1917.09.20

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 31Η

ΤΕΤΑΡΤΗ 20 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1917

Προεδρία κ. Θ. ΣΟΦΟΥΛΗ

(Ὥρα 6 μ.μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ν’ ἀναγνωσθῶσι τὰ πρακτικά. (Ἀναγινώσκονται καὶ ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως).

§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: — Ἡ Κοινότης Ρωμαϊκοῦ παρακαλεῖ ὅπως ἀρθῇ ἡ διατίμησις τοῦ βαμβακοσπόρου. — Οἱ ἐν τῷ Σωφρονιστηρίῳ Καλαμίου Κρήτης κρατούμενοι παρακαλοῦσιν ὅπως τύχωσι τῆς ἀμνηστείας, τῆς ὁποίας καὶ ἄλλοι συνεγκληματίαι των ἔτυχον. — Ὁ συνταγματάρχης Νικόλαος Σκυλοδῆμος παρακαλεῖ ὅπως ἀρθῇ τὸ προσγενόμενον εἰς αὐτὸν ἀδίκημα παρὰ τὸν ἐν ἰσχύει νόμον ΓΥΙΕʹ τῆς 18 Νοεμβρίου 1909, διὰ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου τοῦ 492 νόμου τῆς 18 Νοεμβρίου 1914 καὶ ἑρμηνείας τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου. — Οἱ τραυματίαι τῶν πολέμων 1912 καὶ 1913 καὶ ἐντεῦθεν παρακαλοῦσιν ὅπως τοῖς χορηγηθῇ ἐργατικὴ μερὶς ἄρτου κατὰ τὴν ἀπογραφήν. — Ὁ βουλευτὴς Φλωρίνης κ. Σ. Λιούμπης ζητεῖ 20ήμερον παράτασιν τῆς ἀδείας του. (Μὴ ὑπαρχούσης ἀντιρρήσεως ἡ παράτασις χορηγεῖται). — Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Θ. Πετροκόκκινος, Λ. Καλδοκορέσης, Χ. Ροδοκανάκης καὶ Α. Χωρέμης ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μειώσεως τοῦ ἐν ταῖς Νέαις Χώραις πλὴν Κρήτης καὶ Σάμου εἰσπραττομένου φόρου δεκάτης, καταργήσεως αὐτῆς ἐπὶ τῶν προϊόντων κλπ.».

Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Φλῶρος ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων τῶν χωρίων Φιλιππιάδος.

§4Π. ΦΛΩΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ προκάτοχος Κυβέρνησις εἶχε καταργήσει τὴν ὑποδιοίκησιν Φιλιππιάδος. Ἤδη οἱ κάτοικοι τοῦ χωρίου Φιλιππιάδος παραπονοῦνται διὰ τὸ ἄδικον αὐτὸ τῆς προγενεστέρας Κυβερνήσεως καὶ ζητοῦσιν ὅπως ἡ παροῦσα Κυβέρνησις ἐπανορθώσῃ τὸ ἀδίκημα, καθόσον ἡ ὑποδιοίκησις περιελάμβανε 45 χωρία, τὰ ὁποῖα ἤδη ὑπήχθησαν ἄλλα εἰς τὴν Ἄρταν καὶ ἄλλα εἰς τὴν Πρέβεζαν. Ἂν ἡ Ὑπηρεσία ἡ σημερινὴ εὑρίσκῃ ὀρθοὺς τοὺς λόγους τοὺς παραγωγικοὺς τῆς τοιαύτης ἀποφάσεως, ἂς ἐμμείνῃ εἰς τὴν ἀπόφασιν, ἐν ἐναντίᾳ ὅμως περιπτώσει ἂς ἐπανορθώσῃ τὸ γενόμενον.

§5Ε. ΡΕΠΟΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Δὲν δύναμαι νὰ προβῶ εἰς οἱανδήποτε ἀπόφασιν πρὶν ἢ ἔχω τὴν γνώμην τῆς ἁρμοδίας Νομαρχίας, παρ’ ἧς θὰ ζητηθῶσι πληροφορίαι.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Χρυσοστάλης ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων τοῦ χωρίου Λίμνης–Εὐβοίας.

§7Δ. ΧΡΥΣΟΣΤΑΛΗΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργὸν διὰ τὴν ἑξῆς καταστᾶσαν σκανδαλώδη ὑπόθεσιν. Ἐν Λίμνῃ Εὐβοίας ὑπῆρχε πρὸ τριακονταετίας Κοινότης, ἱδρυθεῖσα διὰ τοῦ ΑΡΠʹ νόμου, ἥτις ἔδει νὰ συγχωνευθῇ πρὸς τὴν νεαρὰν Κοινότητα ΔΝΖʹ. Ἐν τῇ ἀρχῇ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νέου «περὶ Κοινοτήτων» νόμου, ὁ ἤδη Ὑπουργὸς κ. Ρέπουλης ἥνωσε ταύτην πρὸ διετίας· μετὰ πάροδον ὅμως ἑπταμήνου διαστήματος, ὑπουργοῦντος τοῦ κ. Τριανταφυλλάκου, ἐχώρισε ταύτην οὗτος δι’ ἀποφάσεώς του καὶ μετὰ πάροδον ἑξαμήνου, ὑπουργοῦντος τοῦ κ. Τσέλλου, ἡνώθη αὖθις, ἀλλὰ μετὰ δέκα ἡμέρας ἡ ἀπόφασις ἀνεστάλη. Τὸ Συμβούλιον τῆς νέας Κοινότητος, βλέπον τὴν κατάστασιν ταύτην, ἔφερε τὴν ὑπόθεσιν εἰς τὸ Δικαστήριον, καὶ τὸ Ἐφετεῖον Ἀθηνῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 50 ἀποφάσεώς του ἐ.ἔ. ἥνωσε ταύτην. Ἡ ἀπόφασις αὕτη ἐκοινοποιήθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, ἀλλ’ ἡ Ὑπηρεσία οὐδὲν ἐνήργησεν ὅπως ἀναγνωρισθῇ ἡ διοικητικὴ ἕνωσις, ἀναμένουσα τὴν ἀπόφασιν τοῦ Ἀρείου Πάγου, ὅπερ δὲν εἶναι νόμιμον, καθότι ἡ ἀπόφασις τοῦ Ἐφετείου εἶναι ἐκτελεστή, καὶ ἡ περιουσία οὕτω τῆς ᾼΡΠʹ Κοινότητος καταστρέφεται, ὡς διευθυνομένη ὑπὸ ἐπιτρόπων ἀνευθύνων ἤδη, καθότι διευθύνουσιν ἤδη τὴν περιουσίαν τῆς Κοινότητος ἐπὶ ὀκτὼ ἔτη, ἐνῷ ὁ νόμος ᾼΡΠʹ διατάσσει τετραετῆ ὑπηρεσίαν. Ἡ Κοινότης ἔχει μεταλλεῖα λευκολίθου, τοῦ περιζητήτου ἤδη τούτου ὀρυκτοῦ, καὶ τὸ σκάνδαλον περιστρέφεται περὶ τὴν διαχείρισιν τοῦ λευκολίθου, συνυποβάλλει δὲ πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ αἴτησιν τῶν συνιδιοκτητῶν μεταλλείων λευκολίθου κατοίκων Λίμνης. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ δώσῃ ἄμεσον λύσιν εἰς τὸ ζήτημα τοῦτο.

