη εἰς αὐτὴν τὴν περίθαλψιν διστακτική, δὲν παρέλειψε νὰ δώσῃ περίθαλψιν καίτοι ἦτο ἐν ἀμφιβολίᾳ ἂν διετέλουν ἐν ἀπορίᾳ. Ὁ νόμος δίδει σύνταξιν εἰς ἐξαιρετικὰς περιστάσεις. Ἀπέθνῃσκεν ὁ υἱὸς, ὁ πατὴρ ἔμενε μὲ 5 κορίτσια, ἡ ἐπιτροπὴ ἔδιδε γενναιοτέραν περίθαλψιν, συνέβη δὲ νὰ δώσῃ καὶ 25 καὶ 30 δραχμὰς ἐπὶ πλέον, ἡ περίστασις νομίζω ὅτι εἶναι ἐξαιρετικὴ διὰ τὰ θύματα τῆς ἐσωτερικῆς ζώνης, εἶναι μοναδικὴ καὶ δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ λυθῇ ὑπὲρ τῶν περιθαλψιούχων. Προέχει τὸ ζήτημα αὐτό, διότι παρουσιάσθησαν χίλιαι τόσαι αἰτήσεις δι’ αὐτὸ παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ σπεύσῃ νὰ ψηφίσῃ αὐτὸ διὰ νὰ συμπληρώσῃ τὰ κενά, τὰ ὁποῖα ἡ γρίππη καὶ ὁ λιμὸς τῆς παρελθούσης περιόδου ἀφῆκεν.

§167ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ τροπολογία τοῦ κ. Λοιδωρίκη ἐγένετο δεκτή;

§168Σ. ΣΙΜΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Περιθάλψεως). Μάλιστα.

§169Γ. ΠΩΠ. Πῶς ἔχει; Διὰ τὴν περίθαλψιν τῶν πραγματικῶς τραυματιῶν;

§170Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Πρόκειται περὶ οἰκογενειῶν.

§171ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πὼπ ἔχει τὸν λόγον.

§172Γ. ΠΩΠ. Κύριοι συνάδελφοι, ἔτυχον νὰ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ εἶμαι μέλος τῆς ἐπιτροπῆς τῆς περιθάλψεως ἑπομένως εἶναι πιθανὸν ὡς ψηφίζεται τὸ νομοσχέδιον μὲ τὴν τροπολογίαν τοῦ ἀξιοτίμου ἐκ Φθιώτιδος συναδέλφου νὰ εὑρεθῶμεν καὶ πάλιν ἐνώπιον νέων δυσχερειῶν ἑρμηνείας νόμου καὶ δι’ αὐτὸ ἐτόλμησα νὰ ζητήσω ἀπὸ τῆς θέσεως ταύτης διασάφισιν νέας διατάξεως, ἡ ὁποία προστίθεται εἰς τὸν νόμον. Ἡμεῖς οἱ ἐν τῇ ἐπιτροπῇ τῆς περιθάλψεως εὑρισκόμενοι, ἐκρίναμεν ὅτι ἦτο ἀτελὴς ὁ ἀρχικὸς νόμος, διότι δὲν περιελάμβανε τοὺς ἐν τῇ ἐσωτερικῇ ζώνῃ παθόντας καὶ τὰς οἰκογενείας αὐτῶν. Εἰσηγούμεθα μετὰ τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ, ὅπως ἡ Βουλὴ ἐπιψηφίσῃ τοιαύτην διάταξιν εὐεργετικὴν καὶ δικαίαν ὥστε νὰ ὑπάρχῃ ἰσότης εἰς τὴν ἀμοιβὴν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι προέταξαν τὰ στήθη αὐτῶν πρὸς ἄμυναν τῆς Πατρίδος. Τώρα διὰ τῆς τροπολογίας ἔρχεται τὸ ἐρώτημα· θὰ λαμβάνωσι τὴν ἀμοιβὴν εὐθὺς ἀπὸ τοῦ παθήματος καὶ ἡ οἰκογένεια τῶν παθόντων ἢ μόνον ὁ τραυματίας τοῦ πολέμου, ὅστις τυχὸν ἠργοπόρησε νὰ ζητήσῃ τὴν εἰς αὐτὸν ἀπονομήν;

§173ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§174Γ. ΠΩΠ. Τὸ λέγετε σεῖς, ἀλλ’ αὐτὸ τὸ λέγει καὶ ἡ ἐμὴ ψυχή, τὴν στιγμὴν ὅμως καθ’ ἣν θὰ ἔχωμεν τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου θὰ ἔχωμεν ἀνάγκην ῥητῆς καὶ ὡρισμένης διατάξεως· δὲν δύνασθε νὰ φαντασθῆτε τὰς δυσχερείας ἐνώπιον τῶν ὁποίων καὶ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Περιθάλψεως καὶ ἡ ἐπιτροπὴ εὑρίσκετο. Εὑρίσκεται ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν εἰς τὴν θέσιν νὰ ἐξακριβώνῃ τὴν ἀλήθειαν καὶ τὴν παροχὴν βοηθημάτων. Ἔχομεν ἐνταῦθα συναδέλφους μεταξὺ τῶν ὁποίων εἶναι οἱ κ. κ. Παπαϊωάννου καὶ Γόντικας οἵτινες εἶναι μέλη ἐπιτροπῆς καὶ οἱ ὁποῖοι δύνανται νὰ πιστοποιήσωσιν ὅτι μεταξὺ τῶν 20 ὑποβαλλομένων αἰτήσεων ὑπάρχει πάντοτε διχογνωμία μεταξὺ ἀστυνόμου, εἰρηνοδίκου καὶ προέδρου κοινότητος, ὁ μὲν πρῶτος βεβαιοῖ ὅτι ὁ αἰτῶν ἢ ἡ οἰκογένεια ἡ αἰτοῦσα παροχὴν περιθάλψεως ἦτο ἀπὸ τὰς εὐπωροτέρας, ἀνεβίβαζον δὲ πολλάκις τὸ εἰσόδημα αὐτὸ εἰς τοιοῦτον βαθμὸν ὥστε θὰ ἐπέχαιρεν ἡ ψυχὴ τοῦ ἀξιοτίμου Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τὸν φόρον τὸν συνθετικὸν τὸν ὁποῖον ἐκεῖθεν θὰ ἤντλη, ἀφ’ ἑτέρου ἔρχεται ὁ πρόεδρος τῆς κοινότητος ὁ ὁποῖος θρηνῳδεῖ τὴν τρομερὰν δυστυχίαν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται ἡ οἰκογένεια αὐτή. Θέλω νὰ εἴπω ὅτι καὶ αὐτὸ ἀκόμη δυσχεραίνει τὴν ἐπιτροπὴν τῆς περιθάλψεως εἰς παροχὴν εὐθὺς ἀμέσως δικαιοσύνης. Ἴσως δὲ καὶ ἐκ τῶν τοιούτων περιστατικῶν νὰ προῆλθεν ἡ ὀρθοτάτη παρατήρησις τοῦ συναδέλφου μας κ. Λοιδωρίκη ὅτι πολλάκις ἠμποδίσθη ἡ Ἐπιτροπὴ εἰς παροχὴν βοηθημάτων. Δι’ αὐτὸ θὰ παρακαλέσω καὶ πάλιν ὅπως εἰ δυνατὸν ἡ τροπολογία γίνῃ δεκτὴ ἵνα ὁ νέος νόμος τὰ καθορίζῃ σαφῶς καὶ κατηγορηματικῶς. Καὶ εἶναι συμφέρον ὅλων ἡμῶν νὰ καθορισθῇ ἡ περίθαλψις—διότι προκειμένου περὶ τῆς περιθάλψεως αὐτὸ εἶναι ἀποκλειστικὸν δικαίωμα τῆς ἐπιτροπῆς τῆς περιθάλψεως συμφώνως μὲ τὸν παλαιὸν νόμον καὶ τὸν νέον νόμον. -Ἀναμφισβητήτως ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ τακτικῆς καὶ σταθερᾶς, καλῶς θὰ εἶχεν, ἀλλὰ δὲν πρόκειται περὶ συντάξεως καὶ ἐκ τούτου προέρχεται ἡ παρεξήγησις, ἐπίκεινται δὲ καὶ ἄλλαι παρεξηγήσεις. Διασύρεται ἡ τιμὴ τοῦ Κράτους καταβάλλοντος περίθαλψιν αὐτὴν τὴν γλίσχρον σύνταξιν ἡ ὁποία δίδεται εἰς αὐτούς. Ἡ ἐπιτροπὴ τῆς περιθάλψεως συνεννοηθεῖσα μετὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐσκέφθη ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ παρατείνεται ἀδίκημα τοιοῦτον καὶ ὑπὸ ἰδίαν εὐθύνην κατώρθωσεν ὥστε νὰ μὴ συμβαίνῃ τὸ ἄτοπον αὐτό. Ἑπομένως πρόκειται περὶ πράγματος ἐντελῶς ἀορίστου μὴ ἀναγομένου εἰς σταθερόν τι διότι τὸ σταθερὸν εἶναι ἡ σύνταξις, ὀφείλομεν δὲ πρὸς τοὺς περιθαλψιούχους νὰ λέγωμεν τὴν ἀλήθειαν. Δὲν ἦτο δυνατὸν τὸ Κράτος νὰ ἐπαρκέσῃ εἰς παροχὴν συντάξεων μονίμων τὰς ὁποίας παρέχει ἡ περίθαλψις διότι ἡμεῖς δίδομεν ἀληθῶς ποσὰ τὰ ὁποῖα πολλάκις δὲν δύνανται νὰ θεωρηθῶσιν ὡς ἔλλειψις ἐπαρκοῦς φειδοῦς διὰ τὰ δημόσια συμφέροντα, ἀλλὰ ἐπαναλαμβάνω ὅτι ἔχομεν καθῆκον ἀπέναντι ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἠμύνθησαν ὑπὲρ πατρίδος καὶ τῶν οἰκογενειῶν των αἱ ὁποῖαι πάσχουσιν, νὰ κάμωμεν ὅ,τι εἶναι δυνατὸν καὶ μέχρι σπατάλης. Ἀλλὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ὁρίσωμεν σήμερον καὶ νὰ εἴπωμεν ὅτι δίδεται καὶ εἰς τὰς οἰκογενείας ἀπὸ τῆς ἐποχῆς ἀπὸ τῆς ὁποίας ὑπεβλήθη ἡ αἴτησις περὶ παροχῆς περιθάλψεως εἰς αὐτούς;

§175Σ. ΣΙΜΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Περιθάλψεως). Αὐτὸ εἰσήχθη.

