1916.03.04

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ ΚΔʹ.

ΤΗΣ 4 ΜΑΡΤΙΟΥ 1916

Προεδρία Ἀντιπροέδρου κ. Α. Κατζουράκη.

(Ὥρα 6.10′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Νὰ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. (Ἀναγινώσκονται τὰ Πρακτικὰ τῆς προηγουμένης Συνεδριάσεως).

§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἀντίρρησις ἐπὶ τῶν Πρακτικῶν;

§3Π. ΦΛΩΡΟΣ. Ἐγώ, κ. Πρόεδρε, χθὲς ἐπρόκειτο νὰ ἀναπτύξω ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Δεματίου, ὅσον ἀφορᾷ τὴν πληρωμὴν τῶν ἐξ ἐπιτάξεως ὀφειλομένων, καὶ ἀνέφερα τρόπον, τὸν ὁποῖον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐχαρακτήρισεν ὡς πολὺ καλόν καὶ περὶ τοῦ ὁποίου δὲν βλέπω νὰ γίνεται λόγος, διότι, ἂν ἐνθυμῆσθε, εἶπον, ὅτι τὰ ἐξ ἐπιτάξεως ὀφειλόμενα νὰ ὑπαχθοῦν εἰς δύο ἢ τρεῖς κλάσεις, καὶ νὰ προτιμῶνται τὰ ὀφειλόμενα ἀπὸ κτήνη, ἅτινα χρησιμεύουσι διὰ νὰ τρέφωσι μίαν οἰκογένειαν. Παρακαλῶ, νὰ σημειωθῇ εἰς τὰ Πρακτικά.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Ἄλλη ἀντίρρησις ὑπάρχει;

§5ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι. (Ἐπικυροῦνται τὰ Πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως).

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: Ὁ Δικηγορικὸς Σύλλογος Βόλου παρακαλεῖ, ὅπως τροποποιηθῇ ὁ νόμος ΓΧΚΓ περὶ φοροσήμου. Οἱ ἐπίστρατοι τῆς Κοινότητος Βουναρίου παρακαλοῦσιν, ὅπως ληφθῇ πρόνοια διὰ τὰς οἰκογενείας των. Ὁ Γεώργιος Σταυρόπουλος, τέως ἔκτακτος χειριστὴς τηλεγραφητὴς καὶ ἤδη ἔφεδρος ὑποδεκανεύς, παρακαλεῖ, ὅπως ἐπανέλθῃ εἰς τὴν ὑπηρεσίαν του. Ὁ Ἀντώνιος Κοντέλης, κτηματίας Λέσβου, παρακαλεῖ, ὅπως ἡ ἀγροφυλακὴ Λέσβου νομιμοποιηθῇ. Ὁ Βιοτεχνικὸς Σύνδεσμος τῶν Συντεχνιῶν Ἀθηνῶν– Πειραιῶς, παρακαλεῖ ὅπως ληφθῶσι σύντονα μέτρα κατὰ τῆς ἑταιρείας ἀεριόφωτος. Αἱ ἄποροι οἰκογένειαι τῶν ἐπιστράτων Κορίνθου παρακαλοῦσιν, ὅπως ταῖς δοθῇ τὸ ἐπίδομα. Οἱ Βουλευταὶ κ. κ. Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ, ΓΡ. ΕΥΣΤΡΑ-

ΤΙΑΔΗΣ, Π. ΚΟΣΟΝΑΚΟΣ, Κ. ΣΟΚΟΛΗΣ, Φ. ΜΟΣΧΟΥ-

ΛΑΣ ὑποβάλλουσι πρότασιν νόμου: «Περὶ κανονισμοῦ ἀρχαιότητος μονιμοποιηθέντων ἐφέδρων ἀξιωματικῶν» Ὁ Βουλευτὴς κ. Γ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΠΟΥΛΟΣ ὑποβάλλει πρότασιν νόμου: «Περὶ μεταθέσεως ἀξιωματικῶν εἰς τὴν Ἐπιμελητείαν». Ἐπίσης ἀνακοινῶ, ὅτι, κατ’ ἔγγραφον τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου, ἐπὶ τῇ αὐριανῇ ἐπετείῳ τοῦ θανάτου τῆς Α. Μ. τοῦ Βασιλέως Γεωργίου Αʹ, θέλει τελεσθῆ μνημόσυνον ἐν τῷ ἱερῷ ναῷ τῆς Μητροπόλεως, εἰς ὃ παρακαλῶ τοὺς κ. κ. Βουλευτάς, ὅπως παραστῶσιν ἐν στολῇ. Ἡ ἐπὶ τῶν ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΒ. ΕΠΙΤΡΟ-ΠΗ ὑποβάλλει τὰς ἐκθέσεις αὐτῆς ἐπὶ τῶν κάτωθι νομοσχεδίων: 1) «Περὶ τροποποιήσεως ἄρθρων τοῦ κωδικοποιηθέντος νόμου 425 «περὶ στρατολογίας τοῦ κατὰ γῆν Στρατοῦ». 2) «Περὶ προαγωγῆς εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ἀνθυπομοιράρχου καὶ ἀνθυπασπιστοῦ ἐνωμοταρχῶν τῆς Χωροφυλακῆς». Ὁ βουλευτὴς κ. Φ. ΜΟΣΧΟΥΛΑΣ ὑποβάλλει πρότασιν νόμου: «Περὶ τροποποιήσεως τῆς § 2 τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ νόμου ΓΧΚΖʹ ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ νόμου 193 τῆς 10ης Ἀπριλίου 1914». (Θέλει ἐκτυπωθῇ καὶ διανεμηθῆ) Οἱ Βουλευταὶ κ. κ. Ν. ΧΑΤΖΗΠΕΤΡΟΣ, Θ. ΘΕΟΔΟ-

ΣΟΠΟΥΛΟΣ, Γ. ΚΑΡΠΕΤΟΠΟΥΛΟΣ, Ν. ΦΙΛΙΟΣ, ΧΡ.

ΚΑΡΡΑΣ Γ. ΡΑΔΙΝΟΣ, Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ, ΗΛ. ΠΑΝΤΑ-

ΖΟΠΟΥΛΟΣ, Δ. ΚΑΛΛΙΜΑΣΙΩΤΗΣ, Α. ΕΞΑΡΧΟΣ κ. λπ. ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 8ης Δεκεμβρίου 1915 Ν. Β. Δ. περὶ ὀνομασίας ἐφέδρων Δοκίμων Διαχειριστῶν Οἰκονομικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Στρατοῦ». Οἱ Βουλευταὶ κ. κ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ, Κ. ΓΙΟΛΔΑΣΗΣ, Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ καὶ Χ. ΖΑΡΙΜΠΑΣ ὑποβάλλουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ παραμονῆς εἰς τὰς θέσεις των ἐφέδρων ὑπαλλήλων δημοσίων ἢ δημοτικῶν ἢ τραπεζιτικῶν κατὰ τὴν παροῦσαν ἐπιστράτευσιν». Ὁ Βουλευτὴς κ. Λ. ΛΥΓΩΝΑΚΗΣ ὑποβάλλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ λιμενικῶν ἀρχῶν διατάξεων. Ἡ ἐπὶ τοῦ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛ. Ε-ΠΙΤΡΟΠΗ ὑποβάλλει τὴν ἔκθεσιν αὐτῆς ἐπὶ τοῦ Προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τῶν Ὑπουργείων Ἐσωτερικῶν, Δικαιοσύνης καὶ Παιδείας.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν διάταξιν τῶν Ἀναφορῶν Ὁ κ. Τσουκαλᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως.

§8Λ. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Κύριοι Βουλευταί, κατὰ τὴν χθεσινὴν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς εἶχον ἀναγραφῇ ὅπως ὑποστηρίξω ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς Ἁγίας Ἄννης, προαστείου τῶν Ἀθηνῶν, ἀφορῶσαν τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν καὶ ἀναγομένην εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπουσίαζε κατὰ τὴν στιγμὴν ἐκείνην, βεβαίως δὲν πρόκειται νὰ τὸν ψέξω, ἀλλά, λόγῳ τοῦ ὑπερμέτρου ζήλου πρὸς τὴν ὑπηρεσίαν, ἔτυχε νὰ ἀπουσιάζῃ. Ἀλλ’ ἠγέρθη τὸ ἑξῆς ζήτημα τοῦ Κανονισμοῦ: ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ ἀπουσίας τῶν κ. Ὑπουργῶν καὶ αἱ ἀναφοραὶ δὲν δύνανται, οὐχὶ ἐξ ὑπαιτιότητος τοῦ Βουλευτοῦ, νὰ συζητῶνται, νομίζω, ὅτι ὀρθὸν εἶναι νὰ τίθενται εἰς τὸ δεξιὸν καὶ ὄχι εἰς τὸ ἀριστερόν.

§9Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ὁσάκις συμβαίνει ἐξ ἀπουσίας τῶν κ. Ὑπουργῶν νὰ ἀναβάλλωνται ἡ ἐρώτησις, ἐπερώτησις ἢ ἀναφορά, ἐκράτησεν ἡ συνήθεια, ἐρχομένου τοῦ Ὑπουργοῦ, νὰ συζητῶνται εἰς τὴν αὐτὴν συνεδρίασιν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ τίθενται εἰς τὸ τέλος.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατὰ τὸν Κανονισμόν, αἱ ἐπερωτήσεις διαγράφονται, αἱ ἐρωτήσεις καὶ αἱ ἀναφοραὶ ἀναβάλλονται, ἀλλὰ δὲν ὁρίζει ὁ Κανονισμὸς νὰ τίθενται εἰς τὸ δεξιόν ἢ εἰς τὸ ἀριστερόν. Μέχρι τοῦδε ἐτίθεντο εἰς τὸ δεξιόν, ἀλλ’ ἠγέρθησαν παράπονα, ὅτι δὲν εὑρίσκουσι σειρὰν οἱ παρόντες Βουλευταί. Ἐνόμισα, λοιπόν, ὅτι εἶναι δικαιότατον αἱ μὲν λόγῳ ἀπουσίας τῶν Βουλευτῶν ἀναβαλλόμεναι νὰ τίθενται εἰς τὸ ἀριστερόν, μὴ κωλύοντος τοῦ Κανονισμοῦ, αἱ δ’ ἀναβαλλόμεναι, λόγῳ ἀπουσίας τῶν Ὑπουργῶν, νὰ τίθενται εἰς τὸ δεξιόν.

§11Λ. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δύο λέξεις θέλω νὰ εἴπω ἐπὶ τῆς ῥηθείσης ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων Ἁγίας Ἄννης. Πρόκειται περὶ ἑνὸς προαστείου τῶν Ἀθηνῶν, τὸ ὁποῖον ὅλοι γνωρίζετε, ὅσοι ἔχετε μεταβῆ εἰς τὸν Βοταν. Κῆπον. Εἶναι μία περιφέρεια λαχανοκήπων. Πρόκειται δὲ ἤδη περὶ ἀναφορᾶς 32 συμπολιτῶν κτηματιῶν, ἰδιοκτητῶν τῶν λαχανοκήπων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι στεροῦνται δημοσίας ἀσφαλείας. Θ’ ἀναγνώσω τὴν ἀναφορὰν αὐτὴν καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι αὐτή, καὶ μόνη θὰ πείσῃ πάντα περὶ τοῦ δικαίου αὐτῶν. (Ἀναγινώσκει): «Ἡ ζωή, ἡ τιμὴ καὶ ἡ περιουσία μας...κλπ.» Δὲν προχωρῶ περαιτέρω, διότι νομίζω, ὅτι ταῦτα ἀρκοῦσι καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν, νὰ διατάξῃ νὰ συστηθῇ ἐκεῖ σταθμὸς ἀστυνομικός.

§12Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Θὰ ἐξετάσω τὸ ζήτημα τῆς συστάσεως τοῦ ἀστυνομικοῦ σταθμοῦ.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κανάρης ἔχει τὸν λόγον, ὅπως καταθέσῃ καὶ ἀναπτύξῃ ἀναφορὰν ἀπορριφθέντων μαθητῶν ἐκ τοῦ Πολυτεχνείου.

§14Α. ΚΑΝΑΡΗΣ. Προκειμένου, κ. Συνάδελφοι, νὰ καταθέσω καὶ ἀναπτύξω ἀναφορὰν ἀπορριφθέντων μαθητῶν ἐκ τοῦ Πολυτεχνείου, παραπονουμένων διὰ παρανομίαν, ἡ ὁποία ἔλαβε χώραν κατὰ τὰς ἐξετάσεις ταύτας, ὡς ἐπίσης καὶ νὰ ὑποβάλω πρότασιν νόμου, ὅστις, κατὰ τὴν κρίσιν μου, θέτει φραγμὸν εἰς τὰς παρανομίας τῶν τοιούτων ἐξετάσεων διὰ τὸ μέλλον, παρακαλῶ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Συγκοινωνίας, ὅπως προσαγάγῃ καὶ καταθέσῃ τὰ ἑξῆς ἔγγραφα: (Ἀναγινώσκει). «1ον. Τὰς προτάσεις τοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Πολυτεχνείου...κλπ.». Πρὸς τούτοις θὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, ἐὰν διατελῇ ἐν γνώσει, ὅτι ὁ Διευθυντὴς τοῦ Πολυτεχνείου εἶναι καὶ ἔμπορος, ἤτοι εἶναι κύριος τοῦ ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Σταδίου ὑπ’ ἀριθ. 3 καταστήματος ὀπτικῶν εἰδῶν, καὶ ἂν τὸ Πολυτεχνεῖον καὶ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Συγκοινωνίας συναλλάσσεται μὲ τὸ κατάστημα τοῦτο, ναὶ ἢ ὄχι; Καὶ ἂν τοῦτο ἀντίκειται εἰς τὸν νόμον. Ἐπιφυλάσσομαι, μετὰ τὴν κατάθεσιν τῶν ἐγγράφων, νὰ λάβω ἐκ νέου τὸν λόγον.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φλῶρος, ὅπως καταθέσῃ καὶ ἀναπτύξῃ ἀναφορὰν γαλακτοκόμων Ἠπείρου.

§16Π. ΦΛΩΡΟΣ. Κύριοι Συνάδελφοι, ἡ ἀναφορὰ αὕτη ἀφορᾷ τὸν σεβαστόν μοι ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν κ. Ὑπουργόν. Οἱ γαλακτοκόμοι Ἠπειρῶται στεροῦνται ἅλατος εἰς ἐποχήν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ γαλακτοκομία, ἤτοι ἡ κατασκευὴ ἑκατοντάδων χιλιάδων ὀκάδων τυροῦ καὶ βουτύρου, εὑρίσκεται εἰς τὸ ζενίθ. Παρακαλοῦσι, λοιπόν, τὸν κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργόν, ὅπως ἐν τῇ παροχῇ ἅλατος μὴ εἶναι φειδωλός. Ἀφοῦ προηγουμένως εἶχε τὴν καλωσύνην εἰς τρεῖς γαλακτοκόμους νὰ διατάξῃ νὰ χορηγηθῇ ἅλας, τὸν παρακαλῶ νὰ διατάξῃ ἡ παραχώρησις τῆς ποσότητος ταύτης νὰ ἐπαναληφθῇ καὶ νὰ ἀποσταλῇ ἀνάλογος ποσότης εἰς ὅλους τοὺς Ἠπειρωτικοὺς λιμένας, τῆς Πρεβέζης, τῆς Πάργας, τῆς Γουμενίτσης, Σαγιάδος κλπ. Ἡ ἑτέρα ἀναφορὰ ἀφορᾷ τὸν κ. ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Ὑπουργόν. Πρόκειται περὶ τοῦ ἑξῆς. Ὅταν ἐγκατεστάθη Εἰρηνοδικεῖον ἐν Ζίτσῃ, οἱ κάτοικοι ἐν τῇ μέθῃ τῇ φυσικῇ, λόγῳ τῆς ἐλευθερίας, καὶ κατόπιν συστάσεων τοῦ ἐκεῖ Εἰρηνοδίκου, προέβησαν εἰς χαριστικὴν πρᾶξιν καὶ ἐχάρισαν τὸ οἴκημα, τὸ ὁποῖον ἐχρησίμευεν ὡς διδακτήριον, ἵνα χρησιμεύσῃ ὡς Εἰρηνοδικεῖον. Βεβαίως, προκειμένου περὶ τοιαύτης δωρεᾶς, τὴν ἀπεδέχθη ὁ Εἰρηνοδίκης, ὁ ὁποῖος καὶ εἶχε προκαλέσει αὐτήν, ἀλλ’ ἐκεῖνοι κατὰ τὴν στιγμήν, καθ’ ἣν προέβησαν εἰς τὴν δωρεὰν ταύτην, εἶχον σκεφθῇ, ὅτι θὰ ἠδύναντο νὰ ἀποκτήσωσιν, ὑπὸ τὴν πατρικὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν ἕτερον κατάστημα ὡς διδακτήριον, καλλίτερον· σήμερον ὅμως, ὅτε βλέπουσιν ὅτι, ἕνεκα τῶν περιστάσεων, δὲν εἶναι δυνατὸν τοῦτο, ἐπανέρχονται εἰς τὸ ζήτημα καὶ ζητοῦσι νὰ ἀποδοθῇ τὸ οἴκημα εἰς τὴν σπουδάζουσαν νεολαίαν, καθόσον οἱ ἐκπροσωποῦντες τὴν Κοινότητα δὲν εἶχον λάβει διὰ τὴν δωρεὰν ταύτην τὴν ἐντολὴν τῆς Κοινότητος. Ἐπίσης, Κύριοι Συνάδελφοι, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μὲ ἀκούσητε μετὰ προσοχῆς ἐπὶ τοῦ ἑξῆς ζητήματος, τὸ ὁποῖον πιστεύω ἀφορᾷ ὅλους τοὺς βουλευτὰς τῶν Νέων Χωρῶν. Ἔγκριτος συμπολίτης μου, ὁ κ. Θεόδωρος Σταύρου, ἀναφέρεται εἰς τὴν Βουλήν, καταγγέλλων ὅτι ὁ Μητροπολίτης τῆς Ἠπείρου, παρὰ τὸν ψηφισθέντα ὑπ’ ἀριθ. 538 νόμον τῆς 31ης Δεκεμβρίου 1914, διὰ τοῦ ὁποίου ἐγένετο ἀφομοίωσις τελεία καὶ ἤρξαντο μισθοδοτούμενοι οἱ Μητροπολῖται ἀπὸ τῆς 1ης Ἰανουαρίου 1915, λαμβάνοντες περὶ τὸ 1.000.000 ὅλοι, ἤτοι 5.000 ἕκαστος, πλὴν τοῦ Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης, ὅστις λαμβάνει 6.000 τὸ ἔτος, ἐν τούτοις ὁ Μητροπολίτης Βελᾶς καὶ Κονίτσης ἐξακολουθεῖ νὰ εἰσπράττῃ ἀπὸ τὸν λαόν, καθ’ ἣν ἐποχὴν ἡ μπομπότα ἔχει 1.20 ἡ ὀκᾶ, τὰ ἐπὶ Τουρκοκρατίας δικαιώματά του.

§17ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τοῦ ἀξίζει.

§18Π. ΦΛΩΡΟΣ. Δὲν ἀμφισβητῶ ὅτι τοῦ ἀξίζει.

§19ΕΠ. ΧΑΡΙΣΙΑΔΗΣ. Δὲν ἐπιτρέπεται νὰ λέγητε αὐτὰ τὰ πράγματα διὰ τὸν Μητροπολίτην αὐτόν.

§20Π. ΦΛΩΡΟΣ. Παρακαλῶ, μὴ μὲ διακόπτετε (Θόρυβος). Δὲν δύναται νὰ ἐπιβραβεύσῃ ὁ λαός, ὁ γυμνόπους, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει νὰ φάγῃ ψωμί, τὰς πράξεις τοῦ Μητροπολίτου. Ἐὰν τοῦ ἀξίζῃ, ἂς ὑποβληθῇ αἴτησις νὰ δοθῇ εἰς τὸν Μητροπολίτην Βελᾶς καὶ Κονίτσης γενναία ἀντιμισθία, λόγῳ τῶν μεγάλων ὑπηρεσιῶν, τὰς ὁποίας προσέφερεν εἰς τὸν Ἠπειρωτικὸν ἀγῶνα. (Διαμαρτυρίαι).

§21Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Συνάδελφον νὰ ἀρκεσθῇ νὰ ὑποβάλῃ τὴν αἴτησιν τοῦ συμπολίτου του. Προκειμένου περὶ προσώπου, οἷος εἶναι ὁ Μητροπολίτης Βελᾶς καὶ Κονίτσης, δὲν θεωρῶ ἐπιτετραμμένον ἐν τῇ Ἑλληνικῇ Βουλῇ, ἐπὶ τῇ βάσει αἰτιάσεων ἑνὸς κυρίου, ὁ ὁποῖος, δὲν γνωρίζω ἂν λέγῃ τὴν ἀλήθειαν, δὲν θεωρῶ ἐπιτετραμμένον νὰ γίνεται ἐπίθεσις κατὰ τοῦ Μητροπολίτου. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα καὶ ἐπιδοκιμασίαι). Νὰ ζητήσητε πληροφορίας διὰ τοῦ ἁρμοδίου κ. Ὑπουργοῦ, ἂν εἶναι αἱ αἰτιάσεις ἀληθεῖς, νὰ ληφθῶσι τὰ προσήκοντα μέτρα, ἀλλὰ δὲν εἶναι ὀρθὸν προλαμβάνοντες νὰ ἐπιτιθέμεθα κατ’ ἀνδρὸς εἰς τὸν ὁποῖον ὀφείλεται πᾶσα εὐλάβεια. (Χειροκροτήματα).

§22Π. ΦΛΩΡΟΣ. Κύριοι Συνάδελφοι, παρεξηγήθησαν ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶπον· δὲν ἦλθον ἐδῶ νὰ ἐλέγξω τὸν Μητροπολίτην, ἦλθον νὰ ὑποβάλω τὴν ἀναφοράν, καὶ συγχρόνως νὰ ἀναπτύξω αὐτήν, συνάμα δέ...

§23Α. ΜΙΧΕΛΙΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Παιδείας). Νὰ μοῦ συστήσητε τὴν ἀναφορὰν καὶ θὰ ἐνεργήσω τὰ δέοντα.

§24Π. ΦΛΩΡΟΣ. Συγχρόνως ἀναφέρεται ἐν τῇ αὐτῇ ἀναφορᾷ καὶ ἄλλο τι, ὅτι, παρὰ πάντα νόμον καὶ παρὰ πᾶν δικαίωμα, ἀγγαρεύει τοὺς ἱερεῖς ὅλης τῆς περιφερείας (Διαμαρτυρίαι).

§25ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Φθάνει, φθάνει.

§26Α. ΜΙΧΕΛΙΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Παιδείας). Ἀφοῦ τὸ πρόσωπον αὐτό, κατὰ τὰς πληροφορίας, τὰς ὁποίας ἔχω παρὰ τοῦ ἐντίμου συναδέλφου μου, παρέσχε τόσας μεγάλας ὑπηρεσίας, δὲν πιστεύω νὰ εἶναι ἀκριβῆ τὰ καταγγελλόμενα. Τὴν πρωτοβουλίαν, τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφός μου Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, θὰ τὴν ἀνελάμβανον ἐγώ, ἀλλὰ δὲν ἐγνώριζον ἀκριβῶς περὶ τίνος ἀρχιεπισκόπου ἐπρόκειτο, ἀφοῦ ὅμως τοιαύτας πληροφορίας μᾶς ἔδωκεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφός μου καὶ ἡ πλειονοψηφία τῆς Βουλῆς...

§27ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὁλόκληρος ἡ Βουλή.

§28Α. ΜΙΧΕΛΙΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Παιδείας).... δὲν πιστεύει νὰ εἶνε αὐτὰ ἀκριβῆ, ἐγὼ θὰ ἐξετάσω τὴν ὑπόθεσιν, νομίζω ὅμως, διὰ πρόσωπα, τόσον μεγάλας ὑπηρεσίας εἰς τὴν Πατρίδα προσενεγκόντα, δὲν πρέπει νὰ λέγωνται τοιαῦτα πράγματα. (Χειροκροτήματα).

§29Π. ΦΛΩΡΟΣ. Ἐπειδὴ ὑπετέθη, ὅτι ἐγὼ υἱοθετῶ ἀναφοράν, χωρὶς νὰ γνωρίζω ἂν εἶναι ἀληθής, σᾶς βεβαιῶ ἐγώ, ὅτι εἶναι ἀληθῆ τὰ καταγγελλόμενα. (Θόρυβος).

§30ΕΠ. ΧΑΡΙΣΙΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ μὴ γίνῃ λόγος εἰς τὰ Πρακτικά, προκειμένου περὶ ἑνὸς ἐξόχου ἀνδρός, εἰς τὸν ὁποῖον ὀφείλομεν τὴν ἐλευθερίαν μας.

§31Π. ΦΛΩΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ὁμιλήσω....

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔχετε τὸν λόγον.

§33Π. ΦΛΩΡΟΣ. Δὲν ἔληξαν τὰ πέντε λεπτά.

§34ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Κάτω, κάτω.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔχετε τὸν λόγον.

§36Π. ΦΛΩΡΟΣ. Ἴσα, ἴσα, ν’ ἀναγραφῶσιν εἰς τὰ Πρακτικά, διὰ νὰ μὴ πληρώνῃ ὁ λαός.

§37Κ. ΚΥΡΙΤΣΗΣ. Καὶ ἂν ἐπλήρωνεν ὁ λαός, δὲν καταδέχεται αὐτὸς νὰ τὰ πάρῃ.

§38Κ. ΣΟΚΟΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Δὲν ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ θέματος, ἐφ’ οὗ ὡμίλησεν ὁ ἀξιότιμος προλαλήσας Συνάδελφος, ἀλλ’ ἐπειδὴ πρόκειται περὶ ἑνὸς προσώπου, τὸ ὁποῖον προσέφερεν ὑψίστας ὑπηρεσίας εἰς τὴν Πατρίδα, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ὑβρίζηται καὶ παρακαλῶ νὰ μὲ ἐγγράψητε διὰ νὰ ὁμιλήσω αὔριον. (Χειροκροτήματα).

§39Π. ΦΛΩΡΟΣ. Νὰ μὲ ἐγγράψητε καὶ ἐμέ, διὰ νὰ δώσω τὰς δεούσας ἐξηγήσεις.

