1918.03.13

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 12Η

τῆς 13 Μαρτίου 1918

ΠΡΟΕΔΡΙΑ κ. Θ. ΣΟΦΟΥΛΗ

Ὥρᾳ (4.10′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. — Τὰ πρακτικὰ δὲν ἐξετυπώθησαν ἀκόμη καὶ συνεπῶς θὰ ἀναγνωσθῶσι κατὰ τὸ τέλος τῆς συνεδριάσεως. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: —Οἱ πρόσφυγες τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας ὑποβάλλουσιν αἰτήματά τινα περὶ βελτιώσεως τῆς θέσεώς των. Οἱ παρὰ τῷ Εἰρηνοδικείῳ Ὀλυμπίων ἔμμισθοι δικαστικοὶ κλητῆρες παρακαλοῦσιν, ὅπως ληφθῇ μέριμνα περὶ αὐξήσεως τοῦ μισθοῦ των. —Οἱ πρόσφυγες τοῦ νομοῦ Δράμας παρακαλοῦσιν, ὅπως ἀποζημιωθῶσιν, δι’ ὅσα ὑπέστησαν ἐκ τῆς προδοτικῆς παραδόσεως τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας. —Τὸ σωματεῖον τῶν ἀρτοποιῶν Βόλου παρακαλεῖ, ὅπως ληφθῶσιν ὑπ’ ὄψιν τὰ δίκαια αἰτήματα τῶν μελῶν του. — Οἱ Βουλευταὶ κ.κ. Ι. Ξηρὸς καὶ Α. Χριστόπουλος ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταρτισμοῦ πινάκων προβιβασμοῦ ἐφέδρων ἀξιωματικῶν, ἀνθυπασπιστῶν κλπ.». — Ἡ ἐπὶ τῶν Θρησκευμάτων Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑπεβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ παροχῆς ἐπιδόματος εἰς τοὺς ἀναλαμβάνοντας τὴν διακυβέρνησιν σχολαζουσῶν ἢ χηρευουσῶν ἐπισκοπικῶν ἑδρῶν κλπ.». — Ὁ Βουλευτὴς κ. Ι. Μπρισιμιτζάκης, ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ καταρτισμοῦ πινάκων προβιβασμοῦ ἐφέδρων ἀξιωματικῶν, ἀνθυπασπιστῶν καὶ στρατιωτικῶν ὑπαλλήλων». — Ἡ ἐπὶ τῶν ἀμέσων φόρων Ἐπιτροπὴ τῆς Βουλῆς ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 505 «περὶ ὀργανισμοῦ τῆς Κεντρικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν». — Ἡ ἐπὶ τοῦ Προϋπολογισμοῦ Ἐπιτροπὴ τῆς Βουλῆς ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 31 τοῦ νόμου ΣΙΒʹ τοῦ 1852, περὶ δημοσίου λογιστικοῦ καὶ περὶ μέτρου προνοίας ὑπὲρ τῷ λόγῳ νόσου καθισταμένων ἀνικάνων πολιτικῶν ὑπαλλήλων καὶ ὑπηρετῶν». — Οἱ Βουλευταὶ κ.κ. Σ. Εὐθυμιάδης, Ν. Γκιουλέκας, Γ. Χατζηγεωργίου κλπ. ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 617 περὶ ἀσκήσεως τοῦ ἰατρικοῦ ἐπαγγέλματος ἐν ταῖς νέαις χώραις». — Ὁ Βουλευτὴς κ. Ν. Τερμετζῆς ζητεῖ ἄδειαν ἀπουσίας δέκα ἡμερῶν. (Μὴ ὑπαρχούσης ἀντιρρήσεως χορηγεῖται ἡ αἰτουμένη ἄδεια). — Ὁ Βουλευτὴς κ. Λαμπρινόπουλος ζητεῖ ἄδειαν ἀπουσίας 15 ἡμερῶν.

§2Ι. ΛΕΚΑΝΙΔΗΣ. Μὰ ὁ κύριος Λαμπρνιόπουλος δὲν παρουσιάσθη καθόλου εἰς τὴν Βουλὴν πῶς θὰ τοῦ χορηγήσωμεν ἄδειαν;

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν χορηγεῖται ἡ αἰτουμένη ἄδεια. — Ὁ Βουλευτὴς κ. Τσαλόπουλος ζητεῖ 5 ἡμερῶν ἄδειαν, ἥτις καὶ χορηγεῖται.

Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ

ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Δ. Γκλαβᾶς ὅπως καταθέσῃ καὶ ἀναπτύξῃ ἀναφορὰν τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Μετοχικοῦ Ταμείου, τῶν πολιτικῶν ὑπαλλήλων.

§4Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐκ μέρους τῶν ὑπαλλήλων τῆς Θεσσαλονίκης ὑπεβλήθη ὑπόμνημα. Διὰ τοῦ ὑπομνήματος τούτου, ἀληθῶς, παραπονοῦνται οἱ ὑπάλληλοι διὰ τὸ ἄρθρον 6 τοῦ νόμου ΓΣΤʹ. Ἀναντιρρήτως θὰ διορθώσῃ τὸ ἄτοπον τοῦτο ἡ ὑπηρεσία. Θὰ παρακαλέσω τὸν κύριον Πρόεδρον, νὰ ἀποστείλῃ τὴν ἀναφορὰν ταύτην εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν μὲ τὴν πεποίθησιν, ὅτι θὰ μελετήσῃ τὸ ὑπόμνημα ὁ κύριος Ὑπουργὸς, διότι ἀληθῶς οἱ ὑπάλληλοι ἀδικοῦνται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Γκλαβᾶς παρακαλεῖ τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν τίνες βουλευταὶ ἔλαβον τὴν βουλευτικὴν ἀποζημίωσιν κατὰ τὰς δύο τελευταίας συνόδους τῆς παρούσης Περιόδου.

§6Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω σημείωμα πρὸς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς, διὰ τοῦ ὁποίου σημειώματος ἐζήτησα πληροφορίας ποῖος ἐκ τῶν κυρίων Βουλευτῶν δὲν προσῆλθεν ἀπὸ τῆς 12ης Ἰουλίου π. ἔ. καὶ ἐντεῦθεν μέχρι σήμερον. Ἀληθῶς τὸ Προεδρεῖον μετ’ ἀξιεπαίνου ζήλου μοὶ ὑπέβαλε τὸν σχετικὸν πίνακα ἐκ τοῦ ὁποίου ἀποδεικνύεται, ὅτι πολλοὶ ἐκ τῶν κυρίων Βουλευτῶν δὲν προσῆλθον εἰς τὰς συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς. Βεβαίως, δικαίωμά των ἦτο ἐὰν ἐπρόκειτο δι’ ἄλλας περιστάσεις, ἀλλά, κατὰ τὴν ἐμὴν ἀσθενῆ γνώμην, καὶ ἐφ’ ὅσον εἶναι βεβαιωμένον, ὅτι ἡ Ἑλλὰς διατρέχει καὶ ἀπὸ πολιτειακῆς, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ περιωπῆς ἐθνικῆς τὴν κρισιμωτέραν ἀληθῶς περίοδον εἶναι, λέγω, τερατῶδες ἔγκλημα δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν εἰσέρχονται ἐν τῷ περιβόλῳ τούτῳ. Δύνανται νὰ ἔχωσιν οἱασδήποτε ἰδέας, ἐὰν δὲ δὲν ἐπρόκειτο περὶ ἐσωτερικῆς πολιτικῆς εἰς παρούσας περιστάσεις, ἠδύναντο νὰ ἔχωσι οἵας ἰδέας ἤθελον, ἀλλὰ προκειμένου ἤδη ὅτε ἡ Ἑλλὰς ἔχει ἀποδυθῇ τὸν ὕπατον τῶν ἀγώνων, εἶναι εἰδεχθές, τερατῶδες ἐθνικὸν ἔγκλημα, διότι οἱ κύριοι αὐτοὶ δὲν συμβάλλουν εἰς τὸν ἀγῶνα τῆς ὅλης Πολιτείας καὶ τῆς κοινωνίας, εἰς τὸ ἀγῶνα τὸν ὁποῖον διεξάγει ἡ χώρα. Ἀλλ’ ὡς νὰ μὴ ἤρκουν αὐτά, ἐδῶ μὲν ὁμιλοῦν περὶ συνταγματικῶν ἐκτροχιασμῶν, ἀλλ’ ἐρωτοτροποῦν ὅμως πρὸς τὸν ἐν Ζυρίχῃ ποιοῦντα τὰς διατριβάς. Ἐδῶ μετέρχωνται πᾶν θεμιτὸν καὶ ἀθέμιτον μέσον, ὅπως ὑποσκάψωσι τὸ καθεστὼς καὶ εἶναι πλέον ἢ βέβαιον, ὅτι τότε καὶ μόνον θὰ ἐπικρατήσωσιν, ὅταν ἡμεῖς οἱ ἀκοίμητοι ἀληθῶς φρουροὶ τοῦ καθεστῶτος πέσωμεν καὶ τότε μόνον ὅταν πατήσωσιν ἐπὶ τῶν πτωμάτων μας, τότε καὶ μόνον θὰ ἐπικρατήσουν. Διότι ἡμεῖς φρονοῦμεν, ὅτι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι σήμερον μετέρχονται τὴν τακτικὴν, τὴν ὁποίαν μετέρχονται εἶναι ἀληθῶς μητραλοῖαι· δὲν μᾶς πτοεῖ, ἐὰν θὰ πέσωμεν ὑπὸ τὴν σημαίαν τῶν ἰδεῶν μας, δι’ ἓν μόνον λυποῦμαι, ὅτι ὑπάρχουν ἄνθρωποι πολιτευόμενοι ἔχοντες τὴν ἀντίληψιν, ὅτι ἐκπροσωποῦν τὴν ὅλην πατρίδα, οἱ ὁποῖοι δὲν θέλουν νὰ ἐννοήσουν, ὅτι οἱασδήποτε πεποιθήσεις πολιτικὰς καὶ ἐὰν ἔχουν, ἐν οἱονδήποτε ἐκ τῶν φρονημάτων καὶ κατέχονται, πρέπει ἕνα καὶ μόνον νὰ γνωρίζωσιν, ὅτι ὑπὲρ πᾶν ἄλλο προέχει τι ἡ ὑστάτη ἰδέα τῆς σωτηρίας τῆς Πατρίδος. Ἀλλά, κύριοι, ὡς νὰ μὴ ἤρκει τοῦτο, ἐνῷ ὁμιλοῦν περὶ Συνταγματικοῦ ἐκτροχιασμοῦ, μετὰ ὁμαλότητος ἀπολύτου, εἰς ἑκάστην τριμηνίαν μεταβαίνουν εἰς τὸ Ταμεῖον τῶν πληρωμῶν καὶ τὸ κακομεταχειρίζονται εἰς βάρος τοῦ Δημοσίου Θησαυροῦ. Δὲν θέλω, κύριοι, νὰ ὀνομάσω τὰ ὀνόματα τῶν κ. βουλευτῶν αὐτῶν, ἀλλ’ εἶναι ὑποχρεωμένον τὸ Προεδρεῖον ...........

§7Π. ΚΑΡΑΠΑΝΟΣ. Νὰ ἀναγνώσητε τὸν κατάλογον.

§8Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Εἶναι μακρὸς ὁ κατάλογος.

§9Χ. ΒΑΣΙΛΑΚΑΚΗΣ. Νὰ δημοσιευθῇ εἰς τὰς ἐφημερίδας.

§10Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Βεβαίως, διότι ἐκτὸς τῶν κ. βουλευτῶν εἶναι καὶ ἡ λαϊκὴ κυριαρχία, ἡ ὁποία ἐφορεύει, καὶ θὰ εἶναι ἀληθῶς αἶσχος δι’ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι δὲν συνέβαλον, ἔστω καὶ κατὰ πολυστημόριον εἴτε ἀρνητικῶς εἴτε θετικῶς διὰ τὴν εὐόδωσιν τοῦ ἔργου τῆς Βουλῆς, νὰ εἶναι ἀργόμισθοι εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ. Ὑποβάλλω λοιπόν, κ. Πρόεδρε, τὸν σχετικὸν πίνακα, ἐκ τοῦ ὁποίου ἀποδεικνύεται ποῖοι δὲν προσῆλθον καθ’ ὁλοκληρίαν καὶ ἐν ταὐτῷ ὑποβάλω τοὺς δύο καταλόγους, τοὺς ὁποίους κατέθεσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἐκ τῶν ὁποίων ἀποδεικνύεται, ὅτι οἱ κύριοι οὗτοι κατὰ τριμηνίαν σπεύδουσιν εἰς τὸ ταμεῖον τῶν πληρωμῶν λαμβάνουσι τὸ χιλιόδραχμον καὶ κακομεταχειρίζονται τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν εἰς βάρος τοῦ Δημοσίου Θησαυροῦ.

§11Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Μήπως περιέχει τὸ ὄνομά μου ὁ κατάλογος;

§12Δ. ΓΚΛΑΒΑΣ. Ὄχι, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν ἀδικεῖ κανένα, οὔτε ὁ ὁμιλῶν ταύτην τὴν στιγμήν. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Πρόεδρον, ἐὰν στέργῃ καὶ ἡ Βουλὴ νὰ διατάξῃ τὴν δημοσίευσιν τῶν ὀνομάτων εἰς τὰς ἐφημερίδας.

§13ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα.