§176Γ. ΠΩΠ. Δὲν εἰσήχθη αὐτό, ἀφ’ ἧς συνέβη τὸ ἀτύχημα, καὶ εἰς τὰς οἰκογενείας.

§177Σ. ΣΙΜΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Περιθάλψεως). Ὄχι εἶναι πάρα πολύ.

§178Γ. ΠΩΠ. Καλά.

§179Σ. ΣΙΜΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Περιθάλψεως). Κύριοι συνάδελφοι παρακαλῶ. Πρόκειται περὶ παρεξηγήσεως. Δὲν ἠμπορῶ νὰ δεχθῶ τὸ δικαίωμα τῶν οἰκογενειῶν.

§180Γ. ΠΩΠ. Ὀφείλομεν ἑπομένως νὰ τὸ διευκρινίσωμεν.

§181Ι. ΛΕΚΑΝΙΔΗΣ. Ἀφοῦ ἀπώλεσεν ἕνα προστάτην μία οἰκογένεια, ἕνα τέκνον μιὰ μητέρα διατὶ νὰ μὴ λάβῃ περίθαλψιν; Πρόκειται περὶ οἰκογενειῶν.

§182Γ. ΠΩΠ. Ἐγὼ εἶμαι σύμφωνος. Ζητῶ νὰ καθορισθῇ σαφῶς ὁ νόμος διὰ νὰ μὴ ὑπάρχουν τὰ παράπονα τὰ δίκαια τὰ ὁποῖα καθιστῶσιν τὴν θέσιν τῆς ἐπιτροπῆς δυσχερῆ.

§183ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχουν εἰς πολλὰ σημεῖα ἀντιρρήσεις. Θὰ παρακαλέσω καὶ τὴν Βουλὴν καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ δεχθοῦν νὰ ἀναβληθῇ ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου διὰ νὰ ὑποβληθοῦν σαφῶς αἱ τροπολογίαι διατυπωμέναι. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Περιθάλψεως ἔχει τὸν λόγον.

§184Σ. ΣΙΜΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Περιθάλψεως). Κύριοι συνάδελφοι, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐπαναλάβω, ὅτι ὁ νόμος εἰσήχθη ἐκ νέου εἰς τὴν Βουλὴν μόνον διὰ τὴν περίπτωσιν θανόντων ἐν τῇ ἐσωτερικῇ ζώνῃ. Ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ καθορισθῶσι τὰ τῆς συντάξεως καὶ τὰ τῆς ὀφειλομένης ἀπονομῆς ἥτις ὀφείλεται πρὸς τοὺς προσφέροντας τὸ αἷμα των καὶ τὴν ζωήν των διὰ νὰ μεγαλυνθῇ ἡ πατρίς, θὰ εἶναι φυσικὰ ἄλλη ὥρα καὶ ἄλλος νόμος. Σήμερον ἐρχόμεθα ἐπίκουροι εἰς τὴν οἰκογενειακὴν δυσπραγίαν ἡ ὁποία ἐπικρέμαται. Ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐκ Ψαρρῶν, παρετήρησεν πολὺ ὀρθῶς, ἂν θὰ δίδεται εἰς τὸν παθόντα καὶ εἰς τὰς οἰκογενείας των. Ἀλλὰ κατὰ τὸν νόμον ἔργον τῆς ἐπιτροπῆς αὑτῆς, πρώτιστον καθῆκον εἶναι ἡ εὐπορία ἢ ἀπορία. Ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον τὸ στοιχεῖον τοῦτο πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, μετὰ πάροδον πολλοῦ χρόνου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξακριβωθῇ τὸ στοιχεῖον τοῦτο καὶ εἶναι ὀρθότερον καὶ δικαιότερον νὰ δίδεται—ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει αὐτὴ ἡ τροπολογία—νὰ δίδεται εἰς τὸν παθόντα· τοῦτο ἐναπόκειται εἰς τὴν ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία εἶναι κυρίαρχος. Ἐν τῇ ἐπιτροπῇ πρέπει πολλάκις εἰς ὑποβληθείσας αἰτήσεις νὰ ἀνατρέχωμεν ἀναδρομικῶς. Ἐπίσης ὑπάρχουν οἰκογενειακαὶ δυστυχίαι, ὥστε πρέπει νὰ βάζωμεν ἀπὸ τῆς ἡμέρας τοῦ θανάτου, ἀφ’ ἧς συνέβη ὁ θάνατος, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ ἐν τῷ νόμῳ ἀναγεγραμμένον τὸ τοιοῦτον.

§185Σ. ΣΙΜΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Περιθάλψεως). Ὁ νόμος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ περιλάβῃ ὅλας τὰς περιπτώσεις. Ἕνεκα τούτου ἀποβλέψαμεν εἰς σχηματισμὸν ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία νὰ δίδῃ τὴν δικαίαν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου. Θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλήν, χάριν τῆς περιπτώσεως ταύτης νὰ δεχθῇ ὅπως ψηφισθῇ ὁ νόμος.

§186ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρὸ ὀλίγου ἐλήφθη ἀπόφασις νὰ ἀναβληθῶσιν ὅλα τὰ νομοσχέδια, διὰ τὰ ὁποῖα ὑπάρχουσιν ἀντιρρήσεις. Ὁ κ. Μ. Καταπότης ἔχει τὸν λόγον.

§187Μ. ΚΑΤΑΠΟΤΗΣ. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐξακριβωθῇ ἢ τοὐλάχιστον περίπου, πόσος εἶναι ὁ ἀριθμὸς τῶν θυμάτων, τὰ ὁποῖα θὰ χρειασθοῦν περίθαλψιν. Διότι πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἐν τῷ στρατῷ ὑπάρχουν φυματιῶντες, συφιλιδικοί, πάσχοντες ἐκ πνευμονίας καὶ μὲ διαφόρους ἄλλας ἀσθενείας, ὑπάρχουν θύματα μολυσματικῶν νόσων, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀναρίθμητα. Δὲν θὰ δυνηθῆτε νὰ τὰ ἱκανοποιήσετε διὰ τῆς περιθάλψεως αὐτῆς, ἐφ’ ὅσον ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ὑγειονομικῆς ὑπηρεσίας δὲν σᾶς φέρῃ ἀποφάσεις ὑγειονομικῶν ἐπιτροπῶν διὰ τὴν ἐξακρίβωσιν τῶν ἀνικάνων καὶ νοσούντων τοιούτων, διότι σᾶς προλέγω, ὅτι δὲν θὰ ἐπαρκέσουν 20 ἑκατομμύρια, διὰ νὰ ἀνακουφίσετε ὅλα τὰ θύματα τοῦ πολέμου.

§188Ι. ΛΕΚΑΝΙΔΗΣ. Ἂς πληρώσουν καὶ οἱ μεταγενέστεροι, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ ἀπολαύσουν.

§189Μ. ΚΑΤΑΠΟΤΗΣ. Δὲν πρόκειται, ὅτι τὰ θύματα τοῦ πολέμου, δὲν δικαιοῦνται περιθάλψεως. Ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον δὲν θὰ δυνηθῶμεν νὰ τοὺς παράσχωμεν πραγματικὴν βοήθειαν διὰ τοῦ νομοσχεδίου, αὐτὰ εἶναι δῶρον ἄδωρον. Εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὅπου εἶναι γνωστὴ ἡ ἔκτασις, τὴν ὁποίαν ἔχουν οἱ ἑλώδεις καὶ ἐκ τῶν ὁποίων πλεῖστοι ὅσοι στρατιῶται ὡς ἐγὼ τοὐλάχιστον ἐγνώρισα ἐκ τοῦ πλησίον τὴν κατάστασιν τοῦ στρατοῦ, πάσχουν καὶ τοὺς ὁποίους θεωροῦν ἐντελῶς ἀνικάνους δι’ ἐργασίαν. Ἔχετε ἀριθμὸν ἀκριβῆ διὰ νὰ ὑπολογίσητε τὴν δαπάνην μὲ τὴν ὁποίαν θὰ ὑποφέρῃ ὁ προϋπολογισμός;

§190Ι. ΛΕΚΑΝΙΔΗΣ. Δὲν μᾶς ἐνδιαφέρει ἡ δαπάνη.

§191Μ. ΚΑΤΑΠΟΤΗΣ. Ἤθελα νὰ καθορισθῇ δι’ ὡρισμένα νοσήματα, τὰ ὁποῖα ἔχομεν, διότι θὰ συμβοῦν ἀδικίαι, πιθανὸν ἕνας νὰ εἶναι ἄξιος νὰ ὑποκριθῇ παθήσεις τοῦ θώρακος, νὰ μολύνῃ μὲ πῦον τὰ τραύματά του.

§192ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἂ. Ἂ.