§40Κ. ΚΥΡΙΤΣΗΣ. Νὰ ἐγγράψητε καὶ ἐμέ.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ρουσόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§42ΟΘ. ΡΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι Βουλευταί, ὁ μηχανισμὸς τῶν ἐρωτήσεων, τὸν ὁποῖον ἔχομεν, εἶναι τοιοῦτος, ὥστε νὰ ἔρχωνται αἱ πλεῖσται ἐκπρόθεσμοι. Εὐτυχῶς διὰ τὴν ἐρώτησιν, περὶ ἧς πρόκειται, εἶχον δώσει ἀντίγραφον εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, ἡ δὲ σημερινὴ ἄνοδός μου εἰς τὸ βῆμα θὰ χρησιμεύσῃ ἁπλῶς εἰς ὑπόμνησιν, ὅπως μᾶς πληροφορήσῃ ἴσως ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ περὶ τοῦ ἀποτελέσματος τῆς ἐρεύνης, τῆς γενομένης, κατόπιν τῆς ἀναφορᾶς Πρόκειται περὶ ἑνὸς ἱερέως εἰς τὸ χωρίον Κορνίτσοβον, πλησίον τῆς Μπανίτσης, ὁ ὁποῖος καταγγέλλει τὸν διοικητὴν τοῦ 3ου Τάγματος τοῦ 31ου Συντάγματος, κ. Μανωλάκην Θεόδωρον, διὰ πολλὰς πράξεις, ὑπέρβασιν τῆς φιλοξενίας, ὑπερβάσεις ἐπιτάξεως, ὅτι στρατωνίζει, ὅτι ἐπιβάλλει ἀγγαρείας δι’ ἰδίας ὑποθέσεις, δέρει καὶ πολλὰ ἄλλα, συγκεκριμένως δέ, ἀφοῦ παρεπονέθη ὁ πολίτης αὐτός, τὸν ἐκάλεσεν εἰς τὸ γραφεῖόν του καὶ προσεφώνησε τὸν ἱερέα αὐτὸν τοῦ Ὑψίστου — καὶ ὑποθέτω ὅτι ὅσα λέγει εἶναι ἀληθῆ, διότι χείλη ἱερέως οὐ ψεύδονται — τὸν προσεφώνησε διὰ μιᾶς λέξεως, ἥκιστα κοινοβουλευτικῆς, ἡ ὁποία ἀρχίζει ἀπὸ τὰ γράμματα κ. ε. Δὲν ἠρκέσθη ὅμως εἰς αὐτό· ὁ ἱερεὺς αὐτὸς εἶχε καὶ τὴν εἰκόνα ἑνὸς κυβερνητικοῦ βουλευτοῦ, διότι ἠξεύρετε οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ τοὺς βουλευτὰς τοὺς θεωροῦν ὡς προστάτας καὶ ἀποτείνονται εἰς αὐτούς, ὅταν ἀδικῶνται, ἀλλ’ ὁ κ. Διοικητὴς εἶχε φαίνεται ἀντίθετα πολιτικὰ φρονήματα πρὸς τὸν κυβερνητικὸν βουλευτήν, ἢ θέλων νὰ δείξῃ ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἔχῃ τοιούτους φίλους ὁ ἱερεὺς, κατεξέσχισε τὴν εἰκόνα. Ὅπως ἄλλοι, διὰ νὰ τρομοκρατήσουν ἀφόβως εἰς τὸ Ἐξισοῦ ἀπηγόρευσαν εἰς τοὺς διδασκάλους νὰ γράφουν ἀναφορὰς εἰς τοὺς χωρικούς, διὰ νὰ μὴ δύνανται οὗτοι νὰ ἐκθέτωσι καὶ κάμωσι γνωστὰ τὰ παράπονά των.

§43Γ. ΠΩΠ. Ποῦ τὴν εἶχεν ὁ παππᾶς τὴν εἰκόνα;

§44ΟΘ. ΡΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὴν οἰκίαν, διότι τὸν ἐφιλοξένησεν ἐπὶ πεντήκοντα ἡμέρας τὸν ἀξιωματικὸν αὐτὸν εἰς τὴν οἰκίαν του καὶ ἐζήτησε κατόπιν ὁ ἱερεὺς νὰ ἐγκαταλείψῃ ὁ ἀξιωματικὸς τὴν οἰκίαν, δι’ ὑπερβασίαν τῆς φιλοξενίας. Ἐπαναλαμβάνω, Κύριοι, ὅτι οἱ Ἕλληνες ἀξιωματικοὶ εἶναι οἱ εὐγενέστεροι ὅλων τῶν ἀξιωματικῶν τοῦ κόσμου. Δράττομαι μάλιστα τῆς εὐκαιρίας νὰ εἴπω ὅτι ἔχω ἐπιστολὰς, ἐκ τῶν ὁποίων ἐμφαίνεται ὁ ἐνθουσιασμὸς τῶν κατοίκων διὰ τὴν εὐγένειαν τοῦ Μεράρχου ἐν Σόροβιτς, ὡς καὶ ἑνὸς λοχαγοῦ, τοῦ κ. Μ. Ρωμάνου, εἰς τὴν Μπάνιτσαν, ὡς καὶ τῶν ὑπ’ αὐτὸν ἀξιωματικῶν καὶ ὑπαξιωματικῶν, οἱ ὁποῖοι φέρονται μετ’ ἐνδιαφέροντος καὶ ἀγάπης πρὸς τοὺς κατοίκους καὶ τοὺς ὑπ’ αὐτοὺς στρατιώτας. Ἀλλ’ ὑπάρχουσι καὶ ἐξαιρέσεις, τὰς ὁποίας πρέπει νὰ πατάξωμεν, διότι κηλιδώνουν τὸ γόητρον τοῦ Στρατοῦ.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τρουλινὸς ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν ἐν Κρήτῃ καθηγητῶν.

§46Ν. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Ἡ ἀναφορά, κ. Πρόεδρε, ἐφ’ ἧς ἐζήτησα τὸν λόγον, ἀφορᾷ τοὺς καθηγητὰς Κρήτης, οἱ ὁποῖοι ἠδικήθησαν κατὰ τὴν ἀφομοίωσιν. Ἡ ὑπηρεσία, ὅλως ἀστόχως ἐνεργήσασα, προέβη εἰς ἐμπειρικὴν ἐνέργειαν καὶ τοιουτοτρόπως ἐδημιουργήθησαν ἀδικήματα. Δὲν ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν τὰ ἐν Κρήτῃ κρατοῦντα καὶ ὡς ἐκ τούτου τὰ ἀδικήματα ταῦτα. Ἐν Κρήτῃ, κατὰ τοὺς κρατοῦντας ἐκεῖ νόμους, ὑπῆρχον Γυμνάσια, Ἡμιγυμνάσια καὶ ἀνώτερα Παρθεναγωγεῖα, εἰς τὰ ὁποῖα πάντα ὑπηρέτουν λειτουργοὶ τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως ἀδιακρίτως, οἱ ὁποῖοι ἐθεωροῦντο ἰσόβαθμοι, κατὰ τὸν διορισμόν, καὶ μόνον μετὰ πάροδον χρόνου ηὔξανεν ἡ μισθοδοσία ἀπὸ 180 εἰς 200, εἶτα 220 καὶ τέλος, μετὰ δεκαετῆ ὑπηρεσίαν, εἰς 240. Ἡ ἀφομοίωσις ὅμως δὲν ἔλαβε ταῦτα ὑπ’ ὄψει, δὲν ἐμελετήθησαν τὰ πράγματα καὶ τὶ συνέβη; Πολλοὶ ἐκ τῶν καθηγητῶν, ἐκ τῶν ἐχόντων πολυετῆ ὑπηρεσίαν, ἀνεδιωρίσθησαν Ἑλληνοδιδάσκαλοι, ἐνῷ οἱ μαθηταί των, οἱ ὁποῖοι μόλις ἐσχάτως κατέλιπον τὰ ἑδώλια τοῦ Πανεπιστημίου, ἐκλήθησαν καθηγηταί, διότι ἔτυχε νὰ διορισθῶσιν ἀμέσως εἰς πλήρη γυμνάσια καὶ ἔλαβον τὴν προσαύξησιν, καίτοι εἶχον μόνον πέντε ἐτῶν ἢ ὅλην ὑπηρεσίαν, ἐνῷ ἄλλοι μὲ 17 ἐτῶν εὐδόκιμον ὑπηρεσίαν μόλις ἀνεγνωρίσθησαν καθηγηταὶ καὶ ἄνευ προσαυξήσεως. Θὰ παρακαλέσω, λοιπὸν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, ὅστις γνωρίζει καὶ τὰ πρόσωπα καὶ τὰ πράγματα, νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει του τὴν ἀναφορὰν καὶ εἰσαγάγῃ νομοσχέδιον, δι’ οὗ νὰ ἐπέλθῃ βελτίωσις τῶν νόμων.

§47Α. ΜΙΧΕΛΙΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Παιδείας). Τὸ ἔχω ὑπὸ μελέτην τὸ ζήτημα, κ. Βουλευτά.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς κεκανονισμένης ὥρας, ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν Ἐρωτήσεων Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Γούδης.

§49Μ. ΓΟΥΔΑΣ. Κύριοι Βουλευταί, ἡ ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς προμηθείας τῶν γαιανθράκων ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων ἐπιτροπὴ ἐπεράτωσε τὴν ἐργασίαν αὐτῆς. Καταθέτω εἰς τὸ Προεδρεῖον τὴν ἔκθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς διὰ τὰ περαιτέρω.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ τυπωθῇ καὶ θὰ διανεμηθῇ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ προταχθῇ καὶ νὰ ἀναγραφῇ εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν;

§51ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§52Α. ΜΑΤΕΣΗΣ. Ἐζήτησα τὸν λόγον ἐπὶ τῆς προτάσεως, ἂν πρέπῃ νὰ προταχθῇ ἡ συζήτησις περὶ γαιανθράκων εἰς τὴν πρώτην συνεδρίασιν κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, ἐνῷ ἡ συζήτησις περὶ φωταερίου ἔμεινε χθὲς ἐκκρεμής, ὡς διαλυθείσης τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως, ἐλλείψει ἀπαρτίας... (Θόρυβος).

§53Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Θὰ ἔλθῃ πρώτη τῶν γαιανθράκων, διότι ἐλήφθη ἀπόφασις τῆς Βουλῆς. (Θόρυβος).

§54Ν. ΒΛΙΑΜΟΣ. Ἐὰν ἔσχον τὴν τιμὴν ν’ ἀπευθύνω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ἐρώτησιν πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, πότε καὶ πῶς σκέπτεται νὰ πληρώσῃ τὴν ἔλλειψιν τῆς διδασκαλίας τῶν Ἑλληνικῶν ἐν τῇ Ἐμπορικῇ Σχολῇ Καρλοβασίου Σάμου, ἡ ὁποία ἐπῆλθεν ἐκ τῆς μακροτάτης ἀναρρωτικῆς ἀδείας τοῦ διορισθέντος ἐν τῇ Σχολῇ ταύτῃ καθηγητοῦ τῶν Ἑλληνικῶν, ἔπραξα τοῦτο, τὸ μὲν ἐνδοὺς τῇ ζωηρᾷ ἀγανακτήσει τῶν γονέων τῶν μαθητῶν τῆς σχολῆς ταύτης, τὸ δὲ ἀπελπισθείς, ὅτι διὰ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας θὰ ἠδύνατο νὰ θεραπευθῇ τὸ κακόν. Πρόκειται, κ. Βουλευταί, περὶ ἑνὸς τῶν διοικητικῶν παραδόξων, ἅτινα συχνά, ὡς μὴ ὤφειλεν, ἀπαντῶσι παρ’ ἡμῖν. Πρόκειται περὶ τῆς παντελοῦς ἐλλείψεως καθηγητοῦ τῶν Ἑλληνικῶν ἐν τῇ ἐν λόγῳ Ἐμπορικῇ Σχολῇ, προερχομένης ἐκ καθηγητοῦ, ὁ ὁποῖος μετετέθη τῇ 6ῃ Νοεμβρίου 1915 εἰς τὴν Ἐμπορικὴν ταύτην Σχολήν, ἔτυχεν ἐπανειλημμένων ἀναρρωτικῶν ἀδειῶν καὶ ἐσχάτως τριμήνου τοιαύτης. Οὗτος, ἀληθῶς, πάσχει ἐκ νόσου, τὴν ὁποίαν δὲν δύναμαι νὰ διαμφισβητήσω. Ἀλλὰ τὸ παράδοξον κεῖται ἐν τούτῳ: δὲν δύναται νὰ ἀνακληθῇ ἡ ἄδεια αὕτη, διότι ἑδράζεται ἐπὶ πιστοποιητικοῦ ἰατρῶν καὶ δὲν δύναται ν’ ἀναπληρωθῇ οὗτος, διότι δὲν ὑπάρχει ὁ ἀναπληρώνων, δὲν δύναται νὰ μετατεθῇ ἕτερος καθηγητής, διότι εὑρισκόμεθα ἐν μέσῳ σχολικῷ ἐνιαυτῷ, δὲν δύναται νὰ μετατεθῇ ἐκ τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως τοῦ Ὑπουργείου τῆς Παιδείας εἰς τὴν σχολὴν ταύτην, διότι τοῦτο ἀντίκειται εἰς τὸν νόμον. Εὑρισκόμεθα δηλονότι πρὸ ἀληθοῦς ἀδιεξόδου, τὸ ὁποῖον ἐν ὠργανωμέναις Πολιτείαις δὲν ὤφειλε νὰ ἀπαντᾷ. Εἶναι δὲ τοσούτῳ μᾶλλον λυπηρὸν τὸ πρᾶγμα, καθόσον ἐν τῷ Γυμνασίῳ Σάμου διωρίσθη πέμπτος Ἑλληνιστὴς καθηγητής, ὁ ὁποῖος, ὅτε ἔφθασεν εἰς τὸ Γυμνάσιον ἐκεῖ, δὲν εἶχε περὶ τὶ νὰ ἀσχοληθῇ καὶ ὁ Γυμνασιάρχης, διὰ νὰ ἀπασχολήσῃ αὐτόν, ἔδωκεν αὐτῷ δωδεκάωρον ἐργασίαν ἑβδομαδιαίαν. Καθ’ ὃν χρόνον ἡ μαθητιῶσα νεολαία τῆς ἐν Καρλοβασίῳ Σχολῆς, ἥτις αὔριον πρὸς τὸν Κερδῷον τρεπομένη Ἑρμῆν, δὲν θὰ εὕρῃ πλέον τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀναπληρώσῃ τὰ δυσαναπλήρωτα ταῦτα τῆς ἐκπαιδεύσεώς της κενά, καταδικάζεται εἰς τὴν ἀμάθειαν τῆς μητρικῆς της γλώσσης, τὸ Γυμνάσιον τῆς Σάμου ἔχει καθηγητὴν τῶν Ἑλληνικῶν, ὅστις ἀνιᾷ ἐκ τῆς ἀργίας. Θὰ παρακαλέσω τοὺς ἀξιοτίμους κ. κ. Ὑπουργοὺς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ τῆς Παιδείας, ὅπως, ἐν κοινῇ συνεννοήσει, μεριμνήσωσι περὶ τῆς διορθώσεως τοῦ κακοῦ, βέβαιοι ὄντες, ὅτι θὰ ἀποσπάσωσι τὴν εὐγνωμοσύνην, οὐ μόνον τῶν γονέων καὶ μαθητῶν τῆς Ἐμπορικῆς Σχολῆς, ἀλλὰ καὶ συμπάσης τῆς ἐκεῖ Κοινωνίας, τὴν ὁποίαν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἐκπροσωπῶ.

§55Α. ΜΙΧΕΛΙΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Παιδείας). Παρακαλῶ, κ. Βουλευτά, νὰ μοὶ δηλώσητε πότε διωρίσθη ὁ τελευταῖος καθηγητής, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει ἐργασίαν.

§56Ν. ΒΛΙΑΜΟΣ. Περὶ τὰ μέσα Νοεμβρίου ἐστάλη εἰς τὸ Γυμνάσιον.

§57Α. ΜΙΧΕΛΙΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Παιδείας). Τὸ ζήτημα εἶναι τοῦ Συμβουλίου τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως καὶ θὰ φροντίσω νὰ διαλευκανθῇ τοῦτο.

§58Ν. ΒΛΙΑΜΟΣ. Ἀλλ’ ἀντίκειται ὁ νόμος διὰ τὴν μετάθεσιν ἀπὸ τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως τοῦ Ὑπουργείου τῆς Παιδείας εἰς τὴν Μέσην Ἐκπαίδευσιν τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας.

§59Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Δὲν δύναται νὰ γίνῃ ἄλλως, ἀλλὰ πρέπει νὰ ληφθῇ ἰδιαιτέρα νομοθετικὴ πρόνοια.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μεϊμαράκης παρακαλεῖ τοὺς κ. κ. Ὑπουργοὺς τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ Στρατιωτικῶν, νὰ πληροφορήσουν τὴν Βουλήν, ἐὰν προτίθενται νὰ λάβωσι μέτρα σχετικὰ πρὸς αὔξησιν ἐν καιρῷ ἐπιστρατεύσεως καὶ τοῦ μισθοῦ τῶν ἀνδρῶν τῆς Χωροφυλακῆς ἤτοι τῶν ὑπαξιωματικῶν καὶ ὁπλιτῶν.

§61Β. ΜΕΪΜΑΡΑΚΗΣ. Ἡ ἐρώτησίς μου, Κύριοι Βουλευταί, εἶναι σχετικὴ μὲ τὴν ἐρώτησιν, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλε πρὸ ἡμερῶν ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἀττικοβοιωτίας Βουλευτὴς κ. Γιολδάσης. Ἐρωτῶ τοὺς κ. κ. Ὑπουργοὺς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ τῶν Στρατιωτικῶν, ἂν σκέπτωνται νὰ λάβουν μέτρα, ἵνα αὐξήσουν τὸν μισθόν, λόγῳ τῆς ἐπιστρατεύσεως, τῶν ὁπλιτῶν καὶ ὑπαξιωματικῶν τῆς Χωροφυλακῆς. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, ἀπαντῶν εἰς τὴν ἐρώτησιν τοῦ ἀξιοτίμου Βουλευτοῦ κ. Γιολδάση, εἶπεν ὅτι δὲν αὐξάνει αὐτόν, διὰ τὸν λόγον, ὅτι οἱ ἄνδρες τῆς Χωροφυλακῆς λαμβάνουσι τοιοῦτον. Θὰ μοὶ ἐπιτρέψῃ ὅμως νὰ εἴπω, ὅτι ναὶ μὲν οἱ ἄνδρες τῆς Χωροφυλακῆς λαμβάνουσι μισθόν, ἀλλὰ μισθὸν λαμβάνουν καὶ οἱ ἀξιωματικοὶ ὅλων τῶν Σωμάτων. Ἐφ’ ὅσον δὲ ἐπέρχεται αὔξησις τοῦ μισθοῦ, λόγῳ τῆς ἐπιστρατεύσεως εἰς τοὺς ἀξιωματικούς, οἱ ὁποῖοι λαμβάνουσι τακτικὸν μισθόν, ἡ αὐτὴ ὑποθέτω συντρέχει περίπτωσις, ἵνα αὐξηθῇ καὶ ὁ μισθὸς τῶν ὁπλιτῶν καὶ ὑπαξιωματικῶν τῆς Χωροφυλακῆς. Σημειώσατε δὲ ὅτι τὰ ὄργανα τῆς Χωροφυλακῆς, λόγῳ τῆς ἐπιστρατεύσεως, ὑποβάλλονται συνηθέστατα εἰς μετακινήσεις, δὲν λαμβάνουσι δὲ ὁδοιπορικὰ διὰ τὰς μετακινήσεις αὐτάς. Ἀφήνω τὴν Βουλὴν νὰ κρίνῃ, ἂν ἄνδρες, οἱ ὁποῖοι ἀμείβονται μὲ 80 δραχμὰς κατὰ μῆνα, δύνανται νὰ ζήσωσιν ὑπὸ τὰς παρούσας περιστάσεις, ὑποβαλλόμενοι εἰς τακτικωτάτας μάλιστα μετακινήσεις, αἵτινες σχεδὸν ἐξαντλοῦσιν ὁλόκληρον τὸν μισθόν των, καὶ φρονῶ, ὅτι δέον νὰ ληφθῇ πρόνοια καὶ δι’ αὐτοὺς καὶ αὐξηθῇ ὁ μισθός των.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ. κ. Σπέντζας, Ἀντωναρόπουλος καὶ Μισυρλῆς παρακαλοῦσι τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, τίνα μέτρα ἔλαβε διὰ τὴν ἐπανάληψιν τῆς θαλασσίας συγκοινωνίας τῶν λιμένων Πυλίας καὶ Τριφυλλίας. Ὁ κ. Σπέντζας.

§63Ι. ΣΠΕΝΤΖΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐπαρχία Πυλίας καὶ τὰ νότια μέρη τῆς ἐπαρχίας Τριφυλίας στεροῦνται πάσης συγκοινωνίας, διότι αἱ ἐπαρχίαι αὐταὶ δὲν συγκοινωνοῦσι μὲ τὰ λοιπὰ κέντρα τοῦ Κράτους, παρὰ μόνον θαλασσίως. Ἀλλά, πρὸ πολλοῦ, πρὸ μηνῶν, ἐκεῖ ἀτμόπλοιον δὲν ἔχει προσεγγίσει. Ἐπεθύμουν νὰ παρακαλέσω τὸν Σεβαστὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας νὰ λάβῃ μίαν πρόνοιαν διὰ τὴν συγκοινωνίαν τῶν μερῶν ἐκείνων, διότι, βεβαιωθῆτε, ὅτι εἶαι ἐντελῶς ἀποκεκλεισμένα, καὶ διὰ νὰ συγκοινωνήσῃ τις, ἔχει ἀνάγκην νὰ ταξιδεύῃ ἐπὶ 12–15 ὥρας, ἵνα εὕρῃ μέσον συγκοινωνίας μετὰ τοῦ ἄλλου Ἑλληνικοῦ Βασιλείου. Νομίζω, ὅτι ἡ δικαιολογία, ἡ προβαλλομένη παρὰ τῶν ἀτμοπλοϊκῶν ἑταιρειῶν, ὅτι στεροῦνται γαιανθράκων, δὲν δύναται νὰ ὑποστηριχθῇ σοβαρῶς ἀπέναντι τῶν εὐκολιῶν καὶ ἀπέναντι τῶν ὑπηρεσιῶν, τὰς ὁποίας τὸ Κράτος προσφέρει εἰς τὰς ἀτμοπλοΐας αὐτάς. Νομίζω, ὅτι εἶναι ἐπιβεβλημένον εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου τῆς Συγκοινωνίας νὰ ὑποδείξῃ εἰς τοὺς κυρίους αὐτούς, τὰς ὑποχρεώσεις, τὰς ὁποίας ἔχουσιν ἀπέναντι τῶν ἀντισηκωμάτων, τὰ ὁποῖα παρὰ τοῦ Κράτους λαμβάνουν. Παρακαλῶ, νὰ παραπεμφθῇ ἡ ἀναφορὰ αὕτη εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας, ἵνα ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν.

§64Π. ΑΝΤΩΝΑΡΟΠΟΥΛΟΣ. Τὰς αὐτὰς συστάσεις ποιοῦμαι καὶ ἐγώ, καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ τὰς λάβῃ ὑπ’ ὄψει του.

§65Δ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συγκοινωνίας). Παρακαλῶ τοὺς κ. κ. Βουλευτὰς νὰ λάβωσι ὑπ’ ὄψει των, ὅτι δὲν δυνάμεθα νὰ ὑποχρεώσωμεν καμμίαν Ἑταιρείαν νὰ προσεγγίζῃ. Ἐὰν αἱ Ἑταιρεῖαι εἶχον κέρδος ἐκ τῆς προσεγγίσεως αὐτῆς, θὰ τὸ ἔκαμνον μόναι των. Τὸ νὰ μὴ προσεγγίζουν δηλοῖ, ὅτι ἐκ μιᾶς τοιαύτης προσεγγίσεως θὰ ζημιωθῶσι, δὲν δύναται δὲ τὸ Κράτος νὰ ἐπέμβῃ καὶ νὰ ὑποχρεώσῃ αὐτάς, τώρα μάλιστα, ὅτε, λόγῳ τῶν ἐκτάκτων περιστάσεων, ἡ τιμὴ τῶν γαιανθράκων εἶναι τόσον μεγάλη. Παρὰ ταῦτα, δὲν θέλω παραλείψει ὅπως κάμω ἁπλῆν φιλικὴν σύστασιν εἰς τὰς διαφόρους ἑταιρείας, συμφώνως πρὸς τὴν παράκλησιν ὑμῶν.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Βλιάμος.

§67Ν. ΒΛΙΑΜΟΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας, ὅπως μεριμνήσῃ περὶ τῆς τηλεγραφικῆς συγκοινωνίας τῆς νήσου Ἰκαρίας. Περὶ τοὺς 4000 ἕως 5000 κάτοικοι εὑρίσκονται μακρὰν αὐτῆς. Διεξάγεται μέγα ἐμπόριον εἰσαγωγικὸν καὶ ἐξαγωγικὸν καί, ἐν τούτοις, στερεῖται ἡ νῆσος καὶ τῶν στοιχειωδῶν μέσων συγκοινωνίας καὶ αὐτῆς τῆς τηλεγραφικῆς συγκοινωνίας. Ἡ δαπάνη δὲν εἶναι κολοσσιαία, ὥστε νὰ ὀρρωδῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας νὰ προβῇ εἰς τὴν ἐκπλήρωσιν τῆς ἀνάγκης αὐτῆς. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας νὰ ἐκπληρώσῃ τὴν ἀνάγκην ταύτην, καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὁ λαὸς θὰ μένῃ εὐγνώμων.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λαγουδάκης ἐρωτᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, εἰς ποῖον σημεῖον εὑρίσκεται ἡ στρατιωτικὴ ὑγειονομικὴ ὑπηρεσία τοῦ Κράτους κλπ.

§69Κ. ΛΑΓΟΥΔΑΚΗΣ. Δὲν ἀνῆλθον τὸ βῆμα, Κύριοι Βουλευταί, ἵνα σᾶς ἀπασχολήσω ἐπὶ πολὺ ἐπὶ τοῦ σπουδαιοτάτου τούτου ζητήματος, τοῦ ἀφορῶντος τὴν ὑγείαν τοῦ Στρατεύματος, ἐνῷ ἔπρεπε νὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν ἐπὶ ὁλοκλήρους ὥρας, διότι πρόκειται περὶ τῆς ζωῆς τοῦ Στρατεύματος, περὶ τῆς ὑπάρξεως ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐκλήθησαν ὑπὸ τῆς Πατρίδος, ὄχι μόνον νὰ περιφρουρήσωσι τὴν τιμὴν αὐτῆς, ἀλλὰ καὶ νὰ ἀγωνισθῶσιν ὑπὲρ τοῦ μεγαλείου τῆς Πατρίδος. Ἀλλ’ ἀνῆλθον τὸ βῆμα, ὅπως ἐκ τοῦ πλησίον ἀκούσῃ τοὺς ὀλίγους τούτους λόγους ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν, καὶ φροντίσῃ περὶ τῆς διορθώσεως τοῦ κακοῦ, τὸ ὁποῖον ἀπειλεῖ τὴν ὑγείαν τοῦ στρατεύματος.

§70Ι. ΓΙΑΝΝΑΚΙΤΣΑΣ (Ὑπουργὸς Στρατιωτικῶν). Ἐζήτησα πληροφορίας ἀπὸ τοὺς ἁρμοδίους, ὅπως ἐξακριβωθῇ κατὰ πόσον τὰ παρ’ ὑμῶν ἐκτιθέμενα εἶναι ἀληθῆ καὶ εὐθὺς ὡς αἱ πληροφορίαι μοὶ κομισθοῦν, βεβαιωθῆτε, ὅτι ἀμέσως θὰ τὰς κομίσω ἐνταῦθα.

§71Κ. ΛΑΓΟΥΔΑΚΗΣ. Πολὺ καλά· ἐγὼ ὀφείλω ὅμως, νὰ εἴπω μερικὰ παραδείγματα, διὰ νὰ ἐννοήσῃ ἡ Βουλὴ, ὅτι ἐντεταλμένοι ἰατροὶ τὴν ὑγείαν τοῦ Στρατεύματος, δὲν ἐκτελοῦσι τὸ καθῆκόν των, καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλὰ δὲν δίδουσι καμμίαν προσοχὴν εἰς τοὺς στρατιώτας ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι παρουσιάζονται καὶ παραπονοῦνται ὅτι εἶναι ἀσθενεῖς. Ὅταν πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν κατῆλθον εἰς Κρήτην, ἐπληροφορήθην ἐκ θετικωτάτης πηγῆς, ὅτι μίαν ἡμέραν παρουσιάσθη εἰς τὸν ἰατρὸν εἷς στρατιώτης, παραπονούμενος ὅτι εἶναι ἄρρωστος, ὁ ἰατρὸς τὸν ὕβρισε σκαιώτατα καὶ τοῦ εἶπεν, ὅτι δὲν ἔχει τίποτε, ὁ δὲ λοχαγός του τὸν ἐκάλεσε καὶ τὸν ἔστειλεν εἰς τὰ γυμνάσια. Τὶ δὲ νομίζετε, κ. Βουλευταί; Τὸ ἑσπέρας τῆς ἡμέρας ἐκείνης ὁ στρατιώτης ἀπεβίωσεν.