§8Ε. ΡΕΠΟΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Ἅμα τῇ ἀναλήψει τῆς Ἀρχῆς ὑπὸ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, ἀνεφέρθη ἡ Κοινότης Λίμνης εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ ἐγὼ μόνον τότε ἔμαθον ὅτι εἶχεν ἀνατραπῆ ἡ ἀπόφασίς μου ὑπὸ προκατόχου Ὑπουργοῦ. Ἐζήτησα νὰ μάθω εἰς ποῖον σημεῖον εὑρίσκεται ἡ ὑπόθεσις καὶ ἔμαθον ὅτι εὑρίσκεται ἐκκρεμὴς ἐνώπιον τοῦ Ἀρείου Πάγου, ἀλλ’ ὅτι τὸ Ἐφετεῖον δι’ ἀποφάσεως αὐτοῦ ὄχι μόνον εἶχεν ἀναγνωρίσει τὸ ὀρθὸν καὶ νόμιμον τῆς ἐμῆς ἀποφάσεως, ἀλλ’ ἐν αὐτῷ τῷ σκεπτικῷ περιελάμβανε σχεδὸν ἐπὶ λέξει τὰ ἐπιχειρήματα αὐτῆς. Ἐθεώρησα ὀρθὸν νὰ ἀναμείνω καὶ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Ἀρείου Πάγου, ἡ σκέψις ὅμως ὅτι ἡ ἀπόφασις θὰ βραδύνῃ πολύ, ὁ κίνδυνος τῆς περιουσίας τῆς Κοινότητος Λίμνης καὶ ἄμεσος ἀντίληψις τὴν ὁποίαν ἔσχον, μὲ ἔπεισαν ὅτι ἔπρεπε νὰ προβῶ ὡς τάχιστα εἰς ἐπαναφορὰν τῶν πραγμάτων εἰς ὃ σημεῖον τὰ εἶχον ἀφήσει ὅταν ἀπεχώρησα τοῦ Ὑπουργείου.

§9Δ. ΧΡΥΣΟΣΤΑΛΗΣ. Ὡραῖα.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Τερζάκης ἐρωτᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, διατί δὲν κανονίζει τὴν σειρὰν τῆς ἀρχαιότητος 19 λοχαγῶν τοῦ πεζικοῦ τῆς κλάσεως 1911.

§11Δ. ΤΕΡΖΑΚΗΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν, διατί δὲν κανονίζει τὴν σειρὰν τῆς ἀρχαιότητος 19 λοχαγῶν τοῦ πεζικοῦ τῆς κλάσεως 1911, μονιμοποιηθέντων δυνάμει τοῦ νόμου 143 καὶ τοῦ νόμου 299, κανονίζοντος τὴν σειρὰν τῆς ἀρχαιότητος τούτων κατόπιν τῆς ἀποφάσεως τοῦ Εἰρηνοδικείου Ἀθηνῶν ὑπ’ ἀριθμὸν 528 τοῦ 1916, ἥτις ὑπεβλήθη νομίμως εἰς τὸ Ὑπουργεῖον.

§12Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Ἐπὶ τοῦ ἐρωτήματος τοῦ βουλευτοῦ κ. Τερζάκη ἐν σχέσει πρὸς τοὺς 19 λοχαγοὺς τοῦ πεζικοῦ, πληροφορῶ τὴν Βουλὴν ὅτι ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν θὰ εἰσαχθῇ εἰς τὴν Βουλὴν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θέλει προνοήσει περὶ τοῦ ζητήματος τούτου.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Γκέκας ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων τοῦ χωρίου Τσάγεζι τῆς Θεσσαλίας.