§193Μ. ΚΑΤΑΠΟΤΗΣ. Μὴ σᾶς φαίνεται περίεργον, κύριοι. Ὁ τίμιος στρατιώτης καὶ ἡ ὑπόκρισις ἐν τῷ στρατῷ συμβαδίζουν. Θὰ παρουσιασθοῦν καὶ οἱ ἐκμεταλλευταὶ τοῦ νόμου.

§194Ι. ΛΕΚΑΝΙΔΗΣ. Ἂς προσέξῃ ἡ ἐπιτροπή.

§195Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Καλύτερον νὰ πάρουν καὶ ἐκεῖνοι, παρὰ νὰ ἀδικηθῇ καὶ εἷς ἀκόμη.

§196Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Καλύτερα νὰ λάβωσι καὶ ἐκεῖνοι παρὰ νὰ μὴ λάβωσιν. Ὡς γνώμονα πρέπει νὰ ἔχωμεν τὴν ἐπιτροπήν. Ἡ ἐπιτροπὴ θὰ ζητήσῃ τὰ στοιχεῖα καὶ θὰ ἀποφασίσῃ περὶ ἑνὸς ἑκάστου.

§197Θ. ΒΕΛΛΙΑΝΙΤΗΣ. Ἂς ἀφήσωμεν τὴν ἐκτίμησιν εἰς τὴν ἐπιτροπήν. Ἢ ἔχομεν ἐμπιστοσύνην ἢ δὲν ἔχομεν. Λάβετε ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἡ ἐπιτροπὴ πολὺ ὀρθῶς καὶ πολὺ δικαίως θέλει ἐργασθῇ. Ἰδίως μοῦ φαίνεται ὅτι ὁ λόγος ὁ ὁποῖος συντείνει εἰς τὸ νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον εἶναι ὁ ἑξῆς. Ὅτι δυνάμει τοῦ νόμου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δοθῇ περίθαλψις εἰς τὰς οἰκογενείας ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἀπέθανον ἐν τῇ ἐσωτερικῇ ζώνῃ. Αὐτὸ ἔρχεται νὰ θεραπεύσῃ τὸ νομοσχέδιον. Εἰς τὴν ἐπιτροπὴν δὲ ἐναπόκειται νὰ κρίνῃ ἐὰν καὶ κατὰ πόσον πρέπει νὰ ἀπονεμηθῇ ἡ σύνταξις εἰς τὴν Α ἢ τὴν Β περίπτωσιν. Ἐὰν καταγινόμεθα εἰς συζητήσεις δὲν θὰ τελειώσωμεν ποτέ.

§198Σ. ΣΙΜΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Περιθάλψεως). Παρακαλῶ νὰ ἀποσυρθῇ τὸν νομοσχέδιον.

§199ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, Ὄχι.

§200Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Ἀπορῶ, κύριοι βουλευταί, διὰ τὴν ἀντίληψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Περιθάλψεως. Νομίζει ὅτι πρέπει νὰ ὑποκύψωμεν εἰς τὴν ἀξίωσιν τοῦ διακανονισμοῦ ὅλων τῶν ζητημάτων τῆς περιθάλψεως ἀπὸ τὴν ἐπιτροπήν. Δὲν ἀμφισβητῶ τὴν προσοχὴν μεθ’ ἧς ἡ ἐπιτροπὴ ἡ παροῦσα θὰ ἐξετάσῃ τὰς αἰτήσεις. Ἀλλὰ τὸ εὑρίσκω ἀτοπώτατον νὰ ἐξαρτηθῇ ἀπὸ τὴν ἐπιμέλειαν ἢ τὴν ἀμέλειαν οἱουδήποτε μέλους οἱασδήποτε ἐπιτροπῆς δικαίωμα, τὸ τονίζω, καὶ ὄχι ἀμοιβή, τὸ ὁποῖον ἔχει ἡ οἰκογένεια κάθε παθόντος εἰς τὸν πόλεμον, καθ’ ἣν στιγμὴν ἔχομεν παραδείγματα κατὰ τὰ ὁποῖα εἰς γέροντα ἐργάτην τοῦ ὁποίου ὁ μόνος υἱὸς ἐφονεύθη ἐν τῷ πολέμῳ καὶ ὁ ὁποῖος γέρων παραμένει κλινήρης ἢ ἡμίπληκτος, δὲν ἐδόθη σύνταξις διότι δὲν ὑπερέβη τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας του καὶ διότι ἡ πάθησίς του ἐπῆλθε μετὰ τὸν θάνατον τοῦ υἱοῦ. Ἀξιῶμεν νὰ μὴ δώσωμεν περίθαλψιν εἰς αὐτόν, διότι δὲν ὑπέβαλεν ἐγκαίρως αἴτησιν περὶ περιθάλψεως.

§201Σ. ΣΙΜΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Περιθάλψεως). Ποῖος σᾶς τὸ εἶπεν αὐτό; Ὑποβάλλονται ἀκόμη αἰτήσεις τοῦ πολέμου τοῦ 1912.

§202Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι εἶναι σοβαρὸν τὸ ζήτημα τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν τὴν ἑσπέραν ταύτην. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς θέλει νὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον προτιμώτερον εἶναι νὰ τὸ ἀποσύρῃ παρὰ νὰ ἀφήσῃ ἀδικουμένους τοὺς γονεῖς τῶν θυμάτων.

§203Σ. ΣΙΜΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Περιθάλψεως). Νόμος περὶ θυμάτων πολέμου ὑφίσταται καὶ λειτουργεῖ. Σᾶς εἶπον ὅτι ἔφερον μίαν προσθήκην διότι ἐπρόκειτο περὶ ἑνὸς ἀδικήματος διὰ τοὺς ἀποβιώσαντας ἐν τῇ ἐσωτερικῇ ζώνῃ. Ἐὰν ἡ Βουλὴ θέλει νὰ τὸ ψηφίσῃ θὰ σεβασθῶ τὴν ἀπόφασίν της.

§204Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Ἀκριβῶς ἐπειδὴ στεροῦνται περιθάλψεως δυνάμει τοῦ ἰσχύοντος νόμου ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι ἔχασαν τὰ παιδιά των, δι’ αὐτὸ ἐφιστῶ τὴν προσοχήν σας εἰς τὸ ζήτημα τοῦτο. Γνωρίζω καὶ γνωρίζω καλὰ ὅτι πατήρ τις ἀπέτρεψε τὸν υἱόν του νὰ προσέλθῃ κατὰ τὴν ἐπιστράτευσιν, διότι ὁ γείτων του δὲν εἶχεν λάβει περίθαλψιν. Καὶ ἐπέπληξα τὸν γέροντα αὐτὸν ἀλλ’ ἐνδομύχως τὸν ἐδικαιολόγησα. Οὔτε εἶναι ἀσφαλὴς ἡ βεβαίωσις τοῦ κ. συναδέλφου ὅτι πλέον δὲν ἔχομεν ἐπιστράτευσιν. Εἶναι ἀνάγκη νὰ τονώσωμεν τὴν πεποίθησιν εἰς τὸν κόσμον ὅτι ὅταν τὰ τέκνα των πάθωσι τί ὑπὲρ πατρίδος, ἡ Κυβέρνησις θὰ σπεύσῃ αὐθορμήτως ἄνευ οὐδεμιᾶς αἰτήσεως νὰ καταβάλῃ εἰς αὐτοὺς τὴν περίθαλψιν, ὅπως σπεύδῃ ἡ Ἀμερικανικὴ Κυβέρνησις. Δὲν εἶναι δὲ ἀνάγκη νὰ τοῦ θέσωμεν χρονικὸν ὅριον ὅπως ὑποβάλῃ ἕκαστος τὴν αἴτησιν καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῆς αἰτήσεώς του αὐτῆς νὰ ἀποφανθῇ ἡ ἐπιτροπὴ ἂν τὴν δέχεται ἢ ὄχι.

§205Σ. ΣΙΜΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Περιθάλψεως). Σᾶς πληροφορῶ ὅτι οὐδεμία αἴτησις περιθαλψιούχου ἀπὸ τὸν πόλεμον τοῦ 1912 μέχρι σήμερον ἀπερρίφθη ὑπὸ τῆς ἐπιτροπῆς. Εἰς αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγετε τόσον εὐγλώττως ὑπερθεματίζω οὐχὶ μόνον ἐν λόγοις ἀλλ’ εἶμαι εἰς θέσιν νὰ βεβαιώσω ὅτι ἡ ἐπιτροπὴ τῆς περιθάλψεως ἔκαμε κατὰ τὸ διάστημα αὐτὸ ὅ,τι ἠδύνατο νὰ κάμῃ. Δὲν ἄφησε καμμίαν οἰκογένειαν τραυματίου πολέμου εἰς τὸ σημεῖον ἐκεῖνο ὥστε νὰ παραπονεῖται κατὰ τῆς πολιτείας.

§206Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Σᾶς ἀνέφερα παράδειγμα.

§207Θ. ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ. Δὲν εἶχεν ὑποβάλλει αἴτησιν.

§208Σ. ΣΙΜΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Περιθάλψεως). Τὶ τοὺς πταίει ἡ ἐπιτροπή, ἐὰν ἐπὶ μίαν πενταετίαν δὲν ὑπέβαλον αἰτήσεις; Τέλος πάντων ἡ ἐπιτροπὴ πάλιν δὲν ἀφῃρέθη τοῦ δικαιώματος νὰ ἐξετάσῃ ἐὰν ὁ λόγος, τὸν ὁποῖον λέγετε ὑμεῖς συντελεῖ ὥστε νὰ δώσῃ ἀπὸ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης σύνταξιν. Ἀλλ’ ἡ ἐπιτροπὴ πρέπει νὰ μείνῃ ἐλευθέρα νὰ κρίνῃ διατὶ ἐπὶ μίαν πενταετίαν δὲν ὑπεβλήθη αἴτησις. Πρέπει νὰ τοὺς ἀφήσωμεν τὸ δικαίωμα αὐτὸ νὰ κρίνουν.