§72Κ. ΓΙΟΛΔΑΣΗΣ. Καὶ ἐδῶ συνέβη τὸ ἴδιον.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μοσχούλας παρακαλεῖ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν: 1) Διατὶ ὁ Διοικητὴς τοῦ ἐν Τριπόλει Συντάγματος ἐξακολουθεῖ ὑποβάλλων τοὺς ὑπ’ αὐτὸν ἄνδρας εἰς ἐπίπονα καὶ ἐξαντλητικὰ ὀκτάωρα καθημερινὰ γυμνάσια, καίτοι οὗτοι ἐπὶ τριετίαν σχεδὸν ὑπηρετοῦντες εἰς τὰς τάξεις τοῦ στρατοῦ καὶ εἰς τοὺς δύο νικηφόρους πολέμους λαβόντες μέρος καὶ ἐπὶ πέντε μῆνας τώρα ἀπ’ ἀρχῆς τῆς ἐπιστρατεύσεως, συνεχῶς, κατὰ τὸν ἄνω τρόπον ἐκγυμναζόμενοι, κατέστησαν τέλειοι, οὕτως ὥστε ἡ ἐξακολούθησις τῆς τακτικῆς αὐτῆς εἰς ἄνδρας, οἱ πλεῖστοι τῶν ὁποίων εἶναι ἤδη προβεβηκότες, νὰ γίνεται πρόξενος ἀνυπολογίστου ζημίας εἴς τε τὴν ὑγείαν καὶ τὸ ἠθικὸν αὐτῶν. 2) Ἐὰν ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν, νὰ λάβῃ πρόνοιαν καὶ διὰ τοὺς ἐφέδρους τοὺς ἀπολέσαντας εἰς τὸν πόλεμον ἀδελφόν, ὅπως μετατίθενται οὗτοι ἐκ τῆς αʹ εἰς τὴν βʹ σειρὰν τῆς ἐφεδρείας, συμφώνως πρὸς τὸ ὑποβληθὲν εἰς τὴν παρελθοῦσαν Βουλὴν νομοσχέδιον, καὶ 4) Ποῖα μέτρα ἔλαβεν ἢ σκέπτεται νὰ λάβῃ διὰ τοὺς ἐφέδρους ἀνθυπασπιστάς, οἵτινες, καίτοι ἔχοντες τὰ προσόντα ὅπως εἰσαχθῶσιν εἰς τοὺς οὐλαμοὺς τῶν ἐφέδρων ἀξιωματικῶν, δὲν δύνανται, λόγῳ τοῦ βαθμοῦ των τούτου, νὰ εἰσαχθῶσι καὶ θὰ παραμείνωσιν οὕτω εἰς βαθμὸν κατώτερον ἐκείνου, ὃν μετ’ ὀλίγον θὰ ἔχωσιν οἱ ὑπηρετοῦντες ὑπ’ αὐτοὺς σήμερον ὁπλῖται.

§74Φ. ΜΟΣΧΟΥΛΑΣ. Δὲν γνωρίζω, ἂν ἔλαβε τὴν εὐκαιρίαν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, νὰ ἀναγνώσῃ τὸ ἐρώτημα. Πρόκειται περὶ τῆς τακτικῆς, ἥν ἀκολουθεῖ ὁ Διοικητὴς τοῦ 11ου Πεζικοῦ Συντάγματος, ὑποβάλλων εἰς πολυώρους κόπους καὶ πολύωρα γυμνάσια τοὺς κληθέντας ἐφέδρους ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς ἐπιστρατεύσεως μέχρι σήμερον. Ἔχομεν καθημερινὰς παραστάσεις ἐκ μέρους τῶν συμπολιτῶν μας, ὅπως ὑποβάλωμεν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν τὴν παράκλησιν, ἵνα συστήσῃ εἰς τὸν διοικητὴν τοῦ Συντάγματος νὰ περιορίσῃ τὰς ὥρας τῶν γυμνασίων, διότι, νομίζω, καίτοι δὲν εἶμαι στρατιωτικός, ὅτι ὁ χρόνος, ὁ διαρρεύσας ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς ἐπιστρατεύσεως μέχρι σήμερον, εἶναι ἀρκετὸς, ὥστε νὰ καταστήσῃ τούτους ἱκανούς.

§75Ι. ΓΙΑΝΝΑΚΙΤΣΑΣ (Ὑπουργὸς Στρατιωτικῶν). Ἔχων ὑπ’ ὄψει μου τὰς συστάσεις, τὰς ὁποίας ὑμεῖς ἐποιήσατε σήμερον, συνέστησα δι’ ἐγκυκλίου εἰς τὸν διοικητὴν, καὶ μολονότι εἶναι δικαίωμα τῆς ἐσωτερικῆς αὐτοῦ διοικήσεως, ἐν τούτοις τῷ παρέστησα τὸ ζήτημα, τοσούτῳ μᾶλλον, ὅσῳ ἐνδείκνυται ἐξ αὐτοῦ πράγματος. Τώρα, ἐὰν ἐξακολουθῇ, καὶ σεῖς ἔχετε ἀντιθέτους πληροφορίας, τοῦτο δὲν τὸ γνωρίζω, διότι εἶναι πρὸ 15 ἡμερῶν αἱ συστάσεις μου.

§76Λ. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Ἐπέδωκα μίαν σημείωσιν παρομοίαν εἰς τὸν ὑπασπιστήν σας, ὅπως λάβητε γνῶσιν.

§77Ι. ΓΙΑΝΝΑΚΙΤΣΑΣ (Ὑπουργὸς Στρατιωτικῶν). Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω καὶ χάριτας, διότι πολλὰς εὐκολίας μοὶ παρέχετε διὰ τῶν σημειώσεων, τὰς ὁποίας μοὶ στέλλετε.

§78Φ. ΜΟΣΧΟΥΛΑΣ. Εἶναι εὐχάριστος ἡ πληροφορία, τὴν ὁποίαν μεταδίδει ὁ κ. Ὑπουργὸς. Διότι, Κύριοι, δὲν συντελεῖ εἰς τὴν πειθαρχίαν τοῦ στρατεύματος ἡ ὑποβολὴ εἰς κοπώσεις τῶν ἐφέδρων, τῶν ἐχόντων πρὸ παντὸς ἡλικίαν. Συγχρόνως, παρακαλῶ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, νὰ μὲ πληροφορήσῃ, διότι ἔχω πληροφορίας ἀπὸ τοὺς συμπολίτας μου, ὅτι, ὅσοι ἔχουν ὑποστῆ πειθαρχικὴν τιμωρίαν, — ὁ δὲ διοικητὴς τοῦ 11ου Πεζ. Συντάγματος ἔχει ἰδιάζουσαν, ὡς εἶπον, τάσιν, ὥστε διὰ πᾶν παράπτωμα νὰ ἐπιβάλῃ βαρυτάτην τιμωρίαν, — οὗτοι δὲν λαμβάνουσι τὴν διαταχθεῖσαν ἄδειαν. Δὲν ἤθελον τὸ ζήτημα τοῦτο νὰ τὸ θίξω, διότι, βεβαίως, εἶναι πειθαρχικόν, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ἡ ἄκρα δικαιοσύνη εἶναι ἄκρα ἀδικία.

§79Ι. ΓΙΑΝΝΑΚΙΤΣΑΣ (Ὑπουργὸς Στρατιωτικῶν). Φαίνεται, ὅτι ἔγινε παρερμηνεία τῆς ἐγκυκλίου. Ἡ ἐγκύκλιος ἔλεγεν, ὅτι θὰ τύχωσιν ἀδείας οἱ ἔχοντες ἐξαίρετον διαγωγήν, ἐκ τούτου ὅμως δὲν ἕπεται, ὅτι καὶ οἱ τιμωρηθέντες πειθαρχικῶς θὰ στερηθῶσι τῆς ἀδείας· κατόπιν ὅμως τῆς ἐγκυκλίου καὶ οἱ τυχὸν πειθαρχικῶς τιμωρημένοι θὰ τύχωσι τῆς ἀδείας.

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ληξάσης τῆς κεκανονισμένης ὥρας, ἀναβάλλεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν λοιπῶν ἐρωτήσεων διὰ τὴν αὔριον. Ἡ Βουλὴ εἰσέρχεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς Νομοθετικῆς Ἐργασίας.

§81Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρακαλέσω νὰ προταχθῶσι τὰ τρία νομοσχέδια ὑπ’ ἀριθ. 17, 18 καὶ 19. Πρόκειται περὶ τῶν νομοσχεδίων «περὶ καλλιεργείας ἁλυκῶν», «περὶ ἀδειῶν ἐκμεταλλεύσεως ἐπὶ ἐγγυήσει» καὶ «περὶ παροχῆς ἀδειῶν ὑλοτομίας διὰ τὰς ἐκτάκτους ἀνάγκας τῆς Χώρας». Ἰδίως, τὰ δύο τελευταῖα εἶναι μεγάλου ἐνδιαφέροντος καὶ λίαν ἐπείγοντα. Θὰ παρακαλέσω, λοιπόν, νὰ προταχθῶσιν.

§82Γ. ΠΩΠ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ μὴ ἐπιμείνῃ, ὅσον ἀφορᾷ τὴν πρόταξιν τοῦ κηρυχθέντος κατεπείγοντος νομοσχεδίου «περὶ καλλιεργείας ἁλυκῶν». Θὰ προκαλέσῃ εὐρυτάτην συζήτησιν.

§83Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Αὐτὸ δὲν μὲ μέλλει. Ἀλλὰ τὰ ἄλλα δύο νὰ προταχθῶσιν.

§84ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§85Κ. ΚΥΡΙΤΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ σᾶς παρακαλέσω, πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, νὰ μοὶ ἐπιτρέψητε τὸν λόγον. Εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν ἐρωτήσεων εἶναι ἐγγεγραμμένη καὶ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 104 ἐρώτησις, ὑπογεγραμμένη ὑπ’ ἐμοῦ καὶ τοῦ κ. Σοκόλη, τὸ ἀντικείμενον τῆς ὁποίας εἶναι φύσει ἐπεῖγον καὶ ἀναγκαιοτάτη ἡ πρόταξις εἰς τὴν πρώτην συνεδρίασιν. Ζητοῦμεν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, 1) περὶ τῆς ἐντάσεως καὶ φύσεως τῆς ἐνσκηψάσης εἰς Κέρκυραν νόσου, 2) Ποῖα τὰ ληφθέντα πρὸς περιστολὴν μέτρα...

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ὑπέβαλε μίαν πρότασιν, διὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἐρωτήσω τὴν Βουλήν. Ἐὰν ἔχητε νὰ ἀντιτείνητε ἐπ’ αὐτῆς, νὰ ὁμιλήσητε, ἄλλως ὑστερώτερον λαμβάνετε τὸν λόγον. Δέχεται ἡ Βουλή, ὅπως προταχθῶσι παντὸς ἄλλου νομοσχεδίου ἐν τῇ Ἡμερησίᾳ Διατάξει τὰ ὑπ’ ἀριθ. 18 καὶ 19;

§87ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐδέχθη ἡ Βουλή, καὶ ἑπομένως προτάσσονται παντὸς ἄλλου τὰ νομοσχέδια αὐτά.

§89Κ. ΚΥΡΙΤΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τώρα ἐπιτρέπετε;

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Ἐπὶ τῆς Νομοθετικῆς Ἡμερησίας Διατάξεως;

§91Κ. ΚΥΡΙΤΣΗΣ. Θὰ ζητήσω νὰ προταχθῇ μία ἐρώτησις.

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὔριον.

§93Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἐπειδὴ ἡ ἐρώτησις ἀφορᾷ ἐμέ, ὡς Ὑπουργὸν, δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν, ἵνα αὔριον προταχθῇ ἐν τῇ Ἡμερησίᾳ Διατάξει. Πρόκειται περὶ τῆς ὑγείας τῆς Κερκύρας. Ἐὰν ὁμιλήσατε πρότερον, θὰ ἠδυνάμεθα καὶ ἀπόψε.

§94Κ. ΚΥΡΙΤΣΗΣ. Δι’ αὔριον, κ. Ὑπουργέ.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λόντος ἔχει τὸν λόγον.

§96Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Ἐν τῇ Ἡμερησίᾳ Διατάξει ἀναγράφεται ὑπ’ ἀριθμὸν 10 νομοσχέδιον «περὶ τροποποιήσεως τῆς φορολογίας τοῦ καπνοῦ ἐν ταῖς Νέαις Χώραις». Θὰ παρεκάλουν τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως, ἐπειδὴ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο παραμένει ἀπὸ πολλοῦ ἐν τῇ Ἡμερησίᾳ Διατάξει, ὡς κατεπεῖγον, θὰ ὑπάρξῃ δὲ ἀκόμη χρόνος, ὅπως ψηφισθῇ, θελήσῃ νὰ παραπεμφθῇ τοῦτο εἰς ἐπιτροπήν, διότι πρόκειται περὶ σπουδαιοτάτου νομοσχεδίου, θίγοντος μίαν ἀρτισύστατον βιομηχανίαν τῶν Νέων Χωρῶν καὶ τὴν παραγωγὴν τοῦ καπνοῦ, τὸν σπουδαιότατον τοῦτον κλάδον τῆς ὅλης βιομηχανίας τοῦ Ἔθνους.

§97ΣΤ. ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Λίαν εὐχαρίστως συναινῶ εἰς τὸ αἴτημα τοῦ κ. Συναδέλφου, διότι φρονῶ, ὅτι ἡ ἐπιτροπή, εἰς ἥν θὰ παραπεμφθῇ τὸ θέμα τοῦτο, βοηθουμένη καὶ ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων, οἵτινες ἀσχολοῦνται εἰς τὰ τοῦ ζητήματος, θέλει βελτιώσει τὸ νομοσχέδιον, ἐν ᾗ περιπτώσει παραπεμφθῇ εἰς αὐτήν.

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 10 τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως παραπέμπεται εἰς τὴν οἰκείαν ἐπιτροπὴν πρὸς ἐπεξεργασίαν. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Παπαμιχαλόπουλος.

§99Ι. ΒΑΛΑΛΑΣ. Ἐπὶ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως;

§100Κ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα.

§101Γ. ΓΚΑΝΙΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἕνεκα τοῦ αὐριανοῦ μνημοσύνου τοῦ ἀειμνήστου Βασιλέως Γεωργίου, νὰ διακοπῶσιν αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἔχω ὑπ’ ὄψει μου δι’ ἀργότερα.

§103Κ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ νὰ ἔχω τὴν εὐτυχίαν ν’ ἀκουσθῶ παρὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν καὶ τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως ἔρχομαι ἀπὸ τοῦ βήματος, ἵνα κάμω τὴν ἑξῆς σύστασιν καὶ παράκλησιν καὶ ὑπόδειξιν πρὸς αὐτὸν καὶ τὴν Βουλήν. Λίαν φιλοτίμως ὑπεβλήθη παρὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ νομοσχέδιον, ὑπὸ τὸν, ὡς ἔκαμε τοὐλάχιστον εἰς ἐμὲ τὴν ἐντύπωσιν, πομπώδη τίτλον «περὶ διασώσεως τῆς Ὀλυμπίας». Τὸ πρᾶγμα βεβαίως εἶνε τόσον σπουδαῖον, ὥστε δικαιοῖ ἐμφαντικόν τινα τίτλον, μολονότι δὲν μοῦ φαίνεται προσήκων ὁ τοιοῦτος τίτλος ἐπὶ νόμου. Ἐνῷ, λοιπόν, μετὰ τόσης προθυμίας καὶ φιλοτιμίας ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐκκλησιαστικῶν καὶ τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως ὑπέβαλε τὸ νομοσχέδιον καὶ μετὰ τόσης συγκινήσεως — ἐνθυμοῦμαι καλῶς ἐκείνην τὴν στιγμήν — ἐδέχθη αὐτὸ ἡ Βουλή, ἔκτοτε δὲν ἐφάνη οὐδαμοῦ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, διὰ νὰ συζητηθῇ. Ἐζήτησα αὐτὸ ἐπανειλημμένως καὶ σήμερον τὸ ἀνευρίσκω τεσσαρακοστόν! Πῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας δὲν ἐμερίμνησεν, ἵνα τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ἔλθῃ εἰς συζήτησιν, ἀφοῦ τὰ ὕδατα τοῦ Κλάδου ῥέουσι διαρκῶς καὶ ὑποσκάπτουσιν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον διὰ τοῦ νομοσχεδίου θέλομεν νὰ σώσωμεν, τόσον μέγαν μεγαλωστὶ προτάξαντες τίτλον κατὰ τὴν ὑποβολήν του εἰς τὴν Βουλήν; Συνιστῶ νὰ μὴ ἀναβληθῇ περισσότερον ἡ συζήτησις αὐτοῦ, ἀλλὰ νὰ συζητηθῇ κατὰ προτίμησιν.

§104Α. ΜΙΧΕΛΙΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Παιδείας). Τὰ νομοσχέδιά μου ὁμοιάζουσι πρὸς ὑποβρύχια, τὰ ὁποῖα ἀναδύονται καὶ καταδύονται.

§105Κ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Προσέξατε ὅμως νὰ μὴ γίνῃ ὑποβρύχιον ἡ Ὀλυμπία ἐν τῷ μεταξὺ, κ. Ὑπουργέ!

§106Α. ΜΙΧΕΛΙΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Παιδείας). Σᾶς παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, αὔριον νὰ τὸ θέσητε μεταξὺ τῶν πρώτων εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τὸ νομοσχέδιον αὐτό.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ἡ ἁρμοδία ἐπιτροπὴ νὰ καταθέσῃ τὴν ἔκθεσίν της, ἡ ὁποία δὲν κατετέθη εἰσέτι, μολονότι τρὶς ἐκλήθη, διὰ νὰ λάβῃ τὴν προσήκουσαν σειρὰν τὸ νομοσχέδιον.

§108Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἀφοῦ ἡ Βουλὴ ἀπεφάσισε τὴν πρόταξιν τῶν δύο νομοσχεδίων, πρέπει νὰ προβῶμεν εἰς τὴν συζήτησιν αὐτῶν, ἄλλως πρόταξις νομοσχεδίου εἶναι ἀπαράδεκτος.

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Φυσικά. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου τοῦ νομοσχεδίου...

§110Ι. ΒΑΛΑΛΑΣ. Ἐζήτησα ἐπανειλημμένως τὸν λόγον ἐπὶ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως.

§111Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἀπεφάσισεν ἡ Βουλὴ τὴν συζήτησιν δύο νομοσχεδίων· μετ’ αὐτὰ δύνασθε νὰ ἔλθητε εἰς τὴν πρόταξιν ἄλλων.

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου: «Περὶ ἀδειῶν ἐκμεταλλεύσεως ἐπὶ ἐγγυήσει».

§113Γ. ΠΩΠ. Νομίζω, ὅτι αὐτὸ πρέπει νὰ συζητηθῇ μετὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς.

§114Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομ.). Ἀναγράφεται ἡ συζήτησις πρώτη ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, ἀλλ’ ἀπεφάσισεν ἡ Βουλή...

§115Γ. ΠΩΠ. Ὥστε ἀναβάλλεται ἡ συζήτησις τοῦ Κανονισμοῦ.

§116Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Θὰ προταχθῶσι τὰ δύο αὐτὰ νομοσχέδια.

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 1ον.

§118Α. ΜΑΤΕΣΗΣ. Ἔχω ζητήσει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1ου, ἀλλὰ παραχωρῶ τὴν θέσιν μου εἰς τὸν κ. Λεβίδην.

§119Ν. ΛΕΒΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ἐν τῇ Ἡμερησίᾳ Διατάξει σήμερον φέρει τὸν ἀριθμὸν 18...

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα.

§121Ν. ΛΕΒΙΔΗΣ. Ἑπομένως, ἡμεῖς δὲν ἐπιστεύομεν ὅτι ἤθελε φθάσῃ τόσον ἐνωρὶς εἰς συζήτησιν τὸ νομοσχέδιον. Ἤθελον παρακαλέσει τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, ἐὰν περιῆλθεν εἰς γνῶσιν αὐτοῦ ἕν ὑπόμνημα, τὸ ὁποῖον πολλοὶ ἐνδιαφερόμενοι ἔδωκαν καὶ εἰς ἡμᾶς, ὅπερ ὅμως δὲν ἐλάβομεν καιρὸν νὰ μελετήσωμεν, διότι δὲν ἐπιστεύομεν ὅτι τὸ νομοσχέδιον θὰ ἤρχετο τόσον ἐνωρὶς πρὸς συζήτησιν. Ἑπομένως, παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μᾶς πληροφορήσῃ ἂν ἔχῃ γνῶσιν τῶν παρατηρήσεων, τὰς ὁποίας τὸ ὑπόμνημα τοῦτο ἔφερεν ἐπὶ τοῦ ρηθέντος νομοσχεδίου, διότι ἐγώ, ὁμολογῶ, ὅστις παρεκλήθην νὰ μελετήσω αὐτό, διότι δὲν ἐφανταζόμην ὅτι θὰ ἔλθῃ τόσον ταχέως τὸ νομοσχέδιον εἰς συζήτησιν, δὲν ἔλαβον καιρὸν νὰ τὸ μελετήσω. Φαίνεται, ὅτι ἔχει παρατηρήσεις τινάς, τὰς ὁποίας θὰ ἔχῃ λάβῃ ὑπ’ ὄψει του ὁ κ. Ὑπουργός.

§122Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Τὸ νομοσχέδιον, περὶ οὗ πρόκειται, ὡς καὶ τὰ κατὰ πρότασίν μου προταχθέντα, ἔχουσι λίαν ἐπείγοντα χαρακτῆρα.

§123Ν. ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπροτάσσετο εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν, ἡ ὁποία διενεμήθη σήμερον, δὲν ἔχω ἀντίρρησιν κατ’ ἀρχήν.

§124Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον ὑπεβλήθησαν τὰ νομοσχέδια, εἶνε, νὰ διευκολύνωμεν τὴν ἐξώρυξιν λιγνίτου, ὅπου τοιοῦτος ὑπάρχει ἐν Ἑλλάδι. Αἱ περιστάσεις εἶναι τοιαῦται, ὥστε ὑπάρχει ἡ τοιαύτη διευκόλυνσις, πᾶσα δὲ βραδύτης θὰ θεωρηθῇ ἐπιζημία. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς παρατηρήσεις, αἱ ὁποῖαι εἴτε διὰ τοῦ ὑπομνήματος, περὶ τοῦ ὁποίου ὁ ἐξ Ἀττικῆς καὶ Βοιωτίας συνάδελφος ἐποιήσατο λόγον, ὑπεβλήθησαν, εἴτε ἐκ τῆς συζητήσεως, ἡ ὁποία θὰ γίνῃ, θέλουσι προκύψῃ, ἐπιφυλάσσομαι νὰ λάβω ὑπ’ ὄψει αὐτὰς καὶ νὰ ἐκθέσω τὴν γνώμην μου κατὰ τὴν δʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Θὰ παρακαλέσω νὰ σπεύσῃ ἡ Βουλὴ εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον φέρει καθαρῶς προσωρινὸν χαρακτῆρα καὶ διὰ τοῦ ὁποίου λαμβάνεται πρόνοια δι’ ἐκείνους, εἰς οὓς θὰ γίνωσιν αἱ παραχωρήσεις. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον ἐζήτησα τὴν πρόταξιν. Βεβαίως, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ προταχθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ χθές, διὰ νὰ εὑρίσκεται σήμερον πρῶτον ἐν τῇ Ἡμερησίᾳ Διατάξει, ὁμολογῶ δέ, ὅτι τοῦτο εἶναι μία παράλειψις.

§125Ν. ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀρκεῖ.

§126Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομ.). Ἀλλ’ ἔχει πρὸ τοσούτων ἡμερῶν διανεμηθῇ τὸ νομοσχέδιον, ὥστε θὰ ἠδύναντο οἱ κ. Συνάδελφοι, νὰ λάβωσι τὸν λόγον καὶ νὰ ὑποβάλωσι τὰς παρατηρήσεις των. Ὑπάρχει καὶ ἄλλη συζήτησιν, κατὰ τὴν ὁποίαν δύνανται, ἐὰν ὑπάρχωσιν ἀντιρρήσεις, νὰ ὑποβάλωσι ταύτας.

§127Ν. ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅσα εἶναι ἐπείγοντα, ἂς προτάσσωνται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν, διὰ νὰ τὰ πέρνωμεν καὶ ἡμεῖς μαζί.

§128Α. ΜΑΤΕΣΗΣ. Ὡς εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, εἰσηγούμενος τὸ νομοσχέδιον, τοῦτο ἔχει χαρακτῆρα προσωρινόν. Δὲν θίγεται οὐδαμῶς ἡ ἀκλόνητος βάσις, τὴν ὁποίαν ἡ νομοθεσία ἡμῶν ἀναγνωρίζει περὶ τῶν δικαιωμάτων τοῦ πρώτου ἀναγνωρισθησομένου δηλωτοῦ τοῦ μεταλλείου. Τὸ νομοσχέδιον, ἀντὶ τῆς λέξεως «δηλωτοῦ», ἐπὶ τῇ βάσει ἤδη τῆς νεωτέρας διαδικασίας, μεταχειρίζεται τὴν λέξιν «πρώτου αἰτητοῦ». Ὁ ἄλλοτε δηλωτὴς εἶναι σήμερον ὁ αἰτητής.

§129Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Διότι ζητεῖ ἄδειαν ἐκμεταλλεύσεως.