§14Ι. ΓΚΕΚΑΣ. Πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Γεωργίας ἀπευθύνομαι. Ἐν Ἀγυιᾷ ὑπάρχουσι δάση ἐκ καστανεῶν, ἐκτεταμένα δάση, πρό τινων δὲ ἐτῶν, δύο ἢ τριῶν, δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ βεβαιώσω ἀκριβῶς, ἐνηργήθη διὰ δημοπρασίας ἐνοικίασις τῆς ἐπικαρπίας, τῆς συλογῆς τῶν καστάνων. Δυνάμει τῆς διακηρύξεως ταύτης, οἱ χωρικοὶ συνέλεξαν πέρυσι τὰ κάστανα καὶ ἔφεραν ταῦτα εἰς τὴν ἀγορὰν Ἁγυιᾶς πρὸς πώλησιν. Ἀλλὰ ὁ δασάρχης ἐνόμισεν ὅτι εἶχε δικαίωμα νὰ νομοθετῇ καὶ ἐζήτησεν ἀπὸ τοὺς χωρικοὺς νὰ κατάσχῃ τὰ κάστανα, διότι δὲν εἶχον τίτλους ἰδιοκτησίας τῶν καστανεῶν. Ἐπειδὴ οἱ χωρικοὶ δὲν εἶχον τὰ μέσα ταῦτα, ὁ δασάρχης ἐξέσχισε τοὺς σάκκους καὶ διεσκόρπισε τὰ κάστανα εἰς τὴν Ἀγοράν. Οἱ χωρικοὶ, ἀφοῦ εἰς μάτην ἀνέμειναν ἐπί τινας ἡμέρας διόρθωσιν τοῦ ἀτόπου, συνέλεξαν τὰ κάστανα. Ὁ δασάρχης ἐθεώρησε τοῦτο ὡς ἀντίστασιν κατὰ τῆς Ἀρχῆς, κατεμήνυσε τούτους καὶ οὕτω πάντες οἱ χωρικοὶ οὗτοι, εἰσαχθέντες εἰς δίκην, κατεδικάσθησαν ἐπὶ ἀντιστάσει κατὰ τῆς Ἀρχῆς. Ἡ διακήρυξις ἔλεγεν ὅτι ἡ συλλογὴ τῶν καστάνων ἄρχεται ἀπὸ τῆς 1ης Σεπτεμβρίου. Ὁ δασάρχης ὅμως, ἔχων φαίνεται δημιουργήσει δι’ ἑαυτὸν προηγούμενον, ὥστε νὰ ἀντιλαμβάνεται κακῶς τὰ δίκαια τῶν χωρικῶν, εἰς τὴν ἐνοικίασιν τῶν δημοσίων δασῶν περιέλαβε, δίδων ἰδίαν ἑρμηνείαν, καὶ τὰς καστανέας τῶν δασῶν αὐτῶν. Τοιουτοτρόπως δὲ ὅλος ὁ κόσμος αὐτὸς τῶν χωρικῶν εἰσήχθη εἰς τὸ Δικαστήριον ἀπὸ αὐτὸν τὸν ἴδιον δασάρχην, ὁ ὁποῖος εἶναι συγχρόνως καὶ δημόσιος κατήγορος, καὶ κατεδικάσθη ἀπὸ αὐτόν, ὁ ὁποῖος δι’ αὐτὴν ὅλην τὴν ἱστορίαν ζητεῖ ἀμοιβὴν ἀπὸ τὸ Δημόσιον. Ὅσοι ἠσχολήθησαν μὲ τὰ Δικαστήρια, γνωρίζουν εἰς τί ποσὸν χρηματικὸν ἀνέρχεται μία καταδίκη, ἔστω καὶ τοῦ Πταισματοδικείου, ἔστω καὶ ἂν πρόκειται περὶ προστίμου τριῶν δραχμῶν. Φαντάζεσθε λοιπόν, κύριοι βουλευταί, ὁποῖος διωγμὸς ἐνηργήθη κατὰ τοῦ κόσμου αὐτοῦ τῶν χωρικῶν ὑπὸ τοῦ εἰρημένου δασάρχου. Ἤδη ἀπόκειται εἰς τὴν κρίσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας ἡ ἔγκρισις τῆς περιβοήτου ἐκείνης διὰ τὸν τόπον μας διακηρύξεως. Ὁ κ. Ὑπουργός, καθ’ ἃ μοὶ ἔκαμε τὴν τιμὴν νὰ μοὶ ἀνακοινώσῃ εἰς ἰδιαιτέραν παράκλησίν μου, διστάζει ἂν πρέπει νὰ ἀφήσῃ ἐλευθέραν εἰς τὸν κόσμον τὴν συλλογὴν τῶν καρπῶν. Ἀλλὰ εἰς ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ κόσμος πεινᾷ καὶ ὑπάρχουσι θύματα πείνης, εἶναι καιρὸς νὰ σκεφθῇ ὁ κ. Ὑπουργός, εἶναι καιρὸς νὰ διστάσῃ νὰ ἀφήσῃ τὸν κόσμον νὰ ζήσῃ καὶ μάλιστα διὰ τῶν ἡμέρων καστάνων; Νομίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ὁ ὁποῖος ἀρκετὰ δείγματα τῆς φιλολάου αὐτοῦ πολιτικῆς τοσάκις ἐπέδειξε, θὰ θελήσῃ νὰ ἐννοήσῃ τὸν κίνδυνον εἰς τὸν ὁποῖον θέτει τὸν πληθυσμὸν ἐπαρχίας ὁλοκλήρου. Νομίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ θελήσῃ καὶ θὰ ἔχῃ πρὸς τοῦτο τὴν συγκατάθεσιν τῆς Βουλῆς, νὰ ἀφήσῃ τὸν κόσμον νὰ ζήσῃ τρεφόμενος μὲ τὰ κάστανα αὐτά. Διότι, ἂν ρίψῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἓν βλέμμα εἰς τὴν διακήρυξιν, θὰ ἴδῃ ὅτι ὁ δασάρχης θέτει διατάξεις νομοθετικάς, περὶ τῶν ὁποίων δὲν ἐσκέφθη ἡ Βουλὴ νὰ λάβῃ μέτρα. Ὤρισε δηλαδὴ ὅτι οἱ χωρικοὶ δὲν δύνανται νὰ συλλέξουν κάστανα, ἂν δὲν προσαγάγουν τίτλους νομίμου ἰδιοκτησίας τῶν καστανεῶν. Ἂς ζητήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τὴν διακήρυξιν καὶ θὰ ἰδῇ ἂν αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγω εἶναι γεγονότα ἁπλᾶ ἢ γεγονότα τερατώδη, ἐφαρμοζόμενα εἰς βάρος τοῦ λαοῦ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μὴ ἐγκρίνῃ τὴν διακήρυξιν ταύτην καὶ νὰ ἀφήσῃ τὸν κόσμον ἐλευθέρως νὰ ζήσῃ διὰ τῆς συλλογῆς τῶν καστάνων. Ἄλλως τε, ποῦ εὑρίσκει τὸ Δημόσιον τὸ δικαίωμα νὰ ἀπαγορεύῃ τὴν συλλογὴν τῶν καστάνων; Ὅπως γνωρίζει ὁ κ. Ὑπουργός, κατὰ τὰς διατάξεις τῆς Τουρκικῆς νομοθεσίας, τὰ δάση τὰ κείμενα εἰς ὀρεινὰς περιφερείας ὀνομάζονται Μπαλταλίκια. Τὰ δάση δὲ αὐτά, τὰ εἰς ὑψηλὰ μέρη ὑπάρχοντα, ὅπως καὶ πάντες οἱ ἐκ Μακεδονίας κ.κ. συνάδελφοι γνωρίζουν, ἀνήκουν εἰς τὰ Κοινότητας, εἶναι δὲ ἐλευθέρα ἡ συλλογὴ τῶν προϊόντων αὐτῶν. Πῶς λοιπόν, καὶ δυνάμει ποίας διατάξεως, ὁ δασάρχης κατώρθωσε νὰ μετατρέψῃ τὰ δάση εἰς δημόσια καὶ πῶς ἐπίσης ἡ ὑπηρεσία ἀπηγόρευσε τὴν ἐλευθέραν συλλογὴν τῶν καρπῶν τῶν δασῶν, ἐκ τῶν ὁποίων πάντες οἱ κάτοικοι ἔχουσι τὸ δικαίωμα νὰ λαμβάνωσι τὰ προϊόντα των; Νομίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν θὰ ἔχῃ καμμίαν ἀντίρρησιν εἰς τοῦτο· ἄλλως τε εἶμαι πρόθυμος νὰ προσαγάγω τὴν διάταξιν τοῦ Τουρκικοῦ νόμου αὐτοστιγμεί, ἐκ τῆς ὁποίας ἀποδεικνύεται ὅτι καὶ τὸ Δημόσιον δὲν ἔχει δικαίωμα. Δὲν βλέπω λοιπὸν οὔτε τὴν εὐθύνην, οὔτε κανὲν δικαίωμα νὰ ἔχῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ καταδικάσῃ μίαν ἐπαρχίαν ὁλόκληρον εἰς τὸν ἐκ πείνης θάνατον, ἐνῷ ἠδύνατο νὰ βελτιώσῃ τὴν κατάστασιν αὐτῶν διὰ τῆς ἀδείας συλλογῆς τῶν καστάνων, ἐνῷ ἡ μὴ χορήγησις τῆς ἀδείας θὰ εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα νὰ καταστραφῶσι τὰ κάστανα, διότι οὐδεὶς θὰ τὰ συλλέξῃ καὶ δὲν ἠξεύρω τί ἔχει νὰ κερδίσῃ τὸ Δημόσιον ἐκ τοῦ ζητήματος τούτου.