§209Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Καθ’ ὃ παράδειγμα εἰς τὸ 1917 συνεκεντρώθησαν τὰ χαρτιά, καὶ δὲν τοῦ ἔδωσεν ἡ ἐπιτροπὴ ἐκείνη, ἀλλ’ ἡ νέα ἐπιτροπὴ τοῦ ἔδωσε περίθαλψιν. Δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ καθορισθῇ σαφῶς ἀπὸ τῆς στιγμῆς, καθ’ ἣν ἐπῆλθε τὸ ἀτύχημα. Κάμετε ὅπως θέλετε, ἀλλὰ σπουδαίως ἐφιστῶ τὴν προσοχήν σας.

§210Σ. ΣΙΜΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Περιθάλψεως). Ἡ ἐπιτροπὴ πρέπει πάντως νὰ ἐξετάσῃ τὸν λόγον τῆς βραδύτητος.

§211ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κουτσοπέταλος ἔχει τὸν λόγον.

§212Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Ἔχω τὴν ἀντίληψιν ὅτι τὸ ἐπίμαχον θέμα συνίσταται εἰς τὸ ἑξῆς: ὅτι ἐὰν πρέπει νὰ ὁρισθῇ εἰς τὸ νομοσχέδιον ὅτι τὸ δικαίωμα τῆς συντάξεως παρέχεται ἀπὸ τοῦ χρόνου καθ’ ὃν ἐπῆλθε τὸ δυστύχημα ἢ ἀπὸ τοῦ χρόνου τῆς ὑποβολῆς τῆς αἰτήσεως. Ἡ ἀντίρρησις τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου ὅτι δὲν πρόκειται σήμερον περὶ τοῦ κανονισμοῦ αὐτῶν τῶν ζητημάτων ἀλλὰ περὶ ἄλλων, δηλαδὴ περὶ τοῦ κανονισμοῦ τῆς χορηγήσεως δικαιώματος συντάξεως εἰς τοὺς παθόντας ἐν τῇ ἐσωτερικῇ ζώνῃ δὲν ἔχει σημασίαν, διότι δεδομένου ὅτι σήμερον πρόκειται νὰ διορθωθῇ ὁ νόμος περὶ περιθάλψεως τῶν θυμάτων, διατὶ νὰ μὴ γίνῃ ἡ διόρθωσις αὐτή, ἡ ὁποία ἐπιβάλλεται ὅπως φαίνεται καὶ ἀπὸ τὰς διαμαρτυρίας τῶν κ. συναδέλφων, ὅπως καθορισθῇ ὡς χρόνος τῆς χορηγήσεως συντάξεως ἢ περιθάλψεως εἰς τοὺς παθόντας ὁ χρόνος τοῦ παθήματος. Τὸ λεχθὲν ὅτι δὲν ἔχομεν ἐμπιστοσύνην εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν δὲν μοῦ φαίνεται νὰ εἶναι ὀρθόν. Κατὰ τὴν ἐμὴν ἀντίληψιν οἱ νόμοι δὲν γίνονται μόνον διότι δὲν ὑπάρχει ἐμπιστοσύνη τῆς Βουλῆς πρὸς τοὺς ἐκτελοῦντας, ἀλλ’ οἱ νόμοι προσδιορίζουσιν τὰς γενικὰς γραμμὰς ἐπὶ τῶν ὁποίων βαδίζει μία ὑπηρεσία. Ἑπομένως ἐν προκειμένῳ, ἀφ’ οὗ πρόκειται νὰ προσδιορίσωμεν τὸν χρόνον καθ’ ὃν θὰ ἀρχίσῃ τὸ δικαίωμα τοῦ περιθαλψιούχου ἢ τῆς οἰκογενείας του νομίζω ὅτι τοῦτο δύναται νὰ ὁρισθῇ διὰ νομοσχεδίου, διότι εἶναι γενικὴ γραμμὴ καὶ ὄχι λεπτομέρεια.

§213Γ. ΠΩΠ. Τότε νὰ ὁρίσετε καὶ τὸ ποσόν.

§214Σ. ΣΙΜΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Περιθάλψεως). Ὑπάρχει τὸ πρῶτον στοιχεῖον τῆς ἀπορίας, ἂν ἦτο ἕνας ἐφοπλιστὴς καὶ μετὰ τρία χρόνια ἔπαθε, λοιπὸν θὰ τοῦ δώσωμεν τὰ τρία χρόνια τὰ ἐφοπλιστικά.

§215Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Κατὰ τὶ θὰ περιορισθῇ ἡ ἐπιτροπὴ νὰ ἐξετάσῃ ἂν ὑπῆρξεν ἢ δὲν ὑπῆρξεν ἐφοπλιστὴς κατὰ τὸ διάστημα αὐτὸ μὲ τὴν διάταξιν τὴν ὁποίαν ἡμεῖς ζητοῦμεν νὰ τεθῇ εἰς τὸ νομοσχέδιον ὅτι ὁ μὴ ἐφοπλιστής, ἀλλ’ ὁ γέρων τοῦ κ. Λιδωρίκη θὰ δικαιοῦται νὰ λαμβάνῃ σύνταξιν, ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἐπῆλθε τὸ δυστύχημα εἰς τὸν υἱόν του. Ζητοῦντες τὸν καθορισμὸν τοῦ χρόνου ἀφ’ οὗ θὰ ἄρξηται τὸ δικαίωμα δὲν νομίζω ὅτι ὑποδηλοῦμεν δυσπιστίαν πρὸς τὴν ἐπιτροπὴν—ἀπαντῶ εἰς τὸν κ. Βελλιανίτην—ἀλλὰ διευκολύνομεν τὸ ἔργον αὐτῆς, ὥστε νὰ μὴ εἶναι ἠναγκασμένη νὰ ἐρευνᾷ ἀπὸ πότε πρέπει νὰ χορηγῆται ἡ σύνταξις καὶ πρὸ παντὸς προφυλάσσομεν τὴν ἐπιτροπὴν ἀπὸ τὰς παρεξηγήσεις, διότι μεταξὺ τῶν Ἑλλήνων ἐλάχιστοι ὑπάρχουσιν οἱ ἀναγνωρίζοντες εἰς τὰ πρόσωπα τῆς ἐπιτροπῆς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀναγνωρίζομεν ἡμεῖς, τὴν πλήρη ἐντιμότητα. Οἱ ἄλλοι ὡς ἀγράμματοι καὶ ἄπειροι ἄνθρωποι ὑποκείμενοι εἰς διαβολὰς εἶναι διατεθειμένοι νὰ ἀποδώσωσι τὴν τοιαύτην ἢ τοιαύτην πρᾶξιν τῆς ἐπιτροπῆς καὶ οὐχὶ ἀγαθὴν πρόθεσιν. Δι’ αὐτὸ ἠθελήσαμεν νὰ καθορισθῇ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ γεγονὸς νὰ ἀποσυρθῇ....

§216Σ. ΣΙΜΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Περιθάλψεως). Ἂν θέλετε νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον περιορίσατε τὰ πράγματα εἰς τὸ σημεῖον αὐτό.

§217Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Εἰς ποῖον σημεῖον;

§218Σ. ΣΙΜΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Περιθάλψεως). Τὸ σημεῖον διὰ τὸ ὁποῖον ἠγορεύσατε σᾶς εἶπον ὅτι αὐτὸ τὸ δικαίωμα δίδεται εἰς τὴν ἐπιτροπήν.

§219Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Αὐτὸ δὲν τὸ θέλομεν.

§220Σ. ΣΙΜΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Περιθάλψεως). Ἐγὼ τὸ θέλω καὶ ἑπομένως ἢ ἀπορρίψατε τὸ νομοσχέδιον ἢ δεχθῆτε καὶ αὐτό.

§221Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Νομίζω, κύριε πρόεδρε, ὅτι ἡ ἐπιδειχθεῖσα προθυμία τῆς Βουλῆς πρὸς συζήτησιν ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου τοῦ νομοσχεδίου δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ φέρῃ τὸν κ. Ὑπουργὸν εἰς τὴν σκληρὰν ἀπόφασιν νὰ εἴπῃ ἀποσύρω τὸ νομοσχέδιον. Δύναται νὰ τὸ ἀποσύρῃ ἢ νὰ μὴ τὸ ἀποσύρῃ ἀλλ’ οὐχὶ ἐκ τοῦ γεγονότος τούτου, διότι δὲν εἶναι δεδικαιολογημένον. Ἡμεῖς αὐτὸ τὸ ὁποῖον ζητοῦμεν τὸ ζητοῦμεν ὑπὲρ τῶν Θυμάτων. Ἂν ὁ κ. Ὑπουργὸς νομίζει ὅτι αὐτὸ εἶναι πολύ, δύναται νὰ περιορίσῃ τὸ πρᾶγμα καὶ νὰ εἴπῃ ἀπὸ τῆς ὑποβολῆς τῆς αἰτήσεως ἵνα εὕρῃ Ἕλληνας ἐπιμελεῖς οἱ ὁποῖοι θὰ εἶχον σπεύσει νὰ ὑποβάλωσιν αἰτήσεις.

§222ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πὼπ ἔχει τὸν λόγον.