§130Α. ΜΑΤΕΣΗΣ. Τὸ λέγω χάριν τῆς σαφηνείας, διὰ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου. Ἴσως δέ, ἀφοῦ δὲν πρόκειται πλέον περὶ δηλώσεως, ἀλλὰ περὶ αἰτήσεως, ἡ λέξις «αἰτητὴς» εἶναι προσφορωτέρα. Πρόκειται ἐνταῦθα περὶ μιᾶς προσωρινότητος, λόγῳ τῆς ἀδυναμίας, ἡ ὁποία προῆλθεν ἐν τῇ ἐφαρμογῇ τῶν περὶ μεταλλείων νόμων, περὶ τὴν ἐκδίκασιν τῶν αἰτήσεων, τὴν σκοποῦσαν νὰ καταστήσῃ ἀναμφισβήτητα τὰ δικαιώματα τῶν πρώτων αἰτητῶν. Λόγῳ τῆς ἀδυναμίας ταύτης, προβλέπον τὸ νομοσχέδιον τὴν ἀνάγκην τῆς ἐκμεταλλεύσεως, καθιεροῖ τὸ σύστημα μιᾶς προσωρινῆς ἐκμεταλλεύσεως, ὄχι πλέον ὑπὸ τοῦ ἀνεγνωρισμένου πρώτου αἰτητοῦ, ἀλλ’ ὑπὸ τοῦ τεκμαιρομένου πρώτου αἰτητοῦ. Ἀλλ’ ἡ προσωρινὴ αὐτὴ ἐκμετάλλευσις, κατὰ τὸ νομοσχέδιον, οὐδαμῶς θίγει τὰ δικαιώματα τοῦ πρώτου αἰτητοῦ. Καὶ ὅπως προφυλαχθῶσι τὰ δικαιώματα ταῦτα, ὁρίζεται ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, ὅτι ἡ ἀρχὴ ἡ ἐκμεταλλευτική, ἡ ὁποία ἀναλαμβάνει τὴν εὐθύνην τοῦ νὰ ἐπιτρέπῃ εἰς τοὺς τεκμαιρομένους πρώτους αἰτητὰς τὴν ἐκμετάλλευσιν, τὴν προσωρινήν, τοῦ μεταλλείου, ἡ ἀρχὴ ἐκείνη, ἡ ὁποία εἶναι τὸ διὰ τοῦ τελευταίου νόμου συσταθὲν Συμβούλιον τῶν Μεταλλείων, ὑποχρεοῖ τὸν αἰτητὴν τῆς προσωρινῆς ἀδείας, νὰ καταθέτῃ δι’ ἕκαστον ποσὸν ἐξαγομένου μεταλλεύματος ποσὸν ἴσον πρὸς τὸ ὑποτιθέμενον κέρδος ἐκ τῆς ἐκμεταλλεύσεως, τὸ δὲ ὑποτιθέμενον τοῦτο κέρδος ὁρίζει πάλιν αὐτὸ τοῦτο τὸ Συμβούλιον, τὸ δίδον τὴν ἄδειαν τῆς ἐκμεταλλεύσεως. Ἐν παρόδῳ λέγω ἐνταῦθα, ὅτι ἴσως χάριν τῆς σαφηνείας ἐν τῷ νόμῳ καὶ ἐπειδὴ αἱ ἄδειαι αὗται θὰ γίνωσιν ἀφορμὴ ἴσως μεγάλης ἀπασχολήσεως τῆς τε ἐπιστήμης καὶ τῆς διοικήσεως, καλὸν θὰ εἶναι εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς νὰ τὰς σαφηνίσωμεν. Ἡ φράσις «ἄδεια ἐκμεταλλεύσεως ἐπὶ ἐγγυήσει» ἐκφράζει ἕν μέρος τῆς ἐννοίας, ἀλλὰ θὰ ἐπροτίμων μίαν κατὰ συνθήκην φράσιν, «προσωρινὴ ἄδεια ἐκμεταλλεύσεως». Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ προεβαίνομεν ὁμαλώτερον, διότι περαιτέρω ἐν τῇ σειρᾷ τῶν φράσεων τοῦ νομοσχεδίου ἔχομεν καὶ ἄλλας ἀδείας ὑπουργικάς, ἔχομεν τὰς ἀδείας ἐρεύνης, αἱ ὁποῖαι δίδονται συμφώνως τῷ ἐφαρμοζομένῳ ἤδη νόμῳ περὶ μεταλλείων, καὶ ἑπομένως δύναται νὰ ἐπέρχηται σύγχυσις. Θὰ ἐπροτίμων, λοιπόν, νὰ ὀνομασθῇ τὸ νομοσχέδιον «περὶ ἀδειῶν προσωρινῆς ἐκμεταλλεύσεως», διότι ἐν τῷ αὐτῷ νομοσχεδίῳ ὑπάρχει καὶ ἡ δευτέρα περίπτωσις τῆς ὑπουργικῆς ἀδείας πρὸς ἐκμετάλλευσιν ἡ ὁποία, κυρίως εἰπεῖν, δὲν εἶναι ἐπὶ ἐγγυήσει τοῦ κέρδους ὑπὲρ τοῦ πρώτου αἰτητοῦ. Κατατίθεται καὶ ἐν ταύτῃ μία ἐγγύησις, ἀλλὰ πρὸς ἄλλον σκοπόν. Ἡ δευτέρα αὕτη περίπτωσις, καὶ ἴσως ἡ κυρίως δώσασα ἀφορμὴν εἰς τὸ νομοσχέδιον, εἶναι ἡ ἐκ τῆς ἀμέσου ἀνάγκης ἐνδεικνυομένη ἐξώρυξις καυσίμου ὕλης. Ἐκεῖ δὲν πρόκειται νὰ προφυλάξωμεν πλέον τὰ δικαιώματα τοῦ πρώτου αἰτητοῦ, διότι ἡ ἀνάγκη τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν μεταλλείων γαιανθράκων, καὶ δὴ τοῦ λιγνίτου, σήμερον εἶναι τόσον μεγάλη, ὥστε ἀναγνωρίζω ὅτι ἔδει πρὸς στιγμὴν νὰ μὴ περιορισθῶμεν εἰς τὸν ἕνα καὶ μόνον τεκμαιρόμενον πρῶτον αἰτητήν. Καὶ θέτει τὸ νομοσχέδιον μίαν προθεσμίαν μηνιαίαν, προθεσμίαν ἐντὸς τῆς ὁποίας ὁ πρῶτος ἐγγεγραμμένος αἰτητής, ἢ τούτου ἀποκλειομένου, οἱ μετ’ αὐτὸν αἰτηταί, ὑποχρεοῦνται νὰ αἰτήσωνται τὴν προσωρινὴν ἐκμετάλλευσιν. Ὅταν ἡ προθεσμία αὕτη παρέλθῃ ἄπρακτος, δύναται νὰ δοθῇ ἡ ἄδεια τῆς προσωρινῆς ἐκμεταλλεύσεως καὶ εἰς πάντα αἰτοῦντα. Ἐνταῦθα καὶ ἐν παρόδῳ διότι θεωρῶ τὸ ζήτημα κείμενον οὐχὶ ἐν τῇ διατυπώσει τοῦ νόμου, ἀλλ’ ἴσως ἐν τῇ ἑρμηνείᾳ τῇ δοθησομένῃ ὑπὸ τῆς Βουλῆς, ἐν παρόδῳ σημειῶ, ὅτι ὑπάρχει ἀσάφειά τις περὶ τὴν ἔκφρασιν, διότι λέγει: (Ἀναγινώσκει). «Δύναται ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας νὰ ἐκδίδῃ ἀδείας διαρκείας ἑνὸς ἔτους εἰς οἱονδήποτε αἰτητήν, ὑπὸ τὸν ὅρον τῆς ἐξορύξεως τοὐλάχιστον 1.000 τόννων καὶ ἐφ’ ὅσον οἱ τυχὸν προγενέστεροι αἰτηταὶ δὲν ἤθελον ζητήσει ἄδειαν ἐπὶ ἐγγυήσει ἐντὸς μηνός». Ἐνταῦθα αἰτητὴς ποῖος εἶναι; Μόνον ὁ ἐγγεγραμμένος, ἢ πᾶς αἰτῶν;

§131Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Πᾶς αἰτῶν.

§132Α. ΜΑΤΕΣΗΣ. Καὶ ἐγὼ αὐτῆς τῆς γνώμης εἶμαι.

§133Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐφ’ ὅσον δὲν ζητοῦσιν οἱ ἄλλοι, εἶναι πᾶς ἄνθρωπος.

§134Α. ΜΑΤΕΣΗΣ. Ἔχω ἐπὶ τούτου μίαν σύστασιν: ἀντὶ «εἰς οἱονδήποτε αἰτητήν», νὰ τεθῶσιν αἱ λέξεις «εἰς οἱονδήποτε αἰτητήν, ἢ καὶ πάντα αἰτοῦντα, ἔστω καὶ μὴ τοιοῦτον».

§135ΣΤ. ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Εἰς πάντα ἐμφανιζόμενον.

§136Α. ΜΑΤΕΣΗΣ. Ἢ εἰς πάντα αἰτοῦντα τὴν ἐκμετάλλευσιν, πρὸς ἀποφυγὴν ἀσαφείας.

§137Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Εἴμεθα σύμφωνοι ὡς πρὸς τὴν ἔννοιαν.

§138Α. ΜΑΤΕΣΗΣ. Λέγω, λοιπόν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον δὲν φροντίζει νὰ προφυλάξῃ τὰ δικαιώματα τοῦ ἀρχικοῦ αἰτητοῦ, τοῦ ἀληθοῦς αἰτητοῦ, τοῦ δειχθησομένου ἐκ τῆς τακτικῆς διαδικασίας τῆς ἐκδικάσεως τῶν αἰτήσεων, τῆς ὁποίας τὰ ἀποτελέσματα ἴσως θὰ βραδύνωσιν. Ἐν τῇ προνοίᾳ του ὅμως ταύτῃ τὸ νομοσχέδιον, φρονῶ, ὅτι παρορᾷ καὶ τὰς δικαίας ἀξιώσεις ἐκείνων, οἵτινες ἐκμεταλλευόμενοι σήμερον, δυνάμει τῆς προσωρινῆς ταύτης ἀδείας, τὸ μεταλλεῖον, ἤθελον τυχὸν εὑρεθῆ, ἐκ τῆς κατόπιν τακτικῆς διαδικασίας, ὡς μὴ ἔχοντες πράγματι τὴν ἰδιότητα τοῦ πρώτου αἰτητοῦ. Διότι τὸ κέρδος, τὸ ὑποτιθέμενον, τὸ ὁποῖον ὁρίζεται ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου τῶν Μεταλλείων, ἐννοεῖται, ὅτι θὰ εἶναι ὁλόκληρον τὸ ἐκ τῆς ἐπιχειρήσεως κέρδος. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ὁ πραγματικῶς ἀναγνωρισθησόμενος πρῶτος αἰτητὴς θὰ ὠφελῆται ἐκ τοῦ κόπου καὶ τῆς ἐργασίας καὶ τῶν κινδύνων τῶν κεφαλαίων, τὰ ὁποῖα κατέβαλε διὰ τὴν ἐκμετάλλευσιν, ὁ τεκμαιρόμενος πρῶτος αἰτητὴς καὶ ἐκ τῶν ὑστέρων ἀποδειχθεὶς μὴ τοιοῦτος. Διὰ τοῦτο ἤθελον ὑποβάλει εἰς τὴν κρίσιν ὑμῶν, καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθν. Οἰκονομίας νὰ τὴν λάβῃ ὑπ’ ὄψει, μίαν τροπολογίαν σχετικήν, κατὰ τὴν ὁποίαν εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, τὴν ἔστω καὶ ἀπίθανον, — διότι, ὡς εἶναι τοῦ νομοσχεδίου ὁ μηχανισμός, ἀπίθανος εἶναι μία τοιαύτη περίπτωσις, κατὰ τὴν ὁποίαν ἤθελε λάβει τις ἄδειαν προσωρινῆς ἐκμεταλλεύσεως, χωρὶς ἐκ τῶν ὑστέρων νὰ ἀποδειχθῇ ὡς ἀληθὴς αἰτητής...

§139Γ. ΠΩΠ. Τὸ ἀντίθετον εἶναι ἀπίθανον. Θὰ τὸ ἴδητε εἰς τὴν πραγματοποίησιν.

§140Α. ΜΑΤΕΣΗΣ. Δὲν τὸ φρονῶ. Ἐκτός, ἐὰν δὲν καταβληθῇ ἡ δέουσα μέριμνα περὶ τὴν ἐξέλεγξιν, διότι τὸ νομοσχέδιον προνοεῖ περὶ διαδικασίας καὶ περὶ τίτλων, ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ στηρίζωνται τὰ τεκμαιρόμενα δικαιώματα τῶν πρώτων αἰτητῶν. Ἀλλά, κατὰ τὴν περίπτωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν, ἤθελε τυχὸν δοθῇ ἡ ἐκμετάλλευσις εἰς πρόσωπον, τὸ ὁποῖον ἀποδεικνύεται ἐκ τῶν ὑστέρων, ὅτι δὲν εἶχε τὰ δικαιώματα τοῦ πρώτου αἰτητοῦ, κατὰ τὴν προτεινομένην ὑπ’ ἐμοῦ τροπολογίαν δέον νὰ ἐκπεσθῇ ἓν μέρος ἐκ τοῦ κέρδους, λέγω 10% ἴσως καὶ περισσότερον, τὸ ὁποῖον θὰ χρησιμεύσῃ ὡς ἀμοιβὴ τῶν κινδύνων τῶν κεφαλαίων καὶ τῶν κόπων, τοὺς ὁποίους ὑπέστη ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος, ἐκμεταλλευθεὶς κατὰ τὸ διάστημα τοῦτο, παρήγαγε τὸ κέρδος, οὗτινος θὰ ἐπωφελῆται ὁ ἄλλος. Διότι ὁλόκληρον νῦν τὸ κέρδος μένει ὑπὲρ τοῦ ἄλλου. Ὡς ἔχει ὁ μηχανισμὸς τοῦ νομοσχεδίου, ὁρίζει τὸ Συμβούλιον τῶν Μεταλλείων ἕν ὑποτιθέμενον κέρδος, καὶ λέγει εἰς τὸν προσωρινῶς ἐκμεταλλευόμενον...

§141Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Ἔχετε δίκαιον.

§142Α. ΜΑΤΕΣΗΣ. ... αὐτὸ εἶναι τὸ κέρδος. Τὸ κέρδος τοῦτο ὀφείλεις νὰ τὸ καταθέτῃς εἰς τὸ δημόσιον ταμεῖον, ὡς ἐγγύησιν, μέχρι τῆς ἐκδικάσεως τῆς ὁριστικῆς τῶν αἰτήσεων, καὶ ἂν ἤθελεν ἀποδειχθῇ ὅτι δὲν ἔχεις σὺ τὰ δικαιώματα τοῦ πρώτου αἰτητοῦ, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει τὸ κέρδος τοῦτο θὰ ἀνήκει εἰς τὸν δειχθησόμενον νέον αἰτητήν.

§143Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὑπὸ τὸ πνεῦμα αὐτὸ ἔχω κάμει τροπολογίαν.

§144Α. ΜΑΤΕΣΗΣ. Ἀλλά, τοῦτο θεσπίζοντες, νομίζω, ὅτι δὲν εἴμεθα πάλιν ἐν πλήρει δικαίῳ. Ἴσως ἔπρεπε νὰ ἀνατρέξωμεν καὶ πάλιν εἰς τὰ συμφέροντα τοῦ πρώτου αἰτητοῦ κατά τι μέρος, οὕτως ὥστε νὰ εὕρωμεν τὸ δίκαιον μέτρον τῆς σχέσεως μεταξὺ τοῦ πρώτου αἰτητοῦ, τοῦ ἀποδειχθησομένου, καὶ τοῦ τεκμαιρομένου τοιούτου καὶ μὴ ἀποδειχθησομένου. Ὡς ἐλέχθη, τὸ Συμβούλιον τῶν Μεταλλείων δικαιοῦται νὰ ὁρίζῃ τὸ ποσὸν τῶν τόννων, τῶν ἐξαχθησομένων ἐντὸς ὡρισμένης προθεσμίας, ἡ ὁποία δὲν δύναται νὰ εἶναι ἀνωτέρα τῶν δύο ἐτῶν. Ἀλλ’ ἐτέθη τὸ ἐλάχιστον ὅριον, κάτω τοῦ ὁποίου δὲν δύναται τὸ Συμβούλιον τῶν Μεταλλείων νὰ ὁρίσῃ τὸ ποσὸν τῶν τόννων, οἱ ὁποῖοι δέον νὰ ἐξαχθῶσιν ἐντὸς τῆς διετίας. Τοῦτο θὰ ἐξαρτηθῇ ἐκ τῶν εἰδικῶν περιστάσεων ἑκάστου μεταλλείου.

§145Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Ἐπιτρέπετε νὰ σᾶς ἀνακοινώσω ἐκ ποίου πνεύματος ἀνεγράφη τοῦτο; Διότι πρόκειται περὶ ἀσημάντων ἐκμεταλλεύσεων.

§146Α. ΜΑΤΕΣΗΣ. Θὰ ἔλθω ἐπ’ αὐτοῦ ἀμέσως. Ἀλλ’ ἤδη, θέτων τὴν βάσιν αὐτήν, καὶ ἐπειδὴ εὑρίσκομαι ἐν τῷ σημείῳ τούτῳ τοῦ λόγου, λέγω, ὅτι τὸ ἀνώτατον ὅριον τοῦ ποσοῦ τῶν τόννων τῶν ἐξορυχθησομένων δὲν δύναται, βεβαίως, νὰ ὁρισθῇ παγίως ἐν τῷ νόμῳ, διότι θέλει ἐξαρτηθῆ ἐκ τῶν περιστάσεων.

§147Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Δὲν τὸ ὁρίζει τὸ νομοσχέδιον.

§148Α. ΜΑΤΕΣΗΣ. Συμφωνῶ, ὅτι καλῶς ἐν τῷ νομοσχεδίῳ δὲν ὁρίζεται τὸ ἀνώτατον ὅριον τῆς ἐκμεταλλεύσεως. Θὰ εὕρῃ τὸ Συμβούλιον πόσους τόννους ὁ αἰτῶν δύναται νὰ ἐξορύξῃ ἐντὸς τῆς προθεσμίας καὶ θέλει ὁρίσει τὸ ποσὸν τοῦτο εἰς τὸν προσωρινὸν ἐκμεταλευτὴν, ὡς ἐλάχιστον ὅριον, χωρὶς νὰ ὁρίζῃ καὶ ἀνώτατον ὅριον. Τούτου οὕτως ἔχοντος, δύναται νὰ ὑπάρξῃ μεταλλεῖον, τοῦ ὁποίου ἡ ἐξάντλησις νὰ ἐπέλθῃ ἐν τῇ προσωρινῇ ἐκμεταλλεύσει. Ἐνδέχεται ὁ πλοῦτος τοῦ μεταλλείου νὰ εἶναι τοσοῦτον περιωρισμένος, ἢ ἡ δύναμις τῆς ἐκμεταλλεύσεως τοῦ προσωρινοῦ ἐκμεταλλευτοῦ τόσον μεγάλη, ὥστε νὰ ἐξαντληθῇ ὁλόκληρον τὸ μεταλλεῖον ἐντὸς τοῦ χρόνου τῆς προσωρινῆς ἐκμεταλλεύσεως. Ἀλλ’ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ὅταν τελειώσῃ ἡ προσωρινὴ ἐκμετάλλευσις, ὁ ἀρχικὸς αἰτητής, ὁ ὁποῖος θὰ λάβῃ τὴν ἀπόφασιν, θὰ μείνῃ μὲ κενὰς χεῖρας καὶ μόνον μὲ τὸ κέρδος ἐκεῖνο, τοῦ ὁποίου τὴν τιμὴν ὥρισε τὸ Συμβούλιον. Εἴμεθα, ἄρα, βέβαιοι, ὅτι ἡ ἐκτίμησις, ἡ ἐκ τῶν προτέρων γενομένη παρὰ τοῦ Συμβουλίου τῶν Μεταλλείων, ἀντιπροσωπεύει τὸ πραγματικὸν καὶ ἀληθὲς κέρδος, τὸ ὁποῖον θὰ προέλθῃ ἐκ τῆς ἐκμεταλλεύσεως;

§149ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ποῖον κέρδος;

§150Α. ΜΑΤΕΣΗΣ. Τὸ κέρδος μέλλει, κατὰ τὴν ἀρχήν, ὡς εἴπομεν, τὴν ἀπαράβατον, νὰ μείνῃ εἰς τὸν πρῶτον αἰτητήν, εἰς τὸν ὁποῖον ἐν καιρῷ τὰ δικαιώματά του ὁ νόμος θέλει ἀναγνωρίσει...

§151ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πᾶς αἰτῶν πρῶτος θὰ θελήσῃ νὰ ἐκμεταλλευθῇ, διότι θὰ ἔχῃ τὴν ἐλπίδα κέρδους.

§152Α. ΜΑΤΕΣΗΣ. Εἶναι μία ἀρχή, ἡ ὁποία τίθεται, χωρὶς ὅρια. Ἄν δεχθῶμεν τοιαύτην ἀρχήν, εἶναι περιττὸν νὰ νομοθετῶμεν. Ἡμεῖς ἔχομεν μίαν βάσιν ἐνταῦθα, ὅτι τὸ κέρδος ἀνήκει εἰς τὸν πρῶτον αἰτητήν. Καὶ συμφωνῶ μὲν μὲ τὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου, ὅτι τὸ κέρδος τοῦτο ὀφείλει νὰ κατατίθηται ὡς ἐγγύησις, ἀλλ’ ὑποβάλλω τροπολογίαν, διὰ τῆς ὁποίας σαφηνίζω ὅτι τὸ κέρδος τὸ ὑποτιθέμενον, τὸ ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου τῶν Μεταλλείων ἐκ τῶν προτέρων ἐκτιμώμενον, δὲν καθορίζει τελειωτικῶς τὰ δικαιώματα τοῦ ἀρχικοῦ αἰτητοῦ. Φρονῶ, ὅτι πρέπει νὰ διασώζηται εἰς τὸν πρῶτον αἰτητὴν τὸ δικαίωμα, ἵνα διὰ τῆς δικαστικῆς ὁδοῦ ἀπέναντι τοῦ ἐκμεταλλευθέντος διεκδικήσῃ τὴν ἀλήθειαν τοῦ πραγματικοῦ αὐτοῦ κέρδους, καὶ νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τὸν προσωρινῶς ἐκμεταλλευθέντα τὸ πραγματικὸν ἐκ τῆς ἐκμεταλλεύσεως κέρδος, μεῖον τοῦ ποσοστοῦ, τὸ ὁποῖον ὡρίσαμεν ἤδη, ὡς ἀνῆκον εἰς τὸν ἐκμεταλλευθέντα πρὸς ἀμοιβὴν τῶν κόπων καὶ τῶν κινδύνων τῶν κεφαλαίων του.

§153Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Ὑπὸ τὸν κίνδυνον τοιαύτης ἀγωγῆς, δηλαδὴ λογοδοσίας δικαστικῆς περὶ τῆς ἐπιχειρήσεως, τὴν ὁποίαν θὰ κάμῃ, κανεὶς δὲν θὰ τολμήσῃ νὰ ἐκμεταλλευθῇ μεταλλεῖον. Σεῖς γνωρίζετε ἐκ τῆς δικηγορικῆς πείρας τὶ εἴδους μαρτύριον εἶναι ἡ λογοδοσία, ὅταν σᾶς καλέσῃ εἷς νὰ δώσητε λογοδοσίαν, διότι, ἐν προκειμένῳ μάλιστα, δύναται τὸ ποσὸν νὰ ἀνέρχηται εἰς πολλὰς χιλιάδας δραχμῶν καὶ θὰ εἶναι καὶ πολύπλοκος. Ὅταν εἷς γνωρίζῃ ὅτι διατρέχει κίνδυνον νὰ ὑποστῇ τοιαύτην ἀγωγήν, δὲν θὰ τολμήσῃ νὰ κάμῃ αὐτὴν τὴν δουλειάν.

§154Α. ΜΑΤΕΣΗΣ. Ὁμολογῶ, ὅτι εἶναι δυσάρεστος ἡ θέσις τοῦ διαχειριστοῦ ἀλλοτρίων, διότι ὄντως ἐνταῦθα ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἐκμεταλλεύεται ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι δύναται νὰ μὴ εἶναι ὁ πραγματικὸς κύριος, ἔχει περίπου τὴν θέσιν τοῦ διαχειριστοῦ ἀλλοτρίων. Ὁμολογῶ, ὅτι ἡ θέσις του εἶναι δυσχερής. Δὲν θὰ ἔφθανα ὅμως εἰς τὸ νὰ δώσω τὸ δικαίωμα τῆς ὁριστικῆς ἐκτιμήσεως τοῦ ὑποτιθεμένου κέρδους εἰς τὸ Συμβούλιον τῶν Μεταλλείων, ὄχι διότι δὲν ἔχω πεποίθησιν εἰς τὴν εὐθυκρισίαν του, ἀλλὰ διότι νομίζω, ὅτι εἶναι ἀδύνατον ἐκ τῆς φύσεως τῶν πραγμάτων ἐκ τῶν προτέρων νὰ ἐξακριβωθῇ τὸ πραγματικὸν κέρδος τῆς ἐκμεταλλεύσεως. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἠθέλομεν φθάσει εἰς ἀδικίαν. Ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἐντίμως καὶ εἰλικρινῶς καταστρώνει τοὺς λογαριασμούς του, δὲν ἔχει νὰ φοβηθῇ τίποτε ἐκ τῆς ἀγωγῆς περὶ λογοδοσίας. Πολὺ μᾶλλον, ὅταν, ὡς εἶπον, ἡ περίπτωσις αὕτη θέλῃ εἶσθε σπανία. Διότι λαμβάνομεν ὑπ’ ὄψει καὶ ἐδέχθημεν ἐν τῷ νομοσχεδίῳ κατ’ ἀρχήν, ὅτι τὸ Συμβούλιον τῶν Μεταλλείων ὀφείλει νὰ στηριχθῇ ἐπὶ δεδομένων τινῶν διὰ νὰ ἀναγνωρίσῃ τὸν αἰτοῦντα ὡς τεκμαιρόμενον πρῶτον αἰτητὴν καὶ θέλει ἔχει τὴν εὐθύνην τῆς ἀποφάσεως ταύτης. Σπανιώτατα ἑπομένως θὰ παρουσιασθῇ ἡ περίπτωσις νὰ ἀποδειχθῇ ἄλλος ἐκ τῶν ὑστέρων ὡς πρῶτος αἰτητής.

§155Δ. ΒΟΚΟΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ φόβος τῆς καταδιώξεως δι’ ἀνωμαλίας τῆς λογοδοσίας θὰ εἶναι γενικός.

§156Α. ΜΑΤΕΣΗΣ. Δι’ ἐκείνους μόνον, ποὺ δὲν ἔχουν τὴν πεποίθησιν, ὅτι εἶναι πρῶτοι αἰτηταὶ καὶ φοβοῦνται ὅτι δὲν θὰ ἀναγνωρισθῶσιν ὡς τοιοῦτοι, καὶ δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ ἤθελον νὰ δώσωσιν ἀκριβεῖς λογαριασμοὺς τοῦ πραγματικοῦ κέρδους.

§157Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἡ σύμβασις παντὸς μεταλλείου ἐνέχει κἄτι τι τὸ τυχηρόν. Καὶ ὅπως εἶναι ἐνδεχόμενον, παρὰ τὰς προβλέψεις τοῦ Συμβουλίου, νὰ ἀποδειχθῇ ὅτι τὸ κέρδος εἶναι μεγαλείτερον καὶ νὰ μείνῃ εἰς τὸν αἰτητὴν τὸ μεῖζον κέρδος, εἶναι ἐνδεχόμενον καὶ τὸ ἀντίθετον, νὰ κάμῃ, δηλαδή, ἐγκαταστάσεις ἐπὶ τῇ προβλέψει, ὅτι ὁ τόνος θὰ εἶναι 100 δρχ. καὶ μετὰ μικρὰν ἐκμετάλλευσιν νὰ προκύψῃ στοιχίζων 200 δραχ. καὶ νὰ χάσῃ τότε οὗτος τὰς ἐγκαταστάσεις. Πρέπει νὰ ἀφήσωμεν εἰς αὐτὸν τὴν ἐλπίδα, ὅτι, ἐὰν τὸ πρᾶγμα ἀποδειχθῇ ἐπωφελέστερον, θὰ ὠφεληθῇ, ὡς εἶναι ἐνδεχόμενον καὶ νὰ ζημιωθῇ.

§158Α. ΜΑΤΕΣΗΣ. Τοῦ ἐδώσαμεν τὸ περιθώριον, τὴν ἀμοιβὴν τῶν κόπων του. Ἄς αὐξήσωμεν τὴν ἀμοιβὴν ταύτην. Ἂν δὲν ὑπάρξῃ κέρδος, δὲν θὰ πληρώσῃ. Ἐγὼ δίδω τὰ αὐτὰ δικαιώματα εἰς ἀμφοτέρους. Ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ κέρδος, νὰ μὴ ὑπάρχῃ πληρωμή. Ὁ προκαταβάλλων ὑποτιθέμενον κέρδος, δὲν πρέπει νὰ πληρώσῃ πραγματικῶς, ἂν τοιοῦτον κέρδος δὲν ἐπαληθεύσῃ.

§159Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Ἐὰν ὑπάρξῃ ζημία, δὲν θὰ ὑποστῇ ταύτην; Ἔχοντες αὐτὸ ὑπ’ ὄψει, πρέπει νὰ ἀφήσωμεν τὴν ἐλπίδα, ὅτι τὸ μεταλλεῖον εἶναι πλουσιώτερον, ἵνα ἀσφαλισθῇ ἀπὸ τὴν ζημίαν, ἐὰν ἀποδειχθῇ πτωχότερον.