§14Γ. ΚΑΝΤΙΑΝΗΣ. Νὰ δημοσιευθῇ εἰς τὰ πρακτικά.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πολὺ καλά. Οἱ μὴ προσελθόντες Βουλευταὶ εἰς τὰς συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς ἀπὸ τῆς 12ης Ἰουλίου π. ἔ. μέχρι σήμερον εἶναι οἱ ἑξῆς (ἀναγινώσκει): Π. Τσαλδάρης, Ν. Δημητρακόπουλος, Σ. Τσακόπουλος, Α. Ροῦφος, Β. Ροῦφος, Δ. Γούναρης, Γ. Μπαλτατζῆς, Ι. Μαλάχ, Ι. Βούλτσος, Κ. Καζατζῆς, Α. Σκιαδαρέσης, Γ. Σκάρπας, Π. Πετροπουλάκης, Π. Κοσονάκος, Μ. Στελάκης, Μ. Μπουφίδης, Α. Κριμπᾶς, Ν. Λεωνίδας, Ν. Βελέντζας, Κ. Χαιρόπουλος, Κ. Τερτίπης, Μ. Κακαρᾶς, Π. Μποῦτος, Ι. Χριστοδουλιᾶς, Δ. Κατσάνος, Σ. Δεληγιάννης, Θ. Φαρμακόπουλος, Ν. Τριανταφυλλᾶκος, Β. Τουρκοβασίλης, Χ. Βοζίκης, Γ. Κρεστενίτης, Γ. Λαμπρινόπουλος, Ν. Γιαννάκης, Μ. Στεφανίδης, Θ. Χατζηδημητρίου, Δ. Λόντος, Ι. Πέγιος, Δ. Κόλλας, Ι. Ἀντωνιάδης, Κόντσα Χουσεΐν Νεντήμ, Γ. Βάλληνδας, Π. Μαυρομιχάλης, Ν. Τσιριγώτης, Π. Βαρδιτσιώτης, Κ. Κουμουνδοῦρος, Π. Πανταζόπουλος καὶ Ε. Φιλιππίδης. Ὁ κ. Π. Μερλόπουλος, παρακαλεῖ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐπισιτισμοῦ ὅπως πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν 1) πότε ἐξεδόθη ἡ διαταγὴ τοῦ Ὑπουργείου, ἥτις ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἀπηγόρευσε τὴν μεταφορὰν σύκων εἰς Θεσσαλονίκην καὶ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν τῆς Θεσσαλίας, ἀφ’ ἑτέρου δὲ διετίμησεν αὐτὰ ἐν μὲν τῷ τόπῳ τῆς παραγωγῆς των (Μεσσηνία) εἰς δραχμὰς μίαν, ἐν Πειραιεῖ δὲ καὶ ἐν Ἀθήναις εἰς δραχμὰς 1,25 κατ’ ὀκᾶν· 2) πότε ἤρθησαν παρὰ τοῦ Ὑπουργείου αἱ ἀπαγορεύσεις καὶ διατιμήσεις αὗται, 3) ἂν καθ’ ὃ διάστημα ἴσχυσεν ἡ ἀπαγόρευσις τῆς μεταφορᾶς τούτων εἰς Θεσσαλίαν ἵνα καλυφθῶσιν ὑποχρεώσεις ἀνειλημμέναι παρ’ ἐμπόρων διὰ πωλήσεων γενομένων πρὸ τῆς ἀπαγορεύσεως καὶ διατιμήσεως ἤρθησαν αἱ ἀπαγορεύσεις, αἱ δὲ τοιαῦται αἰτήσεις ἀπεκρούσθησαν δι’ ἀπολύτου ἀρνήσεως τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου 4) ἀντὶ πόσης τιμῆς ἐπωλοῦντο τὰ σῦκα κατὰ τὸ διάστημα τοῦτο ἐν Θεσσαλονίκῃ καὶ Θεσσαλίᾳ καὶ 5) ἂν κατὰ τὸ ἀνωτέρω διάστημα ἐπετράπη εἰς τὸν ἐν Βόλῳ ἔμπορον Ἀπόστολον Γκάρτζον, δυνάμει εἰδικῆς ἀδείας τοῦ Ὑπουργείου ἡ ἐκεῖθεν μεταφορὰ σύκων εἰς Θεσσαλονίκην καθὼς καὶ εἰς τὸν ἐν Γυθείῳ ἔμπορον Ι. Ζερβουλάκον, ἡ μεταφορὰ εἰς Θεσσαλονίκην 135.000 ὀκάδων σύκων, δυνάμει εἰδικῆς ἐπὶ τούτῳ ἀδείας διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 82129 (1917) ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου.

§16Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ (Ὑπουργὸς τοῦ Ἐπισιτισμοῦ). Τὴν ἀπάντησιν εἰς τὰ ἐρωτήματα ταῦτα τοῦ κ. Βουλευτοῦ, κατέθεσα ἐγγράφως κ. Πρόεδρε, εἰς τὸ Προεδρεῖον.

§17Π. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶμαι εὐτυχῶς ἠναγκασμένος, κύριοι, καὶ μετὰ τὰς ἀνακοινώσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, καὶ μετὰ τὴν κατάθεσιν τῶν ἐγγράφων, τῶν παρ’ ἐμοῦ ζητηθέντων, διὰ τὴν ὁποίαν τὸν εὐχαριστῶ, νὰ κάμω παρατηρήσεις τινὰς, διὰ τὰς ὁποίας ἐλπίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργός, θέλει ἀναθεωρήσει τὰς σκέψεις του, προκειμένου περὶ τῆς ὑποθέσεως, εἰς τὴν ὁποίαν ἀφορῶσιν αἱ ἐρωτήσεις μου αὗται. Ἠρώτησα τὸν κ. Ὑπουργὸν, καὶ παρεκάλεσα αὐτὸν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, πότε ἐξεδόθη ἡ διαταγὴ τοῦ Ὑπουργείου, ἥτις ἀφ’ ἑνὸς μὲν διετίμησε τὰ σῦκα, προϊὸν ἐξαιρετικὸν καὶ μοναδικὸν τῆς Μεσσηνίας, εἰς δραχμὴν μὲν μίαν κατ’ ὀκᾶν ἐν τῷ τόπῳ τῆς παραγωγῆς των (Μεσσηνίαν) καὶ εἰς δραχμὴν μίαν καὶ λεπτὰ εἴκοσι πέντε ἐν Ἀθήναις καὶ ἐν Πειραιεῖ, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἀπηγόρευσε τὴν μεταφορὰν σύκων καὶ τὴν κυκλοφορίαν αὐτῶν εἰς Θεσσαλονίκην. Ἐπίσης ἠρώτησα τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν, ἂν κατὰ τὸ διάστημα, κατὰ τὸ ὁποῖον ἴσχυεν ἡ ἀπαγόρευσις τῆς μεταφορᾶς τῶν σύκων, ἔμποροι ἐκ Καλαμῶν κάτοχοι σύκων ἐζήτησαν ἀδείας μεταφορᾶς τῶν σύκων εἰς Θεσσαλονίκην καὶ Θεσσαλίαν, ἵνα καλύψωσι ὑποχρεώσεις ἀνειλημμένας παρ’ αὐτῶν διὰ πώλησιν γενομένην πρὸ τῆς ἀπαγορεύσεως καὶ διατιμήσεως, τὸ δὲ Ὑπουργεῖον ἐπιμένον εἰς τὴν γενικὴν διαταγὴν, τὴν ὁποίαν ἐξέδωκε περὶ μὴ μεταφορᾶς, ἠρνήθη εἰς πάντα κάτοχον σύκων τὴν τοιαύτην ἄδειαν. Εἰς ταύτας τὰς ἐρωτήσεις μου, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπήντησε καταφατικῶς. Προσδιώρισε δ’ ἐπίσης τὴν ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἤρθη ἡ ἀπαγόρευσις τῆς μεταφορᾶς τῶν σύκων. Παραδόξως ὅμως ἐνῷ ὑπάρχει ἡ διαταγὴ ἵνα μὴ τὰ σῦκα τιμῶνται πέραν τῆς διατιμήσεως καὶ ἵνα μὴ τὰ σῦκα μεταφέρονται πέραν τοῦ τόπου τῆς παραγωγῆς των, παραδόξως λέγω, ἐξεδόθη ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου τοῦ Ἐπισιτισμοῦ, κατὰ τὸ διάστημα κατὰ τὸ ὁποῖον ἴσχυεν ἡ ἀπαγόρευσις, ἐξεδόθη ἡ ὑπ, ἀριθμὸν 82129 (1917) εἰδικὴ διαταγὴ τοῦ Ὑπουργείου τοῦ Ἐπισιτισμοῦ διὰ τῆς ὁποίας ἐπετράπη εἰδικῶς εἰς τὸν ἐν Γυθείῳ ἔμπορον Ἰωάννην Ζερβουλάκον, ἵνα μεταφέρῃ εἰς Θεσσαλονίκην 135,000 ὀκάδας σύκων. Εἰς τὰς ἐρωτήσεις τὰς ὁποίας ἀπηύθυνα πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν ὑπῆρχε καὶ ἑτέρα περὶ τῆς τιμῆς τῶν σύκων ἐν Θεσσαλονίκῃ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν εἶχε πρόχειρα τὰ μέσα νὰ δώσῃ τὰς πληροφορίας τὰς ζητηθείσας παρ’ ἐμοῦ εἰς τὴν Βουλήν, ἀλλ’ εἶμαι εἰς θέσιν νὰ βεβαιώσω τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅτι κατὰ τὸ διάστημα κατὰ τὸ ὁποῖον ὑπῆρχεν ἡ διατίμησις τῶν σύκων ἐν Μεσσηνίᾳ, εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ἡ τιμή των ἐκυμαίνετο μεταξὺ δραχμῶν 2,60 καὶ 2,70 κατ’ ὀκᾶν. Εἶναι λοιπὸν εὐνόητον ποῖον κέρδος ἀπεκόμισεν ὁ Ἰωάννης Ζερβουλάκος, ὁ ὁποῖος ἐπέτυχε τὴν ἄδειαν μεταφορᾶς σύκων εἰς Θεσσαλονίκην κατὰ τὸν χρόνον κατὰ τὸν ὁποῖον ἴσχυεν ἡ ἀπαγόρευσις καὶ ἡ μεταφορὰ τούτων καὶ καθ’ ὃν τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Ἐπισιτισμοῦ ἠρνεῖτο ἀπολύτως εἰς πάντα παραγωγὸν ἢ κάτοχον σύκων τὴν ἄδειαν μεταφορᾶς ἐκ Μεσσηνίας.

§18Α. ΚΡΙΑΡΗΣ. Ἔχω καὶ ἐγὼ νὰ εἰπῶ σχετικά.

§19Π. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀπέχω νὰ παραστήσω εἰς τὴν Βουλὴν πόσον ἠδικήθη ἡ Μεσσηνία καὶ τὸ ἐμπόριον αὐτῆς ἐκ τοῦ τοιούτου μέτρου τοῦ Ὑπουργείου τοῦ Ἐπισιτισμοῦ, κατὰ τὸ ὁποῖον ἡ διατίμησις τῶν σύκων ὡρίσθη εἰς τὸν τόπον τῆς παραγωγῆς των, εἰς Μεσσηνίαν, εἰς μίαν δραχμὴν καὶ ἡ μεταφορὰ των ἀπηγορεύθη. Ἂν ἐξετασθῇ τὸ πρᾶγμα ἀπὸ οἰκονομικῆς ἀπόψεως ἀπέβη τὸ μέτρον ἐπιζήμιον εἰς τὸν Μεσσηνιακὸν λαὸν διότι τὸ ἥμισυ σχεδὸν τῆς παραγωγῆς ἐκεῖ ἐφθάρη καὶ τοῦτο διότι οἱ ἔμποροι οἱ ὁποῖοι εἶχον πωλήσει ταῦτα ἐκ τῶν προτέρων, προετίμησαν νὰ ἀποθηκεύσωσι ταῦτα καὶ οὕτω νὰ ἐπέλθῃ ἡ φθορὰ καὶ σῆψις αὐτῶν εἰς τὰς ἀποθήκας των. Τὸ παραδοξώτερον, κύριοι, εἰς τὴν ὑπόθεσιν ταύτην εἶναι ὅτι ταῦτα ἐγένοντο παρὰ τὰς ἀπαγορευτικὰς διαταγὰς τοῦ Ὑπουργείου καὶ λέγων Ὑπουργεῖον, δὲν ἐννοῶ νὰ ἐπιρρίψω τὴν εὐθύνην εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅστις πάντοτε ὁσάκις ἐπεσκέφθην αὐτὸν ὡς μέλος Ἐπιτροπῆς ἐπέδειξεν εὐμενεστάτας ὑπὲρ τῶν αἰτημάτων ἡμῶν διαθέσεις.

§20Α. ΚΡΙΑΡΗΣ. Διαμαρτύρομαι (θόρυβος).