§223Γ. ΠΩΠ. Ἔχω ὑποχρέωσιν ἐξ ὀνόματος τῆς ἐπιτροπῆς νὰ διατυπώσω σκέψεις τινὰς διὰ τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου ἐξ Ἀττικοβοιωτίας βουλευτοῦ. Τὸ ριφθὲν οὕτω τυχαίως ἐν τῇ Βουλῇ ὅτι εἶναι πιθανὸν ἐκτὸς τῶν ἐν τῷ περιβόλῳ τούτῳ νὰ σκέπτωνται οἱ ἔξω αὐτοῦ εὑρισκόμενοι πράγματα οὐχὶ σύμφωνα πρὸς τὴν ὀφειλομένην εὐλάβειαν εἰς τὴν τιμὴν τῶν συγκροτούντων τὴν ἐπιτροπὴν τῆς περιθάλψεως εἶναι φράσις ἡ ὁποία δὲν ἔπρεπε νὰ λεχθῇ, διότι προφανῶς δὲν εἶχε διάθεσιν ὁ ἔντιμος συνάδελφος νὰ κατηγορήσῃ τὴν ἐπιτροπήν, τὴν ὁποίαν συγκροτοῦν ἔντιμα μέλη τοῦ κοινοβουλίου καὶ διαπρεπέστατοι ὑπάλληλοι τοῦ Κράτους, ἀλλὰ προφανῶς διότι δὲν γνωρίζει καὶ τὸν μηχανισμὸν καθ’ ὃν ἡ ἐπιτροπὴ τῆς περιθάλψεως ἐργάζεται, δὲν γνωρίζει τοὺς πόνους καὶ τὰς πραγματικὰς θυσίας, εἰς τὰς ὁποίας ὑπεβλήθη ἄνευ οὐδενὸς συμφέροντος, ἄνευ οὐδεμιᾶς ἄλλης σκέψεως πλὴν τῆς ἐξυπηρετήσεως τῶν ἀναγκῶν ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἐπάλαισαν ὑπὲρ πατρίδος, τῶν ἀναγκῶν τῶν οἰκογενειῶν ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἔμειναν ἄνευ τροφῆς πολλάκις, ἄνευ οὐδεμιᾶς περιθάλψεως κρατικῆς ἢ κοινωνικῆς. Ἡ ἐπιτροπὴ τῆς περιθάλψεως, κύριοι βουλευταί, ἐργάζεται ὑπὸ τὸν ἑξῆς μηχανισμόν. Συνέρχεται ἐν τῷ Ὑπουργείῳ τῆς Περιθάλψεως τὸ ἁρμόδιον τμῆμα τὸ συγκεντροῦν ἐν τῷ Ὑπουργείῳ τὰ ἔγγραφα καὶ τὰ πιστοποιητικὰ φέρει διὰ τοῦ εἰσηγουμένου τὰς ὑποθέσεις ἐγώπιον τῆς ἐπιτροπῆς ὅσα εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχωσιν ἐπίσημα ἔγγραφα, τὰ ἔγγραφα δὲ ταῦτα εἶναι ἀφ’ ἑνὸς μὲν πιστοποιήσεις θανάτου ἢ τραυμάτων καθιστώντων ἀνίκανον τὸν πολεμιστὴν πρὸς ἐργασίαν, συγχρόνως πιστοποιητικὰ ἀπορίας ὅμοια ἐκείνων διὰ τὰ ὁποῖα σᾶς ὡμίλησα, διὰ τὰ ὁποῖα ἠναγκάσθημεν πολλάκις πρὸς ἐξακρίβωσιν τῆς ἀληθείας νὰ ἀπευθυνθῶμεν εἰς τὰς ἀνωτέρας δικαστικὰς ἀρχὰς ἵνα μὴ βλέπωμεν τὴν διαφορὰν γνώμης μεταξὺ ἑνὸς προέδρου τῆς κοινότητος, ἑνὸς ἀστυνόμου, ἑνὸς εἰρηνοδίκου ἢ ἄλλου ὀργάνου, τῆς διοικήσεως. Ἡ ἐπιτροπὴ ἔχουσα ὑπ’ ὄψιν ταῦτα πάντα τὰ ἐπίσημα ἔγγραφα προέρχεται εἰς ἀπόφασιν. Ἡ ἀπόφασις δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο εἰμὴ ἁπλῆ ἀποδοχὴ τῆς ἀληθείας τῆς ἀποδεικνυομένης ἀναμφισβητήτως ὑπὸ τῶν προσαγομένων ἐπισήμων ἐγγράφων. Τὸ ποσὸν τῆς περιθάλψεως διὰ μὲν τοὺς πίπτοντας εἰς τὸν πόλεμον ἔχει καθορισθῆ διὰ νόμου· ἑπομένως οὐδὲν πέραν τούτου δύναται νὰ δοθῇ ὑπὸ τῆς ἐπιτροπῆς τῆς περιθάλψεως, τὰ δὲ ἄλλα ποσὰ διὰ κοινῆς ἀποφάσεως καθώρισεν ἡ ἐπιτροπὴ εἶναι δὲ τόσον γλίσχρα ὥστε ὁ ἀκούων τὴν γενομένην συζήτησιν θὰ νομίζῃ ὅτι τὸ Κράτος ἔρχεται ὄντως ἀρωγὸν εἰς τοὺς παθόντας ἐν πολέμῳ ἐν ᾧ πράγματι δὲν τοὺς δίδει οὔτε ψυχία μὲ τὰ ὁποῖα νὰ δύναται νὰ τραφῇ καὶ ἓν ὑποζύγιον! Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια· τὰ ποσὰ δὲ ταῦτα τί νομίζετε ὅτι εἶναι; Εἰς μὲν τὰς οἰκογενείας εἰς τὰς ὁποίας ἔδωκε τὸ κράτος 25 ἢ 30 δραχμὰς ἔρχεται καὶ προσθέτει μέχρι συμπληρώσεως 30 ἢ 40 δραχ. ὁσάκις εἶναι γέροντες γονεῖς καὶ ὁσάκις οἱ γονεῖς οὗτοι ἔχουσι καὶ ἀνήλικα τέκνα ὁσάκις πρόκειται περὶ τραυματίου δεομένου περιθάλψεως προστίθενται ὀλιγώτερα. Αὐταὶ εἶναι αἱ ἐργασίαι αἱ τρομεραὶ καὶ δυνάμεναι νὰ προκαλέσωσι καχυποψίαν ὥστε νὰ ἐξεγερθῇ ἡ δημοσία γνώμη εἰς περίπτωσιν καθ’ ἣν δὲν θελήσῃ ἡ Βουλὴ νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ ἐξ Ἀττικοβοιωτίας καὶ νὰ ἐπαναστατήσῃ κατὰ τῆς ἐπιτροπῆς ταύτης καὶ τὴν καθαιρέσῃ ἐπὶ ἀθετήσει παντὸς ὅρου ἀρετῆς. Διότι τοιοῦτον τι περίπου εἶπε περὶ τῆς σκέψεως τῆς κρατούσης διὰ τὰς ἐν Ἑλλάδι ἐπιτροπὰς ἔξω τῆς Βουλῆς ταύτης καὶ ἔξω τῆς δημοσίας γνώμης. Εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τῆς Περιθάλψεως ὀφείλεται ἡ ἵδρυσις τοῦ Ὀρφανοτροφείου τῶν θυμάτων τοῦ πολέμου, τοῦ ὁποίου τὴν βελτίωσιν ἐπιδιώκει τὸ εἰσαχθὲν νομοσχέδιον, καὶ εἶναι σύντομος, ἀλλ’ εἶναι ὡραία ἡ ἱστορία τῆς ἱδρύσεως τοῦ νοσοκομείου ἐκείνου. «Ἡμέραν τινὰ εὗρον καθ’ ὁδόν, ἐγὼ προσωπικῶς, γυναῖκα τινὰ κρατοῦσαν νήπιον καὶ ζητοῦσαν ἐλεημοσύνην. Ἠρώτησα τὴν μητέρα ἐκείνην τὶ εἶναι, καὶ μοῦ ἀπαντᾷ, ὅτι εἶναι χήρα φονευθέντος ἐν πολέμῳ. Μετέβην εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Περιθάλψεως καὶ παρεκάλεσα τὸν κ. Ὑπουργὸν, ὅπως ἀπὸ κοινοῦ μεταβῶμεν καὶ τοποθετήσωμεν ταύτην εἰς τὴν Καλλιθέαν. Καὶ μεταβάντες ἐκεῖ εὕρομεν 90 παιδιὰ ἀσθενικὰ, ὠχρά, ἀπαίσια, ἀπαράλλακτα ὡς ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα προεμάντευσεν ὁ εὔγλωττος συνάδελφος κ. Καταπότης, ὅτι θὰ ἀποδώσωσιν ἢ 3 καὶ 4 γενεὰ, ἂν ἐξακολουθήσῃ ἐν τῇ χώρᾳ κρατοῦσα ἡ ὑγειονομικὴ κατάστασις, ἡ ὁποία καὶ σήμερον. Καὶ εὑρίσκοντο τὰ παιδιὰ ἐκεῖνα ἄνευ τροφῆς, διότι εὑρισκόμεθα ἀκόμη εἰς τὴν περίοδον ἐκείνην, κατὰ τὴν ὁποίαν διὰ δελτίων ἐτρέφοντο. Μετέβην προσωπικῶς πρὸς τὸν ἔντιμον πρώην Ὑπουργὸν ἐπὶ τοῦ Ἐπισιτισμοῦ κ. Ἐμπειρῖκον καὶ μετέβημεν ὁμοῦ καὶ τοῦ ὑπέδειξα τὴν κατάστασιν ἐκείνην. Συνεκινήθη βαθύτατα καὶ ἐξ ἰδίων κατέβαλε τὰ ἔξοδα τῆς συντηρήσεως καὶ διατροφῆς τῶν παιδιῶν ἐκείνων καὶ οὐ μόνον τοῦτο, ἀλλὰ καὶ τῇ πιέσει τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Περιθάλψεως, καὶ τῇ ἐπικλήσει ἐμοῦ αὐτοῦ, ἐθίγη τοσοῦτον ἡ συνείδησις τοῦ κ. Ἐμπειρίκου, ὥστε ἐδώρησε 100,000 δραχμὰς καὶ ἐτέθησαν δι’ αὐτοῦ τὰ θεμέλια τοῦ νοσοκομείου ἐκείνου». (Χειροκροτήματα). Αὐτὴ εἶναι, κύριοι, ἡ μικρὰ ἀλλὰ βαθύτατα συγκινοῦσα ἱστορία τῆς ἱδρύσεως τοῦ ὀρφανοτροφείου, τὸ ὁποῖον ὀφείλεται ἀπολύτως εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τῆς Περιθάλψεως. Ἀλλὰ πρὸς τὶ ἄλλο εἶχε ν’ ἀντιπαλαίσῃ ἡ ἐπιτροπὴ αὕτη, ἥτις τοσαύτας ἤγειρεν ὑπονοίας, ὅτι εἶναι ἀνίκανος νὰ ἐπιτελέσῃ τὸ ἔργον αὑτῆς εἰς ἀπονομὴν δικαιοσύνης καὶ ὅπου εὐτυχῶς μόνον περὶ δικαιοσύνης ἠθέλησε νὰ ἐργασθῇ ἡ Ἐπιτροπὴ αὕτη; Εὗρεν ἓν νοσοκομεῖον, τὸ ὁποῖον ἵδρυσαν ἐθνικαὶ δαπάναι, καὶ εἰς τὸ νοσοκομεῖον ἐκεῖνο εὗρεν ἡ Ἐπιτροπὴ τῆς Περιθάλψεως, τραυματίας τοῦ πολέμου καὶ, κύριοι, τὶ ὑπεχρεώθη νὰ πράττῃ; Ὑπεχρεώθη αὕτη νὰ καταβάλλῃ διὰ νοσήλεια εἰς ἕκαστον τραυματίαν τοῦ πολέμου δραχμὰς 100. Ἀλλ’ εἴπομεν: Θὰ δεχθῶμεν καὶ τὸ νοσοκομεῖον αὐτὸ, τὸ ὁποῖον ἱδρύθη δαπάναις τοῦ Ἔθνους, ἃς πληρώνει 100 δραχμὰς δι’ ἕκαστον τραυματίαν πρὸς νοσηλείαν. Ἀλλὰ καὶ τὸ νοσοκομεῖον τοῦτο ἀφῃρέθη ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν τῆς Περιθάλψεως καὶ ἐγένετο ἵδρυμα ἰδιωτικὸν, ἐγένετο εἰδικὴ ἐπιτροπὴ, ὥστε οἱ τραυματίαι τοῦ πολέμου δὲν εἶχον ἄλλο καταφύγιον, εἰμὴ μόνον τὴν προσφυγὴν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν, ἵνα αὕτη τοὺς ἐξοικονομῇ εἰς ἰδιωτικὰς κλινικάς, ἵνα, ἱκετεύουσα αὕτη, ὅπως εἰ δυνατὸν, τοὺς δέχωνται δωρεάν, προσφέροντες καὶ ἰατροὺς καὶ φάρμακα. Συγγνώμην, ἂν ἠναγκάσθην νὰ εἴπω πάντα ταῦτα, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῇ ἡ Ἐπιτροπὴ, οὔτε νὰ ἀφήσω σκιὰν ὑπονοίας, ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ αὕτη εἶχεν ἄλλην τινὰ διαχείρισιν, εἰμὴ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ καθήκοντος αὐτῆς πρὸς τὴν πατρίδα. Ἑπομένως τῇ ἐννοίᾳ καὶ τῇ βάσει ταύτῃ τοῦ καθήκοντος, ἀπεξεδέχετο ἡ Ἐπιτροπὴ σαφεῖς καὶ κατηγορηματικὰς ἀποφάσεις τῆς Βουλῆς περὶ τοῦ τρόπου, κατὰ τὸν ὁποῖον μελλοντικῶς θὰ κανονίσῃ τὸ ἔργον αὐτῆς. Ἐπὶ τῇ σκέψει δὲ καὶ τῇ ἀποφάσει της ταύτῃ ἐν τῇ συναισθήσει τῇ ἀπολύτῳ, ἀφοῦ ἐγὼ εὑρισκόμενος εἰς τάξεις ἀντιθέτους πρὸς τὸ Κυβερνητικὸν στρατόπεδον, ἐδέχθην νὰ μετάσχω ἀπολύτως τῶν εὐθυνῶν ἑνὸς τοιούτου ἔργου, ἐν τῇ συναισθήσει, λέγω, τοῦ καθήκοντος τούτου ἡ Ἐπιτροπὴ τῆς Περιθάλψεως ἀδιαφοροῦσα πρὸς πᾶν ἄλλο καὶ ἀποβλέπουσα μόνον εἰς τὸ τίμιον αὐτῆς ἔργον, θὰ ἐξακολουθήσῃ τὸ ἔργον της, ὅπως καὶ κατὰ τὸ παρελθόν.