§160Δ. ΒΟΚΟΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν ζημιωθῇ, δὲν ἔχει φόβον νὰ καταδιωχθῇ;

§161Α. ΜΑΤΕΣΗΣ. Διατὶ φοβεῖσθε μίαν δικαστικὴν καταδίωξιν κατὰ τοῦ μὴ θέλοντες νὰ δώσῃ ἀκριβεῖς λογαριασμούς; Ὁ θέλων νὰ δώσῃ τοιούτους, οὐδέποτε φοβεῖται δικαστικὴν καταδίωξιν. Ἄλλως πῶς ἤθελέ τις γίνῃ διαχειριστὴς καὶ πῶς θὰ προεχώρουν ἐργασίαι καὶ οἰκονομικαὶ ἐπιχειρήσεις, ἐὰν ὅλοι ἐφοβοῦντο νὰ διαχειρίζωνται ἀλλότρια συμφέροντα, ὑποκείμενα εἰς μυριάδας περιπτώσεων; Δὲν νομίζω, τὸν φόβον τῆς ἀγωγῆς περὶ λογοδοσίας τοιοῦτον, ὥστε νὰ μᾶς κάμῃ νὰ ἀλλάξωμεν τὴν βάσιν ἑνὸς ἐθίμου. Οὕτως ἠθέλομεν ἀρνηθῇ τὴν ὕπαρξιν πάσης ἐμπορικῆς ἐπιχειρήσεως καὶ τὴν οἰκονομικὴν σημασίαν τῆς συμβάσεως τῆς ἐντολῆς, καὶ πάσης συμβάσεως διαχειρίσεως. Ἔθεσα ἤδη τὴν βάσιν τοῦ ἀνταλλάγματος ὑπὲρ τοῦ προσωρινοῦ ἐκμεταλλευτοῦ, καὶ ἐν ᾗ τυχὸν περιπτώσει ἤθελε κριθῇ, ὅτι δὲν εἶναι ὁ πρῶτος αἰτητής. Ἐὰν δὲν θεωρήσωμεν ἐπαρκὲς τὸ ποσοστὸν τῶν 10% ἐπὶ τοῦ κέρδους, δυνάμεθα νὰ αὐξήσωμεν αὐτό. Πρόκειται περὶ κερδῶν, τὰ ὁποῖα δύνανται νὰ γίνωσι καταπληκτικά, εἰς περίπτωσιν καθ’ ἣν ἐπέλθῃ ὕψωσις τῶν τιμῶν τοῦ μεταλλεύματος. Ἐὰν δὲν ἀντιστοιχοῦσι πρὸς τὸ ἐκ τῶν προτέρων καθορισθὲν κέρδος, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ὁ πρῶτος αἰτητὴς ἤθελε στερηθῇ μέρους τῆς περιουσίας του πρὸς ὄφελος τοῦ προσωρινοῦ ἐκμεταλλευτοῦ.

§162Ν. ΛΕΒΙΔΗΣ. Ὁ κυριώτερος σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου τοῦτος εἶναι;

§163Α. ΜΑΤΕΣΗΣ. Νὰ διευκολυνθῶσιν αἱ μεταλλευτικαὶ ἐπιχειρήσεις. Ἐφ’ ὅσον δὲν γίνεται ἡ προσωρινὴ αὕτη διευθέτησις, εἶναι ἀδύνατον νὰ ἱδρυθῶσιν αἱ μεταλλευτικαὶ ἐπιχειρήσεις. Ἡ ἐκδίκασις τῶν αἰτήσεων εἶναι βραδυτάτη, λόγῳ τῆς συσσωρεύσεως αὐτῶν ἐν τῷ ἁρμοδίῳ διοικητικῷ δικαστηρίῳ. Ἰδίως εἶναι τὸ νομοσχέδιον εὐεργετικόν, προκειμένου περὶ τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν γαιανθράκων καὶ τοῦ λιγνίτου, τῶν ὁποίων ὑπάρχει ἐπείγουσα καὶ ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη.

§164Γ. ΠΩΠ. Εἶναι μέρος τοῦ νομοσχεδίου τοῦτο;

§165Α. ΜΑΤΕΣΗΣ. Εἰς τὴν ἄδειαν, ὡς εἶπον, τῆς ἐκμεταλλεύσεως, ὁρίζεται ὑπὸ τοῦ ἁρμοδίου διοικητικοῦ συμβουλίου τὸ ἐλάχιστον ὅριον τοῦ ποσοῦ κατὰ τόννον, καθὼς καὶ ὁ χρόνος ἐντὸς τοῦ ὁποίου δέον νὰ γίνῃ ἡ ἐκμετάλλευσις. Ἐννοεῖται, ὅτι, ἐὰν δὲν ἐθέτομεν περιορισμόν τινα, ἀλλ’ ἐδίδομεν διὰ τὴν ἐνέργειαν τῶν τοιούτων ἀδειῶν προσωρινῆς ἐκμεταλλεύσεως τὴν αὐτὴν εὐχέρειαν, οἵα δίδεται εἰς τὰς ἤδη ὑπαρχούσας αἰτήσεις, θὰ κατελήγαμεν εἰς τὸ ἀποτέλεσμα, ὅτι ὅλοι οἱ ἔχοντες ὑποβεβλημένας αἰτήσεις ἀδείας ἐρευνῶν, ἢ ἀνανεώσεως δηλώσεως μεταλλείων, μενούσας ἐκκρεμεῖς, λόγῳ τῶν δυσχερειῶν τῆς ἐκδικάσεως, ὅλοι οὗτοι ἤθελον ζητήσῃ τὸ εὐεργέτημα τῆς προσωρινῆς ἐκμεταλλεύσεως καὶ ἡ διοίκησις θὰ εὑρίσκετο πρὸ τοῦ αὐτοῦ ἀδιεξόδου. Πρὸς ἀποφυγὴν τούτου, καὶ χάριν τῆς σκοπιμότητος, ἐτέθησαν διὰ τοῦ νομοσχεδίου ὅροι τινες καὶ περιορισμοί, ὅπως μὴ ὑποβάλλῃ τοιαύτην αἴτησιν οἱοσδήποτε αἰτητής, ἀλλ’ ἐκεῖνοι μόνον, οἵτινες σοβαρῶς ἐκτιμῶντες τὰ καθ’ ἑαυτούς, τά τε κεφάλαια αὐτῶν καὶ τὴν ἀξίαν τοῦ μεταλλείου των, ἤθελον νομίσῃ, ὅτι δύνανται νὰ ἐκμεταλλευθῶσιν ἐντὸς τῶν ὁρίων, τὰ ὁποῖα θέλει καθορίσῃ τὸ Συμβούλιον. Τὸ Συμβούλιον θὰ ὁρίζῃ τοὺς τόννους, τοὺς ἐξακτέους κατ’ ἐλάχιστον ὅριον ἐντὸς ὡρισμένης προθεσμίας. Ἡ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου δὲν εἶναι ὑποχρεωτικὴ διὰ τὸν αἰτοῦντα, καὶ πολὺ ὀρθῶς. Ἀφοῦ λάβῃ γνῶσιν τῆς ἀποφάσεως ὁ αἰτῶν, διὰ διαδικασίας, ὁριζομένης ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, θὰ δηλώσῃ ὅτι ἀποδέχεται. Ἀπὸ τῆς στιγμῆς τῆς ἀποδοχῆς ὑποχρεοῦται ὁ προσωρινὸς ἐκμεταλλευτὴς νὰ πραγματοποιήσῃ τὴν ὑπόσχεσιν. Ἀνέλαβε, φερ’ εἰπεῖν, νὰ ἐξορύξῃ 3.000 τόννους ἐντὸς δύο ἐτῶν. Ὀφείλει νὰ τοὺς ἔχῃ ἐξορύξει μέχρι τοῦ τέλους τῆς προθεσμίας, ἄλλως ἐπέρχεται, ὡς ποινικὴ ρήτρα, ἡ ἀπώλεια τῶν δικαιωμάτων αὐτοῦ, ὡς πρώτου αἰτητοῦ, ἐπὶ τοῦ μεταλλείου. Τὴν διάταξιν ταύτην θεωρῶ αὐστηρὰν καὶ μὴ πληροῦσαν τὸν σκοπόν, πρὸς τὸν ὁποῖον ἀποβλέπει...

§166Κ. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Δημεύει τὴν περιουσίαν τῶν ἀτόμων.

§167Α. ΜΑΤΕΣΗΣ. Θεωρῶ δὲ καὶ ὅτι δὲν ἐκπληροῖ τὸν σκοπόν, δι’ ὃν ἐτέθη, ἐκ τοῦ λόγου, ὅτι ἐκεῖνοι μέν, οἱ ὁποῖοι ἔχουσι μεταλλεῖον πράγματι ἄξιον προσοχῆς καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θεωροῦσι τὰ δικαιώματα αὐτῶν ὡς πρώτων αἰτητῶν, ἀναμφισβήτητα, ἐκεῖνοι, βεβαίως, θέλουσι δειλιάσῃ πρὸ τῆς αὐστηρότητος τῆς ποινικῆς αὐτῆς ρήτρας τοῦ νόμου. Πρόκειται νὰ χάσωσι τὰ δικαιώματά των, ἂν δι’ οἱονδήποτε λόγον δὲν κατορθώσωσι νὰ ἀνταποκριθῶσι πρὸς τὰς ὑποσχέσεις αὐτῶν. Ἀφ’ ἑτέρου ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δὲν δίδουσι σημασίαν τινὰ εἰς τὸ μεταλλεῖον αὐτῶν ἢ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουσι πεποίθησιν παρὰ τῶν δικαιωμάτων αὐτῶν, ὡς πρώτων αἰτητῶν, οὐδόλως θὰ διστάσωσι νὰ ὑποβάλωσι τοιαύτην αἴτησιν, ἔστω καὶ περὶ μεγάλων ποσῶν, μὲ τὴν πεποίθησιν ὅτι, ἐὰν δὲν ἐκπληρώσωσι τὰς ὑποσχέσεις των, οὐδὲν ἔχουσι νὰ χάσωσι.

§168Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Δὲν παραβλέπετε, βεβαίως, ὅτι ἡ περίστασις, ἡ σημερινή, δημιουργεῖ καὶ κἄτι τι ἐξαιρετικὸν ὑπὲρ τῆς ἐγκαταστάσεως μεταλλευτικῶν ἐπιχειρήσεων. Αἱ σημεριναὶ περιστάσεις εἶναι τοιαῦται, ὥστε, νομίζω, ἀναγκαῖον νὰ τὰς ἐκμεταλλευθῇ ἡ Χώρα ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς ἐγκαταστάσεως μεταλλευτικῶν ἐπιχειρήσεων, διότι σήμερον αἱ γενικῶς κρατοῦσαι συνθῆκαι εἶναι τοιαῦται, ὥστε, δύναταί τις νὰ εἴπῃ, ὅτι ἀπολαύουσιν ἰδιαιτέρας τινὸς προστασίας αἱ μεταλλευτικαὶ ἐπιχειρήσεις. Τὸ ὕψος τῶν τιμῶν, εἰς τὰς ὁποίας φθάνουσι τὰ μεταλλεύματα, τοὐλάχιστον τινὰ ἐξ αὐτῶν, ὕψος ἀφάνταστον ἐν ὁμαλαῖς περιστάσεσιν, ἐπιβάλλει, ὥστε τὸ Κράτος νὰ ἀποβλέψῃ εἰς διπλῆν ὠφέλειαν, εἰς τὴν ὠφέλειαν πρῶτον νὰ διευκολυνθῇ εἰς τὰ πρῶτα της βήματα ἡ ἐγκατάστασις μεταλλευτικῶν ἐπιχειρήσεων διὰ τῶν τρομερῶν καὶ τεραστίων τιμῶν, τὰς ὁποίας σήμερον ἔχει καὶ κατόπιν νὰ ὠφεληθῇ τὸ Κράτος ἐκ τῆς εὐκολίας τῆς εὑρέσεως τοῦ σχετικοῦ ὀρυκτοῦ. Ὑποθέσατε μίαν ἐπιχείρησιν λυγνίτου, ἢ γαιάνθρακος· αὕτη, ὡς ἐκ τῆς κολοσσιαίας ἀξίας τοῦ ὀρυκτοῦ, δύναται σήμερον νὰ ἐγκατασταθῇ ὑπὸ συνθήκας λίαν ἐξαιρετικῶς εὐμενεῖς καὶ νὰ προαχθῇ, ὥστε, ὅταν κατόπιν αἱ περιστάσεις μεταβληθῶσι, νὰ δύναται νὰ ἐξακολουθῇ ζῶσα. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ταύτην ἐγὼ ἐνδιαφέρομαι, ἵνα ἀρχίσωσιν αἱ ἐπιχειρήσεις καὶ οὐχὶ μόνον ἀρχίσωσιν, ἀλλὰ γίνωσι καὶ αἱ πρέπουσαι ἐγκαταστάσεις καὶ μὴ ἐπέλθῃ δυσχέρεια καὶ ν’ ἀποτραπῇ πᾶσα δυσκολία, ἡ ὁποία ἀνάγεται εἰς προσωπικὰ αἴτια. Εἴπατε, ὅτι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἔχει τὴν πρώτην αἴτησιν καὶ δὲν δίδει μεγάλην σημασίαν ἐὰν χάσῃ τὸ μεταλλεῖον, αὐτὸς δὲν θὰ ζητήσῃ ἄδειαν ἐκμεταλλεύσεως. Ἐὰν αὐτὸς εἶχεν ἀμφιβολίαν σήμερον, ὅτι θὰ κατορθώσῃ νὰ κάμῃ τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ ὀρυκτοῦ, ἢ τοῦ μεταλλείου, τὸ ὁποῖον ἔχει δηλώσει καὶ ἀμφιβάλλει σήμερον ὅτι θέλει κατορθώσει τοῦτο, νὰ εἶσθε βέβαιος, ὅτι θὰ ἔχῃ ἀλλοίαν ἰδέαν περὶ τῆς ἰδιοκτησίας του.

§169Γ. ΠΩΠ. Πιθανὸν νὰ μὴ ἔχῃ τὰ ὑλικὰ μέσα.

§170Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Θὰ εὕρῃ ἄλλον. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς παρατηρήσεως, λέγω, ὅτι σήμερον αἱ περιστάσεις εἶναι τόσον εὐνοϊκαί, ὥστε, ἐὰν τις δίδῃ ἀξίαν εἰς τὸ μεταλλεῖον του, θέλει ἐπιδιώξῃ σήμερον τὴν ἔναρξιν τῆς ἐξορύξεως· ἐὰν δὲ νομίζῃ ὅτι μὲ τὴν σημερινὴν περίστασιν εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ ναυαγήσῃ, νὰ εἶσθε βέβαιος, ὅτι αὐτὸς δὲν δίδει ἀξίαν εἰς τὸ μεταλλεῖόν του. Ἄλλη εἶναι ἡ παρατήρησις τοῦ κ. Βουλευτοῦ Ψαρρῶν: περὶ τῆς ἀδυναμίας τῆς εὑρέσεως χρημάτων. Ἀλλ’ αὐτὸς θὰ καταφύγῃ εἰς τὸν συνδυασμὸν μετ’ ἄλλων, ὅπως γίνεται σήμερον...

§171Ν. ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν νομίζετε, ὅτι μὲ τὴν ὑφισταμένην σήμερον ἐπιστράτευσιν δὲν εἶναι εὐχερὴς ἡ ἐξεύρεσις τοῦ ἀπαιτουμένου προσωπικοῦ διὰ τὴν ἐκμετάλλευσιν; Δὲν ὑπολογίζετε καὶ ἕτερον στοιχεῖον, στοιχειῶδες κατ’ ἐμέ, ὅτι ἡ ὕψωσις τῶν ναύλων δὲν ἐνθαρρύνει τὴν καταβολὴν κεφαλαίων πρὸς ἐξαγωγὴν μεταλλευμάτων;

§172Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Δὲν ἀποβλέπομεν εἰς ὅλα τὰ μεταλλεύματα. Ἡμεῖς ἐνδιαφερόμεθα διὰ δύο εἰδῶν μεταλλεύματα: διὰ μεταλλεύματα, τὰ ὁποῖα εἶναι χρήσιμα διὰ τὴν Χώραν καὶ δεύτερον διὰ μεταλλεύματα, τὰ ὁποῖα διατελοῦσιν ὑπὸ ἐξαιρετικῶς εὐμενεῖς περιστάσεις σήμερον, ἵνα ταῦτα ἐπωφεληθῶσι τῶν εὐμενῶν περιστάσεων.

§173Ν. ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Τότε περιορισθῆτε εἰς τὰς καυσίμους ὕλας.

§174Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Ἐγὼ δὲν ἔχω ἀνάγκην νὰ περιορισθῶ εἰς τὰς καυσίμους ὕλας. Πᾶν ὀρυκτόν, τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι χρήσιμον διὰ τὴν Χώραν ἡμῶν, ἢ διατελεῖ ἐν τῇ διεθνεῖ ἀγορᾷ ὑπὸ εὐμενεῖς περιστάσεις — ὑπάρχουσι δὲ τοιαῦτα — ἐννοῶ νὰ ἐπωφεληθῇ τῶν περιστάσεων τούτων. Τὸ πρῶτον θὰ μᾶς παράσχῃ διπλῆν ἐκδούλευσιν: θὰ ὑπηρετήσῃ τὴν Χώραν καὶ θὰ προαγάγῃ ἐπιχειρήσεις οἰκονομικῶς εὐεκτούσας· τὸ δεύτερον δὲν θὰ ὑπηρετήσῃ τὴν Χώραν ἀμέσως, θὰ προαγάγῃ ὅμως αὐτὴν διὰ τῆς ἱδρύσεως ἐπιχειρήσεων οἰκονομικῶς εὐεκτουσῶν. Διὰ τὰ περαιτέρω μεταλλεύματα δὲν πρόκειται νὰ χρησιμεύσῃ ὁ νόμος αὐτός, οὔτε ἂν ἐχρησίμευσε κατὰ λάθος εὐθυνόμεθα ἡμεῖς. Θὰ εἶναι λάθος τῆς Πολιτείας, θὰ εἶναι ἀσύγγνωστον, διὰ τὰς δύο κατηγορίας αὐτάς, νὰ μὴ ἐπωφεληθῶμεν τῆς περιστάσεως, ἡ ὁποία σήμερον παρουσιάζεται, ἀφοῦ τοῦτο, συγχρόνως, θὰ ἱκανοποιήσῃ καὶ ὡρισμένας ἀνάγκας τῆς Χώρας.

§175Α. ΜΑΤΕΣΗΣ. Εἴμεθα σύμφωνοι εἰς τὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου, ὅτι πρέπει νὰ τίθηται φραγμὸς καὶ ποινή δι’ ἐκείνους, οἵτινες ἤθελον ἀναλάβει τὴν ἐκμετάλλευσιν καὶ ἤθελον ὑποβάλῃ ἐπιπολαίως αἰτήσεις. Διότι, ἄλλως, ἤθελον φθάσει, ὡς εἶπον, εἰς τὸ ἄτοπον νὰ ἔχωμεν διὰ τὴν ἐκδίκασιν τῶν αἰτήσεων περὶ προσωρινῆς ἐκμεταλλεύσεως, τὰς αὐτὰς δυσχερείας, τὰς ὁποίας ἔχομεν σήμερον διὰ τὰς αἰτήσεις ὁριστικῆς ἀδείας ἐρευνῶν. Ἀλλὰ, ταῦτα λέγων, θεωρῶ, συγχρόνως, ὅτι ἡ ποινή, τὴν ὁποίαν τὸ νομοσχέδιον καθορίζει διὰ τοὺς τυχὸν μὴ δυνηθησομένους πολλάκις ἐκ λόγων ἀνεξαρτήτων τῆς θελήσεώς των, νὰ ἐκτελέσωσι τὰς ὑποχρεώσεις των, δηλαδή, νὰ ἐξαγάγωσιν ἀκριβῶς τὸ ποσὸν τῶν τόννων, ὅπερ ἀπεδέχθησαν, ἐντὸς τοῦ χρόνου τὸν ὁποῖον ὥρισεν ἡ ἀπόφασις καὶ τὸν ὁποῖον, ἐπίσης, ἀπεδέχθησαν, θεωρῶ ὅτι, ὡς ποινικὴ ρήτρα τῆς παραβάσεως ταύτης, δὲν πρέπει νὰ ἐπέρχηται ἡ ἀπώλεια τῶν δικαιωμάτων αὐτῶν ἐπὶ ὁλοκλήρου τοῦ μεταλλείου, τὸ ὁποῖον δύναται ἴσως νὰ εἶναι ἀμυθήτου ἀξίας. Καὶ φθάνω εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι, ἐφαρμοζομένης τῆς τοιαύτης ἀρχῆς, ἀντὶ νὰ ἐμποδίσωμεν τὰς ἀβασίμους αἰτήσεις, τὰς προπετεῖς, ἵνα οὕτω τὰς ὀνομάσωμεν, αἰτήσεις, μᾶλλον τὰς εὐνοοῦμεν. Διότι, ὡς εἶπον, ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουσι καμμίαν πεποίθησιν ἐπὶ τῆς ἀξίας τοῦ μεταλλείου αὐτῶν, ἢ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουσι καμμίαν πεποίθησιν περὶ τῆς νομιμότητος τῶν δικαιωμάτων αὐτῶν, ὡς πρώτων αἰτητῶν, οὐδὲν ἔχουσι νὰ χάσωσιν ἐκ τῆς ὑποβολῆς μιᾶς αἰτήσεως καὶ ἀποδοχῆς τῶν ὅρων, τοὺς ὁποίους θὰ θέσῃ τὸ Συμβούλιον. Διατί, ἄρα, νὰ μὴ δοκιμάσωμεν οὕτως ἢ ἄλλως μίαν προσωρινὴν ἐκμετάλλευσιν; Ἂν ἐπιτύχωσιν, ἔχει καλῶς, ἐὰν ἀποτύχωσιν, οὐδὲν ἀπώλεσαν, ἀφοῦ τὸ μεταλλεῖον αὐτῶν δὲν ἔχει ἀξίαν, ἢ τὰ δικαιώματά των ἦσαν ἀνύπαρκτα. Ἀλλ’ ἐκτὸς τούτου, ἐκ τῆς ἀπωλείας τῶν δικαιωμάτων τοῦ πρώτου αἰτητοῦ, ἀνακύπτουσι τὰ δικαιώματα τῶν ἀμέσως ἑπομένων. Καὶ οὕτω δημιουργοῦμεν δικαιώματα τρίτων, οἵτινες θὰ ἔχωσι συμφέρον νὰ ἀποτύχῃ ἡ ἐκμετάλλευσις καὶ δύνανται νὰ παρεμβάλλωσι προσκόμματα καὶ ἐμπόδια εἰς τοὺς ἐκμεταλλευομένους πρώτους αἰτητὰς καὶ νὰ μετέρχωνται μυρίους ἐκβιασμούς, ἐπὶ τῷ σκοπῷ νὰ καταστήσωσιν αὐτοὺς ἐκπτώτους τῶν δικαιωμάτων των, ἵνα γίνωσιν ἰσχυρὰ τὰ ἰδικά των. Ἀφ’ ἑτέρου εἶναι λίαν ἄδικον, ἡ ποινικὴ αὐτὴ ρήτρα εἰς μὲν τὸν ἕνα νὰ ἐπιβάλλῃ ὡς ἀποτέλεσμα τῆς παραλείψεως τὴν ἀπώλειαν ἑνὸς μεταλείου ἄνευ ἀξίας, εἰς δὲ τὸν ἄλλον νὰ ἐπιβάλλῃ τὴν ἀπώλειαν σοβαρωτάτων συμφερόντων. Διὰ τοῦτο ὑποβάλλω τροπολογίαν, καθ’ ἥν, ἀντὶ τῆς ἀπωλείας τῶν δικαιωμάτων τοῦ ἐκμεταλλευτοῦ ἐπὶ τοῦ μεταλλείου, ἐν περιπτώσει μὴ ἐκπληρώσεως τῶν ὑποχρεώσεών του, ὑπόκειται οὗτος εἰς πληρωμὴν πραγματικῆς ποινικῆς ρήτρας, ἴσης πρὸς τὸ κέρδος, τὸ ὁποῖον θὰ κατετίθετο, ἂν ἐξωρύσσετο τὸ ποσὸν τῶν τόννων, τοὺς ὁποίους ἐπέβαλεν εἰς αὐτὸν τὸ Μεταλλευτικὸν Συμβούλιον.

§176Γ. ΠΩΠ. Ἂν εἶναι ἰδικόν του;

§177Α. ΜΑΤΕΣΗΣ. Δὲν ἐπηρεάζεται ἡ ποινικὴ ρήτρα ἐκ τῆς νομιμότητος ἢ μὴ τῶν ὁριστικῶν δικαιωμάτων του. Πρέπει νὰ ὑπόκειται εἰς ποινήν, διότι ἂν δὲν ἐξορύξῃ τοὺς τόννους, διὰ τοὺς ὁποίους ἀνέλαβεν ὑποχρέωσιν, ἐκίνησε τὴν διοικητικὴν μηχανὴν ἄνευ λόγου, χωρὶς νὰ ἔχῃ ὑπολογίσει τὰς δυνάμεις του. Ἐὰν τὴν ποινὴν αὐτὴν ἀφαιρέσωμεν, θὰ ἔχωμεν τὰς αὐτὰς αἰτήσεις, ἃς ἔχομεν καὶ σήμερον ἐκκρεμεῖς, διότι οὐδεὶς ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, μὴ ἔχων νὰ ὑποστῇ ποινήν τινα, θέλει διστάσῃ νὰ ὑποβάλῃ αἴτησιν καὶ δεχθῇ οἱονδήποτε ποσὸν τόννων, τὸ ὁποῖον θὰ ὤριζεν αὐτῷ τὸ Συμβούλιον.

§178Γ. ΠΩΠ. Θὰ ἔχῃ νὰ χάσῃ τὴν ἀπώλειαν τῆς ἐγγυήσεώς του.

§179Α. ΜΑΤΕΣΗΣ. Ἡ ἀπώλεια τῆς ἐγγυήσεως δὲν εἶναι δυνατή, διότι αὕτη κατατίθεται ἐκ τοῦ κέρδους. Ἡ ἐγγύησις δὲν καταβάλλεται ἐκ τῶν προτέρων. Καταβάλλεται, ἀναλόγως τῶν ἐξορυσσομένων τόννων, ἐκ τῶν ὑστέρων. Δὲν δύνανται νὰ ἀπαχθῶσιν ἐκ τοῦ ἐδάφους οἱ τόννοι τοῦ μεταλλεύματος, πρὶν ἢ κατατεθῇ τὸ κέρδος, ὡς ἐγγύησις ὑπὲρ τοῦ ἀληθοῦς πρώτου αἰτητοῦ. Δυνάμει τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν ὑποβάλλω, ὑποχρεοῦται ὁ ἐκμεταλλευτὴς προκαταβολικῶς νὰ καταθέσῃ ἐγγύησιν δι’ ὡρισμένον ποσὸν τόννων, ἡ ὁποία θέλει καταπέσῃ ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου, δι’ ἥν περίπτωσιν δὲν ἐξορύξῃ τὸ ὡρισμένον ποσὸν τόννων.

§180Γ. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Καταστρέφετε τὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου δι’ αὐτῆς τῆς τροπολογίας, διότι τὸ νομοσχέδιον σκοπεῖ νὰ δώσῃ εὐκολίαν σήμερον πρὸς ἐργασίας, ἐνῷ σεῖς ἔρχεσθε καὶ ζητεῖτε ἐγγύησιν διὰ τὸ μὴ ἐξαχθὲν, καὶ ἴσως ποτὲ μὴ ἐξαχθησόμενον. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, θὰ περιορίσητε εἰς ὡρισμένην τάξιν πλουσίων, τὰς τοιαύτας ἐπιχειρήσεις.