§21Π. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἐννοῶ αὐτὸν τὸν κ. Ὑπουργόν, ἀλλ’ ἐννοῶ νὰ ψέξω τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου τοῦ Ἐπισιτισμοῦ, ἡ ὁποία ἀντὶ νὰ ὑποβοηθήσῃ τὴν ἐξόδευσιν τοῦ εἴδους τούτου, εἰς ἐποχὴν μάλιστα κατὰ τὴν ὁποίαν πᾶν τρόφιμον καὶ δὴ παραγόμενον ἐν ἑνὶ τόπῳ, ἦτο πολυτιμώτατον ἐφόδιον τοῦ τόπου τούτου, ἀντὶ τούτου, λέγω, ἀφῆκε νὰ φθαρῇ ποσὸν 2.000.000 ὀκάδων περίπου σύκων εἰς τὰς ἀποθήκας τῶν Καλαμῶν, ἠρνήθη τὴν μεταφορὰν καὶ τὴν ἐξαγωγὴν τούτων, διατιμήσασα ταῦτα εἰς ἣν ἀνέφερα τιμήν, ἐν ᾧ ἐπωλοῦντο ταῦτα εἰς Θεσσαλονίκην πρὸς δραχ. 2.70 κατ’ ὀκᾶν. Ψέγω τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου τοῦ Ἐπισιτισμοῦ διότι ἐνῷ ὑπῆρχεν ἡ ἀπαγόρευσις τῆς ἐξαγωγῆς, ἐν τούτοις ἐξέδωκεν τὴν εἰδικὴν διαταγὴν εἰς τὸν Ἰωάννην Ζερβουλάκον, εἰς ὃν ἐπετράπη ἡ ἐξαγωγὴ 135.000 ὀκάδων σύκκων ἐκ Γυθείου εἰς Θεσσαλονίκην. Ἔχω νὰ ἀναφέρω καὶ ἄλλην ἄδειαν καὶ δὴ χορηγηθεῖσαν εἰς τὸν ἐν Βόλῳ ἔμπορον Ἀπόστολον Γκάρτζον, ἀλλὰ περὶ ταύτης δὲν ἠδυνήθη σήμερον ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ παράσχῃ πληροφορίας εἰς τὴν Βουλήν. Ἐξετάζω λοιπὸν τὴν ὑπόθεσιν τὴν ἀφορῶσαν τὸν Ἰωάννην Ζερβουλάκον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς τὴν ὑπόθεσιν ταύτην ἀπαντᾷ κατὰ τὰς πληροφορίας τῆς ὑπευθύνου ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου, ὅτι ἐθεώρησεν ἀναγκαίαν τὴν ἔκδοσιν ἀδειῶν τὸ γνωμοδοτικὸν Συμβούλιον εἰς ἐκείνους τῶν ἐμπόρων, οἱ ὁποῖοι πρὸ τῆς ἐκδόσεως τῆς ἀπαγορευτικῆς διαταγῆς τοῦ Ὑπουργείου εἶχον καταθέσει διασαφήσεις περὶ ἐξαγωγῆς καὶ μεταφορᾶς σύκων εἰς Μακεδονίαν. Δυστυχῶς δὲν ἔχει οὕτω τὸ πρᾶγμα καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἔδωκε τὴν προσήκουσαν προσοχὴν ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου. Ἡ γνωμοδότησις ἕπεται τῆς ἀδείας καὶ τὴν εὐθύνην φέρει ὁ ὑπάλληλος τοῦ Ὑπουργείου τοῦ Ἐπισιτισμοῦ, ὅστις ἐξέδωκε τὰς ἀδείας ἐξαγωγῆς σύκκων. Ἡ γνωμοδότησις λοιπὸν τοῦ συμβουλίου ἕπεται τῆς ἀδείας αὐτῆς. Ἡ ἄδεια ἐξεδόθη πρὶν καὶ ἐξεδόθη πῶς; προτοῦ βεβαιωθῇ τὸ γεγονὸς τὸ ὁποῖον ἐτέθη ὡς βάσις ἔστω καὶ ὡς δικαία βάσις τῆς καταθέσεως τῆς διασαφίσεως πρὸ τῆς ἀπαγορευτικῆς διαταγῆς. Ἡ ἄδεια ἐδόθη χωρὶς νὰ βεβαιωθῇ ὅτι εἶχε πληρωθῇ ὁ ὅρος οὗτος καὶ τὴν βεβαίωσιν τῆς πληρώσεως τοῦ ὅρου ἀπετέλει ἡ παράστασις τὴν ὁποίαν ὁ ἐνδιαφερόμενος Ζερβουλάκος ἔκαμε πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον ὅτι εἶχε καταθέσει τὴν διασάφισιν του πρὸ τῆς ἀπαγορεύσεως, τότε ἀπέσχε πάσης συζητήσεως. Ἀλλὰ προκειμένου περὶ τοῦ προσώπου τοῦ ἀμέσως καὶ προσωπικῶς ἐνδιαφερομένου εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν ἡ βεβαίωσις αὕτη οὐδεμίαν ἔχει ἀξίαν. Τὸ Ὑπουργεῖον θέσαν αὐτὴν τὴν βάσιν ὅτι ἐὰν ὑπῆρχε διασάφησις κατατεθειμένη πρὸ τῆς ἀπαγορευτικῆς διαταγῆς, τότε ἦτο ἐπιτετραμμένη ἡ ἐξαγωγή, τί ὤφειλε νὰ κάμῃ; Ὤφειλε νὰ ἐρωτήσῃ τὴν ἁρμοδίαν τελωνειακὴν Ἀρχὴν ἂν κατετέθη ἡ διασάφισις παρ’ ἐμπόρων τινῶν, καὶ κατὰ ποίαν ἐποχήν. Καὶ ἂν εἶχε κατατεθῆ πρὸ τῆς 12ης Ὀκτωβρίου, τότε νὰ ἐπιτραπῇ ἡ ἐξαγωγή, ἐὰν δὲ εἶχε κατατεθῆ μετὰ ταῦτα τότε ν’ ἀπαγορευθῇ ὅπως ἀπηγορεύετο εἰς πάντα Καλάμιον ἡ μεταφορὰ σύκκων εἰς τὴν Μακεδονίαν. Ἀντὶ νὰ πράξῃ τοῦτο τὸ Ὑπουργεῖον περιωρίσθη εἰς τὴν βεβαίωσιν τοῦ Ζερβουλάκου, ὅστις εἶπε: Σᾶς βεβαιῶ ὅτι κατέθεσα διασάφησιν εἰς τὸ Τελωνεῖον Γυθείου πρὸ τῆς 12ης Ὀκτωβρίου, ἄρα δώσατέ μοι τὴν ἄδειαν νὰ ἐξαγάγω τὰ σύκκα εἰς τὴν Μακεδονίαν. Τὸ Ὑπουργεῖον εὔκολον καὶ καλὸν — καὶ λέγω ὑπουργεῖον ἐννοῶ τὸν ὑπευθύνως ἐνεργήσαντα ὑπάλληλον οὐχὶ δὲ τὸν κ. Ὑπουργόν........

§22ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πῶς ὀνομάζεται;

§23Π. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ὑπογραφὴ του φέρεται εἰς ὅλα τὰ ἔγγραφα αὐτοῦ καὶ μόνον, οὐδαμοῦ δὲ φαίνεται ἡ ὑπογραφὴ οὔτε τοῦ κ. Ἐμπειρίκου οὔτε τοῦ κ. Βουρλούμη, ἀλλὰ τοῦ διευθυντοῦ κ. Πρεζάνη, διότι αὐτὸς ἔδωκε τὴν ἐπιλήψιμον καὶ ἔνοχον αὐτὴν διαταγὴν ὑπ’ ἀριθ. 82129. Δὲν ἐχορηγήθη βεβαίως ἀπὸ τὸν τελώνην Γυθείου, οὔτε εἶχε κατατεθῇ ἡ διασάφησις, ἀλλὰ τοὐναντίον τὸ Ὑπουργεῖον, δηλαδή, ὁ Πρεζάνης, ἐπιβεβαιοῖ τὸν τελώνην, ὅτι ὄντως κατετέθη, ὡς ἐὰν τὸ Ὑπουργεῖον εἶναι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζῃ τοῦτο καὶ ὄχι ὁ τελώνης καὶ ἐπὶ τῇ βεβαιώσει ταύτῃ ἐπαρήγγειλε νὰ ἐπιτρέψῃ τὴν ἐξαγωγὴν σύκων εἰς τὸν Ζερβουλάκον 135 χιλιάδων ὀκάδων. Καὶ ἰδοὺ τί λέγει ἡ διαταγή (ἀναγινώσκει). «Τελώνην Γυθείου. Ἐπιτρέψατε τὴν φόρτωσιν ἐπὶ ἰστιοφόρου «Βιολέττα» 45 χιλ. ὀκάδων σύκων ἐκ Γυθείου καὶ 90 χιλ. ὀκάδων ἐκ Μολάου προωριζομένων διὰ Θεσσαλονίκην». Διαταγὴ ἀπόλυτος ἄνευ οὐδενὸς ὅρου, ἄνευ οὐδεμιᾶς προϋποθέσεως περὶ καταθέσεως διασαφήσεως. Τί λέγει δὲ τὸ σημείωμα, τὸ παρασκευασθὲν παρ’ αὐτοῦ τούτου τοῦ κ. Διευθυντοῦ; Λέγει ὅτι (ἀναγινώσκει). «Διὰ τῆς διαταγῆς ταύτης ἐπιτρέψατε τὸν ἀπόπλουν διὰ Θεσσαλονίκην.... κλπ.». Αὐτὰ λέγει τὸ Ὑπουργεῖον τηλεγραφοῦν πρὸς τὸν τελώνην Γυθείου, βεβαιοῖ, δηλαδή, αὐτὸ τοῦτο τὸ Ὑπουργεῖον, ὅτι ἡ διασάφησις εἶχε κατατεθῇ πρὸ τῆς ἀπαγορευτικῆς διαταγῆς, καὶ οὕτω ἔδιδε τὴν διαταγὴν εἰς τὸν τελώνην νὰ ἐπιτρέψῃ τὴν ἐξαγωγὴν 135 χιλ. ὀκάδων σύκων διὰ τὴν Μακεδονίαν. Δὲν εἶναι λοιπὸν ὁ τελώνης ὑπεύθυνος.

§24Κ. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Τὴν ἀναφοράν, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν ὁ Ζερβουλάκος τὴν ἔχετε εἰς τὰ ἔγγραφα;

§25Π. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ὑπάρχει ἀναφορά.

§26Κ. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Δὲν ὑπάρχει ἔγγραφος αἴτησις;

§27Π. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγένετο προφορικῶς ἡ αἴτησις καὶ προφορικῶς ἐδόθη ἡ βεβαίωσις, ὅτι εἶχε καταθέσει διασάφησιν, παρὰ τὴν ἀπαγορευτικὴν διαταγήν.

§28Κ. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Εἰς τὰς προφορικὰς βεβαιώσεις ἐπείσθη τὸ Ὑπουργεῖον;

§29Π. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Βεβαίως, καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τούτων διέταξε τὸν τελώνην. Δὲν εἶναι λοιπὸν ὁ τελώνης, ὡς φρονεῖ ὁ κύριος Ὑπουργὸς, ὁ ἐξαπατήσας τὸ Ὑπουργεῖον καὶ παραστήσας εἰς αὐτό, ὅτι ἡ διασάφησις εἶχε κατατεθῆ ἐκ μέρους τοῦ Ζερβουλάκου πρὸ τῆς ἀπαγορευτικῆς διαταγῆς. Τὸ Ὑπουργεῖον αὐτὸ τοῦτο εἶναι τὸ παρασύρων τὸν τελώνην εἰς τὴν διαπραχθεῖσαν παρανομίαν, διότι τὸ Ὑπουργεῖον ἔδιδε τὴν ἄδειαν τῆς ἐξαγωγῆς, ἐπὶ τῇ ἀναγγελίᾳ εἰς τὸν τελώνην, ὅτι ἡ διασάφησις εἶχε κατατεθῆ πρὸ τῆς ἀπαγορευτικῆς διαταγῆς. Καὶ θὰ προσέθετον τοῦτο: Ἐὰν τὸ Ὑπουργεῖον φρονεῖ, ὅτι ὁ τελώνης εἶναι ὁ ἐξαπατήσας αὐτὸ καὶ παρασύρας τὸ Ὑπουργεῖον εἰς μίαν ἄσκοπον καὶ ἄδικον ἐνέργειαν τὶ τὸν ἔκαμεν αὐτὸν τὸν χαριτωμένον κ. τελώνην, ὁ ὁποῖος ἐν τῇ ἐπισημότητι τῆς ἀρχῆς του βεβαιώνει ψευδῆ πράγματα, ὡς λέγει τὸ σημείωμα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ; Διότι τὸ σημείωμα λέγει, ὅτι ὁ τελώνης ἐξηπάτησε τὸ Ὑπουργεῖον ἐν γνώσει διατελῶν, ὅτι ψευδεῖς ἦσαν αἱ βεβαιώσεις τοῦ Ζερβουλάκου. Τὶ τὸν ἔκαμεν αὐτὸν τὸν χαριτωμένον τελώνην, τὸν παρασύραντα τὸ Ὑπουργεῖον εἰς μίαν τοιαύτην ἐνέργειαν; Ἀλλ’ ἐπαναλαμβάνω, νὰ εἴπω, ὅτι ὁ πταίων δὲν εἶναι ὁ τελώνης, ἀλλὰ ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου, ἥτις καὶ τὸν δειλὸν αὐτὸν ἀπεπλάνησε καὶ τὸν παρέσυρεν εἰς ἐνέργειαν παράνομον, τὴν ὁποίαν ἔκαμε κατόπιν, νὰ ἐπιτρέψῃ ἐλευθέραν τὴν ἐξαγωγὴν τῶν 135 χιλ. ὀκάδων σύκων εἰς Θεσσαλονίκην. Θὰ παρεκάλουν, λοιπὸν, τὸν κύριον Ὑπουργὸν καὶ τὴν Βουλὴν συνάμα, ἵνα συστήσῃ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τὴν ἀμεσωτάτην ἐπίβλεψιν ἐπὶ τῶν ὑπηρεσιῶν ἐν γένει, αἵτινες περιστοιχίζουσιν αὐτόν. Πρόκειται περὶ κερδῶν πραγματοποιουμένων εἰς μεγάλην κλίμακα διὰ τῶν τοιούτων εἴδους πράξεων, παρόμοιαι τῶν ὁποίων πολλαχόθεν ἀκούονται, ὅτι λαμβάνουν χώραν τῇ ἐνεργείᾳ ἢ τῇ εἰσηγήσει αὐτῶν τῶν ὑπηρεσιῶν τούτων τοῦ Ὑπουργείου. Θὰ ἦτο ἀναγκαῖον νὰ ἐκκαθαρισθῶσιν αἱ ὑπηρεσίαι αὗται διὰ νὰ ἀπαλλαγῇ ὁ Ὑπουργὸς ἀπὸ τοιαῦτα ὄργανα οὕτω πως δολίως καταχρώμενα τὴν ἐμπιστοσύνην αὐτοῦ, ἀλλὰ νὰ ἀπαλλαγῇ καὶ ἡ κοινωνία ἀπὸ τῆς τοιαύτης λύμης, ἡ ὁποία δικαίως δυσφορεῖ, διότι εἰς τοιαύτας χεῖρας ἀνατίθεται τόσον ὑψηλὴ καὶ πολύτιμος ὑπηρεσία.

§30Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐπισιτισμοῦ). Κύριοι βουλευταί, δὲν πρόκειται νὰ ὑπερασπίσω τὴν ὑπηρεσίαν καὶ τοσούτῳ μᾶλλον, καθ’ ὅσον ὁ κυρίως ἐνδιαφερόμενος, κατὰ τοῦ ὁποίου ἐστράφη τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου ὁ λόγος, ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας, κατὰ τὴν ὁποίαν ἀνέλαβον τὸ Ὑπουργεῖον, ἔσπευσε νὰ παραιτηθῇ. Ἑπομένως ἡ σύστασις, τὴν ὁποίαν μοῦ ὑποβάλλει νὰ ἀνακαθάρω τὴν ὑπηρεσίαν ἐπερίττευεν, διότι τὸ πρόσωπον, τὸ ὁποῖον μοῦ ὑποδεικνύει ὁ κ. συνάδελφος ἀπὸ τῆς ἡμέρας κατὰ τὴν ὁποίαν ἀνέλαβα τὸ Ὑπουργεῖον, δὲν ὑπηρετεῖ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Μὲ τοῦτο ὅμως δὲν θέλω νὰ δώσω τὴν ὑπόνοιαν, τὴν ὁποίαν ἔδωκεν ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι εἰς τὴν διεξαγωγὴν τῆς ὑποθέσεως ταύτης ὑπάρχει δόλος, διότι ἐκ τῆς ἀλληλουχίας τῶν γεγονότων προκύπτει, ὅτι ὁ τμηματάρχης τὸν ὁποῖον ὑπαινίττεσθε ὑπῆρξεν ὁ κυρίως ἀντιδράσας, κατὰ τῆς παροχῆς ἀδείας, κατὰ τὰς βεβαιώσεις τῶν συναδέλφων του τῶν ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ συνεργαζομένων, ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ Γνωμοδοτικῷ Συμβουλίῳ παρεδρευόντων. Καὶ ἐπειδὴ ὠνομάσατε τὸν τμηματάρχην σᾶς βεβαιῶ ἐγὼ ὅτι ὁ κ. Πρεζάνης, εἶναι ὁ περισσότερον ἐπιμείνας εἰς τὴν ἀπαγόρευσιν τῆς ἐξαγωγῆς καὶ αὐτῶν τῶν σύκων, διὰ τὰ ὁποῖα εἶχε κατατεθῆ διασάφησις. Ἐπειδὴ ὅμως ὁ ἐνδιαφερόμενος διὰ τὴν ἐξαγωγὴν ἔλεγεν ὅτι τὸ πρᾶγμα εὑρίσκεται μέσα στὸ πλοῖον καὶ ἐπειδὴ δὲν διεκινδύνευον μέγιστα Κοινωνικὰ καὶ Δημόσια συμφέροντα ἐὰν ἐστέλλοντο εἰς τὴν Θεσσαλονίκην τὰ σῦκα αὐτὰ, εἰσήχθη εἰς τὸ Γνωμοδοτικὸν Συμβούλιον ὅπερ ἐξέφρασε τὴν γνώμην, ὅτι σῦκα, διὰ τὰ ὁποῖα ἔχει κατατεθῆ διασάφησις ἔπρεπε νὰ ἐπιτραπῇ νὰ μεταφερθῶσιν εἰς τὴν Μακεδονίαν. Τότε ἐστάλη ἡ διαταγὴ μὲ καλὴν πίστιν, ὡς ἐγὼ νομίζω, περὶ τῆς ἀδείας τῆς μεταφορᾶς, ἐὰν ὄντως εἶχε κατατεθῆ διασάφησις. Τὸ ὅτι δ’ ὑπῆρχε διασάφησις ἀποδεικνύεται ἐξ ἑνὸς τηλεγραφήματος τοῦ σταθμάρχου Μολάων.