§224Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Ὁ ἀξιότιμος ἐκ Ψαρρῶν βουλευτής, ἀπορῶ πῶς συνέβη νὰ παρεξηγήσῃ τοὺς λόγους μου καὶ νὰ θεωρήσῃ, ὅτι εἶναι δυνατὸν ἐγὼ, δι’ αὐτὸν ἢ δι’ ἄλλον τινά, τὸν ὁποῖον δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποδώσω εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν, ἀνεξαρτήτως ἀπὸ ποίους ἀποτελεῖται αὕτη, πρόθεσιν τινα δολίαν ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐπὶ τῆς ὁποίας θὰ ἠδύνατο νὰ παραγνωρίζῃ συμφέροντα ὡρισμένων ἀτόμων, καὶ μάλιστα θυμάτων τοῦ πολέμου. Ἐγὼ ἐνόμισα, ὅτι διὰ τῆς τροπολογίας τοῦ ἀξιοτίμου ἐκ Φθιώτιδος Βουλευτοῦ κ. Λοιδωρίκη, τὸ ἔργον τὸ βαρὺ τῆς Ἐπιτροπῆς καθίστατο εὐκολώτερον, διότι ὑπάρχει καθωρισμένον χρονικὸν σημεῖον, ἀφοῦ τηρουμένων καὶ τῶν ἄλλων διατυπώσεων, θὰ ἐδικαιοῦτο τὸ θῦμα πολέμου ἢ ἡ οἰκογένεια αὐτοῦ νὰ λαμβάνῃ ἓν ἐπίδομα ὡρισμένον, βεβαίως μηδαμινόν, ἀλλ’ αὐτὸ, τὸ ὁποῖον τὸ Κράτος ἐπὶ τῇ βάσει τῶν οἰκονομικῶν του δυνάμεων τοῦ δίδει. Εἶπον ἀκόμη, ὅτι διευκολύνοντες τὸ ἔργον τῆς Ἐπιτροπῆς, δὲν θὰ ἐδίδαμεν τὸ δικαίωμα παραπόνων εἰς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι, ἀτυχῶς, μολονότι δὲν ἔχουσι κακὴν προαίρεσιν, ἔχουσιν ὅμως ἄγνοιαν τῶν περιστάσεων, καὶ ἔχομεν κακὴν πεῖραν τοῦ παρελθόντος, καὶ δύνανται οὗτοι νὰ ἀποδώσωσι κακὴν πρόθεσιν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν, ἐν τῷ διακανονισμῷ τοῦ χρονικοῦ ὁρίου, τὸ ὁποῖον φυσικὰ θὰ εἶναι ποικίλον, ἀφοῦ δὲν θὰ βασίζεται ἐφ’ ὡρισμένου χρονικοῦ σημείου διὰ νόμου κανονισμένου. Τοῦτο τὸ εἶπον ἀναγνωρίζων πρὸ παντὸς, ὡς ἀνέφερεν πρὸ ὀλίγου ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι μοχθεῖ ἡ Ἐπιτροπὴ ὑπὲρ τῶν θυμάτων τοῦ πολέμου. Ἀναγνωρίζων ἀκριβῶς αὐτοὺς τοὺς μόχθους, ἀναγνωρίζων ἀκριβῶς τὴν ἐντιμότητα καὶ τὴν περιωπὴν τῶν προσώπων, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦσι τὴν Ἐπιτροπὴν, εἶπον τοῦτο διὰ νὰ ἀναιρέσω ἀκριβῶς ἢ μᾶλλον νὰ προφυλάξω τὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ἐγὼ κατ’ ἐξοχὴν ἐκτιμῶ, νὰ προφυλάξω αὐτὰ ἀπὸ παρεξηγήσεις παρ’ ἀνθρώπων οἷος εἶναι ἐκεῖνος, τὸν ὁποῖον ἀνέφερεν ὁ κ. Λοιδωρίκης πρὸ ὀλίγου. Διότι ὁ γονεὺς ἐκεῖνος δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ κρίνῃ οὔτε τὰ πρόσωπα οὔτε νὰ ἐξετάσῃ ὅλα τὰ ἄλλα ἐκεῖνα γεγονότα, ἀλλὰ νομίζει, ὅτι θὰ λάβῃ μόνον σύνταξιν 6 μηνῶν, μετὰ τὸ γεγονὸς τῆς ἀπωλείας τοῦ υἱοῦ του, καὶ ὅτι δὲν θὰ λάβῃ τι ἀπὸ τοῦ χρόνου τῆς ἀπωλείας τοῦ υἱοῦ του. Αὐτὸ θὰ ἔδιδεν ἀφορμὴν εἰς παρεξηγήσεις ἐκ μέρους ἐκείνων καὶ ἀπὸ αὐτῶν τῶν παρεξηγήσεων ἠθέλησα νὰ προφυλάξω τὴν Ἐπιτροπὴν, ἡ ὁποία βεβαίως δὲν ἔχει ἀνάγκην τῆς ἐμῆς ἐκτιμήσεως διὰ νὰ δράσῃ, ἡ ἐκτίμησις πρὸς αὐτὴν πηγάζει ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι μέχρι τοῦ νῦν εἰργάσθη ὅσον οὐδεμία ἄλλη ἐπιτροπὴ κατὰ τὸ δυνατὸν μέτρον. Ἑπομένως ὁλόκληρος ἡ ἱστορία, τὴν ὁποίαν μᾶς εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος ἀπορρέει ἐκ τῆς παρεξηγήσεως τῶν λόγων, τοὺς ὁποίους εἶπον.