§181Α. ΜΑΤΕΣΗΣ. Κύριε Συνάδελφε, ὑπεραμύνεσθε τοῦ νομοσχεδίου, ἢ καταπολεμεῖτε αὐτό; Ἐὰν ὑπεραμύνεσθε, δὲν ἔπρεπε νὰ εἴπητε, ὅσα εἴπατε, διότι τὸ νομοσχέδιον εἰς τὴν δευτέραν περίπτωσιν, τὴν ὁποίαν καὶ ἰδιαζόντως εὐνοεῖ, ἀκριβῶς, περιέχει τὴν ἐκ τῶν προτέρων καταβολὴν τῆς ἐγγυήσεως. Τὸ νομοσχέδιον ὁρίζει εἰς τὴν δευτέραν περίπτωσιν, ὅτι καταβάλλεται ἐγγύησις 5.000 δρχ. παγίως. Καὶ εἶναι τοῦτο ὀρθόν. Ζητῶ τὸ σύστημα τῆς δευτέρας περιπτώσεως νὰ τὸ ἐκτείνω καὶ εἰς τὴν πρώτην. Εἶναι δὲ σοφὸν τὸ νομοσχέδιον, καὶ οὐχὶ, ὡς τὸ εὑρίσκετε ὑμεῖς, διότι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἀποφασίζει νὰ κάμῃ τοιαύτην ἐκμετάλλευσιν, ἔχει τόσα κεφάλαια νὰ καταθέσῃ, ὥστε ἡ ἐγγύησις δι’ αὐτὸν θὰ εἶναι ἐλαχίστη.

§182Σ. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ἐπιτρέπετε; Νομίζω, ὅτι ἡ ὑπηρεσία, ἡ ὁποία ἐνέπνευσε τὸ νομοσχέδιον αὐτό εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ἀγνοεῖ ἐντελῶς τοὺς ὅρους, ὑφ’ οὓς ζῶμεν, διότι σήμερον, ἐὰν ὑπῆρχον κεφάλαια καὶ ἐπιχειρηματίαι, ἠδύναντο νὰ κάμωσιν οἱανδήποτε ἐκμετακλευτικὴν ἐργασίαν ἤθελον, καθόσον ὅλοι οἱ κάτοχοι τῶν μεταλλείων εἶναι προθυμότατοι νὰ παράσχωσιν ἀντὶ ἐλαχίστου τὰ δικαιώματά των. Λοιπόν, ἡ ὑπηρεσία, ἡ ὁποία ὑπέβαλε τὸ νομοσχέδιον, νομίζω, ὅτι σκοπεῖ νὰ ἀφαιρέσῃ τὰ μεταλλεῖα ἀπὸ τοὺς μικροὺς καὶ νὰ τὰ δώσῃ εἰς τοὺς μεγάλους.

§183Α. ΜΑΤΕΣΗΣ. Δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, οὔτε δύναμαι νὰ κρίνω τὸ νομοσχέδιον ἐκ τῶν πιθανῶν ἀποτελεσμάτων παραβιάσεως τοῦ καθήκοντος τῶν ὑπαλλήλων. Προϋποθέτω, ὅτι τὸ Συμβούλιον τῶν Μεταλλείων θέλει κρίνει κατὰ τοὺς κανόνας τῆς ἑαυτοῦ συνειδήσεως καὶ ἑκάστοτε συμφώνως πρὸς τὴν εὐθύνην, τὴν ὁποίαν ἔχει ἐν περιπτώσει κακῆς ἐκδικάσεως. Ἀλλὰ καὶ ἄν ἀκόμη ὑπάρχωσι φόβοι, ἄν ὄχι τυχὸν ἰδιοτελειῶν ἢ μεροληψιῶν, ἀλλὰ φόβοι, ἴσως κακῆς ἐκτιμήσεως τῶν πραγμάτων, ἄν ὑπάρχωσι τοιοῦτοι φόβοι, εἶναι ἓν ἐπὶ πλέον ἐπιχείρημα, ὅπως μὴ δώσωμεν τοιοῦτον ἀποτέλεσμα ἀπωλείας τῶν δικαιωμάτων καὶ δημεύσεως τῆς περιουσίας ἐκείνου, ὁ ὁποῖος τυχὸν ἤθελε θεωρηθῇ ἀσυνεπής, ἔστω καὶ δι’ ἐλάχιστον ποσὸν εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ὑποχρεώσεώς του. Ἐνῷ ἀφ’ ἑτέρου ὀφείλομεν νὰ ἐπιβάλωμεν εἰς αὐτὸν τὸ ἁρμόζον πρόστιμον, οἱονεὶ ὡς παράβολον τῆς προπετοῦς αὐτοῦ αἰτήσεως.

§184Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Ὁ κ. Συνάδελφος Μεσσηνίας παρεῖδεν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον δὲν πραγματεύεται περὶ τῶν μελλουσῶν παραχωρήσεων. Αὗται μένουν ἄθικτοι. Πραγματεύεται περὶ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν κάμει δηλώσεις, αἱ ὁποῖαι πρόκειται νὰ ὑποβληθοῦν, ἵνα κριθοῦν ὡς ἔγκυροι εἰς τὸ Δικαστήριον τῶν Μεταλλείων. Ἐπειδὴ αἱ δηλώσεις αὗται, ἕως ὅτου νὰ δικασθοῦν θὰ περάσῃ πολὺς χρόνος, λέγομεν εἰς αὐτούς, ὅτι: Κύριοι, σεῖς, οἱ ὁποῖοι φέρεσθε, ὡς πρῶτοι, καὶ οἱ ὁποῖοι κατὰ πιθανότητα 90% εἶσθε πράγματι οἱ πρῶτοι, ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ πάρετε μίαν προσωρινὴν παραχώρησιν. Δὲν πρόκειται, λοιπόν, οὔτε νὰ θιχθῶσιν ἐκεῖνοι, περὶ τῶν ὁποίων ὡμιλήσατε, οὔτε καὶ οἱ πράγματι πρῶτοι εἰς τὰς δηλώσεις, τὰς μήπω δικασθείσας, νὰ ὑποστῶσι ζημίαν τινά, διότι, ὅπως ἠκούσατε ἀναπτυσσόμενον, ὅσοι δὲν εἴχατε ἀναγνώσει τὸ νομοσχέδιον, αὐτοὶ θὰ πάρουν, ὅταν συμβῇ ἐκεῖνος, εἰς τὸν ὁποῖον ἔγινεν ἡ παραχώρησις, νὰ μὴ εἶναι ὁ πρῶτος, ὁλόκληρον τὸ κέρδος, τὸ ὁποῖον θὰ προκύψῃ ἐκ τῆς ἐπιχειρήσεως.

§185Σ. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Συνήθως, κ. Ὑπουργέ, οἱ δηλώσαντες εἶναι ἁπλοῖ χωρικοί, διότι αὐτοὶ ἔκαμον τὰς πρώτας δηλώσεις, ἀλλὰ τὸ Δικαστήριον, τὸ διοικητικόν, δὲν ἀπεφάνθη ἀκόμη ἐπὶ τῶν δηλώσεων. Εἰς τὶ πταίουν αὐτοί;

§186Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Ἀκριβῶς, διότι δὲν πταίουν, τοὺς δίδομεν τὸ δικαίωμα νὰ πάρουν, χωρὶς νὰ λάβωσι τὴν ἀπόφασιν. Αὐτὸς ὁ χωρικός, περὶ τοῦ ὁποίου ὁμιλεῖτε, δὲν ἔχει νὰ χάσῃ τίποτε, διότι θὰ συμβῇ νὰ μὴ ἐνεργήσῃ τίποτε, νὰ μὴ γίνῃ τίποτε περὶ τοῦ μεταλλείου, δι’ ὅπερ ἐγὼ θλίβομαι, διατὶ νὰ μείνῃ ἀνεκμετάλλευτος εἰς τοιοῦτος πλοῦτος καὶ δι’ αὐτὸ ἐνόμισα, ὅτι θὰ ἦτο καλὸν νὰ εὑρεθῇ τρόπος, ὥστε καὶ τὰ συμφέροντα αὐτοῦ νὰ ἱκανοποιηθῶσι καὶ τὰ συμφέροντα τοῦ Δημοσίου νὰ προαχθῶσι. Διότι τὸ συμφέρον τοῦ Κράτους συμπίπτει μὲ τὸ συμφέρον αὐτοῦ τοῦ δηλωτοῦ. Ἂν εὑρεθῇ τρόπος νὰ λάβῃ τὸ μεταλλεῖον ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος λέγομεν, ἵνα τὸ ἐκμεταλλευθῇ καὶ νὰ λάβῃ τὸ κέρδος ὁ χωρικός; θὰ εἶναι πολὺ εὐχάριστον. Ἅμα ἤθελε συμβῆ κατὰ λάθος, ὄχι τῶν διατάξεων τῶν ἐπιβεβλημμένων ὑπὸ τοῦ νόμου, εἷς ἄλλος νὰ παρουσιασθῇ ὡς πρῶτος δηλωτὴς καὶ νὰ μὴ εἶναι αὐτὸς ὁ πρῶτος δηλωτής, ἀλλὰ νὰ εἶναι ὁ χωρικός, ὁ χωρικὸς θὰ εἶναι εὐτυχής, διότι ὁ ψεύτικος δηλωτὴς θὰ κάμῃ τὴν ἐκμετάλλευσιν, θὰ καταθέσῃ τὴν ἐγγύησιν εἰς τὸ Δημόσιον Ταμεῖον καὶ ὁ χωρικός θὰ λάβῃ ὁλόκληρον τὸ κέρδος.

§187Α. ΜΑΤΕΣΗΣ. Μίαν ἀκόμη τροπολογίαν, νομίζω, ἀναγκαίαν. Ὡς γνωρίζετε, πολλαὶ ἐκ τῶν ἐκκρεμῶν αἰτήσεων ἔχουσιν ἤδη διέλθει τὸ πρῶτον στάδιον τῆς διαδικασίας, ἐνώπιον τοῦ ἁρμοδίου διοικητικοῦ δικαστηρίου. Ἔχουν δὲ ἤδη ἐκδοθῇ ἀποφάσεις τοῦ εἰδικοῦ διοικ. δικαστηρίου, αἱ ὁποῖαι καθορίζουσι πλέον τὰ δικαιώματα τῶν πρώτων αἰτητῶν· ἀλλ’ αἱ ἀποφάσεις αὗται δὲν ἔλαβον ἀκόμη τὴν διοικητικὴν ψῆφον, διότι πρέπει ἀκόμη νὰ γίνῃ ἡ ἁρμοδία ἔρευνα περὶ τῶν ὁρίων κλπ. καὶ νὰ ἐκδοθῇ τὸ Διάταγμα. Ἀλλ’ οὕτω τὰ δικαιώματά των ὡς πρώτων αἰτητῶν ἔχουσι τελεσιδίκως κριθῇ καὶ δὲν δύναται διοικητικὸν δικαστήριον, ἢ ἄλλη ἀρχὴ νὰ ἐξετάσῃ τὰ δικαιώματα αὐτῶν, ὡς πρώτων αἰτητῶν. Ἡ ἑτέρα διαδικασία ἀφορᾷ τὸν καθορισμὸν τῶν ὁρίων καὶ ἂν ἡ περιφέρεια δὲν ἀνήκῃ εἰς ἄλλους, ἤτοι ὑπὸ ἔποψιν ὁρίων δὲν συμπίπτῃ μὲ ἄλλην δήλωσιν. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι εἰς τὸ ἄρθρον 6 δυνάμεθα νὰ διαφυλάξωμεν τὰ δικαιώματα ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἀνεγνωρίσθησαν ἤδη ὡς πρῶτοι δηλωταί, καὶ δύνανται νὰ ἐξομοιωθῶσι πρὸς ἐκείνους, ὑπὲρ τῶν ὁποίων ὑπάρχει ἀπόφασις.

§188Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Αἱ ἀποφάσεις ἀναγνωρίζουσι τὰς νομίμους δηλωτὰς καὶ οὐδένα ἄλλον.

§189Α. ΜΑΤΕΣΗΣ. Αἱ ἀποφάσεις ἀναγνωρίζουσι δηλωτὰς, καὶ μὴ ὑπαρχουσῶν ἄλλων ἐνστάσεων ἢ δηλώσεων, τὰ δικαιώματά των εἶναι ἀνεγνωρισμένα. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἔχουσι τὸ ἀποκλειστικὸν δικαίωμα αὐτοὶ καὶ μόνοι νὰ ζητήσωσι τὴν ἄδειαν προσωρινῆς ἐκμεταλλεύσεως.

§190Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Ἔχετε διατυπώσει τροπολογίαν, κ. Βουλευτά;

§191Α. ΜΑΤΕΣΗΣ. Μάλιστα. Ἤδη ἔρχομαι εἰς τὴν δευτέραν κατηγορίαν, δηλαδή, εἰς τὴν περίπτωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν, προκειμένου περὶ μεταλλείου γαιανθράκων, πᾶς δηλωτής, ἔχων νόμιμα δικαιώματα, ἀπόλλυσι ταῦτα προσωρινῶς, ἐὰν ἐντὸς ἑνὸς μηνὸς δὲν αἰτήσηται τὴν ἄδειαν τῆς προσωρινῆς ἐκμεταλλεύσεως. Ἐν περιπτώσει, καθ’ ἥν ἡ προθεσμία αὕτη παραμεληθῇ, τότε ὁ δηλωτὴς τοῦ μεταλλείου δὲν ἔχει δικαίωμα ἐπὶ τοῦ προσωρινοῦ κέρδους. Τοῦτο εἶναι πράγματι ὀρθόν, γινόμενον πρὸς ἐνθάρρυνσιν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι σήμερον προσφέρονται νὰ ἐκμεταλλευθῶσι μεταλλεῖα γαιανθράκων, λόγῳ τῆς ἐπιτακτικῆς ἀνάγκης, τὴν ὁποίαν ἔχομεν ἐν τῷ παρόντι διὰ τὴν παραγωγὴν καυσίμου ὕλης. Πρέπει, λοιπόν, νὰ καθορισθῇ ὁριστικῶς καὶ ἄνευ αἱρέσεως ὑπὲρ αὐτῶν τὸ κέρδος. Ἀλλὰ ἤθελον παρακαλέσει τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθν. Οἰκονομίας, ἵνα συγκερασθῇ τὸ πρᾶγμα. Ἀφοῦ ἡ ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη τὸ ἐπιβάλλει, ἂς ἀφήσωμεν τὸ κέρδος εἰς τὸν ἐκμεταλλευτήν, ἔστω καὶ ἂν δὲν ἔχῃ τὰ δικαιώματα τοῦ πρώτου δηλωτοῦ. Νὰ μὴ ἀφήσωμεν ὅμως καὶ μὲ ἐντελῶς κενὰς τὰς χεῖρας ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος, κατόπιν πολλῶν κόπων, κατώρθωσε νὰ φέρῃ τὸ μετάλλευμα εἰς φῶς, καὶ ἐπειδὴ δὲν ἠδυνήθη νὰ εὕρῃ τὰ μέσα τῆς ἐργασίας ἐντὸς ἑνὸς μηνός, τοῦ ἀφαιροῦμεν τὰ κέρδη ὁλόκληρα. Μὴ λησμονῶμεν, ὅτι ἐντὸς τῶν δύο ἐτῶν δύναται νὰ ἐξαντληθῇ τὸ μεταλλεῖον. Πρέπει, λοιπόν, νομοθετοῦντες, νὰ συνδυάσωμεν ἀμφότερα. Δηλαδή, εἰς αὐτὸν τὸν ἀτυχῆ, ὁ ὁποῖος δὲν ἠδυνήθη ἢ δὲν ἐπρόφθασε νὰ ὑποβάλῃ τὴν αἴτησιν ἐντὸς μηνός, νὰ δώσωμεν ποσοστὸν τοῦ κέρδους, ὅπως δίδομεν εἰς τὸν κάτοχον τῆς γῆς, ὁ ὁποῖος δὲν συνεισφέρει τίποτε. Ὀφείλομεν νὰ δώσωμεν κέρδος τι, ποσοστόν τ. εἰς τὸν πρῶτον αἰτητήν, διότι εἰς τὴν ἐπιχείρησιν αὐτὴν συνεισέφερε τὴν ἐργασίαν του, τὴν ἔμπνευσίν του. Προτείνω, λοιπόν, τροπολογίαν, κατὰ τὴν ὁποίαν 20% τοῦ καθαροῦ κέρδους πρέπει νὰ δοθῶσιν ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει εἰς τὸν δηλωτὴν τοῦ μεταλλείου, διότι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἐδήλωσε πρῶτος, ἔχει κεκτημένα δικαιώματα.

§192Ν. ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ. Ὡς δικαίωμα εὑρέσεως.

§193Α. ΜΑΤΕΣΗΣ. Ἄλλως ἀφαιροῦμεν κεκτημένα δικαιώματα, καίτοι πράττομεν τοῦτο, λόγῳ τῆς ἐπειγούσης ἀνάγκης. Ταῦτα εἶχον νὰ ἀναπτύξω πρὸς ὑμᾶς ἐν σχέσει πρὸς τὸ νομοσχέδιον. Τὰς τροπολογίας θέλω ὑποβάλει εἰς τὸ Προεδρεῖον πρὸς ἐκτύπωσιν καὶ διανομήν.

§194Γ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Ἡ ἀφορμή, ἡ ὁποία ἠνάγκασε τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας νὰ ὑποβάλῃ εἰς τὴν Βουλὴν τὸ νομοσχέδιον αὐτό, εἶναι, ὅπως λέγει καὶ ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις, ἡ ἐπιβράδυνσις τῆς ἐκδικάσεως τῶν μέχρι τοῦδε ὑποβληθεισῶν καὶ συσσωρευθεισῶν ἐν τῷ ἁρμοδίῳ τμήματι αἰτήσεων περὶ εἰδικῆς ἀδείας ἐκμεταλλεύσεως. Ἡ δικαιολογητικὴ ἔκθεσις λέγει, ὅτι εἰς ὁμαλὰς περιστάσεις θὰ ἐχρειάζοντο ὁλόκληρα ἔτη διὰ νὰ γίνῃ, κατὰ τὸν ἰσχύοντα νόμον, αὐτὴ ἡ ἐξέλεγξις τῶν συσσωρευθεισῶν ἐν τῷ ἁρμοδίῳ τμήματι αἰτήσεων, αἱ δὲ ἀνώμαλοι περιστάσεις καθιστῶσιν ὅλως ἀδύνατον πᾶσαν ἐξέλεγξιν. Ὁμολογῶ, ὅτι, ὅσον καὶ ἂν βλέπω τὰς ἀνωμάλους περιστάσεις, δὲν ἠμπορῶ νὰ ἀντιληφθῶ πῶς αἱ ἀνώμαλοι περιστάσεις συνετέλεσαν εἰς ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον λέγει τὸ ἁρμόδιον τμῆμα, ὅτι εἰς ὁμαλὰς περιστάσεις θὰ ἀπῃτοῦντο ἔτη ὁλόκληρα διὰ νὰ γίνῃ ἡ ἐξέλεγξις.

§195Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν εἶναι τοῦ τμήματος, ἀλλὰ τοῦ Δικαστηρίου.

§196Γ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Τὸ σύστημα τῆς ἐξελέγξεως τῶν ἀδειῶν εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον δυσχεραίνει εἰς πᾶσαν περίστασιν τὸ ἔργον, μεθ’ ὅλα τὰ μέσα, τὰ ὁποῖα διαθέτει ἡ ὑπηρεσία.

§197Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Δὲν φαντάζεσθε, κ. Βουλευτά, περὶ τίνος πρόκειται. Πρόκειται περὶ ὅλων σχεδὸν τῶν μεταλλείων τῆς Ἑλλάδος, διότι ὅλα εἶνε δηλωμένα, πρόκειται δὲ νὰ ἐξελεγχθῶσιν οἱ τίτλοι. Νομίζετε, ὅτι τοῦτο εἶναι ἔργον, τὸ ὁποῖον δύναται νὰ γίνῃ προχείρως; Οἱαδήποτε ὑπηρεσία καὶ ἐὰν ὑπῆρχε καὶ εἰς οἱονδήποτε μέρος τοῦ κόσμου, βεβαίως, θὰ ἀπῄτει μακρότατον χρόνον, διότι δὲν εἶναι ἐργασία, ἡ ὁποία εἶναι εἰς τὴν σειράν της καὶ ἡ ὑπηρεσία δὲν ἐπαρκεῖ διὰ νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὴν ἐξέλεγξιν, εἶναι ἐργασία, ἡ ὁποία θὰ γίνεται ἐφ’ ἅπαξ, ὅταν δὲ συμβαίνῃ νὰ γίνεται ἐφ’ ἅπαξ, ἀπαιτεῖται χρόνος πολύς, λ. χ. ὅταν παρεχωρήθησαν αἱ δημόσιαι γαῖαι εἰς τοὺς Ἕλληνας. Ὅταν ἐγένοντο αἱ παραχωρήσεις τῶν δημοσίων γαιῶν, νομίζετε, ὅτι ἦτο δυνατὸν ἐν διαστήματι δύο ἢ τριῶν ἐτῶν νὰ ἐξελεγχθῶσιν ὅλοι οἱ τίτλοι, νὰ ἐξετασθῶσιν ὅλα τὰ παραχωτήρια; Ὅλα αὐτὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνωσιν ἀμέσως. Σᾶς καθιστῶ γνωστόν, ὅτι παρῆλθε τριακονταετία καὶ δὲν ἐξηλέγχθησαν ὅλα τὰ παραχωρητήρια. Διατί; Διότι δὲν εἶναι ποτὲ δυνατόν. Ἄν εἴχατε ὑπ’ ὄψει ποία εἶναι ἡ ὀργάνωσις τοῦ Κράτους, τὶ θὰ εἰπῇ ὀργάνωσις τοῦ Κράτους, δὲν θὰ ἐλέγετε αὐτό, τὸ ὁποῖον λέγετε. Ἡ ὀργάνωσις τοῦ Κράτους εἶναι νὰ ἐπαρκῇ εἰς τὴν τρέχουσαν ὑπηρεσίαν, οὐχὶ δὲ καὶ διὰ τὴν ὑπηρεσίαν ἐκείνην, ἡ ὁποία ἐφ’ ἅπαξ δι’ ὁλόκληρον τὸν βίον τοῦ Κράτους ἀνατίθεται εἰς αὐτήν, διότι, ὅσους αἰῶνας καὶ ἂν ζήσῃ ἡ Ἑλλάς, δι’ αὐτὰ τὰ μεταλλεῖα δὲν θὰ ξαναγίνῃ αὐτὴ ἡ δουλειά, καὶ ἑπομένως δὲν πρέπει νὰ ἔχητε τὴν ἀξίωσιν αἱ ὑπάρχουσαι ὑπηρεσίαι ἐν ἐλαχίστῳ χρόνῳ νὰ ἐπαρκέσωσι. Πρέπει νὰ ἔχητε ὑπ’ ὄψει τί ἐστὶ διοίκησις, ὅταν θέλετε νὰ κατακρίνητε τὴν διοίκησιν, ὅταν ὅμως δὲν ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας τὶ εἶναι διοίκησις καὶ πῶς εἶναι ὠργανωμένη καὶ ἀξιοῖτε παρὰ τῆς διοικήσεως ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀξιωθῶσι, τὸ τοιοῦτον μαρτυρεῖ μόνον, ὅτι δὲν γνωρίζετε τί ἐστὶ διοίκησις, κάμνετε δὲ καὶ ἐπίκλησιν ἐπισφαλῆ.

§198Γ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐνόμισεν, ὅτι ἐγὼ θέλω νὰ κατακρίνω τὴν ἐλαττωματικότητα τοῦ θεσμοῦ, ἢ ἠθέλησα νὰ ἐπιρρίψω τὴν μομφὴν ἐπὶ τῆς σχετικῆς ὑπηρεσίας. Βεβαίως, ἀγνοῶ πολλὰ πράγματα, ἀλλὰ δὲν ἀγνοῶ, ὅτι ἀπὸ τὸ 1861 εἶναι ἐκκρεμεῖς ὑποθέσεις εἰς τὸ τμῆμα...

§199Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Τὸ Δικαστήριον δὲν ὑπῆρχε εἰς τὰ 1861.

§200Γ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Γνωρίζω, ὅτι ἀπὸ τοῦ 1910 καὶ ἐφεξῆς δὲν ἐξεδόθησαν ἄδειαι ἐκμεταλλεύσεως. Τοῦτο σημαίνει, ὅτι ἀπὸ τοῦ 1910 μέχρι τοῦ 1915 δὲν ἐλειτούργησεν ὁ θεσμός, σημαίνει, ὅτι ὑπάρχει ἐλαττωματικότης εἰς τοὺς νόμους περὶ μεταλλείων. Αὐτὸ ἠθέλησα νὰ ὑποδείξω.

§201Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Σεῖς ἐξεπλάγητε, διότι ἀπαιτοῦνται ἔτη, ἠθέλετε νὰ γίνῃ αὐθημερὸν ἡ ἐργασία;

§202Γ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Παρακαλῶ, ἂς λάβωμεν τὴν ἀφετηρίαν. Ἀπὸ τοῦ 1861 ἤρχισαν νὰ ὑποβάλλωνται εἰς τὸ Κράτος αἰτήσεις περὶ ἐκμεταλλεύσεως. Ἄν ἀπὸ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης ὑπεβάλοντο κατ’ ἔτος 100 αἰτήσεις καὶ ἐξεδίδοντο μόνον πέντε, βεβαίως, αἱ 95, συσσωρευόμεναι ἀπὸ ἔτους εἰς ἔτος, θὰ ἐδημιούργουν ὅλον αὐτὸν τὸν ὄγκον. Διατί, λοιπόν, ὁ νόμος νὰ εἶναι ἐλαττωματικὸς καὶ ἀπὸ τοῦ 1861 μέχρι τοῦ 1910 νὰ μὴ ληφθῇ ἓν μέτρον, ὥστε ὁ στῦλος αὐτὸς τοῦ Αὐγείου νὰ καθαρισθῇ καὶ νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποβάλλωνται καὶ νὰ ἐκδικάζωνται ἐντὸς τοῦ ἔτους αἱ αἰτήσεις καὶ νὰ ἠξεύρῃ ὁ καθεὶς ποῖος εἶνε ὁ δικαιοῦχος;

§203Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Τὸ δίκαιον τοῦ παλαιοῦ νόμου ἦτο ἐντελῶς διάφορον πρὸς τὸ δίκαιον τοῦ νεωτέρου νόμου, ἡ ἐπίκλησίς σας δὲ τοῦ παλαιοῦ νόμου δὲν ἔχει τὸν τόπον της ἀπὸ ἀπόψεως ὑπηρεσιακῆς διεξαγωγῆς. Δὲν εἶναι ἡ στιγμὴ νὰ κάμωμεν τὴν ἱστορίαν τῆς μεταλλευτικῆς νομοθεσίας τῆς Ἑλλάδος, ἀρκεῖ ὅτι σήμερον εἶναι ἀναμφισβήτητον καὶ ἀναγκαῖον ἐκ τῆς φύσεως τῶν πραγμάτων, ὅτι ἀπαιτεῖται περίοδος χρόνου μακρά, διὰ τὴν ὁποίαν οὐδεὶς οὐδένα ἔχει νὰ ψέξῃ, διὰ νὰ δικασθῶσιν αἱ ἐκκρεμεῖς αἰτήσεις ἐκμεταλλεύσεως. Τοῦτο εἶναι ἀναμφισβήτητον, δὲν εἶναι δὲ γεγονός, τὸ ὁποῖον νὰ δύναται νὰ δώσῃ βάσιν εἰς οἱονδήποτε ψόγον. Βεβαίως, ἡ περὶ μεταλλείων νομοθεσία δύναται νὰ βελτιωθῇ καὶ νὰ διευκολυνθῶσιν αὐτά, ἀλλ’ ὁσονδήποτε καὶ ἂν διευκολυνθῶσι, πάντως, τὸ λεγόμενον ἐν τῇ ἐκθέσει θέλει παραμείνει ἀκριβές, ὅτι θὰ ἀπαιτηθῇ χρόνος μακρὸς, μακρότατος διὰ νὰ γίνῃ δυνατὸν νὰ ἐκδικασθῶσιν ὅλαι αἱ αἰτήσεις παραχωρήσεως. Αὐτὸ ἔγκειται ἐν τῇ φύσει τῶν πραγμάτων καὶ ἐπειδὴ συζητοῦμεν ἓν νομοσχέδιον προσωρινὸν καὶ ἐπεῖγον, δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ ἀνατρέξωμεν εἰς τὴν γενικὴν ἱστορίαν τῆς μεταλλευτικῆς ἱστορίας καὶ κινήσεως.