§15Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Ὅπως εἶπεν ὁ κ. βουλευτής, ἀπησχολήθην ἀρκετὰ ἰδιαιτέρως διὰ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, ὁμολογῶ δὲ ὅτι δὲν δύναμαι νὰ ὁμολογήσω διατί τὸν ἐστενοχώρησε μέχρι σχεδὸν ἀσφυξίας ἡ ὑπόθεσις αὐτή.

§16Ι. ΓΚΕΚΑΣ. Διότι πρόκειται περὶ 3,000 οἰκογενειῶν.

§17Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Διατί σήμερον ἀπησχολήθη ἐπὶ πολὺν ὥραν εἰς τὸ Γραφεῖον μου χωρὶς νὰ στενοχωρηθῇ; Τὸ ζήτημα ἔχει οὕτω: Δύναται νὰ γίνῃ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ζητεῖ ὁ κ. βουλευτής, χωρὶς νὰ εἰσαχθῇ καὶ ψηφισθῇ ὑπὸ τῆς Βουλῆς νομοσχέδιον καὶ χωρὶς νὰ κάμῃ ὁ Ὑπουργὸς παρανομίαν; Τοῦ εἶπον ὅτι ἐγὼ δὲν δύναμαι. Νὰ κάμωμεν ἓν νομοσχέδιον, νὰ τὸ ὑποβάλωμεν εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν καὶ νὰ εἴπωμεν ὅτι καρποῦνται οἱ κάτοικοι αὐτὰ τὰ κάστανα χωρὶς κανένα φόρον καὶ οὕτω νὰ τελειώσῃ τὸ ζήτημα. Ὁ κ. βουλευτὴς ἐπιμένει ὅπως χωρὶς νόμον χαρίσωμεν τὰς 1200 δραχμὰς καὶ τοῦ εἶπον ὅτι δὲν ἔχω καθόλου ὄρεξιν νὰ παραπεμφθῶ εἰς Εἰδικὸν Δικαστήριον. Αὐτὴ ἦτο ὅλη ἡ ὑπόθεσις.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Βαλαλᾶς ὑποβάλλει τὸ ἑξῆς ἐρώτημα πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν: «Αἱ στρατιωτικαὶ Ἀρχαὶ παρέλαβον ἐκ τῶν ἀποθηκῶν Δρίφου καὶ ἀδελφῶν Χατζῆ 28,000 ὀκάδας κριθῆς, 40,000 ὀκάδας χόρτου καὶ 20,000 ὀκάδας ἀλεύρου, χωρὶς νὰ καταβάλωσι τὴν ἀξίαν αὐτοῦ. Διὰ τὴν πληρωμὴν τῆς ἀξίας τῶν εἰδῶν τούτων ὑπεβλήθη αἴτησις καὶ ἡ σχετικὴ δικογραφία, καθόσον ἐγένετο ἀνάκρισις διοικητική. Παρακαλῶ νὰ κατατεθῇ ἡ δικογραφία αὕτη».

§19Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Ὀφείλω νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. βουλευτήν, ὅτι ἐζήτησα τηλεγραφικῶς πληροφορίας, διότι ὑποβάλλει ὡρισμένην καταγγελίαν. Ἐζήτησα νὰ μοῦ στείλουν καὶ τὴν δικογραφίαν.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ.κ. Ε. Χατζῆς, Γ. Γκάλκος, Σ. Γερομίχας καὶ Π. Φλῶρος ἐρωτῶσι τοὺς κ.κ. Ὑπουργοὺς ἐὰν περιῆλθεν εἰς γνῶσιν των, ὅτι κατὰ τὴν κατάληψιν τῶν Ἰωαννίνων ὑπὸ τοῦ Ἰταλικοῦ στρατοῦ, αἱ στρατιωτικαὶ καὶ πολιτικαὶ Ἀρχαὶ παρημέλησαν νὰ προβῶσιν εἰς τὴν σύνταξιν πρωτοκόλλου παραδόσεως τῶν διαφόρων δημοσίων γραφείων καὶ ὑπηρεσιῶν καὶ ὡς ἐκ τούτου ἐπῆλθεν ἡ ἀπώλεια τοῦ πλείστου μέρους τῶν ἐπίπλων καὶ διαφόρων ἄλλων εἰδῶν τοῦ Δημοσίου, ὅλου ἐν γένει τοῦ ὑλικοῦ τοῦ συνεργείου τῶν αὐτοκινήτων καὶ τῶν ἀχρήστων, ἀλλ’ ἱστορικῶν κανονίων καὶ βομβῶν τοῦ Ἀλῆ πασᾶ. Ποῖοι οἱ ὑπεύθυνοι τῆς πράξεως καὶ ποῖα μέτρα θὰ ληφθῶσι κατ’ αὐτῶν, οἵτινες καὶ τὸ Δημόσιον κατὰ δεκάδας χιλιάδων δραχμῶν ἐζημίωσαν καὶ τὸ ἐθνικὸν γόητρον οὐσιωδῶς ἔβλαψαν. Ὁ κ. Ε. Χατζῆς ἔχει τὸν λόγον.