§225Α. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ. Ἐπειδὴ εἶχον τὴν τιμὴν ν’ ἀποτελῶ μέλος τῆς προηγουμένης ἐπιτροπῆς, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις καὶ νὰ ἐπικαλεσθῶ τὴν μαρτυρίαν τῶν ἀξιοτίμων κυρίων συναδέλφων, ὅσοι ἦσαν βουλευταὶ τὸ 1912, οἱ ὁποῖοι τόσα εὐχαριστήρια ἀπηύθυναν εἰς τὴν Ἐπιτροπήν.

§226ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἶμαι γνωστή, κ. συνάδελφε, ἡ ἐνέργεια τῆς Ἐπιτροπῆς. Εἶναι ἀξία πολλῶν εὐχαριστειῶν.

§227ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναγκάζομαι, κύριοι βουλευταὶ, νὰ ἐρωτήσω τὴν Βουλὴν, διότι δὲν ἤκουσα παρὰ ἀντιρρήσεις πολλαπλᾶς καὶ πολυσυνθέτους. Ἐὰν λάβω ταύτας ὡς ἔνδειξιν τῶν διαθέσεων τῆς Βουλῆς, θὰ ἐδικαιούμην νὰ ὑποθέτω, ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν εἶναι διατεθειμένη νὰ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον.

§228ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὄχι, ὄχι. Ἡ Βουλὴ εἶναι σύμφωνος, ἐζήτησε μόνον βελτιώσεις, ἐπέκτασιν τῶν εὐεργετικῶν διατάξεων.

§229Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργὲ, θὰ παρεκάλουν εἰς τὸ τέλος τοῦ 2 ἄρθρου νὰ προστεθῇ τὸ ἑξῆς: «εἰς ἐπὶ τούτῳ ἱδρυθησόμενα ἱδρύματα ἢ ἀνάλογα τοιαῦτα λειτουργοῦντα ἤδη ἐν τῇ ἡμεδαπῇ ἢ τῇ ἀλλοδαπῇ».

§230Σ. ΣΙΜΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Περιθάλψεως). Ἐν τῇ ἡμεδαπῇ δέχομαι. Δὲν δύναμαι νὰ δεχθῶ ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ. Τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Περιθάλψεως δὲν δύναται ν’ ἀναμιχθῇ περαιτέρω, εἶναι τὰ ἄλλα Ὑπουργεῖα, τὰ ὁποῖα δύνανται νὰ μεριμνήσωσι περὶ ἀποστολῆς εἰς τὸ Νταβὸς ἢ ἄλλα μέρη θεραπείας εἰδικῆς. (Ψηφίζεται τὸ ἄρθρον 2 καὶ τὰ ἄρθρα 3–14 καὶ ἀναγινώσκεται τὸ ἄρθρον 15).

§231Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΑΔΗΣ. Θὰ παρεκάλουν νὰ διαγραφῇ τὸ «τὴν μητέρα».

§232Σ. ΣΙΜΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Περιθάλψεως). Δὲν χάνεται ἡ περίθαλψις. Τὸ δέχομαι. (Ψηφίζεται τὸ ἄρθρον 15 ὡς ἐτροποποιήθη καὶ τὰ ἄρθρα 16–24 καὶ ἀναγινώσκεται τὸ ἄρθρον 25).

§233Θ. ΠΑΠΑΣΤΡΑΤΗΣ. Εἶναι δυνατόν, κ. Ὑπουργέ, νὰ ἀπαληφθῇ ἡ λέξις «δύναται».

§234Σ. ΣΙΜΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Περιθάλψεως). Μάλιστα νὰ ἀπαληφθῇ. (Ψηφίζεται τὸ ἄρθρον 25 καὶ τὰ λοιπὰ ἄρθρα 26, 27 καὶ 28).

§235ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ψήφισις τοῦ συνόλου ἀναβάλλεται λόγῳ τῶν τροπολογιῶν. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συγκροτήσεως τοῦ Συμβουλίου προαγωγῶν Ὑγειονομικῶν ἀξιωματικῶν».

§236Γ. ΚΑΡΠΕΤΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸν λόγον κ. Πρόεδρε.

§237Ι. ΑΘΑΝΑΣΑΚΗΣ (Ὑφυπουργὸς τῆς Ὑγειονομίας). Ἂν θέλεται νὰ συζητηθῇ αὔριον· ἂς ἀναβληθῇ.

§238ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὔριον εἶναι τὸ ἀγροτικόν.

§239Δ. ΔΙΓΚΑΣ (Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Παιδείας). Ὑπάρχει μία ἀπόφασις τῆς Βουλῆς, διὰ νὰ δοθῇ χρόνος συζητήσεως εἰς τὸ Ἐκπαιδευτικόν, ὅτι θὰ συζητηθοῦν ἐκεῖνα τὰ νομοσχέδια, κατὰ τῶν ὁποίων δὲν ὑπάρχει ἀντίρρησις. Ἑπομένως ὀρθὸν θὰ ἦτο συμφώνως μὲ τὴν προηγουμένην ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς νὰ μὴ συζητηθῶσι ταῦτα ἀπόψε, ὥστε νὰ δοθῇ χρόνος νὰ ἀνταλλαχθοῦν σκέψεις ἐπὶ τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ.

§240Π. ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ. Εἶναι κατ’ ἀρχήν.

§241Α. ΠΑΠΑΖΑΧΑΡΙΟΥ. Θὰ εἴπω δύο λέξεις.

§242ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ συνεννοηθῶμεν πρῶτον. Εἶμαι καὶ ἐγὼ συμφωνότατος νὰ ψηφισθῇ κατ’ ἀρχὴν ἀλλ’ ὁ κ. Παπαζαχαρίου ἐννοεῖ νὰ ψηφισθῇ ὑπὸ τὸν ὅρον καὶ νὰ ὁμιλήσῃ, τοῦτο δὲ σημαίνει τοὐλάχιστον μιᾶς ὥρας ἀργοπορίαν.

§243Δ. ΔΙΓΚΑΣ (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας). Βεβαίως ὀρθὸν εἶναι νὰ συζητηθῇ κατ’ ἀρχὴν πᾶν νομοσχέδιον καὶ δὴ τὸ Ἐκπαιδευτικόν.

§244ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐζήτησε τὸν λόγον καὶ ὁ κ. Κριάρης.

§245Α. ΚΡΙΑΡΗΣ. Ἐγὼ καθ’ ὁλοκληρίαν τὸ ἀνατρέπω.

§246Δ. ΔΙΓΚΑΣ (Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας). Ὀρθὸν εἶναι, κ. Πρόεδρε, πᾶν νομοσχέδιον νὰ ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν μόνον ἀφοῦ συζητεῖται καὶ κατ’ ἀρχήν. Βεβαίως ἂν δὲν ἐπρόκειτο νὰ διακοποῦν αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς τὴν προσεχῆ ἑβδομάδα, καὶ νὰ κινδυνεύῃ τὸ νομοσχέδιον, διὰ τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρονται τόσαι χιλιάδες ἀνθρώπων, νὰ μὴ ψηφισθῇ πρὸ τῶν ἑορτῶν, δὲν θὰ εἶχον τὴν ἀνάγκην νὰ κάμω τὴν ἑξῆς σύστασιν πρὸς τοὺς ἀξιοτίμους κυρίους συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι ἐπιθυμοῦν νὰ συζητηθῇ τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχὴν καὶ περὶ τοῦ ὁποίου εἴμεθα πάντες σύμφωνοι, δηλαδὴ τὸ νομοσχέδιον νὰ ψηφισθῇ ἀπόψε κατ’ ἀρχήν, ἀλλὰ νὰ ἐπιφυλαχθῇ βεβαιότατα τὸ δικαίωμα εἰς πάντας τοὺς κυρίους βουλευτάς, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ συζητήσουν, εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν, εἰς τὴν αʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν νὰ ὁμιλήσουν καὶ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου.

§247ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα.

§248ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀποδοχῶν, ἀδειῶν καὶ συντάξεως τῶν λειτουργῶν τῆς Δημοτικῆς Ἐκπαιδεύσεως». Ἡ Βουλὴ δέχεται ὅπως ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχήν. (Πολλοὶ βουλευταὶ ζητοῦσι τὸν λόγον).

§249ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἠξεύρω εἰς ποῖον νὰ ἀπαντήσω. Ἀκούω 50 φωνάς. Κατ’ ἀρχὴν ἐψηφίσθη τὸ Ἐκπαιδευτικόν. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συγκροτήσεως τοῦ Συμβουλίου προαγωγῶν ὑγειονομικῶν ἀξιωματικῶν».