§204Γ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Ἐγὼ δὲν ἀνέτρεξα εἰς τόσον μακρυνὴν ἐποχήν...

§205Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Εἴπατε εἰς τὰ 1861...

§206Γ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Δὲν ἀνέτρεξα, λέγω, διὰ νὰ ψέξω κανένα, οὔτε διὰ νὰ διορθώσωμεν πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον δὲν διορθώθη ἐπὶ τόσα ἔτη, ἀλλὰ διὰ νὰ κρατήσω τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ διὰ τὴν ἐν τῇ ἐκθέσει τοῦ νομοσχεδίου ὁμολογίαν, καθὼς καὶ τὴν προφορικὴν τοιαύτην, διότι εἶπεν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ τὸ ὑπάρχον σύστημα...

§207Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Μὲ οἱονδήποτε σύστημα.

§208Γ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Αὐτὸ δὲν ἠμπορεῖτε νὰ τὸ εἰπῆτε.

§209Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Δὲν μοῦ λέγετε σεῖς τὸ σύστημα καὶ θὰ σᾶς εἶμαι εὐγνώμων.

§210Γ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Θὰ ἤμην πολὺ ἐπιπόλαιος, ἄν, ἀνελθὼν εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ ὡρισμένου θέματος, ἐνόμιζον ὅτι δύναμαι νὰ φέρω γνώμην ἐπὶ ζητήματος, τὸ ὁποῖον δὲν ἐμελέτησα.

§211Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Μελετήσατέ το, διὰ νὰ καταλήξητε εἰς τὸ ὅτι δὲν θὰ κάμητε τίποτε ἐπὶ τῆς μελέτης σας...

§212Γ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Δὲν γνωρίζω νὰ ὑπάρχῃ τοιαύτη ἰδέα εἰς ὅλα τὰ ζητήματα.

§213Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας).... καὶ ὅσον περισσότερον μελετήσετε, τόσον μεγαλείτερον θὰ εἶναι τὸ τίποτε.

§214Γ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Ἐφ’ ὅσον ἡ μελέτη τῆς ριζικῆς λύσεως καταντᾷ εἰς τὸ τίποτε...

§215Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Ἄν μελετήσητε σεῖς, θὰ καταλήξητε εἰς τὸ τίποτε.

§216Γ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Καὶ σεῖς ποῦ θὰ καταλήξητε;

§217Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Καὶ ἐγώ.

§218Γ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Τότε καὶ οἱ δύο τίποτε.

§219Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Σεῖς, πάντως, θὰ καταλήξητε εἰς τὸ τίποτε.

§220Γ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Ὅλος αὐτὸς ὁ μακρὸς πρόλογος, ὁ ὁποῖος ἔκαμε τὸ ζήτημα τόσον νὰ ἐκτραπῇ, εἶχε σκοπὸν νὰ ἴδωμεν, ἂν τὸ νομοσχέδιον πρόκειται νὰ βελτιώσῃ τὴν σημερινὴν κατάστασιν, διότι ὡς βάσιν ἔχει νὰ δοθῇ προσωρινὴ ἄδεια ἐκμεταλλεύσεως εἰς ἐκεῖνον, ὅστις νομίζει ὅτι ἔχει δικαίωμα προτεραιότητος, πρὶν γίνῃ ἡ ἐκδίκασις τοῦ ζητήματος τῆς προτεραιότητος, ἀρκεῖ, πρῶτον, νὰ εἶναι ἐκ τῶν ὑποβαλόντων αἰτήσεις καὶ δεύτερον νὰ δώσῃ μίαν ἐγγύησιν χρηματικήν, ἀντιπροσωπεύουσαν ὁλόκληρον τὸ κέρδος, τὸ ὁποῖον ἐκ τῆς ἐκμεταλλεύσεως, τῆς κατὰ προσωρινὸν τρόπον ἀναγνωριζομένης εἰς αὐτόν, μέλλει νὰ προκύψῃ. Ἂν ἐγὼ ἔχω ὑποβάλει μίαν αἴτησιν, δι’ ἓν μεταλλεῖον καὶ νομίζω ὅτι ἔχω δικαίωμα προτεραιότητος, διὰ νὰ μὴ περιμένω τὴν ὁριστικὴν ἐκδίκασιν, ἡ ὁποία ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ μετὰ εἴκοσιν ἔτη, θὰ ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ παρουσιασθῶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, νὰ εἴπω, ὅτι ἐγὼ ἔχω δικαίωμα προτεραιότητος, ὁρίστε καὶ τὴν ἐγγύησιν καὶ δώσατέ μου τὴν ἄδειαν νὰ ἐκμεταλλευθῶ τὸ μεταλλεῖον. Διατὶ ὅμως θὰ τὸ κάμω αὐτό, ὅταν ὁλόκληρον τὸ κέρδος θὰ τὸ καταθέσω ὡς ἐγγύησιν, διὰ νὰ δοθῇ εἰς τὸν ἀληθῆ δικαιοῦχον, ὁ ὁποῖος ἠμπορεῖ καὶ νὰ μὴ εἶμαι ἐγώ; Καὶ ἐφ’ ὅσον ἀποδεικνύω, ὅτι εἶμαι, πράγματι, δικαιοῦχος, καὶ ἐφ’ ὅσον καταλήγομεν μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν εἰς τὸ τίποτε, διὰ τὴν διόρθωσιν τῆς νομοθεσίας, ἡ ὁποία θὰ μᾶς διηυκόλυνεν εἰς τὴν ὁριστικὴν ἀναγνώρισιν τοῦ δικαιούχου, διατὶ νὰ καταθέσω ἐγὼ εἰς μετρητὰ ὁλόκληρον τὸ κέρδος, τὸ ὑποτιθέμενον, διὰ νὰ κάμω μίαν ἐκμετάλλευσιν, πρὸς τὸ καλὸν τίνος; Ἂν εἶναι πρὸς τὸ γενικὸν καλόν, προκειμένου περὶ καυσίμου ὕλης καὶ μεταλλευμάτων, τὰ ὁποῖα χρειάζονται, ἕνεκα τῶν ἐξαιρετικῶν περιστάσεων, θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ καὶ ἀνάλογον ἀντίκρυσμα, τὸ ὁποῖον θὰ συνετέλει νὰ μὲ ὠθήσῃ...

§221Γ. ΠΩΠ. Ἂν πρόκειται περὶ καυσίμου ὕλης, τὰ παίρνει ὅλα ὁ ἐκμεταλλευόμενος.

§222Γ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, δὲν ἔχει κανὲν κέρδος, δὲν βλέπω ποῖος λόγος θὰ τὸν ὠθήσῃ. Καταντᾷ, λοιπόν, διὰ τῆς λεγομένης εἰς ἄτοπον ἀπαγωγῆς, νὰ ἀποδείξω, ὅτι, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ἡ ὁμολογία, καὶ ἐν τῇ εἰσηγητικῇ ἐκθέσει καὶ ἡ προφορικὴ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι ἡ ὁριστικὴ διευθέτησις τοῦ ζητήματος κατ’ ἀνάγκην θὰ ἀπαιτήσῃ πολὺν χρόνον, ἐκτὸς ἂν καταλήξῃ εἰς τὸ τίποτε, δὲν ὑπάρχει καμμία ὠφέλεια ἐκ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, διότι τὸ κέρδος, τὸ ὁποῖον θὰ πραγματοποιήσῃ ὁ ἐπισπεύδων καί, κατὰ τὴν ἀντίληψίν του, δικαιοῦχος, δὲν θὰ εἶναι κέρδος θετικόν, διότι θὰ καταβληθῇ διὰ νὰ ἀποδοθῇ εἰς τὸν πραγματικὸν δικαιοῦχον, ὅταν γίνῃ ἡ πραγματικὴ ἐξέλεγξις, ἡ ὁποία δὲν θὰ γίνῃ ποτέ. Αὐτὴ εἶναι ἡ βάσις τοῦ νομοσχεδίου, καὶ διὰ τοῦτο νομίζω, ὅτι δὲν θὰ ὠφελήσῃ.

§223Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Δὲν ἔχει οὕτω τὸ πρᾶγμα. Θὰ γίνῃ μία κατάθεσις τοῦ κέρδους καὶ θὰ γίνῃ διὰ τὸν χρόνον, μέχρις ὅτου θὰ καθορισθῇ ποῖος εἶναι δικαιοῦχος. Δὲν ἕπεται ὅτι τοῦτο δὲν θὰ γίνῃ ποτὲ. Θὰ γίνῃ εἰς ἓν διάστημα, ἀλλ’ ὁ λαμβάνων τὴν προσωρινὴν ἄδειαν θὰ ἐπωφεληθῇ τῆς σημερινῆς ἐποχῆς, ἡ ὁποία εἶναι λίαν κατάλληλος διὰ τὴν ἐκμετάλλευσιν καὶ τοῦτο εἶναι ἡ βάσις τοῦ νομοσχεδίου. Προσπαθοῦμεν νὰ ἐπωφεληθῶμεν μιᾶς ἐποχῆς. Θὰ καταθέσῃ δὲ αὐτὸς, ὄχι μόνον εἰς χρήματα, ἀλλὰ καὶ εἰς χρεώγραφα.

§224Γ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Καὶ αὐτὰ δὲν εἶναι χρήματα;

§225Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Ἔχουν τόκον αὐτά.

§226Γ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Πρέπει νὰ τὰ ἔχῃ, διὰ νὰ τὰ καταθέσῃ.

§227Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Θὰ τὰ πάρῃ ἀπὸ τὸ μετάλλευμα, τὸ ὁποῖον θὰ πωλήσῃ.

§228Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ καταθέσῃ, θὰ εἶναι τὸ κέρδος. Τὸ κέρδος αὐτὸ θὰ τὸ πάρῃ ἀπὸ τὸ μετάλλευμα, τὸ ὁποῖον θὰ πωλήσῃ θὰ τὸ κάμῃ χρεώγραφα, διὰ νὰ τρέχῃ ὁ τόκος, θὰ προτιμηθοῦν αἱ αἰτήσεις τῶν μεταλλευμάτων, καὶ ἂν ἔχῃ ἀξίαν, θὰ γίνῃ ἐκκαθάρισις μετὰ ἕξ μῆνας, ἕνα, δύο ἔτη, καὶ θὰ πάρῃ τὰ λεπτά.

§229Γ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Θὰ γίνῃ ἐκκαθάρισις εἰς ἕξ μῆνας;

§230Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Βεβαίως.

§231Γ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Ἀμφιβάλλω διὰ τοῦ ὑπάρχοντος συστήματος περὶ τοῦ δυνατοῦ.

§232Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Συγχέετε τὸ μέρος μὲ τὸ ὅλον. Τὸ ὅλον ἀπαιτεῖ πολὺν χρόνον· ἕκαστον μεταλλεῖον δὲν ἀπαιτεῖ χρόνον πολύν. Εἰς ἕνα, δύο μῆνας κάθε μεταλλεῖον δύναται νὰ ἐκκαθαρισθῇ.

§233Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Κατὰ δήμους;

§234Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Κατὰ δήμους.

§235Ν. ΣΤΡΑΤΟΣ. Εἶναι 60 μεταλλεῖα εἰς ἕνα δῆμον.

§236Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Ἐκεῖ ὅπου δὲν ὑπάρχουν ἐγκαταστάσεις σοβαραί, θὰ ἐκκαθαρισθοῦν τὰ γήπεδα.

§237Γ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχετε ἐντὸς τοῦ νομοσχεδίου τὴν ὑποχρέωσιν, ἵνα, μετὰ τὴν προσωρινὴν ἀναγνώρισιν τοῦ ἐκμεταλλευτοῦ, προτιμᾶται κατ’ ἀρχὴν ἡ ἐξέλεγξις τοῦ τίτλου αὐτοῦ...

§238Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Κατὰ τὸ δυνατὸν θὰ προτιμῶνται ἐκ τῆς φύσεως τῶν πραγμάτων.

§239Γ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατόν, κατὰ τὸ δυνατόν.

§240Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Κατὰ τὸ ἀδύνατον; Σεῖς θέλετε νὰ προτιμῶνται καὶ ὅταν δὲν εἶναι δυνατόν;

§241Γ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Νὰ ἐξηγηθῶ. Ὑπάρχουν 2.000 αἰτήσεις ἐκκρεμεῖς, καὶ παρουσιάζομαι ἐγὼ καὶ λέγω, διὰ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1556 αἴτησιν, θὰ περιμένω νὰ ἔλθῃ ἡ σειρά της, νὰ ἐκδικασθῇ; Ἐὰν νομίζετε, ὅτι μετὰ βραχὺν χρόνον θὰ ἐκδικασθῇ αὕτη, τότε παρακαλῶ νὰ μοῦ δοθῇ μία προσωρινὴ ἄδεια, συμφώνως πρὸς τὸν παρόντα νόμον. Διὰ νὰ ἀρχίσω ἐγὼ νὰ κάμω τὴν ἐκμετάλλευσιν, ἵνα πάρω ἐντὸς τοῦ χρονικοῦ διαστήματος τὸ πρὸς ἐγγύησιν κατατεθησόμενον κέρδος, θὰ συνετέλει πολὺ ἡ ἀντίληψις, ὅτι θὰ γίνῃ ἐξέλεγξις κατὰ πρῶτον ἀπὸ τῆς ἰδικῆς μου αἰτήσεως. Ἐὰν εἶναι τοῦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ, τότε ἀναγνωρίζω ὅτι ὑπάρχει κάποιον εὐεργέτημα εἰς τὸν παρόντα νόμον. Ἐὰν ὅμως δὲν γίνῃ τοῦτο, ἀλλὰ καταθέτων τὸ κέρδος μου, εἶμαι ἠναγκασμένος νὰ περιμένω νὰ ἔλθῃ ἡ σειρὰ τῆς αἰτήσεώς μου πρὸς ἐκδίκασιν, ἡ ὁποία θὰ ἔλθῃ μετὰ πεντήκοντα ἔτη, τότε νομίζω, ὅτι πολὺ καταγινόμεθα εἰς αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, χωρὶς νὰ ἔχωμεν κανὲν πρακτικὸν ἀποτέλεσμα, διότι ὁσονδήποτε καὶ ἂν νομίζω, τὰς σημερινὰς περιστάσεις δυναμένας νὰ μοῦ παράσχωσι κέρδος, θὰ εἶναι πολὺ δύσκολον εἰς ἐμὲ νὰ ἀποφασίσω τοιοῦτόν τι...

§242Κ. ΦΟΥΜΗΣ. Ἐὰν σᾶς συμφέρῃ, θὰ τὸ ζητήσετε.

§243Γ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Μάλιστα. Δὲν λέγω καὶ ἐγώ, ὅτι εἶναι ὑποχρεωτικὸν τὸ νομοσχέδιον, ἀλλὰ διὰ νὰ κάμῃ τὸν κόπον ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία νὰ τὸ συντάξουν καὶ νὰ τὸ ὑποβάλουν ἐνταῦθα πρὸς ψήφισιν, ἕπεται ὅτι αὐτοὶ ἐπεξειργάσθησαν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἐνόμιζον ὅτι θὰ ἐπιφέρῃ κάποιαν ὠφέλειαν.

§244Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Τὸ νομοσχέδιον ἔχει τοῦτον τὸν σκοπόν: νὰ δώσῃ μίαν εὐχέρειαν εἰς ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος θέλει νὰ ἐκμεταλλευθῇ, διότι νομίζει τὰς περιστάσεις προσφόρους. Θέλεις νὰ ἐπωφεληθῇς αὐτῶν τῶν περιστάσεων; Σοῦ δίδω αὐτὴν τὴν εὐχέρειαν.

§245Γ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Λοιπόν, λέγω, ὅτι δὲν εἶναι ἀρκετὴ αὐτὴ ἡ εὐχέρεια. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀντίρρησίς μου. Δὲν φθάνει ἡ εὐχέρεια αὐτή, διότι τὸ κέρδος θὰ ἀναγκασθῇ νὰ τὸ καταβάλῃ ὡς ἐγγύησιν, χωρὶς νὰ δύναται νὰ ἠξεύρῃ πότε θὰ ἔλθῃ ἡ ἡμέρα, νὰ τὸ ἀναλάβῃ. Ἐὰν ἤξευρε τὸ ἄλλο, τὸ ὁποῖον προτείνουν καὶ ἕτεροι συνάδελφοι, νὰ γίνηται κατὰ σειρὰν προτεραιότητος ἐπὶ τῇ βάσει τῶν προσωρινῶν ἀδειῶν, ἡ ἐξέλεγξις ἡ ὁριστικὴ τῆς προσωρινῆς ἀδείας, τότε εὑρίσκω, ὅτι ὑπάρχει κάποιον εὐεργέτημα εἰς τὸν παρόντα νόμον.

§246Χ. ΠΟΛΟΓΕΩΡΓΗΣ. Ἀπὸ τοῦ 1910 ἦσαν πάμπολλοι αἰτήσεις ἀνεκδίκαστοι, πρὸ ἑνὸς δὲ ἔτους καὶ ἤδη ἐξεδικάσθησαν πολλαί, προχωρεῖ δὲ ἤδη ἡ ἐκκαθάρισις, ἂν καὶ ἕνεκα τοῦ δικαιοστασίου εἶχε σταματήσῃ.

§247Γ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Τί σχέσιν ἔχει τὸ δικαιοστάσιον;

§248Χ. ΠΟΛΟΓΕΩΡΓΗΣ. Ἐμποδίζει τὰς προθεσμίας. Καὶ οὕτω ἐντὸς ἑνὸς ἢ δύο ἐτῶν θὰ εἶναι ἐκκαθαρισμέναι ὅλαι αἱ αἰτήσεις.

§249Γ. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶμαι συμφωνότατος μὲ τὴν θεωρίαν, τὴν ὁποίαν λέγετε. Λέγετε, ὅτι ὁ ἐπιχειρηματίας βαδίζει πρὸς ὡρισμένον κέρδος. Ἀφοῦ ὑποβληθῇ εἰς μεγάλας δαπάνας, τὸ κέρδος, τὸ ὁποῖον προσδοκᾷ, θὰ κατατίθεται, ὑπὸ τύπον ἐγγυήσεως, καὶ ἑπομένως, ὅταν δὲν εὑρίσκῃ ὅτι θὰ εἶναι ταχὺ τὸ τέλος τοῦ νὰ ἐπαναλάβῃ τὴν ἐγγύησιν, καὶ ἑπομένως τὸ κέρδος δὲν θὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ἐργασίαν. Ἐὰν συμβῇ τοῦτο, τὸ νομοσχέδιον δὲν ἔχει καμμίαν βάσιν καὶ κανένα σκοπόν. Ἑπομένως, δὲν θὰ ὑπάρξουν αὐτοὶ οἱ κίνδυνοι. Ἐγώ, νομίζω, ὅτι τὸ μόνον, τὸ ὁποῖον ἔρχεται σήμερον τὸ νομοσχέδιον νὰ ἐξυπηρετήσῃ, εἶναι τοῦτο, τὸ περὶ καυσίμου ὕλης. Ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τοῦτο ὑπάρχει εὐκολία ἐν τῷ νομοσχεδίῳ. Ἀλλὰ τὰ ἄλλα περὶ μεταλλείων δὲν θὰ ὑπάρξῃ κανεὶς τοσοῦτον ἀνόητος, ὅσα χρήματα καὶ ἂν ἔχῃ — αὐτοὶ δὲ εἶναι συνήθως οἱ φρονιμώτεροι — νὰ προβῇ εἰς δαπάνας ἑκατομμυρίων, καὶ τὸ κέρδος νὰ τὸ καταθέσῃ ὡς ἐγγύησιν καὶ νὰ τὸ ἀναλάβῃ, ὅταν εὐδοκήσῃ τὸ Μεταλλευτικὸν Συμβούλιον νὰ ἐκκαθαρίσῃ τοὺς τίτλους του. Ἐὰν ὑπάρχωσι τοιοῦτοι ἀνόητοι, μὴ σᾶς ἐνδιαφέρῃ δι’ αὐτούς, ἀλλ’ ἐκ τῶν προτέρων σᾶς βεβαιῶ, ὅτι δὲν θὰ ὑπάρξουν τοιαῦται περιπτώσεις.

§250Γ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ ἐξετάσω τὸ ζήτημα ἀπὸ ἀρνητικῆς ἀπόψεως, δὲν θὰ ἐλάμβανον τὸν κόπον νὰ ὁμιλήσω, ἀλλ’ ὑποθέτω, ὅπως εἶπον καὶ πρίν, ὅτι ὑπάρχει πρόθεσις, ὅπως διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου διευκολύνωμεν τὴν ἐκμετάλλευσιν ἔστω καθὼς εἴπατε, καὶ τῆς καυσίμου ὕλης. Καὶ ἔρχομαι εἰς αὐτό, διότι ὑποθέτω, ὅτι ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία, ἡ ὁποία ἐνέπνευσεν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, δὲν θὰ εἶχε κυρίως ὑπ’ ὄψιν της τὴν ἐξόρυξιν τῆς χρησιμωτάτης διὰ σήμερον καυσίμου ὕλης, ἀλλὰ τὴν ἐξόρυξιν κανενὸς ἄλλου εἴδους μεταλλεύματος, τοῦ ὁποίου τὴν ἐξόρυξιν ἐπιδιώκει τις.

§251ΣΤ. ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Ὄχι. Πρόκειται περὶ λιγνίτου.

§252Γ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Λέγω, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ λιγνίτου, διότι ἄν περὶ λιγνίτου ἐπρόκειτο, δὲν θὰ ἐπεξέτεινε τὰς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου καὶ εἰς ἄλλα μεταλλεύματα.

§253Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Σᾶς εἶπον ἀρχικῶς διὰ ποῖον λόγον περιελήφθησαν ὅλα τὰ μεταλλεύματα. Ὑπάρχει καὶ ἄλλος λόγος ἐκτὸς τῆς ἱκανοποιήσεως τῶν ἀναγκῶν τῆς Χώρας, ὑπάρχει καὶ ὁ λόγος τῆς χρησιμοποιήσεως τῆς ἐκτάκτου περιστάσεως πρὸς προαγωγὴν τῆς ἐκμεταλλευτικῆς κινήσεως. Αὐτὰ εἶνε τὰ πράγματα, σαφῆ. Τὸ νὰ ὑποπτεύεσθε δὲ σεῖς, ὅτι ὑπάλληλός τις ἔκαμε τὸ νομοσχέδιον καὶ μοῦ τὸ εἰσήγαγε, διότι ἔχει κάποιον τυχὸν πελάτην, τὸν ὁποῖον θέλει νὰ εὐνοήσῃ, εἶναι δικαίωμά σας νὰ τὸ ὑποπτεύεσθε. Παρέχεται οὕτω ἀπόδειξιν τοῦ ὑπόπτου χαρακτῆρός σας. Δύνασθε νὰ ὑποψιάζησθε ὅσον θέλετε καὶ εἶσθε ἐλεύθερος νὰ τὸ πράττητε, ἀλλὰ μὲ τοῦτο δὲν ἀποδεικνύετε τίποτε, οὔτε ἰσχυρίζεσθε τίποτε.

§254Γ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, οὔτε ἐκ φύσεως, οὔτε ἐξ ἀνατροφῆς εἶμαι καχύποπτος, ἀλλ’ ἐπειδὴ εἰς τὸ ὀλίγον αὐτὸ χρονικὸν διάστημα, κατὰ τὸ ὁποῖον εὑρίσκομαι εἰς τὸ ἐλεύθερον Βασίλειον, εἶδον, ὅτι ὄπισθεν ἑκάστου ἄρθρου, ἑκάστου ἐδαφίου ὑπάρχει καὶ φωτογραφία ἐνδιαφερομένου προσώπου, φωνάζουσα καὶ λέγουσα ὅτι ἐγὼ εἶμαι, ὁ ὁποῖος ἐνδιαφέρομαι δι’ αὐτό, ἐπεξέτεινα τὴν ὑποψίαν μου καὶ ἐπὶ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου.

§255Χ. ΠΟΛΟΓΕΩΡΓΗΣ. Αὐτὸ εἶναι πολὺ φυσικόν, διότι ἀφοῦ τὰ νομοσχέδια πρόκειται νὰ ἐξυπηρετήσουν πρόσωπα καὶ ὄχι ἀέρα, βεβαίως, περὶ τὰ πρόσωπα πρέπει νὰ στρέφωνται.

§256Γ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Διὰ νὰ γίνῃ, λοιπόν, ἡ χρησιμοποίησις τοῦ νομοσχεδίου, λέγω, ὅτι, ἐκτὸς τῶν μέτρων, ἅ περιλαμβάνει, θὰ ἦτο ἴσως καλὸν ἡ ἐγγύησις, ἥτις μέλλει νὰ κατατεθῇ, νὰ μὴ εἶναι μόνον χρηματική· ἄν δὲν εἶναι προσωπικὴ νὰ εἶναι τοὐλάχιστον τμηματική. Εἶναι καὶ τοῦτο μία διευκόλυνσις. Ἐπίσης ἤθελον νὰ προστεθῇ καὶ ἡ ἑξῆς ρήτρα. Ὑποθέσατε, ἕν μεταλλεῖον, δι’ ὅ δὲν ὑπάρχει καμμία αἴτησις. Πρέπει νὰ περιμένω τὴν συνήθη διαδικασίαν τοῦ νόμου περὶ μεταλλείων διὰ νὰ ἔλθῃ ἡ σειρά μου;

§257Α. ΜΑΤΕΣΗΣ. Ὄχι, δύνασθε νὰ ἀναλάβητε τὴν ἐκμετάλλευσιν ἀπὸ τὴν πρώτην στιγμήν.

§258Γ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Πρόκειται διὰ τὰς Νέας Χώρας, ὅπου δὲν ὑπάρχει ἡ σωρεία αὕτη τῶν αἰτήσεων.

§259Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Τὸ «οἱ ἔχοντες ὑποβάλει» ἐννοεῖ οἱ ἔχοντες ὑποβάλει, ὅταν θὰ ὑποβάλουν τὴν περὶ προσωρινῆς ἐκμεταλλεύσεως αἴτησιν.

§260Γ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Ἐπίσης, θεωρῶ τὸ ποσὸν τῶν 1.000 τόννων πολύ, προκειμένου περὶ μικρῶν πηγῶν καὶ μάλιστα περὶ λυγνίτου.

§261Γ. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἐγγύησις κατατίθεται τμηματικῶς, ἀνὰ 500 τόννους.