§31Π. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ τηλεγράφημα τοῦ σταθμάρχου Μολάων εἶναι μεταγενέστερον τῆς διαταγῆς.

§32Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ (Ὑπουργὸς τοῦ Ἐπισιτισμοῦ). Ὅταν δ’ εἷς ἐξαγωγεύς ἤγειρεν ἀγωγὴν κατὰ τοῦ Δημοσίου ζητῶν ἀποζημιώσεις, τότε τὸ Ὑπουργεῖον ἐτηλεγράφησεν εἰς τὸν Τελώνην, ἐὰν ὑπῆρχε διασάφησις, διὰ τὰ σῦκα αὐτὰ, ὁπότε ἀνεκαλύφθη, ὅτι δὲν ὑπῆρχε διασάφησις κατατεθειμένη. Τὸ γεγονὸς αὐτὸ ἐπεβεβαιώθη μετὰ τὴν ἔγερσιν τῆς ἀγωγῆς καὶ νὰ εἶσθε βέβαιος, ὅτι θὰ γίνουν ἀνακρίσεις καὶ ἐὰν ὄντως ὁ Τελώνης ἐβεβαίωσε γεγονότα ψευδῆ, ἡ ὑπόθεσις θὰ μεταβιβασθῇ ὅπου δεῖ, διὰ νὰ ληφθοῦν τὰ προσήκοντα μέτρα.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γερογιάννης, παρακαλεῖ τὸν κ. ἐπὶ τῆς Γεωργίας Ὑπουργὸν νὰ πληροφορήσῃ αὐτὸν, ἐὰν σκέπτεται νὰ προβῇ, καὶ πότε, εἰς τὴν διανομὴν τῶν ἐν Ἠπείρῳ Ἀμπελακίων καὶ τσιφλικίων. Εἰδικῶς περὶ Ἀμπελακίων προκειμένου, πληροφορεῖται ὅτι ὁ Διευθύνων ἐν τῷ Ὑπουργείῳ τὴν σχετικὴν ὑπηρεσίαν ἔχει ἑτοιμάσῃ τὴν ἐργασίαν καὶ ἑπομένως τὸ ζήτημα θὰ ἦτο ἕτοιμον.

§34Ε. ΡΕΠΟΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Ἀπαντῶν εἰς τὸν κ. Βουλευτήν, λέγω ὅτι, τὸ ζήτημα τῆς διανομῆς τῶν κτημάτων δὲν ἐκτελεῖται εὐθὺς ὡς ἀποφασισθῇ. Τὸ ζήτημα τῆς ἐκτελέσεως εἶναι ζήτημα τοπογράφων, τῶν ὁποίων ὑπάρχει ἀνάγκη. Τοιαῦτα πρόσωπα ἀσχολεῖται τὸ Ὑπουργεῖον, νὰ ἐξεύρῃ.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Γερογιάννης παρακαλεῖ τὸν κ. ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργὸν νὰ πληροφορήσῃ αὐτὸν εἰς τί σημεῖον εὑρίσκεται ἡ ἐπιδημία τοῦ ἐν Ἰωαννίνοις καὶ λοιπῇ Ἠπείρῳ ἐνσκήψαντος ἐξανθηματικοῦ τύφου, ποῖα μέτρα ἐλήφθησαν ἐν Ἰωαννίνοις, Φιλιππιάδι, Ἄρτῃ καὶ Πρεβέζῃ καὶ ποῖον ὑπῆρξε τὸ τελικὸν ἀποτέλεσμα τῆς καταπολεμίσεως τοῦ λοιμοῦ.

§36Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Εἶμαι εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν νὰ πληροφορήσω τόσον τὸν κ. βουλευτὴν ὅσον καὶ τὴν Βουλὴν ὁλόκληρον ὅτι χάρις εἰς τὰ δραστήρια μέτρα τὰ ληφθέντα ἡ νόσος εὑρίσκεται εἰς μεγίστην ὕφεσιν καὶ προσεχῶς ἐλπίζομεν νὰ ἀναγγείλωμεν τὴν ὁλοσχερῆ ἐξάλειψιν τῆς νόσου. Τὸ Ὑπουργεῖον εὐθὺς ὡς ἔλαβεν γνῶσιν τῆς ἐπιδημίας ἀπέστειλε 4 ὑγειονομικοὺς ἐπιθεωρητάς, τὰ ἀπαιτούμενα ὑλικὰ καὶ 120.000 δραχ. πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς καταπολεμήσεως τῆς ἐπιδημίας. Συνεστήθησαν εἰδικὰ συνεργεῖα ἐν Ἀμαλιάδι καὶ Πρεβέζῃ καὶ τῇ βοηθείᾳ καὶ τῶν Συμμαχικῶν ἀρχῶν κατεπολεμήθη ἡ νόσος παντὶ σθένει. Ἡ πρώτη πρᾶξις ἦτο ἡ πυρπόλησις τοῦ κτιρίου τῶν φυλακῶν καὶ ἡ σύστασις εἰδικῶν νοσοκομείων ἔνθα νοσηλεύονται οἱ πάσχοντες καὶ ἐν γένει ἐλήφθησαν πάντα τὰ μέτρα ἅτινα ὡς ἐλπίζω θὰ συντελέσωσιν εἰς τὴν τελείαν ἐξαφάνησιν τῆς νόσου.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Μαλλιόπουλος παρακαλεῖ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν ὅπως εὐαρεστηθῇ καὶ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν διὰ τίνα λόγον δὲν προήχθη εἰσέτι ὁ κατὰ τοὺς προβιβασμοὺς τοῦ 1915 παραλειφθεὶς εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ἐφ. ὑπιάτρου, ἔφεδρος ἀνθυπίατρος Πρίνιζος Ἰωάννης ὅστις μετασχὼν ἀμφοτέρων τῶν ἐνδόξων πολέμων καὶ διακριθεὶς διὰ τὰς ὑπηρεσίας του, καθ’ ἃ μαρτυροῦσιν αἱ ἐκθέσεις, προὐτάθη πρὸς μονιμοποίησιν καὶ φέρεται ἐγγεγραμμένος εἰς τὸν σχετικὸν πίνακα. Πρὸς ἄρσιν τοῦ ἀδικήματος τούτου ὑπεβλήθησαν ἐπανειλημμέναι παρὰ τοῦ ἐνδιαφερομένου ἀναφοραὶ καὶ μολονότι ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία ἀναγνωρίζει τὸ δίκαιον καὶ τὴν γενομένην παραγκώνισιν βραδύνει ἐν τούτοις νὰ ἐκδώσῃ τὸ σχετικὸν πρὸς προαγωγὴν διάταγμα.

§38Α. ΓΡΙΒΑΣ (Ὑφυπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Ὁ ἔφεδρος ἀνθυπίατρος Πρίντζος Ἰωάννης εἶναι ἐγγεγραμμένος εἰς τοὺς πίνακας τῶν κατ’ ἀρχαιότητα προακτέων. Δὲν προήχθη μέχρι τοῦδε. Οἱ προβιβασμοὶ τῶν ἐφέδρων, ὡς γνωστόν, γίνονται μὲν ἐπὶ τῇ βάσει κεκυρωμένων πινάκων, ἀλλὰ καὶ κατὰ τὰς ἀνάγκας τῆς ὑπηρεσίας. Δὲν προήχθησαν ὅμως πάντες οἱ εἰς τοὺς πίνακας προαγωγῆς ἐγγεγραμμένοι.

§39Δ. ΜΑΛΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου εἰς τὴν ὁποίαν ἀπετάνθημεν ἐπανειλημμένως, ἀνεγνώρισε τὸ ἀδίκημα αὐτὸ τὸ γενόμενον εἰς τὸν ἔφεδρον Ἀνθυπίατρον Πρίντζον διὰ τὸν ὁποῖον ὑπάρχουσιν καὶ ἐκθέσεις αὐτοῦ τοῦ γενικοῦ Ἀρχιάτρου κ. Ἀντωνιάδου διὰ τὰς ὑπηρεσίας του τὰς ὁποίας ἀνεγνώρισε καὶ ὁ διευθύνων τὸ τμῆμα κ. Ἀρχίατρος. Καίτοι ὅμως ἀναγνωρίζει ἡ ὑπηρεσία ὅτι ἠδικήθη ὁ ἀξιωματικὸς αὐτὸς καθὼς καὶ πέντε ἓξ ἄλλοι ὡς ὁ Τσαούσης καὶ ἄλλοι, ἐν τούτοις ὄχι μόνον δὲν προήχθησαν, ἀλλὰ καὶ ἔχουν χάσει τὴν σειράν των.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Παπαμιχελάκης παρακαλεῖ τὸν κ. ἐπὶ τοῦ Ἐπισιτισμοῦ Ὑπουργὸν, ὅπως πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν διατὶ ἀπηγορεύθη ἡ ἐκ Κρήτης ἐξαγωγὴ τοῦ βαλανιδίου, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον συνετέλεσεν εἰς τὴν ἐλάττωσιν τῆς τιμῆς αὐτοῦ ἀπὸ μιᾶς δραχμῆς εἰς (30) λεπτά, οἱ δὲ δυστυχεῖς κάτοικοι τῶν βαλανιδοπαραγωγῶν χωρίων, τῶν ἀποζώντων ἐκ μόνου τοῦ εἰσοδήματος τούτου, εὑρίσκονται ἐν ἀπογνώσει.

§41Π. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ (Ὑπουργὸς τοῦ Ἐπισιτισμοῦ). Ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ βαλανιδίου δὲν ἔχει ἀπαγορευθῆ, ἐπειδὴ ὅμως θεωρεῖται ὡς λαθρεμπόριον πολέμου ἀπαιτεῖται πρὸς ἐξαγωγὴν ἄδεια τῶν Πρεσβειῶν. Ὁσάκις δὲ ἐζητήθη τοιαύτη ἄδεια παρεσχέθη πάντοτε ἐκ μέρους τῶν Πρεσβειῶν. Ὥστε ἐὰν θεωρεῖτε ἀπαραίτητον τὴν ἐξαγωγὴν δὲν ἔχετε ἢ νὰ εἰδοποιήσητε νὰ ἀποσταλῇ σχετικὴ αἴτησις ἐκ Κρήτης τὴν ὁποίαν θέλομεν ἐνεργήσει.

§42Μ. ΠΑΠΑΜΙΧΕΛΑΚΗΣ. Εὐχαριστῶ κ. Ὑπουργέ.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ. κ. Ι. Λεκανίτης καὶ Γ. Μυλωνογιάννης ἐρωτῶσι τὸν κ. ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν Ὑπουργὸν διατὶ τὸ Μετοχικὸν Ταμεῖον τοῦ κατὰ γῆν στρατοῦ, ἐνῷ ὑποχρεοῦτο κατὰ τὸ ἄρθρον 5 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 925 νόμου, ἐντὸς 4 μηνῶν ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεώς του (29 Σεπτεμβρίου 1917) νὰ κανονίσῃ τὰς πρὸς αὐτὸ ὀφειλὰς τῶν ἀνδρῶν τῆς τέως Κρητικῆς Χωροφυλακῆς καὶ ἐγγράψῃ αὐτοὺς ὡς μετόχους, δὲν τὸ ἔπραξε μέχρι σήμερον, καίτοι παρῆλθεν ἡ πρὸς τοῦτο ταχθεῖσα προθεσμία πρὸ μηνὸς καὶ πλέον.

§44Α. ΓΡΙΒΑΣ (Ὑφυπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Δὲν ἐκανονίσθησαν μέχρι τοῦδε αἱ ὀφειλαὶ πρὸς τὸ Μετοχικὸν Ταμεῖον Στρατοῦ τῶν ἀνδρῶν τῆς τέως Κρητικῆς Χωροφυλακῆς, διότι πρὸς τοῦτο ἀπαιτεῖται, συμφώνως καὶ πρὸς τὸ ἄρθρον 6 τοῦ οἰκείου νόμου 925 (1915) νὰ τεθῶσιν εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Μετοχικοῦ Ταμείου προηγουμένως τὰ διὰ τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ αὐτοῦ νόμου ὁριζόμενα χρηματικὰ ποσά, ἅτινα δὲν κατεβλήθησαν αὐτῷ, καίτοι τὸ Ταμεῖον τὰ ἐζήτησεν ἀμέσως μετὰ τὴν ἰσχὺν τοῦ ἄνω νόμου 925, διότι ἀπαιτεῖται προηγουμένως ἡ ἐπιψήφισις τοῦ Προϋπολογισμοῦ τοῦ Κράτους τοῦ 1918, εἰς ὃν ἀνεγράφησαν αἱ σχετικαὶ πιστώσεις. Ἐπὶ πλέον δὲν ἐκανονίσθησαν αὗται, διότι ὡς ἐκ τῆς ἀνωμάλου καταστάσεως, πολλοὶ τῶν ἀνδρῶν τῆς τέως Κρητικῆς Χωροφυλακῆς ἐσχάτως ὑπέβαλον τὰ δικαιολογητικὰ ἔγγραφα τῆς ἐγγραφῆς των, ἕτεροι δὲ ἀκόμη δὲν ἠδυνήθησαν νὰ ὑποβάλωσι ταῦτα.