§21Ε. ΧΑΤΖΗΣ. Τὸ παρὸν ἐρώτημα ἀφορᾷ τοὺς κ.κ. Ὑπουργοὺς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ τῶν Στρατιωτικῶν. Κατὰ τὴν κατάληψιν τῶν Ἰωαννίνων ὑπὸ τῶν Ἰταλικῶν στρατευμάτων συνέβη ἓν γεγονός, τὸ ὁποῖον ἔπληξε περισσότερον τὸν λαὸν ἐκεῖ ἀπὸ τὴν κατάληψιν τῆς πόλεως ὑπὸ τῶν Ἰταλῶν. Οἱ διάφοροι προϊστάμενοι τῶν ἐκεῖ Ὑπηρεσιῶν, τῶν διοικητικῶν καὶ τῶν στρατιωτικῶν, ἀφοῦ ἔπραξαν πᾶν ὅ,τι ἦτο δυνατὸν διὰ νὰ προκαλέσωσι τὴν Ἰταλικὴν κατοχήν, φεύγοντες παρημέλησαν νὰ ἐκτελέσωσιν ἓν στοιχειωδέστατον καθῆκον, ὡς τὸ νὰ φροντίσωσι νὰ παραδώσωσι τὰ ἀρχεῖα καὶ ἐν γένει τὰ δημόσια κτίρια μετὰ παντὸς ὅ,τι περιείχετο ἐντὸς αὐτῶν εἰς τὰς διαδεχθείσας αὐτοὺς Ἰταλικὰς Ἀρχὰς διὰ συντάξεως πρωτοκόλλων, παρέστημεν δ’ οὕτω πρὸ τοῦ θλιβεροῦ θεάματος νὰ βλέπωμεν διαρπαζομένην τὴν περιουσίαν τοῦ Δημοσίου ὑπὸ τῶν Ἰταλῶν, καὶ ὧν μέρος μὲν ἐπωλήθη ἀντὶ εὐτελεστάτης τιμῆς, τὸ πλεῖστον δ’ αὐτῶν ἀπεστάλη ὑπὸ τούτων εἰς τὴν Β. Ἤπειρον. Ὅλα, κύριοι, τὰ εἰδικὰ ἐργαλεῖα τοῦ συνεργείου τῶν αὐτοκινήτων, ὡς καὶ τὰ ἄχρηστα μὲν ἀλλ’ ἱστορικὰ κανόνια καὶ αἱ βόμβαι τοῦ Ἀλῆ πασᾶ, τὰ ὁποῖα ἦσαν ἐντὸς τοῦ φρουρίου, ὅλα αὐτὰ ἀπεστάλησαν εἰς τὴν Βόρειον Ἤπειρον. Ἠναγκάσθην νὰ φέρω τὸ ζήτημα εἰς τὴν Βουλήν, διότι φρονῶ ὅτι διὰ τῆς διαγωγῆς των αὐτῆς οἱ πολιτικοὶ καὶ οἱ στρατιωτικοὶ ὑπάλληλοι, οὐ μόνον ἐζημίωσαν τὸ Δημόσιον πολλὰς χιλιάδας δραχμῶν, ἀλλὰ καὶ τὸ ἐθνικὸν γόητρον ἔβλαψαν καὶ παρακαλῶ διὰ τοὺς λόγους τούτους τοὺς κ.κ. Ὑπουργούς, εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῶν ὁποίων ὑπάγονται οἱ ὑπάλληλοι οὗτοι, νὰ εἴπωσιν εἰς τὴν Βουλὴν ἐὰν ἔλαβον γνῶσιν τῶν γεγονότων τούτων καὶ τίνα μέτρα ἔλαβον κατὰ τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν.

§22Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Τοῦ ζητήματος τούτου ἔλαβον γνῶσιν μόλις σήμερον ἐκ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως καὶ τηλεγραφικῶς διέταξα καὶ ἐζήτησα σχετικὰς πληροφορίας, ὡς πρὸς τὰ στρατιωτικὰ ἐν γένει εἴδη.

§23Ε. ΡΕΠΟΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Νομίζω ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ζητῶμεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ σπεύσῃ νὰ προβῇ εἰς οἱαδήποτε μέτρα διὰ πράξεις οὑτωσὶ καταγγελλομένας. Γνωρίζετε ὅτι ὑπάρχει ὁ Γενικὸς Διοικητὴς ἀπεσταλμένος διὰ τὴν ἀνακατάληψιν τῆς Ἠπείρου. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι οὗτος θέλει ὑποβάλει λεπτομερῆ ἔκθεσιν τῆς καταστάσεως, εἰς ἣν παρέλαβεν ἐν γένει τὴν Ἤπειρον. Μέχρις ὥρας οὐδεμία τοιαύτη ἔκθεσις ὑπεβλήθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Γκάλκος ἔχει τὸν λόγον.

§25Γ. ΓΚΑΛΚΟΣ. Ὁ ἔλεγχος, κύριε Πρόεδρε, δὲν πρέπει νὰ περιορισθῇ εἰς τὰς διοικητικὰς καὶ στρατιωτικὰς Ἀρχάς, ἀλλὰ καὶ εἰς τοὺς δικαστικοὺς ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι ἐγκατέλειψαν τὰ ἀρχεῖα καὶ ἐνεπιστεύθησαν αὐτὰ εἰς διαφόρους ἰδιώτας. Ἑκάστη Ἀρχὴ διηγωνίσθη πῶς νὰ καταστήσῃ τὴν φυγήν της ἐπαισχυντοτέραν. Ὅλοι ἔφυγον προτροπάδην καὶ ἐγκατέλειψαν τὰ ἀρχεῖα, ἐμπιστευθέντες αὐτὰ εἰς διαφόρους ἰδιώτας, εἴτε Ἑβραίους, εἴτε Τούρκους, χωρὶς νὰ φροντίσωσι διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῶν περιουσιῶν τῶν ἀνθρώπων. Πρέπει νὰ γίνῃ εἷς γενικώτατος ἔλεγχος πρὸς τιμωρίαν τῶν ὑπαλλήλων τούτων. Τὸ ὑποθηκοφυλακεῖον αἴφνης τὸ ἐνεπιστεύθησαν εἰς ἕνα Ἑβραῖον, τὰ ἔγγραφα τοῦ ἀνακριτοῦ εἰς ἕνα Μουσουλμάνον. Τοιαύτη ἀστοργία, τοιαύτη ἀμεριμνησία ἐπεκράτησε διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῶν περιουσιῶν τῶν ἀνθρώπων.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Φλῶρος ἔχει τὸν λόγον.

§27Π. ΦΛΩΡΟΣ. Τὰ γεγονότα, κύριε Πρόεδρε, εἶναι τραγικώτατα, εἶναι τοιαῦτα, ὥστε δὲν μένει τίποτε ἄλλο εἰς τὰς προϊσταμένας Ἀρχάς, ὄχι μόνον νὰ τοὺς καθαιρέσωσι, ἀλλὰ καὶ νὰ στιγματίσωσι τοὺς ὑπαλλήλους αὐτούς, διότι ἔφυγαν προτροπάδην. Ὁ σκοπός των δὲ ποῖος ἦτο; Νὰ ἔλθουν εἰς Ἀθήνας καὶ νὰ ὑποβάλουν τὰ σέβη των εἰς τὸ καθεστὼς ἐκεῖνο. Καλπάζοντες ἔφυγον. Ἔχω δὲ πληροφορίας ὅτι εἷς ὑπάλληλος ἐκ τῆς ἰδιαιτέρας μου πατρίδος Κονίτσης, ἔφυγε τρεῖς ἡμέρας πρὶν ἢ φθάσουν οἱ Ἰταλοί. Ἡ τοιαύτη πρᾶξις των πρέπει νὰ θεωρηθῇ ὡς ἔγκλημα καθοσιώσεως καὶ νὰ τιμωρηθοῦν ὅλοι των δι’ ἀπολύσεως.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθμὸν 13 τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως ἐρωτήσεως τοῦ κ. Θ. Βελλιανίτη ὑπάρχει ἔγγραφος ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Ἐπισιτισμοῦ, κατατεθειμένη εἰς τὸ Προεδρεῖον, τῆς ὁποίας δύναται νὰ λάβῃ γνῶσιν. Ὁ κ. Π. Φλῶρος παρακαλεῖ τὸν κ. ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν Ὑπουργὸν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, διὰ τίνα λόγον ἠκυρώθησαν αἱ διενεργηθεῖσαι κατὰ Ἰούλιον ἐ.ἔ. ἐξετάσεις τοῦ οὐλαμοῦ ΙΧ Μεραρχίας Ἰωαννίνων.