§262Γ. ΜΠΟΥΣΙΟΣ. Δὲν θὰ ἔχῃ τὸ θάρρος κανεὶς διὰ 500 τόννους νὰ προκαταβάλῃ ἐγγύησιν διὰ νὰ κάμῃ ἔναρξιν ἐκμεταλλεύσεως. Δι’ αὐτὸ θὰ ἤθελον διὰ τὸν λυγνίτην εἰδικῶς νὰ γίνῃ ἡ ἀπαιτουμένη διευκόλυνσις καὶ ποσοτικῶς καὶ ἐγγυοδοτικῶς, δηλαδή, νὰ γίνῃ τὸ εὐεργέτημα τῆς καταβολῆς τῆς ἐγγυήσεως διὰ τμηματικῆς ἀξιοχρέου ἐγγυήσεως καὶ ἡ ἐλάττωσις τοῦ ποσοῦ τοῦ ἀπαιτουμένου κατ’ ἐλάχιστον ὅρον. Καὶ μίαν ἄλλην παρατήρησιν θὰ ἤθελον νὰ κάμω ὅσον ἀφορᾷ τὸν νόμον 580 τοῦ 1914 περὶ τῆς μεταλλευτικῆς ἐρεύνης τῶν Νέων Χωρῶν, διότι ἐδῶ δίδει τὸ δικαίωμα εἰς τὸ Συμβούλιον νὰ προτείνῃ τὴν ἀπόρριψιν αἰτήσεως, ἀφορώσης τὸν χῶρον, ἐξ οὗ πρόκειται νὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος 580. Ἐκεῖ ὑπάρχει μία ἐπιφύλαξις διπλώματος ἐκμεταλλεύσεως ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου. Αὐτὴν τὴν ἐπιφύλαξιν δὲν τὴν θεωρῶ ὡς ὑπηρετοῦσαν τὰ συμφέροντα τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, διότι αὕτη προβλέπει δι’ ἐκμεταλλεύσεις γινομένας δαπάνας τοῦ Κράτους ὑπὸ τὰς σημερινὰς δὲ περιστάσεις πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναλάβῃ τὸ Κράτος δι’ ἴδιον λογαριασμὸν ἐκμετάλλευσιν; Φρονῶ, ὅτι αὐτὸ τὸ συμφέρον δὲν θὰ τὸ εὕρῃ τὸ Κράτος, ἀλλ’ ἐν τῷ προσώπῳ τοῦ Κράτους θὰ τὸ εὕρῃ κάποιος ἄλλος. Πάλιν ἐπανερχόμεθα εἰς τὰς συνήθεις ὑποψίας, αἱ ὁποῖαι μᾶς βαρύνουν καὶ αἱ ὁποῖαι σκοτίζουν πᾶσαν ἁγνὴν συζήτησιν. Θὰ ἤθελον, λοιπόν, τὴν ἀπάλειψιν τῆς παραγράφου αὐτῆς. Δὲν θὰ εἴπω περισσότερα, διότι θὰ ὁμιλήσω καὶ κατὰ τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν.

§263Α. ΜΑΤΕΣΗΣ. Ὀρθοτάτη αὐτὴ ἡ παρατήρησις ἡ τελευταία.

§264ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπόν, ἄρθρον 1.

§265Γ. ΠΩΠ. Κύριε Ὑπουργέ, μίαν ἐξήγησιν, παρακαλῶ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, ἀναφέρεται, ὅτι, οἱ ἰσχυριζόμενοι ὅτι ἔχουσι δικαιώματα ἐπὶ τοῦ αἰτουμένου χώρου, ἢ μέρους αὐτοῦ καθοριζομένου ἐν ἀνάγκῃ διὰ νέου σχεδιαγράμματος... Ποία θὰ εἶναι ἡ ἀνάγκη; Καὶ διατὶ νέον σχεδιάγραμμα;

§266Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Διότι ἠμπορεῖ νὰ συγκρούωνται τὰ σχεδιαγράμματα.

§267Γ. ΠΩΠ. Ἠμπορεῖ καὶ εἰς παρεξηγήσεις νὰ δώσῃ ἀφορμὴν καὶ εἰς χρόνον ἀναβολῆς, ὥστε οὐδέποτε νὰ ἐκδοθῶσιν ἀποφάσεις.

§268Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Ἀκριβῶς, διὰ νὰ ἐκδοθῶσιν. Ἰδοὺ τί συμβαίνει. Ἔχετε σεῖς ἕν σχεδιάγραμμα ἰδικόν σας· ἐγὼ ἔχω ἕν ἄλλο. Αὐτὰ ἠμπορεῖ νὰ συμπίπτωσι· τότε θὰ καθήσωμεν νὰ τὰ ξεκαθαρίσωμεν· πολλάκις δὲ συμπίπτουσι δύο καὶ τρεῖς αἰτήσεις, αἱ ὁποῖαι χρονικῶς δὲν συμπίπτουσι· τὰ σχεδιαγράμματα ὅμως, τὰ ὁποῖα εἶναι φθειασμένα, δὲν εἶναι φθειασμένα ἐπὶ τῇ βάσει ἑνὸς χάρτου γαιωδετικοῦ τῆς χώρας· ναὶ μὲν ἔχουσι μίαν γραμμήν, ἀλλὰ δὲν ἔχουσι σταθερὰ σημεῖα. Λοιπόν, γεννῶνται ζητήματα ἀναμίξεως τῶν δηλώσεων αὐτῶν, τῶν ὁρίων αὐτῶν· θὰ γίνῃ πολλάκις, λοιπόν, ἀνάγκη νὰ μὴ σᾶς δώσῃ ὅλον τὸ σχέδιον, τὸ ὁποῖον ζητεῖτε τὸ ἰδικόν σας, διότι ἠμπορεῖ νὰ πάρῃ καὶ τοῦ ἄλλου μέσα.

§269Γ. ΠΩΠ. Τότε ἀνατρέπεται ὅλη ἡ βάσις τοῦ νομοσχεδίου.

§270Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Ὄχι, θὰ γίνῃ ἡ παραχώρησις, καθ’ ὃ σημεῖον δύναται νὰ κριθῇ ἀναμφισβήτητος.

§271Γ. ΠΩΠ. Ὥστε δὲν χρειάζεται νέον.

§272Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Χρειάζεται διὰ νὰ καθορίσῃ ποῖα ἐκ τοῦ παλαιοῦ χώρου παραχωρεῖ.

§273Γ. ΠΩΠ. Τότε σᾶς ὑπενθυμίζω μίαν ἄλλην διάταξιν τοῦ νομοσχεδίου τοῦ ἄρθρου 3, ἡ ὁποία ὑποβάλλει εἰς τὴν δαπάνην 300 δραχμῶν ὑπὲρ τοῦ δημοσίου τὸν αἰτοῦντα.

§274Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Αὐτὸ εἶναι.

§275Γ. ΠΩΠ. Ὁσάκις ὑπάρχουσιν ἀμφιβολίαι τοῦ Συμβουλίου «καὶ κατόπιν εἰδικῆς αἰτήσεως τοῦ ἐνδιαφερομένου δύναται ἐγκρίσει τοῦ Ὑπουργοῦ νὰ ἐνεργηθῇ ἐπιτόπιος ἐξέτασις» καὶ ἑπομένως αὐτὴ ἡ παράγραφος, ἡ ὁποία ἀφήνει ἀόριστον τὴν ἀνάγκην καὶ ἡ ὁποία ἐπιβάλλει τὴν ὑποβολὴν νέου σχεδίου, δηλαδή, αἴτησιν πλέον ἀδείας ἐκμεταλλεύσεως ἀνατρέπει πᾶσαν βάσιν τῆς προτεραιότητος.

§276Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Προσέξατε. Σεῖς ἠμπορεῖ νὰ θέλετε ἕν μέρος· γυρεύετε διὰ χίλια στρέμματα μόνος σας· θέλετε νὰ ἀποφύγητε τὴν σύγκρουσιν μὲ τοὺς ἄλλους καὶ λέγετε, διὰ νὰ μὴ γεννηθῶσι ζητήματα ποῖος εἶναι πρῶτος, πῶς θὰ καθορίζεται γενικῶς.

§277Γ. ΠΩΠ. Αὐτὸ πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ, διότι τὸ ἄρθρον προϋποθέτει ὅτι δὲν εἰσάγονται καινὰ πράγματα. Εἶναι παλαιὰ τὰ ὑπάρχοντα. Ἔρχονται δύο ἄνθρωποι καὶ λέγουσι: Κύριοι, ἡμεῖς ἔχομεν προτεραιότητα ἐπὶ τοῦ μεταλλείου τούτου· ἡ προτεραιότης δὲ αὕτη ἐνδεικνύεται δυνάμει τῆς χρονολογικῆς σειρᾶς τῶν ὑποβληθεισῶν αἰτήσεων καὶ τῶν σχεδιαγραμμάτων, ἐπὶ τῶν ὁποίων δὲν ἀπεφάνθη, ἀλλ’ ἐπὶ τούτου πρόκειται νὰ ἀποφανθῇ τὸ Συμβούλιον. Ἑπομένως, ἡ ὑποβολὴ νέου σχεδίου ἀποβαίνει ἐντελῶς περιττή, ἀποβαίνει, οὐ μόνον δὲ περιττή, ἀλλὰ καὶ ἐπιζημία, διότι ὑπάρχει ἰδιαιτέρα διάταξις τοῦ ἄρθρου, ἡ ὁποία ἀναγκάζει αὐτὸν νὰ δώσῃ 300 δραχμὰς καὶ νὰ ὑπάγῃ ἐπιτοπίως. Ἐγὼ ἀφήνω εἰς τὴν Βουλὴν νὰ κρίνῃ.

§278Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Προσέξατε εἰς αὐτὸ ποὺ σᾶς λέγω. Ἔχω ἐγὼ χίλια στρέμματα· πηγαίνω εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ λέγω: δὲν θέλω διὰ τὰ χίλια, θέλω διὰ τὰ πεντακόσια. Ποῖος θὰ ὁρίσῃ αὐτὰ τὰ πεντακόσια; Πρέπει νὰ κάμω μίαν περιγραφὴν τῶν πεντακοσίων. Παίρνω, λοιπόν, ἀντίγραφον τοῦ παλαιοῦ καὶ κόβω τὰ πεντακόσια.

§279Γ. ΠΩΠ. Αὐτὸ τὸ λέγετε σεῖς.

§280Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Τὸ λέγει ὁ νόμος. Προσέξατε τὶ λέγει. Διὰ νὰ περικόψω, λοιπόν, τὰ πεντακόσια, παίρνω τὸ παλαιὸν σχέδιον καὶ βάζω δύο γραμμὰς μέσα καὶ λέγω, ὅτι αὐτὸ μένει, τὸ ὁποῖον σημειώνω, ὅταν φοβῶμαι ἀπὸ τοῦ σχεδιαγράμματος τοῦ δευτέρου καὶ τοῦ τρίτου νὰ μὴ γεννᾶται ἀμφιβολία. Δι’ αὐτὸ λέγει, ὅτι: «Οἱ ἔχοντες νομίμως ὑποβάλει αἰτήσεις εἰς οἱανδήποτε κατηγορίαν ὑπαγομένας, πρὸς ἔκδοσιν ἀδείας ἐρεύνης ἢ ὁριστικῆς παραχωρήσεως μεταλλείων καὶ ἰσχυριζόμενοι ὅτι ἐπὶ τοῦ αἰτουμένου χώρου ἢ μέρους αὐτοῦ, καθοριζομένου ἐν ἀνάγκῃ διὰ νέου σχεδιαγράμματος...».

§281Γ. ΠΩΠ. Δὲν τὸ λέγει τὸ «μέρους».

§282Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Τὸ λέγει. «Καθοριζομένου ἐν ἀνάγκῃ διὰ νέου σχεδιαγράμματος».

§283Γ. ΠΩΠ. Τότε νὰ τεθῇ αὐτὴ ἡ φράσις «καθοριζομένου», αὐτό τὸ ὁποῖον λέγετε, καὶ περὶ τοῦ ὁποίου εἴμεθα ἀπολύτως σύμφωνοι. Θέλω νὰ διευκρινισθῇ διὰ τοῦ νόμου. Ὥστε ἐπ’ αὐτοῦ θὰ τεθῇ «καθοριζομένου τοῦ μέρους».

§284Γ. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ἕν κόμμα, ἅμα βάλετε, ἀρκεῖ.

§285Γ. ΠΩΠ. Ἐγὼ εἶμαι κατὰ τῶν κομμάτων! (Γέλωτες).

§286Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Ἡ ἔννοια εἶναι ἡ αὐτή — τὸ ὅλον. Ὅταν τεθῇ τὸ ὅλον, θὰ τεθῇ τὸ ἕν σχέδιον. Ἐὰν μείνῃ εἰς τὸ ὅλον, τότε δυνάμεθα ἡμεῖς νὰ κάμωμεν σχεδιάγραμμα.

§287Γ. ΠΩΠ. Νὰ τεθῇ εἰς τὸν νόμον, διὰ νὰ μὴ ἐγερθῇ ἀμφιβολία.

§288Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Μάλιστα, προσθέτω καὶ μίαν ἐξήγησιν ἀκόμη, ὅτι δυνάμεθα νὰ τῷ παραχωρήσωμεν, ἐφ’ ὅσον καὶ αὐτὸς θὰ ἔστεργε, μέρος τοῦ ὅλου, ἐὰν, δηλ., τὸ μὲν ὅλον φαίνεται ἀμφισβητούμενον, ἀλλ’ αὐτὸς δὲν ζητεῖ τὸ ὅλον, ἐκ τοῦ ὅλου ζητεῖ τὸ ἥμισυ, δυνάμεθα νὰ τῷ εἴπωμεν: Πάρε τὸ ἥμισυ, ἐὰν θέλῃς, τὸ ἄλλο ἥμισυ δὲν σοῦ τὸ δίδομεν.

§289Ι. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Ὁ ὅρος, ὅτι θὰ καταβάλῃ ἐγγύησιν, εἶναι λίαν αὐστηρός. Ἀλλ’ ἐκτὸς τούτου, γίνεται αὐστηρότερος ὁ ὅρος οὗτος, ἐὰν καὶ πρὸ μηνός, ὑποχρεωτικῶς, ὡρίζετο τὸ ποσὸν τῆς ἐγγυήσεως ἴσον πρὸς τὸ προσδοκώμενον κέρδος καὶ δι’ ἐκείνους, ὑπὲρ τῶν ὁποίων ἔγινεν αὐτὸ, ἢ ὑπὲρ τῶν ὁποίων θὰ ὑπάρχῃ ἀφθονία τις.

§290Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Ἐδήλωσα ἤδη, ἐὰν καλῶς ἀντιλαμβάνωμαι ὅσα λέγετε, ὁμιλοῦντος τοῦ ἀξιοτίμου Βουλευτοῦ ἐξ Ἀττικῆς, ὅτι εὑρίσκω ὀρθὸν καὶ θὰ μελετήσω τὸ ζήτημα, ὅσον ἀφορᾷ τὴν κατάστασιν ὁλοκλήρου τοῦ κέρδους. Ἠμποροῦμεν νὰ ἀφήσωμεν κἄτι τι εἰς τὸν μεταλλευτήν.

§291Ι. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ὁ ὅρος οὗτος θὰ καταστῇ, ὄχι τόσον βαρὺς, ἐν ᾗ περιπτώσει τροποποιηθῇ τὸ νομ)διον, ὥστε ν’ ἀφεθῇ εἰς τὴν κρίσιν τοῦ Διοικ. Συμβουλίου νὰ ἀποφανθῇ καὶ νὰ ὁρίσῃ τὸ ποσὸν τῆς ἐγγυήσεως, νὰ ὁρίσῃ δὲ ὁ νόμος τὸ ἀνώτερον ποσὸν τῆς ἐγγυήσεως, τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι ἴσον πρὸς τὸ προσδοκώμενον κέρδος καὶ ὅπερ δὲν θὰ δικαιοῦται νὰ ὑπερβῇ τὸ Συμβούλιον, ἀναλόγως τῶν πιθανοτήτων περὶ τῆς προτεραιότητος τοῦ αἰτητοῦ. Γνωρίζει δὲ ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου, ἐκ τῆς μέχρι τοῦδε ἐργασίας ἐπὶ τῶν αἰτήσεων, κατὰ τὸ μᾶλλον ἢ ἧττον, τίς ὁ κεκτημένος προτεραιότητα ἐπὶ ἑκάστου μεταλλούχου χώρου. Ὑπάρχουσι πλεῖσται αἰτήσεις, κ. Πρόεδρε, εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου περὶ ἀδείας μεταλλευτικῶν ἐρευνῶν, καὶ ἐπὶ τῶν ὁποίων οὐδεμία ἀμφιβολία χωρεῖ ὅτι οἱ αἰτηταὶ αὐτοὶ εἶναι πρῶτοι καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἐρωτᾶται: Δὲν εἶναι ἄδικον νὰ ὑποχρεωθῶσιν αὐτοὶ νὰ καταβάλωσιν ἐγγύησιν, ἴσην πρὸς τὸ προσδοκώμενον κέρδος, τὴν ὁποίαν θὰ ἀναλάβωσι μετὰ παρέλευσιν μακροῦ χρόνου καὶ ὅταν ἐκδικασθῶσιν αἱ αἰτήσεις; Ὑποθέτω, λοιπόν, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ὀρθὸν εἶναι νὰ ἀφεθῇ εἰς τὸ Συμβούλιον ὁ ὁρισμὸς τοῦ ποσοῦ τῆς ἐγγυήσεως, ὁριζομένου τοῦ ἀνωτάτου ὁρίου, ὅπερ δὲν θὰ δύναται νὰ ὑπερβῇ τὸ Συμβούλιον. Ἀλλ’ ἐκτὸς τούτου, ὁ ὅρος οὗτος τῆς ἐγγυήσεως θὰ καταστῇ ἔτι ἐπιεικέστερος, ἐν ᾗ περιπτώσει γίνῃ δεκτὴ τροπολογία, προκειμένου περὶ καυσίμου ὕλης, καθ’ ἥν, ἐὰν ἐντὸς ὡρισμένου χρονικοῦ διαστήματος, καὶ ὡς χρονικὸν τοιοῦτον διάστημα, νομίζω, ὅτι εἶνε ἐπαρκὲς τὸ ἐξαγόμενον, ἐὰν, λέγω, ἐντὸς ἑξαμήνου προθεσμίας ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως τῆς παροχῆς τῆς ἀδείας ἐκμεταλλεύσεως, οὐδεὶς αἰτητὴς παρουσιασθῇ, διατεινόμενος, ὅτι ἔχει προτεραιότητα, ὅτε οὐδένα λόγον ἔχει ἡ κατάθεσις τῆς ἐγγυήσεως, οὐδένα λόγον ἔχει ἡ παραμονὴ τῆς ἐγγυήσεως κατατεθειμένης μέχρις ἐκδικάσεως ἢ παραχωρήσεως τοῦ ἐκμεταλλεύματος, διότι ὑποτίθεται, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἄλλος προγενέστερος αἰτητής. Ἐὰν, ἐπαναλαμβάνω, ἐντὸς ἑξαμήνου ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως τῆς ἀδείας πρὸς παροχὴν ἐρευνῶν ἐκμεταλλεύσεως, δὲν παρουσιασθῇ αἰτητής τις νὰ ἀσκήσῃ δικαιώματα προτεραιότητος καὶ δὲν κοινοποιήσῃ ἔνστασιν, ὅπως ὁρίζει τὸ ἄρθρον 7 τοῦ νομοσχεδίου, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, εἶναι δίκαιον νὰ στερῆται τοῦ δικαιώματός του, ὁ ἐπὶ ἕξ μῆνας ἀμελήσας τυχὸν προτεραιότητα ἔχων αἰτητὴς καὶ νὰ ἐπιστρέφηται ἡ ἐγγύησις εἰς τὸν καταβαλόντα, μὴ ὑποχρεούμενον εἰς τὴν καταβολὴν μετὰ τὸ ἑξάμηνον. Καὶ ταῦτα λέγων, ἐννοῶ πάντοτε, ὅτι πρόκειται περὶ τῆς καυσίμου ὕλης καὶ μόνης, καὶ ὄχι περὶ τῶν ἄλλων μεταλλευμάτων. Ἀλλ’ ἐκτὸς τούτου, παρατηρῶ, σχετικῶς μὲ τὴν μεταφορὰν τῶν μεταλλευμάτων ἐκτὸς τῶν ὁρίων τοῦ χώρου τοῦ μεταλλείου, ὅτι εἶναι πολὺ σκληρὸν νὰ ὑποχρεωθῇ αὐτός, ὁ ὁποῖος ἔλαβε τὴν ἄδειαν, ἐντὸς ὡρισμένης προθεσμίας νὰ ἀποσύρῃ ἐκ τῶν ὁρίων τοῦ μεταλλείου τὸ μετάλλευμα. Διότι ἐξεταστέον: ἔχει ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς, ὁ ἐκμεταλλευτὴς αὐτὸς, τὰ μέσα, τὰς εὐκολίας καὶ τὸν χῶρον νὰ κάμῃ τὰς ἐγκαταστάσεις του ἐντὸς τῶν ὁρίων τοῦ μεταλλείου; Ἢ δὲν συμφέρει μᾶλλον εἰς αὐτὸν νὰ κάμῃ τὰς ἐγκαταστάσεις του καὶ νὰ ἱδρύσῃ τὰς ἀποθήκας του εἰς μίαν παραλίαν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν θὰ ἦτο εὔκολος ἡ ἐπιβίβασις καὶ μεταφορὰ τοῦ μεταλλεύματος εἰς τοὺς τόπους καταναλώσεως; Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, διατὶ νὰ μὴ ἐπιτρέπηται ἡ μεταφορὰ τοῦ μεταλλεύματος ἐκ τοῦ μεταλλείου εἰς τὰς ἀποθήκας του, δηλῶν ἐκ τῶν προτέρων εἰς ποῖον μέρος προτιμᾷ νὰ ἐγκαταστήσῃ ταύτας ἐντὸς τῶν ὁρίων τοῦ μεταλλείου, ἢ καὶ ἐκτὸς αὐτῶν; Διὰ τοῦτο, νομίζω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι χρειάζεται τροπολογία, κατὰ τὴν ὁποίαν, θὰ τροποποιηθῇ τὸ ἐδάφιον 4 τοῦ ἄρθρου 2, ὡς ἑξῆς: «αἱ ἐγγυήσεις κατατίθενται τμηματικῶς ἀνὰ πεντακοσίους τόννους, δὲν ἐπιτρέπεται ὅμως νὰ μεταφερθῇ ἐκτὸς τῶν ὁρίων τοῦ ὑπὸ ἐκμετάλλευσιν χώρου, μετάλλευμα, ἢ τοῦ χώρου καὶ τῶν ἀποθηκῶν, ἐν αἷς ὁ λαβὼν τὴν ἄδειαν ἐδήλωσεν ὅτι θὰ ἐναποθηκεύσῃ προσωρινῶς τὸ μετάλλευμα, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχει κατατεθῇ ἡ ἀντιστοιχοῦσα πρὸς τὸ ποσὸν αὐτοῦ ἐγγύησις». Ἡ τοιαύτη τροπολογία εἶναι λίαν ὀρθή, καθ’ ἥν, αἱ ἀποθῆκαι καὶ ἐν γένει ὁ τόπος τῆς ἀποθηκεύσεως τοῦ μεταλλεύματος δύναται νὰ εἶναι καὶ πολὺ μακρὰν τῶν ὁρίων τοῦ ὑπὸ ἐκμετάλλευσιν χώρου καὶ ἡ εἰς ταύτας μεταφορὰ τοῦ μεταλλεύματος ἐπιτρέπεται ἄνευ ἐγγυήσεως.

§292ΧΑΡ. ΒΟΖΙΚΗΣ. Δὲν ἀναφέρει ἀποθήκας τὸ νομοσχέδιον.

§293Γ. ΠΩΠ. Διὰ νὰ πληρώσῃ ἐγγύησιν, πρέπει τὸ μετάλλευμα...

§294Χ. ΠΟΛΟΓΕΩΡΓΗΣ. Νὰ βγῇ.

§295Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἡ παρατήρησίς σας εἶναι λίαν σοβαρὰ καὶ θὰ μελετήσω τὸ πρᾶγμα, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ συνδυασθῇ ἡ ἀσφάλεια, ὅταν θὰ κατατεθῇ ἡ ἐγγύησις μὲ τὴν εὐκολίαν, περὶ ἧς ἐκάματε λόγον. Ἐὰν πρόκειται περὶ μεταλλεύματος προωρισμένου νὰ ἐξαχθῇ εἰς τὴν ἀλλοδαπήν, τὸ πρᾶγμα πρέπει νὰ γίνῃ ὅλον δεκτόν, δηλαδή, ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον προτείνετε· ἐὰν ὅμως πρόκειται περὶ ὀρυκτοῦ, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ καταναλωθῇ ἐν τῇ Χώρᾳ καὶ θὰ εἶναι πλέον εἰς τὰς ἀποθήκας, ὀρυκτὸν ἐπὶ σκοπῷ καταναλώσεως, τότε θὰ εἶναι μία δυσχέρεια.

§296Ι. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Ἐπὶ σκοπῷ μεταφορᾶς ἢ ἐξαγωγῆς.

§297Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ μεταλλείου ἐκ τῶν ἀποθηκῶν εἰς τὴν ἀλλοδαπήν, δὲν χωρεῖ οὐδεμία ἀμφιβολία. Αὐτὸ δυνάμεθα νὰ τὸ δεχθῶμεν, ὅτι καὶ εἰς τὴν ἀποθήκην τῆς παραλίας ἐὰν εἶναι, δὲν πρέπει νὰ πληρώσῃ πρὶν φύγῃ ἀπὸ τὰς ἀποθήκας τῆς παραλίας, διότι εἶναι ἀποθῆκαι πρὸς μεταφοράν· ἐὰν πρόκειται περὶ ὀρυκτοῦ προωρισμένου νὰ καταναλωθῇ ἐν τῷ τόπῳ, π. χ., ὅταν πρόκειται περὶ γαιανθράκων, καὶ τοὺς γαιάνθρακας αὐτοὺς τοὺς φέρουν εἰς Πειραιᾶ, τότε λέγομεν ὅτι, ὅταν τοὺς βγάλετε ἀπὸ τὰς ἀποθήκας τοῦ Πειραιῶς, θὰ πληρώσῃ, διότι αὐτὸ εἶναι εἰς τὰς ἀποθήκας πρὸς κατανάλωσιν. Ἡ παρατήρησίς σας εἶναι σοβαρὰ καὶ θὰ μελετήσω κατὰ ποῖον τρόπον θὰ συνδυάσωμεν τὰ πράγματα.

§298Ι. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Ἐννοῶ εἰς τὸν πλησιέστερον λιμένα. Πρόκειται νὰ διευκολυνθῇ ἡ ἐκμετάλλευσις.

§299Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Θὰ μελετήσω κατὰ πόσον πρέπει νὰ συνδυάσωμεν τὰ πράγματα μὲ τὴν ἀνάγκην τῆς ἀσφαλείας.

§300Γ. ΠΩΠ. Εἰς τὴν βʹ ἀνάγνωσιν.

§301Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Τὴν ἀρχὴν τῆς παρατηρήσεώς σας, τὴν δέχομαι.

§302ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 1ον, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσι. (Ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι)

§303ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Ἀκολούθως, ψηφίζονται τὰ λοιπὰ ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου).

§304ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως, τὸ νομοσχέδιον ἐψηφίσθη εἰς αʹ ἀνάγνωσιν, ἐπιφυλασσομένων τῶν τροπολογιῶν διὰ τὴν βʹ ἀνάγνωσιν.

§305Δ. ΓΟΥΝΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας). Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 19 εἶναι ἐπὶ τῆς ἀρχῆς.

§306ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 19 ἀντικείμενον τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως. Συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου: «Περὶ παροχῆς ἀδείας ὑλοτομίας δι’ ἐκτάκτους ἀνάγκας τῆς Χώρας». Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι)

§307ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἑπομένως, τὸ νομοσχέδιον ἐψηφίσθη κατ’ ἀρχήν.

§308ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Πότε θὰ ἔχωμεν συνεδρίασιν, κ. Πρόεδρε;

§309ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῇ ἐπετείῳ τοῦ θανάτου τοῦ ἀειμνήστου Βασιλέως Γεωργίου καὶ τοῦ μνημοσύνου, τὸ ὁποῖον θὰ γίνῃ αὔριον, εἰς ἔνδειξιν σεβασμοῦ πρὸς τὴν μνήμην Αὐτοῦ, ἡ Βουλὴ διακόπτει τὴν ἐργασίαν της αὔριον. Λύεται ἡ Συνεδρίασις διὰ νὰ ἐπαναληφθῇ τὴν Δευτέραν εἰς τὰς 5.30 μ. μ. Τὸ μνημόσυνον θὰ γίνῃ εἰς τὰς 11 π. μ. αὔριον. (Ὥρα 9 καὶ 30′ μ. μ.)