§45Ι. ΛΕΚΑΝΙΔΗΣ. Ὡς γνωρίζετε ἡ Κρητικὴ Χωροφυλακὴ ἀφομοιώθη ἀπὸ τοῦ 1914. Ἀπὸ τῆς ἡμέρας ἐκείνης ἀξιωματικοὶ καὶ ὁπλῖται τῆς χωροφυλακῆς καταβάλλουσιν εἰς τὸ Μετοχικὸν Ταμεῖον. Ἐξωδίκως οἱ ἀντιπρόσωποι τῆς Κρήτης καὶ πρὶν ἔλθωσιν ὡς βουλευταὶ εἰργάσθησαν παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ ἵνα κανονισθῇ τὸ ζήτημα καὶ ὁρισθῇ δι’ αὐτοὺς πόσον εἶναι τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ καταβάλλωσι διὰ νὰ ἐγγραφῶσιν ἀφοῦ πληρώνωσιν εἰς τὸ Μετοχικὸν Ταμεῖον. Δὲν ἐγένετο τίποτε, μέχρις ὅτου οἱ ἀντιπρόσωποι ἐνεργήσαντες κατώρθωσαν νὰ ὑποβληθῇ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ἐψηφίσθη καὶ ἐγένετο νόμος. Κατὰ τὸν νόμον ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος ἐδημοσιεύθη τὴν 29 Σεπτεμβρίου ὤφειλε τὸ Ὑπουργεῖον ἐντὸς τεσσάρων μηνῶν ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεώς του νὰ κανονίσῃ τὸ ζήτημα οὕτως ὥστε νὰ ὁρισθῶσι τὰ ποσὰ τὰ ὁποῖα ἔδει νὰ καταβάλλωσιν οἱ ἄνδρες τῆς Κρητικῆς Χωροφυλακῆς ἵνα ἐγγραφῶσι καὶ αὐτοὶ ὡς μέτοχοι. Καίτοι ὅμως παρῆλθον τέσσαρες μῆνες δὲν ἐγένετο καμμία ἐνέργεια, μετὰ λύπης δὲ ἐπληροφορήθημεν ὅτι μόνον ἀφ’ ἧς ὑπεβλήθη ἡ ἐρώτησις ἡμῶν αὕτη, μόνον ἔκτοτε ἤρχισαν νὰ ζητῶσι ἀπὸ τὸ λογιστήριον καὶ τὰ ἄλλα ἁρμόδια γραφεῖα νὰ ἀποστείλωσι τὰ σχετικὰ ἔγγραφα. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος κ. Ὑπουργὲ καὶ ὄχι ἐκεῖνος τὸν ὁποῖον σᾶς λέγει ἡ ὑπηρεσία. Σᾶς παρακαλοῦμεν λοιπὸν ὅπως διατάξητε τὴν ἐνέργειαν τῶν δεόντων ἵνα τελειώσῃ αὐτὸ τὸ ζήτημα διότι ἀφοῦ καταβάλλωσι ἀπὸ τετραετίας τὰ μερίσματα, πρέπει νὰ ἐγγραφῶσι καὶ διὰ νὰ ἐγγραφῶσι πρέπει νὰ ὁρισθῇ τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ καταβάλλωσι διὰ τὰ προηγούμενα ἔτη.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Τσαλόπουλος παρακαλεῖ τὸν κ. ἐπὶ τῆς Συγκοινωνίας Ὑπουργὸν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν διὰ τίνα λόγον καθυστεροῦνται οἱ μισθοὶ τοῦ τέως ταχυδρόμου Κατερίνης, Λ. Λιοτήρη, πτωχοῦ οἰκογενειάρχου, ἀπὸ 1ης Μαΐου 1916 μέχρι τέλους Ἰουλίου 1916 ἐκ δραχμῶν (150) καὶ δὲν ἐξεδόθη μέχρι τῆς σήμερον ἔνταλμα πληρωμῆς, ἐν ᾧ κατόπιν αἰτήσεως αὐτοῦ τὸ Ταχυδρομικὸν Γραφεῖον Κατερίνης συμμορφωθὲν εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 79990 τῆς 26 Αὐγούστου 1917 διαταγὴν τοῦ Ὑπουργείου, ὑπέβαλε δι’ ἀναφορᾶς του ὑπ’ ἀριθ. 640 τῆς 17 Σεπτεμβρίου 1917 τὰς καταστάσεις τοῦ ταχυδρόμου Λιοτήρη πρὸς πληρωμήν.

§47Α. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας). Λόγῳ τῆς ἀνωμάλου ἀποστολῆς τῶν σχετικῶν καταστάσεων ἀπὸ γραφείου εἰς γραφεῖον δὲν κατωρθώθη ἡ πληρωμή, ἀλλ’ ἤδη ἐνεγράφη πίστωσις καὶ ὅταν ψηφισθῇ ὁ σχετικὸς προϋπολογισμὸς θὰ πληρωθῇ ὁ δικαιοῦχος.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ. κ. Α. Ζητάκης καὶ Μ. Καταπότης ἐρωτῶσι τὸν κ. ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν Ὑπουργὸν διατὶ διδάκτορες τῆς ἰατρικῆς—ὑπηρετήσαντες κατὰ τοὺς πολέμους 1912–1913 ὡς ἐθελονταί, ἔφεδροι δ’ ὁπλῖται κατὰ τὴν παρελθοῦσαν ἐπιστράτευσιν — κατὰ τὴν σημερινὴν ἠδικήθησαν καὶ δὲν ἐπετράπη νὰ εἰσέλθωσιν εἰς τοὺς οὐλαμοὺς, ὑπηρετοῦν δὲ ὡς νοσοκόμοι ὑπὸ ἀνθυπιάτρους διδάκτορας τοῦ 1916 καὶ 1917, παρὰ τὴν συμμετοχήν των ὡς ὁπλιτῶν εἰς τοὺς παρελθόντας πολέμους καὶ τὴν ἀνωτέραν τους ἰατρικὴν ἱκανότητα.

§49Α. ΓΡΙΒΑΣ (Ὑφυπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Θὰ ἐξετάσω τὸ ζήτημα τοῦτο ἐπισταμένως καὶ ἐν καιρῷ θὰ ἀποδώσω τὸ δίκαιον.

§50Α. ΖΗΤΑΚΗΣ. Ἠθελήσαμεν νὰ συστήσωμεν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἐπιληφθῇ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ, διότι γίνεται ἓν μέγα ἄτοπον εἰς νέους ἐπιστήμονας ἢ μᾶλλον ἀφαιρεῖται μία σπουδαία συνδρομὴ τὴν ὁποίαν αὐτοὶ διδάκτορες ἤδη τῆς ἰατρικῆς, ἠδύναντο νὰ παράσχωσι εἰς τὴν Πολιτείαν.

§51Μ. ΚΑΤΑΠΟΤΗΣ. Πρόκειται κ. Πρόεδρε περὶ ἐθελοντῶν οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτησαν κατὰ τοὺς πολέμους τοῦ 1912 καὶ 1913, οἱ ὁποῖοι ἐτραυματίσθησαν καὶ οἱ ὁποῖοι σήμερον ἀδικοῦνται μὴ ἐπιτραπέντος νὰ εἰσέλθωσι εἰς τοὺς οὐλαμοὺς ἀλλ’ εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ ὑπηρετοῦν ὡς νοσοκόμοι ὑπὸ ἀνθυπιάτρους νεωτέρους των ἐπιστήμονας. Νομίζομεν ὅτι εἶναι δίκαιον νὰ ἐπιτραπῇ καὶ εἰς αὐτοὺς νὰ εἰσέλθωσιν εἰς τοὺς οὐλαμούς.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Παπαδάκης ἐρωτᾷ τὸν κ. ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν Ὑπουργόν, ἂν θὰ ληφθοῦν μέτρα βελτιοῦντα τὴν τύχην τῶν Δημοτικῶν Στρατολόγων, οἵτινες μέχρι σήμερον παραμένουν στάσιμοι, κατά τε τὸν μισθὸν τὸν ἐνενηκοντάδραχμον μηνιαίως καὶ κατὰ τὸν βαθμόν.

§53Α. ΓΡΙΒΑΣ (Ὑφυπουργὸς Στρατιωτικῶν). Οἱ Δημοτικοὶ Στρατολόγοι διωρίσθησαν δυνάμει τοῦ Νόμου 481, ὅστις προβλέπει θέσεις Ι τάξεως μὲ μισθὸν δραχ. 180. ΙΙ μὲ μισθὸν δραχ. 130 καὶ ΙΙΙ, μὲ μισθὸν δραχ. 90. Αἱ τάξεις αὗται καθωρίσθησαν ἀναλόγως τοῦ πληθυσμοῦ τῶν σχετικῶν δήμων καὶ οὐχὶ διὰ τὴν προαγωγὴν τῶν δημοτικῶν στρατολόγων. Οἱ διορισθέντες διηγωνίσθησαν κατόπιν αἰτήσεώς των δι’ ὡρισμένην τάξιν ἐθελουσίως καὶ ἐν ἐπιγνώσει τῶν ἐκ τοῦ νόμου παρεχομένων αὐτοῖς ἀπολαυῶν, δικαιωμάτων καὶ ὑποχρεώσεων. Αἱ χηρεύουσαι θέσεις πληροῦνται διὰ διαγωνισμοῦ. Ὡς ἐκ τούτου φρονοῦμεν, ὅτι δὲν παρίσταται ἀνάγκη νὰ γίνῃ σκέψις περὶ βελτιώσεως τῆς θέσεως αὐτῶν.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Παπαδάκης παρακαλεῖ τὸν κ. ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας Ὑπουργὸν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν τίνα προστατευτικὰ μέτρα σκοπεῖ νὰ λάβῃ διὰ τοὺς οἰνοπαραγωγικοὺς πληθυσμοὺς τῆς Ἑλλάδος, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐπελθοῦσαν κρίσιν τῶν οἴνων, λόγῳ τοῦ σταφιδίτου οἴνου, ὃν φαίνεται ἐπαυξάνει ἡ Οἰνοποιητικὴ μὲ τὴν ἐπὶ τούτῳ χρῆσιν ἐμμέσως τοῦ παρακρατήματος.

§55Κ. ΣΠΥΡΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Εἰς τὴν διατύπωσιν τοῦ ἐρωτήματος ὑπάρχει μία ἀνακρίβεια, διότι ὡς γνωστὸν δὲν παρασκευάζεται πλέον σταφιδίτης ἐκ παρακρατήματος, διότι παρακράτημα δὲν ὑπάρχει καθόλου. Εὑρισκόμεθα πρὸ δύο συμφερόντων ἐξ ἴσου σοβαρῶν, τοῦ συμφέροντος τῶν οἰνοπαραγωγῶν ἀφ’ ἑνὸς καὶ τῶν σταφιδοπαραγωγῶν ἀφ’ ἑτέρου, τρέχομεν δὲ τὸν κίνδυνον νὰ πλημυρήσωμεν τὴν Μακεδονίαν μὲ κρασιὰ Ἰταλικά. Ἐν πάσῃ περιπτώσει θέλω νὰ βεβαιώσω τὴν Βουλήν, ὅτι τὸ ζήτημα ἀπασχολεῖ σοβαρῶς τὴν Κυβέρνησιν καὶ ὅτι προσπαθοῦμεν νὰ εὕρωμεν μέσον νὰ θεραπεύσωμεν τὰς ἀνάγκας καὶ τῶν μὲν καὶ τῶν δέ.

§56Ν. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Μοὶ ἐδόθη πληροφορία ὅτι ἐκ τοῦ παρακρατήματος ἡ Ἑνιαία κατασκευάζει σταφιδίτην.

§57Κ. ΣΠΥΡΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Σᾶς εἶπα ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ τοῦτο, διότι δὲν ὑπάρχει παρακράτημα.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αἱ λοιπαὶ ἐρωτήσεις ἀναβάλλονται.

Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ

ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 808 «περὶ συστάσεως τοῦ Πατριωτικοῦ Ἱδρύματος Περιθάλψεως». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον). Ψηφοφορία ἐπὶ τῆς ἐκθέσεως τῆς ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Ἐπιτροπῆς τῆς Βουλῆς «περὶ χορηγήσεως ἀδείας πρὸς ποινικὴν δίωξιν τοῦ βουλευτοῦ Φθιωτιδοφωκίδος κ. Ν. Βελέντζα». Ὁ κ. Α. Ἀργυρὸς ἔχει τὸν λόγον.