§29Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Ἠκυρώθησαν, διότι διεξήχθησαν μεροληπτικώτατα. Οἱ διαγωνιζόμενοι διεχωρίσθησαν εἰς φίλους καὶ εἰς ἐχθρούς. Ἄλλως τε ὅσοι εἶναι ἱκανοὶ θὰ ἐπιτύχουν καὶ πάλιν εἰς τὸν διαγωνισμόν, ὅστις θὰ γίνῃ ὑπὸ πνεῦμα πλήρους ἀμεροληψίας.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χρυσοστάλης ἐρωτᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης διὰ τὴν ἰσότητα τῶν δικαστικῶν μισθῶν.

§31Ι. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Πληροφορῶ τὸν κ. βουλευτὴν ὅτι κατόπιν τῆς ψηφίσεως τοῦ νόμου «περὶ ἐπεκτάσεως τοῦ σχετικοῦ Διατάγματος τῆς Προσωρινῆς Κυβερνήσεως Θεσσαλονίκης καὶ εἰς τὰς λοιπὰς δικαστικὰς περιφερείας», τὸ ζήτημα αὐτὸ ἀπασχολεῖ ἤδη τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης καὶ συντόμως θέλει ληφθῆ σχετικὴ ἀπόφασις.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φλῶρος ἐρωτᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, διατί δὲν ἀνεχώρησαν οἱ Ἰταλοὶ ἐκ Κονίτσης καὶ ἄλλων μερῶν, μὴ περιλαμβανομένων εἰς τὸ γνωστὸν τρίγωνον.

§33Π. ΦΛΩΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἐρώτημα τὸ ὁποῖον ἀνέρχεται εἰς τὰ χείλη ἁπάντων τῶν ἐκ Κονίτσης καὶ τῶν μερῶν τῆς Ἠπείρου τῶν μὴ περιλαμβανομένων εἰς τὸ γνωστὸν τρίγωνον, διατί δὲν παρεδόθη ἀκόμη ὑπὸ τῶν Ἰταλῶν εἰς τὰς ἡμετέρας Ἀρχὰς ἡ Κόνιτσα καὶ χωρία τινὰ τῆς βορείου Ἠπείρου, αὐτὸ τοῦτο τὸ ἐρώτημα ἀπεκρυστάλλωσε τὴν περὶ ἧς πρόκειται ἐρώτησιν. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ἂν ἡ ἀπάντησις δὲν βλάπτει τὸ ζήτημα, νὰ πληροφορήσῃ σχετικῶς τὴν Βουλήν, ἵνα καθησυχάσῃ καὶ ὁ κόσμος, ὁ ὁποῖος ἀγωνιᾷ.

§34Ε. ΡΕΠΟΥΛΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἐρώτημα ἀπευθύνεται εἰς ἐμέ, ἀλλ’ ἡ ἀπάντησις ἐκφεύγει τῆς ἁρμοδιότητός μου. Φοβοῦμαι ὅμως ὅτι καὶ ὁ ἁρμόδιος ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Ὑπουργὸς δὲν δύναται νὰ δώσῃ τὴν σχετικὴν ἀπάντησιν.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν ὑποβάλλει τὰ ἑξῆς σχέδια νόμου: 1) «Περὶ κατατάξεως δοκίμων τηλεγραφητῶν κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ παρόντος πολέμου». 2) «Περὶ ἐγκαταστάσεως ἀσυρμάτου τηλεγράφου ἐπὶ τῶν Ἑλληνικῶν ἐμπορικῶν ἀτμοπλοίων» καὶ 3) «Περὶ μεταρρυθμίσεως τῶν διατάξεων τοῦ νόμου 535 τῆς 27 Δεκεμβρίου 1914 «περὶ ναυτικῆς στρατολογίας». Ἡ Βουλὴ ἐγκρίνει νὰ κηρυχθῶσιν ἅπαντα κατεπείγοντα;

§36ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως καὶ μεταρρυθμίσεως τῶν «περὶ φορολογίας τῶν ἐπιτηδευμάτων νόμων», ὅπερ παρακαλεῖ τὴν Βουλὴν ὅπως κηρυχθῇ κατεπεῖγον. Ἐρωτῶ τὴν Βουλήν.

§38ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κηρύσσεται κατεπεῖγον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν καταθέτει τὰ ἑξῆς σχέδια νόμου: 1) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 24 Μαρτίου 1917 Νομ. Β. Διατάγματος «περὶ ἁρμοδιότητος τοῦ ἐλέγχου τῶν ἐγγράφων ἀμοιβῆς ἀφυπηρετήσεως τῶν μονίμων ὑπαξιωματικῶν» καὶ 2) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 10 Νοεμβρίου 1917 Νομ. Β. Διατάγματος «περὶ ἐπενεκτέων μεταρρυθμίσεων εἰς τὸν νόμον 728 τῆς 15 Ἰουλίου 1916 ὡς πρὸς τὸν χρόνον καὶ τρόπον τῆς ἀποστρατείας τῶν ἀξιωματικῶν καὶ ἀνθυπασπιστῶν», ἅτινα παρακαλεῖ τὴν Βουλὴν ὅπως κηρυχθῶσι κατεπείγοντα.

§40ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κηρύσσονται κατεπείγοντα. Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τῆς λόγῳ νομισματικῆς ἐπικαταλλαγῆς μειώσεως τῶν ἀποδοχῶν τῶν πρεσβευτικῶν καὶ προξενικῶν ὑπαλλήλων», ὅπερ παρακαλεῖ τὴν Βουλὴν ἵνα κηρυχθῇ κατεπεῖγον.

§42ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κηρύσσεται κατεπεῖγον.

Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

— Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προσθήκης χρόνου ὑπηρεσίας εἰς τὸν Στρατὸν Ἀμύνης καὶ κυρώσεως προβιβασμῶν γενομένων ὑπὸ τῆς Προσωρινῆς Κυβερνήσεως Θεσσαλονίκης».

§44Ι. ΛΕΚΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν νὰ ἑρμηνεύσῃ τὸ 2ον ἐδάφιον τοῦ 1ου ἄρθρου καὶ τὸ 6ον ἄρθρον, διότι ὁμολογῶ ὅτι ἐγὼ τοὐλάχιστον δὲν ἠμπορῶ νὰ ἐννοήσω τί λέγει τὸ ἐδάφιον αὐτό. Νομίζω ὅτι ἀναιρεῖται καθ’ ὁλοκληρίαν τὸ εὐεργέτημα, τὸ ὁποῖον παρέχεται διὰ τοῦ νόμου.