§250Α. ΚΡΙΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τοὐλάχιστον μίαν δήλωσιν δὲν ἠμπορῶ νὰ κάμω;

§251ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ψηφισθῇ κατ’ ἀρχὴν μὲ τὴν ἐπιφύλαξιν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν ἐπὶ τοῦ 1ου ἄρθρου νὰ εἴπητε ὅσα ἔχετε νὰ εἴπητε καὶ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς. Ὁ κ. Μπρισιμιτζάκης ἔχει τὸν λόγον.

§252Ι. ΜΠΡΙΣΙΜΙΤΖΑΚΗΣ. Ἀρκετὰ ἄλλοτε ἐλέχθησαν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς σχετικῶς πρὸς τὸ Ὑγειονομικὸν Σῶμα, περὶ τῆς ἀνεπαρκείας αὐτοῦ καὶ περὶ τῶν ἀτελειῶν, τὰς ὁποίας ἐπεδείξατο κατὰ τοὺς τελευταίους πολέμους, ὥστε νὰ μὴ ἐπαναλαμβάνω πάλιν ταῦτα. Τὸ εἰσαγόμενον νομοσχέδιον θεωρῶ ὡς ἀπαρχὴν τῆς ἐκκαθαρίσεως τοῦ κλάδου τούτου καὶ σχετικῶς πρὸς τὸ 1ον ἄρθρον ἔχω τὰς ἑξῆς παρατηρήσεις νὰ κάμω. Διὰ τοῦ 1ου ἄρθρου εἰσάγεται συμβούλιον τετραμελὲς, ἀντὶ νὰ εἶναι πενταμελὲς ὡς εἴθισται. Τὸ συμβούλιον αὐτὸ ἀπαρτίζεται παρ’ ἑνὸς Ὑποστρατήγου καὶ τριῶν ἄλλων Γενικῶν Ἀρχιάτρων. Κάμνω τὴν παρατήρησιν ὅτι ἔδει τὸ συμβούλιον τοῦτο, νὰ εἶναι πενταμελὲς καὶ οὐχὶ τετραμελὲς, διότι ἑκάστοτε θὰ εὑρίσκεται ἐν ἰσοψηφίᾳ, ὡς δὲ εἶναι διατετυπωμένον τὸ ἄρθρον τοῦτο ἡ νικῶσα ψῆφος θὰ δίδεται εἰς τὸν πρόεδρον καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει τὰ λοιπὰ μέλη, ἐφ’ ὅσον εὑρίσκονται ἐν ἰσοψηφίᾳ θὰ ἡττῶνται χάριν τῆς νικώσης ψήφου τοῦ προέδρου. Ἔχω ὅθεν τὴν γνώμην ὅτι τὸ συμβούλιον δέον νὰ γίνῃ ἀπὸ τετραμελὲς πενταμελὲς, διὰ προσθήκης ἑνὸς Ἀντιστρατήγου, ὥστε νὰ καταρτισθῇ ἀπὸ ἕνα Ἀντιστράτηγον, ἕνα Ὑποστράτηγον καὶ τρεῖς Γενικοὺς Ἀρχιάτρους, οὕτως ὥστε αἱ ἀποφάσεις νὰ λαμβάνωνται πάντοτε κατὰ πλειοψηφίαν. Τὸ Συμβούλιον θεωρεῖται ἐν ἀπαρτίᾳ καὶ ὅταν τρία τῶν μελῶν αὐτοῦ ὦσι παρόντα ὅτε ἀπαραιτήτως εἰς τὴν σύνθεσιν αὐτὴν θὰ ἀποτελῇ μέλος ἢ ὁ Ἀντιστράτηγος ἢ ὁ Ὑποστράτηγος, ὥστε νὰ συμπαρεδρεύσῃ πάντοτε καὶ εἷς μάχιμος ἀξιωματικός. Πρὸς τούτοις λέγω ὅτι ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει Γενικὸς Ἐπιθεωρητὴς τοῦ Ὑγειονομικοῦ Σώματος πρέπει νὰ μετέχῃ τοῦ εἰδικοῦ Συμβουλίου ὁ Γενικὸς Ἐπιθεωρητὴς καὶ οὐχὶ ὁ εἰδικὸς τοιοῦτος. Αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις ἔχω ἐπὶ τοῦ 1ου ἄρθρου. Ἐπὶ τοῦ 2ου ἄρθρου — ὀλίγαι εἶναι αἱ παρατηρήσεις μου. Θέλω νὰ τελειώσῃ κ. Πρόεδρε, διὰ νὰ μὴ λαμβάνω εἰς ἕκαστον ἄρθρον τὸν λόγον. — Εἰς τὸ 2ον ἄρθρον μετὰ τὸ ἐδάφιον 4ον δέον νὰ προστεθῇ καὶ ἐδάφιον 5ον ἔχων οὕτω: (Ἀναγινώσκει) «πίνακες κατωτέρων ἀξιωματικῶν μὴ ἐχόντων τὰ προσόντα προβιβασμοῦ εἰς ἀνώτερον βαθμὸν». Τὸ 8ον ἐδάφιον δέον νὰ διατυπωθῇ οὕτω: «Ἐν περιπτώσει καθ’ ἣν ὁ Ὑπουργὸς μὴ συμφωνῶν πρὸς τὰς ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου φρονεῖ ὅτι δέον νὰ τροποποιηθῶσιν οἱ πίνακες, ἀποφασίζει τελικῶς ἐπὶ τῆς τροποποιήσεως δικαιολογῶν ἐμπεριστατωμένως τὴν ἀπόφασίν του». Ἔρχομαι τώρα γενικώτερον ὡς πρὸς τὸ 9ον ἐδάφιον. Τὸ 9ον ἐδάφιον λέγει τὰ ἑξῆς: (ἀναγινώσκει). Εἰς τοὺς πίνακας τούτους ὁ Ὑπουργὸς ἐγγράφει καὶ τοὺς ἐν διαθεσιμότητι διατελοῦντας ἀξιωματικοὺς, τοὺς ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ τοῦ Βασιλέως ὑπηρετοῦντας καὶ τοὺς παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ τῶν Στρατιωτικῶν ἢ ἄλλοις Ὑπουργείοις τμηματάρχας Ἀνωτέρους ἀξιωματικοὺς, ἂν οἱ ἀξιωματικοὶ οὗτοι κρίνονται ὑπ’ αὐτοῦ ὡς ἔχοντες τὰς ἀπαιτουμένας γνώσεις καὶ ἰδιότητας πρὸς προβιβασμὸν κατ’ ἐκλογὴν ἢ κατ’ ἀρχαιότητα ἢ κρίνωνται ὡς μὴ ἔχοντες τὰ προσόντα πρὸς προβιβασμόν. Φρονῶ ὅτι θὰ γίνῃ μία ἀδικία εἰς βάρος ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι θὰ κριθῶσιν ὑπὸ τοῦ Εἰδικοῦ Συμβουλίου, διότι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται ἀπεσπασμένοι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται παρὰ τῇ ὑπηρεσίᾳ τοῦ Βασιλέως, ἐκεῖνοι κριθήσονται μόνον παρὰ τοῦ Ὑπουργοῦ, καὶ ἐννοεῖται ὅτι ὁ Ὑπουργὸς δύναται νὰ ἀλλάσσῃ ἑκάστοτε καὶ νὰ μὴ ἔχῃ πλήρη γνῶσιν τῶν ἀξιωματικῶν αὐτῶν. Ἐκφέρων ὅθεν αὐτὸς καὶ μόνος γνώμην περὶ τῶν ὡς εἴρηται ἀξιωματικῶν δυνατὸν νὰ σφάλῃ ἴσως καὶ νὰ μεροληπτήσῃ, διότι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστῇ τὰς παρακλήσεις τῶν παρ’ αὐτῷ εὑρισκομένων ἀξιωματικῶν. Δι’ ὃ ἡ Ἐπιτροπὴ προτείνει ὅπως καὶ τούτων ἡ ἱκανότης κρίνεται παρὰ τοῦ Εἰδικοῦ Συμβουλίου. Ὡς ἐπίσης καὶ διὰ τοὺς εἰς τὸ 11ον ἐδάφιον μνημονευομένους ἡ Ἐπιτροπὴ ἀποφαίνεται ὅτι καὶ αὐτοὶ πρέπει νὰ διέλθουν τοῦ Συμβουλίου ὅπως ὑποστῶσι τὸν ἔλεγχον. Καὶ μίαν τελευταίαν παρατήρησιν εἰς τὸ τελευταῖον ἐδάφιον τοῦ ἄρθρου 4ου ὅτι δὲν πρέπει ὁ Εἰδικὸς Ἐπιθεωρητὴς νὰ μετέχῃ τοῦ Συμβουλίου, ἀφοῦ προηγουμένως γνωματεύει περὶ ἑκάστου τῶν ἀξιωματικῶν. Αὐταὶ εἶναι αἱ παρατηρήσεις τὰς ὁποίας ἔχει ἡ Ἐπιτροπὴ ἐπὶ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου.

§253ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαθέσεως ἐκ τῶν δημοσίων προσόδων τῶν ἐν τῇ περιφερείᾳ τοῦ δήμου Μεσολογγίου ἰχθυοτροφείων καὶ ἁλυκῶν ὑπὲρ τῶν ὑγιεινῶν ἀναγκῶν τοῦ τόπου τούτου». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον). Συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀποδοχῶν, ἀδειῶν καὶ συντάξεως τῶν λειτουργῶν τῆς Δημοτικῆς Ἐκπαιδεύσεως». (Ψηφίζεται κατ’ ἀρχήν).

§254ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ λυθῇ ἡ συνεδρίασις κ. Πρόεδρε.

§255ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις ἵνα ἐπαναληφθῇ αὕτη τὴν 5 μ. μ. αὔριον. (Ὥρᾳ 8,45′ μ. μ.).