§59Α. ΑΡΓΥΡΟΣ. Κύριοι Βουλευταί, παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ εὐαρεστηθῇ νὰ δώσῃ προσοχὴν εἰς τὰς ὀλίγας λέξεις, τὰς ὁποίας θὰ ἀπευθύνω πρὸς αὐτήν, ὀλίγας λέξεις ἀνταξίας, κατὰ τὴν ἰδικήν μου γνώμην, τοῦ μεγάλου θέματος, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται ἐνώπιον αὐτῆς. Δὲν θὰ ἐπιχειρήσω νὰ ἀναπτύξω τὴν σημασίαν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας. Εἶμαι βέβαιος ὅτι σύσσωμος ἡ Βουλὴ ἔχει πλήρη ἐπίγνωσιν τοῦ πράγματος. Ἀλλ’ ἀκριβῶς, ἐνῷ πρόκειται περὶ μεγάλου συνταγματικοῦ δικαιώματος, καὶ ἐνῷ ἡ Βουλὴ ἔχει πλήρη συνείδησιν αὐτοῦ, ἐν τοσούτῳ ἡ διαχείρισις τῆς ὑποθέσεως, ὁ χειρισμὸς τῆς ὑποθέσεως, ὁ χειρισμὸς τοῦ δικαιώματος τούτου, καθὼς ἐμφανίζεται ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ὁ χειρισμὸς, λέγω, τοῦ δικαιώματος τούτου εἶναι ἥκιστα ἀνάλογος πρὸς τὴν σημασίαν τοῦ πράγματος. Ἡ Βουλὴ καλεῖται νὰ δώσῃ γνώμην ἐπὶ αἰτήσεων εἰσαγγελέων. Ἀλλ’ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ἐμφανίζεται ἡ ἡμερησία διάταξις κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Βουλὴ δὲν ζητεῖται νὰ δώσῃ γνώμην ἐπὶ τῆς αἰτήσεως τῶν εἰσαγγελέων, αἰτήσεων, αἱ ὁποῖαι εἶναι τὸ κύριον ἀντικείμενον τῆς ἐξετάσεως τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ καλεῖται νὰ δώσῃ γνώμην ἐπὶ τῆς ἐκθέσεως τῆς ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Ἐπιτροπῆς. Ἔχω πρόχειρον καὶ πρώτην ταύτην τὴν ἀπόδειξιν, ὅτι ὁ χειρισμὸς τοῦ δικαιώματος τῆς ἀσυλίας δὲν εἶναι ἀνάλογος πρὸς τὴν σημασίαν αὐτοῦ. Διότι ἡ Βουλὴ δὲν καλεῖται βεβαίως νὰ δώσῃ γνώμην ἐπὶ τῆς ἐκθέσεως τῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Δικαιοσύνης, ἀλλὰ καλεῖται νὰ δώσῃ γνώμην ἐπὶ τῆς αἰτήσεως τῶν οἰκείων εἰσαγγελέων. Ὅταν τοῦτο ἔχει ὑπ’ ὄψιν ἡ Βουλή, νομίζω ὅτι δὲν θὰ συμφωνήσῃ μὲ τὴν γνώμην τοῦ κ. Προέδρου τῆς Βουλῆς, ὅστις μοὶ ἀπένειμε εἶδος τι ἐφιάλτου ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, ἐφιάλτου ὁ ὁποῖος κατέχει τὴν ψυχήν μου. Ἐζήτησα καὶ εἰς προηγομένην περίπτωσιν, κύριοι, νὰ τηρηθῇ ὁ κανονισμός, νὰ τυπωθοῦν δηλ. καὶ νὰ διανεμηθοῦν αἱ αἰτήσεις τῶν εἰσαγγελέων, διότι ἐπ’ αὐτῶν πρόκειται νὰ ἀποφανθῇ ἡ Βουλή. Καὶ δὲν θὰ ἐξετάσω μὲν βεβαίως, διότι παρέλκει κατὰ τὴν στιγμὴν ταύτην, ἄν, ἀφ’ οὗ ὑπεβλήθησαν αἱ ἐκθέσεις τῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Δικαιοσύνης, καλῶς ἐμφανίζονται κατόπιν τούτου αἱ αἰτήσεις εἰσαγγελέων τυπωμέναι καὶ διανεμημέναι διὰ νὰ ἔλθωμεν καὶ ἀποφανθῶμεν δι’ ἀνατροπῆς τῆς χρονολογικῆς τάξεως ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, θὰ παραδεχθῶ δὲ ὅτι ὁ τύπος κατ’ οὐσίαν ἐξετελέσθη. Ἔχομεν ἐνώπιόν μας τὰς αἰτήσεις τῶν εἰσαγγελέων καὶ καλούμεθα νὰ ἀποφανθῶμεν ἐπ’ αὐτῶν. Ἀλλ’ ὅταν κύριοι Βουλευταὶ, ἐπιμένω τόσον πολὺ ἐπὶ τῆς ἀνάγκης τῆς ὑποβολῆς τῶν αἰτήσεων τῶν εἰσαγγελέων, δὲν ἀποβλέπω βεβαίως εἰς τὴν τήρησιν ξηρῶν τύπων τοῦ κανονισμοῦ, ἀποβλέπω εἰς ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀπέβλεπεν ἀκριβῶς ἡ Βουλὴ ὅταν ἐψήφιζε τὴν διάταξιν περὶ τῆς ἀνάγκης νὰ τυπώνωνται καὶ διανέμωνται αἱ αἰτήσεις τῶν εἰσαγγελέων.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔγειναν ὅλα αὐτά. Ὁμιλήσατε τώρα ἐπὶ τῆς οὐσίας.

§61Α. ΑΡΓΥΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς οὐσίας ὁμιλῶ, καὶ δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ μοῦ ταράσσητε τὴν σειράν τῶν σκέψεών μου. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι αὕτη ἡ προσήκουσα στάσις τοῦ κ. Προέδρου ἀπέναντι τῶν βουλευτῶν, οἵτινες εὑρίσκονται ἐπὶ τοῦ βήματος.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς ἔκαμα τὴν παρατήρησιν δυνάμει τοῦ δικαιώματος ποῦ ἔχω ἐκ τοῦ κανονισμοῦ, διότι ἀπασχολεῖτε τὴν Βουλὴν ἐπὶ τρεῖς ἡμέρας, διότι δὲν ἐξετυπώθησαν αἱ αἰτήσεις. Ἔγειναν ὅλα αὐτά. Ὁμιλήσατε τώρα ἐπὶ τῆς οὐσίας.

§63Α. ΑΡΓΥΡΟΣ. Νομίζω ὅτι δὲν ὁμιλῶ περὶ παρονυχίδος, διότι ὅταν ζητοῦμεν τὴν τύπωσιν καὶ διανομὴν τῶν αἰτήσεων τῶν Εἰσαγγελέων, δὲν ἀποβλέπομεν ὡς εἶπον, εἰς τὴν τήρησιν τοῦ ξηροῦ τύπου τοῦ νόμου ἀλλὰ ἀποβλέπομεν εἰς ἐκεῖνο εἰς τὸ ὁποῖον ἀπέβλεπεν ἡ Βουλὴ ὅταν ἐψήφιζε τὸν νόμον. Ἡ αἴτησις τῶν Εἰσαγγελέων ἐπέχει, ὡς ἔλαβον τὴν τιμὴν πρὸ ἡμερῶν νὰ εἴπω, τὴν θέσιν προτάσεως, ἡ ὁποία ὑποβάλλεται ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, πᾶσα δὲ πρότασις πρέπει νὰ συνοδεύηται ὑπὸ τῆς αἰτιολογίας διὰ τὴν ὁποίαν ζητεῖται παρὰ τῆς Βουλῆς νὰ γίνῃ δεκτή. Ἀλλὰ ποίαν αἰτιολογίαν περιέχουσιν αἱ αἰτήσεις τῶν εἰσαγγελέων, αἱ ὁποῖαι ἀξιοῦσι νὰ γίνωσι τὸ ἀντικείμενον τῆς σκέψεως τῆς Βουλῆς; Ἡ μία ἐξ αὐτῶν, ἡ ἀφορῶσα τὸν ἐκ Φθιώτιδος καὶ Φωκίδος συνάδελφον οὐδὲ μνημονεύει κἂν τὴν πρᾶξιν διὰ τὴν ὁποίαν καταδιώκεται ὁ κ. Ξηρός. Πῶς ἡ Βουλὴ θὰ ἀποφανθῇ ἐπὶ τοιαύτης αἰτήσεως; Διότι εἶπον ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν θὰ ἀποφανθῇ ἐπὶ τῆς ἐκθέσεως τῆς Ἐπιτροπῆς ἀλλ’ ἐπὶ τῆς αἰτήσεως, ἡ δὲ αἴτησις δὲν περιέχει οὐδεμίαν αἰτιολογίαν, ἀλλ’ οὔτε μνημονεύει τὴν αἰτίαν διὰ τὴν ὁποίαν ἡ Βουλὴ καλεῖται νὰ δώσῃ γνώμην. Ὀλιγώτερον ἐλαττωματικὴ εἶναι ἡ αἴτησις, ἡ ὁποία ζητεῖ τὴν καταδίωξιν τοῦ κ. Χριστοδουλιά λόγου χάριν, διότι μνημονεύει ἔγκλημα ἐξυβρίσεως. Ἡ μόνη ἐκ τῶν αἰτήσεων, ἡ ὁποία φέρει τὴν ὄψιν αἰτιολογημένης προτάσεως ἀπέναντι τῆς Βουλῆς εἶναι ὁμολογουμένως ἡ τοῦ Β. Ἐπιτρόπου τοῦ ἐν Λαμίᾳ Στρατοδικείου, καὶ δὲν δύναμαι παρὰ εὑρισκόμενος ἐνώπιον τοιαύτης αἰτήσεως ἐν ἀντιπαραβολῇ πρὸς αἰτήσεις δικαστικῶν προσώπων, τὰ ὁποῖα ὑπῆρξαν τόσον ἐπιλήσμονα τῆς πρὸς τὴν Βουλὴν ὀφειλομένης εὐλαβείας, ὥστε νὰ ὑποβάλλουν αἰτήσεις καὶ νὰ ζητοῦν τὴν ἄδειαν τῆς Βουλῆς πρὸς καταδίωξιν χωρὶς νὰ μνημονεύουν οὐδὲ τὴν πρᾶξιν, διὰ τὴν ὁποίαν ζητεῖται ἡ ἄδεια καταδιώξεως, δὲν δύναμαι, λέγω, παρὰ νὰ ἐξάρω τὴν στάσιν, τὴν ὁποίαν ἐπέδειξεν ὁ Β. Ἐπίτροπος Λαμίας, διὰ μακρῶν ἐκθέσας τοὺς λόγους, διὰ τοὺς ὁποίους ζητεῖ τὴν ἄδειαν τῆς καταδιώξεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Βελέντζα. Ἀλλὰ καὶ ὁ Β. Ἐπίτροπος τοῦ στρατοδικείου Λαμίας ἐνῷ διὰ μακρῶν ἐκθέτει εἰς ἕν, εἰς δύο ἢ τρία κεφάλαια τὰ περὶ ἐγκληματικῶν πράξεων τῶν συλλόγων τῶν ἐπιστράτων, προκειμένου περὶ τοῦ κ. Βελέντζα, διὰ τὸν ὁποῖον ζητεῖται ἡ ἄδεια καταδιώξεως, μνημονεύει μόνον ὅτι ὑπεβλήθη ἐναντίον τοῦ κ. Βελέντζα μήνυσις καὶ ὑπάρχει κατάθεσις μαρτύρων, πέραν δὲ τῆς μνείας ταύτης τῶν μαρτύρων, οἱ ὁποῖοι κατέθεσαν ἐναντίον τοῦ κ. Βελέντζα, δὲν μᾶς λέγει τοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους φρονεῖ ὅτι ἐνδείκνυται ἡ ἐνοχὴ καὶ ἑπομένως ἡ χορηγεία ἀδείας καταδιώξεως τοῦ κ. βουλευτοῦ.

§64Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Τὸ λέγει παρακάτω.

§65Α. ΑΡΓΥΡΟΣ. Δὲν τὸ λέγει, κ. Ὑπουργέ.

§66Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Εἰς τὸ ἕκτον κεφάλαιον.

§67Α. ΑΡΓΥΡΟΣ. Μάλιστα. Ὁ Β. Ἐπίτροπος μᾶς δίδει τὴν γνώμην του, τὴν πεποίθησίν του, ἀλλὰ ποῦ στηρίζει τὴν πεποίθησίν του, αὐτὸ δὲν τὸ λέγει, ἡ δὲ Βουλὴ ἔχει ἀνάγκην νὰ μάθῃ ποῦ στηρίζει τὴν πεποίθησίν του ὁ Β. Ἐπίτροπος.

§68Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἐξ ὅλων τῶν γεγονότων συνάγεται αὐτό.

§69Α. ΑΡΓΥΡΟΣ. Ποῖα εἶναι αὐτὰ τὰ γεγονότα ἐκ τῶν ὁποίων συνάγεται;

§70Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Συμπεριλαμβάνονται εἰς τὸ θέμα.

§71Α. ΑΡΓΥΡΟΣ. Ἐκ τῆς γενομένης ἀναπτύξεως τοῦ θέματος, κ. βουλευταί, συνάγεται ὅτι κακῶς εἰσάγονται αἱ ψηφοφορίαι κατὰ τὴν ἑσπέραν ταύτην ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Ἡ Βουλὴ πρὶν δώσῃ τὴν γνώμην της ἐπὶ τῶν αἰτήσεων τῶν εἰσαγγελέων δικαιοῦται νὰ ἔχῃ ἐνώπιον της τοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους θὰ χορηγήσῃ τὴν ἄδειαν.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶνε ἡ δικογραφία.

§73Α. ΑΡΓΥΡΟΣ. Ἡ δικογραφία, κ. βουλευταί, εἶνε εἰς τὴν διάθεσιν ἑκάστου βουλευτοῦ, ἀλλ’ ὅταν ὑπάρχουν 300 τόσοι βουλευταί, δὲν εἶναι βεβαίως εὔκολον, νὰ λαμβάνουν γνῶσιν αὐτῆς, εἶνε δὲ καθῆκον τῶν κ. Εἰσαγγελέων νὰ διαφωτίζουν τὴν Βουλὴν πῶς ἐσχημάτισαν τὴν γνώμην περὶ παροχῆς ἀδείας καταδιώξεως τῶν βουλευτῶν.

§74Κ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Δι’ αὐτὸ ἐγένοντο αἱ ἐπιτροπαί.

§75Α. ΑΡΓΥΡΟΣ. Θὰ ἐνόμιζον, κ. βουλευταί, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης καὶ ἐν μέτρῳ τινὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, θὰ ἐνεδείκνυον τὸν σεβασμὸν καὶ τὴν εὐλάβειαν των πρὸς τὸ δικαίωμα τῆς ἀσυλίας, ἐὰν, λαμβάνοντες ἀφορμὴν ἐκ τῆς περιστάσεως ταύτης, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐμφανίζονται ἐνώπιον τῆς Βουλῆς αἰτήσεις ἀδείας καταδιώξεως μὴ μνημονεύουσαι κἂν τὸ ἔγκλημα, διὰ τὸ ὁποῖον ζητεῖται ἡ ἄδεια τῆς Βουλῆς, ἐάν, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ὡς πρὸς τοὺς Εἰσαγγελεῖς, ὡς πρὸς τὸν Β. Ἐπίτροπον Λαμίας ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, ἀπέσυρον τὰς αἰτήσεις ταύτας καὶ ἔδιδον εἰς τὰς οἰκείας δικαστικὰς ἀρχὰς ἕνα καλὸν μάθημα περὶ τοῦ τρόπου καθ’ ὃν ὀφείλουν νὰ ἐμφανίζωνται ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, διδάσκοντες αὐτούς, ὅτι ὀφείλουν νὰ δεικνύουν μεγαλειτέραν εὐλάβειαν πρὸς τὸ Σῶμα τῆς ἀντιπροσωπείας τοῦ λαοῦ.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔχει ζητήσει ἄλλος τὸν λόγον. Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ προτείνει ὅπως δοθῇ ἄδεια πρὸς ποινικὴν δίωξιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ν. Βελέντζα, Ν. Καμπάνη, Ι. Χριστοδουλιά καὶ Ν. Ξηροῦ. Παρακαλῶ ὅπως ἡ Βουλὴ ἐπιτρέψει νὰ γίνῃ κοινὴ ψηφοφορία καὶ διὰ τὰς 4 προτάσεις.