§45Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Παρακαλῶ νὰ διατυπωθοῦν αἱ ἀπορίαι διὰ νὰ προσπαθήσωμεν νὰ τὰς λύσωμεν.

§46Ι. ΛΕΚΑΝΙΔΗΣ. Αἱ ἀπορίαι εἶναι αἱ ἑξῆς: Λέγει ὅτι «δὲν λογίζεται εἰς τὸ διπλάσιον ὁ χρόνος τῆς ὑπηρεσίας εἰς τὸν Στρατὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὅταν ὁ ἀξιωματικός, ὁ μὴ προσχωρήσας εἰς τὸ Ἐθνικὸν Κίνημα εἶναι ἀρχαιότερος κατὰ 14 μῆνας» καὶ παραπέμπει κατόπιν εἰς τὸ τελευταῖον ἄρθρον, τὸ ὁποῖον λέγει (ἀναγινώσκει): Κυροῦνται αἱ προαγωγαί, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο εἰς τοὺς ἀξιωματικοὺς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης». Ἀλλ’ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἡ ἀρχαιότης τῶν ἀξιωματικῶν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης δὲν λογαριάζεται ἀπέναντι ἐκείνου, ὁ ὁποῖος ἔχει ὑπηρετήσει καὶ εἶναι ἀρχαιότερος κατὰ 14 μῆνας.

§47Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Ἐγένοντο προαγωγαὶ τῶν ἀξιωματικῶν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Αἱ προαγωγαὶ αὗται δὲν ἠμποροῦν, κατόπιν τῆς τροπῆς ἣν ἔλαβον τὰ πράγματα, παρὰ νὰ κυρωθοῦν ἀπὸ τοῦ χρόνου κατὰ τὸν ὁποῖον ἐγένοντο, ἀλλ’ ἔμειναν καὶ πλεῖστοι ἀξιωματικοὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, οἱ ὁποῖοι δὲν προεβιβάσθησαν, καὶ δὲν προεβιβάσθησαν διὰ λόγους γραφειοκρατικούς, συνήθεις εἰς τὴν Ἑλλάδα, καὶ οἱ ὁποῖοι δὲν ἔλειψαν καὶ ἀπὸ τὴν Θεσσαλονίκην. Ἐπρόκειτο νὰ προβιβασθῶσι κατὰ τὸν Μάρτιον, ἀλλὰ δὲν ἐγένοντο οἱ πίνακες. Ὅτε δ’ ἐπρόκειτο νὰ γίνωσι, μοὶ ἀνεκοινώθη ὅτι ἔρχεται ὁ κ. Ζοννάρ. Μοὶ παρουσιάσθησαν οἱ πίνακες τῶν προβιβασμῶν, ἀλλὰ τότε δὲν ἦτο πλέον κατάλληλος στιγμὴ νὰ γίνωσι προβιβασμοὶ καὶ διὰ τοῦτο δὲν ἔγιναν. Ἀλλὰ δὲν ἠμποροῦμεν νὰ στερήσωμεν τοὺς ἀξιωματικούς, τοὺς μετασχόντας τοῦ Κινήματος τῆς Ἀμύνης, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον τοὺς δίδει ὁ νόμος ὁ πάγιος τοῦ 1862, ὁ ὁποῖος λέγει ὅτι ἡ ἐν πολέμῳ ὑπηρεσία λογίζεται εἰς τὸ διπλάσιον. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι εἶχε δοθῆ ἡ ἑρμηνεία ἐκ τοῦ ὅτι ἡ ὑπηρεσία λογίζεται εἰς τὸ διπλάσιον μόνον ὅσον ἀφορᾷ τὴν σύνταξιν καὶ τὰ ἄλλα πλεονεκτήματα. Τοῦτο ὅμως ἐγένετο διότι ἀπὸ τοῦ 1862 δὲν εἶχε δοθῆ εὐκαιρία ἐφαρμογῆς τῆς διατάξεως. Κατὰ τὸν πόλεμον τοῦ 1912 ἐγένετο καὶ νόμος καὶ ἑρμηνεία, κατὰ τὴν ὁποίαν καὶ κατὰ τὸ 1912 καὶ τῷ 1913 ἡ διάταξις ἐφηρμόσθη ἐπεκτεινομένη καὶ διὰ τὸν χρόνον πρὸς προαγωγήν. Ἀφοῦ αὐτὴ ἦτο ἡ ἑρμηνεία ἡ ὁποία ἐδόθη κατὰ τὸν πόλεμον τοῦ 1912–1913, ἦτο φυσικὸν ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ μὴ δοθῇ καὶ σήμερον καὶ νὰ μὴ θεωρηθῇ ἡ ἐν τῷ στρατῷ τῆς Ἀμύνης ἐν πολέμῳ ὑπηρεσία ὡς ὑπηρεσία διπλῆ. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου δὲν ἐρχόμεθα νὰ ὁρίσωμεν ὅτι ἡ ὑπηρεσία αὐτὴ εἶναι διπλῆ ὡς πρὸς ὅλα τὰ ἀποτελέσματα. Αὐτὴ εἶναι ἡ διάταξις τοῦ νομοσχεδίου. Ἐγένετο ὅμως ἡ παρατήρησις, ὅτι αὐτὸ τὸ ὁποῖον θέλομεν νὰ δώσωμεν εἰς αὐτοὺς δυνατὸν νὰ εἶναι κατ’ ἀρχὴν ὀρθόν, ἀλλὰ φθάνει κατά τινας περιπτώσεις εἰς μερικὰ ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα δύνανται νὰ θεωρηθῶσι τερατώδη. Ἐὰν δὲν ἐθέτομεν τὰς διατάξεις τὰς τροποποιητικάς, θὰ ἐπήρχετο τὸ ἄτοπον, ὅτι ἀξιωματικὸς τοῦ στρατοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, βλέπων τὸν χρόνον διπλασιαζόμενον, θὰ κατώρθωνε πολλάκις νὰ ὑπερπηδήσῃ ἀξιωματικούς, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὸν χρόνον τῆς ἐξόδου τοῦ ἀξιωματικοῦ εἰς τὸν πόλεμον προηγοῦντο αὐτοῦ κατὰ πέντε, ἕξ καὶ ἑπτὰ μῆνας, δηλαδὴ ἀξιωματικοὶ οἱ ὁποῖοι θὰ ἦσαν σήμερον ταγματάρχαι, τυγχάνει νὰ ἔχωσι τὸν αὐτὸν βαθμόν, ὃν ἀπέκτησαν ὁ εἷς ἀπὸ τὸν ἄλλον κατὰ πολὺ διάφορον χρόνον. Τὰ ἀποτελέσματα αὐτὰ θεωροῦμεν ὑπερβολικῶς ἄδικα καὶ φρονοῦμεν ὅτι θὰ δημιουργήσωσιν εἰς τὸν Στρατὸν αἴσθημα ἀδικίας, ἐνῷ, ὡς ἔχει σήμερον, τὸ αἴσθημα τῆς δικαιοσύνης θὰ κάμῃ τοὺς ἀξιωματικοὺς νὰ κρίνωσιν ὅτι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι μετέσχον τοῦ πολέμου, εἶναι δίκαιον νὰ λάβωσι τὸ πλεονέκτημα τοῦτο. Δι’ αὐτὸ λοιπὸν ἐθέσαμεν τὴν διάταξιν αὐτήν, κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν θὰ καταπατήσωσι τὴν ἀρχαιότητα ἢ μὴ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἀπέκτησαν τὸν βαθμὸν κατὰ τὸ προηγούμενον ἔτος. Ἐθέσαμεν δὲ 14 μῆνας, διότι αἱ προαγωγαὶ γίνονται κατὰ Σεπτέμβριον, ἀλλ’ ἐνδέχεται πολλάκις ἐκ διαφόρων λόγων νὰ γίνωσι κατά τινας ἡμέρας βραδύτερον. Διὰ νὰ εἴμεθα δὲ βέβαιοι ὅτι εἷς χρόνος δύναται νὰ καλυφθῇ, δι’ αὐτὸ ἐθέσαμεν 14 μῆνας. Τώρα αὐτὰ τὰ ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα σᾶς εἶπον καὶ τὰ ὁποῖα θέλομεν νὰ ἐμποδίσωμεν, ἐπέρχονται δι’ ἐκείνους τοὺς ἀξιωματικούς, οἱ ὁποῖοι προὐβιβάσθησαν. Ὑπάρχουσιν ἀξιωματικοὶ προαχθέντες τῆς Ἀμύνης, οἱ ὁποῖοι κατεπάτησαν πολλοὺς ἄλλους, ἀλλ’ εἶναι ἐλάχιστοι αὐτοί. Εἶναι ὅμως ἀδύνατον εἰς τὸ ἐκ τῆς Ἐπαναστάσεως προελθὸν καθεστὼς νὰ μὴ ἀναγνωρίσῃ τοὺς δοθέντας ὑπὸ τούτου βαθμούς. Δι’ αὐτὸ λέγομεν ὅτι ὁ χρόνος τῆς ὑπηρεσίας, τὸν ὁποῖον ὑπολογίζομεν διπλοῦν δι’ αὐτοὺς οἱ ὁποῖοι προήχθησαν, δὲν πρέπει νὰ θέλωμεν νὰ ἔχωσι μίαν προνομιακὴν προαγωγήν. Αὐτὸ θέλομεν καὶ δὲν τὸ εἴπομεν ἐπὶ τὸ ἁπλούστερον, ἀλλὰ τὸ εἴπομεν ὀλίγον περὶ διαγραμμάτων, διὰ τὸν λόγον ὅτι πολλοὶ ἐξ αὐτῶν τῶν προαχθέντων κατεπάτησαν ἀρχαιότητας ἄλλων. Ἄλλοι πάλιν ἢ σχεδὸν οὐδὲν ἢ ἐλάχιστα ὠφελήθησαν. Εἶναι πολλοί, οἱ ὁποῖοι δὲν ὠφελήθησαν τίποτε· δὲν ὠφελήθησαν τοὺς 9 μῆνας, τοὺς ὁποίους θὰ ὠφεληθῶσιν οἱ ἄλλοι, οἱ προαχθέντες. Αὐτὴ εἶναι ἡ οἰκονομία τοῦ νόμου.