§77ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Πετρακάκος ἔχει τὸν λόγον.

§79Δ. ΠΕΤΡΑΚΑΚΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐπιθυμῶ νὰ ἐνισχύσω τὴν γνώμην τοῦ κ. συναδέλφου ἰδίως ὅσον ἀφορᾷ τὴν κατηγορίαν κατὰ τοῦ ἐξ Αἰτωλοακαρνανίας συναδέλφου κ. Ι. Χριστοδουλιά. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς κυβερνήσεως χθὲς ἔθηκε πολὺ περιορισμένην, νομίζω, τὴν ἔννοιαν τῆς Συνταγματικῆς ἀσυλίας, ἀλλ’ ὅσον καὶ ἂν ἑρμηνεύηται περιωρισμένη, ὅσον καὶ ἂν ὅλοι οἱ συνταγματολόγοι, ἴσως καὶ ἐκ πνεύματος ποιᾶς τινος μοχθηρίας πρὸς τὴν ἀντιπροσωπείαν τοῦ λαοῦ, ὑπεστήριξαν ὅτι ἡ Βουλή, ἐπειδὴ εἶνε δικαστήριον, δὲν ἔχει δικαίωμα νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν οὐσίαν τῆς ὑποθέσεως, δὲν ἔχει δικαίωμα νὰ ἐξετάσῃ ἐὰν ἡ πρᾶξις, διὰ τὴν ὁποίαν κατηγορεῖται ὁ βουλευτὴς δὲν προβλέπεται καὶ δὲν τιμωρεῖται ὑπὸ τοῦ νόμου, ὑπάρχουσιν οἱ βασίμως ἀντιλέγοντες. Ἤδη οἱ αὐτοὶ συνταγματολόγοι φρονοῦσιν ὅτι ἡ Βουλὴ δύναται νὰ ἐξετάσῃ τὴν ὑπόθεσιν καὶ νὰ ἀπορρίψῃ ἢ νὰ παράσχῃ τὴν ἄδειαν πρὸς δίωξιν. Διότι τὶ θὰ ἦτο ὁ βουλευτής, ὁ ἐντὸς τοῦ περιβόλου τούτου, ἐὰν ἦτο ἐκτεθειμένος εἰς τὴν κακοβουλίαν τῆς πρώτης κυβερνήσεως καὶ τοῦ πρώτου ἰδιώτου; Ἔχει ἀνάγκην καὶ ὀφείλει νὰ σταθμίσῃ ἡ Βουλὴ ταῦτα πάντα διότι πρόκειται περὶ τῆς κρηπίδος τῶν συνταγματικῶν ἐλευθεριῶν. Ἂς ἀναλογισθῶμεν διὰ ποίων ἀγώνων καὶ θυσιῶν κατεκτήθησαν αἱ κοινοβουλευτικαὶ αὗται ἐλευθερίαι οὐ μόνον τῆς Ἀγγλίας ἀλλὰ καὶ τῶν λοιπῶν Χωρῶν. Σᾶς ὑπενθυμίζω τὸ τόλμημα, τὸ ὁποῖον ἐστοίχισεν τὴν κεφαλὴν εἰς τὸν Βασιλέα Κάρολον Αʹ ὅστις ἐτόλμησε νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν Βουλὴν ἵνα ἰδίᾳ χειρὶ συλλάβῃ ὡρισμένους ἀντιπροσώπους. Ὁ θρασὺς Ἡγεμὼν ἐξέπεσε τοῦ θρόνου καὶ ἐκαρατομήθη. Ἡ Βουλὴ λοιπὸν ὡς Σῶμα πολιτικὸν ἀποβλέπουσα εἰς τὴν σκοπιμότητα ὀφείλει νὰ ἐξετάσῃ τὴν οὐσίαν τῆς ὑποθέσεως καὶ νομίζω, ὅτι ἂν θελήσητε νὰ ἀποβλέψητε εἰς τὸ ἀδίκημα θὰ συνομολογήσητε ὅτι ἄδικος ἐπίθεσις, ἐξύβρισις καὶ ἀντίστασις κατὰ τῆς ἀρχῆς εἶναι τὰ συνηθέστερα πλημμελήματα διὰ τὰ ὁποῖα κατηγορούμεθα ὅλοι οἱ Ἕλληνες. Παρακαλῶ ἐντεῦθεν νὰ προσέξητε ἐπὶ τῆς οὐσίας κυρίως καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ ἀπορρίψητε τὴν κατηγορίαν καὶ ὡς ἐντελῶς ἀσύστατον.

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν τῆς ἐπιτροπῆς ψηφίζωσι «ναὶ» καὶ οἱ μὴ παραδεχόμενοι ψηφίζωσιν «ὄχι». Παρακαλῶ νὰ προσέλθωσιν ὡς ψηφολέκται οἱ κ. κ. Α. Χριστόπουλος καὶ Α. Ζάχος. Ἄρχεται ἡ ψηφοφορία. (Διενεργεῖται ἡ δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως, μυστικὴ διὰ σφαιριδίων ψηφοφορία, ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν τῶν ψηφολεκτῶν κ. κ. Α. Χριστοδούλου, Α. Ζάχου, τοῦ κ. γραμματέως ἐκφωνοῦντος τὰ ὀνόματα τῶν κ. κ. βουλευτῶν).

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει τὶς μὴ ψηφοφορίσας; (οὐδεὶς ἀπαντᾷ). Ἄρχεται ἡ διαλογή. (Διενεργεῖται ἡ διαλογὴ ὑπὸ τῶν ψηφολεκτῶν).

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπερατώθη ἡ διαλογή. (ἀναγινώσκει). Ἐψηφοφόρησαν ἐν ὅλῳ 157. Ἐδόθη δὲ ἡ ἄδεια πρὸς περαιτέρω ποινικὴν δίωξιν διὰ τῶν ἑξῆς ψήφων: Διὰ τὸν κ. Ν. Βελέντζαν διὰ ψήφων 145. Διὰ τὸν κ. Ν. Καμπάνην διὰ ψήφων 143. Διὰ τὸν κ. Ν. Ξηρὸν διὰ ψήφων 137. Διὰ τὸν κ. Ι. Χριστοδουλιᾶν διὰ ψήφων 140. Ἐξακολουθεῖ ἡ νομοθετικὴ ἐργασία. Βʹ Συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἀπὸ 18ης Νοεμβρίου 1917 Νομοθετικοῦ Βασιλικοῦ Διατάγματος «περὶ μὴ ἐφαρμογῆς τῶν διατάξεων τοῦ νόμου ΦΜʹ τῆς 11ης Νοεμβρίου 1875 εἰς τοὺς ὑπαλλήλους παντὸς βαθμοῦ τῆς Κυβερνητικῆς Ἀντιπροσωπείας Ἠπείρου κλπ.». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον). Βʹ Συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 3 Ἰανουαρίου 1918 Β. Διατάγματος «περὶ συνεδριάσεων ἐπιτροπῶν ἐκλογικῶν βιβλιαρίων ταυτότητος». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον). Βʹ Συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἑρμηνείας τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ νόμου 952» τοῦ 1917 «περὶ ἀποχωρήσεως διοικητικῶν ὑπαλλήλων». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον). Βʹ Συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναβολῆς τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ἐκλογῶν». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον). Βʹ Συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου ͵ΨΞϚʹ περὶ διανομῆς τῆς ἐπαρχιακῆς περιουσίας Λευκάδος». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον). Αʹ Συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 2 Δεκεμβρίου 1917 Νομοθετικοῦ Διατάγματος «περὶ συνομολογήσεως δανείων ὑπὸ τῶν ἐν ταῖς Νέαις Χώραις Δήμων». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον). Αʹ Συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 2 Δεκεμβρίου 1917 Νομοθετικοῦ Διατάγματος «περὶ ἀναπληρώσεως Δημάρχου διατελοῦντος ἐν ἀδείᾳ». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον). Αʹ Συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναγνωρίσεως ὡς νομίμως εἰσπραχθέντων τῶν ὑπὸ τῶν τελωνειακῶν ἀρχῶν Κερκύρας ἐπὶ πλέον εἰσπραχθέντων ἐπὶ τοῦ εἰσαγομένου ἢ μεταφερομένου εἰς Κέρκυραν ἀραβοσίτου». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον). Αʹ Συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ καταστατικοῦ τῆς ἐν Καλλιθέᾳ Χαροκοπείου Σχολῆς». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον). Αʹ Συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 617 «περὶ ἀσκήσεως τῶν ἰατρικῶν ἐπαγγελμάτων ἐν ταῖς Νέαις Ἑλληνικαῖς Χώραις». Ὁ κ. Σ. Εὐθυμιάδης, ἔχει τὸν λόγον ἐπ’ αὐτοῦ.

§83Σ. ΕΥΘΥΜΙΑΔΗΣ. Ὁ νόμος 617 περὶ ἀσκήσεως τῶν ἐπαγγελμάτων ἐν ταῖς Νέαις Χώραις, δὲν προέβλεψε περὶ μιᾶς τάξεως φαρμακοποιῶν, ἡ ὁποία ἐπὶ Τουρκοκρατίας εἶχεν ἀσκήσει τὸ ἐπάγγελμα τοῦ φαρμακοποιοῦ ἐπὶ πολλὰ ἔτη, ἀλλ’ ἐπειδὴ δὲν εἶχε ἀκόμη ἱδρυθῆ κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἐν τῇ Τουρκίᾳ Φαρμακευτικὴ Σχολή, κατόπιν κατηρτίσθη Ἐπιτροπὴ ὑπὸ τῆς τότε Ὀθωμανικῆς Κυβερνήσεως, ἵνα ἐξετασθῶσι αὐτοὶ εἰς τὴν Φαρμακευτικήν· οἱ δοκιμασθέντες, ἔλαβον τὴν ἄδειαν ἵνα ἀσκήσωσι τὸ ἐπάγγελμα τοῦ φαρμακοποιοῦ ἐν τῇ Τουρκίᾳ. Ἔκτοτε ἀπὸ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης ἤτοι ἀπὸ τοῦ ἔτους 1884, ἐφωδιασμένοι ὅλοι διὰ τῆς προκαταρκτικῆς ἀδείας ἡ ὁποία ἐχορηγήθη εἰς αὐτοὺς ὑπὸ τῆς συσταθείσης τότε ὑπὸ τῆς Ὀθωμανικῆς Κυβερνήσεως Ἐπιτροπῆς, ἐξηκολούθησαν νὰ ἀσκῶσι τὸ φαρμακευτικὸν ἐπάγγελμα, μέχρι τοῦ ἔτους 1912, ὁπότε ἡ Μακεδονία καὶ ἡ Ἤπειρος ἠλευθερώθησαν. Ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἀναγνωρίσασα τοὺς φαρμακοποιοὺς τούτους ἐπέτρεψε τὴν διατήρησιν τῶν φαρμακείων, μολονότι ὁ νόμος 617 κατὰ παραδρομὴν δὲν προέβλεψε διὰ τοὺς φαρμακοποιούς. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν διὰ τοῦ Βασιλικοῦ Διατάγματος, ἐπεδίωξε τὴν ἐξακολούθησιν τῆς ἐξασκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματός των, μέχρις ὅτου ληφθῇ Νομοθετικὴ πρόνοια περὶ αὐτῶν. Ὡς ἐξάγεται ἐκ τῆς αἰτιολογικῆς ἐκθέσεως τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχεδίου, ἀναγνωρίζεται ἡ ἀνάγκη αὐτὴ τοῦ νὰ ἀναγνωρισθῶσι οἱ φαρμακοποιοὶ αὐτοί, ὑπὸ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, καὶ παρασχεθῇ εἰς αὐτοὺς τὸ δικαίωμα τῆς ἀσκήσεως τοῦ φαρμακευτικοῦ των ἐπαγγέλματος, καθ’ ὅσον Κύριοι προσβάλλονται κεκτημένα δικαιώματα. Ἀλλὰ συνάμα ἀποσοβεῖται καὶ ἡ βεβαία ἔλλειψις φαρμακείων, εἰς πλείστας πόλεις καὶ κωμοπόλεις τῶν νέων χωρῶν, διότι, Κύριοι Βουλευταί, εἰς τὰς νέας χώρας φαρμακεῖα δὲν ὑπάρχουν, μὴ ὑπαρχόντων δὲ φαρμακείων τὸ ἐπάγγελμα τοῦ φαρμακοποιοῦ, ἐκτελοῦσι οἱ ἰατροί, καὶ ἐὰν δὲν ἀναγνωρισθῶσι ὡς πρόκειται διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου οἱ φαρμακοποιοὶ οὗτοι, οἱ πρακτικὴν ἄδειαν ἔχοντες, θὰ παρατηρηθῇ μεγάλη ἔλλειψις φαρμακείων ἐν ταῖς Νέαις Χώραις. Ἀλλ’ ἐνῷ διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου πρόκειται νὰ ἀναγνωρισθῶσι οἱ φαρμακοποιοὶ οὗτοι, καὶ νὰ γίνῃ τρόπον τινὰ ἐπανόρθωσις τοῦ προσγενομένου εἰς αὐτοὺς ἀδικήματος, διὰ τῶν διατάξεων τοῦ παρόντος ἄρθρου τίθενται δύο ὅροι οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκτελεσθῶσι, διὰ τῶν ὁποίων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παρασχεθῇ εἰς αὐτοὺς ἡ εὐκαιρία αὕτη, τοῦ νὰ ὑποστῶσιν τρόπον τινὰ δοκιμασίαν ἐκ νέου, καὶ δεύτερον, νὰ ὑποχρεωθῶσι νὰ προσέλθωσιν εἰς τὰ φαρμακεῖα διπλωματοῦχοι φαρμακοποιοί, ἔχοντες ἄδειαν ἐξασκήσεως τοῦ φαρμακευτικοῦ ἐπαγγέλματος, διότι εἶναι ἀπολύτως ἀδύνατον νὰ γίνῃ, φαρμακοποιός, ὁ ὁποῖος ἐργάζεται εἰς τὰς ἐπαρχίας τῶν Νέων Χωρῶν, καὶ ὅστις μόλις κατορθώνει νὰ συντηρῇ διὰ τῶν πόρων τοῦ φαρμακείου τὴν οἰκογένειάν του, εἶναι ἀπολύτως ἀδύνατον, διὰ νὰ προσλάβῃ διπλωματοῦχον διότι πρέπει νὰ πληρώσῃ αὐτὸν ἐνῷ μόλις κατορθώνει νὰ συντηρῆται μόνος του διὰ τῶν πόρων τοῦ φαρμακείου. Ἄλλως τε καὶ ἡ ἐξεύρεσις τοιούτων φαρμακοποιῶν εἰς τὰς ἐπαρχίας εἶναι ἀδύνατος. Τιθεμένου λοιπὸν τοῦ ὅρου τούτου ἀποκλείονται τελείως οἱ φαρμακοποιοὶ οὗτοι, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ 40ετίαν ἐξήσκησαν τὸ ἐπάγγελμα καὶ ἐξακολουθοῦν νὰ τὸ ἐξασκοῦν ἀπὸ τὸ 1912 καὶ ἐντεῦθεν. Καὶ ἡ τάξις αὐτῶν τῶν φαρμακοποιῶν τῶν γεγηρακότων θὰ κινδυνεύσῃ ν’ ἀποθάνῃ τὸν ἐξ ἀσιτίας θάνατον. Εἰς τὸ δεύτερον ἄρθρον ὑπάρχει διάταξις ὅτι τὰ φαρμακεῖα ταῦτα καὶ ἂν ἀκόμη ἀνεγνωρίσθησαν καὶ ἐλειτούργησαν ἐπὶ χρονικόν τι διάστημα καὶ πάλιν δὲν θὰ δύνανται νὰ διαθέτωσιν ὡς βούλονται τὴν περιουσίαν αὐτῶν οὔτε ἐν ζωῇ οὔτε μετὰ θάνατον. Φρονῶ, κύριε Ὑπουργὲ ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ ἀδικεῖ μεγάλως τοὺς φαρμακοποιοὺς τούτους ἢ μᾶλλον τοὺς ἐμποδίζει νὰ διαθέτωσιν ἐλευθέρως τὴν περιουσίαν αὐτῶν. Ἄλλως τε διατί, παρακαλῶ, αὐτὴ ἡ διάκρισις διὰ τοὺς δυστυχεῖς αὐτοὺς φαρμακοποιούς· διατὶ τὰ διπλώματα τῶν δικηγόρων, τῶν ἰατρῶν, τῶν μαιῶν καὶ ἄλλων ν’ ἀναγνωρίζωνται καὶ νὰ μὴ ἀναγνωρίζωνται αἱ κανονικαὶ ἄδειαι τῶν φαρμακοποιῶν τούτων; Διατὶ αὐτὴ ἡ ἐξαίρεσις; Διατὶ ἡ διάκρισις νὰ εἶναι μόνον διὰ τοὺς φαρμακοποιοὺς οἱ ὁποῖοι ἄλλως τε εἶναι καὶ ὀλίγοι; Ἄλλως τε δὲν ὑπάρχει λόγος ὁ ὁποῖος νὰ παρέχῃ ἀφορμὴν πρὸς κλείσιμον τῶν φαρμακείων τούτων. Διότι δὲν ὑπάρχει οὐδὲν παράπονον ἐναντίον τῶν φαρμακείων αὐτῶν ἢ ὅτι δὲν ἐξετέλεσαν συνταγήν τινα κατὰ τὴν ἐπιστήμην ἢ δι’ ἄλλο τι. (Κ. ΑΛΑΒΑΝΟΣ. Αὐτὸ δὲν εἰμπορεῖ νὰ βεβαιωθῇ.

§84Σ. ΕΥΘΥΜΙΑΔΗΣ. Μὰ δὲν ὑπάρχει κατηγορία. Ἄλλως τε τὸ φαρμακευτικὸν εἶναι ἐπιστήμη ἐμπειρικὴ ἢ μᾶλλον τέχνη. Σήμερον οἱ φαρμακοποιοὶ οἱ ὁποῖοι ἔχουν δίπλωμα δὲν ἐργάζονται μόνοι των. Διὰ τοὺς λόγους τούτους ὑποβάλλω τροπολογίαν ἐπὶ τῶν δύο ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ τοῦ πρώτου καὶ τοῦ δευτέρου μετὰ τῆς σχετικῆς ἐκθέσεως. Θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν καὶ ἰδιαιτέρως τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν ταύτην, διότι δι’ αὐτῆς θὰ σωθῶσιν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἐξήσκησαν τὸ ἐπάγγελμα τοῦ φαρμακοποιοῦ ἐπὶ σειρὰν ὁλοκλήρων ἐτῶν. Διότι ἡ ἄδεια ἡ ὁποία ἐχορηγήθη εἰς αὐτοὺς ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ἐδόθη τὸ 1884 καὶ διὰ νὰ δοθῇ ἄδεια τὸ 1884 ἔπρεπε κατὰ τοὺς Τουρκικοὺς νόμους νὰ ἔχῃ ἐξασκήσῃ ὁ φαρμακοποιὸς τὸ ἐπάγγελμα ἐπὶ μίαν τριετίαν. Ὥστε κατ’ αὐτὸν τὸν ὑπολογισμὸν συμπληροῦται τριακονταετία. Εἶναι λοιπόν, ἄδικον, κύριοι Βουλευταί, τώρα εἰς τὸ τέλος τοῦ βίου των νὰ ριφθοῦν εἰς τοὺς δρόμους.

§85Κ. ΡΑΚΤΙΒΑΝ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ μετριάζονται αἱ διατάξεις τοῦ νόμου 697 ὅστις ἐὰν εἶχεν ἐφαρμοσθῆ κατὰ γράμμα θὰ ἔπρεπε ὅλα τὰ φαρμακεῖα περὶ ὧν λαμβάνεται πρόνοια νὰ εἶναι κεκλεισμένα. Δὲν ἐλήφθησαν δὲ ὑπ’ ὄψιν οὔτε κεκτημένα δικαιώματα, ὅπως ὑποστηρίζῃ ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος, οὔτε ἡ γνώμη ὅτι ἔχουσι τὸ δικαίωμα νὰ ἐξακολουθήσωσι τὴν ἐξάσκησιν τοῦ ἐπαγγέλματος ἀλλ’ ἐθεωρήθη ὅτι δὲν ἠδύνατο νὰ ἐπιτραπῇ ἡ ἐξάσκησις εἰμὴ ὑπὸ ὅρους ἐξασφαλίζοντας τὴν δημοσίαν ὑγείαν. Δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐμπιστευθῶμεν εἰς τὰς ἀδείας τὰς Τουρκικάς, αἱ ὁποῖαι παρεχωροῦντο, ὅπως ὑπάρχουν παραδείγματα, καὶ ἐν ἀπουσίᾳ τῶν ἐξεταζομένων. Τὸ νομοσχέδιον δὲν ζητεῖ δύο συνάμα ἀλλὰ διαζευτικῶς ζητεῖ ἢ δοκιμασίαν ἐνώπιον Ἐπιτροπῆς, εἰς τὴν ὁποίαν δύναται νὰ προσέλθῃ ὁ φαρμακοποιὸς, ὁ ὁποῖος ἔχει τὴν ἀπαιτουμένην ἐμπειρίαν καὶ δὲν φρονῶ ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ θὰ τὸν ἀπορρίψῃ εἰκῇ καὶ ὡς ἔτυχεν ἢ νὰ προσληφθῇ ἐπιστήμων φαρμακοποιός, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ τὴν νόμιμον ἐγγύησιν. Ὥστε δὲν εἶναι ἀδύνατος ἡ συμμόρφωσις μὲ τοὺς ὅρους τοῦ νομοσχεδίου, οἱ ὁποῖοι τίθενται διαζευτικῶς διὰ νὰ ἐπιτρέψωμεν τὴν λειτουργίαν εἰς τὰ φαρμακεῖα ἐκ τῶν ὁποίων τινὰ μὲν λειτουργοῦσιν ἀπὸ τοῦ 1884 ἀλλ’ ὑπάρχουν καὶ ἄλλα τὰ ὁποῖα ἤνοιξαν εἰς τὸ 1910 κατὰ τὸν Τουρκικὸν νόμον. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὁμολογουμένως εἶναι ἄξιον προσοχῆς καὶ τὸ ὁποῖον ἐπιφυλάσσομαι νὰ διατυπώσω εἰς τὴν ἑπομένην συζήτησιν εἶναι ἡ παρατήρησις καθ’ ἣν στεροῦμεν τοὺς φαρμακοποιοὺς περιουσίας ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ὅτι δὲν δύνανται νὰ μεταβιβάσωσι τὸν τίτλον. Ἐφόσον πρόκειται περὶ ὑπεραρίθμων φαρμακείων τὰ περὶ μεταβιβάσεως τοῦ φαρμακείου θέλουσι κριθῆ κατὰ τοὺς αὐστηροὺς ὁρισμοὺς τοῦ νόμου. Ὁπωσδήποτε ἐπὶ τούτων ἐπιφυλάσσομαι νὰ διατυπώσω τὸ νομοσχέδιον κατὰ τὴν βʹ ἀνάγνωσιν.

§86ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, Δεκτόν. (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον).

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προσλήψεως τηλεφωνητριῶν καὶ δακτυλογράφων εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν». Ὁ κ. Χρυσοστάλης ἔχει ἐπ’ αὐτοῦ τὸν λόγον.

§88Δ. ΧΡΥΣΟΣΤΑΛΗΣ. Ἤθελον παρακαλέσει τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν ν’ ἀπαλείψῃ ἐκ τοῦ αʹ ἄρθρου τοῦ νομοσχεδίου τὴν λέξιν «θηλέων». Τί θέλουν τὰ θηλικὰ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν; Εἰς ὅλα τὰ Ὑπουργεῖα ἐμπῆκαν αὐτὸ τὰ θηλικὰ καὶ νομίζει κανεὶς ὅτι τὰ Ὑπουργεῖα εἶναι παρθεναγωγεῖα, ἂν ὄχι κάτι ἄλλο. Ἔχομεν τόσους ἄρρενας δακτυλογράφους, οἱ ὁποῖοι εἰμποροῦν ν’ ἀντικαταστήσουν τοὺς στρατευομένους. Παρακαλῶ λοιπὸν ν’ ἀπαλειφθῇ ἡ λέξις «θηλέων» ὡς ἀπάδουσα τοὐλάχιστον διὰ πολεμικὸν Ὑπουργεῖον ὡς τὸ τῶν Στρατιωτικῶν.

§89Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Νὰ εὔχεσθε, κ. Βουλευτά, νὰ ἔλθωσι ν’ ἀντικαταστήσωσιν ὅσον τὸ δυνατὸν περισσοτέρους κουραμπιέδες. (Χειροκροτήματα ἐκ τῶν θεωρείων τῶν κυριῶν).

§90ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, Δεκτόν. (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον).

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ χορηγήσεως συνδρομῆς ἐκ τοῦ Δημοσίου Ταμείου ὑπὲρ τῆς Παιδιατρικῆς Κλινικῆς τοῦ Πανεπιστημίου». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ χορηγείας πιστώσεως διὰ στατιστικὰς ἐργασίας τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον). Συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ νόμου ϞΑʹ τῆς 13 Νοεμβρίου 1864 «περὶ συντάξεως τοῦ στρατοῦ τῆς ξηρᾶς καὶ θαλάσσης νόμων». (Ψηφίζεται κατ’ ἀρχὴν). Συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τοῦ νόμου 972 τῆς 21 Ὀκτωβρίου 1917 «περὶ συστάσεως Στρατιωτικοῦ Συμβουλίου». (Ψηφίζεται κατ’ ἀρχήν). Συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταρτισμοῦ πινάκων προβιβασμοῦ ἐφέδρων ἀξιωματικῶν, ἀνθυπασπιστῶν καὶ στρατιωτικῶν ὑπαλλήλων». (Ψηφίζεται κατ’ ἀρχήν). Συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καθορισμοῦ καταστάσεως ἐφέδρων ἀξιωματικῶν». (Ψηφίζεται κατ’ ἀρχήν). Συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως στρατιωτικοῦ Συμβουλίου διὰ τὸν ἔλεγχον ἐφέδρων ἀξιωματικῶν, ἀνθυπασπιστῶν ὡς καὶ στρατιωτικῶν ὑπαλλήλων». (Ψηφίζεται κατ’ ἀρχήν). Συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως μονιμοποιήσεων καὶ προβιβασμῶν ἐφέδρων ἀξιωματικῶν, ἀνθυπασπιστῶν, ὡς καὶ περὶ προβιβασμοῦ ὑπαξιωματικῶν εἰς ἀνθυπασπιστάς». (Ψηφίζεται κατ’ ἀρχήν). Συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τῶν ἀφορωσῶν τὰς τελέσεις τῶν γάμων τῶν στρατιωτικῶν». (Ψηφίζεται κατ’ ἀρχήν). Συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταρτισμοῦ ἐθελοντικῶν σωμάτων προοριζομένων διά τε τὴν πολεμικὴν ἐνέργειαν καὶ τὴν τάξιν καὶ ἀσφάλειαν τῆς χώρας ἐν τῷ ἐσωτερικῷ.» (Ψηφίζεται κατ’ ἀρχήν). Συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀπονομῆς ἀνωτέρου βαθμοῦ εἰς τοὺς ἀξιωματικοὺς τῆς Γαλλικῆς Ἀποστολῆς». (Ψηφίζεται κατ’ ἀρχήν). Συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μεταφορᾶς ἐφέδρων ἀξιωματικῶν ἀπὸ ὅπλου εἰς ὅπλον». (Ψηφίζεται κατ’ ἀρχήν). Συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος τῆς 16ης Δεκεμβρίου 1917 «περὶ μονιμοποιήσεως ἐφέδρων ἀξιωματικῶν καὶ ἀνθυπασπιστῶν». (Ψηφίζεται κατ’ ἀρχήν). Συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναθεωρήσεως πινάκων προβιβασμοῦ ἀξιωματικῶν, ἀνθυπασπιστῶν καὶ ἀρχιτεχνιτῶν». (Ψηφίζεται κατ’ ἀρχήν). Συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τῶν νόμων ͵ΓΩΚΓʹ «περὶ ὀργανισμοῦ τοῦ Ἐθνικοῦ Πανεπιστημίου» καὶ ͵ΓΩΚΕʹ «περὶ Καποδιστριακοῦ Πανεπιστημίου». (Ψηφίζεται κατ’ ἀρχήν).

§92ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ λυθῇ ἡ συνεδρίασις, κ. Πρόεδρε.

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις, ἵνα ἐπαναληφθῇ αὕτη τὴν 4ην μ. μ. αὔριον. (Ὥρᾳ 6.30′ μ. μ.).