§48Ι. ΛΕΚΑΝΙΔΗΣ. Πολὺ καλά.

§49ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον. Δεκτόν. (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον).

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μεταρρυθμίσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τινῶν τοῦ νόμου 572 «περὶ ἱδρύσεως Διδασκαλείου τῆς τεχνικῆς ἐκπαιδεύσεως». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον). — Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῆς αʹ § τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ νόμου 115 τῆς 30 Δεκεμβρίου 1913 καὶ ἀναστολῆς ἰσχύος τῆς γʹ § τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ νόμου 404». (Ψηφίζεται κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον). — Συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1770 Διατάγματος τῆς Προσωρινῆς Κυβερνήσεως Θεσσαλονίκης «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπὸ τῶν διμελῶν ἐποπτικῶν συμβουλίων, πρὸ τῆς ἰσχύος τοῦ Διατάγματος 301, ληφθεισῶν ἀποφάσεων». (Ψηφίζεται κατ’ ἀρχήν). — Συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προσθηκῶν εἰς τὸν νόμον 793 «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 11 Ἰουλίου 1917 ἀναγκαστικοῦ Β. Διατάγματος «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Καταστατικοῦ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος κλπ.». (Ψηφίζεται κατ’ ἀρχήν). — Συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1347 Διατάγματος τῆς Προσωρινῆς Κυβερνήσεως Θεσσαλονίκης «περὶ ἀπαλλαγῆς καταβολῆς ἐκπαιδευτικῶν τελῶν ὑπὸ τῶν πενήτων μαθητῶν τοῦ ἡμιγυμνασίου Καστορίας». (Ψηφίζεται κατ’ ἀρχήν). — Συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπεκτάσεως τῆς ἰσχύος διατάξεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 213 Διατάγματος τῆς Προσωρινῆς Κυβερνήσεως Θεσσαλονίκης «περὶ ἀπαλλαγῆς καταβολῆς ἐκπαιδευτικῶν τελῶν» καθ’ ἅπαν τὸ Κράτος». (Ψηφίζεται κατ’ ἀρχήν). — Συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 494 καὶ καταργήσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1891 Διατάγματος τῆς Προσωρινῆς Κυβερνήσεως Θεσσαλονίκης». (Ψηφίζεται κατ’ ἀρχήν). — Συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 201 τῆς 2 Ἀπριλίου 1914». (Ψηφίζεται κατ’ ἀρχήν). — Συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκαταστάσεως ἐν οἰκήματι τοῦ Πολιτικοῦ Γραφείου Πρωθυπουργοῦ». (Ψηφίζεται κατ’ ἀρχήν). — Συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπεκτάσεως τοῦ νόμου ΓΥΙΔʹ «περὶ Γενικοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Ταμείου καὶ εἰς τὰς Νέας Χώρας». (Ψηφίζεται κατ’ ἀρχήν). — Συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως διατάξεων τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 425 νόμου «περὶ στρατολογίας τοῦ κατὰ γῆν Στρατοῦ». (Ψηφίζεται κατ’ ἀρχήν).

§51ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ λυθῇ ἡ συνεδρίασις, κύριε Πρόεδρε.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις, ἵνα ἐπαναληφθῇ αὕτη τὴν 6ην μ.μ. αὔριον. (Ὥρα 7.30′ μ.μ.).